Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1253/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-07-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o sprostowanie postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 156 par 1, art. 200, art. 276
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Artur Mudrecki, , , po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Dyrektora Izby Skarbowej w O. o sprostowanie postanowienia w sprawie zwrotu kosztów postępowania sądowego zawartego w pkt II wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2014 r., sygn. akt I FSK 1253/13 w sprawie ze skarg K. R. i W. R. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2013 r. sygn. akt I FSK 31/12 oddalającym skargi kasacyjne K. R. i W. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 15 września 2011r. sygn. akt I SA/Ol 400/11 na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 7 kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2005r. oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe zlikwidowanej spółki cywilnej w tym podatku postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

1. Wyrokiem z dnia 27 czerwca 2014 r., sygn. akt I FSK 1253/13, Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skarg K. R. oraz W. R. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2013 r. sygn. akt I FSK 31/12 oddalającym skargi kasacyjne K. R. i W. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 15 września 2011r., sygn. akt I SA/Ol 400//11:

1) uchylił wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2013 r. sygn. akt I FSK 31/12;

2) zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w O. na rzecz K. R. i W. R. solidarnie 1411 (jeden tysiąc czterysta jedenaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania o wznowienie postępowania;

3) oddalił skargi kasacyjne;

4) zasądził od K. R. i W. R. solidarnie na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w O. kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

2. W piśmie z 2 lipca 2014 r. pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej wniósł o sprostowanie postanowienia w sprawie zwrotu kosztów postępowania sądowego zawartego w pkt II wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2014r. poprzez jego zmianę i oddalenie wniosku skarżących o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania o wznowienie postępowania.

Pełnomocnik organu podatkowego uważa, że brak było podstaw do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania wznowieniowego.

3.Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek jest bezpodstawny.

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) (dalej u.p.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego..., t. 1, s. 440). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak również z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Sprostowanie w żadnym wypadku nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia (por Komentarz do art. 156 u.p.p.s.a., B.Dauter, Lex Omega).

Z sentencji wyroku o sprostowanie którego wniesiono wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny zasądził zwrot kosztów postępowania o wznowienie postępowania. Z uzasadnienia tego orzeczenia wynika z kolei, że zwrot kosztów postępowania o wznowienie postępowania został zasądzony na podstawie art. 200 w zw. z art. 276 u.p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny nie dostrzega aby takie rozstrzygnięcie obarczone było błędem o którym mowa w art. 156 u.p.p.s.a. Wskazanie zaś przez autora wniosku na brak podstaw do zasądzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny zwrotu kosztów postępowania wznowieniowego jest żądaniem, którego uwzględnienie doprowadziłoby do niedopuszczalnej zmiany rozstrzygnięcia w części dotyczącej orzeczenia o kosztach.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.