Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 146/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2010-07-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: orzeczono o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: art.250, art.258
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par.18 ust.1 pkt 2 lit b w zw. z par.18 ust.1 lit.c
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

I SA/Bd 146/10 POSTANOWIENIE Dnia 02 lipca 2010 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy: Sarah Sobecka - Kucharczyk po rozpoznaniu w dniu 02 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat G.H. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi T.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia postanawia 1.przyznać pełnomocnikowi ze Skarbu Państwa ( Kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy ) kwotę 146,40 (sto czterdzieści sześć 40/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu 2.odmówić przyznania wynagrodzenia w pozostałym zakresie


UZASADNIENIE

I SA/Bd 146/10

Uzasadnienie

Postanowieniem z 03 lutego 2010 r. zostało przyznane skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

W dniu 13 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę wniesioną przez T.G. na wskazaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. W punkcie 2 orzeczenia Sąd rozstrzygnął o zwrocie adwokat G.M. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji.

Następnie, pełnomocnik, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wniosła o zwrot należnych kosztów w wysokości 300 zł, podwyższonej o podatek od towarów i usług.

W sprawie zważono, co następuje:

Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.

Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie stosownie do art. 250 p.p.s.a w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej.

Wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem ustala się na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm. ), dalej rozporządzenie. Zgodnie z § 18 ust.1 pkt 2 lit b rozporządzenia minimalne wynagrodzenie adwokata, prowadzącego sprawę w pierwszej oraz drugiej instancji, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki, o której mowa w § 18 ust. 1 pkt 1 lit c, a więc w tzw. "innej sprawie".

W konsekwencji należało zasądzić na rzecz pełnomocnika wynagrodzenie w kwocie 146,40 zł , tj. 120 zł powiększone o należy, na podstawie § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia, 22% podatek od towarów i usług.

Referendarz nie podzielił stanowiska wnioskującej, że w sprawie niniejszej stawka za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 300 zł, a więc powinna być obliczona tak, jak w sprawie, w której przedmiotem jest należność pieniężna, o której mowa w § 6 pkt 3 rozporządzenia. Na gruncie niniejszej sprawy należy stwierdzić, że przedmiotem zaskarżenia było postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia. W tego rodzaju sprawie spór nie sprowadzał się zatem do zakwestionowania konkretnej należności pieniężnej, gdyż zaskarżone postanowienie jej nie kreowało, lecz dotyczyło trybu wzruszenia rozstrzygnięcia, którym umorzono postępowanie odwoławcze.

Z tego względu, za podstawę wyliczenia wysokości należnego wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej należało wskazać § 18 ust.1 pkt 1 lit. c wyżej wymienianego rozporządzenia.

W tym stanie rzeczy, na podstawie 258 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.