Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 112/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-06-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komisja Lekarska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 6 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2019 poz 345
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - teskt jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk (spr.), Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Tomasz Szmydt, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 czerwca 2020 r. sprawy ze skargi M. S. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do służby w Policji oddala skargę


UZASADNIENIE

Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (dalej jako CKL) orzeczeniem z [...] lipca 2019 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania, na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 345, z późn. zm.), utrzymała w mocy orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] (dalej jako [...]) z [...] maja 2019 r. nr [...] uznające M. S. za trwale niezdolnego zdolnego do służby w Policji – kategoria C.

CKL uzasadniając rozstrzygnięcie wskazała, że oparła się na pełnej dostępnej dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej, badaniu podmiotowym i przedmiotowym orzekanego oraz na obowiązujących aktach prawnych.

W toku postępowania ustaliła, że [...] rozpoznała u orzekanego: otyłość olbrzymią upośledzającą sprawność ustroju – § 1 pkt 4, r. 4, kat. C, przewlekły pourazowy zespół bólowy korzeniowy szyjny – § 81 pkt 1, r. 4, kat. B, przewlekły zespół bólowy barku prawego – § 68 pkt 1, r. 4, kat. B oraz zaburzenia nerwicowe nieznacznie upośledzające zdolności adaptacyjne – § 68, pkt 1, r. 4, kat. B wykazu do rozporządzenia z dnia [...] października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. z 2018 r. poz. 2035). W dniu [...] lipca 2019 r. M. S. został wezwany, zbadany, miał możliwość wglądu do dokumentacji medycznej i uzyskał odpowiedź na wszystkie zadawane pytania. Z wywiadu lekarskiego przeprowadzonego w czasie badania komisyjnego wynika, że orzekany choruje na znaczną otyłość upośledzającą sprawność ustroju. Ze względu na nieskuteczną balonoterapię, badany informował, że ma zaplanowany zabieg chirurgiczny na żołądku. Ponadto w wywiadzie skarżył się na przewlekłe dolegliwości bólowe odcinka szyjnego kręgosłupa oraz prawego stawu barkowego. W ostatnim okresie pojawiły się także u orzekanego zaburzenia nerwicowe z powodu, których podjął leczenie w Poradni Zdrowia Psychicznego. W badaniu przedmiotowym stwierdzono: otyłość olbrzymią. Wzrost: 176cm Waga:157kg BMI:50,68 Obwód pasa 148cm RR:165/120mmHg,170/120mmHg Czynność serca ok. 100/min. Nad polami płucnymi szmer oddechowy pęcherzykowy fizjologiczny. Brzuch miękki, niebolesny, wysklepiony powyżej klatki piersiowej z widocznymi licznymi rozstępami skórnymi. W badaniu odcinka szyjnego kręgosłupa stwierdzono-objaw szczytowy ujemny, opukowo niebolesny, zakres ruchów pełny, objawy rozciągowe z kończyn górnych ujemne. W badaniu odcinka piersiowo–lędźwiowo–krzyżowego–objaw szczytowy ujemny, oś prawidłowa, opukowo niebolesny, zakres ruchów miernie ograniczony. Objawy rozciągowe z kończyn dolnych dodatnie przy kącie 70 stopni. Badanie barku prawego: prawidłowy zakres ruchów z obecnością trzasków przy ruchach. Stawy biodrowe: mierne ograniczenia zakresu ruchów. Stawy kolanowe z dużą tendencją do koślawienia w pozycji stojącej. Badany miał trudności z ubraniem obuwia, prezentował ograniczenie sprawności fizycznej sprawności fizycznej, wynikające z otyłości. Ocena stanu psychicznego – zachowanie orzekanego było dostosowane społecznie, mowa spokojna, kontakt werbalny prawidłowy. Nastrój i napęd psychoruchowy – wyrównane. Struktura osobowości nie wykazywała cech rozpadu. Objawów psychotycznych, myśli i tendencji suicydalnych w czasie badania nie stwierdzano.

W ocenie CKL komisja I instancji prawidłowo rozpoznała sprawę i uznała, że M.S. jest trwale niezdolny do służby w Policji, natomiast dostatecznie nie wyjaśniła swojego stanowiska. W związku z tym w wydanym przez organ odwoławczy orzeczeniu uzasadnienie zostało uzupełnione w sposób właściwy. Zaznaczono, że orzekany choruje na otyłość, która zgodnie z klasyfikacją na podstawie wysokości BMI ma III stopień zaawansowania, określany jako otyłość patologiczna lub olbrzymia. Jest to określenie prawidłowe i mające powszechne zastosowanie w nomenklaturze medycznej. Brak określenia "olbrzymia" w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa, nie jest dowodem na nieprawidłowe postępowanie orzecznicze [...]. W obowiązującym ustawowym druku orzeczenia w części A p. ll dotyczący rozpoznań wskazuje na konieczność stosowania przez komisję lekarską terminologii klinicznej. Powoływanie się przez M. S. na test Harwardzki wg. którego powinna być przeprowadzona kwalifikacja orzekanego w zakresie oceny jego zdolności do służby w tym przypadku nie może stanowić o jej rozstrzygnięciu. Badany od 2015 r. jak podaje, nie wykonywał testów sprawnościowych ze względu na stan zdrowia. Obecnie waży 157 kg ma problemy ze sprawnością fizyczną spowodowaną otyłością patologiczną, a także pojawiają się inne powikłania schorzenia zasadniczego w tym nadciśnienie tętnicze. Warunki służby mundurowej wymagają pełnej sprawności psychofizycznej funkcjonariuszy, a ograniczenia wynikające ze stanu zdrowia orzekanego nie pozwalają na stwierdzenie, że mógłby im podołać.

CKL stwierdziła, że zgromadzona dokumentacja orzeczniczo-lekarska, jak również badanie komisyjne nie pozwalają na uznanie orzekanego za zdolnego do służby w Policji. Otyłość olbrzymia upośledzająca sprawność ustroju jest schorzeniem sięgającym granic inwalidztwa co pozwala na orzeczenie trwałej niezdolności do służby w Policji i zaliczenie orzekanego do trzeciej grupy inwalidzkiej na okres 3 lat. Inwalidztwo nie pozostaje w związku ze służbą w Policji i w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby w Policji, ponieważ otyłość nie figuruje w obowiązującym rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2019 r. w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji, Straży Granicznej, Służbie Ochrony Państwa i Państwowej Straży Pożarnej zał. nr 1 i 2. Pozostałe schorzenia mieszczą się w kategorii zdrowia "B" czyli jedynie ograniczają zdolność do służby orzekanego oraz w kategorii zdrowia "A" czyli oznaczają zdolność bez ograniczeń do służby.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. S., kwestionując orzeczenie CKL z [...] lipca 2019 r. wniósł o jego uchylenie.

Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na treść decyzji, tj.:

1. art. 7 K.p.a. w zw. z art. 8 K.p.a., art. 77 K.p.a. i art. 80 K.p.a., polegające na pobieżnej ocenie zgromadzonych w sprawie dowodów oraz na niedokładnym wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy, wskutek zebrania niekompletnego materiału dowodowego w rezultacie zaakceptowania przez organ odwoławczy prowadzenia postępowania przez organ pierwszej Instancji w sposób sprzeczny z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa,

2. art. 136 K.p.a., poprzez nieprzeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie, pomimo tego, iż dotychczas zgromadzony materiał dowodowy był niewystarczający do prawidłowego załatwienia sprawy,

3. art. 11 K.p.a. i art. 107 § 1 pkt 4 i 6 oraz § 3 K.p.a., poprzez brak wyczerpującego omówienia materiału dowodowego zebranego w niniejszej sprawie, niewskazanie podstawy prawnej rozstrzygnięcia oraz uzasadnienia podstawy prawnej, a także oceny przyjętego stanu faktycznego w świetle obowiązującego prawa, co poskutkowało wydaniem decyzji o nieprzekonującej treści,

4. art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, poprzez wydanie orzeczenia utrzymującego w mocy orzeczenie o niezdolności do służby w Policji z powodu otyłości, pomimo tego, że w jednostce Policji w [...], gdzie pełnił służbę, pracują (pełnią służbę) funkcjonariusze o zbliżonych gabarytach ciała, w stosunku do których nie zainicjowano postępowania w przedmiocie stwierdzenia niezdolności do służby w Policji, co narusza zasadę równości obywatela wobec prawa oraz zakaz niedyskryminacji.

Skarżący wskazał, że CKL w żaden sposób, podobnie jak [...], nie powołała podstawy prawnej, tj. nie wyjaśniła konkretnych przepisów prawa, na podstawie których dokonała kwalifikacji schorzeń, posługując się znaczną skrótowością zastosowanych stwierdzeń oraz nieprecyzowaniem przepisów prawa materialnego, które legły u podstaw wydanej decyzji, powołując się jedynie na przepis art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia [...] listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, a w dalszej części zbiorczo tytuły ustaw, w oparciu, o które może wydawać orzeczenia, bez odniesienia się do konkretnych przepisów.

Podkreślił, że rozpoczął stosowne leczenie mające na celu zmniejszenie masy ciała. Oczekuje również na przeprowadzenie zabiegu operacyjnego. Okoliczności te znajdują odzwierciedlenie w dokumentacji, która nie została wzięta pod uwagę w niniejszej sprawie.

Zaznaczył, że w jednostce Policji w [...] służbę pełnią inni funkcjonariusze o zbliżonych lub większych gabarytach ciała, którzy nie zostali poddani procedurze analogicznej do tej, na podstawie której wyklucza się go z szeregów funkcjonariuszy. W związku z tym złożył, na podstawie art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, wniosek do Komendy Powiatowej Policji w [...] o udzielenie informacji dotyczącej masy ciała poszczególnych funkcjonariuszy pełniących służbę w Komendzie Powiatowej Policji w [...] z uwzględnieniem parametrów BMI oraz wyników ich testów sprawnościowych lub testów harwardzkich wraz z datami przeprowadzenia ww. testów, argumentując powyższe koniecznością weryfikacji kwestii dotyczącej ewentualnej jego dyskryminacji i nierównego traktowania w szeregach funkcjonariuszy Policji Komendy Powiatowej Policji w [...] ze względu m.in. na ponadnormatywną masę ciała.

W odpowiedzi na skargę CKL wniosła o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Skarga oceniana wedle tych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi było orzeczenie CKL z [...] lipca 2019 r. nr [...], które dotyczyło określenia zdolności M. S., jako funkcjonariusza do służby w Policji. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. z 2018 r. poz. 2035) oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 23 maja 2019 r. w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji, Straży Granicznej, Służbie Ochrony Państwa i Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1046). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że wspomniane komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych są w omawianym przypadku organami administracji publicznej, a ich orzeczenia w przedmiocie zdolności do służby, stanowią decyzje administracyjne (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 listopada 2009 r., sygn. akt I OSK 354/09, LEX nr 586410 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 93/10, LEX nr 595620). Od ostatecznych orzeczeń komisji lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia konkretnej osoby na potrzeby ustalenia kategorii zdolności do służby, przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Z art. 6 ust. 1 ustawy o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych wynika, że zdolność fizyczną i psychiczną funkcjonariusza do pełnienia służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służbie Ochrony Państwa, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym i Służbie Więziennej ustala się przez zaliczenie go do jednej z następujących kategorii zdolności do służby: 1) kategoria A – "zdolny do służby", która oznacza, że jego stan zdrowia nie budzi żadnych zastrzeżeń albo, że stwierdzone choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do pełnienia służby; 2) kategoria B – "zdolny do służby z ograniczeniem", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które zmniejszają jego sprawność fizyczną lub psychiczną, mogąc mieć wpływ na jego zdolność do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku; 3) kategoria C – "niezdolny do służby", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które uniemożliwiają pełnienie służby.

Orzeczenie o zdolności fizycznej i psychicznej do służby, oprócz jednej z kategorii zdolności do służby wymienionych w ust. 1, zawiera jedno z następujących określeń: 1) "zdolny do służby", jeżeli nie stwierdzono żadnych chorób lub ułomności stanowiących przeciwwskazanie do pełnienia służby; 2) "trwale niezdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku", jeżeli stwierdzono choroby lub ułomności, które zmniejszają zdolność fizyczną lub psychiczną do służby i nie pozwalają na pełnienie służby na zajmowanym stanowisku, jednak te choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do dalszego pełnienia służby na innym stanowisku; w takim przypadku komisja lekarska określa, jakie warunki służby są przeciwwskazane dla badanego; 3) "czasowo niezdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku", jeżeli stwierdzono choroby lub ułomności, które czasowo zmniejszają zdolność fizyczną lub psychiczną do służby, ale mogą rokować poprawę stanu zdrowia i odzyskanie pełnej sprawności i zdolności do służby na zajmowanym stanowisku; 4) "zdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku", jeżeli stwierdzono pewne choroby lub ułomności, które zmniejszają wprawdzie zdolność fizyczną lub psychiczną, ale nie stanowią przeszkody do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku; 5) "trwale niezdolny do służby", jeżeli stwierdzono choroby lub ułomności, które nie pozwalają na pełnienie służby (art. 6 ust. 2 ustawy).

Z art. 32 ustawy o komisjach lekarskich wynika, że rejonowa komisja lekarska przeprowadza badanie lekarskie kandydata do służby, funkcjonariusza Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Biura Ochrony Rządu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Służby Więziennej, funkcjonariusza zwolnionego z tych służb, emeryta, rencisty, pracownika, kandydata do pracy lub osoby skierowanej do komisji lekarskiej, zwanych dalej "osobą badaną", i sporządza protokół badania komisji lekarskiej, który zawiera wyszczególnienie wszystkich chorób i ułomności, także tych, które nie obniżają zdolności do służby (ust. 1). Komisja lekarska może skierować osobę badaną na badanie specjalistyczne, psychologiczne oraz zlecić wykonanie badań dodatkowych w wyznaczonym terminie (ust. 2). Natomiast w przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja nie pozwalają na wydanie orzeczenia, a z aktualnej wiedzy medycznej wynika, że do wydania orzeczenia niezbędna jest obserwacja w podmiocie leczniczym, komisja lekarska może skierować osobę badaną na taką obserwację. Obserwacja w podmiocie leczniczym może nastąpić po wyrażeniu zgody przez osobę badaną (ust. 3).

Stosownie zaś do treści art. 39 ust. 1 powołanej powyżej ustawy, orzeczenie komisji lekarskiej zawiera rozpoznanie lekarskie w języku polskim według terminologii klinicznej, z uwzględnieniem lokalizacji i stopnia nasilenia oraz z powołaniem na odpowiednie pozycje, paragrafy i punkty lub inne jednostki klasyfikacyjne z wykazów, o których mowa w art. 33 ust. 3. Ustawa nie precyzuje, jakie elementy powinno zawierać uzasadnienie orzeczenia komisji lekarskiej, poza stwierdzeniem, że powyższe orzeczenia, uzasadnia się szczegółowo (art. 39 ust. 5 ustawy).

Zaznaczyć należy, że kontrola orzeczenia komisji lekarskiej przez sąd administracyjny w powyższym zakresie ma charakter ograniczony i sprowadza się w istocie do jej badania pod względem formalnym. Oznacza to, że sąd administracyjny ocenia jedynie, czy orzeczenie wydała właściwa komisja lekarska, czy jej skład był zgodny

z wymogami określonymi w przepisach aktów wykonawczych regulujących te kwestie,

a ponadto, czy stwierdzone schorzenia dawały podstawę do zawartego w orzeczeniu określenia kategorii zdolności do służby. Innymi słowy, chodzi tu o stwierdzenie zgodności zaskarżonego orzeczenia z wymogami zawartymi w ustawie o komisjach lekarskich i rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa.

Tryb postępowania przed komisjami lekarskimi uregulowany w przepisach powołanego rozporządzenia wykonawczego Ministra Spraw Wewnętrznych, wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 8 ust. 2 ustawy o komisjach lekarskich, ma charakter szczególny i w związku z tym nie mają do niego zastosowania w pełni rygory K.p.a. Sąd zatem nie jest uprawniony do oceny fachowości przeprowadzonych u skarżącego badań, a zatem weryfikacji orzeczeń komisji lekarskich z tego punktu widzenia. Sąd nie może też zmienić we własnym zakresie takiej oceny i zakwalifikować M. S. do innej kategorii zdolności do służby, niż uczyniła to komisja w oparciu o przeprowadzone badania, ani też zlecać przeprowadzenia dodatkowych badań innej komisji, celem weryfikacji dotychczasowych badań. Sąd kontroluje, czy rozstrzygnięcie w sprawie zostało podjęte na podstawie kompletnego materiału dowodowego obejmującego niezbędne badania lekarskie oraz, czy dokonana kwalifikacja zdolności do służby jest z tym materiałem spójna. Podstawą orzekania dla sądu administracyjnego jest materiał faktyczny i dowodowy zgromadzony w postępowaniu przed organem administracji.

W ocenie Sądu zaskarżone orzeczenie CKL odpowiada prawu. Przedmiotowe rozstrzygnięcie zostało wydane po analizie dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej oraz przeprowadzonym [...] lipca 2019 r. badaniu własnym przez lekarza chorób wewnętrznych i specjalistę ortopedę-traumatologa, w wyniku którego stwierdzono u funkcjonariusza otyłość patologiczną upośledzającą sprawność ustroju, która jest schorzeniem sięgającym granic inwalidztwa (BMI 50.68).

W § 1 pkt 4 załącznika do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] października 2019 r. (dział I – Budowa ciała) została ujęta "Otyłość upośledzająca sprawność ustroju". Zgodnie z objaśnieniami do § 1 pkt 4 wynika, że kwalifikacji orzeczniczej dokonuje się na podstawie wskaźnika masy ciała (BMI) powyżej 30. Podstawą oceny jest test Harwardzki lub test sprawności fizycznej. Funkcjonariuszy z negatywnym wynikiem testu Harwardzkiego (FI poniżej 50 lub test nieukończony) lub testu sprawności fizycznej należy kwalifikować jako niezdolnych.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że CKL słusznie w zaskarżonym orzeczeniu wskazała, że powoływanie się przez M. S. na test Harwardzki, według którego powinna być przeprowadzona jego kwalifikacja w zakresie oceny zdolności do służby nie może stanowić o wadliwym rozstrzygnięciu. Funkcjonariusz od 2015 r., jak sam przyznał, nie wykonywał testów sprawnościowych ze względu na stan zdrowia. Obecnie waży 157 kg, ma problemy ze sprawnością fizyczną spowodowaną otyłością patologiczną, a także pojawiają się inne powikłania schorzenia zasadniczego w tym nadciśnienie tętnicze. CKL prawidłowa zatem uznała, że warunki służby mundurowej wymagają pełnej sprawności psychofizycznej funkcjonariuszy, a ograniczenia wynikające ze stanu zdrowia skarżącego nie pozwalają na stwierdzenie, że mógłby im podołać.

Wbrew twierdzeniu M. S., CKL prawidłowo przeprowadziła postępowanie orzecznicze, bowiem należycie rozważyła okoliczności i fakty istotne dla wyniku postępowania, ustalone na podstawie niezbędnych badań lekarskich, w wystarczający sposób zebrała i oceniła materiał dowodowy, a następnie w przekonywujący sposób uzasadniła swoje rozstrzygnięcie. Nie naruszyła zatem przepisów postępowania ani przepisów prawa materialnego, w szczególności rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] października 2018 r. Ponadto należy podkreślić, że w zakresie stwierdzenia zdolności do służby funkcjonariusza muszą orzekać zgodnie z wiedzą medyczną oraz obowiązującymi przepisami.

Odnosząc się do zarzutów skargi nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego, że CKL podczas rozpoznawania sprawy naruszyła konstytucyjną zasadę równości obywatela wobec prawa. Postępowanie przed komisją lekarską zostało zainicjowane na mocy skierowania Komendy Powiatowej Policji w [...] w celu ustalenia stanu zdrowia oraz zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza do służby. Badanie przedmiotowe i podmiotowe wykazało otyłość patologiczną (BMI 56.68) i zgodnie z obowiązującymi przepisami rozpoznano otyłość upośledzającą sprawność ustroju (§ 1 pkt 4, r. 4 wykazu do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] października 2019 r.) i zaliczono go do kategorii C zdolności do służby. Fakt, że w jednostce Policji w [...] pełnią służbę funkcjonariusze o zbliżonych gabarytach ciała, nie ma znaczenia w tej sprawie. Także planowany w przyszłości zabieg chirurgiczny mający na celu leczenie otyłości nie ma istotnego wpływu na rozstrzygnięcie. Należy mieć na względzie, że komisja lekarska ocenia stan zdrowia na dzień wydania orzeczenia.

W zakresie zaś zarzutu dotyczącego nieprzeprowadzenia dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów należy wyjaśnić, że skarżący został zbadany przez członków składu orzekającego (badanie przedmiotowe i podmiotowe), a stan faktyczny sprawy nie wymagał przeprowadzenia dodatkowych badań specjalistycznych.

Reasumując, zdaniem Sądu, organ opierając się na dokumentach zgromadzonych w toku postępowania miał wystarczające podstawy do zastosowania w zakresie schorzenia zawartego w punkcie 1 - § 1 pkt 4 i w związku z tym orzeczenia u M. S. trwałej niezdolności do służby w Policji (kategoria C) i zaliczenie go do trzeciej grupy inwalidzkiej na okres 3 lat; inwalidztwo nie pozostaje w związku ze służbą w Policji i w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby w Policji, ponieważ otyłość nie figuruje w obowiązującym rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2019 r. w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji, Straży Granicznej, Służbie Ochrony Państwa i Państwowej Straży Pożarnej zał. nr [...] i [...] . Pozostałe zaś schorzenia mieszczą się w kategorii zdrowia "B" czyli jedynie ograniczają zdolność do służby oraz w kategorii zdrowia "A" czyli oznaczają zdolność bez ograniczeń do służby.

Wprawdzie w orzeczeniu CKL organ w podstawie prawnej przywołał jedynie art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy o komisjach lekarskich podległych ministrowi do spraw wewnętrznych oraz wskazał akty prawne mające w sprawie zastosowanie bez podania konkretnych jednostek redakcyjnych, niemniej tego typu wada w orzecznictwie i doktrynie nie jest uznawana za wadę istotną. Przykładowo NSA w wyroku z dnia 8 lutego 1983 r. sygn. akt I SA 1294/82 (publik. ONSA 1983, nr 1 poz. 5) stwierdził, iż "fakt powołania się przez organ administracji w decyzji na przepisy niewłaściwe w sprawie, jakkolwiek wskazuje na wadliwość działania tych organów, nie stanowi jednak przesłanki uznania przez sąd, że nastąpiło naruszenie prawa w stopniu istotnym dla rozstrzygnięcia, jeżeli z okoliczności sprawy wynika, że organu administracji mogły wydać zaskarżone decyzje mając do tego podstawę w innym przepisie tej samej ustawy". Brak powołania podstawy prawnej decyzji nie pozbawia jej bytu prawnego, bowiem powołanie podstawy prawnej nie jest warunkiem istnienia decyzji, lecz warunkiem jej prawidłowości w znaczeniu formalnym – patrz A. Wróbel, M. Jaśkowska, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, 6 wydanie, str. 586. Biorąc pod uwagę, że powyższe orzeczenie utrzymuje w mocy orzeczenie organu I Instancji, w którym została prawidłowo powołana podstawa materialnoprawna oraz szczegółowo odnosi się do zarzutów odwołania, nie sposób opisanej powyżej wady decyzji zakwalifikować jako istotnej bowiem z treści orzeczenia jasno wynikają motywy jakimi kierował się organ orzeczniczy podejmując zakwestionowanie przez skarżącego rozstrzygnięcie.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.