Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 187/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-12-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 par 1 pkt 6 i par 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2002 r. p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

J. D. (dalej jako: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2002 r. "o spowodowanie skorygowania nieprawnego stanu powstałego wskutek niepraworządnych działań funkcjonariuszy WSOWŁ oraz Departamentu Kadr MON".

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Na wstępie wskazać należy, że skarga na bezczynność organu dopuszczalna jest tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia, akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w sprawach indywidualnych, jak również w sprawach dotyczących innych niż ww. akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw, czyli w granicach zakreślonych przez art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej jako: ".p.p.s.a.".

Przepisy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. stanowią, iż sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Nie ulega wątpliwości, że Sąd rozpoznaje skargę na bezczynność jedynie wówczas, gdy organ był obowiązany do wydania decyzji, postanowienia, czy też innego aktu lub podjęcia czynności z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 p.p.s.a.). Ewentualne stwierdzenie bezczynności skutkuje zobowiązaniem organu do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności.

Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2002 r. skarżący zwrócił się do Ministra Obrony Narodowej o spowodowanie skorygowania nieprawnego stanu powstałego w jego sprawie wskutek niepraworządnych działań Komendanta WSOWŁ w Z. oraz oficerów z Departamentu Kadr MON. Przedmiotowy wniosek stanowi zatem skargę, o której mowa w art. 227 k.p.a., bowiem zawiera zarzut wadliwej działalności pracowników organu.

Zauważyć należy, iż w postępowaniu uregulowanym przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd nie kontroluje ani tzw. skarg powszechnych, składanych do organów administracji w trybie określonym w Dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, dalej jako "k.p.a."), zatytułowanym "Skargi i wnioski", ani skarg na bezczynność organów w zakresie załatwienia tego rodzaju spraw przez organ.

Przedmiotem skargi powszechnej może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga ta jest środkiem obrony interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego, i wnoszona jest w związku z już podjętym działaniem organu, ewentualnie w związku z brakiem takiego działania, ma na celu zwrócenie uwagi właściwym organom na wszelkie nieprawidłowości powstałe w wyniku takiego działania lub zaniechania. Postępowanie w sprawie tego typu skarg ma cechy samodzielnego jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego i kończy się czynnością materialno-techniczną, określoną w art. 238 § 1 k.p.a., informującą stronę o sposobie załatwienia skargi (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2692/11).

Zwrócić należy uwagę, że w postępowaniu uregulowanym przepisami działu VIII k.p.a. nie rozstrzyga się żadnej sprawy administracyjnej, a jedynie informuje o sposobie załatwienia skargi. Zatem czynności podejmowane w tym trybie przez organy administracji samorządowej i rządowej nie są rozstrzygnięciami, o których mowa w cytowanym na wstępie art. 3 § 2 p.p.s.a., a zatem nie przysługuje również skarga na bezczynność organu w zakresie rozpoznania skargi powszechnej.

W tej sytuacji, uznać należy, że skarga wniesiona przez J. D. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu w zakresie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2002 r., dotyczącego nieprawidłowych działań pracowników organu, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.