Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 519/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-09-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. 16 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 3 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu B.K. od postanowienia Referendarza sądowego z dnia 27 czerwca 2012 r. w sprawie ze skargi B.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie odpadów postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 kwietnia 2012 r. B.K. został wezwany między innymi do uiszczenia należnego wpisu sądowego w kwocie 200 (dwieście) złotych w związku ze złożoną przez niego skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B.

z dnia [...] r., nr [...]. W odpowiedzi skarżący złożył pismo z dnia [...]r. wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych z uwagi na ciężką sytuację życiową, w jakiej się znalazł po zeszłorocznym zdarzeniu, kiedy to spłonął cały jego majątek. Dalej wskazał on na ponoszone co miesiąc alimenty

w wysokości 500 (pięćset) złotych, które uiszcza na rzecz małoletniej córki oraz na dodatkowe koszty związane z wykonywaniem władzy rodzicielskiej. W związku

z powyższym na podstawie art. 252 § 2 oraz art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U.

z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.) wezwano stronę skarżącą do wypełnienia

i nadesłania do tutejszego Sądu wniosku o przyznanie prawa pomocy sporządzonego na urzędowym formularzu PPF w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W przesłanym formularzu B.K. powtórzył informacje podane w piśmie z dnia [...] r., a ponadto jako źródło swoich dochodów wskazał wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę na ¼ etatu

w wysokości 375 (trzysta siedemdziesiąt pięć) złotych. Oświadczył również, że na dzień dzisiejszy nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3 000 EUR (trzy tysiące euro), zamieszkuje u rodziców, a w związku z kłopotami finansowymi zalega

z płatnością alimentów. Do wniosku załączono między innymi zaświadczenie

o zatrudnieniu oraz kopię postanowienia o przekazaniu miejsca objętego działaniem ratowniczym wystawione przez jednostkę ochrony przeciwpożarowej.

Rozpatrując złożony wniosek Referendarz wezwaniem z dnia 24 maja 2012 r. zobowiązał stronę do uprawdopodobnienia okoliczności podniesionych we wniosku poprzez nadesłanie kopii zeznania podatkowego za 2011 r. oraz faktur przedstawiających wysokość wydatków związanych z utrzymaniem się, a także udokumentowanie obowiązku alimentacyjnego i wskazanie miejsca zamieszkania skarżącego. W odpowiedzi B.K. przesłał wymagane dokumenty oraz dodatkowo wyjaśnił, że zamieszkuje w budynku będącym własnością rodziców, gdzie zajmuje jedne pokój. Postanowieniem z dnia 27 czewrca 2012 r. Referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu podniesiono, że podane przez skarżącego informacje na temat sytuacji materialnej budzą wątpliwości, bowiem wydatki udokumentowane przez niego przewyższają osiągany dochód, a z dokumentów nie wynika, aby zalegał on

z płatnościami. To powoduje, że nie można zdaniem Referendarza ocenić, czy znajduje się on w sytuacji uzasadniającej zwolnienie od kosztów sądowych.

W piśmie z dnia [...] r. B.K. zaskarżył powyższe postanowienie w całości podnosząc, że po spaleniu się całego dobytku jest w trudnej sytuacji finansowej, co wykazał poprzednio przesyłając stosowne dokumenty. Dodatkowo wskazał, że jego pracodawca również ma kłopoty finansowe z uwagi na brak turystów. Skarżący nie może liczyć również na pomoc rodziców, gdyż matka nie pracuje, natomiast ojciec pobiera świadczenie emerytalne w wysokości 1 430 (jeden tysiąc czterysta trzydzieści) złotych. W związku z okolicznościami podniesionymi

w sprzeciwie wezwano skarżącego do złożenia oświadczenia czy prowadzi on sam gospodarstwo domowe, czy też wraz z rodzicami z którymi zamieszkuje, jak również do określenia dochodu, jaki uzyskuje on z prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. W odpowiedzi na wezwanie B.K. wyjaśnił, że sam prowadzi gospodarstwo domowe, natomiast działalność gospodarcza prowadzona poprzednio przez niego wraz z byłą małżonką została przejęta przez matkę, jednak

z uwagi na rosnące koszty planowana jest na wrzesień 2012 r. jej likwidacja.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 p.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. W dniu [...] r. strona wniosła sprzeciw od postanowienia Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Gliwicach z dnia 27 czerwca 2012 r., który nie został przez Sąd odrzucony, a zatem powyższe postanowienie utraciło moc.

Przechodząc do merytorycznego rozpatrzenia wniosku B.K. wskazać należy, że intencją wprowadzenia przepisów dotyczących prawa pomocy było stworzenie możliwości dochodzenia swoich praw przed sądem osobom, które znajdując się w trudnej sytuacji finansowej nie mogą uiścić kosztów sądowych. Na podstawie art. 245 § 1 i 2 p.p.s.a prawo pomocy może być przyznane

w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Strona winna więc uprawdopodobnić, że samodzielnie nie może zdobyć lub wygospodarować środków, które umożliwiłyby jej poniesienie wydatków związanych

z postępowaniem sądowym.

Mając na względzie wspomniane wyżej kryteria uznano, że wniosek B.K. zasługuje na uwzględnienie. Skarżący uzyskuje co prawda dochód

w stałej wysokości, jednakże jest on na tyle niski, że z pewnością przeznaczany jest na zaspokajanie potrzeb bytowych. Skarżący udokumentował również obowiązek alimentacyjny wyjaśniając, że z uwagi na sytuację materialną, w jakiej znalazł się po pożarze, zalega z płatnościami w tym zakresie. Ponadto przedsiębiorstwo, w którym jest zatrudniony, ma ulec w najbliższej przyszłości likwidacji, co może prowadzić do pozbawienia skarżącego źródła dochodów. W oparciu o te dane Sąd stwierdził, że wnioskodawca wykazał w sposób wystarczający, że konieczność uiszczenia kosztów postępowania byłaby dla niego nadmiernym obciążeniem, wiążącym się

z uszczerbkiem dla jego utrzymania.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

w związku z art. 16 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.