Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 541/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-08-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] UNP: [...] w przedmiocie: odmowy umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości w podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Pismem z 12 lipca 2018 r. M. B. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w sprawie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości w podatku od towarów i usług w łącznej wysokości 54.134 zł.

W skardze zawarto wniosek o udzielenie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. w zakresie zwolnienia obowiązku ponoszenia opłaty sądowej w całości wobec niemożności poniesienia tej opłaty z uwagi na trudną sytuację finansową.

W załączonym do skargi wniosku o przyznanie prawa pomocy na formularzu PPF skarżący nie zaznaczył zakresu żądania. Mając na uwadze żądanie zawarte w skardze referendarz przyjął, że skarżący domaga się zwolnienia od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że nie posiada prawa do lokalu i nie jest w stanie zaspokajać swoich potrzeb mieszkaniowych. Według oświadczenia skarżący jest zatrudniony w wymiarze ¼ etatu, natomiast jego żona pobiera świadczenie emerytalne. Zarówno z wynagrodzenia skarżącego jak i z emerytury jego żony dokonywane są potrącenia egzekucyjne. W rezultacie środki finansowe, które otrzymują małżonkowie nie wystarczają na zaspokajanie podstawowych potrzeb życiowych i wnioskodawca jest zmuszony korzystać z pomocy finansowej rodziny i znajomych.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem skarżący nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Dochód skarżącego wynosi 386 zł, natomiast emerytura żony skarżącego wynosi 852 zł. Łącznie dochód małżonków wynosi 1.238 zł.

Zgodnie ze złożonym oświadczeniem skarżący ponosi następujące wydatki: na dojazdy do pracy przeznacza 250 zł, na dojazdy do miejsca, gdzie się leczy – 30 zł, na usługi telefoniczne – 70 zł, ubezpieczenie – 240 zł, na leki i leczenie – 170 zł, na wyżywienie 250 zł i na utrzymanie samochodu – 120 zł.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.

Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.).

W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

W rozpoznawanej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.

Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W ocenie referendarza wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zarówno z wniosku o przyznanie prawa pomocy jak i akt podatkowych wynika, że wnioskodawca posiada zaległości wobec organu podatkowego i Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz że w związku z tymi zaległościami wobec wnioskodawcy i jego żony toczą się postępowania egzekucyjne. Na skutek tych postępowań z dochodów małżonków organ podatkowy i rentowy dokonuje potrąceń. Z oświadczenia o stanie majątkowym z 12 marca 2018 r. złożonego na wezwanie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. (karta 396-401 akt podatkowych) wynika, że potrącenie z emerytury żony wnioskodawcy wynosi 397,80 zł, natomiast potrącenie z wynagrodzenia skarżącego wynosi 249 zł. Dane zawarte w oświadczeniu o stanie majątkowym, w tym w zakresie dochodów i wydatków małżonków są zbieżne z informacjami zawartymi w we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z oświadczenia o stanie majątkowym wynika ponadto, że w ciągu 5 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku skarżący uzyskał dochód z działalności gospodarczej w wysokości w wysokości 3.000 zł. Z danych zawartych w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej wynika, że z dniem 5 kwietnia 2018 r. skarżący zawiesił prowadzoną działalność gospodarczą, zatem dochód z pracy jest aktualnie jedynym źródłem utrzymania strony.

Reasumując, referendarz ocenił, że sytuacja majątkowa nie pozwala skarżącemu na uiszczenie wpisu od skargi (500 zł) ani ewentualnych dalszych kosztów sądowych.

Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

Ake.