Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 134/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2021-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 3, art. 17
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
article: art. 32 ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 1463
law: Ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Katarzyna Matczak Sędziowie sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi B. K. na bezczynność Nadleśnictwa w udostępnieniu informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 21 maja 2021 r., B. K. złożył do Nadleśniczego Nadleśnictwa B. wniosek o udzielenie informacji, poprzez wskazanie informacji o zawartych przez Nadleśnictwo umowach dzierżawy, najmu, użyczenia lub innej formy przekazania jezior, stawów, rzek lub innych wód z innymi podmiotami. Skarżący wniósł o wskazanie dzierżawcy (najemcy), daty zawarcia umowy, okresu trwania umowy i wynagrodzenia.

Odpowiadając na wniosek, pismem z dnia "[...]" r., organ przesłał informacje dotyczące pięciu dzierżawców, podając, że są to: Fundacja "[...]" i cztery osoby fizyczne (bez podania ich danych) oraz podał wnioskowane dane dla tych pięciu podmiotów.

Pismem z dnia 15 czerwca 2021 r., skarżący zwrócił się ponownie o udzielenie konkretnych, wyczerpujących odpowiedzi na zadane pytania. Wniósł o wskazanie konkretnych dzierżawców poszczególnych jezior.

Decyzją z dnia "[...]" r. Nr "[...]", organ odmówił udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej. Organ wskazał, że podmioty, które wydzierżawiły od Nadleśnictwa tereny wodne prywatne, nie mogą zostać uznane za osobę pełniącą funkcję publiczną, jak też, dzierżawcy nie mają związku z pełnieniem funkcji publicznych. Ponadto, osoby fizyczne, zawierające umowy, nie zrezygnowały z przysługującej im ochrony, o której mowa w art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2020 r., poz. 2176), dalej jako: "u.d.i.p.", nie uzyskiwały też żadnego świadczenia ze środków publicznych. Nie realizują żadnych zadań publicznych. Tym samym, korzystają z prawa do prywatności, polegającego na nieujawnianiu imienia i nazwiska oraz innych danych, które pozwolą na identyfikację. Ujawnienie danych konsumentów stanowiłoby również naruszenie rozporządzenia Parlamentu Europejskiegoi Rady z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE, która wprowadza zaostrzony reżim ochrony danych osobowych.

Skarżący złożył odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O.

Pismem z dnia 26 sierpnia 2021 r., Kolegium przekazało odwołanie skarżącego do Nadleśnictwa B. Jednocześnie podniosło, że Nadleśnictwo B. jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy

z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz.U. z 2021 r., poz. 1275 z późn. zm.), a Lasy Państwowe są państwową jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej reprezentującą Skarb Państwa w zakresie zarządzanego mienia. W art. 32 ust. 2 tej ustawy wymieniono jednostki organizacyjne wchodzące w skład Lasów Państwowych, do których należy m.in. nadleśnictwo (pkt 3). Zgodnie natomiast z art. 35 ustawy o lasach – nadleśniczy kieruje nadleśnictwem oraz reprezentuje Skarb Państwa w stosunkach cywilnoprawnych,

w zakresie swojego działania.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, Kolegium stwierdziło, że nie ulega wątpliwości, że stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p., Nadleśniczy, jako podmiot reprezentujący Skarb Państwa, jest podmiotem zobligowanym do udzielenia informacji, jakie są w jego posiadaniu, a mają charakter informacji publicznej. Nadleśniczy nie jest zaś organem administracji publicznej, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., lecz podmiotem reprezentujący Skarb Państwa zgodnie z odrębnymi przepisami, tj. przepisami ustawy o lasach – art. 4 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p. Kolegium wskazało, że stosownie do art. 17 ust. 1 i 2 u.d.i.p, do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz

o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio (ust. 1). Wnioskodawca może wystąpić do podmiotu, o którym mowa w ust. 1, o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania (ust. 2). W związku z powyższym, stwierdziło Kolegium, że w sprawie nie ulega wątpliwości, iż od decyzji z dnia "[...]" r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W związku z powyższym, w dniu "[...]" r., Nadleśniczy Nadleśnictwa B., wydał decyzję Nr "[...]", którą utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia "[...]" r. Organ stwierdził, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie zasługuje na uwzględnienie. Wszelkie dane podlegające informacji publicznej zostały, zdaniem organu, udostępnione. Organ podtrzymał stanowisko, że podmioty, które wydzierżawiły od Nadleśnictwa tereny wodne prywatne, nie mogą zostać uznane za osobę pełniącą funkcję publiczną, jak też dzierżawcy nie mają związku z pełnieniem funkcji publicznych. Nie uzyskiwały też żadnego świadczenia pieniężnego ze środków publicznych. Sam fakt zawarcia umowy cywilnoprawnej z podmiotem publicznym nie skutkuje tym, że osoba fizyczna staje się automatycznie osobą pełniącą funkcję publiczną. W niniejszej sprawie, w ocenie organu, nie jest spełniona żadna z przesłanek zgodnego z prawem udostępnienia danych osobowych konsumentów.

Skargą z dnia 27 września 2021 r., B. K. zaskarżył bezczynność Nadleśniczego Nadleśnictwa B. w udostępnieniu informacji publicznej. Zarzucił organowi naruszenie:

1) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskania informacji publicznej, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek;

2) art. 1 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, poprzez niezasadne uznanie, iż przedmiotem wniosku nie jest udostępnienie informacji publicznej,

a w konsekwencji nieudostępnienie informacji publicznej na wniosek.

Skarżący wskazał w uzasadnieniu, że decyzją z dnia "[...]" r., organ odmówił udostępnienia wnioskowanej w dniu 21 maja 2021 r. informacji publicznej. Odwołał się od tej decyzji do Kolegium, które wskazało, że nie jest organem właściwym do rozpatrzenia odwołania. Decyzją z dnia "[...]" r., Nadleśniczy Nadleśnictwa B. utrzymał w mocy decyzję z dnia

"[...]" r., tj. odmówił udostępnienia wnioskowanej informacji. Skarżący odwołał się do wyroków sądów administracyjnych i stwierdził, że skoro umowy cywilnoprawne, jak wskazał sąd, są objęte zakresem u.d.i.p., to również takim zakresem są objęte umowy dzierżawy, najmu, użyczenia itp. Nadrzędnym aspektem jest jawność i transparentność działalności instytucji publicznych oraz kontrola społeczna. Z powodu nieudostępnienia informacji publicznej, organ pozostaje w bezczynności, co sprawia, że skarga jest zasadna i konieczna.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, stwierdzając, że podmioty, które wydzierżawiły od Nadleśnictwa tereny wodne jako osoby fizyczne, nie mogą zostać uznane za osoby pełniące funkcję publiczną, jak też dzierżawcy nie mają związku

z pełnieniem funkcji publicznych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami

a organami administracji rządowej (§ 1). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. (§ 2).

Jednocześnie zaś, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, natomiast art. 135 p.p.s.a. obliguje sąd do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa.

W myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie

w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez nie nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem w ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z bezczynnością, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.

W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2020 r., poz. 2176), powoływanej dalej również jako: u.d.i.p., informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów (art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.).

Do takich podmiotów należy bez wątpienia Nadleśniczy Nadleśnictwa B., który jest podmiotem publicznym, zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Wskazać

w tym miejscu należy, że zgodnie z art. art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r.

o lasach (Dz.U. z 2021 r., poz. 1275 z późn. zm.), Lasy Państwowe są państwową jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej reprezentującą Skarb Państwa w zakresie zarządzanego mienia. W art. 32 ust. 2 tej ustawy wymieniono jednostki organizacyjne wchodzące w skład Lasów Państwowych , do których należy m.in. nadleśnictwo (pkt 3). Zgodnie natomiast z art. 35 ustawy o lasach – nadleśniczy kieruje nadleśnictwem oraz reprezentuje Skarb Państwa w stosunkach cywilnoprawnych,

w zakresie swojego działania.

Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p., Nadleśniczy Nadleśnictwa B., jako podmiot reprezentujący Skarb Państwa, jest zobligowany do udzielenia informacji, jakie są w jego posiadaniu, a mają charakter informacji publicznej. Nadleśniczy nie jest jednak organem administracji publicznej, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., lecz podmiotem reprezentujący Skarb Państwa zgodnie z odrębnymi przepisami, tj. przepisami ustawy

o lasach – art. 4 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p.

W myśl zaś art. 17 u.d.i.p. - do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio (ust. 1). Wnioskodawca może wystąpić do podmiotu, o którym mowa w ust. 1, o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania (ust. 2).

Złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej nakłada więc na podmiot zobowiązany określone obowiązki. Winien on albo udzielić takiej informacji w terminie określonym w art. 13 u.d.i.p., albo odmówić jej udostępnienia trybie decyzji administracyjnej (o czym stanowi art. 16 ust. 1 u.d.i.p.) lub też umorzyć postępowanie

(w przypadku, o którym mowa w art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). W sytuacji zaś, gdy żądanie strony nie dotyczy informacji publicznej, brak jest podstaw do wydawania decyzji i należy jedynie wnioskodawcę poinformować pismem, że sprawa nie dotyczy informacji publicznej

(zob. wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2003 r., sygn. II SA/Gd 1153/03, LEX nr 299295).

W piśmiennictwie przyjmuje się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub podjęciem stosownej czynności (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T. Wosia, Warszawa 2005, uw. 72 do art. 3).

W przedmiotowej sprawie, w ocenie Sądu, organ wykonał obowiązki, nałożone na niego ustawą o dostępie do informacji publicznej. Wydał bowiem w dniu "[...]" r. decyzję

w sprawie wniosku skarżącego z dnia 21 maja 2021 r., a następnie ponownie rozpatrzył sprawę i wydał decyzję w dniu "[...]" r. Nie ma więc podstaw twierdzenie skarżącego, że organ dopuścił się w sprawie bezczynności. Skarżący miał prawo zakwestionować decyzję z dnia "[...]" r., utrzymującą decyzję organu z dnia "[...]" r., o czym został pouczony w tej decyzji.

Organ nie pozostawał więc w bezczynności, ponieważ załatwił wniosek decyzją

z dnia "[...]" r.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało oddalić.