Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 1056/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-10-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 28 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G.G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od koszów sądowych w sprawie ze skargi G. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia przyznać skarżącemu G. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych U.K.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 1056/15

Uzasadnienie

G. G. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.

W treści skargi strona skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, załączając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką i córką, choć jak wynika z uzasadnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy córka nie zamieszkuje wspólnie zim w jednym gospodarstwie domowym, a jedynie skarżący jest zobowiązany do opłacania alimentów na rzecz córki. Skarżący nie jest właścicielem domu, mieszkania ani żadnej innej nieruchomości. Jedyne dochody gospodarstwa domowego, zgodnie z oświadczeniem strony, stanowi emerytura matki skarżącego w kwocie 840,66 zł. Zgodnie z oświadczeniem skarżący nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący dodatkowo szczegółowo wskazał na swoją trudną sytuację majątkową – fakt, iż jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, prowadzoną działalność gospodarczą zamknął we wrześniu 2015 r. Wskazał na szereg zaległości i nieopłaconych zobowiązań. Precyzyjnie wyliczył też koszty bieżącego utrzymania gospodarstwa domowego wskazując, iż uzyskiwane dochody są niewystarczające na ich pokrycie. Do wniosku o przyznanie prawa pomocy załączył szereg dokumentów potwierdzających wskazane powyżej informacje o stanie majątkowym i zadłużeniu skarżącego.

Referendarz Sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, co stanowi przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając wniosek, referendarz sądowy miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Ze złożonego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że jedyne dochody w gospodarstwie domowym skarżącego – w skład którego oprócz skarżącego wchodzi jego matka - zamykają się kwotą ok. 840 zł. Skarżący nie posiada przy tym żadnych zasobów pieniężnych, jak i przedmiotów wartościowych. Jak wynika z przekazanych informacji i załączonych dokumentów jest osobą zadłużoną i nie reguluje na bieżąco wszystkich swoich zobowiązań.

W tym stanie faktycznym należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w niniejszej sprawie, co stanowi przesłankę do przyznania prawa pomocy w części (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.

U.K.