Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 909/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-10-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Asesor WSA Grzegorz Czerwiński, Protokolant Rafał Kubik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 października 2004 r. sprawy ze skargi M.J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2003 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Starosta [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił J. i K. P. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego wg projektu indywidualnego o pow. zab 42,00 m2, pow. użyt. - 64,66 m2 i kubaturze 231,00 m3 na działkach oznaczonych numerami ewidencyjnymi [...] i [...] w P. przy ulicy [...]. Projektowana rozbudowa budynku mieszkalnego usytuowana została bezpośrednio przy granicy z działkami sąsiednimi.

Odwołanie od tej decyzji wniosła M.J., właścicielka sąsiedniej działki nr ew. [...] zabudowanej budynkiem przy granicy z działką inwestora.

W odwołaniu zarzucono, że planowana rozbudowa spowoduje, że działka stanie się bezużyteczna. M.J. wskazała również, że pozbawiona została możliwości przedstawienia swoich racji na rozprawie administracyjnej.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2002 r. utrzymał w mocy zakwestionowaną w odwołaniu decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu tej decyzji podano, że inwestor spełnił warunki i obowiązki wymagane w procedurze ubiegania się o wydanie pozwolenia na budowę. Wskazano również ,że M. J. na rozprawę nie zgłosiła się z powodu ważnych spraw rodzinnych i nie przedłożyła propozycji nowego terminu rozprawy. Zatem, zdaniem organu , nie może strona twierdzić, że "na organie wydającym pozwolenie na budową spoczywał obowiązek przeprowadzenia rozprawy administracyjnej" .

Organ odwoławczy podnosi również, że w świetle postanowień §12 ust.6 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /tekst jednolity Dz.U.Nr 15 z 1999r., poz.140 z późn.zm./ "dopuszcza się sytuowanie budynku, z zastrzeżeniem §270 ust.2, bezpośrednio przy granicy działki budowlanej bądź w odległości mniejszej od określonej w ust.4 pkt2, lecz nie mniejszej niż l,5m od tej granicy, jeżeli w projekcie zabudowy i zagospodarowania terenu /działki budowlanej/ zostanie wykazana możliwość zachowania określonych w rozporządzeniu odległości między projektowaną zabudową a istniejącymi lub zaprojektowanymi elementami zagospodarowania działki sąsiedniej" a zgoda sąsiada nie jest wymagana. Jednocześnie zauważa się, że rozbudowa budynku mieszkalnego Państwa P. przylegać będzie do istniejącego budynku Pani M.J. również usytuowanego w granicy.

Skargę na powyższą decyzję złożyła M. J. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji .

Zdaniem skarżącej decyzja jest niezgodna z prawem ,bowiem wskazany przez organ II instancji przepis rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie pozwala w takiej sytuacji na budowę , o ile w projekcie zabudowy zostanie wykazana możliwość zachowania odległości między projektowaną zabudową a istniejącymi elementami zagospodarowania działki sąsiedniej.

Strona skarżąca podnosi również, że jej nieobecność na rozprawie była spowodowana przyczyną obiektywną.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] informuje, że merytoryczne i prawne uzasadnienie zaskarżonego rozstrzygnięcia zawarł w skarżonej decyzji z dnia [...].02.2003r., i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1271 z późn.zm.).

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/ postanowień/, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).

W ocenie Sądu kontrolowana decyzja Wojewody [...] oraz poprzedzająca ją decyzja Starosty [...] zapadły z naruszeniem przepisów prawa postępowania administracyjnego jak i materialnego, na tyle istotnym , iż miało wpływ na rozstrzygnięcie.

Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie doszło do naruszenia uprawnień skarżącej w postępowaniu prowadzonym przez organ I instancji.

Pismem z dnia 25 .11.2002r. organ I instancji wezwał M. J. na rozprawę wyznaczoną na dzień 6 grudnia 2002r. Rozprawa nie odbyła się wobec usprawiedliwionej nieobecności M. J. spowodowanej chorobą matki.

W tej sytuacji organ I instancji, skoro zdecydował się na przeprowadzenie w niniejszej sprawie rozprawy, powinien sam ponownie wyznaczyć nowy termin rozprawy, a nie oczekiwać ustalenia nowego terminu przez stronę postępowania.

Rozstrzygając sprawę, organ administracji musi mieć na uwadze zasadę ogólną wyrażoną w art. 7 k.p.a. wymagającą uwzględnienia słusznego interesu wszystkich stron postępowania.

Innym motywem stwierdzenia nieprawidłowości /wadliwości materialnej/ decyzji budowlanej, jest ustalenie, iż planowany obiekt został usytuowany w bezpośredniej granicy działki sąsiedniej na której jest już zrealizowany inny budynek bez ustalenia jaki to może mieć wpływ na użytkowanie już istniejącego budynku należącego do strony skarżącej. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji powołano się na przepis par. 12 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. /Dz.U. 1995 nr 15 poz. 140 ze zm./, jednakże organ administracyjny II instancji skupił się jedynie na kwestii dot. braku konieczności uzyskania zgody sąsiada na sytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki budowlanej.

Jak wynika natomiast z projektu technicznego planowana inwestycja przewyższa znacznie istniejący na działce sąsiedniej budynek co może powodować zakłócenia w jego użytkowaniu (chociażby w funkcjonowaniu przewodów kominowych znajdujących się na istniejącym budynku na co wskazuje znajdująca się w aktach sprawy opinia uprawnionego do kontroli i opiniowania mistrza kominiarskiego).

Usytuowanie budynku na działce budowlanej powinno być więc dostosowane do linii i gabarytów zabudowy na działkach sąsiednich, zgodnie z wyżej cyt. rozporządzeniem Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa, a także zgodne z przepisami szczególnymi w zakresie spraw sanitarnych i ochrony przeciwpożarowej np. w kwestii ściany oddzielenia przeciwpożarowego od strony sąsiedniej działki.

Organ administracji publicznej rozpatrując sprawę , powinien więc mając na uwadze art. 7 Kpa, wyrażający zasadę uwzględnienia słusznego interesu obywateli, przez których należy rozumieć wszystkie strony postępowania, dokonać oceny, czy kwestionowana w postępowaniu wznowień i owym decyzja nie narusza innych przepisów, a w szczególności art. 5 ustawy - Prawo budowlane.

Organ administracyjny może rozstrzygnąć pozytywnie wniosek inwestora , jeżeli wykaże w toku postępowania, iż budowa przy granicy z nieruchomością sąsiednią nie narusza zasad współżycia społecznego i nie zakłóci korzystania z niej ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości, a ponadto nie utrudni użytkowania działki sąsiedniej.

Z powyższych względów, Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 ust.1 pkt. 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) orzekł jak w sentencji wyroku.