Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 505/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 11 kwietnia 2016 r. A Sp. z o.o. w W. (zwana dalej A Sp. z o.o. lub Spółką) wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w zakresie określenie wysokości zobowiązania podatkowego w podatku.

W odpowiedzi na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 maja 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 11 sierpnia 2016 r. pozostawił wniosek Spółki o przyznania prawa pomocy bez rozpoznania.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Strona skarżąca pismem z dnia 26 sierpnia 2016 r. wniosła sprzeciw, w którym zażądała uchylenia w całości zaskarżonego zarządzenia oraz zwolnienia w całości z obowiązku uiszczenia opłaty sądowej od skargi.

Postanowieniem z dnia 21 września 2016 r. Sąd utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 11 sierpnia 2016 r.

W treści sprzeciwu A Sp. z o.o. zamieściła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Postanowieniem z dnia 23 listopada 2016 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy skarżącej Spółce. Od tego postanowienia nie złożono sprzeciwu.

W dniu 20 grudnia 2016 r. wezwano A Sp. z o.o. zgodnie z zarządzeniem z dnia 18 maja 2016 r. do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w kwocie [...] zł, nadto wezwanie zawierało informację, iż wpis należy uiścić w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu, podając godziny otwarcia kasy i numer rachunku. Nadto wskazano, że nieuiszczenie wpisu w wyznaczonym terminie spowoduje odrzucenie skargi.

Przesyłka zawierająca odpis tego wezwania została skutecznie doręczoną na adres Strony skarżącej w dniu 29 grudnia 2016 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez Sąd. W rozpoznawanej sprawie skarżąca Spółka będąc prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł, tj. w wysokości określonej w § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.), nie zastosowała się do powyższego – jej skargę należało, stosując opisany przepis art. 220 § 3 ustawy, odrzucić. Tym bardziej, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony został pogląd, że jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia opłaty sądowej, ale przed upływem siedmiodniowego terminu, złoży wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych, pierwotne wezwanie traci aktualność i gdy nastąpi odmowa zwolnienia, wezwanie powinno być powtórzone po uprawomocnieniu się odmowy. Siedmiodniowy termin do wniesienia opłaty biegnie w takiej sytuacji od daty doręczenia nowego wezwania do uiszczenia opłaty (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 marca 2012 r., sygn. akt II OSK 516/12, z dnia 26 kwietnia 2005 r. sygn. akt II FZ 125/05, z dnia 6 czerwca 2009 r. sygn. akt II OZ 481/09 oraz z dnia 28 maja 2010 r. sygn. akt II FZ 1003/10 dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie wezwanie takie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 18 maja 2016 r., a więc do opłacenia skargi, doręczono 29 grudnia 2016 r. Wprawdzie skarżąca Spółka złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, jednakże ten nie miał już wpływu na obowiązek uiszczenia wpisu sądowego. Wniosek taki nie uchyla bowiem skutków prawomocnego rozstrzygnięcia w stosunku do toczącego się postępowania. Nie wpływa również na bieg terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie (por. postanowienia NSA z dnia 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FSK 706/09, z dnia 20 lipca 2011 r., II OSK 1380/11 oraz z dnia 11 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 536/13, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a., postanowił jak na wstępie.