Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 799/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-04-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 188
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon sędzia NSA Teresa Zyglewska sędzia del. WSA Małgorzata Jarecka /spr./ po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 października 2018 r. sygn. akt II SA/Wr 509/18 w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1) uchyla zaskarżony wyrok i zaskarżone postanowienie; 2) zasądza od Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz [...] kwotę 1.020 zł (jeden tysiąc dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zaskarżonym wyrokiem z dnia 24 października 2018 r. sygn. akt II SA/Wr 509/18 oddalił skargę [...]na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...]w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Wyrok ten został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie Wrocławskim decyzją z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...]nakazał [...]rozbiórkę samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego służącego jako pole mini golfa, drewnianego obiektu gospodarczego o wymiarach 1,5 x 15 m, wiaty o konstrukcji stalowej, obiektu wc (TOI/TOI), huśtawki drewnianej oraz dwóch bramek do gry w piłkę nożną tworzących budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową zlokalizowanych na działce nr [...]w miejscowości [...].

[...], reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła odwołanie od powołanej decyzji.

Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...], na podstawie art. 134 K.p.a., stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy stwierdził, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Wrocławskim z dnia [...] listopada 2017 r. została doręczona pełnomocnikowi [...]w dniu 16 listopada 2017 r. o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru. Następnie wskazał, że zgodnie z art. 129 § 2 K.p.a. strona może wnieść odwołanie w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, przy czym stosownie do art. 40 § 1 powołanej powyżej ustawy, jeżeli strona działa przez przedstawiciela, pisma doręcza się temu przedstawicielowi.

Dalej Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wywiódł, że odwołanie [...]od powołanej decyzji zostało wniesione dwa razy

- pismami z dnia 29 listopada 2017 r. Jedno, niepodpisane zostało nadane w dniu 30 listopada 2017 r. u operatora pocztowego, drugie w dniu 5 grudnia 2017 r., a więc po upływie czternastodniowego terminu. Ponieważ podpis pod treścią podania wniesionego w dniu 30 listopada 2017 r. został nieuzupełniony, zostało ono pozostawione bez rozpoznania. Natomiast w stosunku do drugiego odwołania należało stwierdzić uchybienie terminu do jego wniesienia.

[...], reprezentowana przez adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...]. Zarzuciła naruszenie:

1. art. 128 K.p.a. w wyniku stwierdzenia, że w sprawie wniesione zostały dwa odwołania, w sytuacji gdy odwołanie było jedno, bo w pismach z dnia 29 listopada 2017 r. oraz 5 grudnia 2017 r. strona wyrażała niezadowolenie co do tej samej decyzji organu pierwszej instancji;

2. art. 7, art. 8, art. 9 i art. 10 K.p.a. na skutek oczywiście błędnego ustalenia, że w sprawie zostały złożone dwa odwołania, w sytuacji gdy w rzeczywistości w sprawie wniesione było jedno odwołanie, a w razie wątpliwości w tym zakresie, organ zobowiązany był wyjaśnić rzeczywistą wolę strony;

3. art. 134 K.p.a. poprzez jego błędne zastosowanie, bowiem w sprawie nie zachodziły przesłanki do uznania, że odwołanie wniesione zostało po terminie.

Organ administracji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, odwołując się do argumentacji przedstawionej w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

W toku postępowania sądowoadministracyjnego skarżąca wniosła pismo uzupełniające skargę.

Na rozprawie w dniu 10 października 2018 r. pełnomocnik skarżącej poprała skargę, żądając uchylenia zaskarżonego postanowienia, a także wniosła o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, powołanym na wstępie wyrokiem z dnia 24 października 2018 r. sygn. akt II SA/Wr 509/18 oddalił skargę.

Sąd stwierdził, że z materiału sprawy wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Wrocławskim z dnia [...]listopada 2017 r. nr [...]została doręczona stronie w dniu 16 listopada 2017 r., co w świetle art. 129 § 2 K.p.a. oznacza, że termin do wniesienia odwołania upływał z dniem 30 listopada 2017 r.

Sąd zwrócił uwagę, że z art. 128 K.p.a. wynika, że odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia i wystarczy, że z jego treści wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji. Wskazał jednak, że z uwagi na to, iż odwołanie jest podaniem w rozumieniu art. 63 § 1 K.p.a. powinno spełniać wymagania formalne, w tym, stosownie do treści art. 63 § 3 K.p.a., powinno być podpisane przez wnoszącego. Jeżeli wniesione przez stronę odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji nie zawiera podpisu, wówczas organ odwoławczy zobowiązany jest wezwać wnoszącego odwołanie do usunięcia jego braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że ich nieusunięcie spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 K.p.a. w zw. z art. 140 K.p.a.).

Sąd skonstatował następnie, że odwołanie bez oryginalnego podpisu strony, a więc niespełniające wymogów określonych w art. 63 § 3 K.p.a., nie jest odwołaniem w rozumieniu art. 127 § 1 K.p.a. i art. 128 K.p.a., a jego rozpoznanie jest dotknięte wadą nieważności określoną w przepisie art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.

Odnosząc powyższe do okoliczności rozpoznawanej sprawy, Sąd wskazał, że działająca w imieniu [...]pełnomocnik wniosła – za pośrednictwem operatora pocztowego – w dniu 30 listopada 2017 r. do Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, z zachowaniem wymaganego trybu, podanie oznaczone jako "Odwołanie od decyzji nr [...]z dnia [...] listopada 2017 r. w przedmiocie nakazania rozbiórki", w którym zaskarżyła wskazaną w nim decyzję w całości i zarzucając jej naruszenie "szeregu przepisów procedury egzekucji administracyjnej" wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Sąd zaznaczył że podanie nie zostało opatrzone własnoręcznym podpisem osoby je sporządzającej i zawiera jedynie wydrukowane oznaczenie "Pełnomocnik Adw. [...]".

Dalej Sąd zauważył, że z akt postępowania administracyjnego wynika również, że w dniu 6 grudnia 2017 r. wpłynęło do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie Wrocławskim (nadane w polskiej placówce pocztowej operatora pocztowego w dniu 5 grudnia 2017 r.), podanie skierowane do Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, oznaczone jako "Odwołanie od decyzji nr [...]z dnia [...]listopada 2017 r. w przedmiocie nakazania rozbiórki", w którym działająca w imieniu skarżącej ([...]) pełnomocnik zaskarżyła opisaną powyżej decyzję w całości, zarzucając jej naruszenie skonkretyzowanych w treści podania przepisów prawa procesowego i materialnego, wniosła o uchylenie tej decyzji w całości, a w uzasadnieniu odwołania zamieściła obszerną argumentację odnoszącą się do poszczególnych zarzutów. Sąd zaznaczył, że pod treścią tego odwołania widnieje wydrukowane oznaczenie "Pełnomocnik Adw. [...]", pieczęć firmowa Kancelarii oraz własnoręczny podpis pełnomocnika.

Sąd stwierdził następnie, że materiał sprawy zawiera również wezwanie z dnia 28 lutego 2018 r. (doręczone prawidłowo pełnomocnikowi [...]

– adw. [...]– w dniu 8 marca 2018 r.) skierowane w trybie art. 64 § 2 K.p.a. o treści "wzywam Panią [...], reprezentowaną przez [...]do uzupełnienia przez adw. [...] podpisu pod odwołaniem nadanym w dniu 30 listopada 2017 r. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Wrocławskim nr [...]z dn. [...] listopada 2017 r., w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem pozostawienia wyżej wymienionego odwołania bez rozpoznania". Wezwanie zawiera obszerne uzasadnienie, w którym wyjaśniona została treść przepisu art. 63 K.p.a. z podkreśleniem wymogu wynikającego z § 3 tego artykułu, a także wskazane cechy podpisu jako znaku graficznego z powołaniem się na doktrynę prawa cywilnego. W uzasadnieniu zamieszczonym w wezwaniu organ wzywający wyjaśnił również, że naniesione za pomocą znaków graficznych programu komputerowego pod treścią podania imię i nazwisko nie jest podpisem w znaczeniu określonym przez wymagania procedury administracyjnej, co skutkowało koniecznością podjęcia przez właściwy organ czynności wezwania do uzupełnienia braku formalnego odwołania poprzez złożenie podpisu pod odwołaniem nadanym w dniu 30 listopada 2017 r. od opisywanej wcześniej decyzji przez adw. Martę Kawecką w określonym w wezwaniu ustawowym terminie i z zastrzeżeniem ustawowego rygoru. Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w zakończeniu uzasadnienia wezwania pouczył również o konkretnych sposobach w jakich można dokonać czynności wskazanej w wezwaniu oraz zamieścił informację wymaganą przepisem art. 36 § 1 K.p.a.

Dalej Sąd wywiódł, że z akt sprawy wynika, iż w dniu 15 marca 2018 r., zatem z zachowaniem wskazanego w wezwaniu terminu, pełnomocnik odwołującej się wniosła pismo (doręczone organowi odwoławczemu w dniu 20 marca 2018 r.), w którym oświadczyła, że stosownie do wezwania z dnia 28 lutego 2018 r. przesyła uzupełniony podpis pod złożonym odwołaniem oraz poinformowała o zmianie adresu kancelarii. Wraz z pismem doręczony został organowi odwoławczemu egzemplarz odwołania, wcześniej opisywanego, wniesionego – za pośrednictwem polskiej placówki pocztowej operatora wyznaczonego – w dniu 5 grudnia 2017 r., które nie zawierało braków formalnych i nie było objęte wezwaniem z dnia 28 lutego 2018 r. W ocenie Sądu, oznacza to, że pełnomocnik [...]– autorka odwołania – nie zastosowała się do wezwania skierowanego przez Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. w dniu 28 lutego 2018 r. i nie uzupełniła braku formalnego odwołania od opisywanej wcześniej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie Wrocławskim wniesionego w dniu 30 listopada 2017 r., czyli w ostatnim dniu czternastodniowego terminu do jego wniesienia, poprzez złożenie pod jego treścią własnoręcznego podpisu.

Uwzględniwszy powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził, że organ odwoławczy prawidłowo – stosownie do zastrzeżenia zawartego w wezwaniu z dnia 28 lutego 2018 r. – zawiadomił odwołującą się pismem z dnia 24 kwietnia 2018 r. o pozostawieniu bez rozpoznania odwołania wniesionego w dniu 30 listopada 2017 r., z zachowaniem ustawowego terminu. Konsekwencją tej czynności procesowej organu odwoławczego – legalnie dokonanej – była konieczność stwierdzenia uchybienia terminu w odniesieniu do odwołania nadanego w polskiej placówce pocztowej wyznaczonego operatora w dniu 5 grudnia 2017 r. (doręczonego organowi odwoławczemu w dniu 6 grudnia 2017 r.). Sąd wyjaśnił również, że warunkiem sugerowanego przez pełnomocnika skarżącej, uznania odwołania wniesionego w dniu 5 grudnia 2017 r. za uzupełnienie odwołania nadanego w dniu 30 listopada 2017 r., czyli w ustawowym terminie, było doprowadzenie do prawidłowości formalnej odwołania wniesionego z zachowaniem terminu poprzez opatrzenie go własnoręcznym podpisem, stosownie do wezwania z dnia 28 lutego 2018 r. Podanie (odwołanie) wadliwe formalnie jest natomiast nieskuteczne. Oznacza to, że odwołanie niespełniające wymagań formalnych, jako nieprawidłowe, nie mogło zainicjować postępowania odwoławczego.

Sąd stwierdził, że takiego skutku procesowego nie może wywołać również odwołanie nie zawierające braków formalnych, czyli prawidłowe formalnie, ale wniesione po upływie terminu określonego ustawowo dla tej czynności. W rozpoznawanej sprawie taką kwalifikację należy zastosować do odwołania nadanego w dniu 5 grudnia 2017 r.

Odwołując się do uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 1998 r. sygn. akt OPS 11/98, Sąd powtórzył, że rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który to termin nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.

[...], reprezentowana przez adwokata, wniosła skargę kasacyjną od powołanego wyroku. Zaskarżając orzeczenie Sądu pierwszej instancji w całości, zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, to jest:

1. art. 63 § 2 i art. 128 K.p.a. oraz art. 138 K.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przez Sądami administracyjnymi w wyniku braku uchylenia przez Sąd pierwszej instancji zaskarżonego postanowienia Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, pomimo że postanowienie to rażąco narusza art. 63 § 2 K.p.a. oraz art. 128 K.p.a.;

2. art. 134 K.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. na skutek braku uchylenia przez Sąd pierwszej instancji zaskarżonego postanowienia, pomimo że postanowienie to narusza art. 134 K.p.a., bowiem odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2017 r. zostało wniesione w terminie, a jego braki formalne zostały uzupełnione;

3. art. 133 § 1 P.p.s.a i art. 134 § 1 P.p.s.a na skutek błędnego stwierdzenia przez Sąd, jakoby w skardze sugerowano uzupełnienie odwołania nadanego w dniu 30 listopada 2017 r. przez pismo nadane w dniu 5 grudnia 2017 r. – w sytuacji, gdy w skardze wyraźnie wskazano, że drugie z ww. pism miało na celu zmianę treści (zastąpienie treści) pierwszego pisma.

Podnosząc powyższe zarzuty, [...]wniosła o:

1. uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu;

2. zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego

Ponadto wnosząca skargę kasacyjną oświadczyła, że zrzeka się rozprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że zgodnie z art. 182 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej powoływana również jako "P.p.s.a."), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy.

Wnosząca skargę kasacyjną złożyła oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy, zaś organ administracji, w terminie czternastu dni od doręczenia odpisu skargi kasacyjnej, nie zażądał przeprowadzenia rozprawy. Dlatego Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym.

Następnie trzeba zaznaczyć, że zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Zważywszy zatem, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, Naczelny Sąd Administracyjny dokonał kontroli zaskarżonego wyroku w zakresie wyznaczonym podstawami skargi kasacyjnej, która okazała się oparta na usprawiedliwionych podstawach.

Istota postawionych przez wnoszącą skargę kasacyjną zarzutów naruszenia przepisów postępowania sprowadza się do podważania zaakceptowanego przez Sąd pierwszej instancji stanowiska organów administracji, że [...], reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Wrocławskim decyzją z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...]dwa odwołania:

1. jedno w dniu 30 listopada 2017 r. (data oddania w placówce pocztowej), z zachowaniem czternastodniowego terminy (zaskarżona decyzja została doręczona 16 listopada 2017 r.), którego braku formalnego (braku podpisu) nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, co skutkowało pozostawieniem odwołania bez rozpoznania

2. i drugie – podpisane - w dniu 5 grudnia 2017 r., czyli po upływie czternastodniowego terminu, w stosunku do którego (na podstawie art. 134 K.p.a.) zaskarżonym do Sądu pierwszej instancji postanowieniem Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...]zostało stwierdzone uchybienie terminu do wniesienia.

Rzeczone postanowienie zostało wydane z naruszeniem trafnie powołanego w podstawie kasacyjnej art. 134 K.p.a. Naruszenia tego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, nie stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, co skutkowało uchyleniem na podstawie art. 188 P.p.s.a., zarówno zaskarżonego wyroku, jak i zaskarżonego postanowienia.

Otóż, z przyjętego przez Sąd pierwszej instancji stanu faktycznego wynika, że odwołanie wnoszącej skargę kasacyjną od decyzji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie Wrocławskim decyzją z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...]zostało wniesione w terminie (30 listopada 2017 r.), a brak tego odwołania (brak podpisu) został uzupełniony w dniu 15 marca 2018 r., tj. w terminie wyznaczonym w wezwaniu z dnia 28 lutego 2018 r. do uzupełnienia braku poprzez podpisanie odwołania nadanego w dniu 30 listopada 2017 r., które to wezwanie doręczono pełnomocnikowi wnoszącej skargę kasacyjną w dniu 8 marca 2018 r.

Co więcej, jeszcze przed doręczeniem rzeczonego wezwania strona, w dniu 5 grudnia 2017 r., wniosła podpisane odwołanie, a tym samym sama – bez wezwania uzupełniała brak odwołania w postaci braku podpisu. Wniesienie odwołania, które nie jest przez stronę podpisane, skutkuje obowiązkiem organu administracji wezwania do uzupełnienia tego braku pod rygorem pozostawienia odwołania bez rozpoznania. Jeżeli jednak strona sama, przed wystosowaniem do niej wezwania, złoży do organu administracji podpisany środek odwoławczy, to nie ma podstaw do wezwania, a tym bardziej – jeśli mimo to wezwanie zostanie wystosowane – do pozostawienia odwołania bez rozpoznania. Niezależnie od tego, należy przypomnieć, że w realiach sprawy rozpoznanej przez Sąd pierwszej instancji, w odpowiedzi na wezwania z dnia 28 lutego 2018 r., z zachowaniem wyznaczonego w nim terminu, pełnomocnik strony złożyła podpisane odwołanie.

Okoliczność, że w podaniu (odwołaniu), które zostało podpisane przez pełnomocnika, opatrzonym zresztą tą samą datą, co pierwotnie wniesione, wskazano przepisy, których naruszenie zarzucono i zawarto obszerne uzasadnieniem, nie ma żadnego znaczenia dla konstatacji, że strona skutecznie uzupełniała brak formalny odwołania. Jak bowiem trafnie stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, nie wyprowadzając jednak z tego stwierdzenia, właściwych skutków prawych, z art. 128 K.p.a. wynika, że odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia i wystarczy, że z jego treści wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji. Dla kwalifikacji wniesionego przez stronę pisma decydujące znaczenie ma zatem intencja jego autora, której oceny dokonuje się na podstawie o całokształtu podniesionych okoliczności. Co więcej, dozwolona jest modyfikacja treści uprzednio złożonego odwołania.

Wobec powyższego, należało stwierdzić, że pismo strony wniesione w dniu 5 grudnia 2017 r., a następnie – w odpowiedzi na wezwanie z dnia 28 lutego 2018 r.

– w dniu 15 marca 2018 r., to to samo odwołanie, które - nie zachowując wymogu formalnego w postaci podpisu - [...]wniosła w dniu 30 listopada 2017 r. (zob. też wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2015 r. sygn. akt II OSK 965/14. Niepublikowany. Dostępny: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie miał więc podstaw ani do pozostawienia odwołania [...]bez rozpoznania, ani do stwierdzenia uchybienia terminu do jego wniesienia.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 188 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a uchylił wyrok Sądu pierwszej instancji oraz zaskarżone postanowienie. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 203 pkt 1 oraz art. 200 w zw. z art. 193 P.p.s.a.