Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 263/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska, Sędziowie WSA Sławomir Antoniuk, Adam Lipiński (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 października 2016 r. sprawy ze skargi P. na bezczynność Komendanta [...] Policji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej w zakresie przekazania skanów wszystkich decyzji wydanych na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy o broni i amunicji w okresie od dnia 26 czerwca 2015 r. do dnia 28 lipca 2015 r. – oddala skargę –


UZASADNIENIE

Polskie Towarzystwo [...] skargą z dnia [...] kwietnia 2016 r., skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzuciło Komendantowi [...] Policji bezczynność polegającą na nieudzieleniu informacji publicznej w terminie zakreślonym przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, której to informacji Towarzystwo zażądało wnioskiem wniesionym pocztą elektroniczną w dniu [...] października 2015 r. o godzinie [...].

W konkluzji skargi Polskie Towarzystwo [...] wniosło o:

1. zobowiązanie Komendanta [...] Policji do rozpoznania wniosku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty uprawomocnienia się orzeczenia w niniejszej sprawie;

2. dopuszczenie w niniejszym postępowaniu dowodu z pisma prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2015 r. na okoliczność posiadania przez organ wiedzy o tym, kto jest przedstawicielem skarżącego;

3. skierowanie sprawy do rozpoznania w postępowaniu uproszczonym;

4. zaliczenie na poczet niniejszej skargi wpisu od skargi w sprawie II SAB/Wa 72/16;

5. zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi Towarzystwo podkreślało, iż organ nie dochował procedury do rozpatrywania tego typu spaw. W ocenie Towarzystwa, dla niniejszej spawy, z uwagi na upływ czasu od złożenia wniosku, nie ma znaczenia czy żądana informacja miała charakter informacji prostej czy przetworzonej, ale to że wniosek powinien zostać załatwiony w odpowiednim horyzoncie czasowym. W piśmie do strony skarżącej organ sam zobowiązywał się do udzielenia informacji w terminie 60 dni.

W dalszej części uzasadnienia skargi Towarzystwo na okoliczność naruszenia przez organ art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz terminu z art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, przywołało wyroki sądów administracyjnych oraz publikację: I.Kamińska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Wolters Kuwer,Warszawa 2015, str. 286-288.

Towarzystwo wskazało na pismo organu z dnia [...] stycznia 2016 r., które określiło "wezwaniem". Komentując to wezwanie, Towarzystwo wskazało, iż organ oczekuje, by skarżący "odpisał organowi, w jakim charakterze występuje w sprawie pan J.K.". Towarzystwo wyjaśniło, iż z treści pełnomocnictwa załączonego do pisma skarżącego z dnia [...] stycznia 2016 r. wynika wprost, w jakim charakterze występuje w sprawie J.K. - jest on przedstawicielem skarżącego.

Polskie Towarzystwo [...] podtrzymało żądania skargi w pismach z dnia [...] lipca 2016 r. oraz z dnia [...] października 2016 r. Zarzuciło także naruszenie przez organ art. 64 § 2 Kpa, poprzez pozostawienie wniosku bez rozpoznania, mimo i organ nie wezwał uprzednio skarżącego do podpisania wniosku przy równoczesnym wezwaniu go do jego uzupełnienia o informacje w jakim charakterze występuje p. J.K.

Na żądanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Towarzystwo przedstawiło kserokopie wniosku o udostępnienie informacji publicznej, opatrzonego datą 23 października 2015 r.

Wnioskiem tym Towarzystwo wnosiło o przekazanie na adres e-mail skanów wszystkich decyzji wydanych na podstawie art.10 ust. l ustawy o broni i amunicji przez organ w okresie[...].06.2015-[...].07.2015.

Komendant [...] Policji w odpowiedzi na skargę (stanowisko ostatecznie zmodyfikowane w piśmie organu z dnia [...] sierpnia 2016 r.) wniósł oddalenie skargi.

Argumentował, iż z treści skargi nie wynika przedmiot wniosku, który miało złożyć Towarzystwo w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nadto organ podkreślił, iż na podstawie podania daty i godziny wpływu droga elektroniczną wniosku, nie można ustalić jakiego konkretnie wniosku skarga dotyczy, albowiem w jednym dniu do organu wpływało od Towarzystwa kilkanaście wniosków. W skardze wskazano tylko dzień i godzinę wysłania emailem wniosku o udostępnienie informacji publicznej tj. [...] października 2015 r. o godzina [...], a nie na jego treść czy też tytuł emaila. Dlatego Komendant [...] Policji nie ma możliwości zidentyfikowania konkretnej sprawy, której dotyczy skarga, tym bardziej iż mogą istnieć rozbieżności ustawienia czasu w każdym komputerze. Nadto Polskie Towarzystwo [...] w okresie od [...] października 2015 r. do [...] listopada 2015 r. (13 dni) skierowało do Komendy [...] Policji 75 wniosków dotyczących udostępnienia skanów decyzji wydanych w trybie art. 10 ust. 1 ustawy o broni i amunicji.

Organ wskazał, iż w dniu [...] października 2016 r. do organu wpłynął wniosek Towarzystwa. W dniu [...] listopada 2015 r. przesłano do skarżącego emailem kopię pisma Naczelnika Gabinetu Komendy [...] Policji z dnia [...] listopada 2015 r. o przedłużeniu terminu udzielenia odpowiedzi do [...] grudnia 2015 r. W dniu [...] grudnia 2015 r. organ skierował do skarżącego w drodze elektronicznej wezwanie do wykazania szczególnego interesu publicznego oraz do uzupełnienia w terminie 7 dni od otrzymania wezwania braków formalnych poprzez wskazanie osoby uprawnionej do odbioru przesyłek. Następnie organ ponownie przekazał to wezwanie w dniu 18 grudnia 2015 r. w wersji papierowej, gdyż w dniu [...] grudnia 2015 r. Polskie Towarzystwo [...] przesłało do Komendy [...] Policji email, w którym poinformowało, że nie wyraziło zgody na doręczanie korespondencji za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Powyższe wezwanie zostało odebrane [...] grudnia 2015 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru).

W dniu [...] grudnia 2015 r. wpłynął do Komendy [...] Policji kolejny email od Polskiego Towarzystwa [...], w którym przedstawiono argumentację za udostępnieniem wnioskowanych informacji. W dniu [...] stycznia 2016 r. (data wpływu do [...] w dniu [...] stycznia 2016 r.) radca prawny B.B. przesłał stanowisko w imieniu Polskiego Towarzystwa[...]. Wskazał w nim, że [...] przygotowuje raport dotyczący praktyki administracyjnej organów policji w sprawach dostępu do broni palnej. Do pisma dołączone zostało odręczne pełnomocnictwo z dnia [...] października 2014 r., podpisane przez pana J.K., upoważniające radcę prawnego B.B. do reprezentowania Polskiego Towarzystwa [...] przed sądami administracyjnymi i powszechnymi oraz urzędami, instytucjami, osobami prawnymi i fizycznymi we wszelkich sprawach związanych z działalnością stowarzyszenia. W przesłanej korespondencji brak jednak było dokumentu, z którego wynikałaby że J.K. jest uprawniony do reprezentowania Polskiego Towarzystwa [...], a tym samym czy ma prawo udzielać skutecznie pełnomocnictwa.

Wobec powyższego w dniu [...] stycznia 2016 r. (data nadania [...] stycznia 2016 r.) skarżący został wezwany przez organ do uzupełnienia powyższego braku formalnego w terminie 7 dni od doręczenia pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. W zakreślonym przez Organ terminie nie uzupełniono ww. braków formalnych wniosku Polskiego Towarzystwa[...].

W dniu [...] lutego 2016 r. pełnomocnik wnioskodawcy (Polskiego Towarzystwa [...]) został poinformowany, że wniosek został pozostawiony bez rozpoznania.

Następnie w dniu [...] kwietnia 2016 r. [...] skierowało do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta [...] Policji (wpływ do organu [...] kwietnia 2016 r.).

Jak wynika z akt postępowania administracyjnego, Komendant [...] Policji nie mógł zakończyć prowadzonego postępowania administracyjnego z uwagi na zaistniałe po stronie skarżącego braki formalne wniosku, do uzupełnienia których został wezwany, a których nie uzupełnił.

Organ nadmienił również, iż żądane przez Towarzystwo (różnymi wnioskami o udostepnienie informacji publicznej) decyzje, dotyczą okresu od stycznia 2012 r. do [...] czerwca 2015 r., co stanowi około 1.500 decyzji znajdujących się w aktach osób fizycznych posiadających pozwolenie na broń. Akta tych spraw zlokalizowane są w przeważającej mierze w archiwum Wydziału [...] Komendy [...] Policji wśród około 30 tysięcy akt postępowań administracyjnych. Akta te archiwizowane są na podstawie stosowanego od lat systemu archiwizowania, który nie uwzględnia chronologii wydawania pozwoleń na broń. Co więcej, żądane decyzje fizycznie nie znajdują się w jednym wyodrębnionym zbiorze, podzielonym na poszczególne lata, tylko de facto są rozproszone w 30 tysiącach akt postępowań administracyjnych. Co oznacza, że każde akta trzeba fizycznie sprawdzić pod względem ich zgodności z wnioskiem skarżącego. Ponadto wyselekcjonowanie żądanych decyzji administracyjnych spośród 30 tysięcy decyzji, które następnie trzeba byłoby zeskanować i zanonimizować byłoby kompilacją szeregu czynności wykonywanych przy zaangażowaniu praktycznie wszystkich pracowników (policjantów) Wydziału [...] Komendy [...] Policji, co w praktyce doprowadziłoby do paraliżu pracy ww. Wydziału, gdyż nierealizowane byłyby ustawowe zadania nałożone na ww. komórkę organizacyjną.

Z tych przyczyn żądanych przez stronę skarżącą informacje o decyzjach dotyczących pozwolenia na broń, stanowią informacje publiczną przetworzoną. Pogląd taki znajduje potwierdzenie w ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych. Dlatego konieczne były wezwania Towarzystwa do wykazania umocowania do reprezentacji, wystosowane w trybie art. 64 Kpa., albowiem ewentualna decyzja wydana w trybie art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej albo określenie kosztów wytworzenia żądanej informacji przetworzonej, wymaga procedowania w trybie Kodeksu postępowania administracyjnego, zaś brak stosownego umocowania uniemożliwiał zastosowania tej procedury.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Na wstępie zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 119 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi niniejsza sprawa należy do kategorii spraw, które mogą zostać rozpoznane przez sąd administracyjny w trybie uproszczonym.

Skarga nie jest zasadna.

Ani z treści skargi ani z treści pisma Polskiego Towarzystwa [...] nie wynika jak była treść wniosku objętego niniejszą skargą na bezczynność. Plskie Towarzystwo[...], reprezentowane w tym postepowaniu przez radcę prawnego (a zatem zawodowego pełnomocnika) ograniczyło się w powyższym zakresie jedynie do wskazania dnia i godziny przesłanego do Komendanta [...] Policji drogą elektroniczna wniosku. W skardze wskazano w jedynie, iż wniosek został wniesiony za pośrednictwem poczty elektronicznej w dniu [...] października 2015 r. o godzinie[...].

Dlatego Komendant [...] Policji trafnie argumentował w odpowiedzi na skargę, iż do tak złożonej skargi nie potrafi się merytorycznie odnieść, albowiem czas wniesienia wniosku, wskazany w skardze nie odpowiada czasowi, w którym wniosek Towarzystwa został wniesiony do organu.

Jak wynika z pism Komendanta [...] Policji, Polskie Towarzystwo [...] w okresie od dnia [...] października 2015 r. do dnia [...] listopada 2015 r. (13 dni) skierowało do Komendy [...] Policji aż 75 wniosków dotyczących udostępnienia informacji publicznych – tak więc w jednym dniu musiało wpływać do organu po kilka wniosków. Nadto wnioski z zakresu informacji publicznej są składane do organu przez Towarzystwo od stycznia 2012 r. do [...] czerwca 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustalił, iż w aktach sprawy administracyjnej znajduje się wniosek złożony pocztą elektroniczną przez Polskie Towarzystwo [...] (adres email –[...]) do Komendanta [...]Policji (adres email – [...], który został opatrzony datą i godziną 2015-10-[...][...]. W emailu tym nie podano również tematu. Natomiast w treści tego wniosku wskazano co następuje: "Działając na podstawie art. 2 ust. l ustawy o dostępie do informacji publicznej uprzejmie prosimy o przekazanie na niniejszy adres e-mail następującej informacji: skany wszystkich decyzji wydanych na podstawie art.10 ust. l ustawy o broni i amunicji przez organ w okresie[...].06.2015-[...].07.2015."

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest to ten sam wniosek, który został wskazany przez Towarzystwo, na żądanie sądu administracyjnego. Jednakże ustalenie to wynika jedynie z działań Sądu, a nie z treści skargi.

Procedowanie w sprawach dostępu do informacji publicznej wymaga zachowania zarówno ze strony podmiotu zainteresowanego uzyskaniem danej informacji jak i podmiotu zobowiązanego do jej udostepnienia staranności w działaniu. Takiego starannego działania w redagowaniu skargi w sprawach zarzucających bezczynność wymaga się przede wszystkim od strony skarżącej, zwłaszcza gdy w postępowaniu przez sądem administracyjnym jest ona reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika, co ma miejsce w niniejszej sprawie.

Zważyć tu należy, iż Polskie Towarzystwo [...] wprost zarzuca Komendanta [...] Policji wnioskami o udostepnienie decyzji wydanych w sprawach o pozwolenie na broń (nierzadko po kilka wniosków jednego dnia), które to wnioski, co do treści, różnią się jedynie okresem wydania decyzji dotyczących pozwolenia na broń. Z tych tez względów samo Towarzystwo ma trudności z przyporządkowaniem odpowiedniego wniosku do odpowiedniej skargi. Jedynie nadawanie przez Komendanta [...] Policji tym wnioskom numerów administracyjnych porządkuje powyższy proceder.

W niniejszej sprawie wskazać należy, iż decyzje organu wydane w spawach pozwolenia na posiadanie broni stanowią informację publiczną, albowiem dokumenty te mieszą się w pojęciu informacji publicznej wskazanej w art. 1 ust. 1 i rozwiniętej przykładowo w art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Również podmiot, do którego zwróciła się skarżąca o udostepnienie informacji – Komendant [...] Policji jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznych, albowiem mieści się w kategorii podmiotów, wskazanych w art. 4 ust. 1 pkt 1powyższej ustawy.

Z tych przyczyn przedmiotowy wniosek spełnia przesłanki przedmiotowe oraz podmiotowe warunkujące stosowanie w niniejszej spawie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W niniejszej sprawie procedowanie w zakresie udostepnienia informacji publicznej w sprawie wniosku Towarzystwa z dnia [...] października 2015 r. o przedstawienie skanów wszystkich decyzji wydanych na podstawie art.10 ust. l ustawy o broni i amunicji przez organ w okresie[...].06.2015-[...].07.2015, zostało przerwane na skutek nieuzupełnienia wniosku, w zakreślonym przez organ terminie.

Do jednego z pism Towarzystwa (pismo z dnia [...] stycznia 2016 r. – wpływ do organu [...] stycznia 2016 r.) dołączone zostało odręczne pełnomocnictwo z dnia [...] października 2014 r., podpisane przez J.K., upoważniające radcę prawnego B.B. do reprezentowania Polskiego Towarzystwa[...] przed sądami administracyjnymi i powszechnymi oraz urzędami, instytucjami, osobami prawnymi i fizycznymi we wszelkich sprawach związanych z działalnością stowarzyszenia. W przesłanej korespondencji brak jednak było dokumentu, z którego wynikałaby że J.K. jest uprawniony do reprezentowania Polskiego Towarzystwa [...], a tym samym czy ma prawo udzielać skutecznie pełnomocnictwa.

Wobec powyższego, w dniu [...] stycznia 2016 r. (data nadania pisma [...] stycznia 2016 r.) Towarzystwo zostało wezwane do uzupełnienia powyższego braku formalnego w terminie 7 dni od doręczenia pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

W zakreślonym terminie nie uzupełniono braków formalnych wniosku i dlatego pismem z dnia [...] lutego 2016 r. Polskie Towarzystwo [...] został poinformowane o pozostawienie wniosku bez rozpoznania.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, trafna jest argumentacja organu, iż brak jest po jego stronie bezczynności w rozpatrywaniu przedmiotowego wniosku.

Po pierwsze, istotnie Polskie Towarzystwo [...] wniosku w powyżej opisanym zakresie nie uzupełniło.

Po drugie, żądanie uzupełnienia wniosku, było ze strony Komendant [...] Policji uzasadnione.

Sprawy z zakresu dostępu do informacji publicznej rozpatrywane są na zasadach ustanowionych w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jednakże na pewnym etapie procedowania w tego typu sprawach niezbędne zastosowanie procedury przewidzianej w Kodeksie postępowania administracyjnego. Tak będzie w przypadku wydawania decyzji (art. 16 ustawy) oraz w przypadku ustalania kosztów dodatkowych, które są niezbędne dla udostepnienia żądanej informacji (art. 15 ustawy). Również przystąpienie zawodowego pełnomocnika do sprawy administracyjnej, po stronie podmiotu zainteresowanego udostepnieniem informacji, wymaga właściwego udokumentowania pełnomocnictwa.

W niniejszej sprawie nie było oczywiste czy pełnomocnictwo to zostało udzielone przez osobę uprawnioną do reprezentowania Polskiego Towarzystwa [...]. Ustawa o dostępie do informacji publicznej w ogóle zagadnieniem pełnomocnictwa nie zajmuje się, zatem (niezależnie już od przepisów art. 15 oraz 16 tej ustawy), dla ważności tego pełnomocnictwa, w rozumieniu art. 33 Kpa, niezbędne był wykazanie, iż zostało udzielone przez osobę mającą prawo do reprezentowania Polskiego Towarzystwa [...]. Organ ma prawo badać taką okoliczność (art. 33 § 3 Kpa).

Polska procedura administracyjna w zakresie skutecznego ustanowienia pełnomocnika wymaga jedynie przedstawienie w konkretnej sprawie tego pełnomocnictwa, nawet gdyby było ono ogólne i już złożone w innych postepowaniach przez tym organem. Każda sprawa administracyjna wymaga zatem złożenia osobnego pełnomocnictwa, albo odpowiednio poświadczonego ogólnego pełnomocnictwa. W każdej też sprawie organ jest obowiązany sprawdzić, czy pełnomocnictwo to zostało właściwej udzielone. To samo dotyczy osoby podpisującej takie pełnomocnictwo za podmiot nie będący osoba fizyczną, należy wówczas wykazać prawo do reprezentacji danego podmiotu (np. wypis odpowiedniego z rejestru o reprezentacji).

W niniejszej sprawie Komendant [...] Policji miał prawo badać czy J.K. miał prawo podpisać w imieniu Polskiego Towarzystwa [...] pełnomocnictwo dla radcy prawnego B.B. Miał prawo żądać wykazania z jakiego dokumentu powyższe uprawnienie przysługiwało J.K. Dlatego dziwne i nie oparte na żadnej normie postępowania administracyjnego wydają się twierdzenia strony skarżącej, kwestionującej uprawnienia organu do takiej kontroli oraz powoływanie się przez stronę skarżącą na fakty, co do ustalenia zasad reprezentacji i udzielenia pełnomocnictwa w innych spawach.

W niniejszej sprawie, ponieważ w postępowaniu przed Komendantem [...] Policji nie doszło do wyjaśnienia kwestii ważnego podpisania pełnomocnictwa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie jest w stanie ustalić czy ustalenie tego zagadnienia dotyczyło jedynie sytuacji określonej w art. 33 § Kpa, czy też łączyło się z innymi dalszymi czynnościami planowanymi przez organ jak np. wydanie decyzji o odmowie udostepnienia informacji publicznej, czy określenie kosztów dodatkowych udostepnienia informacji.

W tym aspekcie spawy wskazać należy na możliwość połączenia przez organ wniosków Towarzystwa w jedną sprawę administracyjną, albowiem wszystkie wnioski dotyczą decyzji wydanych w sprawach pozwolenia na broń (wnioski te różnią się jedynie okresem wydania żądanych decyzji).

W tym aspekcie sprawy wskazać należy także, iż żądane wnioskami Towarzystwa decyzje, dotyczą okresu od stycznia 2012 r. do [...] czerwca 2015 r. (stan z daty odpowiedzi na skargę), co stanowi około 1.500 decyzji znajdujących się w aktach osób fizycznych posiadających pozwolenie na broń. Akta tych spraw zlokalizowane są w przeważającej mierze w archiwum Wydziału [...] Komendy [...] Policji, wśród około 30 tysięcy akt innych postępowań administracyjnych. Akta te archiwizowane są na podstawie stosowanego od lat systemu archiwizowania, który nie uwzględnia chronologii wydawania pozwoleń na broń. Co więcej, żądane decyzje fizycznie nie znajdują się w jednym wyodrębnionym zbiorze, podzielonym na poszczególne lata, tylko de facto są rozproszone w 30 tysiącach akt postępowań administracyjnych. Co oznacza, że każde akta trzeba fizycznie sprawdzić pod względem ich zgodności z wnioskiem skarżącego. Ponadto wyselekcjonowanie żądanych decyzji administracyjnych spośród 30 tysięcy decyzji, które następnie trzeba byłoby zeskanować i zanonimizować byłoby kompilacją szeregu czynności wykonywanych przy zaangażowaniu praktycznie wszystkich pracowników (policjantów) Wydziału [...] Komendy [...] Policji, co w praktyce doprowadziłoby do paraliżu pracy ww. Wydziału, gdyż nierealizowane byłyby ustawowe zadania nałożone na ww. komórkę organizacyjną.

Dlatego, być może, mając na uwadze powyższe okoliczności, organ zmierzał do uznania żądanych informacji za przetworzone, albowiem w prostej formie ich nie posiada, zaś ich wyszukanie będzie wymagało znacznego czasu i zaangażowania pracowników administracyjnych.

W ramach niniejszego postępowania o bezczynność, nie jest konieczne wyjaśnienie czy wezwanie do uzupełnienia wniosku poza czysto proceduralną przyczyną było niezbędne także i do dalszych konkretnych czynności (art. 15 albo 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Jedyną przyczyną, która uniemożliwiła procedowanie organu w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej było niewykonanie przez Polskie Towarzystwo [...] wezwania do uzupełninia wniosku o niezbędne elementy wynikające z art. 33 Kpa, a dotyczące zagadnienia czysto proceduralnego (właściwego umocowania pełnomocnika), a nie zagadnienia z zakresu ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Po otrzymaniu przedmiotowego wniosku, organ (e-mail z dnia [...] listopada 2015 r.) zakreślił termin do udzielenia odpowiedzi do [...] grudnia 2015 r. i w dniu [...] grudnia 2015 r. organ wezwał Towarzystwo do wykazania szczególnego interesu społecznego w udostępnieniu żądaniej informacji.

W aktach niniejszej spawy znajduje się pismo Polskiego Towarzystwa [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. wyjaśniające cel, dla którego Towarzystwo żąda udostępnienia żądanych decyzji (wyjaśnienie szczególnego interesu społecznego).

Natomiast wcześniej (pismo z dnia [...] grudnia 2015 r.), Towarzystwo nie wyraziło zgody na przesyłanie pism drogę elektroniczna, pomimo, iż wcześniej w tej formie korespondowało z organem. Jest oczywiste, iż takie stanowisko Towarzystwa w sposób istotny przedłużyło załatwianie sprawy.

Niniejsza sprawa dotyczy bezczynności organu w udostepnieniu informacji publicznej.

Jednakże stan faktyczny niniejszej spawy wskazuje, iż procedowanie w sprawie udostepnienia informacji publicznej zostało przerwane nie przez Komendanta [...] Policji, ale przez Polskie Towarzystwo [...], poprzez niewykonanie zobowiązania w zakresie czysto proceduralnym.

W niniejszej sprawie brak jest przesłanek aby bezczynność w załatwianiu niniejszej sprawy zarzucić organowi, skoro sam skarżący nie wykonał wezwania do uzupełnienia wniosku.

Dlatego, mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.