Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 766/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-09-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Szpitala
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 55 par 1; art. 184; art. 194 par 2; art. 197
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 14 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Szpitala K. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2011 r., sygn. akt VII SO/Wa 38/10 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie z wniosku T. W. o wymierzenie grzywny Szpitalowi K. w W. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 23 lutego 2011 r., sygn. akt VII SO/Wa 38/10, wymierzył Szpitalowi K. w W. grzywnę w kwocie 1000 zł i zasądził od tego Szpitala na rzecz T. W. zwrot kosztów postępowania sądowego.

Odpis powyższego postanowienia doręczono profesjonalnemu pełnomocnikowi Szpitala 15 marca 2011 r. wraz z pismem przewodnim z 8 marca 2011 r., w którym nie zawarto pouczenia o przysługującym środku zaskarżenia, ale informację w nagłówku wskazującą na to, że od postanowienia przysługuje skarga kasacyjna.

Pismem z dnia 14 kwietnia 2011 r. pełnomocnik Szpitala wniósł skargę kasacyjną na ww. postanowienie z dnia 23 lutego 2011 r. Skarga ta została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 14 kwietnia 2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 16 maja 2011 r., sygn. akt VII SO/Wa 38/10, odrzucił powyższe postanowienie i zwrócił Szpitalowi kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego od zażalenia.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że zgodnie z uchwałą NSA z dnia 7 kwietnia 2008 r. (sygn. akt II FPS 1/08), od postanowienia, o którym mowa w art. 55 § 1 zdanie drugie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zgodnie z art. 173 § 1 in fine p.p.s.a. w zw. z art. 194 § 1 pkt 10 tej ustawy, służy stronie zażalenie a nie skarga kasacyjna. Dlatego też Sąd uznał, iż pismo pełnomocnika Szpitala zatytułowane skarga kasacyjna należy traktować jako zażalenie i tak też pismo to zakwalifikował.

Następnie Sąd wskazał, że zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W niniejszej sprawie termin do wniesienia zażalenia przez Szpital K. w W. rozpoczął bieg w dniu 15 marca 2011 r. i upływał w dniu 22 marca 2011 r. Pismo zatytułowane skarga kasacyjna a uznane przez Sąd za zażalenie wniesione zostało natomiast w dniu 14 kwietnia 2011 r. Tym samym Sąd stwierdził, że zażalenie zostało złożone z uchybieniem terminu do jego wniesienia, co skutkuje jego odrzuceniem.

Sąd wyjaśnił przy tym, że miał na względzie, iż pełnomocnik Szpitala otrzymał odpis zaskarżonego postanowienia przy piśmie Sądu zawierającym błędną informację o przysługującej skardze kasacyjnej i zastosował się do tej omyłkowej informacji. Sąd miał jednak na uwadze to, że pełnomocnik Szpitala jest radcą prawnym, a więc profesjonalnym pełnomocnikiem procesowym, od którego oczekiwać można należytej staranności w prowadzeniu spraw przed sądem.

Zażaleniem z 30 maja 2011 r. Szpital K. w W. zaskarżył powyższe postanowienie w całości i wniósł o jego uchylenie, przywrócenie terminu do złożenia zażalenia i nadanie mu biegu.

W uzasadnieniu pełnomocnik Szpitala wskazał, że zastosował się do jednoznacznego stwierdzenia Sądu, iż od orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna, z wszystkimi tego konsekwencjami (treść, forma, terminy).

Pismem z dnia 10 lipca 2011 r. T. W. wniosła o oddalenie powyższego zażalenia w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu jest kwestia zgodności z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odrzucającego zażalenie Szpitala K. w W. na postanowienie tego Sądu z dnia 23 lutego 2011 r., którym na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. wymierzono ww. Szpitalowi grzywnę za nieprzekazanie do sądu skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych w ustawowym terminie.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie słusznie wskazał w zaskarżonym postanowieniu, że od postanowienia wymierzającego grzywnę na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. przysługuje zażalenie a nie skarga kasacyjna. Zasadnie także pismo Szpitala z dnia 14 kwietnia 2011 r. zatytułowane "skarga kasacyjna" uznał za zażalenie.

Mając na uwadze powyższe oraz to, że postanowienie z dnia 23 lutego 2011 r. doręczono pełnomocnikowi Szpitala w dniu 15 marca 2011 r. a zażalenie błędnie zatytułowane jako skarga kasacyjna wniesiono dopiero w dniu 14 kwietnia 2011 r., stwierdzić należy, że zasadnie zostało ono odrzucone z racji wniesienia po upływie ustawowego terminu. Zgodnie bowiem z art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Termin do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lutego 2011 r. upłynął zatem Szpitalowi bezskutecznie wraz z dniem 22 marca 2011 r. Zaskarżone postanowienie odrzucające zażalenie Szpitala z dnia 14 kwietnia 2011 r. odpowiada zatem przepisom prawa.

Przywołane natomiast w niniejszym zażaleniu okoliczności wskazujące na błędne pouczenie pełnomocnika Szpitala pismem przewodnim Sądu z dnia 8 marca 2011 r. o przysługującym środku zaskarżenia, stanowią podstawę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 23 lutego 2011 r., który został zawarty w niniejszym zażaleniu i który podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.