Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3695/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-07-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek  bezWO
Powołane przepisy: article: art. 18,  art. 19,  art. 22
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Sędziowie Sędzia WSA Beata Sobocha, Sędzia WSA Matylda Arnold-Rogiewicz, , po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku U.R. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w osobach Marty Waksmundzkiej-Karasińskiej, Elżbiety Olechniewicz i Sylwestra Golca od orzekania w sprawie ze skargi U.R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia oddalić wniosek


UZASADNIENIE

W zażaleniu na postanowienie z 21 listopada 2017 r. Skarżący U.R. zawarł wniosek o wyłączenie od udziału w sprawie sędziów WSA: Marty Waksmundzkiej-Karasińskiej, Elżbiety Olechniewicz i Sylwestra Golca, wskazując, iż sędziowie ci "wpisali się jednoznacznie w charakterystyczną dla sądów linię obrony koleżanek i kolegów w imię źle pojętej solidarności zawodowej" i nie gwarantują oni nawet minimalnego obiektywizmu. Skarżący podkreślił, że przytoczona przez sędziów argumentacja nie znajduje oparcia ani w orzecznictwie, ani w doktrynie, na dowód czego przytoczył jedną z ostatnich uchwał Sądu Najwyższego.

Z oświadczeń złożonych przez wymienionych wyżej sędziów wynika, że po ich stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.", wyłączające od rozpoznania niniejszej sprawy. Nie istnieją nadto inne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności (art. 19 P.p.s.a.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek Skarżącego należało oddalić.

Zgodnie z art. 18 § 1 P.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:

1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;

2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;

3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;

4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;

5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;

6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;

6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;

7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.

Ponadto sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (§ 3).

Niezależnie od przyczyn wymienionych powyżej sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie, o czym stanowi art. 19 P.p.s.a.

W ocenie Sądu kierowane pod adresem sędziów WSA: Marty Waksmundzkiej-Karasińskiej, Elżbiety Olechniewicz i Sylwestra Golca zarzuty są wyłącznie przejawem subiektywnych odczuć Skarżącego, sprowadzających się do stwierdzenia, że sędziowie ci "nie gwarantują...nawet minimalnego obiektywizmu".

Tymczasem jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 22 czerwca 2018 r. (II FZ 356/18) wyłączenie na podstawie powyższego przepisu powinno odwoływać się do zobiektywizowanych przesłanek, tak aby wątpliwość co do bezstronności sędziego mogła zostać uznana za mającą realne podstawy. Nie wystarcza do zastosowania wskazanego przepisu występowanie u strony podejrzenia, co do braku bezstronności sędziego, czy subiektywne przekonanie strony, co do negatywnego do niej nastawienia sędziego.

W niniejszej sprawie przekonanie Skarżącego o braku obiektywizmu sędziów wynika raczej z jego niezadowolenia z faktu wywiedzenia skutków prawnych z dokonanego w tej sprawie doręczenia zastępczego. Tymczasem w orzecznictwie utrwalony jest pogląd, w myśl którego nie jest dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, iż wnioskodawca kwestionuje zasadność rozstrzygnięć wydanych w sprawie z udziałem tego sędziego, nawet jeśli dopuściłby się on uchybień procesowych. Innymi słowy niezadowolenie strony z rozstrzygnięcia sprawy czy też ze sposobu prowadzenia postępowania sądowego nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego, bowiem zarzuty te strona może podnosić w środkach odwoławczych od orzeczeń Sądu I instancji (por. postanowienie NSA z 5 września 2008 r., I OZ 665/08).

Pogląd powyższy Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni podziela.

Reasumując stwierdzić należy, że Skarżący nie podał żadnych konkretnych okoliczności, które wskazywałyby na istnienie przynajmniej jednej z przesłanek wyłączenia sędziego. Co więcej sędziowie, o wyłączenie których wnosi złożyli pisemne oświadczenia, iż w niniejszej sprawie nie występują po ich stronie przesłanki przewidziane w art. 18 P.p.s.a., a także inne okoliczności które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w tej sprawie (art. 19 P.p.s.a.).

Skarżący nie podał okoliczności, które mogłyby podważyć prawdziwość tych oświadczeń.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 18, art. 19 oraz art. 22 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.