Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 43/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2018-05-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Szpitala
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji P. do życia z siedzibą na bezczynność Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 23 marca 2018 r. wpłynęła do Sądu skarga Fundacji P. do życia z siedzibą (dalej także: Fundacja) na bezczynność Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Zarządzeniem przewodniczącego wydziału z 23 marca 2018 r. Fundacja została wezwana do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Odpis tego zarządzenia został doręczono stronie 11 kwietnia 2018 r.

W zakreślonym terminie Fundacja nie uiściła wpisu od skargi, zaś w piśmie z 18 kwietnia 2018 r. wskazała, że jako organizacja pożytku publicznego nie ma obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

W myśl art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Strona skarżąca – pouczona prawidłowo o skutkach niedochowania wezwania do uiszczenia wpisu – w zakreślonym terminie, który upłynął 18 kwietnia 2018 r., nie opłaciła wpisu od skargi, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie powołanego art. 220 § 3 p.p.s.a.

Ubocznie jedynie wskazać należy, że jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 8 grudnia 2016 r., sygn. akt I OZ 1655/16, dla stwierdzenia, czy strona skarżąca, która posiada status organizacji pożytku publicznego, korzysta w określonej sprawie ze zwolnienia zawartego w art. 239 § 2 p.p.s.a., wymagane jest ustalenie, czy taka organizacja działa we "własnej sprawie". W tym bowiem zakresie procedura sądowoadministracyjna zawęża wyłączenie podmiotowe od uiszczania wpisu sądowego, które dotyczy organizacji pożytku publicznego, tylko do spraw własnych, jakie prowadzą takie organizacje. Zdaniem NSA, pojęcie to odnosić trzeba nie do wykonywanej przez organizację pożytku publicznego działalności statutowej, lecz do pojęcia sprawy administracyjnej, w której skarga została wniesiona, ale w ramach indywidualnego interesu prawnego takiej organizacji. Sformułowanie "sprawa własna" dotyczy zatem postępowania, w którym w drodze indywidualnego aktu administracyjnego organ władzy publicznej przyznaje lub nakłada określone prawa lub obowiązki wynikające z norm materialnoprawnych. Mając to na uwadze NSA stwierdził, że skarżąca organizację pożytku publicznego wnosząc skargę w sprawie dotyczącej udostępnienia informacji publicznej, występuje jako strona w swojej własnej sprawie w rozumieniu art. 239 § 2 p.p.s.a. Sprawa taka dotyczy bowiem realizacji przez stronę skarżącą jej celów statutowych, a zatem sfery działalności zewnętrznej tego podmiotu, co nie wpływa bezpośrednio na jego prawa i obowiązki oraz nie zmienia jego sytuacji prawnej. Nie można bowiem utożsamiać "spraw własnych" z działalnością statutową, gdyż w takim przypadku zwolnienie z kosztów przysługiwałoby stronie automatycznie w każdej sprawie dotyczącej udostępnienia informacji publicznej.

Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.