Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SAB/Op 41/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2018-05-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 3.
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w przedmiocie informacji publicznej postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Skarga została zarejestrowana w repertorium sądowym pod sygnaturą akt IV SAB/Gl 283/17.

Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2017 r., sygn. akt I OW 342/17, Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu do rozpoznania wniosków złożonych przez wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o wyłączenie od orzekania w ww. sprawie.

Postanowieniem z dnia 20 lutego 2018 r., sygn. akt II SO/Op 1/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyłączył sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach od rozpoznania sprawy ze skargi J. K.

Następnie, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na zasadzie art. 14a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.) – zwanej dalej: "P.p.s.a.", wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu do rozpoznania sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga powyższa została odnotowana w repertorium sądowym pod sygn. akt II SAB/Op 41/18 i stanowi przedmiot niniejszego postępowania sądowego.

Zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2018 r. Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu, zobowiązano skarżącego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, a także do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi. Wezwania sądowe zawierały pouczenia, że niezastosowanie się do ich treści w wyznaczonym terminie 7 dni, spowoduje odrzucenie skargi.

Z dowodu potwierdzenia odbioru przesyłki pocztowej, znajdującego się w aktach sprawy wynika, że wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 30 kwietnia 2018 r. (por. k-71 akt sądowych).

Na skutek telefonicznej informacji od skarżącego, że w przesłanej w dniu 24 kwietnia 2018 r. korespondencji sądowej brak było zarządzenia do uiszczenia wpisu sądowego, ponownie w dniu 30 kwietnia 2018 r. przesłano skarżącemu odpis zarządzenia z dnia 23 kwietnia 2018 r., wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi. Ponownego doręczenia wezwania w zakresie uiszczenia wpisu od skargi dokonano skutecznie do rąk skarżącego J. K. w dniu 7 maja 2018 r., co obrazuje pocztowe potwierdzenie doręczenia przesyłki sądowej (por. k- 70 akt sądowych).

W aktach sprawy brak jest podpisanego egzemplarza skargi.

Z notatki urzędowej z dnia 23 maja 2018 r. wynika, że w oddziale finansowo-budżetowym tut. Sądu ustalono, iż nie wpłynął do sprawy wpis od skargi w kwocie 100 zł (por. k -73 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Na wstępie wskazać należy, że przed przystąpieniem do oceny legalności działań organu administracji, czy też ich braku Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a. (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6).

Obok wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi jako pisma procesowego, jest również - stosownie do treści art. 230 P.p.s.a. - uiszczenie od niej wpisu. Zgodnie z tą regulacją, od pism wszczynających postępowanie, a do takich należy skarga, pobiera się wpis stały, który w niniejszej sprawie w myśl § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193, z późn. zm.), wynosi - 100 zł.

Skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego osobiście egzemplarza skargi. Przepis art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. stanowi bowiem, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, rozumiany jako znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 342). We wskazanym przepisie jest więc mowa o podpisie własnoręcznym, z wyjątkiem przypadków niemożności podpisania pisma przez stronę, o których mowa w art. 46 § 4 P.p.s.a. Zatem brak złożenia przez skarżącego pod wniesioną skargą własnoręcznego podpisu i nieuzupełnienie tego braku - pomimo wezwania - powoduje konieczność jej odrzucenia. Podstawę odrzucenia skargi stanowi przepis art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który przewiduje, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie.

Niezależnie od powyższego wskazać należy, że wniesiona skarga obarczona była brakiem fiskalnym. Nieuiszczenie wpisu od skargi skutkował wezwaniem skarżącego przez Sąd do jego dokonania w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Stosownie bowiem do art. 220 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.

Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało przesłane do skarżącego w dniu 24 kwietnia 2018 r. i doręczone skutecznie do jego rąk w dniu 30 kwietnia 2018 r. Siedmiodniowy termin do dokonania żądanej czynności w zakresie uzupełnienia braku formalnego skargi przez jej podpisanie lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, upłynął zatem z dniem 7 maja 2018 r. (poniedziałek).

Z kolei wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, wobec informacji skarżącego o braku jego przesłania przez Sąd (brak wezwania w kopercie przesyłki), zostało ponownie doręczone skarżącemu osobiście w dniu 7 maja 2018 r. Siedmiodniowy termin do dokonania żądanej czynności w zakresie uiszczenia wpisu od skargi, upłynął więc z dniem 14 maja 2018 r.

Pomimo upływu wyznaczonych przez Sąd terminów do dokonania opisanych czynności, skarżący nie zastosował się do ww. wezwań i nie uzupełnił braków formalnych skargi, ani nie uiścił wpisu do skargi.

Wobec tego, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.