Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 450/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-05-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1 i § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M., J. M. na postanowienie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

M. M. i J. M. (zwani dalej "Skarżący") reprezentowani przez doradcę podatkowego wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej (zwanego dalej "GIKS") z dnia [...] marca 2014 r. w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione.

W odpowiedzi na skargę GIKS wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, iż zaskarżone postanowienie nie podlega kognicji sądów administracyjnych, zatem skarga na nie jest niedopuszczalna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 P.p.s.a. oraz bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Należy podkreślić, iż wyszczególnienie wymienionych wyżej aktów i czynności jest wyczerpujące (katalog zamknięty), a to oznacza, że skarga wniesiona w jakichkolwiek innych przypadkach niż określone powyżej, nie podlega kognicji sądów administracyjnych i zostanie odrzucona w myśl art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Zgodnie natomiast z poglądem ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych, skarga do sądu administracyjnego przysługuje na akt lub czynność, gdy jest on podjęty w indywidualnej sprawie, skierowany do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określony w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 września 2004 r., sygn. akt OSK 247/04).

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie GIKS z dnia [...] marca 2014 r., wydane m. in. na podstawie art. 141 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., zwanej dalej "O.p."), którym uznano ponaglenie za nieuzasadnione.

W pierwszej kolejności należało ustalić zatem, czy rozpatrzenie skargi na ww. postanowienie GIKS podlega kognicji sądów administracyjnych.

Należy zauważyć więc, że ponaglenie jest specyficznym środkiem ochrony praw strony w postępowaniu podatkowym, przysługującym na bezczynność organu administracyjnego. Natomiast postanowienie wydane w odpowiedzi na ponaglenie jest rozstrzygnięciem dokonanym w ramach nadzoru organu wyższego stopnia nad dyrektorami urzędów kontroli skarbowej. Postanowienie wydane w trybie art. 141 O.p. nie jest zatem postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, skoro jego celem jest spowodowanie jedynie, aby tego rodzaju rozstrzygnięcie zostało podjęte (por. wyrok NSA z dnia 25 listopada 2010r., sygn. akt II GSK 1350/10).

Wskazać należy, iż postanowienie wydane w trybie art. 141 O.p. nie jest także postanowieniem kończącym postępowanie administracyjne w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Ponadto na postanowienie, wydane w trybie art. 141 O.p., nie przysługuje środek zaskarżenia, ponieważ nie mają do niego zastosowania przepisy dotyczące zażaleń, zamieszczone w art. 236-239 O.p. Stanowisko takie ma potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 11 stycznia 2008r. o sygn. akt SAB/Gl 17/07). W ocenie Sądu, postanowienie wydane w trybie art. 141 O.p. nie jest zatem objęte zakresem przedmiotowym art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a.

Należy także wykluczyć możliwość zaklasyfikowania postanowienia wydanego w trybie art. 141 O.p. jako innych niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 P.p.s.a. aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Postanowienie, w którym organ ustosunkowuje się do treści ponaglenia, nie stwarza bowiem po stronie adresata jakichkolwiek uprawnień czy obowiązków, a tym samym nie kwalifikuje go do aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Stanowisko takie ma potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2012r. o sygn. akt I FSK 1643/12). Możliwość poddania postanowienia wydanego w trybie art. 141 O.p. kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne nie wynika także z żadnego przepisu szczególnego w rozumieniu art. 3 § 3 P.p.s.a. – w szczególności z żadnego z przepisów O.p.

W konsekwencji, zdaniem Sądu, zaskarżone postanowienie GIKS, wydane w trybie art. 141 O.p., nie mieści się w kategorii spraw podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Rekapitulując, Sąd stwierdza, że wniesiona przez Skarżących skarga na ww. postanowienie GIKS wydane w trybie art. 141 O.p. podlega odrzuceniu, z uwagi na to, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.