Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 280/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z [...]lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanowił: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z 1 marca 2018 r. M. K. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powołaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...]z [...]lutego 2018 r. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie zaskarżonego aktu z powodu wyrządzenia skarżącej znacznej szkody. Wniosek w dalszej części nie zawiera uzasadnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "ppsa"), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd na wniosek strony może jednak wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zgodnie z art. 61 § 3 ppsa. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona skarżąca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu (czynności) jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków

(por. postanowienie NSA z 14 listopada 2006 r., II FZ 585/06, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, adres: www.orzeczenia.nsa.gov.pl., dalej: "CBOSA"). Podmiot występujący o ochronę tymczasową nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienie NSA z 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 498/12; CBOSA).

Zdaniem Sądu, w realiach niniejszej sprawy brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia okoliczności potwierdzających wystąpienie niekorzystnych z punktu widzenia jej interesów następstw wykonania decyzji. Wniosek nie został bowiem uzasadniony, a z akt sprawy zdaniem Sądu nie wynika, że wystąpiły przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Za niecelowe Sąd uznał zatem kontynuowanie postępowania wpadkowego w celu badania podstawy faktycznej zawartego w skardze wniosku. Jeżeli bowiem we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności strona nie wykaże okoliczności uzasadniających stwierdzenie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można tego uznać za brak formalny wniosku (art. 49 § 1 ppsa), lecz za brak przesłanek ochrony tymczasowej przez sąd, uzasadniający oddalenie wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 1399/14).

Z tych względów, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.