Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 266/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2007-08-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.2 ust.1
journal: Dz.U. 2006 nr 121 poz 844
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity
article: art.21 ust.1
journal: Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sławomir Presnarowicz (spr.), Sędziowie sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, asesor WSA Wojciech Stachurski, Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi Z. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Po przeprowadzeniu postępowania w sprawie ustalenia Państwu Z. i M. D. zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2007 r., decyzją z dnia [...] marca 2007 r., nr [...] Burmistrz Miasta G. wymierzył podatnikom podatek od nieruchomości na 2007 r. na łączną kwotę [...] zł.

Z decyzją tą nie zgodził się Pan Z. D. i wniósł odwołanie

do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. prosząc o jej zmianę

w obliczeniu podatku od nieruchomości. W jego uzasadnieniu wskazał,

że w naliczeniu podatku wzięto zmyśloną wersję naliczenia niezgodną ze złożoną informacją. Ponadto wskazał, że opodatkowano go za budynek o pow. 40 m2, który

w ogóle nie istnieje, ponieważ sklep był obmurowany w budynku stodoły i obecnie stoi nie używany. Natomiast budynki, które służą do potrzeb rolnictwa: stodoła, chlewnia, kurnik, przybudówka do nawozów sztucznych oraz wiata do składowania drewna nie powinny być zdaniem strony opodatkowane podatkiem

od nieruchomości.

Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r. Nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia

12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2006 r. nr 121,

poz. 844 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane: grunty, budynki lub ich części, budowle

lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że z wypisu z rejestru gruntów wynika, iż Państwo Z. i M. D. są właścicielami nieruchomości o pow. 0.0934 ha oznaczonej symbolem B - tereny zabudowy mieszkaniowej. Są to grunty pozostałe. Zgodnie z § 1 pkt 1 lit.c uchwały Rady Miasta G. nr II/7/06 z dnia 6 grudnia 2006 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości, od gruntów pozostałych stawka wynosi 0,14 zł od 1 m2. Na działce tej jak wynika ze złożonej informacji w sprawie podatku od nieruchomości znajduje się budynek mieszkalny o powierzchni 125 m2, dla którego stawka podatkowa zgodnie z § 1 pkt 2a cytowanej wyżej uchwały wynosi 0,48 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej, budynki pozostałe o pow. 240 m2, dla których stawka podatkowa wynosi 4,87 zł i piwnica pod budynkiem mieszkalnym o pow. 120 m 2, której powierzchnię do opodatkowania przyjęto w połowie. Organ wskazał, że łącznie podatek od nieruchomości na 2007 r. będzie wynosił [...] zł.

Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, Burmistrz Miasta G. słusznie wskazał, iż zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 lit.b ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych zwalnia się od podatku

od nieruchomości budynki gospodarcze lub ich części położone na gruntach gospodarstw rolnych, służące wyłącznie działalności rolniczej. Działka odwołujących jest działką budowlaną, a nie rolniczą. Stąd też znajdujące się na niej budynki

nie podlegają zwolnieniu ustawowemu od podatku od nieruchomości.

W skardze skierowanej do tut. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego,

Pan Z. D. wniósł o zmianę decyzji. W uzasadnieniu skargi podniósł, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze naruszyło prawo ponieważ zatwierdziło sfałszowane dokumenty i wskazał, że:

– budynku o rozmiarach 40 m2 całkiem nie ma,

– postępowania z urzędu nie było, na gruncie nikt nie sprawdzał,

– nieprawdziwe jest twierdzenie, że jego działka o powierzchni 934 m2 została przekształcona z rolniczej na budowlaną. Do 2005 r. była działką rolną,

a od tego czasu nie było żadnych zmian. Budynki były budowane w latach dwudziestych i takie pozostały do chwili obecnej pomimo, iż ziemi pozostało tylko 3 ha.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wnosiło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W świetle przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy

nie stanowią inaczej. Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skład orzekający w niniejszej sprawie nie stwierdza naruszeń prawa,

które mogłyby stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach

i opłatach lokalnych (tekst jednolity, Dz.U. z 2006 r. Nr 121, poz.844 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane:

1) grunty;

2) budynki lub ich części;

3) budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Podkreślić również trzeba, iż podstawę m.in. wymiaru podatków i świadczeń stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków (por. art. 21 ust. 1 ustawy

z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, tekst jednolity

Dz.U. z 2005 r., Nr 240, poz.2027 ze zm.). Nie ulega zatem wątpliwości,

że decydujące znaczenie przy opodatkowaniu gruntów mają zapisy zawarte

w ewidencji gruntów. Ustalenie, jakim podatkiem należy opodatkować grunty musi poprzedzać sprawdzenie, jak owe grunty są sklasyfikowane w ewidencji gruntów

i budynków. Organy zaś nie mają żadnych prawnych możliwości do dokonywania samodzielnych ustaleń w kwestii przeznaczenia gruntu (por. np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 1206/05, opubl. w Systemie Informacji Prawnej LEX nr 174433).

Stąd też powołanie się przez stronę w postępowaniu podatkowym na inne przeznaczenie gruntu niż wynika to z ewidencji, nie może mieć wpływu na decyzję

w przedmiocie podatku od nieruchomości. To podatnik, jeżeli kwestionuje zawarte

w ewidencji gruntów i budynków dane, winien wystąpić o ich zmianę, w trybie określonym w cyt. ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne.

W tym stanie rzeczy, podnieść należy, iż z wypisu z rejestru gruntów wynika, iż działka o nr geodezyjnym [...] o powierzchni [...] m2 jest działką budowlaną,

a nie jak twierdzi strona rolną. Dlatego też nie można zastosować zwolnienia

od podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4 litera "b" ustawy

o podatkach i opłatach lokalnych. Organ słusznie zatem dokonał wymiaru podatku

od nieruchomości według stawek określonych w Uchwale Nr II/7/06 Rady Miasta G. z dnia 6 grudnia 2006 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku

od nieruchomości.

Wobec powyższych okoliczności, Sąd uznając skargę za nieuzasadnioną,

na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzekł,

jak w sentencji.