Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 569/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2008-09-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie radcy prawnego
Odmówiono przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 29 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi G. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia p o s t a n a w i a I. przyznać G. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w L.; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

G. K. wnosząc w skardze o zwolnienie w całości od kosztów postępowania wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Strona skarżąca wezwana do wypełnienie i nadesłania w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) wniosła wypełniony

i podpisany urzędowy formularz symbol PPF żądając przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

Strona skarżąca w odpowiedzi na wezwanie do nadesłania dodatkowych oświadczeń złożyła je w zakreślonym terminie.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na częściowe uwzględnienie.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje

w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej sformułowana w art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. oparte są na zwrotach szacunkowych, których samodzielne stosowanie wywołuje konieczność oszacowania wystąpienia określonego w zwrocie szacunkowym stanu faktycznego. Dlatego oceniając zasadność wniosku należy wziąć pod uwagę z jednej strony wysokość obciążeń finansowych związanych z danym postępowaniem, a z drugiej realne, istniejące w chwili składania wniosku możliwości finansowe strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy.

Na koszty postępowania składają się koszty sądowe i koszty zastępstwa procesowego świadczonego przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego takiego jak adwokat, radca prawny, doradca podatkowy bądź rzecznik patentowy.

Koszty sądowe w rozpoznawanej sprawie każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 1, § 3 w związku z § 2 ust. 1 pkt 1, § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192).

Stawka minimalnego wynagrodzenia radcy prawnego ustanowionego w sprawie niniejszej dla reprezentowania strony skarżącej wynosi 240 złotych netto (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) – 292,80 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Z oświadczeń strony skarżącej wynika, że samodzielnie prowadzi ona gospodarstwo domowe, utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Stałe miesięczne koszty utrzymania strony skarżącej wynoszą [...] złotych.

W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca nie wykazała, że w chwili składania wniosku o przyznania prawa pomocy realnie nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała natomiast, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów niniejszego postępowania bez uszczerbku w koniecznych dla siebie kosztach utrzymania.

Gospodarstwo domowe strony skarżącej posiada stałe źródło dochodu, który wynosi [...] złotych netto. Już ta okoliczność wskazuje na to, że wniosek

o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest niezasadny. Wniosku

o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym nie uzasadnia również wysokość stałych kosztów utrzymania. Koszty te wynoszą [...] złotych. Tak więc po poniesieniu przez stronę skarżącą stałych miesięcznych kosztów utrzymania pozostaje jej kwota [...] złotych. Z tych powodów nie można przyjąć, aby strona skarżąca nie miała realnych możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania a tym samym, aby jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym był zasadny.

Porównanie kwoty, która pozostaje stronie skarżącej po poniesieniu stałych miesięcznych kosztów utrzymania do każdego jednego z kosztów tworzących koszty niniejszego postępowania dowodzi, że realnie nie będzie ona miała możliwości poniesienia kosztów zastępstwa procesowego świadczonego przez radcę prawnego. To samo porównanie dowodzi także, że strona skarżąca ma realną możliwość poniesienia każdego jednego z kosztów sądowych składających się na koszty niniejszego postępowania. Mając na względzie te okoliczności referendarz sądowy ustanowił dla strony skarżącej radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w L. i odmówił przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.