Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 192/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2018 r. w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu W. K. od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie wybudowania obiektu budowlanego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego W. K. kwotę 100 zł (sto) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Sprzeciw W. K. od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 marca 2018 r., nr [..], wniesiony został w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, pismem z dnia 7 lipca 2017 r., zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wybudowania urządzeń elektromagnetycznych zlokalizowanych na działce nr [..] w postaci linii napowietrznej 0,4 kV, linii kablowych 0,4 kV i 15 kV oraz kontenerowej stacji transformatorowej na działce nr [..] przy ul. G. w S. pod kątem ich legalności.

Podczas oględzin, przeprowadzonych w dniu 31 lipca 2017 r. w obecności skarżącego oraz przedstawicieli A., organ ustalił, że na działce nr [..], stanowiącej własność M. i W. K., zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym wolnostojącym znajduje się: linia kablowa 0,4 kV zasilająca w/w budynek mieszkalny nr [..] (południowa strona działki), linia kablowa 15 kV przebiegająca wzdłuż północnej i wschodniej granicy działki nr [..] oraz linia napowietrzna (5 przewodów) zasilająca między innymi oświetlenie uliczne. Na działce nr [..] znajduje się również 1 żelbetowy słup energetyczny w ciągu linii zasilającej oświetlenie, a na działce nr [..] kontenerowa stacja transformatorowa.

Następnie organ ustalił, że linię kablową wybudowano w oparciu o decyzję Prezydenta Miasta z dnia 1 lipca 1993 r. wydaną dla Dyrekcji Szpitala. Linię napowietrzną oświetlenia ulicznego przebiegającą przez działkę nr [..] wybudowano w oparciu o decyzję z dnia 21 lipca 1983 r. wydaną dla Miejskiego Zarządu Inwestycji. Linię kablową 0,4 kV wybudowano na podstawie decyzji z dnia 1 sierpnia 1995 r., udzielającej W. i M. K. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce przy ul. G. w S.

Z analizy załącznika graficznego do decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji obejmującej budowę przez Państwa K. domu jednorodzinnego wolnostojącego na posesji przy ul. G. w S. wynika, że linia kablowa 15 kV, linia napowietrzna 0,4 kV i słup żelbetowy istniały w dacie wydania tej decyzji.

Ponadto linie te naniesione są na mapę sytuacyjno-wysokościową z dnia 29 maja 1995 r., na której sporządzono projekt zagospodarowania terenu, będący załącznikiem graficznym do decyzji udzielającej Państwu K. pozwolenia na budowę budynku nr [..] przy ul. G. w S. jak i inwentaryzacji geodezyjnej z dnia 27 czerwca 2001 r. dołączonej do złożonego przez skarżącego wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie tego budynku. Linie te od czasu ich wybudowania nie zostały rozbudowane ani przebudowane.

Jednocześnie organ ustalił, że kontenerowa stacja transformatorowa typu MSTw [..], zlokalizowana na działce nr [..], została wybudowana przez Miasto w 1988 r. Stacja ta zrealizowana została na podstawie: decyzji Prezydenta Miasta z dnia 21 lipca 1983 r. zatwierdzającej plan realizacyjny i udzielającej Miejskiemu Zarządowi Inwestycji pozwolenia na budowę inwestycji obejmującej budowę sieci energetycznej niskiego napięcia i oświetlenia ulicznego oraz przebudowę linii napowietrznej 15 kV i budowę stacji słupowej [..]; decyzji Prezydenta Miasta z dnia 9 listopada 1984 r. zatwierdzającej plan realizacyjny i udzielającej pozwolenia na budowę inwestycji obejmującej wyprowadzenia kablowego n/n z projektowanych stacji transformatorowych MSTw-[..] oraz oświetlenie ulic na terenach położonych w S. przy ul. [..]. Na planszy pt. "Projekt linii kablowej ŚN-15 kV Zespół "A" [..]", opracowanej w 1984 r., na działce nr [..] (po podziale działka nr [..]) przy ul. G. naniesiona jest stacja typu [..] oznaczona jako T-2 projektowana oraz linia napowietrzna i słup oświetleniowy na działce nr [..]. Również na planszy pt. "Projekt sieci energetycznej etap II. [..]" Osiedle Domków Jednorodzinnych naniesiona jest stacja transformatorowa na działce [..] i słup oświetleniowy wraz z linią zasilającą na działce nr [..]. Na projekcie zatytułowanym Osiedle [..] Zespół "A" opracowany w lutym 1984 r. dotyczącym wyposażenia stacji transformatorowej T-2 przewidzianej do realizacji w części "A" osiedla [..] przy ul. G. w S., który stanowi adaptację typowej stacji transformatorowej [..] wraz z planem sytuacyjnym, istnieje stacja transformatorowa T-2 projektowana ([..]). Kolejny projekt sieci kablowej niskiego napięcia i oświetlenia ulicznego opracowany w 1985 r. obejmuje wyprowadzenia kablowe n/n ze stacji T-2 oraz rozbudowę oświetlenia ulicznego na osiedlu domków jednorodzinnych w S. (Osiedle [..] część "A"). W części opisowej w/w projektu wpisano, że z chwilą zasiedlania budynków zachodzi konieczność budowy dodatkowej stacji T-2 w środku osiedla. Na dokumencie z Wydziału Geodezji i Kartografii Urzędu Miejskiego w S. z obmierzenia stacji kontenerowej na działce nr [..] widnieje data 1988 r. oraz wykaz stacji transformatorowych znajdujących się na terenie miasta S. będących majątkiem i eksploatowanych przez A., w którym pod poz. [..] wymieniona jest stacja typu [..] wybudowana w 1988 r. na terenie przy ul. G. w S.

Ponadto organ I instancji ustalił, że decyzją z dnia 1 lipca 1993 r. Prezydent Miasta udzielił Dyrekcji Szpitala pozwolenia na budowę stacji transformatorowej MSTw [..] przy ul. H. oraz linii kablowych SN i NN zasilających budynki mieszkalne na terenach położonych w S. przy ul. H. W piśmie Wydziału Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego Urzędu Miejskiego z dnia 17 września 1993 r. skierowanym do Wydziału Geodezji, Gospodarki Gruntami i Rolnictwa wyrażono zgodę na zmianę przebiegu trasy kabla linii energetycznej 15 kV przez działkę oznaczoną w ewidencji gruntów jako obręb 18 działka nr [..] przy ul. G. w S. i wskazano, że nowy przebieg trasy kabla 15 KV przez działkę nr [..], obręb 18 oznaczono na załączniku graficznym kolorem czerwonym, liną przerywaną, a niniejsze pismo stanowi integralną część decyzji z dnia 1 lipca 1993 r. Stacja od czasu jej wybudowania nie została rozbudowana, nadbudowana i przebudowana. Na podstawie analizy załącznika graficznego do decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji obejmującej budowę przez Państwa K. domu jednorodzinnego wolnostojącego na posesji przy ul. G. w S. wynika, że stacja kontenerowa na działce nr [..] istniała w dacie wydania tej decyzji. Ponadto, stacja ta naniesiona jest na mapę sytuacyjno-wysokościową z dnia 29 maja 1995 r., na której sporządzono projekt zagospodarowania terenu, będący załącznikiem graficznym do decyzji udzielającej Państwu K. pozwolenia na budowę budynku nr [..] przy ul. G. w S. jak i inwentaryzacji geodezyjnej z dnia 27 czerwca 2001 r. dołączonej do złożonego przez skarżącego wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie tego budynku.

W rezultacie decyzją z dnia 28 listopada 2017 r., nr [..], wydaną na podstawie art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2016 r., poz. 290 z późn. zm.) w zw. z art. 37 i art. 40 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz.U. Nr 38, poz. 229 ze zm.), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego orzekł o braku podstaw do prowadzenia postępowania administracyjnego w trybie art. 37 i art. 40 ustawy Prawo budowlane z dnia 24 października 1974 r. w sprawie budowy urządzeń elektromagnetycznych zlokalizowanych na działce nr [..] w postaci linii napowietrznej 0,4 kV wybudowanej 34 lata temu, linii kablowych 0,4 kV i 15 kV oraz stacji kontenerowej na działce nr [..] przy ul. G. w S., wybudowanych 24 lata temu.

Organ orzekający uznał bowiem, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, że przedmiotowe linie napowietrzne, linia kablowa oraz transformatorowa stacja kontenerowa wybudowane zostały legalnie przed 1995 r. Zatem nie zachodzą przesłanki do nakazania ich rozbiórki w oparciu o art. 37 Prawa budowlanego z 1974 r. jak i wydania nakazu na podstawie art. 40 tej ustawy. Jednocześnie, powołując się na akty notarialne z dnia 25 kwietnia 1995 r. i z dnia 21 grudnia 2004 r., organ wskazał, że kontenerowa stacja transformatorowa typu [..] usytuowana na działce nr [..], linie kablowe 0,4 kV i 15 kV i linia napowietrzna oraz słup oświetleniowy na działce nr [..] istniały już przed nabyciem przez M. i W. K. praw do nieruchomości tj. działki nr [..].

Od powyższej decyzji W. K. wniósł odwołanie wskazując, że decyzja ta posiada błędy merytoryczne i formalno - prawne. Skarżący podkreślił bowiem, że działki zakupione przez niego od Urzędu Miasta, według aktów notarialnych, były wolne od zabudowy i zobowiązań wobec osób trzecich. Uważa ponadto, że zgłoszone przez niego linie energetyczne stanowią samowolę budowlaną, a organ I instancji, w wydanej decyzji, nie wykazał podstawy prawnej realizacji inwestycji stacji kontenerowej i daty jej wybudowania. Wskazał także, że organ I Instancji nie wykazał tytułów prawnych do władania należącą do niego nieruchomością przez właścicieli urządzeń elektromagnetycznych i nie podał kiedy i na podstawie jakiego dokumentu działka nr [..] stała się działką o przeznaczeniu przemysłowym jak i nie wskazał pism o rozpoczęciu i zakończeniu poszczególnych inwestycji będących przedmiotem postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie. Zaznaczył także, że organ I instancji rażąco przekroczył termin załatwienia dokonanego przez niego w dniu 9 sierpnia 2016 r. zgłoszenia prawdopodobieństwa samowoli budowlanej.

Decyzją z dnia 6 marca 2018 r., wydaną na podstawie art. 138 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257), Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy zgodził się z organem I instancji, który uznał, że realizacja przedmiotowych obiektów nie stanowiła samowoli budowlanej, a stacja transformatorowa przy ul. G. powstała w oparciu o pozwolenie na budowę udzielone decyzją z dnia 9 listopada 1984 r. Organ zgodził się również z organem I instancji, który stwierdził, że przedmiotowe obiekty zostały wybudowane legalnie jeszcze przed nabyciem przez M. i W. K. praw do działki nr [..]. Mimo to, w ocenie organu odwoławczego, skoro przedmiotowe obiekty tj. linia napowietrzna 0,4 kV, linia kablowa 0,4 kV i 15 kV na działce nr [..] oraz transformatorowa stacja kontenerowa typu [..] na działce nr [..] przy ul. G. w S. zostały zrealizowane w oparciu o decyzje o pozwoleniu na budowę, to organ nadzoru budowlanego prowadząc postępowanie w stosunku do tych obiektów powinien zastosować przepisy art. 50 i art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Zastosowanie niewłaściwego trybu postępowania uzasadnia zaś, w ocenie organu orzekającego, uchylenie decyzji organu I instancji.

Od powyższej decyzji skarżący wniósł sprzeciw, kwestionując jej legalność.

W odpowiedzi na wniesiony sprzeciw Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jego oddalenie, w pełni podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Sprzeciw zasługuje na uwzględnienie.

Kontrolowana decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 marca 2018 r. wydana została na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.) - zwanej dalej jako K.p.a.

Zgodnie z art. 64e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) - zwanej dalej jako p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od decyzji, sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 K.p.a. Sprzeciw nie jest zatem środkiem prawnym służącym kontroli materialnoprawnej podstawy decyzji ani prawidłowości zastosowania przez organ drugiej instancji przepisów prawa procesowego niezwiązanych z podstawami kasatoryjnymi. Kontrola dokonywana przez sąd administracyjny w ramach tego środka ma charakter jedynie formalny. Sąd nie bada w tym względzie kwestii związanych z innymi zagadnieniami natury pozaprocesowej, łączącymi się z oceną legalności wydanego w postępowaniu administracyjnym aktu, w tym legalności nałożonego na jednostkę obowiązku. Przedmiotem rozstrzygnięcia sądu jest ocena, czy organ orzekający kasacyjnie miał podstawy do przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, a zatem czy właściwie ocenił zakres okoliczności, co do których konieczne jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, a także faktyczną i prawną możliwość dokonania tego przez organ odwoławczy z uwzględnieniem art. 136 K.p.a. Instytucja sprzeciwu służy zatem wyłącznie skontrolowaniu, czy decyzja kasatoryjna organu drugiej instancji została oparta na jednej z podstaw wymienionych w art. 138 § 2 Kpa (zob. wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2017 r., sygn. akt II OSK 3001/17, dostępny na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Art. 138 § 2 K.p.a. stanowi zaś, że organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

Organ odwoławczy może zatem wydać decyzję kasatoryjną i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia jedynie wtedy, gdy postępowanie w pierwszej instancji zostało przeprowadzone z naruszeniem norm prawa procesowego, a więc gdy organ I instancji w istocie nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego w takim zakresie, że miało to istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. Zwrot normatywny "konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie" jest zwrotem ocennym. W orzecznictwie przyjmuje się, że stwierdzenie to jest równoznaczne z nieprzeprowadzeniem przez organ pierwszej instancji postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części, co uniemożliwia rozstrzygnięcie sprawy przez organ odwoławczy zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (tak NSA w wyroku z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt II OSK 2846/12, https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W sytuacji gdy organ odwoławczy ma możliwość skorzystania z art. 136 Kpa, to również braki dowodowe nie mogą co do zasady stanowić podstawy do zastosowania art. 138 § 2 K.p.a. (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Rz 1277/17, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Dopiero gdy wykazane zostanie, że prowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego w oparciu o art. 136 K.p.a., okaże się niewystarczające, należy uchylić zaskarżoną decyzję oraz przekazać sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Art. 136 K.p.a. uprawnia bowiem organ odwoławczy do przeprowadzenia na żądanie strony lub z urzędu dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecenia przeprowadzenia tego postępowania organowi, który wydał decyzję.

Wydanie decyzji kasatoryjnej i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji jest wyjątkiem od merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, a zatem niedopuszczalna jest wykładnia rozszerzająca art. 138 § 2. Z orzecznictwa sądów administracyjnych jednoznacznie wynika, że na tle omawianego przepisu organ odwoławczy nie jest uprawniony do wydania kasacyjnego rozstrzygnięcia, jeśli organ pierwszej instancji nieprawidłowo ocenił zebrany w sprawie materiał dowodowy (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 11 stycznia 2007 r., sygn. akt II SA/GI 439/06, Lex nr 930299). Innymi słowy decyzja kasacyjna nie może zostać wydana, jeśli kwestią sporną będzie tylko ocena prawna zebranego materiału dowodowego w sprawie (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 29 maja 2014 r., sygn. akt l SA/Sz 1256/13, Lex nr 1479048). W sprzeczności z art. 138 § 2 K.p.a. pozostaje wydanie decyzji kasacyjnej zarówno w przypadku, gdy zaskarżona decyzja była dotknięta jedynie błędami natury prawnej, jak i w przypadku, gdy postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez organ pierwszej instancji jest dotknięte niewielkimi brakami, które z powodzeniem można uzupełnić w postępowaniu odwoławczym na podstawie art. 136 Kpa (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 10 października 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 997/13, Lex nr 1384918; wyrok NSA z dnia 22 września 1981 r., sygn. akt II SA 400/81, ONSA 1981, nr 2, poz. 88).

W przypadku, gdy organ odwoławczy dochodzi do przekonania o konieczności wydania decyzji kasatoryjnej, winien nie tylko uzasadnić istnienie przesłanek wymienionych w art. 138 § 2 K.p.a. ale również wskazać, dlaczego nie skorzystał z możliwości przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego w trybie art. 136 K.p.a. (tak m.in. w wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 22 września 2017 r., sygn. akt II SA/Wr 362/17, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ocena organu w tym zakresie powinna zaś znaleźć wyraz w uzasadnieniu decyzji. Wskazanie w uzasadnieniu okoliczności wyczerpujących przesłanki z art. 138 § 2 K.p.a., a także wyjaśnienie przyczyn niezastosowania art. 136 K.p.a., służy wypełnieniu dyspozycji art. 107 § 3 K.p.a., określającego wymogi dla uzasadnienia faktycznego decyzji oraz realizacji wynikającej z art. 11 K.p.a. zasady przekonywania (tak: NSA w wyroku z dnia 30 kwietnia 2015 r., sygn. akt II OSK 1086/14, https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przeprowadzona przez Sąd kontrola w powyżej określonych granicach wykazała, że decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 marca 2018 r. nie spełnia wymogów określonych w art. 138 § 2 K.p.a. Uzasadnienie decyzji Kolegium nie wskazuje na naruszenie przez organ I instancji przepisów postępowania oraz aby konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy miał istotny wpływ na rozstrzygnięcie, które uzasadniałoby zastosowanie dyspozycji art. 138 § 2 Kpa.

Organ odwoławczy zastosował dyspozycję art. 138 § 2 K.p.a. wskazując na zasadność oceny dokonanej przez organ I instancji o braku zasadności prowadzenia postępowania administracyjnego w trybie art. 37 i art. 40 ustawy Prawo budowlane z dnia 24 października 1974 r. w sprawie budowy urządzeń elektromagnetycznych zlokalizowanych na działce nr [..] w postaci linii napowietrznej 0,4 kV wybudowanej 34 lata temu, linii kablowych 0,4 kV i 15 kV oraz stacji kontenerowej na działce nr [..] przy ul. G. w S., wybudowanych 24 lata temu i stwierdzając potrzebę przeprowadzenia w stosunku do tych obiektów postępowania w trybie art. 50 i art. 51 ustawy Prawo budowlane z 1994 r.

Niewątpliwie przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w całości jest niezbędne w sytuacji gdyby wydanie decyzji merytorycznej naruszyło zasadę dwuinstancyjności np. ze względu na konieczność zastosowania innego trybu postępowania, innej podstawy prawnej, wyznaczenia innego kręgu stron postępowania.

Organ odwoławczy nie wykazał jednakże konieczności zastosowania w niniejszej sprawie trybu art. 50 i art. 51.

Zgodnie zaś z treścią art. 50 ust. 1 w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych:

1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub

2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub

3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub

4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach.

Z powyższego wynika, że przepisy art. 50 łącznie z art. 51 dotyczą innych przypadków niż przepisy art. 48 ust. 1 lub art. 49b ust. 1, mają więc zastosowanie do takich robót budowlanych, które wymagają pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, ale które nie są budową w rozumieniu art. 3 pkt 6. Przepisy art. 50 i art. 51 ma więc zastosowanie jedynie do prac polegających na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego.

Organ I instancji po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego stwierdził, zaś organ odwoławczy zgodził się z nim, że zarówno urządzenia elektromagnetyczne zlokalizowane na działce nr [..] w postaci linii napowietrznej 0,4 kV, linii kablowych 0,4 kV i 15 kV jak i kontenerowa stacja transformatorowa na działce nr [..] przy ul. G. w S. wybudowane zostały na podstawie pozwolenia na budowę i od czasu ich wybudowania nie zostały rozbudowane i przebudowane. Z akt sprawy nie wynika również, aby istniało prawdopodobieństwo wybudowania przedmiotowych obiektów w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach albo w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska.

Niewyjaśnienie przez organ odwoławczy podstaw do nakazania zastosowania w niniejszej sprawie art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego z 1994 r. czyni decyzję organu odwoławczego wydaną z naruszeniem art. 138 § 2 K.p.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.

Dlatego też Sąd uwzględnił sprzeciw i uchylił zaskarżoną decyzję w całości na podstawie art. 151a § 1 ustawy p.p.s.a.

O kosztach postępowania Sąd orzekł natomiast na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.

Z uwagi na uwzględnienie skargi sprawa będzie ponownie rozpatrywana przez organ odwoławczy, który - stosownie do art. 153 p.p.s.a. - uwzględni przedstawioną w niniejszym uzasadnieniu ocenę prawną.

Sąd rozpoznał sprzeciw na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 64d p.p.s.a.