Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1260/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-01-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 3 października 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia do grudnia 2006 r. oraz od stycznia do marca 2007 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 3 października 2011 r., nr [...] oraz decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 25 lutego 2011 r., nr [...].


UZASADNIENIE

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 3 października 2011 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia do grudnia 2006 r. oraz od stycznia do marca 2007 r. strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji wraz z decyzją ją poprzedzającą.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci likwidacji jej przedsiębiorstwa. Strona skarżąca zwróciła uwagę, że zobowiązanie podatkowe zostało w sprawie ustalone w łącznej kwocie 430.581,00 zł i w przypadku braku wstrzymania wykonania decyzji, organy podatkowe będą miały możliwość egzekucji tego zobowiązania, co zdaniem skarżącej jest niezasadne i prowadzić może do skutków wyżej opisanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej P.p.s.a, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Możliwość zastosowania przez Sąd rozpatrujący skargę instytucji wstrzymania wykonania nie tylko wobec zaskarżonego aktu lub czynności, ale także wobec innych aktów podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, wynika z art. 61 § 3 zdanie trzecie P.p.s.a.

W niniejszej sprawie strona skarżąca zwróciła się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, która została wydana w granicach sprawy objętej skargą, stąd podlega badaniu sądu w ramach art. 61 § 3 P.p.s.a.

Przepis art. 61 P.p.s.a. przewiduje możliwość wstrzymania wykonania określonego aktu bądź czynności wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona występując z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinna uzasadnić, dlaczego uważa, że wykonanie zaskarżonego aktu narazi ją na znaczną szkodę lub niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków. Inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji. Zatem uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione.

Zgodnie z tezą wyrażoną przez Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienie

z dnia 14 listopada 2006 r., FZ 585/06, niepubl.) do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne. Twierdzenia te powinny zaś zostać poparte stosownymi dokumentami.

Do oceny zasadności wniosku konieczne jest zatem dysponowanie aktualnymi danymi o stanie majątkowym wnioskodawcy. Danymi tymi Sąd nie dysponuje, gdyż nie zostały one przedstawione w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie, a w aktach niniejszej sprawy brak jest dowodów pozwalających na ustalenie powyższych okoliczności. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącej spółki, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki, musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jej sytuacji majątkowej.

Sąd uznał, że skarżąca spółka nie wykazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa. Powoływana przez spółkę okoliczność wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci likwidacji jej przedsiębiorstwa w związku z koniecznością zapłaty podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy spółka nie podała jakichkolwiek danych odzwierciedlających jej sytuację ekonomiczną, w tym wielkości osiąganych przychodów, ponoszonych kosztów, posiadanych zobowiązań wobec kontrahentów, pracowników, banków i innych podmiotów, posiadanych aktywów nie przemawia za wstrzymaniem wykonania przedmiotowej decyzji. Skarżąca nie podała także, w jakim rozmiarze prowadzi działalność gospodarczą.

Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2004 r., sygn. akt FZ 358/04, który podziela skład orzekający w niniejszej sprawie stanowisko strony skarżącej, że skarżony akt jest merytorycznie niesłuszny i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania jego wykonania na podstawie art. 61 P.p.s.a.

Wobec powyższego Sąd na podstawie przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.