Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1045/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-06-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone zarządzenie
Powołane przepisy: article: art. 222
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SAB/Po 113/16 o wezwaniu do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi K. K. na bezczynność Starosty G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie. 2


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 25 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SAB/Po 113/16, Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał K. K. do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie zawarte w punkcie IV wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 marca 2017 r. orzekające o zwrocie kosztów postępowania w sprawie. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania. Jak podano, wysokość wpisu sądowego ustalona została stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) - dalej: rozporządzenie.

Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył K. K., wnosząc o jego uchylenie oraz wskazując, iż jak wynika to z art. 227 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej P.p.s.a., zażalenie takie nie podlega opłacie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, lecz nie z podanych w nim powodów.

Trafnie bowiem zauważono w odpowiedzi na zażalenie z dnia 18 kwietnia 2017 r., iż zażalenie na rozstrzygnięcie o kosztach zawarte w wyroku z dnia 9 marca 2017 r. (punkt IV.) istotnie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Jak w wynika z art. 194 § 2 P.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia. Dotyczy to także postanowienia zawartego w wyroku. Wobec wyraźnego określenia charakteru środka i sporządzenia go przez fachowego pełnomocnika nie ma tu zastosowania pogląd formułowany na gruncie procedury cywilnej, wedle którego termin do wniesienia zażalenia od postanowienia zawartego w wyroku jest zachowany, jeśli zażalenie nazwane apelacją (kasacją), czy zawarte w apelacji (kasacji) zostało wniesione w terminie zastrzeżonym dla tego środka (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 6 marca 1972 r., sygn. akt III CZP 27/71 (OSNCP z 1973 r., nr 1, poz. 1), postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2016 r., sygn. akt III CZ 26/16 (LEX nr 2089845) i cytowane tam orzeczenia). Tymczasem zaskarżone obecnie postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 8 kwietnia 2017 r. (karta 39), zaś zażalenie zostało wniesione w dniu 18 kwietnia 2017 r. (karta 47), przeto po upływie 7 dni. Natomiast jak wynika z art. 222 P.p.s.a. nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu. Spóźnione zażalenie podlega odrzuceniu po myśli art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Z tej przyczyny wezwanie do uiszczenie wpisu od zażalenia było zbędne.

Ubocznie można tylko zwrócić uwagę, że przedmiotem zażalenia z dnia 18 kwietnia 2017 r. jest zwrot kosztów postępowania. Zatem zażalenie takie nie jest zażaleniem wniesionym na podstawie art. 227 § 1 P.p.s.a. (do którego to przepisu odnosi się zwolnienie z art. 227 § 2), lecz na podstawie art. 194 § 1 pkt 9 P.p.s.a. Kategoria kosztów postępowania jest pojęciem szerszym, obejmującym swym zakresem, obok kosztów sądowych (opłaty sądowe i zwrot wydatków – art. 211 P.p.s.a.), również inne należności wymienione w art. 205 § 1 i 2 P.p.s.a. (np. wynagrodzenie pełnomocnika, koszty przejazdów). Mając na uwadze powyższe uznać należy, że zwolnienie przewidziane w art. 227 § 2 P.p.s.a. dotyczy jedynie postanowień (zarządzeń) wydanych w przedmiocie kosztów sądowych. Wyłączenie obowiązku uiszczenia opłaty sądowej (wpisu) w przypadku zażaleń na postanowienia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania pozostawałoby w sprzeczności z literalnym brzmieniem tej regulacji i systematyką aktu prawnego, prowadząc tym samym do zakwestionowania racjonalności rozwiązań prawnych przyjętych przez ustawodawcę (p. też postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 26 maja 2011 r., sygn. I FZ 129/11, 26 sierpnia 2016 r., sygn. I OZ 889/16, 18 listopada 2016r., sygn. I OZ 1287/16, CBOSA).

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.

O kosztach postępowania zażaleniowego Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł, ponieważ po myśli art. 209 P.p.s.a. o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a. Zgodnie z powyższą zasadą Naczelny Sąd Administracyjny obowiązany jest rozstrzygać o kosztach postępowania kasacyjnego w orzeczeniu wydanym w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku, natomiast w niniejszej sprawie zostało rozpoznane zażalenie od postanowienia.

-----------------------

2