Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 910/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6461 Wynalazki
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 24, art. 26, art. 256 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej
article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia patentu na wynalazek oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. Nr [...] Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej - po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] grudnia 2016 r., sprawy z wniosku P. Sp. z o. o., z siedzibą w M. o unieważnienie patentu nr [...] na wynalazek pt. "Mata termoizolacyjna", udzielonego na rzecz W. S., działając na podstawie art. 24 i art. 26 ustawy Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity Dz.U. z 2003r., Nr 119 poz. 1117, z późn. zm.), oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 ustawy pwp – orzekł o unieważnieniu patentu na wynalazek pt.: "Mata termoizolacyjna", nr [...] oraz przyznał P. Sp. z o. o. z siedzibą w M. od W. S., kwotę 2600 zł. (dwa tysiące sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie.

Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu [...] listopada 2015r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął wniosek P. Sp. z o.o., z siedzibą w M. o unieważnienie patentu na wynalazek pt.: "Mata termoizolacyjna", o numerze [...] udzielonego na rzecz W. S..

Wnioskodawca wskazał, że jego interes prawny wynika m. in. z zasady swobody działalności gospodarczej określonej w art. 20 i 22 Konstytucji RP oraz art. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (tekst jedn. Dz. U. 2010r., nr 220, poz. 1447 z późn. zm.). Podano, że uprawniony z ww. patentu nr [...] wytoczył wnioskodawcy powództwo, żądając m. in. zaniechania ww. patentu poprzez zakazanie produkcji, wytwarzania, importu, eksportu oraz oferowania wprowadzania do obrotu i dokonywania jakichkolwiek czynności prawnych, mających za przedmiot towary, naruszające patent [...].

Zdaniem wnioskodawcy, rozwiązanie objęte patentem [...], zgłoszone w dniu [...] marca 2006 r., nie było nowe w dacie zgłoszenia oraz nie spełniało wymogu poziomu wynalazczego, zatem nie spełniało wymogów art. 24, 25 ust. 1 i 2 oraz 26 ustawy pwp.

Wnioskodawca oparł zarzut braku nowości rozwiązania (art. 24 i 25 ust. 1, 2 ww. ustawy pwp) na wskazaniu, że maty o cechach wymienionych w zastrzeżeniu niezależnym, wprowadzał do obrotu od 2004r., w kwietniu 2004r. otrzymał Aprobatę Techniczną Instytutu Techniki Budowlanej (ITB) AT-15-6290/2004 - Maty MIELTERM MET z pianki polietylenowej. Aprobata ta dotyczyła wyrobów wykonanych z pianki polietylenowej, posiadającej strukturę porowatą o zamkniętych porach, jednostronnie lub obustronnie laminowanej folią, która składa się z warstw: polietylenowej, aluminiowej, politereftalanu etylenu.

Niezależnie od powyższego, wnioskodawca stwierdził, że sporne rozwiązanie nie spełnia wymogu poziomu wynalazczego (art. 26 ww. ustawy pwp).

Wnioskodawca jako materiały przedstawiające podobne rozwiązania wymienił opisy patentowe: [...]. Następnie omówił wymienione dokumenty i przedstawił rozwiązanie metodą: "problem-rozwiązanie", stwierdzając, że wynalazek wynikał w sposób oczywisty ze stanu techniki.

Wnioskodawca wniósł także o przyznanie zwrotu kosztów postępowania, zaś do wniosku dołączył m. in. kopię pozwu, skierowanego przeciwko wnioskodawcy (zał. nr 3 – akta karta 95-109), kopie dokumentów: aprobaty technicznej (zał. nr 4 - akta karta 82-94), pracy badawczej (zat. nr 5 - akta karta 81-65), badania materiałów (zał. nr 6 - akta karta 64-55), faktury (zał. nr 7 - akta karta 54-43), umowy (zał. nr 8, 9 - akta karta 42-34) oraz opisy patentowe Stanów Zjednoczonych Ameryki (zał. nr 10 - akta karta 33-1).

W odpowiedzi na wniosek o unieważnienie patentu, uprawniony wniósł o jego oddalenie oraz przyznanie zwrotu kosztów postępowania. W ocenie uprawnionego zarzuty oraz argumenty i twierdzenia podniesione przez wnioskodawcę są bezzasadne. Stwierdził, że część dokumentów (zał. 8 i 9) pochodzi z daty po dniu zgłoszenia wynalazku i że brak jest podstaw do uznania, że Aprobata Techniczna AT-15-6290/2004, dotyczy produktów o cechach wskazanych w zastrzeżeniu niezależnym spornego wynalazku. Stwierdził także, że nie może wypowiedzieć się co do treści opisów patentowych [...] oraz opartych na nich twierdzeniach, ponieważ dokumenty te nie zostały przedłożone z uwierzytelnionym tłumaczeniem w języku polskim.

Na rozprawie w dniu [...] lipca 2016r., strony podtrzymały swoje wcześniejsze stanowiska. Wnioskodawca złożył pismo, w którym podsumował swoje stanowisko w odniesieniu do zarzutu braku poziomu wynalazczego spornego rozwiązania wraz z tłumaczeniem fragmentów cytowanych dokumentów na język polski. Natomiast uprawniony wniósł o wyznaczenie terminu na ustosunkowanie się do tłumaczeń przedłożonych na rozprawie.

W piśmie z dn. 18 października 2016r., uprawniony odniósł się do dokumentacji Instytutu Techniki Budowlanej (zał. 4, 5, 6), stwierdzając, że wymienione dokumenty mają charakter poufny, ale niezależnie od powyższego w dokumentacji tej jest mowa o tym, że występująca w niej folia ma trzy warstwy i w sposób zasadniczy różni się od wynalazku objętego spornym patentem. Odniósł się także do kopii umów i faktur (zał. 7), stwierdzając, że nie pozwalają one na porównanie wyrobów z wynalazkiem. Stwierdził, że dokumenty datowane po dacie zgłoszenia wynalazku, będące kolejnymi załącznikami do wniosku (zał. 8, 9), nie pozwalają na podważenie nowości i poziomu wynalazczego wynalazku. Stwierdził także, że fragmentaryczne tłumaczenia dokumentów, nie stanowią dowodów w sprawie, co wynika z orzeczenia NSA (wyrok z dn. 31.05.2007r. sygn. Akt I GSK 1647/06), wobec czego, jego zdaniem, nie przedstawiono dowodów, które podważałyby nowość czy też poziom wynalazczy spornego wynalazku.

Na rozprawie w dniu [...] grudnia 2016r., strony podtrzymały swoje wcześniejsze stanowiska.

Wnioskodawca stwierdził, że Aprobata Techniczna Instytutu Techniki Budowlanej pochodzi z 2004r., co potwierdził w oświadczeniu pracownik ITB. Wskazał także, że dla oceny poziomu wynalazczego, wystarczające są przetłumaczone fragmenty tekstów opisów patentowych.

Uprawniony przedstawił swoje stanowisko na piśmie wraz z załącznikami (akta karty 211- 195). Podniósł, że zasadne byłoby ustalenie dokładnej treści aprobaty Technicznej ITB AT-15- 7151/2004 w dniu dokonania spornego wynalazku, ponieważ treść aprobat może podlegać modyfikacjom poprzez kolejne aneksy (dołączył aneks nr 1 do Aprobaty Technicznej ITB AT- 15-7151/2006, akta karta 207-206). Wskazał, że wnioskodawca zgłosił do Urzędu Patentowego wzór użytkowy nr [...] i podsumował, że w świetle twierdzeń wnioskodawcy uzyskanie ochrony na ten wzór nie byłoby możliwe. Podkreślił, że w ww. aprobacie technicznej jest mowa o folii, która ma trzy warstwy, w tym warstwę folii aluminiowej, zatem budowa tej folii różni się od rozwiązania objętego patentem [...]. Wskazał, że oświadczeniu pracownika ITB można "przypisać walor dokumentu prywatnego". Ponadto wniósł o przesłuchanie w charakterze świadka S. S., na okoliczność współpracy pomiędzy W. S., a spółką J. oraz na okoliczność produktów, jakie oferowała spółka J. w momencie rozpoczęcia współpracy z uprawnionym, a także dokumentów, jakie były okazywane przez uprawnionego przedstawicielom spółki J.

Wnioskodawca wystąpił o oddalenie wniosku o dopuszczenie dowodu z przesłuchania świadka, ponieważ okoliczności, na które został on powołany, nie mają znaczenia dla niniejszej sprawy, w szczególności dla kwestii poziomu wynalazczego.

Urząd Patentowy oddalił wniosek o przesłuchanie S. S. w charakterze świadka.

W swoim stanowisku, uprawniony odniósł się także do zarzutu braku poziomu wynalazczego spornego patentu, przytaczając orzeczenia sądów administracyjnych, zgodnie z którymi "zarzut oczywistości powinien być stawiany całości rozwiązania, a nie poszczególnym elementom". Zdaniem uprawnionego tak właśnie postąpił wnioskodawca, ponieważ wskazał istnienie cech spornego wynalazku w różnych rozwiązaniach. W ocenie uprawnionego "zamiana folii nie jest oczywista, co potwierdza decyzja w sprawie tego zgłoszenia wydana przez Urząd Patentowy".

Na rozprawie, wnioskodawca wycofał się z postawionego zarzutu braku nowości spornego patentu, podtrzymał jedynie zarzut braku poziomu wynalazczego. Oświadczył, że obecne postępowanie jest weryfikacją prawidłowości decyzji o udzieleniu patentu. W związku z tym, sam fakt udzielenia patentu, nie może być argumentem, przemawiającym za zdolnością patentową, a wskazane w postępowaniu spornym dokumenty nie były objęte zakresem wcześniejszego poszukiwania.

Po przeprowadzeniu postępowania Urząd Patentowy swoją decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. orzekł o unieważnieniu patentu na wynalazek pt.: "Mata termoizolacyjna", nr [...] oraz przyznał wnioskodawcy od uprawnionego zwrot kosztów postępowania w sprawie.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Urząd Patentowy wskazał, że zgodnie z art. 89 ust. 1 pwp patent może być unieważniony w całości lub w części, na wniosek każdej osoby, która ma interes prawny, jeżeli wykaże ona, że nie zostały spełnione warunki, wymagane do uzyskania patentu. Wstępnym warunkiem badania zasadności wniosku o unieważnienie patentu na wynalazek, jest ustalenie czy wniosek ten pochodzi od osoby uprawnionej do jego złożenia.

Zdaniem Urzędu Patentowego wnioskodawca posiadał wymagany interes prawny, bowiem jest konkurentem uprawnionego. Uprawniony w oparciu o sporne prawo wystąpił przeciwko wnioskodawcy z powództwem (pozew z [...] stycznia 2014r.) żądając m. in. zaniechania naruszania wymienionego patentu, poprzez zakazanie produkcji, wytwarzania, importu, eksportu oraz oferowania wprowadzania do obrotu i dokonywania jakichkolwiek czynności prawnych mających za przedmiot towary naruszające patent [...], w tym odnośnie do:

- towaru o nazwie handlowej "pianka laminowana dwustronnie folią metalizowaną",

- towaru o nazwie handlowej "mata laminowana folia metalizowaną i aluminiową",

- towaru o nazwie handlowej "MIELTERM-IZOL"

- towaru o nazwie handlowej "Pe 5.0 + Pet 2 stronnie"

- towaru o nazwie handlowej "Pe 5.0 + Pet'l,2xl00mb",

- towaru o nazwie handlowej "PIANKA PE 5,0 LAMINOWANA DWUSTRONNIE FOLIĄ METALIZOWANĄ (PET)", a także

- innych towarów posiadających cechy maty termoizolacyjnej objętej patentem nr [...].

W związku z wytoczonym powództwem, wnioskodawca znalazł się w sytuacji, utrudniającej mu swobodne prowadzenie działalności gospodarczej zagwarantowanej przepisami Konstytucji RP (art. 20 i 22) oraz ustawy z dn. 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (art. 6). Zdaniem Urzędu Patentowego, podmiotowi, któremu postawiono zarzut naruszenia prawa wyłącznego, przysługuje prawo do żądania unieważnienia decyzji o udzieleniu tego prawa. W orzecznictwie sądowym ugruntowane jest stanowisko, że źródłem interesu prawnego w sprawach z zakresu własności przemysłowej, mogą być nawet najbardziej ogólne normy prawne, kreujące prawo do prowadzenia działalności gospodarczej tj. art. 20 i art. 22 Konstytucji RP (m.in. wyroki: Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2002 r., sygn. akt III RN 218/2001 OSNP 2004/2 poz. 23; wyrok NSA z dnia 30 stycznia 2003 r., II SA 81/2002, nie publ.). Interes prawny w unieważnieniu patentu mają, w szczególności, konkurenci uprawnionego z patentu, którzy zamierzają wytwarzać takie przedmioty lub stosować taką technologię jak opisana w konkretnym dokumencie patentowym (wyrok NSA z dnia 21.10.2013 r., sygn. akt II GSK 898/12). Wobec powyższego, zdaniem Urzędu, uzasadnione jest stanowisko wnioskodawcy, że sporne prawo ogranicza jego swobodę działalności gospodarczej i ma prawo żądać ustalenia czy przedmiotowy patent został udzielony z zachowaniem ustawowych warunków wymaganych do udzielenia ochrony. Organ podkreślił, że uprawniony z patentu, w toku postępowania o unieważnienie patentu nie odniósł się do tego aspektu sprawy, nie skomentował i nie zakwestionował interesu prawnego wnioskodawcy w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na względzie organ uznał, że wnioskodawca miał prawo żądać ustalenia czy przedmiotowy patent został udzielony z zachowaniem ustawowych warunków wymaganych do udzielenia ochrony.

Zdaniem Urzędu Patentowego, działającego w trybie postępowania spornego, wnioskodawca wykazał, że rozwiązanie objęte spornym patentem, nie spełnia warunku poziomu wynalazczego. Organ stwierdził, że uprawniony nie odniósł się merytorycznie do wskazanych przez wnioskodawcę dokumentów, które jego zdaniem podważają poziom wynalazczy spornego rozwiązania.

Jednocześnie uprawniony zakwestionował możliwość korzystania z fragmentów opisów patentowych. Stwierdził, że ocenie podlegać może jedynie taki dokument sporządzony w języku obcym, który został przetłumaczony na język polski w całości.

Zdaniem Urzędu powyższe stanowisko jest bezzasadne. Podkreślono, że opis patentowy składa się zwykle z kilku części, takich jak: tytuł wynalazku, dziedzina techniki, stan techniki, ujawnienie wynalazku, ewentualne korzystne skutki, figury, przykład realizacji, wskazanie możliwości przemysłowego zastosowania. W tej sytuacji nie jest wymagane tłumaczenie całego tekstu, jeżeli już z fragmentu opisu wynikają informacje pozwalające na jednoznaczne zidentyfikowanie rozwiązania w nim ujętego. Według organu warunek ten został spełniony w niniejszej sprawie, bowiem przetłumaczone fragmenty opisów patentowych pozwalają na ustalenie istoty, ujętych w nich rozwiązań i stanu techniki w istotnym dla sprawy okresie.

Podkreślono, że w niniejszej sprawie, tłumaczenie nie polegało na streszczeniu części dokumentu lecz jest wiernym tłumaczeniem fragmentów, mających istotne znaczenie dla sprawy. Organ patentowy zaznaczył, że stanowisko to znajduje oparcie w aktualnym orzecznictwie sądowo administracyjnym. W wyroku z 8 stycznia 2015 r. (sygn. akt II GSK 1809/13) Naczelny Sąd Administracyjny jednoznacznie zaakceptował możliwość korzystania z tłumaczeń przedstawionych we fragmentach. Stwierdził on m.in. że "...nie są trafne zarzuty skargi kasacyjnej o naruszeniu w sprawie przepisu art. 5 ust. 2 ustawy o języku polskim. Podzielając stanowisko Sądu pierwszej instancji, akceptujące działanie organu, jeżeli w postępowaniu przed Urzędem Patentowym strona powołuje się na fragment dokumentu lub innego materiału obcojęzycznego, tłumacząc tę część na język polski, nie ma wówczas obowiązku, a byłoby to wręcz nieracjonalne, egzekwowanie od niej przetłumaczenia na język polski całego materiału".

W ocenie Urzędu Patentowego, przedłożone w sprawie przeciwstawione dokumenty, zostały przetłumaczone w stopniu pozwalającym na merytoryczną ocenę zarzutu braku poziomu wynalazczego.

Zgodnie z art. 26 p.w.p. wynalazek uważa się za posiadający poziom wynalazczy, jeżeli nie wynika on dla znawcy, w sposób oczywisty, ze stanu techniki.

Rozpatrując kryterium nieoczywistości stwierdzono, że termin "oczywisty" oznacza to, że dla specjalisty rozwiązanie nie wykracza poza zwykły postęp, a jedynie wyraźnie i logicznie wynika ze stanu techniki i jest przez niego oczekiwane. Za specjalistę z danej dziedziny należy uważać przeciętnego praktyka dysponującego przeciętną, ogólnie dostępną wiedzą z danej dziedziny, w danej dacie i mającą pełny dostęp do wszystkiego co tworzy stan techniki, a w szczególności do okazanych dokumentów przeciwstawnych. Ma on również do swojej dyspozycji typowe środki i możliwości do prowadzenia rutynowych prac i doświadczeń. Kryteria określające jakie rozwiązania zalicza się do rozwiązań oczywistych to:

- rutynowe dostosowanie do danych warunków znanego już w tej samej, bądź w podobnej dziedzinie rozwiązania (drobne udoskonalenia, przeniesienie),

- zastąpienie w rozwiązaniu znanego już środka technicznego innym również już znanym równoważnikiem,

- proste wykorzystanie znanej już ogólnie zasady dla osiągnięcia w świetle tej zasady celu (analogii),

- zwyczajne połączenie kilku znanych rozwiązań, bądź nawet rozwiązanie dokonane wprost przez skojarzenie kilku takich rozwiązań.

Oczywistość rozważa się w świetle jednego lub większej liczby wcześniejszych dokumentów traktowanych łącznie. Sposób uwzględniania stanu techniki przyjęty w praktyce i orzecznictwie polskiego, i innych urzędów patentowych, polega na wybraniu jednego dokumentu najbliższego przedmiotowemu rozwiązaniu lub kilku dokumentów, gdy przedmiotowe rozwiązanie ma charakter połączenia kilku rozwiązań cząstkowych i rozpatrywaniu nieoczywistości przedmiotowego rozwiązania w stosunku do tych dokumentów.

Sporny wynalazek nr [...], dotyczy maty termoizolacyjnej znajdującej "zastosowanie we wszystkich dziedzinach techniki, gdzie potrzebna jest izolacja termiczna, przeciwwilgociowa i zabezpieczająca przed promieniowaniem słonecznym oraz promieniowaniem urządzeń i obiektów je imitujących, zwłaszcza w budownictwie". Zgodnie z zakresem żądanej ochrony, określonym w zastrzeżeniu; mata składa się "z co najmniej dwóch warstw z folii podstawowej, zawierającej polietylen lub polipropylen, która jest zewnętrznie metalizowana warstwą aluminium", a cechą istotną rozwiązania jest przedzielenie warstw folii podstawowej, zewnętrznie metalizowanych warstwą aluminium, warstwą pianki polietylenowej. Mata w przykładzie realizacji, została przedstawiona na rysunku i opisana jako składająca się z dwóch warstw folii podstawowej, zawierającej polietylen, która zewnętrznie jest metalizowana warstwą aluminium, pomiędzy którymi znajduje się warstwa pianki polietylenowej, przy czym nie określono właściwości, czy parametrów poszczególnych warstw i materiałów.

Zdaniem Urzędu Patentowego, rozwiązanie to nie spełnia warunku poziomu wynalazczego, biorąc pod uwagę informacje, zawarte we wskazanych przez wnioskodawcę, jako przeciwstawienia dokumentach, tj. opisach patentowych [...], które dotyczą materiałów izolacyjnych.

Opis patentowy [...], dotyczy warstwowego materiału izolacyjnego, który obejmuje warstwę pianki polietylenowej, służącej jako podłoże dla innych warstw składowych. Pośrednio z jedną lub obiema stronami pianki jest połączona warstwa folii aluminiowej, a pomiędzy nimi umieszczone są np. cienkie warstwy polietylenowe. Połączone warstwy łatwo zwija się, transportuje oraz instaluje bez podejmowania środków ostrożności, które to środki należy podejmować w przypadku wielu izolacji.

Opis patentowy [...] opisuje produkt w postaci rękawa, przystosowany do zastosowania jako bariera, zatrzymująca przenikanie ciepła pomiędzy zewnętrznym źródłem ciepła, a podłożem o wydłużonym kształcie. Produkt ten obejmuje warstwę cylindryczną, zawierającą elastyczny, sprężysty piankowy materiał izolacyjny i zewnętrzną warstwę pokrywającą, połączoną z jedną powierzchnią. Warstwa pokrywająca zawiera metalizowaną powłokę polimerową, która zawiera elastyczną powłokę polimerową i nieporowatą cienką warstwę odbijającego ciepło metalu. "Niezwykle cienka warstwa, odbijającego ciepło metalu, korzystnie zawiera aluminium, które jest nakładane metodami metalizacji", a jako korzystne wskazane zostało próżniowe osadzanie aluminium na powłoce polimerowej.

Opis patentowy [...], dotyczy bariery izolacyjnej, zawierającej folię, przymocowaną do co najmniej jednego boku elastycznego podłoża polietylenowego. Podłoże jest wykonane z polietylenu, natomiast folia, nakładana na podłoże może być wykonana z dowolnego odpowiedniego materiału, np. folię można wybrać z grupy składającej się z papieru i tworzywa sztucznego, takiego jak polietylen i polipropylen. Ponadto folia może mieć powłokę odbijającą ciepło, np. powłokę srebrną lub może mieć powłokę pochłaniającą ciepło (zaczernioną). Jak wynika z tego dokumentu, bariera izolacyjna może być w postaci rolki (może być zastosowana np. na zewnątrz budynku) lub można ją stosować w panelach (np. we wnętrzu budynku), może być wykorzystana w przypadku podług lub ścian, zwłaszcza do tłumienia hałasów.

Z wymienionych wyżej opisów, dotyczących materiałów izolacyjnych, które składają się na stan techniki, wynika zatem, że znane materiały izolacyjne, typowo składają się z warstwy piankowego materiału, pokrytego z obu stron folią, analogicznie jak mata termoizolacyjna, wg spornego patentu. W znanych materiałach izolacyjnych, stosowana jest np. pianka polietylenowa pokryta z obu stron folią polimerową i folią aluminiową, znane jest także stosowanie w materiałach izolacyjnych folii metalizowanych, co wynika także z treści zastrzeżenia spornego patentu, ponieważ skład warstwy zewnętrznej maty termoizolacyjnej, tj. wskazanie, że jest to folia, zawierająca polietylen lub polipropylen, zewnętrznie metalizowana warstwą aluminium, zostało wymienione jako znana cecha rozwiązania, w części nieznamiennej zastrzeżenia. Z informacji ujawnionych w stanie techniki wynika zatem, że sporny wynalazek, jest rozwiązaniem, które polega na wykorzystaniu typowych elementów, pianki i metalizowanej folii, czyli znanych i stosowanych wcześniej do tego samego celu środków technicznych.

Urząd Patentowy podkreślił, że wymienione powyżej dokumenty, dotyczą tej samej dziedziny techniki, rozwiązują ten sam problem, tj. izolację elementów. Nie jest więc zaskoczeniem dla specjalisty, że mata składająca się z co najmniej dwóch warstw z folii podstawowej zawierającej polietylen lub polipropylen, metalizowanej warstwą aluminium, przedzielonych warstwą pianki polietylenowej ma wysoką skuteczność izolacji odbijającej, jest bezpieczna, łatwa do zainstalowania, ponieważ na podobne zalety znanych rozwiązań, wskazano w wymienionych wcześniej dokumentach US. W opisie nie udokumentowano, np. danymi porównawczymi, że uzyskano wyraźną poprawę efektywności, czy rozwiązano jakiś szczególny problem techniczny.

Organ patentowy stwierdził, że rozwiązanie objęte spornym patentem, wynika dla znawcy ze znanego stanu techniki. Zatem rozwiązanie nie spełnia wymogów art. 26 ustawy pwp, czyli poziomu wynalazczego, bowiem specjalista znający stan techniki, skorzystałby rutynowo, bez przekraczania progu twórczego działania z informacji ujawnionych w stanie techniki i uzyskał efekt możliwy do przewidzenia.

Brak poziomu wynalazczego stanowi samoistną i wystarczającą podstawę unieważnienia patentu, ponieważ patent na wynalazek może być udzielony jedynie wówczas, gdy rozwiązanie spełnia jednocześnie wszystkie ustawowe warunki do jego uzyskania, czyli zgodnie z art. 24 ustawy pwp. są nowymi rozwiązaniami, posiadają poziom wynalazczy i nadają się do przemysłowego stosowania.

Analizując dokumenty i wyjaśnienia, wymienione przez uczestników w trakcie postępowania, Urząd Patentowy uznał, że dokumentacja i wyjaśnienia, dotyczące Aprobaty Technicznej Instytutu Techniki Budowlanej AT-15-6290/2004 oraz powiązanych z nią badań, nie zostały wymienione we wniosku jako przeciwstawienie przy ocenie poziomu wynalazczego spornego patentu, ale jako dokument podważający nowość rozwiązania, będącego przedmiotem spornego patentu, z którego do zarzutu wycofał się wnioskodawca na rozprawie w dniu [...] grudnia 2016 r. Wobec powyższego argumentacja, wnioski i komentarze, dotyczące tego dokumentu, skoro nie odnoszą się do zarzutu braku poziomu wynalazczego, nie mogły być uwzględnione przy ocenie poziomu wynalazczego spornego patentu.

W trakcie postępowania uprawniony z patentu, zwrócił uwagę, że wnioskodawca "w dniu [...] maja 2006 r. dokonał zgłoszenia wzoru użytkowego nr [...] w postaci maty izolacyjnej, połączonej dwustronnie z warstwą metalizowanego laminatu z tworzyw sztucznych" (akta karta 203-198). Zdaniem organu fakt ten również nie ma żadnego znaczenia dla niniejszego sporu, ponieważ zgłoszenie wzoru użytkowego zostało dokonane po dacie zgłoszenia spornego wynalazku, a dodatkowo kryteria oceny wynalazków i wzorów użytkowych są różne i dokonywanie porównań jest bezprzedmiotowe w niniejszej sprawie.

Reasumując, Urząd Patentowy uznał, że informacje zawarte w przetłumaczonych fragmentach opisów patentowych [...], dotyczących materiałów izolacyjnych, uzasadniają twierdzenie, że dla specjalisty w dziedzinie, rozwiązanie, w którym mata termoizolacyjna, składająca się z co najmniej dwóch warstw z folii podstawowej, zawierającej polietylen lub polipropylen, która jest zewnętrznie metalizowana warstwą aluminium, charakteryzująca się tym że warstwy folii są przedzielone warstwą pianki polietylenowej, wynika ze znanego stanu techniki.

W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił także, że w toku postępowania oddalono wniosek uprawnionego o przesłuchanie S. S. w charakterze świadka. Zdaniem Urzędu Patentowego okoliczności, które miały być ustalone tym dowodem (tj. współpraca pomiędzy W. S., a spółką J. oraz produkty, jakie oferowała spółka J. w momencie rozpoczęcia współpracy z uprawnionym, a także dokumenty jakie były okazywane przez uprawnionego spółce J. nie miały znaczenia z punktu widzenia zarzutu braku poziomu wynalazczego.

W ramach tej podstawy ocenie podlegała kwestia, czy w stanie techniki, istniejącym w dacie, wg której oznacza się pierwszeństwo spornego wynalazku, dla specjalisty w analizowanej dziedzinie, sporne rozwiązanie wykracza czy też nie wykracza poza zwykły postęp techniczny. Ustalenie to jest wynikiem porównania spornego wynalazku z wcześniej ujawnionymi rozwiązaniami. Nie ma natomiast znaczenie kwestia ewentualnych powiązań między stronami, ich współpracy lub też istnienia produktów uprawnionego. W związku z tym, wniosek dowodowy jako nieprzydatny do ustalenia istotnych dla sprawy okoliczności organ oddalił.

Uznając wniosek o unieważnienie patentu za zasadny, orzeczono o unieważnieniu patentu na przedmiotowy wynalazek oraz orzeczono o kosztach postępowania przed organem patentowym.

Na powyższą decyzję UP z dnia [...] stycznia 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga uprawnionego z patentu tj. W. S. reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:

1. art. 4 pkt 3) oraz art. 5 ust. 1 ustawy o języku polskim oraz art. 6, art. 75 § 1, art. 77 kpa oraz art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm. dalej kpa), które mogło mieć wpływ na wynik sprawy poprzez dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów w języku obcym oraz ich fragmentarycznego tłumaczenia, co stanowi naruszenie obowiązku posługiwania się w postępowaniu administracyjnym przetłumaczonymi na język polski dokumentami stanowiącymi podstawę rozstrzygnięcia organów administracji,

2. art. 11 oraz art. 107 § 3 kpa poprzez niewłaściwe uzasadnienie wydanej decyzji polegające na braku wyjaśnienia przyczyn, dla których Urząd odmówił poziomu wynalazczego rozwiązaniu objętemu spornym patentem,

3. art. 26 pwp poprzez przyjęcie, iż sporny wynalazek nie posiada poziomu wynalazczego, podczas gdy w toku postępowania spornego nie wykazano, ze rozwiązanie objęte patentem jest oczywiste w kontekście opisów patentowych [...],

4. art. 89 pwp poprzez unieważnienie patentu [...] w sytuacji, gdy nie zostało wykazane, że nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania patentu.

W obszernym uzasadnieniu strona skarżąca przedstawiła argumentację na poparcie przedstawionych zarzutów.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując w całości swoją argumentację przedstawiona w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2016 r. poz, 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.).

Dokonując analizy przedmiotowej sprawy Sąd uznał, iż zarzuty strony skarżącej są niezasadne i nie zasługują na uwzględnienie, gdyż rozstrzygnięcie dokonane przez Urząd Patentowy RP jest prawidłowe i nie narusza obowiązującego w tym zakresie prawa, a argumenty zawarte w skardze zasadności tego rozstrzygnięcia nie podważają.

Przede wszystkim należy zauważyć, iż zgodnie z art. 256 ust. 1 p.w.p. do postępowania spornego przed Urzędem Patentowym w sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Naczelną zasadą postępowania administracyjnego jest, wyrażona w art. 7 k.p.a. zasada prawdy obiektywnej, w myśl której organy administracji publicznej podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Mają one zatem obowiązek dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnej sprawy na podstawie analizy całego materiału dowodowego i swoje stanowisko wyrazić w uzasadnieniu podjętej decyzji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2001 r., sygn. I SA 1110/01). Realizację tej zasady zapewniają zaś przepisy regulujące postępowanie dowodowe. Zgodnie z art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzeć cały materiał dowodowy. Dokładne ustalenie stanu faktycznego możliwe jest tylko na podstawie wszystkich istotnych dowodów i poprzez wyjaśnienie wszystkich nasuwających się w sprawie wątpliwości. Jednocześnie należy zauważyć, iż obowiązek organu wyjaśnienia okoliczności sprawy nie jest sprzeczny z zasadą, iż ciężar dowodu spoczywa na tym, kto z określonego faktu wywodzi skutki prawne. Zebranie całego materiału dowodowego, to zebranie dowodów dotyczących wszystkich mających znaczenie prawne dla sprawy faktów. Dlatego też realizując zasadę prawdy obiektywnej organ jest wprawdzie zobowiązany do wyczerpującego zbadania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, jednakże strona nie jest zwolniona od współdziałania w wyjaśnianiu okoliczności faktycznych sprawy. Na podstawie całokształtu zebranego materiału dowodowego organ ocenia następnie, czy dana okoliczność została udowodniona (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 1988 r., sygn. akt II SA 1947/87, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2011 r., sygn. akt II GSK 701/10).

Należy także zauważyć, iż art. 80 k.p.a. wprowadza zasadę swobodnej oceny dowodów, zgodnie z którą organ prowadzący postępowanie ocenia według swojej wiedzy, doświadczenia oraz wewnętrznego przekonania wartość dowodową poszczególnych środków dowodowych i nie jest skrępowany żadnymi formalnymi regułami dotyczącymi wskazania jak ma dowody oceniać. Jednocześnie zasada ta nie oznacza, iż organ jest uprawniony do oceny dowodów dowolnie, lecz musi oprzeć swoją ocenę na przekonujących podstawach i dać temu wyraz w uzasadnieniu decyzji (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Wydanie 7, Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2005, s. 410).

Mając powyższe na uwadze, zdaniem Sądu, Urząd Patentowy dokonał wszechstronnego wyjaśnienia sprawy i zbadania przedstawionych dowodów, zaś ich analiza i ocena doprowadziła do prawidłowego uznania, iż zachodziły przesłanki do unieważnienia patentu na wynalazek pt.: "Mata termoizolacyjna", nr [...].

W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że organ prawidłowo ocenił, że wnioskodawca posiadał wymagany interes prawny, bowiem jest konkurentem uprawnionego. Uprawniony w oparciu o sporne prawo wystąpił przeciwko wnioskodawcy z powództwem (pozew z [...] stycznia 2014r.) żądając m. in. zaniechania naruszania wymienionego patentu, poprzez zakazanie produkcji, wytwarzania, importu, eksportu oraz oferowania wprowadzania do obrotu i dokonywania jakichkolwiek czynności prawnych mających za przedmiot towary naruszające patent [...].

W związku z wytoczonym powództwem, wnioskodawca znalazł się w sytuacji, utrudniającej mu swobodne prowadzenie działalności gospodarczej zagwarantowanej przepisami Konstytucji RP (art. 20 i 22) oraz ustawy z dn. 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (art. 6). Zdaniem Urzędu Patentowego, podmiotowi, któremu postawiono zarzut naruszenia prawa wyłącznego, przysługuje prawo do żądania unieważnienia decyzji o udzieleniu tego prawa. Mając powyższe na względzie organ zasadnie uznał, że wnioskodawca miał prawo żądać ustalenia czy przedmiotowy patent został udzielony z zachowaniem ustawowych warunków wymaganych do udzielenia ochrony.

Badając sprawę odnośnie meritum Sąd stwierdza, że wnioskodawca wykazał, iż rozwiązanie objęte spornym patentem, nie spełnia warunku poziomu wynalazczego. Trzeba zauważyć, że uprawniony w toku postępowania administracyjnego, nie odniósł się merytorycznie do wskazanych przez wnioskodawcę dokumentów, które jego zdaniem podważały poziom wynalazczy spornego rozwiązania.

Jednocześnie uprawniony zakwestionował możliwość korzystania z fragmentów opisów patentowych. Stwierdził, że ocenie podlegać może jedynie taki dokument sporządzony w języku obcym, który został przetłumaczony na język polski w całości.

Zdaniem Sądu takie stanowisko uprawnionego było niezasadne. Z orzecznictwa sądowo-administracyjnego wynika, że nie jest wymagane tłumaczenie całego tekstu, jeżeli już z fragmentu opisu wynikają informacje pozwalające na jednoznaczne zidentyfikowanie rozwiązania w nim ujętego. Zdaniem Sądu organ prawidłowo uznał, że w niniejszej sprawie warunek ten został spełniony, bowiem przetłumaczone fragmenty opisów patentowych pozwalały na ustalenie istoty, ujętych w nich rozwiązań i stanu techniki w istotnym dla sprawy okresie.

Sąd zauważa, że w niniejszej sprawie, tłumaczenie nie polegało na streszczeniu części dokumentu lecz jest wiernym tłumaczeniem fragmentów, mających istotne znaczenie dla sprawy. Organ patentowy słusznie zaznaczył, że stanowisko to znajduje oparcie w aktualnym orzecznictwie sądowo administracyjnym. Zasadnie przywołano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wyrok z 8 stycznia 2015 r. (sygn. akt II GSK 1809/13), w którym Naczelny Sąd Administracyjny jednoznacznie zaakceptował możliwość korzystania z tłumaczeń przedstawionych we fragmentach. Stwierdził on m.in. że "...nie są trafne zarzuty skargi kasacyjnej o naruszeniu w sprawie przepisu art. 5 ust. 2 ustawy o języku polskim. Podzielając stanowisko Sądu pierwszej instancji, akceptujące działanie organu, jeżeli w postępowaniu przed Urzędem Patentowym strona powołuje się na fragment dokumentu lub innego materiału obcojęzycznego, tłumacząc tę część na język polski, nie ma wówczas obowiązku, a byłoby to wręcz nieracjonalne, egzekwowanie od niej przetłumaczenia na język polski całego materiału".

Sąd podziela stanowisko organu, że przedłożone w sprawie przeciwstawione dokumenty, zostały przetłumaczone w stopniu pozwalającym na merytoryczną ocenę zarzutu braku poziomu wynalazczego.

Zgodnie z art. 26 p.w.p. wynalazek uważa się za posiadający poziom wynalazczy, jeżeli nie wynika on dla znawcy, w sposób oczywisty, ze stanu techniki.

Sąd stwierdza, że termin "oczywisty" oznacza to, że dla specjalisty rozwiązanie nie wykracza poza zwykły postęp, a jedynie wyraźnie i logicznie wynika ze stanu techniki i jest przez niego oczekiwane. Za specjalistę z danej dziedziny należy uważać przeciętnego praktyka dysponującego przeciętną, ogólnie dostępną wiedzą z danej dziedziny, w danej dacie i mającą pełny dostęp do wszystkiego co tworzy stan techniki, a w szczególności do okazanych dokumentów przeciwstawnych. Ma on również do swojej dyspozycji typowe środki i możliwości do prowadzenia rutynowych prac i doświadczeń. Oczywistość rozważa się w świetle jednego lub większej liczby wcześniejszych dokumentów traktowanych łącznie. Sposób uwzględniania stanu techniki przyjęty w praktyce i orzecznictwie polskiego, i innych urzędów patentowych, polega na wybraniu jednego dokumentu najbliższego przedmiotowemu rozwiązaniu lub kilku dokumentów, gdy przedmiotowe rozwiązanie ma charakter połączenia kilku rozwiązań cząstkowych i rozpatrywaniu nieoczywistości przedmiotowego rozwiązania w stosunku do tych dokumentów.

Sąd zauważa, że sporny wynalazek nr [...], dotyczy maty termoizolacyjnej znajdującej "zastosowanie we wszystkich dziedzinach techniki, gdzie potrzebna jest izolacja termiczna, przeciwwilgociowa i zabezpieczająca przed promieniowaniem słonecznym oraz promieniowaniem urządzeń i obiektów je imitujących, zwłaszcza w budownictwie".

Zgodnie z zakresem żądanej ochrony, określonym w zastrzeżeniu; mata składa się "z co najmniej dwóch warstw z folii podstawowej, zawierającej polietylen lub polipropylen, która jest zewnętrznie metalizowana warstwą aluminium", a cechą istotną rozwiązania jest przedzielenie warstw folii podstawowej, zewnętrznie metalizowanych warstwą aluminium, warstwą pianki polietylenowej. Mata w przykładzie realizacji, została przedstawiona na rysunku i opisana jako składająca się z dwóch warstw folii podstawowej, zawierającej polietylen, która zewnętrznie jest metalizowana warstwą aluminium, pomiędzy którymi znajduje się warstwa pianki polietylenowej, przy czym nie określono właściwości, czy parametrów poszczególnych warstw i materiałów.

Zdaniem Sądu, badane rozwiązanie nie spełniało warunku poziomu wynalazczego, biorąc pod uwagę informacje, zawarte we wskazanych przez wnioskodawcę, jako przeciwstawienia dokumentach, tj. opisach patentowych [...], które dotyczą materiałów izolacyjnych.

Opis patentowy [...], dotyczy warstwowego materiału izolacyjnego, który obejmuje warstwę pianki polietylenowej, służącej jako podłoże dla innych warstw składowych. Pośrednio z jedną lub obiema stronami pianki jest połączona warstwa folii aluminiowej, a pomiędzy nimi umieszczone są np. cienkie warstwy polietylenowe. Połączone warstwy łatwo zwija się, transportuje oraz instaluje bez podejmowania środków ostrożności, które to środki należy podejmować w przypadku wielu izolacji.

Opis patentowy [...] opisuje produkt w postaci rękawa, przystosowany do zastosowania jako bariera, zatrzymująca przenikanie ciepła pomiędzy zewnętrznym źródłem ciepła, a podłożem o wydłużonym kształcie. Produkt ten obejmuje warstwę cylindryczną, zawierającą elastyczny, sprężysty piankowy materiał izolacyjny i zewnętrzną warstwę pokrywającą, połączoną z jedną powierzchnią. Warstwa pokrywająca zawiera metalizowaną powłokę polimerową, która zawiera elastyczną powłokę polimerową i nieporowatą cienką warstwę odbijającego ciepło metalu. "Niezwykle cienka warstwa, odbijającego ciepło metalu, korzystnie zawiera aluminium, które jest nakładane metodami metalizacji", a jako korzystne wskazane zostało próżniowe osadzanie aluminium na powłoce polimerowej.

Opis patentowy [...], dotyczy bariery izolacyjnej, zawierającej folię, przymocowaną do co najmniej jednego boku elastycznego podłoża polietylenowego. Podłoże jest wykonane z polietylenu, natomiast folia, nakładana na podłoże może być wykonana z dowolnego odpowiedniego materiału, np. folię można wybrać z grupy składającej się z papieru i tworzywa sztucznego, takiego jak polietylen i polipropylen. Ponadto folia może mieć powłokę odbijającą ciepło, np. powłokę srebrną lub może mieć powłokę pochłaniającą ciepło (zaczernioną). Jak wynika z tego dokumentu, bariera izolacyjna może być w postaci rolki (może być zastosowana np. na zewnątrz budynku) lub można ją stosować w panelach (np. we wnętrzu budynku), może być wykorzystana w przypadku podług lub ścian, zwłaszcza do tłumienia hałasów.

Z wymienionych wyżej opisów, dotyczących materiałów izolacyjnych, które składają się na stan techniki, wynika bezspornie, że znane materiały izolacyjne składają się z warstwy piankowego materiału, pokrytego z obu stron folią, analogicznie jak mata termoizolacyjna, wg spornego patentu. W znanych materiałach izolacyjnych, stosowana jest np. pianka polietylenowa pokryta z obu stron folią polimerową i folią aluminiową, znane jest także stosowanie w materiałach izolacyjnych folii metalizowanych, co wynika także z treści zastrzeżenia spornego patentu, ponieważ skład warstwy zewnętrznej maty termoizolacyjnej, tj. wskazanie, że jest to folia, zawierająca polietylen lub polipropylen, zewnętrznie metalizowana warstwą aluminium, zostało wymienione jako znana cecha rozwiązania, w części nieznamiennej zastrzeżenia. Z informacji ujawnionych w stanie techniki wynika zatem, że sporny wynalazek, jest rozwiązaniem, które polega na wykorzystaniu typowych elementów, pianki i metalizowanej folii, czyli znanych i stosowanych wcześniej do tego samego celu środków technicznych.

Sąd zauważa, że wymienione powyżej dokumenty, dotyczą tej samej dziedziny techniki, rozwiązują ten sam problem, tj. izolację elementów. Nie jest więc zaskoczeniem dla specjalisty, że mata składająca się z co najmniej dwóch warstw z folii podstawowej zawierającej polietylen lub polipropylen, metalizowanej warstwą aluminium, przedzielonych warstwą pianki polietylenowej ma wysoką skuteczność izolacji odbijającej, jest bezpieczna, łatwa do zainstalowania, ponieważ na podobne zalety znanych rozwiązań, wskazano w wymienionych wcześniej dokumentach US.

W opisie spornego wynalazku nie udokumentowano, np. danymi porównawczymi, że uzyskano wyraźną poprawę efektywności, czy rozwiązano jakiś szczególny problem techniczny.

Uznać zatem należy, że rozwiązanie objęte spornym patentem, wynikało dla znawcy ze znanego stanu techniki. Zatem rozwiązanie nie spełniało wymogów art. 26 ustawy pwp, czyli poziomu wynalazczego, bowiem specjalista znający stan techniki, skorzystałby rutynowo, bez przekraczania progu twórczego działania z informacji ujawnionych w stanie techniki i uzyskał efekt możliwy do przewidzenia.

Słusznie zatem Urząd Patentowy wskazał, że brak poziomu wynalazczego stanowi samoistną i wystarczającą podstawę unieważnienia patentu, ponieważ patent na wynalazek może być udzielony jedynie wówczas, gdy rozwiązanie spełnia jednocześnie wszystkie ustawowe warunki do jego uzyskania, czyli zgodnie z art. 24 ustawy pwp. są nowymi rozwiązaniami, posiadają poziom wynalazczy i nadają się do przemysłowego stosowania.

Sąd pragnie dodać, że analizując dokumenty i wyjaśnienia, wymienione przez uczestników w trakcie postępowania, Urząd Patentowy prawidłowo uznał, że dokumentacja i wyjaśnienia, dotyczące Aprobaty Technicznej Instytutu Techniki Budowlanej AT-15-6290/2004 oraz powiązanych z nią badań, nie zostały wymienione we wniosku jako przeciwstawienie przy ocenie poziomu wynalazczego spornego patentu, ale jako dokument podważający nowość rozwiązania, będącego przedmiotem spornego patentu, z którego do zarzutu wnioskodawca wycofał się na rozprawie przed organem w dniu [...] grudnia 2016 r. Wobec powyższego zastrzeżenia uprawnionego, dotyczące tego dokumentu, skoro nie odnoszą się do zarzutu braku poziomu wynalazczego, nie mogły być uwzględnione przy ocenie poziomu wynalazczego spornego patentu.

Reasumując, Sąd stwierdza, że informacje zawarte w przetłumaczonych fragmentach opisów patentowych [...], dotyczących materiałów izolacyjnych, uzasadniają twierdzenie, że dla specjalisty w dziedzinie, rozwiązanie, w którym mata termoizolacyjna, składająca się z co najmniej dwóch warstw z folii podstawowej, zawierającej polietylen lub polipropylen, która jest zewnętrznie metalizowana warstwą aluminium, charakteryzująca się tym że warstwy folii są przedzielone warstwą pianki polietylenowej, wynika ze znanego stanu techniki.

W tej sytuacji, zdaniem Sądu, organ prawidłowo uznał, na podstawie przedstawionego materiału dowodowego, iż w związku z brakiem poziomu wynalazczego należało unieważnić patent na wynalazek pt.: "Mata termoizolacyjna", nr [...]

Ponadto oceniając zaskarżoną decyzję Sąd nie stwierdził uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.