Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1467/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6070 Uwłaszczenie    państwowych   osób     prawnych   oraz   komunalnych    osób prawnych
Hasła tematyczne: Inne
Nieruchomości
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 34, 35
journal: Dz.U. 2000 nr 84 poz 948
law: ustawa z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe"
article: art. 71 ust. 4
journal: Dz.U. 2004 nr 261 poz 2603
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz (spr.) Sędziowie WSA Elżbieta Sobielarska asesor WSA Przemysław Żmich Protokolant Katarzyna Bednarska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2006 r. sprawy ze skargi Prezydenta Miasta P. reprezentującego Skarb Państwa na postanowienie Ministra Budownictwa z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji uwłaszczeniowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Minister Budownictwa postanowieniem z dnia [...] lipca 2006 r.,

nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu zażalenia Prezydenta Miasta P. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r., nr [...] dotyczące wyjaśnienia treści decyzji utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu przedstawiono, co następuje:

Wojewoda [...] działając na podstawie art. 34 i art. 35 ustawy z dnia

8 września 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe" (Dz. U. Nr 84, poz. 948 ze zm.) oraz § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 stycznia 2001 r. w sprawie sposobu potwierdzania posiadania przez przedsiębiorstwo państwowe "Polskie Koleje Państwowe" gruntów będących własnością Skarbu Państwa, w tym rodzajów dokumentów stanowiących dowody w tych sprawach (Dz. U. Nr 4, poz. 29), decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...] stwierdził nabycie z dniem 27 października 2000 r. z mocy prawa przez P. prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego w P. w obrębie [...], oznaczonego jako działka nr [...] o powierzchni [...] ha, zapisanego w księdze wieczystej KW nr [...] oraz nieodpłatne nabycie prawa własności budynków znajdujących się na tym gruncie, a także określił opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego gruntu.

Na wniosek Prezydenta Miasta P. Wojewoda [...] na podstawie art. 113 § 2 kpa, postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006 r., nr [...] wyjaśnił treść decyzji wskazując, iż ustalona w decyzji z dnia [...] stycznia 2005 r. opłata z tytułu użytkowania wieczystego obowiązuje od dnia 1 stycznia 2006 r.

Na powyższe postanowienie Prezydent Miasta P. złożył zażalenie.

Rozpatrzeniu zażalenie i mając na uwadze, że obecnie organem właściwym w tym zakresie jest Minister Budownictwa, co wynika z rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 5 maja 2006 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Budownictwa (Dz. U. Nr 76, poz. 537) ustalono, że zgodnie z art. 71 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. opłaty roczne wnosi się przez cały okres użytkowania wieczystego, w terminie do 31 marca każdego roku, z góry za dany rok. Opłaty rocznej nie pobiera się za rok, w którym zostało ustanowione prawo użytkowania wieczystego. Skoro stwierdzenie prawa użytkowania wieczystego zostało dokonane w 2005 r., to opłaty rocznej nie pobiera się za ten rok. Obowiązek ten powstaje z dniem 1 stycznia 2006 r.

Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Prezydent Miasta P. jako prezydent miasta na prawach powiatu, wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej. Skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zarzucając naruszenie art. 238 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny oraz art. 71 ust. 1 i 4 ustawy z dnia

21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2004 r., Nr 261,

poz. 2603 ze zm.) polegające na błędnym ustaleniu początkowego terminu obowiązywania opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, to jest na przyjęciu, że opłata ta obciąża użytkownika wieczystego dopiero od następnego roku po wydaniu decyzji potwierdzającej nabycie prawa.

W uzasadnieniu skargi podkreślono, że powołany przez organy art. 71 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami odnosi się wyłącznie do ustanowienia prawa użytkowania wieczystego w trybie umownym. W sprawie niniejszej natomiast prawo to powstało ex lege 27 października 2000 r. Zgodnie z art. 238 kodeksu cywilnego w związku z art. 71 ust. 1 powołanej ustawy użytkownik wieczysty jest zobowiązany do uiszczania opłat rocznych przez cały czas trwania tego prawa, dlatego P. SA powinny od wskazanej daty uiszczać opłatę roczną. Określając termin początkowy obowiązywania opłaty rocznej na dzień 1 stycznia 2006 r. Wojewoda [...] naruszył interes Skarbu Państwa jako właściciela gruntu, pozbawiając go należnych wpływów z tytułu zaległych, nieprzedawnionych należności.

Minister Budownictwa w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu.

Dokonane zaskarżonym postanowieniem, utrzymującym w mocy postanowienie pierwszoinstancyjne wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...] nie narusza przepisów prawa materialnego ani procesowego w sposób, o jakim mowa w art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tylko zaś w takim przypadku możliwe byłoby uwzględnienie skargi.

Wskazaną decyzją Wojewoda [...] na podstawie art. 34 i art. 35 ustawy z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe" (Dz. U. Nr 84, poz. 948

ze zm.) stwierdził, że grunt opisany w pkt 1 tej decyzji stał się z dniem 27 października 2000 r. z mocy prawa przedmiotem użytkowania wieczystego P.- obecnie P. SA. W pkt 5 decyzji określona została opłata z tytułu użytkowania wieczystego tego gruntu i stwierdzono, że opłata ta jest płatna do dnia 31 marca każdego roku.

Wyjaśniając wątpliwości co do początkowego terminu obowiązywania opłaty rocznej organy prawidłowo wskazały że opłata ta obowiązuje od dnia 1 stycznia 2006 r. Z art. 71 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami wynika obowiązek wnoszenia opłaty w terminie do dnia 31 marca każdego roku z góry za dany rok. W ustępie tym postanowiono ponadto, że opłaty nie pobiera się za rok, w którym zostało ustanowione prawo użytkowania wieczystego. Jak słusznie podniesiono w skardze regulacja ta odnosi się do ustanowienia prawa użytkowania wieczystego w trybie umownym. Należy jednak zauważyć, że stosownie do treści art. 34 ust. 2 powołanej ustawy z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe", na podstawie której wydana została wyjaśniana decyzja nabycie prawa, o którym mowa w ust. 1 (użytkowania wieczystego) następuje bez obowiązku wniesienia pierwszej opłaty z tytułu użytkowania wieczystego.

Zasadą jest, wynikającą z art. 238 kodeksu cywilnego, że użytkownik wieczysty uiszcza przez czas trwania swojego prawa opłatę roczną, szczegółowe kwestie dotyczące uiszczania tej opłaty uregulowane zostały w przepisach ustawy z dnia

21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, a w sprawie niniejszej także w powołanej wcześniej ustawie z dnia 8 września 2000 r.

Skład orzekający w sprawie niniejszej podziela stanowisko wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 kwietnia 2003 r., sygn. akt

II SA/Łd 736/02, ONSA 2004/1/38, że deklaratoryjny charakter decyzji w sprawie stwierdzenia nabycia prawa użytkowania wieczystego gruntu dotyczy wyłącznie kwestii powstania prawa użytkowania wieczystego i związanej z nim własności budynków, innych urządzeń i lokali, natomiast co do warunków powstałego z mocy prawa użytkowania wieczystego oraz nabycia własności budynków, innych urządzeń i lokali decyzja o uwłaszczeniu ma charakter konstytutywny. Wprawdzie wyrok ten dotyczył uwłaszczenia z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 r. na podstawie art. 200 ustawy o gospodarce nieruchomościami, ale w sprawie niniejszej, chociaż z inną datą, wystąpiła analogiczna sytuacja.

Dlatego stwierdzić należało, że organy słusznie przyjęły, że pierwszą opłatą z tytułu użytkowania wieczystego byłaby opłata za 2005 r., z której uwłaszczona jednostka została zwolniona na mocy art. 34 ust. 2 powołanej ustawy z dnia 8 września 2000 r.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji wyroku.