Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SO/Łd 10/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 0002
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny /art.55 ustawy PPSA/
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 16 października 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, Protokolant Sekretarz sądowy Jarosław Moraczewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2008 roku sprawy z wniosku J. Ś. o wymierzenie grzywny Prokuratorowi Okręgowemu w Ł. w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) p o s t a n a w i a: oddalić wniosek. LS


UZASADNIENIE

II SO/Łd 10/08

UZASADNIENIE

W dniu 16 listopada 2007 r. J.Ś. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o udzielenie informacji, czy do Sądu została przekazana skarga na Prokuraturę Okręgową w Ł. z dnia 18 października 2007 r. w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej dotyczącej zakresu badania osoby podejrzanej o popełnienie przestępstwa przez powołanego przez Prokuraturę biegłego lekarza psychiatrę. Jednocześnie skarżący wskazał, że jeśli skarga nie została przekazana, to wnosi o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Do wniosku załączył kopię skargi z dnia 18 października 2007 r.

W dniu 28 listopada 2007 r. Sąd wezwał skarżącego do złożenia odpisu wniosku z dnia 16 listopada 2007 r., informując, że do dnia 26 listopada 2007 r. nie wpłynęła skarga na Prokuraturę Okręgową w Ł. w sprawie nieudzielenia informacji publicznej.

W dniu 11 grudnia 2007 r. organ przesłał do Sądu kopię skargi J.Ś. z dnia 18 października 2007 r.

W dniu 12 grudnia 2007 r. Sąd zwrócił Prokuraturze kserokopię skargi J.Ś. i wezwał ją w trybie art. 54 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do nadesłania oryginału skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

Na podstawie zarządzenia Sędziego z dnia 20 grudnia 2007 r., odpis wniosku o wymierzenie grzywny przesłano organowi z prośbą o ustosunkowanie się do jego treści w terminie 14 dni.

W odpowiedzi złożonej w Sądzie w dniu 18 stycznia 2008 r., Prokuratura Okręgowa w Ł. wniosła o oddalenie wniosku skarżącego o wymierzenie grzywny.

W uzasadnieniu pisma wyjaśniła, iż w dniu 11 czerwca 2006 r. Prokuratura Rejonowa Ł. wszczęła dochodzenie z art. 226 § 1 kk o znieważenie przez J.Ś. policjanta. W dniu 26 czerwca 2007 r. zarzut ten postawiono skarżącemu. Dnia 10 lipca 2007 r. wydano postanowienie o powołaniu biegłych lekarzy psychiatrów do zbadania stanu zdrowia J.Ś. Po otrzymaniu odpisu postanowienia, J.Ś. w dniu 18 lipca 2007 r. zwrócił się do Prokuratury Okręgowej w Ł. z wnioskiem o udzielenie na podstawie art. 1 ust. 1, art. 6 ust. 1 pkt 3 d i art. 10 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej – informacji na temat przebiegu badania stanu jego zdrowia psychicznego przez biegłych lekarzy. Następnie w dniu 19 lipca 2007 r. skarżący złożył zażalenie na postanowienie o powołaniu lekarzy biegłych. W dniu 30 lipca i 2 sierpnia 2007 r. skierowano do skarżącego dwa pisma, w których zajęto stanowisko w zakresie wniosku z dnia 18 lipca 2007 r. o dostępie do informacji publicznej, wskazując, iż wnioskowane dane nie są informacjami publicznymi. Ponadto, w tej samej dacie wydano zarządzenie o odmowie przyjęcia zażalenia na postanowienie o powołaniu biegłych, z powodu jego niedopuszczalności z mocy ustawy. W dniu 16 sierpnia 2007 r. skarżący złożył zażalenie na zarządzenie z dnia 30 lipca 2007 r. oraz odwołanie od pisma z dnia 30 lipca 2007 r., które jego zdaniem, jest decyzją o odmowie udostępnienia informacji publicznej, wydaną w trybie art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wobec faktu, iż Prokuratura Okręgowa w Ł., ani podległa jej Prokuratura Rejonowa Ł. w Ł. nie wydawały żadnej decyzji administracyjnej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, kolejne pisma skarżącego nazwane odwołaniem od niewydanej decyzji, czy też skargą na bezczynność Prokuratury Okręgowej w Ł. w rozpatrzeniu odwołania, załączone zostały do akt sprawy karnej, celem wykorzystania w toku postępowania karnego. Co więcej, wobec zgłoszonej przez biegłych psychiatrów potrzeby przeprowadzenia opinii badania psychologicznego, akta od września 2007 r., z krótkimi przerwami pozostają w dyspozycji biegłych. Spowodowało to w szczególności brak odpowiedzi na rzekome odwołanie skarżącego z dnia 16 sierpnia 2007 r. i rzekomą skargę na bezczynność z dnia 18 października 2007 r. Poza tym, na skutek wezwania Sądu, Prokuratura Okręgowa w Ł. w dniu 3 stycznia 2008 r. przekazała do Sądu oryginał skargi z dnia 18 października 2007 r. Jednocześnie wyjaśniła, iż opóźnienie w udzieleniu odpowiedzi na pisma skarżącego, miało miejsce w sprawie karnej, a nie w sprawie administracyjnej i wiązało się z koniecznością uzyskania od biegłych ostatecznej opinii z przeprowadzonych badań. Z uwagi więc na to, iż Prokuratura nie podejmowała działań administracyjnych w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej wniosła o oddalenie wniosku J.Ś. o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Postanowieniem z dnia 12 marca 2008 r. Sąd zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego, czy wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 tej ustawy jest pismem wszczynającym postępowanie w rozumieniu art. 230 § 1 i 2 ustawy, od którego pobiera się wpis sądowy oraz czy od postanowienia, o którym mowa w art. 55 § 1 zdanie drugie, służy stronie skarga kasacyjna czy zażalenie.

Powyższe postanowienie na skutek zażalenia J.Ś., zostało utrzymane w mocy postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 382/08.

W dniu 8 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi podjął zawieszone postępowanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o wymierzenie grzywny Prokuratorowi Okręgowemu w Ł. w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jako niezasadny należało oddalić.

W postępowaniu sądowoadministracyjnym zasadą jest, że skargę do sądu wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy). Organ za pośrednictwem którego wnosi się skargę do sądu, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy). W razie niezastosowania się do tego obowiązku, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1 ustawy).

Sformułowanie art. 55 § 1 ustawy – "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu grzywny" oznacza, że wyłączną materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 w terminie przewidzianym w tym przepisie. Jednakże sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA 2006/6/156, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Wyd. Prawn. LexisNexis, W-wa 2005, str. 259).

Oceniając pod kątem wymienionych przesłanek wniosek J.Ś., podnieść przede wszystkim trzeba, że skarżący domagał się od Prokuratora Okręgowego w Ł. udzielenia informacji publicznej, dotyczącej zakresu badania osoby podejrzanej o popełnienie przestępstwa przez powołanego przez Prokuraturę biegłego lekarza psychiatrę. Z nadesłanej przez Prokuraturę odpowiedzi na skargę wynika bowiem, że w dniu 11 czerwca 2006 r. wszczęte zostało dochodzenie w sprawie znieważenia policjanta przez J.Ś.

W ocenie Sądu, tego rodzaju żądanie informacji o zakresie badania przez biegłego lekarza psychiatrę osoby podejrzanej o popełnienie przestępstwa, jak słusznie podnosił to Prokurator Okręgowy a wbrew temu co wywodzi skarżący, nie dotyczyło udzielenia informacji publicznej, o której stanowi art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Informacja, której udzielenia domagał się skarżący dotyczyła toczącego się przeciwko skarżącemu postępowania karnego o znieważenie policjanta i podlegała regulacjom Kodeksu postępowania karnego. Dlatego też działanie Prokuratora, który pisma J.Ś. w tym także i przedmiotową skargę o udzielenie informacji na temat zakresu badania osoby podejrzanej o popełnienie przestępstwa przez biegłego lekarza psychiatrę traktował jako pisma procesowe składane w toku postępowania karnego, a nie jako skargę w postępowaniu sądowoadministracyjnym w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, którą w odpowiednim terminie należy przesłać do Sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, miało swoje uzasadnienie w § 297 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 sierpnia 2007r. - Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz.U. Nr 169, poz. 1189 ze zm.). W myśl bowiem tegoż przepisu, pisma o charakterze procesowym dotyczące zakresu działania prokuratora w postępowaniu karnym w konkretnej sprawie załatwia się w trybie przewidzianym w odpowiednich przepisach tego postępowania a pism tych nie należy traktować jako skarg. Okoliczność ta nie może pozostać bez znaczenia dla oceny zasadności wniosku skarżącego.

Kolejnym zagadnieniem, jest kwestia określenia terminu, w jakim Prokurator zobligowany był przekazać skargę J.Ś. sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

Jak wynika z akt sprawy J.Ś. w dniu 19 października 2007 r. (k. 5 akt sądowoadministracyjnych) nadał w placówce pocztowej pod adresem Prokuratury Okręgowej w Ł. skargę na działanie Prokuratora Okręgowego w Ł. (opatrzoną datą 18 października 2007 r.) w przedmiocie odmowy udzielenia "informacji publicznej" dotyczącej zakresu badania osoby podejrzanej o popełnienie przestępstwa przez powołanego przez Prokuratora biegłego lekarza psychiatrę. Wspomniana skarga wpłynęła do organu w dniu 23 października 2007 r. (k. 9 akt sądowoadministracyjnych). W tej sytuacji, trzydziestodniowy termin, o którym stanowi art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi biegł od dnia 24 października 2007 r. do dnia 22 listopada 2007 r. i z podanych wyżej powodów upłynął bezskutecznie, choć okolicznością niesporną jest, że na wezwanie Sądu z dnia 12 grudnia 2007 r., organ w dniu 3 stycznia 2008 r. nadesłał odpis skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Skarga ta została zarejestrowana za sygn. akt II SA/Łd 8/08.

W tym stanie rzeczy uchybienie wypełnienia obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy w terminie przewidzianym w tym przepisie nie było znaczne zwłaszcza, że jak wynika to z wyjaśnień Prokuratora, akta prowadzonego dochodzenia a wraz z nimi pisma skarżącego pozostawały, z krótkimi jedynie przerwami, w dyspozycji biegłych, co w oczywisty sposób utrudniało czynności administracyjne i co nie może pozostać obojętnym dla oceny okoliczności sprawy i działania Prokuratora jako organu administracji. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że skarga została przekazana do sądu w tych okolicznościach bez zbędnej zwłoki a organ szczegółowo wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Tym samym wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy byłoby niezasadne, tym bardziej, że jak wynika z akt sprawy wniosek J.Ś. o ukaranie organu grzywną został złożony już w dniu 16 listopada 2007 r., a więc w istocie przed upływem terminu wskazanego w art. 54 § 2 ustawy.

Biorąc zatem pod uwagę wszystkie te okoliczności, Sąd nie stwierdził podstaw prawnych do wymierzenia organowi grzywny i na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o oddaleniu wniosku J.Ś. w tym przedmiocie.

B.C.