Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2443/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151, art. 106 par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 6, art. 7, art. 77 par. 1, art. 80, art. 189f
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 6c ust. 1, art. 2 ust. 1 pkt 14a, art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, art. 6d ust. 7, art. 35a pkt 9 lit. b, art. 3a ust. 2, art. 22 ust. 4, art. 2 ust. 1 pkt 20, art. 35c ust. 5 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 660
law: Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (spr.) Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 marca 2021 r. sprawy ze skargi "F." Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej "Prezes UOKiK", "organ odwoławczy" lub "organ") decyzją [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm), dalej "k.p.a ", art. 35a pkt 9 lit. b, art. 35c ust. 5 pkt 1 ustawy z 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 660 z późn. zm.), dalej "ustawa o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw" lub "u.o.s.m.p.", w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1668 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania "F." sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej "Skarżąca", "Spółka", "Strona" lub "Przedsiębiorca") od decyzji nr [...] z dnia 3 lutego 2020 r. wydanej przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (dalej "organ I instancji") wymierzającej Przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 10.000 zł, w związku z wprowadzeniem do obrotu w dniu 6 września 2019 r. paliwa stałego, dla którego wbrew obowiązkowi wystawił świadectwo jakości, w którym wartości parametrów paliwa stałego są niezgodne ze stanem faktycznym, potwierdzonym badaniami laboratoryjnymi, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Do wydania decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

W toku kontroli przeprowadzonej w dniu [...] września 2019 r. przez inspektorów organu I instancji ustalono, że Strona prowadziła sprzedaż paliwa stałego - węgla kamiennego. W ofercie handlowej Spółki znajdowały się 3 rodzaje paliwa stałego tj. paliwo - orzech oraz dwa rodzaje paliwa - ekogroszek. Do badań laboratoryjnych pobrano próbkę nr [...] i próbkę kontrolną nr [...] węgla kamiennego ekogroszek z partii 1,2 tony w opakowaniach jednostkowych o wartości 1.176 zł do których dołączono kopię świadectwa jakości paliw stałych nr [...] wystawionego 6 września 2019 r. przez Stronę. Ww. próbki zbadano na zgodność z parametrami wymienionymi w rozporządzeniu Ministra Energii z 27 września 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz.U. poz. 1890), dalej "rozporządzenie" lub "rozporządzenie w sprawie wymagań jakościowych", oraz w świadectwie jakości paliw stałych wystawionym przez Stronę.

Badanie przeprowadzone przez akredytowane, niezależne laboratorium P. Sp. z o.o. w S., udokumentowane sprawozdaniem z badań nr [...] z dnia [...] września 2019 r., wykazało, że oferowany w dniu kontroli węgiel kamienny ekogroszek, nr próbki [...], nie spełnia wymagań jakościowych zawartych w świadectwie jakości nr [...] z dnia [...] września 2019 r. wystawionym przez Przedsiębiorcę przy uwzględnieniu odchyleń określonych w § 2 rozporządzenia w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych, z uwagi na parametr zawartość popiołu, którego wynik wyniósł 4,87% przy wymaganiach jakościowych 7,0% oraz z uwagi na parametr zawartość wilgoci całkowitej, którego wynik wyniósł 12,4% przy wymaganiach jakościowych 10,0%.

Ponieważ badanie próbki paliwa stałego nr [...] wykazało niezgodność z parametrami wskazanymi w świadectwie jakości wystawionym przez Przedsiębiorcę, zgodnie z art. 22 ust. 7a pkt 2 ustawy o systemie i kontrolowania jakości paliw, z urzędu przeprowadzono badanie próbki kontrolnej paliwa stałego nr [...]. Badanie próbki kontrolnej paliwa stałego wykonane przez P. Sp. z o.o. w S., sprawozdanie z badań [...] z dnia [...] września 2019 r. potwierdziło fakt, że nie spełnia ona wymagań jakościowych zawartych w świadectwie jakości wystawionym przez Przedsiębiorcę przy uwzględnieniu odchyleń określonych w § 2 rozporządzenia w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych, z uwagi na parametr zawartość wilgoci całkowitej, którego wynik wyniósł 12,7% przy wymaganiach jakościowych 10,0% oraz z uwagi na parametr zawartość popiołu, którego wynik wyniósł 4,74% przy wymaganiach jakościowych 7,0%.

Organ I instancji poinformował Przedsiębiorcę o wynikach badań laboratoryjnych próbek paliwa stałego tj. węgla kamiennego ekogroszek oraz przekazał egzemplarze sprawozdań z badań laboratoryjnych. Wszczął również z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie wymierzenia kary pieniężnej.

Pismem z dnia 5 listopada 2019 r. organ I instancji zwrócił się do Strony o dostarczenie informacji o wielkości obrotu z działalności gospodarczej za rok poprzedzający rok przeprowadzenia kontroli. W odpowiedzi Spółka pismem z 20 listopada 2019 r. poprosiła o zaniechanie obowiązku przekazania informacji o wielkości obrotu wskazując, że dostawca węgla firma S. S A. w W. ustosunkował się do wyników badań laboratoryjnych stwierdzając, że brak jest podstaw do zastosowania art. 35d ust. 4 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. W dniu 14 lipca 2019 r. do organu I instancji wpłynęło bowiem pismo Pełnomocnika S. S.A. z siedzibą w W., która dostarczyła kontrolowanemu Przedsiębiorcy węgiel kamienny w sortymencie ekogroszek pobrany do badań w trakcie kontroli [...] września 2019 r., odnoszące się do informacji o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie. Pełnomocnik podniósł, że świadectwo jakości nr [...] z [...] września 2019 r. jest zgodne z obowiązującymi przepisami prawa. Jego zdaniem z treści § 2 rozporządzenia w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych wynika, iż dopuszcza się odchylenie wartości parametrów jakościowych, które w przypadku zawartości popiołu (§ 2 pkt 1) oraz zawartości wilgoci całkowitej (§ 2 pkt 4) nie może być większe niż 3%. W ocenie wnoszącego pismo parametr zawartość popiołu określony w świadectwie jakości nr [...] na poziomie 7% może ulegać zmianom w dopuszczalnym zakresie ±3 punkty procentowe, co oznacza, że jego wartość nie może być niższa niż 4% (7%-3%) i nie może być wyższa niż 10% (7%+3%). Zdaniem Pełnomocnika S. S.A. z siedzibą w W. dopuszczalne odchylenie należy obliczać jako zmianę wartości danego parametru o określoną liczbę punktów procentowych. Natomiast organ błędnie przyjmuje, że dopuszczalne odchylenie liczy się jako procent od zadeklarowanej wartości danego parametru (procent z procentu).

W związku z podnoszonymi przez kontrolowanego Przedsiębiorcę argumentami organ I instancji zwrócił się do laboratorium P. Sp. z o. o. w S. o zajęcie stanowiska w sprawie kwestionowanego przez Stronę sposobu liczenia wartości odchyleń przy ocenie wyników badań laboratoryjnych.

W piśmie z dnia 26 listopada 2019 r. P. Sp. z o.o. z siedzibą w S. wyjaśniło, że w rozporządzeniu w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych w § 2 podano dopuszczalne odchylenia wartości parametrów jakościowych jako: 3% wartości - dla zawartości popiołu 3% wartości dla zawartości wilgoci całkowitej. Zdaniem laboratorium tak sformułowany przepis świadczy o tym, że podane wartości procentowe są wartościami względnymi (czyli 3% wartości oznaczonego parametru), a nie wartościami bezwzględnymi (3 punkty procentowe).

Do organu I instancji wpłynęło pismo Prezesa UOKiK z dnia 30 grudnia 2019 r. zawierające stanowisko w przedmiotowej sprawie. Organ poinformował, że wystąpił do Ministerstwa Energii o zajęcie stanowiska w sprawie sposobu liczenia wartości odchyleń przy ocenie wyników badań laboratoryjnych. Ministerstwo Aktywów Państwowych w piśmie z 13 grudnia 2019 r. [...] wyjaśniło, że dopuszczalne odchylenia wyrażone w procentach powinny być stosowane jako procent od wartości parametru wskazanej w rozporządzeniu dla danego rodzaju paliwa stałego.

Organ I instancji zakończył prowadzone postępowanie decyzją nakładającą na Przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 10.000 zł.

W wyniku wniesionego odwołania, Prezes UOKiK utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazał, że badanie przeprowadzone przez akredytowane niezależne laboratorium wykazało, że oferowany w dniu kontroli węgiel kamienny w sortymencie ekogroszek, nr próbki paliwa stałego [...], nie spełniał wymagań jakościowych określonych w świadectwie jakości paliw stałych wystawionym przez Stronę, z uwagi na:

- zaniżoną zawartość popiołu, która wynosiła 4,87%, przy wymaganiach jakościowych podanych w świadectwie jakości wynoszących 7,00 (±3,0%)%,

- zawyżoną zawartość wilgoci całkowitej, która wynosiła 12,4%, przy wymaganiach jakościowych podanych w świadectwie jakości wynoszących 10,0 (±3,0%)%.

Ponieważ badanie próbki paliwa stałego nr [...] wykazało niezgodność z parametrami wskazanymi w świadectwie jakości wystawionym przez Przedsiębiorcę, badanie próbki kontrolnej paliwa stałego nr [...] przeprowadzono z urzędu, zgodnie z art. 22 ust. 7a pkt 2 ustawy o systemie i kontrolowania jakości paliw. Sprawozdanie z badań dotyczące próbki kontrolnej paliwa stałego nr [...] potwierdziło niespełnienie wymagań jakościowych określonych w wystawionym przez Stronę świadectwie jakości badanego paliwa stałego z uwagi na:

- zaniżoną zawartość popiołu, która wynosiła 4,74 %, przy wymaganiach jakościowych podanych w świadectwie jakości wynoszących 7,00 (±3,0%)%,

- zawyżoną zawartość wilgoci całkowitej, która wynosiła 12,7 %, przy wymaganiach jakościowych podanych w świadectwie jakości wynoszących 10,0 (±3,0%)%.

Badanie próbki kontrolnej paliwa stałego potwierdziło fakt, że nie spełnia ona wymagań jakościowych zawartych w świadectwie jakości wystawionym przez Przedsiębiorcę, przy uwzględnieniu odchyleń określonych w § 2 rozporządzenia w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych, z uwagi na parametr zawartość wilgoci całkowitej, którego wynik wyniósł 12,7% przy wymaganiach jakościowych 10,0% oraz parametr zawartość popiołu, którego wynik wyniósł 4,74% przy wymaganiach jakościowych 7,0%.

Przeprowadzając ponownie postępowanie Prezes UOKiK stwierdził, że słuszne i zgodne ze stanem faktycznym było stwierdzenie przez organ I instancji, że badane paliwo stałe jest niezgodne z parametrami wskazanymi w wystawionym przez Stronę świadectwie jakości nr [...] z [...] września 2019 r. Organ wskazał, że wartość parametru zawartość popiołu, którą wykazały badania próbki paliwa stałego nr [...] i próbki kontrolnej paliwa stałego nr [...], jest lepsza niż wartość tego parametru zadeklarowanego przez Przedsiębiorcę w świadectwie jakości paliwa stałego z nr [...] z [...] września 2019 r. W związku z powyższym, mając na uwadze stanowisko Ministerstwa Energii w sprawie stosowania przepisów dotyczących jakości paliw stałych wyrażone w piśmie [...] z [...] października 2019 r., organ I instancji prawidłowo uznał, że ustalona w wyniku badania "zwartość popiołu" wskazuje na wyższą jakości paliwa w tym zakresie niż podana. Jednakże badania laboratoryjne parametru zawartość wilgoci całkowitej próbki paliwa stałego nr [...] i próbki kontrolnej paliwa stałego nr [...] wykazały, że nie jest ona zgodna z tym co deklaruje Przedsiębiorca w świadectwie jakości paliwa stałego z nr [...] z [...] września 2019 r. Tym samym wydane organ I instancji rozstrzygnięcie jest słuszne i zgodne z prawem, bowiem ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, niewątpliwie wynika, że Strona wystawiła świadectwo jakości, w którym wartości parametrów jakościowych (wilgoci całkowitej) były niezgodne ze stanem faktycznym. Odnośnie do sposobu liczenia odchyleń określonych w rozporządzeniu w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych Prezes UOKiK przyjął stanowisko zaprezentowane w piśmie Ministerstwa Aktywów Państwowych wskazujące, że dopuszczalne odchylenia wyrażone w procentach powinny być stosowane jako procent od wartości parametru wskazanego w rozporządzeniu dla danego rodzaju paliwa stałego.

Na ww. decyzję Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając jej:

- naruszenie art. 35a pkt 9 lit b. w zw. z art. 35c ust. 5 pkt 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sytuacji gdy poddane badaniom paliwo spełnia normy określone przepisami prawa i przedsiębiorca w takim przypadku nie podlega karze;

błędne przyjęcie, iż wartość odchyleń parametrów paliwa stałego wskazana w świadectwie jakości paliw stałych Nr [...] (przedsiębiorca S. S.A., paliwo ekogroszek S. Ultra) określona została wartością względną (czyli 3% wartości oznaczonego parametru), a nie jako wartość bezwzględna (3 punkty procentowe) podczas gdy faktycznie wartości odchyleń stosowane przez laboratorium J. S.A. w ww. świadectwie odnoszą się do wartości bezwzględnych;

- błędnym przyjęciu iż obowiązujące przepisy prawa nakładają na Przedsiębiorcę obowiązek wskazywania wartości odchyleń parametrów paliwa stałego w świadectwie jakości w sposób określony w § 2 rozporządzenia w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych, które odnosi się do odchyleń parametrów brzegowych określonych w tym rozporządzeniu, a nie sposobu przedstawienia tych odchyleń w świadectwach jakości;

- błędnym ustaleniu, iż kontrolowane paliwo stałe nie spełnia parametrów jakościowych w świadectwie jakości dla paliw stałych, poprzez nierozpoznanie sprawy w sposób wszechstronny i wyczerpujący z uwagi na zaniechania przez organ I instancji zwrócenia się do laboratorium J. S.A. o wyjaśnienia odnośnie sposobu podawania wartości odchyleń przez to laboratorium.

Mając na uwadze podniesione zarzuty, Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, jak również zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Spółka wniosła również o zobowiązanie przez sąd Prezesa UOKiK o zwrócenie się do laboratorium J. S.A. do nadesłania wyjaśnień odnośnie do sposobu podawania wartości odchyleń przez to laboratorium oraz przeprowadzenie dowodu z przedmiotowych wyjaśnień.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 z późn. zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: "p.p.s.a."), sprawowana jest na zasadzie kryterium zgodności z prawem.

W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) - c) p.p.s.a ), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Mając powyższe na względzie, w ocenie Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W działaniu organu Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa materialnego. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca. Podejmując to rozstrzygnięcie organ dochował reguł postępowania administracyjnego przewidzianych w art. 6, art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa.

Przedmiotem postępowania administracyjnego prowadzonego w niniejszej sprawie było nałożenie na skarżącą, kary pieniężnej z uwagi na wystawienie świadectwa jakości dla paliwa stałego - węgla kamiennego - ekogroszek, zawierającego, parametry jakościowe paliwa niezgodne ze stanem faktycznym. Niezgodność parametru jakościowego ze stanem faktycznym polegała na tym, że przedsiębiorca wskazał w świadectwie jakości nr [...] z [...] września 2019 r., na zawartość popiołu w paliwie 4,87% przy wymaganiach jakościowych 7% oraz na parametr zawartości wilgoci całkowitej, którego wynik wyniósł 12,4 % przy wymaganiach jakościowych 10%.

Odnosząc się do zarzutów skargi, w pierwszej kolejności należy przytoczyć przepisy prawa materialnego, znajdujące zastosowanie w sprawie, wyznaczające zakres postępowania dowodowego w sprawie.

Zgodnie z art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania jakości paliw przedsiębiorca w momencie wprowadzania do obrotu paliwa stałego przeznaczonego dla gospodarstw domowych oraz do spalania w instalacjach o nominalnej mocy cieplnej mniejszej niż 1MW, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a i b, wystawia dokument potwierdzający spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 ww. ustawy, zwany "świadectwem jakości". Pojęcie "wprowadzenia do obrotu" zostało sprecyzowane w art. 2 ust. 1 pkt 14a tej ustawy. Przepis ten stanowi, że należy je rozumieć jako sprzedaż lub inną formę zbycia paliw stałych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z przeznaczeniem do użycia w gospodarstwie domowym. W przepisach ustawy o systemie monitorowania jakości paliw opowiedziano się zatem za szeroką definicją tego pojęcia, obejmującą nie tylko pierwszą czynność przekazania towaru przez jego wytwórcę bądź importera, ale każde zbycie tego towaru.

Za paliwa stałe w myśl art. 2 ust. 1 pkt 4a lit. a, b ustawy o systemie monitorowania jakości paliw uznaje się m.in.: węgiel kamienny, brykiety lub palety zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego oraz produkty w postaci stałej otrzymywane w procesie przeróbki termicznej węgla kamiennego lub węgla brunatnego przeznaczone do spalania. Zakres przedmiotowy świadectwa jakości zdefiniowany jest w art. 6d ustawy o systemie monitorowania jakości paliw. Zgodnie z art. 6 d pkt 6 ustawy o systemie monitorowania jakości paliw, wprowadzający do obrotu paliwa stałe, ma obowiązek wskazać w świadectwie jakości wartości parametrów paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2, czyli w rozporządzeniu w sprawie wymagań jakościowych.

Natomiast zgodnie z art. 6d pkt 7 ustawy o systemie monitorowania jakości paliw obowiązkiem przedsiębiorcy jest wskazanie informacji o wymaganiach jakościowych dla paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 czyli w rozporządzeniu w sprawie wymagań jakościowych.

Metody badania jakości paliw stałych określa załącznik do rozporządzenia,

natomiast zgodnie z § 1 rozporządzenia w sprawie wzoru świadectwa jakości paliw został określony wzór świadectwa jakości paliw stałych, który stanowi załącznik do tego rozporządzenia. Ponadto, jak wynika z przypisu nr 1 we wzorze świadectwa jakości określonym w rozporządzeniu Ministra Energii z 27 września 2018 r. w

sprawie wzoru świadectwa jakości paliw stałych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1892),

wartość parametrów paliwa stałego wskazuje się poprzez przedstawienie

granicznych wartości parametrów dla paliwa stałego, z uwzględnieniem dopuszczalnych poziomów odchyleń określonych w rozporządzeniu w sprawie wymagań jakościowych tj. odchyleń o których mowa w § 2 ( dopuszczalne odchylenia wartości parametrów jakościowych).

Z powołanych wyżej przepisów, wynika że przedsiębiorcy są obowiązani do wystawiania dokumentu potwierdzającego spełnienie przez paliwo stałe wymagań jakościowych określonych w przepisach szczególnych, zwanego świadectwem jakości - wprowadzając je do obrotu. Niedopełnienie obowiązku wynikającego z art. 6c ust. 1 u.o.s.m.p. tj. wystawienie świadectwa jakości, w którym wartości parametrów jakościowych są niezgodne ze stanem faktycznym podlega administracyjnej karze pieniężnej na podstawie art. 35 a pkt 9 lit. b) ustawy o systemie monitorowania jakości paliw.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do zasadniczego zarzutu skargi, dotyczącego braku uregulowań prawnych, które nakazywałyby posługiwanie się przez akredytowane laboratoria określoną formą przedstawienia wartości odchyleń parametrów badanego paliwa stałego, tj. czy powinny to być wartości odchyleń względne, czy bezwzględne, wskazać należy, iż wbrew wywodom skargi, powoływane na wstępie rozporządzenie w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych, w paragrafie 2, stanowi, iż dopuszcza się odchylenie wartości parametrów jakościowych paliw stałych, które nie może być większe niż: 1) 3% wartości - dla zawartości popiołu; (...) 4) 3% wartości - dla zawartości wilgoci całkowitej; (.,.)".

Z powyższego wynika, iż odchylenie wartości dla parametru zawartości popiołu nie może być większe niż 3% wartości oraz odchylenie wartości dla parametru zawartości wilgoci całkowitej również nie może być większe niż 3% wartości. Z przepisu tego jednoznacznie w ocenie Sądu wynika, iż wszelkie odchylenia, które mogą być przyjęte w wystawionym świadectwie jakości, jako nie większe niż 3% dotyczą wartości wyliczonego parametru. Z tych względów stanowisko strony w tej kwestii nie mogło zostać uznane za trafne, bowiem błędne jest odnoszenie omawianych odchyleń do wartości bezwzględnej, a nie do wartości względnej powiązanej z wartością wskazaną przez przedsiębiorcę, która za każdym razem może być inna.

W rozpoznawanej sprawie strona jednak wbrew przedstawianym wymaganiom, zadeklarowała w świadectwie jakości zawartość wilgoci całkowitej 10,0 (±3,0%) %. Wynik analizy parametru zawartości wilgoci całkowitej uzyskany przez niezależne laboratorium tj. P. Sp. z o.o. w S. wykazał wartość parametru zawartość wilgoci całkowitej w paliwie stałym ekogroszek na poziomie 12,4% (próbka nr [...]) i 12,7 % (próbka kontrolna nr [...]). Laboratorium jako odchylenie przyjęło następujący przedział >9,7-0,29, <10,3+0,31 i jest to rzeczywiście jak wskazał organ w zaskarżonej decyzji, wersja najkorzystniejsza dla strony, mimo nieprawidłowej deklaracji wymagania jakościowego w świadectwie jakości nr [...] z [...] września 2019 r. Jednakże pomimo przyjęcia najkorzystniejszego przedziału odchylenia parametru zawartości wilgoci całkowitej dla Strony tj. przyjęcia podwójnego odchylenia dla danego parametru (raz przez Stronę w świadectwie jakości i drugi raz przez laboratorium dokonującego badanie), badania próbek dla zawartości wilgoci całkowitej nie spełniały wymagań jakościowych deklarowanych przez Stronę w świadectwie jakości nr [...] z [...] września 2019 r.

Ponadto, trafne jest rozstrzygnięcie organu, iż parametry wskazane przez przedsiębiorcę w świadectwie jakości należy oceniać w odniesieniu do faktycznych parametrów paliwa stałego, a nie do parametrów wskazanych w rozporządzeniu w sprawie wymagań jakościowych. Strona wpisując do świadectwa jakości wartości parametrów paliwa stałego, które jest wprowadzane do obrotu, powinna była wpisać wartość parametrów paliwa stałego poprzez przedstawienie granicznych wartości parametrów dla paliwa stałego, z uwzględnieniem dopuszczalnych poziomów odchyleń określonych w rozporządzeniu w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych.

W ocenie Sądu nie znajduje również, oparcia w przepisach u.o.s.m.p. argumentacja strony, że wartości parametrów wskazane przez stronę, nie przekroczyły wartości "brzegowych" wskazanych w rubryce nr 8 świadectwa jakości, które odnoszą się do dopuszczalnych wartości maksymalnych i minimalnych parametrów określonych w rozporządzeniu w sprawie wymagań jakościowych, odrębnie dla każdego parametru.

Przypomnieć w tym miejscu należy, co zostało też szczegółowo opisane przez organ, iż art. 6 d ustawy o systemie monitorowania jakości paliw, jednoznacznie stanowi, jakie dane zawiera świadectwo jakości. Zgodnie z powołanym przepisem, świadectwo jakości zawiera:

1) oznaczenie przedsiębiorcy wystawiającego świadectwo jakości, jego siedziby i adresu;

2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) przedsiębiorcy wystawiającego świadectwo jakości oraz numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany, albo numer identyfikacyjny w odpowiednim rejestrze państwa obcego;

3) indywidualny numer świadectwa jakości;

4) określenie rodzaju paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości;

5) wskazanie systemu certyfikacji lub innego dokumentu stanowiącego podstawę do uznania, że określony rodzaj paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości, spełnia wymagania jakościowe określone w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2;

6) wskazanie wartości parametrów paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2;

7) informację o wymaganiach jakościowych dla paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2;

8) oświadczenie przedsiębiorcy wystawiającego świadectwo jakości, że paliwo stałe, dla którego jest wystawiane to świadectwo, spełnia wymagania jakościowe określone w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2;

9) oznaczenie miejsca i datę wystawienia świadectwa jakości;

10) podpis przedsiębiorcy wystawiającego świadectwo jakości albo osoby uprawnionej do jego reprezentowania."

Wzór świadectwa jakości w poszczególnych punktach, wprost wskazuje na przepisy wydane na podstawie art.3a ust.2 u.o.s.m.p. jakie zobowiązany jest zastosować przedsiębiorą tj. między innymi powołane w zaskarżonej decyzji rozporządzenie w sprawie wymagań jakościowych. W rubryce nr 6 wzoru świadectwa jakości określono: "Wskazanie wartości parametrów paliwa stałego oraz informacja o wymaganiach jakościowych dla paliwa stałego określona zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 3a ust. 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Rubryka ta uwzględnia obligatoryjne elementy świadectwa jakości określone w art. 6d pkt 6 i 7 ustawy o systemie monitorowania jakości paliw.

Rubrykę nr 7 wzoru świadectwa jakości zatytułowano: "Wartość wskazana przez przedsiębiorcę". Jednocześnie odnośnik do tej rubryki doprecyzowuje o jaką wartość faktycznie chodzi: "Wartość parametrów paliwa stałego wskazuje się poprzez przedstawienie granicznych wartości parametrów dla paliwa stałego, z uwzględnieniem dopuszczalnych poziomów odchyleń określonych w rozporządzeniu Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych."

Rubryka nr 8 jest zatytułowana "Wartość dopuszczalna" i jest podzielona na dwie podrubryki zatytułowane "wartość minimalna" i "wartość maksymalna". Odnośnik nr 2 odnoszący się do rubryki nr 8 precyzuje: "Wartość dopuszczalna dla paliwa stałego, o której mowa w rozporządzeniu Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych."

Mając powyższe na uwadze nie powinno budzić wątpliwości, że obowiązkiem przedsiębiorcy jest wskazanie wartości parametrów paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2, czyli w rozporządzeniu w sprawie wymagań jakościowych. Wskazanie wartości parametrów paliwa stałego w rubryce nr 7 wzoru świadectwa jakości wyczerpuje obowiązek wskazania wartości parametrów paliwa stałego, określony w art. 6d pkt 6 ustawy o systemie monitorowania jakości paliw. Jak wynika z odnośnika do tej rubryki, wartość wskazana przez przedsiębiorcę już we wskazanej wartości uwzględnia poziom dopuszczalnych odchyleń. Natomiast wskazanie wartości dopuszczalnej poprzez wskazanie wartości minimalnej i wartości maksymalnej w rubryce nr 8 wzoru świadectwa jakości wyczerpuje obowiązek informacyjny, określony w art. 6d pkt 7 ustawy o systemie monitorowania jakości paliw, o dopuszczalnych wymaganiach jakościowych dla paliwa stałego, dla którego jest wystawiane świadectwo jakości, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2, czyli w rozporządzeniu w sprawie wymagań jakościowych. W ocenie Sądu, z tych względów stanowisko Strony, z którego wynika, że obowiązek podawania przez przedsiębiorców jedynie parametrów "brzegowych" paliw stałych wynikających z przepisów prawa, czyli jedynie wskazywania dopuszczalnych wartości parametrów maksymalnych i minimalnych, jest błędne i nie odpowiada treści wskazanych wyżej przepisów.

Reasumując wartości parametrów zadeklarowane przez stronę w świadectwie jakości są niezgodne ze stanem faktycznym, ustalonym przez organ na podstawie wyników badań laboratoryjnych. Sankcja administracyjna została nałożona na stronę za jeden parametr - zawartość wilgoci całkowitej, którego wartość wskazana przez stronę mogła faktycznie wprowadzić w błąd nabywców paliwa stałego poprzez podanie korzystniejszej wartości niż wykazały to badania laboratoryjne. Wbrew wywodom skargi art. 35a pkt 9 lit b. w zw. z art. 35c ust. 5 pkt 1 ustawy o systemie monitorowania jakości paliw nakłada na przedsiębiorcę obowiązek wskazywania wartości odchyleń parametrów paliwa stałego w świadectwie jakości w sposób określony w § 2 rozporządzenia w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych jest oczywiście bezzasadny.

W konsekwencji za bezzasadny Sąd uznał zarzut naruszenia art. 35a pkt 9 lit b. w zw. z art. 35c ust. 5 pkt 1 ustawy o systemie monitorowania jakości paliw, bowiem kontrolowane paliwo stałe nie spełnia parametrów jakościowych w świadectwie jakości dla paliw stałych.

W ocenie Sądu nie było też podstaw faktycznych ani prawnych do zwrócenia się przez organ o wyjaśnienia w sprawie do innego laboratorium wskazywanego przez stronę.

Zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o systemie monitorowania jakości paliw, badania pobranych próbek lub próbek kontrolnych przeprowadza się w akredytowanym laboratorium. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 20 ustawy o systemie monitorowania jakości paliw, akredytowane laboratorium to laboratorium niezależne od przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania, magazynowania lub wprowadzania do obrotu paliw albo wprowadzania do obrotu paliw stałych, które uzyskało akredytację, na zasadach określonych w ustawie z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku (Dz.U. z 2017 r. poz. 1398 oraz z 2018 r. poz. 650 i 1338), do wykonywania badań jakości paliw lub paliw stałych.

Z akt sprawy wynika, że akredytowane laboratorium, które przeprowadziło badania próbek paliw stałych pobranych w toku kontroli przeprowadziło je zgodnie z obowiązującym prawem. Strona w żaden sposób ustaleń tych nie podważyła. Stanowisko strony wynika z błędnej wykładni przepisów u.o.s.m.p. oraz rozporządzenia, co stanowiło podstawę błędnych zapisów w świadectwie jakości. Podkreślenia wymaga, iż strona w swoim świadectwie jakości podała zawartość wilgoci całkowitej 10,0% a wynik wyniósł 12,4%. W wartości 10,0%, która został podana przez przedsiębiorcę, powinny zawierać się dopuszczalne odchylenia zgodnie z informacją zawartą w odnośniku do rubryki nr 7 w załączniku do rozporządzenia w sprawie wzoru świadectwa jakości.

Oprócz bezzasadności zarzutów skargi, wniosek dowodowy zawarty w skardze dotyczący zobowiązania przez Sąd organu o zwrócenie się laboratorium J. S.A. do nadesłania wyjaśnień odnośnie sposobu podawania wartości odchyleń przez to laboratorium oraz przeprowadzenie dowodu z przedmiotowych wyjaśnień, nie znajduje uzasadnienia prawnego i faktycznego. Zgodnie art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Zasadą jest zatem, że wojewódzki sąd administracyjny nie prowadzi postępowania dowodowego, a jedynie kontroluje postępowanie dowodowe przeprowadzone przez właściwe w danej sprawie organy administracji publicznej. W wyjątkowych sytuacjach wojewódzki sąd administracyjny może przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe z dokumentów. Strona nie załączyła do swojego wniosku jakiegokolwiek dokumentu, który mógłby stanowić przedmiot rozważań Sądu na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. Wbrew normie prawnej wynikającej z powołanego przepisu, strona domagała się od Sądu aby przeprowadził, niezależne postępowanie dowodowe, na okoliczności wskazane we wniosku, z pominięciem postępowania dowodowego przeprowadzonego przez organ, co w świetle art. 106 § 3 p.p.s.a jest niedopuszczalne.

W sprawie, brak jest podstaw do uchylenia decyzji organu i zobowiązanie go do przeprowadzenia postępowania dowodowego w tym zakresie, bowiem jak już Sąd wskazał na wstępie stan faktyczny został ustalony prawidłowo i zbędne byłoby dalsze prowadzenie postępowania dowodowego.

Z tych względów stanowisko strony, iż kontrolowane paliwo stałe nie spełnia parametrów jakościowych w świadectwie jakości dla paliw stałych z uwagi na zaniechania organów zwrócenia się do laboratorium J. S.A. o wyjaśnienia sposobu podawania wartości odchyleń przez to laboratorium, w związku ze stanowiskiem pełnomocnika reprezentującego S. S.A., że parametry zawartości wilgoci całkowitej oraz zawartości popiołu mogą ulec zmianie o 3 punkty procentowe, nie zasługuje na uwzględnienie. Ponadto organ trafnie zwraca uwagę w odpowiedzi na skargę, iż prowadzone w sprawie postępowanie nie dotyczyło przekroczenia norm parametrów jakościowych określonych przepisami rozporządzenia w sprawie wymagań jakościowych, tylko niezgodności danych podanych w świadectwie jakości wystawionym przez przedsiębiorcę, ze stanem faktycznym.

Odnosząc się do zarzutu skargi niezastosowania w sprawie przez organ art. 189 f k.p.a, w ocenie Sądu wskazane w zaskarżonej decyzji, nieprawidłowości powstałe w wystawieniu świadectwa jakości przez przedsiębiorcę nie są naruszeniami, których waga jest znikoma.

Wyjaśnić należy, iż w myśl art. 189 f k.p.a.:

" § 1. Organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli:

1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub

2) za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub strona została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna.

§ 2. W przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających:

1) usunięcie naruszenia prawa lub

2) powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia.

§ 3. Organ administracji publicznej w przypadkach, o których mowa w § 2, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli strona przedstawiła dowody, potwierdzające wykonanie postanowienia".

W ocenie Sądu, działania przedsiębiorcy polegające na wpisaniu w świadectwie jakości danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanowią istotne, naruszenie przepisów ustawy o systemie monitorowania jakości paliw, bowiem wprowadzają konsumentów w błąd, co do jakości paliwa i stanowią nieuczciwą, w konsekwencji niedopuszczalną reklamę wyrobu. W ocenie Sądu działanie polegające na wskazywaniu, w świadectwie jakości właściwości danego produktu, których on w rzeczywistości nie posiada, mają negatywny wpływ na pewność obrotu gospodarczego i mogą powodować eliminowanie konkurencji, która takich praktyk nie stosuje, podając wartości paliw stałych zgodnie ze stanem faktycznym, Ponadto świadectwo jakości ma zapewnić rzetelność podawanych informacji w obrocie gospodarczym w szczególności w odniesieniu do konsumentów, którzy nie mają środków do weryfikacji danych podawanych przez przedsiębiorcę.

Ponadto w ocenie Sądu mając na uwadze treść uzasadnienia do projektu ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz niektórych innych ustaw (por. druk nr 2087 Sejmu VII Kadencji) określającym, cel wystawiania świadectwa jakości paliw, równie ważne jest aby świadectwo odzwierciedlało stan rzeczywisty wprowadzanego do obrotu paliwa, a nie wystawienie jakiegokolwiek świadectwa. Zdaniem Sądu również penalizacja na gruncie prawa administracyjnego zachowania polegającego na wystawieniu świadectwa jakości paliwa stałego niezgodnie ze stanem faktycznym, została motywowana przez ustawodawcę, potrzebą zapewnienia rzetelnej i wyczerpującej informacji nabywców (konsumentów) odnośnie do nabywanego produktu, a zatem potrzebą zapewnienia świadomości odnośnie do rzeczywistej relacji ceny do jakości (parametrów) nabywanego produktu, a tym samym potrzebą zapewnienia konsumentowi rzeczywistego prawa wyboru, a także potrzebą zapewnienia odnośnie jakości zakupionego (w tym przypadku węgla).

Natomiast w stosunku do drugiej przesłanki - zaprzestania naruszania prawa, strona nie złożyła oświadczenia ani jakiegokolwiek dowodu, iż zaprzestała naruszania prawa - a więc ta przesłanka do odstąpienia wymierzenia kary nie została spełniona. W konsekwencji zarzut naruszenia art. 189 f § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie z uwagi na jednorazowość naruszenia i jego znikomy charakter nie mógł być znany z trafny. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia art. 189 f § 1 pkt 2 k.p.a.

Z tych wszystkich względów Sąd nie miał podstaw do zakwestionowania nałożenia kary pieniężnej na podstawie art.35a pkt 9 lit b u.o.s.m.p.

Wystawione przez spółkę świadectwo, o treści niezgodnej ze stanem faktycznym narusza art. 6c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania paliw, zgodnie z którym, wystawienie świadectwa jakości paliw, zawierającego dane o których mowa w art. 6d u.o.s.m.p. jest obowiązkiem przedsiębiorcy którego niewykonanie skutkuje obowiązkiem organu nałożenia kary pieniężnej.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji, oddalając skargę