Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 4717/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-04-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Skarżony organ: Wojewoda

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski Sędziowie Sędzia NSA Maria Hrycaj As. sąd. Edyta Podrazik (spr) Protokolant sekr. sąd. Justyna Frankowska-Sarbak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi T. Sz. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego; I. Uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] II. Zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej kwotę [...]zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/E.Podrazik /-/ P.Miładowski /-/M.Hrycaj


UZASADNIENIE

4/II SA/Po 4717/01

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia [...] r. Starosta J., z upoważnienia którego działał Kierownik Powiatowego Urzędu Pracy w J., na podstawie art. 37 l ust. 1 i art. 6 pkt 6 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu orzekł o odmowie przyznania T.Sz. prawa do zasiłku przedemerytalnego. W uzasadnieniu podano, iż zgodnie z art. 37 j ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu okres uprawniający do zasiłku przedemerytalnego wynosi 30 lat dla kobiet, w myśl art. 37 l ust. 1 tejże ustawy do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego zalicza się okres aktualnie pobieranego zasiłku, zaś zgodnie z interpretacją Krajowego Urzędu Pracy do okresu uprawniającego do zasiłku nie może być doliczony okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych przypadający przed podjęciem krótkotrwałego zatrudnienia. Skarżąca prawo do zasiłku dla bezrobotnych nabyła od dnia [...] r., pobierała go do [...] r., po ustaniu krótkotrwałego zatrudnienia zarejestrowała się ponownie w dniu [...] r., w tym czasie udokumentowała łączny okres uprawniający do zasiłku przedemerytalnego wynoszący [...] lat i [...] dni, zasiłek ten pobierała od dnia [...] r. do [...] r.. Zdaniem organu tylko ten ostatni okres można jako "aktualnie pobierany zasiłek" zaliczyć do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego, w związku z czym skarżąca posiada jedynie okres [...] lat [...] miesięcy i [...] dni i nie osiągnęła wymaganego okresu 30 lat.

Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania T.Sz., decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty J.ego. W uzasadnieniu powyższej decyzji przytoczono stan faktyczny ustalony przez organ I instancji, treść przepisów art. 37 j ust. 1, art. 37 l ust. 1 i art. 24 ust. 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz podzielono interpretację pojęcia "aktualnie pobierany zasiłek" zaprezentowaną przez organ I instancji. W konkluzji stwierdzając, iż do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego skarżącej zalicza się okresy zatrudnienia w Zakładach [...], "[...]" sp. Z o.o., Agencji Detektywistycznej "[...]" i okres pobierania zasiłku od [...] r. do [...] r., w związku z czym skarżąca nie nabyła uprawnienia do zasiłku przedemerytalnego.

Od powyższej decyzji skargę złożyła T.Sz., wnosząc o jej uchylenie, kwestionując interpretację art. 37 l ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu dokonaną przez organy obu instancji i domagając się zaliczenia do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego całego okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych, w części przypadającej tak przed krótkotrwałym zatrudnieniem, jak i przypadającej po tym zatrudnieniu.

Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

Poza sporem jest, iż w dacie złożenia wniosku z dnia [...] r. o przyznanie zasiłku przedemerytalnego skarżąca posiadała status osoby bezrobotnej, posiadała okresy zatrudnienia od [...] r. do [...] r., od [...] r. do [...] r., od [...] r. do [...] r., od [...] r. do [...] r. oraz pobierała zasiłek dla bezrobotnych w okresie od [...] r. do [...] r., następnie utraciła status osoby bezrobotnej na skutek podjęcia zatrudnienia i od [...] r. do [...] r., po ponownej rejestracji, pobierała uzupełniający zasiłek dla bezrobotnych w warunkach art. 25 ust. 11 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

Podstawą zaskarżonego rozstrzygnięcia Wojewody [...]ego były przepisy art. 37 j ust. 1 i art. 37 l ust. 1 ustawy z dnia 14.12.1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. Nr 58 poz. 514 z 2003 r.), oraz interpretacja użytego w tym ostatnim przepisie pojęcia "aktualnie pobierany zasiłek". Zgodnie z tą wykładnią do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego bezrobotnemu, który utracił status bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni z powodu podjęcia zatrudnienia i zarejestrował się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny w ciągu 7 dni od dnia ustania zatrudnienia, zalicza się jedynie przysługujący mu zasiłek na czas skrócony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego z art. 25 ust. 11 wyżej powołanej ustawy. Z interpretacją taką nie można się zgodzić. Między zasiłkiem pobieranym przez bezrobotnego przed utratą przez niego statusu bezrobotnego w warunkach z art. 25 ust. 11 ustawy, a zasiłkiem przysługującym mu po ustaniu zatrudnienia i wypełnieniu obowiązku rejestracji w okresie 7 dni, zachodzi tożsamość. Jest to w istocie jeden i ten sam zasiłek, do którego bezrobotny nabywa prawo przy pierwszej rejestracji i odzyskuje je po krótkotrwałym okresie zatrudnienia, pod warunkiem spełnienia wymogów z art. 25 ust. 11 ustawy. Tożsamość i ciągłość zasiłku w wyżej opisanej sytuacji przejawia się m.in. w tym, iż bezrobotny przy ponownej rejestracji nie musi wykazywać, że spełnił warunki z art. 23 ustawy do uzyskania prawa do zasiłku, wymogi te bowiem spełnił przy pierwszej rejestracji, bezrobotnemu w powyższej sytuacji nie przysługuje uprawnienie do wyboru podstawy przyznania zasiłku z art. 23 ust. 6 ustawy, przedmiotowa regulacja zamieszczona została w przepisie normującym okresy pobierania zasiłku, a nie w przepisie art. 23 ustawy, który zakreśla podstawy uzyskania prawa do zasiłku. Celem uregulowania z art. 25 ust. 11 ustawy jest zachęcenie bezrobotnych korzystających z prawa do zasiłku do aktywności w poszukiwaniu zatrudnienia, gwarantując im jednocześnie pełną realizację prawa do wykorzystania całości już wcześniej przyznanego zasiłku. Wszystkie te argumenty przemawiają za traktowaniem pozostałego okresu zasiłkowego z art. 25 ust. 11 ustawy jako kontynuacji prawa do zasiłku uzyskanego przed podjęciem krótkotrwałego zatrudnienia. Stanowisko takie reprezentowane jest w judykaturze i znalazło ono wyraz w uzasadnieniu uchwały NSA z dnia 19.06.2000 r. sygn. OPS 9/00 (ONSA 2001/1/5). Nawiązując do treści art. 5 ustawy z dnia 22.06.2001 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 89 poz. 973 z 2001 r.) podkreślić należy, iż do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego powinien być zaliczony ciągły okres aktualnie pobieranego zasiłku, przypadający zarówno po dniu 01.01.2001 r. jak też przed tym dniem (T. Olejarz, "Zatrudnienie i przeciwdziałanie bezrobociu-zmiany w przepisach", Pr. Pracy 2001/10/10). W przedmiotowej sprawie okresem "aktualnie pobieranego zasiłku" w rozumieniu przepisu art. 37 l ust. 1 ustawy będzie więc zarówno okres od [...] r. do [...] r. (okres uzupełniającego zasiłku po ustaniu krótkotrwałego zatrudnienia), jak i okres od [...] r. do [...] r. (okres pobierania przez skarżącą zasiłku przed podjęciem tegoż zatrudnienia). Tym samym zarówno zaskarżoną decyzję jak i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji wydano z naruszeniem przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 25 ust. 11 i art. 37 l ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, które miało wpływ na wynik sprawy, co stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Przy ponownym rozpoznaniu przedmiotowej sprawy i obliczaniu okresu uprawniającego skarżącą do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego należy uwzględnić wyżej wskazaną okoliczność.

Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i art. 135 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) orzeczono jak w pkt 1 wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 powołanej wyżej ustawy w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 z 2002 r.). W przedmiotowej sprawie zbędne było orzekanie o wykonalności zaskarżonej decyzji na mocy art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem obie uchylane decyzje nie podlegają wykonaniu z uwagi na ich treść.

/-/ E. Podrazik /-/ P. Miładowski /-/ M. Hrycaj

KB/