Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SAB/Lu 45/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-02-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Starosty Ś. w zakresie wykonania decyzji w przedmiocie zatwierdzenia operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów i budynków postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 14 listopada 2011 r. J. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Starosty Ś. "w sprawie niewykonania decyzji [...] z dnia [...] lutego 2007 r., Nr [...], dotyczącej ustalenia na gruncie powierzchni działki nr 289/1 położonej w N. K. K. o powierzchni 0,8467 ha".

W odpowiedzi na skargę Starosta Ś. wniósł o jej odrzucenie. Organ wskazał, iż decyzją z dnia [...] lutego 2007 r., znak: [...], Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego ustalił powierzchnię działki nr 289/1 położonej w N. K. K. gm. M. w wielkości 0,8467 ha. W oparciu o powyższe rozstrzygnięcie Wydział Geodezji, Kartografii, Katastru i Nieruchomości w dniu 8 maja 2007 r. ujawnił powierzchnię działki nr 289/1 w operacie ewidencji gruntów i budynków Gminy M. pod numerem Dz. 211/2007. Decyzja nie nakłada na organ innych czynności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Należy stwierdzić, iż przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna i w tym zakresie podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w art. 3 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty w nim wymienione. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. przedmiotem skargi do sądu może być bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w punktach 1-4a. Oznacza to, że do sądu administracyjnego można skarżyć bezczynność organu (lub przewlekłe prowadzenie postępowania), w sytuacji, gdy powinien on wydać akt lub podjąć czynność wymienioną w punktach 1-4a art. 3 § 2, tzn. gdy miał wydać decyzję administracyjna, postanowienie (na które służy zażalenie, kończące postępowanie w sprawie, albo rozstrzygające sprawę co do istoty), pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego w sprawie indywidualnej lub podjąć inną czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Skarga w badanej sprawie jest niedopuszczalna, gdyż zarzucana w skardze bezczynność Starosty Ś. nie polegała na wydaniu (podjęciu) żadnego z wymienionych wyżej aktów lub czynności.

Z treści skargi i akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżąca zarzuca Staroście Ś. bezczynność, która miała polegać na niewykonaniu decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L. z dnia [...] lutego 2007 r., w efekcie której ustalono powierzchnię działki nr 289/1 położonej w N. K. K. gm. M. w wielkości 0,8467 ha.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy decyzja z 27 lutego 2007 r. była wydana w trybie zatwierdzania operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów i budynków obrębu N. K. K., gmina M., powiat ś., w ramach procedury rozpatrywania zgłoszonych do projektu operatu uwag i zastrzeżeń (art. 24a ust. 9 i 10 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r., Nr 193, poz. 1287, ze zm.). Decyzja ta ma charakter ostateczny.

Skutki ostatecznej decyzji w sprawie zatwierdzenia operatu reguluje § 43 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454, ze zm.). Zgodnie z tym przepisem ostateczna decyzja w sprawie zatwierdzenia operatu opisowo-kartograficznego stanowi dla starosty podstawę do:

1) umieszczenia na dokumentach tego operatu adnotacji o ich zatwierdzeniu,

2) przyjęcia operatu ewidencyjnego oraz baz danych ewidencyjnych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego,

3) uruchomienia informatycznego systemu obsługującego bazy danych ewidencyjnych.

Należy zwrócić uwagę również na § 45 ust. 1 rozporządzenia, w świetle którego aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych.

Wykonanie decyzji rozstrzygającej o danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków polega na wprowadzeniu stosownych danych do operatu, zgodnie z treścią decyzji. Jest to czynność o charakterze typowo technicznym, nie wiąże się z wydawaniem żadnego dodatkowego aktu. Nie można jej potraktować również jako innej czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W cytowanym przepisie chodzi o akty lub czynności, które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a więc oddziałują bezpośrednio na sferę prawną adresata takiej czynności. Czynność stricte techniczna, polegająca na ujawnieniu stosowanych informacji w operacie, w wykonaniu decyzji zatwierdzającej operat w żadnej mierze nie oddziałuje na sferę prawną właściciela lub innej osoby ujawnionej w ewidencji gruntów, gdyż jej prawa zostały ukształtowane decyzją zatwierdzającą operat.

W związku z tym "wykonanie" decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Lublinie z dnia [...] lutego 2007 r. polegało jedynie na ujawnieniu stosownych danych w ewidencji i nie miało charakteru żadnego aktu lub czynności, które można byłoby zaskarżyć do sądu. Oznacza to, że skarga na bezczynność Starosty Ś., która miałaby polegać na domniemanym niewykonaniu tej decyzji jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Skoro skargę wniesiono na bezczynność organu nie obejmującą żadnego aktu lub czynności, która mieści się w zakresie właściwości sądu administracyjnego w świetle art. 3 § 2 p.p.s.a., należy ją odrzucić.

Niezależnie od powyższej oceny, zasadne jest wskazanie na marginesie, że jak wynika z odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych sprawy, wbrew twierdzeniom skargi decyzja z dnia 27 lutego 2007 r. została wykonana, o czym świadczy znajdujące się w aktach (k. 4) zawiadomienie o zmianie w ewidencji z dnia 8 maja 2007 r., z którego wynika iż po zmianie wpisano powierzchnię spornej działki 289/11 – 0,8467 ha, a więc zgodnie z żądaniem skarżącej.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.