Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1782/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-01-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] października 2014 r., Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc maj 2009 postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2014 r. Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] grudnia 2011 r. określającą skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc maj 2009 r.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, skarżąca, reprezentowana przez adwokata, wniosła o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji, uzasadniając to sytuacją finansową skarżącej. Spółce doręczono [...] decyzje wymierzające łączną kwotę [...] tys. zł należności głównej, bez odsetek. Ze względu na łączny zysk miesięczny wahający się w granicach [...] zł, który w całości będzie przeznaczany będzie na zapłatę rat, o których udzielenie wystąpiła skarżąca – spółka nie ma środków na zapłacenie jednorazowo całej kwoty. Jednocześnie strona realizuje ze środków pochodzących z kredytu długoterminowego modernizację jednego z punktu sprzedaży paliw. Ponadto skarżąca zatrudnia ok. [...] osób i konieczność jednorazowej zapłaty należności skutkowałaby ostatecznie koniecznością zamknięcia stacji i zwolnienia wszystkich pracowników. Spółka nie ma przy tym możliwości zaciągnięcia nowych kredytów, bowiem stopień wykorzystania kredytu na finansowanie bieżącego zakupu towarów handlowych (paliw) przekracza 90% i rośnie. Wstrzymanie wykonalności decyzji pozwoli na systematyczne wygospodarowanie środków na spłatę należności wobec Skarbu Państwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego przepisu wynika, że Sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego, uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Owe niebezpieczeństwo zaistnienia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków musi wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej. Tym samym, aby nastąpiła ocena Sądu, zainicjowana złożonym wnioskiem o wstrzymanie, strona powinna uzasadnić ten wniosek powołując się na określone okoliczności faktyczne, ewentualnie winna uprawdopodobnić możliwość ich wystąpienia, działając we własnym interesie.

Należy ponadto wskazać, że przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. został tak skonstruowany, że ciężar wykazania, iż okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie decyzji jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2013 r., sygn. akt II FZ 683/13, opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wykazała, aby wykonanie zaskarżonej decyzji mogło wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Strona uzasadniając swój wniosek podniosła jedynie, że na dzień składania skargi nie posiada wolnych środków finansowych pozwalających jej na zapłatę zobowiązania wraz z odsetkami. Skarżąca oświadczyła, że w rezultacie wszczęcie postępowania egzekucyjnego na obecnym etapie mogłoby skutkować potrzebą likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej. Strona nie podała jednak ani w skardze, ani na dalszym etapie postępowania sądowego, poza średnim miesięcznym zyskiem, żadnych konkretnych informacji odnośnie swojej aktualnej sytuacji finansowej, popartych stosownymi dokumentami, które pozwoliłyby ocenić zasadność twierdzeń zawartych we wniosku. Podnieść należy, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek szczegółowego opisania jego sytuacji majątkowej, która stanowi podstawę oceny zaistnienia zdarzeń uzasadniających uwzględnienie wniosku. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, wnioskodawca powinien uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Użyte do opisu przesłanek pojęcia nieostre, a więc niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji wnioskodawcy, a gdy okaże się to konieczne, zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (por. przywołane już powyżej postanowienie NSA z dnia 6 września 2013 r., sygn. akt II FZ 683/13).

Wobec powyższego należy stwierdzić, że w niniejszym przypadku skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.