Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 25/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2009-02-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: przyznano adwokatowi/radcy prawnemu/doradcy podatkowemu wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: art. 250, art. 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk - Moskal po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 lutego 2009r. wniosku radcy prawnego Teresy Grzybowskiej o przyznanie wynagrodzenia w sprawie ze skargi S. M. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich p o s t a n a w i a : przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego Teresy Grzybowskiej kwotę 146,40 zł (sto czterdzieści sześć złotych czterdzieści groszy) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym kwotę 26,40 zł (dwadzieścia sześć złote czterdzieści grosze) VAT.


UZASADNIENIE

W dniu 27 stycznia 2007r. S. M. nadesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach formularz PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jego skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich.

Postanowieniem z dnia 15 marca 2007r. Referendarz sądowy w tut. Sądzie ustanowił dla skarżącego radcę prawnego z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła w dniu 21 marca 2007r. pełnomocnikiem S. M. radcę prawnego T. G.

Wyrokiem z dnia 10 maja 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę S. M. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] nr [...] (pkt I) i przyznał na rzecz radcy prawnego T. G. kwotę 292,80 zł, w tym 52,80 zł VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (pkt II).

W dniu 16 lipca 2007r. radca prawny T. G. wniosła w imieniu mocodawcy skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. W skardze zawarła wniosek o "zasądzenie na rzecz pełnomocnika skarżącego kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym według norm przepisanych".

Wyrokiem z dnia 18 listopada 2008r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną S. M. NSA nie orzekł o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu, wskazując, że należy to do właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego.

W dniu 5 stycznia 2009r. radca prawny T. G. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach pismo, w którym domaga się przyznania wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej.

Postanowieniem z dnia 5 lutego 2009r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach odmówił przyznania radcy prawnemu T. G. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W uzasadnieniu wskazano, iż pełnomocnik nie złożył oświadczenia, że koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości lub części.

W ustawowym terminie ustanowiony z urzędu pełnomocnik wniósł sprzeciw od w/w postanowienia, domagając się przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i wskazując, iż wymagane oświadczenie zostało złożone we wniosku z dnia 14 października 2008r., przesłanym do NSA przed wyznaczonym terminem rozprawy. Jednocześnie z ostrożności procesowej radca prawny T. G. złożyła oświadczenie, iż nie otrzymała wynagrodzenia z tytułu sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie.

Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie przeciwko któremu został wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 250 ustawy p.p.s.a., wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Z kolei stosownie do § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2003r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

Mając na uwadze, iż radca prawny T. G. w piśmie z dnia 14 października 2008r., skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed terminem wyznaczonej rozprawy, złożyła oświadczenie, o jakim mowa w § 16 cyt. rozporządzenia, stwierdzić należy, iż złożony wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej spełnia wszystkie wymogi formalne, określone w cyt. przepisie. Okoliczności tej nie mógł na podstawie akt niniejszej sprawy zauważyć Referendarz sądowy tut. Sądu, bowiem fakt złożenia w/w oświadczenia nie wynikał z przekazanych przez NSA odpisów wyroku z uzasadnieniem. Dopiero złożenie sprzeciwu, do którego załącznikiem był odpis pisma z dnia 14 października 2008r., umożliwił stwierdzenie, iż oświadczenie o którym mowa w §16 cyt. rozporządzenia zostało przez pełnomocnika złożone.

Stosownie do § 2 ust. 3 oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia Sąd ustalił wynagrodzenie w przedmiotowej sprawie w kwocie 146,40 zł (50 % x 292,80 zł), w tym VAT 26,40 zł – mając na uwadze, iż sprawę tak w I jak w II instancji prowadził ten sam pełnomocnik.

Uwzględniając powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 250 w związku z art. 260 ustawy p.p.s.a.