Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SAB/Po 7/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Zobowiązano do wydania aktu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Grażyna Radzicka Sędziowie: sędzia NSA Paweł Miładowski sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak (spr.) Protokolant: sekr.sąd. Justyna Frankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w P. w przedmiocie niewydania decyzji zobowiązać Komendanta Miejskiego Policji w P. do wydania decyzji administracyjnej rozstrzygającej wniosek M. S. o wypłatę podwyższonego dodatku służbowego w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wydanego w tej sprawie /-/D. Rzyminiak-Owczarczak /-/G. Radzicka /-/P. Miładowski MW


UZASADNIENIE

IV SAB/Po 7/06

UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] października 2005 r. M. S., emerytowany funkcjonariusz Komendy Miejskiej Policji w P., zwrócił się do Komendanta tej jednostki o naprawienie szkody wywołanej wszczęciem przeciwko niemu postępowania dyscyplinarnego i wydaniem w dniu [...] kwietnia 2003 r. ostatecznego orzeczenia dyscyplinarnego o wymierzeniu kary nagany, żądając wypłacenia odszkodowania z tytułu wypłacenia pomniejszonej o 20% nagrody rocznej za 2003 r. (tj. kwoty 400 zł) oraz obniżonego dodatku służbowego za okres od dnia [...] kwietnia 2003 r. do dnia zwolnienia ze służby w wysokości 100 zł miesięcznie wraz z odsetkami. W uzasadnieniu wniosku M. S. powołał się na prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 lipca 2005 r. sygn. akt 4/II SA/Po 1305/03, którym uchylone zostało orzeczenie dyscyplinarne o ukaraniu go karą nagany, żądając wydania przez Komendanta Miejskiego Policji decyzji o zwrocie wskazanych we wniosku świadczeń, a w dalszej kolejności zmiany decyzji o zwolnieniu z Policji w kwestii dotyczącej wysokości dodatku służbowego i zweryfikowania podstawy emerytury oraz spowodowanie wyrównania świadczenia emerytalnego o kwotę zabranego dodatku wraz z ustawowymi odsetkami.

W odpowiedzi pismem z dnia [...] listopada 2005 r. L.dz. [...]Komendant Miejski Policji w P. poinformował wnioskodawcę, iż Rozkazem Personalnym Nr [...]z dnia [...] listopada 2005 r. żądanie uwzględniono w zakresie wyrównania nagrody rocznej za 2003 rok, a podstawą wydania tej decyzji jest umorzenie prowadzonego przeciwko stronie postępowania dyscyplinarnego, co nastąpiło w wykonaniu wyroku Sądu z dnia 21 lipca 2005 r. Odnosząc się do żądania wyrównania wypłaconego dodatku służbowego Komendant Miejski Policji poinformował wnioskodawcę, iż dodatek ten nigdy nie został mu obniżony z tytułu ukarania kara dyscyplinarną, określoną w uchylonym przez Sąd orzeczeniu. Komendant wyjaśnił, iż w związku z długoletnią służbą w Policji wnioskodawcy, przyznany dodatek służbowy został mu podwyższony o 50% na dzień zwolnienia ze służby w dniu [...] kwietnia 2004 r., z kwoty 220 zł na 330 zł, stąd świadczenia emerytalne zostały naliczone z uwzględnieniem podwyższonego dodatku służbowego.

Po otrzymaniu powyższego pisma w dniu [...] listopada 2005 r. M.S. skierował do Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. w trybie art. 37 k.p.a. (omyłkowo wskazując art. 37 par. 1 k.p.c.) zażalenie, zarzucając Komendantowi Miejskiemu Policji w P. nie wydanie decyzji o zwrocie dodatku służbowego za okres od m-ca marca 2003 r. do dnia [...] kwietnia 2004 r. Zdaniem wnoszącego zażalenie otrzymana przez niego odpowiedź od tego organu nie spełnia wymogów decyzji administracyjnej.

W odpowiedzi pismem z dnia [...] stycznia 2006 r. Nr [...] Naczelnik Wydziału Kadr i Szkolenia Komendy Wojewódzkiej Policji w P. poinformował M. S., iż jego wniosek z dnia [...] października 2005 r. został przez Komendanta Miejskiego Policji rozpatrzony zgodnie z obowiązującymi przepisami. Organ wyjaśnił, iż przedmiotowa sprawa dotyczy roszczeń wynikających ze stosunku służbowego funkcjonariusza, który jest stosunkiem administracyjnym, stąd do roszczeń z nim związanych nie mają zastosowania przepisy kodeksu cywilnego i kodeksu postępowania cywilnego. Organ wyjaśnił, iż sprawa wyrównania nagrody rocznej rozpatrzona została pozytywnie w formie decyzji administracyjnej, natomiast żądanie wydania decyzji w przyznania obniżonego dodatku służbowego nie mogło być zrealizowane, bowiem nigdy dodatek ten nie został funkcjonariuszowi obniżony, stąd w tym zakresie zgłoszone roszczenie jest bezprzedmiotowe. Stanowisko do doręczono stronie w dniu [...] stycznia 2006 r. (karta 24 akt administracyjnych)

Wnosząc w dniu [...] lutego 2006 r. skargę do tut. Sądu M. S. zarzucił Komendantowi Miejskiemu Policji w P. bezczynność w sprawie wydania decyzji administracyjnej o zwrocie przedmiotowego dodatku służbowego, żądając zobowiązania tego organu do jej wydania w terminie 30 dni. Skarżący wskazał, iż w jego ocenie otrzymane w sprawie odpowiedzi nie spełniają wymogów decyzji administracyjnych.

W odpowiedzi na skargę Komendant Miejski Policji w P. wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując stanowisko przedstawione w piśmie z dnia [...] listopada 2005 r. Zdaniem Komendanta skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż nigdy nie wydano rozkazu - decyzji, o obniżeniu skarżącemu dodatku służbowego. Powołując się na akta personalne strony organ ten wskazał, iż stronie czterokrotnie podwyższano dodatek służbowy, zawsze na czas określony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga jest uzasadniona.

Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 3 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) (...) wnoszenie skarg na bezczynność organów administracji jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy nie wydają one rozstrzygnięć w postępowaniu administracyjnym w sprawach szczegółowo wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy.

W rozpatrywanej sprawie skarżący wystąpił do Komendanta Miejskiego Policji w P. z wnioskiem o wypłatę różnicy pomiędzy wysokością dodatku służbowego, który był mu wypłacany w okresie od dnia [...] kwietnia 2003 r. do dnia [...] kwietnia 2004 r., a wysokością podwyższonego dodatku, którego mu w tym okresie nie przyznano i nie wypłacono. Istota skargi dotyczy żądania wypłaty składnika uposażenia funkcjonariusza Policji, jakim jest podwyższony dodatek służbowy, o którym stanowi przepis §6 ust. 1 pkt 9 i §9 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz.U. Nr 152 poz. 1732 ze zm.). Dodatek ten wynika więc ze stosunku służbowego, który ma charakter administracyjny. Tym samym sprawy związane z tym dodatkiem, w tym z jego przyznaniem oraz wysokością, winny zostać załatwione w drodze wydania decyzji administracyjnej.

Rozpatrując złożony wniosek Komendant Miejski Policji uznał, iż nie jest zobligowany do wydania w sprawie decyzji administracyjnej, bowiem po wydaniu orzeczenia dyscyplinarnego, na mocy którego skarżący został ukarany kara dyscyplinarną nagany, nie została wydana decyzja o obniżeniu skarżącemu dodatku służbowego, który w wysokości 220 zł został mu przyznany od dnia [...] lipca 2000 r. W konsekwencji decyzji tej sprawie nie wydano; za decyzję administracyjną nie może zostać uznane pismo Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] listopada 2005 r., tym bardziej, iż rozpatrując zażalenie strony Komendant Wojewódzki Policji w P. także pisma tego nie uznał za decyzję administracyjną, w przeciwnym wypadku pouczyłby stronę o możliwości jej zaskarżenia, a takiego pouczenia zabrakło w jego piśmie z dnia [...] stycznia 2006 r. Zważyć jednakże należy, iż w odniesieniu do wskazanego we wniosku okresu nie wydano także decyzji o przyznaniu skarżącemu podwyższonego dodatku służbowego, a na mocy takich decyzji - rozkazów personalnych, skarżący kilkakrotnie miał przyznany podwyższony dodatek służbowy na przestrzeni od [...] stycznia 2001 roku do miesiąca kwietnia 2003 roku. Tym samym zasadnie skarżący wywodzi, iż brak wydania decyzji o obniżeniu dodatku służbowego nie oznacza, iż Komendant Miejski Policji po orzeczeniu kary dyscyplinarnej nie zastosował wobec niego sankcji w postaci nie objęciem go decyzjami o wypłacaniu podwyższonego dodatku służbowego. Zgodnie z przepisami wyżej powołanego rozporządzenia, podwyższony dodatek służbowy może zostać przyznany na czas nieokreślony w związku z powierzeniem funkcjonariuszowi nowych lub dodatkowych zadań bądź obowiązków służbowych na innym stanowisku, a także za wzorowa służbę. Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 26 kwietnia 2006 r. skarżący wyjaśnił, iż w okresie tym funkcjonariusze, którzy spełniali powyższe kryteria, dodatek taki otrzymywali. Tym samym o tym, jaki był rzeczywisty wpływ orzeczenia dyscyplinarnego na stosowaną wobec skarżącego politykę płacową, rozstrzygnąć będzie można dopiero po przeprowadzeniu analizy z akt personalnych innych funkcjonariuszy tej Komendy w przedmiotowym okresie, w zakresie stosowanej wobec nich polityki płacowej. W odniesieniu do wniosku skarżącego analizy takiej Komendant Miejski Policji nie przeprowadził, błędnie uznając, iż nie wydanie decyzji w przedmiocie obniżenia dodatku służbowego skutkuje bezprzedmiotowością postępowania w sprawie zgłoszonego żądania.

Uznając w świetle powyższego zasadność skargi na bezczynność, Sąd na zasadzie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę uwzględnił i stwierdzając bezczynność organu w tej sprawie zobowiązał Komendanta Miejskiego Policji w P. do wydania decyzji w sprawie wniosku o wypłatę podwyższonego dodatku służbowego, w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia niniejszego, prawomocnego wyroku.

Rozpoznając ponownie sprawę Komendant Miejski Policji w P. rozpatrzy merytorycznie wniosek skarżącego w sprawie żądania wypłaty podwyższonego dodatku służbowego, uwzględniając wskazania wynikające z treści niniejszego wyroku.

/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak /-/ G. Radzicka /-/ P. Miładowski

MW