Postanowienie NSA, sygn. akt IV SA 1372/95
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 1996-04-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Powołane przepisy: article: art. 19, art. 23 ust. 2, art. 25 ust. 1
journal: Dz.U. 1994 nr 127 poz. 627
law: Ustawa z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych.
article: art. 37
journal: Dz.U. 1984 nr 35 poz. 185
law: Ustawa z dnia 12 lipca 1984 r. o planowaniu przestrzennym.
article: art. 104 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
Teza: Wskazania lokalizacyjne - w przeciwieństwie do decyzji administracyjnej - nie mają cech jednostronnego rozstrzygnięcia sprawy o wiążących konsekwencjach obowiązującej dla indywidualnie określonego podmiotu normy prawnej, rozstrzygnięcia podjętego przez organ administracji publicznej w sferze stosunków zewnętrznych; są one jedynie kończoną w postępowaniu lokalizacyjnym fazą procesu inwestycyjnego, mają charakter aktu wewnętrznego, od którego nie przysługuje skarga sądowa.

TEZY

Wskazania lokalizacyjne - w przeciwieństwie do decyzji administracyjnej - nie mają cech jednostronnego rozstrzygnięcia sprawy o wiążących konsekwencjach obowiązującej dla indywidualnie określonego podmiotu normy prawnej, rozstrzygnięcia podjętego przez organ administracji publicznej w sferze stosunków zewnętrznych; są one jedynie kończoną w postępowaniu lokalizacyjnym fazą procesu inwestycyjnego, mają charakter aktu wewnętrznego, od którego nie przysługuje skarga sądowa.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Polskiego Klubu Ekologicznego Okręg M. na wskazania lokalizacyjne Ministra - Kierownika Centralnego Urzędu Planowania z dnia 25 sierpnia 1995 r. nr 3/95 w przedmiocie budowy autostrady płatnej A-4/A-12 - postanowił odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Przepis art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych /Dz.U. nr 127 poz. 627/ w sposób jednoznaczny wskazuje na to, iż unormowania zawarte w tej ustawie w sposób wyłączny regulują tryb i zasady postępowania administracyjnego o ustalenie lokalizacji autostrad płatnych. W myśl art. 19 tej ustawy decyzja o ustaleniu lokalizacji autostrady musi być poprzedzona udzieleniem przez Ministra - Kierownika Centralnego Urzędu Planowania wskazań lokalizacyjnych autostrady. Zarówno z treści tego przepisu, jak i z pozostałych unormowań powołanej ustawy nie wynika, aby wskazania lokalizacyjne - tak jak to było także pod rządem przepisu art. 37 in fine ustawy z dnia 12 lipca 1984 r. o planowaniu przestrzennym - miały charakter decyzji administracyjnej, w rozumieniu art. 104 par. 1 i 2 Kpa, tj. aby rozstrzygały sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończyły sprawę w danej instancji.

Rozstrzygnięciem i zakończeniem sprawy o lokalizacji autostrady płatnej jest dopiero decyzja o ustaleniu lokalizacji tej inwestycji. Wskazania lokalizacyjne - w przeciwieństwie do decyzji administracyjnej - nie mają cech jednostronnego rozstrzygnięcia sprawy o wiążących konsekwencjach obowiązujących dla indywidualnie określonego podmiotu normy prawnej, rozstrzygnięcia podjętego przez organ administracji publicznej w sferze stosunków zewnętrznych; są one jedynie konieczną w postępowaniu lokalizacyjnym fazą procesu inwestycyjnego, mają charakter aktu wewnętrznego, od którego nie przysługuje skarga sądowa. Stanowisko takie znajduje pełne potwierdzenie w art. 23 ust. 2 omawianej ustawy, który przewiduje tryb odwoławczy oraz skargę do sądu administracyjnego wyłącznie od decyzji o ustaleniu lokalizacji.

Z tych przyczyn oraz na mocy art. 27 ust. 2 w związku z art. 53 ust. 3 ustawy o NSA, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.