Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1959/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 18 ust. 1e specustawy drogowej; art. 21 Konstytucji RP; art. 151 ppsa
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędzia WSA Tomasz Wykowski Protokolant referent stażysta Beata Lewandowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi Z. S. i W. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość oddala skargę.


UZASADNIENIE

Prezydent W. decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r.

nr [...] w punkcie I ustalił odszkodowanie za nieruchomość położoną

w W. na terenie Dzielnicy [...] przy ul. [...], stanowiącą działki ewidencyjne z obrębu [...]: nr [...] o powierzchni [...] m2 i nr [...] o powierzchni

[...] m2, powstałe z podziału działki ewidencyjnej nr [...] uregulowanej w księdze wieczystej KW Nr [...], objętą ostateczną decyzją Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r. o udzieleniu zezwolenia na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie al. [...] - etap [...] (ul. [...]) w W., wydaną w trybie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 687), w wysokości: [...] zł (słownie złotych: [...]).

W punkcie II przyznał ustaloną w punkcie I kwotę odszkodowania na rzecz:

1. Z. S. w udziale wynoszącym [...] części, tj. w kwocie: [...] zł (słownie złotych: [...]);

2. W. S. w udziale wynoszącym [...] części, tj. w kwocie: [...] zł (słownie złotych: [...]);

3. E. J.-D. w udziale wynoszącym [...] części, tj. w kwocie: [...] zł (słownie złotych: [...]);

4. A. J. w udziale wynoszącym [...] części, tj. w kwocie: [...] zł (słownie złotych: [...]);

5. B. M. w udziale wynoszącym [...] części, tj. w kwocie: [...] zł (słownie złotych: [...]);

6. L. M. w udziale wynoszącym [...] części, tj. w kwocie: [...] zł (słownie złotych: [...]);

7. J. M. w udziale wynoszącym [...] części, tj. w kwocie: [...]zł (słownie złotych: [...]).

W punkcie III decyzji odmówił powiększania ustalonego w punkcie I odszkodowania

o kwotę równą 5% wartości przedmiotowej nieruchomości. W punkcie IV odmówił powiększenia ustalonego w punkcie I odszkodowania o kwotę równą [...] zł (słownie złotych: [...]). W punkcie V decyzji wskazał, że zapłaty ustalonego odszkodowania dokona Prezydent Miasta W., jako organ wykonawczy Miasta W., jednorazowo w terminie 14 dni od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna.

Z. S. wniósł odwołanie od wymienionej decyzji.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] uchylił

w całości decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu Wojewoda wskazał, że decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r. Prezydent W. udzielił zezwolenia na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie al. [...] - etap [...] (ul. [...]) w W.(k. 1-2). Decyzja ta w dniu 2 kwietnia 2013 r. stała się ostateczna (k. 78-79).

Zgodnie z odpisem księgi wieczystej KW Nr [...] z dnia 9 kwietnia 2013 r., wydanym przez Centralną Informację Ksiąg Wieczystych - Ekspozyturę w W, w dziale II jako współwłaściciele nieruchomości położonej w W., Dzielnicy [...] przy ul. [...], oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] w obrębie [...] wpisani są na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego dla [...] Wydział I Cywilny, sygn. akt [...] z dnia [...] października 1998 r. PP:. Z.S. w udziale wynoszącym [...] części, W. S. w udziale wynoszącym [...] części, E. J. w udziale wynoszącym [...] części, J. J. w udziale wynoszącym [...] części, B. M. w udziale wynoszącym [...] części, L. M. w udziale wynoszącym [...] części, J. M. w udziale wynoszącym [...] części.

W dziale III - "Prawa, roszczenia i ograniczenia" wpisane są prawa i roszczenia wynikające z umowy przedwstępnej sprzedaży z dnia [...] września 2000 r. zawartej przed notariuszem w W. R.G. za Rep. A [...] oraz prawo pierwokupu działki oznaczonej nr ewid. [...] objętej niniejszą księgą wieczystą stosownie do treści art. 109 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r.

o gospodarce nieruchomościami jako przeznaczonej na cel publiczny. W dziale IV - "Hipoteka" przedmiotowej księgi wieczystej brak wpisów (k. 11 -14).

Ponadto, zlokalizowany na przedmiotowej nieruchomości budynek stanowiący odrębną nieruchomość objęty jest księgą wieczystą Nr [...]. Zgodnie

z odpisem KW z dnia 25 kwietnia 2013 r. (k. 84-85), w Dziale I-O "Oznaczenie nieruchomości" znajduje się informacja o wyodrębnionych trzech lokalach, dla których założono osobne księgi wieczyste:

- dla lokalu nr [...] założono księgę wieczystą KW Nr [...]; zgodnie

z odpisem z dnia 25 kwietnia 2013 r. w Dziale II "Własność" wpisani są Z. S. w udziale [...] części oraz A. M. S., drugi człon nazwiska złożonego: W. w udziale [...] części (k. 87-89).

- dla lokalu nr [...] założono księgę wieczystą KW Nr [...]; zgodnie

z odpisem z dnia 25 kwietnia 2013 r. w Dziale II "Własność" wpisana jest A. M. W., drugi człon nazwiska złożonego: S. w całości (k. 91-93).

- dla lokalu nr [...] założono księgę wieczystą KW Nr [...]; zgodnie

z odpisem z dnia 25 kwietnia 2013 r. w Dziale II "Własność" wpisany jest Z. J. S. w całości (k. 95-97).

Wpisów w każdej z ksiąg lokalowych dokonano na mocy umowy ustanowienia odrębnej własności z dnia [...] grudnia 1961 r. (k. 88, 92, 96).

W Dziale III wcześniej powołanej KW [...] "Prawa, roszczenia

i ograniczenia" uczynione jest ostrzeżenie o treści: "Czyni się wzmiankę, że w wyniku stwierdzenia przez Sąd Rejonowy dla [...] Wydział i Cywilny z dnia

[...] października 1998 r., sygn. akt [...] nabycia przez zasiedzenie własności działki nr ewid. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] i założeniu do tej działki księgi wieczystej KW [...] budynek objęty dotąd KW [...] stający się częścią składową działki, a nie odrębną nieruchomością jak dotychczas, nie może być do KW [...] przeniesiony, bowiem współwłasność działki nie pokrywa się ze współwłasnością budynku oraz powoduje niezgodną treść księgi z rzeczywistym stanem prawnym. Wpisano z urzędu dnia [...] marca 1999 roku" (k. 84).

Wojewoda wskazał, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iz współwłaścicielami przedmiotowej nieruchomości w dniu, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna, tj. w dniu

2 kwietnia 2013 r. byli: Z. S. (w udziale wynoszącym [...] części, W. S. w udziale wynoszącym [...] części, E. J.-D. w udziale wynoszącym [...] części, A. T. J. w udziale wynoszącym [...] części, B. M. w udziale wynoszącym [...] części, L. M. w udziale wynoszącym [...] części i J. M. w udziale wynoszącym [...] części.

W dniu 1 lipca 2013 r. został wykonany przez rzeczoznawcę majątkowego Z. K. operat szacunkowy, w którym określono wartość rynkową przedmiotowej nieruchomości w wysokości: [...] zł, w tym wartość rynkowa gruntu

w wysokości: [...] zł, tj. [...] zł/m2, wartość odtworzeniowa budynku

w wysokości: [...] zł, wartość odtworzeniowa budowli w wysokości: [...] zł

i wartość nasadzeń roślinnych w wysokości: [...] zł.

Z. S. pismem z dnia 26 sierpnia 2013 r. zgłosił uwagi do operatu szacunkowego dla budynku i wniósł o sporządzenie odrębnych kosztorysów dla poszczególnych lokali nr [...], nr [...] i nr [...] oraz odrębnego kosztorysu dla części wspólnych budynku w stosunku do metrażu będącego własnością Z. S. i E. J. Wskazał, iż wyceniany budynek nie był budynkiem jednorodzinnym.

Rzeczoznawca majątkowy pismem z dnia 9 września 2013 r., wyjaśniła,

iż wycenę sporządziła zgodnie ze zleceniem BGN; przy wycenie zostały uwzględnione wszystkie atrybuty wpływające na wartość, w tym atrakcyjna lokalizacja nieruchomości, zaś wartość rynkowa gruntu wobec dużego zużycia technicznego i funkcjonalnego budynku jest wartością dominującą i cenotwórczą. Sporządzona w dniu 28 września 2012 r. inwentaryzacja była jednym ze źródeł merytorycznych dla oszacowania wartości nieruchomości, co wskazane zostało w operacie. Podała, że skomplikowany stan prawny wycenianej nieruchomości opisany został w operacie. Wobec ostrzeżenia w Dziale III KW dla nieruchomości budynkowej, o niezgodności stanu prawnego nieruchomości, niemożliwa jest wycena lokali opisanych w piśmie skarżącego.

W obrocie rynkowym występują jedynie nieruchomości lokalowe wraz z udziałem

w gruncie.

W dniu 1 października 2013 r. odbyła się rozprawa administracyjna. Wobec pytania Z. S. dotyczącego przyjęcia przez rzeczoznawcę wyceny budynku jako domu jednorodzinnego, a nie wielorodzinnego, Z. K. wyjaśniła, iż na wycenę trzech lokali osobno nie pozwala stan prawny nieruchomości ("budynek bez gruntu"). Przyjęta zaś w omawianym operacie metoda wyceny odtworzeniowa jest dla byłych współwłaścicieli dużo korzystniejsza od metody rynkowej, w tym drugim przypadku należałoby bowiem wycenić budynek jako przeznaczony do rozbiórki. Natomiast atrakcyjna lokalizacja została uwzględniona w wycenie gruntu.

Odnosząc się do zarzutu W. S. dotyczącego braku informacji ze strony Urzędu Dzielnicy [...] o dacie ustatecznienia się decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2013 r. Naczelnik M. S. wyjaśnił, iż każda ze stron została poinformowana pisemnie, iż na dzień [...] kwietnia 2013 r. wyznaczone zostało protokolarne przejęcie terenu. W. i Z. S. jako jedyni współwłaściciele nie stawili się na nieruchomości. Roboty budowlane na działkach przejętych pod inwestycję drogową wykonawca realizował po protokolarnym odbiorze nieruchomości od Z. i W. S., tj. w dniu [...] czerwca 2013 r. oraz po przekazaniu wykonawcy terenu pod budowę drogi protokołem w dniu [...] lipca 2013 r.

Wojewoda rozpoznając odwołanie stwierdził, iż sprawa odszkodowania za przedmiotową nieruchomość nie została wyjaśniona w stopniu umożliwiającym rozstrzygnięcie jej zgodnie z prawem, co uzasadnia uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Organ stwierdził, że operat będący podstawą ustalenia odszkodowania jest niezgodny z przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości

i sporządzania operatu szacunkowego i jako taki nie może stanowić dowodu na określenie wysokości odszkodowania za nieruchomość. Organ uznał operat za wewnętrznie sprzeczny i niespójny. Podał, że w ramach uwarunkowań prawnych, ograniczeń w wycenie (str. 4 operatu) zaznaczono, że "rzeczoznawca oddzielnie wycenił wartość prawa własności gruntu, wartość prawa własności budynku, naniesień budowlanych i nasadzeń roślinnych, pozostawiając do decyzji Urzędu ocenę stanu prawnego nieruchomości i rozstrzygnięcie co do sposobu rozdziału odszkodowania". Taka klauzula wydaje się niedopuszczalna, gdyż za jej sprawą nieczytelny staje

się właściwy zakres wyceny. Czym innym jest np. wycena nieruchomości gruntowej

z budynkiem mieszkalnym, jako częścią składową czym innym - wycena nieruchomości budynkowej, a jeszcze czym innym - nieruchomości lokalowej. Z operatu i akt sprawy można odnieść wrażenie, że ze względu na zagmatwany stan prawny, rzeczoznawca sama nie jest przekonana, co powinno podlegać wycenie. Na str. 8-9 operatu (Stan prawny nieruchomości) przywołana jest bowiem treść poszczególnych działów ksiąg wieczystych, ale bez jakiegokolwiek komentarza rzeczoznawcy w tej kwestii. Przywołane są więc m.in. wpisy z trzech ksiąg wieczystych dotyczących nieruchomości lokalowych (na str. 9), ale nieruchomości lokalowe nie są tu oddzielnie wycenione. Wydaje się oczywiste, że autor operatu i organ prowadzący postępowanie w I instancji powinni porozumieć się co do kwestii, co powinno zostać wycenione w ramach zawartej umowy. Za wymagające wyjaśnienia i rozważenia organ uznał zakwalifikowanie przez rzeczoznawcę budynku przy ul. [...] jako jednorodzinnego" (i rozpatrywanie na str. 12 operatu, jako rynku porównywalnego, "rynku nieruchomości gruntowych zabudowanymi starymi domami jednorodzinnymi"). Już choćby ze względu na wykazane w aktach sprawy rozbieżności w stanie prawnym nieruchomości (m.in. inni współwłaściciele nieruchomości gruntowej, inni -poszczególnych lokali w ramach nieruchomości budynkowej) wydaje się, że mimo zastrzeżeń rzeczoznawcy odnośnie skomplikowanego stanu prawnego przedmiotu wyceny - mamy do czynienia z działką gruntu zabudowaną domem wielorodzinnym,

a nie jednorodzinnym. Kwestia powyższa powinna zostać szczegółowo omówiona

w operacie, gdyż powyższe rozróżnienie może mieć wpływ na analizę rynku i dobór obiektów porównawczych.

Odnosząc się do ustalenia organu I instancji w zakresie braku podstaw do powiększenia odszkodowania o [...] zł w związku z zamieszkiwaniem w budynku posadowionym na gruncie przeznaczonym pod inwestycję, Wojewoda wskazał,

że zameldowanie nie ma w tym przypadku żadnego znaczenia. Jeżeli pojawi

się wątpliwość czy dany lokal jest faktycznie zamieszkiwany, należy przeprowadzić

w tym zakresie postępowanie wyjaśniające (np. poprzez przesłuchanie świadków).

W badanej sprawie Prezydent W. nie przeprowadził w sposób wyczerpujący postępowania wyjaśniającego a co za tym idzie nie ustalił bezspornie,

że Z. S. nie mieszkał w budynku, przy ul. [...].

Wojewoda stwierdził jednocześnie, że Prezydent W. zasadnie odmówił powiększenia odszkodowania zgodnie z art. 18 ust. 1e specustawy o 5%. Odwołujący nie przedstawił żadnych dowodów potwierdzających okoliczność wydania nieruchomości, twierdząc jedynie w odwołaniu, że faktycznie to nastąpiło. Za wydanie nieruchomości nie można uznać pasywnej postawy właściciela, który oczekiwałby,

że inwestor będzie w każdej chwili zainteresowany zajęciem nieruchomości.

W przypadku posiadania przez byłych właścicieli jakiegokolwiek dokumentu, z którego wynikałaby, że dobrowolnie wydali nieruchomość, bądź zgodzili się na jej wydanie, powinny przedłożyć taki dowód do akt sprawy, czego nie uczynili. Tym samym brak jest podstaw do twierdzenia, że nastąpiło dobrowolne wydanie nieruchomości, skutkujące podwyższeniem odszkodowania na podstawie art. 18 ust. 1e specustawy.

Wojewoda [...] za nietrafny uznał zarzut strony, co do błędnego podziału ustalonego odszkodowania dla współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości. Wskazał, że organ I instancji w sposób precyzyjny i kompletny zbadał stan prawny nieruchomości na dzień przejęcia jej przez Skarb Państwa.

Wojewoda zgodził się Prezydentem W., iż pomimo wpisu w Dziale III księgi wieczystej KW Nr [...] z dnia [...] marca 1999 r. wzmianki,

o której była już mowa, współwłaściciele nieruchomości nie poczynili, żadnych kroków mających na celu uregulowania stanu prawnego nieruchomości wspólnej. Wskazał,

że zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego dla [...] Wydział

I Cywilny z dnia [...] października 1998 r., sygn. akt [...], Z. S., W. S., E. J., J. J., B. M., L. M. oraz J. M. nabyli z mocy prawa przez zasiedzenie w częściach równych

z dniem 1 października 1990 r. własność nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], stanowiącej m.in. działkę oznaczoną dawnym numerem ewidencyjnym [...] z obrębu [...], a zatem blisko 30 lat po dacie umowy ustanowienia odrębnej własności lokali. Zgodnie z art. 365 § 1 k.p.c., orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Zatem, w ocenie organu Prezydent W. w sposób prawidłowy ustalił udziały współwłaścicieli nieruchomości, a zatem poprawnie ustaloną kwotę odszkodowania podzielił na rzecz stron postępowania.

Z uwagi na konieczność przeprowadzenia postępowania odszkodowawczego

w znacznej części oraz mając na uwadze okoliczność, że operat szacunkowy stanowi kluczowy dowód w sprawie ustalenia odszkodowania - a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie - Wojewoda przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

Decyzja Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] stała się przedmiotem skargi Z. S. i W. S. Skarżący wnieśli

o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej podziału odszkodowania

za budynek mieszkalny dla współwłaścicieli nieruchomości gruntowej, na którą składają się działki [...] i [...] oraz odszkodowania za wywłaszczenie trzech lokali mieszkalnych, KW Nr [...], KW Nr [...] oraz

KW Nr [...] i za sam budynek mieszkalny KW Nr [...] oraz zasądzenia kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu wskazali,

że w księdze wieczystej działki gruntu nr ew. [...] o powierzchni [...] m2 wymienionych jest siedem osób, wśród nich znajdują się Z. S. i E. J. właściciele lokali mieszkalnych i budynku. Pozostali współwłaściciele działki gruntu nr ew. [...], mają prawo tylko do działki gruntu, co potwierdzają wpisy do księgi wieczystej działki gruntu jak i postanowienia Sądu dotyczące zasiedzenia.

Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie powołując się na dotychczasowe ustalenia.

Na rozprawie w dniu 14 stycznia 2014 r. pełnomocnik skarżących ustanowiony

z urzędu wniósł o uchylenie uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieoplaconej pomocy prawnej, której koszty nie zostały opłacone ani w całości ani w części.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

W ocenie Sądu, Wojewoda [...] prawidłowo zastosował w niniejszej sprawie przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267), zwanej dalej k.p.a. i trafnie uchylił decyzję organu I instancji przekazując jednocześnie sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia.

Wojewoda [...] zasadnie stwierdził, że operat szacunkowy z dnia 1 lipca 2013 r. sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego Z. K. będący podstawą ustalenia odszkodowania w niniejszej sprawie jest niezgodny z przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) i nie może stanowić dowodu na określenie wysokości odszkodowania za nieruchomość. Sąd podziela ocenę organu II instancji, że operat szacunkowy z dnia 1 lipca 2013 r. nie może służyć w niniejszej sprawie do określenia wysokości odszkodowania za wywłaszczoną na cel publiczny nieruchomość.

Skomplikowany stan prawny nieruchomości, która na mocy decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2013 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, została wywłaszczona, nie zwalnia rzeczoznawcy majątkowego z obowiązku oszacowania wartości trzech wyodrębnionych lokali mieszkalnych znajdujących

się w budynku posadowionym na wywłaszczonej nieruchomości. Trafnie Wojewoda [...] wskazał, że operat szacunkowy jest wewnętrznie sprzeczny i niespójny. Rzeczoznawca majątkowy, określając bowiem stan prawny nieruchomości

i wymieniając księgi wieczyste nieruchomości lokalowych, nie dokonuje jednocześnie ich oszacowania, a określa wartość odtworzeniową budynku.

W sprawie jest bezsporne, że współwłasność nieruchomości stanowiącej działkę gruntu nr [...] z obrębu [...] nie pokrywa się ze współwłasnością budynku. Jednakże w sprawie nie można pominąć, co także jest bezsporne, że wpisów w każdej z ksiąg wieczystych założonych dla poszczególnych lokali mieszkalnych dokonano na mocy umowy ustanowienia odrębnej własności zawartej w dniu [...] grudnia 1961 r. Postanowienie Sądu Rejonowego dla [...] Wydział I Cywilny sygn. akt [...] z dnia [...] października 1998 r. stwierdza, że Z. S., W. S., E. J., J. J., B. M., L. M. oraz J. M. nabyli z mocy prawa przez zasiedzenie w częściach równych z dniem

1 października 1990 r. własności nieruchomości położonej w W. m.in.

przy ul. [...] stanowiącej działkę gruntu nr ewidencyjny [...] z obrębu [...]

o powierzchni [...] m2.

W skomplikowanym stanie prawnym nieruchomości wywłaszczonej na mocy decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2013 r. organ, dysponując prawidłowo sporządzonym operatem szacunkowym, powinien rozważyć – przy ustalaniu wysokości odszkodowania za nieruchomość dla poszczególnych współwłaścicieli – uwzględnienie wartości trzech wyodrębnionych w 1961 r. lokali mieszkalnych, stanowiących własność tylko niektórych ze współwłaścicieli gruntu.

Zgodnie z art. 21 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, wywłaszczenie jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy jest dokonywane na cele publiczne i za słusznym odszkodowaniem. Przez słuszne odszkodowanie nie można rozumieć odszkodowania, którego wysokość ustalona została bez uwzględnienia praw do wyodrębnionych

lokali mieszkalnych stanowiących własność tylko niektórych ze współwłaścicieli nieruchomości gruntowej.

Sąd wskazuje jednocześnie, że stwierdzenie Wojewody [...]

w zaskarżonej decyzji, iż Prezydent W. w sposób prawidłowy ustalił udziały współwłaścicieli nieruchomości i poprawnie ustaloną kwotę odszkodowania podzielił na rzecz stron postępowania, nie wiąże organu I instancji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Pamiętać należy bowiem, że tego rodzaju decyzja kasacyjna, jak wydana w niniejszej sprawie, jest wyjątkiem od merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej przez organ odwoławczy (v. uchwała siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 1997 r. sygn. III ZP 5/96, OSNAPiUS 1997/15 poz. 262). Podstawą jej wydania jest stwierdzenie, że naruszone zostały przepisy postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

O treści rozstrzygnięcia, a zatem wysokości odszkodowania dla poszczególnych współwłaścicieli przy ponownym rozpatrzeniu sprawy zdecyduje Prezydent W., który jako organ I instancji nie jest związany oceną prawną wyrażoną

we wskazanym wyżej zakresie przez Wojewodę [...]. Decyzja kasacyjna

nie może bowiem zawierać takich wskazań, które przesądzałyby o treści ponownej decyzji organu I instancji. Powyższe uchybienie pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. Z tego względu nie było podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Sąd podzielił pozostałe ustalenia Wojewody [...] zawarte

w zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie,

na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.