Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 326/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2006-04-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Wojciech Kręcisz, , , po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na bezczynność Wójta Gminy w sprawie uregulowania stanu wody na gruncie, w zakresie formalnoprawnej dopuszczalności skargi p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznając zażalenie M. B. na niezałatwienie w terminie sprawy uregulowania stanu wody na gruncie przez Wójta Gminy postanowieniem z dnia [...] r., Nr [...] uznało zażalenie za nieuzasadnione.

Uzasadniając powyższe postanowienie Kolegium podniosło, że zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie jest nieuzasadnione gdyż czynności wykonania, których domaga się M. B. od Wójta Gminy nie mieszczą się w zakresie kompetencji Wójta Gminy, przyznanych mu na podstawie art. ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz.U. z 2005 L Nr 239, poz. 2019 .) .

Na powyższe postanowienie skargę wniósł M. B. domagając się jego uchylenia oraz ponownego rozpatrzenia sprawy. W obszernym uzasadnieniu skargi w znacznej mierze poświęconemu bezczynności Wójta Gminy M. zarzucił Kolegium, że rozpatrzyło sprawę bez uprzedniego wysłuchania go poddał w wątpliwość kompletność akt przesłanych do Kolegium.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie gdyż od wydanego przez nie w trybie art. 37 § 2 kpa postanowienia nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, jako że nie jest to żadne z postanowień, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skarga M. B. podlega odrzuceniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z akt sprawy wynika, że M. B. wniósł skargę na wydane w trybie art. § 2 kpa po rozpatrzenia jego zażalenia na niezałatwienie w terminie przez Wójta Gminy sprawy uregulowania stanu wody na gruncie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...].

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm·) zwanej dalej "ppsa", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co istoty.

Postanowienie wydane w trybie art. 37 § 2 kpa nie spełnia żadnego z tych wymogów. Po pierwsze - w kodeksie postępowania administracyjnego brak jest przepisu, który przewidywałby możliwość wniesienia zażalenia na tego typu postanowienie (art. 141 § 1 kpa). Po wtóre - postanowienie wydane w trybie art 37 § 2 kpa nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy, co do istoty. stanowienie to jest formą reakcji organu administracji publicznej wyższego stopnia na zażalenie wniesione na bezczynność organu administracji publicznej. Jest to, więc jedno z postanowień, o których mowa wart. 123 § 2 kpa, które rozstrzyga kwestie wynikające w toku postępowania - a związane z jego przewlekłością - a nierozstrzygające sprawy, co do istoty. Tym samym stanowienie wydane w trybie art. 37 § 2 kpa, choć wydane w toku stępowania administracyjnego nie podlega kontroli sądu administracyjnego.

Zauważyć również należy, że wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego do organu administracji publicznej wyższego stopnia jest warunkiem formalnym wystąpienia osoby interesowanej ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji I instancji (art. 52 § 1 i 2 ppsa w zw. z art. 3 § 2 pkt 8 ppsa).

Merytoryczne rozstrzygnięcie zarzutów stawianych przez skarżącego Wójtowi Gminy, co do terminu rozpatrzenia jego sprawy oraz bezczynności organu może nastąpić wyłącznie po wniesieniu skargi na bezczynność Wójta Gminy. Skarga na bezczynność może być wniesiona do sądu administracyjnego niezależnie od tego, czy Kolegium 'Znaczyło dodatkowy termin do załatwienia sprawy, czy też jak w sprawie niniejszej uznało zażalenie za nieuzasadnione.

Wobec powyższego, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa .uznając skargę M. B. za niedopuszczalną z inny przyczyn, niż wskazane w punktach od1 do 5 art. 58 § 1 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.