Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 31/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 września 2016r. po rozpoznaniu wniosku radcy prawnego A. Z. w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] października 2013r., znak: [....] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie radcy prawnemu A. Z. kwotę 180,00 złotych (sto osiemdziesiąt złotych) oraz kwotę 41,40 złotych (czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, łącznie kwotę 221,40 złotych (dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy).


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 lutego 2014r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał M. M. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

W piśmie z dnia 11 marca 2014r. Okręgowa Izba Radców Prawnych

w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego A. Z. dla M. M.

Wyrokiem z dnia 19 maja 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie po rozpoznaniu skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] października 2013r., znak: [...] skargę oddalił. W wyroku w pkt II Sąd przyznał również ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego A. Z. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 złotych w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240,00 złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 złotych.

Od powyższego wyroku M. M. reprezentowany przez radcę prawnego A. Z. –pełnomocnika z urzędu wniósł skargę kasacyjną. W skardze kasacyjnej pełnomocnik z urzędu zawarł m.in. wniosek o przyznanie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w wysokości stawki minimalnej powiększonej o podatek od towarów i usług VAT. Oświadczył, że ww. opłata nie została zapłacona w całości jak również w jakiejkolwiek części.

Następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 5 lipca 2016r. sygn. akt. II OSK 2424/14 oddalił skargę kasacyjną wniesioną od ww. wyroku. Na rozprawie przed Sądem II instancji skarżącego M. M. reprezentował radca prawny A. Z.. Na rozprawie pełnomocnik z urzędu wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Oświadczył, że koszty te nie zostały zapłacone w całości, ani w części.

W niniejszej sprawie zważono co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych

w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

W rozpoznawanej sprawie w związku z przepisem § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015r. poz. 1805), który stanowi: "Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji" zastosowanie będą miały przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 490).

Zgodnie z przepisem § 14 ust. 2 pkt 2) lit. a Rozporządzenia z dnia 28 września 2002r. stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75 % stawki minimalnej, określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam radca prawny w drugiej instancji - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zaś stawka minimalna określona w pkt 1 powołanego przepisu w niniejszej sprawie wynosi 240 zł.

W niniejszej sprawie ustanowiony pełnomocnik z urzędu radca prawny A. Z. reprezentował skarżącego w pierwszej jak i w drugiej instancji. Za udział w postępowaniu w pierwszej instancji koszty nieopłaconej pomocy prawnej zostały zasądzone w wyroku Sądu z dnia 19 maja 2014r. Na obecnym etapie sprawy pomoc prawna sprowadza się do zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, która polegała na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej od wyroku sądu I instancji. Ponadto pełnomocnik reprezentował stronę na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Zasadne jest w takiej sytuacji przyznanie wynagrodzenia w wysokości 75% stawki minimalnej, określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia (która wynosi 240 złotych). Na mocy § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia, ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (23%).

W konsekwencji w niniejszej sprawie radcy prawnemu A. Z. należy się wynagrodzenie w wysokości 180,00 złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwota 41,40 złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 221,40 złotych.

Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a postanowiono jak w sentencji.