Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 162/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6121 Klasyfikacja gruntów
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: Art. 20, art. 22, art. 26
journal: Dz.U. 1989 nr 30 poz 163
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne.
article: Par. 68
journal: Dz.U. 2016 poz 1034
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

SENTENCJA

|Sygn. akt III SA/Kr 162/19 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 maja 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Hanna Knysiak-Sudyka (spr.), Sędziowie: WSA Barbara Pasternak, WSA Maria Zawadzka, , Protokolant: Specjalista Agata Zaręba-Piotrowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2019 r., sprawy ze skargi Gminnego Zakładu Usługowego w B na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 10 grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie gleboznawczej klasyfikacji gruntów skargę oddala


UZASADNIENIE

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia 10 grudnia 2018 r. znak [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 2096), art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz.2101 ze zm.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 września 2012 r. - w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów (Dz. U. z 2012 r., poz. 1246) po rozpoznaniu odwołania strony skarżącej Gminnego Zakładu Usługowego w B od decyzji Starosty z [...] 2018 r., znak: [...], orzekającej o ustaleniu gleboznawczej klasyfikacji gruntu na działkach nr [...] i [...] położonych w miejscowości B, gmina B oraz o odmowie ustalenia gleboznawczej klasyfikacji gruntu na działce nr [...] położonej w miejscowości B, gmina B, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W dniu 28.11.2017 r. Dyrektor Gminnego Zakładu Usługowego w B wystąpił z wnioskiem do Starosty o przeprowadzenie gleboznawczej klasyfikacji gruntów na działkach stanowiących własność Gminy B, a będących w trwałym zarządzie Gminnego Zakładu Usługowego w B. We wniosku wskazano klasyfikatora, który wykonałby gleboznawczą klasyfikację gruntów.

Decyzją z [...] 2018 r. znak: [...] Starosta orzekł o ustaleniu gleboznawczej klasyfikacji gruntu na działkach nr [...] i [...] położonych w miejscowości B w oparciu o operat wykonany przez klasyfikatora J. Ż., przyjęty do materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 12.06.2018r. nr [...] oraz o odmowie ustalenia gleboznawczej klasyfikacji gruntu na działce nr [...] położonej w miejscowości B, gmina B.

W uzasadnieniu powyższej decyzji organ I instancji wskazał, że w wyniku zbadania gleby na gruncie oraz sporządzenia opisu profilu glebowego klasyfikator J. Ż. zaproponowała wprowadzenie zmian użytków i klas gruntów tj. na działkach nr [...], [...], [...] - kontur klasyfikacyjny "ŁIII" przyłączyć do sąsiedniego konturu klasyfikacyjnego "ŁIV", zgodnie z urzędową tabelą klas gruntów, stanowiącą załącznik do rozporządzenia w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów.

Organ I instancji uznał za zasadne przyłączenie konturu klasyfikacyjnego "ŁIII" w zakresie działek nr [...] i nr [...] do sąsiedniego konturu klasyfikacyjnego "ŁIV". Natomiast na działce nr [...] odmówił ustalenia gleboznawczej klasyfikacji gruntów, gdyż zgodnie z projektami zagospodarowania działek załączonych do decyzji o trwałym wyłączeniu gruntów rolnych z produkcji rolniczej "klasoużytek ŁIII w działce nr [...] został wyłączony z produkcji rolniczej (...) teren ten nie stanowi gruntów rolnych i nie może być objęty gleboznawczą klasyfikacją gruntów". Natomiast na działkach nr [...] i [...] klasoużytek "ŁIII" leży poza terenem wyłączonym z produkcji rolniczej.

Od powyższej decyzji strona skarżąca wniosła odwołanie w zakresie pkt 2 decyzji, to jest odmowy ustalenia gleboznawczej klasyfikacji gruntu na działce nr [...] wskazując, iż zadaniem organu była czynność ustalenia gleboznawczej klasyfikacji gruntu, czego konieczność dowiedziono w operacie przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 12.06.2018 r. za nr [...], nie zaś opieranie się na decyzjach związanych z wyłączeniem gruntów rolnych z produkcji rolniczej.

Rozpatrując powyższe odwołanie organ II instancji wskazał treść art. 20 ust.3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne (dalej powoływanej jako "p.g.k.") oraz § 3, § 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 września 2012 r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów (Dz.U. poz. 1246).

Organ odwoławczy podkreślił, że zmiany w jakości i strukturze gleb są procesem bardzo powolnym i praktycznie niezauważalnym na przestrzeni nawet kilkudziesięciu lat. Obniżenie klasy gruntów jest możliwe wyłącznie w przypadku rzeczywistego pogorszenia klasy gruntów rolnych z uwagi na zaistnienie przyczyn obiektywnych, nie będących wynikiem działań właściciela. Zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych na podstawie ich cech i innych przesłanek określa załącznik nr 6 do rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz.1034 ze zm.). Organ odwoławczy podkreślił, że w postępowaniu w sprawie zmiany klasyfikacji gruntów kluczowe jest ustalenie wystąpienia zmiany w profilu glebowym. Klasyfikacji gleby dokonuje się z uwagi na jakość produkcyjną z uwzględnieniem cech genetycznych gleby (art. 2 pkt 12 p.g.k.), a więc de facto z uwagi na zmiany w jej profilu. Dodać również należy, że powinna być to zmiana stosunkowo trwała i mająca charakter zmiany wpływającej na naturalne właściwości gruntu, a zatem - jak wynika z definicji art. 2 pkt 12 p.g.k. - powinna wpływać na jego jakość produkcyjną. Zmiana klasyfikacji gleboznawczej gruntu leży często w interesie właściciela, ponieważ orzeczenie w sprawie klasyfikacji gruntów stanowi podstawę do wniesienia wyników klasyfikacji do ewidencji gruntów i budynków. Organ wskazał, że obecnie w rejestrze gruntów w działkach nr [...] i [...] oprócz użytków gruntowych (niepodlegających gleboznawczej klasyfikacji gruntów) "Bi" inne tereny zabudowane i "Ba" tereny przemysłowe - wykazane są użytki gruntowe łąki trwałe "ŁIII" i łąki trwałe "ŁIV". W działce nr [...] oprócz użytków gruntowych (niepodlegających gleboznawczej klasyfikacji gruntów) "Bi" i "Ba", wykazany jest użytek gruntowy łąki trwałe "ŁIII".

Organ odwoławczy podniósł, że zgromadzony materiał dowodowy dowodzi tego, że działka nr [...] straciła charakter gruntu rolnego. Organ odwoławczy podkreślił, że organ I instancji w toku prowadzonego postępowania przeprowadził wizję na gruncie w celu ustalenia stanu faktycznego. Podczas oględzin przeprowadzonych w dniu 4 stycznia 2018 r. stwierdzono, że działki nr [...], [...], [...] "stanowią jeden kompleks. Znajdują się przy kanale Ł - S. Działki częściowo zabudowane budynkami: oczyszczalnią ścieków, magazynem i wiatą. Pozostała część porośnięta trawą i częściowo obsadzona młodymi topolami. Działki ogrodzone. W sąsiedztwie działki nieuprawiane rolniczo." Wizja w terenie została udokumentowana bogatą dokumentacją fotograficzną potwierdzającą powyższe ustalenia i dokumentującą faktyczny sposób użytkowania nieruchomości. Jednocześnie organ I instancji pozyskał w toku postępowania decyzje Starosty W zezwalające na trwałe wyłączenia gruntów z produkcji rolniczej:

decyzję [...] z dnia [...] 2012 r. zezwalającą na trwałe wyłączenie gruntów z produkcji rolniczej części działek nr [...], [...], [...] pod budowę budynku magazynowego;

decyzję [...] z dnia [...] 2015 r. zezwalającą na trwałe wyłączenie gruntów z produkcji rolniczej części działki nr [...] pod budowę wiaty;

- decyzję [...] z dnia [...] 2016r. zmieniającą decyzję [...] i zezwalającą na trwałe wyłączenie gruntów z produkcji rolniczej części działki nr [...] pod budowę dwóch wiat;

- decyzję [...] z dnia 9.10.2017 r. w której stwierdzono, że użytki rolne "ŁIII" o łącznej powierzchni 204.55 m2 wchodzące w skład działek nr [...], [...], [...] zostały trwale wyłączone z produkcji rolniczej pod utwardzenie terenu przy budynku magazynowym i wiatach przez Gminny Zakład Usługowy w B.

Analiza projektów zagospodarowania działek załączonych do ww. decyzji (w szczególności do decyzji [...]), poparta przeprowadzoną wizją w terenie dokumentującą faktyczny sposób zagospodarowania działki nr [...] jako gruntu zabudowanego dwiema wiatami, a w obszarze klasoużytku "ŁIII" utwardzonego terenu stanowiącego dojazd do istniejących obiektów, tj. do budynku magazynowego i oczyszczalni ścieków pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, iż klasoużytek "LIII" w działce nr [...] został wyłączony z produkcji rolniczej.

Pojęcie "wyłączenia z produkcji" zdefiniowane zostało w przepisie art. 4 pkt 11 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U z 2017 r. poz. 1161) i oznacza "rozpoczęcie innego niż rolnicze lub leśne użytkowanie gruntów". O uznaniu nieruchomości za grunt rolny decyduje konkretne lub potencjalne jej wykorzystanie w celu prowadzenia działalności wytwórczej w rolnictwie.

Organ wskazał, że z wizji terenowej nie wynika, aby na przedmiotowej działce była prowadzona jakakolwiek produkcja rolnicza. Wnioskodawca również nie potwierdza w toku prowadzonego postępowania, aby działka była poddana stałej uprawie mechanicznej mającej na celu produkcje rolniczą czy ogrodniczą. Za to prawomocne decyzje o trwałym wyłączeniu gruntów rolnych z produkcji rolniczej, a przede wszystkim stan faktyczny na gruncie (zagospodarowanie działki), wskazuje na odmienne przeznaczenie przedmiotowej działki. Zatem w zaistniałych okolicznościach faktycznych nie można dokonywać "obniżenia klasy bonitacyjnej gruntu" już wyłączonego z produkcji rolniczej, który ponadto został zagospodarowany jako dojazd do istniejących na działce obiektów budowlanych.

Działka w obecnym stanie zagospodarowania nie stanowi użytku gruntowego "łąki trwałe". Zgodnie z załącznikiem nr 6 do ww. rozporządzenia do użytku gruntowego "łąki trwałe" zalicza się grunty pokryte zwartą wieloletnią roślinnością, złożoną z licznych gatunków traw, roślin motylkowych i ziół, tworzących ruń łąkową, systematycznie koszoną, a w rejonach górskich - hale i połoniny z zasady koszone.

Organ odwoławczy stwierdził, że skoro działka nie stanowi już w obecnym stanie faktycznym łąki trwałej, lecz teren zagospodarowany jest na inne cele, to działka nie jest już gruntem rolnym (nie służy już produkcji rolnej), a zatem nie może podlegać gleboznawczej klasyfikacji gruntów. Zgodnie bowiem z art. 20 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne - gleboznawczej klasyfikacji gruntów podlegają tylko grunty rolne i leśne. Organ wskazał, że powyższe ustalenie znajduje odzwierciedlenie również w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 12 września 2012 r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów i powołał treść § 7 ww. rozporządzenia.

Organ odwoławczy podniósł, że utwardzenie działki i urządzenie dojazdu do istniejących na nieruchomości obiektów wyklucza przeprowadzenie gleboznawczej klasyfikacji gruntów. W ocenie organu odwoławczego słusznie uznał Starosta, że obecny sposób użytkowania działki nr [...] nie mógł stanowić podstawy do przeprowadzenia gleboznawczej klasyfikacji gruntów. Sytuacja obecna jest zatem wyłącznym rezultatem działań właściciela (trwałego zarządcy) i skoro brak jest z tego powodu możliwości rolniczego wykorzystania działki, to za niezasadne uznać należy żądanie obniżenia klasyfikacji gruntów rolnych.

Na marginesie organ odwoławczy wskazał, że z uwagi na fakt, iż przedmiotowe postępowanie prowadzone jest na wniosek Gminnego Zakładu Usługowego w B i zakres tego postępowania zakreślony jest przez ten wniosek, organy nie mogły orzec o zmianie użytku "Ł" zawartego w działce nr [...], gdyż wykraczałoby to poza jego zakres. Postępowanie wykazało, że powyższy użytek jest nieaktualny i winien zostać zmieniony w ramach odrębnego postępowania.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła strona skarżąca Gminny Zakład Usługowy w B.

Strona skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji (w części dotyczącej pkt. 2), że zostały one wydane z rażącym naruszeniem art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne w związku z przepisami Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 września 2012 r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów poprzez uznanie, że w przedmiotowej sprawie z uwagi na brak możliwości rolniczego wykorzystania działki za niezasadne uznać należy żądanie obniżenia klasyfikacji gruntów rolnych, podczas gdy - jak wynika z obowiązujących przepisów - brak jest podstaw prawnych do odmowy dokonania zmian w klasyfikacji gleboznawczej gruntu na działce nr [...] położonej w miejscowości B z uwagi na fakt wyłączenia tego gruntu z produkcji rolnej.

Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zmianę pkt. 2 Decyzji Starosty W z dnia [...] 2018 r. znak: [...] poprzez ustalenie gleboznawczej klasyfikacji gruntu na działce nr [...] położonej w miejscowości B gmina B, zgodnie z ustaleniami dokonanymi w operacie wykonanym przez klasyfikatora J. Ż., przyjętym do materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 12.06.2018r. nr [...].

Strona skarżąca podniosła, że w wyniku dokonanej analizy terenu i w wyniku zbadania gleby na gruncie oraz sporządzenia opisu profilu glebowego klasyfikator J. Z. zaproponowała wprowadzenie następujących zmian użytków i klas gruntów:

- na działkach nr [...], [...] i [...] - kontur klasyfikacyjny ŁIII przyłączyć do sąsiedniego konturu klasyfikacyjnego ŁIV, zgodnie z urzędową tabelą klas gruntów stanowiącą załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 września 2012 r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów. Grunty poddane gleboznawczej klasyfikacji gruntów zaliczone zostały przez klasyfikatora do użytków gruntowych zgodnie z zapisami zawartymi w załączniku nr 6 do rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Fakt ten został uwzględniony w operacie przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 12.06.2018 r. za nr [...].

Zdaniem strony skarżącej w przedmiotowej sprawie organ I, jak i II instancji nie miał podstaw prawnych do odmowy dokonania zmian w klasyfikacji gleboznawczej gruntu na działce nr [...] położonej w miejscowości B gmina B od faktu wyłączenia tego gruntu z produkcji rolnej. Obowiązujące w tym zakresie przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz przepisy Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 września 2012 r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów nie przewidują innych niż operat wykonany przez uprawnionego klasyfikatora przesłanek do dokonania zmian gleboznawczej klasyfikacji gruntu. Jak wynika ze wskazanych wyżej przepisów jedyną podstawą odmowy ustalenia gleboznawczej klasyfikacji gruntu jest negatywna kontrola prac klasyfikacyjnych wykonanych przez uprawnionego klasyfikatora.

Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego organ I i II instancji nie zgłosił tych zastrzeżeń do klasyfikatora i nie zobowiązał go do wydania w tym zakresie uzupełniającej opinii, jak również nie zlecił przeprowadzenia opinii w sprawie poprawności proponowanych zmian ujawnionych w operacie przez innego niezależnego klasyfikatora. Wskazać należy, że w przypadku, gdyby organ I i II instancji powziął wątpliwości co do prawidłowości ustaleń dokonanych przez klasyfikatora, zasadne było zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej wynikającą z art. 7 k.p.a. nakładającą obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu taktycznego oraz zasad postępowania dowodowego wyrażonych w art. 75 i 77 k.p.a. powołanie biegłego, specjalisty w tym zakresie, który mógłby przeprowadzić własne badania i ustalić klasyfikację gleboznawczą przedmiotowych gruntów. Taka opinia dawałaby podstawę do rzetelnej polemiki z operatem klasyfikatora i ewentualnego podważania jego ustaleń oraz wykazania, że aktualny stan gleb na przedmiotowych działkach odpowiada charakterystyce klasy bonitacyjnej ŁIV.

Strona skarżąca podkreśliła, że sporządzony przez klasyfikatora operat techniczny stanowi opinię biegłego w rozumieniu art. 84 § 1 k.p.a., a zatem podważenie takiego dowodu generalnie jest możliwe poprzez sformułowanie racjonalnych, uzasadnionych zasadami wiedzy merytorycznych argumentów. W tym przypadku konieczna jest wiedza specjalistyczna, więc należało biegłemu przedstawić zastrzeżenia celem wyjaśnienia wątpliwości bądź poprzez przedłożenie innej opinii sporządzonej przez osobę dysponująca stosownymi kwalifikacjami. W niniejszej sprawie organy I i II instancji nie dokonały żadnych czynności mających na celu podważenie opinii uprawnionego klasyfikatora J. Ż., co z kolei mogłoby stanowić podstawę do odmowy ustalenia gleboznawczej klasyfikacji gruntu na działce nr [...] położonej w miejscowości B gmina B.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie

Kontroli legalności w przedmiotowym postępowaniu poddano przywołaną na wstępie decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 10 grudnia 2018 r. znak [...], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty W z [...] 2018 r., znak: [...], orzekającą o ustaleniu gleboznawczej klasyfikacji gruntu na działkach nr [...] i [...] położonych w miejscowości B, gmina B oraz o odmowie ustalenia gleboznawczej klasyfikacji gruntu na działce nr [...] położonej w miejscowości B, gmina B.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonych decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 725 ze zm.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 września 2012 r., w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów (Dz.U. poz. 1246), a także rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 393).

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy ewidencję gruntów i budynków oraz gleboznawczą klasyfikację gruntów prowadzą starostowie. Natomiast w art. 20 ust. 3 ustawy wskazano, że grunty rolne i leśne obejmuje się gleboznawczą klasyfikacją gruntów, przeprowadzaną w sposób jednolity dla całego kraju, na podstawie urzędowej tabeli klas gruntów.

Stosownie zaś do § 68 ust. 6 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych odbywa się zgodnie z Załącznikiem nr 6 do tego rozporządzenia.

Powołany powyżej Załącznik nr 6, do łąk trwałych zalicza: grunty pokryte zwartą wieloletnią roślinnością, złożoną z licznych gatunków traw, roślin motylkowych i ziół, tworzących ruń łąkową, systematycznie koszoną, a w rejonach górskich - hale i połoniny z zasady koszone.

Szczegółowe zasady dokonywania klasyfikacji gruntów reguluje natomiast rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 12 września 2012 r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów. Podstawą prawną jego obowiązywania jest art. 26 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.

W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wystąpiła do Starosty o przeprowadzenie gleboznawczej klasyfikacji gruntów dla działek stanowiących własność Gminy B, będących w trwałym zarządzie Gminnego Zakładu Usługowego w B. Wniosek został uwzględniony w zakresie dotyczącym działek nr [...] i [...] położonych w miejscowości B. Natomiast w odniesieniu do działki nr [...] położonej w miejscowości B organ orzekł o odmowie ustalenia gleboznawczej klasyfikacji gruntów.

Sąd podziela stanowisko organów, że przedmiotowa działka nie ma obecnie charakteru rolnego (ani leśnego), ponieważ, co stwierdził organ I instancji w trakcie wizji lokalnej, działka ta stanowi jeden kompleks z działkami nr [...], [...] i [...] stanowią jeden kompleks. Są one częściowo zabudowane budynkami – oczyszczalnią ścieków, magazynami i wiatą. Pozostała część jest porośnięta trawą i częściowo obsadzona młodymi topolami. Działki nie są uprawiane rolniczo. Nie ulega też wątpliwości, że obecna sytuacja jest wyłącznym rezultatem działań posiadacza działki. W konsekwencji uznać należy, że skoro brak możliwości rolniczego wykorzystania działki powstał na skutek działań strony skarżącej, to nie może ona obecnie zasadnie żądać ustalenia gleboznawczej klasyfikacji gruntów.

Wobec tego, że obecnie przedmiotowa działka nie ma ani rolnego ani leśnego charakteru, z słusznie wywodzą organy, powołując się na art. 20 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, że przedmiotowa działka nie może zostać objęta gleboznawczą klasyfikacją gruntów, ponieważ klasyfikacją taką mogą być objęte jedynie grunty rolne i leśne. W konsekwencji organy administracji publicznej prawidłowo orzekły o braku podstaw do ustalenia gleboznawczej klasyfikacji gruntu.

Odnosząc się do podnoszonego przez skarżących zarzutu naruszenia przepisów postępowania, poprzez niewyczerpujące zebranie i błędne rozpatrzenie całości materiału dowodowego wskazać należy, iż wyłączenie gruntów z produkcji rolnej następuje w momencie rozpoczęcia innego niż rolny sposobu wykorzystania terenu. Skoro działka nr [...] jest częściowo zabudowana, a częściowo w związku z zabudowa porośnięta trawą, to z całą pewnością nie jest wykorzystywana rolniczo. Brak było w tej sytuacji konieczności sporządzania uzupełniającej opinii przez klasyfikatora.

Podkreślić ponownie należy, iż zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych odbywa się na podstawie cech, które zostały określone w Załączniku nr 6 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Decyzja zezwalająca na wyłączenie gruntów z produkcji rolnej jest jedynie podstawą do legalnego wyłączenia gruntu z produkcji. Nie ma zaś żadnego wpływu na zapisy w ewidencji gruntów i budynków, która to jest odzwierciedleniem stanu faktycznego. Organy więc prawidłowo uznały, że przedmiotowa działka nie spełniała przesłanek do zaliczenia jej do gruntu rolnego.

Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.