Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 541/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2018-09-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Zakładu Karnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 7 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.C. na pismo Dyrektora Zakładu Karnego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] lipca 2018r. D.C. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. pismo Dyrektora Zakładu Karnego z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...], którym organ poinformował skarżącego, że w Zakładzie Karnym nie wytwarza się dokumentu jakim jest "jadłospis szczegółowy", wobec czego dokument taki nie może zostać udostępniony. Jednocześnie przekazano skarżącemu nieodpłatnie jadłospisy za okres [...] lutego 2018 r., które sporządza administracja Zakładu Karnego.

W uzasadnieniu skargi D.C. wskazał, że zgodnie z Zarządzeniem Nr 66/2010 Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia 6 września 2010r. w sprawie gospodarki żywnościowej w jednostkach organizacyjnych Służby Więziennej Dyrektor ZK jest zobowiązany do stworzenia szczegółowych jadłospisów. Zdaniem skarżącego organ posiada taką informację publiczną i bezprawnie odmawia jej udostępnienia.

Skarżący wniósł o uznanie skargi za zasadną i zobligowanie Dyrektora Zakładu Karnego do udostępnienia wnioskowanej informacji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi jako bezpodstawnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie zaś z art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.).

Skarga D.C. wniesiona została na pismo Dyrektora Zakładu Karnego z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...], stanowiące odpowiedź na wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej. Pismo to wydane zostało na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1764 ze zm. – dalej jako "u.d.i.p."), zgodnie z którą zaskarżyć do sądu administracyjnego można ostateczną decyzję odmawiającą udostępnienia informacji publicznej oraz decyzję ostateczną umarzającą postępowanie o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).

Wskazane w skardze pismo Dyrektora Zakładu Karnego nie stanowi decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu art. 16 ust. 1 u.d.i.p., zaskarżalnej do sądu na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 u.d.i.p. Nie stanowi ono również aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a brak jest przepisu szczególnego w rozumieniu art. 3 § 3 p.p.s.a. umożliwiającego wskazanie przedmiotowego pisma jako samoistnego przedmiotu zaskarżenia. Ponadto, nawet gdyby zaskarżone pismo potraktować jako decyzję, to taką skargę również uznać należałoby za niedopuszczalną, gdyż skarżący przed zainicjowaniem postępowania sądowoadministracyjnego nie wniósł odwołania. Warunkiem zaś skutecznego wniesienia skargi jest, zgodnie z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., uprzednie wyczerpanie przysługujących skarżącemu środków zaskarżenia, takich jak m.in. odwołanie od decyzji.

Ponadto wskazać należy, że ocena, czy żądana informacja stanowi w istocie informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p. i czy została skarżącemu prawidłowo udzielona nastąpić może wyłącznie przy rozpatrywaniu przez Sąd skargi na bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia określonego wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W sytuacji bowiem, gdy w ocenie wnioskującego żądane informacje stanowią informację publiczną i są w posiadaniu organu, do którego wniosek został skierowany, a podmiot, do którego wnioskujący wystąpił ma inne zdanie w tym zakresie, o czym na piśmie poinformował, to właściwą drogą dochodzenia swoich praw przed sądem jest kwestionowanie tego w drodze skargi na bezczynność (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 9 marca 2018 r., sygn. akt II SA/Gd 4/18, baza CBOIS).

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skargę odrzucił.