Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 439/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-05-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta M. z dnia [...], nr [...] p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta M. z dnia [...] nr [...]


UZASADNIENIE

J. C., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia [...] złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta M. z dnia [...] nr [...] mocą której organ I instancji uchylił decyzję własną przyznającą stronie dodatek mieszkaniowy za okres od 1 września 2004 r. do 28 lutego 2005 r. w wysokości 356,33 zł miesięcznie i odmawiającą prawa do wskazanego świadczenia.

W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta M. z dnia [...], który nie zawierał żadnego uzasadnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do postanowień art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Zgodnie z przedstawioną regulacją prawną wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Zastosowanie wstrzymania wykonania skarżonego aktu może zatem nastąpić jedynie wówczas, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej czynności procesowej.

Sąd wydając orzeczenie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winien oprzeć swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy w zakresie zbadania zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania. Konieczność natomiast uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. To na nim ciąży obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą ocenić, czy w danej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Stanowisko to znajduje potwierdzenie między innymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2010 r., I OSK 916/10 (dostępnym w internecie poprzez Centralną Bazę Orzeczeń i Informacji o Sprawach), w którym stwierdzono, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji i podanie konkretnych faktów uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.

W rozpoznawanej sprawie wniosek skarżącego reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika nie zawierał żadnego argumentu, który wskazywałby na wystąpienie przesłanki wymienionej w art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie wskazano nawet, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W skardze, sporządzonej przez profesjonalistę, znalazł się sam wniosek, nie zawarto w niej natomiast żadnego uzasadnienia zgłoszonego żądania procesowego. Jednocześnie Sąd analizując sprawę nie znalazł podstaw przemawiających za wstrzymaniem decyzji, które pozwoliłyby na działanie z urzędu.

W tych okolicznościach uznano, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie, a zatem należało, na mocy art. 61 § 3 P.p.s.a, orzec jak w sentencji.