Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 276/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-04-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: pozostawiono wniosek bez rozpoznania
Powołane przepisy: article: art. 49
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. D. z dnia 23 lutego 2009 r. sprecyzowanego pismem z dnia 8 kwietnia 2009 r. w przedmiocie prowadzenia postępowania administracyjnego przez organy nadzoru budowlanego postanawia: pozostawić wniosek bez rozpoznania


UZASADNIENIE

W dniu 2 lutego 2009 r. M. D. złożyła do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. pismo nazwane zażaleniem, dotyczące rozbiórki nielegalnie wybudowanej płyty [...] w odległości 3 metrów od budynku wnioskodawczyni, sprawy zakończonej w postępowaniu administracyjnym ostateczną decyzją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 1 grudnia 2008 r. znak [...], na którą M. P. i A. P. wnieśli skargę i sprawę zarejestrowano pod sygnaturą II SA/Kr 276/09.

W piśmie tym wnioskodawczyni przedstawiła skrótowo dotychczasowy przebieg postępowania wskazując, iż organy nadzoru budowlanego przewlekle prowadzą jednostronne postępowanie. Wnioskodawczyni wskazała nadto, że istniejący stan prowadzi do utraty przez nią zdrowia i zwróciła się o przyspieszenie rozpoznawania sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 23 marca 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 276/09 wobec cofnięcia skargi umorzył postępowanie sądowe.

Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie pismem z dnia 1 kwietnia 2009 r. zwrócił się do wnioskodawczyni M. D. o wyjaśnienie znaczenia pisma jej pisma z dnia 2 lutego 2009 r. i w odpowiedzi na to pismem z dnia 8 kwietnia 2009 r.. M. D. odpowiedziała, że to pismo było zażaleniem na zbyt opieszałe prowadzenie sprawy, a ją samą pomija się przy doręczaniu ostatecznych decyzji. Wskazała, ze nie rozumie dlaczego organ l instancji wstrzymuje wykonanie decyzji, a sama sprawa dotyczy się od 2003 r. Wnioskodawczyni podniosła, że nie rozumie dlatego w postanowieniu Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego znak [...] jest data 1 grudnia 2009 r. oraz czy decyzja o umorzeniu oznacza rozbiórkę nielegalnie wybudowanej płyty. Wnioskodawczyni nie wie również, gdzie ma udać się z kolejną interwencją w tej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przy rozpoznawaniu wniosków i skarg skierowanych do sądu administracyjnego zobowiązany jest stosować przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.". Wnioskodawczyni M. D. złożyła pismo, przesłane do Sądu przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do rozpoznania. W ocenie Sądu pismo M. D. z dnia 2 lutego 2009 r. nie było pismem wszczynającym odrębne postępowanie sądowoadministracyjne. Dążąc jednak do należytego zbadania samego zamiaru wnioskodawczyni, która nie korzystając z pomocy profesjonalnego pełnomocnika mogła zredagować swoje pismo w sposób nie oddający istoty wniosku, Sąd zwrócił się o wyjaśnienie, czy to pismo należy traktować jako wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia 1 grudnia 2008 r. znak [...], czy też jest to skarga na pracownika lub pismo to ma inne jeszcze znaczenie.

W odpowiedzi na to wezwanie M. D. wyjaśniła, iż jest to zażalenie na zbyt opieszałe rozpoznawanie tej sprawy. Wnioskodawczyni podniosła, że jej prawa nie są należycie przestrzegane w toku postępowania, a ona sama nie rozumie dlaczego wstrzymano wykonywanie decyzji oraz dlaczego decyzja znak [...] ma datę 1 grudnia 2009 r. Ponadto wnioskodawczyni wskazała, iż nie rozumie czy decyzja o umorzeniu stanowi podstawę do rozbiórki [...] i czy dalej ma składać wnioski i do kogo.

Analizując złożone wyjaśnienia Sąd doszedł do przekonania, że nie stanowią one podstawy do wszczęcia odrębnego postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek z dnia 2 lutego 2009 r. uzupełniony wnioskiem z dnia 8 kwietnia 2009 r. zawiera jedynie stanowisko wnioskodawczyni co do prowadzonego postępowania. Sąd administracyjny nie posiada kompetencji do wyjaśniania procedury postępowań administracyjnych poza rozpoznawaną sprawą sądowoadministracyjną. Sąd, postanowieniem z dnia 23 marca 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 276/09 umorzył postępowanie sądowe w związku z cofnięciem skargi przez skarżących M. P. i A. P.. Tym samym Sąd w ogóle nie badał merytorycznie tej sprawy. Wnioskodawczyni M. D. zostało doręczone postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego wraz z pouczeniem i stosownie do tego może ona skorzystać np. ze środków zaskarżenia od tego postanowienia, jeżeli uważa tak wydane postanowienie za nieprawidłowe. Sąd nie mógł uznać pism wnioskodawczyni M. D. jako wniosku o wyjaśnienie treści wydanego postanowienia Sądu z dnia 23 marca 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 276/09 a to dlatego, że z samego pisma nie wynika jakikolwiek zarzut dotyczący wątpliwości co do znaczenia postanowienia. Zarzut wnioskodawczyni, iż nie wie, jakie znaczenie dla sprawy ma sądowe postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego dotyczy wykładni przepisów prawa w zakresie wykraczającym poza to, czym zajmował się Sąd wydając postanowienie. Tym samym w istocie wnioskodawczyni domaga się od Sądu udzielenia porady prawnej, a tego Sądowi zrobić nie można. Data znajdująca się na zaskarżonej decyzji znak [...] to 1 grudnia 2008 r., a nie 1 grudnia 2009 r. Sąd nie badał zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z dnia 1 grudnia 2008 r., znak [...], kwestia ta pozostawała poza zakres właściwości Sądu. Zgodnie z art. 61 § 6 P.p.s.a. postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji upadała z chwilą wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie sądowoadministracyjnej w pierwszej instancji. Takim orzeczeniem jest również postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego.

Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że w związku z brakiem możliwości nadania wnioskowi M. D. dalszego biegu w postępowaniu sądowym, stosownie do art. 49 P.p.s.a, pozostawiono wniosek bez rozpoznania.