Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2195/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 7, art. 77 ust.1, art.8, art.80, art. 81 i art. 107 ust.3
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Protokolant spec. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2022 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia utraty dobrej reputacji oddala skargę


UZASADNIENIE

J. K. (dalej: "Skarżący", "Strona") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: "GITD", "organ") z 30 maja 2022 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej: "K.p.a."), art. 7d ust. 1 pkt 2 lit. a) i lit. b) oraz ust. 4 pkt 1-4, ust. 5, art. 94b ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 180 ze zm., dalej: "u.t.d."), art. 3 ust. 1, art. 6 ust. 1 i ust. 2 lit. a), załącznik nr IV rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającego dyrektywę Rady 96/26/WE (Dz.U.UE.L.2009.300.51 ze zm., dalej: "rozporządzenie (WE) nr 1071/2009), lp. 5 grupy 2 do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403 z dnia 18 marca 2016 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 w odniesieniu do klasyfikacji poważnych naruszeń przepisów unijnych, które mogą prowadzić do utraty dobrej reputacji przez przewoźnika drogowego oraz zmieniające załącznik III do dyrektywy 2006/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 74 z 19.03.2016, str. 8, dalej: "rozporządzenie Komisji (UE) nr 2016/403"), utrzymującą w mocy decyzję z 31 marca 2022 r. nr [...] stwierdzającej utratę dobrej reputacji przez Stronę prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą: [...].

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wyjaśnił, że decyzją z 31 sierpnia 2021 r. nr [...] O. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na przedsiębiorcę Stronę karę pieniężną za popełnienie naruszenia określonego w lp. 6.3.3 załącznika nr 3 do u.t.d., tj. Posługiwanie się przez kierowcę kartą kierowcy, która nie jest jego własną kartą. Organ wyjaśnił, ze opisane naruszenie stanowi najpoważniejsze naruszenie opisane w grupie 2 pod numerem 5 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/403. Organ też wskazał, że kara pieniężna wynikająca z decyzji O. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 31 sierpnia 2021 r. nr [...] została zapłacona 28 października 2021 r. Organ dodał, że Strona posiada zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego nr [...]. Zezwolenie zostało jej udzielone przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego 22 września 2020 r.

Organ wskazał dalej, że pismem z 27 grudnia 2021 r. zawiadomił Stronę o wszczęciu postępowania z urzędu w zakresie spełniania przez nią wymogu dobrej reputacji w związku z popełnieniem naruszeń o charakterze najpoważniejszym. Zawiadomienie zostało doręczone stronie 3 stycznia 2022 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru - w aktach sprawy). Zawiadomienie zawierało informacje na temat przesłanek, jakie organ będzie brał pod uwagę przy ocenie dobrej reputacji strony. Pismo zawierało również wezwanie do przedstawienia wyjaśnień i dokumentów. Powyższe pozostało bez odpowiedzi.

Organ wskazał również, że pismem z 17 lutego 2022 r. zawiadomił Stronę o zakończeniu gromadzenia materiału dowodowego w sprawie. Ww. zawiadomienie zostało doręczone 24 lutego 2022 r. i pozostało bez odpowiedzi.

Postępowanie zakończyło się wydaniem przez GITD decyzji nr [...] z 31 marca 2022 r. stwierdzającej utratę dobrej reputacji przez Stronę. Decyzja został doręczona 7 kwietnia 2022 r.

Pismem z 14 kwietnia 2022 r. Strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy podnosząc, że nie uczestniczyła w postępowaniu i nie otrzymywała wcześniejszej korespondencji. Strona wyjaśniła, że wyraził zgodę na pozostawienie przez listonosza w skrzynce przesyłki poleconej i wcześniejsze pisma były prawdopodobnie pozostawiane w skrzynce bez doręczenia osobistego. Z uwagi na powyższe Strona wniosła o weryfikację zwrotnych potwierdzeń odbioru. Strona nie miała wiedzy co do prowadzonego postępowania i dlatego nie złożyła wyjaśnień. Strona wskazała również, że kierowca bez jej wiedzy użył jej karty. Jednocześnie kara pieniężna z tego tytułu została niezwłocznie opłacona i Strona była przekonana, że dopełniła wszelkich wymogów w tym zakresie. Pisma z 27 grudnia 2021 r. i 17 lutego 2022 r. nie dotarły do Strony, nie zostały odnalezione w skrzynce pocztowej. W tym czasie Strona korzystała z pomocy lekarskiej i przebywał na izolacji. Nie mogła czynnie uczestniczyć w postępowaniu. Dalej Strona wskazała, że wykonywanie przewozów drogowych jest jej jedynym źródłem dochodu. Ponadto, wdrożono nadzór nad czasem pracy kierowców poprzez zlecenie analizy czasu pracy zewnętrznemu przedsiębiorstwu, wprowadzono właściwą dyscyplinę i nadzór nad pracą kierowców. Strona wzięła udział w szkoleniach w tym zakresie, a także przeszkolił kierowców. Powołano się na art. 7d ust. 4 pkt 1 i 2 oraz art. 7e u.t.d.

Zdaniem organu ponownie rozpoznającego sprawę przy uwzględnieniu twierdzeń Strony podnoszonych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy organ I instancji prawidłowo uznał, że odebranie Stronie dobrej reputacji będzie proporcjonalną reakcją na stwierdzone naruszenie. GITD wskazał, że zgodnie z art. 7d ust. 1 u.t.d. organ jest zobowiązany wszcząć postępowanie dotyczące badania dobrej reputacji w przypadku stwierdzenia popełnienia przez przedsiębiorcę już 1 najpoważniejszego naruszenia, co miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Organ ponownie rozpoznający sprawę wyjaśnił, że wziął pod uwagę fakt nieuczestniczenia przez Stronę w postępowaniu, braku przesłania zestawienia wykonanych operacji transportowych w okresie 3 miesięcy poprzedzających wszczęcie postępowania administracyjnego, liczby kierowców oraz nieprzedłożenia dowodów na okoliczność podjęcia działań mających na celu poprawę sytuacji w przedsiębiorstwie. Strona przedstawiła jedynie certyfikat ze szkolenia w zakresie transportu drogowego wraz z zakresem tematów.

GITD dodał, że na podstawie danych z "Barometru zawodów" prowadzonego przez Wojewódzki Urząd Pracy w K. (http://barometrzawodow.pl/) ustalił, że zawody kierowcy samochodów ciężarowych i kierowcy ciągników siodłowych zostały zakwalifikowane do grupy zawodów deficytowych, według prognozy na rok 2021 r. dla powiatu m.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego braku doręczenia korespondencji GITD wskazał, że zarówno zawiadomienie o wszczęciu postępowania, jak i zawiadomienie o zakończeniu gromadzenia materiału dowodowego w sprawie, a także decyzja stwierdzająca utratę dobrej reputacji były kierowane na adres: ul. [...], który został wskazany przez przewoźnika w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (dowód: wydruk z CEIDG - w aktach sprawy). Przedsiębiorca podlegający rejestracji w CEIDG musi zgłosić do rejestru adres do doręczeń, czyli miejsce, w którym będzie odbierał korespondencję dotyczącą działalności gospodarczej stosownie do przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy. Co więcej, w aktach sprawy znajdują się zwrotne potwierdzenia odbioru z danymi Strony i adnotacją "odmowa podpisu", z czego wynika, że doręczenie korespondencji w niniejszym postępowaniu było prawidłowe.

GITD dodał, że z wiedzy znanej organowi z urzędu na podstawie informacji na stronie internetowej Poczty Polskiej wynika, że Poczta Polska oferuje usługę tj. "Polecony do skrzynki", która polega na informowaniu adresata, że adresowana przesyłka polecona została doręczona (na numer telefonu albo adres e-mail). Jednocześnie Strona jako przedsiębiorca powinna zadbać o to, by adresowane do niej przesyłki kierowane na oficjalny adres przedsiębiorcy ujawnionym w ewidencji przedsiębiorców mogły zostać prawidłowo doręczone i ewentualnie zgłosić reklamację na poczcie. W związku z powyższym organ ponownie rozpoznający sprawę uznał, że Strona świadoma toczącego się wobec niej postępowania nie przedłożyła zestawienia wykonanych operacji transportowych w okresie 3 miesięcy poprzedzających wszczęcie postępowania administracyjnego oraz danych dotyczących liczby kierowców. W zawiadomieniu o wszczęciu przedmiotowego postępowania organ w sposób precyzyjny określił, jakie dokumenty obrazować będą skalę operacji transportowych przeprowadzanych przez Stronę (zestawienie zleceń spedycyjnych, zleceń transportowych, listów CMR, zestawienie wykonanych operacji transportowych ze wskazaniem liczby porządkowej, daty podjęcia ładunku, relację przewozu, dane kontrahenta, etc., wszelka inna dokumentacja wskazująca na liczbę przeprowadzonych operacji transportowych). A zatem, jak wyjaśnił organ, nie jest w stanie określić, jaka jest skala prowadzonej przez Stronę działalności transportowej.

GITD dodał, że wraz z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy Strona przesłała jedynie certyfikat odbycia szkolenia w zakresie zmian w transporcie drogowym z 20 stycznia 2022 r. oraz wykaz tematyki szkolenia. Powyższe nie potwierdza podjęcia wystarczających działań mających na celu poprawę sytuacji w przedsiębiorstwie oraz, że w przyszłości nie dojdzie do popełnienia przez przedsiębiorcę podobnych naruszeń. Nie przedstawiono dokumentów potwierdzających zlecenie analizy czasu pracy zewnętrznej firmie, wskazujących na przeszkolenie kierowcy. GITD również zwrócił uwagę, że stwierdzone naruszenie polegało na posługiwaniu się przez kierowcę kartą kierowcy, która nie jest jego własną kartą, które nie mogło wynikać z niewiedzy. Ponadto wskazał, że Strona nie wykazała, że podjęła działania dyscyplinujące kierowców celem uniknięcia popełniania podobnych naruszeń w przyszłości. Poza tym, wina kierowcy nie zwalnia przedsiębiorcy z odpowiedzialności za naruszenia.

GITD wskazał następnie, że w toku postępowania na podstawie centralnej ewidencji naruszeń i ewidencji poważnych naruszeń Krajowego Rejestru Elektronicznego Przedsiębiorców Transportu Drogowego (KREPTD) ustalił, że na przedsiębiorcę nie zostały nałożone inne kary pieniężne za naruszenia popełnione na terenie kraju i za granicą.

GITD zaznaczył, że kontroli drogowej podlega zaledwie wycinek wykonywanych przez przedsiębiorców zadań przewozowych. Gdyby kontroli drogowej podlegały wszystkie wykonywane przez przedsiębiorcę zadania przewozowe, wówczas można byłoby w sposób rzetelny ocenić sytuację przedsiębiorstwa pod kątem przestrzegania przepisów transportowych.

Organ dodał, że w złożonych wyjaśnieniach Strona nie wskazała, że jest członkiem polskiej organizacji o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszającej przewoźników drogowych.

GITD stwierdził, że dokonując oceny dobrej reputacji Strony zbadał wszystkie przesłanki dotyczące zarówno prowadzonej przez nią działalności, jak i wpływ tej działalności na poziom bezrobocia w regionie i zaspokajanie potrzeb lokalnej społeczności w zakresie transportu drogowego. Tym samym rozstrzygnięcie I instancji jest prawidłowe.

Pismem z 11 lipca 2022 r. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję GITD z 30 maja 2022 r., wnosząc o jej uchylenie w całości i przeprowadzenie postępowania z udziałem Skarżącego oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie naruszeniem art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i § 3, art. 80, art. 81 i art. 107 § 3 K.p.a., przez nienależyte wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, brak wyczerpującego uzasadnienia decyzji, nieuwzględnienie zasady załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli oraz zasady pogłębiania zaufania uczestnika postępowania do władzy publicznej, co polegało na uniemożliwieniu przedstawienia organowi kontrolnemu wyjaśnień oraz dowodów w zakresie utrzymania dobrej reputacji. Skarżący wskazał, że został pozbawiony możliwości przedstawienia dowodów oraz złożenia wyjaśnień w postępowaniu.

W uzasadnieniu skargi Skarżący podniósł, że nie otrzymał żadnego pisma w sprawie wszczęcia postępowania w sprawie dobrej reputacji (27.12.2021 oraz 17.02.2022). Skarżący był bowiem przekonany, że opłacenie wcześniejszej kary pieniężnej zakończy postępowanie w tej sprawie. Skarżący dopiero 7 kwietnia 2022 r. odebrał decyzję organu stwierdzającą utratę dobrej reputacji i niezwłocznie złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący na tym etapie nie miał wiedzy, że należy przedkładać jakiekolwiek dodatkowe dowody ponieważ nie znał treści poprzednich wezwań. Ta informacja została zawarta również w treści wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i Skarżący oczekiwał na informację o możliwości złożenia wyjaśnień. Skarżący dodał, że organ wydający decyzję wskazał, że na podstawie centralnej ewidencji naruszeń i ewidencji poważnych naruszeń Krajowego Rejestru Elektronicznego Przedsiębiorców Transportu Drogowego (KREPTD) ustalił, że na przedsiębiorcę nie zostały nałożone inne kary pieniężne za naruszenia popełnione na terenie kraju i za granicą. Zdaniem Skarżącego jeden przypadek (kontrola drogowa stwierdzająca naruszenie przepisów transportowych) nie może być podstawą do tak dotkliwej sankcji.

Skarżący dodał, że wdrożył nadzór nad czasem pracy kierowców poprzez zlecenie analizy czasu pracy zewnętrznej firmie. Ponadto wprowadzono właściwą dyscyplinę oraz różne działania w zakresie prawidłowego nadzoru nad pracą kierowców. W celu dalszego podniesienia swoich kwalifikacji uczestniczył w szkoleniu zorganizowanym w ramach szkoleń webinarowych oraz stacjonarnych w zakresie; "odpowiedzialność osoby zarządzającej transportem drogowym w zakresie spełniania wymogów dobrej reputacji" oraz "zmiany w transporcie drogowym - Pakiet Mobilności 2022 (certyfikat w załączeniu). Skarżący dodał, że zwraca szczególną uwagę na fakt doskonalenia kadr oraz szkolenia swoich pracowników. Wyjaśnił, że w piśmie jedynie wskazał na fakt, że podjął odpowiednie działania mające na celu poprawę funkcjonowania firmy i wnosił o umożliwienie złożenia pełnych wyjaśnień - z tego powodu nie przesłał wszystkich dodatkowych dokumentów.

W odpowiedzi na skargę GITD wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskrzonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd uznał, że zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja I instancji nie naruszają przepisów prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie.

W niniejszej sprawie organ stwierdził utratę dobrej reputacji przez Skarżącego prowadzącego działalność gospodarczą, ze względu na popełnienie przez zatrudnianego przez Skarżącego kierowcę najpoważniejszego naruszenie polegającego na posługiwaniu się przez kierowcę kartą kierowcy, która nie jest jego własną kartą (uznawane za prowadzenie pojazdu bez karty kierowcy), wymienionego w grupie 2 pod nr 5 w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403. Powyższe naruszenie zostało stwierdzone w decyzji z 31 sierpnia 2021 r. nr [...] O. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego, za które na Skarżącego została nałożona kara pieniężna.

Zgodnie natomiast z art. 7d ust. 1 pkt 2 lit. b u.t.d., organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, wszczyna postępowanie administracyjne w zakresie spełniania wymogu dobrej reputacji przewoźnika drogowego, zarządzającego transportem lub osoby fizycznej, o której mowa w art. 7c, jeżeli wobec przewoźnika drogowego, zarządzającego transportem lub osoby fizycznej, o której mowa w art. 7c wydano wykonalną decyzję administracyjną o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie określone w załączniku nr 3 lub 4 do niniejszej ustawy lub załączniku nr 1 do ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych, które zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403 zostało zakwalifikowane jako najpoważniejsze naruszenie.

Organem, o którym mowa w art. 7 ust. 2 u.t.d., jest organ który udzielił przedsiębiorcy zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, w tym przypadku GITD.

Jak wynika z art. 7d ust. 3 u.t.d., po wszczęciu postępowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, weryfikuje sposób i warunki wykonywania transportu drogowego. Art. 7d ust. 4 u.t.d., natomiast stanowi, że przy dokonywaniu oceny dobrej reputacji, organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2, bierze pod uwagę w szczególności: 1) czy liczba stwierdzonych naruszeń jest nieznaczna w stosunku do liczby kierowców zatrudnionych przez przedsiębiorcę bądź będących w jego dyspozycji oraz skali prowadzonych operacji transportowych; 2) czy istnieje możliwość poprawy sytuacji w przedsiębiorstwie, w tym czy w przedsiębiorstwie podjęto działania mające na celu wdrożenie prawidłowej dyscypliny pracy lub wdrożono procedury zapobiegające powstawaniu naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego; 3) interes społeczny kontynuacji działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, w szczególności jeżeli cofnięcie zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego spowodowałoby w znaczący sposób wzrost poziomu bezrobocia w miejscowości, gminie lub regionie; 4) opinię polskiej organizacji o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszającej przewoźników drogowych, działającej od co najmniej 3 lat, której przedsiębiorca jest członkiem.

Jak wynika z art. 7d ust. 5 u.t.d., po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego organ, o którym mowa w art. 7 ust. 2: 1) wydaje decyzję stwierdzającą utratę dobrej reputacji - w przypadku uznania, że utrata dobrej reputacji będzie stanowiła proporcjonalną reakcję za popełnione naruszenia, albo 2) wydaje decyzję stwierdzającą, że dobra reputacja pozostaje nienaruszona - w przypadku uznania, że utrata dobrej reputacji będzie stanowiła nieproporcjonalną reakcję za popełnione naruszenia.

W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości okoliczność popełnienia przez zatrudnianego przez Skarżącego kierowcę najpoważniejszego naruszenie polegającego na posługiwaniu się przez kierowcę kartą kierowcy, która nie była jego własną kartą, wymienionego w grupie 2 pod nr 5 w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403. W toku postępowania administracyjnego, w obu instancjach, Skarżący nie przedłożył organowi danych dotyczących liczby kierowców zatrudnionych przez przedsiębiorcę bądź będących w jego dyspozycji oraz skali prowadzonych operacji transportowych, nie wskazał, że jest członkiem polskiej organizacji o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszającej przewoźników drogowych, nie wykazał również, że podjął działania dyscyplinujące kierowców celem uniknięcia popełniania podobnych naruszeń w przyszłości. W toku postępowania w II instancji, Skarżący przedstawił jedynie certyfikat ze szkolenia w zakresie transportu drogowego wraz z zakresem tematów.

W związku z tym, w ocenie Sądy, organ słusznie przyjął, że Skarżący nie wykazał, że istnieje możliwość poprawy sytuacji w przedsiębiorstwie, w tym, że w przedsiębiorstwie podjęto działania mające na celu wdrożenie prawidłowej dyscypliny pracy lub wdrożono procedury zapobiegające powstawaniu naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego.

Sąd stwierdza, że nie można zgodzić się ze stanowiskiem Skarżącego, że Skarżący został pozbawiony możliwości przedstawienia dowodów oraz złożenia wyjaśnień w postępowaniu, skoro w aktach administracyjnych sprawy znajdują się zwrotne potwierdzenia odbioru z adnotacją "odmowa podpisu" (k. nr 23 i 37), a zarówno zawiadomienie o wszczęciu postępowania, jak i zawiadomienie o zakończeniu gromadzenia materiału dowodowego w sprawie, a także decyzja stwierdzająca utratę dobrej reputacji były kierowane na prawidłowy adres Skarżącego, który został wskazany przez Skarżącego w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Za nieprzekonywujący należy również uznać argument Skarżącego, że był przekonany, że opłacenie wcześniejszej kary pieniężnej nałożonej decyzją O. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 31 sierpnia 2021 r., za najpoważniejsze naruszenie polegającego na posługiwaniu się przez kierowcę kartą kierowcy, która nie jest jego własną kartą, zakończy postępowanie w tej sprawie. Skarżący, jako podmiot profesjonalny, jest zobligowany do znajomości przepisów prawa, w związku z czym powinien znać regulację prawną dotyczącą branży transportowej, w tym skutki prawne wynikające ze stwierdzenia przez organ najpoważniejszego naruszenia, uregulowane w art. 7d ust. 1 pkt 2 lit. b u.t.d.

GITD, zgodnie z wymogiem art. 7d ust. 4 pkt 3 u.t.d., ustalił na podstawie danych z "Barometru zawodów" prowadzonego przez Wojewódzki Urząd Pracy w K. (http://barometrzawodow.pl/), że zawody kierowcy samochodów ciężarowych i kierowcy ciągników siodłowych zostały zakwalifikowane do grupy zawodów deficytowych, według prognozy na rok 2021 r. dla powiatu m.

GITD, ustalił również na podstawie centralnej ewidencji naruszeń i ewidencji poważnych naruszeń Krajowego Rejestru Elektronicznego Przedsiębiorców Transportu Drogowego (KREPTD), na co wskazuje Skarżący w skardze, że na Skarżącego nie zostały nałożone inne kary pieniężne za naruszenia popełnione na terenie kraju i za granicą. Słusznie jednak wskazał, że kontroli drogowej podlega zaledwie wycinek wykonywanych przez przedsiębiorców zadań przewozowych, a dopiero gdyby kontroli drogowej podlegały wszystkie wykonywane przez przedsiębiorcę zadania przewozowe, wówczas można byłoby w sposób rzetelny ocenić sytuację przedsiębiorstwa pod kątem przestrzegania przepisów transportowych. Ponadto z art. art. 7d ust. 1 pkt 2 lit. b u.t.d., jednoznacznie wynika, że organ wszczyna postępowanie administracyjne w zakresie spełniania wymogu dobrej reputacji przewoźnika drogowego jeżeli wobec przewoźnika drogowego, wydano wykonalną decyzję administracyjną o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie określone w załączniku nr 3 lub 4 do niniejszej ustawy lub załączniku nr 1 do ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych, które zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403 zostało zakwalifikowane jako najpoważniejsze naruszenie. Takie właśnie naruszenie w niniejszej sprawie zostało stwierdzone ostateczną decyzją Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 31 sierpnia 2021 r., którą Skarżący wykonał płacąc nałożoną tą decyzją karę pieniężną 28 października 2021 r.

Z powyższych względów, Sąd stwierdza, że organ nie naruszył w niniejszej sprawie przepisów prawa materialnego. Nie naruszył również przepisów postępowania w sposób, który mógłby mieć istotny wpływ na wynik sprawy w tym art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80, art. 81 i art. 107 § 3 K.p.a. Organ zgromadził i rozpatrzył w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy, w konsekwencji wyjaśnił dokładnie stan faktyczny i prawidłowo rozstrzygnął o utracie dobrej reputacji przez Skarżącego w związku z popełnionym najpoważniejszym naruszeniem i brakiem wykazania przez Skarżącego podjętych działań mających na celu poprawę sytuacji w przedsiębiorstwie, w tym wdrożenia prawidłowej dyscypliny pracy lub procedury zapobiegającej powstawaniu naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego w przyszłości. Podnoszony przez Skarżącego brak udziału w postępowaniu w I instancji, z przyczyn wyjaśnionych powyżej nie prowadzi do naruszenia art. 81 K.p.a. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji, jak i decyzji I instancji spełnia wymogi art. 107 § 3 K.p.a. Dlatego też organ nie uchybił zasadzie zaufania.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), orzekł, jak w sentencji wyroku.