Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 774/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-04-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. art. 57 ust. 1 -3, ust. 6, art. 59, art. 36a
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: par. 68
journal: Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Antończyk (spr.) Sędzia WSA Tamara Dziełakowska Protokolant Starszy Referent Dorota Kotlarek po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 18 maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego uchyla zaskarżoną decyzję.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 24 kwietnia 2009 r. nr [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 83 ust. 1, art. 59 ust 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. Nr 156 z 2006 r. poz. 1118 z późn. zm.) oraz art.104 k.p.a., po ponownym rozpatrzeniu wniosku "A" Sp. z o.o. z siedzibą w K. (inwestor) w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze przy ul. [...] w S. na działce nr [...], odmówił inwestorowi wydania pozwolenia na użytkowanie tegoż budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze (1/2 poziomu parteru).

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że decyzją Prezydenta Miasta nr [...] z dnia 21 maja 2007 r. zatwierdzony został projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę 2 klatkowego budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze na terenie działki nr [...] przy ul. [...] w S. wraz z infrastrukturą towarzyszącą oraz budowę zjazdu z ul. [...]. Integralną część powołanej decyzji stanowił opieczętowany projekt budowlany, który w części dotyczącej branży architektonicznej (str. 12) przewiduje wyburzenie klatek schodowych i w tym miejscu postawienie nowych klatek schodowych o konstrukcji wylewanej, żelbetowej ze spocznikami o szerokości 1,55 m co spełnia warunki normowe. W decyzji tej określono kategorię obiektu na XIII oraz nałożono na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie w/w inwestycji. Na podstawie udzielonego w/w pozwolenia inwestor przystąpił do wykonywania robót budowlanych w dniu 27czerwca 2007 roku.

W dniu 14 listopada 2007 r. z upoważnienie Ministra Budownictwa, na wniosek inwestora o udzielenie zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, wydane zostało postanowienie nr [...]. W postanowieniu tym udzielono inwestorowi zgodę na wykonanie klatki schodowej A pomiędzy pierwszą i drugą kondygnacją o szerokości biegów 1,15 m oraz klatek schodowych ze spocznikami o szerokości 1,44 m w klatce schodowej A i o szerokości 1,40 m w klatce schodowej B.

Po otrzymaniu w/w postanowienia inwestor złożył kolejny wniosek o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę. Decyzją [...] z dn. 11 stycznia 2008 r. zmieniono załącznik graficzny w części dotyczącej zmian związanych z udzielonym odstępstwem od przepisów techniczno-budowlanych w zakresie parametrów wymiarowych klatek schodowych oraz innych zmian, wykazanych w przedłożonym projekcie zamiennym dołączonym do wniosku o zmianę decyzji (zał. nr 1a). Jak wskazał organ I instancji, integralną część w/w decyzji stanowi obecnie: projekt budowlany stanowiący załącznik do decyzji z dn. 21 maja.2007 r. oraz projekt zamienny stanowiący załącznik nr 1a, który przewiduje w części opisowej projektu zachowanie istniejących biegów klatki schodowej A i B bez konieczności ich przebudowy, natomiast w części rysunkowej spoczniki piętrowe w klatce A o wymiarach 1,08 m (parter) i 1,32 m (l-V piętro), zaś w klatce schodowej B spoczniki piętrowe są o wymiarach 1,23 m (piwnica) i 1,07 m (parter, l-V piętro) oraz spoczniki między piętrowe o wym. 1,25 m (piwnica, parter) i 1,33 m (l-Vpiętro).

Jak wskazał organ, zgodnie z art. 55 pkt 1 Prawa budowlanego, uzyskanie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego jest wymagane, jeżeli na wzniesienie obiektu budowlanego jest wymagane pozwolenie na budowę i jest on zaliczony do kat. IX-XVIII, o których mowa w załączniku do ustawy Prawo budowlane.

W piśmie Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej znak [...] z dnia 05.01.2009 r. wyrażony został sprzeciw wobec zamiaru przyjęcia w/w budynku do użytkowania. Sprzeciw umotywowany został tym, że w trakcie czynności kontrolno-rozpoznawczych stwierdzono niezgodność wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym i z przepisami z zakresu bezpieczeństwa pożarowego.

W dniu 18 lutego 2009 r. inwestor złożył wniosek o wydanie pozwolenia na użytkowanie w/w budynku. Z oświadczenia kierownika budowy i dołączonych rysunków wynika, że budowa została wykonana ze zmianami w stosunku do rozwiązań projektu i warunków pozwolenia na budowę. Zmiany te polegają na rezygnacji z wymagań przeciwpożarowych w stosunku do drzwi zewnętrznych i wewnętrznych w przedsionku wejściowym do budynku i różnicach w wymiarach istniejących klatek schodowych w stosunku do wymiarów naniesionych w zatwierdzonym projekcie.

Decyzją z 20 marca 2009 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił udzielenia pozwolenia na użytkowanie w/w budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze. W decyzji z 06 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Rozpatrując ponownie sprawę, w dniu 22 kwietnia 2009 r. przeprowadzono kontrolę obowiązkową obiektu. Ustalenia z kontroli zostały zawarte w protokóle z kontroli obowiązkowej nr [...]. W czasie kontroli stwierdzono zarówno istotne jak i też nieistotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu zmieniającego i warunków pozwolenia na budowę polegające na zmniejszeniu wymiarów spoczników kondygnacyjnych i między kondygnacyjnych klatek schodowych A i B, zmianie stref pożarowych w poziomie piwnic (wstawienie zwykłych drzwi zamiast drzwi o odporności ogniowej El 30), usytuowaniu okien klatki schodowej A na wys. ok. 0,4 m od stopni schodowych, usytuowaniu okien w lokalach mieszkalnych na VI piętrze na wys. 0,8 m od poziomu posadzki, zmianie przekroju słupów nośnych balkonów z kwadratowych na okrągłe średnicy 0,25 m. Opisując zmiany szerokości spoczników w stosunku do projektu zamiennego zatwierdzonego decyzją zmieniającą wynoszą m.in. w klatce schodowej A w poziomie I piętra organ I instancji wskazał, że zamiast 1,32 m wykonano spoczniki o szerokości 1,16 m (zmniejszono szer. o 16 cm rys. 3-A), w poziomie II piętra zaprojektowano szerokość spocznika międzypiętrowego na 1,64 m, a wykonano spocznik o szerokości 1,54 m (szer. spocznika mniejsza o 10 cm), szerokość spocznika piętrowego zaprojektowano na 1,32 m, a wykonano spocznik o szerokości 1,24 m (szer. mniejsza o 12 cm), w poziomie III piętra zaprojektowano spocznik międzykondygnacyjne szerokości 1,64 m, wykonano spocznik o szerokości 1,34 m (szer. spocznika mniejsza o 30 cm - rys. 5-A), zaś spocznik piętrowy zaprojektowano szerokości 1,32 m, wykonano zaś spocznik o szerokości 1,24 m (szer. spocznika mniejsza o 8 cm), w poziomie V piętra spocznik piętrowy zamiast zaprojektowanej szerokości 1,32 m posiada szerokość 1,28 m (szer. mniejsza o 4 cm) i zamiast 1,61 m wykonano spocznik międzypiętrowy szerokości 1,24 m (szer. spocznika mniejsza o 37 cm – rys. 7-A) oraz w klatce schodowej B spoczniki piętrowe w poziomie parteru (rys. 2-A) wg projektu 1,37 m natomiast wykonano 0,95 m (zmniejszono szer. spocznika o 42 cm), w poziomie I piętra (rys. 3-A) zaprojektowano szerokość 1,06 m wykonano zaś - 0,92 m (zmniejszono szer. o 14 cm).

Opisując powyższe uchybienie organ ocenił je w kontekście dyspozycji art. 36a ust.5 Prawa budowlanego. Organ podał, że szerokości spoczników klatek schodowych A i B zostały zmniejszone nie tylko w stosunku do przepisów rozporządzenia, które określają wymaganą minimalną szerokość spoczników dla budynków mieszkalnych wielorodzinnych na 1,5 m (za zgodą Ministra dopuszczona została szerokość 1,44 m w klatce schodowej A i 1,40 m w klatce schodowej B), ale również w stosunku do projektu zamiennego (zał. Nr 1a).

Organ podał nadto, że ekspertyza techniczna opracowana w marcu 2007 r. przez rzeczoznawcę ds. budowlanych i rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń pożarowych, przedłożona w czasie kontroli obowiązkowej przez pełnomocnika inwestora uwzględnia zmniejszenie szerokości spoczników klatki schodowej A do szer. 1,44 m oraz spoczników klatki schodowej B do szer. 1,40. Strefy pożarowe, jak i wymiary dróg ewakuacyjnych wymagają bezwzględnie zaopiniowania przez Państwową Straż Pożarną, tym samym odstępstwa dotyczące strefy pożarowej w piwnicach i wymiarach klatek schodowych są, w ocenie organu, odstępstwami istotnymi.

W piśmie Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w S. (znak [...] z dnia 09 lutego 2009 r. zawarta została informacja o nieprawidłowościach dotyczących wymiarów klatek schodowych w przedmiotowym budynku. Z uwagi na to, że inwestor interpretował to pismo jako brak sprzeciwu do użytkowania budynku – organ I instancji wystąpił do Państwowej Straży Pożarnej z zapytaniem o jednoznaczne stanowisko dotyczące przyjęcia przedmiotowego obiektu do użytkowania. W piśmie z 04 marca 2009 r. Komenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej w S. podtrzymała swój sprzeciw wobec zamiaru przyjęcia w/w obiektu do użytkowania.

Zgodnie z art. 57 ust. 3 Prawa budowlanego inwestor jest obowiązany dołączyć do wniosku, o którym mowa w ust. 1, oświadczenia o braku sprzeciwu lub uwag ze strony organów wymienionych w art. 56. Natomiast art. 59 ust 5 Prawa budowlanego stanowi, że właściwy organ, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, odmawia wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego w przypadku niespełnienia wymagań określonych w ust. 1 i w art. 57 ust. 1-4 ustawy.

Mając na uwadze powyższe, organ I instancji uznał, że zachodzą podstawy do odmowy wydania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył inwestor "A" Spółka z o.o. z siedzibą w K., domagając się uchylenia w całości przedmiotowego rozstrzygnięcia. Odwołująca wskazała, że sprzeciw Państwowej Straży Pożarnej nie może być podstawą do odmowy wydania wnioskowanego pozwolenia.

Po rozpatrzeniu powyższego odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, w decyzji z dnia 18 maja 2009 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art.59 ust. 3, art.80 ust.2 pkt.2 i art.83 ust.2 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. z 2006r, Dz. U. nr 156, poz. 1118 z późn. zm.), uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji w całości i udzielił pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze. W punkcie 3 sentencji decyzji zobowiązano inwestora do wykonania następujących robót budowlanych w ww. budynku:

* zabezpieczenia okien klatek schodowych A i B balustradą ochronną (wg dokumentacji pt: "zabezpieczenie okien klatek schodowych" autorstwa dr inż. arch. G. W. upr. [...]),

* podniesienia podokienników okien VI p do wysokości hp=110cm ponad poziomem podłogi ( za wyjątkiem okien wychodzących na tarasy),

* części robót wykończeniowych i innych robót budowlanych w lokalu usługowym oraz mieszkaniach, związanych z : wykonaniem ścianek działowych wraz ze stolarką drzwiową, posadzek, wykończeniem tynków wewnętrznych, montażem osprzętu elektrycznego i sanitarnego.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje na wyraźną niekonsekwencję w podjętych przez organ I instancji działaniach. O powyższym świadczy fakt, że chociaż organ I instancji, w trakcie obowiązkowej kontroli zakończonej budowy, w trybie art. 59a Prawa budowlanego z 1994 r., stwierdził liczne nieprawidłowości, o których mowa w art. 59a ust. 2 ww. ustawy, oraz odstępstwa, które opisuje art. 36 ust. 5 Prawa budowlanego (odnośnie zmiany drzwi przeciwpożarowych obu wiatrołapów na zwykłe, zmiany przekroju słupów balkonu z prostokątnego na kołowy, zbyt niskiego usytuowania parapetów okiennych oraz parametrów klatek schodowych) - to jednak zaskarżona decyzja organu I instancji wydana została w oparciu o art. 59 ust. 5 ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem właściwy organ (...) odmawia wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego w przypadku niespełnienia wymagań określonych w ust. 1 i w art. 57 ust. 1-4. Dalej organ odwoławczy, analizując kwestie wykonanych przez inwestora ww. robót budowlanych, w odniesieniu do zebranej w sprawie całości materiału dowodowego, jak również w oparciu o dokonany przez pracowników organu w dniu 15 maja 2009 r. dowód z oględzin – odniósł się do każdej nieprawidłowości, wytkniętej przez organ I instancji w zakresie odstępstw od projektu.

I tak, stwierdzone przez organ I instancji w trakcie przeprowadzonego postępowania sporne kwestie sprowadzają się do następującego zakresu wykonanych robót budowlanych: szerokości spoczników klatek schodowych, wymiany drzwi wiatrołapów, kształtu przekroju słupów balkonu, usytuowania parapetów okiennych.

Oceniając kwestię szerokości spoczników klatek schodowych organ odwoławczy podał, że zatwierdzony ostateczną decyzją z dnia 11 stycznia 2008 r., zmieniającą decyzję Prezydenta z dnia 21 maja 2007 r., - projekt budowlany zakładał wykonanie w budynku klatek schodowych (oznaczonych jako A oraz B) - poprzez zachowanie istniejących klatek schodowych bez konieczności ich przebudowy (tj. dostosowania ich wymiarów do parametrów wynikających z § 68 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Podstawą do zastosowania ww. założeń zawartych w projekcie budowlanym jest udzielona przez właściwy organ, postanowieniem z dnia 14 listopada 2007 r. zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych od ww. § 68 Rozporządzenia. W związku z powyższym, zebrany materiał dowodowy wskazuje, że inwestor, realizując przedmiotowe roboty budowlane, zachował istniejące parametry klatek schodowych, opierając się na zatwierdzonej dokumentacji projektowej. Tak więc, organ odwoławczy podkreślił ponownie, że funkcjonująca w obiegu prawnym ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę, obligowała organ do analizy wykonanej inwestycji, w oparciu o to właśnie pozwolenie oraz projekt budowlany, zatwierdzony decyzją z dnia 11 stycznia 2008 r. Jak dalej wskazano, zgłoszeniem z dnia 18 grudnia 2008 r. inwestor poinformował Komendanta Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej o zakończeniu budowy przedmiotowego obiektu i zamiarze przystąpienia do jego użytkowania. W następstwie powyższego tenże organ, stwierdził niezgodność wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym. W ocenie organu odwoławczego jednak - w świetle treści pism Straży Pożarnej w niniejszej sprawie, stwierdzić należy, że Komendant Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej nie zgłosił w trybie art. 56 Prawa budowlanego sprzeciwu co do zakończenia budowy przedmiotowego obiektu budowlanego i zamiaru przystąpienia do jego użytkowania. Wobec powyższego, jego stanowisko nie może zostać uznane jako wiążące stanowisko organu, wydane w dyspozycji art. 56 Prawa budowlanego, tym bardziej, że wydano je po upływie terminu 14 dni określonego art. 56 Prawa budowlanego. W zaistniałym stanie rzeczy uznać należy za zgodne z prawdą złożone wraz z ww. wnioskiem oświadczenie inwestora o braku sprzeciwu ze strony organów wymienionych w art. 56 ww. ustawy, zaś kwestia rozbieżności wykonanej inwestycji, m. in. w zakresie parametrów klatek schodowych, podnoszona w ww. kolejnych pismach Komendant Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej - może być, kwestią wymagającą podjęcia przez ww. organ działań w oparciu o dyspozycje zawarte w przepisach szczegółowych, po przystąpieniu do użytkowania ww. budynku.

Odnosząc się z kolei do kwestii wymiany drzwi wiatrołapów, organ odwoławczy podał, że zatwierdzony projekt budowlanym zakładał zastosowanie - jako drzwi zewnętrznych i wejściowych z przedsionków (wiatrołapów) do klatek schodowych A i B (korytarzy) w poziomie piwnic - jako zamknięcia, drzwi o klasie odporności ogniowej EI 30. Jednakże wobec faktu, iż obowiązujące przepisy prawa nie wymagają tego typu rozwiązań w zakresie bezpieczeństwa pożarowego - zastosowano zmianę polegającą na zastosowaniu drzwi zwykłych, co nie miało, jak podkreślono powyżej, żadnego wpływu na odporność pożarową przedmiotowego budynku. Jako zapewnienie w powyższej kwestii, inwestor złożył do akt sprawy dodatkową dokumentację pt. "Ekspertyza z zakresu ochrony przeciwpożarowej" K. M. Powyższa zmiana przedstawiona została w dołączonej do wniosku inwestora dokumentacji, zgodnie z trybem wyznaczonym art. 57 ust.2 Prawa budowlanego, a więc zgodnie z prawem.

Odnosząc się natomiast do zagadnienia kształtu przekroju słupów balkonu, organ II instancji zważył, że w trakcie wykonywania inwestycji wykonano zmianę polegająca na zastosowaniu jako słupów balkonów budynku - elementów żelbetowych o przekroju okrągłym 25 cm, zamiast kwadratowych o wym. 25 x 25 cm. Przedmiotowa zmianę opisano oraz wrysowano jak wyżej, tj. zgodnie z art. 57 ust. 2 ww. ustawy.

Oceniają kwestię usytuowania parapetów okiennych, organ odwoławczy wskazał, że wewnętrzne podokienniki niektórych okien przedmiotowego budynku (dotyczy to okien klatki schodowej A i B oraz okien na VI kondygnacji budynku- za wyjątkiem okien wychodzących na tarasy) zostały zamontowane zbyt nisko - nie spełniając wymogów § 301 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W związku z powyższym, organ odwoławczy uznał, że w tym zakresie inwestor obowiązany jest odprowadzić obiekt do stanu zgodnego z prawem. Aby tak uczynić, inwestor winien wykonać dla okien klatek schodowych A i B oraz dla okien VI piętra (za wyjątkiem okien wychodzących na tarasy) - balustrady ochronne, zgodnie z dyspozycją ust. 3 ww. § 301.

Organ wskazał nadto, że montując zabezpieczenia ww. okien klatek schodowych balustradami stalowymi do wysokości 1,1 m od posadzki (wg znajdującej się w aktach sprawy dokumentacji pt: " zabezpieczenie okien kl. schodowych") - należy pamiętać, iż ww. balustrady powinny mieć zabezpieczenia umożliwiające ich otwarcie tylko przez uprawnione osoby. Natomiast okna VI piętra budynku (za wyjątkiem okien wychodzących na tarasy) powinny mieć zamontowane podokienniki w odległości 1,1 m od podłogi.

Jednocześnie organ odwoławczy podkreślił, że organy nadzoru budowlanego, wydając pozwolenie na użytkowanie w takich sytuacjach, winny korzystać z przepisu art. 59 ust. 3 Prawa budowlanego, zgodnie z którym jeżeli właściwy organ stwierdzi, że obiekt budowlany spełnia warunki, określone w ust. I, pomimo niewykonania części robót wykończeniowych lub innych robót budowlanych związanych z obiektem, w wydanym pozwoleniu na użytkowanie może określić termin wykonania tych robót. Organ ten zauważył, że do zakończenia inwestycji pozostały roboty wykończeniowe w lokalu usługowym oraz mieszkaniach związane m. in. z: wykonaniem ścianek działowych wraz ze stolarką drzwiową, posadzek, wykończeniem tynków wewnętrznych, montażem osprzętu branżowego - po których to zakończeniu inwestor winien zawiadomić właściwy organ w trybie art. 59 ust. 4a Prawa budowlanego. Dlatego też niniejsza decyzja zawiera w swoim orzeczeniu zakres robót budowlanych, których wykonanie może się odbyć już po udzieleniu pozwolenia na użytkowanie.

Organ odwoławczy zwrócił też uwagę organowi I instancji na fakt, że kwestia wykonanych przez inwestora klatek schodowych oraz drzwi wiatrołapów w przedmiotowym budynku - analizowana już była w oparciu o art. 36a Prawa budowlanego na poprzednim etapie sprawy przez organ w postępowaniu odwoławczym zakończonym decyzją z dnia 06 kwietnia 2009 r. Wnioski wynikające z powyższej analizy przeprowadzonej w trybie odwoławczym wskazywały jednoznacznie organowi I instancji iż, w świetle art. 36a Prawa budowlanego - brak jest podstaw do kwalifikacji przez organ I instancji ww. robót budowlanych jako istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego, a w konsekwencji powyższego odmowy udzielenia przez organ pozwolenia na użytkowanie omawianej inwestycji przy powtórnym postępowaniu administracyjnym w przedmiotowej sprawie. Mimo to, przedmiotowa kwestia została przez organ zakwalifikowana wadliwie, co przy braku zastosowania się do wskazań organu odwoławczego - w konsekwencji skutkowało powtórnie niesłuszną decyzją odmawiającą udzielenia pozwolenia na użytkowanie.

W tej sytuacji, stwierdziwszy, że w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie przedmiotowej inwestycji nie jest konieczne przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego, a inwestor przedłożył wszystkie wymagane dokumenty, określone w przepisach art. 57 Prawa budowlanego - Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art.138 § 1 pkt 2, uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji i udzielił pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku. Zobowiązano jednocześnie Inwestora do wykonania zakresu robót budowlanych podanych w orzeczeniu przedmiotowej decyzji - po przystąpieniu do użytkowania omawianego budynku.

Skargę na powyższą decyzję złożył Prokurator Rejonowy w S., zarzucając naruszenie art. 59 pkt 5 Prawa budowlanego w zw. z art. 57 ust. 1 - 4 Prawa Budowlanego i w zw. z art. 36a ust. 5 tej ustawy, poprzez wydanie pozwolenia na użytkowanie pomimo istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowanego, które błędnie uznano za nieistotne oraz pomimo naruszenia rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 kwietnia 2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej, budynków, i innych obiektów budowlanych i terenów, w zakresie wymiarów spoczników w klatkach schodowych wybudowanego obiektu. Podnosząc szczegółowe zarzuty wskazano na naruszenie:

- art. 56 Prawa Budowlanego, poprzez błędne przyjęcie, że wniosek inwestora o wydanie decyzji o pozwolenie na użytkowanie budynku i jego oświadczenie o braku sprzeciwu komendanta PSP został złożony zgodnie ze stanem faktycznym oraz poprzez błędne przyjęcie, że Komendant Miejski PSP złożył sprzeciw po upływie terminu 14 dni,

- § 68 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie co do wymiaru spoczników w klatkach schodowych budynku,

§ 11 i 12 ust. 1 pkt. 1-1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 kwietnia 2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej, budynków , obiektów budowlanych, poprzez nie zapewnienie odpowiednich warunków umożliwiających szybką ewakuacje mieszkańców , poprzez nie zapewnienie odpowiednich parametrów spoczników klatek schodowych służących ewakuacji mieszkańców

art. 7, art. 77 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy i nie rozpatrzenie całego materiału dowodowego sprawy, w zakresie oceny charakteru odstępstw od zatwierdzonego projektu budynku, a w szczególności poprzez przyjęcie że odstępstwa co do szerokości spoczników klatek schodowych mają charakter nieistotny, nieustalenie czy szerokość biegów klatek schodowych i spoczników spełnia wymogi wynikające z przepisów § 68 rozporządzenia. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie i § 11 i 12 ust. 1 pkt 1-1 rozporządzenia w sprawie ochrony przeciwpożarowej, budynków, obiektów budowlanych,

art. 107 ust. 3 k.p.a. także poprzez nie wskazanie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych , którymi kierował się organ podejmując zaskarżoną decyzję i brak uzasadnienia, dlaczego organ II instancji uznał, że wskazane przez organ I instancji odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego jako istotne ocenił odmiennie - jako nieistotne. Powołując się na przepis art. 135 i art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.

W uzasadnieniu skargi w kwestii sprzeciwu Komendanta PSP wskazano, że zawarte w piśmie Komendanta PSP stwierdzenie, że wnosi sprzeciw do przyjęcia przedmiotowego obiektu do użytkowania, jest wiążące dla organu nadzoru budowlanego. Należy je traktować jako sprzeciw właściwego organu zgodnie z art. 56 ust. 1 Prawa budowlanego. Nadto, wskazano, że PSP przeprowadziła kontrolę w dniu 30 grudnia 2009 r., czyli w trakcie biegu 14-dniowego terminu do wniesienia sprzeciwu (11-ego dnia biegu terminu). W ocenie Prokuratora, ważne jest nie tylko zajęcie stanowiska na piśmie, ale można już za datę zajęcia stanowiska przyjąć stanowisko PSP wyrażone podczas kontroli i zawarte w protokole. Przepisy nie mówią bowiem, w jakiej formie ten sprzeciw powinien być wyrażony i samo sporządzenie protokołu kontroli z uwzględnieniem uwag było już zajęciem stanowiska sprzeciwiającego się użytkowaniu. Ponadto, kolejne pismo Komendanta PSP z dnia 4 marca 2009 r. zawierało już doprecyzowanie pisma z 9 lutego 2009 r. i podtrzymywało sprzeciw z dnia 5 stycznia 2009 r. wobec zamiaru przyjęcia budynku do użytkowania. Już w trakcie kontroli Państwowa Straż Pożarna stwierdziła, co zostało ujęte w protokole, że nie zachowano parametrów jeśli chodzi o szerokość dróg ewakuacyjnych - to jest biegów i szerokości spoczników w klatach schodowych (naruszenie § 68 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych budynków). Ponadto, nie zostały zachowane szerokości dróg ewakuacyjnych a realizacja budynku była niezgodna z projektem i przepisami, a także z udzielonym odstępstwem przez Ministra Infrastruktury, co naruszało § 12 ustęp 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 kwietnia 2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków i innych obiektów budowlanych. Wszystko to stanowi podstawę od uznania budynku za zagrażający życiu, bezpieczeństwu ludzi.

Jak wskazano w skardze, Komendant PSP zlecił dokładne zmierzenie wszystkich dróg ewakuacyjnych, czyli biegów i spoczników (dokonano inwentaryzacji warunków technicznych klatek schodowych). Stwierdzono wówczas, że przedstawiony do tej drugiej kontroli projekt zamienny, który zawierał błędy i nieprawidłowości zakresie przepisów przeciwpożarowych w zakresie szerokości biegów i spoczników, nawet uwzględniając odstępstwo które inwestor uzyskał od Ministra Budownictwa za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego PSP. Nadto kontrolujący stwierdził ,że projekt był nieprawidłowo zaopiniowany przez rzeczoznawcę z zakresu bezpieczeństwa przeciwpożarowego. Reasumując, na dokonywanej wówczas kontroli stwierdzono spełnienie warunku, określonego w art. 56 Prawa budowlanego, bo był projekt i wykonanie zgodne z projektem. Jednak naruszone zostały inne przepisy, zwłaszcza dotyczące bezpieczeństwa przeciwpożarowego to jest złamano dwa przepisy tj. projekt nie był zaopiniowany zgodnie z wymaganiami § 6 ust. 5 cytowanego rozporządzenia oraz zarówno w projekcie jak i w budynku nie zostały zachowane przepisy przeciwpożarowe w stopniu zagrażającym życiu i zdrowiu ludzkim oraz nie został zachowany § 68 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury. Te wady w dalszym ciągu kwalifikowały obiekt jako zagrażający życiu ludzi w związku z tym Komendant PSP sporządził drugie pismo w dniu 9 lutego 2009 r. i powiadomił zarówno inwestora jak i organ I instancji oraz wydał opinię. W opinii tej wskazał, że wprawdzie obiekt jest wykonany zgodnie z projektem zamiennym, czyli spełniono art. 56 Prawa budowlanego, lecz w dalszym ciągu istnieją nieprawidłowości co do szerokości biegów i spoczników klatek, co narusza przepisy przeciwpożarowe. Oczywistą intencją Komendanta PSP w piśmie z dnia 9 lutego 2009r., w ocenie skarżącego, było złożenie sprzeciwu. W dalszej części skargi odwołano się do przepisów ustawy o ochronie przeciwpożarowej. Wskazano, że z art. 4 ust. 1 tej ustawy wynika obowiązek właściciela, użytkownika lub administratora budynku zapewnić właściwe bezpieczeństwo i możliwość ewakuacji. Bezpieczeństwo ludzi powinno być najważniejsze dla wszystkich instytucji które są do tego powołane, a w szczególności dla inspektora nadzoru budowlanego i to jest cel nadrzędny. Na tym oparł się powiatowy inspektor nadzoru budowlanego nie dopuszczając budynku do użytkowania .

Ponadto, w piśmie z dnia 27 kwietnia 2009 r. Komendant Miejski PSP zgłosił Komendantowi Wojewódzkiemu PSP zastrzeżenia do działań rzeczoznawcy K. M. w związku z projektem budynku.

W skardze poinformowano również, że Prokuratura Rejonowa w S. wszczęła postępowanie karne o czyn z art. 160 § 1 k.k., odnośnie narażenia mieszkańców budynku na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu oraz o czyn z art. 271 § 1 k.k., toczące się pod sygnaturą [...].

Wskazano, że w następstwie pisma Komendanta Miejskiego PSP w S. zawierającego sprzeciw skierowany do inwestora, poczynił on pewne starania celem poprawy bezpieczeństwa przeciwpożarowego i ponownie wystąpił do straży o zaopiniowanie obiektu i zajęcia stanowiska w sprawie przystąpienia do użytkowania. W piśmie z dnia 9 lutego 2009 r. PSP nadesłała organowi I instancji do wiadomości pismo kierowane do inwestora, w którym napisano, że w związku ze zgłoszeniem z dnia 26 stycznia 2009 r. o zakończeniu budowy, przeprowadzono w dniach 30 stycznia i 4 lutego 2009 r. czynności kontrolne. Stwierdzono zgodność wykonania obiektu z projektem, a niezgodnie z postanowieniem o wyrażeniu zgody na odstępstwa. Wobec wątpliwości, czy PSP rzeczywiście wyraziła sprzeciw w sprawie dopuszczenia budynku do użytkowania organ zwrócił się o wyjaśnienie tej wątpliwości. Pismo z 4 marca 2009 r. Komendanta PSP nie pozostawia wątpliwości, że wyrażony został sprzeciw wobec zamiaru przyjęcia budynku do użytkowania. W piśmie tym Komendant podkreślił, że zajęcie stanowiska jedynie w zakresie zgodności wykonania budynku z projektem zdaniem komendanta usankcjonowałoby błędy projektowe popełnione przez projektanta oraz nie zanegowane przez administrację budowlaną i skutkowałoby dopuszczeniem do użytkowania obiektu zarażającego bezpieczeństwu i życiu ludzi.

Organ I instancji, sprawdzając merytorycznie dokumentację przed wydaniem decyzji, stwierdził, że wymiary klatek schodowych (spoczników klatek schodowych) wykonane zostały niezgodnie z projektem zamiennym. Zgodnie z art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego, nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego jest dopuszczalne, o ile nie wymaga opinii, uzyskania uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów wymaganych przepisami szczególnymi. Mając na uwadze negatywne stanowisko Straży Pożarnej, jak również istotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego organ I instancji wydał decyzję odmawiającą wydania pozwolenia na użytkowanie.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że obiekt wykonano niezgodnie z projektem budowlanym i przepisami rozporządzeniem Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, zwłaszcza § 68 cytowanego rozporządzenia. Wyszczególniono faktyczne rozmiary spoczników i porównano je z wzorcem, wynikającym z projektu zamiennego i postanowienia, wyrażającego zgodę na odstępstwo. W skrajnym przypadku szerokość spoczników zmniejszona została o 33 cm w stosunku do zgody na odstępstwo o maksimum 10 cm. Dokładnie wymiary odstępstw PINB podał w uzasadnieniu decyzji i ustalił te odstępstwa w oparciu o załączone rysunki z naniesionymi zmianami.

Na skutek wniesionego odwołania inwestora, organ odwoławczy zmienił decyzję i udzielił pozwolenia na użytkowanie. W skardze podkreślono, że według protokołu przesłuchania przed organem I instancji inwestor miał świadomość sprzeciwu PSP do zamiaru przystąpienia do użytkowania, chociażby po piśmie PSP z dnia 5 stycznia 2009 r. Inwestor "powiadomił o zamiarze przystąpienia do użytkowania" i napisał 26 stycznia 2009 r. że usunął nieprawidłowości, ale najprawdopodobniej uczynił to tylko poprzez oznakowanie dróg ewakuacyjnych, ponieważ zwiększenie szerokości spoczników było niemożliwe do wykonania. Tym samym, twierdzenie inwestora o usunięciu wszystkich nieprawidłowości jest nieuprawnione (pismo inwestora z 26 stycznia 2009 r.).Organ II instancji zlecił obowiązkową kontrole w trybie art. 59a Prawa budowlanego. Po uchyleniu decyzji przez organ odwoławczy organ I instancji przeprowadził obowiązkową kontrolę w dniu 22 kwietnia 2009 r. W protokole z tej kontroli znajdują się rysunki (kserokopie) zatwierdzonego projektu zmieniającego, z naniesionymi przez inspektora wynikami pomiarów i obrazują one graficznie odstępstwa od projektu. Obrazują one ewidentne odstępstwa, które skutkować winny odmową udzielenia pozwolenia na użytkowanie.

Oceniając prawidłowość decyzji organu odwoławczego skarżący wskazał, że nie można podzielić stanowiska, zawartego w uzasadnieniu skarżonej decyzji, gdyż zostało ono zajęte z naruszeniem przepisów wskazanych na wstępie skargi. Wskazano też, że istota administracyjnego postępowania odwoławczego polega na ponownym rozpatrzeniu sprawy administracyjnej, która toczyła się przed organem I instancji. Tak więc organ II instancji zobowiązany był wydać decyzję zgodnie z art. 138 k.p.a., tj. po dokonaniu merytorycznej i prawnej oceny zaskarżonej decyzji, przy uwzględnieniu wszystkich zasad wynikających z przepisów postępowania. W przedmiotowej zaś sprawie organ odwoławczy nie odniósł się zupełnie do zaistnienia przesłanek z § 68 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Natomiast w odniesieniu do przesłanek z art. 57 i art. 59 ust. 5 Prawa budowlanego dokonana ocena jest pobieżna i nie uwzględnia wszystkich istotnych w sprawie okoliczności. Nadto interpretując i stosując te normy, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pominął obowiązujące wszystkich uczestników procesu budowlanego ogólne normy Prawa budowlanego, określone w art. 5 ust. 1 i 2, a dotyczące podstawowych zasad projektowania i budowania obiektów budowlanych i ogólnych zasad użytkowania obiektu. Projektowanie i budowanie obiektu powinno odbywać się w ten sposób, by spełniać wymagania dotyczące bezpieczeństwa konstrukcji, bezpieczeństwa pożarowego, bezpieczeństwa użytkowania. Ochrony pożarowej w szczególności dotyczą przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (tekst jednolity - Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1229) i rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 kwietnia 2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków i innych obiektów.

W ocenie skarżącego, właściwy organ nadzoru budowlanego powinien stosownie do art. 59 ust. 5 Prawa budowlanego odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku, gdy stwierdził naruszenie zasad określonych w § 68 w/w rozporządzenia Ministra Infrastruktury, określających jakim wartościom powinna odpowiadać dopuszczalna szerokości biegów schodowych i spoczników. W zaskarżonej decyzji, organ nie przeanalizował spełnienia wymogów określonych w rozporządzeniu. Ocena odstępstw od projektu może być dokonana po ustaleniu okoliczności przewidzianych w cytowanych normach § 68 rozporządzenia, dotyczących parametrów, czego jednak organ odwoławczy nie uczynił. Organ administracji nie może ograniczać się do stwierdzenia strony, że roboty budowlane wykonano zgodnie z projektem i organy opiniujące nie wniosły zastrzeżeń. Ponadto, organ odwoławczy nie odniósł się do wymagań §§ 11 i 12 ust. 1 pkt. 1-1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie ochrony przeciwpożarowej, budynków, obiektów budowlanych. Zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem zasady dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz prawnego sprawy oraz zasady wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego. Nie spełnia ona nadto wymogów art. 107 § 3 k.p.a.

Ustosunkowując się do kwestii istotności odstępstw od projektu skarżący wskazał na treść art. 36 a ust. 5 Prawa budowlanego, który zawiera katalog istotnych odstępstw. W ocenie skarżącego, istotne odstąpienia mają miejsce, gdy wymagane jest uzyskanie opinii, uzgodnień i pozwoleń i innych dokumentów wymaganych przepisami szczególnymi. W związku z tym z całą pewnością charakter odstępstw od projektu w analizowanej sprawie miał charakter istotny, czego nie dostrzegł organ odwoławczy. Ponadto, wydana przez niego decyzja narusza zasadę prawdy obiektywnej, tj. art. 7 k.p.a. oraz konkretyzujący tę zasadę – art. 77 § 1 k.p.a.

Organowi II instancji zarzucono również brak konsekwencji. Wskazano, że organ odwoławczy nakazał podczas pierwszego rozpoznawania odwołania inwestora od decyzji organu I instancji przeprowadzenie obowiązkowej kontroli w trybie art. 59a Prawa budowlanego. Następnie zaś, podczas ponownego rozpoznawania odwołania od drugiej decyzji organu I, organ odwoławczy pominął zupełnie, w uzasadnieniu decyzji i ocenie materiału dowodowego, ustalenia obowiązkowej kontroli organu I instancji. W tym przypadku, błędne ustalenia stanu faktycznego organu II instancji polegało na przyjęciu, że Komendant nie wniósł sprzeciwu w trybie art. 56 Prawa budowlanego w terminie oraz że charakter odstępstw od projektu budowanego ma charakter odstępstw nieistotnych. Nadto organ nie odniósł się do bezpieczeństwa pożarowego budynku. Wprawdzie inwestor przedstawił ekspertyzę z zakresu ochrony przeciwpożarowej w dniu 11 maja 2009 r. lecz ekspertyza ta powinna podlegać regułom oceny zebranych dowodów i organ może przychylić się do ustaleń tej ekspertyzy lub nie. W ocenie skarżącego, organ który dysponuje sprzecznymi ze sobą dowodami (a w tym wypadku oświadczeniem inwestora o braku sprzeciwu PSP, a pismem Komendanta PSP, oświadczeniem kierownika budowy o zgodności wykonania obiektu z projektem i przepisami, a wynikami obowiązkowej kontroli PINB ) uchyla się od oceny wiarygodności tych dowodów, a tym samym uchyla się od dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, narusza zasady prawdy obiektywnej, a dokonana przez niego ocena materiału dowodowego nosi cechy dowolności, zaprzeczając regułom swobodnej oceny dowodów. Zaskarżona decyzja nie spełnia zaś wymogów art. 107 § 3 k.p.a., ponieważ nie zawiera wskazania okoliczności faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ przy podejmowaniu decyzji oraz oceny przyjętego stanu faktycznego w świetle obowiązującego prawa .

W konkluzji skargi wskazano, że wzniesiony budynek należy do kategorii obiektów wymienionym w art. 55 pkt. 1 Prawa budowlanego, co do których przed przystąpieniem do użytkowania należy uzyskać ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie. Art. 56 tej ustawy stanowi, że inwestor co do którego nałożono obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, jest obowiązany zawiadomić wymienione w tym przepisie organy m. in. Państwową Straż Pożarną. Nie zajęcie stanowiska przez organy wymienione w ust. 1 w terminie 14 dni od otrzymania zawiadomienia ustawodawca traktuje się jako nie zgłoszenie uwag. Przepis ten, jak podnosi się w doktrynie, nie przewiduje żadnej formy prawnej do zgłoszenia uwag przez organy wymienione w ust. 1 tego artykułu co do zamiaru inwestora przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego. Zatem brak jest podstaw, by odmawiać takiego charakteru stanowisku Komendanta PSP, wyrażonemu w niniejszym stanie faktycznym. Jak wywodził dalej skarżący, sformułowanie ustawowe, że organ może zgłosić uwagi na piśmie stanowi pojęcie nieostre, wskazujące na nieobligatoryjność zgłoszenia uwag w formie pisemnej. Przepis ten nie nazywa również uwag tych sprzeciwem. Dlatego tez wystarczające wydaje się zgłoszenie uwag przez Komendanta, że istnieją wskazane przez niego w piśmie nieprawidłowości bez używania konkretnego sformułowania "zgłaszam sprzeciw". Nadto, organ rozpoznający sprawę w II instancji błędnie ocenił dowód w postaci oświadczenia inwestora o braku uwag lub sprzeciwu właściwych organów oraz wyciągnął błędny wniosek o prawdziwości takiego oświadczenia. Wszystkie te, liczne uchybienia przesądzają o słuszności wniesionej skargi i konieczności uchylenia decyzji organu odwoławczego.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu skarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 13, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w art.1§ 1 ustawy sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej ( § 2).

Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że w granicach danej sprawy sąd dokonuje oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami prawa, bez względu na zarzuty podniesione w skardze. Przy czym stosownie do art. 134 § 2 ww. ustawy sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skaranego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.

Skarga jest uzasadniona, albowiem zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie przepisów art. 138 § 1 pkt 2 kpa w związku z art. 7, 77 § 1 i art. 80 kpa oraz art. 107 § 3 kpa.

Przedmiotem sądowej kontroli w rozpatrywanej sprawie jest ocena legalności decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego dnia 18 maja 2009r. uchylająca decyzję organu I instancji orzekającą o odmowie wydania pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami na parterze na terenie działki nr [...] przy ul. [...] w S.

Jako podstawę rozstrzygnięcia organ II instancji podał art. 138 § 1 pkt 2 kpa oraz art. 59 ust. 3, art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.-Prawo budowlane ( tekst jednolity z 2006r. Dz. U. Nr 156, poz. 1118 ze zm.)- zw. dalej ustawą.

Zgodnie z art. 138 § 1 pkt kpa organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości lub części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy (...). Przepis ten uprawnia organ odwoławczy do uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i wydania orzeczenia co do istoty sprawy (decyzji reformatoryjnej), a taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, jedynie w sytuacji, gdy zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa, a zebrany materiał dowodowy i jego analiza w świetle obowiązujących przepisów prowadzi ten organ do wniosku, że sprawę należy rozpatrzeć inaczej, niż miało to miejsce w zaskarżonej decyzji.

W ocenie Sądu brak dostatecznego wyjaśnienia okoliczności sprawy nie uprawniał organu odwoławczego do wydania decyzji w oparciu o powołany art. 138 § 1 pkt kpa, co tym samym oznacza, że organ przedwcześnie stwierdził , że zachodzi brak podstaw do odmowy wydania pozwolenia na użytkowanie. Przed wydaniem decyzji organ II instancji nie przeprowadził bowiem dodatkowego postępowania wyjaśniającego w trybie art. 136 kpa, którego wynik czyniłby uprawnionym wydanie decyzji reformatoryjnej na podstawie powołanego przepisu art. 138 §1 pkt 2 kpa.

Naczelnymi zasadami postępowania są określone w art. 7 i 77 § 1 kpa zasada praworządności oraz dochodzenia prawdy obiektywnej. Nakładają one na organ prowadzący postępowanie obowiązek wszechstronnego zbadania sprawy pod względem faktycznym i prawnym, w celu ustalenia rzeczywistego stanu sprawy. W myśl art. 77 §1 kpa organ zobowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć materiał dowodowy. Treść tego przepisu oznacza obowiązek dopuszczenia i przeprowadzenia wszystkich niezbędnych dowodów, co obciąża organ administracji. To czy dana okoliczność została udowodniona można zaś ocenić jedynie na podstawie całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego ( art. 80 Kpa). Stanowisko organu prowadzącego postępowanie – po przeprowadzeniu koniecznych czynności procesowych – winno znaleźć wyraz w uzasadnieniu decyzji, sporządzonym stosownie do art. 107 § 3 kpa. Podnieść też należy, że skuteczne wniesienie odwołania przenosi na organ wyższego rzędu uprawnienia do ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy uprzednio rozstrzygniętej decyzją organu I instancji. Nadto po myśli powołanego wyżej art. 136 kpa – w granicach uzupełniającego postępowania dowodowego – jest on obowiązany podjąć wszelkie działania niezbędne dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, także polegających na dopuszczeniu nowych dowodów, jeżeli przyczynią się one do wyjaśnienia sprawy.

Przedmiotem skargi jest decyzja udzielająca pozwolenia na użytkowanie budynku wielorodzinnego położonego na działce nr [...] w S. przy ul. [...].

Tryb postępowania w przypadku, gdy na inwestora nałożony został obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie, jest uregulowany w przepisach art. 54- 59 e ustawy.

Zgodnie z art. 56 ust. 1 ustawy inwestor, w stosunku do którego nałożono obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, jest obowiązany zawiadomić zgodnie z właściwością wymienione w tym przepisie organy, w tym organy Państwowej Straży Pożarnej o zakończeniu budowy obiektu budowlanego i zamiarze przystąpienia do jego użytkowania. Organy zajmują stanowisko w sprawie zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym. Niezajęcie stanowiska w terminie 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia, traktuje się jak niezgłoszenie sprzeciwu lub uwag (art. 57 ust. 2).

Zgodnie z art. 57 ust. 1 ustawy do zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego lub wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie inwestor obowiązany jest dołączyć:

1) oryginał dziennika budowy;

2) oświadczenie kierownika budowy :

a) o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę oraz przepisami,

b) o doprowadzeniu do należytego stanu i porządku terenu budowy

3) oświadczenie o właściwym zagospodarowaniu terenów przyległych, jeżeli eksploatacja wybudowanego obiektu jest uzalezniona od ich odpowiedniego zagospodarowania ;

4) protokoły badań i sprawdzeń;

5) inwentaryzację geodezyjną powykonawczą;

6) potwierdzenie zgodnie z odrębnymi przepisami odbioru wykonanych przyłączy.

Zgodnie z art. 57 ust. 2 w razie zmian nieodstępujących w sposób istotny od zatwierdzonego projektu lub pozwolenia na budowę, dokonanych podczas prowadzenia robót, do zawiadomienia należy dołączyć kopie rysunków wchodzących w skład zatwierdzonego projektu, z naniesionymi zmianami. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a powinno być potwierdzone przez projektanta i inspektora nadzoru inwestorskiego, jeżeli został ustanowiony.

Zgodnie z art. 57 ust. 3 inwestor jest obowiązany dołączyć do wniosku oświadczenie o braku sprzeciwu lub uwag ze strony organów wymienionych w art. 56.

Zgodnie z art. 57 ust. 6 wniosek o udzielenie pozwolenia na użytkowanie stanowi wezwanie do przeprowadzenia obowiązkowej kontroli, o której mowa w art. 59a.

Zgodnie z art. 59 a właściwy organ przeprowadza, na wezwanie inwestora obowiązkową kontrolę budowy w celu stwierdzenia prowadzenia jej zgodnie z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę. Zakres dokonywanej kontroli określa przepis art. 59 a ust. 2 pkty a-f.

Zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy właściwy organ wydaje decyzję w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli.

Zgodnie z przepisem art. 59 ust. 3 ustawy stanowiącym podstawę wydania decyzji przez organ II instancji, jeżeli właściwy organ stwierdzi, że obiekt budowlany spełnia warunki określone w ust. 1, pomimo niewykonania części robót wykończeniowych lub innych robót budowlanych związanych z obiektem, wydanym pozwoleniu na użytkowanie może określić termin wykonania tych robót.

Natomiast zgodnie z art. 59 ust. 5 ustawy organ odmawia wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego w przypadku niespełnienia wymagań określonych w ust. 1 i w art. 57 ust. 1-4. Przepisy art. 51 stosuje się odpowiednio.

Nadto powoływany w skardze przepis § 68 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 2 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm)- zw. dalej rozporządzeniem- określa graniczne wymiary schodów stałych w budynkach o różnym przeznaczeniu, w tym w budynkach mieszkalnych wielorodzinnych minimalna szerokość użytkowa biegu wynosi 1,2m i spocznika 1,5m

Odnosząc powyższe do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że budynek położony przy ul. [...] w S. zlokalizowany na działce nr [...] został zakupiony przez inwestora Spółkę z o. o. "A" w K. w stanie surowym otwartym. W dniu 5 maja 2007r. inwestor złożył wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z infrastruktura towarzyszącą – w budynku tym istniejące w dwóch klatkach schodowych nr A i B schody miały parametry niezgodne z wymaganiami ww. § 68 ust. 1 rozporządzenia. Niezgodności te polegały na mniejszej niż wymagana 150cm szerokości spoczników i mniejszej niż wymagana 120cm szerokości biegów chodowych. Pierwotny projekt przewidywał doprowadzenie parametrów klatek schodowych do stanu zgodnego z ww. przepisem, poprzez wyburzenia klatek schodowych i postawienie nowych spełniających wymagane parametry. Taki projekt został zatwierdzony decyzją Prezydenta Miasta z dnia 21 maja 2007. Decyzją tą nałożono na inwestora obowiązek uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie i ustalono, że przed wydaniem pozwolenia na użytkowanie obiektu, właściwy organ nadzoru budowlanego przeprowadzi obowiązkową kontrolę budowy, zgodnie z art. 59a ustawy Prawo budowlane, przy czym wniosek o udzielenie pozwolenia na użytkowanie stanowi wezwanie właściwego organu do przeprowadzenia obowiązkowej kontroli.

W dniu 14 listopada 2007r. Prezydent Miasta działając na podstawie art. 9 ust. 1 i ust. 2 ustawy w związku z upoważnieniem Ministra Budownictwa z dnia 24 października 2007r. do udzielenia zgody na odstępstwo od przepisów § 68 ust. 1 rozporządzenia, postanowił udzielić zgody na odstępstwo od ww. przepisu umożliwiające wykonanie klatki schodowej A pomiędzy pierwszą i drugą kondygnacją o szerokości biegów 1,15m oraz klatek schodowych ze spocznikami o szerokości 1,44 w klatce schodowej A i o szerokości 1,40m w klatce schodowej B, w projektowanej przebudowie budynku biurowego na budynek mieszkalno usługowy. Powyższe wymiary biegów (1,15m) oraz spoczników (1,44m) zostały podane w ekspertyzie technicznej nr [...] z marca 2007r. celem, której było wskazanie zamienne równoważące wymagania zawarte w przepisach techniczno-budowlanych, których konstrukcja i parametry wymiarowe nie spełniają wymagań w przebudowywanym na mieszkania budynku biurowym, na działce nr [...]. W ekspertyzie tej wskazano min, że występujące zmniejszenia biegów schodowych i spoczników są niewielkie i wynoszą odpowiednio max 10cm i max 5cm. Nie stwarzają one zagrożenia dla życia ludzi, o jakim mowa w § 207 ust. 2 rozporządzenia, zmniejszenia parametrów wymiarowych są znacznie mniejsze niż 33,3% dopuszczalne przepisem § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia MSWiA z 16.06.2003r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów i terenów ( Dz. U. nr 121, poz. 1138), dlatego można uznać je za dopuszczalne.

Decyzją z dnia 11 stycznia 2008r. Prezydent Miasta działając na podstawie art. 36a ustawy zmienił decyzję z dnia 21 maja 2007r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę w części dotyczącej załącznika graficznego do ww. decyzji. Wskazano, że zmiany związane są z udzielonym odstępstwem od przepisów techniczno-budowlanych dotyczących parametrów wymiarowych klatek schodowych oraz innych zmian wykazanych w przedłożonym projekcie zamiennym. Zgodnie z projektem zamiennym przewidziano zachowanie istniejących biegów schodowych bez konieczności ich przebudowy.

W dniu 16 lutego 2009r. inwestor złożył wniosek o pozwolenie na użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami na parterze, We wniosku zawarte zostało oświadczenie inwestora, że wszystkie roboty zostały wykonane oraz oświadczenie o braku sprzeciwu ze strony organów zawiadomionych zgodnie z art. 56 ust. 1 ustawy, w tym ze strony Państwowej Straży Pożarnej zawiadomionej w dniu 26 stycznia 2009r. oraz oświadczenie kierownika budowy dotyczące zmian w stosunku do rozwiązań projektu, warunków pozwolenia na budowę stwierdzające, że istnieją niewielkie różnice w wymiarach istniejących klatek schodowych w stosunku do wymiarów naniesionych w zatwierdzonym projekcie. Nadto inwestor przedłożył oświadczenie projektanta, w którym podał on że realizacja budynku nie odbiega od przyjętych założeń projektowych, a wykazane w dokumentacji powykonawczej zmiany mieszczą się w standardach budowy i wykonawstwa.

W dniu 22 kwietnia 2009r. została przeprowadzona na podstawie art. 59a ustawy kontrola obowiązkowa zakończonej budowy obiektu budowlanego. W zakresie dotyczącym istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego ( pkt 8.6) stwierdzono 1. zmianę strefy pożarowej w poziomie piwnic (rezygnacja z drzwi ppoż. w klatkach schodowych oraz wykonanie dodatkowych do garaży, 2. zmianę wymiarów schodów (drogi ewakuacyjnej), stwierdzono również zmiany nieistotne od projektu. W trakcie kontroli dokonano pomiarów szerokości wykonanych schodów w klatkach schodowych A i B- dane zamieszczono w załączonym do protokołu projekcie We wnioskach końcowych stwierdzono, że z wykonanych w trakcie kontroli pomiarów spoczników i biegów schodowych wynika, że są to inne wartości niż podane w projekcie budowlanym zamiennym jak również nie są zgodne z odstępstwami od warunków technicznych na które inwestor uzyskał zgodę w formie postanowienia. Inwestor oświadczył z kolei, że zmiany zakwalifikowane w protokole jako istotne projektant oraz rzeczoznawca określili jako nieistotne. Dodatkowo inwestor wraz z oświadczeniem projektanta przedłożył dodatkowo ekspertyzę z kwietnia2009r. dotyczącą oceny zagrożenia dla życia ludzi w wybudowanym budynku mieszkalnym w S. przy ul. [...] z klatkami schodowymi o parametrach wymiarowych odbiegających od obowiązujących przepisów techniczno – budowlanych. W ekspertyzie tej podano wymiary biegów schodowych, spoczników piętrowych oraz spoczników między piętrowych, różniące się od wymiarów podanych ww. ekspertyzie z marca 2007r. podniesiono również szereg okoliczności, min. wskazano, że ww. ekspertyza zawierała błędy w zakresie wymiarowania części schodów, wskazano na konieczność rozróżnienia pojęcia podestu- (szerokości opisanych podestów nie określono wprost w rozporządzeniu) i spocznika oraz biegów

Organ II instancji uchylając decyzję organu I instancji i udzielając pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku wielorodzinnego podjął zaskarżoną decyzję z naruszeniem wyżej przytoczonych wymogów postępowania administracyjnego, co zasadnie zarzucił skarżący. Organ II instancji poprzestał bowiem jedynie na stwierdzeniu, że inwestor realizując przedmiotowe roboty zachował istniejące parametry klatek schodowych, opierając się na zatwierdzonej dokumentacji projektowej, a funkcjonująca w obiegu prawnym ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę obligowała organ do analizy wykonanej inwestycji w odniesieniu do pozwolenia na budowę i zatwierdzonego projektu budowlanego. Wskazano również, że Komendant Straży Pożarnej potwierdził zgodność wykonania obiektu z zatwierdzonym projektem budowlanym i nie wniósł sprzeciwu co do zakończenia budowy przedmiotowego obiektu, jego późniejsze uwagi, jako zgłoszone po terminie nie mogą być uznane za wiążące. Reasumując organ ten wskazał, że w świetle art. 36a ustawy brak było podstaw do kwalifikacji przez organ I instancji robót jako wykonanych z istotnym odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego.

Dokonując oceny zasadności skargi Sąd zważył, że trafnie organ II instancji powołał się na ostateczną decyzję z dnia 11 stycznia 2008r. o udzieleniu pozwolenia na budowę i zatwierdzeniu zamiennego projektu budowlanego. Decyzja ta znajduje się w obrocie prawnym, zatem wszelkich ustaleń co do zakresu oraz rodzaju odstępstw przy wykonywaniu robót budowlanych należy dokonywać w odniesieniu do treści udzielonego pozwolenia z dnia 11 stycznia 2008r. jednakże organ II instancji poprzestając na zacytowanych wyżej ustaleniach naruszył przywołane zasady postępowania administracyjnego. W tym miejscu wskazać należy, że w swojej skardze skarżący powoływał się na naruszenie przepisu § 68 rozporządzenia podnosząc, że organ II instancji winien dokonać wnikliwej analizy czy wybudowane schody tj. ich biegi w budynku i szerokości spoczników spełniają kryteria przewidziane w § 68 rozporządzenia. Z przebiegu postępowania przeprowadzonego przez organy administracji wynika, że zarówno biegi, jak i spoczniki nie spełniają kryteriów ww.§ 68 rozporządzenia na wszystkich kondygnacjach, choć z drugiej strony wyniki pomiarów niektórych spoczników w zestawieniu z ich szerokościa przewidziana w projekcie wskazują, że wymiary niektórych były większe niż przewidziane w par. 68 ust. 1 rozporządzenia. Organ II instancji nie zawarł wprawdzie wprost takiego ustalenia, lecz powołał się na projekt budowlany i decyzję zatwierdzającą projekt zamienny. Niespornym jest, że wobec uzyskania zgody na odstępstwo od wyżej wymienionych warunków dotyczących szerokości biegów i spoczników, decydujące znaczenie dla oceny, czy zachodziły przesłanki dla wydania pozwolenia na użytkowanie ma spełnienie wymogów zawartych w projekcie zamiennym, a nie ww. § 68 rozporządzenia. Jak to bowiem wyżej wskazano i co podał organ II instancji decyzja z dnia 11 stycznia 2008r. wydana przez organ architektoniczno-budowlany wiąże organ nadzoru w niniejszej sprawie. Nie stanowi bowiem przedmiotu postępowania ocena decyzji z dnia 11 stycznia 2008r. na podstawie, której inwestor był uprawniony do realizacji obiektu w sposób odmienny niż przewiduje to ww. regulacja rozporządzenia. Z tych przyczyn zarzut zawarty w skardze dotyczący naruszenia § 68 rozporządzenia nie jest w sprawie zasadny.

W rozpoznawanej sprawie wyjaśnień i oceny wymagało ustalenie czy i jakie zmiany w stosunku do projektu budowlanego faktycznie miały miejsce, a w przypadku potwierdzenia, czy w świetle art. 36a ustawy zmiany te mogą być kwalifikowane jako istotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę. W powyższym zakresie organ II instancji nie dokonał żadnych ustaleń. Jak to zasadnie zarzuca skarga wydanie pozwolenia na użytkowanie obiektu wydaje się zgodnie z art. 59 ustawy, po przeprowadzonej obowiązkowej kontroli obiektu. Kontrola taka została przeprowadzona zgodnie z wymogiem cyt. przepisu i zgodnie z cyt. wyżej art. 59a ustawy. Organ II instancji wydając zaskarżoną decyzję w ogóle nie odniósł się w swoich ustaleniach do treści protokołu sporządzonego po przeprowadzeniu kontroli, jak też do innych dowodów zgromadzonych w aktach sprawy. W trakcie postępowania mającego na celu udzielenie pozwolenia na użytkowanie dokonywano pomiarów przedmiotowych biegów oraz spoczników. Pomiarów tych dokonano w trakcie kontroli Straży Pożarnej, a w szczególności dokonano ich również w trakcie kontroli obowiązkowej. Pomiary dokonane w trakcie tej kontroli , jak to ustalił organ I instancji wskazywały na odstąpienie od warunków udzielonego pozwolenia na budowę. Pomiary ww. elementów zawiera również przedłożona w toku postępowania ww. ekspertyza nr [...] z kwietnia 2009r. Pomiary te wskazują, że nie zostały zachowane wymiary, w szczególności spoczników w stosunku do wymiarów określonych w projekcie zamiennym. Na te okoliczności, z przywołaniem wymiarów spoczników, w tym na załączonym projekcie powołał się organ I instancji. Z kolei załączona ekspertyza podając wymiary spoczników piętrowych i międzypiętrowych zawiera stanowisko, że wymiary spoczników piętrowych ( podestów) nie powinny być brane pod uwagę, gdyż nie mają do nich zastosowania przepisy § 68 rozporządzenia. Żadna z tych okoliczności nie została wszechstronnie wyjaśniona. Organ nie ustalił jaka ostatecznie jest szerokość wykonanych biegów i spoczników i czy szerokości te odbiegają (istotnie lub nieistotnie) od podanych w projekcie zamiennym Stwierdzenie przez organ odwoławczy, że zmiany w powyższym zakresie są nieistotne nie zostało poparte żadnym dowodem lub ustaleniem dokonanym samodzielnie przez organ II instancji. W konsekwencji ustalenie organu, że zmiany w wykonanych robotach są nieistotne zostało dokonane bez odniesienia się do zgromadzonych dowodów, w tym jak to wyżej podkreślono protokołu z obowiązkowej kontroli, ocenę należy uznać za dowolną, ustalenia te pomijają też powoływany w skardze przepis art. 36a ustawy.

Odnośnie stanowiska Komendanta Straży Pożarnej powoływanego zarówno w skardze, jak i w uzasadnieniu organu II instancji, to zgodnie z powołanym art. 56 ust. 1 ustawy organy w przepisie tym wskazane mogą zgłosić swoje uwagi co do zamiaru inwestora przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego w skierowanym do inwestora piśmie. Pismo, w którym organ taki zgłasza uwagi winno być jednym z dowodów podlegających ocenie w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę. Dla zgłoszenia uwag w trybie art. 56 ust. 2 ustawy ustawodawca nie przewidział żadnej formy rozstrzygnięcia. Nie jest ono zatem wydawane w trybie art. 106 § 1 kpa i nie jest z mocy prawa wiążące dla organu prowadzącego postępowanie. W niniejszej sprawie Komendant Straży Pożarnej przedstawił wyniki pomiarów biegów, spoczników piętrowych i międzypiętrowych i w piśmie z dnia 9 lutego 2009r. na podstawie dokonanych czynności i ustaleń stwierdził zgodność wykonania obiektu z projektem budowlanym, a niezgodnie z postanowieniem z dnia 14 listopada 2007r. o udzieleniu zgody na odstępstwa od przepisów § 68 ust. 1rozporządzenia. Zgodnie z art. 56 ust. 1 organy w nim wymienione zajmują stanowisko w sprawie zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym. Zajęte przez organ stanowisko oznaczało, że w ocenie organu obiekt budowlany jest zgodny z projektem budowlanym, a więc w konsekwencji oznaczało, że organ ten uwag co do niezgodności z projektem nie zgłasza w zakresie wynikającym z wyżej przywołanej regulacji. Zarzuty skargi, że organ ten wniósł sprzeciw co do wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie w piśmie z dnia 9 lutego 2009r Sąd uznał za niezasadne i nie mające potwierdzenia w treści uwag potwierdzających zgodność z projektem. Natomiast odnośnie wcześniejszego zgłoszenia uwag w piśmie z dnia 5 stycznia 2009r. organ II instancji nie ustalił, czy w dacie tej organ dysponował projektem zamiennym, przewidującym odstępstwa od regulacji zawartej w §68 ust. 1 rozporządzenia. Jednakże powyższe okoliczności akcentowane zarówno przez organ, jak i przez skarżącego nie mają w sprawie na obecnym etapie jej rozpoznania znaczenie decydującego w sprawie w sytuacji, gdy organ winien stosownie do przytoczonych wyżej regulacji ustalić samodzielnie, czy istnieją przesłanki do wydania pozwolenia na użytkowanie. Wprawdzie w odpowiedzi na skargę organ przedstawił swoje stanowisko dotyczące działań, czy też ich braku ze strony Straży Pożarnej w związku z postanowieniami ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, lecz przedstawiona argumentacja nie został uwzględniona przy wydawaniu zaskarżonej decyzji, co wynika z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji.

Odnosząc się do rozpoznawanej sprawy podkreślić w szczególności należy, że w toku postępowania mimo powołanego wyżej materiału dowodowego, w postaci min. ekspertyz oraz wyników dokonywanych pomiarów organ II instancji, zezwalając na użytkowanie budynku, nie ustalił jakie wymiary biegów i spoczników zostały przewidziane w zamiennym projekcie budowlanym, a jakie wymiary tych elementów budynków zostały faktycznie zrealizowane oraz pominął, co wyżej wskazano, treść cyt. przepisu art. 59 ust. 1 i art. 59 a ust. 1 i 2 ustawy w zw. z art. 36a, mimo że w podstawie prawnej rozstrzygnięcia powołał przepis art. 59 ust. 3, który w swej treści wprost odnosi się do ust. 1 stanowiącego o wydaniu pozwolenia na użytkowanie po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli.

Z powyższych względów uznać zatem należało, że sprawa udzielenia pozwolenia na użytkowanie opisanego budynku nie została należycie wyjaśniona, a tym samym w toku postępowania doszło do naruszenia powołanych wyżej przepisów art. 7 i 77§ 1 kpa w zw. z art. 136 i art. 138 §1 pkt 2 kpa, które mogło prowadzić do naruszenia prawa materialnego, a zatem miało istotny wpływ na wynik sprawy

Rozpoznając sprawę ponownie organ odwoławczy – uwzględniając wcześniejsze uwagi, uwzględni i oceni cały materiał dowodowy. Dopiero bowiem po wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy i uwzględnieniu wszystkich jej okoliczności, możliwe będzie podjęcie dalszego rozstrzygnięcia w sprawie w oparciu o przepisy ustawy.

Biorąc powyższe pod uwagę i działając na podstawie art. 145 § 1 lit.c ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd uchylił zaskarżoną decyzję.