Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 275/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-05-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 16 par. 2, art. 61 par. 1, 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku L. Ł. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi: L. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości Spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu pobranych a niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wypłaconych wynagrodzeń za miesiące VII, IX, XI 2006r. oraz umorzenia postępowania podatkowego w wyżej wymienionym zakresie za miesiące VI, XII 2006r. oraz kosztów postępowania egzekucyjnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Skarżący reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, pismem z [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. Jednocześnie w skardze podatnik, w osobnym punkcie petitum, wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W treści uzasadnienia skargi strona nie wskazała argumentacji przemawiającej za wstrzymaniem wykonania decyzji. Nie zawarto jej także w dalszej korespondencji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie.

W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wy-konania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wy-łącza tę możliwość. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Sąd nie dopatrzył się we wniosku skarżącego - wobec braku uzasadnienia - przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący oprócz złożenia wniosku nie wskazał żadnego argumentu i dowodu uzasadniającego twierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wyrządzenie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Należy podkreślić, iż to na skarżącym spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w jego sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w powołanym powyżej przepisie. Wywody w tej materii powinny być poparte nie tylko szczegółową argumentacją ale także materiałem dowodowym (tak: m.in. Komentarz do art. 61 ppsa [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.). W niniejszej sprawie skarżący nie uczynili niczego poza złożeniem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji - bez dołączenia dokumentów potwierdzających aktualną sytuację finansową - a w tym zakresie Sąd nie ma obowiązku działania z urzędu.

Sąd podziela pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, że także ogólnikowe wywody w żadnym razie nie mogą uzasadniać twierdzenia, że wystąpiła któraś z przesłanek wstrzymania wykonania aktu, wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Niniejszy Sąd podziela stanowisko zawarte w jednym z judykatów Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienie z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04), w którym wyraził pogląd - że w grę musi wchodzić szkoda (majątkowa a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżących lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.

Sąd zwraca uwagę, iż w niniejszej sprawie ewentualne późniejsze zwrócenie kwoty będącej przedmiotem sporu - w przypadku pozytywnego dla skarżących rozstrzygnięcia sprawy odwróci skutki powstałe w wyniku egzekucji.

Dlatego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 i art. 16 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.

M. Jaśniewicz