Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 831/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2021-05-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 51 ust. 1 pkt 2, art. 50 ust. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2020 poz 1333
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
article: art. 138 par. 1 pkt 2, art. 151 par. 1 pkt 2, art. 145 par. 1 pkt 5, art. 107 par. 3, art. 140, art. 40 par. 2, art. 10 par. 1, art. 7, art. 77 par. 1, art. 80
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a, lit. c, art. 135, art. 225.
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 15 zzs4 ust. 3
journal: Dz.U. 2020 poz 374
law: Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych

SENTENCJA

Dnia 6 maja 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda Asesor WSA Anna Dębowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 maja 2021 roku sprawy ze skargi A z siedzibą w L. Oddział Ł. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu obowiązku wykonania robót budowlanych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z [...] r. nr [...], znak: [...]; 2. zwraca z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz A Spółka Akcyjna z siedzibą w L. Oddział Ł. kwotę 300 (trzysta) złotych uiszczoną nienależnie tytułem wpisu sądowego od skargi. dc


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...], znak: [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., po rozpatrzeniu odwołania A, pkt 1 - uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z [...] r., nr [...], znak: [...], pkt 2 - nakazał A obowiązek wykonania robót budowlanych, polegających na usytuowaniu słupa energetycznego nr 101, będącego elementem napowietrznej linii energetycznej średniego napięcia, w granicy działek nr ew. 438 i 439, położonych w miejscowości K., gm. N., celem doprowadzenia inwestycji do zgodności z prawem, w terminie do dnia 31 grudnia 2020 r.

Jak wynika z akt sprawy 31 stycznia 2018 r. drogą elektroniczną wpłynęło do organu I instancji pismo G.F., w którym zwrócił się z prośbą o pomoc w wyjaśnieniu sprawy nieprawidłowego posadowienia słupa energetycznego w wyniku przebudowy sieci 15 kV - Linia SN Ł.-S. od odłącznika 4 - 1-0010 do odłącznika 4-0-0016. Do pisma załączono skan umowy zawartej 15 maja 2014 r. pomiędzy A a G.F. Z treści umowy wynika, że G.F. wyraża zgodę na udostępnienie działek nr ew. 437 i 438 w celu budowy urządzeń energetycznych: wymiana przewodów wentylacyjnych na przebudowanej linii SN - 15kV oraz słupa w granicy działki 438 i 439.

W trakcie oględzin nieruchomości przeprowadzonych 10 kwietnia 2018 r. organ I instancji ustalił, że na działce nr ew. 438 położonej w K., gm. N. znajduje się słup energetyczny wys. 12,00 m będący elementem linii energetycznej średniego napięcia, słup ten usytuowany jest w odległości 0,60 m (wskazanej przez G.F.) od granicy z działką nr 439. Jest to słup betonowy wykonany z żerdzi wirowej EVP 12 (wysokość) x 12 (wytrzymałość mechaniczna w kN). Obecny przy czynnościach G.F. oświadczył, że granica przebiega w odległości ok. 0,60 m od słupa energetycznego nr 101 na jego działce. Domagał się, żeby słup został ustawiony w takim miejscu jakie określone zostało współrzędnymi przez Starostwo.

Z elektronicznego wydruku księgi wieczystej KW nr [...] wynika, iż właścicielami działki nr ew. 438 są G. i J.F.

Z poczynionych przez organ pierwszej instancji ustaleń wynika także, że 1 lutego 2016 r. do Starostwa Powiatowego w Ł. wpłynęło zgłoszenie o zamiarze przystąpienia do przebudowy sieci "Przebudowa linii energetycznej napowietrznej SN -15 kV po istniejącej trasie. Inwestor A". Z planu zagospodarowania terenu załączonego do zgłoszenia wynika, że słup miał być zlokalizowany w granicy działek nr ew. 438 i 439. Ze szkicu inwentaryzacji linii napowietrznej SN przedłożonego przez pracownika [...] wynika, że słup został zrealizowany w granicy w/w działek.

Wobec poczynionych wyżej ustaleń Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją z [...] czerwca 2018 r. umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie słupa energetycznego nr 101 będącego elementem linii energetycznej średniego napięcia, usytuowanego na działce nr ew. 438, położonej w K., gm. N..

W dniu 26 listopada 2018 r. G.F. drogą elektroniczną wystąpił o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego wspomnianą decyzją przesyłając w załączeniu fotokopię decyzji Wójta Gminy N. z [...] listopada 2018 r. o rozgraniczeniu nieruchomości położonej w obrębie K., gm. N. oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr 438, stanowiącej własność małż. J. i G. F. na podstawie aktu notarialnego rep. A nr [...], uregulowanej w księdze wieczystej nr [...], z nieruchomością oznaczoną nr działki 439 stanowiącą własność J. M. na podstawie aktu notarialnego rep. A nr [...], uregulowanej w księdze wieczystej nr [...] zgodnie ze stanem wykazanym protokołem granicznym.

Przy piśmie z 10 grudnia 2018 r. Wójt Gminy N. przekazał decyzję z [...] listopada 2018 r. oraz protokół graniczny z rozgraniczenia nieruchomości działek nr 438 i 439 położonych w K..

Postanowieniem z [...] stycznia 2019 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., na podstawie art. 147 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 i art. 123 § 1 k.p.a., wznowił z urzędu postępowanie administracyjne zakończone własną decyzją ostateczną z [...] czerwca 2018 r.

Decyzją z [...] marca 2019 r. organ pierwszej instancji, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1202 z późn.zm. – w skrócie "Pr. bud.") oraz art. 124 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 z późn.zm. – dalej w skrócie "k.p.a."), nałożył na A [...] obowiązek wykonania w terminie do dnia 30 września 2019 r. robót budowlanych, polegających na usytuowaniu słupa energetycznego nr 101, będącego elementem linii energetycznej średniego napięcia, w granicy działek nr ew. 438 i 439, położonych w miejscowości K., gm. N..

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] maja 2019 r. uchylił w całości decyzję z [...] marca 2019 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Zdaniem organu odwoławczego postępowanie wznowieniowe należy zakończyć zgodnie z art. 151 § 1 pkt 1 albo 2 k.p.a., zweryfikować krąg stron postępowania, wystąpić do Starosty Powiatowego w Ł., celem stwierdzenia braku sprzeciwu w stosunku do zgłoszenia robót budowlanych z 1 lutego 2016 r. i pozyskać kompletną dokumentację oraz odnieść się do zastosowania na gruncie rozpatrywanej sprawy art. 50 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 51 ust. 7 Pr. bud.

Kontynuując postępowanie wyjaśniające organ pierwszej instancji ustalił, że właścicielem działki nr ew. 439 położonej w miejscowości P., gm. N. jest J.M. i pismem z 8 lipca 2019 r. powiadomił go o wszczętym postępowaniu.

W dniu 19 lipca 2019 r. wpłynęła do organu szczebla powiatowego dokumentacja dotycząca zgłoszenia Staroście [...] przebudowy sieci elektroenergetycznej w miejscowości K. i P. gm. N. dokonanego przez A.

Decyzją z [...] r. organ pierwszej instancji, na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 w związku z art. 149 § 2 k.p.a. oraz art. 51 ust. 1 pkt 2 Pr. bud. i art. 104 k.p.a., uchylił własną decyzję z 1 czerwca 2018 r. i nałożył na A, [...], obowiązek wykonania w terminie do dnia 31 lipca 2020 r. robót budowlanych, polegających na usytuowaniu słupa energetycznego nr 101, będącego elementem napowietrznej linii energetycznej średniego napięcia, w granicy działek nr ew. 438 i 439, położonych w miejscowości K., gm. N..

W odwołaniu od tej decyzji A, reprezentowana przez radcę prawnego K.P. wniosła o jej uchylenie i umorzenie postępowania, podnosząc zarzuty naruszenia:

1. art. 40 § 2 k.p.a. przez zaniechanie doręczania pism ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi Spółki, a w konsekwencji naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. przez pozbawienie strony czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym;

2. art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. poprzez brak pełnego wyjaśnienia okoliczności niniejszej sprawy oraz dokonanie ustaleń faktycznych niemających oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym tj. błędne ustalenie, że A dokonała przebudowy słupa nr 101 linii energetycznej średniego napięcia w sposób niezgodny z dokumentacją projektową;

3. art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 149 § 2 k.p.a. poprzez bezpodstawne uchylenie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] czerwca 2018 r.;

4. art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 oraz art. 50 ust. 1 pkt 4 Pr. bud. poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie i nakazanie wykonania robót budowlanych, w sytuacji, gdy budowa stanowiska słupowego nr 101 nastąpiła zgodnie z dokumentacją projektową oraz stanem istniejącym w dacie budowy, a ponadto, nie zostało ustalone przez organ, że roboty budowlane przeprowadzono w sposób istotnie odbiegający od warunków określonych w pozwoleniu na budowę oraz projekcie budowlanym.

Z ostrożności pełnomocnik inwestora wniósł o zmianę decyzji w zakresie terminu wykonania robót budowlanych poprzez jego wydłużenie do końca 2021 r., z uwagi na trwającą epidemię covid-19. Poinformował także, że pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu A.W. wygasło z dniem 31 grudnia 2019 r.

Powołaną na wstępie decyzją z [...] r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 2 Pr. bud. (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1333 – dalej w skrócie "Pr. bud."), uchylił w całości zaskarżoną decyzję i orzekł jak wskazano na wstępie.

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ drugiej instancji przytoczył regulacje art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., art. 145 § 1, art. 149 § 2 k.p.a., wyjaśnił charakter i istotę postępowania wznowieniowego, a następnie stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie podstawą do wznowienia z urzędu postępowania zakończonego decyzją ostateczną stanowił art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Omawiana regulacja ma bogaty dorobek orzeczniczy, w którym wskazuje się, że nowe okoliczności i dowody mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania, jeżeli spełniają łącznie następujące cechy: są nowe (ale istniały w dacie wydania decyzji ostatecznej), są istotne dla sprawy (a więc mogły mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy) i nie były znane organowi, który wydał decyzję. Wznowienie postępowania może nastąpić nie tylko z uwagi na wyjście na jaw nowych dowodów, ale także nowych okoliczności faktycznych istotnych dla sprawy, przy czym ujawnienie tych okoliczności może być rezultatem przeprowadzenia dowodów (ujawnienia dowodów) po wydaniu decyzji, byleby tylko rzecz dotyczyła faktów mających miejsce przed wydaniem decyzji, które są istotne dla sprawy, a nie były znane organowi w momencie jej podejmowania. W pierwotnie prowadzonym postępowaniu PINB w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy przyjął, że z przedłożonej przez A inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej sporządzonej przez uprawnionego geodetę i przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego Starostwa Powiatowego w Ł. znak [...] wynika, że przedmiotowy słup nr 101 linii energetycznej średniego napięcia, usytuowany jest w granicy działek nr ew. 438 i 439. Z kolei z przedłożonego projektu budowlanego linii SN Ł.-S. od odłącznika 4-O-0010 do odłącznika 4-O-0016 przebudowy sieci 15 kv po istniejącej trasie w K. i P. gm. N. wynika, że przedmioty słup winien być zlokalizowany w granicy działek nr ew. 438 i 439. Niewątpliwie decyzja Wójta Gminy N. z [...] listopada 2018 r. o rozgraniczeniu nieruchomości nie istniała w dniu wydania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. ostatecznej decyzji o umorzeniu postępowania. Nie jest również wykluczone, że decyzja rozgraniczeniowa wyznacza granicę w miejscu "starej", właściwej granicy. Zdaniem [...]WINB okoliczności faktyczne wynikające z decyzji o rozgraniczeniu są nowe, istniały w dacie wydania decyzji ostatecznej, są istotne dla sprawy bowiem w takim przypadku słup nr 101 linii energetycznej średniego napięcia, nie jest usytuowany w granicy działek nr ew. 438 i 439, a więc został zrealizowany niezgodnie z przyjętym bez sprzeciwu przez Starostę [...] zgłoszeniem przebudowy sieci elektroenergetycznej w miejscowości K. i P. gm. N., znak: [...]., a powyższe okoliczności faktyczne nie były znane organowi, który wydał decyzję. Tym samym wobec ziszczenia się przesłanki, o której mowa w przepisie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., wypełniając powinność kontroli i nadzoru nad przestrzeganiem prawa ciążący na organie administracji w myśl zasad regulujących procedurę administracyjną, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. postanowieniem z [...] stycznia 2019 r. wznowił postępowanie zakończone własną ostateczną decyzją z [...] czerwca 2018 r.

Następnie organ odwoławczy podkreślił, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej postanowieniem ostatecznym, o ile zaszła jedna z enumeratywnie wyliczonych w przepisach art. 145 k.p.a. przesłanek. W związku z powyższym [...]WINB stwierdził, że w analizowanym postępowaniu zgromadzony materiał dowodowy - szkic graniczny będący załącznikiem do decyzji Wójta Gminy N. z [...] listopada 2018 r. o rozgraniczeniu działek nr ew. 438 i 439 wskazuje, że słup nr 101 linii energetycznej średniego napięcia, nie jest usytuowany w granicy działek nr ew. 438 i 439. Tym samym wskazać należy, że słup nr 101 linii energetycznej średniego napięcia został zrealizowany niezgodnie z przyjętym bez sprzeciwu przez Starostę [...] zgłoszeniem przebudowy sieci elektroenergetycznej w miejscowości K. i P. gm. N., znak: [...]. Organ drugiej instancji oceniając wyniki postępowania dowodowego stwierdził, że ujawnione okoliczności faktyczne w postaci innego przebiegu granic działek nr ew. 438 i 439, będące de facto rezultatem przeprowadzenia dowodu w postaci decyzji rozgraniczeniowej Wójta Gminy N. dają podstawy do uchylenia decyzji ostatecznej Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z [...] czerwca 2018 r., na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 w zw. z art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a.

[...]WINB podzielił następnie stanowisko organu pierwszej instancji zgodnie z którym, słup nr 101 linii energetycznej średniego napięcia został wybudowany przez odwołującą się Spółkę niezgodnie z warunkami dokonanego przez nią zgłoszenia, wobec czego w tym przypadku zastosowanie ma tryb legalizacyjny z art. 51 Pr. bud. Przebudowa obiektu na podstawie dokonanego skutecznie zgłoszenia, lecz w innych warunkach niż zakładano w zgłoszeniu pozwala na przyjęcie, że w takich okolicznościach zastosowanie znajdą przepisy art. 50-51 Pr. bud., jako do obiektu wybudowanego niezgodnie z projektem budowlanym, który był załączony do zgłoszenia (art. 50 ust. 1 pkt 4 Pr. bud.). W sprawie okolicznością bezsporną jest fakt, iż A skutecznie zgłosiła 1 lutego 2016 r. zamiar przebudowy linii elektroenergetycznej napowietrznej SN 15 KV m.in. na działkach nr ew. 438, 439.

[...]WINB z uwagi na zarzuty zwarte w odwołaniu podkreślił także, że prowadzenie robót w oparciu o zgłoszenie, wobec którego nie wniesiono sprzeciwu, nie zwalnia inwestora od zarzutu przewidzianego w art. 50 ust. 1 pkt 4 Pr. bud., ponieważ przepis ten przewiduje ingerencję organów nadzoru budowlanego w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 i art. 49b ust. 1 Pr. bud. Przytaczając następnie brzmienie art. 50 ust. 1, art. 51 ust. 1 i 7 Pr. bud., [...]WINB stwierdził, że decyzje, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 Pr. bud., nakazujące zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego, wydaje właściwy organ nadzoru budowlanego w sytuacjach, gdy nie ma możliwości doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem wykonywanych bądź już wykonanych robót budowlanych, o czym mowa w pkt 2 i 3 ust. 1 art. 51 Pr. bud., co w niniejszej sprawie nie zachodzi. Z kolei, odnosząc się do treści odwołania [...]WINB nadmienił, że decyzja, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 będzie miała zastosowanie w przypadku istotnego odstąpienia od projektu budowlanego złożonego wraz ze zgłoszeniem budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a, lub przebudowy, o której mowa w art. 29 ust. 2 pkt 1b, wobec którego właściwy organ nie wniósł sprzeciwu (por. Prawo budowlane. Komentarz, pod red. prof. zw. dr hab. Zygmunta Niewiadomskiego, Warszawa 2018, str. 553), co w przedmiotowej sprawie nie będzie miało miejsca. Odnosząc powyższe rozważania do sprawy niniejszej organ stwierdził, że jeśli w wyniku prowadzonego postępowania okaże się, iż jest możliwe doprowadzenie inwestycji do stanu zgodnego z prawem, a nie mamy do czynienia z istotnym odstępstwem od projektu budowlanego lub warunków pozwolenia na budowę, wówczas właściwy organ zobowiązany jest nałożyć obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych. Przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 Pr. bud. przewiduje nałożenie na inwestora obowiązku wykonania określonych czynności, które mają doprowadzić obiekt do stanu zgodnego z prawem. Wprawdzie z przepisu tego nie wynika, że inwestor ma doprowadzić obiekt do stanu zgodnego ze zgłoszeniem, tylko to, że nakazane czynności mają doprowadzić obiekt do stanu zgodnego z prawem. Jednakże skoro zgłoszenie przebudowy jest skuteczne, to trudno przyjąć, że można się z nim nie liczyć. Na podstawie komentowanego przepisu, właściwy organ nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania.

Wobec faktu, że zgodnie z przyjętym przez Starostę [...] zgłoszeniem przebudowy sieci elektroenergetycznej w miejscowości K. i P. gm. N., znak: [...] słup nr 101 linii energetycznej średniego napięcia, winien być usytuowany w granicy działek nr ew. 438 i 439, zasadnym jest doprowadzenie przedmiotowej inwestycji do stanu zgodnego z prawem przez nakazanie wykonania robót budowlanych, polegających na usytuowaniu słupa energetycznego nr 101, będącego elementem napowietrznej linii energetycznej średniego napięcia, w granicy działek nr ew. 438 i 439, położonych w miejscowości K., gm. N., zgodnie z prawnie ustalonym przebiegiem granicy między w/w działkami na mocy decyzji Wójta Gminy N. z [...] listopada 2018 r. o rozgraniczeniu działek nr ew. 438 i 439, co w konsekwencji będzie wypełniać pierwotne założenie, iż przedmiotowy słup miał być usytuowany w granicy działek.

Organ odwoławczy odnosząc się do kwestii terminu wykonania powyższych robót budowlanych, nie przychylił się do prośby inwestora zawartej w odwołaniu o wydłużenie terminu wykonania robót budowlanych do końca 2021 r. Wprawdzie ustawodawca nie określa terminu wykonania obowiązku z art. 51 ust. 1 pkt 2 Pr. bud., jednakże termin ten powinien być tak ustalony, aby wykonanie nałożonego obowiązku było możliwe i aby nie przedłużało nadmiernie postępowania. Wyznaczenie terminu zgodnie z wnioskiem inwestora zdecydowanie spowodowałoby nadmierne przedłużenie toczącego się postępowania. Ponadto, zakres robót nie jest tak skomplikowany i czasochłonny, aby czas ich wykonania wydłużyć do końca roku 2021. Natomiast obowiązujący w chwili obecnej stan epidemii, na który powołuje się odwołująca Spółka nie ma, zdaniem organu odwoławczego, wpływu na czas wykonania przedmiotowych robót.

[...]WINB odnosząc się w dalszej kolejności do zarzutu naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. stwierdził, że może on odnieść skutek tylko wówczas, gdy strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych, najczęściej w zakresie postępowania dowodowego. Odwołująca Spółka takiej zależności nie wykazała. Pełnomocnictwo dla radcy prawnego A. W. zostało załączone do odwołania od decyzji organu I instancji z [...] marca 2019 r., uchylonej następnie decyzją organu szczebla wojewódzkiego z [...] maja 2019 r. Obejmowało ono swym zakresem reprezentowanie Spółki we wszelkich sprawach związanych z postępowaniem administracyjnym, w tym również dotyczących wznowienia postępowania. Z kolei, w toku ponownie prowadzonego postępowania, organ z materiału dowodowego pozyskał jedynie dokumentację dotyczącą zgłoszenia przedmiotowej inwestycji, które to dokumenty zostały złożone do organu administracji architektoniczno-budowlanej przez odwołującą się spółkę. Biorąc pod uwagę fakt, że zgodnie z informacją zawartą w treści odwołania pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu wygasło z dniem 31 grudnia 2019 r., zaskarżona decyzja nie powinna zostać doręczona radcy prawnemu A.W., tylko bezpośrednio stronie, tak jak to zrobił organ I instancji. Wprawdzie organ I instancji dokonywał doręczeń na adres A, [...], ale strona nie wykazała, jakie negatywne skutki procesowe dla niej powstały w związku z brakiem doręczeń na adres Spółki ujawniony w KRS.

[...]WINB stwierdził także, że PINB nieprawidłowo określił inwestora w treści zaskarżonej decyzji. Zgodnie ze zgłoszeniem dokonanym Staroście [...] inwestorem jest A. Oddziałem A ujawnionym w KRS jest A i to właśnie ten oddział Spółki będący inwestorem powinien być adresatem decyzji. Wobec powyższego zachodziła konieczność uchylenia decyzji organu pierwszej instancji z czysto proceduralnego powodu - z powodu błędnie określonego przez organ I instancji inwestora i orzeczenia co do istoty sprawy zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z 151 § 1 pkt 2 Kpa w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 2 Pr. bud.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi A reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji i umorzenie postępowania administracyjnego oraz wstrzymanie jej wykonania, podnosząc zarzuty:

1. naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. przez jego zastosowanie i utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., w sytuacji, gdy z uwagi na naruszenie przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego decyzja podlegała uchyleniu,

2. naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. w zw. 140 k.p.a. przez brak odniesienia się do wszystkich zarzutów podnoszonych przez odwołującego, w tym brak rozpoznania zarzutu naruszenia art. 40 § 2 k.p.a. w zw. z art. 10 § 1 k.p.a.,

3. naruszenie art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. poprzez brak pełnego wyjaśnienia okoliczności niniejszej sprawy, w szczególności brak analizy dokumentacji powykonawczej, a w konsekwencji nieuprawnione stwierdzenie, że inwestor posadowił sporne stanowisko słupowe niezgodnie z dokumentacją projektową oraz niezgodnie z zawartą przez strony umową,

4. art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 oraz art. 50 ust. 1 pkt 4 Pr. bud., poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie i nakazanie odwołującemu wykonania robót budowlanych polegających na przesunięciu stanowiska słupowego, w sytuacji, gdy budowa stanowiska słupowego nr 101 nastąpiła zgodnie z dokumentacją projektową oraz stanem granic istniejącym w dacie budowy,

5. art. 51 ust. 1 pkt 2 Pr. bud. przez jego nieprawidłowe zastosowanie i udzielenie stronie nieadekwatnego terminu na usunięcie stanowiska słupowego, którego dochowanie jest znacząco utrudnione.

Odpowiadając na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowalnego w Ł. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z 15 stycznia 2021 r. Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępne wyjaśnić należy, iż sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 poz. 374 z późn.zm.). Zgodnie z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Stosownie do treści rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 października 2020 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U. z 2020r., poz.1829) począwszy od 17 października 2020 r. miasto na prawach powiatu Łódź, będące siedzibą tut. Sądu, zostało objęte strefą czerwoną. Powyższe oznacza, że odpowiednie zastosowanie ma również zarządzenie nr 39 Prezesa NSA z dnia 16 października 2020 r. w sprawie odwołania rozpraw oraz wdrożenia w NSA działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażenia wirusem SARS-CoV-2 w związku z objęciem Miasta Stołecznego Warszawy obszarem czerwonym (§1 w związku § 3 tego rozporządzenia).

Reasumując powyższe, z dniem 17 października 2020 r. w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi odwołuje się rozprawy, kontynuując działalność orzeczniczą Sądu w trybie rozpoznawania spraw na posiedzeniach niejawnych, zaś sprawy wyznaczone do rozpatrzenia na rozprawie kieruje się do załatwienia na posiedzeniu niejawnym, co też uczyniono w niniejszej sprawie.

Wskazać następnie trzeba, że według art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 z późn.zm.) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie), jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz prawa procesowego normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Sąd kontrolując w zakreślonych wyżej granicach legalność zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylającej w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. i nakazującej A obowiązek wykonania robót budowlanych, polegających na usytuowaniu słupa energetycznego nr 101, będącego elementem napowietrznej linii energetycznej średniego napięcia, w granicy działek nr ew. 438 i 439, położonych w miejscowości K., gm. N., celem doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem, w terminie do dnia 31 grudnia 2020 r. stwierdził, że zostały one wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie rzutującym na wynik sprawy.

W pierwszej kolejności wyjaśnić trzeba, że poddane sądowej kontroli decyzje organów nadzoru budowlanego obu instancji zostały wydane w toku postępowania nadzwyczajnego, jakim jest wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją administracyjną. Wznowienie postępowania administracyjnego jest obok postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji i postępowania o uchylenie lub zmianę decyzji na podstawie art. 154 i 155 k.p.a., jednym z trybów nadzwyczajnych weryfikacji decyzji ostatecznych, unormowanym w przepisach art. 145 k.p.a. - 152 k.p.a. Tryby te są niekonkurencyjne, co oznacza, że nie mogą być stosowane zamiennie, a do ich uruchomienia konieczne jest spełnienie ściśle określonych przez ustawodawcę przesłanek. Przesłanki wznowienia postępowania nie mogą stanowić podstawy stwierdzenia nieważności decyzji i odwrotnie przesłanki stwierdzenia nieważności nie mogą stanowić podstaw wznowienia postępowania. Celem rozważanego postępowania jest ocena decyzji ostatecznej wydanej w toku zwykłego postępowania administracyjnego z punktu widzenia wad kwalifikowanych zdefiniowanych w art. 145 § 1 pkt 1-8 k.p.a., art. 145a § 1 i art. 145b § 1 k.p.a. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., na którą to przesłankę powoływał się w rozpatrywanej sprawie organ, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia, które stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 1 i 2 k.p.a.). Natomiast odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie (art. 149 § 3 i 4 k.p.a.). Organem administracji publicznej właściwym w sprawach wymienionych w art. 149 jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji (art. 150 § 1 k.p.a.). Organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 150, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzję, w której: pkt 1 - odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, albo pkt 2 - uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy (art. 151 § 1 k.p.a.).

Mając na uwadze poczynione dotychczas uwagi natury ogólnej stwierdzić trzeba, że zaskarżona decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego musiała zostać usunięta z obrotu prawnego, ponieważ została podjęta z istotnym naruszeniem art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., a stwierdzone uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Mianowicie, organ odwoławczy uchylił zaskarżoną decyzję pierwszej instancji i nałożył na [...] obowiązek wykonania określonych robót budowlanych, nie dostrzegając, że nie orzeka w trybie zwykłym, lecz po wznowieniu postępowania, co w świetle art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. wiązało się z koniecznością uprzedniego ewentualnego uchylenia (decyzji dotychczasowej) - ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] czerwca 2018 r. nr [...] umarzającej w całości postępowanie w sprawie słupa energetycznego będącego elementem linii energetycznej napowietrznej średniego napięcia, usytuowanego na działce nr ew. 438, położonej w K. gm. N., oczywiście o ile zachodziłyby ku temu uzasadnione podstawy.

W rozpatrywanej sprawie kwestią niesporną jest, że inwestor, wadliwie określony w decyzji organu pierwszej instancji, na podstawie zgłoszenia z 1 lutego 2016 r. przyjętego bez sprzeciwu przez Starostę Powiatowego w Ł. zrealizował przebudowę linii elektroenergetycznej napowietrznej SN-15kV po istniejącej trasie, w tym na działce 438 będącej własnością G.F. i J.F.. Jak wynika z geodezyjnej inwentaryzacji linii napowietrznej SN, słup nr 101 usytuowany jest w granicy działek nr 438 i 439, a lokalizacja obiektu jest zgodna z projektem. Właściciel działki nr 438 G.F. zakwestionował posadowienie spornego słupa twierdząc, że zgodnie z umową zawartą 15 maja 2014 r., inwestor zobowiązał się do realizacji słupa w granicy działek nr 438 i 439. Tymczasem słup - w jego ocenie - został zrealizowany na działce nr ew. 438 (w odległości około 0,6 m od granicy), a więc nie w granicy z działkami nr 438 i 439. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. ostateczną decyzją z [...] czerwca 2018 r. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie słupa energetycznego uznając, że brak jest podstaw do ingerencji ze strony organów nadzoru budowlanego, ponieważ słup nr 101 usytuowany został w granicy działki nr 438, czyli zgodnie z umową i zgłoszeniem, co potwierdza inwentaryzacja geodezyjna. Po wydaniu wspomnianej wyżej decyzji organu pierwszej instancji, G.F. wystąpił do Wójta Gminy N. o rozgraniczenie działek nr ew. 438 i 439. W rezultacie, po rozpoznaniu powyższego wniosku, decyzją z [...] listopada 2018 r. Wójt Gminy N. orzekł o rozgraniczeniu nieruchomości położonej w obrębie K., gm. N. oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr 438, stanowiąca własność małżonków J. i G. F. z nieruchomością oznaczoną nr działki nr 439 stanowiącą własność J. M., zgodnie ze stanem wykazanym w protokole granicznym. Według wspomnianego protokołu granicznego granica między nieruchomościami przebiega ok. 60 cm od istniejącego na działce nr 438 słupa. Jak oceniły organy obu instancji decyzja rozgraniczeniowa z 19 listopada 2018 r., a raczej okoliczność z niej wynikająca w postaci nowego przebiegu granicy pomiędzy działkami nr 438 i 439, stanowiła podstawę do wznowienia postępowania z urzędu w trybie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., a następnie, jak uczynił to organ pierwszej instancji uchylenia własnej ostatecznej decyzji z 1 czerwca 2018 r. i zastosowania trybu naprawczego z art. 50 i art. 51 ust. 1 pkt 2 Pr. bud., a w rezultacie nałożenia na inwestora obowiązku przesunięcia słupa na granicę działek określoną decyzją rozgraniczeniową.

Stanowisko organów obu instancji w tym zakresie jest jednak błędne i niemożliwie do zaakceptowania.

Mając na względzie podstawę prawną wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z [...] czerwca 2018 r., godzi się zauważyć, że w świetle art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. nowe okoliczności i nowe dowody mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania tylko wówczas, gdy spełniają łącznie następujące cechy: są nowe, choć istniały w dacie wydania decyzji; są istotne dla sprawy, co oznacza, że mogły mieć wpływ na odmienne jej rozstrzygnięcie; nie były znane organowi, który wydał decyzję.

Zatem, dla dokonania oceny, czy w realiach rozpatrywanej sprawy wystąpiła przesłanka uzasadniająca wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wyjaśnić przede wszystkim trzeba, że decyzja Wójta Gminy N. z [...] listopada 2018 r. o rozgraniczeniu nieruchomości ma charakter konstytutywny, a nie deklaratoryjny. Na konstytutywny charakter decyzji rozgraniczeniowych zwraca się również uwagę w judykaturze (vide: wyrok WSA w Krakowie z 16 czerwca 2009 r. sygn. akt III SA/Kr 504/08, uchwała 7 sędziów Sądu Najwyższego z 30 października 2014 r. III CZP 48/14 (opubl. OSNC 2015/3/27, Lex nr 1526861). To zaś oznacza, że wywołuje skutki od jej wydania (uostatecznienia). Innymi słowy, decyzja rozgraniczeniowa normuje (reguluje) przebieg granic między nieruchomościami nr 438 i 439, począwszy od daty jej podjęcia (uostatecznienia), na przyszłość, a nie wstecz. Decyzja ta nie ma charakteru deklaratywnego czy też mówiąc inaczej potwierdzającego dotychczasowy pierwotny przebieg granic, aczkolwiek nie jest wykluczone, że określony tą decyzją przebieg granic jest tożsamy z pierwotnym jej przebiegiem. Skoro zaś decyzja rozgraniczeniowa ma charakter konstytutywny i została wydana, tak jak to miało miejsce na gruncie rozpatrywanej sprawy, po zakończeniu postępowania administracyjnego ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z [...] czerwca 2018 r., to nie może być ona traktowana jako nowy dowód czy też nowa okoliczność w sprawie w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Wreszcie późniejsza, aniżeli w dacie dokonania zgłoszenia przez inwestora i realizacji inwestycji, zmiana granic nieruchomości, wbrew stanowisku organów nadzoru budowlanego obu instancji, nie stanowi również podstaw do uruchomienia trybu naprawczego na podstawie art. 50 i art. 51 ust. 1 pkt 2 Pr. bud., a w rezultacie do nałożenia na inwestora obowiązku wykonania robót budowlanych. Z taką zaś sytuacją mieliśmy do czynienia na gruncie rozpatrywanej sprawy.

Z art. 51 ust. 1 pkt 2 Pr. bud. wynika, że jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1, to właściwy organ w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. Należy wyjaśnić, że przepisy art. 48 ust. 1 i art. 49b ust. 1 ustawy dotyczą obiektu budowalnego lub jego części będącego w budowie lub wybudowanego, bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub też pomimo sprzeciwu właściwego organu. Z kolei przepis art. 50 ust. 1 ustawy odnosi się do samowolnie zrealizowanych robót budowlanych, które nie są budową w rozumieniu art. 48 ust. 1 i art. 49b ust. 1, ale zostały wykonane: pkt 1 - bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub pkt 2 - w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub pkt 3 - na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub pkt 4 - w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach.

Istota decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Pr. bud. polega na tym, że na inwestora nakłada się obowiązek wykonania, w wyznaczonym terminie, określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych lub wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Stan zgodny z prawem, w rozumieniu tego przepisu, oznacza w pierwszej kolejności zgodność z zatwierdzonym projektem budowlanym lub innymi warunkami pozwolenia na budowę albo zgodność z dokonanym zgłoszeniem. Mówiąc w tym przypadku o zgodności z prawem, jako że pozwolenie na budowę, zatwierdzenie projektu budowlanego oraz zgłoszenie wykonywania robót budowlanych są instytucjami prawa budowlanego, należy mieć na uwadze doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem w znaczeniu przepisów prawa administracyjnego materialnego, a nie innych gałęzi prawa, np. prawa cywilnego. Takie zawężenie rozumienia zwrotu "do stanu zgodnego z prawem" użytego w art. 51 ust. 1 pkt 2 co prawda nie wynika z jego literalnego brzmienia, jednak nie można przyjąć, aby w drodze decyzji administracyjnej nakładać na stronę postępowania administracyjnego obowiązki dotyczące innych gałęzi prawa, np. prawa cywilnego (vide: wyroki NSA: z 26 stycznia 2012 r., II OSK 2140/10, LEX nr 1138086; z 16 maja 2014 r., II OSK 2981/12, LEX nr 1575638). Nałożenie obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych jest uzasadnione jedynie wówczas, gdy bezspornym jest, że wykonane roboty nie spełniają wymogów przewidzianych prawem. Natomiast ustalenie, że wykonane roboty budowlane były zgodne ze standardami i nie wymagały przeprowadzenia żadnych dodatkowych czynności ani robót, stanowi podstawę do przyjęcia przez organy nadzoru budowlanego, że brak jest przesłanek do kontynuowania postępowania naprawczego. Jeżeli nie zachodzi konieczność wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, organ również na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy, wydaje decyzję o odstąpieniu od nałożenia na inwestora obowiązków wymienionych w tym przepisie (stwierdzającą brak konieczności nałożenia takich obowiązków) bądź o umorzeniu postępowania. Ustalenie, czy zachodzą przesłanki do kontynuowania postępowania naprawczego, czy też do jego zakończenia, może nastąpić po wszechstronnym wyjaśnieniu, zgodnie z zasadami przewidzianymi w Kodeksie postępowania administracyjnego, okoliczności faktycznych sprawy co do zakresu robót, ich kwalifikacji, jak i ich jakości i poprawności technicznej.

Podsumowując w rozpatrywanej sprawie organy obu instancji wadliwie przyjęły, że słup nr 101 linii energetycznej średniego napięcia został zrealizowany niezgodnie z przyjętym bez sprzeciwu przez Starostę [...] zgłoszeniem przebudowy sieci elektroenergetycznej, ponieważ jak wynika ze zgłoszenia i zawartej pomiędzy inwestorem a G.F. umowy z 15 maja 2014 r. powinien zostać usytuowany na granicy nr 438 i 439, a tymczasem został zrealizowany na działce nr 438. Powyższe stanowisko w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz poczynionych wyżej rozważań i oceny charakteru decyzji rozgraniczeniowej oraz wynikających z niej skutków jest błędne, zwłaszcza wobec faktu, że wydanie decyzji rozgraniczeniowej po zrealizowaniu inwestycji i wynikający z niej przebieg granic, nie uzasadniały zastosowania art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. W kontrolowanej sprawie decyzje organów obu instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a., art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., 151 § 1 pkt 2 k.p.a., art. 51 ust. 1 pkt 2 Pr. bud., natomiast organ odwoławczy naruszył także art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. Stwierdzone uchybienia rzutowały w istotnym stopniu na wynik sprawy i obligowały Sąd do usunięcia z obrotu prawnego rozstrzygnięć organów obu instancji.

Jednocześnie niezasadny okazał się zarzut naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a., ponieważ organ odwoławczy prawidłowo ustosunkował się do zarzutu naruszenia art. 40 § 2 k.p.a. w zw. z art. 10 § 1 k.p.a.

Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i lit. a p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, o czym orzekł w punkcie 1 sentencji wyroku.

W punkcie 2 sentencji wyroku Sąd, na podstawie art. 225 p.p.s.a., orzekł o zwrocie na rzecz strony skarżącej kwoty 300 złotych uiszczonej nienależnie tytułem wpisu sądowego od skargi. W kontrolowanej sprawie strona skarżąca tytułem wpisu od skargi uiściła kwotę 500 zł. Natomiast zgodnie z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 535) wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł.

Rozpatrując sprawę ponownie organ pierwszej instancji powinien uwzględnić rozważania zaprezentowane w niniejszym wyroku, a następnie wydać rozstrzygnięcie odpowiadające przepisom obowiązującego prawa.

dc