Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 207/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2008-05-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6146 Sprawy uczniów
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86  par. 1 i art. 87  par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 maja 2008 r. wniosku D. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi D. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr "[...]" w przedmiocie stypendium szkolnego postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia "[...]", nr "[...]" Wójt Gminy odmówił przyznania L. W. stypendium socjalnego dla ucznia D. W.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła L. W.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia "[...]", nr "[...]" uchyliło decyzję będącą przedmiotem odwołania w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

W uzasadnieniu wskazano, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy odnośnie wysokości dochodów rodziny L. W. jest niedostateczny i nie pozwala na podjęcie rozstrzygnięcia w tej sprawie. Podniesiono, iż stosownie do treści art. 90d ust. 7 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. 2004 r. Nr 256, póz. 2572), miesięczna wysokość dochodu na osobę w rodzinie ucznia uprawniająca do ubiegania się o stypendium szkolne nie może być większa niż kwota, o której mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej. Zatem stypendium przysługuje uczniowi, którego dochód na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty 351 zł. Obowiązkiem organu jest w każdym przypadku ustalenie w sposób prawidłowy dochodu rodziny, zgromadzenie stosownych dowodów i wyczerpujące uzasadnienie decyzji, ze wskazaniem motywów podjętego rozstrzygnięcia. Wskazano też, że Kolegium w poprzedniej decyzji wskazywało na konieczność ustalenia dochodu strony za miesiąc wrzesień 2007r., ewentualnie za miesiąc październik, gdyby wystąpiły okoliczności wskazujące na utratę przez stronę dochodu i przeprowadzenia stosownej analizy zebranego materiału dowodowego, która winna znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Jednakże organ pierwszej instancji tych wymogów nie spełnił. Nie ustalił dochodu z września 2007 r. i nie wyjaśnił dlaczego przyjął jako podstawę ustalenia dochodu rodziny zainteresowanej dochód z października 2007r., a nie z września tego roku, skoro art. 8 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej stanowi, iż za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Na powyższe rozstrzygnięcie pełnomocnik skarżącego D. W. – L. W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, wnosząc równocześnie o przywrócenie terminu do jej złożenia. Wymieniona wskazała, że odwoływała się od dwóch decyzji dotyczących jej dwóch synów i nie wie jak to się stało, że nie wstawiła numeru decyzji odnoszącej się do syna D.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu, ze względu na nieuprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu oraz ze względu na niedochowanie 7 – dniowego terminu do złożenia wniosku.

W piśmie z dnia 5 maja 2008 r. L. W. podała, iż o swoim niedopatrzeniu dowiedziała się w dniu 26 marca 2008 r. otrzymując wezwanie na rozprawę w sprawie skargi na decyzję dotyczącą syna A.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Stosownie natomiast do art. 87 § 1 i § 2 cytowanej ustawy, pismo z wnioskiem

o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana,

w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym, wnoszący o przywrócenie terminu, jest zobowiązany uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

W związku z powyższym, przywrócenie terminu do dokonania czynności sądowej uzależnione jest od dwóch przesłanek, po pierwsze: od zachowania stosownego terminu do złożenia wniosku, po drugie: od uprawdopodobnienia przez wnoszącego wniosek braku winy po jego stronie w uchybieniu terminu.

Co do pierwszej ze wskazanych przesłanek uznać należy, iż wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia, ponieważ o niedochowaniu terminu do wniesienia skargi pełnomocnik skarżącego dowiedziała się w dniu 26 marca 2008r. otrzymując wezwanie na rozprawę w sprawie skargi na decyzje dotyczącą syna Adriana oraz uzyskując w tym samym dniu telefoniczną informację w sekretariacie Sądu, iż wpłynęła jedynie skarga na decyzję dotyczącą A. W.. Następnego dnia po uzyskaniu tej informacji złożyła skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Odnosząc się natomiast do drugiej przesłanki nawiązać należy do wypracowanych i utrwalonych poglądów doktryny i judykatury, wskazujących, iż jedyną okolicznością uzasadniającą przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że dokonanie czynności procesowej w terminie, nie było możliwe z powodu obiektywnej przeszkody, której przy zachowaniu należytej staranności nie dało się ominąć. Oznacza to, że strona mimo starań nie mogła dokonać czynności w terminie. Strona zatem musi uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (tak też WSA w Gliwicach w post. z dnia 20.10.2004r. sygn. akt IV SA/GL 647/04).

W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego jako przyczynę uchybienia terminu wskazała, iż odwoływała się od dwóch decyzji i nie wie jak to się stało, że nie wstawiła numeru decyzji dotyczącej syna D.

Należy również zauważyć, iż decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" L. W. odebrała osobiście dniu 8 lutego 2008r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie upłynął w dniu 9 marca 2008 r., natomiast skarga została nadana w dniu 26 marca 2008 r.

Wskazać należy, iż wskazane przez L. W. omyłkowe niedopatrzenie jako przyczyna uchybienia terminowi nie uzasadnia oceny, że skarżąca nie dochowała terminu bez swojej winy. Wymieniona jako pełnomocnik nie wykazała dostatecznej staranności w prowadzeniu spraw syna. Dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę jest okolicznością powodującą niemożność przywrócenia terminu, a zachowanie L. W. należy zaliczyć do takiej kategorii (por. wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2002r., SA/Wr 1329/01, niepubl. post. NSA z dnia 10 lutego 2000 r., SA/Sz 1117/99, niepubl.)

Podkreślić należy ponownie, iż przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy. Termin może być przywrócony tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Biorąc powyższe pod uwagę należy uznać, że pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminowi spowodowane było okolicznościami niezawinionymi przez nią.

W tym stanie rzeczy, z mocy powołanych wyżej przepisów, należało orzec jak w postanowieniu.