Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 617/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2010-09-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono zwolnienia od kosztów sądowych
Ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 art. 254 par. 1 art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 6 września 2010 roku referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 6 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Ż. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a I. odmówić zwolnienia od kosztów sądowych, ustanowić adwokata


UZASADNIENIE

K. Ż. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...]r. orzekającej o wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego z lokalu położonego w [...].

Skarżący, wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]zł, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku oświadczył, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania ponieważ od [...]r. przebywa w [...], nie pozostaje z nikim we wspólnym gospodarstwie domowym, nie ma żadnego majątku ani oszczędności. Wnioskodawca podał, że w [...]wykonuje odpłatnie pracę fizyczną w kuchni i zarabia miesięcznie ok. [...] zł brutto, ale z tej kwoty do dyspozycji pozostaje mu ok[...]zł miesięcznie, z czego [...]% zabiera komornik przy Sądzie Rejonowym w [...]na rzecz wierzyciela, któremu skarżący jest zobowiązany zapłacić łącznie [...]zł.

W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego skarżący przedłożył zaświadczenie z [...]z którego wynika, że jest on zatrudniony odpłatnie przy pracach porządkowo-pomocniczych i w ostatnich trzech miesiącach uzyskał następujące wynagrodzenie netto: [...]przy czym w [...]r. potrącenie na zajęcia komornicze wyniosło [...]zł, a kwota do dyspozycji skarżącego wyniosła [...]zł. W [...]nie było potrąceń na zajęcia komornicze, a kwota do dyspozycji wynosiła odpowiednio [...]zł i [...]zł.

W myśl art. 245 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 3).

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1), w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2).

W rozpoznawanej sprawie wpis sądowy od skargi jest niski i wynosi [...]zł. Skarżący jest osobą samotną, osadzoną w zakładzie karnym, zatrudnioną odpłatnie przy pracach porządkowo-pomocniczych. Z przedłożonego zaświadczenia wynika, że środki finansowe pozostające w jego dyspozycji nie są wysokie, ale pozwalają na uiszczenie wpisu od skargi i ewentualnych dalszych kosztów sądowych. Strona, będąca osobą fizyczną, powinna partycypować w kosztach postępowania, jeżeli ma jakiekolwiek środki finansowe. Osoba ubiegająca się o prawo pomocy powinna poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby oszczędności poczynione w ten sposób okazały się niewystarczające, może zwrócić się o pomoc państwa. Skarżący jest osobą osadzoną w zakładzie karnym i konieczne koszty jego utrzymania ponoszą współobywatele, a uzyskiwane przez niego środki finansowe są wystarczające na uiszczenie wpisu od skargi.

Natomiast wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu należało uwzględnić, ponieważ środki finansowe którymi dysponuje wnioskodawca nie pozwalają na ustanowienie adwokata z wyboru.

Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 w związku z art. 254 § 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.