Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 581/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-02-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art 145 § 1, art 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art 22 ust 3, 23
journal: Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: § 46 ust 2, 47 ust 1
journal: Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Dzbeńska, Sędzia NSA Jan Paweł Tarno (spr.), Sędzia del. NSA Roman Ciąglewicz, Protokolant asystent sędziego Maciej Kozłowski, po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W. I. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 lipca 2009 r. sygn. akt III SA/Kr 861/08 w sprawie ze skargi W. I. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Krakowie z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 16 lipca 2009 r., III SA/Kr 861/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę W. I. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Krakowie z [...] czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie aktualizacji operatu ewidencji gruntów. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że od 1 lipca 1989 r. obowiązują przepisy ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.). Przepis art. 2 pkt 8 w brzmieniu obowiązującym od 23.02.2002 r. definiuje ewidencję gruntów i budynków (kataster nieruchomości) - jako jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych, władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Zgodnie z art. 24 ust. 1 informacje o gruntach, budynkach i lokalach (zarówno o charakterze przedmiotowym jak i podmiotowym) zawiera operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do tych rejestrów. W myśl przepisu art. 23 właściwe organy, sądy i kancelarie notarialne przesyłają staroście odpisy prawomocnych decyzji i orzeczeń oraz odpisy aktów notarialnych, z których wynikają zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji, orzeczenia lub sporządzenia aktu notarialnego. Natomiast przepis art. 22 ust. 2 ustawy nakłada również na osoby, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 (tj. właściciela) i art. 51 (tj. na władającego gruntem, którego nie jest właścicielem) obowiązek zgłaszania właściwemu staroście wszelkich zmian danych objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni od powstania tych zmian. Obowiązek ten nie dotyczy zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków, wynikających z decyzji właściwych organów. Na żądanie starosty - stosownie do art. 22 ust. 3 - osoby, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 51, zgłaszające zmiany obowiązane są dostarczyć dokumenty kartograficzne, geodezyjne i inne niezbędne do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków.

Z powyższych przepisów wynika, iż prowadzenie przez starostę ewidencji gruntów i budynków w związku z jej funkcją jako aktualnego zbioru informacji, polega na wprowadzeniu do ewidencji udokumentowanych decyzjami administracyjnymi, orzeczeniami sądów, aktami notarialnymi, czy przedkładanymi przez strony innymi dokumentami w tym opracowaniami geodezyjno kartograficznymi, zmian dotychczasowych danych ewidencyjnych. W postępowaniu ewidencyjnym prowadzonym przez starostę jako organ ewidencyjny rejestruje się zatem zmiany na podstawie dokumentów wytworzonych - w zasadzie - poza postępowaniem ewidencyjnym. Rolą ewidencji gruntów jest bowiem odzwierciedlenie informacji przedmiotowych i podmiotowych wynikających z dokumentów wytworzonych poza tym postępowaniem, a nie zastępowanie organów, przed którymi we właściwym trybie dokumenty takie powstają.

Ustawa poza wskazanymi przepisami nie zawiera regulacji dotyczących postępowania przed starostą, którego przedmiotem jest wprowadzenie zmian w operacie ewidencji gruntów. Czynią to obecnie przepisy obowiązującego od 3 czerwca 2001 r. Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454). Przepisy Rozdziału 3 rozporządzenia (§§ 44-58) regulują zasady prowadzenia ewidencji gruntów i budynków oraz szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych. Przepis § 45 ust. 1 definiuje aktualizację operatu ewidencyjnego jako wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. Wprowadzenie zmian danych ewidencyjnych może nastąpić w dwojakim trybie. Pierwszym jest tzw. tryb zgłoszenia zmian, o których mowa w art. 22 ust. 2 a więc zmian zgłaszanych przez właścicieli (władających), którzy przedstawiają dokumenty uzasadniające zmiany, albo na podstawie dokumentów, które inne organy przesyłają staroście. Tryb ten regulują przepisy § 48 i n. rozporządzenia. Natomiast stosownie do § 47 ust. 3 w przypadku, gdy aktualizacja operatu ewidencyjnego wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów, starosta przeprowadza w tej sprawie postępowanie administracyjne lub stosuje art. 22 ust. 3. Zgodnie z § 46 ust. 1 dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, organów i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 i 11. Zarazem przepis § 46 ust. 2 rozporządzenia określa, jakie zmiany podlegają wprowadzeniu z urzędu.

Przed złożeniem przez skarżącą wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie bieżącej aktualizacji operatu ewidencji gruntów w grudniu 2007 r., sprecyzowanego 10 kwietnia 2008 (k.44), przez wycofanie podziału działki [...], stan ewidencji odzwierciedlał stan prawny, wynikający z ostatecznej decyzji Wójta Gminy Gorlice z [...] września 1998 r. Nr [...], wydanej na podstawie przepisów ustawy z 31 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Decyzją tą, ostateczną od [...].X.1998 r. zatwierdzono podział stanowiącej własność skarżącej działki [...] na działki [...] i [...], z których druga przejęta została przez Gminę Gorlice i stanowi odrębną nieruchomość objętą księgą wieczystą. Ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z [...] kwietnia 2008 r. utrzymano w mocy decyzję organu I instancji - wójta Gminy Gorlice z [...].02.2008 r., który odmówił uchylenia decyzji tego organu z [...].09.1998 r. zatwierdzającej podział nieruchomości.

Decyzja Wójta Gminy Gorlice z [...] września 1998 r., na podstawie której dokonany został w oparciu o przedstawiony materiał geodezyjno-kartograficzny, podział działki skarżącej [...] na działki stanowiące przedmiot odrębnej własności i objęte odrębnymi księgami wieczystymi, korzysta z przymiotu decyzji ostatecznej w rozumieniu art. 16 § 1 kpa. Oznacza to, że uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych. Jak długo decyzja ta występuje w obrocie prawnym, tak długo wiąże sądy i organy administracji publicznej, a w tym Starostę jako organ prowadzący ewidencję gruntów. Nie ma w przepisach prawa żadnego umocowania oczekiwanie skarżącej, że w postępowaniu ewidencyjnym przed starostą doprowadzi do pozbawienia mocy wiążącej decyzji Wójta Gminy Gorlice dzielącej nieruchomość skarżącej, a w szczególności jak to sprecyzowała 10 kwietnia 2008 r. do "wycofania" skutków podziału działki [...] Wyeliminowanie decyzji dzielącej działkę [...] z obrotu prawnego mogłoby być dokonane tylko w wyniku postępowania w ramach tzw. trybów nadzwyczajnych. Jeden z nich - tryb wznowienia postępowania - skarżąca wykorzystała, uzyskując odmowę uchylenia tej decyzji.

Rację należy zatem przyznać organom w ustaleniu, iż skarżąca w swym wniosku z grudnia 2007 r. nie wskazywała żadnego dokumentu, który w świetle przepisów ustawy i rozporządzenia mógłby stanowić podstawę do wprowadzenia zmian przedmiotowych co do działek [...] i [...] a w szczególności co do zmiany ich wzajemnej konfiguracji. Z treści wniosku skarżącej odwołującego się do protokołu z kontroli doraźnej z sierpnia 2007 r. przeprowadzonej na zlecenie Głównego Geodety Kraju, przez Wojewódzkie Biuro Techniki i Nadzoru Geodezyjno-Kartogarficznego w Warszawie, wynikało oczekiwanie, iż to Starosta jako organ prowadzący operat ewidencyjny, a zarazem organ, który prowadzi powiatowy państwowy zasób geodezyjno-kartograficzny, z urzędu dokona weryfikacji i zmian operatu pomiarowego projektu podziału m.in. działki [...] przyjętego do Wojewódzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjno Kartograficznej w Nowym Sączu Filia w Gorlicach w dniu [...] sierpnia 1998 r. za Nr [...], a stanowiącego podstawę decyzji Wójta Gminy Gorlice z [...] września 1998 r. W stanie prawnym obowiązującym w dacie wydania decyzji przez Wójta Gminy Gorlice z [...].09.1998 r. to Wojewoda, był organem, który przyjął w/w operat pomiarowy do państwowego wojewódzkiego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 1.01.1999 r. oraz § 1 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 5 listopada 1990 r. w sprawie określenia rodzajów materiałów stanowiących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny, sposobu i trybu ich gromadzenia i wytwarzania z zasobu oraz udostępnianie zasobu - Dz.U. Nr 77 poz. 459).

Adresowanie względem Starosty Gorlickiego zarzutów związanych z nieprawidłowościami przy przyjęciu tego opracowania do ówczesnego wojewódzkiego państwowego zasobu geodezyjno kartograficznego jest oczywiście nieuzasadnione. Dopiero od 1 stycznia 1999 r., w związku z reformą ustrojową państwa zgodnie z art. 40 ust. 3 pkt 3 ustawy starosta stał się organem gromadzącym i prowadzącym państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny w zakresie zasobu powiatowego. Do zasobu powiatowego zgodnie z pkt 5 lit. e), części III, załącznika Nr 1 do Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 17 maja 1999 r. w sprawie określenia rodzajów materiałów stanowiących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny, sposobu i trybu wyłączenia z zasobu oraz udostępniania z zasobu (Dz. U. z 1999 r. Nr 49, poz. 493) - należą także dokumenty geodezyjne i kartograficzne powstałe m.in. w toku rozgraniczenia i podziałów nieruchomości. Okoliczność, że z urzędem starosty połączone są liczne kompetencje, a m.in. jako organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków, oraz organu gromadzącego i prowadzącego w ramach państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego - zasób powiatowy, nie oznacza, że Staroście służy kompetencja do przetwarzania w trybie postępowania ewidencyjnego i w formie decyzji, dokumentów przyjętych - choćby z naruszeniem zasad ich przyjmowania - do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

Skoro wniosek skarżącej zmierzający "do bieżącej aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków" nie odwoływał się do jakiegokolwiek z dokumentów w postaci ostatecznej decyzji, orzeczenia sądu czy aktu notarialnego wymienionych w art. 23 ustawy, nie powoływał też przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (art. 22 ust. 3 i § 46 ust. 2 pkt 2) opracowania geodezyjno-kartograficznego, które na podstawie takich dokumentów aktualizowałyby obowiązujący operat ewidencji gruntów i budynków przez zmianę granic ewidencyjnych działki skarżącej względem działki [...] stanowiącej odrębną nieruchomość, to wniosek ten nie mógł być traktowany jako żądanie wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów konkretnej zmiany, lecz jako wniosek o wszczęcie przez Starostę postępowania o wprowadzenie z urzędu zmian aktualizujących operat ewidencji.

Z tego względu dokonane przez Starostę zawiadomienie z 5 marca 2008 r. (po uchyleniu poprzedniej decyzji) mogło być potraktowane tylko jako zawiadomienie o wszczęciu z urzędu postępowania w przedmiocie wprowadzenia zmian, czego Starosta mimo wskazania tej okoliczności w uzasadnieniu decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z [...].02.2008 r., z naruszeniem art. 61 § 1 kpa nie wyartykułował. Przepisy prawa geodezyjnego i kartograficznego nie przydają stronie możliwości wymuszenia na organie prowadzącym ewidencję gruntów i budynków wszczęcia postępowania z urzędu w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji zwłaszcza, że postępowanie o tym samym przedmiocie może być wszczęte na wniosek strony. Przepisy rozporządzenia w § 35 w zw. z § 45 ust. 2 oraz w § 46 ust. 2 określają rodzaje dokumentów tzw. źródłowych, które mogą stanowić podstawę aktualizacji operatu ewidencyjnego. Powołany już przepis § 46 ust. 2 rozporządzenia, określa dokumenty, na podstawie których organ z urzędu wprowadza zmiany w ewidencji. Protokół kontroli doraźnej przeprowadzonej na zlecenie Głównego Geodety Kraju i zalecenia pokontrolne nie stanowią dokumentacji, która stanowiłaby podstawę do wprowadzenia zmian z urzędu.

Dokumentacja ta podlegała natomiast ocenie czy wynikające z niej ustalenia, dają podstawę do wprowadzenia z urzędu zmian w operacie ewidencji co do działki [...], w zakresie który jednak nie mógł niweczyć skutków podziału nieruchomości stanowiącej działkę [...] na dwie odrębne nieruchomości. Konfrontacja protokołu kontroli doraźnej i zaleceń pokontrolnych ze stanowiskiem organów potwierdza, że w odniesieniu do dokumentacji dotyczącej podziału działki [...], wytknięte uchybienia dotyczące sporządzania dokumentacji projektu podziału nieruchomości w świetle obowiązującego wówczas rozporządzenia z 17 lutego 1998 r. w sprawie trybu podziałów nieruchomości oraz na etapie przyjmowania tej dokumentacji do zasobu w świetle poczynionych ustaleń w postępowaniu wszczętym z urzędu nie dały podstaw zmiany operatu ewidencji w zakresie granic ewidencyjnych działki [...]. Kwestia natomiast ewentualnego zasięgu prawa własności skarżącej poza granice ewidencyjne może podlegać rozpatrzeniu w trybie postępowania rozgraniczeniowego.

Powyższy wyrok został zaskarżony skargą kasacyjną w całości, w której zarzucono Sądowi I instancji naruszenie prawa materialnego, a to § 44 pkt 2, § 46 ust. 1 i § 47 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, poprzez przyjęcie, że Starosta Gorlicki nie był zobowiązany do aktualizacji operatu ewidencji gruntów, co do działek ewidencyjnych nr [...] i [...], a także przepisów postępowania, a to art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) poprzez jego niezastosowanie w przedmiotowej sprawie i art. 151 p.p.s.a. poprzez bezpodstawne oddalenie wniesionej skargi, które to uchybienia miały istotny wpływ na wydanie zaskarżonego wyroku.

Mając na uwadze powyższe zarzuty wniesiono o: 1/ uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Krakowie, 2/ zasądzenie od organu administracji na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa prawnego w taryfowej wysokości i 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, 3/ udzielenie skarżącej prawa pomocy poprzez zwolnienie skarżącej od opłaty od skargi kasacyjnej w całości.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej stwierdzono, że w przedmiotowej sprawie ujawnione zostały dokumenty uzasadniające w ocenie skarżącej aktualizację operatu ewidencji gruntów co do działek ewidencyjnych nr [...] i [...]. Nieprawidłowości wymienione w protokole kontroli przeprowadzonej z upoważnienia Głównego Geodety Kraju przez zespół kontrolujący z Wojewódzkiego Biura Techniki i Nadzoru Geodezyjno-Kartograficznego w Warszawie są na tyle istotne, że dokumentacja geodezyjna i kartograficzna dotycząca "pomiaru poszerzonej drogi" opracowana m.in. dla działki nr [...] nie mogła stanowić podstawy do wydania przez Wójta Gminy Gorlice prawidłowej decyzji zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości. Uchybienia wymienione w w/w protokole kontroli mają istotne znaczenie w niniejszej sprawie i stanowią przesłankę dla aktualizacji operatu ewidencji gruntów. Zgodnie bowiem z powołanym powyżej § 44 pkt 2 rozporządzenia obowiązkiem Starosty jest utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, a stan ten oznacza zgodność z dostępnymi dla organu dokumentami. Zgromadzone w sprawie dokumenty dają podstawę dla aktualizacji operatu w zakresie dotyczącym działek ewidencyjnych nr [...] i [...]. Natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie wziął pod uwagę najważniejszych uchybień ustalonych w w/w protokole, które to uchybienia z uwagi na ich merytoryczny charakter miały istotne znaczenia dla zakwestionowania aktualności operatu ewidencji gruntów.

WSA w Krakowie dokonał błędnej analizy w/w protokołu oraz wyciągnął z niego błędne wnioski. WSA nie rozważył w ogóle istotnych naruszeń z zakresu technicznych czynności geodezyjnych, które to naruszenia miały istotny wpływ na wadliwe opracowanie operatu podziału działki nr [...]. W operacie podziału brak jest dokumentów z wykonania czynności przyjęcia granic nieruchomości do podziału, zawiadomień wszystkich stron i protokołu, o którym mowa w § 6 w/w rozporządzenia. Ponadto dokumentacja pomiarowa i obliczeniowa dotknięta jest istotnymi brakami. W szczególności brak jest istotnych pomiarów kontrolnych, co uniemożliwia dokonanie oceny, czy wykonane w terenie pomiary są prawidłowe. Nie wykorzystano również operatu pomiarowego z ustalenia granicy administracyjnej miasta Gorlice oraz obiektu [...]. Dokumenty techniczne nie spełniają wymogów prawa, w szczególności w zakresie informacji wymaganych przepisami Instrukcji technicznej O-3. Wymienione wadliwości stanowiły wystarczającą podstawę do zlecenia uprawnionemu geodecie czynności mających na celu weryfikację prawidłowości sporządzenia operatu podziału działki nr [...]. Dokonanie w/w czynności było uzasadnione w świetle treści protokołu kontroli i pozwoliłoby na ustalenie, w jakim stopniu nieprawidłowości wykazane w protokole kontroli zespołu kontrolującego z Wojewódzkiego Biura Techniki i Nadzoru Geodezyjno-Kartograficznego w Warszawie miały wpływ na opracowanie podziału nieruchomości, a w szczególności na wyznaczenie i pomiar granicy podziału działki nr [...] oraz obliczenie powierzchni nowych działek nr [...] i [...]. Bez przeprowadzenia w/w czynności twierdzenia organów administracji, jak również Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o zgodności stanu prawnego nieruchomości ze stanem ewidencyjnym jawią się jako jaskrawo gołosłowne. Nie ma znaczenia dla przedmiotowej sprawy postępowanie przed Wójtem Gminy Gorlice dotyczące zatwierdzenia podziału działki nr [...], albowiem to Starosta jest organem, który weryfikuje i zatwierdza operat podziału nieruchomości przed wydaniem decyzji przez Wójta, a nadto utrzymuje operat ewidencji gruntów w stanie aktualności. Starosta jako organ weryfikujący dokumentację geodezyjną składaną do powiatowego ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej nie powinien był przyjąć spornej dokumentacji geodezyjnej i na jej podstawie dokonywać jakichkolwiek zmian w ewidencji gruntów. Skoro w wyniku kontroli zostały stwierdzone merytoryczne nieprawidłowości w operacie podziału, to obowiązkiem Sądu było wyjaśnienie, w jakim zakresie powołane nieprawidłowości spowodowały merytoryczną wadliwość operatu ewidencji gruntów. Zarówno organy, jak również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie przeprowadził w tym zakresie żadnych czynności dowodowych, ani też nie poczynił w tym zakresie żadnych ustaleń. Wystarczy prosta analiza mapy ewidencyjnej dla obrębu [...] i obrębu [...], aby dostrzec nieprawidłowości w zakresie przebiegu działki wydzielonej pod drogę. Podstawą spornej decyzji był operat geodezyjny, który został zweryfikowany i przyjęty do zasobu geodezyjnego. Skoro zatem operat geodezyjny jest w posiadaniu Starostwa i był wcześniej przez Starostwo weryfikowany, to Starostwo ponosi odpowiedzialność za przyjęcie do zasobu wadliwej dokumentacji geodezyjnej.

Wobec powyższego za w pełni uzasadniony należy uznać zarzut naruszenia § 44 pkt 2, § 46 ust. 1 i § 47 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

Skarżąca zarzuca również naruszenie art. 145 § 1 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie w przedmiotowej sprawie. Podniesione przez skarżącą naruszenia przepisów postępowania, miały niewątpliwie istotny wpływ na wynik sprawy i uzasadniały uwzględnienie skargi i uchylenie decyzji WINGiK w Krakowie. W tym stanie rzeczy zasadny jest zarzut naruszenia art. 151 p.p.s.a. poprzez bezpodstawne oddalenie skargi. Wskazany przepis stanowi, że w razie nieuwzględnienia skargi Sąd skargę oddala. Natomiast w niniejszej sprawie niewątpliwie istniały przesłanki do uwzględnienia skargi, w związku z czym bezpodstawnym było jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W postępowaniu przed NSA prowadzonym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej obowiązuje generalna zasada ograniczonej kognicji tego sądu (art. 183 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). NSA jako sąd II instancji rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, wyznaczonych przez przyjęte w niej podstawy, określające zarówno rodzaj zarzucanego zaskarżonemu orzeczeniu naruszenia prawa, jak i jego zakres. Z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania. Ta jednak nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie.

Skarga kasacyjna nie mogła być uwzględniona, albowiem podniesione w niej zarzuty przeciwko zaskarżonemu wyrokowi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie nie są trafne.

Stosownie do § 47 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. aktualizacji operatu ewidencyjnego dokonuje się niezwłocznie po uzyskaniu przez starostę odpowiednich dokumentów określających zmiany danych ewidencyjnych. Dokumenty skutkujące obowiązkiem wprowadzenia zmian do operatu ewidencyjnego zostały wymienione w § 46 ust. 2 cyt. rozporządzenia. Protokół z kontroli przeprowadzonej z upoważnienia Głównego Geodety Kraju przez zespół kontrolujący z Wojewódzkiego Biura Techniki i Nadzoru Geodezyjno-Kartograficznego w Warszawie nie należy do żadnej z kategorii dokumentów, o których mowa w § 46 ust. 2.

Z tego względu ocena prawna Sądu I instancji, że skoro wniosek skarżącej zmierzający "do bieżącej aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków" nie odwoływał się do jakiegokolwiek z dokumentów w postaci ostatecznej decyzji, orzeczenia sądu czy aktu notarialnego wymienionych w art. 23 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, nie powoływał też przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (art. 22 ust. 3 ustawy i § 46 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia) opracowania geodezyjno-kartograficznego, które na podstawie takich dokumentów aktualizowałyby obowiązujący operat ewidencji gruntów i budynków przez zmianę granic ewidencyjnych działki skarżącej względem działki [...] stanowiącej odrębną nieruchomość, to wniosek ten nie mógł być traktowany jako żądanie wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów konkretnej zmiany, lecz jako wniosek o wszczęcie przez Starostę postępowania o wprowadzenie z urzędu zmian aktualizujących operat ewidencji, znajduje uzasadnienie w obowiązujących przepisach.

Skoro w rozpoznawanej sprawie nie doszło do naruszenia powołanych przez skarżącą przepisów prawa materialnego, to siłą rzeczy nie mogło dojść do uchybienia art. 145 § 1 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie w przedmiotowej sprawie, jak i art. 151 p.p.s.a. poprzez bezpodstawne oddalenie wniesionej skargi, bo zaskarżona decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Krakowie z [...] czerwca 2008 r. była zgodna z prawem.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za niemającą usprawiedliwionych podstaw i na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.