Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 2139/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 230, art. 239 pkt 4, art. 220 par. 3, art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego w R. wydał decyzję nr [...], w której uznał zgłoszenie celne w procedurze dopuszczenia do obrotu z [...] r. sporządzone na dokumencie SAD nr [...] za nieprawidłowe w części dotyczącej stawki celnej oraz kwoty długu celnego i określił prawidłowe zapisy oraz kwotę wynikającą z długu celnego dla towaru ujętego ww. zgłoszeniu celnym, jednocześnie wzywając do zapłaty cła.

Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję pierwszej instancji (na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 Ordynacja Podatkowa tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.).

Na tą decyzję [...] r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wraz z wnioskiem o prawo pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych.

Postanowieniem z 21 października 2010 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu dnia 2 listopada 2010 r. Od powyższego postanowienia nie został wniesiony sprzeciw, więc postanowienie referendarza stało się prawomocne.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 listopada 2010 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie [...] złotych. Zarządzenie zawierało pouczenie, iż wymienioną kwotę należy uiścić w kasie Sądu lub na rachunek bankowy Sądu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.

Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru wezwanie zostało doręczone skarżącemu dnia 6 grudnia 2010 r.

W terminie wyznaczonym do uiszczenia wpisu, który upłynął w dniu 13 grudnia 2010 r. skarżący nie uiścił wymaganego wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) -dalej p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.

Zgodnie z art. 239 pkt 4 p.p.s.a nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona której zostało przyznane prawo pomocy w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa.

W przedmiotowej sprawie strona nie została zwolniona z ponoszenia kosztów sądowych, a z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez Sąd.

W związku z powyższym, skoro skarżący został dnia 6 grudnia 2010 r. wezwany do uiszczenia wpisu i w zakreślonym siedmiodniowym terminie do dokonania tej czynności wpisu od skargi nie uiścił, skargę należało odrzucić, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy.

W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.