Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2975/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-10-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zmianę postanowienia Sądu
Oddalono wniosek o zmianę postanowienia Sądu
Oddalono wniosek o zmianę postanowienia Sądu
Powołane przepisy: article: art. 260 w zw. z art. 165 i 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. K., K. K. i S. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2012 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie pozwolenia na budowę postanawia: odmówić zmiany postanowienia referendarza sądowego z 25 marca 2013 r. odmawiającego S. K. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia zawodowego pełnomocnika.


UZASADNIENIE

VIISA/Wa 2975/12

U Z A S A D N I E N I E

Postanowieniem z dnia 25 marca 2013 r. odmówiono S. K. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia zawodowego pełnomocnika. Na powyższe postanowienie wnioskodawczyni nie złożyła sprzeciwu.

Następnie w dniu 24 lipca 2013 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na formularzu PPF kolejny wniosek S. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia zawodowego pełnomocnika. Z uwagi na powyższe wniosek z dnia 24 lipca 2013 r. rozpoznawany był w zakresie zmiany postanowienia z dnia 25 marca 2013 r.

W formularzu z 24 lipca 2013 r. wnioskodawczyni podała, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z renty rodzinnej w wysokości 920 zł. Podała, że w sprawie jest osobą pokrzywdzoną i nie stać jej na opłacenie sprawy, gdyż z posiadanej renty nie jest w stanie samodzielnie się utrzymać. Zaznaczyła, że jest osobą schorowaną i często nie starcza jej środków na utrzymanie do następnego miesiąca.

Z uwagi na okoliczność, iż powyższe oświadczenie było niewystarczające do oceny faktycznych możliwości finansowych strony, na mocy zarządzenia z dnia 6 sierpnia

2013 r. wnioskodawczyni została zobowiązana do nadesłania dodatkowych wyjaśnień w sprawie tj. do:

- podania kto jest właścicielem mieszkania/domu w S. który podaje jako adres zamieszkania, należało również wskazać wielkość tego lokalu,

- podania czy jest właścicielem gospodarstwa rolnego, a jeśli tak należało podać wielkość tego gospodarstwa rolnego,

- podania stałych miesięcznych wydatków związanych z utrzymaniem własnym i domu (żywność, opłaty stałe, leki, media, itp.),

- wskazania czy wnioskodawczyni otrzymuje świadczenia z pomocy społecznej, jeśli tak, należało nadesłać ostatnie decyzje przyznające pomoc,

- podania czy wnioskodawczyni otrzymuje pomoc materialną bądź finansową od rodziny, bądź osób trzecich, jeśli tak należało wskazać na czym ona polega,

- nadesłania kopii wyciągu z rachunku bankowego wszystkich osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym za ostatnie 3 miesiące.

Na wykonanie ww. zarządzenia zakreślono termin 7 dni pod rygorem rozpatrzenia wniosku tylko w oparciu o zgromadzone materiały.

Wnioskodawczyni w odpowiedzi na ww. zarządzenie wskazała, że nie jest w stanie uzupełnić braków wniosku w zakreślonym terminie i wniosła o jego przedłużenie.

W związku z powyższym postanowieniem z dnia 17 września 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił zmiany postanowienia referendarza sądowego z dnia 25 marca 2013 r.

Na powyższe postanowienie referendarza sądowego sprzeciw z zachowaniem terminu wniosła S. K., podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) w razie skutecznego wniesienia sprzeciwu, postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy, które może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie.

Zaś zgodnie z art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania

w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Postanowienie w przedmiocie prawa pomocy jest takim postanowieniem. Przepis art. 165 p.p.s.a. daje możliwość uchylenia bądź zmiany postanowień niekończących postępowania wówczas, gdy pojawią się inne okoliczności faktyczne i prawne sprawy, odmienne od tych, jakie Sąd przyjął za przesłanki wcześniej wydanego rozstrzygnięcia. Zauważyć należy, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy może być złożony ponownie, jeżeli nastąpiła zmiana okoliczności zarówno faktycznych, jak i prawnych, która stanowiła podstawę orzeczenia o przyznaniu lub odmowie przyznania prawa pomocy.

W postanowieniu z dnia 25 marca 2013 r., referendarz sądowy oceniając oświadczenie złożone na stosownym formularzu oraz nadesłane informacje w przedmiocie stanu majątkowego, odmówił stronie przyznania prawa pomocy. Jak wyżej wskazano, postanowienie to nie zostało zaskarżone i stało się prawomocne.

W złożonym sprzeciwie, skarżąca podtrzymała dotychczasowe stanowisko. Jednak nie wskazała żadnych, nowych okoliczności, które pozwoliłyby inaczej niż w postanowieniu z dnia 25 marca 2013 r. ocenić jej sytuację. Jednocześnie do chwili obecnej wnioskodawczyni nie uzupełniła braków we wniosku o dodatkowe wyjaśnienia, do których została zobowiązana zarządzeniem z dnia 6 sierpnia 2013 r. Powyższe sprawia, że nie jest możliwe przyjęcie, iż nastąpiła taka zmiana sytuacji faktycznej lub prawnej wnioskodawczyni, która uzasadniałaby zmianę postanowienia z dnia 25 marca 2013 r. i przyznanie prawa pomocy w jakimkolwiek zakresie.

Z tych względów, na podstawie art. 260 w zw. z art. 165 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.