Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 656/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-04-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego J. H. z dnia 2 marca 2010 r. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. O. na orzeczenie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia orzeczenia dyscyplinarnego postanawia: odmówić przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy


UZASADNIENIE

W dniu 3 marca 2010 r. ustanowiony w niniejszej sprawie dla R. O. radca prawny z urzędu – J. H. - złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pismo (pismo z dnia 2 marca 2010 r.), w którym zwróciła się do Sądu o przyznanie nieopłaconego wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi R. O., sygn. akt jw.

W myśl zaś art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Z kolei w odniesieniu do radców prawnych szczegółową regulację we wskazanej materii zawiera rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 2002 r. Nr 163 poz. 1349 ze zm.). Rozporządzenie to jako warunek przyznania radcom prawnym kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w § 16, wyraźnie wskazuje obowiązek zamieszczenia we wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

Z treści tego przepisu wynika, że oświadczenie jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie wynagrodzenia, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca radcy prawnego nie została wynagrodzona i zachodzi prawna podstawa do poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa na podstawie art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 10, poz. 65), por. także postanowienie NSA z dnia 20 sierpnia 2008 r., sygn. akt I OZ 603/08 wydane w odniesieniu do adwokatów (Baza Orzeczeń NSA - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Należy przy tym wskazać, że oświadczenie nie może budzić wątpliwości, a z jego treści musi jednoznacznie wynikać, że skarżący w tej konkretnej sprawie, w której udzielono mu pomocy prawnej, nie pokrył jej kosztów w całości lub w części. Nie wystarczy zatem użycie sformułowania, a tak uczyniła pełnomocnik z urzędu w niniejszej sprawie, że złożony wniosek dotyczy przyznania nieopłaconego wynagrodzenia. Brak w nim bowiem, wymaganego dyspozycją § 16 cyt. rozporządzenia, elementu oświadczenia.

Skoro zatem w złożonym do Sądu wniosku wyznaczony radca prawny z urzędu takiego wniosku nie zamieściła, a powołany przepis ma charakter bezwzględnie obowiązujący, to tym samym wniosek, jako dotknięty brakiem nieusuwalnym, nie może zostać pozytywnie rozpoznany.

Z tych względów, na postawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.