Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 571/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-09-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 14 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie zasiłku okresowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 26 kwietnia 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej jako: "SKO") stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania G. K. od decyzji Prezydenta Miasta z 8 grudnia 2011 r.

Postanowienie wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie zaskarżenia doręczono stronie 16 maja 2012 r. (k. 27 akt administracyjnych).

Na postanowienie SKO z 26 kwietnia 2012 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku strona złożyła dopiero 7 lipca 2012 r. (k. 3 akt sądowych). W uzasadnieniu skargi G. K. wniosła o "przywrócenie terminu", gdyż jak wskazała: "od grudnia jest chora, dostała udar, nie słyszy, ma zawroty głowy, bóle krzyża i nóg oraz ma kłopoty z krążeniem." Skarżąca jest też: "biedna i bez pracy."

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej zwanej: "p.p.s.a."/

Przepis art. 85 ustawy wprowadził zasadę, iż czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.).

Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl jego § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast art. 86 § 2 p.p.s.a. stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Termin do wniesienia skargi w sprawie niniejszej upłynął z dniem 15 czerwca 2012 r. Bezsporne jest, że skargę, która została nadana 7 lipca 2012 r. wniesiono z uchybieniem terminu.

W skardze G. K. napisała: "proszę o przywrócenie terminu, gdyż od grudnia jestem chora, dostałam udar, nie słyszę na 2 uszu, mam zawroty głowy, bóle krzyża i nóg oraz kłopoty z krążeniem."

Przyjąwszy, że zacytowane słowa odnoszą się do spóźnienia we wniesieniu skargi i że stanowią wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, (a nie, że wniosek dotyczy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania) zauważyć należy, że do wniosku nie dołączono żadnych dokumentów, które potwierdzałyby okoliczności powoływane przez skarżącą. Treść złożonego wniosku nie daje również podstaw by można było przyjąć, że zostało uprawdopodobnione, iż skarżąca wykazała, że stan jej zdrowia i sytuacja życiowa wpłynęły na to, że nie mogła wnieść skargi w czasie biegu 30 - dniowego terminu do jej wniesienia.

Nie można było także ocenić, czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożony został w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Dla zachowania dystynkcji rozumowania Sąd pragnie w tym miejscu zwrócić uwagę na tę część uzasadnienia skargi, w której strona skarżąca podniosła, iż jest chora od grudnia, a w miesiącach styczniu i lutym była już w stanie osobiście stawić się w Miejskim Ośrodku Pomocy Rodzinie.

Postawa zaprezentowana przez skarżącą nie wskazuje zatem na dochowanie szczególnej staranności przy wnoszeniu skargi.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, co stanowi warunek niezbędny dla przywrócenia terminu.

Z powyższych względów, na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.