Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 224/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2017-12-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.220 par. 3, art. 232 par.1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 10 kwietnia 2017 r., Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności wniesienia zażalenia na postanowienie wszczynające z urzędu postępowanie w podatku od towarów i usług postanawia : 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze środków finansowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na rzecz strony skarżącej kwotę 100,00 zł (słownie sto złotych 00/100), uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi J. S. (dalej jako skarżący) jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu) z dnia 10 kwietnia 2017 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia na postanowienie wszczynające z urzędu postępowanie w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2015r.

Postanowieniem z 7 września 2017 r., utrzymanym w mocy postanowieniem tut Sądu z dnia 25 października 2017r., referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, po rozpoznaniu wniesionego przez skarżącego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego, odmówił przyznania prawa pomocy w tym zakresie, z uwagi na brak wykazania przez skarżącego spełnienia przesłanek określonych w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.".

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 października 2017r. , wydanym na podstawie przepisu art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a, wezwano stronę do uiszczenia wpisu od skargi, wynoszącego - zgodnie z postanowieniami § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) - 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W wezwaniu pouczono o sposobie i terminie uiszczenia wpisu, a także o skutkach braku zapłaty.

Przesyłka pocztowa o numerze [...], nadana w Urzędzie Pocztowym [...] w dniu 27 października 2017r. zawierająca powyższe wezwanie została, jak wynika z załączonego do akt zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania do uiszczenia wpisu oraz potwierdzającego to dodatkowo dokumentu wydrukowanego ze strony Poczty Polskiej S.A. Tracking (emonitoring.poczta-polska.pl), po raz pierwszy awizowana pod adresem skarżącego w dniu 30 października 2017 r. przez pracownika Urzędu Pocztowego [...]. Po powtórnym jej awizowaniu w dniu 7 listopada 2017r, w dniu 14 listopada 2017r. , doszło do jej odbioru.

W dniu 21 listopada 2017r. skarżący przelewem bankowym uiścił wpis ( data wpłaty/obciążenia konta).

W tym stanie faktycznym sprawy Sąd stwierdził, że ponieważ strona nie uzupełniła braków fiskalnych skargi w zakreślonym do tego terminie, skarga podlega odrzuceniu.

Warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.).

Powyższa regulacja stanowi, iż opłacenie pisma (w niniejszej sprawie skargi) w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu.

Wprawdzie w dniu 21 listopada 2017r. skarżący dokonał przelewem bankowym uiszczenia wpisu. ( data wpłaty/obciążenia konta), jednakże nastąpiło to już po upływie wskazanego w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 października 2017r. siedmiodniowego terminu liczonego od doręczenia wezwania.

W przedmiotowej sprawie termin na uiszczenie wpisu od skargi , z uwagi na doręczenie wezwania , w trybie art. 73 § 1 p.p.s.a. w dniu 13 listopada 2017r. ( poniedziałek) , upłynął w dniu 20 listopada 2017r. ( poniedziałek).

Zgodnie z tym przepisem , w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2.

Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 72 § 2 p.p.s.a.)

Z kolei myśl art. 73 § 3 p.p.s.a. w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, a stosownie do § 4 tego artykułu doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.( podkreślenie Sądu).

Mając zatem na uwadze ww. regulację ustawową, w realiach niniejszej sprawy, skoro pierwsze awizowanie przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu miało miejsce w dniu 30 października 2017r. to z upływem czternastu dni , liczonych od tego dnia zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej, czyli z dniem 13 listopada 2017r. , doszło do jej skutecznego zastępczego doręczenia. Od tej też daty, a nie od dnia faktycznego wydania przesyłki w dniu następnym ( co wynika ze zwrotnego potwierdzenia jej odbioru), należało zatem obliczyć upływ siedmiodniowego terminu do uiszczcenia wpisu od skargi.

Przywołane powyżej regulacje art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. z których wprost wynika, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia, tj. awizo, wprowadzają tzw. fikcję prawną doręczenia. Oznacza to, że na ich podstawie, wbrew faktom, uznajemy przesyłkę za doręczoną, a skutek ten zachodzi z mocy samego prawa "z upływem ostatniego dnia okresu".

Również literaturze przedmiotu i orzecznictwie sądowoadministracyjnym ( por. miedzy innymi postanowienie NSA z dnia 6 listopada 2017r sygn. akt II FZ 621/17 publikowane na stronie www.orzecznictwo.nsa.gov.pl) uznaje się, że odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się fikcja prawna doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałej fikcji. Odbiór przesyłki przez adresata po upływie 14 dni od daty jej złożenia w urzędzie pocztowym jest bowiem czynnością organizacyjno-techniczną, nie mającą znaczenia dla zaistnienia skutku w postaci doręczenia, uzależnionego wyłącznie od spełnienia warunku przewidzianego w ustawie tj. upływ ostatniego dnia okresu.

Mając powyższe na uwadze, ponieważ skarga nie została prawidłowo opłacona, sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu wpisu sąd wydał w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.