Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 91/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-09-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

SENTENCJA

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marcin Piłaszewicz na posiedzeniu niejawnym w dniu 15/09/2017 r po rozpoznaniu wniosku adw. J. B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi H. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...]/10/2016 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości i leśnym postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata adw. J. B. kwotę 240,- zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, kwotę 23 % podatku VAT w wysokości 55,20,- zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) łącznie kwotę 295,20,- zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy)


UZASADNIENIE

Adw. J. B. ustanowiona w sprawie pełnomocnikiem z urzędu skarżącej – H. M., wyznaczona w sprawie przez ORA pismem z 7/4/2017 r. w wykonaniu postanowienia Sądu z 16/2/2017 r., wniosła o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej z urzędu. Oświadczyła, że koszt tej pomocy nie został zapłacony ani w całości, ani w części.

Wniosek powyższy został poprzedzony dwukrotnym (20/4/2017 r. i 7/9/2017 r.) zapoznaniem się z aktami sprawy.

Skarżąca cofnęła skargę z uwagi na uiszczenie zaległości podatkowych i brak – już – przedmiotu sporu, natomiast Sąd umorzył postępowanie sądowe w sprawie.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej – "P.p.s.a.") wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy także zapoznanie się z aktami sprawy, sporządzanie pism procesowych, popieranie skargi czy opinii o braku podstaw skargi kasacyjnej. Obowiązkiem referendarza sądowego w niniejszym postępowaniu było ustalenie, czy pomoc prawna została rzeczywiście udzielona.

Jak wynika z akt sprawy spełnione zostały przesłanki do przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia, ponieważ pełnomocnik z urzędu podjął czynności w celu świadczenia stronie pomocy z urzędu: m.in. dwukrotnie zapoznał się z aktami sprawy i sporządził pismo procesowe w sprawie. Czynności te nie zostałyby dokonane, gdyby pełnomocnik z urzędu nie został ustanowiony w sprawie.

Brak też jakichkolwiek przesłanek do przyjęcia poglądu, że pomoc prawna nie została udzielona: nie wynika to ani z analizy sposobu działania pełnomocnika, ani z oświadczeń strony. Stąd brak jest – ale w ocenie referendarza sądowego – przesłanek do odmowy przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, jak też do zastosowania instytucji z art. 250 § 2 P.p.s.a. Zdaniem urzędnika sądowego cofnięcie skargi przez Stronę nie jest przeszkodą dla przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi – jeżeli w aktach sądowych pozostały wyrazy czynności podjętych w celu świadczenia pomocy prawnej – ponieważ pełnomocnik z urzędu nie może ponosić konsekwencji ekonomicznych obranej przez Stronę taktyki procesowej, jak też wyborów życiowych.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r., poz. 1714, dalej – "rozporządzenie").

Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy.

Jak stanowi § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, wynagrodzenie w "innej" sprawie (niż ta w której występuje wartość przedmiotu zaskarżenia), wynosi 240 zł. Niniejsza sprawa w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych zalicza się do kategorii "innych" spraw". W związku z powyższym w rozpoznawanej sprawie, zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) należało przyznać pełnomocnikowi 2400 zł powiększone o należny VAT (§ 4 ust. 3 rozporządzenia).

W związku z powyższym, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.