Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 948/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-12-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2008r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym p o s t a n a w i a: 1. zwolnić E. G. od kosztów sądowych, 2. odmówić ustanowienia dla E. G. adwokata z urzędu.


UZASADNIENIE

W dniu 4 czerwca 2008 r. skarżący E. G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sporządzony na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.

Z zawartych we wniosku informacji wynikało, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym razem z żoną[...]. Skarżący wskazuje, iż w związku z przebytą chorobą i będącym jej następstwem okresem rehabilitacji, zmuszony był do faktycznego zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. W styczniu br. pobierał zasiłek chorobowy w wysokości 939 zł, w lutym i marcu 2008 r. uzyskiwał dochód w wysokości 2818 zł brutto miesięcznie, zaś do września

2008 r. jego przychody z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej

wyniosły 7889 zł (załączono szereg zaświadczeń o stanie zdrowia skarżącego, skierowanie na pobyt w sanatorium, deklarację dla podatku od towarów i usług za sierpień 2006, wyciąg z księgi podatkowej). Żona skarżącego z tytułu umowy o pracę uzyskuje wynagrodzenie w wysokości 2051 zł miesięcznie brutto (załączono kopię zaświadczenia pracodawcy potwierdzający wysokość omawianego wynagrodzenia) .

Skarżący wskazał, iż miesięcznie niezbędne wydatki skarżącego (gaz, prąd, telefon) i jego żony oscylują wokół kwoty 1065 zł, co znajduje potwierdzenie w nadesłanych rachunkach i fakturach VAT.

Ponadto z nadesłanych rachunków bankowych wynika, iż skarżący zobowiązany jest do comiesięcznej spłaty raty kredytu bankowego w wysokości 464 zł.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

W niniejszej sprawie mając na uwadze, iż żona pozostająca ze skarżącym we wspólnym gospodarstwie domowym uzyskuje dochody, nie można przyjąć, iż skarżący E. G. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w szczególności, iż w przypadku poprawy stanu zdrowia

skarżący ponownie podejmie prowadzenie działalności gospodarczej, której dotychczas w sposób formalny nie zawiesił lub zakończył. Z brzmienia art. 246

§ 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika bowiem, iż przyznanie pomocy prawnej w zakresie całkowitym stanowi rozwiązanie szczególne odnoszące się jedynie do osób charakteryzujących się ubóstwem.

Jednakże, mimo że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zarówno przyznanie adwokata z urzędu oraz zwolnienie z

kosztów sądowych, podkreślić należy, iż konieczność poniesienia przez skarżącego pełnych kosztów postępowania sądowego spowodowałaby w oczywisty sposób uszczerbek utrzymania koniecznego dla skarżącego i jego żony, z którą pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym. Wysokość dochodów żony skarżącego (łącznie 2051 zł miesięcznie brutto), jak też niemożność uzyskiwania przez skarżącego dochodów związana z jego obecnym

stanem zdrowia nie pozwalają czynić oszczędności w stopniu mogącym pokryć pełne koszty postępowania przed sądem administracyjnym.

W konsekwencji zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) należało postanowić jak w sentencji.