Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 460/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-07-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3, art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 14 lipca 2020 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2020 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. W., H. G., K.B., P. W., Z. C., H.P., B. B., S. Z. i B. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 grudnia 2019 r., sygn. akt II SA/Sz 1039/19 o odrzuceniu skargi G. W., Z. C., K. R., H. G., K. B., P. W., Z. C., H. P., B. B., S. Z., B. K. i L. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 13 grudnia 2019 r., sygn. akt II SA/Sz 1039/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Szczecinie odrzucił skargę G. W., Z. C., K. R., H. G., K. B., P. W., Z. C., H. P., B. B., S. Z., B. K. i L. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (SKO lub Kolegium) z [...] sierpnia 2019 r. [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia.

W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z 24 września 2019 r. G. W., Z. C., K. R., H. G., K.B., P.W., Z. C., H. P., B. B., S. Z., B. K. i L. M., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli skargę do WSA w Szczecinie na ww. decyzję SKO.

Zarządzeniami z 31 października 2019 r. WSA wezwał pełnomocnika skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: nadesłanie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących przed sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi oraz podanie numeru PESEL skarżących (za wyjątkiem G. W.), jak również skarżących - do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 200 złotych, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi.

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka zawierająca powyższe wezwania została doręczona pełnomocnikowi skarżących w dniu 26 listopada 2019 r. W dniu 3 grudnia pełnomocnik skarżących nadesłał pełnomocnictwo, upoważniające go do reprezentowania w niniejszym postępowaniu następujących skarżących (z jednoczesnym wskazaniem ich numerów PESEL): H. G., K. B., P.W., H. P., B.B., S. Z. i B. K. W treści pełnomocnictwa podano również numery PESEL dwóch innych osób, jednak i dane są nieczytelne. W ww. terminie, ani dotychczas, nie uiszczono natomiast wpisów sądowych od skargi.

Z uwagi na to, że skarga była dotknięta brakami formalnym, w tym nieuiszczenia wpisów sądowych od skargi i z tego powodu nie mogła być merytorycznie rozpoznana, sąd pierwszej instancji skargę odrzucił.

W zażaleniu G. W., H. G., K. B., P. W., Z. C., H. P., B. B., S.Z. i B. K. reprezentowanych przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżonemu postanowieniu zarzuca się:

1. błędne uznanie przez sąd pierwszej instancji, że na kanwie przedmiotowej sprawy nie nastąpiło uzupełnienie braków formalnych skargi w zakresie:

a) przedłożenia pełnomocnictwa zawierającego umocowanie do działania w imieniu skarżących przed sądami administracyjnymi,

b) wskazania nr PESEL skarżących, w tym m.in. nr PESEL G. W.,

a finalnie:

c) uznanie przez sąd pierwszej instancji, że wystąpiła podstawa do odrzucenia skargi skarżących statuowana na kanwie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa w sytuacji, gdy:

2. Szczegółowa analiza stanu sprawy, w tym także treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia sądu pierwszej instancji, prowadzi do wniosku, że:

a) skarżący w rzeczywistości zadośćuczynił wykonaniu zobowiązania sądu w zakresie uzupełnienia braku formalnego skargi, przedkładając w 7-dniowym terminie zawitym (tj. do 3 grudnia 2019 r.) pełnomocnictwo skarżących z którego treści wynikało umocowanie do sporządzenia i wniesienia skargi oraz reprezentacji przed WSA,

b) skarżący zadośćuczynili wykonaniu zobowiązania sądu w zakresie uzupełnienia braku formalnego skargi, wskazując w złożonym pełnomocnictwie nr PESEL, a dodatkowo:

c) nr PESEL G. W. został uprzednio wskazany w treści samej skargi, a więc w tym zakresie ex tunc nie zachodził brak formalny skargi.

Sąd zaś uznał, że nie zaistniało zdarzenie w postaci skutecznego uzupełnienia braków formalnych skargi w zakresie przedłożenia pełnomocnictwa oraz uzupełnienia nr PESEL, a więc zaistniała podstawa do odrzucenia skargi, w sytuacji, gdy w tym zakresie braki formalne zostały sanowane w dniu 3 grudnia 2019 r.

Mając na uwadze wskazane w treści zarzutu zażaleniowego aspekty skarżący wnoszą o uchylenie objętego zaskarżeniem postanowienia sądu pierwszej instancji w całości.

Przy piśmie procesowym z 28 lutego 2020 r. pełnomocnik skarżących poinformował sąd, że skarżący G. W. uiścił wpis od skargi w dniu 20 lutego 2020 r. w prawidłowej wysokości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W świetle art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm., Ppsa), poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Z kolei, zgodnie z art. 46 § 3 Ppsa, do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.

Stosownie zaś o art. 49 § 1 Ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi (przez podanie numeru PESEL skarżących oraz przedłożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionych odpisów do działania w imieniu skarżących przed sądem administracyjnym) wraz z prawidłowym pouczeniem o skutkach nieusunięci ww. braków zostało doręczone w dniu 26 listopada 2019 r. Z akt sprawy wynika jednocześnie, że wskazane braki nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie w stosunku do następujących skarżących: G. W., Z. C., K. R., Z. C. i L. M. Powyższe okoliczności uprawiały sąd pierwszej instancji do odrzucenia wniesionej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa.

Niezależnie od powyższego w stosunku do przedmiotowej skargi zaszła i inna, samodzielna przesłanka do jej odrzucenia, w postaci nieziszczenia wpisu od skargi. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 Ppsa, Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata – w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod odpowiednim rygorem uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3).

W niniejszej sprawie zarządzeniami z 31 października 2019 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisów sądowych od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd wojewódzki dopełnił obowiązku pouczenia skarżących o sposobie uiszczenia wpisu oraz o konsekwencjach niezastosowania się do wezwania. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została doręczona pełnomocnikowi skarżących w dniu 26 listopada 2019 r., jednak w zakreślonym terminie wpisu od skargi nie uiścił żaden ze skarżących, co uzasadniało jej odrzucenie na podstawie art. 220 § 3 Ppsa.

Wskazana w uzupełnieniu zażalenia okoliczność uiszczenia przez skarżącego G. W. wpisu od skargi dopiero w dniu 20 lutego 2020 r. była oczywiście spóźniona.

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.