Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 7/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 128 par 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Artur Mudrecki po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L. Sp. z o.o. w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 listopada 2007 r., sygn. akt I SA/Po 986/06, odmawiające podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie ze skargi L. Sp. z o.o. w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 7 lipca 2006 r., nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

UASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 listopada 2007 r., sygn. akt I SAPo 986/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił podjęcia postępowania w sprawie zawieszonej postanowieniem z dnia 9 stycznia 2007 r. w sprawie ze skargi L. sp. z o.o. w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 7 lipca 2006 r., nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od października do grudnia 2004r.

W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że postanowieniem z dnia 9 stycznia 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zawiesił postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) (dalej; u.p.p.s.a.) z uwagi na skierowanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi pytania prejudycjalnego do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w Luksemburgu dotyczącego zasadności stosowania sankcji w postaci dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku VAT.

Dalej zaznaczono, że wprawdzie postanowieniem z dnia 6 marca 2007 r. ETS orzekł w powyższym zakresie jednak nie udzielił odpowiedzi na zadane mu pytanie, lecz stwierdził, że nie jest w tym przedmiocie właściwy ze względu na fakt, że sprawa dotyczy okresu rozliczeniowego, w którym Polska nie była jeszcze członkiem Unii Europejskiej.

Mając na uwadze powyższe Sąd I instancji odmówił jednak podjęcia postępowania z uwagi, że przedmiotem sporu w zawieszonej sprawie jest zasadność ustalenia podatnikowi przez organ podatkowy dodatkowego zobowiązania podatkowego na podstawie art. 109 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług za miesiące od października do grudnia 2004 r. a istotne w tej sprawie będzie miało udzielenie odpowiedzi przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich na pytanie zadane przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 31 lipca 2007 r., sygn. akt I FSK 1062/06, dotyczące zasadności stosowania sankcji w postaci dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku VAT po dniu 1 maja 2004 r.

W zażaleniu na powyższe postanowienie strona wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na jego treść, tj. naruszenie art. 128 § 1 pkt 4 u.p.p.s.a. przez odmowę podjęcia zawieszonego postępowania, pomimo zaistnienia okoliczności faktycznych nakazujących jego podjęcie.

Autor zażalenia wskazał, że sprawa niniejsza różni się od sprawy której dotyczyło pytanie prawne skierowane przez WSA w Łodzi. W przeciwieństwie bowiem do tamtej sprawy w niniejszej sprawie zakwestionowane przez organy podatkowe faktury VAT były wystawione w czasie, gdy Polska była już członkiem Unii Europejskiej.

W ocenie żalącego ewidentnie zachodzą przesłanki, o których mowa w przepisie art. 128 § 1 pkt 4 u.p.p.s.a., tj. przesłanki do podjęcia postępowania w niniejszej sprawie – tym bardziej, że w międzyczasie Wojewódzki Sądy Administracyjne zdążyły już wydać kilka powołanych we wniosku o podjęcie postępowania wyroków w sprawach o podobnych ze sprawą niniejszą stanach faktycznych, dotyczących tak, jak w niniejszej sprawie kwestii odliczania podatku VAT wynikającego z faktur wystawionych przez podmiot – jak się później okazało – nie zarejestrowany jako czynny podatnik VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie jest uzasadnione.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego słusznie Sąd I instancji odmówił podjęcia zawieszonego postępowania. Zgodnie z przepisem, tj. art. 128 § 1 pkt 4 u.p.p.s.a. Sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności: gdy rozstrzygniecie sprawy zależy od wyniku innego postępowania – od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie; sąd może jednak i przedtem, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie. W sprawie przyczyną zawieszenia postępowania było powstałe pytanie prawne skierowane przez WSA w Łodzi a dotyczące kwestii zasadności dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku VAT. Zatem m.in. tej samej kwestii której dotyczy przedmiot sporu w zawieszonej sprawie. O ile jednak Europejski Trybunał Sprawiedliwości – z uwagi na fakt, że sprawa dotyczyła okresu rozliczeniowego, w którym Polska nie była jeszcze członkiem Unii Europejskiej - odmówił udzielenia odpowiedzi na wskazane wyżej pytanie prawne WSA w Łodzi, to niemniej podstawa zawieszenia postępowania nie odpadła, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 31 lipca 2007 r. zadał pytanie dotyczące stosowania sankcji w postaci dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku VAT po dniu 1 maja 2004 r. Zatem - co istotne - bezspornym jest, że wykładnia dokonana na użytek tej sprawy będzie miała znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy badanej bowiem dodatkowe zobowiązanie podatkowe zostało wymierzone za okresy rozliczeniowe po dniu przystąpienia Polski do Unii Europejskiej. Tym samym należało odrzucić argumenty żalącego upatrujące ustanie przyczyny zawieszonego postępowania w fakcie, że sprawa wynikła z pytania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi została już rozstrzygnięcia.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 orzekł jak w sentencji.