Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SO/Wa 105/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-10-29 00:00:00+01:00 ()
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prokurator
Powołane przepisy: article: art. 250 ppsa
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par 14 ust 2 pkt 2 lit. b
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 29 października 2007r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. M. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie z wniosku Stowarzyszenia K. "B." z siedzibą w K. o wymierzenie grzywny Prokuratorowi Krajowemu postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz radcy prawnego M. M.: tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 219,60 zł (dwieście dziewiętnaście złotych sześćdziesiąt groszy), w tym: tytułem opłaty kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) oraz kwotę 39,60 zł (trzydzieści dziewięć złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem 22% podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 01 grudnia 2006 r. odrzucił wniosek Stowarzyszenia K. "B." z siedzibą w K. o wymierzenie grzywny Prokuratorowi Krajowemu za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia 22 maja 2006 r., odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych.

Na wniosek Stowarzyszenia, postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2007 r., zostało przyznane mu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.

Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu dla Stowarzyszenia radcę prawnego M. M..

Pismem z dnia 22 października 2007 r., zawierającym opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, ustanowiony radca prawny zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, jednocześnie oświadczając, że nie zostały one opłacone w całości, a sporządzoną opinię przesłano do Stowarzyszenia.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej ppsa, wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych

i udokumentowanych wydatków.

Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.), zwanym dalej rozporządzeniem.

Z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia wynika, że zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej należy się pełnomocnikowi z urzędu, między innymi w sytuacji, gdy sporządzi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

Przepis ten stanowi jednocześnie, że wysokość stawki minimalnej opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie takiej opinii przez radcę prawnego, "jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji", wynosi 75 % stawki minimalnej, określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia. Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) tego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie", to jest takiej, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, albo radca prawny nie sporządził skargi i nie brał udziału w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 240 zł.

Ponadto w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

W niniejszej sprawie radca prawny został ustanowiony pełnomocnikiem Stowarzyszenia K."B." po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 01 grudnia 2006 r. postanowienia o odrzuceniu wniosku o wymierzenie grzywny Prokuratorowi Krajowemu, czyli po zakończeniu postępowania sądowego w pierwszej instancji.

Jak wynika z wniosku o zasądzenie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, zawartego w piśmie z dnia 22 października 2007 r., pomoc udzielona skarżącemu polegała na sporządzeniu opinii o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej od wyżej wymienionego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 01 grudnia 2007 r. Należało więc przyjąć, iż w tym wypadku podstawą ustalenia minimalnej stawki wynagrodzenia jest § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia.

Równocześnie, jak wynika z powołanego wyżej przepisu, "jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji", wskaźnik procentowy stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 wynosi 75 %. Natomiast wysokość stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 zależy od tego, czy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. a), czy radca prawny domaga się wynagrodzenia za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. b), czy też radca prawny występował w innej sprawie (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. c).

Należy uznać, że niniejsza sprawa należy do tej ostatniej kategorii, z uwagi na to, że dotyczyła wniosku o ukaranie organu grzywną - a więc nie była sprawą, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, a także adwokat nie sporządził w tej sprawie skargi i nie brał udziału w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego.

Dlatego ustalono, że w tej sprawie wysokość "stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1" wynosi 240 zł.

Należało więc przyjąć, że należne pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie wynosi 75% z kwoty 240 zł, czyli 180 zł i powinno być podwyższone o kwotę 39,60 zł, stanowiącą podatek od towarów i usług, który na dzień wydania postanowienia wynosi 22 %. Łącznie stanowi to kwotę 219, 60 zł.

Jednocześnie, stosownie do § 16 rozporządzenia, złożone zostało wymagane oświadczenie, iż koszty udzielonej pomocy prawnej świadczonej z urzędu nie zostały zapłacone w całości. Z wniesionego pisma wynika również, iż przesłano stronie sporządzoną opinię.

Z uwagi na to, że zostały spełnione warunki, uzasadniające przyznanie radcy prawnemu M. M. żądanego wynagrodzenia, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ppsa w związku z art. 250 ppsa oraz stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c, a także w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, postanowiono jak w sentencji.

Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.).