Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 179/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-03-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 101 pkt. 2
journal: Dz.U. 2009 nr 175 poz 1362
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Bujko, Sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska, Sędzia del. NSA Roman Ciąglewicz (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Kamil Wertyński, po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2012 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza Miasta i Gminy G. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem Miasta i Gminy G. a Burmistrzem Miasta P. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku K. P. o przyznanie pomocy finansowej na zakup obuwia i odzieży oraz na opłatę za pobyt w schronisku postanawia: wskazać Burmistrza Miasta P. jako organ właściwy do rozpoznania sprawy


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 4 listopada 2011 r. Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w G., działający z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy G. wniósł o rozstrzygnięcie, między nim a Kierownikiem Ośrodka Pomocy Społecznej w P., sporu o właściwość i wskazania organu właściwego dla załatwienia sprawy. W uzasadnieniu Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w G. stwierdził, że w dniu [...] października 2011 r. do Ośrodka Pomocy Społecznej w G. wpłynęło pismo z Ośrodka Pomocy Społecznej w P. znak: [...] z dnia [...] października 2011 r. wraz z kwestionariuszem rodzinnego wywiadu środowiskowym z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S., w którym K. P. prosi o pomoc w opłacie za pobyt w schronisku a także o zakup obuwia i odzieży. K. P., obecnie przebywający w schronisku dla osób bezdomnych w S., dnia [...] października 2011 r. złożył wniosek o przyznanie pomocy finansowej. Pracownik socjalny z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. przeprowadził wywiad środowiskowy i ustalił, iż ostatnim miejscem zameldowania Pana K. P. była gmina P., gdzie został wywiad środowiskowy przekazany według właściwości.

K. P. jest więc osobą bezdomną – zgodnie z definicją "osoby bezdomnej" zawartej w art. 6 pkt 8 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r. Nr 15 poz.1362): "osoba niezamieszkująca w lokalu mieszkalnym w rozumieniu przepisów o ochronie praw lokatorów i mieszkaniowym zasobie gminy i niezameldowana na pobyt stały, w rozumieniu przepisów o ewidencji ludności i dowodach osobistych, a także osobę niezamieszkującą w lokalu mieszkalnym i zameldowaną na pobyt stały w lokalu, w którym nie ma możliwości zamieszkania". Zgodnie z art. 101 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, w przypadku osoby bezdomnej właściwą miejscowo jest gmina ostatniego miejsca zameldowania tej osoby na pobyt stały, czyli w ocenie Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w G., gmina P. W związku z powyższym Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w G. stwierdził, iż Ośrodek Pomocy Społecznej w G. nie jest właściwym do wydania decyzji w sprawie pana K. P. i wnosi o rozstrzygnięcie sporu.

Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w P. nie wniósł odpowiedzi na wniosek

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sądy administracyjne rozpoznają, na podstawie art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), spory o właściwość oraz spory kompetencyjne. Przez takie spory należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do załatwienia sprawy (spór negatywny). Spór o właściwość może toczyć się między organami jednostek samorządu terytorialnego i samorządowymi kolegiami odwoławczymi (art. 22 § 1 K.p.a.). Rozstrzyganie sporów o właściwość, należących do sądów administracyjnych, objęte jest właściwością Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 15 § 1 pkt 4 P.p.s.a.).

Do sporu doszło w sprawie o przyznanie zasiłku celowego. Zgodnie z art. 101 ust.1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz.1362 ze zm.), właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie. Jednak w związku z podniesioną przez Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w G. kwestią bezdomności K. P. zauważyć trzeba, że zgodnie z art. 101 ust.2 ustawy o pomocy społecznej, w przypadku osoby bezdomnej właściwa miejscowo jest gmina ostatniego miejsca zamieszkania tej osoby na pobyt stały. Jest niewątpliwe, że Obecnie K. P. jest osobą bezdomną w rozumieniu art. 6 pkt 8 ustawy o pomocy społecznej. Przebywa w schronisku dla bezdomnych w S. Schronisko dla bezdomnych nie spełnia ustawowych przesłanek do zaliczenia go do kategorii lokali mieszkalnych, sformułowanych w art. 2 ust.1 pkt 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie prawa lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz.266 ze zm.) – por. postanowienie NSA z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt I OW 81/10; postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2010 r., sygn. akt I OW 131/10). Gminą ostatniego miejsca zameldowania K. P. były P

Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.