Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 264/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6075 Działalność zawodowa w dziedzinie gospodarowania nieruchomościami
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Rausz po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2005 r., sygn. akt I SA/Wa 8/04 o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2003 r., sygn. akt I SA 770/95 postanawia oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu orzeczenia, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 grudnia 2003 r., sygn. akt I SA 770/95 oddalił wniosek J. K. o uchylenie na podstawie art. 359 kpc w związku z art. 59 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym postanowienia tego Sądu z dnia 21 października 2003 r. odmawiającego rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści wyroku tego Sądu z dnia 31 lipca 1996 r.

W dniu 5 stycznia 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek J. K., w którym skarżący na podstawie art. 58 ustawy o NSA i art. 401 pkt 2 kpc w związku z art. 59 ustawy o NSA i art. 359 kpc wnosił o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2003 r., sygn. akt I SA 770/95 z powodu pozbawienia możności obrony swych praw podczas rozprawy - art. 379 pkt 5 kpc w związku z art. 59 i art. 47.1 ustawy o NSA - bowiem nie zachodzi okoliczność z art. 199 § 1, art. 374 kpc i art. 56.2 ustawy o NSA.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając skargę o wznowienie postępowania zważył, iż zgodnie z art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym przed dniem 1 stycznia 2004 r. orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Powołane we wniosku skarżącego z dnia 5 stycznia 2004 r. przepisy ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) nie mogły więc mieć w sprawie niniejszej zastosowania. Art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) brzmi: "w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem". W świetle tego przepisu nie budzi wątpliwości, że jednym z warunków dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego jest, by dotyczyła ona prawomocnego orzeczenia (wyroku lub postanowienia) kończącego postępowanie w sprawie.

Zdaniem sądu, takiego warunku nie spełnia wskazane przez skarżącego postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2003 r., dlatego skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego tym postanowieniem jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Pismem z dnia 22 grudnia 2005 r. skargę kasacyjną na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2005 r. złożył J. K., który wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Pełnomocnik skarżącego zarzucił postanowieniu naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy tj. art. 270 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez uznanie, iż postępowanie, którego wznowienia domagał się skarżący nie zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Należy podzielić pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażonego w zaskarżonym orzeczeniu, iż skarga o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2003 r. jako niedopuszczalna podlegałą odrzuceniu.

Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - W przypadkach przewidzianych w dziele niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.

W piśmiennictwie prawniczym i w judykaturze ukształtowanej na tle powyższego przepisu przyjęty jest pogląd, iż można żądać wznowienia postępowania jedynie w stosunku do orzeczeń kończących postępowanie w danej sprawie.

Takiego warunku nie spełnia postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2003 r. wydane w przedmiocie oddalenia wniosku J. K. o uchylenie postanowienia tego Sądu z dnia 21 października 2003 r. odmawiającego rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści wyroku tego Sądu z dnia 31 lipca 1996 r. Postanowienie NSA z dnia 11 grudnia 2003 r. nie miało bowiem charakteru kończącego postępowanie lecz miało charakter jedynie incydentalny, procesowy.

W takiej sytuacji należy uznać, iż postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2005 r. o odrzuceniu skargi J. K. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2003 r. zostało wydane prawidłowo.

Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną J. K. należało oddalić.