Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1607/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 634  Sprawy kombatantów, świadczenia z tytułu pracy przymusowej
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Andrzej Niecikowski (spr.) Sędziowie WSA: Renata Czeluśniak Aldona Gąsecka-Duda Protokolant : Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi H. W. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] września 2000 r., Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich postanawia skargę odrzucić


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...].09.2000 (Nr [...]) Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W., działając na podstawie art.25 ust.2 pkt 2 oraz art.25 ust.2 pkt l lit."a" w związku z art.21 ust.2 pkt 4 lit."a" ustawy z dnia 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (tj. Dz. U. z 1997 r., nr 142, poz. 950 z późn. zmianami) pozbawił uprawnień kombatanckich H. W. przyznanych decyzją Zarządu Wojewódzkiego ZBoWiD w K. z dnia [...].02.1984 r. z tytułu udziału w walce zbrojnej o utrwalenie władzy ludowej w okresie od [...].10.1946 r. do [...].12.1947 r. (łącznie 1 rok 3 miesiące). W uzasadnieniu Kierownik Urzędu wywiódł, że H. W. uprawnienia kombatanckie uzyskała w ZBoWiD wyłącznie z tytułu udziału w walce zbrojnej o utrwalenie władzy ludowej. Powołane wyżej przepisy pozbawiają uprawnień kombatanckich osoby uzyskujące je w wyniku działań zmierzających do utrwalenia władzy ludowej. Decyzja zawiera pouczenie, że strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do Kierownika Urzędu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Nie zachowując powyższego trybu H. W. zaskarżyła powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego, podnosząc, że decyzja jest dla nie krzywdząca ponieważ zawsze pracowała dla dobra Polski, ma niską emeryturę, chorego męża.

Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o odrzucenie skargi i zarzucił, że skoro skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżania skarga winna zostać odrzucona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz.1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.).

Zgodnie z art. 52 § 1 p.o.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Zaskarżona decyzja jest decyzją I instancyjną od której przysługiwał środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z tego środka skarżąca nie skorzystała, a więc, skarga zmierzająca do zaskarżenia decyzji bez wyczerpania środków zaskarżenia, jest niedopuszczalna, co w konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 p.o.p.s.a. musi prowadzić do jej odrzucenia, o czym orzeczono w sentencji.