Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 266/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-02-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 221, art. 86,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 2 ust. 3 pkt 12
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia N S A – Kazimiera Sobocińska po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.Ł. o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu stałego w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości w podatku od towarów i usług za miesiące ...] r., [...] do [...] [...] r. wraz z odsetkami i koszty postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a oddalić wniosek


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] r. sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Szczecinie odrzucił skargę W. Ł. wniesioną na wyżej wymienioną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich w podatku od towarów i usług za [...] r. wobec nieuiszczenia przez stronę reprezentowaną przez adwokata wpisu stałego

w kwocie [...] zł.

Naczelny Sąd Administracyjny prawomocnym postanowieniem z dnia [...] r., sygn. akt [...] oddalił skargę kasacyjną wniesioną na powyższe postanowienie WSA z dnia [...] r.

w uzasadnieniu stwierdzając, że wysokość zaległego podatku nie jest przedmiotem sporu

w sprawie o przeniesienie odpowiedzialności, w związku z tym, na profesjonalnym pełnomocniku skarżącego po myśli art. 219 w zw. z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia

2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a) ciążył obowiązek uiszczenia w niniejszej sprawie wpisu stałego w kwocie [...] zł bez wezwania sądowego.

W dniu [...] r. (data nadania przesyłki na poczcie) pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi jednocześnie dokonując czynności tj. uiszczając opłatę sądową w wysokości [...] zł.

W uzasadnieniu wniosku adwokat, powołując się na nieprecyzyjność przepisów dotyczących opłat sądowych, niejednolitość orzecznictwa oraz powtarzającą się praktykę sądową wzywania pełnomocników do uiszczenia opłaty stałej podniósł, że jego zdaniem,

w niniejszej sprawie doszło do niezawinionego uchybienia terminu. Wskazał także,

że o przyczynie uchybienia strona dowiedziała się w dniu [...] r., tj. w dniu doręczenia postanowienia NSA z dnia [...] r. pełnomocnikowi skarżącego co w konsekwencji oznacza, że wniosek o przywrócenie terminu został złożonyz zachowaniem siedmiodniowego terminu.

Zgodnie z art. 86 i nast. p.p.s.a, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności

w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała

w terminie. Powyższe warunki formalne wniosku o przywrócenie terminu zostały spełnione.

Ze wskazanej powyżej regulacji wynika także, iż warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do uiszczenia wpisu od skargi jest również uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony skarżącej lub jej pełnomocnika.

Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności prośby o przywrócenie terminu wiąże się

z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy prowadzeniu własnej sprawy i szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych.

Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie można mówić o zachowaniu należytej staranności przez stronę lub jej pełnomocnika.

Nieuzasadnione są twierdzenia pełnomocnika skarżącego, iż kwestia tego, jaki jest wpis od skargi na decyzje dotyczące odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania podatkowe spółki rodzi poważne wątpliwości w praktyce sądowej z uwagi na niejasne

i nieprecyzyjne przepisy. Decyzja taka, jak to słusznie wskazał NSA w swoim postanowieniu, ma charakter subsydiarny i dotyczy dochodzenia należnych podatków a nie ustalenia ich wysokości. W związku z tym skargi na takie decyzje zgodnie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) podlegają wpisowi stałemu w kwocie [...] zł. Kwestia ta była już przedmiotem licznych orzeczeń sądowoadministracyjnych, przesądzając praktykę sądową

w tym zakresie (por. postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2007 r., sygn. akt I FSK 1242/06, z dnia 30 stycznia 2007 r., sygn. akt I FZ 505/06, z dnia 15 maja 2008 r. sygn. akt

II FZ 182/08).

W niniejszej sprawie przyczyną nieuiszczenia należnej opłaty od skargi nie były przeszkody świadczące o braku winy pełnomocnika jak wypadek, choroba strony czy jej pełnomocnika, która uniemożliwia podjęcie działania nie tylko osobiście, ale i skorzystanie

z pomocy innych osób, klęska żywiołowa, katastrofa lecz błąd popełniony przez profesjonalnego pełnomocnika, który - wnosząc skargę na decyzję niewłaściwie zastosował przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tego rodzaju błąd profesjonalnego pełnomocnika jest błędem w zakresie stosowania prawa, który nie może stanowić podstawy do żądania przywrócenia terminu

(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2007 r., sygn. akt III CZ 22/07, LEX nr 319631).

W tym stanie, wobec braku okoliczności usprawiedliwiających uchybienie terminu, wniosek należało oddalić