Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1007/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-10-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 245 par. 3, art. 258 par. 1, par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 16 października 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 16 października 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. Ż. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. Ż. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za poszczególne miesiące 2012 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – W. Ż. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W. Ż., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za poszczególne miesiące 2012 roku.

W skardze skarżący zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Jednocześnie w złożonym, na urzędowym formularzu (PPF), wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazał, że nie posiada żadnego majątku. Osiąga dochód z tytułu emerytury w wysokości 2.615,24 zł. W ostatnim czasie przeszedł udar, który miał negatywny wpływ na jego zdrowie i zdolność osiągania dochodów. Skarżący podkreślił, że ciążą na nim obowiązki alimentacyjne nałożone w drodze postępowania sądowego (sygn. akt IX RC 5/15), a także nieopłacone zobowiązania podatkowe. Posiada wprawdzie pełnomocnika z wyboru, jednakże jego wynagrodzenie zostało uiszczone na wcześniejszym etapie postępowania, kiedy dysponował środkami finansowymi.

Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 22 września 2015 roku wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie oświadczenia przez skarżącego o stanie rodzinnym, w tym wskazanie osób pozostających wraz z nim we wspólnym gospodarstwie domowym (z uwagi na braki w zakresie wypełnienia rubryki nr 6 urzędowego formularza PPF), nadesłanie wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącego rachunków bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy, przedstawienie dokumentów potwierdzających wykazane we wniosku "obciążenie alimentacyjne" wraz z podaniem jego kwoty, wykazanie kwoty środków przeznaczanych miesięcznie przez skarżącego na utrzymanie, opłaty eksploatacyjne i pozostałe wydatki oraz podanie tytułu prawnego do nieruchomości, pod adresem której skarżący zamieszkuje - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego w drodze pisma z dnia 2 października 2015 roku nadesłał dodatkowe dokumenty i oświadczenia dotyczące sytuacji majątkowej skarżącego.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie.

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".

Stosownie do postanowień art. 243 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz nadesłanych dodatkowych dokumentów i oświadczeń, wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Zamieszkuje w mieszkaniu syna na zasadzie użyczenia lokalu. Osiąga dochód z tytułu emerytury w wysokości 2.615,24 zł. Skarżący na własne utrzymanie i pozostałe wydatki przeznacza kwotę około 400 zł. Ciąży na nim także obowiązek łożenia na rzecz żony (tytułem przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny) kwoty 1.500 zł miesięcznie, a ponadto nieuregulowane zobowiązania podatkowe. Łączna kwota blokad (zajęcia egzekucyjne) na rachunku bankowym skarżącego przekracza sumę 300.000 zł. Skarżący nie posiada przy tym żadnego majątku.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu skarżącego i wykazanych obciążeń finansowych, referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wykazał bowiem dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

Ake.