Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2065/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 2065/10 ze skargi R. P. na działanie Trybunału Konstytucyjnego w sprawie odmowy doręczania korespondencji postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

R. P. pismem z dnia 22 września 2010 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na działanie Trybunału Konstytucyjnego w sprawie odmowy doręczania mu korespondencji, wnosząc o zobowiązanie Biura Trybunału Konstytucyjnego do przekazania jego korespondencji zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Prezes Trybunału Konstytucyjnego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że skarga nie mieści się wśród aktów administracyjnych i czynności administracji które kontrolowane są przez sądy administracyjne na podstawie przepisu zawartego w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., gdyż jej przedmiot dotyczy kwestii procesowych rozstrzyganych przez Trybunał Konstytucyjny, tj. wykonywania przez Biuro Trybunału Konstytucyjnego zarządzenia sędziego Trybunału o doręczeniu postępowania Trybunału Konstytucyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269, ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.

Skarga w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna, gdyż Trybunał Konstytucyjny nie jest organem administracji państwowej którego działalność poddana jest kontroli Sądu.

Zgodnie z art. 173 Konstytucji RP Sądy i Trybunały są władzą niezależną i odrębną od innych władz. Wydają wyroki w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej (art. 174 Konstytucji RP). Natomiast zgodnie z art. 1 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. z 1997 r., Nr 102, poz. 643 ze zm.) Trybunał Konstytucyjny jest organem władzy sądowniczej, powołanym do badania zgodności z Konstytucją aktów normatywnych i umów międzynarodowych oraz wykonywania innych zadań określonych w Konstytucji. Nie jest zatem organem administracji państwowej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego.

Niezależnie od powyższego należy wskazać, że z treści skargi z dnia 22 września 2010 r. wynika, iż jej przedmiotem jest odmowa doręczania skarżącemu korespondencji, tj. dotyczy kwestii procesowych rozstrzyganych przez Trybunał Konstytucyjny - wykonywania przez Biuro Trybunału Konstytucyjnego zarządzenia sędziego Trybunału o doręczeniu postępowania Trybunału Konstytucyjnego.

Zgodnie z przepisem zawartym w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy o p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej min. poprzez orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 ww. artykułu. W punktach 1 - 4 art. 3 § 2 ww. ustawy wymieniono 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Sądy administracyjne kontrolują również akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej i akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż ww., podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Ponadto zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Działanie Trybunału Konstytucyjnego, zaskarżone w niniejszej sprawie nie należy do żadnej z kategorii spraw wymienionych w treści art. 3 ustawy o p.p.s.a. Przedmiot skargi bez wątpliwości wskazuje, że w niniejszej sprawie nie można mówić o bezczynności w uzewnętrznieniu przejawu woli organu administracyjnego w państwie, wydanego na podstawie powszechnie obowiązującego prawa administracyjnego lub finansowego, o charakterze władczym i zewnętrznym, rozstrzygającym konkretną sprawę, indywidualnie określonej osoby fizycznej i prawnej w postępowaniu unormowanym przez przepisy proceduralne (por. uchwałę Izby Cywilnej i Administracji Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 1988 r. sygn. akt III AZP 1/88, publ. OSPiKA 1989, z. 3, poz. 59). A tylko właśnie uzewnętrznione wyrażenie woli organu spełniające podane warunki przesądzałoby o dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

W związku z powyższym, działanie Trybunału Konstytucyjnego jako nieobjęte zakresem właściwości sądu administracyjnego określonej w cytowanych wyżej przepisach, nie podlega rozpoznaniu przez sąd, a to oznacza, że skargę której jest przedmiotem należało odrzucić jako niedopuszczalną.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy o p.p.s.a., skarga, podlega odrzuceniu przez sąd, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.