Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 307/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2018-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: §  68 ust. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 1034
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Maciej Kobak /spr./ Sędziowie WSA Paweł Zaborniak WSA Piotr Godlewski Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2018 r. sprawy ze skargi B. R. i T. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz skarżącego B. R. kwotę 497 zł /słownie: czterysta dziewięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz na rzecz skarżących B. R. i T. R. solidarnie kwotę 200 zł /słownie: dwieście złotych/tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi B. R. i T. R. (dalej w skrócie: "skarżący") jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej w skrócie: "[...]WINGiK") z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Starosty [...] (dalej w skrócie "Starosta" lub "organ I instancji") z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków.

Kwestionowana decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym.

Pismem z dnia 26 marca 2014 r. M. i P. C. jako współwłaściciele działki nr 2398/5 położonej w obr. [...] w J. wnieśli o dokonanie aktualizacji danych ewidencji gruntów i budynków obrębu ewidencyjnego miasta J. nr [...] w zakresie zmiany użytku gruntowego na tej działce zgodnie ze stanem faktycznym.

W piśmie z dnia 7 stycznia 2015 r. Starosta poinformował strony postępowania, że postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte z urzędu.

Decyzją z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] Starosta orzekł o aktualizacji ewidencji gruntów i budynków miasta J. obrębu nr [...] w zakresie użytku gruntowego na działce nr 2398/5, zmieniając dotychczasowy użytek gruntowy B na użytek gruntowy dr (drogi).

Po rozpoznaniu odwołania B. R., D. R. i T. R. od powyższej decyzji, [...]WINGiK decyzją z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzje w mocy.

Następnie decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] Starosta umorzył postępowanie dotyczące aktualizacji ewidencji gruntów i budynków miasta J. obrębu nr [...] w zakresie użytku gruntowego na działce nr 2398/5, wszczęte na wniosek M. i P. C. – jako bezprzedmiotowe.

Po rozpoznaniu skargi B. R. i T. R. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Rz 947/15 uchylił decyzję [...]WINGiK z dnia [...] maja 2015 r. nr [...], a także decyzje Starosty z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] oraz z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...].

W uzasadnieniu wyroku Sąd wyjaśnił, że nie jest możliwe równoległe prowadzenie dwóch postępowań, t. j. jednego wszczętego na wniosek uprawnionych osób, zaś drugiego z urzędu, jak również zmiana trybu prowadzonego postępowania z "wnioskowego" na "z urzędu".

Decyzją z dnia [...] października 2017 r. nr [...] Starosta orzekł o aktualizacji ewidencji gruntów i budynków miasta J. obręb [...], w oparciu o dokumentację geodezyjno-kartograficzną sporządzoną przez P.U.H. "[...]", przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w J. w dniu [...] października 2014 r. pod nr ewid. [...] (mapa uzupełniająca z wykazem zmian danych ewidencyjnych) w następujący sposób:

1. W jednostce rejestrowej G611, w której jako współwłaściciele figurują: w 2/3 częściach na zasadzie wspólności ustawowej P. M. C. i M. E. C., w 9/30 częściach na zasadzie wspólności ustawowej B. R. i T. R., w 1/30 części D. J. R., w działce nr 2398/5 zmieniono użytek B - 0,0284 ha na użytek dr (droga) - 0,0284 ha,

2. Na mapie ewidencyjnej wprowadzono zmiany zgodnie ze stanem wykazanym na mapie uzupełniającej kolorem czerwonym.

Jako podstawę prawną decyzji Starosta podał art. 7d pkt 1, art. 20 ust. 1 pkt 1, art. 22 ust. 1, art. 24 ust. 2a pkt 2, art. 24 ust. 2b pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1629, dalej w skrócie: "p.g.i k."), § 35 w zw. z § 45 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1034), art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, dalej w skrócie: "k.p.a.").

W uzasadnieniu decyzji Starosta wyjaśnił, że podczas analizy stanu ewidencyjnego działki nr 2398/5 stwierdzono zasadność wniosku i podnoszonych uwag do stanu ewidencyjnego w zakresie użytku gruntowego na przedmiotowej działce. Ustalono, że podczas przeprowadzonej w 1992 r. modernizacji ewidencji gruntów i budynków miasta J. obręb [...] na działce nr 2398/5 uwidoczniono użytek gruntowy B - tereny mieszkaniowe. Z uzasadnienia decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w J. z dnia [...] września 1993 r. nr [...] wynika, że działka nr 2398/5 powstała w wyniku podziału działki nr 2398/4, oraz że powyższy podział związany był z oddzieleniem istniejącego Zakładu [...] od placu dojazdowego do tegoż zakładu oraz do Zakładu [...] i nie stanowił kolizji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Jednocześnie z treści umowy sprzedaży z dnia [...] marca 2002 roku Rep. A. nr [...] wynika, że przedmiotowa działka jest nie zabudowana i pełni funkcję drogi dojazdowej do budynków położonych na działkach sąsiednich.

Następnie Starosta wyjaśnił, że zgodnie z zapisem w załączniku nr 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji grantów i budynków, do użytku gruntowego o nazwie "drogi" zalicza się grunty, które są pasami drogowymi dróg publicznych oraz dróg wewnętrznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1440). Do użytku gruntowego o nazwie "drogi" nie zalicza się gruntów w granicach pasów drogowych dróg wewnętrznych, jeżeli: wchodzą w skład gospodarstwa rolnego lub leśnego; wchodzą w skład działki budowlanej, która nie jest osiedlem mieszkaniowym, dworcem kolejowym lub dworcem komunikacji autobusowej albo też nie jest odrębnym pasem grantu wydzielonym wyłącznie w celu zapewnienia dostępu tej działki do drogi publicznej. W myśl art. 8 powyższej ustawy, drogi, drogi rowerowe, parkingi oraz place przeznaczone do ruchu pojazdów, niezaliczone do żadnej z kategorii dróg publicznych i niezlokalizowane w pasie drogowym tych dróg są drogami wewnętrznymi.

Starosta uznał, że podniesione przez B. R., T. R. i D. R. zastrzeżenia dotyczące prawidłowości zakwalifikowania przedmiotowej działki do użytku gruntowego "dr" nie znalazły uzasadnienia w zgromadzonym materiale dowodowym.

Wyjaśnił ponadto, że skuteczne wniesienie wniosku o zmianę danych ewidencji gruntów i budynków przysługuje także jednemu współwłaścicielowi, a organ ma obowiązek, wynikający z art. 61 § 4 k.p.a., powiadomić o postępowaniu wszystkie osoby będące stronami w sprawie, a zatem pozostałych współwłaścicieli.

Ponadto wyjaśnił, że na wniosek stron włączył do akt niniejszego postępowania, decyzję Nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. dotyczącą pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego przewidzianego do realizacji na działkach nr 2397 i 2398/6 położonych w J. obręb [...], oraz decyzję Nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. dotyczącą pozwolenia na budowę zjazdu obejmującą działki nr 2394/3, 2394/6 i 2394/7. Niemniej w ocenie Starosty, powołane decyzje nie mają wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie aktualizacji użytku gruntowego na działce nr 2398/5, ponieważ nie obejmują w swoim zakresie działki, będącej przedmiotem postępowania. Podobnie ocenił decyzję dotyczącą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbiórkę zespołu budynków byłej mleczarni.

Po rozpoznaniu odwołań B. R., D. R. i T. R., [...]WINGiK decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji [...]WINGiK stwierdził, że w oparciu o obowiązujące unormowania prawne dotyczące prowadzenia ewidencji gruntów i budynków, oraz na podstawie stwierdzonego stanu faktycznego została sporządzona dokumentacja geodezyjna przyjęta do zasobu geodezyjnego i kartograficznego, stanowiąca podstawę do wprowadzenia zmiany użytku gruntowego z "B" na użytek gruntowy "dr" w działce nr 2398/5.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego błędnie sporządzonej dokumentacji geodezyjnej poprzez nieprawidłowe zaznaczenie obszaru kwestionowanej działki nr 2398/5 [...]WINGiK wyjaśnił, że obszar ten został zaznaczony na ortofotomapie, która stanowi jedynie materiał poglądowy i nie jest dokumentem, na podstawie którego dokonano zmian w przedmiotowej sprawie. Istotnym dokumentem dla sprawy jest wykaz zmian danych ewidencyjnych wraz z mapą uzupełniającą stanowiącym wynik przeprowadzonych prac geodezyjnych.

Zdaniem [...]WINGiK, okoliczności występujące w przedmiotowej sprawie znajdują uzasadnienie w przepisach prawa materialnego a dokonana zmiana w operacie ewidencyjnym użytku gruntowego w działce nr 2398/5 znajduje umocowanie prawne. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie przez organ I instancji dowodzi o istniejącym błędzie w wykazaniu w operacie ewidencyjnym m. J. obr. [...] użytku gruntowego oznaczonego symbolem "B" w działce nr 2398/5, która pełni funkcje drogi i jest w całości działką niezabudowaną.

W ustawowym terminie skarżący wnieśli skargę na powyższą decyzję, wnosząc o jej uchylenie, a także o uchylenie decyzji organu I instancji, oraz o zasądzenie na ich rzecz od organu zwrotu kosztów postępowania.

Skarżący podnieśli zarzuty:

- naruszenia przepisów prawa materialnego t. j. Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r., w tym zawartego w nim załącznika nr 6, który wskazuje cechy gruntów i inne przesłanki, które decydują o zaliczaniu konkretnego gruntu do poszczególnych użytków, w tym do terenów komunikacyjnych jakim są drogi, w związku z ustawą z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie i w konsekwencji zmianę użytku gruntowego oznaczonego symbolem "B" o pow. 0,0284 ha na użytek gruntowy oznaczony symbolem "dr" o pow. 0,0284 w działce nr 2398/5;

- naruszenia przepisów prawa materialnego tj. art. 201 Kodeksu Cywilnego poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy w ocenie skarżącego, do dokonania zmiany w ewidencji gruntów i budynków polegającej na zamianie użytku gruntowego znaczonego symbolem "B" na użytek gruntowy oznaczony symbolem "dr" w działce będącej przedmiotem współwłasności wymagana jest zgoda przynajmniej większości współwłaścicieli;

- naruszenia przepisów postępowania, które to naruszenie mogło mieć istotny na wynik sprawy, a to art. 6, art. 7, art. 76 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a., polegającego na naruszeniu obowiązku ustalenia prawdy obiektywnej i podjęcia rozstrzygnięcia na podstawie wszechstronnie wyjaśnionego stanu faktycznego, przy zastosowaniu wszelkich koniecznych środków dowodowych, podczas gdy organ nie podjął wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i w sposób niewyczerpujący rozpatrzył materiał dowodowy, ponieważ nie uwzględnił przy ocenie materiałów dowodowych ortofotomapy przedkładanej do akt, uznając ją jedynie za materiał poglądowy nie mający znaczenia dla prowadzonego postępowania, podczas gdy wskazuje ona, w przeciwieństwie do mapy uzupełniającej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w J. w dniu [...] października 2014 r. pod nr ewid. [...], na prawidłowy obszar przedmiotowej działki nr 2398/5.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, że zarówno dokumentacja geodezyjno - kartograficzna sporządzona przez Zakład Geodezyjno - Kartograficzny P.U.H. "[...]" sp. z o.o., jak również akt notarialny - umowa sprzedaży z dnia [...] marca 2002 r. Rep. A nr [...] nie mogą stanowić postawy do dokonywania zmian stanu ewidencyjnego w zakresie użytku gruntowego na przedmiotowej działce nr 2398/5.

Ich zdaniem operat techniczny z dnia [...] października 2014 r. zawiera liczne błędy, które były wielokrotnie szczegółowo przedstawiane w pismach składanych na etapie postępowania toczącego się przed organami administracji oraz przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie. W szczególności w operacie technicznym w nieprawidłowy sposób został zaznaczony obszar działki, co wprowadza w błąd organ administracyjny. Dokumentacja geodezyno - kartograficzna zawiera mapę uzupełniającą, która przedstawia tylko fragment działki, pomijając tą jej część, która jest zabudowana. Zdaniem skarżących, wprowadzana zmiana nie ma na celu uwidocznienia w ewidencji aktualnego stanu użytku, ponieważ aktualny stan wskazuje na działkę zabudowaną, a taka nie może zostać zaliczona do terenów komunikacyjnych. Również sam zapis w akcie notarialnym z dnia [...] marca 2002 r. Rep. A nr [...], iż przedmiotowa działka pełni funkcję drogi dojazdowej do budynków położonych na działkach sąsiednich, w ocenie skarżących nie może stanowić podstawy zmian w ewidencji, albowiem notariusz, który sporządził akt, nie był obecny w miejscu, którego dotyczą wprowadzane zmiany i nie widział przedmiotowej działki, dlatego też nie miał uprawnień do tego, by samowolne określić, jaką rolę pełni nieruchomość. Wytyczanie przebiegu dróg, nie leży w gestii notariusza, a samowolne ustalenia tego rodzaju nie mogą pociągać za sobą prawnych konsekwencji.

Skarżący wskazali również, że żadna z poprzednich aktualizacji, począwszy od dnia zakupu działki, nie wykazała jakichkolwiek nieprawidłowości lub błędów stanowiących podstawę do zmiany danych podlegających ujawnieniu w ewidencji. W ich ocenie, niniejsze postępowanie mające na celu przekwalifikowanie działki nr 2398/5 na drogę związane jest z nieuzyskaniem przez M. i P. C. zgody na budowę zjazdu.

Zdaniem skarżących, zaliczenie działki nr 2398/5 do terenów komunikacyjnych jest rozstrzygnięciem naruszającym Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r., w tym zawartego w nim załącznika nr 6, które wskazuje cechy gruntów i inne przesłanki, które decydują o zaliczaniu gruntu do poszczególnych użytków, w tym do terenów komunikacyjnych jakim są drogi. Ich zdaniem działka nr 2398/5 nie stanowi bowiem pasa drogi wewnętrznej.

W odpowiedzi na skargę [...]WINGiK podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej

w skrócie: "p.p.s.a."). Stosownie do tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a., sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.

W niniejszej sprawie skarga zasługuje na uwzględnienie z przyczyn częściowo w niej wywiedzionych, bowiem Sąd stwierdził naruszenie przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Jak stanowi art. 2 pkt 8 p.g.i.k. ewidencja gruntów i budynków jest systemem informacyjnym, w którym gromadzone są informacje o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Bazę danych ewidencyjnych stanowi operat opisowo-kartograficzny oraz utworzone na podstawie danych tej bazy rejestry, kartoteki oraz mapę ewidencyjną. Bazę tworzy się w oparciu o wyniki prac geodezyjnych wykonanych w procesie modernizacji ewidencji gruntów

i budynków, – art. 2 pkt 8a p.g.i.k.

Jedną z kategorialnie wydzielonych informacji o gruntach stanowią dane

o rodzajach użytków gruntowych – art. 20 ust. 1 pkt 1 p.g.i.k. Dane te, zgodnie

z obowiązkiem nałożonym na organ ewidencyjny, powinny być utrzymywane w stanie aktualności, przez którą rozumie się zgodność z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi - § 44 pkt 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków (dalej w skrócie: "rozporządzenie"). Jeżeli istnieją wątpliwości co do zgodności danych ewidencyjnych ze stanem faktycznym organ ewidencyjny z urzędu lub na wniosek przeprowadza postępowanie aktualizacyjne – art. 24 ust. 2a pkt 1 i pkt 2 p.g.i.k. Istota postępowania aktualizacyjnego sprowadza się do wprowadzenia do operatu ewidencyjnego danych wykazanych za pomocą dokumentów, o jakich mowa w § 35 rozporządzenia, odzwierciedlających bieżący stan gruntu (budynku).

Danymi ewidencyjnymi dotyczącymi działki ewidencyjnej są informacje określające pola powierzchni konturów użytków gruntowych i klas bonitacyjnych

w granicach działki ewidencyjnej - § 60 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia. W ramach obowiązku ujawnienia tych danych podaje się – między innymi - numeryczne opisy konturów użytków gruntowych oraz ich oznaczenie w granicach poszczególnych konturów oraz numery tych konturów - § 66 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia. Gruntom zabudowanym i zurbanizowanym nadaje się oznaczenie "dr" – drogi, jeżeli są pasami drogowymi dróg publicznych oraz dróg wewnętrznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2222, z późn. zm.). Zastrzeżono przy tym, że do użytku gruntowego o nazwie "drogi" nie zalicza się gruntów w granicach pasów drogowych dróg wewnętrznych, jeżeli: 1) wchodzą w skład gospodarstwa rolnego lub leśnego; 2) wchodzą w skład działki budowlanej, która nie jest osiedlem mieszkaniowym, dworcem kolejowym lub dworcem komunikacji autobusowej albo też nie jest odrębnym pasem gruntu wydzielonym wyłącznie w celu zapewnienia dostępu tej działki do drogi publicznej -

§ 68 ust. 3 pkt 7 lit. a rozporządzenia, l.p. 18 załącznika nr 6 do rozporządzenia.

W ust. 5 § 68 rozporządzenia uczyniono istotne z perspektywy niniejszej sprawy zastrzeżenie, iż w ewidencji nie ujawnia się sadów o powierzchni mniejszej od 0,1000 ha oraz innych użytków gruntowych o powierzchni mniejszej od 0,0100 ha.

Na potrzeby weryfikowanego przez Sąd postępowania sporządzono operat techniczny, przyjęty do zasobu w dniu [...] października 2014 roku pod numerem, [...]. Z jego treści wynika, iż przyjęto, że działka 2398/5 stanowi drogę będącą dojazdem do budynków zlokalizowanych na przyległych działkach.

W oparciu o tak przyjęte ustalenia sporządzono mapę uzupełniającą oraz wykaz zmian danych ewidencyjnych. Do operatu załączono również ortofotomapę ze strony geoportal.gov.pl, na której odręcznie zaznaczono kontury działki nr 2398/5. Mapa ta, wraz z naniesionym na niej oznaczeniem koresponduje z wywiedzionym wnioskiem, iż przedmiotowa działka jest niezabudowana i stanowi drogę. Korzystając ze swoich uprawnień procesowych B. R. i T. R. zakwestionowali ustalenia operatu, podnosząc iż wadliwie przyjęto, że działka 2398/5 jest w całości niezabudowana i stanowi drogę – pismo z dnia 12 listopada 2014 roku, k. 45 akt organu I instancji. Do pisma załączyli ortofotomapę z nadrukiem przebiegu granic działki 2398/5, która już prima facie różni się od tej załączonej do operatu technicznego. Zarówno z tej mapy, jak i z załączonych przez strony zdjęć poglądowych wynika, że na działce 2398/5 znajduje się obiekt budowlany – "część budynku trwale związanego z gruntem po znajdującej się tam mleczarni."

W piśmie z dnia 5 grudnia 2014 roku podmiot sporządzający operat przyznał, że na działce nr 2398/5 znajdują się "fundamenty po budynku byłej mleczarni". Wskazał, jednak iż nie miał obowiązku klasyfikowania tego terenu, jako odrębnego użytku, albowiem w myśl § 68 ust. 5 rozporządzenia w zw. z pkt. 3 załącznika nr 6 do rozporządzenia "kontury użytków gruntowych innych niż sady,

o powierzchni mniejszej niż 0,0100 ha, a także grunty zajęte pod urządzenia przeznaczone do odprowadzania wód opadowych i ścieków niebędące kanałami oraz rowami w rozumieniu przepisów (...) Prawo wodne, włącza się do przyległego użytku gruntowego, występującego w granicach nieruchomości, najbardziej zbliżonego pod względem cech opisanych w powyższej tabeli". Nie kwestionując przyjętego stanowiska co do zasady, Sąd stwierdza jednakowoż, iż ocena podmiotu sporządzającego operat techniczny, a za nim i organów obu instancji, była przedwczesna. Z akt sprawy wynika bezspornie, że działka nr 2398/5 ma powierzchnię 0,0284 ha. Z ustaleń operatu w żaden sposób nie wynika natomiast, jaką część tej działki zajmuje obiekt budowlany sklasyfikowany przez autora operatu jako "fundament po byłej mleczarni", a w szczególności, czy zajmuje on powierzchnię mniejszą niż 0,0100 ha. Okoliczność ta jest kluczowa i rozstrzygająca o możliwości powołania się na treść § 68 ust. 5 rozporządzenia w zw. z pkt 3 jego załącznika nr 6. Przepisy te pozwalają na pominięcie w ewidencji danego użytku gruntowego, o ile jego powierzchnia nie przekracza podanej wielkości.

W gruncie rzeczy, w sprawie nie rozstrzygnięto o proporcjach, jakie

w powierzchni działki 2398/5 należy uwzględnić przypisując adekwatne jej części odpowiednio użytkowi gruntowego oznaczonemu, jako droga oraz użytkowi gruntowemu właściwemu dla obiektu opisanego jako "fundamenty po byłej mleczarni". Poczynienie stosownych ustaleń w tym zakresie pozwoli ostatecznie ustalić, jaki charakter ma działka 2398/5; czy jest to droga w całości lub w części, albo też, że użytek gruntowy o tej charakterystyce w ogóle nie wchodzi w jej skład,

z uwagi na treść § 68 ust. 5 bądź l.p. 18 pkt. 2 albo pkt 3 ppkt 3 załącznika nr 6 do rozporządzenia.

Wytknięte uchybienie stanowi naruszenie przepisów postępowania regulujących zakres i sposób gromadzenia i oceny dowodów w sprawie – art. 7,

art. 77 § 1 i art. 107 § 3 Kpa w związku z § 68 ust. 5 rozporządzenia. Przedmiotowe uchybienie, jak wykazano wyżej, mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jednocześnie Sąd przyjmuje, iż wskazane niedostatki postępowania wyjaśniającego mogą zostać usunięte przez organ II instancji, dlatego też uchylono wyłącznie zaskarżoną decyzję.

Końcowo Sąd informuje, że nie podziela zarzutu skargi, iżby do wszczęcia postępowania aktualizacyjnego niezbędny był wniosek wszystkich współwłaścicieli nieruchomości. Aktualizacja ewidencji gruntów w żaden sposób nie stanowi rozporządzenia nieruchomością, nie stanowi o zmianie sposobu jej użytkowania lub przeznaczenia. Postępowanie to ma jedynie doprowadzić do uaktualnienia danych

o działce w ewidencji. O ile między współwłaścicielami może istnieć spór co do tego, w jaki sposób z działki korzystać, lub nią rozporządzić, to kwestia jej aktualnego przeznaczenia/zagospodarowania jest od takiego sporu niezależna; organ ewidencyjny ujawnia takie dane, jakie względem działki są aktualne, niezależnie od tego, czy między współwłaścicielami istnieje spór, czy też nie. Istotną wartością prawnie chronioną jest aktualność danych ewidencyjnych, albowiem to one stanowią podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych –

art. 21 p.g.i.k.

Z wyłożonych wyżej powodów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a.