Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 536/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2007-08-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6036 Inne sprawy dotyczące dróg publicznych
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

II SA/Go 536/07 POSTANOWIENIE Dnia 29 sierpnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] r., Nr XI/59/07 w sprawie ustalenia strefy płatnego parkowania oraz ustalenia wysokości stawek i sposobu pobierania opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na obszarze miasta postanawia : umorzyć postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] stycznia 2007r. Wojewoda wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na uchwałę Rady Gmin nr XI/59/07 z dnia [...] maja 2007r. w sprawie ustalenia strefy płatnego parkowania oraz ustalenia wysokości stawek i sposobu pobierania opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na obszarze miasta.

W uzasadnieniu skargi Wojewoda wskazał, iż zaskarżona uchwała – jako podjęta na wniosek Burmistrza, który nie został przed podjeciem uchwały przedstawiony do zaopiniowania przez dwa organy: organy zarządzające ruchem na drogach oraz organami zarządzającymi drogami – istotnie narusza prawo, tj. przepis art. 13b ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2007 roku, Nr 19, poz. 115), zgodnie z którym dopiero zaopiniowany przez wyżej wskazane organy wniosek może zostać poddany pod głosowanie przez radę miasta. Z uwagi na podnoszone istotne naruszenie prawa, Wojewoda wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały.

Uznając złożoną skargę za zasadną, Rada Miejska podjęła uchwałę nr XII/75/07 z dnia [...] lipca 2007 roku w sprawie uchylenia zaskarżonej przez Wojewodę uchwały. W § 1 w/w uchwały z dnia [...] lipca 2007 roku wskazano, iż traci moc uchwała nr XI/59/07 z dnia [...] maja 2007 roku w sprawie ustalenia strefy płatnego parkowania oraz ustalenia wysokości stawek i sposobu pobierania opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na obszarze miasta.

Z uwagi na powyższe Wojewoda pismem z dnia 10 sierpnia 2007r. skargę z dnia 11 lipca 2007 roku cofnął.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z przepisem art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Rada Miejska podejmując czynności w trybie autokontroli, uwzględniła w całości skargę Wojewody i uchyliła zaskarżoną uchwałę nr XI/59/07 z dnia [...] maja 2007 roku w sprawie pobierania opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na obszarze miasta.

W związku z uchyleniem zaskarżonej uchwały Wojewoda oświadczył, iż cofa skargę.

Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie skargi wiąże – co do zasady – sąd. Należy mieć bowiem na względzie, iż postanowienia art. 60 wiążą się z zakresem obowiązywania w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasady dyspozycyjności, rozumianej jako przyznane stronom postępowania sądowego uprawnienia do rozporządzania przedmiotem tego postępowania oraz do rozporządzania uprawnieniami procesowymi, jakie przysługują im na mocy przepisów procesowych.

Jednocześnie w myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skuteczne cofnięcie skargi przez skarżącego stanowi samodzielną przesłankę umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Podnieść jednak trzeba, iż poddając kontroli skuteczność cofnięcia skargi sąd jest każdorazowo związany dyspozycją zdania trzeciego art. 60 p.p.s.a., zgodnie z którym uznaje się tę czynność procesową za niedopuszczalną, jeżeli zmierza ona do obejścia prawa, bądź spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 60 in fine ppsa, wskazujące, że cofnięcie skargi było czynnością niedopuszczalną.

Z tych względów, na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 161 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.