Wyrok NSA, sygn. akt I GSK 2260/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184 i 207 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2013 poz 885
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach Sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz Sędzia del. WSA Tomasz Smoleń (spr.) po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Województwa P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 17/17 w sprawie ze skargi Województwa P. na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Województwa P. na rzecz Ministra Inwestycji i Rozwoju kwotę 8100 (osiem tysięcy sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 10 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy ze skargi Województwa P. Skarżący, Skarżący kasacyjnie) na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania: oddalił skargę.

Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia:

Decyzją z dnia [...] października 2016 r., Minister Rozwoju i Finansów utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...] nakazującą zwrot środków w wysokości 256.074,95 zł wraz z odsetkami w związku z naruszeniem procedur podczas realizacji projektu pt. "Na pomoc pracy niwelowanie negatywnych skutków procesów restrukturyzacyjnych w województwie p." (dalej: projekt).

Projekt realizowany był przez Samorząd Województwa P. na podstawie Uchwały nr [...] Zarządu Województwa P. z dnia [...] listopada 2012 r. w sprawie zatwierdzenia ww. projektu, w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki na lata 2007-2013 i przyznania dofinansowania na jego realizację oraz określenia praw i obowiązków Departamentu Europejskiego Funduszu Społecznego Urzędu Marszałkowskiego Województwa P., jako Beneficjenta tego projektu. Jednocześnie Beneficjent projektu w dniu [...] listopada 2012 r. podpisał z Konsorcjum utworzonym przez Regionalną Izbę Gospodarczą P. (dalej Partner 1) oraz Stowarzyszenie [...] (dalej Partner 2) Umowę partnerską na rzecz realizacji projektu. Zgodnie z § 8 ust. 7 ww. dokumentu Strony umowy zobowiązane zostały do stosowania się do aktualnych Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (zwanych dalej: Wytycznymi) przy wydatkowaniu środków w ramach projektu.

W dniach [...] sierpnia 2015 r. Instytucja Zarządzająca Programem Operacyjnym Kapitał Ludzki przeprowadziła, na podstawie zapisów Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia 2007-2013 i art. 26 ust. 1 pkt 14 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2014 r., poz. 1649, z późn. zm.) kontrolę projektu. W wyniku przedmiotowej kontroli wydano Informację pokontrolną nr [...], w ramach której stwierdzono nieprawidłowości związane z niestosowaniem się przez Partnera 1 i Partnera 2 do zapisów aktualnych Wytycznych, tj.:

1. naruszenie zapisu Rozdziału 4.5.1 pkt 2 Wytycznych wskazującego, że umowa o pracę z osobą stanowiącą personel projektu obejmuje wszystkie zadania wykonywane przez tą osobę w ramach projektu lub projektów realizowanych przez Partnera,

2. zawarcie drugiej umowy o pracę z tym samym pracownikiem na realizację zadań tożsamych rodzajowo oraz przekroczenie dopuszczalnych norm czasu pracy w ramach jednej umowy o pracę i naruszenie przepisów Kodeksu Pracy o dopuszczalnych normach pracy i pracy w godzinach nadliczbowych,

3. brak uzasadnienia dla ponoszenia wydatku na realizację obsługi prawnej w projekcie,

4. niezasadny zakupu sprzętu i oprogramowania w ramach projektu,

5. brak zastosowania zasady konkurencyjności na realizację usługi poradnictwa zawodowego po wydłużeniu okresu realizacji projektu,

6. niejednoznaczny opis przedmiotu zamówienia i brak możliwości prześledzenia ścieżki audytu w protokole z oceny ofert.

Wobec powyższego w dniu 30 marca 2015 r. Beneficjenta wezwano do zwrotu wydatków niekwalifikowalnych w kwocie 410 801,96 PLN.

Z uwagi na brak zwrotu środków, w dniu 2 sierpnia 2016 r., Minister Rozwoju wydał decyzję, w której określił do zwrotu przez Samorząd Województwa P. kwotę 256 074,95 zł, wydatkowaną z naruszeniem procedur. Następnie, zaskarżoną decyzją Minister Rozwoju i Finansów utrzymał w mocy ww. rozstrzygnięcie.

Organ wyjaśnił, iż w Informacji pokontrolnej wskazano, że Partnerzy projektu naruszyli zapisy Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO KL z uwagi na zawarcie umowy cywilnoprawnej z pracownikiem zatrudnionym na podstawie umowy o pracę.

Dalej organ uznał, iż dopuszczalne jest zatrudnienie do projektu w ramach umowy cywilnoprawnej pracownika zatrudnionego na umowę o pracę, niemniej z zastrzeżeniem warunków określonych w podrozdz 4.5 sekcja 1 Wytycznych. Organ wyjaśnił, iż możliwość ta dotyczy osób zaangażowanych w ramach umowy o pracę tylko i wyłącznie poza projektami PO KL. Natomiast nie dotyczy to osób zaangażowanych do projektu w ramach umowy o pracę, którym dodatkowo zlecono zadania związane z realizacją tego samego projektu lub innych projektów PO KL realizowanych przez beneficjenta.

Następnie, odnosząc się do argumentacji odwołania organ wskazał, że nie kwestionuje zaangażowania personelu ze względu na nieprzestrzeganie przepisów prawa pracy, ale z uwagi na postępowanie niezgodne z Wytycznymi. Ponadto przedmiotem postępowania nie jest ocenienie efektywności wykonywania zadań przez personel projektu, a ustalenie, iż został on zaangażowany do projektu niezgodnie z przepisami Wytycznych. Organ wyjaśnił, iż niespełnienie wymogów Wytycznych dotyczyło umów zawartych z M. P., I. R., G. Z., J. M.

Odnośnie M. P. organ uznał, iż zadania wykonywane na podstawie umów zlecenia w ramach omawianego projektu w okresie od 2 stycznia do 30 kwietnia 2013 r. zostały powierzone niezgodnie z zapisami sekcji 4 5.1 pkt 2 Wytycznych, gdyż w tym samym czasie obowiązywały zapisy aneksów do umowy o pracę, powierzające realizację zadań w ramach projektów PO KL. Wszystkie zdania, zarówno te realizowane w ramach umowy o pracę, jak również te realizowane w ramach umów zlecenia, powinny być w ocenie organu uwzględnione w ramach umowy o pracę obowiązującej w dniu zlecenia.

Podobna sytuacja mała miejsce w przypadku I. R. oraz G. Z. Powołując się na ustalony w sprawie stan faktyczny wskazano, iż zadania wykonywane przez I. R. w okresie od 2 stycznia do 30 kwietnia 2013 r. zaś przez G. Z. w okresie od 1 listopada 2012 r. do 30 września 2013 r. zostały powierzone niezgodnie z zapisami sekcji 4.5.1 pkt 2 Wytycznych, gdyż w tym samym czasie obowiązywały zapisy aneksów do umów o pracę, powierzające ww. osobom realizację zadań w ramach projektów PO KL.

Odnośnie J. M. zauważono, że Regionalna Izba Gospodarcza P. - partner projektu zawarła z ww. w dniu 1 października 2012 r umowę zlecenie nr [...] na realizację zadań specjalisty ds. finansowych w projekcie PO KL pt. "ProLog - wzrost potencjału przedsiębiorstw logistycznych województwa p.". Postanowienia umowy obowiązywały do dnia 31 sierpnia 2014 r. Kolejna umowa zlecenia nr [...] na realizację zadań w projekcie PO KL została zawarta w dniu [...] października 2012 r. Zgodnie z umową J. M. powierzono do realizacji zadania specjalisty ds. finansowych w projekcie pt. "Preludium do współpracy nauki i biznesu". Postanowienia umowy obowiązywały do dnia 31 października 2014 r.

W dniu 31 października 2012 r., pomimo obowiązywania ww. umów cywilnoprawnych, Partner projektu zawarł z J. M. umowę o pracę, w ramach której powierzono ww. osobie pełnienie obowiązków Koordynatora operacyjnego w projekcie pt. "Na pomoc pracy - niwelowanie negatywnych skutków procesów restrukturyzacyjnych w województwie p." w wymiarze 4/5 etatu z terminem realizacji od 1 listopada 2012 r. Powyższa umowa na czas określony obowiązywała do dnia 31 grudnia 2014 r., a następnie została przedłużona umową o pracę na czas nieokreślony zawartą w dniu 31 grudnia 2014 r. (z terminem obowiązywania do dnia 1 stycznia 2015 r ).

W związku z powyższym organ zauważył, że umowa o pracę została zawarta w momencie obowiązywania umów zlecenia nr [...] oraz [...] i tym samym nie obejmowała wszystkich zadań realizowanych przez J. M. w projektach PO KL. Dlatego też, w momencie zawarcia umowy o pracę Partner powinien był rozwiązać obowiązujące umowy cywilnoprawne i ująć wszystkie zadania J. M. w umowie o pracę.

Mając zatem na uwadze ustalony w sprawie stan faktyczny, a także wobec treści § 4 oraz § 13 ust. 1 pkt 2 Uchwały nr [...] Zarządu Województwa P. z dnia 15 listopada 2012 roku, uznano za niekwalifikowalne koszty bezpośrednie w łącznej kwocie 246 225,91 zł i jednocześnie doliczono do niej 4% kosztów pośrednich, w kwocie 9 849,04 zł (246 225,91 zł x 4%).

Skarżący nie zgodził się z powyższą decyzją i wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzuciła naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 207 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885, z późn. zm.; dalej u.f.p.) w zw. z art. 184 u.f.p. w zw. z postanowieniami podrozdziału 4.5 Wytycznych (w brzmieniu dokumentu z dnia 14 sierpnia 2012 r.) oraz art. 207 ust. 9 u.f.p.

Sąd I instancji, uzasadniając oddalenie skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.; dalej p.p.s.a.) stwierdził, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Ocena ta wynika z konfrontacji prawidłowo poczynionych ustaleń faktycznych z dyspozycjami norm zawartych w przepisach prawnych mających zastosowanie w sprawie.

Wyjaśnił, iż uchwałą Zarządu Województwa P. z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] zatwierdzono do realizacji w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki na lata 2007-2013 projekt pt. "Na pomoc pracy - niwelowanie negatywnych skutków procesów restrukturyzacyjnych w województwie p.". Beneficjent projektu w dniu [...] listopada 2012 r. podpisał z Konsorcjum utworzonym przez Regionalną Izbę Gospodarczą P. oraz Stowarzyszenie [...] umowę partnerską na rzecz realizacji przedmiotowego projektu. Zgodnie z § 8 ust. 7 umowy partnerskiej strony umowy zobowiązane zostały do stosowania się do aktualnych Wytycznych przy wydatkowaniu środków w ramach projektu.

WSA podzielił stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, że zawieranie umów cywilno-prawnych przy równoczesnym obowiązywaniu umów o pracę (jak również sytuacja odwrotna, tj. zawieranie umów o pracę przy jednoczesnym obowiązywaniu umów cywilnoprawnych) stanowi naruszenie procedur, o których mowa w art. 184 u.f.p., do których przestrzegania samorząd województwa p. zobowiązał się w § 4 ust. 3 Porozumienia w sprawie realizacji komponentu regionalnego w ramach PO KL nr [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. W rozpoznawanej sprawie zakwestionowane wydatki dotyczą wyłącznie wykonywania zadań w ramach projektów PO KL współfinansowanych ze środków europejskich, zatem zadań o podobnym charakterze, wykonywanych dla jednego beneficjenta. Organ orzekający w sprawie zasadnie wywiódł zatem, iż możliwość zaangażowania osób do projektu, w oparciu o umowę cywilnoprawną, może dotyczyć tylko takich osób, których umowa o pracę z tym beneficjentem dotyczy zadań niezwiązanych w żaden sposób z realizacją projektów w ramach (PO KL), co powoduje, że konsekwencją przyjętych zasad kwalifikowania wydatków stał się brak możliwości zaangażowania w projekcie PO KL, w ramach umowy cywilnoprawnej, osoby już zatrudnionej na umowę o pracę w jakimkolwiek projekcie PO KL.

Sąd I instancji podzielił przy tym stanowisko IZ PO KL, że z uwagi na swoją pozycję ustrojową postępowanie Województwa P., pełniącego funkcję Instytucji Pośredniczącej w PO KL, powinna cechować szczególna dbałość o przestrzeganie zapisów wytycznych dotyczących PO KL, z uwagi na udział w konsultacji dokumentów programowych, w których konsekwentnie stosowana jest zasada o bezwzględnym zakazie zatrudniania u jednego beneficjenta, w ramach jego projektów, tych samych osób - zarówno na podstawie umowy o pracę i umowy cywilnoprawnej - jeżeli ich obowiązki dotyczą wyłącznie realizacji projektów.

Za niezasadny uznał zarzut naruszenia art. 207 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 184 u.f.p. w zw. z postanowieniami podrozdziału 4.5 Wytycznych oraz art. 207 ust. 9 poprzez błędną ich wykładnię i zastosowanie.

Podsumowując Sąd I instancji stwierdził, że postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone w sposób zgodny z procedurą administracyjną. Organ rozpatrzył w sposób wyczerpujący materiał dowodowy, swoje stanowisko przedstawił w wydanej decyzji. Uzasadnienie decyzji zawiera szczegółowy i wyczerpujący opis stanu faktycznego, argumentów podnoszonych przez Województwo P. oraz obszerne stanowisko organu odnośnie stwierdzonego braku zastosowania Wytycznych stanowiącego naruszenie § 8 ust. 7 umowy partnerskiej, a tym samym procedur, o których mowa w art. 184 u.f.p.

Skargę od powyższego wyroku wniosło Województwo P. zaskarżając go w całości, wnosząc o:

- uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie lub ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi w przypadku, o którym mowa w art. 188 p.p.s.a.

- zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącego, na podstawie art. 203 pkt 1 p.p.s.a., kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przypisanych.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie prawa materialnego, poprzez błędną jego wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, co dotyczy art. 207 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 184 u.f.p. w zw. z postanowieniami podrozdziału 4.5 Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki "Koszty związane z zaangażowaniem personelu" (w brzmieniu dokumentu z dnia 14 sierpnia 2012 r.) oraz art. 207 ust. 9 u.f.p., poprzez przyjęcie błędnego założenia, że zlecanie przez Beneficjenta zadań w ramach projektu/ów własnym pracownikom zatrudnionym na umowę o pracę, zaangażowanym również do tychże projektów jest dozwolone, jednakże jedynie w ramach obowiązującej umowy o pracę, a niezastosowanie się do tego wymogu oznacza naruszenie Wytycznych, a tym samym procedur, o których mowa w art. 184 i 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p. i w konsekwencji uznanie, że środki na realizację programów finansowanych z udziałem środków publicznych zostały wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 u.f.p.

Jednocześnie, stosownie do treści art. 176 § 2 p.p.s.a. Skarżący kasacyjnie zrzekł się rozprawy w niniejszej sprawie.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Minister Inwestycji i Rozwoju wniósł o jej oddalenie w całości i zasądzenie od Skarżącego kasacyjnie nie na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego wg norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie jest zasadna podlega oddaleniu.

W szczególności należy podkreślić, że zgodnie z treścią art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie przesłanki nieważności postępowania nie wystąpiły.

Wobec takich regulacji poza sporem winna pozostawać okoliczność, iż wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, a uzasadnione jest odniesienie się do poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych.

Skarga kasacyjna w niniejszej sprawie została oparta na podstawie kasacyjnej określonej w art. 174 pkt 1 p.p.s.a. - naruszenie prawa materialnego.

Przystępując do oceny zasadności zarzutów skargi kasacyjnej należy tę ocenę poprzedzić koniecznym w rozpatrywanej sprawie przypomnieniem i wyjaśnieniem, że prawidłowe sformułowanie podstaw kasacyjnych jest o tyle istotne, że zakres kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego wyznaczają sformułowane przez Skarżącego kasacyjnie zarzuty, oparte na ustawowych podstawach i uzasadnione w treści skargi kasacyjnej. Konkretne podstawy skargi kasacyjnej, czyli zawarte w niej przyczyny zaskarżenia rozstrzygnięcia, determinują całkowicie kierunek działalności badawczej Naczelnego Sądu Administracyjnego, którą musi on podjąć w celu stwierdzenia ewentualnej wadliwości zaskarżonego orzeczenia. Z tych względów, skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym, obwarowanym m.in. przymusem adwokacko-radcowskim (art. 175 § 1-3 p.p.s.a.).

Wobec powyższego przed przystąpieniem do oceny zasadności zarzutów skargi kasacyjnej zgłoszonych w ramach podstawy kasacyjnej wymienionej w art. 174 pkt 1 p.p.s.a. podkreślić należy, że błędna wykładnia prawa materialnego może polegać na nieprawidłowym odczytaniu normy prawnej wyrażonej w przepisie, mylnym zrozumieniu jego treści lub znaczenia prawnego, bądź też na niezrozumieniu intencji ustawodawcy (vide wyrok NSA z 13 września 2005 r., sygn. akt II OSK 16/05). Błąd zatem, jakiego może dopuścić się wojewódzki sąd administracyjny, może dotyczyć nieprawidłowego odczytania normy, mylnego zrozumienia przepisu, bądź niezrozumienia intencji ustawodawcy. W każdym więc z tych przypadków chodzi o sytuację, gdy wykładnia dokonana przez sąd jest nie do przyjęcia w kontekście logiczno - językowym, pozostałych przepisów prawa lub celu, w jakim został wprowadzony dany przepis. Natomiast uzasadniając zarzut niewłaściwego zastosowania przepisu prawa materialnego wykazać należy, iż sąd stosując przepis popełnił błąd subsumcji czyli, że niewłaściwie uznał, iż stan faktyczny przyjęty w sprawie nie odpowiada stanowi faktycznemu zawartemu w hipotezie normy prawnej zawartej w przepisie prawa. W obu tych przypadkach autor skargi kasacyjnej wykazać musi, jak w jego ocenie powinien być rozumiany stosowany przepis prawa, czyli jaka powinna być jego prawidłowa wykładnia, a w przypadku zarzutu niezastosowania przepisu dlaczego powinien być zastosowany.

Podkreślić należy, że brak zarzutu dokonania przez Sąd I instancji błędnych ustaleń faktycznych, a co mogło być dokonane jedynie poprzez sformułowanie określonych zarzutów procesowych, obligowało Naczelny Sąd Administracyjny do przyjęcia, że ustalenia faktyczne, dokonane w postępowaniu administracyjnym a następnie zatwierdzone przez WSA, były prawidłowe.

W zaskarżonym wyroku Sąd I instancji podzielił stanowisko, że zawieranie umów cywilnoprawnych przy równoczesnym obowiązywaniu umów o pracę (jak również sytuacja odwrotna, tj., zawieranie umów o pracę przy jednoczesnym obowiązywaniu umów cywilnoprawnych) stanowi naruszenie procedur, o których mowa w art. 184 u.f.p., do których przestrzegania samorząd województwa p. zobowiązał się w § 4 ust. 3 Porozumienia w sprawie realizacji komponentu regionalnego w ramach PO KL nr [...] z dnia [...] czerwca 2007 r.

Nie zgadzając się z tym stanowiskiem Skarżący kasacyjnie zarzucił Sądowi I instancji naruszenie prawa materialnego w sposób określony w skardze kasacyjnej. Wskazał, że w jego ocenie z postanowień pkt 2 w Sekcji 4.5.1 Wytycznych nie wynika zakaz zawarcia w ramach projektu umowy cywilnoprawnej z pracownikiem zatrudnionym w ramach innego projektu realizowanego przez tego samego pracodawcę na podstawie umowy o pracę.

Dokonując oceny zaskarżonego wyroku i postawionych w skardze kasacyjnej zarzutów stwierdzić należy, że spór sprowadza się do prawidłowej wykładni regulacji zawartych w rozdziale 4.5. Wytycznych, a w szczególności w Sekcji 1 i Sekcji 2 tego rozdziału. W myśl pkt 2 rozdział 4.5. Sekcja 1 Wytycznych umowa o pracę z osobą stanowiącą personel projektu obejmuje wszystkie zadania wykonywane przez tę osobę w ramach projektu lub projektów realizowanych przez beneficjenta, co jest odpowiednio udokumentowane zgodnie z pkt 1 lit. c. Natomiast zgodnie z pkt 2 Sekcja 2 rozdział 4.5. Wytycznych kwalifikowanie wydatków poniesionych na wynagrodzenie osoby zaangażowanej do projektu na podstawie umowy cywilnoprawnej, która jest jednocześnie pracownikiem beneficjenta zatrudnionym na podstawie stosunku pracy, jest możliwe wyłącznie w uzasadnionych przypadkach, w szczególności gdy charakter zadań wyklucza możliwość ich realizacji w ramach stosunku pracy, o ile spełnione są łącznie następujące warunki:

a) stan zgodny z przepisami krajowymi;

b) zakres zadań w ramach umowy cywilnoprawnej jest precyzyjnie określony;

c) zaangażowanie w ramach stosunku pracy pozwala na efektywne wykonywanie zadań w ramach umowy cywilnoprawnej;

d) osoba ta prowadzi ewidencję godzin pracy zaangażowanych w realizacji zadań w ramach umowy cywilnoprawnej.

W ocenie NSA powyższa regulacja dopuszcza możliwość zatrudnienia do projektu w ramach umowy cywilnoprawnej pracownika zatrudnionego na umowy o pracę, o ile pracownik ten wykonuje swoje obowiązki pracownicze tylko i wyłącznie poza projektami PO KL. Możliwości takiego zatrudnienia pozbawieni są pracownicy, którzy w ramach wykonywanych obowiązków pracowniczych realizują zadania związane z projektem lub projektami realizowany przez beneficjenta, albowiem regulacja zawarta pkt 2 rozdział 4.5. Sekcja 1 Wytycznych wymaga aby umowa o pracę z osobą stanowiącą personel projektu obejmuje wszystkie zadania wykonywane przez tę osobę w ramach projektu lub projektów realizowanych przez beneficjenta. Zapis ten wskazuje, że w sytuacji, gdy dana osoba zaangażowana jest do realizacji jednego projektu, czy też do większej ilości projektów, to we wszystkich tych przypadkach jej obowiązki winny być objęte umową o pracy. Dlatego stanowisko organu w tej kwestii, zaaprobowane przez Sąd I instancji, należy uznać za prawidłowe.

Podnoszone przez Skarżący kasacyjnie okoliczności, że zawarcie umów o pracę i umów cywilnoprawnych w różnych projektach realizowanych przez Partnerów - Stowarzyszenie Wolna Przedsiębiorczość i Regionalną Izbę Gospodarczą P. było zgodne z zasadami prawa pracy albowiem zakresy obowiązków w ramach różnych rodzajów były różne i były dostosowane do rzeczywistego charakteru pracy w ramach poszczególnych umów, nie ma znaczenia dla oceny prawidłowości zapadłego rozstrzygnięcia. Podkreślić należy, że nieprawidłowości stwierdzone przez organ w zakresie realizacji Projektu nie dotyczyły naruszenie przepisów pracy. Organ zakwestionował sposób skorzystania przez Skarżącego kasacyjnie ze środków dofinansowania wydatków przeznaczonych na wynagrodzenie personelu projektu, albowiem dofinansowanie może dotyczyć tylko wydatków kwalifikowanych. Zakwestionowanym przez organ wydatkom poniesionym w projekcie waloru kwalifikowalności przypisać nie można, gdyż zostały poniesione niezgodnie z Wytycznymi.

Wskazać należy, że uchwałą Zarządu Województwa P. z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] zatwierdzono do realizacji w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki na lata 2007-2013 projekt pt. "Na pomoc pracy - niwelowanie negatywnych skutków procesów restrukturyzacyjnych w województwie p.". Beneficjent projektu w dniu [...] listopada 2012 r. podpisał z Konsorcjum utworzonym przez Regionalną Izbę Gospodarczą P. oraz Stowarzyszenie [...] umowę partnerską na rzecz realizacji przedmiotowego projektu. Zgodnie z § 8 ust. 7 umowy partnerskiej strony umowy zobowiązane zostały do stosowania się do aktualnych Wytycznych.

Ustalenie organu, zaaprobowane przez Sąd I instancji, iż Skarżący kasacyjnie nie zastosował się do zapisów obowiązujących Wytycznych dało podstawę do stwierdzenie, że środki w ramach Projektu zostały wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 u.f.p. Okoliczność ta implikuje wydanie decyzji określającej kwotę środków przypadających do zwrotu w oparciu o przepis art. 104 § 1 kpa oraz 207 ust. 5 u.f.p. w związku z art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p.

Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 182 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.

O kosztach postępowania kasacyjnego NSA orzekł na podstawie art. 204 pkt. 1 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z ust. 1 pkt 1 lit. a i § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych ( Dz. U. z 2015 r. poz. 1804 z późn. zm.).