Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3326/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-03-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 243  par. 1,  art. 245  par. 3 art. 246  par. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Kocewiak po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. P. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. P. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie: odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego postanawia: - odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata tj. w zakresie częściowym


UZASADNIENIE

W. P. (dalej "skarżący") złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

W uzasadnieniu wniosku wskazał, że pozostaje na rencie chorobowej i uzyskuje z tego tytułu świadczenie w wysokości 580 złotych. Skarżący utrzymuje dzieci w wieku: 5, 10 i 23 lata. Nie stać go na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Dodał, że został oszukany przez kontrahenta, który nie wypłacił mu należności za wykonane usługi transportowe w wysokości 14000 złotych, a urząd skarbowy obciążył go podatkiem od towarów i usług.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo z żoną i trójką dzieci. Posiada dom o powierzchni 100 m. kw., jego żona prowadzi działalność gospodarczą ([...]) uzyskując z tego tytułu dochód miesięczny brutto w wysokości 700 złotych. Do wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący załączył decyzję o waloryzacji renty, która od dnia 1 marca 2008 r. wynosi 554,80 zł.

Pismem z 22 stycznia 2009 r. skarżący został wezwany do nadesłania dodatkowych dokumentów i przedstawienia informacji dotyczącej stanu majątkowego oraz dochodów. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie referendarza sądowego.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje.

Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., Sąd może - na wniosek strony - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W myśl art. 245 § 2 i 3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, a w zakresie częściowym - zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Sąd może natomiast zwolnić osobę fizyczną z części kosztów postępowania, jeśli wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Przystępując do rozpoznania wniosku, przypomnieć należy, że zasadą jest, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie (art. 199 p.p.s.a.). Powyższe oznacza, że każdy, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do ich uiszczenia (art. 211 p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od szczególnie rozważnej oceny sytuacji materialnej wnioskodawcy wykazanej w treści wniosku tak, aby można było jednoznacznie stwierdzić, iż skarżący nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o ustanowienie adwokata, zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.

Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, zakres żądania oraz stan faktyczny sprawy, w ocenie referendarza sądowego brak podstaw dla pozytywnego załatwienia wniosku strony.

Skarżący nie jest pozbawiony źródeł dochodu, ponieważ uzyskuje świadczenie rentowe (554,80 złotych). Ponadto, ze złożonego oświadczenia o dochodach rodziny wynika, że jego żona prowadzi działalność gospodarczą, która przynosi dochód (700 złotych miesięcznie). Skarżący wskazał, że posiada dom (100 m. kw.).

Podkreślenia wymaga, że rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, należy również mieć na uwadze, że to na skarżącym spoczywa obowiązek wyjaśnienia oraz udokumentowania sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie prawa pomocy, do Sądu należy natomiast ocena przytoczonych okoliczności. Stosowanie do art. 255 p.p.s.a. jeśli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252 (wniosku na formularzu - dopisane przez referendarza sądowego) okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie dopełnił w sposób należyty, ciążącego na nim obowiązku rzetelnego i wyczerpującego zaprezentowania swojej sytuacji finansowej. Nie odpowiedział bowiem na wezwanie referendarza sądowego z 22 stycznia 2009 r. do udzielenia dodatkowych informacji na temat sytuacji majątkowej jego rodziny i nie przedstawił dokumentów źródłowych, o które został wezwany. W konsekwencji nie jest możliwe dokonanie oceny sytuacji materialnej skarżącego i ustalenie, czy skarżący spełnia ustawowe przesłanki do uzyskania prawa pomocy. Informacje przedstawione we wniosku nie są wystarczające do przyznania prawa pomocy i wymagały one uzupełnienia , co przez skarżącego nie zostało zrealizowane.

Powtórzyć należy, że przyznanie prawa pomocy jest wyjątkiem i dlatego to skarżąca musi wykazać brak środków na pokrycie kosztów postępowania. Referendarz sądowy natomiast ocenia powołane informację i nie spoczywa na nim obowiązek udowadniania, że strona środki na pokrycie kosztów sądowych jednak posiada.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 243 § 1 w związku z art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.