Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 535/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-11-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia SO del. Robert Hałabis, po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty cła podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu – w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżący L. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty cła podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu.

W skardze zawarty został również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu tego wniosku skarżący wyjaśnił, że zachodzi obawa wystąpienia nieodwracalnych skutków w związku z przymusowym wyegzekwowaniem świadczenia. Podkreślił przy tym, że nie posiada majątku, gdyż utrzymuje się jedynie z emerytury w wysokości 600 zł miesięcznie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd na wniosek skarżącego może – na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. – wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd jest więc związany zamkniętym katalogiem przewidzianych w nim przesłanek: niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Oznacza to, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie przez występującego z wnioskiem okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2010 r., sygn. I GZ 316/10).

W ocenie Sądu skarżący w ogóle nie uprawdopodobnił zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., które stanowiłyby podstawę uwzględnienia wniosku.

Wskazana w uzasadnieniu wniosku trudna sytuacja majątkowa skarżącego nie stanowi podstawy wstrzymania wykonania decyzji, bowiem obowiązujące przepisy prawa przewidują inne zabezpieczenie interesów osób, w stosunku do których prowadzona jest egzekucja administracyjna. Regulacje w tym przedmiocie w dostateczny sposób chronią dłużnika przed poniesieniem nadmiernej szkody w drodze ewentualnej egzekucji należności pieniężnych.

Skoro zatem skarżący nie wykazał wystąpienia w okolicznościach faktycznych tej sprawy przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a., na podstawie tego przepisu Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak postanowieniu.