Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 76/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: Art. 135, 152, 145 § 1 pkt 1 lit. c), 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 28 ust. 1, art. 3 pkt 20
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 7, 10 § 1, art. 28, art. 77 § 1, art. 145 § 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 11 kwietnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda - Lenczewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot - Szustowska Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek Protokolant asystent sędziego Marcin Olejniczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2012 roku sprawy ze skargi Uniwersytetu [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych po wznowieniu postępowania 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...]; 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz Uniwersytetu [...] kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

II SA/Łd 76/12

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta Ł., na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy Prawo budowlane, zatwierdził projekt budowlany i udzielił J.S. i R.S. działającym łącznie jako wspólnicy A s.c., pozwolenia na roboty budowlane, polegające na przebudowie części budynku nr [...] położonej na działce nr [...] w Ł. przy ul. T.

Pismem z dnia 29 marca 2011 r. B., reprezentowany przez Rektora, działając w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 kpa, wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego powyższą decyzją ostateczną. W uzasadnieniu wskazano, że organ prowadzący postępowanie nie przesłał decyzji z dnia [...] r. do wiadomości B. Decyzję tę okazał i przekazał przedstawicielom Uczelni inwestor w dniu 29 marca 2011 r., podczas interwencji w sprawie nielegalnego otworu w granicy nieruchomości. Jako że B. nie został uznany za stronę postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, B. nie jest w stanie stwierdzić, czy zatwierdzony projekt budowlany zawiera w swym zakresie przejście na nieruchomość B. czy też został wykonany nielegalnie jako samowola budowla, w każdym z tych przypadków naruszony został uzasadniony interes Uczelni.

Postanowieniem z dnia [...] Prezydent Miasta Ł., działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 i art. 149 § 1 kpa, wznowił postępowanie zakończone ostateczną decyzją z dnia [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta Ł., działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 kpa, odmówił uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że wniosek o wznowienie nie pochodzi od strony, gdyż brak jest podstaw prawnych do twierdzenia, że obszar oddziaływania inwestycji wykracza poza teren działki inwestora. Zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane stronami postępowania w sprawie pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Analizując obszar oddziaływania obiektu nie stwierdzono, żeby projektowane przedsięwzięcie wprowadzało jakiekolwiek ograniczenia w zagospodarowaniu zgodnie z przeznaczeniem nieruchomości sąsiedniej i w związku z tym jako obszar oddziaływania inwestycji należy uznać tylko nieruchomość objętą wnioskiem inwestora.

W odwołaniu od powyższej decyzji B. podniósł zarzut naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane i wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Odwołujący się wskazał, że miał uzasadniony interes uczestnictwa w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę. Na terenie działki graniczącej z nieruchomością inwestora znajdują się akademiki, w których zamieszkuje ok. 900 studentów i uzyskanie pozwolenia na budowę bez zawiadomienia Uczelni i jej uczestnictwa w postępowaniu stwarzało realne zagrożenie dla bezpieczeństwa młodzieży akademickiej.

Decyzją z dnia [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 2 kpa, uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Organ odwoławczy stwierdził, że przyjęcie przez organ I instancji, że nieruchomość skarżącego nie znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu nie zostało uzasadnione, a w sprawie brak jest jakichkolwiek ustaleń organu, dotyczących wpływu planowanej inwestycji na nieruchomość sąsiednią.

Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta Ł., działając na podstawie art. 151 § 2 kpa, stwierdził, że decyzja z dnia [...] została wydana z naruszeniem prawa, o jakim mowa w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, jednak odmówił jej uchylenia, gdyż w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji, wskazując na rozbiórkę części obiektu w ramach przebudowy, dokonał oceny możliwości oddziaływania takiej rozbiórki w rozumieniu art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane i stwierdził, że przedmiotowa rozbiórka nie wprowadza żadnych ograniczeń w zagospodarowaniu sąsiedniego terenu oraz nie wpływa na stan zainwestowania na terenie, Do obiektu, który w projekcie przewidziany jest do rozbiórki nie przylega żaden obiekt na działce sąsiedniej, który mógłby być naruszony. Również przebudowa obiektu, czyli wykonywanie w istniejącym obiekcie robót budowlanych nie ogranicza działań inwestycyjnych na terenie nieruchomości należącej do B. Organ uznał zatem, że aby uznać, że rozbiórka budynku inwestora dotyczy interesu prawnego B. należałoby odstąpić od zastosowania przepisów art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane i oparcie się na art. 28 kpa. W konsekwencji organ uznał, że przedmiotowe roboty realizowane w granicy działki dotyczą interesu prawnego wnioskodawcy z racji bezpośredniego sąsiedztwa i istniały przesłanki do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa, co skutkowało ponownym rozpatrzeniem wniosku o pozwolenie na budowę. Prowadząc postępowanie w tym zakresie organ stwierdził, że wniosek inwestora spełnia wymagania art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane , a projekt budowlany – art. 35 ust. 1 ustawy. Okoliczność wskazana przez Uczelnię we wniosku o wznowienie postępowania nie może być brana pod uwagę, gdyż wykracza poza zakres postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Wobec powyższego w wyniku wznowionego postępowania musiałoby dojść do wydania decyzji odpowiadającej decyzji dotychczasowej, zatem organ uprawniony był jedynie do stwierdzenia, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa.

W odwołaniu od powyższej decyzji B. podniósł naruszenie art. 9 i 10 kpa poprzez nieuznanie B. za stronę postępowania, a w konsekwencji pozbawienie możliwości uczestnictwa w poszczególnych fazach postępowania, w tym składania zastrzeżeń i środków odwoławczych. Nie znajduje także uzasadnienia twierdzenie, że B. mógł zapoznać się z projektem budowlanym.

Decyzją z dnia [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji.

W motywach organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 4 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną można podzielić na dwie fazy. Pierwsza z nich polega na badaniu formalnych podstaw wznowienia, a w efekcie wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania na podstawie art. 149 § 2 kpa lub decyzji o odmowie wznowienia postępowania z art. 149 § 3 kpa. Ocena formalnych podstaw wznowienia sprowadza się do badania, czy żądanie wznowienia postępowania zostało zgłoszone przez stronę, czy powołuje ona podstawy wznowienia wymienione w art. 145 § 1 kpa oraz czy został zachowany termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania określony w art. 148 kpa. Jeżeli wniosek o wznowienie postępowania jest oparty o przesłankę przewidzianą w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, tj. tak jak w rozpatrywanej sprawie, to weryfikacja twierdzeń wnoszącego podanie, iż przysługiwał mu przymiot strony następuje w następnej fazie postępowania, prowadzonej po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania.

W przedmiotowej sprawie reprezentujący B. Pan W.N. wskazał, że o przedmiotowej decyzji dowiedział się w dniu 29 marca 2011 r., natomiast wniosek o wznowienie postępowania złożony został w dniu 30 marca 2011 r., tj. z zachowaniem przewidzianego terminu, wobec powyższego Prezydent Miasta Ł., postanowieniem z dnia [...] wznowił postępowanie w przedmiotowej sprawie.

Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z art. 3 pkt 20 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, obszar oddziaływania obiektu należy interpretować jako teren wyznaczony wokół obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. W procesie zmierzającym do wyznaczenia takiego obszaru nie chodzi przy tym o wykazanie negatywnego wpływu inwestycji na działki znajdujące się w otoczeniu projektowanego obiektu, lecz o możliwość spowodowania szkodliwego oddziaływania inwestycji na teren otaczający działkę inwestora w związku z zamiarem realizacji inwestycji. Organ przyjął więc, iż o ile istnieje możliwość spowodowania szkodliwego oddziaływania inwestycji na otoczenie, biorąc pod uwagę indywidualne cechy projektowanego obiektu i sposób zagospodarowania terenu otaczającego działkę inwestora, osoby legitymujące się tytułem prawnym do działek położonych w tak wyznaczonym "obszarze oddziaływania obiektu" są stroną w postępowaniu w sprawie o pozwolenia na budowę. Kwestia ustalenia ewentualnego rzeczywistego negatywnego oddziaływania, stanowi element postępowania wyjaśniającego, prowadzonego w ramach toczącego się postępowania pozwoleniowego. W przedmiotowej sprawie oprócz przebudowy istniejącego obiektu, prace polegały także na rozbiórce fragmentu tego obiektu, znajdującego się w granicy z działką sąsiednią. Takie usytuowanie obiektu budowlanego powoduje objęcie działki sąsiedniej obszarem oddziaływania, dlatego też właściciel działki sąsiedniej winien być poinformowany o możliwości chwilowego ograniczenia w użytkowaniu jego działki ze względu na planowane prace rozbiórkowe. Należy również podkreślić, że skoro postępowania administracyjne mają w szczególności zapewnić ochronę interesów prawnych stron, więc wątpliwości na temat legitymacji do udziału w postępowaniu w charakterze strony należy rozstrzygać na korzyść domagającej się uznania jej za stronę postępowania.

Zgodnie z zasadą trwałości decyzji ostatecznej, uchylenie lub zmiana decyzji ostatecznej, stwierdzenie jej nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub w ustawach szczególnych. Decyzja ostateczna oznacza, że sprawa została rozstrzygnięta w definitywny sposób. Zastosowanie każdego z przewidzianych kodeksem lub ustawą szczególnych trybów nadzwyczajnych prowadzących do wzruszenia decyzji ostatecznej, jako wyjątku od zasady trwałości decyzji ostatecznej możliwe jest wyłącznie w przypadkach ściśle przewidzianych przepisami regulującymi te tryby.

Zgodnie z art. 146 § 2 kpa nie uchyla się decyzji w przypadku, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej, przy czym art. 146 § 2 kpa może znaleźć zastosowanie tylko wówczas, gdy nowa decyzja odpowiadałaby w swojej istocie decyzji dotychczasowej, a więc gdy organ w wyniku ponownego rozpoznania sprawy administracyjnej, w oparciu o przepisy prawa materialnego rozstrzygnie sprawę tak, jak została rozstrzygnięta decyzją ostateczną. Oznacza to, że organ w uzasadnieniu decyzji stwierdzającej wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa musi wykazać, że wadliwość procesowa nie wpłynęła na prawidłowe zastosowanie w sprawie przepisu prawa materialnego - powyższe warunki wypełnił organ I instancji.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, właściwy organ sprawdza między innymi zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku miejscowego planu, a także zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi. W razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 ustawy). Z akt administracyjnych wynika, iż inwestor spełnił wymagania przewidziane przytoczonymi przepisami. Dołączony do wniosku projekt jest kompletny i odpowiada wymogom określonym w art. 34 ust. 3 ustawy. Prawidłowe jest również ustalenie organu administracji, że projektowana przebudowa zgodna jest z przepisami techniczno - budowlanymi. Decyzja wydawana w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę nie ma charakteru uznaniowego, bowiem zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Decyzja o pozwoleniu na budowę wydana dla przedmiotowej inwestycji została wydana zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, tak więc mimo że istniały podstawy do wznowienia postępowania, albowiem skarżący nie brali udziału w tymże postępowaniu, to uchylenie wskazanej decyzji nie mogło nastąpić, gdyż w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca decyzji dotychczasowej, tj. zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na wykonanie robót budowlanych, obejmujących przebudowę części budynku nr [...], na nieruchomości położonej w Ł., przy ul. T.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi B. podniósł zarzuty jak w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko jak w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Na rozprawie przed tut. Sądem w dniu 11 kwietnia 2012 r. pełnomocnik strony skarżącej wyjaśnił dodatkowo, iż o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę B. dowiedział się po rozpoczęciu robót w związku z wejściem inwestora na teren skarżącego. Inwestor dokonał bez zgody B. rozbiórki ogrodzenia dzielącego działki nr [...] i [...] i wykonywał liczne roboty budowlane z terenu nieruchomości B., w tym m.in. prace związane z ociepleniem ścian budynku inwestora, na skutek czego ocieplona ściana narusza teren strony skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem niniejszego postępowania jest legalność decyzji Wojewody [..] z dnia [...] utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] w sprawie odmowy uchylenia decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na roboty budowlane po wznowieniu postępowania.

Punkt wyjścia do rozważań w rozpoznawanej sprawie stanowi fakt, że wnioskiem z dnia 29 marca 2011 r. B., działając w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 kpa, wystąpił o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, podnosząc, że w postępowaniu tym został pozbawiony udziału w charakterze strony. Z uwagi na fakt, iż przedmiotem postępowania administracyjnego, którego wznowienia domagał się B. było zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę, poza sporem pozostaje fakt, że ustalenie, czy wnioskodawcy przysługiwał w tym postępowaniu status strony winno nastąpić w oparciu o art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.). W świetle tego przepisu stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Pod pojęciem obszaru oddziaływania obiektu – zgodnie z art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane – rozumie się teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Z treści powyższych przepisów wynika, że okoliczność, że określony podmiot jest właścicielem działki sąsiadującej z nieruchomością, na której została jest realizowana inwestycja nie jest wystarczającą przesłanką do przyznania mu statusu strony w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę, a także w postępowaniu dotyczącym wznowienia takiego postępowania. Wniesienie żądania udzielenia pozwolenia na budowę wymaga zatem od organu administracji ustalenia kręgu stron z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej konkretnej sprawy. Dokonując analizy zakresu robót objętych pozwoleniem na budowę (prace rozbiórkowe i budowlane) na gruncie rozpoznawanej sprawy należy uznać, że Wojewoda [...] prawidłowo przyjął, że działka nr [...], granicząca z działką inwestora znajdowała się w obszarze oddziaływania obiektu, zatem B. był stroną postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Wyjaśnienia wymaga, że wznowienie postępowania na podstawie przesłanki, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 kpa wywołuje taki skutek, że postępowanie administracyjne toczy się od nowa i podlega tym samym regułom co postępowanie w trybie zwyczajnym. Strona pominięta w postępowaniu zwyczajnym ma prawo brać czynny udział w tym postępowaniu, zgłaszać wnioski i kierować zarzuty, które organ administracji winien brać pod uwagę, a sprawa winna być rozstrzygnięta przy poszanowaniu interesu prawnego tej strony. Tymczasem analiza uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, a także analiza akt administracyjnych wskazuje, iż udział skarżącego we wznowionym postępowaniu nie został w żaden sposób zapewniony. Organy obu instancji po wznowieniu postępowania w sposób arbitralny dokonały oceny wpływu braku udziału strony w pierwotnym postępowaniu i stwierdziły, że nieuczestniczenie B. w postępowaniu nie miało żadnego wpływu na podjęte rozstrzygnięcie. Podejmując uchylone niniejszym wyrokiem decyzje organy administracji uznały, że jedynym naruszeniem prawa było pominięcie strony w postępowaniu, co nie uzasadnia uchylenia decyzji z dnia [...], gdyż w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Taki arbitralny sposób rozstrzygnięcia nie zasługuje na akceptację. Uznać bowiem należy, że B. we wznowionym postępowaniu nie miał żadnej możliwości zgłoszenia zarzutów naruszenia prawa w stosunku do zatwierdzanego projektu budowlanego, gdyby naruszał on jego uzasadniony prawnie interes, skoro wbrew twierdzeniu organów nie został nawet poinformowany o możliwości zapoznania się z projektem.

Reasumując należy stwierdzić, iż brak zapewnienia udziału we wznowionym postępowaniu uniemożliwił skarżącemu zgłoszenie naruszenia prawa materialnego godzącego w jego interes prawny, a w konsekwencji spowodował niewyjaśnienie przez organy administracyjne okoliczności sprawy w jej całokształcie i nieuprawnione, gdyż przedwczesne przyjęcie, że w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Powyższe zaniechanie jest równoznaczne z naruszeniem art. 7, art. 10 § 1, art. 77 § 1 kpa w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy.

Przeprowadzając ponownie wznowione postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę organy administracji publicznej zapewnią faktyczny udział w postępowaniu wszystkim stronom, a w szczególności umożliwią stronie uprzednio pominiętej w postępowaniu wypowiedzenie się w kwestii projektu budowlanego będącego przedmiotem postępowania w aspekcie wpływu na jej interes prawny.

Abstrahując od powyższego, niejako na marginesie, warto również zwrócić uwagę na fakt, iż organ I instancji, mimo że również uznał B. za stronę postępowania, to w sposób nieuprawniony wyprowadził status strony z treści art. 28 kpa. W decyzji z dnia [...] Prezydent Miasta Ł. stwierdził bowiem, że status strony w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną nie może być rozpatrywany na gruncie art. 28 ust. 2 ustawy – Prawo budowlane, gdyż jego gramatyczna wykładnia pozwala na przyjęcie, że nie dotyczy on rozbiórek. Rozpoznając odwołanie od decyzji organu I instancji Wojewoda [...] nie odniósł się do takiego stanowiska, jednak w ocenie tut. Sądu wymaga ono ustosunkowania się. Otóż przede wszystkim organ I instancji pominął okoliczność, że przedmiotem udzielonego pozwolenia na budowę były roboty budowlane polegające na przebudowie budynku, które jedynie w części wiązały się z koniecznością przeprowadzenia prac rozbiórkowych. Zatem fakt, że część robót budowlanych miała charakter rozbiórkowy nie uzasadnia twierdzenia, że postępowanie zakończone decyzją z dnia [...] nie było postępowaniem w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę i nie znajduje zastosowania art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Jak bowiem wynika z art. 3 pkt 12 ustawy pod pojęciem pozwolenia na budowę rozumie się decyzję administracyjną zezwalającą na rozpoczęcie i prowadzenie budowy lub wykonanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu budowlanego, a więc i przebudowę. Podkreślić także należy, iż jeśli krąg stron postępowania w danej sprawie wyznaczają przepisy prawa materialnego, nie jest dopuszczalne odwoływanie się do zasady ogólnej, wyrażonej w art. 28 kpa.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 135 i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 – dalej p.p.s.a.) orzekł jak w pkt 1 i 3 sentencji. O kosztach postępowania, na mocy art. 200 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt 2.

AG