Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1184/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec - Kudiura, Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Protokolant - Agnieszka Groszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2009 r. sprawy ze skargi B. S. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia zarzutu zgłoszonego w postępowaniu egzekucyjnym; oddala skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 9 marca 2008 r. B.S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lutego 2008 r. utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2007 r. o nieuwzględnieniu przez wierzyciela zarzutu wniesionego przez dłużnika w postępowaniu egzekucyjnym.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym:

Dnia [...] lipca 2007 r. został wystawiony przez funkcjonariusza Komendy Miejskiej Policji w S. mandat karnym kredytowy w kwocie 250 zł na nazwisko B. S. Mandat ten został przyjęty, co potwierdza podpis na mandacie.

Po otrzymaniu tytułu wykonawczego w związku z egzekucją należności określonej ww. mandatem, pismem z dnia 4 października 2007 r. skarżąca B.S. zwróciła się do Wojewody [...] podnosząc, że żadnego mandatu dnia [...] lipca 2007 r. nie otrzymała . Wyjaśniła, że jest osobą niepełnosprawną, a jako podopieczna Fundacji C. korzysta z pomocy asystenta, który załatwia jej niezbędne sprawy dnia codziennego. Wskazała, że nie miała potrzeby dnia [...] lipca 2007 r. wychodzić z domu, ponieważ asystent od 4 do 6 lipca 2007 r, od godziny 9,30 do 13,30 przychodził do niej i robił jej zakupy.

W tym samym piśmie napisała, że ponieważ zepsuł się jej telewizor, dnia [...] lipca 2007 r. poprosiła o transport z Fundacji do sklepu R. w celu kupienia telewizora na raty. Ponieważ raty nie były korzystne o godzinie 12 wróciła do domu i nigdzie już nie wychodziła. Dnia [...] lipca 2007 r. po godzinie 10 , z asystentem, transportem Fundacji udała się do sklepu M., gdzie okazało się, że nie ma portfela, w którym miała dowód osobisty. Po powrocie do domu dokonała zgłoszenia utraty dowodu.

Po otrzymaniu ww. pisma wierzyciel - Wojewoda [...] zwrócił się do Komendy Miejskiej policji w S. w celu wyjaśnienia podniesionego przez B. S. zarzutu, iż nie popełniła ona zarzucanego jej wykroczenia.

Pismem z dnia 12 listopada 2007 r. Zastępca Naczelnika Sekcji Prewencji KMP w S. poinformował, że w sprawie zostało przeprowadzone postępowanie wyjaśniające, w wyniku którego ustalono, że [...] lipca 2007 r. około godz.14.05 funkcjonariusze KMP w S. interweniowali w kompleksie handlowym G. w sklepie R. na ul. [...] w związku z zatrzymaniem na kradzieży kobiety. Na podstawie dowodu osobistego ustalono , że jest to B.S.. Podczas postępowania wyjaśniającego funkcjonariusze wyjaśnili, że osoba, którą legitymowali miała problemy z poruszaniem się, co świadczyło, że jest niepełnosprawna ruchowo w związku chorobą zaniku mięśni. Tę informację przekazała funkcjonariuszom B. S., twierdząc jednocześnie, że jest podopieczną F. i, że została przywieziona do sklepu G. samochodem tej Fundacji.

Po sprawdzeniu w Fundacji , na podstawie karty przewozu osób stwierdzono, że dnia [...] lipca 2007 r. B.S. korzystała z transportu samochodem [...] o godzinie 10 z [...] do G. i o 14,30z G. na [...]. Powyższe ustalenia świadczą o tym, ze B. S. była [...] lipca 2007 r. o godz.14.05 legitymowana i ukarana jako sprawca wykroczenia w sklepie przy ul. [...].

Po otrzymaniu powyższych wyjaśnień Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 2007 r. postanowił nie uwzględnić zarzutu wniesionego w postępowaniu egzekucyjnym przez B. S.

Na postanowienie Wojewody [...] B.S. wniosła zażalenie do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, podtrzymując swoje twierdzenie, że żadnego mandatu nie otrzymała, a jej dowodem osobistym posłużyła się inna osoba.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2008 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...], wskazując w uzasadnieniu postanowienia, że przeprowadzone w sprawie postępowanie, a w szczególności pismo KMP w S. potwierdzają zasadność zastosowania postępowania mandatowego wobec B. S.

Na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji B. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, podnosząc, że nie jest sprawcą zarzucanego jej wykroczenia, nie kwitowała odbioru mandatu, padła ofiarą kogoś, kto posłużył się jej dokumentem. Zarzuciła, że nie przesłuchano w sprawie jej asystenta, który mógłby poświadczyć jej wiarygodność.

Sąd zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Sąd nie znalazł podstaw do uznania, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygniecie. Nie dopatrzył się też naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub wystąpienia przesłanek pozwalających na stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia.

Przeciwko B. S. zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne w celu wyegzekwowania należności nałożonej na nią mandatem karnym. Zasady prowadzenia takiego postępowania reguluje ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zwana dalej "ustawą" (t.jed. Dz.U. z 2005 r. Nr 229, poz.1954 ze zm.). Dłużnikowi przysługuje prawo wnoszenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Zgodnie z art. 33 pkt 4 ustawy podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być błąd co do osoby zobowiązanego.

Taki zarzut zgłosiła skarżąca. Zarzut taki, zgodnie z art. 34 §1 ustawy organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonego zarzutu, a wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca. Zajęcie stanowiska przez wierzyciela ma formę postanowienia. Wierzyciel – Wojewoda [...] wypowiedział się prawidłowo w formie postanowienia.

Postanowienie zostało wydane po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego , polegającego na zwróceniu się do Komendy Miejskiej Policji w S. Sekcji Prewencji o wyjaśnienie podnoszonego przez skarżącą zarzutu. Postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone przez KMP na podstawie notatek urzędowych sporządzonych przez funkcjonariuszy policji oraz na podstawie "kart przewozu osób" Fundacji C. Z "kart przewozu osób" wynikało, że dnia [...] lipca 2007 r. B.S. korzystała z transportu Fundacji o godzinie 10 na trasie ul. [...] 6 do G. i o godzinie 14,30 z G. na ulicę [...].

Z powyższego zapisu z kart przewozu osób wynika , że w dniu oraz w czasie, kiedy wystawiony został kwestionowany przez skarżącą mandat karny przebywała ona w kompleksie handlowym G. przy ul. [...] , czyli w miejscu wystawienia mandatu. W zestawieniu z informacjami wynikającymi z karty przewozu osób za niewiarygodne należy uznać wyjaśnienia skarżącej, że dnia [...] lipca 2007 r. wróciła do domu o godzinie 12 i nigdzie więcej nie wychodziła. Jak wynika z "karty przewozu osób" skarżąca odjechała z G. na ulicę [...], czyli do miejsca zamieszkania, nie o godz. 12 , ale o godz.14,30. Ten dowód podważa wiarygodność skarżącej i ma w ocenie Sądu decydujące znaczenie w kwestii ustalenia, że mandatem ukarano B. S., a nie inną osobę posługującą się jej dowodem osobistym.

Potwierdzają to również wyjaśnienia policjantów, którzy stwierdzili, ze ukarana przez nich osoba była niepełnosprawna.

Sąd uznał, że nie przeprowadzenie dowodu z przesłuchania asystenta skarżącej, na okoliczność jej wiarygodności nie stanowi naruszenia przepisów, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Skarżąca nie twierdziła bowiem , że dnia w którym wystawiono sporny mandat karny asystent był z nią w sklepie, podała, że dopiero następnego dnia ,tj.[...] lipca 2007 r. udała się do sklepu w celu kupienia telewizora w towarzystwie asystenta.

W ocenie Sądu organy orzekające obu instancji prawidłowo ustaliły, że osobą, na którą nałożono mandat karny była B.S. i w związku z tym prawidłowo postąpiły nie uwzględniając zarzutu zgłoszonego przez nią w postępowaniu egzekucyjnym.

W konkluzji stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U.153 poz. 1270), oddalił skargę jako niezasadną.