Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 25/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2004-07-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Starosta
Powołane przepisy: article: art. 217 par. 1
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) Asesor WSA Mirella Łent Protokolant Mariusz Pstruś po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2004 r. sprawy ze skargi Grażyny i Stanisława P. na bezczynność Starosty I. w przedmiocie wydania zaświadczenia 1. zobowiązuje Starostę I. do dokonania czynności w sprawie o wydanie zaświadczenia w terminie 7 dni od daty doręczenia akt, 2. zasądza od Starosty I. na rzecz Grażyny i Stanisława P. kwotę 150 zł (sto pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

II SAB/Bd 25/04

UZASADNIENIE

Stanisław i Grażyna P. wnieśli do tut. Sądu skargę, poprzedzoną wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, gdyż "organ starosty i. wywiódł wydane zaświadczenie z dnia [...] .2003 r. znak [...] na kłamstwie". Kłamstwo to polega na tym, że w działkach o numerach [...] od 1966-68 znajduje się podziemna przemysłowa infrastruktura techniczna inwestycji liniowej składająca się z pasa 6 sztuk rurociągów podziemnych o przekroju 500 mm azbestowo - cementowych

Zaświadczenie jest wywiedzione na kłamstwie, gdyż miało miejsce czasowe wyłączenie z produkcji gruntów rolnych działek o wymienionych wyżej numerach. Zaświadczenie w treści nie wykazało istniejącej od 1966-68 podziemnej przemysłowej infrastruktury technicznej, której zakres ilustruje mapa nr [...] z [...]1997 r.

Skarżący wnieśli o unieważnienie tego zaświadczenia.

Starosta I. wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że ewidencja gruntów jest wyłącznie zbiorem informacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń, uregulowane w dziale VII Kodeksu postępowania administracyjnego ma charakter uproszczony i nie jest postępowaniem administracyjnym, o jakim mowa w art. 1 pkt 1 K.p.a. Zgodnie z art. 217 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o wydanie zaświadczenia. Zaświadczenie określa się jako potwierdzenie pewnego stanu rzeczy przez właściwy w danej materii rzeczowo i miejscowo organ administracji publicznej. Strona, żądając zaświadczenia, powinna wykazać swój interes prawny w jego uzyskaniu.

W przypadku żądania wydania zaświadczenia przez stronę, organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów lub stanu prawnego, wynikających z prowadzonych przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu (art. 218 § 1 K.p.a.). Odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

Skarżący we wniosku z [...] 2003 r. wnieśli o wydanie zaświadczenia, że grunty o numerach działek [...] pod powierzchnią których znajdują się rurociągi przemysłowe nie związane technologicznie z produkcją rolniczą lub bezpośrednio służących do produkcji rolniczej spełniają ustawowe kryteria gruntów rolnych w rozumieniu ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych z 3 lutego 1995 r. (Dz. U. Nr 16, poz. 78).

Starosta I. wydał zaświadczenie z dnia [...] 2003 r. zaświadczając, że grunty obejmujące obszar działek: [...] położone we wsi D. Gmina I. o łącznej powierzchni 2,200 ha są wykazane w ewidencji gruntów jako grunty rolne i jako takie spełniają kryteria ustawowe wynikające z ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 1995 r. Nr 16, poz. 78 ze zm.).

Porównanie treści zaświadczenia i treści żądania wskazuje, że wydane zaświadczenie nie odpowiada treści żądania. Uzasadnia to potraktowanie skargi Grażyny i Stanisława P. jako skargi na bezczynność. Skarżący wyczerpali tryb wniesienia skargi, wnosząc w stosownym terminie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Przepis art. 219 K.p.a. stanowi, że odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia. Starosta I. pozostaje zatem w zwłoce nie wydając takiego postanowienia. Bezczynność w sprawie wydawania postanowień jest objęta kognicją sądów administracyjnych (art. 3 § 2 pkt 2 i 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

Jeżeli organ odmawia wydania zaświadczenia o treści żądanej przez wnioskującego, to stosownie do art. 219 K.p.a. wydaje postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia o treści żądanej. Załatwienie wniosku może nastąpić także poprzez wydanie zaświadczenia o treści żądanej. W razie potrzeby można przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające. Można także uznać żądanie za częściowo zasadne, wydając w tym zakresie zaświadczenie, a w pozostałym zakresie (zgodnie ze swoją właściwością) odmówić wydania zaświadczenia o treści żądanej, względnie przekazać żądanie do innego organu rzeczowo lub miejscowo właściwego.

Uznając zatem, że Starosta I. pozostaje w zwłoce w zakresie całościowego ustosunkowania się do żądania skarżących, należało zobowiązać go do zajęcia stanowiska w przedmiocie rozstrzygnięcia wniosku o wydanie zaświadczenia.

Uzasadnia to, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), postąpienie jak w sentencji.