Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1671/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Oddalono skargę w części
Powołane przepisy: article: art. 6 ust. 1 pkt 9
journal: Dz.U. 2018 poz 433
law: Ustawa z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych.
article: art. 26
journal: Dz.U. 2020 poz 471
law: Ustawa z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Groński (spr.), Sędziowie sędzia WSA Izabela Ostrowska, sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, , Protokolant spec. Agnieszka Wrzodak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2022 r. sprawy ze skargi D. W. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 24 czerwca 2022 r. znak: DLI-III.7621.14.2022.KM.6 w przedmiocie pozwolenia na realizację inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowej 1. umarza postępowanie sądowe w zakresie w jakim zaskarżona decyzja została uchylona decyzją Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 11 sierpnia 2022 r., znak: DLI-II.7621.26.2022.PMJ.4, 2. oddala skargę w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Minister Rozwoju i Technologii zaskarżoną decyzją z 24 czerwca 2022 r., nr DLI-III.7621.14.2022.KM.6, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: "K.p.a."), oraz art. 11 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1812, zwanej dalej "specustawą przeciwpowodziową"), po rozpatrzeniu odwołania D. W. (dalej: "skarżący"), od decyzji Wojewody Małopolskiego Nr 01/2022 z 24 stycznia 2022 r., znak: WI-VI.7840.1.8.2021.JCh, o pozwoleniu na realizację inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowej pn.: "Budowa zbiornika małej retencji: Zbiornik M. na potoku M. w ramach zadania inwestycyjnego «Zwiększenie zabezpieczenia przeciwpowodziowego w dolinie rzeki S.»",

w pkt I uchylił:

- w rozstrzygnięciu decyzji organu pierwszej instancji, znajdujący się na stronie 2, w wierszach od 20 do 23, licząc od dołu strony, zapis:

"- określam termin wydania nieruchomości, na podstawie art. 24 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych - zgodnie z wnioskiem inwestora - na 30 dzień od dnia wydania decyzji o pozwoleniu na realizację inwestycji,",

- w rozstrzygnięciu decyzji organu pierwszej instancji, znajdujący się na stronie 2, w wierszach od 16 do 17, licząc od dołu strony, zapis:

"(linii napowietrznej energetycznej SN, linii napowietrznej energetycznej nN oraz sieci wodociągowej i kanalizacji deszczowej)",

- w rozstrzygnięciu decyzji organu pierwszej instancji, znajdujący się na stronie 2, w wierszach od 5 do 6, licząc od dołu strony, zapis:

"(linii napowietrznej energetycznej SN oraz sieci wodociągowej)",

- w rozstrzygnięciu decyzji organu pierwszej instancji, znajdujący się na stronie 8, w wierszach od 16 do 17, licząc od dołu strony, zapis:

"Linie rozgraniczające teren inwestycji zostały uwidocznione w załączniku Nr 1 do niniejszej decyzji, tj. na mapie w skali 1:500, przedstawiającej projektowany obszar inwestycji, w 1 arkuszu",

- w rozstrzygnięciu decyzji organu pierwszej instancji, znajdujący się na stronie 9, w wierszach od 9 do 13, licząc od góry strony, zapis:

"Ponadto Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach z [...] września 2021 r., znak: [...] dla zmiany warunku w przedsięwzięciu, które uzyskało decyzję znak: [...] z [...] października 2012 r. Charakterystykę przedsięwzięcia określił w załączniku nr 1 stanowiącym integralną część ww. decyzji ww. decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności.",

- w rozstrzygnięciu decyzji organu pierwszej instancji, znajdujący się na stronie 12, w wierszach od 5 do 29, licząc od dołu strony, zapis:

"W decyzji, z [...] września 2021 r., znak: [...] o środowiskowych uwarunkowaniach Regionalny Dyrektor Środowiska w K. orzekł o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań dla zmiany warunku w przedsięwzięciu realizowanym, które uzyskało decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach znak: [...] z [...] października 2012 r. Ww. decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności. Decyzja określa rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, oraz nw. warunki dotyczące:

- terminu wycinki drzew i krzewów:

Wycinkę drzew i krzewów należy ograniczyć do niezbędnego minimum, umożliwiającego realizację inwestycji i prowadzić poza okresem lęgowym ptaków, tj. poza okresem od 1 marca do 31 sierpnia. Dopuszcza się prowadzenie prac w okresie od 1 marca do 31 marca pod warunkiem zapewnienia bieżącego nadzoru przyrodniczego, który winien skontrolować obszar budowy i front robót pod kątem występowania gatunków chronionych i ich schronień.

- terminu i warunków prowadzenia prac związanych ze zdjęciem humusu:

Przed przystąpieniem do prac ziemnych na danym terenie należy go skontrolować pod względem występowania chronionych gatunków zwierząt {np. płazów, gadów, ptaków). Prace związane ze zdjęciem wierzchniej nakładu należy prowadzić w okresie od 1 września do 31 marca. Dopuszcza się prowadzenie prac przez cały rok pod warunkiem zapewnienia bieżącego nadzoru przyrodniczego, który raz w tygodniu powinien kontrolować obszar budowy i front robót pod kątem występowania gatunków chronionych oraz utrzymania powierzchni obszaru w stanie uniemożliwiającym zakładanie gniazd, kryjówek i innych schronień poprzez regularne wykaszanie obszaru (pierwsze koszenie między 1 a 15 kwietnia). Stwierdzone osobniki należy przenieść poza teren inwestycji w miejsce o podobnych warunkach siedliskowych, na tyle oddalone od terenu inwestycji, aby zwierzęta nie mogły powrócić na ten teren do czasu zakończenia prac. Powyższe działania należy prowadzić pod nadzorem przyrodnika specjalisty w dziedzinie herpetologii.",

- w rozstrzygnięciu zaskarżonej decyzji, znajdujący się na stronie 13, w wierszach od 1 do 8, licząc od dołu strony, oraz na stronie 14, w wierszach od 1 do 2, licząc od góry strony, zapis:

"Z decyzji z [...] września 2021 r., znak: [...] wynika, iż tereny przeznaczone pod inwestycję są silnie zantropogenizowane, niemniej jednak występują tutaj chronione gatunki zwierząt i roślin, które mogą być zagrożone w wyniku realizacji inwestycji - zwłaszcza w skutek makroniwelacji czaszy zbiorników: B., M., M., M. i S. Nie są to jednak gatunki rzadkie czy też zagrożone wymarciem w skali kraju. W celu minimalizacji możliwych oddziaływań należy przed przystąpieniem do prac budowlanych na danym terenie skontrolować go pod względem występowania chronionych gatunków zwierząt, a odnalezione płazy i inne mało ruchliwe (niezdolne do ucieczki) zwierzęta chronione przenieść poza teren inwestycji. W razie stwierdzenia kolizji z gatunkami chronionymi należy wystąpić o właściwą decyzję derogacyjną.",

- w rozstrzygnięciu zaskarżonej decyzji, znajdujący się na stronie 21, w wierszach od 3 do 5, licząc od dołu strony, zapis:

"(tj. linii napowietrznej energetycznej SN, linii napowietrznej energetycznej nN oraz sieci wodociągowej i kanalizacji deszczowej)",

- w tomie 1.A Projektu Zagospodarowania Terenu - część opisowa i rysunkowa, będącego częścią Projektu Budowlanego stanowiącego integralną część zaskarżonej decyzji jako załącznik nr 4, znajdujący się na stronach 110 i 111, zapis stanowiący dotychczasową treść pkt 10.5 pn.: "Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia znak [...] z dnia [...].09.2021 r. zmieniająca warunki określone w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia znak [...] z dnia [...].10.2012 r."

i orzekł w tym zakresie poprzez:

ustalenie, w rozstrzygnięciu decyzji organu pierwszej instancji, w miejsce uchylenia na stronie 2, w wierszach od 20 do 23, licząc od dołu strony, nowego zapisu:

"- określam termin wydania nieruchomości, na podstawie art. 24 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych, na 30 dzień od dnia, w którym decyzja o pozwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji stała się ostateczna,", "

- ustalenie, w rozstrzygnięciu decyzji organu pierwszej instancji, w miejsce uchylenia na stronie 2, w wierszach od 16 do 17, licząc od dołu strony, nowego zapisu:

"(linii napowietrznej energetycznej SN, linii napowietrznej energetycznej nN oraz kanalizacji deszczowej)",

- ustalenie, w rozstrzygnięciu decyzji organu pierwszej instancji, w miejsce uchylenia na stronie 2, w wierszach od 5 do 6, licząc od dołu strony, nowego zapisu:

"(linii napowietrznej energetycznej SN, linii napowietrznej energetycznej nN oraz kanalizacji deszczowej)",

- ustalenie, w rozstrzygnięciu decyzji organu pierwszej instancji, w miejsce uchylenia na stronie 8, w wierszach od 16 do 17, licząc od dołu strony, nowego zapisu:

"Linie rozgraniczające teren inwestycji zostały przedstawione na mapie w skali 1:500, stanowiącej załącznik Nr 1 do przedmiotowej decyzji o pozwoleniu na realizację inwestycji, za pomocą przerywanej linii koloru żółtego.",

- ustalenie, w rozstrzygnięciu decyzji organu pierwszej instancji, w miejsce uchylenia na stronie 21, w wierszach od 3 do 5, licząc od dołu strony, nowego zapisu:

"(tj. linii napowietrznej energetycznej SN, linii napowietrznej energetycznej nN oraz kanalizacji) deszczowej)".

W pkt II. w pozostałej części decyzję organu pierwszej instancji utrzymał w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie, działające przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. (dalej: "inwestor"), wystąpiło do Wojewody Małopolskiego z wnioskiem z 24 czerwca 2021 r., uzupełnionym i zmienionym w trakcie prowadzonego postępowania, o wydanie decyzji o pozwoleniu na realizację inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowej pn.: "Budowa zbiornika małej retencji: Zbiornik M. na potoku M. w ramach zadania inwestycyjnego «Zwiększenie zabezpieczenia przeciwpowodziowego w dolinie rzeki S.»". Jednocześnie wniosło o nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, uzasadniając konieczność jego nadania ważnym interesem społecznym i gospodarczym.

Po przeprowadzeniu postępowania w sprawie ww. wniosku, Wojewoda Małopolski wydał 24 stycznia 2022 r. decyzję nr 01/2022 o pozwoleniu na realizację inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowej pn.: "Budowa zbiornika małej retencji: Zbiornik M. na potoku M. w ramach zadania inwestycyjnego «Zwiększenie zabezpieczenia przeciwpowodziowego w dolinie rzeki S.»", i nadał jej rygor natychmiastowej wykonalności. Od tej decyzji skarżący złożył odwołanie.

W ocenie organu odwoławczego projekt budowlany, w kształcie zatwierdzonym decyzją Wojewody Małopolskiego, spełnia wymagania określone w art. 34 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane oraz w rozporządzeniu w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, jak również jest zgodny z:

- decyzją Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z [...] października 2012 r., nr [...] (dalej: "decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach"), ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia pn.: 1. "Budowa retencyjnego zbiornika przeciwpowodziowego «B.» na rzece S. w km 7+284 w m. K.", 2. "Budowa retencyjnego zbiornika przeciwpowodziowego «S.» na rzece S. w km 9+223 w m. K.", 3. "Budowa retencyjnego zbiornika przeciwpowodziowego «M.» na potoku M. w km 0+220 w m. K..", 4. "Budowa retencyjnego zbiornika przeciwpowodziowego «M.» na potoku M. w km 2+320 w m. K.", 5. "Budowa retencyjnego zbiornika przeciwpowodziowego «M.» na potoku M. w km 3+017 w m. K. oraz w m. W.",

- decyzją Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z [...] września 2020 r., znak: [...], zmieniającą decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach,

- decyzją Ministra Infrastruktury z 20 sierpnia 2021 r., znak: GM-DOK-3.7700.13.2021.AZ, udzielającą pozwoleń wodnoprawnych w ramach realizacji zadania pn.: "Zwiększenie zabezpieczenia przeciwpowodziowego w dolinie rzeki S.: Budowa suchego zbiornika malej retencji: Zbiornik M. na potoku M.", w m. K. oraz w m. W., woj. małopolskie, utrzymaną w mocy decyzją Ministra Infrastruktury z 29 grudnia 2021 r., znak: DOK-4.7700.18.2021.

Wniosek inwestora o wydanie decyzji o pozwoleniu na realizację planowanej inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowej, jest także kompletny i zawiera elementy wskazane w art. 6 ust. 1 specustawy przeciwpowodziowej.

Uznając, że zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala na wydanie rozstrzygnięcia, Wojewoda Małopolski wydał 24 stycznia 2022 r. decyzję o pozwoleniu na realizację wnioskowanej inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowej. Nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności, Wojewoda Małopolski podzielił argumenty przedstawione przez inwestora. W ocenie organu odwoławczego decyzja ta czyni zadość wymogom przedstawionym w specustawie przeciwpowodziowej, z zastrzeżeniem poniższych uchybień.

Organ drugiej instancji stwierdził, iż decyzja Wojewody Małopolskiego z 24 stycznia 2022 r. wymaga jednak dokonania korekty merytoryczno-reformacyjnej. Analiza decyzji Wojewody Małopolskiego pod kątem spełnienia warunku określonego w art. 24 specustawy przeciwpowodziowej, nieprawidłowo określa termin wydania nieruchomości objętych liniami rozgraniczającymi teren inwestycji poprzez wskazanie, iż początkiem biegu ww. terminu jest dzień wydania decyzji o pozwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji. Co do zasady bowiem, decyzjami wykonalnymi są decyzje ostateczne, co wynika z treści art. 130 K.p.a. Dlatego nie można żądać wykonania obowiązku wydania nieruchomości, w przypadku braku ostateczności decyzji o pozwoleniu na realizację inwestycji. Tym samym termin wydania nieruchomości musi być powiązany z kwestią uostatecznienia się decyzji.

Organ odwoławczy podkreślił także, iż decyzji Wojewody Małopolskiego został nadany - na podstawie art. 25 ust. 1 specustawy przeciwpowodziowej - rygor natychmiastowej wykonalności, a zatem przed uostatecznieniem się ww. decyzji inwestor może domagać się od właścicieli/użytkowników wieczystych wydania nieruchomości w terminie przewidzianym w art. 25 ust. 2 specustawy przeciwpowodziowej, tj. w terminie 90 dni od dnia wydania decyzji o pozwoleniu na realizację omawianej inwestycji. Po uzyskaniu przez przedmiotowe pozwolenie waloru ostateczności, w przypadku nieobjęcia nieruchomości w posiadanie przez inwestora w ww. terminie 90 dni od dnia wydania decyzji Wojewody Małopolskiego, zastosowanie znajdzie termin z art. 24 specustawy przeciwpowodziowej, który w przedmiotowej sprawie winien zostać określony na 30 dzień od dnia, w którym decyzja o pozwoleniu na realizację inwestycji stała się ostateczna, a nie - jak zrobił to Wojewoda Małopolski - na 30 dzień od dnia wydania decyzji nieostatecznej. Minister, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., skorygował ww. błąd w decyzji Wojewody Małopolskiego i określił termin wydania nieruchomości, o którym mowa w art. 24 specustawy przeciwpowodziowej, na 30 dzień od dnia uzyskania przez decyzję o pozwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji przymiotu ostateczności, co znalazło odzwierciedlenie w pkt I zaskarżonej decyzji.

Organ odwoławczy za niewystarczający uznał ponadto zapis decyzji Wojewody Małopolskiego dotyczący określenia linii rozgraniczających teren. Podał, iż organ pierwszej instancji wskazał w pkt II kontrolowanej decyzji (str. 8), że linie rozgraniczające teren zostały uwidocznione na mapie w skali 1:500 przedstawiającej projektowany obszar inwestycji, stanowiącej załącznik Nr 1 do przedmiotowej decyzji, nie podając chociażby koloru ww. linii. Wobec powyższego, w pkt I zaskarżonej decyzji Minister dokonał korekty ww. zapisu decyzji Wojewody Małopolskiego, tak aby omawiany zapis zawierał jednoznaczny opis linii rozgraniczających teren. Organ odwoławczy określił linie rozgraniczające teren poprzez wskazanie, iż ww. linie zostały przedstawione na mapie stanowiącej integralną część przedmiotowego pozwolenia za pomocą przerywanej linii koloru żółtego.

W ocenie organu odwoławczego dalsza analiza dokumentacji wykazała, iż decyzja Wojewody pozostaje w sprzeczności z wnioskiem inwestora zmienionym przy pismach z 8 października 2021 r. i 17 stycznia 2022 r., w zakresie obowiązku dokonania przebudowy istniejącej sieci uzbrojenia terenu. Dlatego też w pkt I zaskarżonej decyzji Minister dokonał korekt w odpowiednich jednostkach redakcyjnych decyzji Wojewody Małopolskiego, w zakresie dotyczącym ustalenia obowiązku dokonania przebudowy istniejącej sieci uzbrojenia terenu. Organ odwoławczy wskazał zgodnie z wnioskiem inwestora, iż przedmiotowy obowiązek obejmuje przebudowę linii napowietrznej energetycznej SN, linii napowietrznej energetycznej nN oraz kanalizacji deszczowej, co zostało również uwzględnione przy określeniu ograniczeń w korzystaniu z nieruchomości dla realizacji powyższego obowiązku.

Następnie organ odwoławczy wyjaśnił, że ustala stan faktyczny w oparciu o materiał dowodowy zebrany w postępowaniu pierwszej instancji, rozszerzając granice postępowania dowodowego na nowe okoliczności faktyczne pominięte przez organ pierwszej instancji, jak i te, które po wydaniu decyzji przez organ pierwszej instancji uległy zmianie, a które są istotne z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy. Podniósł, że w toku postępowania odwoławczego w sprawie decyzji Wojewody Małopolskiego powziął informację, że Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska (dalej: "GDOŚ") decyzją z [...] maja 2022 r., znak: [...], uchylił w całości decyzję RDOŚ w K. z . września 2021 r., znak: [...], ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla zmiany warunku w przedsięwzięciu realizowanym, które uzyskało decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, i umorzył w całości postępowanie pierwszej instancji. W związku z tym, iż ww. decyzja Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z [...] września 2021 r. została wyeliminowana z obrotu prawnego, konieczne stało się uchylenie przez Ministra zapisów decyzji Wojewody Małopolskiego, jak i Projektu Zagospodarowania Terenu będącego częścią Projektu Budowlanego zatwierdzonego jako załącznik nr 4 do ww. decyzji organu pierwszej instancji, odnoszących się do przedmiotowej decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. (zostało to szczegółowo opisane w pkt I zaskarżonej decyzji).

Badając prawidłowość pozostałej części zaskarżonej decyzji, organ odwoławczy stwierdził brak podstaw do jej zakwestionowania.

Następnie organ odwoławczy szczegółowo odniósł się do zarzutów skarżącego podniesionych w odwołaniu od decyzji pierwszej instancji.

W dniu 21 lipca 2022 r. wpłynął do Ministra Rozwoju i Technologii, za pośrednictwem platformy ePUAP, wniosek inwestora z 21 lipca 2022 r. o wznowienie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a., postępowania zakończonego ww. decyzją z [...] czerwca 2022 r. W uzasadnieniu inwestor podniósł, że decyzja ta została wydana z uwzględnieniem decyzji środowiskowej RDOŚ w K. z [...] października 2012 r., która została zmieniona decyzją RDOŚ w K. z [...] lipca 2022 r., znak [...] (decyzji zmieniającej nadano rygor natychmiastowej wykonalności).

Następnie skarżący w piśmie z 27 lipca 2022 r. złożył na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z 24 czerwca 2022 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniósł o stwierdzenie w całości jej nieważności a w konsekwencji również o stwierdzenie nieważności poprzedzającą ją decyzję Wojewody Małopolskiego z 24 stycznia 2022 r., względnie o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.

Zaskarżonej decyzji zarzucił:

1. rażące naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 i pkt 2 w zw. z art. 107 § 1 pkt 5 oraz art. 105 § 2 K.p.a. (oraz art. 140 K.p.a.), przez sformułowanie rozstrzygnięcia decyzji w jej punkcie I w sposób analogicznie błędny jak to miało miejsce w decyzji Wojewody Małopolskiego, tj. w szczególności przez:

- zaniechanie nadania poszczególnym elementom rozstrzygnięcia decyzji, które zostały objęte uchyleniem, numerów lub punktów, wskutek czego rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji w tym zakresie ma charakter wysoce nieprecyzyjny i chaotyczny, analogicznie jak to miało miejsce w decyzji pierwszoinstancyjnej;

- brak spójności między zakresem uchylenia decyzji Wojewody Małopolskiego, zawartym w punkcie I zaskarżonej decyzji, a zakresem, w jakim następnie (po słowach: "i orzekam w tym zakresie") Minister wydał nowe rozstrzygnięcia w sprawnie, mimo zawarcia w rozstrzygnięciu decyzji stwierdzenia wskazującego na rzekome pokrywanie się zakresu uchylenia i zakresu orzeczenia;

- brak rozstrzygnięcia w uchylonym zakresie decyzji Wojewody Małopolskiego, dotyczącym decyzji RDOŚ w K. z [...] września 2021 r., mimo, że wcześniej dokonał uchylenia w tym zakresie, a jednocześnie ani nie orzekł merytorycznie w miejsce uchylonego elementu decyzji Wojewody Małopolskiego, ani nie umorzył postępowania w tym zakresie (wbrew wyraźnemu wskazaniu art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a.);

podczas gdy.

- rozstrzygnięcie zarówno decyzji pierwszo-, jak i drugoinstancyjnej winno mieć charakter precyzyjny, być określone w punktach względnie znacznikami literowymi, co ma istotne znaczenie zarówno dla jej adresatów, jak i dla ewentualnego jej wykonania w drodze egzekucji;

- brak precyzji rozstrzygnięcia, i brak nadania mu "ram", pozwalających na odnoszenie się zarówno w toku jej skarżenia jak i wykonania do konkretnych zawartych w niej punktów i postanowień, powoduje niedopuszczalny chaos w treści rozstrzygnięcia, który nie powinien mieć miejsca we władczych rozstrzygnięciach organu administracji publicznej;

- brak jest podstaw na gruncie Kodeksu postępowania administracyjnego do wyłącznie samego uchylenia przez organ drugiej instancji zaskarżonej decyzji pierwszoinstancyjnej, bez jednoczesnego, towarzyszącego mu rozstrzygnięcia merytorycznego lub formalnego w uchylonym zakresie, co czyni tak wydane rozstrzygnięcie w ww. zakresie odnoszącym się do uchylonego fragmentu decyzji Wojewody Małopolskiego rażąco nieprawidłowym z punktu widzenia art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a.;

2. rażące naruszenie art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a. w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 9 specustawy przeciwpowodziowej, przez;

- całkowite pominięcie treści decyzji wydanej przez GDOŚ z [...] maja 2022 r., uchylającej decyzję RDOŚ w K. z [...] września 2021 r., ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla zmiany warunku w przedsięwzięciu i umarzającej postępowanie w pierwszej instancji, i ograniczenie się przez Ministra do powołania się w zaskarżonej decyzji wyłącznie na sam fakt wydania tej decyzji;

- całkowite pominięcie także treści ww. uchylonej decyzji RDOŚ w K. z [...] września 2021 r., ustalającej - środowiskowe uwarunkowania przedsięwzięcia, i wpływu zawartych w niej środowiskowych warunków realizacji przedsięwzięcia na decyzję zezwalającą na realizację inwestycji (tak jakby te warunki nigdy nie zostały przez żaden organ ustalone);

- pominięcie przez organ, rażąco sprzecznie z art. 6 ust. 1 pkt 9 specustawy powodziowej, że decyzja RDOŚ w K. z [...] września 2021 r., ustalała bardzo szczegółowe i konkretne warunki ochrony drzew i krzewów (zakaz cięć w okresie lęgowym ptaków), zabezpieczenia gatunków chronionych zwierząt (płazów, gadów, ptaków), zapewnienia nadzoru przyrodniczego, zapewnienia nadzoru specjalisty w dziedzinie herpetologii, przeniesienia przed rozpoczęciem inwestycji mało ruchliwych czy niezdolnych do ucieczki chronionych gatunków zwierząt poza teren inwestycji, uzyskanie decyzji derogacyjnej, które to warunki nadal mają znaczenie, i z punktu widzenia konieczności ochrony wyżej wymienionych zostaną jedynie ujęte w decyzji o zmianie decyzji środowiskowej;

podczas gdy

- z treści decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] maja 2022 r., wyraźnie wynika nie to, jakoby wydanie decyzję RDOŚ w K. z [...] września 2021 r., było bezprzedmiotowe, lecz jedynie niewłaściwa forma decyzji, w jakiej warunki te zostały przewidziane;

- uchylenie decyzji RDOŚ w K. z [...] września 2021 r., nie czyni bezprzedmiotowym warunków dotyczących ochrony środowiska, w niej przewidzianych, i RDOŚ w K. będzie z pewnością prowadził postępowanie w przedmiocie zmiany wcześniejszych decyzji środowiskowych;

- brak było podstaw do pominięcia przez Ministra kluczowych ustaleń z zakresu ochrony środowiska, które dotyczyły konkretnych zagrożeń dla środowiska, wymienionych w uchylonej decyzji, które to zagrożenia nadal istnieją i nie zniknęły wyłącznie wskutek formy, w jakiej wydana została decyzja z [...] września 2021 r.;

3. naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a., przez zaniechanie uchylenia decyzji Wojewody Małopolskiego, mimo iż w toku postępowania ziściła się podstawa wznowieniowa, w postaci uchylenia przez GDOŚ decyzji RDOŚ z [...] września 2021 r.,

podczas gdy

Minister miał obowiązek w takim wypadku wstrzymać się z wydawaniem decyzji w drugiej instancji, z uwagi na zaistnienie w toku postępowania zwykłego przesłanki wznowieniowej;

4. naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., przez zaniechanie wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania w sprawie, mimo, iż wynik postępowania zależy od nowej decyzji, wydanej przez RDOŚ w K. po uchyleniu z powodu błędnej formy (nowa decyzja zamiast zmiany decyzji) decyzji dotyczącej środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia, tj. decyzji z [...] września 2021 r. Nowa decyzja została wydana przez RDOŚ [...] lipca 2022 r.;

5. naruszenie art. 107 § 3 K.p.a. polegające na błędnym utożsamieniu (zrównaniu) przez Ministra uzasadnienia decyzji z wyrażaniem niepopartych jakąkolwiek argumentacją poglądów, w odpowiedzi na szczegółowe zarzuty strony

podczas gdy uzasadnienie decyzji administracyjnej nie jest miejscem na przedstawianie arbitralnych, niepopartych argumentacja faktyczną ani prawną poglądów organu, i tak sformułowane "uzasadnienie" nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 107 § 3 K.p.a.;

6. naruszenie art. 6 ust. 1 pkt 9 specustawy powodziowej w związku z art. 72 ust. 3 i ust. 4 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r., poz. 1029, dalej: "ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie"), przez oparcie się przy wydaniu zaskarżonej decyzji, a wcześniej także decyzji Wojewody Małopolskiego, na decyzji środowiskowej (decyzja z [...] października 2012 r.), która nie spełnia warunku z art. 72 ust. 4 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, gdyż wydana została wcześniej niż 6 lat przed złożeniem wniosku, a jednocześnie wobec całkowitej zmiany zakresu i charakterystyki przedsięwzięcia, jakiej dokonano w decyzji RDOŚ z [...] września 2020 r., stał się bezskuteczny warunek, o którym mowa w art 72 ust. 4 ww. ustawy w postaci wydania postanowienia RDOŚ w K. z [...] października 2018 r.;

7. naruszenie art. 26 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 471, dalej: "ustawa nowelizująca"), przez całkowicie błędne uznanie, że przepis ten umożliwia posługiwanie się przez wnioskodawcę w postępowaniu prowadzącym do wydania decyzji Wojewody Małopolskiego projektem budowlanym nieaktualnym, opartym o rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r., które zostało uchylone rozporządzeniem Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego

podczas gdy

ww. przepis nie daje podstaw do tak szerokiej akceptacji we wskazanym zakresie, jako odnoszący się wyłącznie do postanowień ustawowych;

8. rażące naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 a także art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. przez zastosowanie przez Ministra przy wydawaniu zaskarżonej decyzji, konstrukcji nieznanej Kodeksowi postępowania administracyjnego, polegającej na jednoczesnym z jednej strony orzeczeniu o uchyleniu decyzji w części i orzeczeniu w tej części co do istoty sprawy (art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a.) a niezależnie od tego "utrzymaniu w mocy decyzji w pozostałej części" (art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a.)

podczas gdy

w art. 138 § 1 K.p.a. wyraźnie przewidziana została alternatywna rozłączna pomiędzy ww. rodzajami rozstrzygnięć organu odwoławczego, wyrażona przez użycie spójnika "albo";

9. rażące naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. w zw. z art. 25 ust. 1 specustawy przeciwpowodziowej w zw. z art. 7 K.p.a., przez zaniechanie uchylenia przez Ministra decyzji Wojewody Małopolskiego pomimo tego, że Wojewoda Małopolski nadał tejże decyzji rygor natychmiastowej wykonalności w sytuacji, w której przesłaniu umożliwiające takie działanie nie zostały spełnione, co stanowiło jednocześnie naruszenie art. 7 K.p.a.,

podczas gdy:

organ administracji, rozpatrując sprawę nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności, powinien mieć na uwadze dyspozycję art. 7 in fine, nakazującego organom administracji załatwianie spraw z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, zwłaszcza w niniejszej sprawie, w której interes obywateli jest zagrożony w bardzo istotnym zakresie, chodzi bowiem o ingerencję w prawo własności, które jest przecież jednym z najbardziej podstawowych praw chronionych przez demokratyczne państwo prawa, jakim jest Polska;

10. rażące naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 107 § 1 pkt 5 K.p.a., a to przez zaniechanie uchylenia przez Ministra decyzji Wojewody Małopolskiego pomimo tego, że Wojewoda Małopolski dopuścił się naruszeń ww. przepisów przez:

a) nieprawidłowy sposób rozstrzygnięcia decyzji, jako że w sentencji decyzji zawarto sformułowania niemające waloru rozstrzygnięcia, np.

- "Integralną część decyzji stanowi załączniki" (str. 3),

- "na Państwowym Gospodarstwie Wodnym Wody Polskie, Regionalnym Zarządzie Gospodarki Wodnej w K., jako inwestorze, ciąży obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po złożeniu lub przeprowadzeniu ciągów, przewodów i urządzeń, związanych z przebudową sieci technicznego uzbrojenia terenu, a jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe, albo powoduje nadmierne trudności lub koszty, stosuje się odpowiednio przepis art. 128 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U.2021.1999 ze zm.)". (str. 3).

Powyższe świadczy o naruszeniu podstawowych zasad konstruowania decyzji administracyjnej, co jest dodatkowo potęgowane przez sam rozmiar sentencji (uzasadnienie zaczyna się dopiero na 27 z 35 stron), przekładając się ostatecznie na nieczytelność całej decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji;

b) brak tożsamości między przedsięwzięciem opisanym w decyzji wydanej w pierwszej instancji, na którego realizacje ona zezwalała, a przedsięwzięciem opisanym na stronach 9-15 tej decyzji, jako że wydano decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach pomimo faktu, iż od przeprowadzenia niektórych badań minęło już prawie 10 lat, a więc wydano decyzję w pierwszej instancji mimo braku posiadania odpowiedniej decyzji środowiskowej dla planowanej nieruchomości i w oderwaniu od aktualnego stanu wymagającego rzeczowej i pełnej oceny pod kątem wpływu na środowisko;

podczas gdy:

rozstrzygnięcie decyzji powinno być wiążącym ustaleniem konsekwencji stosowanego przepisu prawa materialnego; w tym sensie decyzja rozstrzyga sprawę administracyjną co do jej istoty (art. 104 K.p.a.). Rozstrzygnięcie, zwane także osnową lub sentencją decyzji, powinno być sformułowane jasno i precyzyjnie, tak aby było zrozumiałe dla stron bez uzasadnienia, które nie zawsze musi być składnikiem decyzji. Organ pierwszej instancji, a w ślad za nim organ drugiej instancji dopuścił się pod tym względem istotnego naruszenia, jako że rozstrzygnięcie jest absolutnie kluczowym elementem każdej decyzji (brak rozstrzygnięcia nie zezwala na uznanie danego aktu za decyzję administracyjną).

11. rażące naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 11, art. 8, a także w zw. z art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a., a to przez zaniechanie uchylenia przez Ministra decyzji Wojewody Małopolskiego pomimo tego, że Wojewoda Małopolski dopuścił się naruszeń ww. przepisów przez:

- sformułowanie uzasadnienia decyzji Wojewody Małopolskiego w sposób tylko pozorny, tj. nieprzedstawienie w nim argumentacji faktycznej i prawnej na poparcie sformułowanych w niej, w związku z tym całkowicie arbitralnych (dowolnych) wniosków,

- arbitralność stanowisk przedstawianych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, skutkującą niemożnością prześledzenia toku rozumowania Wojewody Małopolskiego, a tym samym utrudniającą ocenę ich logiczności i prawidłowości,

- sformułowanie uzasadnienia decyzji polegające wyłącznie na powielenia stwierdzeń z innych decyzji wydanych przed jej uzyskaniem, bez dokonania analizy ich znaczenia w niniejszej sprawie, a ponadto polegające na zrównaniu (w sentencji i w uzasadnieniu) decyzji, twierdzeń i oświadczeń inwestora z oceną Wojewody Małopolskiego dotyczącą spełnienia deklarowanych wymagań, co jest równoznaczne z brakiem wykonania obowiązków, o których mowa w art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a.

- nieoczywiste i mylące określanie załączników przez Wojewodę Małopolskiego w wydanej przez niego decyzji, jako że przykładowo:

- na str. 17 wskazuje się, że "Załącznik Nr 2 do niniejszej decyzji zawiera 18 map w skali 1:1000, z projektami podziałów nieruchomości wraz X tabelarycznym wykazem zmian gruntowych.", a następnie, na tej samej stronie, zaczyna się tabela zatytułowana "Załącznik nr 2", która wymienia działki, ich powierzchnię w ha, działki powstałe po podziale, powierzchnię w ha oraz przeznaczenie;

- na str. 17 wskazuje się, że "Załącznik Nr 3 do niniejszej decyzji zawiera 8 map w skali 1:1000, z projektami podziałów nieruchomości wraz X tabelarycznym wykazem zmian gruntowych.", a następnie, na str. 19, znajduje się tabela zatytułowana "Załącznik nr 3", która wymienia działki, ich powierzchnię, działki powstałe po podziale, powierzchnię w ha oraz przeznaczenie;

Z zastosowanych przez Wojewodę Małopolskiego oznaczeń w żaden sposób nie wynika, czy ww. tabele stanowią część załączników (jeśli tak, to tytuł tych tabel jest bardzo mylący), czy może oznaczają one coś zupełnie innego, niemającego związku z treścią załączników przytoczoną wcześniej na tej samej stronie. Zestawiając to z okolicznością wskazaną przez Wojewodę Małopolskiego na str. 3, że "Integralną część niniejszej decyzji stanowią ww. załączniki", należy stwierdzić, że jest to bardzo niejasne oznaczenie, które wprowadza odbiorcę decyzji w błąd i może mieć dla niego negatywne skutki,

podczas, gdy

uzasadnienie decyzji administracyjnej powinno być weryfikowalne w trybie środków zaskarżenia i w związku z tym odzwierciedlać dokładny tok rozumowania organu, a nadto zawierać wyczerpujące przedstawienie zarówno stanu faktycznego sprawy, jak i argumentacji prawnej, skoro uzasadnienie decyzji jest dla strony postępowania jedynym źródłem wiedzy o powodach wydania treści rozstrzygnięcia, zgodnie z zasadą przekonywania i w myśl zasady swobodnej oceny dowodów.

W uzasadnieniu skargi skarżący przedstawił argumentację mającą na celu wykazanie zasadności podniesionych w niej zarzutów.

W odpowiedzi na skargę z 11 sierpnia 2022 r. Minister Rozwoju i Technologii wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Załączył jednocześnie decyzję z 11 sierpnia 2022 r., nr DLI-II.7621.26.2022.PMJ.4 w której, na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 8 oraz art. 108 21 1 K.p.a., uchylił ostateczną swoją decyzję z 24 czerwca 2022 r., w części dotyczącej pkt II, znajdującego się na stronie 3 i orzekł o istocie sprawy, zawierając następujący zapis:

1. Uchylam ww. decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 24 czerwca 2022 r" znak: DLI-III.7621.14.2022.KM.6, w części dotyczącej pkt II, znajdującego się na stronie 3, i orzekam o Istocie sprawy w następujący sposób:

II. Uchylam, w rozstrzygnięciu decyzji Wojewody Małopolskiego, znajdujący się:

na stronie 10, w wierszu 24-26, licząc od dołu strony, zapis:

"- Wycinkę drzew i krzewów należy ograniczyć do niezbędnego minimum, umożliwiając realizację inwestycji i prowadzić poza okresem lęgowym ptaków, tj. poza okresem od 1 marca do 15 października.",

na stronie 10, w wierszu 9-15, licząc od dołu strony, zapis:

"- Przed przystąpieniem do prac ziemnych na danym terenie należy go skontrolować pod względem występowania chronionych gatunków zwierząt (np. płazów, gadów, ptaków). Prace związane ze zdjęciem wierzchniej warstwy nadkładu należy prowadzić w okresie od września do lutego. Stwierdzone osobniki należy przenieść poza teren inwestycji w miejsce o podobnych warunkach siedliskowych, na tyle oddalone od terenu inwestycji, aby zwierzęta nie mogły powrócić na ten teren do czasu zakończenia prac. Prace ziemne należy wykonywać pod nadzorem przyrodnika.",

i orzekam w tym zakresie poprzez:

ustalenie, w rozstrzygnięciu decyzji Wojewody Małopolskiego, w miejsce uchylenia, na stronie 10, nowego zapisu:

"- Wycinkę drzew i krzewów należy ograniczyć do niezbędnego minimum, umożliwiającego realizację inwestycji i prowadzić poza okresem lęgowym ptaków, tj. poza okresem od 1 marca do 31 sierpnia. Dopuszcza się prowadzenie prac w okresie od 1 marca do 31 marca pod warunkiem zapewnienia bieżącego nadzoru przyrodniczego, który winien skontrolować obszar budowy i front robót pod kątem występowania gatunków chronionych i ich schronień (zgodnie z decyzją RDOŚ w K. z [...] lipca 2022 r., znak: [...], zmieniającą decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach).",

ustalenie, w rozstrzygnięciu decyzji Wojewody Małopolskiego, w miejsce uchylenia, na stronie 10, nowego zapisu:

" - Przed przystąpieniem do prac ziemnych na danym terenie należy go skontrolować pod względem występowania chronionych gatunków zwierząt (np. płazów, gadów, ptaków). Prace związane ze zdjęciem wierzchniej warstwy nakładu należy prowadzić w okresie od 1 września do 31 marca. Dopuszcza się prowadzenie prac przez cały rok pod warunkiem zapewnienia bieżącego nadzoru przyrodniczego, który raz w tygodniu winien kontrolować obszar budowy i front robót pod kątem występowania gatunków chronionych oraz utrzymania powierzchni obszaru w stanie uniemożliwiającym zakładanie gniazd, kryjówek i innych schronień poprzez regularne wykaszanie obszaru (pierwsze koszenie między 1 a 15 kwietnia). Stwierdzone osobniki należy przenieść poza teren inwestycji w miejsce o podobnych warunkach siedliskowych, na tyle oddalone od terenu inwestycji, aby zwierzęta nie mogły powrócić na ten teren do czasu zakończenia prac. Powyższe działania należy prowadzić pod nadzorem przyrodnika specjalisty w dziedzinie herpetologii (zgodnie z decyzją Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z dnia [...] lipca 2022 r., znak: [...], zmieniającą decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach).",

ustalenie, w rozstrzygnięciu decyzji Wojewody Małopolskiego, poprzez dodanie, na stronie 12, po zapisie znajdującym się w wierszu od 22, licząc od góry strony, nowego zapisu:

"W pkt I decyzji z dnia [...] lipca 2022 r., znak: [...], Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. zmienił w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] października 2012 r., znak: [...]:

• warunek określony w pkt 1.1 ppkt 1.2 lit. n), dotyczący wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich i nadal mu nowe brzmienie: "n) Wycinkę drzew i krzewów należy ograniczyć do niezbędnego minimum, umożliwiającego realizację inwestycji i prowadzić poza okresem lęgowym ptaków, tj. poza okresem od 1 marca do 31 sierpnia. Dopuszcza się prowadzenie prac w okresie od 1 marca do 31 marca pod warunkiem zapewnienia bieżącego nadzoru przyrodniczego, który winien skontrolować obszar budowy i front robót pod kątem występowania gatunków chronionych i ich schronień.",

warunek określony w pkt 1.1 ppkt 1.2 lit. r), dotyczący wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich i nadał mu nowe brzmienie: Przed przystąpieniem do prac ziemnych na danym terenie należy go skontrolować pod względem występowania chronionych gatunków zwierząt (np. płazów, gadów, ptaków). Prace związane ze zdjęciem wierzchniej warstwy nakładu należy prowadzić w okresie od 1 września do 31 marca. Dopuszcza się prowadzenie prac przez cały rok pod warunkiem zapewnienia bieżącego nadzoru przyrodniczego, który raz w tygodniu winien kontrolować obszar budowy i front robót pod kątem występowania gatunków chronionych oraz utrzymania powierzchni obszaru w stanie uniemożliwiającym zakładanie gniazd, kryjówek i innych schronień poprzez regularne wykaszanie obszaru (pierwsze koszenie między 1 a 15 kwietnia). Stwierdzone osobniki należy przenieść poza teren inwestycji w miejsce o podobnych warunkach siedliskowych, na tyle oddalone od terenu inwestycji, zwierzęta nie mogły powrócić na ten teren do czasu zakończenia prac. Powyższe działania należy prowadzić pod nadzorem przyrodnika specjalisty w dziedzinie herpetologii."

W pkt II ww. decyzji z dnia [...] lipca 2022 r., znak: [...], Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. wskazał, iż pozostają aktualne pozostałe warunki określone w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] października 2012 r., w pkt 1.1 ppkt 1.2 pod nazwą: "Warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich".

W pkt III ww. decyzji z dnia [...] lipca 2022 r., znak: [...], Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. stwierdził, iż pozostają aktualne także pozostałe zapisy w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] października 2012 r, oraz charakterystyka przedsięwzięcia stanowiąca załącznik nr 1 do decyzji z dnia [...] października 2012 r.".

III. W pozostałej części decyzję Wojewody Małopolskiego utrzymuje w mocy.

Jednocześnie Minister Rozwoju i technologii w pkt 2. nadał ww. decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Ministra Rozwoju i Technologii z 24 czerwca 2022 r. dotycząca pozwolenia na realizację inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowej. Wniesienie skargi zostało poprzedzone złożeniem wniosku przez inwestora o wznowienie postępowania, na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a., zakończonego zaskarżoną decyzją. Z akt sprawy wynika, że wniosek o wszczęcie postępowania wznowieniowego zakończonego zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją został złożony 21 lipca 2022 r., natomiast skarga została wniesiona 27 lipca 2022 r. Skoro zatem wniosek o wszczęcie postępowania nadzwyczajnego został złożony przed wniesieniem skargi, postępowanie w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego miało pierwszeństwo przed postępowaniem sądowym. Wynika to z treści art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którym w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. W sprawie Sąd nie był jednakże obowiązany do zawieszenia postępowania, bowiem organ przekazując skargę załączył do niej decyzję z 11 sierpnia 2022 r., która została wydana w wyniku wszczęcia powyższego postępowania nadzwyczajnego. Decyzją tą została częściowo uchylona zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja. W pkt 1 tej decyzji Minister Rozwoju i Technologii uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej pkt II, czyli w części, w jakiej została utrzymana w mocy decyzja Wojewody Małopolskiego, i orzekł o istocie sprawy, poprzez dokonanie zmian w odpowiednich jednostkach redakcyjnych pkt III decyzji Wojewody Małopolskiego pn.: "Warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska oraz warunki określone w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach", uwzględniających wydaną przez RDOŚ w K. decyzję zmieniającą decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach z [...] lipca 2022 r., znak: [...] (tj. w zakresie w jakim odnosi się do kwestii terminu wycinki drzew i krzewów oraz terminu i warunków prowadzenia prac związanych ze zdjęciem humusu). W pozostałej części decyzja Wojewody Małopolskiego została utrzymana w mocy. Decyzji tej nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

Wynik nadzwyczajnego postępowania, wszczętego na podstawie ww. wniosku z 21 lipca 2022 r., ma istotne znaczenie dla niniejszego postępowania sądowego. Wyeliminowanie przez organ administracji publicznej decyzji, bądź jej części, w trybie nadzwyczajnym, tj. wznowienia postępowania, powoduje, że sprawa ze skargi na decyzję wydaną w trybie zwykłym, jaka zawisła przed sądem, w sensie materialnoprawnym istnieje nadal, jednakże sąd administracyjny został pozbawiony przedmiotu kontroli w takim zakresie, w jakim decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego. W niniejszej sprawie taka sytuacja niewątpliwie wystąpiła, albowiem zaskarżona decyzja mocą wydanej przez Ministra Rozwoju i Technologii, na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 148 § 1 pkt 8 K.p.a., decyzji z 11 sierpnia 2022 r. została częściowo uchylona. Jak wynika z informacji uzyskanej od organu, nie został złożony wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy ani skarga do sądu administracyjnego. Uznać zatem należy, że zaskarżona decyzja została częściowo wyeliminowana z obrotu prawnego

W konsekwencji uzasadnione było orzeczenie o umorzeniu postępowania sądowego w niniejszej sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w zakresie w jakim zaskarżona decyzja została uchylona decyzją Ministra Rozwoju i Technologii z 11 sierpnia 2022 r. Z tych też powodów orzeczono, jak w pkt 1 sentencji wyroku.

W ocenie Sądu brak było podstaw do uchylenia decyzji w części, w jakiej nie została ona wyeliminowana w obrotu prawnego ww. decyzją Ministra Rozwoju i Technologii z 11 sierpnia 2022 r. Decyzja ta nie zawiera bowiem naruszeń, które mogłyby stanowić podstawę do jej uchylenia w kontrolowanym zakresie.

Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku przedmiotowej inwestycji zakres chronionego interesu prawnego stron jest zasadniczo determinowany tym, na ile przedmiotowa inwestycja oddziałuje na ich prawa rzeczowe wynikające zwłaszcza z własności nieruchomości lub prawa użytkowania wieczystego. Zgodnie z art. 13 ust. 1 specustawy przeciwpowodziowej w sprawach o wydanie decyzji o pozwoleniu na realizację inwestycji, w zakresie nieuregulowanym w ustawie, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Prawo budowlane, z wyjątkiem art. 28 ust. 2. W orzecznictwie sądowym odnoszącym się do inwestycji drogowych, do których zastosowanie ma analogiczny przepis (art. 11i ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych; dalej: "specustawa drogowa"), wskazuje się, że o tym, czy dany podmiot jest stroną danego postępowania, czy nie i jakie w tym zakresie uzyskuje uprawnienia procesowe, decyduje przysługujący mu interes prawny. Jego realność i konkretność powoduje, że decyzja zezwalająca na realizację inwestycji drogowej wydana w postępowaniu prowadzonym w trybie specustawy drogowej może podlegać badaniu na żądanie strony tylko w tej części, w której odnosi się ona do jej interesu prawnego (por. wyrok NSA z: 6 stycznia 2006 r., II OSK 364/05; 29 listopada 2013 r., II OSK 1539/12). Jak słusznie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 23 lipca 2021 r., VII SA/Wa 1053/21 ww. pogląd dotyczący specustawy drogowej należy odnosić również specustawy przeciwpowodziowej. Mając powyższe na uwadze, uznać należy, że kontrola zaskarżonej decyzji mogła być dokonana przez Sąd generalnie w zakresie wyznaczonym granicami interesu prawnego skarżącego wynikającego z przysługującego mu prawa własności do nieruchomości na którą wpływ ma przedmiotowa inwestycja, chyba że decyzja obarczona jest wadami naruszenia prawa rzutującymi na całą jej treść. W niniejszej sprawie istota sporu sprowadza się de facto do prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia pod względem formalnym i procesowym.

Przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte na wniosek uprawnionego inwestora, tj. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (art. 2 pkt 2a ustawy). Wniosek zawiera wymagane przez art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2 specustawy przeciwpowodziowej elementy. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 6 specustawy przeciwpowodziowej, do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na realizację inwestycji przeciwpowodziowej inwestor dołączył projekt budowlany wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami oraz dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi. Projekt budowalny został wykonany i sprawdzony przez osoby spełniające warunki, o których mowa w art. 12 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r. poz. 1186). Zgodnie z art. 20 ust. 4 tej ustawy, do projektu dołączono oświadczenia projektantów i sprawdzających o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Przedmiotowy projekt budowlany jest zgodny z wyszczególnionymi w decyzji organu odwoławczego decyzjami innych organów. Do wniosku inwestor dołączył również wymagane opinie, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 7 specustawy przeciwpowodziowej, bądź dowody potwierdzające doręczenie wystąpień o ich wydanie, w przypadku ich niewydania, co należało potraktować jako brak zastrzeżeń do wniosku. Ponadto, inwestor dołączył również wymagane przepisami odrębnymi akty administracyjne.

Odnosząc się do pierwszego z zarzutów skarżącego, tj. zarzutu naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 i pkt 2 w zw. z art. 107 § 1 pkt 5 oraz art. 105 § 2 K.p.a. stwierdzić należy, że nie mógł on skutecznie podważyć prawidłowości zaskarżonej decyzji. Treść wydanego rozstrzygnięcia została skonstruowana w sposób prawidłowy, zgodnie z treścią art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 107 § 1 pkt 5 K.p.a. W rozstrzygnięciu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wyraźnie wskazał jaka część rozstrzygnięcia decyzji organu pierwszej instancji została uchylona i jednocześnie w tym zakresie w sposób dostateczny orzekł co do istoty. Wskazał także, że w pozostałym zakresie utrzymuje ją w mocy. Rozstrzygnięcie decyzji organu odwoławczego nie pozostawia wątpliwości co do jego treści. W ocenie Sądu wydane przez organ odwoławczy rozstrzygnięcie pozwoliło na wyeliminowanie błędnych zapisów zawartych w decyzji Wojewody Małopolskiego. Okoliczność, iż rozstrzygnięcie nie zawierało dla poszczególnych elementów rozstrzygnięcia numerów czy punktów nie może natomiast stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Żaden przepis prawa nie wprowadza bowiem takiego wymogu.

Podkreślenia przy tym wymaga, że organ odwoławczy przy wydawaniu decyzji bierze pod uwagę aktualny stan faktyczny i prawny (por. wyrok NSA z 28 stycznia 2020 r., II OSK 688/18). Dlatego też w przypadku gdy ustali, iż decyzja, która stanowiła m.in. podstawę do wydania decyzji organu pierwszej instancji, została uchylona, winien uwzględnić tą okoliczność przy wydawaniu decyzji w postępowaniu odwoławczym. W niniejszej sprawie organ odwoławczy uzyskał informację, iż z obrotu prawnego wyeliminowana została decyzja RDOŚ z [...] września 2021 r. (określająca odmienne zapisy od zawartych w decyzji środowiskowej w zakresie terminu wycinki drzew i krzewów oraz terminu i warunków prowadzenia prac związanych ze zdjęciem humusu) i uwzględnił tą okoliczność uchylając jej zapisy zawarte w decyzji Wojewody Małopolskiego, oraz w Projekcie Zagospodarowania Terenu będącego częścią Projektu Budowlanego zatwierdzonego jako załącznik nr 4 (Tom-1A) do tej decyzji. Jednocześnie organ odwoławczy nie dokonał orzeczenia merytorycznego w powyższym zakresie. Uchylenie w zaskarżonej decyzji Ministra Rozwoju i Technologii zapisów decyzji Wojewody Małopolskiego odnoszących się do decyzji RDOŚ z [...] września 2021 r. skutkowało, że zaczęły obowiązywać warunki określone w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Kwestia prawidłowości powyższego rozstrzygnięcia organu odwoławczego nie może jednakże stanowić aktualnie rozważań Sądu, gdyż – jak wskazano powyżej - decyzją z 11 sierpnia 2022 r. Minister Rozwoju i Technologii, wydanej w trybie nadzwyczajnym, wyeliminowała z obrotu prawnego zaskarżoną decyzję w tej części, tj. w zakresie w jakim odnosi się do kwestii terminu wycinki drzew i krzewów oraz terminu i warunków prowadzenia prac związanych ze zdjęciem humusu.

Za bezzasadny należy uznać także zarzut skarżącego w zakresie naruszenia art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a. w związku z art. 6 ust. 1 pkt 9 specustawy przeciwpowodziowej, zgodnie z którym wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na realizację inwestycji zawiera: decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaną zgodnie z ustawą z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2021 r. poz. 247, 784, 922, 1211 i 1551), z zastrzeżeniem art. 17.

Zdaniem Sądu organ odwoławczy podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes strony. Wydając decyzję wyjaśnił stan faktyczny sprawy, tj. wyczerpującego zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy, mając na uwadze przepisy ustawy przeciwpowodziowej. Wszystkie istotne dla sprawy fakty i zdarzenia będące przedmiotem postępowania w sprawie pozwolenia na realizację inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowej zostały ustalone i ocenione, co znajduje odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. I tak, ustalił m.in., że dla przedsięwzięcia obejmującego przedmiotową inwestycję, wydana została decyzja RDOŚ w K. z [...] października 2012 r., o środowiskowych uwarunkowaniach, jak również, że została ona, zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 pkt 9 specustawy przeciwpowodziowej, załączona do wniosku inwestora z 24 czerwca 2021 r. o wydanie decyzji o pozwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji. Tym samym wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na realizację inwestycji spełnia wymóg przewidziany w ww. przepisie.

Odnosząc się do argumentacji skarżącego w zakresie błędnego pominięcia przez organ odwoławczy ustaleń z zakresu ochrony środowiska, zawartych w decyzji RDOŚ z [...] września 2021 r., należy mieć na uwadze, jak już wskazano powyżej, że Minister Rozwoju i Technologii decyzją z 11 sierpnia 2022 r., wyeliminował z obrotu prawnego zaskarżoną decyzję w części dotyczących ww. ustaleń. Tym samym Sąd obecnie nie ma możliwości kontrolowania zaskarżonej decyzji w powyższym zakresie. Okoliczność ta ma swoje przełożenie także w stosunku do zarzutów skarżącego w zakresie naruszenia przez organ art. art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. czy też art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a.

Za nieuzasadniony uznać należy także zarzut naruszenia art. 107 § 3 K.p.a. W ocenie Sądu uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymagania zawarte w tym przepisie. Organ odwoławczy odniósł się do podniesionych przez skarżącego w odwołaniu uchybień organu pierwszej instancji i w tym zakresie wskazał odpowiednie przepisy prawa regulujące kwestie postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na realizację inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowej. Zawarta w uzasadnieniu argumentacja organu pozwala także na ustalenie motywów wydanego rozstrzygnięcia.

W ocenie Sądu, także zarzut naruszenia art. 6 ust. 1 pkt 9 specustawy przeciwpowodziowej w związku z art. 72 ust. 3 i ust. 4 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, nie zasługuje na uwzględnienie.

W stanie sprawy nie ulega wątpliwości, że w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na realizację inwestycji przeciwpowodziowej, organy są związane postanowieniami przedłożonej wraz z wnioskiem inwestora decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Kwestia sporną jednakże pozostaje, czy inwestor składając wniosek o realizację przedmiotowej inwestycji dysponował obowiązującą decyzją środowiskową.

Z treści art. 72 ust. 3 ww. ustawy wynika, że wniosek o realizację przedmiotowej inwestycji winien został złożony przed upływem 6 lat od dnia, w którym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stała się ostateczna. Ustawodawca na mocy art. 72 ust. 4 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie umożliwił przedłużenie ww. terminu obowiązywania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach do 10 lat od dnia, w którym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stała się ostateczna. Warunkiem przedłużenia "ważności decyzji" jest wydanie przez organ, który wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, postanowienia, w którym stwierdzi, że warunki realizacji przedsięwzięcia określone w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach są aktualne. Postanowienie to musi jednakże zostać wydane przed upływem sześcioletniego terminu wskazanego w art. 72 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie.

W niniejszej sprawie decyzja środowiskowa z [...] października 2012 r. stała się ostateczna 3 grudnia 2012 r. Inwestor uzyskał ostateczne postanowienie RDOŚ w K. z [...] października 2018 r., znak: [...], stwierdzające, iż realizacja przedsięwzięcia objętego decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach przebiega etapowo oraz że nie zmieniły się warunki określone w tej decyzji. Ww. postanowienie RDOŚ w K. z [...] października 2018 r. wydane zostało zatem przed upływem 6 lat od dnia, w którym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stała się ostateczna, a co za tym idzie, ww. decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach obowiązywała w dniu składania wniosku przez inwestora.

Nie można zgodzić należy się ze stanowiskiem skarżącego, iż warunki określone w decyzji o środowiskowej stały się nieaktualne z uwagi wydanie przez RDOŚ w K. decyzji z [...] września 2020 r., znak: [...], zmieniającej decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach (decyzja ta stała się ostateczna 21 października 2020 r.). Decyzja ta jedynie określiła m.in. dodatkowe istotne warunki korzystania ze środowiska w fazie projektowania, realizacji i eksploatacji w zakresie zbiornika M. i S. Podkreślenia wymaga, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, która pozostaje w obrocie prawnym jako ostateczna i wywołująca skutki prawne decyzja administracyjna, jest wiążąca dla organów orzekających w sprawie pozwolenia na realizację inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowej. Organy te nie są natomiast właściwe do oceny legalności decyzji środowiskowej. Kompetencja w tym zakresie przysługuje organom wskazanym w ustawie o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie.

W konsekwencji zarzut naruszenia przez Ministra art. 6 ust. 1 pkt 9 specustawy przeciwpowodziowej w związku z art. 72 ust. 3 i ust. 4 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, uznać należy za bezzasadny.

Za chybiony uznać należy także zarzut skarżącego dotyczący naruszenia przez organ art. 26 ustawy nowelizującej.

Jak wynika z akt niniejszej sprawy wnioskodawca do przedmiotowego wniosku z 24 czerwca 2021 r. załączył projekt budowlany sporządzony na podstawie przepisów nieobowiązującego już rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. Od 19 września 2020 r. obowiązywało bowiem rozporządzenie Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2020 r., poz. 1609). Zdaniem Sądu złożenie przez inwestora projektu budowlanego na podstawie rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. nie stanowi o naruszeniu prawa. Zwrócić należy uwagę, że zgodnie z treścią art. 26 ustawy nowelizującej w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy o zmianie ustawy Prawo budowlane inwestor do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę albo wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego, albo zgłoszenia budowy może dołączyć projekt budowlany sporządzony na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.

Analiza powyższego przepisu pozwala na uznanie, że inwestor w niniejszej sprawie mógł załączyć do przedmiotowego wniosku projekt budowlany sporządzonym na podstawie przepisów ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym do 19 września 2020 r. Sąd w pełni podziela w tym zakresie pogląd zawarty w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 8 czerwca 2021 r, II SA/Lu 129/21, że racjonalny ustawodawca, decydując się na możliwość posługiwania się przez pewien okres standardami sporządzania projektu budowlanego na poprzednich zasadach, objął tą normą nie tylko ustawę Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym do 19 września 2020 r., ale także wszystkie niezbędne do sporządzenia dokumentacji projektowej na cele prawne akty wykonawcze wydane na podstawie tej ustawy kompatybilne z jej nieobowiązującą wersją. W innym wypadku cel art. 26 ustawy nowelizującej nie zostałby osiągnięty, gdyż ustawa Prawo budowlane reguluje tylko podstawowe aspekty i zasady sporządzenia tej dokumentacji. W ocenie tutejszego Sądu, odmienna interpretacja art. 26 ustawy nowelizującej skutkowałaby, że przepis ten byłby de facto przepisem "martwym".

Również zarzut naruszenia art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. w zw. z art. 25 ust. 1 specustawy przeciwpowodziowej w zw. z art. 7 K.p.a. z uwagi na zaniechanie uchylenia przez Ministra decyzji organu pierwszej instancji, pomimo tego, że niezasadnie został nadany jej rygor natychmiastowej wykonalności, nie mógł zostać uznany za prawidłowy.

Zgodnie z art. 25 ust. 1 specustawy przeciwpowodziowej, wojewoda nadaje decyzji o pozwoleniu na realizację inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowej rygor natychmiastowej wykonalności na wniosek inwestora uzasadniony interesem społecznym lub gospodarczym.

Powyższy przepis stanowi podstawę do nadania decyzji, zezwalającej na realizację inwestycji przeciwpowodziowej, rygoru natychmiastowej wykonalności, w sytuacji gdy za takim rozwiązaniem przemawia interes społeczny lub gospodarczy. Z literalnej wykładni tego przepisu wynika, że nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji jest obligatoryjne, w przypadku gdy inwestor złoży wniosek, który został uzasadniony interesem społecznym lub gospodarczym. Zwrócić należy uwagę, że przepis ten nie określa żadnych szczegółowych kryteriów oceny tego interesu. Warunkiem legalności nadania rygoru natychmiastowej wykonalności jest wskazanie przez inwestora takich okoliczności, które uprawdopodabniają istnienie interesu społecznego lub gospodarczego.

Uzasadniając wniosek o nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności inwestor wskazał na zaistnienie ważnego interesu społecznego, jak i gospodarczego. Powołał się w tym zakresie na cele przedmiotowej inwestycji mającej za zadanie ochronę miasta K. i gminy W. oraz mieszkańców przed skutkami powodzi. Podniósł, że przedmiotowa inwestycja ma na celu ochronę zdrowia i życia ludzkiego oraz zabezpieczenie gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami w szczególności ze względu na stale zwiększające się zagrożenie powodziowe na terenie osiedli B. i Z. w K. oraz miejscowości B. w gminie W. Wyjaśnił, że zwiększenie zagrożenia powodziowego jest efektem stale postępującej zabudowy terenów zielonych oraz zmian klimatu prowadzących do pojawiania się co roku ekstremalnych powodzi powodujących zalewanie terenów mieszkaniowych i przemysłowych, co stwarza realne zagrożenie dla ludności, jak również dla zakładów przemysłowych i usługowych na terenie W. Strefy Aktywności Gospodarczej w B. Teren zagrożony powodzią obejmujący powierzchnię ponad 100 ha zamieszkuje 1100 stałych mieszkańców. Znajduje się na nim ponad 200 budynków jednorodzinnych i 5 wielorodzinnych oraz 14 zakładów przemysłowych zlokalizowanych na obszarze W. Strefy Aktywności Gospodarczej w B., w której działa 30 firm zatrudniających ponad 200 pracowników. Zwrócił także uwagę, że przedmiotowa inwestycja będzie realizowana w oparciu o umowy o dofinansowanie: Pożyczkę Nr [...] dla Projektu Ochrony Przeciwpowodziowej w Dorzeczu [...] i [...], zawartą 10 września 2015 r. pomiędzy Rzeczpospolitą Polską a Międzynarodowym Bankiem Odbudowy i Rozwoju, oraz Umowę kredytu dla Projektu Ochrony Przeciwpowodziowej w Dorzeczu [...] i [...], podpisaną 24 maja 2016 r. pomiędzy Rzeczpospolitą Polską a Bankiem Rozwoju Rady Europy. Powyższy projekt będzie realizowany w latach 2021-2023, zaś środki unijne przewidziane do realizacji powyższego zadania powinny zostać wydatkowane do 2022 roku. Opóźnienie w realizacji inwestycji będzie skutkowało natomiast utratą środków unijnych (pochodzących z Banku Światowego) i wstrzymaniem inwestycji na kolejne lata.

Mając zatem na uwadze wniosek inwestora uznać należy, że Minister zasadnie stwierdził, że organ pierwszej instancji prawidłowo nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.

W tym zakresie w pełni należy zgodzić się ze stanowiskiem organu odwoławczego zawartym w zaskarżonej decyzji, iż wskazywana przez inwestora ochrona zdrowia, życia ludzkiego i mienia przed skutkami powodzi oraz dobra narodowego przed ciężkimi stratami, jak i planowane terminy realizacji inwestycji oraz finansowanie inwestycji z funduszy europejskich, uzasadniało nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Zakładany cel przedmiotowej inwestycji może być uznany za interes społeczny i gospodarczy, a to przy pozostawieniu organom dużego marginesu władzy dyskrecjonalnej pozwala przyjąć, że w tym zakresie Wojewoda Małopolski nie naruszył granic uznania przy orzekaniu o natychmiastowej wykonalności decyzji o pozwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji przeciwpowodziowej. Dla przedstawionej oceny nie bez znaczenia jest także szczególny charakter specustawy przeciwpowodziowej, na podstawie której wydana została decyzja Wojewody Małopolskiego. Organ odwoławczy nie miał zatem podstaw do podważenia zasadności nadania rygoru natychmiastowej wykonalności przez organ pierwszej instancji. Okoliczność, iż skarżący nie zgadza się ze stanowiskiem organu i z dokonaną przez niego ich oceną, nie może świadczyć o naruszeniu ww. przepisów.

Odnosząc się do zarzutu skarżącego, iż nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności organ naruszył dyspozycję art. 7 K.p.a. bowiem nie wziął pod uwagę, że decyzja narusza jego prawo własności, podnieść należy, że ochrona własności podlega szczególnej ochronie, a wszelkie ograniczenia w tym zakresie muszą być podyktowane koniecznością ochrony dóbr o szczególnym znaczeniu - np. bezpieczeństwa, zapewnienia odpowiednich warunków zdrowotnych i higienicznych, ochrony środowiska. Powoduje to, że w każdym przypadku zarówno sama ingerencja w omawiane prawo jak i zakres tej ingerencji musi być usprawiedliwiony dobrem ogółu. W ślad za organem odwoławczym uznać należy, że taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie. Interes ogólny (publiczny) – na który powołał się inwestor - jest ważny i znaczący, i bezwzględnie wymaga ograniczenia uprawnień indywidualnych podmiotów oraz powoduje konieczność przedłożenia w tym konkretnym wypadku interesu publicznego nad indywidualny, bowiem w interesie publicznym leży ograniczenie chronionego przez Konstytucję RP prawa własności. Podkreślenia wymaga, iż specustawa przeciwpowodziowa służy realizacji celu publicznego, jakim jest budowa budowli przeciwpowodziowych, w tym suchych zbiorników przeciwpowodziowych (art. 2 i art. 3 specustawy przeciwpowodziowej). Wprowadzenie odrębnego trybu administracyjnego w sprawie realizacji inwestycji przeciwpowodziowych służy realizacji celu publicznego w postaci poprawy ochrony przeciwpowodziowej terenów zagrożonych powodzią, a jednocześnie skutki z tym związane są rekompensowane w formie odszkodowania (art. 20 specustawy przeciwpowodziowej). Zatem, przy realizacji ww. inwestycji nie dochodzi do naruszenia proporcji między interesem publicznym, a ingerencją w sferę praw i wolności, które na mocy specustawy przeciwpowodziowej są rekompensowane stosownym odszkodowaniem. Takim celem publicznym jest z pewnością realizacja przedmiotowej inwestycji, która - jak wynika z akt sprawy - stanowi konieczną inwestycję celu publicznego. Zbiornik M. jest elementem większego przedsięwzięcia obejmującego budowę kaskady pięciu retencyjnych zbiorników przeciwpowodziowych w dolinie rzeki S., w granicach miasta K. oraz miasta i gminy W. Z punktu widzenia ochrony przeciwpowodziowej K. i W. przedsięwzięcie polegające na budowie ww. pięciu zbiorników stanowi funkcjonalną całość. Osiągnięcie docelowej poprawy ochrony przeciwpowodziowej w dolinie rzeki S. będzie możliwe dopiero po wybudowaniu wszystkich zbiorników, w tym także zbiornika M. W związku z powyższym, budowa zbiornika M. jest ważnym elementem ochrony przeciwpowodziowej ww. regionu. W konsekwencji bezzasadna jest argumentacja skarżącego, iż spełnienie przesłanki nadania rygoru natychmiastowej wykonalności została przeanalizowana jedynie od strony podmiotów, na którym zależało na wydaniu pozwolenia wodnoprawnego.

Podkreślić trzeba, iż specustawa przeciwpowodziowa jest aktem prawnym szczególnym, przewidującym uproszczoną (przyśpieszoną) procedurę przygotowania i realizacji inwestycji przeciwpowodziowych. Jest oczywiste, że szybka i sprawna realizacja inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych i w związku z tym zwiększenie bezpieczeństwa przeciwpowodziowego, leży w interesie społecznym i gospodarczym. Tymi okolicznościami należy uzasadniać z jednej strony znaczne zwiększenie uprawnień inwestora, natomiast z drugiej - zdecydowane ograniczenie uprawnień właścicieli nieruchomości znajdujących się w obszarze inwestycji. Jak wskazuje się w utrwalonym już orzecznictwie sądowoadministracyjnym dotyczącym wprawdzie specustawy drogowej, do której mają zastosowanie analogiczne rozwiązania jak w specustawie przeciwpowodziowej, inwestor realizujący inwestycję drogową działa w interesie publicznym, który ma prymat nad interesem prawnym jednostki, o ile nie narusza jego interesu prawnego w sposób niezgodny z prawem (por. wyroki NSA z: 11 czerwca 2021 r., II OSK 556/21; 16 września 2021 r., II OSK 1239/21 oraz wyroki WSA w Warszawie z: 23 sierpnia 2022 r., VII SA/Wa 952/22; 12 października 2022 r., VII SA/Wa 2580/21; 18 października 2022 r., VII SA/Wa 1355/22), co w niniejszej sprawie nie miało miejsca również w kontekście nadawania rygoru natychmiastowej wykonalności.

Z uwagi na powyższe zarzut art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. w zw. z art. 25 ust. 1 specustawy przeciwpowodziowej w zw. z art. 7 K.p.a., jest bezpodstawny.

Podstawą do uchylenia zaskarżonej decyzji nie mógł stanowić także zarzut naruszenia przez organ odwoławczy art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 107 § 1 pkt 5 K.p.a., z uwagi na zaniechanie przez organ odwoławczy uchylenia decyzji organu pierwszej instancji w przypadku gdy decyzja ta w treści rozstrzygnięcia zawierała sformułowanie, iż integralną częścią decyzji stanowią "załączniki" czy też zapis, iż na Państwowym Gospodarstwie Wodnym Wody Polskie, Regionalnym Zarządzie Gospodarki Wodnej w K., jako inwestorze, ciąży obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego (...)", jak również z uwagi na rozmiar sentencji.

W ocenie Sądu, powyższe nie może stanowić o wadliwości zaskarżonej decyzji i być podstawą do jej uchylenia. Wprawdzie rozstrzygnięcie decyzji organu pierwszej instancji było bardzo obszerne i zawierało elementy poza normy wskazane w treści art. 9 sprecustawy przeciwpowodziowej, jednakże okoliczność ta nie może sama w sobie stanowić istotnego naruszenia prawa. Zawarte w decyzji szczegółowe ustalenia i warunki niezbędne dla realizacji przedmiotowej inwestycji, znajdują bowiem oparcie w obowiązujących przepisach prawa. Ponadto należy wziąć przede wszystkim pod uwagę, że na rozpiętość wydanego rozstrzygnięcia miała okoliczność, iż przedmiotowa inwestycja obejmuje bardzo szeroki zakres prac budowlanych.

Za bezzasadny uznać należy także ostatni z zarzutów skargi. Powoływane bowiem przez skarżącego okoliczności nie mogły podważyć stanowiska organu zawartego w zaskarżonej decyzji.

Zdaniem Sądu organ drugiej instancji prawidłowo uznał w zaskarżonej decyzji, iż Wojewoda Małopolski przeprowadził kontrolowane postępowanie w sposób zgodny z wymogami Kodeksu postępowania administracyjnego (z zastrzeżeniem uchybień, które zostały uchylone zaskarżoną decyzją), o czym świadczą ustalenia dokonane w całokształcie materiału dowodowego (art. 80 K.p.a.), zgromadzonego i zbadanego w sposób wyczerpujący (art. 77 § 1 K.p.a.), a więc przy podjęciu wszystkich kroków niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego wydania decyzji o przekonującej treści (art. 7 K.p.a.). Organ dokonał wszechstronnej i rzetelnej analizy materiału dowodowego, a wynik tej analizy, łącznie z oceną zebranych dowodów, przedstawił w uzasadnieniu decyzji kończącej postępowanie administracyjne. Wyjaśnił w sposób wystarczający zasadność przesłanek, którymi się kierował przy wydawaniu decyzji (art. 11 K.p.a.). Brak jest także podstaw do uznania, aby Minister nie kierował się zasadami proporcjonalności, bezstronności czy równego traktowania (art. 8 K.p.a.).

Ustosunkowując się jednocześnie do argumentacji skarżącego, iż w decyzji organu pierwszej instancji w sposób nieoczywisty i mylący określono załączniki stanowiące jej integralną część, podnieść należy, iż organ odwoławczy prawidłowo wyjaśnił w zaskarżonej decyzji, iż integralną część decyzji stanowią mapy z projektami podziału nieruchomości, zatwierdzone jako załączniki nr 2 i 3, z których - w samym tekście decyzji - wstawiono tabele, które pokazują, w jaki sposób działki się dzielą i na jakie powierzchnie. W decyzji organu pierwszej instancji, aby zachować tożsamość tabel z mapami podziałowymi z których one pochodzą, opisano przedmiotowe tabele za pomocą nazw "Załącznik Nr 2" i "Załącznik Nr 3". Powyższe okoliczności nie mogły zatem być uznane przez Ministra jako istotny błąd skutkujący koniecznością uchylenia decyzji w ww. zakresie. Także zatem ostatni z zarzutów nie mógł zostać uwzględniony.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga w zakresie w jakim mogła być rozpoznana, nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego na podstawie art. 151 p.p.s.a, podlega oddaleniu, o czym orzeczono w pkt 2 sentencji wyroku.