Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1706/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 134
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Asesor WSA Karolina Kisielewicz (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 lutego 2019 r. sprawy ze skargi M. D. na postanowienie Rektora [...] Prawa i Administracji z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania 1. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia; 2. zasądza od Rektora [...] Prawa i Administracji na rzecz M. D. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi M. D. jest postanowienie Rektora [...] Prawa i Administracji w [...] z [...] maja 2018 r. (nr [...]) o stwierdzeniu na podstawie art. 134 k.p.a. niedopuszczalności odwołania skarżącego oraz uchybienia terminu do wniesienia tego środka odwoławczego.

Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że Prodziekan Wydziału [...] Prawa i Administracji w [...] decyzją z [...] stycznia 2018 r. (nr [...]) wydaną na podstawie art. 190 ust. 2 pkt 3 i art. 207 ust. 1 ustawy z 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257) i § 39 ust. 2 pkt 3 Regulaminu Studiów w [...] Prawa i Administracji, skreślił skarżącego z listy studentów z powodu niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów. Decyzja została doręczona skarżącemu w dniu [...] lutego 2018 r.

W piśmie [...] lipca 2018 r. skarżący zwrócił się do Rektora [...] Prawa i Administracji w [...] o stwierdzenie nieważności tej decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., "ze względu na chęć złożenia wniosku i kontynuowanie studiów po wznowieniu (...)". W dniu [...] lipca 2018 r. wpłynął do [...] Prawa i Administracji wniosek skarżącego o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z [...] stycznia 2018 r. oraz kolejny wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji w którym wniósł alternatywnie o uchylenie decyzji o skreśleniu z listy studentów na podstawie art. 70 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym.

W tych okolicznościach faktycznych Rektor [...] Prawa i Administracji w [...] postanowieniem z [...] maja 2018 r., na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził niedopuszczalności odwołania skarżącego oraz uchybienie terminu do wniesienia tego środka odwoławczego. Organ podał, że pisma wniesione przez skarżącego pocztą elektroniczną oraz za pomocą faksu nie spełniają wymogu odwołania, jak również zostały wniesione po upływie ustawowego, czternastodniowego terminu.

M. D. w skardze na postanowienie Rektora [...] Prawa i Administracji zarzucił, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a. oraz "z rażącym naruszeniem prawa polegającym na wszczęciu postępowania i orzekaniu w przedmiocie odwołania bez wymaganego wniosku strony postępowania". Skarżący podkreślił, że nigdy nie składał odwołania od decyzji Dziekana z [...] stycznia 2018 r. o skreśleniu go z listy studentów, w związku z tym stała się ona ostateczna. Zaskarżone postanowienie jest obarczone wadą rażącego naruszenia prawa.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że z jego pism z [...] i z [...] lipca 2018 r., skierowanych do Rektora Uczeni jednoznacznie wynika, że stanowią one wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Dziekana z [...] stycznia 2018 r. o skreśleniu go z listy studentów (alternatywnie o uchylenie tej decyzji na podstawie art. 70 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym), natomiast pisma zaadresowane do Dziekana Uczeni zawierają żądanie wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 k.p.a.

M. D. dodał, że podania te złożył zgodnie z wymogami określonymi w art. 63 § 1 i § 2 k.p.a., jeżeli natomiast organ uznał, że są one dotknięte brakami formalnymi, to powinien wezwać stronę do ich usunięcia na podstawie art. 64 § 2 k.p.a.

W skardze do Sądu skarżący zarzucił ponadto, że Rektor pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu jego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji o skreśleniu z listy studentów.

Rektor [...] Prawa i Administracji w [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Z przepisu art. 70 ust.2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym wynika, że od decyzji kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej służy odwołanie do rektora. Rektor uchyla decyzję kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej sprzeczną z ustawą, statutem, uchwałą senatu lub najwyższego organu kolegialnego uczelni niepublicznej, uchwałą rady tej jednostki organizacyjnej, regulaminami lub innymi przepisami wewnętrznymi uczelni lub naruszającą ważny interes uczelni (ust. 3). Z kolei art. 190 ust. 3 tej ustawy stanowi, że od decyzji kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej o skreśleniu z listy studentów przysługuje odwołanie do rektora. Ponadto według art. 207 ust. 1 ustawy, od decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studentów, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy k.p.a. oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego.

W rozpatrywanej sprawie skarżący zarzucił, że nie składał odwołania od decyzji Prodziekana z [...] stycznia 2018 r. o skreśleniu go z listy studentów, w związku z tym Rektor [...] Prawa i Administracji w [...] wydając w dniu [...] maja 2018 r. postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania skarżącego oraz uchybieniu terminu do wniesienia tego środka odwoławczego rażąco naruszył prawo.

Sąd podziela stanowisko skarżącego, co do tego, że organ nie miał podstaw do potraktowania jego pism z [...] i z [...] lipca 2018 r. jako odwołania od decyzji z [...] stycznia 2018 r. W ich treści strona jednoznacznie podała, że wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji z [...] lipca 2018 r. na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 oraz o wznowienie postępowania zakończonego tą decyzją. Ponadto zostały one wniesione po upływie ok. 3 miesięcy od wydania decyzji przez organ I instancji, a więc znacznie po terminie przewidzianym do wniesienia odwołania. Nawet jeżeli organ miał wątpliwości co do treści żądania skarżącego (z uwagi na zawarte w piśmie alternatywne żądanie z powołaniem się na art. 70 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym), to powinien wezwać stronę do sprecyzowania tego żądania.

Uznanie przez organ w tych okolicznościach faktycznych pism skarżącego jako odwołania od decyzji o skreśleniu go z listy studentów i w konsekwencji stwierdzenie jego niedopuszczalności i uchybienia terminu do jego złożenia, na podstawie art. 134 k.p.a., stanowi zatem rażące naruszenie tego przepisu k.p.a.

Na marginesie należy wyjaśnić, że z przepisu art. 134 k.p.a. wynika, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Niedopuszczalność odwołania może mieć miejsce m.in. wówczas, gdy przepisy prawa nie przewidują zaskarżenia decyzji lub gdy odwołanie zostało wniesione przez osobę, która nie ma legitymacji do wniesienia tego środka albo nie mającą zdolności do czynności prawnych. Z kolei z art. 63 § 1 w zw. z art. 64 § 2 k.p.a. wynika, że jeżeli podanie (żądanie, wyjaśnienie, odwołanie, zażalenie) zawiera braki formalne, np. nie zawiera podpis strony, organ jest zobowiązany wezwać stronę do usunięcia tego braku formalnego w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie braku spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

Biorąc to wszystko pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że zaskarżone postanowienie zawiera wadę prawną, określoną w art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 134 k.p.a. i z tego powodu skarga zasługuje na uwzględnienie. Z powyższych względów Sąd, działając na podstawie powołanego przepisu, stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy. Kwestia ewentualnej bezczynności organu w rozpatrzeniu wniosku strony o stwierdzenie nieważności decyzji o skreśleniu skarżącego z listy studentów pozostaje poza zakresem kontroli Sądu, dokonującego oceny legalności postanowienia zaskarżonego niniejszą skargą.