Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 920/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2005-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
639
Hasła tematyczne: Gospodarka gruntami
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lechowska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. – Przedsiębiorstwo "A." na uchwały Rady Miejskiej [...] z dnia [...] maja 2005 r. Nr [...] w przedmiocie zbycia nieruchomości stanowiących własność Gminy Miejskiej [...] p o s t a n a w i a skargę odrzucić.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 920/05

U Z A S A D N I E N I E

Uchwałami z dnia [...] maja 2005 r. Rada Miejska [...] wyraziła zgodę na zbycie nieruchomości stanowiących własność Gminy Miejskiej [...]:

– w trybie bezprzetargowym nieruchomości położonej w P. obr. nr [...], oznaczonej jako działka nr 164/8 oraz 1/3 niewydzielonej części działki nr 164/7 (uchwała Nr [...]),

– w trybie przetargu nieruchomości położonej w P. obr. nr [...], oznaczonej jako działka nr 164/9 wraz z 1/3 niewydzielonej części działki nr 164/7 oraz działki nr 164/3 wraz z 1/3 niewydzielonej części działki nr 164/7 (uchwała Nr [...]).

Skarżąc te uchwały do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie M. W. wniósł o ich uchylenie, zarzucając że podjęto je z naruszeniem prawa, polegającym między innymi na wadliwym trybie zbycia nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta [...] wniósł o jej odrzucenie wskazując jako podstawę wniosku niewypełnienie wynikającego z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wymogu bezskutecznego wezwania przed wniesieniem skargi do usunięcia naruszenia prawa przez organ.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu. Bez wpływu na powyższe pozostaje błędne określenie przez skarżącego przedmiotu zaskarżenia w zakresie uchwały Nr [...] (w skardze widnieje nr [...]), skoro jednoznacznie wynika to z akt administracyjnych sprawy oraz odpowiedzi na skargę.

Podług art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591, ze zm.) niezbędnym warunkiem skutecznego zaskarżenia uchwały do sądu administracyjnego przez podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwała podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, jest uprzednie bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia. Wezwanie takie, co do wskazanych uchwał nie zostało przez skarżącego wystosowane, stąd wniesiona na nie zgodnie podlega odrzuceniu.

Nie można bowiem za takie wezwanie uznać licznych pism skarżącego, a także innych osób adresowanych do Prezydenta Miasta [...] pochodzących: z dnia 15 czerwca 2005 r. zawierającego żądanie precyzyjnego wskazania losu firm mieszczących się w przeznaczonej do zbycia nieruchomości, wniosku skarżącego z dnia 27 czerwca 2005 r. o zbycie nieruchomości oznaczonej Nr 164/9, a także adresowanego do Prezydenta Miasta pisma z dnia 6 września 2005 r., w którym domagał się on ponownego rozpatrzenia wniosku o sprzedaż nieruchomości w trybie bezprzetargowym w realnych granicach cenowych i złożył wniosek o wskazanie organu i jego adresu, do którego można złożyć stosowną skargę na uchwałę Rady Miasta, jeżeli jego wniosek nie zostanie pozytywnie załatwiony, bowiem pisma te po pierwsze nie są adresowane do organu, który uchwałę podjął nadto nie wskazują na czym polega naruszenie prawa lub interesu prawnego skarżącego, a stanowią raczej ofertę adresowaną do organu wykonawczego Rady Miasta, a poza tym generalnie odnoszą się tylko do nieruchomości objętej uchwała Nr [...], z pominięciem uchwały Nr [...].

Nie można również uznać za wystarczające ustnego wezwania organu do usunięcia naruszenia, które miało mieć miejsce w dniu 20 września 2005 r. podczas osobistej interwencji skarżącego w przedmiocie zaskarżonych uchwał u Prezydenta Miasta. Wprawdzie przepis art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia odsyła jedynie do stosowania przepisów o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym, to jednak pisemna forma takiego wezwania jest nieodzowna z uwagi na względy dowodowe, jakie przemawiają za wykazaniem spełnienia formalnej przesłanki wniesienia skargi.

Brak wezwania do usunięcia naruszenia prawa w odniesieniu do zaskarżonych uchwał wyklucza merytoryczne rozpoznanie skargi i skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.). Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5 tego artykułu.

Sąd jednocześnie informuje, że odrzucenie skargi z przyczyn niedopełnienia warunku wynikającego z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, polegającego na wezwaniu rady gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego skarżącego nie stoi na przeszkodzie ponownemu zaskarżeniu uchwały (uchwał) przez tą samą osobę, jeżeli warunek ów w późniejszym czasie zostanie spełniony (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 1993 r., I SA 892/93, ONSA 1994/4 poz. 159).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów orzeczono jak w sentencji postanowienia.