Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 427/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-11-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 2;
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

P O S T A N O W I E N I E Dnia 24 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś (spr.) Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska WSA Szymon Widłak Protokolant: st. sekr. sąd. Kamila Perkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2009 r. wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi Spółki A w O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 31 marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym postanawia: oddalić wniosek /-/ Sz. Widłak /-/ B. Koś /-/ M .Lorych-Olszanowska


UZASADNIENIE

W dniu 5 maja 2009 r. została wniesiona skarga spółki A na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 31 marca 2009 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 10 września 2008 r. w przedmiocie zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym.

Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 8 czerwca 2009 r. skarżąca spółka została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (umowy spółki) oraz wyjaśnienie czyj podpis widnieje pod skargą – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania w tym przedmiocie pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie wysłane na adres spółki zostało odebrane przez R. B. w dniu 16 czerwca 2009 r. z adnotacją, iż pismo doręczono adresatowi (k. 19 akt sąd.).

W piśmie nadanym w dniu 2 września 2009 r. Z. M. – wspólnik skarżącej spółki wniósł w jej imieniu o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi, wyjaśniając że przedmiotowe wezwanie spółka otrzymała dopiero w dniu poprzedzającym sporządzenie pisma z dnia 2 września 2009 r., tj. w dniu 1 września 2009 r. od R. B., który nie przekazał pisma adresatowi w odpowiednim terminie. Jednocześnie podał, że R. B. nie jest pracownikiem spółki ani jej wspólnikiem i nie jest upoważniony do odbioru korespondencji w imieniu spółki. Wraz z powyższym wnioskiem Z. M. przesłał kopię umowy spółki i wyjaśnił, że pod skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego widnieje podpis Z. M.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).

Z powyższej regulacji wynika, iż warunkiem przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. W doktrynie i orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, iż kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

W niniejszej sprawie Z. M. działający w imieniu spółki A, wnosząc o przywrócenie uchybionego terminu podniósł, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało odebrane przez R. B., który nie był uprawniony do odbioru korespondencji kierowanej do spółki.

Z przesłanych przez Z. M. kserokopii dokumentów dotyczących funkcji, jaką pełnił R. B. w spółce A wynika, że R. B. prowadził działalność gospodarczą jako wspólnik tejże spółki w okresie od 23 sierpnia 1999 r. do 22 marca 2003 r. (zob. kserokopie decyzji i zaświadczeń z ewidencji działalności gospodarczej - k. 48, 53, 54 akt sąd.) , a w okresie od 1 marca 2005 r. do 31 lipca 2006 r. był zatrudniony w tej spółce na podstawie umowy o pracę (zob. kserokopia świadectwa pracy – k. 47 akt sąd.). Z powyższego wynika, że w dniu 16 czerwca 2009 r., w którym R. B. odebrał w imieniu spółki wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, nie był on ani jej wspólnikiem ani pracownikiem. Należy jednak zwrócić uwagę, że R. B. odbierał również dalsze przesyłki sądowe kierowane do spółki A (zob. k. 27, 40 akt sąd.), a wcześniej również korespondencję kierowaną do spółki w toku postępowania przed organami podatkowymi zarówno w I jak i II instancji (zob. k. 16, 24, 26, 31, 45, 52, 54 akt adm.). Ponadto z wyjaśnień Naczelnika Urzędu Pocztowego w O. wynika, że – według oświadczenia doręczyciela, R. B. zamieszkuje pod adresem spółki i jest osobą upoważnioną przez właścicieli firmy do odbioru korespondencji, lecz brak pisemnego pełnomocnictwa pocztowego (k. 43 akt sąd.).

Jednocześnie należy zauważyć, że skuteczność doręczeń dokonywanych na rzecz spółki do rąk R. B. nie była kwestionowana przez wspólników spółki A na etapie postępowania podatkowego ani w toku postępowania sądowego w odniesieniu do przesyłek kierowanych do spółki - poza wezwaniem do usunięcia braków formalnych skargi, w związku z którym uchybiono terminowi do ich uzupełnienia i to pomimo, że wcześniej (we wniosku o przywrócenie terminu) powołano się na okoliczność braku upoważnienia R. B. do odbioru korespondencji w imieniu spółki. Co więcej, skuteczność powyższych doręczeń potwierdza również fakt, że zarówno w toku postępowania podatkowego, jak i postępowania sądowego udzielano odpowiedzi na kierowaną do spółki korespondencję, która została odebrana przez R. B. Tylko w sytuacji, gdy spółka nie uczyniła zadość wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, powołano się na brak upoważnienia R. B. do odbioru korespondencji w imieniu spółki. Powyższe okoliczności w ocenie Sądu całkowicie podważają wiarygodność twierdzenia, że R. B. nie był upoważniony przez wspólników spółki A do odbioru korespondencji w imieniu spółki pomimo braku formalnego (pisemnego) upoważnienia w tym zakresie. W konsekwencji należało przyjąć, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało odebrane w dniu 16 czerwca 2009 r. przez R. B. jako osobę upoważnioną do odbioru pism w imieniu spółki A, a tym samym skutecznie doręczone spółce w tym dniu. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął więc bezskutecznie z dniem 23 czerwca 2009 r. Natomiast powołana przez Z. M. okoliczność, że otrzymał on wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi dopiero w dniu poprzedzającym sporządzenie wniosku z dnia 2 września 2009 r. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi, tj. w dniu 1 września 2009 r., nie stanowi w ocenie Sądu o braku winy strony w uchybieniu terminowi do usunięcia braków formalnych skargi. Należy bowiem zaznaczyć, że wszelkie działania i zaniechania osoby, którą wspólnicy faktycznie upoważnili do odbioru korespondencji w imieniu spółki, obciążają w tym zakresie samą spółkę. Jednocześnie nie wskazano na żadne wyjątkowe okoliczności uniemożliwiające niezwłoczne przekazanie pisma adresatowi (i w konsekwencji uczynienie zadość wezwaniu w zakreślonym terminie), ani też na jakiekolwiek inne okoliczności pozwalające przyjąć, że nieuzupełnienie braków skargi w terminie nastąpiło wskutek przeszkód niemożliwych do pokonania przy dochowaniu należytej staranności.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

/-/ S. Widłak /-/ B. Koś /-/ M. Lorych – Olszanowska