Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 662/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art.61 par.3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "A." [...] spółka jawna w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 253/16 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi "A." [...] spółka jawna w P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 13 [...] 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 31 marca 2016 r. odmówił wstrzymania wykonania decyzji z wniosku "A." sp.j. z siedzibą w P. w sprawie ze skargi tej spółki na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 13 [...] 2015 r., w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej.

Pismem z 29 [...] 2015 r. "A." sp.j. z siedzibą w P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 13 [...] 2015 r., w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej. W przedmiotowej skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającego ją rozstrzygnięcia w trybie art. 61 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.". W uzasadnieniu wniosku Spółka podniosła, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, gdyż uiszczenie kary w wysokości 1.500 zł spowoduje znaczny problem z płynnością finansową skarżącej. Spółka wyjaśniła, że w związku z kryzysem w branży transportowej otrzymuje ona mniej zleceń i zaobserwowała nieterminowość regulowania zobowiązań kontrahentów skarżącej. Spółka wskazała, że w celu terminowego uiszczenia kary będzie zmuszona do skorzystania z zewnętrznego źródła finansowania, co wiążę się z koniecznością uiszczania odsetek, a w przypadku niepozyskania finansowania zewnętrznego stanie przed koniecznością wstrzymania regulowania własnych zobowiązań, co spowoduje ryzyko poniesienia kar umownych bądź kosztów sądowych powstałych na skutek wytoczenia powództw o zapłatę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stwierdzając, że skarżąca, wbrew ciążącemu na niej obowiązkowi, nie przedstawiła dokumentów, z których wynikałoby, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje zaistnienie ustawowych przesłanek uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej. Zdaniem tego Sądu samo twierdzenie Spółki o konieczności zaciągnięcia kredytu bądź zaprzestania regulowania niektórych należności w celu uiszczenia nałożonej kary pieniężnej nie wskazuje, że w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu również dokumentacja zawarta w aktach administracyjnych sprawy nie pozwoliła na ustalenie, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

W zażaleniu na powyższe postanowienie "A." sp.j. w P. wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia WSA w Warszawie oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu wniosku Spółka podniosła, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, gdyż uiszczenie kary w wysokości 1.500 zł spowoduje znaczny problem z płynnością finansową skarżącej. Spółka wyjaśniła, że w związku z kryzysem w branży transportowej otrzymuje ona mniej zleceń i zaobserwowała nieterminowość regulowania zobowiązań kontrahentów skarżącej. Spółka wskazała, że w celu terminowego uiszczenia kary będzie zmuszona do skorzystania z zewnętrznego źródła finansowania, co wiążę się z koniecznością uiszczania odsetek, a w przypadku niepozyskania finansowania zewnętrznego stanie przed koniecznością wstrzymania regulowania własnych zobowiązań, co spowoduje ryzyko poniesienia kar umownych bądź kosztów sądowych powstałych na skutek wytoczenia powództw o zapłatę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw i z tych przyczyn podlega oddaleniu.

Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Strona skarżąca zgłaszająca wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności winna wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków jego wykonania. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.

W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył decyzji w przedmiocie wymierzenia skarżącej spółce kary pieniężnej w wysokości 1.500 zł.

Przede wszystkim podkreślić należy, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku. Podkreślić także należy, że realizacja zobowiązań publicznoprawnych poprzez uiszczanie kar pieniężnych, ze swej istoty jest dolegliwa i powoduje obciążenie w sferze majątkowej zobowiązanego, jednak takie wywieranie skutków finansowych dla strony jest normalną konsekwencją i samo w sobie nie stanowi podstawy do wstrzymania wykonania decyzji. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonana przez Sąd I instancji ocena wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest prawidłowa. Jak trafnie stwierdził Sąd I instancji nie można wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji tylko na podstawie twierdzeń Spółki. Wnioskująca Spółka nie przedstawiła bowiem żadnej dokumentacji, która mogłaby uprawdopodobnić twierdzenia przedstawione przez nią we wniosku jak i w zażaleniu. Same zaś twierdzenia strony, znajdujące się w pismach kierowanych do sądu, stanowią typowe skutki decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej.

W świetle powyższego trzeba jeszcze raz podkreślić, że przymusowa realizacja publicznoprawnych zobowiązań pieniężnych ze swej istoty jest dolegliwa i powoduje obciążenie w sferze majątkowej zobowiązanego, co samo w sobie nie może stanowić argumentu dla wstrzymania wykonania decyzji.

Z podanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji