Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 228/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-06-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6269 Inne o symbolu podstawowym 626
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Józef Kremis, , , po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi J i J J na pismo S K O w W z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wezwania do uzupełnienia braków formalnych pisma procesowego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] r. J i J J, zwani w dalszej części uzasadnienia skarżącymi, wystąpili do S K O w W z wezwaniem do zapłaty kwoty [...] zł tytułem naprawienia szkody za przyczynienie się do zniszczenia domu, zabudowań gospodarskich i posesji poprzez akceptowanie bezprawnych działań gminy S oraz pozostawania w bezczynności do wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2000 r., 9 lipca 2000 r. oraz trzech wyroków z dnia 3 października 2003 r.

Pismem z dnia [...] r. S K O w W wezwało skarżących do uzupełnienia braków formalnych poprzez wskazanie aktu prawnego wydanego przez organ administracji publicznej, którego skarga dotyczy.

Pismem z dnia [...] r. skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na "decyzję" S K O w W z dnia [...] r. oraz na pozostawanie w bezczynności do wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2000 r., 9 lipca 2000 r. oraz trzech wyroków z dnia 3 października 2003 r.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Według art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Właściwość sądów administracyjnych określa zaś art. 3 § 2 p.p.s.a. W przepisie tym zawarto katalog działań administracji publicznej, które mogą stanowić przedmiot zaskarżenia do sądu. Stosownie do dyspozycji art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na :

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, określając jej przedmiot jako decyzję z dnia [...] r. i odmowę zapłaty [...] zł przez P S K.

Odnosząc się do tak sformułowanej skargi, należy przede wszystkim zauważyć, że w każdym przypadku działania organu konieczne jest ustalenie, czy organ ten uprawniony jest do zastosowania żądanej przez stronę formy działania. Taka konieczność wynika z art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, według, którego organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Stosownie zaś do art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych ( tekst jednolity Dz. U. z 2001 r.Nr 79, poz. 856 ze zm.) samorządowe kolegia odwoławcze, zwane dalej "kolegiami", są organami wyższego stopnia, w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego i ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa ( tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Przepis art. 2 ww. ustawy stanowi natomiast, że w sprawach, o których mowa w art. 1 ust. 1, kolegia są organami właściwymi w szczególności do rozpatrywania odwołań od decyzji, zażaleń na postanowienia, żądań wznowienia postępowania lub do stwierdzania nieważności decyzji. Z przywołanych umotywowań wynika, że kompetencje samorządowego kolegium odwoławczego obejmują orzekanie w sprawach, w których organ administracji publicznej pierwszej instancji wydał decyzję administracyjną, od której wniesiono odwołanie oraz w sprawach bezczynności organu pierwszej instancji.

W rozpatrywanej sprawie S K O w W w celu ustalenia przedmiotu pisma z dnia [...] r. działając na podstawie art. 64 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego, zasadnie wezwało skarżących do wskazania, jakiego aktu administracyjnego wydanego przez organ administracji publicznej pismo dotyczy (art. 19 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych). Takie działanie organu administracji publicznej było koniecznym do wszczęcia postępowania przez S K O w W. Należy podzielić pogląd wyrażony w literaturze, zgodnie z którym "odwołanie powinno przynajmniej określać zaskarżoną decyzję, bowiem odwołanie jest środkiem zaskarżania decyzji nieostatecznych, a nie jedynie wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej taką decyzją." (M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze, 2005, wyd. II).

Pismo S K O z dnia [...] r., mające na celu ustalenie przedmiotu zaskarżenia było więc wezwaniem do usunięcia braków formalnych a nie (jak sugerują) skarżący decyzją administracyjną. Według art. 104 § 1 k.p.a. organ, administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji (art. 104 § 2 k.p.a.). W literaturze z zakresem prawa administracyjnego podkreśla się, że decyzja administracyjna jest kwalifikowanym aktem administracyjnym. "Cechą charakterystyczną takiego aktu jest jego zewnętrzny charakter, władczość oraz podwójna konkretność: konkretny adresat i konkretna sytuacja, którą ten akt rozstrzyga, określając o prawach lub obowiązkach jego adresata. Aktem administracyjnym zatem będzie każde władcze, jednostronne oświadczenie woli organu administracyjnego, określające sytuację prawną konkretnie wskazanego adresata w indywidualnie oznaczonej sprawie" (G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Tom I i II, Zakamycze, 2005). Skoro zatem wezwanie do usunięcia braków formalnych pisma nie ma wskazanych cech, nie może być uznane za decyzję administracyjną.

Ponieważ katalog wskazany w art. 3 § 2 p.p.s.a. ma charakter zamknięty, przeto wniesienie do sądu administracyjnego skargi na czynność organu niemieszczącą się w tym katalogu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, przy czym odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.