Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 554/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 kwietnia 2018 r. sygn. akt II SA/Łd 906/17 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 stycznia 2018 r. sygn. akt II SA/Łd 906/17 w sprawie ze skargi J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącej J. K. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 31 stycznia 2018 r. w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. w przedmiocie niedopuszczalności odwołania

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że w dniu 5 kwietnia 2018 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. We wniosku skarżąca wyjaśniła, że nie mogła uczestniczyć w rozprawie, która odbyła się w dniu 31 stycznia 2018 r., gdyż był to ostatni dzień jej zatrudnienia. Ze względu na brak informacji w jej sprawie udała się w dniu 30 marca 2018 r. do Sądu, gdzie poinformowano ją, że Sąd nie powiadamia o rozstrzygnięciu skargi i to strona winna wystąpić z wnioskiem o uzasadnienie wyroku w ciągu 7 dni od jego ogłoszenia. Skarżąca wyjaśniła, że nie była tego świadoma i nie doczytała pouczenia w zawiadomieniu o rozprawie.

Odmawiając skarżącej przywrócenia terminu, Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonał na wstępie analizy przesłanki "braku winy" z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 – zwanej dalej P.p.s.a.) a następnie stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem terminu z art. 87 § 1 P.p.s.a., jednak okoliczności w nim podniesione nie dowodzą braku winy w uchybieniu terminu. Skarżąca nie wskazała bowiem żadnych okoliczności świadczących o braku winy w uchybieniu terminu. Usprawiedliwieniem braku winy strony nie może być bowiem powoływana okoliczność niewiedzy o niedoręczaniu przez sąd sentencji wyroku w przypadku nieobecności na rozprawie. W dniu 4 stycznia 2018 r. skarżąca odebrała zawiadomienie o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 31 stycznia 2018 r. wraz z pouczeniem, w którym wskazano, że niestawiennictwo stron nie wstrzymuje rozpoznania sprawy, a Sąd nie doręcza stronom wyroku oddalającego skargę. Ponadto, we wspomnianym pouczeniu zawarto informację, zgodnie z którą uzasadnienie wyroku oddalającego skargę sporządza się tylko na wniosek złożony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Tym samym skarżąca została pouczona przez Sąd w niezbędnym zakresie, a uchybienie terminu było efektem braku dostatecznej lektury pouczenia zawartego w zawiadomieniu o terminie rozprawy, co zresztą przyznała we wniosku sama skarżąca. W pouczeniu zawiadomienia zawarto ponadto informację o skutkach zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia po upływie wspomnianego terminu. Niezastosowanie się do pouczenia może z kolei świadczyć o niedbalstwie w prowadzeniu swoich spraw.

Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca. Zdaniem skarżącej ani Samorządowe Kolegium Odwoławcze, ani Sąd pierwszej instancji nie uwzględniły jej sytuacji rodzinnej i finansowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu powinien więc powoływać okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności z powodu, których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu.

W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji trafnie ocenił, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku swej winy w uchybieniu terminu, bowiem nie wskazała na żadne niezawinione swoje działanie w tym zakresie. Skarżąca nie przedstawiła również w rozpoznawanym zażaleniu żadnych takich okoliczności, które pozwalałyby na skuteczne zakwestionowanie oceny Sądu pierwszej instancji, zaś sytuacja rodzinna lub finansowa nie podważyła podstawowego w tym zakresie ustalania, a mianowicie że skarżąca została pouczona o sposobie i trybie składania wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, co trafnie eksponował Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu skarżonego postanowienia. Opisana zaś w zażaleniu sytuacja osobista i finansowa pozostaje bez wpływu na ww. ocenę zawinienia w działaniu strony.

Mając powyższe względy na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.