Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1224/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-08-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6242 Odroczenie   terminu  odbycia zasadniczej służby wojskowej
Hasła tematyczne: Siły zbrojne
Skarżony organ: Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: Art. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: Aet. 134 par. 1, art. 145 par. 1, art. 153, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: Art. 7, art. 8, art. 12, art. 77, art. 80, art. 107 par. 3, art. 136, art. 138 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: Art. 23, art. 24, art. 39, art. 42
journal: Dz.U. 2004 nr 241 poz 2416
law: Ustawa z dnia 21 listopada 1967 r.  o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej - tekst jednolity
article: Par. 1, par. 5
journal: Dz.U. 2006 nr 118 poz 800
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 31 maja 2006 r. w sprawie udzielania odroczeń zasadniczej służby wojskowej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner Sędziowie WSA Bożenna Blitek WSA Tadeusz Wołek (spr.) Protokolant Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2009 r. sprawy ze skargi D. B. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego z dnia 27 października 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia terminu odbycia zasadniczej służby wojskowej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zasądza od Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego na rzecz skarżącego D. B. kwotę 257,- ( dwieście pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wojskowy Komendant Uzupełnień w dniu [...] 2008r. wydał decyzję - kartę powołania Seria A Nr [...] do odbycia zasadniczej służby wojskowej D. B. w jednostce wojskowej nr [...] z terminem stawiennictwa na dzień 5 sierpnia 2008 r. Skarżący wniósł odwołanie od tej decyzji. Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego decyzją nr [...] z dnia [...] 2008 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W dniu 23 czerwca 2008 r. do organu wpłynął wniosek skarżącego o udzielenie odroczenia odbycia zasadniczej służby wojskowej ze względu na pobieranie nauki w szkole wyższej. Do wniosku dołączył zaświadczenie, że został przyjęty na pierwszy rok studiów niestacjonarnych w Wyższej Szkole Ekonomii i Informatyki w roku akademickim 2008/2009 oraz, że pełnię praw studenta nabędzie w dniu rozpoczęcia roku akademickiego 2008/2009, czyli w dniu 1 października 2008 r.

Wojskowy Komendant Uzupełnień decyzją nr [...] z dnia [...] 2008 r. odmówił udzielenia skarżącemu odroczenia odbycia zasadniczej służby wojskowej. Skarżący wniósł odwołanie od tej decyzji.

Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego decyzją nr [...] z dnia [...] 2008 r. po rozpatrzeniu odwołania skarżącego na podstawie art. 155 kpa oraz art. 39 ust. 1 pkt 4 ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP:

- uchylił zaskarżoną decyzję nr [...] z dnia [...] 2008 r. o odmowie udzielenia odroczenia odbycia zasadniczej służby wojskowej przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji,

- uchylił decyzję własną nr [...] z dnia [...] 2008 r. utrzymującą w mocy decyzję Wojskowego Komendanta Uzupełnień - kartę powołania Seria A Nr [...] do odbycia zasadniczej służby wojskowej D. B.

W uzasadnieniu decyzji wskazał m.in., że poborowy jest faktycznie studentem, aktualnie korzysta z przerwy wakacyjnej i praw przysługujących z tego tytułu.

Wojskowy Komendant Uzupełnień decyzją nr [...], z dnia [...] 2008 r.:

- odmówił skarżącemu udzielenia odroczenia odbycia zasadniczej służby wojskowej ze względu na naukę w szkole wyższej,

- uchylił decyzję własną nr [...] z dnia [...] 2008 r. o odmowie udzielenia skarżącemu odroczenia odbycia zasadniczej służby wojskowej.

Skarżący odwołał się od powyższej decyzji.

Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego decyzją z dnia [...] 2008 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

W uzasadnieniu decyzji wskazał, że uchylenie decyzji nastąpiło z powodu uchylenia przez Wojskowego Komendanta Uzupełnień decyzji własnej nr [...], która już nie istniała w obrocie prawnym skoro została uchylona przez Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego decyzją nr [...] z dnia [...] 2008 r. Ponadto wskazał, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy należy wziąć pod uwagę to, że uprawnienie Wojskowego Komendanta Uzupełnień do udzielania odroczeń dotyczy tylko poborowych a skarżący z dniem 5 sierpnia 2008 r. został powołany do odbycia czynnej służby wojskowej.

Wojskowy Komendant Uzupełnień decyzją nr [...] z dnia [...] 2008 r. odmówił udzielenia skarżącemu odroczenia odbycia zasadniczej służby wojskowej ze względu na pobieranie nauki w szkole wyższej.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał art. 42 ust. 1 i 2 w związku z art. 39 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej.

W uzasadnieniu decyzji podniósł, że w myśl art. 39 ust. 1 pkt 4 ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP odroczenia zasadniczej służby wojskowej udziela się poborowemu na jego udokumentowany wniosek ze względu na pobieranie nauki w szkole wyższej, jeżeli jest on studentem - na czas pobierania tej nauki. W związku z tym, że z dostarczonego zaświadczenia z Wyższej Szkoły Ekonomii i Informatyki nie wynika, że skarżący jest studentem, który aktualnie pobiera naukę w powyższej szkole, orzeczono jak w sentencji.

Ponadto podniósł, że zgodnie z kartą powołania w dniu 5 sierpnia 2008 r. skarżący zgłosił się do jednostki wojskowej i przestał być poborowym w rozumieniu przepisów ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP, stając się żołnierzem zasadniczej służby wojskowej.

D. B. wniósł odwołanie od powyższej decyzji, wnosząc o jej uchylenie i orzeczenie o udzieleniu odroczenia odbycia zasadniczej służby wojskowej.

Zdaniem skarżącego pogląd, że nie jest studentem ani poborowym, tylko żołnierzem zasadniczej służby wojskowej jest nieuzasadniony skoro złożył wniosek o odroczenie odbycia zasadniczej służby wojskowej, przedkładając zaświadczenie Wyższej Szkoły Ekonomii i Informatyki, że jest studentem ("fizycznie" - z datą rozpoczęciem zajęć od początku roku akademickiego tj. od 1 października 2008 r.). Obecnie - po rozpoczęciu roku akademickiego przedłożył zawiadomienie, że jest studentem w roku akademickim 2008/2009.

Postępowania - zarówno, co do odroczenia odbycia zasadniczej służby wojskowej jak i powołania do odbycia tej służby - nie są zakończone, a wydane decyzje nie są prawomocne. Mimo tego skarżący jest skoszarowany w jednostce wojskowej nie mogąc podjąć studiów, (chociaż jest studentem), a tym samym tracąc (a przynajmniej przedłużając o rok) szansę na uzyskanie wykształcenia wyższego - co jest sprzeczne z celem ustawowej instytucji odraczania odbycia zasadniczej służby wojskowej (art. 39 ust. 1 pkt 4 ustawy).

Do odwołania skarżący dołączył zawiadomienie Wyższej Szkoły Ekonomii i Informatyki z dnia 6 października 2008 r. nr [...] w którym stwierdzono, że jest w roku akademickim 2008/2009 studentem Wydziału [...] a przyjęty został do szkoły w dniu 1 października 2008 r. Dołączono także kopie indeksu tej szkoły i legitymację studencką.

Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego decyzją nr [...] z dnia 27 października 2008 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Jako podstawę prawną decyzji wskazał art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, że zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy o powszechnym obowiązku obrony, poborowy staje się żołnierzem w czynnej służbie wojskowej z chwilą stawienia się do tej służby w określonym miejscu. W związku z faktem, iż skarżący pełni od dnia 5 sierpnia 2008 r. zasadniczą służbę wojskową, nie podlega procedowaniu przez Wojewódzki Sztab Wojskowy oraz Wojskową Komendę Uzupełnień, gdyż instytucje te powołane są do administrowania rezerwami osobowymi. Wynika to z art. 23 i 24 ustawy. Aktualnie skarżący może skorzystać z procedur przewidzianych w Rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 11 kwietnia 2006 r. (Dz. U. z 2006 r., nr 72, poz. 499). Przepis § 3 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia stanowi, iż "Podstawą zwolnienia żołnierza z zasadniczej służby wojskowej przed jej odbyciem jest ostateczna decyzja Ministra Obrony Narodowej, wydana na podstawie udokumentowanego, złożonego drogą służbową, indywidualnego wniosku żołnierza, uzasadnionego szczególnie ważnymi względami osobistymi lub rodzinnymi". Ponadto, skarżący w dniu 2 września 2008 r., złożył oświadczenie o rezygnacji z pobierania nauki - studiowania z powodu braku środków finansowych.

D. B. wniósł skargę na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego nr [...] z dnia 27 października 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucając jej naruszenie art. 39 ust. 1 pkt. 4 ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej - przez nieuwzględnienie prawa do odroczenia zasadniczej służby wojskowej na okres pobierania nauki w szkole wyższej, a całemu postępowaniu naruszenie art. 7, 8 i 35 kpa - poprzez dopuszczenie do szeregu niedopatrzeń, przewlekłości, co skutkowało dla strony niemożnością skorzystania z jej praw. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji.

Podniósł, że w roku akademickim 2007/2008 podjął studia stacjonarne, w związku z czym otrzymał odroczenie odbycia służby wojskowej do roku 2011. Po ukończeniu I semestru nauki w dniu 25 marca 2008 r. został skreślony z listy studentów Politechniki, a w dniu 26 marca 2008 r. przyjęty na I rok studiów niestacjonarnych w Wyższej Szkole Ekonomii i Informatyki. Stwierdził, że oświadczenie o rezygnacji ze studiów z uwagi na brak środków finansowych miało dotyczyć propozycji złożonej mu przez kierownictwo jednostki zgodnie z którą otrzymałby zgodę na studiowanie i miałby udzielane urlopy na czas zjazdów na uczelni. Propozycja taka byłaby nierealna, gdyż oprócz uczęszczania, co 2 tygodnie na zajęcia musiałby mieć jeszcze czas na naukę i pisanie prac zaliczeniowych, zdawanie egzaminów, itp. Poza tym pobyt w jednostce wyklucza podjęcie pracy zarobkowej. W chwili obecnej skarżący jest wpisany na listę studentów, opłacił czesne za październik - nie miał jednak możliwości rozpoczęcia nauki. Z uwagi na niepewność swojej obecnej sytuacji zwrócił się do władz uczelni z prośbą o prolongatę terminu wpłaty czesnego za kolejny miesiąc.

Skarżący zarzucił, że zapadło osiem decyzji administracyjnych oraz to, że:

- składając wniosek o odroczenie służby wojskowej z uwagi na podjęcie studiów załączył odpowiednie zaświadczenie podpisane przez upoważnioną osobę, a organy odmówiły odroczenia służby,

- argumenty kolejnych decyzji obu instancji były różne (niekiedy wykluczające się), a sumie chybione,

- pomimo toczenia się procedury odwoławczej był zobligowany do stawienia się w jednostce celem odbycia służby (niestawiennictwo stanowi przestępstwo z art. 144§1 k.k.),

- został uznany za żołnierza, w związku z czym organ stanął na stanowisku, że nie jest już władny udzielić mu odroczenia służby, pomimo, że decyzja - karta powołania do wojska nr A [...] z [...] 2008 r. nigdy nie stała się decyzją prawomocną i ostateczną.

Do takiej sytuacji doprowadziła przewlekłość postępowania oraz popełnione w nim błędy i niedopatrzenia. Skutkiem wydawania kolejnych błędnych decyzji i związanego z tym upływu czasu skarżący został wezwany do odbycia służby, przez co utracił - w ocenie organów - możliwość domagania się uregulowania swojej sytuacji przez organy, które doprowadziły go do znalezienia się w takim położeniu. Niemożność kontynuowania kształcenia została spowodowana opieszałością działania oraz wydawaniem błędnych decyzji.

W odpowiedzi na skargę Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.

Z przedłożonych wraz z odpowiedzią na skargę akt postępowania wynika, że w dniu 22 września 2008 r. do Wojskowej Komendy Uzupełnień wpłynęło oświadczenie skarżącego, że dobrowolnie rezygnuje z pobierania nauki - studiowania w czasie pełnienia zasadniczej służby wojskowej w Wyższej Szkole Informatyki i Ekonomii, ponieważ nie posiada środków finansowych na opłacanie studiów.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, przy czym w sprawowaniu tej kontroli nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną rozstrzygając w granicach danej sprawy (art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 ze zm.). Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd dokonuje kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem uwzględniając stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wydania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny - zgodnie z ustawowymi kompetencjami - badał, czy treść zaskarżonej decyzji jest zgodna z prawem i czy postępowanie prowadzące do jej wydania było niewadliwe i rzetelne.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960r.- Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwana dalej kpa, normuje postępowanie przed organami administracji publicznej, przed innymi organami państwowymi oraz przed innymi podmiotami, w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych. W toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 kpa). Organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 §1 kpa). Organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art.80 kpa). Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa (art. 107 § 3 kpa).

Zgodnie z treścią art. 138 § 1 kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka, co do istoty sprawy bądź uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji, albo umarza postępowanie odwoławcze. Charakter rozstrzygnięć organu odwoławczego zdeterminowany jest zasadą dwuinstancyjności postępowania odwoławczego. Jej istota polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu tej samej sprawy wyznaczonej treścią zaskarżonej decyzji. Wypływa stąd obowiązek traktowania postępowania odwoławczego jako powtórzenia rozstrzygania tej samej sprawy.

Podstawowe regulacje prawne dotyczące m.in. zasad udzielania odroczeń zasadniczej służby wojskowej określone zostały w przepisach ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (tj., Dz. U. z 2004 r., nr 241, poz. 2416, ze zm.) oraz w wydanym na podstawie art. 39 ust. 8 ustawy, rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 31 maja 2006 r. w sprawie udzielania odroczeń zasadniczej służby wojskowej (Dz.U. z 2006 r., nr 118, poz. 800).

Zgodnie z treścią art. 39 ust. 1 pkt 4 ustawy, odroczenia zasadniczej służby wojskowej udziela się poborowemu na jego udokumentowany wniosek ze względu na pobieranie nauki w szkole wyższej, jeżeli jest on studentem - na czas pobierania tej nauki.

Zgodnie z art. 42. ust 1 ustawy orzekanie o udzieleniu poborowym odroczeń zasadniczej służby wojskowej należy do wojskowych komendantów uzupełnień. Odmowa udzielenia odroczenia lub udzielenie odroczenia w treści innej niż żądanie poborowego, określone w jego wniosku o udzielenie tego odroczenia, a także udzielanie odroczeń, o których mowa w art. 39 ust. 3, następuje w drodze decyzji administracyjnej, którą doręcza się poborowemu na piśmie wraz z uzasadnieniem (ust. 2). Od orzeczenia wojskowego komendanta uzupełnień przysługuje poborowemu odwołanie do szefa wojewódzkiego sztabu wojskowego w terminie czternastu dni od dnia doręczenia orzeczenia. Wniesienie odwołania nie wstrzymuje powołania poborowego do zasadniczej służby wojskowej (ust 3). Orzeczenie wojskowego komendanta uzupełnień może być zmienione przez szefa wojewódzkiego sztabu wojskowego również z urzędu, jeżeli zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa (ust. 4).

Wskazane powyżej rozporządzenie określa szczegółowe warunki i tryb udzielania odroczeń zasadniczej służby wojskowej oraz dokumenty, które należy dołączyć do wniosku o udzielenie odroczenia (§1).

Warunkiem wszczęcia postępowania o udzielenie odroczenia zasadniczej służby wojskowej jest złożenie przez poborowego pisemnego, udokumentowanego i uzasadnionego wniosku do wojskowego komendanta uzupełnień (§ 2 ust. 1).

Zgodnie z treścią § 5 ust. 2 rozporządzenia: do wniosku o udzielenie odroczenia zasadniczej służby wojskowej ze względu na pobieranie nauki w szkole wyższej, dołącza się zaświadczenie rektora szkoły wyższej.

W tym stanie prawnym kontrola decyzji wojskowego komendanta uzupełnień w przedmiocie odroczeń zasadniczej służby wojskowej oraz decyzji wydanych przez organ odwoławczy dokonywana przez sądy administracyjne, sprowadza się do sprawdzenia prawidłowości wydanych decyzji, a w szczególności, czy decyzje odnoszą się do ustawowych przesłanek udzielenia odroczenia oraz czy w związku z tym prawidłowo zastosowano przepisy prawa materialnego i przepisy postępowania.

W sprawie poddanej kontroli Sądu należy uznać, iż naruszono powyżej przedstawione przepisy zarówno prawa materialnego jak i przepisy postępowania a w szczególności art. 7 i 77 kpa oraz 107 §3 kpa.

Przyczyny odroczenia zasadniczej służby wojskowej wymienione w treści art. 39 ust. 1 ustawy są przyczynami obligatoryjnymi i jeżeli organ stwierdzi wystąpienie jednej z tych przyczyn jest zobowiązany wydać decyzję o odroczeniu zasadniczej służby wojskowej. W przypadku przesłanki określonej w art. 39 ust. 1 pkt 4 organ jest zobowiązany wydać decyzję o odroczeniu zasadniczej służby wojskowej nawet wówczas gdyby miało to być kolejne odroczenie (przesłanka ta nie jest, bowiem uwarunkowana ograniczeniami określonymi w ust. 4 oraz 5 przepisu).

Do wniosku o odroczenie zasadniczej służby wojskowej skarżący dołączył zaświadczenie, że został przyjęty na pierwszy rok studiów niestacjonarnych w Wyższej Szkole Ekonomii i Informatyki w roku akademickim 2008/2009 oraz, że pełnię praw studenta nabędzie w dniu rozpoczęcia roku akademickiego 2008/2009, czyli w dniu 1 października 2008 r. Z kolei do odwołania od decyzji organu I instancji skarżący dołączył zawiadomienie Wyższej Szkoły Ekonomii i Informatyki z dnia [...] 2008r. nr [...] w którym stwierdzono, ze skarżący jest w roku akademickim 2008/2009 studentem Wydziału [...] a przyjęty został do szkoły w dniu 1 października 2008 r. Dołączono także kopie indeksu tej szkoły i legitymację studencką.

Z naruszeniem przepisu art. 39 ust. 1 pkt 4 ustawy organ I instancji odmówił udzielenia skarżącemu odroczenia odbycia zasadniczej służby wojskowej przyjmując, że z dostarczonego zaświadczenia nie wynika, że skarżący jest studentem, który aktualnie pobiera w szkole wyższej. Taka interpretacja wskazanego przepisu jest błędna, na co zresztą wskazywał Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w uzasadnieniu decyzji nr [...] z dnia [...] 2008 r.

Wady tej nie dostrzegł Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego, który jako organ odwoławczy zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia 27 października 2008 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Pomijając nawet niekonsekwencję zajmowanego przez Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w zaskarżonej decyzji w stosunku do poprzedniego stanowiska w powyższej kwestii stanowiska, zauważyć należy, że organ odwoławczy bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny sprawy z chwili orzekania. Tym samym Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego, zobowiązany był uwzględnić to, że na dzień wydawania decyzji tj. 27 października 2008 r. skarżący był studentem Wyższej Szkoły Ekonomii i Informatyki od dnia 1 października 2008 r. zgodnie z treścią dołączonego do odwołania zaświadczenia.

Ponadto w uzasadnieniu decyzji winien odnieść się do złożonego przy odwołaniu przez skarżącego zaświadczenia z dnia 6 października 2008r. i w przypadku stwierdzenia, iż przedstawiony dokumenty pozostaje w sprzeczności z oświadczeniem skarżącego z dnia 22 września 2008 r. o rezygnacji z pobierania nauki w szkole wyższej - wyjaśnić ewentualnie te kwestie chociażby na etapie postępowania odwoławczego w trybie art. 136 kpa przez przeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję.

Ponadto oczywiście błędne są stwierdzenia organów obu instancji, że skoro w dniu 5 sierpnia 2008 r. zgodnie z kartą powołania skarżący stawił się do odbycia zasadniczej służby wojskowej, nie podlega procedowaniu przez Wojewódzki Sztab Wojskowy oraz Wojskową Komendę Uzupełnień, gdyż instytucje te powołane są do administrowania rezerwami osobowymi. Wynika to z art. 23 i 24 ustawy. Aktualnie skarżący może skorzystać z procedur przewidzianych w Rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 11 kwietnia 2006 r. (Dz. U. z 2006 r. Nr 72, poz. 499).

Należy zauważyć, że oczywiście błędnie został wskazany przez organ odwoławczy przepis § 3 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie wcześniejszego zwalniania żołnierzy z zasadniczej służby wojskowej i z nadterminowej zasadniczej służby wojskowej który określa, że "podstawą zwolnienia żołnierza z zasadniczej służby wojskowej przed jej odbyciem jest ostateczna decyzja Ministra Obrony Narodowej, wydana na podstawie udokumentowanego, złożonego drogą służbową, indywidualnego wniosku żołnierza, uzasadnionego szczególnie ważnymi względami osobistymi lub rodzinnymi".

Sprawa niniejsza dotyczy, bowiem nie wniosku żołnierza zasadniczej służby wojskowej o zwolnienie ze służby a wniosku poborowego o odroczenie terminu odbycia tej służby, który wpłynął do organu w dniu 23 czerwca 2008 r. Zgodnie, więc z przepisem § 8 ust 1 wskazanego powyżej rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie udzielania odroczeń zasadniczej służby wojskowej, mającym niewątpliwie zastosowanie w sprawie, poborowy, który został powołany do odbycia zasadniczej służby wojskowej, może złożyć wniosek o udzielenie odroczenia zasadniczej służby wojskowej, co najmniej na czternaście dni przed stawieniem się do odbycia zasadniczej służby wojskowej określonym w karcie powołania.

Nie ulega najmniejszej wątpliwości, ze skarżący dochował tego terminu a to, że jego wniosek został rozpoznany niewątpliwie z naruszeniem zasady szybkości postępowania określonej w art. 12 kpa oraz z naruszeniem zasady zaufania określonej w art. 8 kpa, już po jego stawieniu się w jednostce wojskowej, nie może skutkować odmową uznania zasadności żądania odroczenia odbycia służby.

Reasumując organy obu instancji wadliwie rozpatrzyły niniejszą sprawę, naruszając w sposób mający wpływ na wynik sprawy przepisy prawa materialnego- art. 39 ust 1 pkt 4 ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP, a także wskazane przepisy postępowania, co mogło mieć i miało istotny wpływ na wynik sprawy.

W tym stanie sprawy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.

Przy ponownym prowadzeniu postępowania organy rozpatrzą wniosek skarżącego uwzględniając oceny prawne i wskazania powyżej wyrażone zgodnie z dyspozycją art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mając na względzie także ewentualne zmiany obowiązującego prawa czy też okoliczności stanu faktycznego.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.