Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 810/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-08-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 36 ust. 1
journal: Dz.U. 2015 poz 1412
law: Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków Sędziowie Sędzia WSA Ewa Kamieniecka (sprawozdawca) Sędzia NSA Henryk Ożóg Protokolant st. asystent sędziego Aleksandra Dobosiewicz- Sass po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi Z. K. na decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia opłatą za czynności wykonane w ramach bieżącego nadzoru sanitarnego oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

|

Przedmiotem skargi jest decyzja D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] października 2015 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia skarżącego opłatą w kwocie 496,00 zł za czynności wykonane w ramach bieżącego nadzoru sanitarnego

Organ pierwszej instancji wskazał, że w dniu 20 lipca 2015 r. przedstawicielki Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego przeprowadziły kontrolę sanitarną w Gospodarstwie Agroturystycznym "A" w M., należącym do Z. K., w wyniku której stwierdzono uchybienia higieniczno-zdrowotne, szczegółowo opisane w protokole kontroli. Uchybienia te stanowią wykroczenie z art. 113 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 2015 r., poz. 1094 ze zm.) oraz naruszenie art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2013 r., poz. 947 z późn. zm.). W przypadku naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych strona obowiązana jest do uiszczenia opłaty na podstawie art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz zarządzenia Dyrektora Powiatowej Stacji Sanitarno – Epidemiologicznej w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w sprawie zasad naliczania opłat za badania i inne czynności wykonywane przez Powiatową Stację Sanitarno – Epidemiologiczną w W. oraz wprowadzenia cennika.

W odwołaniu strona wniosła o uchylenie decyzji w całości i uznanie jako nienależnego obciążenia zapłatą kwoty 796 zł oraz jej zwrot na rachunek bankowy strony. Przede wszystkim strona zarzuciła, że organ nie miał prawa ukarać go mandatem w kwocie 300 zł i nakazać mu zapłaty kwoty 496 zł za dokonane czynności kontrolne. Według strony pracownicy Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie mieli w dniu 20 lipca 2015 r. prawa wstępu do prywatnego mieszkania rolnika, skoro nie było podejrzenia ani stwierdzenia choroby zakaźnej.

Organ odwoławczy, utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję, stwierdził że stosownie do art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2015 r., poz. 1412) za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania, z zastrzeżeniem ust. 2 (nie pobiera się opłat, jeżeli w wyniku badań nie stwierdzono naruszenia tych wymagań). Przeprowadzona w dniu 20 lipca 2015 r. kontrola sanitarna wykazała szereg nieprawidłowości dotyczących zarówno stanu sanitarno-porządkowego, jak i stanu sanitarno-technicznego w Gospodarstwie Agroturystycznym "A" w M. W związku z powyższym strona jako właściciel gospodarstwa agroturystycznego, odpowiedzialny za przestrzeganie wymagań sanitarnych, zobowiązana jest do uiszczenia opłaty za czynności wykonane w ramach bieżącego nadzoru sanitarnego. Opłatę naliczono zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. Nr 36, poz. 203) oraz wydanego na jego podstawie zarządzenia Dyrektora Powiatowej Stacji Sanitarno – Epidemiologicznej w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w sprawie zasad naliczania opłat za badania i inne czynności wykonywane przez Powiatową Stację Sanitarno – Epidemiologiczną w W. oraz wprowadzenia cennika. Koszt czynności kontrolnych wyniósł ogółem 496 zł (czas trwania czynności kontrolnych z dojazdem – 5 godz. i 25 min., stawka roboczogodziny – 42 zł, liczba osób wykonujących czynności kontrolne – 2, koszty kontroli ogółem – 455 zł, koszty dojazdu – 40,62 zł). Organ odwoławczy uznał, że opłata została naliczona prawidłowo i brak jest podstaw do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżący wniósł o unieważnienie lub uchylenie decyzji, unieważnienie protokołu kontroli, zwrot skarżącemu nienależnie pobranego mandatu w wysokości 300 zł i nienależnie pobranej kwoty 496 zł oraz zwrot kosztów procesowych, zarzucając naruszenie art. 36 ust. 2 ustawy o PIS, ponieważ opłatę naliczono bez przeprowadzenia obowiązkowych badań laboratoryjnych.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że pracownicy Inspekcji Sanitarnej nie mieli prawa wstępu do mieszkania, w którym strona zamieszkuje od 2001 r. Nie mogli też stwierdzić naruszenia wymagań higieniczno-zdrowotnych, ponieważ nie pobrano próbek i nie przeprowadzono badań laboratoryjnych. Bez badań laboratoryjnych nie można stwierdzić naruszeń. Opłatę naliczono w sposób nieuprawniony za czynności nie powiązane z badaniami laboratoryjnymi.

W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2).

Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

W rozpatrywanej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Spór pomiędzy stronami dotyczy zasadności obciążenia skarżącego opłatą w kwocie 496,00 zł za czynności wykonane w ramach bieżącego nadzoru sanitarnego w trakcie kontroli przeprowadzonej w gospodarstwie agroturystycznym skarżącego.

Jak wyjaśniono skarżącemu w uzasadnieniu do wyroku z dnia 10 sierpnia 2016 r. sygn. akt IV SA/Wr 809/15, pracownicy Inspekcji Sanitarnej uprawnieni byli do wstępu do budynku mieszkalnego, w którym skarżący wynajmuje pokoje turystom i dokonania czynności w zakresie nadzoru sanitarnego.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, wskutek braku utrzymania należytej czystości i porządku w gospodarstwie agroturystycznym, obiekt skarżącego stwarzał potencjalne zagrożenie sanitarne dla gości. Zgodnie z protokołem kontroli z dnia 20 lipca 2015 r. stwierdzono w pokojach zakurzone szafy, regały, parapety, brudną powierzchnię drzwi, pajęczyny. W łazienkach stwierdzono zniszczoną obudowę kabin natryskowych, pokrytą przebarwieniami koloru ciemnego, zapajęczone ściany, brudną zakurzoną wannę z hydromasażem, brak pokrętła od ciepłej wody. Stwierdzono, że umywalki, dozowniki na mydło, podajniki na ręczniki, parapety są zakurzone i brudne, posadzki nieposprzątane, niedomyte drzwi. Stwierdzono, że blat szafek kuchennych i podłoga w kuchni są nieposprzątane. Dwie lodówki i dwie kuchenki mikrofalowe wymagają dokładnego wymycia. Stwierdzono też brudne i zakurzone fotele i kanapę na tarasie oraz zniszczoną powierzchnię nóg stołów i krzeseł na tarasie. Powyższe ustalenia nie są kwestionowane przez skarżącego. Skarżący w zastrzeżeniach pokontrolnych jedynie stwierdził, że uchybienia te nie zagrażają zdrowiu i życiu turystów, przebywających w gospodarstwie agroturystycznym.

Należy zaznaczyć, że wbrew twierdzeniom skarżącego do stwierdzenia powyższych uchybień nie było konieczne przeprowadzenie badań laboratoryjnych.

Skarżącego obciążono opłatą w kwocie 496,00 zł za czynności wykonane w ramach bieżącego nadzoru sanitarnego. Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2015 r., poz. 1412) za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania (...). Opłaty ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych. Wbrew twierdzeniom skarżącego opłaty pobiera się więc nie tylko za badania laboratoryjne, ale także za inne czynności związane ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego. Nieuzasadniony jest więc zarzut skarżącego odnośnie naruszenia art. 36 ust. 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. Nr 36, poz. 203), wydanego na podstawie art. 36 ust. 4 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, wysokość opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności ustala się na podstawie bezpośrednich i pośrednich kosztów ich wykonania. Do bezpośrednich kosztów wykonania innych czynności zalicza się koszty poniesione w związku z wykonaniem innej czynności obejmujące m. in. średnie wynagrodzenie pracowników wykonujących inne czynności oraz koszty podróży służbowych pracowników (§ 3 cyt. rozporządzenia). Do pośrednich kosztów wykonania innych czynności zalicza się koszty działalności stacji sanitarno-epidemiologicznej poniesione w związku z wykonaniem innej czynności (§ 4 cyt. rozporządzenia). Stosownie do załącznika nr 1 do zarządzenia Dyrektora Powiatowej Stacji Sanitarno – Epidemiologicznej w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w sprawie zasad naliczania opłat za badania i inne czynności wykonywane przez Powiatową Stację Sanitarno – Epidemiologiczną w W. oraz wprowadzenia cennika, średnia stawka godzinowa wraz z pochodnymi oraz narzutem kosztów pośrednich dla pracowników nadzoru przeprowadzających kontrolę wynosi 42 zł. Kontrolę przeprowadziło w gospodarstwie agroturystycznym skarżącego dwóch pracowników, kontrola wraz z dojazdem pracowników trwała 5 godz. i 25 min. Koszty kontroli wyniosły ogółem 455 zł. Koszty dojazdu wyniosły 40,62 zł. Koszt czynności kontrolnych ogółem wyniósł (po zaokrągleniu do pełnej złotówki) 496 zł. Opłata za czynności wykonane w ramach bieżącego nadzoru sanitarnego została prawidłowo ustalona przez organy obu instancji.

Wobec stwierdzonych nieprawidłowości nałożono także na skarżącego mandat karny w wysokości 300 zł na podstawie art. 113 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 2015 r., poz. 1094 ze zm.). Jednakże z tytułu ukarania mandatem karnym nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę należało oddalić.