Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1032/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6323 Zezwolenie i cofnięcie zezwolenia na prowadzenie domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 67-69, art. 130 ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 930
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - tekst jednolity
article: art. 7, 77 § 1, 107 § 1 i 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) Sędziowie WSA Magdalena Durzyńska WSA Marta Kołtun-Kulik Protokolant sekretarz sądowy Tomasz Noske po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi D. W. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za prowadzenie domu pomocy społecznej bez zezwolenia oddala skargę


UZASADNIENIE

Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, po rozpatrzeniu odwołania D. W., decyzją z dnia [...] maja 2016 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2016 r., nr [...],o nałożeniu na D. W., wykonującą działalność gospodarczą pod firmą [...], kary pieniężnej w wysokości [...] zł za wykonywanie bez zezwolenia działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, z siedzibą w [...] przy ul. [...].

Decyzja Ministra została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W związku z uzyskaniem informacji o prowadzeniu bez zezwolenia placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku pod nazwą [...] z siedzibą w [...] przy ul. [...],[...], Wojewoda [...] w dniu [...] czerwca 2015 r. skierował pismo na ww. adres, w którym wezwał do niezwłocznego uregulowania sytuacji prawnej wykonywanej działalności gospodarczej. Ponadto poinformował o obowiązku posiadania zezwolenia wojewody na prowadzenie tego rodzaju działalności oraz o warunkach uzyskania takiego zezwolenia, określonych w ustawie o pomocy społecznej oraz o karach pieniężnych za prowadzenie placówki bez zezwolenia.

W odpowiedzi na powyższe pismo w dniu [...] czerwca 2015 r. D. W. osobiście stawiła się w siedzibie [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...] i oświadczyła, że placówkę całodobowej opieki nad osobami niepełnosprawnymi, przewlekle chorymi lub osobami w podeszłym wieku w ramach działalności gospodarczej prowadzi od [...] 2015 r. Poinformowała, że podjęła już działania zmierzające do uzyskania wymaganego zezwolenia, a w chwili obecnej trwają czynności związane z przekwalifikowaniem budynku na potrzeby kat. [...] załącznika do ustawy Prawo budowlane. Strona wskazała również, iż postępowanie związane z uzyskaniem zezwolenia postara się zakończyć najpóźniej do końca sierpnia 2015 r.

W dniu [...] lipca 2015 r. upoważniony zespół inspektorów Wydziału Polityki Społecznej [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...] przeprowadził w placówce w [...] przy ul. [...] kontrolę doraźną, podczas której ustalił, że ww. placówka faktycznie zapewnia całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym i osobom w podeszłym wieku. W dniu kontroli w placówce przebywało [...] kobiet w wieku od [...] lat do [...], w większości cierpiących na choroby wieku podeszłego m.in. [...]. Wśród osób przebywających w placówce były [...] osoby leżące, jedna osoba na wózku inwalidzkim, [...] poruszające się przy pomocy chodzika, [...] osób wymagało stosowania pieluchomajtek. Podczas kontroli ustalono również, iż w godzinach 8.00 - 18.00 usługi opiekuńcze świadczą [...] opiekunki, a w porze nocnej od godz. 18.00 do 8.00 rano opiekę sprawuje T. W. – [...]. Prowadzenie przez D. W. działalności gospodarczej polegającej na zapewnianiu całodobowej opieki osobom w podeszłym wieku, przewlekle chorym oraz niepełnosprawnymi potwierdza również informacja z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, gdzie wśród wykonywanej działalności gospodarczej wpisana jest - zgodnie z kodem [...]. Pomoc społeczna z zakwaterowaniem dla osób w podeszłym wieku i osób niepełnosprawnych. Z przeprowadzonej kontroli został sporządzony protokół, który w dniu w dniu [...] lipca 2015 r. został podpisany przez D. W.

Pismem z dnia [...] września 2015 r. Wojewoda [...] wystąpił do Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w [...] oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z prośbą o przeprowadzenie czynności kontrolnych w placówce przy ul. [...] w [...] w celu sprawdzenia spełniania przez placówkę wymogów określonych właściwymi przepisami.

W odpowiedzi na powyższe pisma, w dniu [...] września 2015 r. do [...] Urzędu Wojewódzkiego wpłynęło pismo Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] informujące o dotychczasowym braku nadzoru sanitarnego nad wskazaną placówką i planowanej w najbliższym możliwym terminie kontroli sanitarnej w placówce. W dniu [...] września 2015 r., wpłynęło natomiast pismo Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w [...] informujące o przygotowaniach do kontroli wskazanej placówki w zakresie przestrzegania przepisów przeciwpożarowych i w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w powyższym zakresie podjęciu stosownych działań zgodnie z właściwością.

Pismem z dnia [...] września 2015 r. D. W. poinformowała Wojewodę [...] o podjętych przez siebie działaniach związanych z uzyskaniem zezwolenia m.in. o przygotowaniu wstępnych projektów przebudów obiektu, uzgodnionych z "technologiem od spraw żywienia i strażą pożarną" w celu uzyskania zaświadczenia potwierdzającego możliwość użytkowania obiektu określonego w kategorii [...]. Ponadto strona podniosła, że przewidywany termin zakończenia prac projektowych to koniec września 2015 r. Kolejnym pismem z dnia [...] października 2015 r. D. W. wskazała na obecny stan projektu przebudowy obiektu oraz planowanej przebudowie olejowego systemu grzewczego na system zasilany gazem.

W dniu [...] listopada 2015 r. upoważniony zespól inspektorów Wydziału Polityki Społecznej [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...] ponownie przeprowadził kontrolę doraźną placówki w zakresie bieżącego poziomu świadczonych usług socjalno-bytowych i przestrzegania praw mieszkańców. Kontrola potwierdziła, że nadal w placówce D. W. prowadzi działalność gospodarczą polegająca na zapewnianiu całodobowej opieki osobom w podeszłym wieku, przewlekle chorym oraz niepełnosprawnym W dniu kontroli w placówce przebywało [...] kobiet w wieku od [...] do [...] lat, w tym: [...] osoby leżące, [...] osoby na wózku inwalidzkim, [...] osób wymagających pieluchomajtek. Podczas kontroli w pomieszczeniu kuchennym trwały prace związane z przystosowaniem pomieszczenia do zapewnienia bezpieczeństwa żywności i żywienia. Protokół z przeprowadzonej kontroli został podpisany bez zastrzeżeń przez D. W. w dniu [...] listopada 2015 r., która ponownie została pouczona o konsekwencjach prowadzenia tego rodzaju placówki bez zezwolenia. Pismem z dnia [...] listopada 2015 r. D. W. po raz kolejny poinformowała Wojewodę [...] o podejmowanych działaniach w celu legalizacji działalności.

Biorąc pod uwagę ustalenia dokonane podczas dwóch kontroli w placówce w miesiącu lipcu i listopadzie 2015 r. Wojewoda dniu [...] listopada 2015 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie nałożenia kary za prowadzenie placówki całodobowej opieki nad osobami w podeszłym wieku, przewlekle chorymi oraz niepełnosprawnymi bez zezwolenia, o jakim mowa w art. 130 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2016 r. poz. 930 ze zm., dalej powoływana jako u.p.s.).

W ramach trwającego postępowania, Wojewoda [...] po raz kolejny w dniach od [...]do [...] grudnia 2015 r. przeprowadził w placówce przy ul. [...] w [...] kontrolę doraźną w zakresie bieżącego poziomu świadczonych usług socjalno-bytowych przestrzegania praw mieszkańców. Protokół z przeprowadzonej kontroli został podpisany bez zastrzeżeń przez D. W. w dniu [...] grudnia 2015 r. Kontrola ponownie wykazała, że w placówce zapewniana jest całodobowa opieka [...] osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym i osobom w podeszłym wieku. W budynku placówki trwały, tak jak podczas poprzedniej kontroli, prace adaptacyjne pomieszczeń kuchennych.

W dniu [...] grudnia 2015 r. do Wojewody [...] wpłynęło pismo strony z dnia [...] grudnia 2015 r. informujące, iż zgodnie z zaleceniem Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. Strona podjęła niezwłocznie działania zmierzające do uzyskania wymaganego zezwolenia do prowadzenia placówki zapewniającej całodobowa opiekę osobom w podeszłym wieku, przewlekle chorymi oraz niepełnosprawnymi. W ocenie D. W. podjęcie przez nią czynności zmierzających do uzyskania zezwolenia na prowadzenia tego rodzaju placówki powinno skutkować umorzeniem postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary za prowadzenie placówki bez zezwolenia na zasadzie określonej w art. 105 w związku z art. 9 k.p.a., z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Strona wskazała również, iż zalecenia dotyczące zalegalizowania działalności zostały wystosowane do Strony [...] czerwca 2015 r. a postępowanie w sprawie nałożenia kary zostało wszczęte zaledwie po upływie 6 miesięcy. W ocenie Strony powyższe działanie organu stoi w sprzeczności z zasadami procedury administracyjnej określonej w art. 7 i 8 k.p.a. W ocenie D. W. powinna mieć ona rok na dostosowanie placówki do wymogów wskazanych w ustawie o pomocy społecznej tak jak ma to miejsce w przypadku podmiotów o których mowa w art. 153 ustawy o pomocy społecznej.

W dniu [...] grudnia 2015 r. Wojewoda [...] wystąpił do Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w [...] z prośbą o przekazanie wyników przeprowadzonych czynności kontrolno-rozpoznawczych w zakresie przestrzegania przepisów przeciwpożarowych w placówce. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. Komendant Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w [...], poinformował o wynikach przeprowadzonych czynności kontrolno-rozpoznawczych w placówce. W piśmie wskazano, że w budynku mieszkalnym jednorodzinnym usytuowanym w [...] przy ul. [...] D. W. świadczy usługi opiekuńcze dla [...] osób w wieku od [...] do [...] lat. Ponadto, wskazano że w przypadku zamiaru D. W. kontynuacji prowadzenia działalności konieczne jest podjęcie przez Stronę wskazanych działań w zakresie zmiany sposobu użytkowania budynku jednorodzinnego na budynek domu opieki nad osobami starszymi, w którym przebywają osoby o ograniczonej zdolności poruszania się stosownych pozwoleń na użytkowanie budynku jako domu opieki nad osobami starszymi.

W dniu [...] stycznia 2016 r. do Wojewody [...] wpłynęło pismo Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. z informacją, iż placówka nie była do tej pory objęta stosownym nadzorem sanitarnym. W piśmie wskazano ponadto, iż w dniu [...] grudnia 2015 r. Strona złożyła wniosek o zatwierdzenie zakładu i wpis do rejestru zakładów podlegających urzędowej kontroli organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej. W wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, że placówka nie spełnia wymagań określonych w Rozporządzeniu [...] w sprawie higieny środków spożywczych niezbędnych do uzyskania zatwierdzenia, o które wnioskowała Strona. Poinformowano także, że po usunięciu stwierdzonych nieprawidłowości placówka będzie spełniała wymagania prawa żywnościowego niezbędne do wydania decyzji o zatwierdzeniu zakładu.

W związku z powyższym w dniu [...] stycznia 2016 r. Wojewoda skierował do D. W. kolejne pismo w którym poinformował ją, iż uzyskano kolejne dowody potwierdzające, że nadal w placówce jest prowadzona działalność w ramach której zapewniana jest całodobowa opieka nad osobami w podeszłym wieku, przewlekle chorymi oraz niepełnosprawnymi. W dniu [...] lutego 2016 r. Wojewoda [...] wystosował do strony kolejne pismo, w którym pouczono stronę o prawie do zapoznania się z aktami sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii i odpisów oraz wypowiedzenia się odnośnie zawartych w nich dokumentów. Pismem z dnia [...] lutego 2016 r. strona ponownie przedstawiła przytoczone uprzednio okoliczności wskazujące na niemożność nałożenia na stronę przedmiotowej kary pieniężnej.

W związku z ustaleniami prowadzonego postępowania administracyjnego Wojewoda [...] w dniu [...] marca 2016 r. wydał decyzję, w której nałożył na D. W. karę pieniężną w wysokości [...] zł za prowadzenie bez zezwolenia wojewody placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom w podeszłym wieku, przewlekle chorym oraz niepełnosprawnym pod nazwą "[...] przy ul. [...],[...].

Odwołanie od powyższej decyzji Wojewody wniosła D. W., zarzucając organowi: a) naruszenie prawa materialnego tj. art. 131 ust. 2 u.p.s. poprzez niezastosowanie miarkowania kary pieniężnej i nieuwzględnienie przy wymiarze kary społecznej szkodliwości stwierdzonych uchybień; b) naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. w zw. z art. 9 k.p.a. poprzez wymierzenie kary pieniężnej pomimo dostosowania się przez stronę do zaleceń Wojewody [...] i niezwłocznego podjęcia działań zmierzających do uzyskania zezwolenia na prowadzenie przedmiotowej działalności gospodarczej; c) naruszenie art. 38 w zw. z art. 68 ust. 3 w zw. z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP poprzez nałożenie na stronę realizującą wartości konstytucyjne kary pieniężnej i narażanie osób starszych i niedołężnych przebywających w prowadzonej przez stronę placówce na eksmisję z tego ośrodka bez zapewnienia im alternatywnego miejsca pobytu; d) błąd w ustaleniach faktycznych co do okoliczności mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy poprzez błędne przyjęcie, iż polecenie "podjęcia niezwłocznych działań zmierzających do uzyskania wymaganego zezwolenia" oznacza tylko złożenie przez stronę wniosku ze wszystkimi wymaganymi dokumentami o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie przedmiotowej działalności gospodarczej.

Odwołująca wniosła o uchylenie kwestionowanej decyzji Wojewody i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Minister Rodziny Pracy i Polityki Społecznej, po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] maja 2016 r., utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2016 r., uznając ją za prawidłową. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 67 ust. 1 u.p.s. działalność gospodarcza w zakresie prowadzenia placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku może być prowadzona po uzyskaniu zezwolenia wojewody. Wymóg uzyskania zezwolenia wynika z troski ustawodawcy o poziom usług świadczonych przez powyższe placówki i konieczność ochrony praw osób w nich przebywających. Ograniczenie działalności gospodarczej przez wprowadzenie wymogu uzyskania zezwolenia dopuszcza Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 22. Zgodnie ze wskazanym przepisem, ograniczenie wolności działalności gospodarczej jest dopuszczalne tylko w drodze ustawy i tylko ze względu na ważny interes publiczny. W celu uzyskania zezwolenia na prowadzenie tego rodzaju działalności, strona zobowiązana jest do złożenia stosownego wniosku wraz z wymaganymi dokumentami. Wojewoda wydaje zezwolenie, jeśli podmiot o nie występujący: a) spełnia warunki określone w ustawie o pomocy społecznej; b) spełnia standardy o których mowa w art. 68 ww. ustawy; c) przedstawi: wniosek o zezwolenie, dokumenty potwierdzające tytuł prawny do nieruchomości, na której jest usytuowany dom, zaświadczenie właściwego organu potwierdzające możliwość użytkowania obiektu określonego w kategorii [...] załącznika do ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 293 t.j.); d) koncepcję prowadzenia placówki, e) informację o sposobie finansowania placówki i niezaleganiu z płatnościami wobec urzędu skarbowego i składkami do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych; f) informację z Krajowego Rejestru Karnego o niekaralności osoby, która będzie kierowała placówką i zaświadczenie, że ze względu na stan zdrowia jest ona zdolna do prowadzenia placówki.

Minister Pracy, Rodziny i Polityki Społecznej podniósł, że przepisy u.p.s. wyliczają w sposób enumeratywny wymogi po spełnieniu których wojewoda wydaje zezwolenie. Zatem podmiot prowadzący placówkę, która nie spełnia wskazanych wymogów nie uzyskuje zezwolenia na prowadzenie tego rodzaju działalności gospodarczej. Jednocześnie decyzja o wydaniu lub braku zezwolenia na prowadzenie placówki nie jest tzw. decyzją uznaniową organu lecz zależy od spełnienia wymogów określonych w przepisach. Zgodnie zaś z art. 130 ust. 2 pkt 2 u.p.s., kto bez zezwolenia prowadzi placówkę zapewniająca całodobową opiekę osobom w podeszłym wieku, przewlekle chorym lub niepełnosprawnym, w której przebywa więcej niż 10 osób - podlega karze pieniężnej w wysokości 20.000 zł.

W ocenie organu odwoławczego z materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, m. in. z protokołów kontroli przeprowadzonych w placówce w dniach [...] lipca 2015 r., [...] listopada 2015 r., [...] grudnia 2015 r., pisma Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., pisma Państwowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., informacji z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, oraz samych oświadczeń Strony z dnia [...] czerwca, [...] września, [...] października, [...] listopada, [...] grudnia 2015 r. oraz z [...] lutego 2016 r. w których m.in. wskazuje, iż czyni starania w przedmiocie uzyskania pozwolenia na prowadzenia placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom w podeszłym wieku, przewlekle chorym oraz niepełnosprawnym wynika, iż w kontrolowanej placówce jest prowadzona działalność o charakterze całodobowej, z zakwaterowaniem, opieki nad osobami w podeszłym wieku, przewlekle chorymi oraz niepełnosprawnymi, a podmiot prowadzący placówkę – D. W. nie posiada wymaganego prawem zezwolenia.

Zdaniem Ministra Pracy, Rodziny i Polityki Społecznej przepis art. 130 ust. 2 u.p.s. jest jasny, a jego treść nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Celem tego przepisu jest bowiem doprowadzenie do takiej sytuacji, w której podmiot prowadzący placówkę bez zezwolenia zaprzestaje jej dalszego prowadzenia lub przywraca stan zgodny z obowiązującymi przepisami uzyskując owe zezwolenie. Podmiot zatem chcący prowadzić działalność gospodarczą, w ramach której prowadziłby placówkę całodobowej opieki nad osobami w podeszłym wieku, przewlekle chorymi lub niepełnosprawnymi najpierw winien stworzyć odpowiednie warunki wymagane przepisami prawa, tj. aby budynek w którym będzie mieścić się placówka spełniał standardy np. w zakresie usług socjalno-bytowych, potem uzyskać zezwolenie wojewody, a na końcu przyjmować mieszkańców. Sytuacja w której podmiot najpierw umieszcza osoby w swojej placówce, potem podejmuje czynności zmierzające do poprawienia mieszkańcom warunków poprzez podjęcie prac modernizacyjnych, a na końcu występuje z wnioskiem o uzyskanie zezwolenia jest wielce niekorzystna. W opinii Ministra to m.in. przeciwdziałaniu właśnie takim sytuacjom służyło wprowadzenie obowiązku uzyskania zezwolenia, a treść art. 67 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, zgodnie z którym działalność gospodarcza w zakresie prowadzenia placówki może być prowadzona po uzyskaniu zezwolenia wojewody jest jasna i nie wymaga żadnych zabiegów interpretacyjnych. Najpierw podmiot uzyskuje zezwolenie wojewody potem rozpoczyna prowadzenie działalności gospodarczej.

Odnosząc się do zarzutu strony dotyczącego naruszenia przez Wojewodę [...] art. 7 i 8 k.p.a. poprzez wymierzenie kary pomimo, iż strona zastosowała się do zaleceń Wojewody [...] i niezwłocznie podjęła kroki zmierzające do uzyskania zezwolenia, Minister wyjaśnił, iż z uwagi na przedmiot postępowania ta okoliczność nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Zgodnie z treścią art. 130 ust. 2 u.p.s. kto bez zezwolenia prowadzi placówkę zapewniającą opiekę (...) podlega karze pieniężnej w wysokości (...). Przesłanką zatem wymierzenia kary jest stwierdzenie, że podmiot prowadzi działalność gospodarczą polegającą na zapewnieniu całodobowej opieki i nie posiada zezwolenia. W ocenie Ministra w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że D. W. prowadzi taką działalność i nie posiada zezwolenia. Ponadto czym innym jest postępowanie administracyjne w sprawie nałożenia kary za prowadzenie takiej działalności bez zezwolenia, w którym to organ ma obowiązek ustalić, czy dany podmiot taką działalność prowadzi i czy posiada odpowiednie zezwolenie, a czym innym postępowanie w sprawie uzyskania zezwolenia, w którym organ ustala, czy dany podmiot, który złożył odpowiedni wniosek spełnia wszystkie wymagane przepisami prawa standardy, aby mógł uzyskać zezwolenie. Są to dwa odrębne, niezależneod siebie postępowania, których przedmiot jest zupełnie inny. Zatem organ I instancji w piśmie do strony z dnia [...] czerwca 2015 r. zalecając podjęcie kroków dotyczących zalegalizowania działalności poinformował jedynie stronę o okolicznościach, o których powinna była wiedzieć jako przedsiębiorca prowadzący profesjonalną działalność gospodarczą.

Z kolei w odpowiedzi na zarzut dotyczący naruszenia prawa materialnego, tj. art. 131 ust. 2 u.p.s. poprzez niezastosowanie miarkowania kary pieniężnej i nieuwzględnienie przy wymiarze kary społecznej szkodliwości stwierdzonych uchybień, organ odwoławczy podkreślił, iż miarkowaniu podlega jedynie kara wskazana w art. 130 ust. 1 u.p.s., a więc kara za brak realizacji zaleceń pokontrolnych. Kara pieniężna o jakiej mowa w art. 130 ust. 2 u.p.s. wymierzona D. W. w niniejszym postępowaniu, w zależności od ilości osób przebywających w placówce wynosi odpowiednio 10.000 zł bądź 20.000 zł. Jej wysokość jest stała i niezależna od rozmiaru prowadzonej działalności, stopnia, liczby i społecznej szkodliwości stwierdzonych uchybień. Natomiast z protokołów kontroli przeprowadzanych w przedmiotowej placówce wynika, iż przebywa [...] osób, wobec czego nałożona kara wynosi odpowiednio [...]zł. Przy czym, zdaniem organu II instancji, Wojewoda [...] w sposób właściwy wyjaśnił wszystkie okoliczności faktyczne, które pozwoliły na właściwe zastosowanie normy ww. przepisu. Po analizie materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie, organ odwoławczy nie znalazł bowiem podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji lub przekazania sprawy temu organowi do ponownego rozpatrzenia. W konsekwencji Minister Pracy, Rodziny i Polityki Społecznej uznał decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2016 r. za prawidłową.

Skargę na decyzję Ministra Rodziny Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła D. W. Skarżąca zarzuciła ww. decyzji: Zaskarżonej decyzji zarzuciła: 1) naruszenie prawa materialnego tj. art. 131 ust. 2 u.p.s. poprzez niezastosowania miarkowania kary pieniężnej i nieuwzględnienie przy wymiarze wysokości orzeczonej kary społecznej szkodliwości stwierdzonych uchybień; 2) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. w zw. z art. 9 k.p.a., poprzez wymierzenie kary pieniężnej pomimo dostosowania się przez stronę do zaleceń Wojewody [...] i niezwłocznego podjęcia działań zmierzających do uzyskania zezwolenia na prowadzenie przedmiotowej działalności gospodarczej; 3) naruszenie art. 38 w zw. z art. 68 ust. 3 w z art. 8 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. 1997, nr 78, poz. 483) poprzez nałożenie na stronę realizującą wartości konstytucyjne (wskazane w przedmiotowych przepisach) kary pieniężnej i narażanie osób starszych i niedołężnych przebywających w prowadzonej przez stronę placówce na eksmisję z tegoż ośrodka bez zapewnienia im alternatywnego miejsca pobytu; 4) błąd w ustaleniach faktycznych co do okoliczności mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy poprzez błędne przyjęcie, iż polecenie "podjęcia niezwłocznych działań zmierzających do uzyskania wymaganego zezwolenia" oznacza tylko złożenie przez stronę wniosku ze wszystkimi wymaganymi dokumentami o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie przedmiotowej działalności gospodarczej.

W związku z powyższym skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji i zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania,w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Minister Rodziny Pracy i Polityki Społecznej wniósł jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

| Skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji, nie naruszają prawa. |

|Prowadzenie placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku uregulowane |

|jest w przepisach art. 67-69 u.p.s. Zgodnie z art. 67 ust. 1 u.p.s. działalność gospodarcza w zakresie prowadzenia omawianej placówki, |

|może być prowadzona po uzyskaniu zezwolenia wojewody, które wydawane jest po spełnieniu warunków określonych w art. 67 ust.1|

|i 2 u.p.s. Konsekwencją prowadzenia placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w |

|podeszłym wieku bez wymaganego zezwolenia wojewody, jest z kolei nałożenie na podmiot prowadzący taką placówkę kary pieniężnej, określonej|

|w art. 130 ust. 2 u.p.s., której wysokość uzależniona jest od ilości osób przebywających w placówce. |

|Podkreślenia wymaga, że decyzja wydana na podstawie art. 130 ust. 2 u.p.s. nie jest decyzją uznaniową. W przypadku stwierdzenia |

|wystąpienia przesłanek określonych w tym przepisie, właściwy organ zobowiązany jest nałożyć na podmiot prowadzący placówkę karę pieniężną,|

|w ściśle określonej przez ustawodawcę wysokości. Nie budzi przy tym wątpliwości Sądu, że jedyną okolicznością warunkującą nałożenie takiej|

|kary pieniężnej, jest faktyczne prowadzenie placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom|

|w podeszłym wieku, bez wymaganego zezwolenia. |

|Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że zgromadzony w sprawie w materiał dowodowy |

|uzasadniał nałożenie na skarżącą kary pieniężnej [...]. Spełniona została bowiem przesłanka prowadzenia przez skarżącą placówki |

|zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku pod firmą [...], bez wymaganego |

|prawem zezwolenia wojewody, na prowadzenie placówki tego typu. |

|W ocenie Sądu, w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, nie budzi wątpliwości charakter usług świadczonych w przedmiotowej placówce |

|oraz świadczenie ich bez wymaganego zezwolenia. |

|Wskazać należy, że stosownie do art. 68 ust. 1 u.p.s. opieka w placówce zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, |

|przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku polega na świadczeniu przez całą dobę usług: 1) |

|opiekuńczych zapewniających: a) udzielanie pomocy w podstawowych czynnościach życiowych, b) pielęgnację, w tym pielęgnację w czasie |

|choroby, c) opiekę higieniczną, |

|d) niezbędną pomoc w załatwianiu spraw osobistych, e) kontakty z otoczeniem; 2) bytowych zapewniających: a) miejsce |

|pobytu,b) wyżywienie, c) utrzymanie czystości. |

|Ustalony przez organy stan faktyczny sprawy, potwierdza w ocenie Sądu, prawidłowość stanowiska przyjętego przez nie za podstawę decyzji o |

|wymierzeniu kary pieniężnej, że w prowadzonej przez skarżącą placówce świadczona była całodobowa opieka osobom niepełnosprawnym, |

|przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego, przede wszystkim z protokołów kontroli |

|przeprowadzonych w placówce w dniu [...] lipca 2015 r., [...] listopada 2015 r.oraz [...] grudnia 2015 r., pisma Komendanta Powiatowego |

|Państwowej Straży Pożarnej w [...], Państwowego Inspektora Sanitarnego w [...], informacji z Centralnej Ewidencji i |

|Informacji o Działalności Gospodarczej oraz z kilkukrotnie składanych wyjaśnień strony, wynika, że w placówce tej przebywało [...] osób w |

|wieku od [...] do [...] lat , w większości cierpiących na choroby wieku podeszłego min. [...], przez co osoby te wymagały faktycznie całodobowej|

|opieki. Wśród mieszkańców były również osoby leżące, osoba poruszająca się przy pomocy wózka inwalidzkiego, [...] poruszające się przy |

|pomocy chodzika. |

|Prowadzenie omawianej placówki bez zezwolenia skutkować musiało zatem, jak uczynił to w niniejszej sprawie Wojewoda [...], nałożeniem na |

|skarżącą kary pieniężnej w wysokości [...] zł, o której mowa w [...]. |

|Wbrew przy tym zarzutom skargi, postępowanie w niniejszej sprawie prowadzone zostało zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania |

|administracyjnego. Kontrola w przedmiotowej placówce przy ul. [...] przeprowadzona została zgodnie z unormowaniami |

|zawartymi w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 23 marca 2005 r. w sprawie nadzoru i kontroli w pomocy społecznej |

|(Dz. U. Nr 61 poz. 543 ze zm.), a skarżąca podpisała protokoły z przeprowadzonej kontroli bez zastrzeżeń. W wyniku przeprowadzonej |

|kontroli stwierdzono, że placówka nie spełnia wymagań określonych w Rozporządzeniu (WE) 852/2004 w sprawie higieny środków spożywczych |

|niezbędnych do uzyskania zatwierdzenia – zezwolenia na działanie placówki. |

|Podkreślenia zdaniem Sądu wymaga, że przedmiotową działalność, z którą wiąże się odpowiedzialność za bezpieczeństwo, zdrowie i życie |

|ludzkie skarżąca rozpoczęła bez wymaganego prawem zezwolenia, w warunkach budynku jednorodzinnego, niedostosowanego do potrzeb osób |

|starszych, wymagających całodobowej opieki, o ograniczonej zdolności poruszania się. Podkreślenia wymaga, że w |

|przypadku prowadzenia tego typu placówki, istnieje konieczność zagwarantowania w niej standardu określonego w art. 68 i art. 68a u.p.s. Z |

|powyższego wynika, że organy orzekające w sprawie wnikliwie i wszechstronnie rozpatrzyły stan faktyczny sprawy (art. 7 i |

|art. 77 § 1 k.p.a.), szczegółowo wyjaśniły motywy, jakimi kierowały się przy rozstrzyganiu tej sprawy oraz uzasadniły swoje orzeczenie |

|(art. 107 § 1 i 3 k.p.a.). |

|Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu|

|przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) orzekł, jak w sentencji. |

| | |