Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 152/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2021-03-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T.C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] stycznia 2021 r. T.C., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] listopada 2020 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia [...] października 2018 r., nr [...] nakładającą na skarżącego karę pieniężną w wysokości 48.952,00 zł niewykonanie przez podmiot odbierający obowiązku przesłania do rejestru zgłoszenia przewozu towaru i uzyskania numeru referencyjnego dla tego zgłoszenia.

Pismem z dnia [...] stycznia 2021 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącego.

Skarżący podniósł, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, ponieważ może skutkować utratą płynności finansowej jego firmy. Działalność skarżącego przynosi bowiem w kilkunastu ostatnich miesiącach stosunkowo duże straty, które obejmują także materialne skutki występującej na terenie całego kraju pandemii wirusa COVID-19. Branża, w której działa skarżący, wymaga ciągłych nakładów finansowych - prowadzonej przez skarżącego działalności nie można wykonywać bez wydatków na zakupy towaru od producentów, zakupu paliwa dla środków transportu, ubezpieczenia, przeglądy techniczne i należności podatkowe. Egzekucja kary pieniężnej pozbawi skarżącego płynności finansowej i uniemożliwi pokrywanie bieżących, niezbędnych wydatków związanych z prowadzoną działalnością. Taka sytuacja może w konsekwencji doprowadzić do konieczności zaprzestania prowadzenia działalności, co będzie stanowiło trudny do odwrócenia skutek. Obecnie obroty działalności gospodarczej skarżącego spadły niemal o połowę, a sam skarżący w chwili obecnej poszukuje funduszy zewnętrznych aby zapewnić płynność finansową działalności gospodarczej, która już w tym momencie jest mocno zagrożona.

Skarżący powołał tezę postanowienia NSA z dnia 16 marca 2018 r., sygn. akt II OSK 510/18, zgodnie z którą w ramach oceny wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ocenie podlega to, czy we wniosku uprawdopodobniono, że jej wykonanie, jeszcze przed prawomocnym skontrolowaniem w aspekcie zgodności z prawem, może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom skarżącej. Nie chodzi tutaj przy tym o niebezpieczeństwo wyrządzenia jakiejkolwiek szkody, ale takiej, która może przybrać znaczne rozmiary, a także o sytuację taką, w której powrót do stanu poprzedniego, zmienionej w sposób istotny i trwały rzeczywistości będzie w zasadzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych nakładów sił i środków. W ocenie skarżącego sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie, bowiem wyegzekwowanie kwoty 48.952,00 złotych skutkować będzie pozbawieniem go płynności finansowej, jak i znacznym ograniczeniem prowadzenia działalności gospodarczej. Skarżący podkreślił, iż w obecnej sytuacji epidemii w Polsce i związanymi z nią trudnościami z funkcjonowaniem przedsiębiorców, skutki wyegzekwowania takiej kwoty będą dalej idące niż powstanie tylko szkody majątkowej, albowiem mogą one skutkować nawet zaprzestaniem prowadzenia działalności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualnie tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325; dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przy czym znaczna szkoda to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, www.orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej jako CBOSA).

Należy przy tym pamiętać, że ciężar dowodu spoczywa w tym przypadku na wnioskodawcy, który powinien uprawdopodobnić, że w jego sprawie spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. W orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich uprawdopodobnienie w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Dlatego tak ważne jest poparcie wniosku twierdzeniami, tezami oraz dokumentami uprawdopodabniającymi zasadność uwzględnienia wniosku. Z kolei brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w istocie uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.

Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, iż w sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku. Skarżący - reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jedynie w sposób ogólny wskazał, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, gdyż może skutkować utratą płynności finansowej jego firmy. Taka sytuacja może w konsekwencji doprowadzić do konieczności zaprzestania prowadzenia działalności, co będzie stanowiło trudny do odwrócenia skutek. Skarżący podał, że prowadzona przez niego działalność gospodarcza w kilkunastu ostatnich miesiącach przynosi stosunkowo duże straty, które obejmują także materialne skutki występującej na terenie całego kraju pandemii wirusa COVID-19. Obroty działalności gospodarczej skarżącego spadły niemal o połowę, a sam skarżący w chwili obecnej poszukuje funduszy zewnętrznych, aby zapewnić płynność finansową działalności gospodarczej, która już w tym momencie jest mocno zagrożona.

Trzeba jednak zauważyć, iż twierdzeń tych wnioskodawca nie poparł żadnymi dokumentami, nie uprawdopodobnił ich w materiale dowodowym. Skarżący nie przedłożył jakichkolwiek dokumentów obrazujących jego aktualną sytuację finansową. W takich okolicznościach należy wskazać, że skarżący nie uzasadnił swojego wniosku w sposób dostateczny, w wyniku czego brak jest możliwości dokonania przez Sąd analizy aktualnej sytuacji finansowej i majątkowej skarżącego. W związku z tym Sąd nie może stwierdzić, czy wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie rodzi dla skarżącego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Na marginesie należy wskazać, iż obowiązek o charakterze pieniężnym, a takiego dotyczy niniejsza sprawa, ma z natury odwracalny charakter. Oznacza to, że w razie jego zrealizowania, a następnie uwzględnienia skargi, objęta zaskarżoną decyzją kwota pieniężna będzie podlegała zwrotowi (por. postanowienie NSA z 23 sierpnia 2011 r., II GSK 1562/11).