Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 93/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę o wznowienie postepowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3 w zw. z art. 276 i art. 279 oraz art. 280 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 lipca 2011 r., sygn. akt IV SA/Wr 240/11 oddalającym skargę T. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 7 lipca 2011 r., sygn. akt IV SA/Wr 240/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyniku skargi T. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej, oddalił skargę. Wyrok wraz ze sporządzonym na wniosek pełnomocnika przyznanego skarżącemu z urzędu – adw. A. P. pisemnym uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16 sierpnia 2011 r. Wyrok ten uzyskał walor prawomocności z dniem 16 września 2011 r.

W dniu 15 września 2011 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego w osobie adw. A. P. wniosła do Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie sygn. akt IV SA/Wr 240/11.

W dniu 9 lutego 2012 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pismo T. K., zatytułowane "Skarga na bezczynność Wojewody [...] i podległego organu I instancji Powiatowego Urzędu Pracy w W. w sprawie wydania decyzji Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] W uzasadnieniu skargi skarżący podał, że podtrzymuje swoją skargę z dnia 29 marca 2011 r. i wobec sporządzonej opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie sygn. akt IV SA/Wr 240/11, wnosi o wznowienie postępowania w sprawie i "ustanowienie radcy prawnego z W.". W dalszej części pisma wskazał, że oczekuje niezwłocznej wypłaty zasiłku dla bezrobotnych na okres jednego roku.

W wydanym w niniejszej sprawie postanowieniu z dnia 22 lutego 2012 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu umorzył postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte wnioskiem skarżącego o ustanowienie radcy prawnego z urzędu. W uzasadnieniu wskazał, że w niniejszej sprawie skarżący nadal jest reprezentowany przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie objętej skargą o wznowienie postępowania.

Odpis powyższego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 6 marca 2012 r. wraz z pouczeniem o sposobie zaskarżenia.

Odpis powyższego postanowienia został również doręczony pełnomocnikowi skarżącego.

Postanowienie to nie zostało zaskarżone.

Zarządzeniem z dnia 21 marca 2012 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania poprzez podanie podstawy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie sygn. akt IV SA/Wr 240/11, jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz wniosków skargi, zgodnie z art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania.

W odpowiedzi, w piśmie z dnia 3 kwietnia 2012 r. pełnomocnik skarżącego podał, że podczas spotkania ze skarżącym, skarżący nie wskazał jakichkolwiek okoliczności faktycznych mających znaczenie dla niniejszej sprawy, uzasadniających skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w świetle przepisów p.p.s.a. Dodał również, że skoro autorem skargi o wznowienie postępowania jest sam skarżący, zasadnym jest wniosek o bezpośrednie wezwanie skarżącego przez Sąd do usunięcia przedmiotowych braków skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego.

Jednocześnie pełnomocnik przychylił się do wniosku skarżącego o przyznanie radcy prawnego i wniósł o zwolnienie z funkcji pełnomocnika skarżącego wskazując, że skarżący niejednokrotnie wyrażał swoje niezadowolenie z dotychczas udzielonej pomocy prawnej. Pełnomocnik dodał również, że brak zaufania do pełnomocnika unicestwia zatem stosunek prawny pełnomocnictwa i pozbawia jakiegokolwiek umocowania do działania w cudzym imieniu.

Zarządzeniem z dnia 5 kwietnia 2012 r. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania przez podanie: podstawy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 240/11, jej uzasadnienia, okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz wniosków skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący został także pouczony o treści przepisów art. 271-274 i art. 277 p.p.s.a.

Wezwanie Sądu zostało doręczone na adres skarżącego w dniu 13 kwietnia

2012 r. Odbiór przesyłki skarżący pokwitował osobiście (k.37).

Skarżący na wezwanie Sądu nie odpowiedział.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na brak okoliczności uzasadniających wznowienie postępowania w omawianej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie (art. 270 p.p.s.a.).

Stosownie do art. 57 p.p.s.a. w związku z art. 276 p.p.s.a. i art. 279 p.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania powinna czynić zadość wymaganiom skargi oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Podstawą wznowienia prawomocnie zakończonego postępowania przed sądem mogą być okoliczności enumeratywnie wymienione w art. 271, art. 272 § 1 i art. 273 p.p.s.a. tj.:

1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia;

2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania;

3) Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie;

4) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym, bądź też orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa;

5) w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu;

6) w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy.

Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Stosownie do § 2 tego przepisu prawa, na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia.

W rozpoznawanej sprawie, najpierw ustanowiony dla skarżącego w sprawie sygn. akt IV SA/Wr 240/11 pełnomocnik z urzędu (zarządzeniem z dnia 21 marca 2012 r.), a następnie wobec stanowiska pełnomocnika zawartego w piśmie procesowym z dnia 3 kwietnia 2012 r. – skarżący (zarządzeniem z dnia 5 kwietnia 2012 r.) został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. W wezwaniu skierowanym do skarżącego Sąd wskazał, jakie wymogi w świetle przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi musi spełniać skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem sądu. Mimo upływu zakreślonego terminu, braki formalne skargi o wznowienie postępowania nie zostały usunięte.

Stosownie do treści art. 276 p.p.s.a., do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy nie stanowią inaczej.

Stosownie do treści art. 279 p.p.s.a., skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.

Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a., Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia.

W braku jednego z tych wymagań sąd odrzuca skargę o wznowienie postępowania.

W skardze wniesionej w niniejszej sprawie nie została wskazana żadna z przewidzianych w art. 271 – 273 p.p.s.a. podstaw wznowienia postępowania. Bezskutecznie upłynął również termin do usunięcia wskazanych w wezwaniu Sądu braków formalnych skargi o wznowienie postępowania.

W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 276 i art. 279 oraz art. 280 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Na marginesie wskazać należy, że przepisy p.p.s.a. nie dają Sądowi możliwości uwzględnienia wniosku pełnomocnika skarżącego zawartego w piśmie z dnia 3 kwietnia 2012 r., dotyczącego "zwolnienia z funkcji pełnomocnika". Podkreślenia też wymaga, że postanowienie referendarza sądowego z dnia 22 lutego 2012 r. w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego wszczętego wnioskiem skarżącego o "ustanowienie radcy prawnego z W." nie zostało zaskarżone, mimo stosownego pouczenia Sądu o przysługującym od tego orzeczenia środku zaskarżenia. Dodać też należy, że po wydaniu w sprawie przez referendarza sadowego w/w postanowienia z dnia 22 lutego 2012 r., skarżący nie wystąpił z wnioskiem o ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu. Wobec treści art. 243 § 1 p.p.s.a., nie mogło też odnieść zamierzonego skutku stanowisko pełnomocnika skarżącego dotyczące zawartego w skardze wniosku skarżącego o "przyznanie radcy prawnego".