Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 457/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2016-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 34 i 35
journal: Dz.U. 2016 poz 290
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, Sędziowie sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 listopada 2016 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę ulicy oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] marca 2016 r. Gmina Miasto A. wystąpiła do Starosty A. z wnioskiem o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę ulicy [...] od km 0+295,5 (od ulicy [...] do ulicy [...]), w zakresie wykonania robót drogowych (nawierzchni jezdni, chodników, ścieżki rowerowej, zjazdów na posesję), oraz budowę przyłączy kanalizacji deszczowej, przebudowę słupa energetycznego, na działkach nr [...] obręb ewidencyjny [...] w A.

Starosta A. decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...], zatwierdził projekt budowlany i udzielił Gminie Miasto A. pozwolenia na budowę w/w zamierzenia inwestycyjnego.

Od tej decyzji odwołanie złożył M. P. (powoływany w dalszej części jako "Skarżący"), wskazując, że działka o nr [...] została mu bezprawnie odebrana pod budowę ulicy [...], na co nie wyraża zgody.

Wojewoda P. zawiadomieniem z dnia [...] maja 2016 r., nr [...], na podstawie art.10 k.p.a. zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym i wniesienia uwag i zastrzeżeń. Zastrzeżenie na piśmie złożył w dniu [...] maja 2016 r. Skarżący, ponownie wskazując, że zabrano jego własność i nie wyraża na to zgody.

Wojewoda P., po rozpatrzeniu powyższego odwołania, decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...], utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

Analizując zgromadzony w sprawie materiał dowodowy organ w pierwszej kolejności wyjaśnił, co zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, należy dołączyć do wniosku o pozwolenie na budowę. Zdaniem organu w kontrolowanym postępowaniu Inwestor złożył wszelkie dokumenty określone przepisami prawa. Przedmiotem wniosku Inwestora jest budowa ulicy [...] w A. w zakresie wykonania nawierzchni jezdni, chodników, ścieżki rowerowej, zjazdów na posesję oraz budowę przyłączy kanalizacji deszczowej oraz przebudowę słupa energetycznego. Całość zamierzenia zamyka się w pasie drogowym i nie wchodzi na działki osób fizycznych. Obszar oddziaływania inwestycji został określony na podstawie art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane. Uwzględniając powyższe okoliczności organ uznał, że zarzut Skarżącego dotyczący zabrania części działki nr [...] nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym, ponieważ działka nr [...] została podzielona na działki [...], [...]. Wyciąg ze zbioru danych ewidencji gruntów i budynków aktualny na dzień [...] maja 2016 r. wskazuje zaś, że Skarżący jest właścicielem działek nr [...], natomiast działka nr [...] jest własnością Gminy Miasto A. Dodatkowo organ odwoławczy zwrócił uwagę, że kwestie podnoszone przez Skarżącego związane z podziałem i zabraniem części działki nie są przedmiotem prowadzonego postępowania i nie podlegają ocenie w ramach odwołania od decyzji z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę w/w zamierzenia inwestycyjnego. Stąd też sprawy roszczeń związanych z własnością działki Skarżący powinien dochodzić z powództwa cywilnego przed sądem powszechnym.

Analizując z kolei zaskarżoną decyzję organ wyjaśnił, że objęta opracowaniem ulica położona jest między ulicami [...] i [...] w A., a w jej otoczeniu dominuje zwarta zabudowa jednorodzinna. Posiada jezdnię żwirową o szerokości 6,0 m. Odwodnienie pasa drogowego obecnie odbywa się metodą powierzchniowego spływu wód opadowych w kierunku najniższych miejsc terenowych. Realizacja projektowanego zamierzenia ma na celu poprawę warunków użytkowych wszystkich ulic poprzez zmiany w odniesieniu do stanu istniejącego: (-) wykonanie utwardzonej nawierzchni jezdni, (-) wykonanie chodników dla pieszych i ścieżki rowerowej, (-) budowę zjazdów na posesje, (-) oznakowanie pionowe i poziome ulicy, (-) budowę odwodnienia w postaci kanalizacji deszczowej, (-) przebudowę słupa energetycznego.

Biorąc powyższe pod uwagę Wojewoda P. stwierdził brak podstaw do uwzględnienia zastrzeżeń Skarżącego.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wywiódł Skarżący zarzucając jej naruszenie: art. 7, art. 77 § 1 i art. 78 § 1 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie okoliczności, iż przed innym organem toczy się postępowanie, którego wynik będzie miał wpływ na zaskarżoną decyzję. Skarżący wyjaśnił, że w dniu [...] czerwca 2016 r., złożył wniosek do Starosty A. o zwrot wywłaszczonej nieruchomości o nr [...] położonej w obrębie [...], Gmina A., ul. [...] ze względu na fakt, że wynikający z decyzji wywłaszczeniowej cel nie został zrealizowany w terminie 10 lat od uprawomocnienia się decyzji.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda P. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Dodatkowo ustosunkowując się do zarzutów skargi organ wyjaśnił, że informacja o złożonym przez Skarżącego wniosku wpłynęła do Wojewody P. w dniu [...] czerwca 2016 r., a więc już po wydaniu zaskarżonej decyzji. W trakcie prowadzonego postępowania zarówno przed organem I jak i II instancji nie toczyło się zaś żadne postępowanie przed innym organem dotyczące powyższej sprawy. Na dzień wydania zaskarżonej decyzji Inwestor posiadał zatem prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości wykładni i zastosowania przepisów prawa. Uwzględnienie skargi, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie jako: "p.p.s.a."), następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad przeprowadzonego postępowania.

W wyniku kontroli zaskarżonej decyzji w powyższym zakresie uznać należało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż przy jej wydaniu nie doszło do naruszenia prawa.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.). W myśl art. 34 ust. 1 pkt 1 tej ustawy projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie natomiast z art. 35 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Jak stanowi zaś art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

W kontrolowanej sprawie organy administracji architektoniczno - budowlanej zatwierdzając projekt budowlany i udzielając Inwestorowi pozwolenia na budowę zachowały warunki określone w/w przepisami. Stwierdziwszy bowiem, że przedłożony projekt budowlany spełnia wymogi określone w art. 32 i 35 prawa budowlanego, prawidłowo udzieliły pozwolenia na budowę planowanej inwestycji.

W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, iż projektowana inwestycja jest zgodna z wymaganiami ochrony środowiska, z wymaganiami określonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego miasta A. zwanego "B." obejmującego tereny położone między ulicami: [...], [...], [...], [...] rzeką N. i ul. [...] oraz zmieniającego ustalenia części miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów w centrum A. położonych między ulicami [...], [...], [...], [...] i rzeką N. uchwalonego uchwałą Nr [...] Rady Miasta A. z dnia [...] czerwca 2001 r. w odniesieniu do terenów położonych przy ul. [...] i ul. [...], stanowiących kompleks zabudowy określonej symbolem przeznaczenia 2MNU, 1UGH i częściowo 4MNU - Uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w A. z dnia [...] kwietnia 2009 r.

Nadto zdaniem Sądu, organy obu instancji w sposób prawidłowy ustaliły i wykazały zgodność projektu z przepisami techniczno-budowlanymi, a także kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia.

W ocenie Sądu analiza postępowania przeprowadzonego przez organy administracji architektoniczno – budowlanej w przedmiotowej sprawie pozwala na stwierdzenie, że organy zgodnie ze swoimi kompetencjami i w wyznaczonym przez ustawę zakresie oceniły projektowaną inwestycję, a uznając, że spełnia ona wszystkie wymogi przewidziane prawem, nie mogły odmówić zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Decyzja Wojewody, jak i poprzedzająca ją decyzja Starosty A., są zgodne z prawem, nie naruszają przepisów materialnoprawnych, ani przepisów postępowania.

Legalności decyzji o pozwoleniu na budowę nie podważają również zarzuty podniesione w skardze. Zdaniem Sądu zarzut nieuwzględnienia przez organ okoliczności, iż przed Starostą A. toczy się postępowanie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości o nr [...], którego wynik będzie miał wpływ na zaskarżone rozstrzygnięcie, jest na tym etapie nieuzasadniony. Po pierwsze wniosek o zwrot wywłaszczonej nieruchomości został złożony przez Skarżącego w dniu [...] czerwca 2016 r., a więc już po wydaniu zaskarżonej decyzji. W trakcie zaś prowadzonego postępowania zarówno przed organem I jak i II instancji nie toczyło się żadne inne postępowanie dotyczące powyższej sprawy. Po drugie powyższy zarzut został podniesiony dopiero na etapie postępowania sądowego, a zatem organ nie mógł się do niego odnieść na etapie wydawania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Złożenie więc wniosku o zwrot wywłaszczonej nieruchomości o nr [...], już po wydaniu zaskarżonej decyzji, nie miało żadnego wpływu na to rozstrzygnięcie.

Reasumując, zdaniem Sądu, podniesione w skardze zarzuty okazały się niezasadne, gdyż postępowanie przed organami zostało przeprowadzone w sposób wyczerpujący i należyty, zaś zgromadzony w sprawie materiał oceniono właściwie. Zostały także prawidłowo zinterpretowane, mające zastosowanie w sprawie, przepisy. Sąd nie doszukał się też innych naruszeń przepisów prawa materialnego, czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonych decyzji.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 151 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.