Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 207/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-01-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.4,6, 13
journal: Dz.U. 2018 poz 1330
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Mirosław Bator SWSA Agnieszka Nawara - Dubiel (spr.) SWSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 18 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi L. R. i J. R. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej na wniosek z dnia [...] września 2018 r. skargę oddala.


UZASADNIENIE

W dniu 12 października 2018 r. L. R. i J. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – za pośrednictwem organu – skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Wskazali, że we wniosku z 20 września 2018 r. domagali się od Burmistrza udzielenia informacji publicznej poprzez przesłanie im kserokopii:

1. decyzji Naczelnika Miasta i Gminy S. z 18 grudnia 1980 r. znak [...] (dz. nr [...] KW [...] właściciel Skarb Państwa Starosta [...]

2. wykazu synchronizacyjnego nr [...] z dnia 12 grudnia 2011 dla działki nr [...] (geodeta B. M.).

Dalej skarżący wskazali, że za pismem z dnia 3 października 2018 r. przesłano im kserokopię decyzji Naczelnika Miasta i Gminy S. z 18 grudnia 1980 r. znak [...]

W ocenie skarżących w ten sposób Burmistrz naruszył art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wobec czego skarżący domagają się zobowiązania go do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi oraz zasądzenia kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy S. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu skargi organ potwierdził, że 20 września 2018 r. wpłynął do niego opisany w skardze wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Bez zbędnej zwłoki - w trzynastym dniu od wpływu wniosku organ nadał w placówce pocztowej odpowiedź na wniosek, dołączając wnioskowany wykaz synchronizacyjny i kopię decyzji Naczelnika Miasta i Gminy S. z dnia 18 grudnia 1980 r. [...] Uznano bowiem za oczywistą omyłkę wnioskodawców podanie znaku decyzji z dnia 18 grudnia 1980 r. jako [...], gdzie ostatnie dwie cyfry znaku wskazują na rok jej wydania.

Pismem z dnia 12 października 2018 r. organ wyjaśnił wnioskodawcom przyczyny przesłania kopii decyzji z dnia 18 grudnia 1980 r. znak [...] oraz wyjaśnił, że nie posiada w swoim zasobie decyzji z dnia 18 grudnia 1980 r. znak [...]

W świetle tych okoliczności Burmistrz wywiódł, że nie dopuścił się naruszenia prawa, bowiem bezzwłocznie podjął czynności mające na celu udostępnienie żądanej informacji publicznej, które zakończyły się udostępnieniem informacji w formie żądanej przez wnioskodawców, w części, w pozostałym zakresie, po wyjaśnieniu omyłki w znaku sprawy, poinformowano wnioskodawców o braku w zasobach organu decyzji z dnia 18 grudnia 1980 r. znak [...]

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Na wstępie wyjaśnić należy, że istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia, czy w określonym przypadku jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.).

W myśl art. 119 pkt 4 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Na podstawie tego właśnie przepisu Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznał niniejszą skargę bez wyznaczenia rozprawy.

Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.).

Oceniając w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, należy wskazać, że w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, że skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej.

Dla oceny zasadności skargi na bezczynność kluczowy jest moment jej wniesienia. W sytuacji, gdy bezczynność istniała w tej dacie, lecz ustała po wniesieniu skargi postępowanie sądowe podlega umorzeniu w zakresie zobowiązania do wydania aktu lub dokonania czynności przy jednoczesnym rozstrzygnięciu, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz ewentualnie o kwestiach wymienionych w art. 149 § 1b i § 2 p.p.s.a. Natomiast w sytuacji, gdy już w dacie wniesienia skargi bezczynność nie istniała - skargę należy oddalić.

O sposobie sformułowania wyrzeczenia wyroku w sytuacji uwzględnienia skargi na bezczynność stanowi art. 149 p.p.s.a.

Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności. W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.), zaś zakres podmiotowy - wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 tej ustawy). Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy.

W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu jest zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się wnioskodawca, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, oraz że żądana informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność w zakresie realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej (por. P. Szustakiewicz, "Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych", Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75 i n.).

W niniejszej sprawie adresatem żądania o udostępnienie informacji publicznej był Burmistrz Miasta i Gminy S., który jest organem władzy publicznej, a zatem mieści się w zakresie podmiotowym ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1330 z późn. zm.) – art. 4 ust. 1 pkt 1 tej ustawy.

Jeśli chodzi o przedmiot żądania – zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. "a" udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Nie budzi więc wątpliwości, że treść decyzji administracyjnej jest informacją publiczną.

Co do wykazu synchronizacyjnego – jest to dokument wykonywany przez geodetę, który stanowi podstawę dokonywania zmian w ewidencji gruntów, które pozwalają na ustalenie pochodzenia nieruchomości utworzonej w drodze podziału innej nieruchomości. Wątpliwe jest, czy w ogóle jest to informacja publiczna, nawet jeśli dotyczy gruntów należący do podmiotów publicznoprawnych. Dodatkowo w niniejszej sprawie zażądano wykazu synchronizacyjnego dla działki należącej do Skarbu Państwa od Burmistrza Miasta i Gminy S.. Jednocześnie z pism Burmistrza wynika, że przesłał kopię żądanego wykazu synchronizacyjnego wnioskodawcom przy piśmie z dnia 3 października 2018 r. Każda z tych okoliczności traktowana osobno (udostępnienie informacji zgodnie z żądaniem – przy założeniu, że żądana informacja ma cechę informacji publicznej, skierowanie żądania do podmiotu niewłaściwego, brak przymiotu informacji publicznej) stanowiłaby już sama w sobie podstawę do oddalenia skargi. Wszystkie te okoliczności łącznie wskazują, że skarga w tym zakresie jest nieuzasadniona.

Jeśli zaś chodzi o decyzję, której żądali skarżący należy wskazać, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku.

W trzynastym dniu od złożenia wniosku przez skarżących Burmistrz przesłał im kserokopię decyzji [...] z dnia 18 grudnia 1980 r. Następnie 12 października 2018 r. "w nawiązaniu do rozmowy telefonicznej" przeprowadzonej tego samego dnia przesłano do nich pismo wyjaśniające, że w aktach znajdujących się w urzędzie nie odnaleziono decyzji [...] z 18 grudnia 1980 r. Urząd Miasta i Gminy w S. jest w posiadaniu jedynie decyzji [...] z 18 grudnia 1980 r., którą już wcześniej przesłano skarżącym. Wyjaśniono też, że część sygnatury objętej wnioskiem decyzji (tj. [...]) oraz data jej wydania (tj. 18 grudnia 1980 r.) były tożsame z sygnaturą decyzji [...], zatem Burmistrz uznał, że we wniosku wystąpił błąd pisarski, dlatego udostępniono kopię decyzji [...]

Powyższe wyjaśnienia są przekonujące i czynią skargę na bezczynność bezzasadną. Trzeba bowiem przypomnieć, że we wniosku o udostępnienie informacji publicznej skarżący powołali się również na numer księgi wieczystej działki nr [...], KW [...] Sąd z urzędu sprawdził treść tej księgi wieczystej na stronie internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości i stwierdził, że jako dokument stanowiący podstawę wpisu w tej księdze ujawniona jest właśnie decyzja oznaczona [...] – a więc ta, którą organ przesłał skarżącym. Doręczenie im decyzji o innym oznaczeniu, lecz z tej samej daty, co wskazana we wniosku było więc usprawiedliwione. Burmistrz miał podstawy by zakładać, że wnioskiem objęta jest ta właśnie decyzja. Dodatkowo bez zbędnej zwłoki wyjaśniono skarżącym, że organ nie dysponuje decyzją o oznaczeniu wskazanym we wniosku.

W świetle powyższych okoliczności nie można postawić Burmistrzowi zarzutu bezczynności w załatwieniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Wniosek został załatwiony w zakreślonym ustawą terminie poprzez doręczenie decyzji wskazanej w księdze wieczystej wymienionej we wniosku, a następnie poprzez poinformowanie skarżących, że organ nie dysponuje decyzją o oznaczeniu zawartym we wniosku.

Z tych względów skarga na bezczynność została oddalona na podstawie art. 151 p.p.s.a.