Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 544/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2012-09-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 260,  art. 246  par. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 17 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

J. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia. W skardze zawarty został wniosek o przyznanie prawa pomocy, w związku z którym skarżący, zarządzeniem z 14 czerwca 2012 r. wezwany został do uzupełnienia braków formalnych poprzez wypełnienie przesłanego skarżącemu urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) i odesłanie go w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Z uwagi na nieodesłanie przez skarżącego wypełnionego formularza PPF, zarządzeniem z 17 lipca 2012 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania.

Od powyższego zarządzenie skarżący wniósł sprzeciw, do którego załączył wypełniony formularz PPF. W sprzeciwie skarżący podniósł, że w jego opinii niezłożenie wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem, który podlegać winien uzupełnieniu, nie natomiast pozostawieniem wniosku bez rozpoznania. Jak natomiast wynika z informacji zawartych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, osiągając dochód ze świadczenia emerytalno-rentowego w wysokości [...] zł, przy czym, jak wskazał skarżący, świadczenie to zostało od dnia [...] 2012 r. zmniejszone z powodu egzekucji sądowej do kwoty [...] zł. Skarżący nie zadeklarował żadnego posiadanego majątku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270, dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.

Odnośnie podniesionego przez skarżącego w sprzeciwie argumentu, że niezłożenie wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem, który podlegać winien uzupełnieniu, nie natomiast pozostawieniem wniosku bez rozpoznania, wskazać należy, że wniosek o przyznanie prawa pomocy zawarty został w skardze, jak natomiast stanowi art. 252 § 2 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W związku z czym zawartego w skardze wniosku skarżącego nie pozostawiono bez rozpoznania, a wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego tego wniosku poprzez wypełnienie i odesłanie urzędowego formularza, o którym mowa w art. 252 § 2 p.p.ps.a. Dopiero nieuzupełnienie braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w wyznaczonym terminie skutkowało jego pozostawieniem bez rozpoznania, wynikającym z art. 257 p.p.s.a.

Wskazać należy, że przesłanki przyznania przez Sąd prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym określono wart. 246 § 1 i 2 p.p.s.a., zgodnie, z którym przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym natomiast, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z treści powyższego przepisu wynika, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne do uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy, który powinien wykazać, że istnieją przesłanki pozytywne dla przyznania prawa pomocy. Zwrócić ponadto uwagę należy, że wniosek o prawo pomocy może być złożony w każdym czasie.

Mimo że skarżący nie podał żadnych szczególnych okoliczności uzasadniających przyznanie mu prawa pomocy, zwrócić uwagę należy, iż wskazana przez niego kwota dochodu jest niższa od kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę, które od dnia 1 styczna 2012 r. wynosi 1.500 zł, co wynika z § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 września 2011 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2012 r. (Dz. U. Nr 192 poz. 1141), co uzasadnia przyznanie pomocy w zakresie żądanym przez stronę.

Stwierdzić zatem należy, że skarżący spełnia warunki przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie, w związku z czym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.