Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1077/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2004-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

I SA/ Wr 1077/04 POSTANOWIENIE Dnia 20 września 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Józef Kremis po rozpoznaniu w dniu 20 września 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza Miasta B. na uchwalę Rady Miejskiej w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie budżetu Gminy B. na rok 2004 postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Sygnatura akt I SA/Wr 1077/04

UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi Burmistrza Miasta B. jest uchwała Rady Miejskiej w B. z dnia [...]r. (nr [...]) w sprawie budżetu Gminy B. na rok 2004. Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności tej uchwały w części dotyczącej wynagrodzeń pracowników Gminno-Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B., dołączając kserokopię swojego wniosku z dnia [...]r. (nr [...]) do Regionalnej Izby Obrachunkowej we W. o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały oraz kserokopię pisma tejże Izby z dnia [...]r. (nr [...]) do Burmistrza z informacją, że Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej nie stwierdziło naruszenia prawa przez Radę Miejską przy podejmowaniu wspomnianej uchwały.

Skarżący powołał się na art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie "usg"), podnosząc przy tym, że wezwał Radę Miejską w B. do usunięcia naruszenia prawa. Wobec negatywnego stanowiska Rady, wyrażonego w piśmie z dnia [...]r., Burmistrz uznał, że Jego interes prawny, jako organu wykonawczego, został naruszony", co spowodowało wniesienie skargi. Zdaniem skarżącego, zmniejszenie środków na wynagrodzenia stanowi zagrożenie pełnej realizacji nałożonych na Ośrodek Pomocy Społecznej w B. zadań, zwłaszcza przy zwiększającej się liczbie osób korzystających ze świadczeń społecznych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).

Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej w skrócie "uppsa"), a także na akty organów tych jednostek i ich związków, inne niż określone w art. 3 § 2 pkt 5 wspomnianej ustawy, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 6 tej ustawy).

Skarga Burmistrza B. na uchwałę Rady Miejskiej B. nie może być rozpoznana, gdyż została złożona przez nieuprawnionego do wniesienia skargi. Należy przede wszystkim zauważyć, że według art. 50 § 1 uppsa, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Podobnym kryterium posłużył się ustawodawca w art. 101 ust. 1 usg stanowiąc, że uchwałę z zakresu administracji publicznej może zaskarżyć do sądu administracyjnego każdy, czyj interes lub uprawnienie zostały naruszone taką uchwałą. Skargę na taką uchwałę można wnieść do sądu administracyjnego w imieniu własnym lub reprezentując grupę mieszkańców gminy, którzy na to wyrażą pisemną zgodę.

Treść przywołanych unormowań pozwala twierdzić, że w zborze podmiotów legitymowanych do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w trybie art. 50 § 1 uppsa oraz art. 101 ust. 1 usg nie mieści się burmistrz. Trzeba bowiem podkreślić, że wójt, burmistrz lub prezydent miasta nie jest samodzielnym, odrębnym od gminy podmiotem. Ustawodawca lokuje go w strukturze organizacyjnej gminy, przypisując mu rolę organu wykonawczego podstawowej jednostki samorządu terytorialnego (art. 26 usg), który wykonuje uchwały rady gminy i zadania określone przepisami (art. 30 ust. 1 usg), w tym także budżet (art. 30 ust. 2 pkt 4 usg). Funkcjonowanie wójta, burmistrza lub prezydenta miasta w charakterze organu wykonawczego gminy oznacza, że realizując zadania jednostki samorządu terytorialnego nie ma on własnego (jako organ), innego aniżeli gmina "interesu prawnego". Również kierowanie przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta bieżącymi sprawami gminy oraz reprezentowanie jej na zewnątrz nie czyni z tego organu odrębnego od gminy podmiotu, skoro w tych działaniach artykułuje on wolę oraz "interes prawny" tej właśnie jednostki samorządu terytorialnego.

W kontekście poczynionych uwag uprawniony jest wniosek, że wójt, burmistrz lub prezydent miasta, działający jako organ gminy, nie jest uprawniony do wniesienia w trybie art. 101 ust. 1 usg skargi do sądu administracyjnego na uchwałę rady gminy (miasta) w sprawie budżetu tej jednostki samorządu terytorialnego, gdyż występując w charakterze organu, nie należy do kręgu podmiotów, o których mowa w art. 50 § 1 uppsa oraz art. 101 ust. 1 usg.

Skoro w rozpoznawanej sprawie Burmistrz B. wskazał w skardze niedwuznacznie, że występuje w takim właśnie charakterze, a więc działa jako organ gminy (na s. 1 skargi określono, że skarżącym jest "Burmistrz B.", a podpis B. A. zaopatrzony został pieczęcią "Burmistrz"), w uzasadnieniu skargi stwierdził zaś, że kwestionowana uchwała narusza ,jego interes prawny, jako organu wykonawczego", przeto - stosownie do dyspozycji art. 58 § 1 pkt 6 w związku z § 3 uppsa - należało skargę odrzucić.