Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 582/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2006-11-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.P.M. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie: zobowiązania do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

E.P.M., działający przez pełnomocnika adw. M.S. wniósł skargę na decyzję Wojewody nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. w przedmiocie zobowiązania cudzoziemca – E.P.M. do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W skardze pełnomocnik skarżącego zarzucił naruszenie przepisów prawa międzynarodowego, naruszenie procedury postępowania administracyjnego oraz nieuwzględnienie wszystkich okoliczności sprawy poprzez pominięcie okoliczności, iż skarżący bardzo słabo zna język polski i zupełnie nie zna polskiego prawa, a działał bez pełnomocnika oraz, że w toku postępowania nie był też pouczony o przysługujących mu prawach. Pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie skarżonej decyzji jako wydanej z naruszeniem przepisów Konwencji o ochronie praw człowieka i dóbr osobistych.

Wpis od skargi uiszczony został w dniu 25 września 2006 r. w wysokości 200,00 zł.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 214 §-1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dale p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki.

Stosownie do art. 221 ustawy p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

Bezspornym jest, że w sprawie został uiszczony wpis w wysokości 200,00 zł (dowód: polecenie przelewu k. 2 akt sądowych) oraz to, że skarga została wniesiona przez umocowanego adwokata (dowód: pełnomocnictwo k. 5 akt sądowych).

Treść § 2 ust. 3 pkt.8 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 24 grudnia 2003 r. nr 221, poz. 2193) stanowi, iż wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu cudzoziemców, paszportów i wiz - 300,00 zł.

W sprawach pism wnoszonych do sądu administracyjnego przez adwokatów lub radców prawnych istnieje z mocy samego prawa obowiązek jednoczesnego uiszczenia opłaty stałej pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania lub jego odrzucenia, przy czym jak wynika z treści art. 221 p.p.s.a. pismo wniesione przez adwokata lub radcę prawnego winno być opłacone należycie, czyli zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Oznacza to, że adwokaci (radcy prawni) są zobowiązani do uiszczania wpisu stałego od skargi bez wezwania sądu, pod rygorem odrzucenia skargi.

Pełnomocnik musi pokonać trudności, jakie występują w związku z właściwym opisaniem sprawy, od której wnoszony jest wpis, aby ustalić jego wysokość. Są one rozwiązywalne, chociaż wymagają dołożenia najwyższej staranności.

Uiszczenie wpisu stałego przez adwokata lub radcę prawnego w wysokości mniejszej niż należna powoduje, że wniesiona przez niego skarga nie jest należycie opłacona, co obliguje sąd do jej odrzucenia bez wezwania, do uiszczenia opłaty -post. NSA z 08 grudnia 2004 r., OZ 701/04 (niepubl.).

Zdaniem Sądu przepisy określające rodzaj i wysokość opłaty w niniejszej sprawie są na tyle jasne, że nie budzą uzasadnionych wątpliwości interpretacyjnych.

Ponieważ w sprawie nie uiszczono wpisu sądowego w prawidłowej wysokości, dlatego w oparciu o wyżej wymienione przepisy prawa postanowiono o odrzuceniu skargi.