Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 651/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej~Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 65 § 1, art. 69, art. 73 § 1-4, art. 220 § 1 i 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 1 grudnia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Jerzy Płusa po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. [...] sp. z o.o. z siedzibą w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lipca 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 2505/16 w przedmiocie odrzucenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 10 czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2008 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 lipca 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 2505/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T. [...] sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej jako "Spółka") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 10 czerwca 2016 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2008 r.

Przedstawiając w uzasadnieniu postanowienia stan sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że wraz ze skargą Spółka złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2017 r. starszy referendarz sądowy odmówił Spółce przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Po rozpoznaniu sprzeciwu, postanowieniem z dnia 23 lutego 2017 r. Sąd utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 marca 2017 r. wezwano Spółkę do uiszczenia pod rygorem odrzucenia skargi - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - wpisu sądowego w kwocie 2 000 zł.

Postanowieniem z dnia 25 maja 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesione przez Spółkę zażalenie na ww. zarządzenie.

Zarządzeniem z dnia 7 czerwca 2017 r. wezwano Spółkę do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 10 marca 2017 r. Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynikało, że z uwagi na nieobecność adresata w dniu 14 czerwca 2017 r., przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę awizowano powtórnie w dniu 22 czerwca 2017 r. Z uwagi na fakt, że Spółka przesyłki nie odebrała, zwrócono ją do Sądu w dniu 30 czerwca 2017 r.

Sąd zaznaczył, że z dokumentacji księgowej dotyczącej opłat sądowych -sporządzonej według stanu na dzień 18 lipca 2017 r. wynika, iż nie zidentyfikowano wpłaty kwoty z tytułu wpisu sądowego, do którego uiszczenia wezwano Spółkę.

W motywach rozstrzygnięcia Sąd podał, że przesyłka zawierająca wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 10 marca 2017 r. była dwukrotnie awizowana. Spółka przesyłki nie odebrała, a zatem należało ją uznać za doręczoną z ostatnim dniem czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym, tj. 28 czerwca 2017 r.

W ocenie Sądu, zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie. W związku z tym należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. 29 czerwca 2017 r. i upłynął w dniu 5 lipca 2017 r. Biorąc zatem pod uwagę fakt, że w sprawie nie odnotowano wpływu wpisu, nieopłacona skarga podlegała odrzuceniu.

W zażaleniu Spółka wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 65 § 1 i art. 69 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a", Sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy, w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie.

Natomiast w myśl art. 73 § 1-3 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - art. 72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia adresata w określony tam sposób, wraz z informacją o możliwości odbioru pisma w terminie siedmiu dni. W przypadku niepodjęcia pisma we wskazanym terminie, powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma, w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, pozostawia się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, o którym mowa w art. 73 § 1 P.p.s.a. (art. 73 § 4 tej ustawy).

Zarządzenie z dnia 7 czerwca 2017 r. wzywające Spółkę do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 10 marca 2017 r. zostało w prawidłowy sposób zaadresowane i wysłane na adres Spółki. Przesyłka nie została odebrana w terminie wynikającym z ww. przepisów prawa, pomimo jej podwójnego awizowania. W świetle przedstawionych okoliczności Sąd pierwszej instancji doszedł do słusznej konstatacji, że w niniejszej sprawie doszło do fikcyjnego doręczenia przesyłki w dniu 28 czerwca 2017 r., tj. z ostatnim dniem czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym. Tym samym słusznie przyjęto, że 7-dniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. 29 czerwca 2017 r. i upłynął w dniu 5 lipca 2017 r.

Stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a, sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Oceniając zaskarżone postanowienie z perspektywy powołanych przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że odpowiada ono prawu. Sąd pierwszej instancji w sposób prawidłowy zastosował normy proceduralne określone w art. 220 § 1 P.p.s.a. Spółka została skutecznie wezwana do uiszczenia należnego wpisu od skargi. Z uwagi na fakt, że we wskazanym w wezwaniu terminie opłata nie została uiszczona, Sąd pierwszej instancji zobowiązany był - zgodnie z treścią art. 220 § 3 P.p.s.a. - skargę odrzucić.

Argumentacja podnoszona przez Spółkę w zażaleniu nie została poparta żadnymi dowodami, które pozwoliłby Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu ocenić, czy faktycznie nie miała ona wiedzy o awizowanej przesyłce.

W związku z powyższym, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.