Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1460/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2016-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. na postanowienie [...] Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 21 grudnia 2015r. została przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy przez [...] Inspektora Sanitarnego w [...] wniesiona za pomocą środków komunikacji elektronicznej, skarga J. L. na postanowienie tego organu z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Skargę nadano na elektroniczną skrzynkę podawczą organu administracji publicznej ePUAP.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału tut. Sądu, pismem z dnia 15 stycznia 2016 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego odpisu skargi. Skarżącą pouczono również, że nieusunięcie ww. braku skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższego wezwania, zostało ono doręczone skarżącej w dniu 1 lutego 2016 r. (k. 10 akt sąd.).

Pomimo upływu 7–dniowego terminu do wykonania nałożonego ww. obowiązku, nie usunięto braku formalnego w postaci podpisania skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 tej ustawy, każde pismo strony powinno zawierać (...) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest wydrukiem wiadomości elektronicznej i nie zawiera oryginalnego, własnoręcznego podpisu. Tymczasem dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnia wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., na co słusznie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 12 maja 2014 r., o sygn. akt I OPS 10/13. NSA w powołanej uchwale zwrócił również uwagę, że w aktualnym stanie prawnym, w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na treść art. 46 p.p.s.a. - nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013r., poz. 262 ze zm.), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Pismo takie, po jego wydrukowaniu, jest dotknięte brakiem formalnym, który może być uzupełniony poprzez złożenie podpisu własnoręcznego na jego wydruku.

W sytuacji więc, gdy jak w niniejszej sprawie, pomimo wezwania Sądu, w wyznaczonym terminie skarżąca nie usunęła braku formalnego poprzez własnoręczne podpisanie skargi, należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.. Stosownie do tego przepisu sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, orzekł jak w sentencji