Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 144/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-07-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA Protokolant: Beata Bińkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lipca 2004 r. sprawy ze skargi Z. K. na z dnia [...] listopada 2002 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia opłatą drogową za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] lipca 2001 r. 2. stwierdza iż uchylone decyzje nie mogą być wykonane 3. zasądza od Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na rzecz Z. K. kwotę 117 zł (sto siedemnaście złotych) tytułem zwrotu wpisu sądowego


UZASADNIENIE

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad decyzją z dnia [...] listopada 2002r. utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] lipca 2001r. obciążającą Pana Z. K. opłatą drogową za przejazd w dniu [...] lutego 2001r. pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. Z protokołu kontroli pojazdu, którego właścicielem jest Z. K., przeprowadzonej w dniu [...] lutego 2001r. na drodze krajowej Nr [...] wynika, iż przekroczone zostały dopuszczalne parametry nacisku osi nr 4 na drogę o 14,76 kN. Powyższe skutkowało obligatoryjnie obciążeniem przewoźnika opłatą drogową w kwocie 2.928,66 zł., gdyż nie posiadał on zezwolenia na przejazd pojazdem nienormatywnym. W skardze na powyższą decyzję skarżący domagał się jej uchylenia podnosząc iż waga całkowita pojazdu nie została przekroczona, a przyczyną przekroczenia dopuszczalnych parametrów nacisku osi na drogę była awaria pojazdu, a nie niewłaściwe rozłożenie ładunku. Te okoliczności, w ocenie strony, w pełni uzasadniają żądanie unieważnienia obu decyzji w niniejszej sprawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, choć z innych powodów niż wskazano w skardze.

Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 10 grudnia 2002r., sygn. P 6/02 wydanym po rozpoznaniu pytania prawnego Naczelnego Sądu Administracyjnego o zbadanie zgodności m.in. § 9 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 września 2000r. o opłatach drogowych (Dz.U. Nr 51, poz. 607) z art. 2 i art. 92 Konstytucji RP orzekł, że § 9 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 tego rozporządzenia jest niezgodny z art. 92 ust. 1 oraz nie jest niezgodny z art. 2 Konstytucji RP. W obszernym uzasadnieniu Trybunał powoływał się na swój wcześniejszy wyrok z dnia 27 kwietnia 1999 r., P 7/98, w którym stwierdził, że § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 października 1996 r. w sprawie opłat drogowych był niezgodny z art. 2 i art. 92 ust. 1 Konstytucji RP przez to, że naruszył zakres ustawowego upoważnienia oraz stanowił przepis o charakterze represyjnym. Stwierdził w związku z tym, że ustalenie opłaty za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia na podstawie § 9 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2000 r. w sprawie opłat drogowych następuje w istocie w taki sam sposób, jak ustalenie tej opłaty na podstawie § 4 ust. 1 rozporządzenia RM z dnia 14 października 1996 r. w sprawie opłat drogowych, uznanego przez Trybunał za niekonstytucyjny. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2000 r. w sprawie opłat drogowych, pomimo wspomnianego, wcześniejszego wyroku TK w sprawie P 7/98 dalej powtórzyło i utrzymało przepisy niezgodne z Konstytucją. Mając to na względzie należało przyjąć, że kwestionowane przepisy rozporządzenia RM z dnia 27 czerwca 2000 r. w sprawie opłat drogowych zostały wydane na podstawie niekonstytucyjnego upoważnienia ustawowego (bez ustawowego upoważnienia) i dlatego są niezgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP.

W rozpoznawanej sprawie obie decyzje administracyjne zostały wydane na podstawie § 9 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 27 czerwca 2000 r. w sprawie opłat drogowych.

Stosownie do art. 145 § 1 k.p.a. w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, można żądać wznowienia postępowania administracyjnego.

Sąd, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jest zobowiązany do uchylenia decyzji lub postanowienia w części albo w całości, jeżeli zaistnieje przesłanka dająca podstawę do wznowienia postępowania. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na względzie na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i art. 200 w/w ustawy orzeczono jak w sentencji wyroku