Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 40/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2, art. 9, art. 21 ust. 1 pkt 4, art. 24 ust. 15 i 15a,
journal: Dz.U. 2012 poz 361
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity
article: art. 14k par. 1 i 3, art. 14m par. 1, art. 120
journal: Dz.U. 2018 poz 800
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - t.j.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rennert Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Nikodem (spr.) Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Protokolant sekretarz sądowy Artur Iwiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2020 r. sprawy ze skargi H. E. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2012-2017 oddala skargę


UZASADNIENIE

Wnioskiem z 28 grudnie 2019 r. H. E. na podstawie art.. 72 § 1 pkt 1 , w związku z art. 75 § 3 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r. poz. 800 , ze zm.) dalej O.p. zwrócił się o zwrot nadpłaty za lata 2012-2017 w wysokości [...] zł .

W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jest obywatelem s. , a jego miejsce zamieszkania znajduje się w Polsce. Od 1987 r. do dnia przejścia na emeryturę w 2012 r. pracował w Polsce na umowę o pracę z polskim pracodawcą należącym do międzynarodowej grupy kapitałowej.

Pracownicy spółek grupy kapitałowej, którzy stale wykonują pracę poza krajem pochodzenia obejmowani są dodatkowym ubezpieczeniem na wypadek śmierci, inwalidztwa oraz osiągnięciem wieku emerytalnego. Wnioskodawca był objęty tego rodzaju ubezpieczeniem od 1987 r. i do 2011 r. spółki dokonywały wpłaty składek na jego ubezpieczenie. Ponadto w 1998 r. dokonano wpłaty dodatkowej jednorazowej składki. Składki przekazywane były na konto emerytalne podatnika, w ramach którego nabywano jednostki funduszy kapitałowych inwestujących w papiery wartościowe i instrumenty rynku pieniężnego. Na wartość jego konta emerytalnego składa się suma wpłaconych składek oraz dochodów z inwestycji osiągniętych przez fundusze kapitałowe.

Po osiągnięciu wieku emerytalnego podatnik mógł zażądać: jednorazowej wypłaty, w formie dożywotniego systematycznego wypłacania świadczenia lub w formie mieszanej. Podatnik wybrał ostatnie rozwiązanie. W styczniu 2012 r. otrzymał jednorazową wypłatę w wysokości 40% zgromadzonych kwot oraz co kwartał otrzymuje świadczenie dożywotnie, które do tej pory nie było indeksowane o wskaźnik wzrostu cen. Podatnik wypłaty deklarował w złożonych zeznaniach jako podlegające opodatkowaniu i zapłacił od nich podatek obliczony według skali progresywnej.

Jednak wystąpił o wydanie indywidualnej interpretacji, w której to interpretacji z [...] maja 2018 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy p.d.o.f. w związku z art. 24 ust. 15 i 15a u.p.d.o.f. wypłaty świadczeń z tytułu ubezpieczenia podlegają zwolnieniu w części odpowiadającej łącznej kwocie wpłaconych składek. Opodatkowaniu może podlegać jedynie nadwyżka wypłaconej kwoty świadczenia nad sumą wpłaconych składek. Opodatkowaniu podlegają dochody z udziału w funduszach kapitałowych osiągane z wpłat do funduszy dokonanych począwszy od 1 grudnia 2001 r., pozostałe (osiągnięte z wpłat przed 1 grudnia 20101 r. podlegają zwolnieniu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 4, w związku z art. 24 ust. 15 i 15a oraz art. 30a ust. 1 w związku z art. 52a u.p.d.o.f. Zwolnieniu podlegają również świadczenia z tytułu ubezpieczenia emerytalnego w części wynikającej z indeksacji świadczenia dożywotniego o wskaźnik wzrostu cen.

Podatnik wskazuje, że zapłacił podatek dochodowy od całości świadczeń według skali podatkowej. Tymczasem obowiązkowi podatkowemu podlegała jedynie ta część świadczenia, która odpowiada dochodowi z inwestowania składek wpłaconych do funduszy kapitałowych począwszy od 1 grudnia 2001 r.; stawka podatkowa w tym przypadku wynosi 19%. We wniosku podatnik przedstawił sposób obliczenia nadpłaty.

Decyzją z [...] sierpnia 2019 r. po przeprowadzeniu postępowania podatkowego Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w P. odmówił H. E. stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2012 – 2017.

Organ stwierdził, że mając na uwadze zebrany materiał dowodowy oraz informacje pozyskane z dostępnych publikacji na temat systemu emerytalnego w [...], uznał, że wypłacone środki pieniężne stanowiły emeryturę wypłaconą w związku z pracowniczym programem emerytalnym. Są one obowiązkowe i tworzone na bazie umów zbiorowych. W s. systemie ubezpieczeniowym składki pobierane są i odprowadzane przez pracodawcę. Dlatego w piśmie z 2 kwietnia 2019 r. fundusz powierniczy C. potwierdził, że dokonał płatności tytułem emerytury dla H. E..

Organ wskazał, że jako świadczenie z tytułu zagranicznej emerytury potraktował wypłaty również [...] Bank Polska S.A. Bank, pełniąc funkcję płatnika (wypłatę 3 stycznia 2012 r. i 5 stycznia 2012 r.). Bank wskazał, że świadczenie zakwalifikował do rentowo-emerytalnego wypłacanego przez instytucję zagraniczną, co sugerowała instytucja C. przekazująca środki, jak i tytuł przelewu "pension payment".

Organ w decyzji wskazał, że banki dokonują analizy sytuacji prawno – podatkowej klienta. Jeśli świadczenie podlega obowiązkowi w Polsce, bank od każdego wpływu z tytułu renty lub emerytury zagranicznej odprowadza zaliczkę na podatek dochodowy do urzędu skarbowego i składkę na ubezpieczenie zdrowotne do NFZ. Organ zauważył, że podatnik po otrzymaniu informacji PIT-11 od płatnika nie kwestionował tytułu wypłaty świadczeń, poboru zaliczki na podatek dochodowy ani składki zdrowotnej. W zeznaniu rocznym za 2012 r. podatnik wykazał przychody z tytułu emerytury zagranicznej w pozycji inne przychody.

W latach 2012-2017 stronie była wypłacana emerytura z zagranicy bez pośrednictwa płatnika (banku polskiego) na konto [...] w [...]. Na potwierdzenie podatnik przedstawił pismo C. , w którym potwierdzono, że w okresie od 2 stycznia 2012 r. do 31 grudnia 2018 r. dokonano przelewów tytułem emerytury dla H. E.. Organ wskazał, że strona zgodnie z obowiązującym prawem samodzielnie dokonywała obliczenia i wpłaty na konto organu zaliczek na podatek dochodowy od wypłacanych emerytur zagranicznych z tytułu objęcia Międzynarodowym Programem Ryzyka i Świadczeń Emerytalnych [...] dla pracowników przeniesionych, które miały zrekompensować uzyskaną w Polsce emeryturę.

Organ w toku postępowania stwierdził, że strona nie ponosiła żadnych kosztów związanych z wpłatą składek na przyszła emeryturę.

Zdaniem organu I instancji wypłacane świadczenia w ramach Programu Emerytalnego [...] dla pracowników przeniesionych są zagraniczną emeryturą lub innym podobnym świadczeniem. Oceny charakteru świadczenia organ dokonał również na podstawie oficjalnego komentarzu do OECD w zakresie pojęcia "emerytura".

Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie, w którym zarzuciła naruszenie:

1) prawa materialnego:

. art. 21 ust. 1 pkt 58 oraz art. 21 ust. 33 u.p.d.o.f. poprzez nieuwzględnienie zwolnienia z opodatkowania świadczeń jako wypłacanych w związku ze s. pracowniczym programem emerytalnym,

. art. 44 ust. 1 a pkt 2 u.p.d.o.f. poprzez jego błędne zastosowanie,

2) przepisów postępowania:

. art. 120 O.p. poprzez naruszenie zasady działania organów na podstawie przepisów prawa,

. art. 121 § 1 O.p. poprzez naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych,

. art. 139 § 1 O.p. poprzez wydanie decyzji po ustawowym terminie,

. art. 210 § 4 O.p. poprzez brak należytego uzasadnienia.

W uzasadnieniu odwołania strona wskazała, że przy kwalifikacji otrzymanych świadczeń do środków wypłacanych w związku z pracowniczym programem emerytalnym, jakiej dokonał organ, całość świadczeń otrzymywanych przez stronę powinna być zwolniona z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit.b u.p.d.o.f.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej decyzją z [...] listopada 2019 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W ocenie organu odwoławczego kwalifikacja dokonana przez organ I instancji jest prawidłowa. Organ odwoławczy wskazał, że na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego podatnik przedłożył:

1) zobowiązanie emerytalne firmy A z 23 grudnia 1996 r. wobec H. E. zatrudnionego w firmie B . W zobowiązaniu uregulowano wypłatę świadczeń emerytalnych po osiągnięciu ustawowego wieku emerytalnego 65 lat. Zgodnie z pkt 3 załącznika postanowienia Międzynarodowego Programu Ikea 1995 stanowią o świadczeniach płatnych w formie emerytury,

2) oświadczenie dotyczące świadczeń emerytalnych na dzień 1 stycznia 1996 r. , w którym powiadomiono stronę o uprawnieniach do emerytury w kwocie [...]CHF po osiągnięciu wieku emerytalnego, pod warunkiem, że strona nadal będzie pracownikiem firma B, a pensja przeliczana corocznie na 1 stycznia pozostanie niezmieniona do momentu osiągnięcia wieku emerytalnego.

3) Międzynarodowy Program [...] ([...]) z 8 sierpnia 2000 r. celem którego było zabezpieczenie świadczeń emerytalnych. Zgodnie z tym pismem strona ulokowała część swoich środków w ramach programu inwestycyjnego X .

4) pismo z 20 maja 2000 r. strony do Międzynarodowego Programu [...] o zmianie programu z X do Y .

5) informację o Międzynarodowym Programie Ryzyka i Świadczeń Emerytalnych [...] dla Pracowników Przeniesionych opracowany w 18 maja 2000 r. Zgodnie z treścią programu mogą do niej przystąpić wyłącznie pracownicy, którzy zostali przeniesieni do pracy poza granicami własnego kraju zamieszkania. Jednym z celów świadczeń emerytalnych wynikających z programów jest zrekompensowanie ubezpieczonemu utraty prawa do emerytury w lokalnych systemach ubezpieczenia społecznego podczas pracy ubezpieczonego za granicą.

6) informację sporządzoną przez firma Z podsumowującą roczne składki na koncie strony za okres od 1997 r. do 2011 r. w Międzynarodowym Planie Emerytalnym [...] 1995.

7) wyciągi rachunku bankowego [...] od 1 stycznia 2012 r. do 22 stycznia 2019 r. oraz potwierdzenie wypłat tytułem emerytury od C. .

8) historię konta [...] Bank Polska S.A.

W ocenie organu odwoławczego z dokumentów tych wynika, że wskazane świadczenie jest świadczeniem o charakterze emerytalnym podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Odnosząc się do wydanej indywidualnej interpretacji, stwierdził, że organ podatkowy dysponował dokumentami zebranymi w toku postępowania, których nie miał organ wydający indywidualną interpretację. Dopiero analiza dokumentów pozwoliła na prawidłową kwalifikację świadczenia.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wskazał, że organ I instancji dokonał porównania systemów emerytalnych w [...] i w Polsce. Przedłożone dokumenty wskazują, że wypłacone środki pieniężne stanowiły emeryturę wypłaconą w związku z pracowniczym programem emerytalnym. Są one obowiązkowe i tworzone na bazie umów zbiorowych. W s. systemie ubezpieczeniowym składki pobierane są i odprowadzane przez pracodawcę. Strona nie ponosiła żadnych kosztów związanych z wpłatą składek na przyszłą emeryturę. Organ zwrócił uwagę, że podmiot, który dokonywał wypłaty świadczenie w piśmie z 2 kwietnia 2019 r. potwierdził, że dokonał płatności tytułem emerytury dla pana H. E.. Tę okoliczność potwierdził też P. S.A w piśmie z 17 maja 2019 r.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej zauważył, że strona w odwołaniu ostatecznie nie kwestionuje kwalifikacji przychodu dokonanej przez organ I instancji, tylko uważa, że przychody z emerytury wypłacone w związku z pracowniczym programem emerytalnym korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit.b u.p.d.o.f.

Organ odwoławczy podniesione zarzuty procesowe uznał również za nieuzasadnione.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego H. E. wniósł o uchylenie decyzji w całości i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji zarzuca naruszenie art. 21 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. poprzez jego błędną wykładnię, art. 44 ust. 1a pkt 2 u.p.d.o.f. poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, art. 18 ust. 1 Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem [...] w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodów poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie. Nadto zarzuca naruszenie przepisów postępowania: art. 120, 121 §§ 1 i 210 § 4 O.p.

Zdaniem skarżącego wypłaty na jego rzecz winny być dla celów podatkowych zakwalifikowane jako świadczenia z tytułu ubezpieczenia emerytalnego, zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. , przy czym zwolnieniu podlegają wypłaty w świadczeń z tytułu ubezpieczenia emerytalnego w części odpowiadającej łącznej kwocie wpłaconych składek; opodatkowaniu może podlegać jedynie nadwyżka wypłaconej kwoty świadczenia nad sumą wpłaconych składek.

Strona skarżąca podnosi, że zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 4, w związku z art. 24 ust. 15 i 15a u.p.d.o.f. oraz art. 30a ust. 1 w związku z art. 52 a u.p.d.o.f. zwolnieniu z podatku podlegają wypłaty świadczeń z tytułu ubezpieczenia emerytalnego w części odpowiadającej dochodom osiągniętym przez fundusze kapitałowe związane z tym ubezpieczeniem z tytułu składek wpłaconych do funduszy przed 1 grudnia 2001 r. Opodatkowaniu podlegają jedynie dochody z udziału w funduszach kapitałowych osiągnięte z wpłat do funduszy dokonanych począwszy od 1 grudnia 2001 r. Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 4 , w związku z art. 24 ust. 15 i 15a u.p.d.o.f. zwolnieniu z podatku podlegają wypłaty świadczeń z tytułu ubezpieczenia emerytalnego w części wynikającej z indeksacji świadczenia dożywotniego o wskaźnik wzrostu cen, bo wyłączenie ze zwolnienia z opodatkowania dochodów określonych w art. 24 ust. 15a u.p.d.o.f. weszło w życie dopiero 18 października 2014 r., podczas gdy wypłaty na rzecz podatnika następują na podstawie ustaleń zawartych wcześniej. Zdaniem podatnika opodatkowaniu podlega ta część otrzymanych świadczeń, która odpowiada dochodowi z inwestowania składek wpłaconych do funduszy kapitałowych począwszy od 1 grudnia 2001 r. Zgodnie z art. 30a pkt 5 u.p.d.o.f. dochód ten podlega opodatkowaniu stawką 19%.

Zdaniem skarżącego organ naruszył art. 44 ust. 1a pkt 2a u.p.d.o.f., uznając, że na skarżącym ciążył obowiązek samodzielnego obliczania i zapłaty zaliczek na podatek dochodowy w związku z otrzymywanym świadczeniem. Sporne wypłaty stanowią zdaniem skarżącego świadczenia z prywatnego ubezpieczenia emerytalnego opodatkowanego jedynie w tej części, która odpowiada dochodowi z inwestowania składek wpłaconych do funduszy kapitałowych. Zgodnie z art. 30a pkt 5 u.p.d.o.f. dochód tego rodzaju podlega opodatkowaniu stawką 19%, a ustawa nie przewiduje obowiązku poboru zaliczek od tego dochodu.

Nadto skarżący podnosi, że z uwagi na fakt, że podlega opodatkowaniu w Polsce całość jego dochodów umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania nie mają zastosowania. Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania mają zastosowanie bowiem, gdy dochodzi do kolizji przepisów, w wyniku której doszłoby do jednoczesnego opodatkowania tego samego dochodu na podstawie przepisów krajowych dwóch państw, czyli doszłoby do podwójnego opodatkowania. W niniejszej sprawie z takim przypadkiem nie mamy do czynienia, ponieważ [...] nie rości sobie praw do podatku od nich. W związku z tym powoływanie się na postanowienia Konwencji jest nieuzasadnione, bo nie ma ona zastosowania. Konwencja nie służy do interpretowania instytucji prawa krajowego. Zatem wniosek organu zgodnie z którym wypłaty dla skarżącego stanowią emeryturę na podstawie art. 18 ust. 1 Konwencji jest nieuzasadniony.

Skarżący zarzucił naruszenie art. 120 O.p., wskazując, że organy podatkowe odrzuciły stanowisko KIS wyrażone w indywidualnej interpretacji, stwierdzając, że organ przy wydawaniu interpretacji nie posiadał szczególnych informacji, które wynikają z zebranego materiału dowodowego. Zdaniem strony organ nie podał przy tym, jakie informacje wynikają z przedłożonych dokumentów, które podatnik nie podał we wniosku o interpretację. Zdaniem skarżącego przedłożone dokumenty odzwierciedlają przedstawiony we wniosku stan faktyczny.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Przedmiotem sporu w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem podatnika o zwrot nadpłaty jest przede wszystkim kwalifikacja przychodu skarżącego do określonego źródła przychodu. Zdaniem organu świadczenia otrzymywane z C. są świadczeniami emerytalnymi lub innymi podobnymi świadczeniami, natomiast zdaniem skarżącego są to wypłaty z ubezpieczenia emerytalnego, które w części odpowiadającej kwocie wpłaconych składek są zwolnione od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. , w związku z art. 24 ust. 15 i 15a u.p.d.o.f., natomiast nadwyżka wypłaconej kwoty świadczenia nad sumę wpłat składek jest dochodem z tytułu inwestowania składki ubezpieczeniowej w związku z umową ubezpieczenia, który jest opodatkowany zryczałtowanym 19% podatkiem dochodowym.

Niniejsza sprawa została zainicjowana wnioskiem podatnika o zwrot nadpłaty podatku dochodowego za lata 2012-2017, z uwagi na błędną kwalifikację dochodów przy samoobliczeniu podatku w złożonych zeznaniach. Zdaniem strony we wskazanych latach podatnik błędnie zakwalifikował przychody uzyskane ze [...], uznając je za przychody z emerytury zagranicznej, opodatkowanej podatkiem dochodowym na zasadach ogólnych. Stanowisko wyrażone we wniosku zdaniem skarżącego zostało potwierdzone w otrzymanej interpretacji indywidualnej, w której stwierdzono, że wypłata świadczeń z tytułu ubezpieczenia emerytalnego w części odpowiadającej łącznej kwocie wpłaconych składek jest zwolniona od opodatkowania podatkiem dochodowym. Wypłata świadczeń z tytułu ubezpieczenia emerytalnego w części odpowiadającej dochodom osiągniętym przez fundusze kapitałowe z tytułu składek wpłaconych do funduszy począwszy od 1 grudnia 2001 r. podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 19%.

Organy obu instancji nie uwzględnił wniosku skarżącego, uznając, że w zeznaniach za poszczególne lata podatkowe podatnik prawidłowo zakwalifikował sporny przychód do innych źródeł (jako przychód z zagranicznego świadczenia emerytalnego) opodatkowanego według zasad ogólnych.

W ocenie Sądu zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, w związku z tym skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd podziela stanowisko organu, że wypłacane świadczenia należy zakwalifikować do świadczeń emerytalnych.

Analizując przedmiot sporu należy mieć na uwadze zasadę powszechności opodatkowania podatkiem dochodowym wszelkich dochodów podatnika. Zgodnie z art. 9 u.p.d.o.f. opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Zatem wszystkie dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym oprócz wymienionych w art. 2 u.p.d.o.f. , który to przepis przewiduje wyłączenia przedmiotowe, jak i dochodów podlegających zwolnieniu z podatku dochodowego.

Jak wynika z przedłożonych dokumentów Międzynarodowy Program [...] 1995 r. został utworzony i wprowadzony 1 maja 1996 r. Jest to indywidualny program stworzony wyłącznie dla korporacji B . Program, którym objęty został skarżący, dedykowany był wyłącznie dla pracowników firmy B , którzy zostali przydzieleni do pracy poza granicami kraju zamieszkania i zostali wybrani na tzw. "członka" przez swojego pracodawcę zgodnie z zasadami dotyczącymi "pracowników przeniesionych" (k.[...]). Z dokumentów wynika, że członkiem Programu skarżący mógł pozostać tak długo jak długo zachowywał status przeniesionego pracownika w ramach określonych zasad. Pracodawca pokrywał 100% kosztów świadczeń emerytalnych w ramach Programu.

Z treści zobowiązania emerytalnego (k. [...]) firma A zobowiązuje się do wypłacenia osobie zatrudnionej przez firma A lub firmę z nią powiązaną świadczenia emerytalnego. Zaznaczono, że zobowiązanie emerytalne obejmuje prawa emerytalne wynikające z poprzedniego zobowiązania emerytalnego złożonemu pracownikowi firma D. Podstawą do naliczania świadczeń emerytalnych była roczna stawka podstawowa pensji członka. W zobowiązaniu emerytalnym zagwarantowano, że członek osiągający ustawowy wiek emerytalny (65 lat) ma prawo do emerytury płatnej dozgonnie. Roczna emerytura jest ustalana według stawki 2,2% ostatecznej pensji branej pod uwagę do naliczenia emerytury za każdy rok branego pod uwagę stażu pracy. Brany pod uwagę staż nie może przekroczyć 30 lat, co daje maksymalną emeryturę w wysokości 66% ostatecznej pensji branej pod uwagę do naliczenia świadczenia. Zaznaczono też w zobowiązaniu o ograniczeniach emerytury; wskazano, że emerytura przysługująca w ustawowym wieku emerytalnym płatna przez firmę powiązaną lub osobę trzecią, tak jak emerytura przysługująca z ustawowych programów emerytalnych lub innych obowiązkowych programów wypracowanych podczas stosunku pracy na rzecz Firmy lub jakiegokolwiek innego pracodawcy (nie ujęto programów emerytalnych nie związanych z zatrudnieniem, np. S. Krajowego Programu Emerytalnego ([...])) oraz emerytura z tytułu prywatnego programu emerytalnego, do którego Firma lub jakikolwiek inny pracodawca przyczynił się częściowo lub całkowicie zostanie potrącona z emerytury płatnej w ramach tego Programu Emerytalnego. Z tego ostatniego zastrzeżenia wynika wprost, że nie jest to prywatny program emerytalny, do którego przyczyniła się B.

Postanowienia umowy wskazują, w ocenie Sądu, że świadczenie wypłacane na podstawie przedłożonego programu emerytalnego stworzonego dla określonej grupy pracowników B jest świadczeniem emerytalnym, nie tylko z tego powodu, że wszystkie dokumenty posługują się pojęciem "emerytura" czy "świadczenie emerytalne", ale z uwagi na treść przedłożonych dowodów, które pozwalają na ustalenie charakteru świadczenia. Należy zauważyć, że jest to świadczenie otrzymywane po przepracowaniu przez przeniesionego pracownika w określonym wymiarze czasu w firmie B i po osiągnięciu określonego wieku emerytalnego. Nie można było wypłacić żadnych kwot przed osiągnięciem określonego wieku. Wypłata świadczenia jest całkowicie powiązana ze stosunkiem pracy w korporacji. Składka była pokrywana przez pracodawcę i uzależniona od wysokości wynagrodzenia. Wysokość świadczenia emerytalnego było zatem również uzależnione od wynagrodzenia pracownika. Te cechy wskazują, że skarżący otrzymuje świadczenie emerytalne. Okoliczność, że zasoby Programu pozostają w posiadaniu niezależnych powierników na rzecz członków programu, a nie pracodawcy oraz możliwość wyboru 4 planów inwestycyjnych oraz inwestowanie części składki zgodnie z dyspozycją pracownika nie ma wpływu na charakter tego świadczenia. Jak wskazano w Programie jedynym celem przechowywania funduszy w imieniu członków jest zapewnienie w ramach Programu beneficjentom świadczeń związanych z ryzykiem oraz emeryturą. Skoro wypłacone świadczenie ma wszystkie cechy świadczenia emerytalnego, to nie można przyjąć, że jest to świadczenie otrzymane z tytułu ubezpieczeń osobowych, zważywszy, że zawsze system emerytalny jest narzędziem ubezpieczeniowym.

Słusznie organ zwrócił uwagę, że poszczególne Państwa posiadają swój system emerytalny, który może w zasadniczy sposób różnić się od zabezpieczenia emerytalnego w Polsce. Wskazana przez organ publikacja Łukasza Szwedo "Ewolucja i struktura systemu emerytalnego w Szwecji a konstrukcja zabezpieczenia emerytalnego w Polsce" (publ. Rozprawy Ubezpieczeniowe. Konsument na rynku usług finansowych nr 21 (2/2016) w pełni potwierdza stanowisko organu, że źródłem tego przychodu jest zagraniczna emerytura, którą według prawa krajowego zalicza się do innych źródeł. Różnica w przyjętych systemach emerytalnych państw, z których pochodzi świadczenie emerytalne, nie może powodować różnicy w opodatkowaniu tych samych co do zasady dochodów w Polsce .

Powołanie zapisów Konwencji zawartej między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a [...] z 19 listopada 2004 r. w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków dochodowych (t.j. Dzu.U. z 2006 r. nr 26, poz. 193, ze zm.) nie ma żadnego wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia.

W związku z powyższym w ocenie Sądu niezasadne są zarzuty naruszenia prawa materialnego podniesione w skardze.

Niezasadne są również zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania.

Najistotniejszym zarzutem jest naruszenie art. 120 O.p. poprzez odrzucenie stanowiska KIS wyrażonego w wydanej na wniosek skarżącego interpretacji.

Należy zgodzić się z organem, że postępowanie zainicjowane wnioskiem skarżącego o zwrot nadpłaty pozwoliło organowi na zebranie dowodów, które umożliwiły ocenę charakteru świadczenia i kwalifikacji do określonego źródła przychodu. Przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stan faktyczny nie nakreślił niuansów związanych z wypłacanymi świadczeniami, które były istotne w sprawie. Nadto należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 14 k § 1 O.p. zastosowanie się do interpretacji indywidualnej przed jej zmianą, stwierdzeniem jej wygaśnięcia lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego nie może szkodzić wnioskodawcy, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej. Zgodnie zaś z a § 3 powołanego art. 14k O.p. W zakresie (...) interpretacji nieuwzględnionej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, nie wszczyna się postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe, a postępowanie wszczęte w tych sprawach umarza się oraz nie nalicza się odsetek za zwłokę. Użyty w tym przepisie zwrot "nie może szkodzić" oznacza w świetle art. 14k § 3 o.p., że w stosunku do podmiotu, który zastosował się do indywidualnej interpretacji przed jej zmianą, w określonych w dalszych przepisach sytuacjach następuje wyłączenie odpowiedzialności karnej, naliczania odsetek, jak też zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku w zakresie wynikającym ze zdarzenia będącego przedmiotem interpretacji (14 m § 1 o.p.). Nie oznacza zaś obowiązek wydania decyzji zgodnie z treścią interpretacji. Decyzja musi być wydana na podstawie przepisów prawa, co jest kontrolowane w postępowaniu instancyjnym i sądowym.

Pozostałe zarzuty również nie mogą spowodować uwzględnienia wniosku skargi o uchylenie zaskarżonej decyzji, ponieważ nie mogły one mieć istotnego wpływu na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.).

W związku z powyższym na podstawie art. 151 ww. ustawy Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.