Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2064/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30 ust. 2
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński (spr.), , Sędzia WSA Małgorzata Jarecka, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant ref. staż. Anna Dmowska - Paczuska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" z siedzibą w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych skargę oddala


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2012 r., Nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm. – zwanej dalej k.p.a.), po rozpatrzeniu odwołania [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" z siedzibą w [...]

- utrzymał w mocy decyzję Nr [...] Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2012 r., wnoszącą sprzeciw wobec zamiaru wykonania robót budowlanych – zainstalowanie platformy pionowej dla osób niepełnosprawnych przy budynku mieszkalnym na terenie działki nr [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w [...], objętych zgłoszeniem [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" z siedzibą w [...] z dnia 26 kwietnia 2012 r.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Wojewoda [...] przedstawił stan faktyczny sprawy. Wskazał, że inwestor wystąpił w dniu 26 kwietnia 2012 r. z wnioskiem dotyczącym zamiaru wykonania robót budowlanych – zainstalowanie platformy pionowej dla osób niepełnosprawnych przy budynku mieszkalnym na terenie działki nr [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w [...], do którego załączył oświadczenie o posiadanym prawie na cele budowlane. Prezydent Miasta [...], postanowieniem Nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia dokumentacji. Na podstawie danych z ewidencji gruntów organ I instancji ustalił, że właścicielem działki nr [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w [...] jest Miasto [...]. Zatem organ I instancji uznał, że mimo złożonego oświadczenia inwestor nie dysponuje przedmiotową nieruchomością na cele budowlane.

Zaskarżona decyzja Wojewody [...], zapadła po rozpoznaniu odwołania od ww. decyzji organu pierwszej instancji, które złożyła [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" z siedzibą w [...].

Wojewoda [...] wskazał, że na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada w drodze postanowienia, obowiązek uzupełnienia brakujących dokumentów, w określonym terminie, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw, w drodze decyzji. Inwestor nie przedłożył wymaganego prawem dokumentu dotyczącego tytułu prawnego do nieruchomości, powołując się jedynie w odwołaniu na roszczenie Spółdzielni o ustanowienie użytkowania wieczystego gruntów.

Wojewoda zauważył, że roszczenie o ustanowienie użytkowania wieczystego gruntów nie jest tytułem wymienionym w art. 3 pkt 11 ustawy Prawo budowlane. Zdaniem Wojewody skoro inwestor nie dysponował nieruchomością na cele budowlane to – po uprzednim wezwaniu do uzupełnienia zgłoszenia - zasadnie Prezydent Miasta [...] w dniu 22 maja2012 r. wniósł sprzeciw wobec zamiaru wykonania robót budowlanych – zainstalowanie platformy pionowej dla osób niepełnosprawnych przy budynku mieszkalnym na terenie działki nr [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w [...].

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wymienioną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. wniosła [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" w [...] dochodząc uchylenia zaskarżonej.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

- art. 3 pkt. 11 Prawa budowlanego, poprzez uznanie [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" z siedzibą w [...] za podmiot nieposiadający tytułu prawnego do dysponowania nieruchomością na cele budowlane;

- naruszenie art. 7 i 77 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności mających znaczenie dla sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji odpowiadają przepisom prawa.

Przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie był, to czy doszło do zgodnego z przepisami prawa zgłoszenia w sprawie robót opisanych jako: remont budynku polegający na wymianie instalacji gazu na terenie działki nr [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w [...] działki, objętych zgłoszeniem [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" z siedzibą w [...] z dnia 26 kwietnia 2012 r.

Rozważenia wymagało zatem, to czy przy zgłoszeniu robót opisanych jako: zainstalowanie platformy pionowej dla osób niepełnosprawnych przy budynku mieszkalnym na terenie działki nr [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w [...] inwestor wykazał się prawem dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, że prawidłowo organy obu instancji oceniły, że inwestor, skarżąca Spółdzielnia nie wykazał się prawem dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Nie można podzielić argumentacji skarżącej Spółdzielni, że organy wadliwie dokonały oceny tej przesłanki, z uwagi na charakter postępowania - który odnosi się do prac dotyczących zainstalowania platformy pionowej dla osób niepełnosprawnych przy budynku mieszkalnym na terenie działki nr [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w [...] w nieruchomości budynkowej, wybudowanej ze środków własnych Spółdzielni (zarządcy obiektu budowlanego) i użytkowanych przez nią.

Zgodnie z treścią art. 3 pkt 11 ustawy Prawo budowlane, przez prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane należy rozumieć tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienia do wykonywania robót budowlanych.

W ocenie Sądu, żadnego z tych tytułów skarżąca Spółdzielnia nie wykazała.

Jak wynika z art. 3 pkt 11 ustawy Prawo budowlane, prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane obejmuje szeroki zakres uprawnień, od prawa własności i użytkowania wieczystego, przez zarząd, ograniczone prawa rzeczowe (zwłaszcza użytkowanie i służebności gruntowe), do uprawnień wynikających z różnego rodzaju umów.

Spółdzielnia złożyła oświadczenie w przedmiocie prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane wskazując, że działki znajdują się w jej władaniu. Ponadto wskazała, że na podstawie art. 208 ustawy o gospodarce nieruchomościami ma roszczenie o ustanowienie użytkowania wieczystego gruntów oraz że w dniu 19 października 1995 r. zostało zawarte porozumienie pomiędzy Zarządem Gminy [...], a zarządem [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" z siedzibą w [...], na mocy którego Gmina [...] zobowiązała się do zawarcia umowy na rzecz [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" z siedzibą w [...] o ustanowienie użytkowania wieczystego terenów osiedli [...],[...],[...].

Sąd wskazuje, że władanie jest stanem faktycznym, nie zawsze wynika z przysługującemu prawa do nieruchomości, czego przykładem jest skarżąca Spółdzielnia. Włada, ale nie ma uregulowanego na swoją rzecz, tytułu prawnego do gruntu. Spółdzielnia nie przedstawiła też uprawnienia wynikającego z umowy zawartej z legalnym właścicielem, czy też użytkownikiem wieczystym nieruchomości.

W niniejszej sprawie organ I instancji na podstawie danych z ewidencji gruntów ustalił bezspornie, że właścicielami działki objętej inwestycją jest [...].

Zauważyć trzeba, że oświadczenie o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane, jest środkiem dowodowym mającym wykazać prawo inwestora do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i w razie wątpliwości podlega badaniu przez organ. Obowiązkiem organu jest więc w takiej sytuacji ustalenie istnienia tytułu prawnego inwestora, w rozumieniu art. 3 pkt 11 ustawy Prawo budowlane , przy uwzględnieniu twierdzeń inwestora, przytaczanych przez niego dowodów i innych okoliczności mających znaczenie prawne.

W ocenie Sądu organy obu instancji przeprowadziły prawidłowo postępowanie i zasadnie oceniły, że skarżąca Spółdzielnia nie ma prawa do dysponowania nieruchomością na cele planowanej inwestycji.

Okoliczność tą potwierdza, także sama skarżąca Spółdzielnia. Nie powołuje się na prawo, a mówi o władaniu, faktycznym zarządzie oraz o roszczeniach związanych z prawem do gruntu. Dodatkowo z treści protokołu rozprawy z dnia 22 stycznia 2013 r. wynika, że stosownie do treści § 5 porozumienia zawartego pomiędzy zarządem [...] Spółdzielni Mieszkaniowej “[...]" z siedzibą w [...] a gminą [...] strony zawierały umowy dzierżawy z określeniem rocznego okresu obowiązywania, jednakże po 2005 r. takie umowy nie były już zawierane (vide protokół z rozprawy – k. 35 akt sądowych). W rezultacie brak jest obecnie tytułu prawnego do nieruchomości. Jednocześnie, w ocenie Sądu okolicznością uzasadniającą umożliwienie realizacji inwestycji pomimo braku tytułu prawnego do nieruchomości nie może być spór o charakterze cywilnoprawnym pomiędzy skarżącą a jednostką samorządu terytorialnego będącą właścicielem gruntu. Za taką okoliczność nie może być uznany również charakter inwestycji objętej wnioskiem i zawarcie z Prezydentem [...] w dniu 11 maja 2012 r. umowy nr [...] r. na dofinansowanie prac dotyczących likwidacji barier architektonicznych i urbanistycznych, gdyż obejmuje ona dofinansowanie ze środków PFRON zakupu i montażu platformy dla osób niepełnosprawnych a nie ustanowienie na rzecz skarżącej prawa do nieruchomości na cele budowlane.

Należy podkreślić, że skarżąca Spółdzielnia powołuje się na zarząd, ale nie wykazuje, że dysponuje zarządem w rozumieniu art. 3 pkt 11 ustawy Prawo budowlane, zatem wynikającym z przepisu art. 43. 1. ustawy o gospodarce nieruchomościami. Zgodnie z tym przepisami trwały zarząd jest formą prawną władania nieruchomością przez jednostkę organizacyjną, która ma wówczas prawo zabudowy, odbudowy, rozbudowy, nadbudowy, przebudowy lub remontu obiektu budowlanego na nieruchomości, zgodnie z przepisami ustawy Prawo budowlane.

Mając na uwadze powyższe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270).