Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 438/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-07-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 47 par. 1 i 2, art. 49 par. 1, art. 57 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3 i par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi D. L., S. C. i M. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić z urzędu skarżącej D. L. cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 500 (słownie: pięciuset) zł. /-/ Jakub Zieliński


UZASADNIENIE

Do skargi na decyzję bliżej opisaną w rubrum niniejszego postanowienia nie została dołączona wymagana liczba odpisów dla uczestników postępowania (k. 2), wobec czego każdy ze skarżących został na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 maja 2015 r. (k. 1) odrębnie wezwany w dniu 1 czerwca 2015 r. (data doręczenia wezwania z dnia 28 maja 2015 r. - k. 93-95) do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie 6 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, z wyjaśnieniem, że odpisem pisma mogą być też uwierzytelnione fotokopie lub uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. W wezwaniu zostało zawarte pouczenie, że nadesłanie odpisów przez jednego ze skarżących zwalnia pozostałych z wykonania powyższego obowiązku (k. 83, 86, 89).

W wyznaczonym terminie - w dniu 5 czerwca 2015 r. (data nadania pocztowego przesyłki - k. 96, 97) skarżący nadesłali wymaganą liczbę odpisów skargi, które stanowiły kserokopie wniesionej skargi, lecz nie zawierały własnoręcznych podpisów żadnego ze skarżących ani nie zostały uwierzytelnione (poświadczone za zgodność z oryginałem) przez któregokolwiek ze skarżących.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm. - dalej: P.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei przepis art. 57 § 1 P.p.s.a. przewiduje, że skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast art. 47 § 1 P.p.s.a. stanowi, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych, zaś zgodnie z art. 47 § 2 P.p.s.a. odpisami pism w rozumieniu art. 47 § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie lub uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej.

W tym miejscu trzeba podkreślić, że istotą uwierzytelnienia jest własnoręczny podpis osoby, która przyjmuje odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem. W orzecznictwie i doktrynie sądów administracyjnych przyjął się pogląd, że odpisy pism, również odpisy skargi nie muszą być podpisane przez stronę, wymagają jednak bezwzględnego poświadczenia ich zgodności z oryginałem. Wymóg ten powoduje, bowiem, że osoba poświadczająca odpis przyjmuje odpowiedzialność za jego zgodność z oryginałem (por. postanowienia NSA z dnia 29 grudnia 2011 r. sygn. akt IOSK 2351/11 i z dnia 28 lutego 2011 r. sygn. akt II FZ 677/10 - dostępne w Internecie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wskazuje się zarazem w orzecznictwie - uwierzytelnić pismo może również strona, która była jego autorem (por. postanowienie NSA z dnia 29 grudnia 2011 r. sygn. akt I OSK 2351/11, LEX nr 1149364). Innymi słowy, przyjąć zatem należy, że nie tylko opisane w § 2 art. 47 p.p.s.a. fotokopie pisma czy wydruki poczty elektronicznej powinny być poświadczone za zgodność, lecz również wszelkie odpisy (oraz odpisy załączników) lub innego rodzaju kopie wymagają ich uwierzytelnienia pozwalającego na stwierdzenie, że są zgodne (tożsame w swej treści) z oryginałem pisma, od którego pochodzą (por. postanowienie NSA z dnia 9 czerwca 2015 r. sygn. akt II GSK 627/15, dostępny jw.).

Złożenie przez skarżących – na wezwanie Sądu poczynione na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a. – wymaganej liczby odpisów skargi, które nie zostały własnoręcznie podpisane przez żadnego ze skarżących ani nie zostały poświadczone za zgodność z oryginałem przez któregokolwiek z nich (względnie przez notariusza czy pełnomocnika reprezentującego skarżących), a zatem tego rodzaju kopii (kserokopii) skargi, które nie zawierają oświadczenia o takiej treści opatrzonego podpisem, w konsekwencji nie stanowiło prawidłowego uzupełnienia braku formalnego skargi. Samo bowiem złożenie kopii skargi, nawet w liczbie wymaganej wezwaniem, bez ich jednoczesnego podpisania lub uwierzytelnienia - nie może być uznane za przedłożenie takich dokumentów, których zgodność z wniesioną skargą została przez stronę potwierdzona. Oznaczało to również brak przyjęcia przez stronę odpowiedzialności za zgodność odpisu z oryginałem.

Zauważyć w tym zakresie należy, że każdy ze skarżących w ramach wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi został komunikatywnie pouczony o obowiązkach wynikających z art. 47 § 1 i 2 P.p.s.a. W szczególności akcentowany był w wezwaniach wymóg poświadczenia opisu skargi za zgodność z oryginałem i możliwość przedłożenia jako odpisów fotokopii pisma lub wydruków poczty elektronicznej - pod warunkiem ich uwierzytelnienia.

Zgodnie z aktualnymi poglądami orzecznictwa, ugruntowanymi uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. I OPS 13/13 (uchwała dostępna jw.), niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.

Podsumowując wszystko powyższe, stwierdzić należy, że w sprawie zaszły określone w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przesłanki obligujące tutejszy Sąd do odrzucenia wniesionej skargi.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w punkcie I sentencji.

Natomiast z uwagi na treść art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. Sąd zwrócił z urzędu cały uiszczony wpis od odrzuconej skargi (punkt II sentencji) tej stronie, która opłaciła skargę należnym wpisem (k. 96, 100). Rozstrzygnięcie to wiąże Sąd od dnia uprawomocnienia się postanowienia o odrzuceni u skargi.

/-/ Jakub Zieliński