Wyrok NSA oz. w Katowicach, sygn. akt I SA/Ka 780/97
NSA oz. w Katowicach
Data orzeczenia: 1997-09-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Powołane przepisy: article: art. 27 ust. 5 pkt 1
journal: Dz.U. 1993 nr 11 poz. 50
law: Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
article: art. 174
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
Teza: 1. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania, do którego należy zaliczyć dany wyrób jak również w razie sporów między producentem a organami państwowymi względnie innymi zainteresowanymi jednostkami należy zwrócić się o pomoc do właściwej jednostki autorskiej względnie Głównego Urzędu Statystycznego /pkt 4.1.3. Zasad Metodycznych SWW/. Wydane w takim przypadku opinie statystyczne posiadają walor dowodu w postępowaniu podatkowym w związku z czym podlegają jak każdy inny dowód ocenie /art. 80 Kpa/ organów podatkowych, a w dalszej konsekwencji i sądu administracyjnego.

2. Do zaistniałych wcześniej stanów faktycznych nie można stosować później wprowadzonych ostrzejszych przepisów /"lex retro non agit"/.

3. Sankcje wydane na podstawie art. 27 ust. 5 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ ustalane są w drodze decyzji organów podatkowych, mających charakter konstytutywny.

Sankcje z art. 27 ust. 5 ustawy są następstwem naruszenia przez podatnika obowiązków ewidencyjnych, o których mowa w art. 27 ust. 4 w zakresie przedmiotu i podstawy opodatkowania /pkt 1/ lub wysokości podatku naliczonego w wyniku czego nastąpiło jego zawyżenie /pkt 2/. Omawiany przepis jest typową normą karną, która składa się z dyspozycji i sankcji. Sankcje te mają przy tym na celu nie tyle wymiar zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, co "ukaranie" podatnika za naruszenie ciążących na nim obowiązków ewidencyjnych. Równocześnie z racji wysokości sankcji mogącej przekraczać zysk osiągnięty przez podatnika, nie sposób uznać jej za podatek. Istotą podatku jest bowiem oddanie Skarbowi Państwa przez podatnika tylko części uzyskanego przysporzenia majątkowego.

4. W sytuacji gdy pierwotna decyzja pierwszoinstancyjna nie zawierała rozstrzygnięcia o sankcji z art. 27 ust. 5 pkt 1 cyt. ustawy, niedopuszczalne jest korygowanie jej w trybie art. 174 Kpa, gdyż  w takiej sytuacji nie może być mowy o tzw. wymiarze uzupełniającym zobowiązania podatkowego, lecz o ustaleniu odrębnego zobowiązania publicznoprawnego.

TEZY

1. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania, do którego należy zaliczyć dany wyrób jak również w razie sporów między producentem a organami państwowymi względnie innymi zainteresowanymi jednostkami należy zwrócić się o pomoc do właściwej jednostki autorskiej względnie Głównego Urzędu Statystycznego /pkt 4.1.3. Zasad Metodycznych SWW/. Wydane w takim przypadku opinie statystyczne posiadają walor dowodu w postępowaniu podatkowym w związku z czym podlegają jak każdy inny dowód ocenie /art. 80 Kpa/ organów podatkowych, a w dalszej konsekwencji i sądu administracyjnego.

2. Do zaistniałych wcześniej stanów faktycznych nie można stosować później wprowadzonych ostrzejszych przepisów /"lex retro non agit"/.

3. Sankcje wydane na podstawie art. 27 ust. 5 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ ustalane są w drodze decyzji organów podatkowych, mających charakter konstytutywny.

Sankcje z art. 27 ust. 5 ustawy są następstwem naruszenia przez podatnika obowiązków ewidencyjnych, o których mowa w art. 27 ust. 4 w zakresie przedmiotu i podstawy opodatkowania /pkt 1/ lub wysokości podatku naliczonego w wyniku czego nastąpiło jego zawyżenie /pkt 2/. Omawiany przepis jest typową normą karną, która składa się z dyspozycji i sankcji. Sankcje te mają przy tym na celu nie tyle wymiar zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, co "ukaranie" podatnika za naruszenie ciążących na nim obowiązków ewidencyjnych. Równocześnie z racji wysokości sankcji mogącej przekraczać zysk osiągnięty przez podatnika, nie sposób uznać jej za podatek. Istotą podatku jest bowiem oddanie Skarbowi Państwa przez podatnika tylko części uzyskanego przysporzenia majątkowego.

4. W sytuacji gdy pierwotna decyzja pierwszoinstancyjna nie zawierała rozstrzygnięcia o sankcji z art. 27 ust. 5 pkt 1 cyt. ustawy, niedopuszczalne jest korygowanie jej w trybie art. 174 Kpa, gdyż  w takiej sytuacji nie może być mowy o tzw. wymiarze uzupełniającym zobowiązania podatkowego, lecz o ustaleniu odrębnego zobowiązania publicznoprawnego.