Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 335/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2014-07-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 ust. 1 lit. c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 70 § 1, art. 208 § 1, art. 120, art. 121, art. 122, art.124, art. 125 § 1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rennert Sędziowie Sędzia WSA Alina Rzepecka (spr.) Sędzia WSA Jacek Niedzielski Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Baczuń po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi M S.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2006 r. 1. Uchyla zaskarżoną decyzję. 2. Określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. 3. Zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej Spółki kwotę 5.308,00 (pięć tysięcy trzysta osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 24 kwietnia 2014r. M S.A. (zw. dalej: skarżącą, stroną, Spółką) wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (zw. dalej: Kolegium Odwoławczym, organem II instancji, SKO) z dnia [...] stycznia 2014r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy (zw. dalej: Wójtem, organem I instancji) z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2006 rok.

Z akt sprawy wynika następujący stan faktyczny;

Spółka w dniu 12 stycznia 2006r. złożyła deklaracje na 2006 rok:

1. na podatek od nieruchomości, w której wykazała grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków o powierzchni 180.972 m2, od których zadeklarowała podatek

w wysokości 119.442,00zł,, nieużytki o powierzchni 12.900 m2

2. na podatek rolny, w której wykazała:

a/ łąki i pastwiska ŁIII o powierzchni 0,7900 ha, b/ łąki i pastwiska ŁIV o powierzchni 0,5600 ha, i zadeklarowała podatek w wysokości 98,00 zł, c/ użytki rolne klasy V, VI o powierzchni 4,2479ha

3. na podatek leśny, w której wykazała lasy o powierzchni 0,2200 ha i od których zadeklarowała podatek w wysokości 6,00zł.

Dnia 23 grudnia 2010r. skarżąca złożyła korekty ww. deklaracji wraz z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za okres od 2005 r. do 2010r.

W uzasadnieniu powołała się na pomiary dokonane przez mierniczego górniczego w dniu [...] listopada 2010r., który określił powierzchnię wyrobiska na 5,2925 ha oraz zdjęcia wyrobiska wykonane w dniu pomiarów.

W złożonych korektach wykazała:

1) w korekcie deklaracji na podatek od nieruchomości: grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków o powierzchni 52.925 m2 -od których zadeklarowała podatek w wysokości 34.931,00zł. -grunty stanowiące nieużytki o powierzchni 2900 m2,

2) w korekcie deklaracji na podatek rolny: grunty orne R IVb 1,1700 ha, łąki i pastwiska Ł III 0,7900 ha, łąki i pastwiska ŁIV 0,5600 ha, od których zadeklarowała podatek w wysokości 163,00zł, - użytki rolne klasy V, VI o powierzchni 17,1026 ha,

3) w korekcie na podatek leśny: lasy 0,0 ha = podatek 0 zł.

Wójt uznał dokonane korekty za niezasadne i postanowieniem z [...] stycznia 2011r. wszczął postępowanie w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2006-2010, które zakończyło się wydaniem przez niego decyzji odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości m. in. za 2006 rok.

Ww. orzeczenie, w wyniku złożonego odwołania, zostało uchylone przez Kolegium Odwoławcze, a sprawa przekazana organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.

Wypełniając dyspozycje organu odwoławczego, Wójt wszczął [...] lutego 2012r. postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości, rolnym oraz leśnym za lata 2006, 2007, 2008, 2009 i 2010, a następnie decyzją z dnia [...] maja 2012r. określił wysokość zobowiązania podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości za rok 2006r. w kwocie 119.442,00zł, przywołując taką samą argumentację.

SKO uchyliło zaskarżoną decyzję i sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia. W motywach rozstrzygnięcia wskazało na brak wykazania przez organ I instancji, że należące do strony grunty sklasyfikowane w ewidencji jako użytki rolne, były w 2006. faktycznie zajęte (faktycznie służyły) na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.

Dnia [...] czerwca 2013r. organ I instancji wydał kolejną decyzję, w której ponownie określił podatek od nieruchomości za 2006r. w kwocie jak poprzednio.

W uzasadnieniu, wskazując na przepisy art.2 ust.1 pkt 1 w zw. z art.1a ust.1 pkt 3, art.2 ust.2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, Wójt stwierdził, że część działki nr [...] tj. 18,0972 ha z ogólnej jej powierzchni 25,2051ha, będąca w posiadaniu Spółki, bez względu na sposób jej sklasyfikowania w ewidencji gruntów i budynków, podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości wg stawek najwyższych; pozostała jej część opodatkowana winna być podatkiem rolnym i leśnym. Bowiem, jak ustalono, ww. część powierzchni działki zajęta była przez Spółkę na prowadzenie działalności gospodarczej; na niej prowadzone było wydobycie i składowanie kruszcu, w jej obrębie pracowały też maszyny do jego wydobycia i przeładowywani, a przez działkę przejeżdżał ciężki transport. Organ wyjaśnił przy tym, że grunty zajęte na działalność gospodarczą to nie tylko samo wyrobisko, to także, wbrew twierdzeniom skarżącej, konieczny do niego dostęp, odpowiedni teren dla ruchu ciężkiego sprzętu służącego wydobyciu i transportowi żwiru. Sposób (a więc rozmiar) zajęcia gruntu wynika z bieżących potrzeb przedsiębiorcy, który ten grunt posiada i wykorzystuje do prowadzonej działalności zgodnie z tymi potrzebami.

Powyższe ustalenia organów potwierdziły oględziny ww. działki dokonane w dniu [...] sierpnia 2011 r., w trakcie których wykazano, że:

-na przedmiotowej nieruchomości wydobywany jest żwir, na działce są drogi

dojazdowe do wyrobiska,

-wyznaczone jest miejsce do składowania żwiru,

-na działce znajduje się waga do ważenia wydobytego żwiru oraz zbiorniki do

produkcji betonu,

-część działki porośnięta jest drzewami,

-pozostały grunt, na którym nie wydobywa się żwiru nie jest użytkowany rolniczo - w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym.

Również przesłuchani świadkowie stwierdzili m. in., że:

-w latach 2006-2010 na przedmiotowej działce był wydobywany żwir,

-żwir wydobywany był z różnych części działki,

-żwir był wywożony,

-nie potrafią określić powierzchni na jakiej wydobywany był żwir,

-na działce składowany był gruz, część tego gruzu leży do dzisiaj,

-obecnie na działce znajduje się zamontowana waga, węzeł do produkcji betonu,

urządzenia o przesiewania żwiru, składowisko przesianego żwiru,

- działka nigdy nie była użytkowana rolniczo. Ponadto, na podstawie dokumentów otrzymanych ze Starostwa Powiatu ustalono, że część działki [...] tj. 10,69 ha z 25,2051ha ogólnej jej powierzchni, na podstawie wniosku skarżącej z dnia [...] czerwca 2012r., objęta została rekultywacją: w kierunku rolnym 10,47 ha i w kierunku leśnym 0,22 ha. Powołując się na uchwałę siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 27.10.1994r. syg. akt III AZP5/94 Wójt podkreślił, że rekultywacja gruntów poeksploatacyjnych nie jest odrębną działalnością prowadzoną przez przedsiębiorcę, lecz jest nierozerwalnie związana z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą - jest jej częścią.

Wobec powyższego w świetle art. 1a ust. 1 pkt 3 i 4 o podatkach i opłatach lokalnych, grunty poddane rekultywacji są gruntami zajętymi na działalność gospodarczą przez przedsiębiorcę wydobywającego kopaliny ze złóż, zatem podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości wg stawek związanych z działalnością gospodarczą.

W konsekwencji, przy wyliczeniu podatku od nieruchomości za rok 2006 organ podatkowy I instancji, przyjął jako podstawę opodatkowania dane wykazane w pierwotnej deklaracji na podatek od nieruchomości na rok 2006, złożonej w dniu 12 stycznia 2006r., i określił wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za rok 2006 od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków, w kwocie 119.441,52zł. (180.972 m2 x 0,66zł =119.441,52zł.).

Odnosząc się zaś do dokonanych w dniu [...] listopada 2010r. pomiarów wyrobiska na podstawie, których strona dokonała korekty deklaracji na podatek od nieruchomości na rok 2010, organ podatkowy wyjaśnił, że zarówno protokół, jak i dokumentacja pomiarów załączone do rozpoznawanego wniosku o stwierdzenie nadpłaty odzwierciedlają stan faktyczny jaki miał miejsce w dniu ich wykonania, a nie stan z okresu za jaki wydawana jest decyzja wymiarowa. Zatem nie mogą stanowić podstawy określenia powierzchni gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej w okresie 2006-2010r. Poza tym, ww. pomiary wyrobiska zostały zlecone przez M S.A. w dniu [...] grudnia 2010r. a dokonane dnia [...] listopada 2010r., zatem wykonane zostały wcześniej niż je zlecono.

Spółka złożyła w ustawowym terminie odwołanie. Wniosła o uchylenie decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy. Zarzuciła naruszenie: 1/ art.122, art.187 §1 i art.191 Ordynacji podatkowej - poprzez nierzetelne ustalenie stanu faktycznego; 2/ art.2 ust.1 w związku z art.2 ust.2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

W uzasadnieniu podniosła, że prowadzi działalność związaną z wydobyciem kruszyw naturalnych. Poszukując nowych terenów do eksploatacji dokonała zakupu niezabudowanej działki nr [...], o powierzchni 25,2051 ha, sklasyfikowanej w rejestrze gruntów jako: RIVb -1,1700 ha, RV -11,4420 ha, RVI - 9,7331 ha, LIII - 0,7900 ha, ŁV -0,5600 ha, LsV - 0,2200 ha i N - 1,2900 ha. Znajdujące się na tej działce wyrobisko położone jest na gruntach sklasyfikowanych jako lasy i nieużytki oraz na gruntach rolnych klasy RV i RVI. Jak wynika z pomiarów dokonanych przez mierniczego górniczego [...] listopada 2010r., obszar wyrobiska górniczego w obrębie którego kiedykolwiek było prowadzone wydobycie, wynosi jedynie 5,2925 ha. Pozostała powierzchnia działki, ta która znajduje się poza obszarem wyrobiska nie była nigdy zajęta przez spółkę na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej; na terenie tym skarżąca nie prowadziła również działalności rolniczej.

Wydobycie prowadzone na terenie złoża "[...]", przedstawiało się w następująco:

-/ w 2006r. wydobycie wyniosło 6.340 ton, -/ w 2007r. wydobycie wyniosło 380 ton, -/ w latach 2008-2010 wydobycia nie prowadzono.

Skarżąca podniosła, co zdaje się nie zauważać organ podatkowy, że zarówno prace wydobywcze, jak i istniejące składowiska i maszyny znajdują się wyłącznie na obszarze wyrobiska górniczego, które zgodnie z korektą deklaracji na podatek od nieruchomości zostało opodatkowane stawką przewidzianą dla gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej.

Zastosowane przez organ środki dowodowe w postaci przesłuchania świadków oraz oględzin w żadnym razie nie wykazały, aby poza terenem wyrobiska doszło do zajęcia działki na działalność gospodarczą. Żaden z wezwanych świadków, co też przyznaje organ pierwszej instancji w przedmiotowej decyzji, nie był w stanie dokładnie stwierdzić, na jakiej powierzchni działki prowadzono prace wydobywcze i w którym dokładnie miejscu. W konsekwencji, w ocenie skarżącej, fakty ustalone podczas przesłuchania świadków i oględzin pozostają bez wpływu na zasadność wniosku o stwierdzenie nadpłaty złożonego przez skarżącą.

Skarżąca podniosła, że nieruchomość o której mowa w zaskarżonej decyzji, jest "użytkiem rolnym, gruntem zadrzewionym i zakrzewionym oraz lasem", a jej podział na obszar zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej (tzn. 5,2925 ha) i obszar niezajęty na prowadzenie tej działalności (tzn. 19,9126 ha) i rozliczenie przez nią podatku od nieruchomości wyłącznie od pierwszego z tych obszarów jest zgodne zarówno z przepisami ustawy, jak i z poglądami orzecznictwa administracyjnego w tej kwestii. Bowiem, w toku prowadzonego postępowania organ podatkowy w żadnym razie nie wykazał, że ww. grunty sklasyfikowane jako użytki rolne zajęte są na prowadzenie działalności gospodarczej, w jakimkolwiek jego przejawie.

Ponadto wskazała, że : 1/ fakt posiadania przez spółkę, która prowadzi działalność związaną z wydobyciem kruszyw naturalnych "użytków rolnych, gruntów zadrzewionych i zakrzewionych oraz lasów" nie może prowadzić do wniosków, że wspomniane powyżej użytki są w całości faktycznie "zajęte przez Spółkę na prowadzenie działalności gospodarczej". Takie stanowisko prezentuje także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który w swoim orzeczeniu z 20 stycznia 2009 r. (sygn. III SA/Wa 2129/08) stwierdził, że: "W ocenie organu okoliczności te wskazują, że przedmiotowy grunt został zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej przez Skarżącą, o którym mowa w art.2 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych i powinien zostać opodatkowany podatkiem od nieruchomości. Z taką ocenę skład orzekający nie może się zgodzić, gdyż jak wynika z akt sprawy Skarżąca na gruncie nie dokonała żadnych zmian powodujących jego wykorzystywanie w działalności gospodarczej. Grunt nadal w ewidencji gruntów i budynków widnieje jako rolny, a Skarżąca nie wykonała na nim faktycznie konkretnych czynności". Zdaniem skarżącej, nieuprawnione jest w takim wypadku stwierdzenie organu I instancji, wywiedzione - jak się wydaje skarżącej - z błędnej interpretacji komentarza autorstwa L. Etela i wyroku NSA z dnia 16 lipca 2010 (sygn. II FSK 1637/09), że brak zajęcia gruntu na działalność rolniczą, bądź leśną skutkuje automatycznie opodatkowanie jej podatkiem od nieruchomości. 2/ fakt posiadania przez spółkę, która prowadzi działalność związaną z wydobyciem kruszyw naturalnych koncesji nadanej przez Wojewodę na wydobycie ze złoża "[...]" nie może prowadzić do wniosków, że wspomniane powyżej użytki są w całości faktycznie zajęte przez spółkę na prowadzenie działalności gospodarczej. Takie stanowisko prezentuje także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który w swoim orzeczeniu z 20 stycznia 2009 r. (sygn. III SA/Wa 2129/08) stwierdził, że: "Grunt nadal w ewidencji gruntów i budynków widnieje jako rolny, a skarżąca nie wykonała na nim faktycznie konkretnych czynności. Za takie nie można uznać jedynie uzyskanie warunków zabudowy dla gruntu, które przecież bez podjęcia konkretnych kroków zmierzających do ich wykonania nie zmieniają przeznaczenia gruntu, nie dają również podstaw do zmiany w ewidencji gruntów i budynków dotychczasowych zapisów. Warunki zabudowy określają możliwości wykorzystywania gruntu, podobnie zresztą jak wskazane w miejscowym planie zagospodarowania terenu przeznaczenie terenu. Natomiast o faktycznym wykorzystaniu gruntu decyduje jego posiadacz, w tym przypadku Skarżąca, która nabyła przedmiotowy grunt z zamiarem wybudowania na nim kompleksu mieszkaniowo-usługowego. Jednakże po nabyciu nieruchomości Skarżąca nie dokonała żadnych faktycznych działań na jej gruncie, które wskazywałyby na to że została ona zajęta na prowadzenie jej działalności gospodarczej".

Rozpoznając odwołanie, SKO decyzją z dnia [...] stycznia 2014r. utrzymało w mocy orzeczenie Wójta.

W motywach stwierdziło, że sporne grunty rolne, leśne lub nieużytki zasadnie objęto podatkiem od nieruchomości z uwagi na fakt ich zajęcia (wykorzystywania) na prowadzenie działalności gospodarczej. W jego ocenie skarżąca nie przedłożyła żadnych dowodów potwierdzających stan faktyczny przedstawiony we wniosku o stwierdzenie nadpłaty, tj. okoliczności, że do faktycznego zajęcia działki [...] doszło jedynie na terenie wyrobiska górniczego o pow. 5,2925 ha, a nie jak wykazała w pierwotnie złożonych deklaracjach - o pow. 18,0972 ha Dołączone, do rozpoznawanego wniosku o stwierdzenie nadpłaty, zdjęcia nieruchomości wykonane w dniu [...] listopada 2010 r. przedstawiają stan faktyczny istniejący w tym dniu, a nie w przeszłości. Ponadto jest to "Dokumentacja fotograficzna wyrobiska górniczego Kopalni "[...]", a nie całego obszaru nieruchomości zajętego na prowadzenie działalności gospodarczej. Poza tym, przedmiotowa dokumentacja nie była sporządzana dla celów podatkowych. Wobec tego, nie może być dowodem określającym stan faktyczny istniejący na całej nieruchomości. Z "Mapy wyrobisk górniczych", a w szczególności z objaśnień do niej i analizy numerów fotografowanych obiektów naniesionych na tej mapie, wynika jednoznacznie że wszystkie fotografie wykonano jedynie na terenie wyrobiska górniczego. A przecież, z doświadczenia wynika, że przy prowadzeniu wydobycia kruszyw zajęcia gruntu nie ogranicza się tylko i wyłącznie do powierzchni wyrobiska, wyrobisko stanowi jedynie niewielką część całego obszaru niezbędnego do prowadzenia tej działalności -pozostały obszar stanowią drogi dojazdowe, składowiska. Z treści zaś protokołu nr [...] wynika, że ruch zakładu górniczego nie był prowadzony w czasie kontroli, tj. w dniu [...] listopada 2009 r. w godzinach 830 - 1530. Stwierdzono także, że w obrębie zakładu górniczego nie było obiektów budowlanych i zasilania energetycznego, istniał natomiast dojazd do wyrobiska i drogi wewnątrzzakładowe z płyt betonowych. W granicach wyrobiska przebiegała też linia energetyczna. Poza tym zaś istniało samo wyrobisko, co świadczy o fakcie prowadzenia działalności wydobywczej na działce, chociaż nie w dniu przeprowadzania kontroli (pkt 3 protokołu).

Natomiast pismo Marszałka Województwa z dnia [...] października 2010r. nr [...], odnosi się do niewłaściwego zabezpieczenia wyrobiska istniejącego w części północno-zachodniej złoża i zobowiązuje skarżącą do wyjaśnienia organowi kwestii składania przez spółkę informacji o braku wydobycia, pomimo że istnieją ślady prowadzenia wydobycia w tej części złoża.

W skardze na powyższą decyzję Spółka wniosła o jej uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania, powtarzając w całości zarzuty i argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

Ponownie wskazała, że organ podatkowy nie miał podstaw, by przyjąć, że w sytuacji faktycznego zajęcia tylko niewielkiej części posiadanego gruntu rolnego lub leśnego na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej, cała powierzchnia tego gruntu podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Posiłkując się definicjami "zakładu górniczego" i "obszaru górniczego" ujętymi w art. 6 ustawy Prawo geologiczne i górnicze, podniosła, że opodatkowaniu podlegać powinien jedynie grunt, na którym usadowiony jest zakład górniczy, który w przypadku przedmiotowej nieruchomości ogranicza się, wobec braku innej stałej infrastruktury w postaci budynków i budowli, jedynie do wyrobiska w obrębie którego kiedykolwiek było prowadzone wydobycie. Zatem, tylko część nieruchomości o pow. 5,2925 ha jako, że w okresie od 2006 r. do 2010 r. była faktycznie zajęta przez Spółkę na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej winna zostać opodatkowana podatkiem od nieruchomości. Zastosowane bowiem przez organ w toku prowadzonego postępowania środki dowodowe nie wykazały niezbicie, aby na pozostałym terenie tj. poza wyrobiskiem doszło do zajęcia działki na potrzeby działalności gospodarczej.

Odpowiadając na skargę, Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymało w całości swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do art.1 §1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W myśl art.3 §1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.

Stosownie do art.134 §1 p.p.s.a. sąd rozpoznając skargę rozstrzyga w granicach danej sprawy, jednakże nie jest związany zarzutami i wnioskami tej skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wyrok wydawany jest na podstawie akt sprawy (art.133 §1 p.p.s.a.).

W tym też zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu, i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jej wyeliminowanie z obrotu prawnego.

Kontrolując w tak zakreślonej kognicji zaskarżoną decyzję, Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie, z innych jednakże przyczyn niż w niej podniesione. Kwestia, która legła u podstaw podjętego przez sąd rozstrzygnięcia dotyczy problematyki przedawnienia, tj. art.70 §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm. - zw. dalej: Ordynacją podatkową).

Stosownie do brzmienia wskazanego przepisu - zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Przedmiotem rozstrzygnięcia organów było prawidłowe określenie zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2006r.

Termin płatności tego podatku za w/w okres upłynął z końcem 2006r. To oznacza, że pięcioletni okres, o którym mowa w art.70 §1 Ordynacji podatkowej, należy liczyć począwszy od 2007r. i upłynął on z końcem 2011r.

Natomiast z akt przedłożonych Sądowi wynika, że [...] lutego 2012r. Wójt wszczął postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości, rolnym oraz leśnym między innymi za 2006r.

Decyzją z dnia [...] maja 2012r. organ I instancji określił wysokość zobowiązania podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości za rok 2006r. w kwocie 119.442,00zł.

SKO decyzją z dnia [...] lutego 2012r. uchyliło w/w orzeczenie i sprawę przekazało Wójtowi do ponownego rozpatrzenia.

Kolejna decyzja pierwszoinstancyjna została wydana dnia [...] czerwca 2013r.

To rozstrzygnięcie zostało orzeczeniem z dnia 30 stycznia 2014r. utrzymane w mocy przez organ odwoławczy.

Z powyższego wynika, że wszystkie wymienione czynności – wszczęcie postepowania, jak i kolejne rozstrzygnięcia zapadły po 2011r.

Organ, jak wynika z treści art. 208 § 1 oraz art. art.120, 121, 122, 124 i 125 §1 na każdym etapie postępowania ma obowiązek badać z urzędu, czy nie doszło do upływu terminu przedawnienia, t. j. przesłanek określonych w art.70 Ordynacji podatkowej, czyli prawidłowego ustalenia początkowej i końcowej daty biegu terminu oraz faktu zastosowania środków mających wpływ na jego bieg. Jest to nader istotne, albowiem z upływem terminu określonego w art.70 §1 Ordynacji podatkowej – zobowiązanie wygasa z mocy prawa. W razie wykazywania, że nie doszło do przedawnienia zobowiązania - w aktach winien się znajdować materiał dowodowy to potwierdzający.

Tymczasem, organ orzekając w stanie faktycznym sprawy, nie odniósł się w zaskarżonej decyzji w jakikolwiek sposób do tego problemu. Podnieść również należy, że w przedłożonych Sądowi aktach administracyjnych brak jest jakichkolwiek danych, które pozwalałyby na zbadanie, czy w tej sprawie zaszły okoliczności, które spowodowały przerwanie, ewentualnie zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania.

W tych okolicznościach, bazując na przedstawionym materiale dowodowym nie sposób stwierdzić jednoznacznie, czy doszło do przedawnienia zobowiązania i czy w istocie były podstawy do wydania decyzji określającej zobowiązanie podatkowe za 2006r. po upływie 2011r.

Powyższe wątpliwości są tym bardziej zasadne, gdy weźmie się pod uwagę fakt (o czym Sądowi wiadomo z urzędu), że Kolegium Odwoławcze decyzjami z dnia [...] stycznia 2014r. uchyliło w całości rozstrzygnięcia Wójta wydane w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za lata następne – 2007 i 2008 i umorzyło postępowania w tych sprawach – właśnie z racji stwierdzenia przedawnienia zobowiązania.

W tym stanie rzeczy, skoro kwestia przedawnienia zobowiązania budzi wątpliwości, albowiem organ nie wyjaśnił w sposób należyty wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, problem ten wymaga zbadania i rozstrzygnięcia w ponownie przeprowadzonym postępowaniu.

W uzupełnieniu należy dodać, że jeżeli organ w ramach poczynionych ustaleń dojdzie do przekonania, że doszło do przedawnienia zobowiązania, to taka sytuacja uniemożliwi weryfikację wysokości zobowiązania, przed rozpoznaniem wniosku o stwierdzenie nadpłaty, w postępowaniu wymiarowym.

Niemniej jednak, brak możliwości przeprowadzenia wymiarowego postępowania podatkowego nie czyni bezzasadnym żądania strony w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty, wobec czego organy podatkowe nadal są zobowiązane rozpatrzyć wniosek strony w zakresie istnienia nadpłaty.

Konieczność wyjaśnienia kwestii zasadniczej - przedawnienia objętego zaskarżoną decyzją zobowiązania podatkowego - czyni na tym etapie postępowania - niecelowym ustosunkowywanie się do pozostałych zarzutów skargi.

Z powyższych względów, Sąd na podstawie art.145 ust.1 lit. c ) p.p.s.a. skargę uwzględnił.

O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art.152 tej ustawy, zaś o kosztach postępowania na podstawie art.200 p.p.s.a.