Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 629/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2019-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. na postanowienie [...] Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 14 maja 2018 r. profesjonalny pełnomocnik wniósł w imieniu M. Z. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na postanowienie Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 4 czerwca 2018 r. pełnomocnik skarżącej został zobowiązany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Ponieważ w zakreślonym terminie pełnomocnik nie uzupełnił braków formalnych skargi, zarządzeniem Sędziego WSA z 23 października 2018 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego odpisu skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres strony skarżącej wskazany w skardze.

Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że z uwagi na nieobecność adresata 21 listopada 2018 r., przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę awizowano powtórnie 29 listopada 2018 r. Z uwagi na to, że strona skarżąca przesyłki nie odebrała, zwrócono ją Sądowi. W związku z powyższym wezwanie pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 5 grudnia 2018r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), dalej jako P.p.s.a., skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, określonym m.in. w art. 46 P.p.s.a.

Stosownie do treści art. 46 § 1 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: (1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; (2) oznaczenie rodzaju pisma; (3) osnowę wniosku lub oświadczenia; (4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; (5) wymienienie załączników. Gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt (§ 2). Ponadto do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (§ 3). Wymóg wykazania umocowania przez pełnomocnika wynika również z art. 29 P.p.s.a., zgodnie z którym przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 4 czerwca 2018 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Ponieważ w zakreślonym terminie pełnomocnik nie uzupełnił braków formalnych skargi, zarządzeniem Sędziego WSA z 23 października 2018 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego odpisu skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres strony skarżącej wskazany w skardze.

Zdarzeniem inicjującym bieg wskazanego terminu siedmiodniowego do uzupełnienia braków formalnych skargi jest doręczenie wezwania adresatowi, które w niniejszej sprawie uznać należało za dokonane w dniu 5 grudnia 2018r.

Wskazać również należy, że sąd administracyjny dokonuje doręczeń pism kierowanych do stron w sposób opisany w art. 65 i nast. p.p.s.a. W przypadku niemożności doręczenia stronie pisma sądowego, stosuje się doręczenie o charakterze zastępczym polegające na pozostawieniu pisma w placówce pocztowej przy jednoczesnym dwukrotnym zawiadomieniu strony o możliwości odebrania przesyłki w urzędzie pocztowym w terminie 7 dni od otrzymania takiego zawiadomienia.

W niniejszej sprawie konsekwencją zwrotu do Sądu przesyłki zawierającej wezwanie skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi było uznanie, że wezwanie to zostało doręczone stronie w trybie doręczenia zastępczego z upływem 14-go dnia od daty pierwszego awizowania przesyłki, tj. w dniu 5 grudnia 2018r.

W konsekwencji Sąd uznał, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, liczony od dnia 5 grudnia 2018r., upłynął w dniu 12 grudnia 2018r. Jak wynika z akt sądowych braki formalne skargi nie zostały uzupełnione ww. terminie ani do dnia wydania przedmiotowego postanowienia.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.