Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 92/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-01-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Inne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 175
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi H. O. o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 września 2016 r. sygn. akt IV SA/Wr 92/16 w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 września 2016 r. (Sygn. akt IV SA/Wr 92/16) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w przedmiocie odmowy przyznania H. O. (dalej: skarżąca) zasiłku celowego.

Wyrok wraz z pisemnym uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia, terminie i sposobie jego wniesienia, został doręczony skarżącej w dniu 17 października 2016 r.

W dniu 17 listopada 2016 r. skarżąca wniosła do tutejszego Sądu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. sporządzone osobiście pismo w którym zawarła wniosek o stwierdzenie nieważności wyżej opisanego wyroku z dnia 21 września 2016 r., twierdząc, że SKO w W. nie miał prawa wydać decyzji w jej sprawie.

Powyższe pismo zostało złożone osobiście w dniu 17 listopada 2016 r., a więc już po terminie do wniesienia skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 285a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej: ppsa, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od jego uprawomocnienia się (art. 285f § 1 ppsa). Skargę nieopłaconą, skargę wniesioną z naruszeniem art. 175 § 1 oraz skargę, której braków strona nie uzupełniła w terminie sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 285f § 3 ppsa).

Skarga, o której mowa w art. 285a § 1 ppsa powinna być sporządzona przez osoby wymienione w przepisie art. 175 ppsa, a więc adwokata lub radcę prawnego, w sprawach obowiązków podatkowych doradcę podatkowego, w sprawach własności przemysłowej rzecznika patentowego, co wynika z przepisu art. 285f § 3 ppsa. Tymczasem, skarżący osobiście sporządził skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 września 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 92/16. Skarga złożona przez H. O. nie spełnia zatem wymogów określonych w art. 175 ppsa, gdyż nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.

Należy podkreślić, że pismo zostało zakwalifikowane jako skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, ponieważ zostało ono złożone już po terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, a więc zaskarżone zostało prawomocne orzeczenie.

W tej sytuacji, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.