Wyrok NSA, sygn. akt III SA 1127/96
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 1998-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Powołane przepisy: article: par. 9, par. 17b ust. 3
journal: Dz.U. 1991 nr 38 poz. 165
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 kwietnia 1991 r. w sprawie stawek podatku obrotowego od osób fizycznych oraz nie będących jednostkami gospodarki uspołecznionej osób prawnych i innych jednostek organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej, ulg, zwolnień i trybu płatności tego podatku.
Teza: Fakt posiadania "generalnego zamówienia" nie zwalniał podatnika pragnącego skorzystać z ulgi podatkowej z obowiązku umieszczenia na każdym rachunku sprzedaży klauzuli "sprzedaż na cele zaopatrzeniowe /inwestycyjne/".

Obowiązek ten wynika jednoznacznie z par. 17b ust. 3 rozporządzenia z dnia 17 kwietnia 1991 r. w sprawie stawek podatku obrotowego od osób fizycznych oraz nie będących jednostkami gospodarki uspołecznionej osób prawnych i innych jednostek organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej, ulgi, zwolnienia i tryb płatności tego podatku / Dz.U. nr 38 poz. 165 ze zm./ w brzmieniu nadanym nowelą, opublikowaną w Dz.U. 1992 nr 32 poz. 141.

Jeśli zatem podatnik obowiązku tego nie dopełnił, nie może skutecznie domagać się zwolnienia od podatku.

TEZY

Fakt posiadania "generalnego zamówienia" nie zwalniał podatnika pragnącego skorzystać z ulgi podatkowej z obowiązku umieszczenia na każdym rachunku sprzedaży klauzuli "sprzedaż na cele zaopatrzeniowe /inwestycyjne/".

Obowiązek ten wynika jednoznacznie z par. 17b ust. 3 rozporządzenia z dnia 17 kwietnia 1991 r. w sprawie stawek podatku obrotowego od osób fizycznych oraz nie będących jednostkami gospodarki uspołecznionej osób prawnych i innych jednostek organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej, ulgi, zwolnienia i tryb płatności tego podatku / Dz.U. nr 38 poz. 165 ze zm./ w brzmieniu nadanym nowelą, opublikowaną w Dz.U. 1992 nr 32 poz. 141.

Jeśli zatem podatnik obowiązku tego nie dopełnił, nie może skutecznie domagać się zwolnienia od podatku.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna. Wbrew poglądowi skarżącego, fakt posiadania "generalnego zamówienia" na 200.000 m.b. siatki nie zwalniał podatnika pragnącego skorzystać z ulgi podatkowej z obowiązku umieszczenia na każdym rachunku sprzedaży klauzuli "sprzedaż na cele zaopatrzeniowe /inwestycyjne/". Obowiązek ten wynika jednoznacznie z par. 17b ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 kwietnia 1991 r. w sprawie stawek podatku obrotowego od osób fizycznych (...) w brzmieniu nadanym nowelą, opublikowaną w Dzienniku Ustaw z 1992 nr 32 poz. 141. Jeśli zatem podatnik obowiązku tego nie dopełnił, nie może skutecznie domagać się zwolnienia od podatku. Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd wyrażony w wyroku z dnia 3 grudnia 1993 r. III SA 822/93, że zwolnienie ustanowione w par. 9 wspomnianego rozporządzenia z dnia 17 kwietnia 1991 r. /Dz.U. nr 38 poz. 165 ze zm./ jest zależne od łącznego spełnienia wszystkich warunków przewidzianych w rozporządzeniu /por. Monitor Podatkowy 1994 nr 3/. W przeciwnym razie par. 17b ust. 3 mógłby być przez podatnika ignorowany i w konsekwencji nie miałby żadnego znaczenia prawnego.

Trafnie zatem organy podatkowe naliczyły podatek obrotowy od czterech rachunków, nie zawierających wspomnianej wyżej klauzuli. Nie zachodziła w związku z tym potrzeba przesłuchania dyrektora firmy "W.", ani też prowadzenia innych dowodów na okoliczność "rzeczywistego" - jak to określił skarżący - celu transakcji.

Zarzut niewłaściwego wyliczenia ilości sprzedanej siatki nie jest zasadny. Organy podatkowe oparły się na danych wynikających z dokumentów odprawy celnej z dnia 30 grudnia 1992 r. oraz na oświadczeniu głównego księgowego firmy skarżącego. Skarżący nie sprecyzował jak powinno wyglądać prawidłowe - jego zdaniem - wyliczenie, w związku z czym nie można przyjąć, aby skutecznie podważył ustalenia organów podatkowych.

Zarzut nieuwzględnienia kosztów działalności polega na nieporozumieniu. Element kosztów występuje przy wymiarze podatku dochodowego, a nie podatku obrotowego. Jeśli zaś chodzi o tzw. podatek graniczny, to wbrew twierdzeniu zawartemu w piśmie procesowym, skarżący podatku takiego nie płacił.

Przechodząc do zarzutu nadpłaty podatku, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że zarzut ten został podniesiony dopiero w postępowaniu sądowym. Tymczasem rola sądu sprowadza się do oceny prawidłowości postępowania administracyjnego, a nie do prowadzenia własnego postępowania dowodowego. Dlatego też Sąd nie mógł badać dokumentów SAD i faktur zakupu towarów, nie przedstawionych organowi administracyjnemu.

Mając na względzie wszystkie przytoczone okoliczności, skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.