Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1102/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 122, art. 187
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 8 ust. 2 pkt 4, art. 10 ust. 10, art. 13 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2009 nr 3 poz 11
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym
article: art. 37j ust. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2004 nr 256 poz 2571
law: Ustawa z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 4 lutego 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek ( spr.) Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Szymon Widłak Protokolant: Ref. staż. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2015 roku przy udziale sprawy ze skargi Ł. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym i opłacie paliwowej za poszczególne miesiące: wrzesień, październik 2009 roku oraz luty i grudzień 2010 roku oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego w L., uwzględniając wyniki kontroli podatkowej udokumentowanej protokołem nr [...], wszczął wobec Ł. D. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Firma A, postępowanie podatkowe w zakresie podatku akcyzowego i opłaty paliwowej za kwiecień 2009 r. oraz miesiące od września 2009 r. do grudnia 2010 r.

Decyzją nr [...] z dnia [...], Naczelnik Urzędu Celnego w L. określił Ł. D., prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Firma A zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym oraz w opłacie paliwowej: za kwiecień, wrzesień i październik 2009 roku oraz poszczególne miesiące 2010 roku oraz umorzył postępowanie w zakresie podatku akcyzowego i opłaty paliwowej za miesiące listopad i grudzień 2009 r.

W uzasadnieniu organ na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego zakwestionował prawidłowość materialną faktur wystawionych przez firmy: spółka A oraz Spółka B i stwierdził, że strona weszła w posiadanie paliwa niewiadomego pochodzenia w ilościach i wartościach opisanych na zakwestionowanych fakturach. Ponadto organ przyjął ustalenia, że w trakcie kontroli i postępowania podatkowego kontrolowany w miesiącu lutym 2010 r. sprzedał [...] litrów benzyny Pb 95 na rzecz Firmy B, na podstawie faktury VAT nr [...] z dnia [...], pomimo że jak wynika ze spisu remanentowego i faktu zakupu wynika, iż firma A nie posiadała takiej ilości benzyny.

Dodatkowo organ stwierdził, że strona na dzień 31 grudnia 2010 r. wykazała na spisie remanentowym [...] litrów oleju napędowego. Natomiast na podstawie dokumentacji podatnika tj. spisu remanentowego na dzień 31 grudnia 2009 r., faktur zakupu oleju napędowego, faktur sprzedaży oraz udokumentowanego zużycia oleju na potrzeby własne oleju napędowego ustalono, że stan magazynowy na dzień 31 grudnia 2010 r. winien wynosić [...] litrów. Zatem na spisie remanentowym sporządzonym przez podatnika na dzień 31 grudnia 2010 r. wykazane zostało o [...] litrów więcej, niż wynika to z rozliczenia.

W odwołaniu strona podniosła, że błędnie ustalono, że Ł. D. w kontrolowanym okresie posiadał ogółem [...] litrów oleju napędowego oraz [...] litrów benzyny Pb95 niewiadomego pochodzenia, od których to ilości nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości. Odwołujący wyjaśnił, że wszelkich transakcji z kontrahentami dokonywał z należytą starannością. Dostawcy paliwa figurowali w odpowiednich rejestrach, legitymowali się stosownymi dokumentami (m.in. decyzjami o nadaniu Numeru Identyfikacji Podatkowej), wystawiali faktury VAT opatrzone pieczęcią, regularnie dostarczali paliwo. W ocenie odwołującego nie miał on żadnych podstaw, by przypuszczać, iż działania podejmowane przez jego partnerów biznesowych noszą znamiona jakichkolwiek nieprawidłowości, w tym również w zakresie podatku akcyzowego. Organ podatkowy niesłusznie przyjął więc, iż odwołujący jest podatnikiem akcyzy i opłaty paliwowej w wysokości wskazanej w zaskarżonej decyzji, który padł ofiarą oszustwa. Ponadto zarzucono, że organ podatkowy nie podjął wszystkich możliwych działań do ustalenia, czy akcyza i opłaty paliwowe zostały uiszczone czym naruszył zasadę prawdy obiektywnej. Natomiast fakt, że organ nie wyjaśnił, dlaczego nie oparł swojego rozstrzygnięcia na twierdzeniach odwołującego był niezgodny z zasadą, zgodnie z którą postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.

Pismem z dnia [...] pełnomocnik strony powtórzył zarzut stanowiący, że w sprawie nie został zebrany cały materiał dowodowy i stwierdził, że w przypadku spisów remanentowych, które są głównym dowodem w sprawie nie można wykluczyć błędów i omyłek pisarskich. Dodatkowo podniósł, że ze względu na porę roku, podczas której dokonywany był spis, objętość paliwa ze względu na jego właściwości fizyko - chemiczne mogła ulec zmianie w stosunku do ilości wynikającej z faktur zakupu.

Decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Celnej w P.

- uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i umorzył postępowanie w tym zakresie;

- uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc [...] w kwocie [...] i określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc [...] w kwocie [...] zł;

- uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc [...] w kwocie [...] zł i określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc [...] w kwocie [...] zł;

- uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej określenia opłaty paliwowej za miesiące: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i umorzył postępowanie w tym zakresie;

- uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej określenia opłaty paliwowej za miesiąc [...] w kwocie [...] i określił opłatę paliwową za miesiąc [...] w kwocie [...] zł;

- uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej określenia opłaty paliwowej za miesiąc [...] w kwocie [...] i określił opłatę paliwową za miesiąc [...] w kwocie [...] zł;

- utrzymał rozstrzygnięcie organu I instancji w pozostałej części.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w zakresie spisów remanentowych wskazano na rozbieżności w ilości oleju napędowego wynikającego z zestawienia magazynowego dokonanego na dzień [...] oraz ilości obliczonej na podstawie stanu magazynowego na dzień [...] faktur dokumentujących obrót tymi wyrobami w [...] oraz deklarowane zużycie na potrzeby własne wyniosły [...] litrów oleju napędowego. Zestawienie magazynowe wykazało nadwyżkę wyrobów w ww. wielkości w stosunku do ilości paliwa jaka powinna pozostawać do dyspozycji strony w dniu [...]. Uwzględniając skalę rozbieżności, która stanowiła ok. 10 % rocznego obrotu firmy, organ wykluczył sugerowaną przez stronę możliwość pomyłki pisarskiej czy rachunkowej, która nawet w przypadku zaistnienia takiej sytuacji zostałaby dostrzeżona i skorygowana przed okresem kontroli przeprowadzonej przez Naczelnika Urzędu Celnego w L.

Konsekwencją przeprowadzenia spisu remanentowego w okresie zimowym mogło być jedynie uzyskanie odczytów w ilości mniejszej, niż gdyby czynność ta została przeprowadzona w okresie letnim, gdyż skład chemiczny oleju napędowego, podobnie jak innych produktów ropopochodnych sprawia, że substancje te zwiększają swą objętość wraz ze wzrostem temperatury, co spowodowane jest spadkiem masy właściwej (gęstości). W sytuacji, gdy spis magazynowy wykazał nadwyżkę oleju napędowego, a strona nie potrafiła podać źródła jego pochodzenia zasadnie przyjęto, że wyroby akcyzowe w ilości [...] litrów oleju napędowego nie zostały opodatkowane na wcześniejszym etapie obrotu.

Organ odwoławczy za zasadne uznał twierdzenia, że w sytuacji, gdy stan magazynowy na dzień 31 grudnia 2009 r. nie wykazał zapasów benzyny, a strona w okresie poprzedzającym transakcję sprzedaży poza wyrobami zużywanymi na własne potrzeby nie zakupiła, ani magazynowała takiej ilości paliwa uznać należało, że benzyna Pb 95 sprzedana w dniu [...] na rzecz Firmy B wg faktury VAT nr [...] pochodziła z nieznanego źródła.

Jednocześnie organ odwoławczy stwierdził, że nieuzasadnione było zrównanie skutków dokonanych ustaleń w zakresie zakwestionowania prawidłowości materialnej faktur wystawianych przez 2 kontrahentów strony: spółki A oraz Spółki B.

W trakcie postępowania podatkowego organ ustalił, że spółka B, nie posiadała koncesji na obrót paliwami ciekłymi, nigdy nie występowała z wnioskiem o jej wydanie, nie składała deklaracji z tytułu podatku od towarów i usług we właściwym urzędzie skarbowym za lata 2009 – 2010, a ponadto nie było możliwe przeprowadzenie czynności sprawdzających pod adresem wskazanym jako siedziba firmy. W tym przypadku rzekomy dostawca nie mógł być podmiotem prowadzącym rzeczywistą działalność gospodarczą bowiem nie był zarejestrowany jako podatnik podatku od towarów i usług oraz upoważniony do wystawiania faktur. W kontaktach w tym kontrahentem nie można zatem było przyjąć, że Ł. D. dokonywał wszelkich transakcji z należytą starannością, jeżeli płatności za dostarczane paliwo regulowane były w gotówce na życzenie kontrahenta i były warunkiem zawarcia transakcji, a strona nie pamięta nazwisk przedstawicieli, którzy podpisali umowę.

Inaczej natomiast oceniono działalność spółki A, które posiadało koncesję na obrót paliwami ciekłymi na okres od [...] do [...] oraz na okres od [...] do [...], składało deklaracje podatkowe VAT-7K za lata 2009-2010, uiściło zadeklarowany podatek, nie posiadało zaległości za ten okres, ale zaprzestało prowadzenia działalności gospodarczej dniem z dniem 31 grudnia 2010 r. W trakcie czynności sprawdzających przeprowadzonych przez Urząd Celny w L. w spółka A przedstawił dokumenty firmy potwierdzające, że prowadził działalność gospodarczą w okresie na który datowane były zakwestionowane faktury. Powodem braku możliwości weryfikacji dokumentacji kontrahenta było zakończenie przez niego prowadzenia działalności gospodarczej i wykreślenie z ewidencji. W takiej sytuacji brak możliwości przeprowadzenia czynności sprawdzających, nie mógł obciążać Ł. D., który udzielił zbieżnych informacji do protokołu zeznając, że kontakty handlowe z spółką A nawiązał bezpośrednio z jej właścicielem, olej napędowy dostarczany był transportem dostawcy lub był odbierany przez nabywcę ze stacji paliw w P. Organ ustalił, że M. A. prowadził działalność obejmującą: sprzedaż detaliczną paliw na stacjach paliw w dwóch punktach w miejscowości Poniec oraz dokonał sprzedaży hurtowej paliw polegającej na rozwożeniu własną autocysterną bezpośrednio odbiorcom. Ponadto potwierdzono prawidłowość transakcji M.A. z Firmą C L.B. oraz zakup w styczniu, marcu i grudniu 2009 r. oleju napędowego od Firmy A, co zostało wykazane w rejestrze zakupów VAT. Wobec braku możliwości weryfikacji prawidłowości faktur wystawionych przez spółkę A, wątpliwości w tej kwestii rozpoznano na korzyść strony.

Organ odwoławczy potwierdził, że nie zostało wykazane, iż od paliwa uwzględnionego w 60 zakwestionowanych fakturach nie został zapłacony podatek akcyzowy na wcześniejszym etapie obrotu. Jak wyjaśniono wcześniej powodem braku możliwości ustalenia pochodzenia oleju napędowego był fakt, że firma wystawiająca sporne faktury zakończyła działalność gospodarczą z końcem roku 2010. Skoro organ w toku postępowania podatkowego zgromadził materiał dowodowy świadczący o rzeczywistym charakterze działalności spółki A, należało uwzględnić te okoliczności. Ponadto zasadnie odstąpiono od opodatkowania ilości oleju napędowego zakupionej przez podatnika od spółki C.

Reasumując organ odwoławczy podzielił ocenę okoliczności związanych ze stwierdzeniem nadwyżki remanentowej, sprzedaży przez podatnika w dniu [...] benzyny Pb na rzecz Firmy B wg faktury VAT nr [...] oraz zakwestionowaniem prawidłowości faktur wystawionych na rzecz strony przez spółkę B. Jednocześnie Dyrektor Izby Celnej w P. uznał, iż wątpliwości w zakresie prawidłowości materialnej faktur wystawionych przez spółkę A należy rozstrzygnąć na korzyść strony i odstąpić od opodatkowania ilości paliwa w nich uwzględnionych.

Podstawę opodatkowania w niniejszej sprawie stanowiła ilość oleju napędowego uznanego za nadwyżkę wykazaną w trakcie spisu remanentowego – [...] litrów, benzyna w ilości [...] litrów, pochodząca z nieznanego źródła oraz ilość paliwa z nieznanego źródła zgodna z ilością wykazaną w zakwestionowanych fakturach wystawionych przez spółkę B – [...] litrów.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu Ł. D. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. w części dotyczącej:

* utrzymania w mocy decyzji organu I instancji w zakresie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za [...] w kwocie [...] zł;

utrzymania w mocy decyzji organu I instancji w zakresie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za [...] w kwocie [...] zł;

określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za [...]. w kwocie [...] zł;

określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za [...] w kwocie [...] zł;

utrzymania w mocy decyzji organu I instancji w zakresie określenia zobowiązania w opłacie paliwowej za [...] w kwocie [...];

utrzymania w mocy decyzji organu I instancji w zakresie określenia zobowiązania w opłacie za [...] w kwocie [...];

określenia zobowiązania w opłacie paliwowej za [...] w kwocie [...];

określenia zobowiązania w opłacie paliwowej za [...] w kwocie [...].

Zaskarżonej decyzji strona zarzuciła naruszenie przepisów:

art. 122 w zw. z art. 187 Ordynacji podatkowej poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym;

art. 8 ust. 2 pkt 4, art. 10 ust. 10, art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym poprzez przyjęcie, iż skarżący zobowiązany był do zapłaty akcyzy nieuiszczonej na wcześniejszych etapach obrotu wyrobem akcyzowym, podczas gdy w trakcie postępowania dowodowego nie potwierdzono, iż akcyza nie została opłacona na wcześniejszych etapach obrotu;

art. 37j ust. 1 pkt 4 ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym poprzez określenie zobowiązania z tytułu opłaty paliwowej pomimo że nie wykazano, że skarżący był podmiotem, na którym ciążył obowiązek zapłaty podatku akcyzowego.

W ocenie strony skarżącej posiadacz wyrobów akcyzowych może być podatnikiem wyłącznie w sytuacji, gdy akcyza nie została uiszczona na wcześniejszych etapach obrotu, a obowiązek wykazania tego faktu ciąży na organie podatkowym. Organy nie dokonały jednak ustalenia, że podatek akcyzowy nie został zapłacony na wcześniejszym etapie obrotu. Uznanie, iż spółka B nie mogła być podmiotem prowadzącym rzeczywistą działalność gospodarczą nie mogło prowadzić do automatycznego przyjęcia, iż akcyza od wyrobów nabytych od tego dostawcy nie została zapłacona na wcześniejszym etapie obrotu. Skoro organy podatkowe zakwestionowały, że wyroby akcyzowe pochodziły od spółki B, to powinny były ustalić od jakich podmiotów wyroby te pochodzą i czy podmioty te dokonywały czynności opodatkowanych podatkiem akcyzowym na wcześniejszych etapach obrotu tymi wyrobami.

Zdaniem skarżącego w kwestii opodatkowania nadwyżki wyrobów akcyzowych wykazanej w prowadzonej dokumentacji stanów magazynowych arbitralnie odrzucono możliwość wystąpienia omyłki pisarskiej bądź błędu rachunkowego bez zbadania, czy taka okoliczność mogła mieć miejsce. Organ odwoławczy powinien natomiast wziąć pod uwagę możliwości popełnienia omyłki pisarskiej dotyczącej [...] litrów benzyny, a ponadto nie ustalił jakie jest pochodzenie tego wyrobu i czy na wcześniejszym etapie obrotu nie został zapłacony podatek akcyzowy.

W ocenie skarżącego nie wykazanie, iż posiadane przez niego wyroby akcyzowe nie zostały opodatkowane na wcześniejszym etapie obrotu, spowodowało, że niemożliwe było opodatkowanie tych wyrobów podatkiem akcyzowym, a w konsekwencji nie było można też określić stronie obowiązku zapłaty opłaty paliwowej.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Spór w niniejszej sprawie dotyczy określenia zobowiązania w podatku akcyzowym i opłacie paliwowej.

W skardze Ł.D. podniósł zarzut nie zebrania i nie rozpatrzenia całości materiału dowodowego, co w konsekwencji miało skutkować nie wykazaniem, że podatek akcyzowy nie został zapłacony na wcześniejszych etapach obrotu.

W tym zakresie skład rozpoznający niniejszą sprawę podziela funkcjonujący w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, zgodnie z którym na organy podatkowe nie można nakładać nieograniczonego obowiązku dowodzenia faktów, zwłaszcza jeśli wiedzę o nich posiadać powinien sam podatnik, który wyprowadza z nich korzystne dla siebie skutki podatkowe. To na podatniku spoczywa ciężar dowodu zdarzeń gospodarczych podejmowanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. (por. np. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 15 października 2009 r., sygn. akt I SA/Go 284/09, wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 października 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 631/09, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt III SA/Po 1026/13; wyrok WSA w Olsztynie I SA/Ol 125/09 z dnia 6 maja 2009 r.).

Adaptując powyższy pogląd na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że obrót wyrobami akcyzowymi podlega szczególnym rozwiązaniom prawnopodatkowym, a podmiot prowadzący działalność w tym zakresie zobowiązany jest dokumentować obrót olejem opałowym w sposób prawidłowy i na tyle szczegółowy, aby umożliwić należną weryfikację organowi podatkowemu. Stwierdzenie powstania obowiązku zapłaty opłaty paliwowej i ustalenie jej wysokości jest konsekwencją dokonania ustaleń w zakresie podatku akcyzowego.

W tym względzie należy zaznaczyć, że organ odwoławczy zasadnie wyjaśnił, że w wyniku wydania zaskarżonej decyzji, opodatkowane zostały wyłącznie przypadki nabycia i posiadania wyrobów z niewiadomego źródła. Wykazanie, że faktury wystawione przez spółkę B nie odzwierciedlały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, nie było jednoznaczne z obowiązkiem organu podatkowego do poszukiwania rzeczywistego dostawcy wyrobów będących przedmiotem opodatkowania. Natomiast Ł. D. na żadnym etapie postępowania nie przedstawił jakichkolwiek dowodów świadczących o zapłacie akcyzy na wcześniejszych etapach obrotu, a także nie przedłożył żadnych dowodów, z których wynikałoby źródło pochodzenia nabytego oleju napędowego. Czynności podjęte przez organ odwoławczy niewątpliwie przesądziły o kwalifikacji spółki B jako podmiotu fikcyjnego, który nawet nie wykazywał formalnych pozorów prowadzenia rzeczywistej działalności gospodarczej, gdyż spółka nigdy nie występowała z wnioskiem o wydanie koncesji na obrót paliwami ciekłymi, nie składała deklaracji z tytułu podatku od towarów i usług i nie było możliwe przeprowadzenie czynności sprawdzających pod adresem wskazanym jako siedziba firmy.

Natomiast w przypadku faktur wystawionych przez spółkę A, odstąpiono od opodatkowania firmy Ł.D., co zostało spowodowane trudnościami w możliwości weryfikacji prawidłowość faktur wystawionych przez kontrahenta skarżącego ze względu na zakończenie przez niego rzeczywistej działalności gospodarczej, a nie jego fikcyjny charakter.

W ocenie Sądu niezasadne są zarzuty dotyczące opodatkowania nadwyżek paliwa wykazanych w stanach magazynowych oraz sprzedaży przez podatnika [...] I benzyny Pb na rzecz Firmy B w dniu [...] zgodnie z fakturą VAT nr [...].

W tym przypadku do dnia wydania zaskarżonej decyzji strona nie przedstawiła dowodów świadczących o korekcie faktury, nie wniosła zastrzeżeń do protokołu kontroli i nie wyjaśniła na czym miałaby polegać pomyłka w dokumentacji sprzedaży w dniu [...] benzyny Pb na rzecz Firmy B wg faktury VAT nr [...].

Natomiast jak wynika z przedstawionej dokumentacji w dniu dokonania transakcji Ł. D. nie dysponował taką ilością benzyny pochodzącej z legalnego źródła. Stan magazynowy na dzień 31 grudnia 2009 r. nie wykazał zapasów benzyny, a strona w okresie poprzedzającym transakcję sprzedaży poza wyrobami zużywanymi na własne potrzeby nie zakupiła, ani nie magazynowała takiej ilości paliwa. Stwierdzenie, że benzyna Pb 95 sprzedana w dniu 26 lutego 2010 r. pochodziła z nieznanego źródła było więc konsekwencją ustalonego stanu faktycznego.

Dyrektor Izby Celnej w P. zasadnie zwrócił uwagę na rozbieżność w ilości oleju napędowego wynikającego z zestawienia magazynowego dokonanego na dzień 31 grudnia 2010 r. oraz ilości obliczonej na podstawie stanu magazynowego na dzień 31 grudnia 2009 r. faktur dokumentujących obrót tymi wyrobami w roku 2010 r. oraz potwierdzonym zużyciem na potrzeby własne wynosi [...] litrów oleju napędowego. Zestawienie magazynowe wykazało nadwyżkę wyrobów w ww. wielkości w stosunku do ilości paliwa jaka powinna pozostawać do dyspozycji strony w dniu 31 grudnia 2010 r.

Spisy remanentowe nie zostały skorygowane w okresie poprzedzającym kontrolę, co spowodowało wykluczenie możliwości pomyłki pisarskiej czy rachunkowej. Tym bardziej, że w toku przeprowadzanej kontroli podatkowej oraz w trakcie postępowania podatkowego Ł. D. nie wskazywał na wystąpienie pomyłki pisarskiej, ani błędu rachunkowego, nie przedstawił żadnych dowodów mogących uprawdopodobnić taką sytuację. Natomiast podnoszone okoliczności dotyczące zmiany właściwości fizyko - chemicznych paliw trafnie zostały uznane za nieuzasadnione. Skład chemiczny oleju napędowego oraz innych produktów ropopochodnych umożliwia bowiem zwiększenie objętości substancji wraz ze wzrostem temperatury, co spowodowane jest spadkiem masy właściwej (gęstości). Konsekwencją przeprowadzenia spisu remanentowego w okresie zimowym mogło być zatem jedynie uzyskanie odczytów w ilości mniejszej, niż gdyby czynność ta została przeprowadzona w okresie letnim.

Reasumując należy stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie nie stwierdzono naruszenia przepisów art. 122 w zw. z art. 187 Ordynacji podatkowej, gdyż organy podjęły wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. W konsekwencji prawidłowych ustaleń faktycznych organ odwoławczy na podstawie i w granicach obowiązujących przepisów art. 8 ust. 2 pkt 4, art. 10 ust. 10, art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym zobowiązał Ł.D. do zapłaty akcyzy nieuiszczonej na wcześniejszych etapach obrotu wyrobem akcyzowym, wobec braku potwierdzenia przez niego w trakcie postępowania dowodowego, że podatek akcyzowy został opłacony na wcześniejszych etapach obrotu. W konsekwencji prawidłowych ustaleń faktycznych organ odwoławczy na podstawie i w granicach obowiązujących przepisów art. 37j ust. 1 pkt 4 ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym prawidłowo określił również zobowiązanie podatkowe z tytułu opłaty paliwowej wobec braku udokumentowania przez skarżącego, że został a ona uiszczona i nie ciąży na nim obowiązek jej uiszczenia.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) należało oddalić przedmiotową skargę.