Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 430/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2020-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 188, art. 2a, art. 200
journal: Dz.U. 2019 poz 900
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 5 ust. 1 pky 1 lit. a i c, pkt 2 lit. a i b, pkt 3.
journal: Dz.U. 2016 poz 716
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych.

SENTENCJA

Dnia 27 listopada 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Koziński Sędziowie: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz (spr.) Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 listopada 2020 roku sprawy ze skargi A Spółki z o.o. Holding Sp. k. z/s w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] 2020 roku nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] 2020 r. Prezydent Miasta Ł. określił A Sp. z o.o. Sp. Komandytowa z siedzibą w Ł. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości położonych w Ł. przy ul. A 47-75 i A BN, Ul. B 132/134, Ul. C BN i ul. C 50/58, ul. D 60, ul. D 100, al. E 39, al. F 135h i al. F 135 za miesiące kwiecień-grudzień 2016 r. w kwocie 1.689.395 zł.

W uzasadnieniu decyzji wskazano w szczególności, że spółka w 2016 r. była m.in. użytkownikiem wieczystym nieruchomości położonej w Ł., przy ul. C BN i Ul. C 50/58. Obowiązek podatkowy wobec tej nieruchomości powstał wobec spółki z dniem 1 maja 2016 r. (od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został złożony wniosek o wpisanie do księgi wieczystej prawa użytkowania wieczystego). Nieruchomość przy ul. C stanowi działki nr 6/7 o pow. 661 m² sklasyfikowana w ewidencji gruntów jako Ba i działka nr 6/39 o pow. 32.051 m² sklasyfikowana w ewidencji gruntów jako Ba (31.370 m²) oraz B (681 m²). Nieruchomość zabudowana jest dziesięcioma budynkami, w tym:

- budynkiem innym niemieszkalnym nr 20il o powierzchni użytkowej 47 m2;

- budynkiem przemysłowym nr 29pl o powierzchni użytkowej 23.121 m2,

- budynkiem innym niemieszkalnym nr 30pl o powierzchni użytkowej 99 m2,

- budynkiem zbiorników, silosów i budynków magazynowych nr 31s1 o powierzchni użytkowej 273 m ,

- budynkiem zbiorników, silosów i budynków magazynowych nr 32s1 o powierzchni użytkowej 478 m2,

- budynkiem zbiorników, silosów i budynków magazynowych nr 33s1 o powierzchni użytkowej 63 m ,

- budynkiem innym niemieszkalnym nr 34il o powierzchni użytkowej 4 m2,

- budynkiem zbiorników, silosów i budynków magazynowych nr 35sl o powierzchni użytkowej 54 m2,

- budynkiem mieszkalnym nr 37m4 o powierzchni użytkowej 476 m2,

- budynkiem innym niemieszkalnym nr 38i 1 o powierzchni użytkowej 46 m2. Łączna powierzchnia użytkowa budynków wynosi 24.661 m2.

Nieruchomości stanowiące własność lub będące w wieczystym użytkowaniu Spółki były i nadal są w posiadaniu przedsiębiorcy, zatem zgodnie z art. la ust. 1 pkt 3 w związku z art. 2 ust. 1 u.p.o.l. podlegają opodatkowaniu jako związane z prowadzeniem działalności gospodarczej według stawki określonej w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a, pkt 2 lit. b i pkt 3 u.p.o.l.

Powyższa stawka podatkowa nie znajdzie zastosowania jedynie w przypadku budynku nr 37m4 o pow. użytkowej 476 m położonego na działce nr 6/39 przy ul. C 50/58, który w ewidencji gruntów i budynków sklasyfikowany jest jako budynek mieszkalny, oraz gruntu związanego z tym budynkiem, którego powierzchnia 681 m2 sklasyfikowana jest w ewidencji gruntów i budynków jako B - tereny mieszkaniowe. Powierzchnia tego gruntu i budynku powinna być opodatkowana według stawki przewidzianej dla gruntów pozostałych określonej w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. c u.p.o.l. oraz dla budynków mieszkalnych określonej w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a u.p.o.l.

W 2015 r. na nieruchomości przy ul. C został przeprowadzony remont północnej elewacji budynku przemysłowego nr 29p1 (sekcja E wieża) o całkowitej pow. użytkowej 23.121 m². Prace remontowe w przedmiotowym budynku realizowane są w oparciu o projekt pn. "Remont konserwatorski elewacji budynku produkcyjno usługowego w Ł." przygotowany przez PAM Pracownia Architektoniczna P. M.. Wymieniony projekt swym zakresem obejmuje remont konserwatorski północnej elewacji budynku produkcyjno - usługowego stanowiącego kompozycję kilku brył o różnej wysokości z dominantą w postaci wysokiej na ok. 23 m wieży. W dziale IV pkt 4 projektu wskazano, iż budynek ze względu na etapowanie prac remontowych został podzielony na kilka sekcji.

Do powyższego projektu dołączone zostały rysunki, na których zaznaczono podział elewacji na poszczególne sekcje (od sekcji A do sekcji F). Z rysunków tych wynika, że sekcję "E" stanowi wyłączne wieża, która jest częścią elewacji północnej.

Z wpisów w dzienniku budowy nr [...] wydanego w dniu [...] 2015 r. dotyczącego remontu elewacji przedmiotowego budynku wynika, że zakończono prace remontowe jedynie wieży stanowiącej sekcję "E", a zatem wyłącznie części jednej z elewacji budynku.

W opisie faktur dokumentujących poniesienie wydatki wskazane są wyłącznie prace dotyczące części elewacji północnej. W fakturze nr [...] z dnia [...] 2015 r. oraz fakturze nr [...] z dnia [...] 2015 r. wystawionych przez Firmę Remontowo-Budowlaną T. P. w części dotyczącej nazwy towaru lub usługi (zakresu wykonanych usług) wskazano "remont elewacji północnej - sekcja E (wieży) budynku przy ul. C 50/58". W fakturze nr [...] z dnia [...] 2015 r. wystawionej przez B Sp. z o.o. w części dotyczącej nazwy towaru lub usługi wskazano "stolarka budowlana dotycząca budowy w Ł. przy ul. C 50/58 i G 25/27 -sekcja E wieża".

Miejski Konserwator Zabytków w pismach z dnia 21 stycznia 2016 r. oraz z 16 lutego 2016 r. wskazał, że podczas wizyty na nieruchomości w dniu 19 stycznia 2016 r. stwierdził, iż prace remontowe w przedmiotowym budynku, które na podstawie złożonego projektu obejmują swym zakresem remont północnej elewacji budynku, wykonane zostały jedynie na niewielkim fragmencie elewacji obejmującej wieżę z wejściem głównym do budynku.

W ocenie miejskich służb konserwatorskich restaurację ceglanej elewacji wykonano niestarannie, bez należytej dbałości o szczegóły. W odnowionej cegle widoczne były liczne ubytki jej fragmentów, a uzupełniona w płaszczyźnie lica cegły ciemna spoina w wielu miejscach wypływa barwiąc jej fakturę. Wykonawca i przedstawiciel właściciela zobowiązali się do usunięcia wymienionych usterek i powiadomienia o wykonanych pracach Oddziału Ochrony Zabytków celem sprawdzenia prawidłowości wykonanych prac. W dniu 15 lutego r. po wizji lokalnej nieruchomości stwierdzono, że elewacja ceglana w obszarze wejścia została odrestaurowana poprawnie.

Miejski Konserwator Zabytków w piśmie z dnia 19 lipca 2017 r wskazał również, że w trakcie oględzin przeprowadzonych w dniu 13 lipca 2017 r. na nieruchomości ul. C 50/58 stwierdzono, że obszar wykonanych prac remontowych nie uległ zmianie od dnia poprzednich oględzin, tj. 15 lutego 2016 r. Zgodnie z wyjaśnieniami Miejskiego Konserwatora Zabytków roboty budowlano-konserwatorskie przeprowadzono wyłącznie w obrębie czterech elewacji wieży. Prace te polegały na: odrestaurowaniu ceglanych fragmentów elewacji, wymianie i uzupełnieniu wypraw tynkarskich, wymianie stolarki okiennej, wymianie głównych drzwi wejściowych, remoncie głównych schodów wejściowych, wymianie obróbek blacharskich. Miejski Konserwator Zabytków załączył również dokumentację fotograficzną, z której wynika, że wyremontowana została wyłącznie wieża (sekcja E), natomiast na pozostałej część północnej elewacji budynku nie przeprowadzono żadnych prac remontowych. Z załączonego projektu pn. "Remont konserwatorski elewacji budynku produkcyjno usługowego w Ł." przygotowanego przez PAM Pracownia Architektoniczna P. M. wynika, że remont północnej elewacji powinien objąć oprócz sekcji E również sekcję A1, A, B, C, D i F. Z przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego jednoznacznie wynika, że remont północnej elewacji budynku nr 29pl faktycznie przeprowadzony został jedynie na niewielkim fragmencie tejże elewacji (wieży). Remont pozostałych części elewacji przedmiotowego budynku został przewidziany w projekcie "Remont konserwatorski elewacji budynku produkcyjno usługowego w Ł.", jednakże nie został on wykonany, co potwierdzają dokumenty (dziennik budowy nr [...]) oraz oględziny przeprowadzone przez Miejskiego Konserwatora Zabytków.

W świetle art. 7 ust. 3 u.p.o.l. rada gminy, w drodze uchwały, może wprowadzić inne zwolnienia przedmiotowe niż określone w ust. 1 oraz w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw. Na podstawie tego przepisu Rada Miejska w Łodzi podjęła w dniu 5 listopada 2014 r. uchwałę Nr XCVIII/2017/14 w sprawie zwolnienia od podatku od nieruchomości budynków wpisanych do gminnej ewidencji zabytków miasta Ł. wraz z gruntami pod tymi budynkami i związanymi z nimi budowlami oraz udzielania pomocy de minimis. Uchwała opublikowana została w Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego w dniu 1 grudnia 2014 r. pod pozycją 4826.

Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 powyższej uchwały zwalnia się od podatku od nieruchomości budynki lub ich części wpisane do gminnej ewidencji zabytków miasta Łodzi, w których po dniu 1 stycznia 2014 r. zakończono którekolwiek z następujących działań, zwanych dalej działaniami uprawniającymi do uzyskania zwolnienia:

1. prace konserwatorskie lub

2. prace restauratorskie lub

3. roboty budowlane w zakresie: a) remontu elewacji budynków, b) dachów, c) prześwitów bramowych, d) wykonania izolacji fundamentów, e) przyłączenia budynków do sieci ciepła systemowego.

Zwolnieniu podlegają również grunty, na których usytuowane są budynki lub ich części podlegające zwolnieniu od podatku od nieruchomości oraz budowle związane z tymi budynkami.

W świetle § 2 pkt 5 ww. uchwały przez elewację należy rozumieć zewnętrzne ściany budynku wraz z występującymi na nich elementami architektonicznymi oraz stolarką okienną i drzwiową. Ze zwrotu "zewnętrzne ściany budynku" użytego w liczbie mnogiej wynika, iż poprzez elewację rozumie się przynajmniej dwie ściany budynku. Jeżeli zamiarem Rady Miejskiej w Ł. byłoby zwolnienie z opodatkowania podatkiem od nieruchomości budynków, w których przeprowadzono remont tylko jednej ściany, wtedy w definicji elewacji użyty zostałby zwrot "zewnętrzna ściana budynku".

W przepisach uchwały Nr XCVIII/2017/14 Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 5 listopada 2014 r. wskazano możliwość zwolnienia zarówno całości, jak i części budynku. Zwalnia się od podatku od nieruchomości budynki lub ich części wpisane do gminnej ewidencji zabytków miasta Ł., w których po dniu 1 stycznia 2014 roku zakończono którekolwiek z następujących działań uprawniających do uzyskania zwolnienia (§ 1 ust. 1 uchwały). Zwalnia się od podatku od nieruchomości grunty, na których usytuowane są budynki lub ich części podlegające zwolnieniu od podatku od nieruchomości, o których mowa w ust. 1 oraz budowle związane z tymi budynkami lub ich częściami (§ 1 ust. 2 uchwały). W świetle tego, że przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym budynku lub jego części robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym (§ 2 pkt 4 uchwały), zaś przez elewację należy rozumieć zewnętrzne ściany budynku wraz z występującymi na nich elementami architektonicznymi oraz stolarką okienną i drzwiową (§ 2 pkt 5 uchwały), to w świetle zasady racjonalnego prawodawcy należy stwierdzić, iż jeżeli podatnik zakończył działanie polegające na remoncie (§ 2 pkt 4 uchwały) elewacji (§ 2 pkt 5 uchwały) dającej się wyróżnić części budynku poprzez wykonanie w tej części robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego (§ 2 pkt 4 uchwały) przed rozpoczęciem roku podatkowego oraz zostało dokonane zgłoszenie (§ 1 ust. 4 uchwały), to ta część budynku, w której zakończono działania polegające na remoncie elewacji, podlega zwolnieniu (§ 1 ust. 1 uchwały) wraz z gruntami na której ta część jest usytuowana. Kolegium nie zgodziło się ani z wykładnią zaprezentowaną przez pełnomocnika podatnika, która sprowadza się do tego, że remont elewacji części budynku powoduje zwolnienie z podatku całego budynku, jak i z organem podatkowym, którego interpretację należy sprowadzić do tego, że konieczne jest wyremontowanie całych przynajmniej dwóch ścian całego budynku, aby został zwolniony z podatku cały budynek.

Z ustaleń poczynionych w trakcie postępowania podatkowego wynika, że A. M. zakończył w dniu 14.12.2015 r. prace remontowe wieży stanowiącej sekcję "E" budynku nr 29p1 położonego przy ul. C 50/58, co potwierdzają zapisy w dzienniku budowy nr 2148/2015 dokonane przez kierownika budowy K. S. oraz oświadczenie z dnia 16.12.2015 r. o zakończeniu działań uprawniających do uzyskania zwolnienia. Zgłoszenie dotyczące zwolnienia od podatku od nieruchomości złożone zostało przez Pana A. M. w Wydziale Finansowym UMŁ w dniu 17 grudnia 2015 r. Z oświadczenia z dnia 16.12.2015 r. o wysokości poniesionych kosztów wynika, że koszty działań uprawniających do uzyskania zwolnienia wyniosły 287.000,00 zł, co potwierdzają złożone faktury:

- faktura nr [...] z dnia [...] 2015 r. na kwotę 25.000,00 zł - opracowanie dokumentacji technicznej remontu nieruchomości przy ul. C 50-58/62,

- faktura nr [...] z dnia [...] 2015 r. na kwotę 32.520,33 zł netto (40.000,01 zł brutto) -zaliczka do umowy z dnia 07.10.2015 r. - wykonanie stolarki otworowej,

- faktura nr [...] z dnia [...] 2015 r. na kwotę 44.479,67 zł netto (54.709,99 zł brutto) -stolarka budowlana dotycząca budowy w Ł. przy ul. C 50/58 i G 25/27 - sekcja E wieża,

- faktura nr [...] z dnia [...] 2015 r. na kwotę 18.500,00 zł netto (22.755,00 zł brutto) - remont elewacji północnej - sekcja E (wieża) budynku przy ul. C 50/58,

- faktura nr [...] z dnia [...] 2015 r. na kwotę 25.000 zł netto (30.750,00 zł brutto) -remont elewacji północnej - sekcja E (wieża) budynku przy ul. C 50/58,

- faktura nr [...] z dnia [...] 2015 r. na kwotę 141.500,00 zł netto (174.045,00 zł brutto) - remont elewacji północnej sekcja E (wieża) budynku przy ul. C 50/58.

Na podstawie § 1 ust. 3 pkt 3 ww. uchwały poniesione koszty uprawniały podatnika do korzystania ze zwolnienia z podatku od nieruchomości przez okres 5 kolejnych lat podatkowych, tj. od 1 stycznia 2016 r. do 31 grudnia 2020 r., przy zachowaniu pozostałych przesłanek wskazanych w ww. uchwale oraz warunków określonych w rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis. Zwolnienie przysługuje niezależnie od tego, czy istnieje tożsamość podmiotowa podmiotu, który poczynił na tę nieruchomość nakłady z podmiotem, u którego powstał obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości dla tejże nieruchomości, pod warunkiem dokonania zgłoszenia opisanego w § 3 ust. 1 uchwały oraz złożenia dokumentacji opisanej w § 3 uchwały, wraz z dokumentacją poniesionych kosztów, ustaloną zgodnie z § 4 uchwały. Jednocześnie, jeśli zwolnienie na podstawie ww. uchwały zostało już udzielone i w związku, np. z zawarciem umowy sprzedaży danej nieruchomości, obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości w odniesieniu do takiej nieruchomości, powstał u innego podmiotu, zgodnie z art. 6 ust. 1 i ust. 4 u.p.o.l. zwolnienie udzielone na podstawie zgłoszenia opisanego w § 3 uchwały przysługiwać będzie w dalszym ciągu podmiotowi będącemu nabywcą jako nowemu podatnikowi. Opisywane zwolnienie wprowadzone powyżej wskazaną uchwałą Rady Miejskiej w Ł. przysługiwać będzie każdemu podmiotowi posiadającemu status podatnika dla przedmiotowej nieruchomości do momentu upływu okresu, na który zostało udzielone ustalonego zgodnie z § 1 ust. 3 uchwały, niezależnie od tego, kto dokonał nakładów na przedmiotową nieruchomość oraz kto dokonał zgłoszenia nieruchomości, jako wypełniającej przesłanki do udzielenia na nią przedmiotowego zwolnienia w podatku od nieruchomości.

W celu ustalenia powierzchni użytkowej wieży stanowiącej sekcję "E" budynku nr 29p1 położonego w Ł. przy ul. C 50/58 na działce nr 6/39 w obrębie G-5, w dniu 23 sierpnia 2019 r. zostały przeprowadzone oględziny przez pracowników Oddziału Kontroli Podatkowej w Wydziale Finansowym UMŁ.

W trakcie oględzin ustalono, że na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. C 50/58 zlokalizowany jest budynek produkcyjno-usługowy, którego część stanowi wieża. Integralną część powierzchni wieży zajmuje klatka schodowa. Na poziomie niskiego parteru po obu stronach klatki schodowej znajdują się dwa pomieszczenia, w trakcie oględzin jedno pomieszczenie było zamknięte, a administrator nieruchomości nie posiadał do niego kluczy. Otwarte pomieszczenie zostało zmierzone przez pracowników organu kontrolnego. Ustalono, że jego powierzchnia użytkowa wynosi 7,05 m2 i posiada ono wysokość 2,28 m. W otwartym pomieszczeniu znajdował się piec grzewczy oraz rury kanalizacyjne. Zgodnie z oświadczeniem ustnym Pani Administrator drugie zamknięte pomieszczenie posiada taką samą powierzchnię użytkową i taką sama wysokość jak pomieszczenie otwarte. Oświadczenie to potwierdzone zostało przez R. J. - Wiceprezesa Spółki. Na poziomie wysokiego parteru oraz piętra klatki schodowej znajdują się dwa pomieszczenia o powierzchni użytkowej po 10,00 m2 każde -wynajmowane firmie C - BHP T. N.. Kolejne kondygnacje wieży stanowiące klatkę schodową są w bardzo złym stanie technicznym, tj. spróchniałe schody, brak zabezpieczenia bocznego schodów przy wejściu na wyższe kondygnacje.

Z analizy materiału dowodowego wynika, że zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od nieruchomości na podstawie uchwały Nr XCVIII/2017/14 z dnia 5 listopada 2014 r. podlegać będzie wieża o powierzchni użytkowej 34,10 m2, w tym dwa pomieszczenia o powierzchni 7,05 m każde oraz dwa pomieszczenia o powierzchni 10 m2 każde. Pozostała część wieży zajęta na klatkę schodową zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 5 u.p.o.l. nie podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Natomiast pozostała część budynku przemysłowego nr 29p1 o powierzchni użytkowej 23.086,90 m2 (tj. 23.121 m2 - 34,10 m2) zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Zgodnie z ewidencją gruntów i budynków prowadzoną przez Ł. Ośrodek Geodezji budynek przemysłowy 29pl o powierzchni użytkowej 23.121 m2 posadowiony jest na działce nr 6/39 o powierzchni 32.051 m . Na powyższej działce znajduje się również budynek mieszkalny nr 37m4 o powierzchni użytkowej 476 m2. Działka nr 6/39 sklasyfikowana jest w części o pow. 31.370 m2 jako Ba - tereny przemysłowe, na których posadowiony jest budynek przemysłowy nr 29pl, a w części o pow. 681 m2 jako B - tereny mieszkaniowe, na których posadowiony jest budynek mieszkalny nr 37m4. Zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od nieruchomości podlega zatem grunt o powierzchni 31.370 m2, na którym posadowiony jest budynek z wieżą.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. po rozpatrzeniu odwołania strony zaskarżoną decyzją z [...] 2020 r. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji podzielając jego stanowisko.

W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję A Spółka z o.o. Spółka Komandytowa z siedzibą w Ł. wniosła o jej uchylenie podnosząc zarzuty naruszenia:

1) art. 2a ustawy ordynacja podatkowa (dalej: o.p.) poprzez rozstrzygnięcie niedających się usunąć wątpliwości co do przepisów prawa - ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (dalej: u.p.o.l.) oraz uchwały nr XCVI 11/2017/14 Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 5 listopada 2014 roku w sprawie zwolnienia od podatku od nieruchomości budynków wpisanych do gminnej ewidencji zabytków miasta Ł. wraz z gruntami pod tymi budynkami i związanych z nimi budowlami oraz udzielania pomocy de minimis (dalej: Uchwała) na niekorzyść podatnika i przyjęcie, że w realiach sprawy nie będzie podatnikowi przysługiwało zwolnienie, podczas gdy przepisy te pozwalają na przyznanie podatnikowi zwolnienia;

2) art. 120 o.p. poprzez działanie bez podstawy prawnej w zakresie uznania, że możliwe jest zaniechanie zastosowania przepisów prawa materialnego w zakresie zwolnienia w podatku od nieruchomości dla prac restauratorskich i konserwatorskich;

3) art. 121 o.p. poprzez naruszenie zasady budzenia zaufania do organów podatkowych i prowadzenie postępowania z rażącym naruszeniem przepisów, w szczególności w ten sposób by pomimo prowadzenia przez Podatnika konsultacji z organem przed złożeniem dokumentów dotyczących zwolnienia i uzyskaniem zapewnień dot. zwolnienia zostało ono de facto zakwestionowane, a także pominięcie faktu, że przy pracach na obiekcie czynione były ustalenia z Urzędem Miasta Ł. w zakresie wystąpienia przesłanek do zwolnienia, które to ustalenia zostały następnie zignorowane w zaskarżonej decyzji; stosowanie nieuprawnionej wykładni prawa podatkowego, polegającej na tworzeniu przez organ nowych warunków i wymogów ograniczających możliwość korzystania ze zwolnienia;

4) art. 210 § 1 pkt 6 w zw. z art. 235 o.p. poprzez nieodniesienie się w treści decyzji do zarzutów strony dotyczących sposobu liczenia powierzchni budynku podlegającej zwolnieniu, a także zaniechanie odniesienia się do zarzutów dotyczących naruszenia przez organ pierwszej instancji zasad postępowania podatkowego;

5) art. 200 o.p. poprzez niewyznaczenie stronie przez organ odwoławczy siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego;

6) art. 188 o.p. w zw. z art. 229 o.p. poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z zeznań świadków wskazanych w odwołaniu, pomimo że przedmiotem dowodu były okoliczności mające znaczenie dla sprawy, a okoliczności te nie zostały stwierdzone wystarczająco innym dowodem; brak rozstrzygnięcia w tym przedmiocie w toku postępowania;

7) art. 233 § 2 o.p. poprzez odmowę uchylenia w całości decyzji organu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji w sytuacji gdy na skutek zgłoszenia dowodów przez stronę rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części

8) art. 1a ust. 1 pkt 5 u.p.o.l. poprzez przyjęcie, że powierzchnia użytkowa tzw. wieży może być określona wyłącznie w oparciu o cztery pomieszczenia z którymi zapoznał się urząd, pomimo, że powierzchnią użytkową budynku jest cała powierzchnia mierzona po wewnętrznej długości ścian na wszystkich kondygnacjach (niezależnie czy są one dostępne czy też nie ze względów bezpieczeństwa), z wyjątkiem powierzchni klatek schodowych oraz szybów dźwigowych;

9) art. 122 o.p. poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia sprawy, w szczególności:

- w zakresie uznania istnienia przesłanek do zwolnienia w podatku od nieruchomości związanych z realizacją robót o charakterze konserwatorskim lub restauracyjnym;

- w zakresie ustalenia powierzchni użytkowej całej wieży, również z wykorzystaniem alternatywnych wobec oględzin metod ustalenia powierzchni użytkowej pomieszczeń do których dostęp jest utrudniony ze względów bezpieczeństwa;

10) § 1 ust. 1 pkt. 3 lit a) w zw. z § 2 pkt 5 Uchwały w zw. z art. 7 ust. 3 u.p.o.l. oraz art. 5 ust. 1 pkt. 1 lit. a) i c) u.p.o.l oraz art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b) u.p.o.l poprzez błędną jego wykładnię i przyjęcie, że faktyczne wykonanie remontu samodzielnej i odrębnej części elewacji, przy ponoszeniu wydatków dotyczących zarówno tej części, jak i reszty elewacji frontowej budynku uprawnia wyłącznie do stosowania zwolnienia w odniesieniu do części budynku wieży wskazanych w złożonej przez podatnika deklaracji podatkowej w podatku od nieruchomości, przy czym część ta ma być ustalona w oparciu nie o powierzchnie poddaną restauracji, a powierzchnię pomieszczeń znajdujących się w kondygnacji.

11) § 1 ust. 1 pkt 1 i 2 w zw. z § 2 pkt 2 i 3 Uchwały w zw. z art. 7 ust. 3 u.p.o.l. oraz art. 5 ust. 1 pkt. 1 lit. a) i c) u.p.o.l oraz art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b) u.p.o.l, poprzez odmowę ich zastosowania w sprawie i odmowę przyjęcia, że wykonane prace nie miały charakteru restauratorskiego lub konserwatorskiego w zakresie części frontowej budynku.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje;

Zasadniczy spór w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do oceny zakresu zwolnienia od podatku od nieruchomości budynku przemysłowego położonego w Ł. przy ul. C na podstawie uchwały nr XCVIII/2017/14 Rady Miejskiej w Łodzi z 5 listopada 2014 r. w sprawie zwolnienia od podatku od nieruchomości budynków wpisanych do gminnej ewidencji zabytków miasta Ł. wraz z gruntami pod tymi budynkami i związanymi z nimi budowlami oraz udzielania pomocy de minimis. W tym przedmiocie organy podatkowe zebrały wystarczający materiał dowodowy a ich ustalenia faktyczne niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy mają oparcie w zgromadzonym materiale.

Zgodnie z art. 188 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 ze zm., dalej "O.p.") żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. Strona wnosiła o przesłuchanie świadków na okoliczność kontaktów z Urzędem Miasta Ł. przy ustalaniu zakresu prac uprawniających do zwolnienia, informacji dotyczących warunków zwolnienia, przekazywania dokumentów dotyczących wykonywanych prac oraz zapewnienia o możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku od nieruchomości. Przekazywanie dokumentacji prac nie jest kwestionowane, natomiast pozostałe okoliczności nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Należy bowiem zauważyć, że zarówno obowiązek podatkowy, jak i zwolnienia od podatku wynikają z przepisów prawa a nie z umowy. Kontakty i rozmowy z pracownikami UMŁ nie mogły więc zmienić obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków nie dotyczyło więc okoliczności mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Organ podatkowy nie był więc zobowiązany do uwzględnienia złożonego wniosku. Wydanie decyzji w oparciu o obowiązujące przepisy prawa nie oznacza jeszcze, że doszło do naruszenia zasady budzenia zaufania do organów podatkowych w sposób mający wpływ na wynik sprawy.

Na działce przy ul. C znajduje się m.in. budynek przemysłowy nr 29p1 o pow. użytkowej 23.121 m². W ocenie Spółki budynek nie podlega opodatkowaniu w całości na podstawie uchwały nr XCVIII/2017/14 Rady Miejskiej w Łodzi z 5 listopada 2014 r. W budynku tym w 2015 r. były przeprowadzone prace – remont konserwatorski północnej elewacji budynku w oparciu o projekt Pracowni Architektonicznej P. M.. Zgodnie z tym projektem budynek przy ul. C stanowi kompozycję kilku brył o różnej wysokości z dominantą w postaci wieży. Remontowana elewacja została podzielona na poszczególne sekcje (od sekcji "A" do sekcji "F"), przy czym sekcję "E" stanowi wyłącznie wieża. Prace remontowe elewacji zostały wykonane jedynie na jej niewielkiej części obejmującej wieżę z głównym wejściem do budynku. Wynika to zarówno z faktur wystawionych przez wykonawcę, jak i wyjaśnień Miejskiego Konserwatora Zabytków, czy zapisów w dzienniku budowy.

Prace remontowe wieży w sekcji "E" budynku zostały zakończone 14 grudnia 2015 r., a 16 grudnia 2015 r. zostało złożone oświadczenie o zakończeniu działań uprawniających do uzyskania zwolnienia (§ 1 ust. 5 pkt 3 uchwały Rady Miejskiej w Łodzi z 5 listopada 2014 r.). Strona skarżąca zdaje się nie kwestionować tych ustaleń, podnosi jednak, że wieża stanowi ciąg komunikacyjny dla pozostałej części budynku, pełni funkcję służebną i niesamodzielną a poprzednik prawny podatnika poniósł również wydatki na dokumentację techniczną prac konserwatorsko-remontowych, prace projektowe, czy tzw. prace okołoprojektowe (wykonanie odkrywek). Z tych przyczyn zwolnieniu od podatku powinien podlegać cały budynek. Pogląd ten nie ma jednak żadnego uzasadnienia w treści obowiązujących przepisów a w szczególności w treści uchwały Rady Miejskiej w Łodzi z 5 listopada 2014 r.

Zgodnie z § 1 ust. 1 powołanej uchwały zwalnia się od podatku od nieruchomości budynki lub ich części wpisane do gminnej ewidencji zabytków miasta Ł., w których po dniu 1 stycznia 2014 r. zakończono którekolwiek z następujących działań, zwanych dalej działaniami uprawniającymi do uzyskania zwolnienia:1) prace konserwatorskie; lub 2) prace restauratorskie; lub 3) roboty budowlane w zakresie: a) remontu elewacji budynków, b) dachów, c) prześwitów bramowych, d) wykonania izolacji fundamentów, e) przyłączenia budynków do sieci ciepła systemowego.

Skarżący zdaje się nie zauważać, że zwolnieniu od podatku od nieruchomości podlegają budynki lub ich części, w których po 1 stycznia 2014 r. zakończono wymienione w uchwale działania. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie może budzić wątpliwości, że roboty budowlane w zakresie remontu elewacji budynku zostały zakończone jedynie w części budynku obejmującej wieżę (sekcja "E" według projektu remontu). Brak zakończenia prac konserwatorskich lub restauracyjnych, czy robót budowlanych w innych częściach budynku wyłącza więc możliwość uznania, że także pozostałe części budynku podlegają zwolnieniu od podatku od nieruchomości.

Przepisy wprowadzające wyjątek od zasady powszechności i równości opodatkowania muszą być interpretowane ściśle i brak jest podstaw do przyjęcia, że wykonywanie dokumentacji prac, projektu, czy nazwanych przez stronę prac okołoprojektowych uzasadnia zwolnienie od opodatkowania całego budynku. Strona skarżąca przyznaje, że konserwator zabytków zaakceptował konkretny, zamknięty etap inwestycji i tylko z uwzględnieniem tego zakresu zakończonych prac strona uzyskała zwolnienie od podatku od nieruchomości.

Prawidłowo została ustalona również powierzchna i ilość pomieszczeń usytuowanych w wieży (sekcja "E" budynku) podlegająca wyłączeniu od opodatkowania. Z dokumentacji technicznej, jak i protokołu z oględzin wynika, że w części budynku obejmującej wieżę znajdują się (poza klatką schodową) jedynie pomieszczenia na parterze i pierwszym piętrze. Powierzchnię użytkową całego budynku ustalono w oparciu o dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków, które są wiążące dla organów podatkowych (art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne – t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 2052) a powierzchnię dodatkowych pomieszczeń wieży w trakcie oględzin w udziałem reprezentantów strony. Powierzchnia klatki schodowej co do zasady nie jest wliczana do powierzchni użytkowej budynku.

Strona skarżąca trafnie podnosi, że organ podatkowy drugiej instancji z naruszeniem art. 200 O.p. nie wyznaczył stronie terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Należy jednak mieć na uwadze, że sprawa był już wcześniej przedmiotem rozstrzygnięcia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. a w postępowaniu przez organem II instancji nie przeprowadzono żadnych dowodów. Brak jest więc podstaw do przyjęcia, że powyższe uchybienie mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Niezasadny jest też zarzut naruszenia art. 2a O.p. Strona skarżąca nawet nie wskazuje, jakie to niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, czy treści uchwały Rady Miejskiej w Łodzi z 5 listopada 2014 r. zachodzą w rozpoznawanej sprawie.

Z powyższych względów wobec braku uzasadnionych podstaw skargi z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) należało orzec jak w sentencji wyroku.

aj