Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 207/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2005-08-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonego aktu
Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.) Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska Asesor WSA Rafał Wolnik Protokolant ref. staż. Anna Trzuskowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2005 r. sprawy ze skargi A.G. i W.G. na uchwałę Rady Miejskiej w G. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 1) ze skargi A.G. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały i orzeka, iż nie podlega ona wykonaniu, 2) odrzuca skargę W. G.


UZASADNIENIE

Na podstawie uchwały Rady Miejskiej w G. z dnia [...]r. nr [...] przystąpiono do sporządzania zmiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Miasta G. dla terenu, zlokalizowanego po północnej stronie projektowanej autostrady [...], obejmującego dzielnicę O. Projekt planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko wyłożono do publicznego wglądu w okresie od [...] do [...]r., o czym ogłoszono w Gazecie A w dniu [...]r.

Pismem z dnia [...]r. zarzut do projektu planu wnieśli A.G. (właścicielka działek nr [...] i [...]) oraz W.G., którzy sprzeciwili się wejściu pasa drogowego na teren tej posesji, wnioskując o zawężenie pasa i zmianę klasy ulicy [...]. Wnoszący zarzut wskazali, iż działki przy tej ulicy w jej końcowym biegu, tj. od numeru [...] w górę, są wyjątkowo wąskie i skrócenie ich długości znacząco wpływa zarówno na ich wartość rynkową, jak i sposób wykorzystania. Za nieuzasadnione uznali też uczynienie ze ślepego obecnie odcinka ulicy [...] drogi lokalnej KL 1/2

Zarządzeniem z dnia [...]r. nr [...] Prezydent Miasta G. nie uwzględnił powyższego zarzutu, powiadamiając wnoszących o terminie sesji Rady Miejskiej, wyznaczonej na dzień [...]r.

Zaskarżoną uchwałą Rada Miejska w G. działając na podstawie art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) w zw. z art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717), odrzuciła zarzut A.G. jako właścicielki działek nr [...] i [...], obręb O. oraz W.G.

W uzasadnieniu uchwały podano, iż w dotychczas obowiązującym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta G. ulica [...] oznaczona była symbolem L1/2 - ulica lokalna o jednej jezdni i dwóch pasach ruchu. W projekcie zmiany planu ulica ta oznaczona została symbolem KL1/2 - ulica lokalna o jednej jezdni i dwóch pasach ruchu (szerokość w liniach rozgraniczających 12-15 m). Zatem nie wprowadzono istotnych zmian, gdyż klasa ulicy pozostała ta sama, a linie rozgraniczające na zabudowanym już odcinku wynoszą 12 m, jak poprzednio, przy czym zgodnie z rozp. MTiGM w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U. z 1999 r. Nr 43, poz. 430), minimalną szerokość w liniach rozgraniczających określono na 12 m. Organ gminy uznał, iż nie jest możliwe obniżenie klasy tej ulicy z uwagi na usytuowanie i jej długość oraz wielkość obszaru, jaki obsługuje oraz miejsce w układzie komunikacyjnym, a projekt zmiany planu nie może zakładać szerokości pasów drogowych mniejszych niż określone w rozporządzeniu. Za racjonalne uznano też przedłużenie obecnego "ślepego" odcinka ul. [...] w celu obsługi nowoprojektowanych terenów mieszkalnych i komercyjnych. Wreszcie, wskazano na uprawnienia właściciela nieruchomości z art. 36 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.

W skardze do sądu administracyjnego A.G. i W.G. zarzucili naruszenie prawa przez dysponowanie cudzą nieruchomością w sposób nieuzasadniony oraz nieuwzględnienie argumentów zawartych w zarzutach poprzez nierozważenie możliwości przeprowadzenia trasy dojazdowej do węzła autostrady [...] równolegle do ul. [...] przez pola i nieużytki, a wreszcie wskazali, iż nie zachodzi konieczność wydłużenia i poszerzenia ulicy z uwagi na przewidywaną budowę ulicy [...] o przebiegu równoległym.

Organ, którego działanie zaskarżono, wniósł o oddalenie skargi i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Odnosząc się do zarzutów skargi, wyjaśniono że ulica [...] nie ma bezpośredniego połączenia z węzłem autostrady [...] w O. i stąd nie może służyć do przeprowadzenia ruchu samochodowego do centrum miasta, zaś kwestia możliwości innego przeprowadzenia trasy dojazdowej nie była poruszona w zarzucie, stąd Rada nie mogła się do niej odnieść.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W świetle art. 24 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.), która stanowiła materialnoprawną podstawę podjęcia zaskarżonej uchwały o odrzuceniu zarzutu wniesionego przez skarżących A.G. i W.G., zarzut może wnieść każdy, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przez ustalenia przyjęte w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wyłożonym do publicznego wglądu, zaś uchwałę o odrzuceniu zarzutu w całości lub w części, wnoszący zarzut może zaskarżyć do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Odmienną instytucję w postaci protestu powołana uchwała przewidywała jako prawo przysługujące każdemu, kto kwestionuje ustalenia projektu planu, lecz nie legitymuje się interesem prawnym. W tym jednak przypadku ustawodawca nie przewidział dalszej ochrony prawnej w formie uprawnienia wniesienia skargi do Sądu (art. 23 cyt. ustawy). Oznacza to, iż uchwała o odrzuceniu protestu nie podlega zaskarżeniu ani w trybie tej ustawy, która stanowi regulację całościową, ani też na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Taki też pogląd wyrażono w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r. sygn. akt III RN 163/01 (OSN 2003 r. poz. 480). O zakwalifikowaniu pisma, kwestionującego projekt planu do kategorii zarzutów, bądź protestów, nie decyduje zaś ani jego tytuł, jak i też nazwa, czy podstawa prawna aktu organu gminy, podjętego po jego rozpatrzeniu. W każdym wypadku wniesienie skargi na podjęty akt sąd administracyjny obowiązany jest wyjaśnić, czy akt ten zapadł w wyniku pisma, wniesionego przez podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone w projekcie planu miejscowego, wyłożonym do publicznego wglądu.

Jak wynika z ustaleń, zawartych w zaskarżonej uchwale oraz dołączonych do akt administracyjnych wypisów z rejestru gruntów, właścicielem działek nr [...] i [...], położonych na terenie, objętym projektem zamiany planu, jest wyłącznie skarżąca A.G. Natomiast skarżący W.G. nie wykazał tytułu prawnego do nieruchomości. Przyjąć należy, iż sam fakt zamieszkiwania nie daje legitymacji do wniesienia zarzutu w trybie art. 24 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.

W konsekwencji, mimo wadliwego zakwalifikowania jego pisma i podjęcia uchwały, mocą której odrzucono zarzut W.G., Sąd uznał, iż w istocie uchwała ta miała charakter prawny aktu z art. 23 tej ustawy. Na uchwałę o odrzuceniu protestu skarga zaś nie przysługuje. W konsekwencji, z braku drogi sądowoadminsitracyjnej, skarga W.G. podlegała odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Merytorycznemu rozpoznaniu podlegała natomiast skarga A.G. jako wniesiona przez podmiot, wymieniony w art. 24 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.

Skarga ta musiała odnieść skutek, aczkolwiek z innych względów niż zawartych. Działając z urzędu zgodnie z zasadą, wyrażoną w art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd stwierdził, iż zaskarżona uchwała o odrzuceniu zarzutu zapadła bez podstawy prawnej. Podjęcie kwestionowanego aktu nastąpiło bowiem w dniu [...]r. podczas gdy z dniem 11 lipca 2003 r. weszła w życie ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.).

Zgodnie z normą intertemporalną, zawartą w art. 85 ust. 2 tej ustawy, przepisy dotychczasowe mają zastosowanie w stosunku do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego jedynie wówczas, gdy przed dniem wejścia w życie ustawy podjęto uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia lub zmiany planu oraz zawiadomiono o terminie wyłożenia tych planów do publicznego wglądu, ale postępowanie nie zostało zakończone do dnia 11 lipca 2003 r.

Jak już wyjaśnił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w motywach wyroku z dnia 29 czerwca 2005 r. sygn. akt II SA/Gl 145/04 (niepubl.), odwołując się do poglądów, prezentowanych w literaturze (Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, Komentarz pod red. Z. Niewiadomskiego, Wyd. C.H. Beck, W-wa 2004 r., str. 575 oraz T. Bąkowski, Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, Komentarz, Wyd. Zakamycze 2004 r. str. 218), statuowany w tej normie prawnej wymóg zawiadomienia o terminie wyłożenia planów do publicznego wglądu odnosi się do treści art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Przepis ten nakłada zaś wymóg zawiadomienia na piśmie o terminie wyłożenia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego:

- właścicieli lub władających nieruchomościami, od których może być pobrana opłata z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, o której mowa w art. 36 ust. 3 ustawy,

- osoby, których wnioski nie zostały uwzględnione w projekcie planu.

Dopiero po uzyskaniu zwrotnych poświadczeń odbioru zawiadomień należy ogłosić o wyłożeniu projektu planu w miejscowej prasie oraz przez obwieszczenie, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości, jak stanowi regulacja art. 18 ust. 2 pkt 6 ustawy z 1994 r. Za prawnie wadliwe należy zatem uznać przeprowadzenie powyższych czynności niezgodnie z kolejnością, wskazaną w art. 18 ust. 2 tej ustawy (vide: wyrok NSA z dnia 29 maja 2001 r. sygn.akt II SA/Wr 2350/00, OSS 2001//4/122).

Tak więc, dla możliwości kontynuowania po dniu 11 lipca 2003 r. procedury planistycznej, wdrożonej na gruncie ustawy z 1994 r., nie jest wystarczające dokonanie przed tym dniem ogłoszeń w miejscowej prasie oraz obwieszczeń o tym w sposób zwyczajowo przyjęty. Konieczne jest bowiem także prawidłowe zawiadomienie - przed tym dniem - na piśmie właścicieli lub władających nieruchomościami, o których mowa w art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.

Przychylając się do powyższego poglądu skład orzekający dodatkowo miał na uwadze fakt, iż ustawodawca w regulacji intertemporalnej z art. 85 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym posłużył się terminem "zawiadomienie", podczas gdy ustawa dotychczasowa w art. 18 ust. 2, dotyczącym procedury sporządzania planu obok tego terminu stanowi o "ogłoszeniu" i "obwieszczeniu". Zatem zasady wykładni systemowej zewnętrznej potwierdzają prawidłowość rozumowania, iż norma intertemporalna nawiązuje do zawiadomień, o których mowa w art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z 1994 r.

Brak też podstaw do przyjęcia, aby wymóg ten został spełniony, gdy o wyłożeniu projektu planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko powiadomiono na piśmie przed dniem 11 lipca 2003 r. tylko niektóre podmioty, wymienione w tym przepisie. Oznacza to, iż wystarczy stwierdzenie, iż chociażby w stosunku do jednej osoby z kręgu, wskazanego przez ustawodawcę, uchybiono wymogowi doręczenia pisemnego zawiadomienia o terminie wyłożenia projektu planu miejscowego, aby procedura planistyczna po wejściu w życie ustawy z 2003 r. nie mogła być prowadzona w trybie ustawy dotychczasowej. W praktyce sądowej stwarzać to może trudności, bowiem na etapie oceny zgodności z prawem uchwały o odrzuceniu zarzutu, podjętej po dniu 11 lipca 2003 r. nie sposób ocenić, czy wszystkie osoby, do których organ gminy wystosował pisemne zawiadomienia, rzeczywiście mieszczą się w kręgu podmiotów, o których mowa w art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z 1994 r., chyba że przypadek braku pisemnego zawiadomienia lub doręczenia zawiadomienia po dniu 10 lipca 2003 r. dotyczy wnoszącego zarzut, a następnie skargę do sądu administracyjnego.

Tymczasem taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Jak ustalono w oparciu o akta procedury planistycznej, przedstawione wraz z odpowiedzią na skargę, w stosunku do 285 podmiotów, do których organ gminy wystosował pisemne zawiadomienia, brak jest dowodu doręczenia przed dniem 11 lipca 2003 r., bądź też prawidłowe doręczenie nastąpiło dopiero po tej dacie.

I tak, z dowodów doręczenia wynika:

1. Z.K. brak daty doręczenia

2. M.G. nie doręczono

3. W.G. nie doręczono

4. G.J. nie doręczono, adresat zmarł

5. A.B. wyjechała za granicę i tam zmarła

6. W.K. dom wyburzony, mieszka gdzie indziej

7. J.G. nie doręczono

8. M.G. nie doręczono

9. A.S. nie doręczono

10.E.K. dom opuszczony, nikt nie mieszka, nie doręczono

11 J.P. nie żyje

12. E.S. nie jest już właścicielem nieruchomości

13. H.S. nie jest już właścicielem nieruchomości

14. M.B. zmarła

15. M.M. wyjechała za granicę

16. J.K. nie doręczono

17. R.D. nie doręczono

18. G.M. nie doręczono

19. W.C. nie doręczono

20. E.T. nie doręczono

21. Z.T. nie doręczono

22. T.K. brak dowodu doręczenia

23. A.B. zmarł

24. U.B. nie doręczono

25. K.R. nie doręczono

26. G.R. nie doręczono

27. T.K. nie doręczono

28. G.J. nie doręczono

29. J.M. nie doręczono

30. G.M. nie doręczono

31. Z.K. nie doręczono

32. L.K. nie doręczono

33. A.K. nie doręczono

34. J.J. nie doręczono

35. D.J. nie doręczono

36. A.T. nie doręczono

37. W.T. nie doręczono

38. M.T. nie doręczono

39. A.P. nie doręczono

40. J.G. nie żyje

41. A. N. nie doręczono

42. W.K. nie doręczono

43. J. W.-K. nie doręczono

44. Z.S. nie doręczono

45. J.S. nie doręczono

46. K.H. nie doręczono

47. J.O. nie doręczono

48. K.K. nie doręczono

49. M.K. nie doręczono

50. J.O. wyprowadziła się

51. S.S. nie doręczono

52. A.S. nie doręczono

53. A.S. nie doręczono

54. B.S. nie doręczono

55. H.D. nie mieszka

56. W. D. nie mieszka

57. R.H. nie doręczono

58. H.R. wyprowadził się

59. A.R. wyprowadziła się

60. M.C. nie doręczono

61. B.K. nie doręczono

62. G. K. nie doręczono

63. M.B. nie doręczono

64. G.S. nie doręczono

65. I.S. nie doręczono

66. W.S. nie doręczono

67. J.S. nie doręczono

68. M.L. nie doręczono

69. L.N. nie doręczono

70. P.B. nie mieszka

71. R.N. nie doręczono

72. .L.M. wyprowadziła się

73. A.M. wyprowadził się

74. R.N. wyprowadził się

75. M.N. wyprowadziła się

76. E.M. doręczono [...]r.

77. B.M. doręczono [...]r.

78. B.K. doręczono [...]r.

79. H.B. nie doręczono

80. R.B. nie doręczono

81. D.G. doręczono [...]r. (N.)

82. F.G. adresat zmarł

83. E.M. nie doręczono

84. R.W. nie doręczono

85. E.W. nie doręczono

86. B.W. nie doręczono

87. M. W. nie doręczono

88. P.P. nie doręczono

89. J.S. nie doręczono

90. R.S. nie doręczono

91. A.S. doręczono [...]r. (N.)

92. E.R. nie sposób ustalić daty doręczenia

93. J.C. nie doręczono

94. M.C. nie doręczono

95. M.M. nie doręczono

96. N.Ś. nie doręczono

97. D.Ś. nie doręczono

98. M.K. nie doręczono

99. R.K. wyprowadził się

100. P.K. zmarł

101. A.K. wyprowadził się

102. P.B. wyprowadził się

103. A.G. adresat nieznany

104. Z.D. awizowano po 10 lipca 2003 r. ([...])

105. K.L. budynek nie istnieje, nie doręczono

106. A.M. wyprowadziła się

107. A.P. wyprowadził się

108. P.D. nie żyje

109. J.K. nie żyje

110. G.K. nie żyje

111. P.R. nie doręczono

112. B. R. nie doręczono

113. J.G. nie żyje

114. J.W. nie żyje

115. F.S. nie żyje

116. G.M. nie doręczono

117. J.R. nie doręczono

118. S.R. nie doręczono

119. A.R. nie żyje

120. J.K. nie doręczono (nie mieszka pod wskazanym adresem)

121. E.G. nie doręczono

122. H.B. nie doręczono

123. J.T.-B. nie doręczono

124. S. S. nie doręczono

125. R.Ś. brak daty odbioru

126. A.D. brak daty odbioru

127. P. D. brak daty odbioru

128. K.G. nie doręczono

129. J.G. nie doręczono

130. J.D. doręczono [...]r.

131. Gminna Spółdzielnia [...] doręczono [...]r.

132. M[...] nie doręczono

133. T.P. doręczono [...]r.

134. C. i A.U. nie doręczono

135. J.M. nie doręczono - nie mieszka pod wskazanym adresem

136. J.S. nie doręczono - nie mieszka pod wskazanym adresem

137. J.G. nie doręczono - j.w.

138. Z.Ś. nie doręczono

139. A.K. nie doręczono

140. Ł.M. nie doręczono

141. T. O. nie doręczono

142. E.C. nie doręczono

143. J.B. nie doręczono

144. J.B. nie doręczono

145. D.L. nie doręczono

146. L. O. nie doręczono

147. M.B. nie doręczono

148. A.H. nie żyje

149. J.J. nie doręczono

150. U.S. nie żyje

151. L.D. nie doręczono

152. E.D. nie doręczono

153. R.D. nie doręczono - nie mieszka pod wskazanym adresem

154. K.C. nie doręczono

155. Ł.F. nie żyje

156. M.R. nie żyje

157. G.F. nie doręczono

158. A.C. nie żyje

159. W.J. nie żyje

160. H.M. nie żyje

161. F. H. nie żyje

162. P.K. nie doręczono

163. Ł.K. nie doręczono

164. R.W. nie doręczono

165. M.W. nie doręczono

166. T.C. nie doręczono

167. O.S. nie doręczono

168. J.B. nie doręczono

169. M.F. nie doręczono

170. A.F. nie doręczono

171. D.R. brak daty doręczenia, brak podpisu na doręczeniu

172. J.R. j.w.

173. P.M. brak daty doręczenia, brak podpisu

174. A.G. j.w.

175. B.G. j.w.

176. T.J. j.w.

177. A.S. nie doręczono

178. A.S. nie doręczono

179. K.L. nie żyje

180. G.B. nie doręczono

181. M.P. nie żyje

182. F. M. brak daty doręczenia i podpisu na doręczeniu

183. G.M. j.w.

184. M.M. j.w.

185. K.R. j.w.

186. J.H.-R. j.w.

187. Szkoła A nie doręczono

188. J.K. brak daty doręczenia i podpisu

189. G.K. j.w.

190. E.K. nie żyje

191. E. D. nie doręczono

192. A.L. nie żyje

193. J.K. nie żyje

194. S.W. nie doręczono

195. M.W. nie doręczono

196. W.P. nie żyje

197. A.K. nie doręczono

198. Z.R.

199. L.S. wyprowadził się

200. K.W. nie doręczono

201. M.W. nie doręczono

202. G.K. nie doręczono

203. J.J. wyprowadził się

204. J.K. brak daty doręczenia

205. U.G. brak daty doręczenia

206. S.K. prawdopodobnie odebrane po 10 lipca 2003 r.

207. A.A. odbiór [...]r.

208. B.A. j.w.

209. A.S. odbiór [...]r.

210. S.S. j.w.

211. M.K. odbiór [...]r.

212. M.M. j.w.

213. W.O. odbiór [...]r.

214. M.T. odbiór [...]r.

215. A.B.-B. odbiór [...]r.

216. M.B. j.w.

217. E.G. odbiór [...]r.

218. Polski Związek D. odbiór [...]r.

219. M.W. prawdopodobnie odebrane po 10 lipca 2003 r.

220. E.J. brak prawidłowego awiza

221. M.J. j.w.

222. R.J. j.w.

223. E.J. j.w.

224. M.H. j.w.

225. K.H. j.w.

226. J.H. j.w.

227. E.B. doręczono [...]r.

228. D.G. prawdopodobnie odebrane po 10 lipca 2003 r.

229. A.G. j.w.

230. H.S. j.w.

231. T.C. brak prawidłowego awiza

232. A.W. nie doręczono

233. A.S. awizowano prawdopodobnie po 10 lipca 2003 r.

234. K.S. brak prawidłowego awiza

235. R.S. j.w.

236. H.S. j.w.

237. A.O. j.w.

238. J.M. j.w.

239. H.M. j.w.

240. Z.K. j.w.

241. J.K. odebrano [...]r.

242. K.K. nieprawidłowe awizo

243. R.K. zmarł

244. A.K. wyprowadził się

245. F.K. j.w.

246. J. R. j.w.

247. A.G. j.w.

248. A.G. j.w.

249. A.J. zmarła

250. A.J. zmarła

251. J.G. j.w.

252. Z.K. wyprowadziła się

253. J.H. zmarł

254. A.K. wyprowadził się

255. L.K. j.w.

256. G.P. j.w.

257. M.P. j.w.

258. D.K. j.w.

259. J.M. zmarła

260. J.M. zmarł

261. J.G. wyprowadził się

262. J.H. brak prawidłowego awiza

263. J.H. j.w.

264. J.W. j.w.

265. J.B. brak daty odbioru zawiadomienia

266. E.G. przebywa poza granicami kraju

267. Z.H. nie doręczono

268. E.H. wyprowadziła się

269. J.H. j.w.

270. I.S. nie doręczono

271. P.S. nie doręczono

272. J.B. nie doręczono

273. Z.B. nie doręczono

274. M.H. brak daty doręczenia

275. F.H. j.w.

276. E.S. wyprowadziła się

277. W.S. j.w.

278. B.R. doręczono [...]r.

279. A.R. j.w.

280. J.W. j.w.

281. J.W. j.w.

282. W.D. nie doręczono

283. J.S. nie doręczono

284. J.S. j.w.

285. S.W. przebywa za granicą

Podkreślić przyjdzie, iż z akt tut. Sądu sygn. akt II SA/Gl 236/04 wynika, że B.K. oraz Z.K. jako współwłaściciele działki nr [...] w G., położonej na terenie, objętym projektem planu, dotyczącym dzielnicy O., zostali prawidłowo powiadomieni o wyłożeniu projektu planu już po dniu 11 lipca 2003 r., tj. wejściu w życie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zawiadomienie to nastąpiło bowiem w trybie zastępczym z art. 44 kpa (przy odpowiednim zastępowaniu), zaś awizowanie przesyłki, której nie doręczono adresatom, miało miejsce w dniu [...]r. Mając na uwadze stan prawny, wówczas obowiązujący doręczenie należało zatem uznać za skuteczne z dniem [...]r. Tytuł prawny do nieruchomości został zaś udokumentowany wypisami z rejestru gruntów, stąd też brak podstaw do negowania faktu, iż chodzi o osoby, których interes prawny może zostać naruszony ustaleniami projektu planu. Nadto, brak dowodu doręczenia zawiadomienia G.S. (sprawa tut. Sądu II SA/Gl 243/04).

Na tej podstawie stwierdzić należało, iż wobec B.K. i Z.K. oraz G.S. nie dochowano wymogu zawiadomienia przed dniem 11 lipca 2003 r. Taki stan rzeczy oznacza zaś, iż w niniejszej sprawie skutek ten musiał prowadzić do wniosku, iż po wejściu w życie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, brak było podstawy prawnej do dalszego prowadzenia wszczętej uprzednio procedury planistycznej na podstawie uchwały Rady Miejskiej w G. z dnia [...]r. nr [...], dotyczącej dzielnicy O. W konsekwencji, nie było dopuszczalne podjęcie zaskarżonej uchwały o odrzuceniu zarzutu w trybie art. 24 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Już jedynie z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny zobligowany był uwzględnić skargę A. G. poprzez stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały, zaś podniesione w niej kwestie, dotyczące merytorycznej wadliwości aktu, nie miały żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy i stąd nie było potrzeby ich rozważenia.

Orzeczenie Sądu oparto na treści art. 147 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przy czym upływ rocznego terminu od podjęcia kwestionowanego aktu, nie stanowił przeszkody do stwierdzenia jego nieważności, jako że w niniejszej sprawie nie miał zastosowania przepis art. 94 ust. 1 w zw. z art. 101 ust. 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), bowiem ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym stanowi regulację całościową ze skutkami, wymienionymi w art. 27 ust. 1.

Wobec uwzględnienia skargi należało orzec o niewykonalności zaskarżonej uchwały po myśli art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Roszczenie skarżącej o zwrot kosztów postępowania wygasło wobec niezłożenia wniosku o ich zasądzenie (art. 210 § 1 cyt. ustawy).

SW