Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1687/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 83 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. S od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 sierpnia 2006 r. sygn. akt VI/Wa 984/06 w zakresie odrzucenia skargi A. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

II OSK 1687/06 U z a s a d n i e n i e

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2006 r. sygn. akt VI SA/Wa 984/06 odrzucił skargę A. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską ze względu na to, że została ona wniesiona z uchybieniem 30 dniowego terminu określonego w art. 53 ( 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ zwanej dalej "ppsa", liczonego od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżona decyzja została skarżącemu doręczona w dniu 15 marca 2006 r. zaś skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wniósł za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję, dopiero w dniu 18 kwietnia 2006 r. O odrzuceniu skargi Sąd I instancji postanowił na podstawie art. 58 ( 1 pkt 2 ppsa.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł A. S. reprezentowany przez adwokata S. Z. zarzucając naruszenie art. 83 ( 2 ppsa, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podnosi się, że Sąd I instancji błędnie wyliczył termin do wniesienia skargi. Wprawdzie skarżący "otrzymał postanowienie w dniu 15 marca 2006 r.", jednakże "jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień pod dniu lub dniach ustawowo wolnych od pracy". "W dniu 15 marca br. była sobota, natomiast w dniach 16 i 17 marca były Święta Wielkanocne, dlatego też termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 18 marca 2006 r. co powoduje, że skarga została złożona w terminie".

W konkluzji zawarty jest wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nadanie skardze "z dnia 16 kwietnia 2006 r. złożonej w dniu 18 kwietnia 2006 r. dalszego właściwego biegu".

Odpowiedź na skargę kasacyjną złożył Komendant Główny Policji wnosząc o oddalenie tej skargi wskazując, że pełnomocnik skarżącego omyłkowo wskazał na dni Świąt Wielkanocnych przypadające w miesiącu marcu, choć według kalendarza na 2006 r. przypadały one w miesiącu kwietniu. Nie może przy tym budzić wątpliwości, że skarżący otrzymał decyzję zaskarżoną w dniu 15 marca 2006 r. a więc ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upłynął w dniu 14 kwietnia 2006 r., który to dzień niewątpliwie nie był dniem ustawowo wolnym od pracy. W tej sytuacji nie ma znaczenia, że następne dni, to jest 15 - 17 kwietnia 2006 r. były dniami wolnymi od pracy. Z normy określonej w art. 83 ( 2 ppsa skarżący mógłby skorzystać, gdyby ostatni dzień terminu do wykonania czynności przypadał w jednym w dni wolnych a więc 15.04 /sobota/ lub 16-17.04 /Święta Wielkanocne/. Przepis ten nie ma zastosowania do pierwszego dnia, w którym termin rozpoczął swój bieg, mogła to być sobota lub dzień ustawowo wolny od pracy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach.

Podstawą skargi kasacyjnej wskazaną w niniejszej sprawie jest naruszenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przepisu art. 83 ( 2 ppsa mające według strony istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia. Stosownie do tego przepisu dokonując obliczenia terminu procesowego do wniesienia skargi Sąd powinien mieć na uwadze, że w sytuacji, gdy ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Jak to słusznie zauważa się w odpowiedzi na skargę kasacyjną, przepis ten ma zastosowanie wyłącznie do sytuacji, gdy ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, nie obejmuje natomiast swoją dyspozycją przypadku, gdy dzień ustawowo wolny od pracy lub sobota przypada bezpośrednio po dniu dokonania czynności, od której rozpoczyna biec dany termin, w niniejszej sprawie po dniu doręczenia zaskarżonej decyzji.

Skoro więc jest oczywisty i niekwestionowany fakt, że skarżący otrzymał zaskarżoną decyzję w dniu 15 marca 2006 r., zaś trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie rozpoczął swój bieg z dniem 16 marca 2006 r., to termin ten stosownie do art. 83 ( 2 ppsa niewątpliwie upłynął w dniu 14 kwietnia 2006 r. /piątek/, a więc dzień nie będący ustawowo wolnym dniem od pracy, bowiem dopiero 16 i 17 kwietnia były dniami świątecznymi, zaś w dniu 15 kwietnia przypadała sobota. Nie ma to jednak w sprawie znaczenia, bowiem ostatnim dniem ustawowego terminu do wniesienia skargi był 14 kwietnia 2006 r.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji z mocy art. 184 ppsa.