Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 214/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Dnia 22 listopada 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski, Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, Asesor sądowy Arkadiusz Blewązka (spr.), Protokolant Referent stażysta Marcin Stańczyk, po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi A.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. na rzecz A.S. kwotę 10,00 (dziesięć) złotych z tytułu zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Sygn. akt II SA/Łd 214 / 03

U Z A S A D N I E N I E

Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm.) stwierdziło niedopuszczalność odwołania A.S. od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy D. z dnia [...], znak: [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu działki nr 175/2 położonej w D. przy ulicy A, wydanej na wniosek B Spółki z o.o. w W., w związku z zamierzeniem inwestycyjnym polegającym na budowie stacji telefonii komórkowej GSM 900.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż na wniosek B Spółki z o.o. w W., Burmistrz Miasta i Gminy D. w dniu [...] wydał decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu inwestycji polegającej na budowie stacji telefonii komórkowej GSM 900 z kontenerem technologicznym na działce nr 175/2, położonej w D. przy ulicy Ogrodowej. Decyzję doręczono wnioskodawcy oraz Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko – Własnościowej w D. – użytkownikowi wieczystemu działki nr 175/2, jako stronom postępowania, w dniu 4 września 2002 roku.

W dniu 28 listopada 2002 roku do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. wpłynęło odwołania A.S. od powyższej decyzji. W odwołaniu A.S. zgłosił wniosek o uchylenie decyzji. Uzasadniając swoje odwołanie skarżący wskazał, że przedmiotowa decyzja nie została mu – jako stronie w sprawie – udostępniona i nie zapoznał się wcześniej z jej treścią. Ponadto planowana inwestycja nie została ujęta w planie zagospodarowania przestrzennego, przylega do bloków mieszkalnych, znajduje się w bardzo bliskim sąsiedztwie placu zabaw dla dzieci, obiektów rekreacyjne – sportowych i hali sportowej gimnazjum.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w następstwie rozpoznania sprawy wskazało, iż odwołanie od decyzji administracyjnej służy tylko stronie postępowania. Stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowania, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek (art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Dalej organ wskazał, iż tryb i termin wnoszenia odwołania od decyzji określa przepis art. 129 k.p.a.. Warunkiem skuteczności wniesienia odwołania jest zachowanie ustawowego terminu. Odwołanie należy wnieść w terminie 14 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji stronom. Dla strony, która została pozbawiona udziału w postępowaniu w I instancji, termin wniesienia odwołania liczy się od dnia doręczenia decyzji stronom, która brały udział w postępowaniu. Jeżeli od decyzji organu I instancji nie zostało wniesione odwołanie przez strony, które brały udział w postępowaniu i decyzja stała się ostateczna wskutek upływu terminu odwoławczego, osoba, która nie brała udziału postępowaniu, a powinna być stroną tego postępowania w rozumieniu art. 28 k.p.a., nie ma prawa do odwołania od takiej decyzji. Przysługuje jej natomiast prawo żądania wznowienia postępowania przewidziane w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. przez organ, który wydał decyzję.

Organ odwoławczy konstatował, iż z akt sprawy wynika, że A.S. nie został uznany przez organ wydający decyzję za stronę w sprawie, nie brał udziału w postępowaniu i nie doręczono mu decyzji. Stronom, które brały udział w postępowaniu decyzję doręczono w dniu 4 września 2002 roku. W związku z tym, że od decyzji nie wniesiono odwołania w ustawowym terminie odwoławczym, po upływie 14 dni od doręczenia, to jest do 18 września 2002 roku decyzja stała się ostateczna.

Pismo A.S. nazwane "odwołaniem" zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 28 listopada 2002 roku, a więc po dniu, w którym decyzja stała się ostateczna. Autor "odwołania" nie wykazał, na jakich podstawach opiera swój interes prawny w sprawie, uważając się za stronę.

Organ odwoławczy jednocześnie wskazał, iż o ile skarżącemu rzeczywiście przysługują prawa strony, to ma prawo obrony swojego interesu prawnego przez żądanie od Burmistrza Miasta i Gminy D. wznowienia postępowania na podstawie art. 145 par. 1 pkt 4 k.p.a. w trybie określonym w art. 148 k.p.a..

W dniu 11 lutego 2003 roku na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi wywiódł A.S. W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż odwołanie złożył jako członek Spółdzielni Mieszkaniowej C w D., która została uznana przez organ wydający decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, za stronę postępowania. Argumenty, jakie podniósł w imieniu członków spółdzielni nie były wzięte pod uwagę przez organ ferujący kwestionowaną decyzję. Organ ten nie potraktował skarżącego jako strony postępowania. W związku z tym skarżący złożył "pisma do Nadzoru Budowlanego (..) Starosty Powiatu, Burmistrza Miasta i Gminy, Kolegium Odwoławczego". Zamiarem skarżącego jest wstrzymanie inwestycji polegającej na montażu stacji nadawczo – odbiorczej telefonii komórkowej na kominie kotłowni oraz na dachu kotłowni, która przylega bezpośrednio do bloku mieszkalnego i znajduje się w bliskim sąsiedztwie placu zabaw dla dzieci, oraz obiektów rekreacyjno – sportowych gimnazjum. Pod kominem znajduje się chodnik dla pieszych i ulica.

Skarżący wskazał ostatecznie, iż zarówno Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., jak i Burmistrz Miasta i Gminy D., w swych pismach podnoszą, iż nie jest on stroną postępowania w sprawie budowy stacji nadawczo – odbiorczej telefonii komórkowej, co zdaniem skarżącego nie jest prawdą.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie w niniejszej sprawie, pomimo wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi, nie zostało przez ten Sąd zakończone przed dniem 1 stycznia 2004 roku, a zatem sprawa ta podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi. (art. 97 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi . (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.))

Zgodnie z treścią art. 3 par. l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w skrócie: p.s.a.) (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Analogiczne unormowanie zawiera art. 1 par. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), który stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Stosownie do unormowania zawartego w art. 145 par. 1 p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:

1. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

2. naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

3. inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję sądu oraz przyczyny wzruszenia decyzji, a także nie będąc ograniczony zarzutami i wnioskami skargi oraz przywołaną podstawą prawną (art. 134 par. 1 p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny dopatrzył się w zaskarżonym postanowieniu naruszeń prawa, rodzących konieczność jego uchylenia.

W niniejszej sprawie bezsporne jest, iż skarżącemu nie została doręczona decyzja organu I instancji ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania przedmiotowego terenu. Organ bowiem doszedł do przekonania, iż skarżący jako członek spółdzielni mieszkaniowej nie jest stroną postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, a przymiot taki posiada spółdzielnia mieszkaniowa. Bezspornym jest również i to, że odwołanie wywiedzione przez skarżącego od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy D. złożone zostało już po upływie terminu do jego zaskarżenia przez podmioty, które organ uznał za uczestników postępowania. W takiej sytuacji ugruntowany jest już pogląd prawny, iż podmiotowi, który nie brał udziału w postępowaniu I – instancyjnym, przysługuje prawo do wniesienia odwołania tylko wówczas, gdy podmiot ten, któremu organ nie doręczył ani nie ogłosił decyzji, wnosi odwołanie w terminie przewidzianym dla pozostałych stron postępowania, którym decyzję doręczono. Po upływie tego terminu stronie przysługuje jedynie wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 par. 1 pkt 4 k.p.a. (vide wyrok NSA z dnia 16 lipca 2002 roku w sprawie sygn. akt II SA 2230/00, M. Prawn. 2002/20/916).

Złożone przez skarżącego w dniu 29 listopada 2002 roku pismo zatytułowane "Odwoła od decyzji" winno zostać – w świetle tego co zostało powyżej powiedziane – potraktowane jako wniosek o wznowienie postępowania w trybie art. 145 par. 1 pkt 4 k.p.a., a nie zaś jako środek odwoławczy od decyzji organu I instancji. Natomiast organ odwoławczy otrzymując powyższe pismo skarżącego potraktował je jako odwołanie i skierował do organu niższej instancji "celem nadania sprawie biegu w trybie art. 132 – 133 kodeksu postępowania administracyjnego". Powyższe naruszenie przepisów art. 145 par. 1 pkt 4 oraz art. 127 i nast. k.p.a. nieprawidłowo ukierunkowało pismo skarżącego, a zatem miało istotny wpływ na bieg dalszego postępowania.

Z przytoczonych powyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie przepisu art. 145 par. 1 pkt 1 "c" p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie

O zasądzeniu na rzecz strony skarżącej kwoty z tytułu wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 97 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) w związku z art. 55 par. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.)

Z tych wszystkich względów orzeczono jak powyżej.