Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 1074/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2011-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1 art. 54 par.1 art.58 par.1 i 3 art.83 par.3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie : Sędzia WSA Krystyna Skowrońska – Pastuszko po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 listopada 2011 r. sprawy ze skargi C.W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej dnia [...] września 2011r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego skarżący C.W. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim nadając pismo w urzędzie pocztowym w dniu 8 października 2011 r. (koperta – k.29).

Wyżej wymieniona skarga wpłynęła do Sądu w dniu 11 października 2011 r. i w tym samym dniu została wpisana do Dziennika Korespondencji Ogólnej pod nr 48/11. W dniu 12 października skargę przekazano organowi , za pośrednictwem którego powinna zostać wniesiona , to jest Dyrektorowi Izby Celnej.

Organ w przepisanym terminie 30 dni przekazał następnie Sądowi akta sprawy ze skargą oraz odpowiedzią na tę skargę . Z akt tych wynika w szczególności , że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 8 września 2011 r. (potwierdzenie odbioru – k. 95 akt administracyjnych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm.) , zwanej P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 54 § 1 P.p.s.a. określa przy tym , że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu , którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2011r. znajduje się prawidłowe pouczenie co do terminu i sposobu wnoszenia skargi.

W myśl powyższej regulacji skargę na decyzję doręczoną stronie w dniu 8 września 2011 r. należało wnieść do dnia 8 października 2011r. Skarżący w dniu 8 października 2011 r. nadał w urzędzie pocztowym przesyłkę poleconą ze skargą, co zgodnie z art. 83 § 3 P.p.s.a. jest równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu.

Niemniej pamiętać należy, że skargę wnosi się do sądu za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżony akt (art. 54 § 1 P.p.s.a.). Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten przekazuje skargę właściwemu organowi. W takim przypadku o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz: T.Woś, H.Knysiak-Molczyk, M.Romańska Wydawnictwo Prawnicze – Warszawa 2005 r. , s. 248).

W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim niezwłocznie przekazał niewłaściwie wniesioną skargę, niemniej nastąpiło to już po upływie terminu, bowiem po nadesłaniu akt administracyjnych zawierających potwierdzenie doręczenia zaskarżonej decyzji okazało się, że ostatnim dniem terminu był 8 października 2011r. Obiektywnie nie było więc możliwe, aby w niniejszej sprawie przekazanie skargi do organu nastąpiło z zachowaniem terminu , mimo niezwłocznie podjętych czynności w tym zakresie przez Sąd.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia sąd odrzuca postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 cyt.ustawy), zatem należało orzec jak w sentencji.