Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 540/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 47 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. par. 2 ust. 7
journal: Dz.U. 2013 poz 133
law: Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do  kierowania pojazdami - tekst jednolity.
article: art. 102 ust. 1 pkt 3 lit a, art. 75 ust. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2011 nr 30 poz 151
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Bożena Wiech – Baranowska, Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Banaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2014 r. sprawy ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy skargę oddala


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2014 r., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu odwołania K. P., utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r., zatrzymującą K. P. prawo jazdy do czasu dostarczenia orzeczenia lekarskiego o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami mechanicznymi.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Prokuratura Rejonowa w [...] w dniu 28 marca 2013 r. zwróciła się do Starosty [...] o skierowanie K. P. na badanie lekarskie w celu orzeczenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, wskazując, że w toczącej się przeciwko skarżącemu sprawie Sąd Rejonowy w [...] uzyskał opinię biegłych lekarzy psychiatrów o jego chorobie psychicznej.

Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. Starosta [...], działając na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz ust. 2 lit. a w nawiązaniu do art. 75 ust. 1 pkt i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2011 r. nr 30 poz. 151, dalej: ustawa o kierujących pojazdami) w związku z art. 182, 188 i 108 k.p.a.- ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267) skierował K. P. na badania lekarskie. Pouczył też o miejscu i terminie przeprowadzenia badania lekarskiego – [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w [...], 30 dni od otrzymania ostatecznej decyzji. Skarżący dnia 7 czerwca 2013 r. odmówił przyjęcia przesyłki zawierającej tę decyzję.

Następnie, pismem z dnia 30 lipca 2013 r. organ powiatowy wezwał skarżącego do dostarczenia badania lekarskiego, zakreślając termin czternastodniowy pod rygorem wszczęcia z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie zatrzymania prawa jazdy. Skarżący odmówił przyjęcia przesyłki zawierającej to pismo.

Decyzją nr [...]. z dnia [...] listopada 2013 r. Starosta [...] na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a w związku z art. 75 ust. 1 pkt 4 ustawy o kierujących pojazdami - orzekł o zatrzymaniu K. P. prawa jazdy kategorii B numer [...], wydanego dnia 17 listopada 2003 r. przez Starostę [...], do czasu dostarczenia orzeczenia lekarskiego o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami mechanicznymi. W uzasadnieniu organ wskazał, że badaniu podlega osoba, która kierowała pojazdem w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu oraz jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Do dnia zakończenia postępowania strona nie dostarczyła badań, nie wniosła żadnych nowych dowodów w sprawie i nie złożyła wyjaśnień. W tych warunkach, po rozpoznaniu odwołania K. P., zapadła opisana na wstępie zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. W jej uzasadnieniu wskazano na bezsporny, ustalony przez organ pierwszej instancji stan faktyczny sprawy. Ponadto organ stwierdził, że decyzja o skierowaniu na badania, wobec odmowy jej przyjęcia, zgodnie z art. 47 k.p.a. została doręczona i rozpoczął się bieg terminu do przeprowadzenia badań i dostarczenia orzeczenia lekarskiego zgodnie z zawartym w niej pouczeniem. Ponadto skarżący orzeczenia nie dostarczył także mimo skierowania do niego dodatkowego wezwania. Organ podkreślił, że decyzje w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy pozbawione są luzu decyzyjnego i starosta, nie zajmując się kwestią słuszności skierowania na badania lekarskie, zobowiązany był wydać rozstrzygnięcie, skoro nie zostało przedstawione orzeczenia lekarskiego. Dodatkowo organ zauważył, że w decyzji organu pierwszej instancji błędnie wskazano art. 75 ust. 1 pkt 4 ustawy o kierujących pojazdami, zamiast art. 75 ust. 1 pkt 5.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył w dniu 28 lutego 2014 r. (data stempla urzędu pocztowego) K. P.. Wskazał, że decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa i wniósł o jej unieważnienie. Podniósł, że starosta może zatrzymać prawo jazdy na podstawie mandatu lub prawomocnego wyroku sądu. Podał także, że pozostaje w konflikcie z policjantami z lokalnych komisariatów. Pełnomocnik skarżącego, ustanowiony z urzędu, w piśmie z dnia 2 października 2014 r. wskazał na potrzebę cyt. "zabezpieczenia nagrań z monitoringu" co do zdarzenia z dnia 25 września 2011r., przy czym stwierdził, że nie udało mu się ustalić adresu sklepu. Zdaniem pełnomocnika zasadne byłoby także dołączenie opinii psychiatrycznej, której interpretacja skutkowała zatrzymaniem prawa jazdy ( akta Sądu Rejonowego w [...] II Wydz. Karny [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowaną argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269, dalej: p.p.s.a.), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem – prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji odpowiadają przepisom prawa.

Przedmiotem kontroli Sądu w sprawie niniejszej jest wydana na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 3 lit a, w zw. z art. 75 ust 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami - decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy do czasu dostarczenia orzeczenia lekarskiego o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami mechanicznymi. Przepisy ww. ustawy nie przewidują zamieszczenia w treści decyzji terminu, w jakim należy badaniu się poddać. Wskazać należy, że zgodnie z obowiązującym w dacie wydawania decyzji obu instancji - art. § 2 ust. 7 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7.01.2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców (Dz. U. 2013, poz.133), które utraciło moc 20 lipca 2014r. - osoby skierowane na badania lekarskie winny się zgłaszać na te badania w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania skierowania (wzór skierowania na badania lekarskie wskazuje na termin zgłoszenia się na badania). Tym samym dla możliwości zastosowania ww. podstawy prawnej rozstrzygnięcia istotne jest, w jakim "wymaganym terminie" osoba posiadająca prawo jazdy miała przedstawić orzeczenie o istnieniu lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdem i czy je przedstawiła.

W sprawie bezsporne jest, że skarżący, mimo skutecznego doręczenia mu decyzji o skierowaniu na ww. badania i zawartego tam pouczenia co do miejsca i czasu przeprowadzenia badań, nie poddał się im - także po tym, jak został ponownie wezwany do przedłożenia orzeczenia. W tym miejscu Sąd wskazuje, że skarżący odmówił przyjęcia listu poleconego, zawierającego decyzję. Zgodnie z art. 47 § 1 k.p.a., jeżeli adresat odmawia przyjęcia pisma przesłanego mu przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub inny organ albo w inny sposób, pismo zwraca się nadawcy z adnotacją o odmowie jego przyjęcia i datą odmowy. Pismo wraz z adnotacją włącza się do akt sprawy. Na podstawie art. 47 § 2 k.p.a. w przypadkach, o których mowa w § 1, uznaje się, że pismo doręczone zostało w dniu odmowy jego przyjęcia przez adresata. Bezsprzeczne jest i to, że ww. decyzja jako niezaskarżona uostateczniła się w pierwszej instancji, a skarżący wezwany dodatkowo, a nawet do chwili obecnej przedmiotowego dla sprawy badania nie przeprowadził i orzeczenia nie uzyskał.

Należy podzielić stanowisko organów, że decyzja przedmiotowa wydawana była w warunkach związania organów do jej wydania.

Jak stanowi art. 102 ust. 1 pkt 3 lit a. - starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy, gdy osoba posiadająca prawo jazdy nie przedstawiła w wymaganym terminie orzeczenia: Podkreślmy "wydaje". Ponieważ skarżący nie wykonał obowiązku nałożonego na niego wcześniejszym orzeczeniem, Starosta [...] był zobowiązany do orzeczenia o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy.

Dodatkowo Sąd zauważa, że profesjonalny pełnomocnik skarżącego nie sformułował wniosków dowodowych poprzez wniesienie o przeprowadzenie określonego dowodu - posługiwał się określeniem "zabezpieczyć", "dołączyć". Jak stanowi art. 106 § ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd może z urzędu lub na wniosek przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Zdaniem Sądu w okolicznościach sprawy nie było potrzeby przeprowadzania w szczególności dowodu z opinii wydanej na potrzeby opisanej wyżej sprawy karnej. Opinia ta, wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżącego, nie legła u podstaw zatrzymania prawa jazdy. Decyzja w tym przedmiocie, kontrolowana przez sąd, była wynikiem braku przedstawienia przez skarżącego orzeczenia lekarskiego o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami mechanicznymi.

Mając na uwadze powyższą argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 p.p.s.a.