Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1295/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-03-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odmówiono przyznania prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art.  245   par. 3  art.  246  par.  1  pkt  2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej odmowy odroczenia terminu zapłaty zaległości w podatku od towarów i usług postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych, gdyż w chwili obecnej nie jest w stanie ich ponieść ze względu na sytuację materialną. Wskazała, że jej rodzina utrzymuje się z renty męża i z dochodów prowadzonej przez nią firmy, jednak w styczniu poniosła stratę i nie jest w stanie opłacić wpisu od skargi w wysokości 100 zł.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach strona podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem i synem (ur. w 1998 r.), ½ domu została darowana córce, mieszkanie – jak wskazuje – od 1997 r., ze względu na chorobę męża, użytkuje, natomiast gospodarstwo rolne, ziemia, i cały sprzęt maszynowy zostały sprzedane na ratowanie życia chorej na nowotwór córki. Ani skarżąca, ani osoby pozostające z nią we wspólnym gospodarstwie domowym nie posiadają żadnych zasobów pieniężnych oraz przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Jako jedyny dochód rodziny wymieniona została renta męża skarżącej w wysokości 475,43 zł, która – zgodnie z przedłożonym odcinkiem z renty – jest kwotą netto. Dodatkowo strona zwróciła uwagę na śmierć drugiej córki w 2004 r. podkreślając, że okoliczności tej nie bierze pod uwagę szczególnie Urząd Skarbowy i Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

Do wniosku załączony został akt urodzenia syna, informacja PIT-5L za styczeń 2009 r., kserokopie: zaświadczenia lekarskiego o niezdolności do pracy w dniach 24.02.2009 do 11.03.2009 r., karty leczenia szpitalnego od 24-25.02.2009 r., legitymacji rencisty ważnej do 2004 r., odcinek z renty męża za luty 2009 r., orzeczenie o niepełnosprawności męża, skrócony odpis aktu zgonu córki zmarłej w 2004 r. oraz decyzję z 18.08.2005 r. o przyznaniu dodatku do zasiłku rodzinnego.

Ponadto na wezwanie Referendarza sądowego do przedłożenia dodatkowych dokumentów dotyczących stanu finansowego, nadesłano skierowanie do poradni specjalistycznej, skierowanie na leczenie uzdrowiskowe, fakturę potwierdzającą zakup leków, decyzję z 2005 r. o przyznaniu zasiłku celowego, skierowanie do szpitala, zeznanie podatkowe małżonków za 2007 r., kserokopię z księgi przychodów i rozchodów za miesiące sierpień i grudzień 2008 r., informację PIT-5L za miesiące luty, kwiecień, maj, lipiec, sierpień, wrzesień i grudzień 2008 r. oraz postanowienie Sądu Grodzkiego z dnia 30 stycznia 2009 r. o zwolnieniu T. K. od kosztów sądowych w całości.

Z przedłożonych dokumentów wynika, poza wskazanymi już faktami, że skarżąca wraz z mężem z prowadzonej działalności gospodarczej oraz działalności wykonywanej osobiście osiągnęli w 2007 r. przychód w wysokości 639.357,94 zł i dochód (po odliczeniu kosztów uzyskania przychodu) – 135.271,54 zł. Na koniec 2008 r. strona odnotowała, podsumowując od początku roku, przychód z działalności gospodarczej w kwocie 656.410,66 zł i dochód – 112.605,00 zł. W styczniu 2009 r., uzyskując przychód w kwocie 2.328,02 zł, poniosła stratę w wysokości 4.796,22 zł.

Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a więc w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Mając na uwadze przytoczoną regulację, należało uznać, że przedstawione przez skarżącą okoliczności nie dają podstaw do zwolnienia jej od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Podkreślenia wymaga, że dla rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy istotny jest nie tylko stan majątkowy i finansowy wnioskodawcy w momencie złożenia wniosku. Skarżąca bowiem, już wnosząc skargę na postanowienie organu podatkowego, powinna spodziewać się ponoszenia kosztów związanych ze swym udziałem w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W niniejszej sprawie skarga datowana jest na dzień 10 listopada 2008 r., natomiast zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł zostało doręczone w dniu 11 grudnia 2008 r. Zwrócić należy uwagę, że w tym czasie strona miała przychód (liczony narastająco od początku roku) w wysokości ponad 600.000 zł, a dochód w kwocie ponad 100.000 zł. Trudno zatem mówić o braku środków umożliwiających poczynienie rezerw na ponoszenie przyszłych kosztów sądowych. Poza tym skarżąca nie wskazała na żadne okoliczności ani nie złożyła dokumentów, z których mogłoby wynikać, że uzyskany dochód podlega egzekucji administracyjnej lub komorniczej, albo też jest przeznaczony na spłatę długów, zaciągniętych pięć lat temu na leczenie córki. Przy dochodach w podanej wysokości, strona ma możliwość ponoszenia jednocześnie kosztów leczenia własnego i męża, które wykazywała licznymi dokumentami, ale również kosztów sądowych w niniejszej sprawie, bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i całej swojej rodziny.

W tym stanie rzeczy fakt poniesienia straty w styczniu 2009 r. nie ma dużego wpływu na ocenę możliwości płatniczych wnioskującej. Nie można też uznać jako istotnych dla rozpoznania wniosku skarżącej okoliczności mających miejsce 5 lat temu.

Końcowo zwrócić trzeba uwagę, że dane zawarte we wniosku powinny być przestawione w sposób zrozumiały. Trudno bowiem odnieść się do oświadczenia strony, że wraz z mężem użytkuje mieszkanie, ponieważ nie wiadomo, czy mieszanie jest własnością skarżącej i zostało oddane do użytkowania osobom trzecim. Nie można też wywnioskować, jak należy rozumieć oświadczenie "wszystko mam w użyczeniu", które ma dotyczyć stanu majątkowego osób pozostających z wnioskodawcą we wspólnym gospodarstwie domowym. Co do domu – skarżąca podała, że ½ to darowizna na córkę, natomiast nie wyjaśniła, do kogo należy druga połowa i w takim razie, kto zamieszkuje ten dom i ponosi koszty jego utrzymania. Dlatego też, rozpoznając wniosek skarżącej, wskazane okoliczności nie zostały wzięte pod uwagę.

Mając zatem na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.