Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 317/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-04-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 157 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 8 kwietnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 28 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Ol 948/15 o odrzuceniu wniosku o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 27 października 2015 r., sygn. akt II SA/Ol 948/15 w sprawie ze skargi T. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 27 października 2015 r., sygn. akt II SA/Ol 948/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę T. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] czerwca 2015 r., w przedmiocie zasiłku celowego.

W związku z wnioskiem skarżącej z dnia 30 października 2015 r. o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku i jego doręczenie w dniu 3 grudnia 2015 r. doręczono skarżącej odpis ww. wyroku wraz z uzasadnieniem.

W dniu 8 grudnia 2015 r., skarżąca złożyła osobiście wniosek o uzupełnienie ww. wyroku, na podstawie art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", przez dopisanie w treści uzasadnienia wyroku sformułowań zawartych w tym wniosku.

Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił wniosek skarżącej o uzupełnienie uzasadnienia ww. wyroku na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a., jako wniesiony z uchybieniem terminu oraz jako dotyczący uzasadnienia, a nie sentencji wyroku.

Zażalenie na ww. postanowienie wniosła T. P., podnosząc, że Sąd I instancji w ww. wyroku nie orzekł w całości o skardze.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

W tej sprawie w związku z treścią art. 141 § 2 p.p.s.a. wyrok o oddaleniu skargi T. P. nie był doręczany z urzędu, lecz w związku z wnioskiem skarżącej. Oznacza to, że to od dnia ogłoszenia w dniu 27 października 2015 r. rozpoczął swój bieg 14-dniowy termin na wniesienie wniosku, ale o uzupełnienie wyroku, a nie uzasadnienia. A zatem do dnia 10 listopada 2015 r. skarżącej przysługiwał termin do wniesienia wniosku o uzupełnienie wyroku. W tym zakresie Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że przedmiotowy wniosek złożony w dniu 8 grudnia 2015 r. został wniesiony po terminie, a ponadto wniosek zgłoszony w trybie art. 157 § 1 p.p.s.a. może dotyczyć uzupełnienia sentencji wyroku, a nie jego uzasadnienia. Na podstawie tego przepisu nie można żądać uzupełnienia uzasadnienia orzeczenia przez zamieszczenie w nim określonych – żądanych przez stronę postępowania – kwestii, bowiem takie działanie w istocie zmierza nie do uzupełnienia, lecz do zmiany uzasadnienia przez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności (por. postanowienia NSA: z 2 października 2014 r., I OZ 634/14; z 24 października 2013 r., II GZ 476/13; z 30 sierpnia 2012 r., sygn. akt II GSK 465/11). W tej sprawie z treści przedmiotowego wniosku wynika bowiem, że dotyczy uzupełnienia treści uzasadnienia o wskazany przez skarżącą zapis. W świetle obowiązujących przepisów taki wniosek jest niedopuszczalny (por. postanowienia NSA: z 23 kwietnia 2015 r., I OSK 1903/14; z 6 czerwca 2012 r., I FSK 676/11).

Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.