Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 228/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2019-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2 i 6
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 594
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "D. " Transport O. D. K. w S. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia stawek opłat za korzystanie przez operatorów i przewoźników z przystanków komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządzającym jest Gmina M. G. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Sygn. akt II SA/Ke [...]

UZASADNIENIE

W dniu 26 czerwca 2013 r. Rada Gminy podjęła uchwałę nr [...] w sprawie ustalenia stawek opłat za korzystanie przez operatorów i przewoźników z przystanków komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządzającym jest Gmina M. G..

W dniu 30 stycznia 2019 r. (data nadania), D. K. wniósł wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i stwierdzenia nieważności powyższej uchwały. Natomiast w dniu 14 marca 2019 r. (data wpływu), skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na tę uchwałę w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy M. G. wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1306 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1-5, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z kolei stosownie do treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym w brzmieniu obowiązującym w czasie wydawania zaskarżonej uchwały - Dz.U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.), dalej "usg", każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. W orzecznictwie przyjmuje się, że wezwanie do usunięcia interesu prawnego lub uprawnienia, o którym mowa w cytowanym przepisie jest czynnością prawną przysługującą danemu podmiotowi w stosunku do jednej uchwały (zarządzenia) tylko raz. Wezwanie to jest bowiem substytutem środka odwoławczego. Nie jest zatem dopuszczalne wielokrotne występowanie z takim wezwaniem. Przyjęcie poglądu odmiennego prowadziłoby to stanu niepewności prawa miejscowego (por. postanowienia NSA: z 29 kwietnia 2009 r., sygn. I OSK 417/09; z 16 stycznia 2009 r., sygn. II OSK 1954/08; z 9 lipca 2010 r., sygn. I OSK 1002/10, dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Tymczasem Sądowi znana jest z urzędu okoliczność, że skarżący przed wniesieniem niniejszej skargi, już trzykrotnie składał wezwanie do usunięcia naruszenia prawa na zaskarżoną uchwałę.

Jak bowiem wynika z akt sprawy II SA/Ke 907/15, 9 marca 2015 r. D. K. wniósł o sprawdzenie zasadności zaskarżonej uchwały i wyeliminowanie oraz usunięcie istniejących w niej naruszeń i nieprawidłowości, a także do naprawienia szkody wyrządzonej przez jej zapisy. W odpowiedzi Rada Gminy podjęła 26 marca 2015 r. uchwałę nr [...], w której nie uwzględniła wezwania z 9 marca 2015 r. Uchwała powyższa została doręczona skarżącemu 2 kwietnia 2015 r.

W dniu 5 sierpnia 2015 r. D. K. ponownie wniósł o sprawdzenie zasadności uchwały z 26 czerwca 2013 r. i wyeliminowanie oraz usunięcie istniejących w niej naruszeń i nieprawidłowości, a także do naprawienia szkody wyrządzonej przez jej zapisy. W odpowiedzi Przewodniczący Rady Gminy poinformował wzywającego, że jego wezwanie w tej sprawie zostało już rozpatrzone uchwałą z 26 marca 2015 r.

I wreszcie 28 stycznia 2019 r. D. K., przed wniesieniem skargi w niniejszej sprawie, ponownie wniósł wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały.

W świetle powyższego, ponieważ opisane wyżej wezwania dotyczą tej samej uchwały, a ich żądania, pomimo różnego sformułowania, sprowadzają się do tego samego, tj. wyeliminowania zaskarżonej uchwały z porządku prawnego, wezwanie złożone w niniejszej sprawie nie może zostać uznane za wezwanie w rozumieniu art. 101 ust. 1 usg i nie wywołuje skutku prawnego w postaci uprawnienia do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Od wniesienia natomiast pierwszego z opisanych wezwań, które spełniało wymogi wezwania, o jakim mowa w art. 101 ust. 1 usg i poskutkowało odpowiedzią organu zawartą w uchwale Rady Gminy nr [...] z dnia 26 marca 2015 r., do daty wniesienia niniejszej skargi upłynął okres 4 lat, co w świetle treści art. 53 § 2 p.p.s.a. również uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak postanowieniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 6 p.p.s.a.