Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1328/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-12-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.P. na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie odmowy uwzględnienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia (...) r. E.P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargi na uchwały Rady Miejskiej w S. z dnia (...)r. nr (...)w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz na uchwałę z dnia (...)r. nr (...)w przedmiocie odmowy uwzględnienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia (...)r. na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, rozdzielono powyższe skargi. Skargę w niniejszej sprawie potraktowano jako wniesioną na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia (...)r. nr (...)Uchwałą tą Rada Miejska w S. na podstawie art. 18 ust. 1 i art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) odmówiła uwzględnienia wezwania E.P. do usunięcia naruszenia prawa uchwałą tego organu z dnia(...)r. nr (...)w sprawie miejscowego planu zagospodarowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym przewiduje możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwał podjętych przez organy gminy. Zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 tej ustawy skargę na uchwałę organu gminy może wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą, jednakże zaskarżyć uchwałę organów gminy można dopiero po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Określenie "bezskuteczne wezwanie" oznaczać może zarówno brak jakiejkolwiek reakcji ze strony organu gminy, jak i wyrażoną wyraźnie odmowę usunięcia naruszenia, która musi być w formie uchwały. W obu przypadkach ustawa o samorządzie gminnym odsyła do stosowania przepisów o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (ust. 3 art. 101 tej ustawy).

Uchwała organów gminy dotycząca wezwania do usunięcia naruszenia ma charakter procesowy, a nie reguluje spraw z zakresu administracji publicznej podlegających zaskarżeniu na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy. Zatem uchwała podjęta po wezwaniu organu do usunięcia naruszenia warunkuje dopuszczalność skargi na uchwałę podjętą przez organ gminy, w tym wypadku na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

E.P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę zarówno na uchwałę Rady Miejskiej w S. (...)r. nr (...)w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak i na uchwałę tego organu z dnia (...)r. nr (...), która to uchwała została podjęta przez Radę Miejską w S. po wezwaniu do usunięcia naruszenia i wyraża odmowę usunięcia naruszenia.

Mając powyższe na uwadze, skargę na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia r. nr, należało uznać za niedopuszczalną (por. np. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2000 r. sygn. akt I SA 794/00 - LEX nr 57172; wyrok NSA z dnia 29 grudnia 1999 r. sygn. akt IV SA 1501/99 - LEX nr 48196).

Tym samym, Sąd postanowił orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy p.p.s.a.