Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 886/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-03-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 88
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. D. i W. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 września 2015 r. Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie podziału nieruchomości postanawia: odrzucić wniosek skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

W dniu 9 listopada 2015 r. R. i W. D. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania R. D. od decyzji Burmistrza Gminy Ż. z dnia 31.12.2014 r. dotyczącej podziału nieruchomości.

Ponieważ skarga została wniesiona bezpośrednio do Sądu, w dniu 13 listopada 2015 r. Sąd przesłał skargę według właściwości do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2015 r., sygn. akt III SA/Gd 886/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę R. i W. D. z dnia 9 listopada 2015 r., z uwagi na wniesienie jej po terminie. Skarżący zostali poinformowani o prawie wniesienia zażalenia na postanowienie, z czego nie skorzystali. W konsekwencji postanowienie o odrzuceniu skargi stało się prawomocne od dnia 21 stycznia 2016 r.

Pismem nadanym w dniu 23 lutego 2016 r. R. i W. D. wnieśli do Sądu pismo zatytułowane "zażalenie o przywrócenie terminu" z załączoną skargą na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 września 2015 r. sygn. akt [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania R. D. od decyzji Burmistrza Gminy Ż. z dnia 31.12.2014 r. dotyczącej podziału nieruchomości. Wniosek i skarga zostały skierowane do Sądu.

Inny egzemplarz skargi i wniosku o przywrócenie terminu, skierowany za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego zarejestrowany został jako nowa sprawa za nr sygn. akt IIISA/Gd 93/16 tut. Sądu i sprawa jest w toku rozpoznawania.

W sprawie niniejszej R. i W. D. powołali w "zażaleniu - wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi" art. 87 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze, zm.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze, zm., dalej jako p.p.s.a.).

Na wstępie podkreślenia wymaga, że skarżący, po odrzuceniu skargi na konkretny akt administracyjny - a więc w sytuacji, gdy nie doszło w ogóle do merytorycznego rozpoznania sprawy przez Sąd - mogą ponownie wnieść skargę na ten sam akt administracyjny. Skarga taka nie jest niedopuszczalna. Istotne jest jednak to, że podlega ona badaniu przez Sąd pod względem dochowania wymogów formalnych na takich samych zasadach jak każda inna skarga – w tym również pod kątem tego, czy została wniesiona w terminie. Takiemu samemu badaniu podlega wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Skarżący złożyli kolejno dwie skargi na ten sam akt prawny tj. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 września 2015 r. nr [...]. Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2015 r., sygn. akt III SA/Gd 886/15 Sąd odrzucił skargę R. i W. D. na ww. postanowienie z uwagi na wniesienie skargi po terminie.

Jako dzień wniesienia skargi przyjęto 13 listopad 2015 r. tj. datę przesłania skargi według właściwości do SKO. Skarga ta została bowiem nieprawidłowo skierowana przez skarżących bezpośrednio do Sądu, a nie za pośrednictwem organu, który wydał skarżone postanowienie.

Kolejna skarga R. i W. D. na ww. postanowienie została wniesiona na pośrednictwem SKO w dniu 4 stycznia 2016 r. i została zarejestrowana przez Sąd pod sygn. akt III SA/Gd 93/16 jako odrębna skarga tych samych skarżących na postanowienie SKO z dnia 30 września 2015 r. nr [...].

Przepis art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi - w myśl art. 87 § 3 p.p.s.a. - wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.). Dodać przy tym należy, że wniosek ulega odrzuceniu, jeżeli już z samej jego treści wynika, że określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. termin, który biegnie od daty ustania przyczyny uchybienia, nie został dochowany.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi nie została w ogóle przez skarżących określona, przy czym skarżący nie kwestionują ani daty doręczenia skarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego ani daty doręczenia skarżącym postanowienia tut. Sądu z dnia 18 grudnia 2015 r. odrzucającego skargę z uwagi na jej spóźnienie.

Skoro więc z treści samego "wniosku-zażalenia o przywrócenie terminu do wniesienia skargi" wynika, iż skarżący nie kwestionują faktu doręczenia im w/w dokumentów, zawierających prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia środków zaskarżenia, to należało przyjąć, iż złożenie w dniu 23 lutego 2016 r. kolejnego wniosku o przywrócenie terminu nastąpiło ze znacznym uchybieniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.

Z tych względów wniosek skarżących z dnia 23 lutego 2016 r. jako spóźniony należało odrzucić na podstawie art. 88 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.