Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 2553/00
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2004-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 612  Sprawy geodezji i kartografii
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Gorski (spr.), Sędzia WSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz, Asesor WSA Krzysztof Retyk, Protokolant Jarosław Skopczyński, po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 11 września 2000 r. Nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów 1. uchyla zaskarżoną decyzję, a także poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy z dnia 16 lutego 2000 r. nr [...] i postanowienie Wójta Gminy z 8 lutego 2000 r. nr [...], 2. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego 30 (trzydzieści) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy wydaną po wznowieniu postępowania decyzję Wójta Gminy z dnia 16 lutego 2000 r. orzekającą o wprowadzeniu zmian w rejestrze gruntów - obręb R. - gmina S. stanowiących własność A. K. zamieszkałej w [...] z gruntów ornych na leśne.

Jako podstawę prawną zaskarżonego orzeczenia wskazano art. 2, 21 ust. 4, 5, 22 ust. 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz.U. Nr 91, poz. 444) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, iż na podstawie uproszczonego planu urządzania lasu wsi R. oraz stosownej dokumentacji geodezyjnej sporządzonej przez Zakład Usług Geodezyjnych zmieniono dotychczasowy użytek gruntowy stanowiący role na użytek gruntowy stanowiący las. Powierzchnia użytku wynosiła 1,0536 ha. Uproszczony plan urządzania lasów prywatnych wsi R. został zgłoszony do publicznego wglądu w Urzędzie Gminy na okres 14 dni przewidziany w art. 21 ust. 2 i 3 ustawy o lasach - publ. jak wyżej.

W terminie 30 dni od daty wyłożenia planu nie wpłynęły do Wojewody żadne zastrzeżenia lub wnioski właścicieli gruntów co spowodowało zatwierdzenie tego planu zarządzeniem Wojewody z dnia 19 listopada 1997 r. Nr [...].

Zaskarżona decyzja w uzasadnieniu nie odnosiła się do tego, iż utrzymano nią w mocy decyzję Wójta wydaną po wznowieniu postępowania.

Decyzję tę zaskarżyli rodzice A. K. - A. i W. K.

Wnosząc o jej uchylenie skarżący zarzucili, iż w dniu 15 maja 1998 r. uzyskali dla przedmiotowego terenu decyzję o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Kiedy wnieśli odwołanie od decyzji Wójta Gminy Nr [...] o wprowadzeniu zmian w rejestrze gruntów zmieniających użytki gruntowe z rolniczych na leśne, to organ I instancji wznowił z urzędu postępowanie w sprawie zmian w rejestrze gruntów zakończone decyzją ostateczną z dnia 26 września 1999 r. Nr [...], a następnie w dniu 16 lutego 2000 r. ponownie wydał decyzję o wprowadzeniu zmian w rejestrze gruntów - w brzmieniu identycznym j ak decyzj a Nr [...].

Skarżący zarzucają, iż postanowienie o wznowieniu postępowania i wydaną po wniesieniu postępowania decyzję doręczono im tego samego dnia, czym uniemożliwiono im zaskarżenie tego postanowienia.

Zdaniem skarżących Zarządzenie Wojewody narusza prawo, bowiem w istocie działka stanowiąca własność córki skarżących jest użytkiem rolnym a nie lasem.

O zgłoszeniu planu urządzania lasu skarżący nie byli informowani, a nadto byli przekonani, że obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego.

Na koniec skargi zarzucają, iż urzędujący w sprawie urzędnicy gminy zignorowali obowiązującą ustawę o planie przestrzennym, zaś ustawę o lasach i K.p.a. potraktowali instrumentalnie.

Od 10 czerwca 2003 r. A. K. stała się pełnoletnia.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wychodząc poza granice skargi, do czego Sąd uprawniony jest z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważa, że utrzymana w mocy zaskarżona decyzja Wójta Gminy z dnia 16 lutego 2000 r. wydana została po wznowieniu postępowania postanowieniem z dnia 8 lutego 2000 r.

Jako podstawę wniesienia powołano art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a.

W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, że decyzja została doręczona jedynie małoletniej A. K. zamiast jej ustawowym przedstawicielom.

W aktach sprawy brak jest dowodów na to, aby twierdzić, iż to, że A. K. była niepełnoletnia nie było znane organowi. Ponieważ z treści aktu notarialnego, którym dysponował organ I instancji jednoznacznie wynikało, że A. T. K. i W. K. działają w imieniu swojej małoletniej córki A. K. ur. 10 czerwca 1985 r. Z powyższego wynika, iż w sprawie nie zaistniały przesłanki do wznowienia postępowania, a co najwyżej naruszono przepisy dotyczące doręczeń decyzji.

Jeśli zatem organ I instancji otrzymał w dniu 7 grudnia 1999 r. odwołanie od decyzji z dnia 26 września 1999 r. o wprowadzeniu zmian rejestru gruntów, to winien rozpoznać to odwołanie badając, po pierwsze czy pochodzi od osoby uprawnionej, a po drugie czy upłynęły terminy do wniesienia odwołania, a w końcu rozpoznać zawartej w tym odwołaniu wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia.

Tymczasem Wójt Gminy przesłał nie podpisane i nie opłacone odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wnioskiem o uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Również brak było ustawowych podstaw do wznowienia postępowania przewidzianych w art. 145 § 1 K.p.a.

Sąd na mocy art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - publ. jak wyżej, uchylił przedmiotowe postanowienie. Spowodowało to brak podstaw do wydania decyzji z dnia 16 lutego 2000 r. Nr [...], a tym samym istniały podstawy do uchylenia zarówno tej, jak i utrzymującą ją w mocy decyzję organu II instancji.

Mając powyższe rozważania na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 145 § 1 ust. 1 oraz art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - publ. jak wyżej uchylił zaskarżoną decyzję, a także poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i postanowienie o wznowieniu postępowania.

Rozstrzygnięcie o kosztach uzasadnia art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) w zw. z art. 55 ust. 1 ustawy o NSA.