Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1851/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargi
Powołane przepisy: article: Art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: Art. 194 ust. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 135
law: Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dąbek Sędziowie WSA Hanna Knysiak – Molczyk (spr.) WSA Janusz Kasprzycki Protokolant st. ref. Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2015 r. sprawy ze skarg A. K. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 sierpnia 2014 r. nr [...], [...], [...] w przedmiocie odmowy odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinnej lub instytucjonalnej pieczy zastępczej skargi oddala.


UZASADNIENIE

Zaskarżonymi decyzjami nr [...], [...], [...] z dnia 8 sierpnia 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r., poz. 267, dalej k.p.a.) utrzymało w mocy decyzje nr [...], [...] oraz [...] Starosty z dnia [...] 2014 r. w przedmiocie odmowy odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka K. M. w Pogotowiu Opiekuńczym w W, Pogotowiu Opiekuńczym w S oraz w Interwencyjnej Placówce Opiekuńczo-Wychowawczej dla Dziewcząt.

Powyższe rozstrzygnięcia zostały wydane w następujących okolicznościach: pismem z dnia 28 grudnia 2012 r. A. K. (dalej: skarżąca) złożyła wniosek o odstąpienie od ustalenia opłaty za pobyt jej dziecka K. M. w pieczy zastępczej do Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w K, podnosząc, iż na utrzymaniu jej oraz jej męża pozostaje małoletnia córka N. K., a także, że ponosi wysokie koszty utrzymania domu i spłaty kredytu. Wspiera także finansowo N. M., będącą córką K. M., mieszkającą ze swoim dziadkiem.

Decyzją Starosty z dnia [...] 2013 r. znak: [...] odmówiono odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka skarżącej w Pogotowiu Opiekuńczym w W (w okresie od dnia 18 listopada do dnia ½ 24 listopada 2012 r.). Po ustaleniu sytuacji rodzinnej i dochodowej skarżącej organ wskazał, iż ponoszone przez rodzinę stałe miesięczne opłaty nie uzasadniają odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt K. M. w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Nadto organ powołał § 4 pkt 2 uchwały Nr [...] Rady Powiatu z dnia 28 marca 2013 r. w sprawie określenia szczegółowych warunków umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinnej lub instytucjonalnej pieczy zastępczej (Dz.Urz. Woj. z 2012 r., poz. 1568), zgodnie z którym odstąpienie może nastąpić, gdy dochód osób lub dochód na osobę w rodzinie, osób zobowiązanych do ponoszenia opłat nie przekracza 250% kryterium dochodowego określonego przepisami ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jedn. Dz.U. z 2015 r., poz. 163 ze zm.). Kryterium dochodowe dla rodziny skarżącej wynosi 1.368,00 zł, zatem 250% kryterium dochodowego wynosi 3.420,00 zł, zaś dochody rodziny skarżącej przekraczają powyższą kwotę o 2086,40 zł. W związku z powyższym organ I instancji wskazał, iż ponoszone przez rodzinę stałe miesięczne opłaty nie są przesłanką przemawiającą za całkowitym odstąpieniem od ponoszenia opłaty.

Na skutek odwołania skarżącej, Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją nr [...] z dnia 28 lutego 2014 r. uchyliło ww. decyzję organu pierwszej instancji i przekazało mu sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Kolegium stwierdziło, że organ I instancji nie przeprowadził prawidłowego postępowania wyjaśniającego w sprawie, gdyż skarżąca dołączyła do swojego odwołania szereg dokumentów wskazujących na jej trudną sytuację finansową, które w rzeczywistości nie zostały w sposób prawidłowy zweryfikowane.

Następnie skarżąca w piśmie procesowym z dnia 28 marca 2014 r. ponownie wniosła o odstąpienie od ustalenia opłaty za pobyt jej dziecka K. M. w pieczy zastępczej. W jego uzasadnieniu podniosła, iż mąż skarżącej na skutek wypadku komunikacyjnego z 2005 r. cierpi na dolegliwości i bóle związane ze zmianami chorobowymi w obrębie odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Nadto rozpoznano u niego przepuklinę krążka międzykręgowego, rwę kulszową prawostronną oraz zespół korzeniowy lędźwiowy. Mąż skarżącej leczy się w placówkach publicznych, jak i prywatnych, co wiąże się z wydatkami, zwłaszcza, że choroba ma charakter napadowy, co powoduje konieczność natychmiastowego udania się do specjalistów w placówkach prywatnych. Skarżąca podała, iż w zależności od intensywności dolegliwości koszty leczenia mogą dochodzić do 400–500 zł. Skarżąca podtrzymała swoje stanowisko w przedmiocie finansowej pomocy dla J. M. w utrzymaniu jego wnuczki N. M.

Decyzjami z dnia [...] 2014 r. Starosta odmówił odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka skarżącej w Pogotowiu Opiekuńczym w W (w okresie od dnia 18 listopada do dnia ½ 24 listopada 2012 r.), w Interwencyjnej Placówce Opiekuńczo-Wychowawczej dla Dziewcząt (w okresie od dnia 6 listopada do dnia 7 listopada 2012 r.) oraz w Pogotowiu Opiekuńczym w S (w okresie od dnia ½ 24 listopada 2012 r. do dnia 4 lutego 2013 r.). W uzasadnieniu decyzji organ powołał art. 193 ust. 1 pkt 2 ust. 2 i art. 194 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 135 ze zm.) oraz uchwałę Nr [...] Rady Powiatu z dnia 28 marca 2012 r. Organ I instancji po ponownym rozpatrzeniu sprawy stwierdził, iż biorąc pod uwagę sytuację dochodową rodziny skarżącej, jak również ponoszone wydatki związane z utrzymaniem domu i rodziny, nie spełnia ona przesłanek uzasadniających odstąpienie od ustalenia opłaty za pobyt jej dziecka w instytucjonalnej pieczy zastępczej. Jednakże w decyzji odnoszącej się do ustalenia opłaty za pobyt córki skarżącej w Pogotowiu Opiekuńczym w S, organ zwrócił uwagę wnoszącej na ewentualność domagania się częściowego zwolnienia z opłat zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 3, 4 uchwały Nr [...] Rady Powiatu z dnia 28 marca 2012 r.

W odwołaniach od tych decyzji skarżąca wniosła o ich niezwłoczne uchylenie i wydanie w ich miejsce nowych, orzekających o całkowitym odstąpieniu od obowiązku ponoszenia opłat przez odwołującą się za pobyt jej dziecka w ośrodkach pieczy zastępczej.

Zaskarżonymi decyzjami z dnia 8 sierpnia 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzje organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięć organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 194 ust. 2 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej – właściwy organ może (lecz nie musi) na wniosek lub z urzędu – stosownie do przytaczanej uchwały rady powiatu, odstąpić od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej. Organ podkreślił, że mógłby odstąpić od ustalenia opłaty wyłącznie w sytuacji, gdy dochód osób lub dochód na osobę w rodzinie osób zobowiązanych do ponoszenia opłat nie przekracza 250% kryterium dochodowego określonego przepisami ustawy o pomocy społecznej. Kolegium stwierdziło również, że opłata za pobyt dziecka w pieczy zastępczej jest pobierana od rodziców w każdym przypadku umieszczenia dziecka w placówce opiekuńczo – wychowawczej, tak samo jak zasadą jest, że obowiązek opieki, utrzymania i wychowania dziecka ciąży na rodzicach.

Pismami z dnia 1 października 2014 r. A. K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargi na powyższe decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wnosząc o uchylenie zaskarżonych decyzji oraz poprzedzających je decyzji organu I instancji. Zaskarżonym decyzjom skarżąca zarzuciła naruszenie:

1) § 4 ust. 3 pkt 1 uchwały Nr [...] Rady Powiatu z dnia 28 marca 2012 r. poprzez bezpodstawne, arbitralne uznanie, iż w niniejszej sprawie nie zachodzi okoliczność długotrwałej choroby udokumentowanej zaświadczeniem lekarskim, umożliwiająca zastosowanie instytucji całkowitego odstąpienia od ustalenia opłaty,

2) § 4 ust. 3 pkt 13 powyższej uchwały poprzez bezpodstawne uznanie, iż nie zachodzą ważne przyczyny uzasadniające całkowite odstąpienie od obowiązku ponoszenia opłaty przez skarżącą,

3) § 4 ust. 1 powyższej uchwały, poprzez odmowę odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej,

4) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie całego materiału dowodowego zebranego w sprawie, w tym w szczególności przedstawionych przez skarżącą zaświadczeń lekarskich wskazujących na fakt wystąpienia u małżonka skarżącej długotrwałej choroby,

5) art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewskazanie w uzasadnieniu decyzji dowodów, na podstawie których organ oparł swoje rozstrzygnięcie oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej,

6) art. 8 k.p.a., poprzez nierzetelne zbadanie stanu faktycznego sprawy i podjęcie rozstrzygnięć w oparciu o wybiórczo rozpatrzony materiał dowodowy.

W odpowiedziach na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o ich oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji.

Postanowieniem z dnia 19 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie połączył sprawy z ww. skarg do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod wspólną sygn. akt III SA/Kr 1851/14.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem działalności organów administracji publicznej. Sądy te kontrolują, czy organy administracyjne wydające zaskarżone akty (w tym decyzje, postanowienia) nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, mającego bądź mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, czy też stanowiącego podstawę wznowienia postępowania albo naruszenia prawa uzasadniającego ich nieważność. Jedynie wówczas jest możliwe uchylenie kwestionowanego rozstrzygnięcia bądź stwierdzenie jego nieważności w trybie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Jednocześnie, zgodnie z art. 134 p.p.s.a., sądy te nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Kontrola sądowoadministracyjna przeprowadzona w oparciu o powyższe kryteria wykazała, że zaskarżona decyzja nie jest dotknięta takimi wadami, które mogłyby uzasadniać jej uchylenie.

W pierwszej kolejności należało zauważyć, że podstawą wydania zaskarżonych decyzji były przepisy ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, która w art. 193 ust. 1-2 stanowi, że za pobyt dziecka w pieczy zastępczej – w przypadku umieszczenia dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej oraz interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym – rodzice ponoszą miesięczną opłatę w wysokości średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej oraz interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym. Opłatę tę rodzice ponoszą od dnia umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej oraz odpowiadają za nią solidarnie. Sąd zauważa w tym miejscu, że w rozpoznawanych sprawach poza sporem pozostawał fakt przebywania córki skarżącej w pieczy zastępczej.

Co istotne, w myśl art. 194 ust. 3 ustawy, rada powiatu określa, w drodze uchwały, szczegółowe warunki umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej. Z kolei starosta, na wniosek lub z urzędu, uwzględniając ww. uchwałę, może umorzyć w całości lub w części łącznie z odsetkami, odroczyć termin płatności, rozłożyć na raty lub odstąpić od ustalenia omawianej opłaty (art. 194 ust. 4 ustawy).

Jak zatem wynika z przytoczonych wyżej przepisów, warunki zastosowania ulgi w opłacie za pobyt dziecka w pieczy zastępczej określają przepisy uchwały właściwej rady powiatu. W odniesieniu do rozpoznawanych spraw, regulacja ta znajduje się w uchwale nr [...] Rady Powiatu z dnia 28 marca 2012 r. w sprawie określenia szczegółowych warunków umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinnej lub instytucjonalnej pieczy zastępczej (Dz.Urz. Woj. z 2012 r., poz. 1568). Zgodnie zaś z § 4 ust. 1 i 2 wspomnianej uchwały, odstąpienie od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej następuje na wniosek lub z urzędu na czas określony w decyzji, nie dłużej jednak niż na okres 12 miesięcy. Odstąpienie od ustalenia opłaty może nastąpić, gdy dochód osób lub dochód na osobę w rodzinie, osób zobowiązanych do ponoszenia opłat nie przekracza 250 % kryterium dochodowego określonego przepisami ustawy o pomocy społecznej. Jak trafnie podały organy obu instancji, kryterium dochodowe dla rodziny skarżącej należało ustalić w oparciu o art. 8 ustawy o pomocy społecznej w zw. z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2012 r. w sprawie zweryfikowania kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej. Z przepisu tego wynika bowiem, że kryterium dochodowe dla osoby żyjącej w rodzinie wynosi 456 zł, a skoro skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe z mężem i córką, to kryterium dochodowe tej rodziny stanowi trzykrotność tej wartości, a zatem kwota 1.368 zł. Z kolei wartość 250% ww. kwoty – istotna dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy – to kwota 3.420 zł.

Innymi słowy, uwzględnienie żądania skarżącej o odstąpienie od ustalenia opłat mogło nastąpić wyłącznie w razie ustalenia, że dochód miesięczny rodziny skarżącej nie przekracza 3.420 zł. Tymczasem ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że wynagrodzenie za pracę skarżącej wynosi 2.370,29 zł, natomiast wynagrodzenie za pracę męża skarżącej opiewa na kwotę 3.683,11 zł, co zaś oznacza, że łączny dochód miesięczny rodziny skarżącej zamyka się w kwocie 6.053,40 zł. Wartość ta została ustalona zgodnie z art. 8 ust. 3 i 4 ustawy o pomocy społecznej w zw. z § 3 ust. 1 ww. uchwały Rady Powiatu. W szczególności należy zaznaczyć, że w myśl art. 8 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej dochodu tego nie pomniejszają regularne wydatki gospodarstwa domowego (jak opłaty eksploatacyjne, opłaty za przedszkole, raty spłat pożyczek i kredytów czy koszty dojazdu), a jedynie miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych, składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach oraz kwota alimentów świadczonych na rzecz innych osób.

Prawidłowo ustalona w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym wartość miesięcznego dochodu gospodarstwa domowego skarżącej stanowi jednak ponad 442% kryterium dochodowego właściwego dla rodziny skarżącej i przekracza dopuszczalną wysokość (250%) aż o 2.633,40 zł. Trafnie wskazano zatem w zaskarżonych decyzjach, że nie było podstaw do odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej w podstawowym trybie.

Niemniej jednak § 4 ust. 3 ww. uchwały Rady Powiatu wskazuje na szczególne przesłanki, uzasadniające odstąpienie od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej nawet w sytuacji, gdy dochód w rodzinie osoby uprawnionej przekracza 250% kryterium dochodowego. Zgodnie z tym przepisem możliwość taka istnieje, gdy w rodzinie osoby uprawnionej występuje jedna z następujących okoliczności: 1) długotrwała choroba udokumentowana zaświadczeniem lekarskim, 2) przebywanie w rodzinie co najmniej jednej osoby przewlekle chorej, gdy wydatki ponoszone na leczenie, powodują znaczny wzrost kosztów utrzymania, 3) orzeczona niepełnosprawność osoby zobowiązanej, 4) jeżeli osoba zobowiązana ponosi opłatę za pobyt innych członków rodziny w placówce opiekuńczo-wychowawczej, domu pomocy społecznej, ośrodku wsparcia, rodzinie zastępczej, placówce leczniczo-rehabilitacyjnej lub innej placówce, 5) pobyt osoby zobowiązanej w domu pomocy społecznej lub innych placówkach pomocy społecznej, 6) pobyt osoby zobowiązanej w areszcie śledczym lub zakładzie karnym, jeżeli nie podejmuje ona pracy na terenie zakładu oraz nie posiada dochodu, 7) samotne wychowywanie dziecka przez osobę zobowiązaną, 8) korzystanie ze świadczeń pieniężnych pomocy społecznej, 9) bezdomność osoby zobowiązanej, 10) straty materialne powstałe w wyniku klęski żywiołowej lub zdarzeń losowych, 11) choroba psychiczna osoby zobowiązanej, 12) osoba zobowiązana uiszcza dobrowolnie lub na podstawie orzeczenia sądu alimenty na rzecz dziecka lub osoby pełnoletniej przebywającej w rodzinie zastępczej lub placówce opiekuńczo-wychowawczej, 13) wystąpią inne ważne przyczyny uzasadniające odstąpienie. Już w tym miejscu wypada zauważyć, że właściwy organ rozpoznając wniosek o odstąpienie od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej porusza się w granicach tzw. uznania administracyjnego. Oznacza to, że nie jest zobowiązany do zastosowania ulgi nawet w razie wystąpienia szczegółowej przesłanki odstąpienia od ustalenia tej opłaty. Wystąpienie takiej przesłanki w stanie faktycznym sprawy jedynie umożliwia organowi zastosowanie wspomnianej ulgi. Nie oznacza to jednak, że właściwy organ może zupełnie swobodnie poruszać się w granicach tego tzw. uznania administracyjnego. W demokratycznym państwie prawnym musi bowiem uwzględniać przede wszystkim zasadę proporcjonalności, zaś w rozpoznawanych sprawach dodatkowo zasady pomocy społecznej oraz ogólne zasady finansowania pieczy zastępczej.

W zakresie § 4 ust. 3 ww. uchwały Rady Powiatu skarżąca powołała – jako uzasadnienie żądania odstąpienia od ustalenia opłat – "długotrwałą chorobę udokumentowaną zaświadczeniem lekarskim". Podała, że mąż skarżącej od 2005 r. cierpi na przepuklinę kręgosłupa i rwę kulszową. Skarżąca wskazała, że nawracające ataki tych schorzeń wiążą się z utratą zarobku (w związku z niezdolnością do pracy, np. w czerwcu 2014 r. w wymiarze 2 dni roboczych) oraz dodatkowymi kosztami (dojazd do ośrodka opieki zdrowotnej na zabiegi rehabilitacyjne itd.). W ocenie Sądu, Kolegium prawidłowo oceniło, że ww. schorzenia męża skarżącej mają charakter nawracający, a leczenie jest prowadzone objawowo, tj. w związku z powtarzającymi się atakami choroby. Co jednak najistotniejsze, choroba ta nie umożliwia nikomu w rodzinie skarżącej uzyskiwania stałych dochodów. Ani bowiem chorujący mąż skarżącej nie musiał zrezygnować z pracy ani długotrwale ograniczyć wymiaru czasu pracy z powodu tej choroby, ani też fakt, że skarżący choruje, nie wpływa w istotny sposób na możliwości zarobkowe skarżącej. W szczególności zaś z chorobą tą nie wiąże się fakt, że skarżąca ogranicza swoją pracę w celu sprawowania stałej opieki nad mężem. Zarówno zatem organ pierwszej instancji jak i Kolegium prawidłowo uznały, że schorzenie, na które cierpi mąż skarżącej, nie stanowi wystarczającej podstawy do zastosowania ulgi polegającej na odstąpieniu od ustalenia opłaty za pobyt dziecka skarżącej w systemie pieczy zastępczej.

W ocenie Sądu w kontrolowanym postępowaniu nie doszło zatem do – podnoszonego przez skarżącą – naruszenia przepisów prawa materialnego. Sąd nie stwierdził również, by organy obu instancji dopuściły się naruszenia sygnalizowanych przez skarżącą przepisów prawa procesowego. W szczególności zaś nie doszło do naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie całego materiału dowodowego zebranego w sprawie, w tym w szczególności przedstawionych przez skarżącą zaświadczeń lekarskich, wskazujących na fakt wystąpienia u małżonka Skarżącej długotrwałej choroby. W ocenie Sądu, przedłożone przez skarżącą dokumenty związane ze schorzeniem jej męża zostały prawidłowo ocenione i rozpatrzone przez organ, a przede wszystkim uwzględnione w toku orzekania. Sam zaś fakt, że wnioski organów z oceny tych dowodów – podzielone przez Sąd – są odmienne, niż sugerowane tezy dowodowe skarżącej, nie świadczy o naruszeniu przepisów o postępowaniu dowodowym. Nie ma zatem również racji skarżąca wskazując na naruszenie przez Kolegium art. 8 k.p.a., poprzez nierzetelne zbadanie stanu faktycznego sprawy i podjęcie rozstrzygnięć w oparciu o wybiórczo rozpatrzony materiał dowodowy. Zdaniem Sądu, zakres przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego odpowiada podstawom materialnoprawnym oczekiwanej przez skarżącej ulgi. Odnosi się bowiem do okoliczności badanej przez organ z urzędu (dochody rodziny skarżącej) oraz do podnoszonej przez skarżącą szczególnej przesłanki zastosowania ulgi. W tym zaś zakresie organ wziął pod uwagę szereg okoliczności, w tym zwłaszcza zgłaszane przez samą stronę. Sąd stwierdza wreszcie, że Kolegium nie dopuściło się naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewskazanie w uzasadnieniu decyzji dowodów, na podstawie których organ oparł swoje rozstrzygnięcie oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. W ocenie Sądu, uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera wszelkie składniki wymagane przepisami prawa i w sposób wystarczający realizuje zasadę przekonywania, wyjaśniając okoliczności faktyczne i podstawę prawną zaskarżonej decyzji.

Zarzuty skargi okazały się zatem nieuzasadnione. Zaskarżona decyzja została wydana po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu oraz na podstawie trafnych ustaleń faktycznych. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę nie stwierdził również innych naruszeń prawa, które mogłyby uzasadnić uchylenie zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił skargi stosownie do art. 151 p.p.s.a.

Na zakończenie wskazać należy, że istniały podstawy do połączenia skarg na wszystkie decyzje do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia na podstawie art. 111 § 2 p.p.s.a. Rozpoznawane sprawy, ze względu na stan faktyczny i istotę spornych zagadnień, pozostawały ze sobą w związku, w rozumieniu wyżej wskazanego przepisu.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.