Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1470/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-08-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
journal: Dz.U. 2015 poz 199
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Teresa Zauerman po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi J. K. – P. i M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. na rzecz skarżących J. K.-P. i M. P. solidarnie kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

1. Wnioskiem z dnia [...] r. [...] Sp. [...] siedzibą w S. zwróciła się do Wójta Gminy K. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji mającej polegać na budowie dwóch budynków jednorodzinnych w zabudowie szeregowej z niezbędną infrastrukturą techniczną i urządzeniami budowlanymi na działce nr [...] i części działki nr [...] (miejsca parkingowe) z obrębu geodezyjnego P. , gmina K..

2. Wójt Gminy K. decyzją Nr [...] z dnia [...] r. ustalił warunki zabudowy dla powyższej inwestycji.

3. W wyniku wniesionego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z [...] r. (znak: [...]) uchyliło decyzję Nr [...] i zwróciło sprawę Organowi I instancji do ponownego rozpoznania.

4. Decyzją Nr [...] z [...] r. Wójt Gminy K. ustalił warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji.

5. Od powyższej decyzji odwołania wnieśli A. L. (z dnia [...] r.) oraz J. K.-P. i M. P. (z dnia [...] r.)

6. Decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia [...] r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. - Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm., dalej przywoływana jako: "K.p.a.") oraz art. 59 ust. 1, art. 61, art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (j.t. - Dz. U. z 2015 roku, poz. 199 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania A. L. od decyzji Nr [...] Wójta Gminy K. z [...] r. (znak: [...]) ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji mającej polegać na budowie dwóch budynków jednorodzinnych w zabudowie szeregowej z niezbędną infrastrukturą techniczną i urządzeniami budowlanymi na działce nr [...] i części działki nr [...] (miejsca parkingowe) z obrębu geodezyjnego P. , gmina K., wydanej na rzecz [...] sp. [...] w S., orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji Organu I instancji w całości.

W uzasadnieniu Organ wskazał, że w sprawie analizę urbanistyczną oraz projekt decyzji o warunkach zabudowy sporządziła osoba posiadająca stosowne do tego uprawnienia.

Do badanej decyzji załączona została kopia mapy zasadniczej, wykonanej w skali 1:1000 potwierdzonej za zgodność z oryginałem. Na mapie tej wyraźnie zaznaczono granicę terenu inwestycyjnego oraz granice obszaru analizowanego. Zachowany został zatem wymóg określony w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu. Wbrew twierdzeniom skarżącego brak jest podstaw do uznania, aby mapa w oparciu o którą przeprowadzono analizę urbanistyczną miałaby być nieaktualna. Kopia mapy została pobrana z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i została uwierzytelniona za zgodność z oryginałem przez uprawnioną do tego osobę. Jednocześnie w aktach sprawy brak jest dokumentu porównawczego, np. innego egzemplarza mapy, różniącego się od tego w oparciu o który przeprowadzono analizę urbanistyczną.

Obszar analizowany wyznaczony został w odległości [...] m dookoła granicy terenu inwestycji. Front terenu inwestycji - zgodnie z danymi wskazanymi w wynikach z analizy urbanistycznej - mierzy [...] m, a zatem obszar analizowany wyznaczony został w sposób zgodny z przepisem § 3 pkt 2 w związku z § 2 pkt 5 powyższego rozporządzenia. Z akt sprawy nie wynika, aby szerokość frontu działki inwestycyjnej miała mierzyć 20 m. Z drugiej strony różnica 0,5 m w szerokości wskazanej w wynikach z analizy urbanistycznej z szerokością wskazaną przez odwołujących się nie ma większego wpływu na wyniki analizy urbanistycznej.

Planowana inwestycja polegać ma na budowie dwóch budynków jednorodzinnych w zabudowie szeregowej. W wynikach z analizy urbanistycznej wskazano, że w obszarze analizowanym występuje zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i wielorodzinna w układzie szeregowym. Spełniony został zatem wymóg kontynuacji funkcji zabudowy.

Teren inwestycji ma bezpośredni dostęp do drogi publicznej - działki drogowej nr [...] będącej drogą gminną nr [...] IZ.

Nieprzekraczalna linia zabudowy wyznaczona została jako przedłużenie linii zabudowy budynku położonego na działce nr [...]. Jako że działka inwestycyjna stanowi działkę narożnikową, z drugiej strony wyznaczona została nieprzekraczalna linia zabudowy w odległości 6 metrów od krawędzi jezdni. Takie wyznaczenie linii zabudowy jest zgodne z § 4 rozporządzenia.

Wskaźnik wielkości powierzchni dla nowej zabudowy ustalono w niniejszej sprawie na poziomie do 43,7%. Z analizy urbanistycznej wynika, że średni wskaźnik zabudowy w całym obszarze analizowanym wynosi 52,8%. W wynikach z analizy urbanistycznej wskazano, że wyznaczając wskaźnik zabudowy na poziomie do 43,7% z jednej strony nawiązano do wskaźnika zabudowy sąsiednich działek zabudowanych zabudową szeregową, a z drugiej strony dostosowano parametry nowej zabudowy do powierzchni działek oraz możliwości ich zabudowy z uwzględnieniem konieczności zachowania odległości od krawędzi jezdni. W tej sytuacji, w ocenie Organu, brak jest podstaw do uznania, aby parametr wskaźnika zabudowy został wyznaczony w sposób niezgodny z § 5 ust. 2 rozporządzenia. Organ wyjaśnił, że w § 5 ust. 1 rozporządzenia ustanowiona została zasada, zgodnie z którą parametr wskaźnika zabudowy ustala się w oparciu o średnią z obszaru analizowanego. Jednocześnie jednak ust. 2 tego przepisu pozwala na ustalenie tego parametru w sposób odmienny, jeżeli wynika to z analizy urbanistycznej. Z taką wyjątkową sytuacją mamy do czynienia w badanym przypadku, bowiem parametr ten wyznaczony został w oparciu o średni wskaźnik zabudowy szeregowej, wymiary działki i ograniczenia zabudowy wynikające z ustalenia linii zabudowy.

Szerokość elewacji frontowej dla inwestycji ustalono na poziomie do 15 m. W myśl § 6 ust. 1 rozporządzenia przy ustalaniu szerokości elewacji frontowej bierze się pod uwagę średnią z obszaru analizowanego oraz stosuje 20% tolerancję do tak ustalonej wartości. W tej sprawie średnia szerokość elewacji frontowej budynków z obszaru analizowanego wynosi 14,3 m, co wynika z tabelarycznego zestawienia tego parametru występującego na działkach objętych obszarem analizowanym. W wynikach z analizy urbanistycznej wyjaśniono, że przedmiotem inwestycji są dwa budynki (segmenty) w zabudowie szeregowej, z czego jeden budynek stanowić będzie skrajny segment tej zabudowy. Z uwagi na wymiary działki i dopuszczalną zabudowę ograniczoną liniami zabudowy parametr ten wyznaczono na poziomie do 15 m jako łączną szerokość elewacji frontowych obu segmentów. W świetle powyższego brak jest podstaw do uznania, aby parametr ten został wyznaczony w sposób niezgodny z § 6 ust. 1 rozporządzenia.

Wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej dla planowanej inwestycji ustalono zgodnie z odpowiednimi wysokościami elewacji frontowej budynku na działce nr [...], tj. odpowiednio [...] m liczoną od poziomu terenu przed wejściem do budynku do dolnej krawędzi okapu dachu i [...] m liczoną od poziomu terenu przed wejściem do budynku do rzędnej kalenicy (z tolerancją 10 cm ze względu na grubość poszycia dachu). Zgodnie z § 7 ust. 1 i 3 rozporządzenia wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej wyznacza się jako przedłużenie tych krawędzi zabudowy na działkach sąsiednich, a jeżeli wysokość ta na działkach sąsiednich przebiega tworząc uskok, wówczas wyznacza się średnią wysokość z obszaru analizowanego. W przedmiotowej sprawie, po uzupełnieniu wyników z analizy urbanistycznej w tej kwestii Organ stwierdził, że wyznaczenie wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej jako przedłużenie sąsiedniej zabudowy na działce nr [...] jest zgodne z § 7 rozporządzenia.

Geometria dachu ustalona została jako przedłużenie zabudowy sąsiedniej na działce nr [...] z połaciami o kącie nachylenia około 25°, dachu symetrycznym dwuspadowym. Zasady ustalania parametrów geometrii dachu nie są tak rygorystyczne jak w przypadku pozostałych parametrów, bowiem przepis § 8 rozporządzenia stanowi jedynie, że geometrię dachu (kąt nachylenia, wysokość głównej kalenicy i układ połaci dachowych, a także kierunek głównej kalenicy dachu w stosunku do frontu działki) ustala się odpowiednio do geometrii dachów występujących na obszarze analizowanym. W tej sprawie inwestycja ma stanowić kontynuację ciągu zabudowy szeregowej w związku z czym całkowicie zasadnym było nawiązanie do parametrów geometrii dachu występujących na sąsiedniej działce nr [...]. Takie wyznaczenie parametrów geometrii dachu jest zgodne z § 8 rozporządzenia.

Odnosząc się do zarzutu braku wskazania dokładnego umiejscowienia miejsc parkingowych Organ wskazał, że nie jest to wymagane na etapie uzyskiwania decyzji o warunkach zabudowy. W toku postępowania ustala się jedynie niezbędną ilość miejsc parkingowych, natomiast ich dokładną lokalizację ustala się dopiero na etapie uzyskiwania decyzji o pozwoleniu na budowę. W kwestii zaś równoległego toczenia się dwóch postępowań o ustalenie warunków zabudowy na taką samą inwestycję Organ wyjaśnił, że nie stanowi to żadnej przeszkody do kontynuowania tych postępowań ponieważ toczą się one na wniosek innych podmiotów. Z tożsamością spraw mielibyśmy do czynienia w sytuacji, gdyby dwie sprawy były identyczne ze względu na ich stronę przedmiotową i podmiotową. Jeżeli zatem podmiotami w obu sprawach są inne osoby (inni wnioskodawcy), nie mamy do czynienia z tożsamością spraw, a zatem nie występuje przeszkoda do ich równoległego prowadzenia.

7. Skargi na powyższe rozstrzygnięcie wywiedli J. K.-P. i reprezentowany przez pełnomocnika M. P. (dalej przywoływani jako "Skarżący"), zarzucając jej:

1). Obrazę art. 105 § 1 K.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sprawie, która była wcześniej rozpoznana decyzją nr [...], a na obecnym etapie znajduje się w Naczelnym Sądzie Administracyjnym; bez znaczenia dla sprawy jest to, iż o warunki zabudowy wystąpiły różne podmioty, albowiem przedmiotem ich wniosków są takie same sposoby zabudowy.

2). Nierozpoznanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze odwołania złożonego przez J. K. i M. P..

3). Pominięcie okoliczności, iż decyzją nr [...] z dnia [...] r. Wójt Gminy K. ustalił warunki zabudowy dla m.in. sąsiedniej działki nr [...], w której brał pod uwagę, iż działka nr [...] nie jest zabudowana (ma to znaczenie dla powierzchni zabudowy) a nadto, że na potrzeby sprawy niniejszej nie wskazano potrzeby korzystania z części działki nr [...], mimo, że we wniosku wskazano, że chodzi o taką część działki, przy czym określenie "część" jest absolutnie niedokładne, niepozwalające na wykonanie jakichkolwiek obliczeń czy pomiarów; decyzja Wójta utrzymana w mocy przez SKO, a następnie WSA w Szczecinie wyrokiem w sprawie o sygn. II SA/Sz 853/17.

4). Błędne ustalenie, iż do decyzji załączone zostały uzgodnienia z dostawcą gazu, podczas gdy z załączonej opinii z dnia [...] r. wynika, iż nie ma możliwości dobudowania do ściany stycznej planowanych budynków, z uwagi na istniejącą w tym miejscu instalację gazową.

5). Nieuwzględnienie, iż na działce [...], na której ma być planowana inwestycja, istnieje służebność prawa przejazdu i przechodu o pasie szerokości 4 m, co wyklucza zabudowę tej działki w tym zakresie, a nadto zmusza do zachowania odległości zabudowy od pasa przejazdu i przechodu.

6). Wydanie decyzji w sprawie niniejszej w oparciu o nieaktualne załączniki graficzne — zawierające zabudowania, które zostały rozebrane i nie zawierające budynków np. przedszkola i żłobka, które nie zostały na mapę naniesione (na działce nr [...] znajdujące się na obszarze analizowanym).

7). Błędne uwzględnienie w analizie pkt 4 parametrów i cech zabudowy ciągu zabudowy szeregowej, z pominięciem zabudowy mieszkaniowej na działkach nr [...] i [...] - niezgodność z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia [...] r.

8). Brak analizy w postaci zbadania wskaźnika zabudowy i szerokości elewacji frontowej w postaci tabeli; wykonana tabela dotyczy już wybranych przez analityka nieruchomości, nie zaś wszystkich występujących w analizowanym terenie.

Mając na uwadze powyższe zarzuty, Skarżący wnieśli o:

1). przeprowadzenie dowodów:

- z akt spraw:

II SA/Sz 853/17 - tutejszego Sądu,

[...] [...] - Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S.,

- z odwołania Skarżących z dnia [...] r. wraz z dowodami nadania i odbioru,

- z pisma Wójta [...] z dnia [...] r.,

na okoliczność powtarzalności postępowań o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, jak też wskazywania innych danych co do wykorzystania działek sąsiednich, a w szczególności wykorzystania działki nr [...] przy niniejszej inwestycji i wykorzystania działki nr [...] przy inwestycji zamierzonej na działce nr [...], złożenia przez Skarżących odwołania w terminie i w sposób prawidłowy do Wójta,

2). uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania,

3). zasądzenie od organu kosztów niniejszego postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi Skarżący wskazali, że Organ I instancji na wniosek podmiotu powiązanego personalnie i organizacyjnie z aktualnym wnioskodawcą wystąpił o wydanie decyzji o warunkach zabudowy działki nr [...] oraz części działki nr [...].

Z uwagi na niewielki obszar tej działki i konieczność uwzględnienia zarówno odległości od granicy, parametrów zabudowy, linii zabudowy, miejsc parkingowych, na potrzeby wniosku wskazano, że ustalenie warunków obejmie część działki sąsiedniej o nr [...], zakreślonej graficznie na mapie załączonej do wniosku.

W tej sytuacji "wszystkie ustalenia dotyczące wymienionych wyżej parametrów odnosiły się do faktycznie zwiększonej powierzchni, niż taka, jaką obejmuje działka nr [...] i jaka wynika z przeprowadzonej analizy, osiągnięty zostałby zadowalający efekt, który pozwalałby na przeprowadzenie zabudowy działki".

Skarżący podnieśli, że wnioskodawcy przeprowadzili manipulację w celu uzyskania warunków zabudowy satysfakcjonujących ich, ponieważ ponowili wniosek identyczny jak ten, który był przedmiotem postępowania w sprawie zakończonej decyzją nr [...], jak również, we wnioskach kierowanych do Wójta Gminy K. dotyczących zabudowy działki nr [...] i [...] podawali sprzeczne informacje co do zakresu zabudowy tych działek.

Skarżący wskazali, że w powyższej sytuacji koniecznej jest przeprowadzenie analizy wszystkich wniosków składanych w sprawie o zabudowę działki nr [...] i [...], albowiem dopiero pełen obraz inwestycji jaka ma być wykonana na tych terenach pozwoli na stwierdzenie, czy inwestycja ta zgodna będzie ze wszystkimi ustaleniami wynikającymi z przeprowadzonych analiz, być może konieczne będzie przeprowadzenie jednej wspólnej analizy terenów sąsiednich w celu uzyskania kompleksowego obrazu warunków zabudowy przyszłej inwestycji.

Jednym z warunków uzyskania decyzji o warunkach zabudowy jest przedłożenie informacji o możliwości obsługi przez media.

Wnioskodawcy złożyli informację, że jest możliwe doprowadzenie instalacji gazowej, jednakże informacja ta nie jest pełna, albowiem nie uwzględnia faktu, że do domów szeregowych, które już istnieją doprowadzona jest instalacja gazowa i nie wiadomo jest, czy wystąpiłaby konieczność budowy nowego przyłącza, czy też wnioskodawcy już jako inwestor przyłączyliby się do przyłącza istniejącego.

Brak jest także wyjaśnienia czy występowałaby potrzeba przebudowy instalacji gazowej istniejącej już, z uwagi na zamiar połączenia ściany budynku istniejącego z projektowaną inwestycją - wynika to z opinii biegłego z dnia [...] r.

Wnioskodawcy mają świadomość, iż na działce nr [...] 1 ustanowiona jest służebność przejazdu i przechodu dla właścicieli sąsiednich działek, wystąpili o określenie warunków zabudowy ze wskazaniem także części działki nr [...], albowiem mają świadomość, że wyłączenie z możliwości zabudowy na tej działce pasa o szerokości 4 m przełożyłoby się na zmniejszenie powierzchni zabudowy, a to z kolei mogłoby spowodować odmowę uzgodnienia warunków na inwestycję taką, jaką wnioskodawcy planują.

Skarżący wskazali, że jeżeli jednak przeprowadzi się analizę inwestycji zgodnie z warunkami zabudowy określonymi w sprawie II SA/Sz [...] tutejszego Sądu, to stwierdzić należy, że we wskazanej sprawie działka nr [...] została ograniczona jedynie w zakresie 31 m, zaś w sprawie niniejszej w analizie w pkt 2 w ogóle nie wskazano aby inwestycja miała być wykonana przy korzystaniu z działki nr [...].

Z powyższej okoliczności, w ocenie Skarżących wynika, że obie inwestycje są powiązane i faktycznie obie będzie wykonywał ten sam inwestor, zaś w celu uzyskania korzystnych decyzji w jednej sprawie (rozstrzygniętej w Sądzie) wskazuje na niewielkie ograniczenie działki nr [...], zaś w sprawie niniejszej odwołuje się graficznie do szerszego korzystania z tej działki, a jednocześnie w analizie nie uwzględnia jej.

Niezależnie od podniesionych powyżej zarzutów, bezsprzeczne jest, że nie uwzględniono w decyzji ograniczonej możliwości zabudowy na pasie o szerokości 4 m.

Załączniki graficzne złożone do wniosków są nieaktualne albowiem obejmują budynki, które już nie istnieją (murowane garaże rozebrane w [...] r.) jak też nie uwzględniają budynków istniejących (przedszkole, żłobek na działce nr [...]).

Taka niedokładność, jak podnieśli Skarżący, powoduje niewłaściwe przeprowadzenie analizy, a w konsekwencji niewłaściwe wnioski wypływające z tej analizy.

W celu skontrolowania czy przeprowadzona analiza jest prawidłowa, konieczne jest obliczenie m.in. średniego wskaźnika powierzchni zabudowy i szerokości elewacji frontowej.

Dla celów w postaci uzyskania wyniku zbliżonego do zabudowy szeregowej osoba przeprowadzająca analizę, wprost odwołała się do istniejącej zabudowy szeregowej, a tym samym naruszyła zasady przeprowadzania analizy w celu ustalenia wskaźnika powierzchni zabudowy i szerokości elewacji.

Dodatkowo nie sporządzenie tabeli wskazującej na obiekty będące w zabudowie sąsiedniej nie pozwala na skontrolowanie, czy analiza przeprowadzona dotyczy wszystkich obiektów, czy też takich obiektów, które zostały wybrane dla celu jw.

Jest to w ocenie Skarżących istotna nieprawidłowość, która może być usunięta jedynie w drodze uchylenia zaskarżonej decyzji z wytycznymi zobowiązującymi wnioskodawcę do przeprowadzenia prawidłowej analizy.

Skarżący uwypuklili, że z treści zaskarżonej decyzji wynika, że SKO rozstrzygało jedynie odwołanie złożone przez A. L., mimo, że Skarżący także złożyli w dniu [...] r. odwołanie od decyzji i Wójt Gminy K. pismem z dnia [...] r. powiadomił o przesłaniu odwołania Skarżących do SKO.

Tego typu okoliczność świadczy o całkowitym nierozpoznaniu sprawy przez SKO, co powinno stanowić samodzielną podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji w celu rozpoznania odwołania P.P. P. .

8. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. w odpowiedzi na skargę wniosło o oddalenie skargi.

W uzasadnieniu Organ zgodził się z zarzutem nierozpatrzenia odwołania Skarżących, bowiem faktycznie ani w sentencji decyzji, ani w treści uzasadnienia nie wskazano, że odwołanie wniesione było również przez J. K.-P. i M. P.. Nie mniej jednak w ocenie Kolegium uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy, ponieważ zarzuty podniesione w odwołaniu Skarżących pokrywają się z zarzutami wskazanymi w odwołaniu A. L.. Skarżący byli stronami postępowania i doręczono im zaskarżoną decyzję. Wskazane w skardze merytoryczne zarzuty pokrywają się z zarzutami wskazanymi wcześniej w odwołaniach i w ocenie Kolegium są one niezasadne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje.

Skarga jest zasadna.

9. Jak wynika z akt administracyjnych, załączonych do niniejszej sprawy,

decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., po rozpatrzeniu odwołania A. L. od decyzji Nr [...] Wójta Gminy K. z [...]. (znak: [...]) ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji mającej polegać na budowie dwóch budynków jednorodzinnych w zabudowie szeregowej z niezbędną infrastrukturą techniczną i urządzeniami budowlanymi na działce nr [...] i części działki nr [...] (miejsca parkingowe) z obrębu geodezyjnego P. , gmina K., wydanej na rzecz [...] sp. [...] w S., orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji Organu I instancji w całości.

Tymczasem z tych samych akt wynika, że od powyżej wskazanej decyzji Organu I instancji do Organu wpłynęły dwa odwołania od odrębnych podmiotów, tj. A. L. oraz J. K.-P. i M. P..

Z treści wydanej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzji wynika, że rozpoznane zostało jedynie odwołanie A. L., zaś odwołanie Skarżących pozostało nierozpoznane.

Faktu tego nie zmienia treść zawartego w odpowiedzi na skargę wyjaśnienia Kolegium.

10. Zgodnie z art. 138 K.p.a. postępowanie odwoławcze, obejmuje wszystkie wniesione odwołania dotyczące tej samej decyzji pierwszoinstancyjnej i kończy się jednym z rozstrzygnięć wymienionych w tym przepisie.

Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 stycznia

2012 r., (sygn. akt II OSK 2146/11) podstawową zasadą postępowania administracyjnego (określoną w art. 138 § 1 K.p.a.) jest to, że wniesienie odwołania od decyzji organu I instancji przez dwie lub więcej stron postępowania administracyjnego, nakłada na organ odwoławczy obowiązek ich łącznego rozpatrzenia w jednym terminie. Jeżeli organ odwoławczy ograniczy się do rozpoznania odwołania tylko jednej strony, to podjęte w takiej sytuacji orzeczenie definitywnie kończy postępowanie odwoławcze, a w konsekwencji wyłączona jest w ogóle możliwość rozpoznania "drugiego", względnie innych dotychczas nie rozpoznanych pism procesowych (odwołań), pochodzących od innych stron tego postępowania. Niedopełnienie obowiązku łącznego rozpoznania wszystkich odwołań stron wywołuje daleko idące skutki prawne.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowane jest także stanowisko, że decyzja taka dotknięta jest wadą nieważności w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. (jako wydanej bez podstawy prawnej). Analogiczne stanowisko zaprezentował już Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 1 kwietnia 2005 r. (sygn. akt OSK 1230/04, nie publ.) oraz w wyroku z dnia 31 sierpnia 2010 r. (sygn. akt II OSK 1198/09, LEX 746416).

11. Biorąc pod uwagę powyższe, za niezgodne z przepisami należy uznać rozpatrywanie dwóch odwołań od tej samej decyzji odrębnymi decyzjami, nawet o takim samym brzmieniu. W niniejszej sprawie Kolegium jednak nie wydało drugiej decyzji rozpatrującej odwołanie Skarżących, co potwierdzają akta administracyjne wspólne dla skarg A. L. oraz J. K.-P. i M. P..

12. Mając to na uwadze, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 138 w związku z art. 127 § 1 i 2 K.p.a., a przede wszystkim z naruszeniem art. 15 K.p.a. Skoro bowiem, wniesione do organu odwołanie nie zostało przez właściwy organ rozpatrzone naruszona została zasada dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.

13. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał,

że w sprawie doszło do istotnego naruszenia przepisów procesowych, mogącego mieć wpływ na treść orzeczenia i dlatego też, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 200 w zw. z art. 205 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

14. W sytuacji zaistniałej w sprawie przedwczesnym byłoby odnoszenie się przez Sąd do merytorycznych zarzutów skargi.