Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 4330/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Zofia Flasińska (spr.) Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec Protokolant Artur Dobrowolski po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi R. T., K. S., Wspólnoty Mieszkaniowej W., K. K., A. O., T.R., Z.K., H.K., S. B. na uchwałę Rady Gminy W. z dnia [...] sierpnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] 1. odrzuca skargę R. T., K. S., H. K. i S. B., 1. w pozostałej części skargi oddala.


UZASADNIENIE

Wspólnota Mieszkaniowa [...] W. oraz członkowie tej wspólnoty K. K., A.O., T. R., Z. K. wnieśli zarzuty do projektu miejscowego zagospodarowania przestrzennego [...] dotyczące : 1 .niezgodności ustaleń projektu planu z ustaleniami Miejscowego Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego W. : 2. rozbieżności ustaleń tego projektu z ustaleniami planu realizacyjnego Osiedla W. z 1980 r. w zakresie wysokości zabudowy oraz ustalenia 20% pow. działki, jako terenu biologicznie czynnego, zamiast 25 %, 3.przekształcenia ciągów pieszo-jezdnych w drogi dojazdowe o charakterze miejskim.

Rada Gminy W. uchwałą nr. [...] z [...].08.2002 r. uwzględniła zarzut dotyczący modernizacji ciągów pieszo-jezdnych i zrezygnowała z ich przekształcenia a w pozostałej części odrzuciła zarzuty.

W uzasadnieniu tej Uchwały Rada Gminy wskazała na zgodność ustaleń wyłożonego projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z Ogólnym Planem Zagospodarowania Przestrzennego W. z 1992 r. Przedmiotowy Teren położony w obszarze MU - 23 to teren w którym preferuje się utrzymanie i rozwój funkcji mieszkaniowych wraz z urządzeniami I stopnia obsługi oraz funkcji usługowych II i III stopnia obsługi. Ponadto projekt planu został uzgodniony z Radą W. i jest on zgodny z ustaleniami wiążącymi gminy [...] przy sporządzaniu planów miejscowych.

Zgodnie z § 61 projektu planu dla terenu MWU-2 wprowadzono zakaz nowej zabudowy wielorodzinnej, usługowej lub zabudowy wielorodzinnej z usługami.

Na terenie oznaczonym symbolem MWU-5 dopuszcza się tylko uzupełnienie istniejącej zabudowy do wysokości zabudowy istniejącej.

Jedynie na terenie MWU - 4 dopuszcza się zabudowę wielorodzinną z usługami do wysokości 25 m.

Na terenach oznaczonych MWU - 2, MWU - 4 i MWU - 5ustalono obowiązek zachowania minimum 20 % powierzchni działki jako terenu biologicznie czynnego w celu zachowania odpowiedniego standardu i charakteru przestrzennego oraz ograniczenia zagrożeń dla środowiska i warunków życia ludzi. Jednocześnie zapisy projektu planu dla tych obszarów ustalają minimalną wielkość terenów zieleni i urządzeń rekreacyjnych w stosunku do powierzchni działki budowlanej na 25 % . W tej wielkości zawiera się w/w wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej. Normatyw ten został ustalony na podstawie § 39 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 14.12.94 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 1999 r. nr. 15 poz.140) .

W § 21 pkt 6 projektu planu ustalono warunki zaspakajania potrzeb parkingowych dla zabudowy wielorodzinnej, przyjmując minimalnie jedno miejsce parkingowe na 1 lokal mieszkalny. Zapis ten jest zgodny z wnioskiem Zarządu Dróg Miejskich. Zwiększenie liczby miejsc parkingowych jest możliwe albowiem na terenach U - 10 i U -13 przewidziano lokalizację ogólnodostępnego parkingu podziemnego i modernizację tego terenu w zakresie funkcji garażowej.

Skargę na tę uchwałę wniosła Wspólnota Mieszkaniowa [...] W. w W. oraz R. T., K. S., K. K., A. O., T. R., Z. K., H. K. i S. B. Skarżący podnieśli zarzuty naruszenia art. 1, 24 i 27 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Zdaniem skarżących wyłożony projekt narusza interes prawny skarżących poprzez dopuszczenie zabudowy dwukrotnie wyżej od istniejących budynków, co spowoduje znaczne zwiększenie uciążliwości, poprzez zwiększenie ruchu samochodowego, hałasu, emisji pola elektromagnetycznego, naruszenia stosunków wodnych oraz zmniejszenia powierzchni zieleni z 25 % do 20 %.

Ponadto zaskarżoną uchwałę podjęto przed rozpatrzeniem sprawy legalności zabudowy na terenie MWU - 4 przez Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. Akt IV SA 2858/02).

W odpowiedzi na skargę Rada W. wniosła o oddalenie skargi podnosząc, że skarżący nie wykazali naruszenia ich interesu prawnego lub uprawnienia. Dokonywanie zmian w kształcie architektonicznym osiedla poprzez inwestycje na działkach nie stanowiących własności skarżących nie powoduje naruszenia ich interesu prawnego. Umożliwienie realizacji nowej zabudowy wielorodzinnej na obszarze o takim samym przeznaczeniu nie może być uznane za nadmierną ingerencje planistyczna gminy w prawa właścicieli lokali w budynkach wielomieszkalnych. Intensyfikacja zabudowy i dopuszczenie zabudowy wyżej niż istniejąca nie narusza też zdaniem Rady przepisów ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.

Brak jest podstaw do żądania zgodności miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego z planami realizacyjnymi osiedli zatwierdzanych dla celów realizacji inwestycji. Nowo uchwalany plan ze swej istoty wprowadza nowe regulacje przestrzenne i jego ustalenia nie są uwarunkowane poprzednio obowiązującymi planami.

Również toczące się postępowanie sądowe dotyczące legalności zabudowy nie stanowi przeszkody do rozpatrywania zarzutów wniesionych do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153 poz. 1271 ze zm.) sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W niniejszej sprawie właściwym Sądem jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Stosownie do treści art. 50 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd przystąpi do badania legalności zaskarżonej uchwały musi zbadać czy podmiot wnoszący skargę ma legitymację do jej wniesienia. Uchwała o odrzuceniu zarzutu ma charakter aktu indywidualnego co oznacza, że dotyczy ona interesu prawnego tylko osób wnoszących zarzut. Jak wynika z pisma precyzującego zarzuty do wyłożonego do publicznego wglądu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zarzut wniosła Wspólnota Mieszkaniowa [...] W. reprezentowana przez jej Prezesa R.T. i zastępcę – K. S. oraz indywidualnych członków tej Wspólnoty, którzy podpisali się pod tym pismem tj. K. K., A. O., T. R. i Z. K.

Zaskarżona uchwała dotyczy tylko tych podmiotów. Zatem skargę do sądu administracyjnego na uchwałę o odrzuceniu zarzutów mogły wnieść tylko Wspólnota Mieszkaniowa reprezentowana przez jej zarząd oraz osoby, które wniosły zarzut. Z tym, że członkowie zarządu działali w imieniu wspólnoty dl nie w imieniu własnym, gdyż tak wynika z treści pisma zawierającego zarzuty do projektu planu. Tymczasem Prezes Wspólnoty Mieszkaniowej, w piśmie do Sądu z dnia 22.10.2002 r. wskazali, iż skarga pochodzi od Wspólnoty oraz wszystkich podpisanych pod nią osób. Mając na uwadze powyższe należało skargi R. T. , K. S., H. K. i S. B. uznać za niedopuszczalne i na podstawie art.58 w zw. z art. 50 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153 poz. 1269) odrzucić je. Natomiast co do skargi Wspólnoty [...] W. oraz K. K., A. O., T. J. i Z. K. sąd zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 4 ust. Ustawy z 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( tekst jedn. - Dz. Zu. Z 1994 r. nr. 15 poz. 139) do zadań własnych gminy należy ustalenie przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu. Realizacja tego uprawnienia następuje przez uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - art. 2 ust. 1 ustawy. Gmina wykonując te uprawnienia obowiązana jest przestrzegać obowiązującego prawa a w szczególności tzw. procedury planistycznej, określonej bardzo precyzyjnie w ustawie o zagospodarowaniu przestrzennym. Jak wynika z dołączonej dokumentacji gmina spełniła wymogi tej procedury planistycznej. Jak wynika z zaskarżonej uchwały gmina nie przekroczyła również swoich uprawnień władczych w zakresie ustalania dla przedmiotowego terenu określonych funkcji jego wykorzystywania w tym przeznaczenia pod budowę lub usługi. Teren ten przeznaczony w dotychczasowym planie zagospodarowania pod budownictwo mieszkaniowe nadal zachowuje to przeznaczenie. Również w zakresie wysokości projektowana zabudowa nie odbiega od wysokości istniejących budynków tzn. 4-5 kondygnacji. Wyjątek w projekcie planu stanowił teren M W U - 4 na którym przewidziano wysokość zabudowy do wysokości 7 kondygnacji. Takie uregulowanie nie przekracza uprawnień gminy. Jednak należy zauważyć, że rada Gminy na skutek autopoprawki uchwalając plan tego terenu zmniejszyła wysokość zabudowy na terenie MWU - 4 do wysokości nie przekraczającej 14,5 m a liczba kondygnacji nie może przekroczyć 4 - § 63 uchwalonego planu ( Dz. Urz. Woj. [...] nr [...] poz. [...]).

Również nie narusza prawa ustalenie powierzchni biologicznie czynnych na minimum 20 % oraz przeznaczenie 25 % powierzchni pod zieleń i rekreację -§ 39 rozporządzenia MGP i B z 14.12.1994 r. w sprawie warunków technicznych ( Dz. U. z 1999 r. nr. 15 poz. 140). Nietrafny jest zarzut skargi, że wyłożony projekt planu jest niezgodny z planem realizacyjnym osiedla, albowiem są to zupełnie niezależne od siebie plany. Plan realizacyjny osiedla to był plan zagospodarowania terenu inwestycji sporządzony w ramach założeń techniczno - ekonomicznych inwestycji w ramach realizacji inwestycji. Natomiast projekt - plan zagospodarowania przestrzennego to akt, który ma kształtować zagospodarowanie przestrzenne dopiero na przyszłość po jego uchwaleniu.

Również toczące się nadzwyczajne postępowania administracyjne dotyczące już wydanych i ostatecznych pozwoleń na budowę na terenie objętym procedurą planistyczną nie mają żadnego związku z uchwalonym planem. Postępowanie nieważnościowe prowadzone jest w oparciu o przepisy kpa, natomiast prace planistyczne prowadzone są na podstawie przepisów ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym i nie maja ze sobą żadnego związku. Zatem zarzut, iż Rada Gminy rozpatrywała wniesione zarzuty mimo, że nie zakończyło się postępowanie sądowo - administracyjne w sprawie nieważności pozwolenia na budowę obiektu na terenie M W U - 4 jest całkowicie nietrafny.

Wobec tego, iż zaskarżona uchwała odpowiada prawu Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270) skargę Wspólnoty Mieszkaniowej W., K. K., A. O., T. J., Z. K. oddalił.