Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 547/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2005-02-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.26 par.1, art. 29 par.1 i par.4
journal: Dz.U. 2002 nr 110 poz 968
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kleczkowski, Asesor sądowy Mirella Łent (spr.), Protokolant Magdalena Buczek, po rozpoznaniu w dniu 03 lutego 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi J. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nieuznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za zasadne oddala skargę


UZASADNIENIE

I SA/Bd 547/04

U Z A S A D N I E N I E

Postanowieniem z dnia [...] Nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w B., utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z [...] Nr [...] o uznaniu wniesionego w postępowaniu egzekucyjnym zarzutu J. G., za niezasadny.

Podstawą prowadzonego postępowania egzekucyjnego był tytuł wykonawczy opiewający na kwotę [...] zł tytułem opłaty za nielegalnie pobraną energię, w wysokości określonej w taryfach, wystawiony przez Grupę Energetyczną E. S.A. Oddział w B., gdyż jak ustalił wierzyciel: J. G. pobierał energię elektryczną bez stosownej umowy oraz stwierdzono ślady niedozwolonej ingerencji w ustrój licznika, bowiem naruszone zostały plomby legalizacyjne, przestawiono liczydło licznika, naruszono plombę dostawcy na osłonie listwy zaciskowej licznika, stwierdzono wypaloną listwę zaciskowa licznika, tym samym, zdaniem wierzyciela, był to pobór nielegalny.

Organ egzekucyjny doręczył tytuł wykonawczy i jednocześnie zawiadomił o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego świadczenie z zaopatrzenia emerytalnego oraz ubezpieczenia społecznego.

W dniu 25 maja 2004r., J. G., złożył pismo zatytułowane "Skarga na czynności egzekucyjne do Organu Nadzoru". W treści pisma podniósł, że nie zgadza się z zajęciem egzekucyjnym, gdyż, jego zdaniem, nie pobierał energii elektrycznej nielegalnie, ponieważ płacił rachunki, a protokół o uszkodzeniu licznika został spisany po interwencji w elektrowni spowodowanej awarią urządzenia. Wskazał, że protokół podpisał nieświadomy jego treści, gdyż, co innego powiedzieli mu kontrolerzy, a co innego przedstawili do podpisania, przy czym charakter pisma sporządzającego protokół był niewyraźny. Opisał, że skrzynka budowlana znajduje się na posesji należącej do S., a samo urządzenie należy do S., który postawił je przed 12 laty, gdy zaczynał swoją budowę i to on pozwolił skarżącemu korzystać z prądu, co nastąpiło przed 6 laty, a na potrzeby domowe od 1,5 roku. Po kontroli, za uiszczeniem kaucji, założono nowy licznik i pobór prądu jest taki sam jak wskazywał licznik uszkodzony. J. G. argumentował swoją skargę również tym, że sytuacja majątkowa jego rodziny jest bardzo zła, a jego syn choruje. Podniósł, że egzekucja nastąpiła przedwcześnie, gdyż wystąpi on przeciwko Grupie do sądu.

Organ, ze względu na treść, zakwalifikował pismo jako zarzut w postępowaniu egzekucyjnym i wystąpił do wierzyciela o zajęcie stanowiska

Postanowieniem z dnia [...] Grupa Energetyczna E. S.A. Oddział w B. nie uznała zgłoszonych zarzutów za uzasadnione.

Na tej podstawie organ egzekucyjny, czując się związany stanowiskiem wierzyciela, nie uznał zarzutu.

W skardze, J. G. powtórzył argumenty zawarte zarówno w piśmie z 25 maja 2004r. jak i zażaleniu od postanowienia organu egzekucyjnego.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie została uwzględniona, gdyż zaskarżona postanowienie nie narusza prawa w stopniu, o jakim mowa w art. 145 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270; zm. Dz.U. z 2004r. Nr 162, poz. 1692).

Na początku należy stwierdzić, że nie ma naruszenia prawa w tym, że organ wszczął postępowanie egzekucyjne z wniosku Grupy Energetycznej E. S.A. Oddział w B.

Stosownie do art. 57 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz.U.t.j. z 2003r., Nr 153, poz.1504 ze zm.), w razie nielegalnego pobierania paliw lub energii z sieci, przedsiębiorstwo energetyczne pobiera opłaty za nielegalnie pobrane paliwo lub energię w wysokości określonej w taryfach lub dochodzi odszkodowania na zasadach ogólnych, a opłaty te, podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Przepis ten koresponduje z art. 2 § 1 pkt 5) ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. t.j. z 2002r. Nr 110, poz. 968 ze zm.), zgodnie z którym egzekucji administracyjnej podlegają należności pieniężne przekazane do egzekucji administracyjnej na podstawie innych ustaw. Na mocy art. 5 § 1 pkt 2) cyt. ustawy o egzekucji, uprawnionym do żądania wykonania w drodze egzekucji administracyjnej obowiązków wynikających bezpośrednio z przepisów prawa jest organ lub instytucja bezpośrednio zainteresowana w wykonaniu przez zobowiązanego obowiązku albo powołana do czuwania nad wykonaniem obowiązku. Stosownie natomiast do art. 3 pkt 12) cyt. ustawy Prawo energetyczne oraz art. 1a pkt 13) cyt. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym, wierzycielem jest Grupa Energetyczna E. S.A. Oddział w B. od której skarżący otrzymał wezwanie do uiszczenia opłaty (art. 15 §1 cyt. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym).

Zatem została spełniona hipoteza art. 26 § 1 cyt. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym.

Sąd nie stwierdził również naruszenia prawa w tym, że organ zakwalifikował pismo z 25 maja 2004r., jako zarzut w postępowaniu administracyjnym, gdyż ze względu na dostępne środki zaskarżenia w tym postępowaniu oraz treść, która wskazuje na kwestionowanie przez stronę samego zaistnienia faktu poboru nielegalnego energii, a więc istnienia obowiązku uiszczenia opłaty za tego rodzaju pobór, odpowiada ono sytuacji, jaką przewidział ustawodawca w art. 33 pkt 1) cyt. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym), tj. podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku.

Zgodnie z art. 12 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. t.j. z 2000r. Nr 98, poz.1071 ze zm.), organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia, i tak też zachowały się w niniejszej sprawie.

W takim przypadku organ egzekucyjny rozpatruje zarzuty po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w tym zakresie i w tak zakreślonym spektrum złożonego zarzutu, wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca, przy czym nie bez znaczenia jest zakreślenie obszaru działania organu egzekucyjnego do badania dopuszczalności egzekucji administracyjnej, ale nie zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym ( art. 29 § 1 oraz art. 34 § 1 cyt. ustawy o egzekucji).

Wobec tego, skoro organ uzyskał postanowienie przedsiębiorstwa energetycznego o nieuznaniu zarzutu, co do nieistnienia obowiązku uiszczenia opłaty z tytułu nielegalnego poboru energii elektrycznej, gdyż takowy nie miał miejsca, a przedsiębiorstwo to znajduje się w układzie administrowania określonym w ten sposób, że naczelnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach polityki energetycznej jest Minister Gospodarki, którego zadania w zakresie polityki energetycznej obejmują: przygotowywanie, w porozumieniu z właściwymi ministrami, założeń polityki energetycznej oraz koordynowanie jej realizacji; określanie szczegółowych warunków planowania i funkcjonowania systemów zaopatrzenia w paliwa i energię, w trybie i zakresie ustalonych w ustawie; nadzór nad funkcjonowaniem krajowych systemów energetycznych w zakresie określonym ustawą; współdziałanie z wojewodami i samorządami terytorialnymi w sprawach planowania i realizacji systemów zaopatrzenia w paliwa i energię; koordynowanie współpracy z międzynarodowymi organizacjami rządowymi w zakresie określonym ustawą; informowanie Komisji Europejskiej, w terminie do dnia 15 kwietnia każdego roku, o projektach inwestycyjnych, o których mowa w art. 16 ust. 3 pkt 2, będących w obszarze zainteresowania Komisji Europejskiej (art. 12 cyt. ustawy Prawo energetyczne). Natomiast Prezes Urzędu Regulacji Energetyki reguluje działalność przedsiębiorstw energetycznych zgodnie z ustawą i założeniami polityki energetycznej państwa, zmierzając do minimalizacji kosztów przedsiębiorstw energetycznych i odbiorców paliw i energii, a do zakresu jego kompetencji i obowiązków należy w szczególności: udzielanie, odmowa udzielenia, zmiana i cofanie koncesji; zatwierdzanie i kontrolowanie taryf paliw gazowych, energii elektrycznej i ciepła pod względem zgodności z określonymi zasadami, w tym: analizowanie i weryfikowanie kosztów przyjmowanych przez przedsiębiorstwa energetyczne jako uzasadnione do kalkulacji cen i stawek opłat w taryfach, ustalanie współczynników korekcyjnych określających projektowaną poprawę efektywności funkcjonowania przedsiębiorstwa energetycznego oraz zmianę warunków prowadzenia przez to przedsiębiorstwo danego rodzaju działalności gospodarczej, ustalanie okresu obowiązywania wskazanego współczynnika korekcyjnego; uzgadnianie określonych projektów planów; kontrolowanie parametrów jakościowych dostaw i obsługi odbiorców w zakresie obrotu paliwami gazowymi i energią elektryczną; rozstrzyganie sporów w zakresie określonym w sprawach spornych dotyczących ustalania warunków świadczenia usług, odmowy przyłączenia do sieci, odmowy zawarcia umowy sprzedaży energii elektrycznej, paliw gazowych lub ciepła albo nieuzasadnionego wstrzymania ich dostaw; nakładanie kar pieniężnych na zasadach określonych w ustawie; współdziałanie z właściwymi organami w przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym przedsiębiorstw energetycznych; publikowanie informacji służących zwiększeniu efektywności użytkowania paliw i energii; zbieranie i przetwarzanie informacji dotyczących gospodarki energetycznej; kontrola kwalifikacji określonych osób, gromadzenie informacji o projektach inwestycyjnych będących w obszarze zainteresowania Unii Europejskiej i przekazywanie ich do Komisji Europejskiej, za pośrednictwem ministra właściwego do spraw gospodarki. (art.23 cyt. ustawy Prawo energetyczne), co świadczy o nieistnieniu w tym układzie organu odwoławczego od tego typu spraw - to organ słusznie uznał się związany takim stanowiskiem i stosownie do niego rozstrzygnął sprawę, gdyż spełniony został warunek z art. 34 § 4 cyt. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym.

Nie może zmienić tej oceny zarzut skargi oparty na sytuacji materialnej rodziny skarżącego, gdyż ustawodawca nie przewidział na badanym etapie postępowania odstępstw z tego tytułu.

Mając na względzie powyższe okoliczności oraz art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji wyroku.