Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 868/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-08-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 243 par.1, art. 245 par. 1 i 3, art. 246 par. 2 pkt 1, art. 258 par. 2 pkt 7.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 6 sierpnia 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2014 roku. na posiedzeniu niejawnym wniosków A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie: określenia kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za wrzesień 2006 roku p o s t a n a w i a: przyznać A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

W dniu 21 czerwca 2013 roku A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku określającą podatniczce kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za wrzesień 2006 roku. W skardze zawarty był wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Prawomocnym postanowieniem z 14 listopada 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącej spółce przyznania prawa pomocy.

Postanowieniem z 29 stycznia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę A sp. z o.o. z siedzibą w Z. z powodu uiszczenia po upływie terminu wpisu od wniesionej skargi.

Po uprawomocnieniu się powyższego rozstrzygnięcia spółka wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Powyższy wniosek zarządzeniem referendarza sądowego z 9 maja 2014 roku został pozostawiony bez rozpoznania wobec nienadesłania przez skarżącą wypełnionego formularza PPPr.

W dniu 20 maja 2014 roku do sądu wpłynął formularz PPPr z kolejnym wnioskiem spółki o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.

Postanowieniem z 4 lipca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił wniosek spółki o przyznanie prawa pomocy argumentując, że postępowanie to ma charakter incydentalny, a zatem ma rację bytu do czasu prawomocnego zakończenia głównego postępowania w sprawie.

W dniach 14 i 29 lipca 2014 roku do sądu wpłynęły kolejne wnioski spółki o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w związku z koniecznością przeprowadzenia postępowania nadzwyczajnego w przedmiotowej sprawie.

Ze złożonego na urzędowym formularzu PPPr oświadczenia o majątku i dochodach spółki dołączonych do niego dokumentów oraz oświadczeń i dokumentów złożonych do sprawy sygn. akt I SA/Łd 1289/13 wynika, że spółka nie prowadzi działalności gospodarczej, nie osiąga przychodów nie dokonuje zakupów, urząd skarbowy zablokował jaj rachunki bankowe i zabezpieczył cały majątek spółki. Wartość kapitału zakładowego spółki wynosi 84.400 zł, wartość jej środków trwałych zamyka się kwotą 60.134 zł. Ostatni rok obrotowy wnioskodawczyni zakończyła startą na poziomie 80.343 zł. Na potwierdzenie powyższego spółka przedstawiła odpisy deklaracji VAT-7 za miesiące od grudnia 2013r. do marca br. potwierdzające, że spółka nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej, odpis zeznania CIT-8 za 2013 r. a także bilans i rachunek zysków i strat potwierdzające wysokość starty, przy przychodach w wysokości 8.795 zł.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek skarżącej jest zasadny.

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.)- dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. A contrario wniosek taki nie może być złożony po prawomocnym zakończeniu postępowania, chyba, że strona zainicjuje jednocześnie nowe postępowanie, które miałoby doprowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia (tj. postępowanie nadzwyczajne), na taką okoliczność w pismach z dnia 14 i 29 lipca br. wskazała spółka.

W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z art. 245 § 2 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a. prawo pomocy osobie prawnej może być przyznane w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić przez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające do udzielenie prawa pomocy. Należy podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście i obiektywnie niemożliwe.

We wniosku o przyznanie prawa pomocy spółka wskazała, że nie prowadzi działalności gospodarczej, nie posiada środków na rachunkach bankowych które zostały zajęte przez urząd skarbowy podobnie jak cały majątek spółki, jej starta za ubiegły rok obrotowy jest bez mała równa wysokości jej kapitału zakładowego. Uwzględniając powyższe oraz fakt, że strona zamierza zainicjować postępowanie nadzwyczajne w dwóch sprawach, stosownie do treści art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a., należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie ma środków na poniesienie kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie i dlatego w celu zachowania prawa strony do rozpatrzenia jej sprawy przez sąd zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 2 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

DB