Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 3528/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 280 par. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2021 r. sygn. akt II SA/Wa 1762/20 postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2021 r. sygn. akt II SA/Wa 1762/20 oddalił skargę K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Wskazane orzeczenie stało się prawomocne od dnia 1 czerwca 2021 r.

Zarządzeniem z dnia 28 września 2021 r. w związku z wniesieniem przez skarżącego pisma procesowego z dnia 16 września 2021 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał do sprecyzowania tego pisma w terminie 7 dni.

Skarżący w odpowiedzi na wezwanie Sądu pismem z dnia 9 października 2021 r. wyjaśnił m.in., iż cyt. "W zakresie wystąpienia procesowego strony skarżącej stanowiącej wystąpienie procesowe wobec doręczenia pisma procesowego odpowiedzi skarżonego organu Policji w sprawie ze stosunku służbowego, w której organ Policji związany jest bezspornie w sprawach ze stosunku służbowego powierzonym Komendantom Policji normami ustawy kodeks postępowania administracyjnego, a z której to czynności doręczenia odpowiedzi na skargę dla strony powstają ustawowe prawa do czynnego udziału na każdym etapie postępowania sądowo administracyjnego, a na sądzie obowiązek ustawowy zapewnienia stronie takiego prawa do czynnego udziału w toku postępowania sadowego i przed wydaniem orzeczenia sądowego, bezspornie wynika, iż sąd nie rozpoznał skargi i sprawy strony zgodnie z nakazami ustawowymi wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2021 roku, wobec równoczesnego nie doręczenia odpowiedzi na skargę stronie, czym niezasadnie pozbawiono stronę prawa do czynnego udziału w toku postępowania sądowo administracyjnego, a w tym w szczególności prawa do zapoznania się również z kompletnymi aktami sadowymi zgodnie z przyznanym w tym zakresie prawem podmiotowym stronie dostępu zdalnego do kompletnych akt sądowych, zgodnie z art. 12a par. 5 i w tym zakresie wskazania obowiązku dla sadu udostępnienia takich kompletnych akt sadowych po ich przetworzeniu do formy cyfrowej, zgodnie z nakazem par. 3 tej normy ustawowej.

Tym samym, w takich okolicznościach zasadnym jest wniosek, iż taka czynność sądowa doręczenia odpowiedzi na skargę, stanowi dopełnienie obowiązku doręczenia stronie odpowiedzi organu skarżonego, któremu to obowiązkowi wcześniej uchybiono, z dopełnieniem tego obowiązku za pismem doręczającym odpowiedź na skargę z dnia dopiero 16 września 2021 roku.

W takich zatem okolicznościach, wystąpienie procesowe strony w odpowiedzi na odpowiedź na skargę wniesioną do sadu bez wymagalnych, kompletnych i uporządkowanych akt administracyjnych, mających wykazanie braku naruszenia w sprawie wymagań prawnych i dla załatwienia sprawy administracyjnej strony zgodnie, na podstawie i w zakresie przewidzianym normami ustawy kodeks postępowania administracyjnego musi prowadzić do wznowienia postępowania sadowego zakończonego orzeczeniem z dnia 20 kwietnia 2021 roku, a w tym zakresie do zgromadzenia wymagalnych akt sadowych, wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami administracyjny świadczonej za załatwioną zgodnie z nakazami i w zakresie zakreślonym normami ustawy kodeks postępowani. administracyjnego, a w zakresie której to organ odmawiając wszczęcia postępowania nieważnościowego aktu administracyjnego bezspornie nie dokonał prawidłowej i wymagalnej oceny stanu sprawy i zakresu, jak i faktycznego skutku ustawowo nie przewidzianego dla orzeczenia organu Policji, w sprawie, w której działano dowolnie i z rażącym uchybieniem przepisom postępowania wyjaśniającego w administracji z czynnym udziałem strony takiego postępowania, gdzie ustawa kodeks postępowania administracyjnego w sprawach administracyjnych ze stosunku służbowego powierzonych komendantom Policji wiąże również komendantów Policji tak, jak wiąże organ administracji publicznej, z bezspornej podstawy i obowiązku wznowienia postępowania i zmiany wcześniej wydanego orzeczenia sadowego, poprzez uchylenie zaskarżonego orzeczenia Komendanta Głównego Policji, jako odmawiającego wszczęcia postępowania wyjaśniającego z niewłaściwej oceny stanu sprawy i oceny skutków, oraz uchybień przepisom prawa zaskarżonym orzeczeniem organy - Komendanta Policji.

W zakresie sprawy sadowej i dla prawidłowego rozpoznania skargi strony, oraz celem udowodnienia w sposób wymagalny normami prawa i bezsporny o niedopuszczalności prawnej wzruszenia z podstaw art. 156 par. 1 zaskarżonego orzeczenia komendanta Policji, wnoszę o zobowiązanie skarżonego organu Policji do przedłożenia dla kontroli sadowej, wraz z odpisami dla strony skarżącej kompletnych i uporządkowanych akt administracyjnych, celem wykazania, iż zaskarżone orzeczenie stanowi załatwienie sprawy administracyjnej ze stosunku służbowego zgodnie, na podstawie i w zakresie nakazanym normami ustawy kodeks postępowania administracyjnego, nie stanowi działania dla stworzenia dowolnej i nieobiektywnej w sprawie strony rzeczywistości, zatem w tym zakresie akt administracyjnych świadczonego za przeprowadzone i zakończone postępowania wyjaśniającego wszczętego podaniem strony w zakresie prawa, a w tym obowiązku ciążącego również na komendancie Policji w sprawie administracyjnej ze stosunku służbowego f-sza Policji ustalenia i ujawnienia tak ustalonej prawdy obiektywnej, wraz z zastosowanymi środkami dowodowymi z danych, rejestrów, ewidencji i innej wiedzy posiadanej i organowi Policji dostępnej, wraz z możliwymi przedłożenia mi dokumentów własnych przesz stronę i z zapewnieniem stronie w toku tak świadczonego postępowania wyjaśniającego i zakończenia dla pierwszej instancji prawa do czynnego udziału na każdym etapie postępowania wyjaśniającego i składania w zakresie sprawy środków dowodowych z podstawy art. 10 par. 1 ustawy kodeks postępowania administracyjnego, a to w szczególnych okolicznościach niedopuszczalności wydania orzeczenia administracyjnego opartego wyłącznie na przyjęciu przez komendanta Policji, iż skoro istnieje przepis pozwalający wydać akt administracyjny odmowny dla strony, to komendant takie orzeczenie nie bacząc na inne normy i nakazy z ustawy kodeks postępowania administracyjnego, może takie orzeczenie nie stanowiące załatwienia sprawy strony zgodnie z nakazami ustawowymi wydać.".

W dniu 12 października 2021 r. w związku z wniesieniem wyżej zacytowanego pisma Przewodniczący Wydziału II zarejestrował sprawę II SA/Wa 3528/21 ze skargi K. J. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2021 r. sygn. akt II SA/Wa 1762/20.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 270 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a."), można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.

Instytucja wznowienia postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu. Taki charakter tego środka prawnego powoduje, że wznowienie postępowania może nastąpić jedynie z powodów ściśle określonych w ustawie. Skarga powinna zawierać wyraźne wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie. Podstawę wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Sądu administracyjnego pierwszej instancji określają przepisy art. 271, art. 272 i art. 273 P.p.s.a.

Skarga o wznowienie postępowania, zgodnie z art. 279 P.p.s.a., powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia.

Stosownie do art. 280 § 1 P.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.

W doktrynie, jak i w orzecznictwie przyjmuje się, że do stwierdzenia, że skarga opiera się na ustawowych podstawach wznowienia nie jest wystarczające samo sformułowanie ich w sposób odpowiadający dyspozycji przepisów art. 271 - 274 P.p.s.a. (por.: J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2010, str. 633, orzeczenia NSA z: 9 lipca 2010 r. sygn. akt I OSK 1065/10, 28 lipca 2011 r. sygn. akt I OSK 1160/11, dostępne w CBOSA).

Skarżący we wniosku o wznowienie postępowania powołał się na niezasadne pozbawienie go prawa do czynnego udziału w postępowaniu sądowym (art. 271 pkt 2 P.p.s.a.). Wskazany przepis wskazuje, że można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.

Aby doszło do wznowienia postępowania na podstawie art. 271 pkt 2 p.p.s.a. muszą zostać spełnione trzy przesłanki: w sprawie musiało dojść do naruszenia przepisów postępowania, strona została pozbawiona możności działania bez własnej winy oraz bezpośrednią i wyłączną przyczyną pozbawienia strony możności działania było naruszenie przepisów prawa. Jednocześnie, konieczne jest wykazanie, że zachodzi związek przyczynowy między naruszeniem prawa procesowego a pozbawieniem strony możliwości działania. O pozbawieniu strony możliwości działania można mówić wtedy, gdy nie dano jej w ogóle możliwości działania (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2021 r. sygn. akt I OSK 2934/20, dostępny w CBOSA).

Pozbawienie strony możności działania zachodzi wówczas, gdy naruszenie przez sąd określonych przepisów postępowania godzi bezpośrednio w istotę procesu, tj. gdy z powodu uchybień procesowych sądu strona została pozbawiona możliwości udziału w postępowaniu lub istotnej jego części i nie miała możności usunięcia skutków tych uchybień przed wydaniem orzeczenia kończącego postępowanie w danej instancji. Zapewnienie możności działania strony rozumieć należy jako umożliwienie jej dokonywania czynności procesowych poprzez np. składanie pism i wniosków, prawidłowe zawiadamianie o rozprawach i umożliwienie w nich uczestniczenia (por. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 8 lipca 2021 r. sygn. akt I SA/Ke 184/21).

Skarżący powołał się na niezasadne pozbawienie go prawa do czynnego udziału w postępowaniu sądowym objawiające się, jego zdaniem, brakiem doręczenia odpowiedzi organu na skargę (w sprawie II SA/Wa 1762/20).

Podkreślić jednak należy, że w sprawie sygn. akt II SA/Wa 1762/20 przy piśmie Sądu z dnia 16 września 2020 r. (karta 16 akt sądowych II SA/Wa 1762/20) WSA w Warszawie przesłał skarżącemu odpis odpowiedzi na skargę. W piśmie z dnia 20 września 2020 r. (karta 22 akt sądowych II SA/Wa 1762/20) skarżący nadmienił, iż cyt. "w związku z doręczeniem pisemnej odpowiedzi w imieniu skarżonego organu administracji rządowej, w całości podtrzymuję wniesioną skargę sądowoadministracyjną (...)".

Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie K. J. nie oparł skargi o wznowienie postępowania na żadnej z podstaw wymaganych przez przepisy prawa. Podniesiona w skardze okoliczność nie stanowi w ocenie Sądu żadnej z podstaw wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Nie jest to w szczególności podstawa wskazana w art. 271 pkt 2 P.p.s.a.

Zdaniem WSA w Warszawie zawarta w skardze argumentacja jest w istocie polemiką z zasadnością merytorycznego rozstrzygnięcia Sądu zawartego wyroku z dnia II SA/Wa 1762/20 i nie stanowi podstawy wznowienia postępowania sądowego.

Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 280 § 1 w zw. z art. 271 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.