Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 4698/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia NSA Bogusław Moraczewski, Sędzia WSA Leszek Kamiński (spr.), Protokolant Edyta Kuczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2005 r. sprawy ze skargi K. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na rozbudowę i modernizację budynku skargę oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2003r., odmówiono zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego i udzielenia zezwolenia K. Z. na rozbudowę i modernizację budynku mieszkalnego w zabudowie szeregowej przy ul. P. w [...].

Powodem odmowy wydania pozwolenia budowlanego było niewypełnienie przez inwestora obowiązku uzyskania zgody właścicieli posesji przy ul. Płatniczej [...] na przebudowę przykanalików, nałożonego postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2003 r. Postanowienie to wydane zostało w związku z treścią opinii nr [...] z dnia [...] stycznia 2002 r. warunkującą możliwość wykonania inwestycji od opracowania i zrealizowania projektu przebudowy przykanalików przed przebudową budynku.

Od decyzji tej odwołanie złożył inwestor, podnosząc, iż została ona wydana z naruszeniem art. 32 ust. 4 pkt l oraz art. 5 ust. 2 pkt 2a Prawa budowlanego, gdyż likwidacja przykanalika odprowadzającego nieczystości z sąsiednich posesji nie narusza prawa, skoro wszystkie posesje mają bezpośredni dostęp do ul. P., zaopatrzonej w rurę kanalizacyjną odprowadzającą nieczystości. Ponadto z opinii Nr [...] wynika, iż przebiegające przez nieruchomość inwestora przewody kanalizacyjne przeznaczone są do likwidacji.

Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] października 2003 r. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...], podając dodatkowo w uzasadnieniu, że projektowana rozbudowa nie mieści się w gabarytach określonych decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nr [...] z dnia [...] sierpnia 1999 r., co skutkuje stwierdzeniem, iż inwestor nie spełnił wymagania określonego w art. 35 ust. 1b Prawa budowlanego.

K. Z. złożył skargę na tę decyzję, ponawiając argumenty przytaczane we wcześniejszych pismach, organ zaś w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zajęte w decyzjach.

Sprawa niniejsza na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, gdyż zgodnie z treścią tego przepisu sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Skargę należało oddalić, gdyż zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Stosownie do treści art. 3 § 1 wymienionej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd, rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego.

Zatwierdzony projekt budowlany i pozwolenie na budowę stanowią dla inwestora podstawę do rozpoczęcia robót budowlanych objętych projektem, z tego względu nie można wydać pozwolenia budowlanego uzależniającego rozpoczęcie robót budowlanych od spełnienia jakichkolwiek warunków poprzedzających rozpoczęcie tych robót. Wydania zaś takiego pozwolenia z pominięciem interesów osób trzecich, wykorzystujących istniejącą sieć kanalizacyjną, w istocie domagał się inwestor. Zarówno projekt jak i pozwolenie budowlane muszą odpowiadać bezwzględnie obowiązującym przepisom prawa budowlanego. Brak któregoś z elementów niezbędnych do wydania pozwolenia budowlanego musi spowodować odmowę jego wydania. Badając zaskarżoną decyzję z tego punktu widzenia, Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa uzasadniających wydanie, w okolicznościach tej sprawy, decyzji odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia zezwolenia na rozbudowę i modernizacje budynku mieszkalnego.

Przyczyną odmowy był brak uzgodnienia w zakresie realizacji zabudowy w sposób nie kolidujący z istniejącą siecią kanalizacyjną. Niewątpliwe w sprawie jest to, że zamierzona rozbudowa wysunięta o ponad 5 m w głąb działki inwestora spowodowałaby kolizję z rurą kanalizacyjną przebiegającą w odległości 4 m, równolegle do tylnych ścian zabudowy szeregowej budynków położonych przy ul. P. w [...]. Wprawdzie ulica P. posiada w liniach rozgraniczających drugi odbiornik kanalizacyjny, jednakże z kanalizacji dotychczasowej korzystają nieruchomości położone przy tej ulicy, które nie zostały jeszcze przyłączone do nowego odbiornika ścieków.

Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nr [...] z dnia [...] sierpnia 1999 r. zawierała warunek (5.2), iż usytuowanie projektowanej rozbudowy oraz ewentualne zmiany w przebiegu uzbrojenia inżynieryjnego należy uzgodnić z Zespołem Uzgadniania Dokumentacji Projektowej Sieci Uzbrojenia Terenu Starostwa Powiatu [...]. Opinia nr [...] Zespołu Uzgadniania Dokumentacji zawierała zaś warunek (pkt 3 uwag i zaleceń), iż rozbudowę budynku można wykonać po przebudowie kanalizacji. Wbrew wyobrażeniom inwestora, opinia ta nie była pozytywna dla jego zamierzenia inwestycyjnego, gdyż nie pozwalała na wcześniejszą rozbudowę budynku w głąb działki powyżej 4 m, przed dokonaniem zmian w sieci kanalizacyjnej. Nie można zatem podzielić argumentacji zawartej w skardze, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy przesądzało o możliwości realizacji zamierzenia inwestycyjnego w kształcie, jaki zamierzył inwestor. Organy budowlane muszą zaakceptować bowiem zamiar inwestora, jeżeli warunki wynikające z takiej decyzji zostaną spełnione, a projekt odpowiada prawu. Ponieważ zaś warunki te nie zostały spełnione, a jak wywiedziono wyżej, nie można przenieść ich do pozwolenia budowlanego, uzasadniona była odmowa wydania pozwolenia budowlanego i zatwierdzenia projektu w kształcie, jaki przedłożył inwestor

Wydanie w toku postępowania postanowienia zobowiązującego inwestora do uzgodnienia i uzyskania zgody na przebudowę przykanalików z właścicielami posesji przy ul. P., a także złożenie przez nich oświadczeń (informacji), następnie cofniętych przez niektórych, nie miały w sprawie zasadniczego znaczenia, gdyż nawet złożenie takich oświadczeń nie dawałoby jeszcze podstawy do wydania zezwolenia na rozpoczęcie zamierzonych robót w świetle ustaleń decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i opinii nr [...]. Dopiero realizacja zmian w kanalizacji stanowiłaby taką podstawę. Pozwolenie wydane w niezgodzie z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu, skonkretyzowanymi we wspomnianej opinii, zawierające warunki poprzedzające jego realizację, nawet przy zgodzie sąsiadów, byłoby sprzeczne z prawem, chyba, że, jak wspomniano, do przebudowy kanalizacji doszłoby przed zatwierdzeniem projektu. Oceny niezgodności projektu z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, których dokonywał w uzasadnieniu organ II instancji, mają w ocenie Sądu znaczenie dla wykazania kolizji z istniejącą siecią kanalizacyjną w kontekście powierzchni zajętej przez rozbudowę. Skutkiem zaś rozbudowy, w opisanym stanie rzeczy, byłoby pozbawienie możliwości korzystania z istniejącej kanalizacji nieruchomości sąsiednich. To, że występuje techniczna możliwość podłączenia tych działek do kanalizacji istniejącej w liniach rozgraniczających ulicy nie oznacza, że projekt przedłożony przez inwestora nie narusza uzasadnionych interesów właścicieli tych nieruchomości do korzystania z kanalizacji istniejącej. Mogą oni bowiem chronić swoje prawo do wykorzystania kanalizacji dotychczasowej, mogą też przebudować dostęp swoich nieruchomości do kanalizacji nowej. Jest to jednak ich uprawnienie, którego nie można naruszyć pozwoleniem budowlanym wydanym na wniosek inwestora, który zamierza rozbudować swój budynek w sposób naruszający uprawnienia osób trzecich. Zmiana tego stanu rzeczy może nastąpić po wyrażeniu przez nich zgody lub w drodze cywilnoprawnej.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.