Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1152/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-03-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 258 § 1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2.
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 3 marca 2017 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przyznanie prawa pomocy w poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] UNP: [...] w przedmiocie: orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej za zaległości spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w podatku od towarów i usług za grudzień 2010 roku wraz z odsetkami za zwłokę p o s t a n a w i a: odmówić skarżącemu M. G. prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.


UZASADNIENIE

M. G. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z [...] roku orzekającą o jego solidarnej odpowiedzialności podatkowej za zaległości spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w podatku od towarów i usług za grudzień 2010 roku.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi (500 zł) skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości

Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz informacji udzielonych na wezwanie referendarza sądowego wynika , że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku poza udziałami w wysokości 100% w A. spółce z o.o., która w 2015 roku zawiesiła prowadzenie działalności gospodarczej i udziały te obecnie nie przedstawiają żadnej wartości. Źródłem utrzymania wnioskodawcy jest wynagrodzenie za pracę w firmie B. T. K. w wysokości 1.163 zł netto miesięcznie. Wnioskodawca zamieszkuje w wynajętym mieszkaniu za który czynsz wynosi 150 zł miesięcznie, ponosi koszty opłaty za telefon i internet w wysokości 115 zł miesięcznie, dodatkowo jest obciążony obowiązkiem spłaty kredytu z ratą w wysokości 330 zł miesięcznie oraz w związku z cukrzycą na która choruje na leki wydaje ok. 40 zł miesięcznie. Wnioskodawca nadesłał odpis zeznań podatkowych PIT-40 z tytułu zatrudnienia w B. z których wynika, że jego dochody z tego tytułu w 2015 roku wyniosły 7.091 zł, zaś w roku ubiegłym 20.531 zł. Z nadesłanego przez wnioskodawcę wyciągu z rachunku bankowego za okres od 1 grudnia 2016 roku do 20 lutego 2017 roku wnika, że saldo początkowe wynosiło -1.879 zł saldo końcowe -2.224 zł, suma uznań 9.000 zł zas suma obciążeń 8.519 zł. Na rachunek ten nie wpływały środki tytułem wynagrodzenia za prace wnioskodawcy. Rachunek był zasilany wyłącznie wpłatami własnymi posiadacza za jego pośrednictwem wnioskodawca co miesiąc opłaca także czynsz i media J. G. w wysokości ok. 800 zł miesięcznie. Na podstawie danych z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego referendarz sądowy ustalił, że wnioskodawca posiada także udziały w "B. SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ" spółka komandytowa w likwidacji, w której jest obecnie jednym z likwidatorów.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek nie jest zasadny.

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 718) dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (punkt VI skargi), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu Państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych dokumentów wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Zadeklarował, że nie posiada żadnego majątku poza nieprzedstawiającymi wartości udziałami w spółce A., oraz że jedynym źródłem jego utrzymania jest wynagrodzenie za pracę w wysokości 1.163 zł netto miesięcznie. Wnioskodawca zamieszkuje w wynajętym mieszkaniu za który czynsz wynosi 150 zł miesięcznie, deklaruje także, że ponosi koszty opłaty za telefon i internet w wysokości 115 zł miesięcznie, których nie udokumentował, jest obciążony obowiązkiem spłaty kredytu z ratą w wysokości 330 zł miesięcznie oraz w związku z cukrzycą na leki wydaje ok. 40 zł miesięcznie. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (500 zł) stosowanie do treści art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało uznać, że skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Trzeba także podkreślić, iż przyznanie prawa pomocy następuje na wniosek strony zatem to w jej interesie leży całościowe przedstawienie swojej rzeczywistej sytuacji rodzinnej, majątkowej i możliwości płatniczych. W przeciwnym razie musi się ona liczyć z negatywnymi dla siebie konsekwencjami. W ocenie referendarza skarżący udzielił wyrywkowych informacji dotyczących źródeł swojego utrzymania i zataił informacje na temat udziałów w drugim podmiocie gospodarczym. Twierdzi on, że wyłącznym źródłem finansowania kosztów utrzymania jest kwota jej wynagrodzenia za prace 1.163 zł tymczasem analiza nadesłanego wyciągu z rachunku bankowego skarżącego za okres od 1 grudnia 2016 roku do 20 lutego 2017 roku wykazała, że suma uznań w tym okresie wyniosła 9.000 zł zaś suma obciążeń 8.519 zł. Na rachunek ten nie wpływały środki tytułem wynagrodzenia za pracę wnioskodawcy. Rachunek był zasilany wyłącznie wpłatami własnymi posiadacza. Suma uznań zaś znacznie przekraczała środki, którymi w tym czasie wnioskodawca dysponował z tytułu zatrudnienia. Uwzględniając powyższe należało uznać, że wnioskodawca nie wykazał, w sposób wiarygodny, że spełnia przesłanki do przyznania wnioskowanego prawa pomocy.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

AKE.