Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2264/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-08-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych

SENTENCJA

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie


UZASADNIENIE

W skardze Skarżący G. A. zawarł wniosek o zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych z uwagi na trudną sytuację materialną. W wykonaniu wezwania referendarza sądowego przesłał formularz PPF, w którym wskazał, że utrzymuje się z działalności gospodarczej, dochód z której określił na [...] zł. Skarżący mieszka wraz z żoną, która nie pracuje. Poza mieszkaniem nie posiada żadnego majątku. Do formularza dołączył zeznanie podatkowe, strukturę przychodu w latach 2011-2012, deklaracje VAT, zawiadomienie w sprawie zajęcia rachunku bankowego.

Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:

Na wstępie należy poczynić uwagę natury ogólnej. Co prawda Skarżący nie wypełnił rubryki 4 formularza PPF, niemniej referendarz sądowy przyjął, że dostatecznie jasno granice swojego żądania zakreślił on w skardze. Wniósł on wówczas o zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, czym zainicjował niniejsze postępowanie o przyznanie prawa pomocy. Referendarz sądowy odstąpił zatem od powtórnego wzywania Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku, uznając, iż wiążący jest dla niego zakres żądania wytyczony w skardze.

Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Treść art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. jednoznacznie wskazuje, że istnienie powyższej przesłanki powinna wykazać strona ubiegająca się o prawo pomocy. Powinna ona zatem przedstawić swoją sytuację rodzinną, majątkową i dochody w taki sposób, by z przedłożonych przezeń dowodów i złożonych wyjaśnień wynikało, iż mimo ograniczenia wydatków do minimum niezbędnego dla zaspokojenia potrzeb życiowych, nie jest w stanie zaoszczędzić środków na koszty sądowe.

Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Skarżący bowiem tylko w części wywiązał się z nałożonego nań w wezwaniu z 13 sierpnia 2012 r. obowiązku przedłożenia dodatkowych informacji i dokumentów. Zignorował mianowicie wezwanie do wskazania i udokumentowania wysokości wydatków. Nie nadesłał wyciągów z rachunku bankowego, który - jak należy przypuszczać - posiada. W czerwcu br. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. zajął mu bowiem rachunek w Banku [...] , co potwierdza stosowne zawiadomienie. Wykonanie wezwania do udzielenia informacji na temat zadłużenia ograniczył do przedstawienia wspomnianego zawiadomienia o zajęciu, z którego wynika że ciążą na nim zobowiązania z tytułu podatków, składek ZUS oraz względem dwóch urzędów wojewódzkich. O tym, że nie jest to pełna informacja świadczy chociażby lektura akt administracyjnych. Wynika z nich, że Skarżący spłaca także dwa kredyty (konsumpcyjny i mieszkaniowy), których łączna rata wynosi 1.000 zł. Z akt tych wynika również, że wbrew temu co wskazał w formularzu PPF Skarżący posiada dwa mieszkania – jedno przy ul. [...] , a drugie przy ul. [...] (dane na podstawie akt sprawy III SA/Wa 2263/12).

To wszystko sprawia, że nie sposób uznać, iż Skarżący rzetelnie przedstawił swoją sytuację materialną. Zwłaszcza jeśli uwzględni się takie okoliczności jak zadeklarowanie dochodu z działalności gospodarczej na poziomie [...] zł miesięcznie, ciążące na Skarżącym zadłużenie, brak zatrudnienia żony, utrzymywanie dwóch mieszkań. Z tych względów wniosek Skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych należało załatwić odmownie. Jak bowiem wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 11 stycznia 2011 r. (II FZ 643/10) niedostarczenie żądanych przez sąd danych, przedstawienie ich w sposób niekompletny, mało czytelny powoduje, że oświadczenie wnioskodawcy pozostaje niepełne, niewystarczające do wydania pozytywnego dlań rozstrzygnięcia. Niedopełnienie więc w całości lub w części obowiązku złożenia przez stronę dodatkowego oświadczenia uzasadnia oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.