Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 2695/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2005-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Małecki Sędziowie NSA Włodzimierz Zygmont (spr.) as. sąd. WSA Katarzyna Nikodem Protokolant: Marek Nowak po rozpoznaniu w dniu 20 października 2005 r. sprawy ze skargi D.P. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]. Nr [...] , [...] w przedmiocie ulgi z tytułu nauki zawodu I. uchyla zaskarżone decyzje i poprzedzające je decyzje Urzędu Skarbowego z dnia [...] r. Nr [...] ,[...]; II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej D.P. kwotę 20 zł ( dwadzieścia złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. wstrzymuje wykonanie zaskarżonych decyzji do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku. /-/ K. Nikodem /-/ J. Małecki /-/W. Zygmont


UZASADNIENIE

Urząd Skarbowy wydał w 2000r. i 2001r. decyzje przyznające podatniczce D.P. prowadzącej działalność gospodarczą w zakresie handlu w L. , ulgę w podatku dochodowym od osób fizycznych za wyszkolenie uczennic: J.D. i A.A. . Podatniczka nie wniosła odwołań, wobec czego stały się one decyzjami ostatecznymi.

W wyniku wznowienia w 2003r. postępowania w powyższych sprawach, tenże urząd ustalił, że dyplomy nadające tytuły kwalifikacyjne przez Ośrodek Kształcenia Zawodowego , zostały wydane niezgodnie z prawem, po czym wydał decyzje mocą których uchylił poprzednie decyzje z 2000r., 2001r. i odmówił podatniczce przyznania ulg w zryczałtowanym podatku dochodowym z tytułu wyszkolenia wymienionych wyżej uczennic.

W odwołaniu podatniczka D.P. domagała się uchylenia powyższych decyzji wskazując, że ukończyła kurs pedagogiczny i uzyskała dyplom mistrza, a więc spełniła warunki do ubiegania się o ulgę. Pozbawienie przyznanej ulgi jest niezgodne z zasadami współżycia społecznego.

Dyrektor Izby Skarbowej decyzjami z 2003r. utrzymał w mocy decyzje organu I instancji.

W skardze na powyższe decyzję organu odwoławczego podatniczka D.P. stwierdziła, że ulga powinna jej przysługiwać, bowiem nie miała możliwości sprawdzenia, czy ośrodek miał uprawnienia do wystawiania zaświadczeń i dyplomów.

Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchyla zaskarżone decyzje i poprzedzające je decyzje organu I instancji, jako niezgodne z prawem.

Powody.

Ubiegając się o ulgi skarżąca przedłożyła m.in. dokument - dyplom mistrza sprzedawcy z dnia [...].10.1998r. przyznany jej uchwałą Państwowej Komisji Egzaminacyjnej powołanej przez Kuratora Oświaty z dnia [...]10.1998r., nr [...], nr rejestru [...], a wydany przez W.M. prowadzącego Ośrodek Szkolenia Zawodowego , jako dokument potwierdzający kwalifikacje zawodowe do szkolenia uczniów.

Organy podatkowe w trybie postępowania nadzwyczajnego podejmując próbę wycofania z obiegu prawnego własnych decyzji ostatecznych przyznających podatniczce D.P. ulgi w podatku dochodowym z tytułu wyszkolenia uczennic, nie oceniały mocy prawnej dyplomu. Posiada on formę urzędową, określoną w załączniku (wzorze) nr 5 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej, Ministra Pracy i Polityki Socjalnej o zasadach i warunkach podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych. Według § 19 ust. 1 powyższego rozporządzenia, egzaminy przeprowadzają oraz przyznają tytuły kwalifikacyjne państwowe komisje egzaminacyjne, powoływane przez kuratorów oświaty, przeto na dyplomie - stosownie do wymogów wzoru urzędowego - w miejscu po temu przeznaczonym, znajdują się podpisy członków komisji , którzy podjęli uchwałę o nadaniu skarżącemu tytułu mistrza w zawodzie. Z dokumentami wiąże się system domniemań prawnych. Organ prowadzący postępowanie podatkowe nie może swobodnie oceniać ani kwestionować treści zwłaszcza dokumentu urzędowego. W piśmiennictwie prawniczym podkreśla się, że nieuznanie faktu stwierdzonego w dokumencie urzędowym stanowi naruszenie prawa procesowego (B. Adamiak [w] Ordynacja podatkowa. Komentarz. Wrocław 2004, str. 665, teza 4). Zatem by kwestionować treść tego dokumentu, należy przeprowadzić na podstawie art. 194 § 3 O.p. wyczerpujące postępowanie dowodowe przeciwko zawartym w nim informacjom. Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 180 O.p.). Obowiązek zebrania całego materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym oznacza, że organ administracji publicznej winien z własnej inicjatywy gromadzić w aktach dowody, które jego zdaniem będą konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy oraz winien gromadzić w aktach sprawy także dowody wskazane lub dostarczone przez strony, jeżeli mają one znaczenie dla sprawy.

Orzekając w niniejszej sprawie sąd miał na uwadze zasadę, że zarzuty i wnioski skargi oraz powołana w niej podstawa prawna nie wiążą sądu rozstrzygającego (art. 134 § 1 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Wyznacznikami granic rozpoznania sprawy jest legalność działań organów podatkowych, a także zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego.

Dlatego na podstawie art. 145 § 1 lit.c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł sąd jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 powyższej ustawy.

/-/ K. Nikodem /-/ J. Małecki /-/ W. Zygmont