Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1355/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 30 ust. 5
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Protokolant spec. Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2011 r. sprawy ze skargi C. S. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) kwietnia 2011 r. nr (...) w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Wojewody (...) na rzecz C. S. kwot 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wojewoda (...) decyzją nr (...) wydaną (...) kwietnia 2011r. utrzymał w mocy decyzję Starosty W. z dnia (...) lutego 2011r. wnoszącą sprzeciw w sprawie dokonanego przez C. S. zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych tj. budowie ogrodzenia działki nr ewidencyjny (...) przy ul. (...) w Ś.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że zgłoszenie zamiaru wykonania ogrodzenia zostało złożone do Starosty w dniu (...) grudnia 2010r.

Organ I instancji działając na podstawie art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego – w dniu 12 stycznia 2011r. wydał postanowienie nakładając na inwestora obowiązek uzupełnienia dokumentacji załączonej do zgłoszenia w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia.

Inwestor uzupełnił żądaną dokumentację z dnia 28 stycznia 2011r., a decyzją z dnia (...) lutego 2011r. Starosta zgłosił sprzeciw do zamiaru wykonania zgłoszonych robót uznając, iż wykonanie projektowanego ogrodzenia pozostaje w sprzeczności z ustaleniami miejscowego plany zagospodarowania przestrzennego.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł C. S., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda (...) wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego.

Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie badąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 pkt 1 w/w ustawy.

Z uwagi na powyższą regulację należy uznać że kontrolowane decyzje winny zostać uchylone z tym, że nie z przyczyn podanych w skardze.

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest że w dniu (...) grudnia 2010r. inwestor C. S. dokonał zgłoszenia zamiaru wykonania ogrodzenia na dz. nr (...) przy ul. (...) od strony drogi gminnej – ul. (...).

Zgodnie z art. 30 ust. 2 ustawy – Prawo budowlane w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia, do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt. 2, oraz w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. Przepis ten stanowi nadto, iż w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nie uzupełnienia – wnosi sprzeciw, w drodze decyzji. Natomiast z treści art. 30 ust. 5 wynika, iż zgłoszenia zamiaru dokonania robót budowlanych należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie, w drodze decyzji sprzeciwu i nie później niż po upływie 2 lat od określonego w zgłoszeniu terminu ich rozpoczęcia.

Z powyższego wynika, iż inwestor ma prawo przystąpić do robót, jeżeli w ciągu 30 dni od dnia dokonania zgłoszenia nie zostanie mu doręczona decyzja zawierająca sprzeciw organu. Tak, więc brak aktywności organu w tym zakresie otwiera inwestorowi drogę do rozpoczęcia robót zgodnie z treścią dokonanego zgłoszenia.

Sprzeciw dokonany po upływie 30 – dniowego terminu nie wywołuje skutków prawnych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 329/2004). Dla prawidłowego ustalenia czy nastąpiło zachowanie przez organ 30 – dniowego terminu konieczne jest określenie początkowego biegu tego terminu, jak również daty, z jaką termin wskazany w tym przepisie kończy bieg. Przepis art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego mówi wprost o "doręczeniu zgłoszenia", wobec tego jako początkowy dzień biegu terminu należy przyjąć dzień następny po dniu, w którym nastąpiło dokonanie zgłoszenia organowi. W ciągu następnych 30 dni organ ma prawo "wniesienia sprzeciwu w drodze decyzji". Dla oceny czy "wniesienie sprzeciwu" było skuteczne należy również wyjaśnić jak należy interpretować to pojęcie. W ocenie Sądu czynność prawna wniesienia sprzeciwu wyraża się w doręczeniu decyzji zawierającej sprzeciw, a wiec dopiero poinformowanie inwestora o sprzeciwie w ciągu 30 dni od doręczenia zgłoszenia należy uznać za skuteczne wniesienie sprzeciwu. Kwestia ta została już rozstrzygnięta w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, a mianowicie w uchwale 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2008r. sygn. akt II GPS 4/08 (publik. LEX nr 448685)

W uzasadnieniu uchwały, stwierdzono, iż cechą właściwą decyzji administracyjnej będącej kwalifikowanym aktem administracyjnym, jest uzewnętrznienie oświadczenia woli kompetentnego organu administracji publicznej, które następuje przez zakomunikowanie woli jednostce, której uprawnienia lub obowiązki kształtuje decyzja administracyjna. Jak wynika z przepisów kodeksu postępowania administracyjnego wyłączną formą zakomunikowania oświadczenia woli jednostce jest doręczenie decyzji lub jej ogłoszenie. Z treści art. 109 § 1 k.p.a. wynika, iż decyzje doręcza się stronie na piśmie. Powyższe zasady mają również zastosowanie do sprzeciwu wydanego na podstawie art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy podkreślić, że zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych zostało doręczone organowi dnia (...) grudnia 2010r. a więc termin do wniesienia sprzeciwu upłynął z dniem (...) stycznia 2011r. Decyzja Starosty W. z dnia (...) lutego 2011r. została doręczona w dniu 7 lutego 2011r. a więc została wydana z naruszeniem art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego poprzez nie zachowanie terminu do wniesienia sprzeciwu.

Należy przy tym podkreślić, że wydanie postanowienia przez Starostę dnia (...) stycznia 2011r. zobowiązującego inwestora do uzupełnienia dokumentacji zgodnie z wymaganiami art. 30 ust. 2 ustawy nie przerywa biegu terminu do wniesienia sprzeciwu.

Termin wskazany w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego jest terminem zawitym i nie jest możliwe jego przedłużenie.

Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu i instancji jako wydane z naruszeniem prawa materialnego tj. art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane.