Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1476/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-01-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6259 Inne o symbolu podstawowym 625
Hasła tematyczne: Radiofonia i telewizja
Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Administracji i Cyfryzacji
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par 1; art. 87 par 1, 2 i 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "P." Sp. z o.o. z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi "P." Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rejestracji odbiorników radiofonicznego i telewizyjnych oraz ustalenia opłaty za używanie niezarejestrowanych odbiorników radiofonicznego i telewizyjnych postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Skarżąca – "P." Sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowana przez pełnomocnika, dnia 23 kwietnia 2015 r. nadała za pośrednictwem Poczty Polskiej SA do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji (dalej Minister). Decyzja ta była ostateczna, wobec czego skarżącej przysługiwało prawo złożenia od niej - w terminie 30 dni, za pośrednictwem Ministra, skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. O takim trybie zaskarżenia organ pouczył w skarżonej decyzji.

Sąd badając terminowość wniesienia ww. skargi ustalił, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej dnia 23 marca 2015 r. Wobec tego ostatnim dniem trzydziestodniowego terminu do skutecznego wniesienia od niej skargi, za pośrednictwem organu, był 22 kwietnia 2015 r. Sąd stwierdził, że pełnomocnik skarżącej złożył skargę wprawdzie prawidłowo - za pośrednictwem organu, jednakże uczynił to dnia 23 kwietnia 2015 r. uchybiając terminowi do jej złożenia, w związku z czym skargę odrzucił. Postanowienie w tym przedmiocie zostało pełnomocnikowi skarżącej doręczone dnia 16 listopada 2015 r. na adres do korespondencji wskazany w skardze (zpo k. 30 akt).

Pismami z 20 listopada 2015 r. (nadanymi na adres Sądu tego samego dnia) pełnomocnik skarżącej wniósł od powyższego postanowienia zażalenie oraz zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Sąd w pierwszej kolejności rozpozna wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W jego uzasadnieniu skarżąca zakwestionowała wynikającą ze zpo zaskarżonej decyzji datę jej odbioru. Podała, że w rzeczywistości zaskarżoną decyzję otrzymała dnia 27 marca 2015 r., a nie jak błędnie zapisał to doręczyciel 23 marca 2015 r. W związku z tym stwierdziła, że nie może ponosić negatywnych skutków działania leżących po stronie doręczyciela.

Sąd mając na uwadze powyższe wyjaśnienia zwrócił się do Naczelnika Urzędu Pocztowego [...] o wskazanie w jakiej dacie została pełnomocnikowi skarżącej doręczona zaskarżona decyzja. W odpowiedzi Naczelnik przesłał poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię karty doręczeń przesyłek poleconych, z której wynika, że skarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej 23 marca 2015 r. Jej odbiór pokwitowała A. Z.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Przystępując do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Sąd na wstępie obowiązany jest zbadać jego dopuszczalność, terminowość i tryb złożenia.

Badając kwestię dopuszczalności należy przypomnieć, że termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest terminem ustawowym, nie podlegającym modyfikacji przez Sąd, a jedynie istnieje możliwość jego przywrócenia na zasadach określonych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec tego dopuszczalnym jest wniesienie przez skarżącą wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję, od której przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Odnośnie terminowości złożenia przedmiotowego wniosku należy przypomnieć, że został on wniesiony dnia 20 listopada 2015 r., a zatem w terminie przewidzianym w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej ppsa, który rozpoczął swój bieg w związku z doręczeniem skarżącej dnia 16 listopada 2015 r. postanowienia, którym odrzucono jej skargę na ww. decyzję. Z postanowienia tego skarżąca dowiedziała się bowiem, że skargę złożyła po terminie.

W ocenie Sądu bez wątpienia także tryb wniesienia przedmiotowego wniosku został przez skarżącą zachowany, gdyż uczyniła to do właściwego Sądu – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Reasumując Sąd stwierdza, że wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. decyzję jest dopuszczalny oraz został wniesiony w prawidłowym trybie i terminie. Jednocześnie Sąd zauważa, że skarżąca żądając przywrócenia ww. terminu zadośćuczyniła warunkowi wskazanemu w art. 87 § 4 ppsa, tj. wniosła już do Sądu skargę - dokonała czynności, o przywrócenie terminu której wnosi.

Przechodząc do samego wniosku należy przypomnieć, że zgodnie z art. 87 § 2 ppsa we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Skarżąca swój brak winy w niedotrzymaniu terminu do złożenia skargi upatruje w tym, że – jej zdaniem, doręczyciel skarżonej decyzji wpisał na dowodzie jej doręczenia błędną datę, tj. 23 marca 2015 r., zamiast 27 marca 2015 r.

Sąd stwierdza, że powyższe twierdzenie skarżącej zostało obalone przez Naczelnika Urzędu Pocztowego [...], który do akt sprawy przesłał poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię karty doręczeń przesyłek poleconych, z której bezsprzecznie wynika, że skarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w istocie w dniu ustalonym przez Sąd w postanowieniu, którym odrzucił skargę, tj. w dniu 23 marca 2015 r. i jej odbiór pokwitowała A. Z. – pracownik.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na decyzję i dlatego orzekł jak w postanowieniu, czyniąc to w oparciu o art. 86 § 1 ppsa.