Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 865/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-04-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg T. S. oraz R. A. na uchwałę Rady Gminy Suszec z dnia 30 kwietnia 2015 r. nr VIII/59/2015 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na skutek wniosku skarżącej R. A. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 7 stycznia 2016 r. p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 7 stycznia 2016 r.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 7 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Gliwicach oddalił skargi T. S. oraz R. A. na uchwałę Rady Gminy Suszec z dnia 30 kwietnia 2015 r. nr VIII/59/2015 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Pismem z dnia 1 lutego 2016 r. pełnomocnik skarżącej R. A. wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. W jego uzasadnieniu wskazano,

że pełnomocnik w dniu [...] r. przeszła zabieg operacyjny

i pozostawała w szpitalu przez 3 dni. Przedkładając zaświadczenia lekarskie pełnomocnik podała, że w okresie od dnia 6 stycznia do dnia 31 stycznia 2016 r. była niezdolna do pracy i dopiero po powrocie do pracy w dniu 1 lutego 2016 r. telefonicznie ustaliła w Sądzie treść wyroku z dnia 7 stycznia 2016 r. Pełnomocnik wskazywała, że ze względu na zły stan zdrowia do końca stycznia 2016 r. nie była w stanie wykonywać obowiązków zawodowych, w szczególności nie miała możliwości ustanowienia pełnomocnika substytucyjnego. Wreszcie pełnomocnik podniosła, że jakakolwiek aktywność zawodowa w tym okresie mogłaby zostać uznana przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych za przesłankę do utraty prawa do zasiłku.

Organ administracji publicznej ustosunkowując się do przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu w piśmie z dnia 3 marca 2016 r. wniósł o jego oddalenie. Podniesiono, że pełnomocnik powołując się na zabieg operacyjny nie wskazała, czy zabieg ten był zabiegiem planowanym, czy też jego wykonanie stało się konieczne nagle, w sposób nieprzewidywalny. Ponadto na obu załączonych do wniosku zaświadczeniach lekarskich zaznaczono, że chory może chodzić. Organ zwrócił także uwagę, że pełnomocnik wykonuje swoją praktykę w formie spółki partnerskiej, stąd powierzenie innemu radcy prawnemu sporządzenia wniosku o uzasadnienie ewentualnego wyroku nie powinno nastręczać trudności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. ), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności

w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi

o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo

z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo wniesienie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy

w niedochowaniu terminu. O braku winy można mówić wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody przezwyciężyć nawet przy użyciu największego wysiłku (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje także swym zakresem winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności (por. wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2002 r., I SA/Gd 1676/99, POP 2002, z. 12, poz. 148). W konsekwencji nie tylko wina strony, lecz również innych osób, w tym pełnomocnika, gdy pełnomocnik reprezentuje stronę w postępowaniu, wyłącza możliwość przywrócenia terminu.

To na stronie ( pełnomocniku strony) ciąży obowiązek wykazania należytej staranności w uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu terminu. Nie chodzi tu o przeprowadzenie szczegółowego postępowania dowodowego, jednakże strona ubiegająca się o przywrócenie terminu winna dołożyć staranności i wysiłku w wyjaśnieniu przyczyn swojego uchybienia (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2009 r. , sygn. akt II GZ 66/09).

W rozpoznawanej sprawie uznać należy, iż wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., bowiem

z oświadczenia pełnomocnika wynika, że o treści wyroku z dnia 7 stycznia 2016 r. dowiedziała się w dniu 1 lutego 2016 r. i już w następnym dniu nadała na poczcie przesyłkę zawierającą wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o jego uzasadnienie.

Zdaniem Sądu wniosek pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 7 stycznia 2016 r. nie zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności przedstawione we wniosku nie uprawdopodabniają dostatecznie, iż do uchybienia terminu do dokonania powyższej czynności doszło bez winy skarżącego w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Wyrokiem z dnia 7 stycznia 2016 r. Sąd oddalił skargę, dlatego też odpis orzeczenia nie został doręczony stronom z urzędu, albowiem w takim przypadku odpis wyroku wraz uzasadnieniem doręcza się jedynie na wniosek strony, złożony w terminie 7 dni od ogłoszenia orzeczenia. Wyrok ogłoszony został w dniu 7 stycznia 2016 r., a zatem ustawowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia upłynął z dniem 14 stycznia 2016 r. Pełnomocnik skarżącej w dniu 7 grudnia 2015 r. została prawidłowo powiadomiona o terminie rozprawy,

na której zapadł wyrok.

W ocenie Sądu fakt, że skarżąca i jej pełnomocnik nie wzięły udziału

w rozprawie o której zostali zawiadomieni, przenosi na nich pełną odpowiedzialność za brak wiedzy o stanie sprawy, która odbyła się bez ich obecności. Pełnomocnik powinien zdawać sobie sprawę, że należało bezzwłocznie podjąć kroki w celu poznania rozstrzygnięcia w sprawie.

Należy wyjaśnić, że strona w postępowaniu o przywrócenie terminu nie jest obowiązana do udowodnienia braku winy. Wystarczy bowiem jedynie uprawdopodobnienie. Uprawdopodobnienie jest instytucją mniej restrykcyjną od udowodnienia i oznacza, że strona powinna jedynie w sposób wiarygodny uzasadnić okoliczności, które spowodowały niemożność dokonania czynności w terminie, bez konieczności wykazywania ich w sposób dostateczny. Przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Skoro art. 86 § 2 p.p.s.a. mówi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, należy uznać, ze jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia.

Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest dopuszczalne w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. Do okoliczności faktycznych, uzasadniających brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu należy zaliczyć nagłą chorobę, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą.

W niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżącej uzasadniła zabiegiem operacyjnym i chorobą trwającą w okresie od 6 do 31 stycznia 2016 r. W jej ocenie, choroba uniemożliwiła prowadzenie spraw i dokonywanie czynności osobiście, jak również wykluczyła możliwość posłużenia się inną osobą.

Zdaniem Sądu, okoliczność niezdolności do pracy pełnomocnika trwającej od dnia 6 do 31 stycznia 2016 r., nie stanowi przesłanki do przywrócenia przedmiotowego terminu. Nie zostało bowiem uprawdopodobnione, że pełnomocnik, znajdując się w czasowej niedyspozycji spowodowanej stanem swojego zdrowia, celem zachowania wymaganego terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, nie mogła skorzystać z pomocy innych osób, tj. innych pracowników prowadzonej w formie spółki partnerskiej kancelarii.

W postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 września 2013 r. sygn. I OZ 744/13 stwierdzono, że "sam fakt występowania schorzeń - nawet ciężkich - u zainteresowanego przywróceniem terminu nie przemawia, przy zastosowaniu obiektywnego miernika wymaganej staranności, do stwierdzenia braku winy w uchybieniu terminu. Nie wynika bowiem z niego automatycznie, że dana osoba znalazła się w sytuacji nagłej, musiała leżeć w łóżku i nie mogła posłużyć się pomocą innych osób (w szczególności domownika lub pełnomocnika). Fakt choroby (a także złamania ręki) nie jest równoznaczny z niemożnością dokonania czynności procesowej przez zainteresowanego i nadania pisma przez pocztę osobiście lub przez osobę trzecią."

Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd stwierdza, iż w żaden sposób nie zostało w sprawie uprawdopodobnione, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem nastąpiło bez winy reprezentującego skarżącą pełnomocnika.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji