Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 632/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-09-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie płatne z budżetu państwa
Powołane przepisy: article: art. 250 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 22
journal: Dz.U. 2015 poz 1805
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu.
article: par. 22
journal: Dz.U. 2016 poz 1715
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu
article: par. 2  ust. 3,  par. 6  pkt 3,  par. 14  ust. 2  pkt 1  lit. a,  par. 14  ust. 2  pkt 2  lit. a
journal: Dz.U. 2013 poz 490
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez  Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu w dniu 21 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącej o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej p o s t a n a w i a przyznać radcy prawnemu E. W. wynagrodzenie od Skarbu Państwa w kwocie 738 zł (słownie: siedemset trzydzieści osiem złotych, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 138 zł) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 lutego 2015 r. przyznano skarżącej prawo pomocy, ustanawiając jej radcę prawnego, którym wyznaczona została radca prawny E. W.. Nastąpiło to już po oddaleniu skargi wyrokiem z dnia 8 stycznia 2015 r.

Pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjną oraz skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i z oświadczeniem, że koszty te nie zostały opłacone w żadnej części.

Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2015 r. przywrócono termin do wniesienia skargi kasacyjnej; na rozprawie w dniu 21 czerwca 2017 r., na której pełnomocnik skarżącej się stawił, Naczelny Sąd Administracyjny tę skargę kasacyjną oddalił.

Mając powyższe na względzie, zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 136 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych

i udokumentowanych wydatków. W związku z przepisami przejściowymi zwartymi

w § 22 kolejnych rozporządzeń Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, z dnia 22 października 2015 r. i z dnia 3 października 2016 r. (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805 oraz Dz. U. z 2016 r., poz. 1715) w rozpatrywanym zakresie należy zatem sięgnąć do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490, dalej powoływanego jako rozporządzenie).

Stosownie do § 15 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmowały min. opłatę ustalaną według stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4,

Stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zostały określone w § 14 ust. 2 rozporządzenia, znajdującym się w jego rozdziale 4. W pkt 1 tego przepisu wskazano takie stawki za postępowanie przed sądami administracyjnym w pierwszej instancji, a w punkcie 2 – w instancji drugiej. Pełnomocnik w niniejszej sprawie, ustanowiony już po zakończeniu postępowania

w instancji pierwszej, podejmował czynności, za które w myśl § 14 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia przysługuje wynagrodzenie za instancję drugą, czyli złożył skargę kasacyjną i uczestniczył w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Niemniej stawka opłaty za te czynności wymaga uwzględnienia stawki za postępowanie w pierwszej instancji. Otóż w świetle § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia należy się za nie wynagrodzenie w wysokości 100 % stawki za postępowanie w pierwszej instancji, jeżeli, jak w niniejszej sprawie, w drugiej instancji nie prowadził sprawę ten sam radca prawny.

W myśl § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia stawka minimalna

w postępowaniu przed sądami administracyjnym w pierwszej instancji w sprawach,

w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, obliczana była na podstawie § 6, w którym wysokość stawki uzależniono od wartości przedmiotu sprawy. W niniejszej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia (przyjęta

w prawomocnym zarządzeniu z dnia 16 czerwca 2014 r. o wezwaniu do uiszczeniu wpisu od skargi), będąca na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego odpowiednikiem wartości przedmiotu sprawy, mieści się w przedziale wskazanym

w § 6 pkt 3 rozporządzenia, dla którego stawka wynosiła 600 zł.

W świetle § 2 ust. 3 rozporządzenia przyznane wynagrodzenie (opłatę) trzeba podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. o 23% (138 zł).

Wobec powyższego na podstawie art. 250 § 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i z uwzględnieniem § 2 ust. 3, § 6 pkt 3, § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a, § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a i § 15 pkt 1 rozporządzenia oraz § 22 rozporządzeń Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. i z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, orzeczono jak w sentencji.