Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 774/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2010-11-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono zawieszenia postępowania
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1, art. 131
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 19 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r. postanawia: odmówić zawieszenia postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Szczecinie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego

z dnia [...] nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza z dnia [...]. nr [...], określającą T. S.A. z siedzibą w W. wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2007 r. na kwotę [...]zł.

Pełnomocnik Spółki pismem z dnia 19 listopada 2010 r. wniósł o zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z uwagi na to,

że rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy zależy od wyniku postępowania w sprawie ze skargi konstytucyjnej PS E S.A. (sygn. akt SK 21/07),

od wyniku postępowania w sprawie pytania prawnego, jakie Wojewódzki

Sąd Administracyjny w Gliwicach skierował do Trybunału Konstytucyjnego

(sygn. akt P 33/09) oraz skargi T. S.A. o zbadanie zgodności art. 1a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r.

o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.) z art. 217

w związku z art. 84 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:

Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy

zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do zawieszenia postępowania sądowego z powołanych przyczyn. Wskazane przez Spółkę postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia

1 czerwca 2009 r. sygn. akt I SA/GL 110/09 dotyczy wątpliwości prawnych, jakie pojawiły się na tle pojęcia "obiektów budowlanych", zawartego w art. 1a ust. 1 pkt 2

w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach

i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.) i definiowania

go w odniesieniu do obiektów służących do wydobywania kopaliny, nazywanych też zespołem urządzeń i instalacji technicznych stanowiących obiekt budowlany. Wprawdzie ww. Sąd skierował do Trybunału Konstytucyjnego wniosek o zbadanie zgodności powołanych powyżej przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych

z art. 217 w związku z art. 84 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, jednakże tut. Sąd związany jest przede wszystkim wykładnią prawa dokonaną w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sygn. akt II FSK 1674/09, II FSK 1675/09

i II FSK 1673/09) wydanych w analogicznych sprawach, toczących się przed tut. Sądem ze skargi T. S.A. W uzasadnieniu tych wyroków Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie wskazał, że przedmiot sporu czyli "kanalizacja kablowa i ułożone w niej kable stanowią budowlę w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, a tym samym stanowią (łącznie) przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości jako budowla w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 1a pkt 2 u.p.o.l." Ponadto, Naczelny Sąd Administracyjny uznał przy tym, iż "rozstrzygnięcie niniejszego sporu nie wymaga zwrócenia się z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego o zgodność art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. z art. 2, art. 31 ust.3, art. 32 ust. 1 i 2, art. 64 ust. 1 i 2 , art. 84 i art. 217 Konstytucji RP - stosownie do art. 193 ustawy zasadniczej".

Mając na uwadze powyższe okoliczności oraz to, że zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej, a także konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, Sąd uznał, iż skoro Spółka ma możliwość złożenia wniosku o wznowienie postępowania w przypadku gdyby TK stwierdził niekonstytucyjność przepisu, na podstawie którego wydano zaskarżony przez stronę akt, to tym samym jej interes prawny pozostaje zabezpieczony, gdyż posiada instrument prawny służący eliminacji z obrotu prawnego aktu wydanego

na podstawie niekonstytucyjnego przepisu.

Z tych względów zawieszenie postępowania w sprawie Sąd uznał

za niecelowe i na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 131 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.