Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 221/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-05-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 156 par 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant ref. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2012 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2011 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala.


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 221/12

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2011r., znak: [...] Główny

Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania Spółdzielni

Mieszkaniowej [...] od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2011r, odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2010r, znak: [...] w przedmiocie usunięcia nieprawidłowości stanu technicznego budynku mieszkalnego,

wielorodzinnego przy ul. [...] utrzymał w mocy zaskarżoną

decyzję.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał na wyjątkowy charakter

postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, które zostało wszczęte

na wniosek Spółdzielni Mieszkaniowej [...].

Badaną decyzją z dnia [...] lipca 2010r, znak: [...] Powiatowy

Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nałożył na Spółdzielnię Mieszkaniową

jako zarządcę obiektu budowlanego na podstawie art. 66 ust 1 pkt 3 ustawy z dnia 7

lipca 1994 r. - Prawo budowlane, obowiązek zamontowania w zakreślonym terminie,

w oknach i drzwiach balkonowych PCV mieszkań nr:

[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] w budynku mieszkalnym , wielorodzinnym

przy ul. [...], nawiewników powietrza , zgodnie z ekspertyzą

techniczną z marca 2010r, opracowaną przez mgr inż. M. S. (......). Główny

Inspektor Nadzoru Budowlanego podzielił stanowisko [...] Wojewódzkiego

Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż kontrolowana decyzja nie jest obarczona żadną

z wad, o których mowa w art. 156 § 1 kpa, które uzasadniałyby stwierdzenie jej

nieważności.

Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, oględziny przeprowadzone przez

pracowników Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu [...] sierpnia

2009r., protokół z okresowej kontroli przewodów kominowych wykazały

nieprawidłowe funkcjonowanie wentylacji grawitacyjnej i przewodów spalinowych w

lokalach mieszkalnych w budynku wielorodzinnym przy ul. [...] w

[...]. W przedłożonej ekspertyzie z marca 2010r., sporządzonej przez mgr inż.

M. S. autor wskazał, że brak prawidłowego funkcjonowania wentylacji

stanowi zagrożenie zdrowia i życia mieszkańców, zaś likwidacji tej nieprawidłowości

należy dokonać poprzez zamontowanie nawiewników. Organ zauważył, że zgodnie z

art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.

U. z 2006r. Nr 156 poz. 1118 ze zm.) w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany

jest w nieodpowiednim stanie technicznym właściwy organ nakazuje, w drodze

decyzji usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania

obowiązku. Obowiązek zaś zamontowania ww nawiewników wynika z § 155 ust 3 i 4

rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r., w sprawie warunków

technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r.,

nr 75, poz. 690 ze zm.) zgodnie z którym: "w przypadku zastosowania w

pomieszczeniach innego rodzaju wentylacji niż wentylacja mechaniczna nawiewna

lub nawiewno-wywiewna, dopływ powietrza zewnętrznego, w ilości niezbędnej dla

potrzeb wentylacyjnych, należy zapewnić przez urządzenia nawiewne umieszczane

w oknach, drzwiach balkonowych lub w innych częściach przegród zewnętrznych.

Urządzenia nawiewne, o których mowa w ust. 3, powinny być stosowane zgodnie z

wymaganiami określonymi w Polskiej Normie dotyczącej wentylacji w budynkach

mieszkalnych, zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej". Podejmowane

na podstawie ww. przepisu art. 66 rozstrzygnięcie organu nadzoru ; budowlanego ma

charakter związany. Oznacza to, że jeżeli organ stwierdzi, że obiekt jest w

nieodpowiednim stanie technicznym, zobowiązany jest do wydania decyzji

nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Przepis art. 66 ustawy Prawo

budowlane ma na celu utrzymanie substancji budowlanej w należytym stanie,

odpowiadającym jego funkcjom. W tym stanie rzeczy, nie sposób uznać, że

nakazując wykonanie określonych robót w przedmiotowej sprawie organ w ogóle

naruszył którykolwiek z przepisów, a tym bardziej w I stopniu rażącym w myśl art.

156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Odnośnie zarzucanej przez stronę skarżącą wady określonej w art. 156 § 1

pkt 4 k.p.a., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie stwierdził, jakoby badana

decyzja została skierowana do podmiotu nie będącego stroną w sprawie. Skarżący

jako spółdzielnia mieszkaniowa sprawuje zarząd (w tym zarząd powierzony)

budynkiem wielorodzinnym przy ul. [...]. W świetle art. 66 w

związku z art. 61 Prawa budowlanego z 1994r., nakazy przewidziane w tym przepisie

mogą być nałożone tak na właściciela jak i na zarządcę obiektu. Skoro Skarżąca

sprawuje zarząd w/w budynkiem to wydanie nakazu na ten podmiot jest

dopuszczalne na mocy zastosowanej w przedmiotowej sprawie normy prawnej.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowa [...].

Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

1. naruszenie przepisów art. 28 k.p.a. w zw. z art. 66 ust. 1 pkt. 3 ustawy Prawo

budowlane oraz art. 61 § 4 k.p.a. polegające na uznaniu, że decyzja PINB w

[...] z dnia [...] lipca 2010r. znak: [...] nie została wydana z

rażącym naruszeniem prawa (art. 66 ust. 1 pkt. 3 ustawy Prawo budowlane w zw. z

art. 156 § 1 pkt. 2 k.p.a.) oraz nie została skierowana do osoby nie będącej strony

(art. 156 § 1 pkt. 4 k.p.a.).,

2. naruszenie przepisu postępowania, a to art. 156 § 1 pkt. 5 k.p.a. wskutek uznania,

że decyzja PINB w [...] z dnia [...].07.2010r. znak [...] nie jest

niewykonalna i nie zachodzi trwałość niewykonalności tej decyzji, które to naruszenia

miały istotny wpływ na wynik sprawy.

Skarżąca wskazała, że przedmiotowa sprawa dotyczy usunięcia

nieprawidłowości w lokalach mieszkalnych znajdujących się budynku mieszkalnym,

wielorodzinnym, w którym 20 lokali stanowi przedmiot prawa odrębnej własności

lokali mieszkalnych, zaś 10 lokali stanowi przedmiot spółdzielczego własnościowego

prawa do lokalu. Zdaniem skarżącej przy ustalaniu adresata decyzji wydanej w trybie

art. 66 Prawa budowlanego należało uwzględnić istniejące w budynku stosunki

własnościowe. Adresatem obowiązku montażu nawiewników powinny być osoby

posiadające tytuł prawny do lokali, a nie skarżąca spółdzielnia. Stwierdzone

nieprawidłowości nie dotyczą bowiem części wspólnych budynku, ale

poszczególnych lokali gdyż zarówno okna jak i drzwi balkonowe nie są elementem

budynku ale elementem lokalu.

Skarżąca zarzuciła organowi brak wykazania, że stwierdzona wada w postaci nie

prawidłowo działającej wentylacji grawitacyjnej w lokalach dotyczy części wspólnych

budynku.

Skarżąca podniosła, że nałożenie obowiązku w trybie art. 66 Prawa budowlanego

możliwe jest tylko w przypadku gdy nieprawidłowości dotyczą tej części budynku i

lokalu, która stanowi element wspólny i to w takim zakresie w jakim roboty

budowlane miałyby na celu utrzymanie w należytym stanie obiektu budowlanego jako

całości.

W ocenie skarżącej wydanie decyzji skierowanej do spółdzielni oznacza jej wydanie

z rażącym naruszeniem prawa oraz skierowanie jej do osoby nie będącej stroną w

sprawie. Niewykonalność decyzji kontrolowanej w postępowaniu nadzorczym

polega zdaniem skarżącej na braku możliwości jej wyegzekwowania gdyż

spółdzielnia nie dysponuje środkami prawnymi pozwalającymi na wejście do lokali

mieszkalnych.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał

argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest niezasadna gdyż zaskarżona decyzja prawa nie narusza.

Przede wszystkim należy podkreślić, iż postępowanie prowadzone na

podstawie art. 156 §1 k.p.a. jest nadzwyczajnym trybem postępowania i stanowi

wyłom od zasady stabilności decyzji.

Celem postępowania nieważnościowego nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie

sprawy lecz przeprowadzenie weryfikacji ostatecznej decyzji z jednego punktu

widzenia, a mianowicie czy decyzja jest dotknięta jedną z wad kwalifikowanych

wskazanych wart. 156 §1 pkt 1-7 k.p.a..

W rozpatrywanej sprawie, organ odwoławczy prawidłowo ustalił, iż

kontrolowana w trybie nadzoru decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru

Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2010r, nakładająca na podstawie art. 66

ustawy z dnia 7 lipca 1994r - Prawo budowlane na skarżącą Spółdzielnię

Mieszkaniową jako zarządcę budynku mieszkalnego, wielorodzinnego obowiązek

zamontowania w oknach i drzwiach balkonowych PCV wymienionych mieszkań,

nawiewników powietrza , zgodnie z ekspertyzą techniczną nie jest dotknięta żadną z

wad określonych w art. 156 §1 kpa.

W sprawie bezspornym jest, iż zarządcą obiektu budowlanego z mocy prawa

pozostaje skarżąca Spółdzielnia Mieszkaniowa.

Stosownie bowiem do art. 27 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r o spółdzielniach

mieszkaniowych (Dz. U. 03.119.1116 ze zm.) zarząd nieruchomościami wspólnymi

stanowiącymi współwłasność spółdzielni wykonywany jest przez spółdzielnię jak

zarząd powierzony, o którym mowa w art. 18 ust 1 ustawy o własności lokali.

Obowiązkiem zarządcy jest należyta dbałość o stan techniczny obiektu

budowlanego.

Zgodnie z art. 66 ust 1 Prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym w

dacie wydania badanej decyzji w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany:

1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska

albo

2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu

mienia lub środowisku, albo

3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo

4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia

- właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych

nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku.

W świetle art. 66 w związku z art. 61 Prawa budowlanego z 1994r, nakazy

przewidziane w tym przepisie mogą być nałożone tak na właściciela jak i na zarządcę

obiektu.

Adresatem decyzji wydanej na podstawie art. 66 Prawa budowlanego może

być zarówno właściciel jak i zarządca nieruchomości bowiem na obu tych

podmiotach spoczywa obowiązek utrzymania obiektu budowlanego w należytym

stanie technicznym i estetycznym (wyrok NSA z dnia 15 marca 2006r, II OSK

637/05).

Skoro skarżąca sprawuje zarząd budynkiem to nałożenie na nią obowiązku

jest prawnie dopuszczalne.

Niewłaściwy stan techniczny budynku mieszkalnego, wielorodzinnego przy ul.

[...] w zakresie nieprawidłowych podłączeń urządzeń do

instalacji wentylacji grawitacyjnej i wadliwego działania tej instalacji został ustalony

na podstawie oględzin przeprowadzonych w dniu [...] sierpnia 2009r, protokołów z

okresowej kontroli przewodów kominowych oraz ekspertyzy z marca 2010r

sporządzonej przez mgr inż. M. S..

Z przedłożonych przez zarządcę budynku protokołów z okresowej kontroli

przewodów kominowych sporządzonych przez mistrza kominiarskiego J.

A. wynika, że w 19 mieszkaniach przedmiotowego budynku infiltracja powietrza

jest niewłaściwa gdyż występuje niewystarczający ciąg kominowy lub jego brak.

Przyczyną takiego stanu rzeczy jest brak dopływu powietrza zewnętrznego w

ilości niezbędnej do prawidłowego funkcjonowania wentylacji grawitacyjnej i spalania

gazu ziemnego przez kuchenkę gazową czteropalnikową z piekarnikiem.

Z przedłożonej przez skarżącą ekspertyzy technicznej z marca 2010r

sporządzonej przez mgr inż. M. S. wynika natomiast, że brak wentylacji

lub wsteczny ciąg kominowy stanowi bezpośrednie zagrożenie zdrowia i życia

mieszkańców budynku. Autor ekspertyzy stwierdził, iż dopływ powietrza

zewnętrznego jest niezbędny dla mającego prawidłowo funkcjonować budynku, gdyż

nadmierne uszczelnienie mieszkań nie wpływa na uzyskanie oszczędności na

kosztach ogrzewania, lecz odwrotnie, przy słabo działającej wentylacji z mieszkania

nie jest odprowadzana para wodna, a powietrze o dużej wilgotności " wymaga"

więcej ciepła do osiągnięcia żądanej temperatury.

Oczywistym jest, że sprawne działanie instalacji wentylacyjnej wpływa na

prawidłowe funkcjonowanie całego obiektu budowlanego.

Konieczność zamontowania nawiewników powietrza w lokalach mieszkalnych

ma na celu utrzymanie obiektu budowlanego jako całości w należytym stanie

technicznym, nie zagrażającym życiu lub zdrowiu ludzi.

Przepis art. 66 Prawa budowlanego nie wyklucza wykonania określonych

czynności również w lokalu położonym w obiekcie budowlanym, w sytuacji gdy

niewłaściwy stan techniczny lokalu oddziałuje na cały obiekt budowlany, a nakazane

czynności mają na celu utrzymanie w należytym stanie całego obiektu ( wyrok NSA z

13 lutego 1998r, IV SA/757/96 i z dnia 05 lutego 2009r, II OSK 985/08 ).

Z uzasadnienia badanej decyzji wynika, że obowiązek wykonania

nawiewników powietrza, który doprowadzi budynek do odpowiedniego stanu

technicznego został nałożony na skarżącą spółdzielnię jako zarządcę budynku dla

mieszkań będących własnością spółdzielni.

Taki sam obowiązek został nałożony na właścicieli odrębnych własności lokali

mieszkalnych, w których wadliwie funkcjonuje wentylacja grawitacyjna.

W związku z powyższym nietrafny jest zarzut naruszenia art. 28 k.p.a. z

związku z art. 66 ust 1 pkt 3 Prawa budowlanego.

Wbrew zarzutowi skargi kontrolowana w postępowaniu nadzorczym decyzja nie jest także obarczona wadą, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a.

Kontrolowana decyzja nakazuje skarżącej wykonać nawiewniki powietrza zgodnie z ekspertyzą techniczną w której wskazano sposób wykonania robót.

Nałożony weryfikowaną decyzją obowiązek jest możliwy do wykonania przez

zarządcę budynku w oparciu o uregulowanie prawne zawarte w art. 13 ust 2 ustawy

o własności lokali.

Zgodnie ze wskazanym przepisem właściciel lokalu jest obowiązany

zezwalać na wstęp do lokalu, ilekroć jest to niezbędne do przeprowadzenia

konserwacji, remontu albo usunięcia awarii w nieruchomości wspólnej, a także w celu

wyposażenia budynku, jego części lub innych lokali w dodatkowe instalacje.

Skoro w budynku instalacja wentylacyjna nie działa prawidłowo należy przyjąć

iż doszło do jej awarii.

W celu usunięcia awarii, właściciel lokalu zobowiązany jest umożliwić

zarządcy wykonanie stosownych napraw.

W świetle powyższych wywodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie

stwierdził, aby zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa, a zatem

stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - prawo o postępowaniu przed

sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm), skargę oddalił.