Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 509/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6197 Służba Celna
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: ART. 222 ust. 3
journal: Dz.U. 2009 nr 168 poz 1323
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej.
article: art. 50 par. 1, art. 52 par. 3, art. 58 par. 1 pkt 1, art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na pisemną propozycję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie przedstawienia propozycji określającej miejsce pełnienia służby, stanowisko i uposażenie postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

M.P. pismem z dnia [...] złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na pisemną propozycję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia[...], wydaną na podstawie art. 222 ust. 3 ustawy o Służbie Celnej, w przedmiocie przedstawienia propozycji określającej miejsce pełnienia służby, stanowisko i uposażenie. Skarżący złożył przedmiotową skargę w trybie art. 50 § 1, art. 52 § 3 w zw. z art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wnosząc jednocześnie o uchylenie w całości zaskarżonej propozycji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności

z prawem. Zakres kognicji sądów administracyjnych został doprecyzowany w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części "p.p.s.a.", zgodnie z którym, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Ponadto sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w przepisach (art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a.).

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest pisemna propozycja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] określająca warunki pełnienia służby przez funkcjonariusza.

Tryb wydawania pisemnych propozycji określających warunki pełnienia służby uregulowany został w Rozdziale 14 "Przepisy przejściowe" ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 roku o Służbie Celnej (t.j. Dz.U. z 2009 r. Nr 168, poz. 1323). Zgodnie z art. 222 ust. 1 tej ustawy, funkcjonariusze celni, którzy w dniu wejścia w życie ustawy pełnili służbę w Służbie Celnej stają się funkcjonariuszami w rozumieniu ustawy. W terminie do dnia 31 grudnia 2010 roku kierownik urzędu przedstawia funkcjonariuszom celnym, o których mowa w ust. 1, pisemną propozycję określającą, zgodnie z przepisami rozdziału 8 i 10, miejsce pełnienia służby, stanowisko i uposażenie (art. 222 ust. 3). W przypadku, o którym mowa w ust. 3, jeżeli zaproponowane uposażenie jest niższe od dotychczas przysługującego, funkcjonariusz celny zachowuje prawo do dotychczasowego uposażenia. Funkcjonariusz celny, któremu przedstawiono pisemną propozycję, o której mowa w ust. 3, składa oświadczenie o przyjęciu albo o odmowie przyjęcia w terminie 7 dni od dnia otrzymania propozycji. Niezłożenie oświadczenia w tym terminie jest równoznaczne z odmową przyjęcia tej propozycji (art. 222 ust.5 ustawy).

W tym miejscu należy stwierdzić, że zaskarżona do Sądu propozycja nie stanowi aktu o charakterze administracyjnym, w szczególności propozycji nie można przyznać waloru decyzji administracyjnej, postanowienia, a także aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

W doktrynie zostało wyrażone stanowisko zgodnie z którym decyzja administracyjna stanowi jednostronne, władcze działanie prawne organu administracji skierowane na wywołanie konkretnych indywidualnie oznaczonych skutków prawnych (J.Borkowski, B.Adamiak Kodeks postępowania administracyjnego - Komentarz wyd.

9, Warszawa 2008, str. 473).

Odnosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że zaskarżona do Sądu propozycja nie jest aktem władczym, rozstrzygającym co do istoty indywidualną sprawę administracyjną, bowiem oferuje ona jedynie możliwość pełnienia służby na nowych warunkach. Propozycja jest pismem proponującym skarżącemu nowe warunki pełnienia służby, w tym miejsce jego pełnienia, stanowisko i uposażenie. Jak sama nazwa wskazuje, istota propozycji polega na tym, że M.P. według swojego uznania może przyjąć, bądź odmówić przyjęcia propozycji.

Zdaniem Sądu zaskarżona propozycja nie jest również innym aktem z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających

z przepisów prawa,

W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane zostało stanowisko polegające na uznaniu, że akt lub czynność, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 powołanej ustawy p.p.s.a., stanowi indywidualny akt lub czynność

o charakterze władczym, rozstrzygający o tym, czy konkretnemu podmiotowi przysługuje określone uprawnienie wynikające z przepisu prawa albo czy ciążą na nim z mocy prawa określone obowiązki. Musi ponadto ustalać, stwierdzać, bądź potwierdzać uprawnienia lub obowiązki określone przepisami prawa. Musi zatem istnieć stały związek między ustaleniem, stwierdzeniem lub potwierdzeniem (bądź ich odmową) a możliwością realizacji uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisu prawa (por. postanowienie WSA w Łodzi z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt III SA/Łd 192/11, publ. na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Tymczasem przedmiotowa propozycja z dnia [...] nie stanowi aktu potwierdzającego uprawnienie lub obowiązek skarżącego, jedynie proponuje nowe warunki pełnienia służby w przyszłości, nie ustala, nie stwierdza, ani też nie potwierdza uprawnień, bądź obowiązków skarżącego wynikających z przepisów prawa. Ponadto, jak zostało to wyjaśnione wyżej, zaskarżona do Sądu propozycja nie jest decyzją.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.