Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 711/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-08-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Inne
Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 7 kwietnia 2009 r., sygn. akt III SA/Lu 73/09 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Prorektora Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie w przedmiocie skreślenia z listy słuchaczy studiów podyplomowych postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2009 r., sygn. akt III SA/Lu 73/09, odmówił M. H. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Prorektora Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie w przedmiocie skreślenia z listy słuchaczy studiów podyplomowych.

W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że skarżąca jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi podała, że jako adres dla doręczeń wskazała adres W. –K., natomiast korespondencja z zaskarżoną decyzją została doręczona na adres W.. Wyjaśniła, że pracownik poczty doręczając korespondencję nie stosował przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczących doręczeń, gdyż potwierdzenie odbioru nie zostało podpisane przez domownika.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdził, iż podane przez skarżącą okoliczności nie znajdują potwierdzenia w aktach sprawy, gdyż korespondencja zawierająca zaskarżoną decyzję została doręczona na adres wskazany przez skarżącą, zaś zwrotne poświadczenie odbioru zostało podpisane przez jej ojca.

W związku z powyższym, Sąd pierwszej instancji uznał, iż przedstawione przez skarżącą okoliczności nie uprawdopodobniają braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi i na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), odmówił jej przywrócenia terminu do dokonania tej czynności.

M. H. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie, podnosząc, że złożyła stosowne zawiadomienie do Prokuratury Rejonowej w Z. o podejrzeniu popełnienia przestępstwa sfałszowania dokumentu doręczenia przesyłki. Dodała, że do dnia [...]stycznia 2009 r. nie doręczono jej, ani innym domownikom korespondencji z Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W myśl art. 87 § 2 powołanej ustawy, we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

W przedmiotowej sprawie skarżąca uzasadniając brak swojej winy w uchybieniu terminu podnosi, że adresowana do niej korespondencja została doręczona na adres W.. Jednakże okoliczności tej w żaden sposób nie uprawdopodobniła. Ponadto, z akt sprawy wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że korespondencja zawierająca zaskarżoną decyzję został doręczona na adres wskazany przez skarżącą do rąk jej ojca.

M. H. podała wprawdzie, że złożyła do Prokuratury Rejonowej w Z. zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa sfałszowania dokumentu doręczenia przesyłki, jednakże nie przedstawiła żadnego dowodu na powyższe. Ponadto, zaznaczyć należy, iż dopiero wynik tego postępowania mógłby wykazać brak jej winy w uchybieniu terminu.

W tej sytuacji postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie uznać należy za prawidłowe.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.