Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 993/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1, art. 87 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 24 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 sierpnia 2013 r., sygn. akt III SA/Wr 248/13 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 czerwca 2013 r., sygn. akt III SA/Wr 248/13 w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. z dnia [...] stycznia 2013 r., Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę K. S. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. z dnia [...] stycznia 2013 r.

Pismem z dnia 24 lipca 2013 r., skarżący wniósł wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku podnosząc, że nie dokonał tej czynności w przepisanym terminie z niezawinionych przez siebie przyczyn. Skarżący podkreślił, że zakład pracy, w którym jest zatrudniony od ponad sześciu miesięcy, zalega z wypłatą mu wynagrodzenia. Dlatego, aby pozyskać środki na utrzymanie oraz na zapłatę zaległych alimentów, podjął decyzję o wyjeździe do pracy za granicę. Jako datę wyjazdu wskazał dzień [...] czerwca 2013 r. Do wniosku dołączył zaświadczenie Dyrektora F. S.A. z dnia 15 lipca 2013 r. potwierdzające okoliczność, że w okresie od dnia 26 czerwca 2013 r. do dnia 31 lipca 2013 r. przebywał na urlopie bezpłatnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2013 r., odmawiając K. S. przywrócenia terminu do dokonania powyższej czynności wskazywał, że okoliczności podniesione w złożonym wniosku nie uprawdopodabniały braku winy skarżącego w uchybieniu terminowi. Nie wskazywały także, iż wnioskodawca nie mógł dokonać czynności w terminie.

Sąd Wojewódzki podkreślał, że skarżącemu doręczone zostało zawiadomienie o terminie rozprawy zawierające pouczenie, iż wyrok oddalający skargę uzasadniany jest jedynie na wniosek strony, złożony w terminie 7 dni od dnia jego ogłoszenia oraz, że wywiedzenie skargi kasacyjnej od zapadłego orzeczenia możliwe jest jedynie po otrzymaniu wyroku z uzasadnieniem. Skarżący zawiadomienie to odebrał osobiście w dniu 18 czerwca 2013 r., a zatem powziął wiadomość zarówno o terminie rozprawy jak i o treści pouczenia jeszcze przed terminem urlopu bezpłatnego oraz przed samym wyjazdem za granicę.

W ocenie Sądu Wojewódzkiego, skarżący pouczony o trybie i terminie wnoszenia skargi kasacyjnej, winien był podjąć działania - nawet nie przyjeżdżając na rozprawę - w celu uzyskania informacji o treści zapadłego wyroku i złożyć ewentualny wniosek o sporządzenia jego uzasadnienia w terminie. Niniejsze działania nie wymagały zatem od skarżącego pobytu w kraju. Skarżący mógł pozyskiwać niezbędne informacje telefonicznie lub korespondencyjnie. Tym samym pobyt skarżącego za granicą, którego nawet nie uprawdopodobnił, w okresie od 21 czerwca 2013 r. nie uniemożliwiał mu złożenia przedmiotowego wniosku.

K. S. w złożonym przez siebie zażaleniu - wnosząc o uchylenie w/w postanowienia - podnosił, że z uwagi na to, iż zakład pracy, w którym jest zatrudniony od ponad 6 miesięcy zalega z wypłatą mu wynagrodzenia, zmuszony był do wyjazdu za granicę celem uzyskania środków na utrzymanie, w tym zapłatę alimentów, z którymi zalega od kilku miesięcy. Wyjazd do pracy w dniu 21 czerwca 2013 r. w ciągu kilku tygodni pozwolił mu uregulować zobowiązania alimentacyjne. Dlatego też nie mógł złożyć ww. wniosku w przepisanym terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, przy czym obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu spoczywa na wnioskodawcy (art. 87 § 2 powołanej ustawy).

Z powyższego wynika, że brak winy w uchybieniu terminu jest podstawową przesłanką do jego przywrócenia. Przepisy regulujące instytucję przywrócenia terminu nie wskazują wedle jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony, co uzasadnia pogląd, że ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu, oczywiście przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności sprawy, jakie sąd uzna za istotne, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o własne interesy. Istotnym przy tym jest, aby strona składająca taki wniosek, uprawdopodobniła, iż istniały obiektywnie niemożliwe do przezwyciężenia przeszkody uniemożliwiające jej dochowanie terminu, o którego przywrócenie wnosi, w okresie kiedy termin ten biegł. W tym kontekście należy, zgodzić się z Sądem Wojewódzkim, że skarżący nie uprawdopodobnił, aby niedochowanie terminu do złożenia ww. wniosku było przez niego niezawinione.

Na przytoczone wyżej stanowisko, bez wpływu pozostają wskazywane przez skarżącego okoliczności, których w żadnym zakresie nie uprawdopodobnił. Sam fakt wyjazdu za granicę, który dodatkowo w żaden sposób nie został potwierdzony, nie uniemożliwiał skarżącemu powzięcia informacji o wyniku postępowania oraz podjęcia w tym czasie stosownych czynności, o czym skarżący został pouczony. Samo zaś wskazanie, iż przebywał on na urlopie bezpłatnym nie świadczy nawet o tym, iż w rzeczywistości wyjechał za granicę.

W świetle przytoczonych twierdzeń należy uznać, iż stanowisko Sądu Wojewódzkiego wyrażone w zaskarżonym postanowieniu było prawidłowe.

Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji