Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 174/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-04-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono niezgodność z prawem  zaskarżonego aktu
Powołane przepisy: article: art. 30 a ust. 3, art. 30b ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Kwiatek (sprawozdawca), Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz,, WSA Halina Chitrosz, Protokolant Stażysta Bartłomiej Pastucha, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi M. N. na informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] nr [...] w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia protestu I. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia; II. zasądza od Agencji Wspierania Przedsiębiorczości na rzecz M. N. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Agencja Wspierania Przedsiębiorczości rozstrzygnięciem z dnia [...] za niezasadny uznała protest M. N. złożony, w dniu [...] stycznia 2010 r., w związku

z brakiem wyłonienia do dofinansowania projektu o numerze ewidencyjnym [...] pt. "Adaptacja obiektu zabytkowego na pensjonat z restauracją" złożonego w ramach I Osi Priorytetowej, Działania 1.5 RPO WL 2007-2013 - konkurs nr [...].

Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] maja 2009 r. M. N. Sklep Spożywczo-Przemysłowy w D., złożył wniosek nr [...] o dofinansowanie w ramach Działania 1.5 RPO WL 2007-2013 na 2007-2013 "Dotacje inwestycyjne w dziedzinie turystyki" projektu pt. "Adaptacja obiektu zabytkowego na pensjonat z restauracją".

Pismem z dnia [...] września 2009 r. AWP poinformowała M. N., że wniosek

po dokonaniu oceny formalnej został odrzucony, ponieważ inwestycja ujęta

w projekcie nie jest "nową inwestycją". w rozumieniu § 5 ust. 3, §6 ust. 1 i § 12 ust. 1 i 3 rozporządzenia ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r.

w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz.U. nr 193, poz. 1399 ze zm.).

W proteście z dnia [...] września 2009 r. skarżący uzasadniał, że dokonana ocena projektu była nieprawidłowa. Jego zdaniem, zrealizowanie koniecznych prac konserwatorskich w oparciu o odrębne pozwolenie na budowę nie stanowiące kosztów projektu nie stanowi przesłanki odrzucenia projektu. Obecnie jego przedsiębiorstwo prowadzi usługi w zakresie handlu detalicznego i planowanie do wprowadzenia usługi w zakresie hoteli i restauracji są dla niego dywersyfikacją

w rozumieniu § 5 ust. 2 ww. rozporządzenia.

W rozstrzygnięciu z dnia [...] października 2009 r. AWP uznała zasadność protestu i w konsekwencji skierowała wniosek do ponownej oceny formalnej.

Po jej dokonaniu w dniu 15 i 17 grudnia 2009 r. stwierdzono, że wniosek zawiera braki i błędy wymagające uzupełnienia i poprawy, o których AWP pismem

z [...] grudnia 2009 r. poinformował skarżącego wzywając równocześnie do ich usunięcia.

W dniu [...] grudnia 2009 r. skarżący złożył poprawiony wniosek wraz

z załącznikami oraz pismem z dnia [...] grudnia 2009 r., w którym opisał dokonane uzupełnienia i poprawki.

W ocenie dokonanej w dniach 4 i 5 stycznia 2010 r. (Karta Oceny Formalnej) stwierdzono, ze wniosek po uzupełnieniach spełnia kryteria formalne dopuszczające

i nie spełnia kryteriów formalnych poprawności. Z adnotacji zamieszczonej

na ostatniej stronie karty wynikało, iż "Szczegółowa informacja dotycząca powodów odrzucenia wniosku znajduje się w piśmie wystosowanym do wnioskodawcy".

Pismem datowanym na dzień [...] stycznia 2010 r. AWP poinformowała skarżącego o odrzuceniu wniosku wskazując jako podstawę niespójność wniosku

i kosztorysu inwestycyjnego w części dotyczącej kosztu instalacji elektrycznej

i oświetlenia budynku, który we Wniosku o dofinansowanie wynosi 136.432,29 zł,

a w tabeli elementów scalonych kosztorysu inwestorskiego 145.975,39 zł. To spowodowało, ze projekt nie kwalifikuje się do wsparcia w ramach Działania 1.5 RPO WL 2007-2013.

Nie zgadzając się z odrzuceniem wniosku M. N. złożył protest, w którym podnosił, iż dokonał poprawek wszystkich błędów wskazanych przez organ w piśmie z [...] grudnia 2009 r., a o niespójności kosztów instalacji elektrycznej organ go nie informował w stosownym czasie. Odrzucenie wniosku z uwagi na niedokonanie poprawek błędów o których nie był informowany uznał za niesłuszne.

Rozstrzygnięciem z dnia [...], będącym przedmiotem zaskarżenia w sprawie niniejszej, Agencja Wspierania Przedsiębiorczości uznała złożony protest

za niezasadny.

Odnosząc się do zarzutów i wyjaśnień podniesionych przez wnioskodawcę argumentowała, że poddawane ocenie merytorycznej są jedynie wnioski poprawne pod względem formalnym. Wytyczne dla wnioskodawców umożliwiają jednokrotną poprawę wniosku na etapie oceny formalnej poprawności. Przepisy prawa oraz dokumentacja konkursu nie dają instytucji organizującej konkurs, uprawnienia do poprawiania wniosków – to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedłożenia aplikacji, poddawanej ocenie na podstawie kryteriów ustalonych przez właściwy komitet monitorujący. Wskazano, że w piśmie z dnia [...] grudnia 2009 r. AWP wskazała, że w załączonym kosztorysie inwestorskim nieprawidłowo określono adres zamawiającego, wzywając do poprawy błędu. We wniosku tym koszt instalacji elektrycznej określono na kwotę 136.432,29 zł. Z poprawionym wnioskiem M. N. przedłożył kosztorys inwestorski, w którym wartość kosztu "Instalacja elektryczna..." określił na kwotę 145.975,39 zł. Złożenie poprawek w sposób niezgodny

z ustalonymi zasadami, powoduje odrzucenie wniosku.

M. N. Sklep Spożywczo-Przemysłowy wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ze skargą na ocenę projektu - rozstrzygnięcie protestu z dnia [...] wydane przez Agencję Wspierania Przedsiębiorczości. Skarżący argumentował, że "drobny błąd matematyczny osoby, która wypełniała wniosek" zaważył na jego odrzuceniu. Tymczasem zainwestował on znaczne środki finansowe, odnowił zabytek, a Agencja, przed złożeniem wniosku obiecywała duże szanse na pozyskanie funduszy na te inwestycję.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Na wstępie, odnośnie kwestii zakresu kognicji Sądu wskazać należy, że z przepisu art. 30c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. 2006 Nr 227 poz. 1658 ze zm.) wynika, iż poza wyłączeniami, o których w nim mowa, pozostałe przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mają odpowiednie zastosowanie w sprawach (Dz.U. 2002 Nr 153, poz. 1270 ze zm.) z zakresu ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Przepisem takim jest więc między innymi, art. 134 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Z analizy złożonej przez skarżącego dokumentacji sprawy wynika, że Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości przeprowadzając ocenę projektu o numerze ewidencyjnym [...] pt. "Adaptacja obiektu zabytkowego na pensjonat z restauracją" złożonego w ramach I Osi Priorytetowej, Działania 1.5 RPO WL 2007-2013 - konkurs nr [...] realizowała swoje kompetencje do oceny projektu w sposób naruszający prawo.

Punktem wyjścia dla tego stwierdzenia jest normatywna treść przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zakresie, w jakim przedmiotem ich regulacji jest kwestia systemu realizacji programów operacyjnych. W rozumieniu ustawy system realizacji to system obejmujący swoim zakresem zasady i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące w realizacji strategii rozwoju oraz programów, obejmujące zarządzenie, monitoring, ewaluację, kontrolę i sprawozdawczość

oraz sposób koordynacji działań tych instytucji, także określający środki odwoławcze przysługujące wnioskodawcy w trakcie naboru projektów (art. 5 pkt 11 ustawy). Podkreślenia wymaga, że definicja pojęcia "systemu operacyjnego", z woli ustawodawcy, zawiera w jego opisie istotny element związania instytucji uczestniczących w realizacji strategii rozwoju oraz programów zasadami i procedurami, które system operacyjny tworzą.

Odnośnie katalogu normatywnych źródeł wskazanego wyżej związania zasadami i procedurami tworzącymi system operacyjny, stwierdzić należy, że można i należy wnioskować o jego zakresie na podstawie przepisów rozdziału 5 – "Realizacja programów operacyjnych" – ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Podstawowe zasady oraz procedury systemu operacyjnego określone zostały przez tę właśnie ustawę. Ponadto, co jest nie mniej istotne, wskazuje ona również na inne, funkcjonalnie z nią powiązane oraz komplementarnie stosowane akty prawne współtworzące system operacyjny. Są nimi akty prawa krajowego, między innymi, wydane na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r., rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych, a także akty prawa wspólnotowego pierwotnego - Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską (z art. 21 ust. 1 ustawy wynika, że w zakresie w jakim finansowanie projektów w ramach programów stanowi pomoc spełniającą przesłanki określone w art. 87 ust. 1 Traktatu albo pomoc de minimis, do tego finansowania mają zastosowanie szczegółowe warunki i tryb udzielania pomocy) - oraz wtórnego – rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 z 11 lipca 2006 r., które ustanawia przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchyla rozporządzenie (WE) nr 1260.1999; rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008 z 6 sierpnia 2008 r., w zakresie, w jakim w jakim uznaje niektóre rodzaje i formy pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem (art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy). Na wskazany system składają się również akty wewnętrzne, co jest konsekwencją faktu, że wniosek o dofinansowanie projektu pt. "Adaptacja obiektu zabytkowego na pensjonat z restauracją" złożony został w ramach I Osi Priorytetowej, Działania 1.5 RPO WL 2007-2013 (konkurs nr [...]). W związku z tym, Szczegółowy Opis Osi Priorytetowych RPO WL na lata 2007-2013 Uszczegółowienie Programu, wydane na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 2 ustawy, jak i Wytyczne dla Wnioskodawców (obejmujące Instrukcję wypełniania załączników do wniosku

o dofinansowanie w ramach I i II Osi Priorytetowej RPO WL na lata 2007-2013), wydane na podstawie art. 29 ust. 1 i 2 ustawy, stanowiły elementy dokumentacji konkursu nr [...]. Z postanowień Wytycznych dla wnioskodawców wynikało, że

w przypadku uzupełnienia lub poprawy formularza wniosku o dofinansowanie, powinien on być złożony w całości. Podobnie przy uzupełnieniu lub poprawie formularza Biznes Planu, dokument ten powinien zostać złożony powtórnie w całości, jak również, że w przypadku załączników składanych do wniosku o dofinansowanie, uzupełnienia wymagają tylko te załączniki, w których stwierdzono uchybienia formalne, a także, że wnioskodawca zobowiązany jest złożyć powyższe dokumenty za pismem przewodnim w siedzibie AWP, a poprawiony i uzupełniony wniosek podlega ponownej ocenie formalnej.

Podkreślając w tym kontekście złożony (wieloskładnikowy) charakter źródeł prawa konstytuujących zasady i procedury systemu operacyjnego, ponownie zaakcentować należy fakt funkcjonalnego powiązania poszczególnych z nich oraz komplementarnego ich stosowania. Istotne jest przy tym, że przywołany element związania instytucji uczestniczących w realizacji strategii rozwoju oraz programów zasadami i procedurami, które system operacyjny tworzą, zdeterminowany jest obowiązkiem uwzględniania zasad równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu, w szczególności zaś obowiązkiem zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów (art. 26 ust. 2 ustawy).

Podkreślając więc w kontekście normatywnej definicji pojęcia "systemu operacyjnego" fakt związania instytucji uczestniczących w realizacji strategii rozwoju oraz programów zasadami i procedurami, które system operacyjny tworzą, stwierdzić należy, że ponad wszelką wątpliwość, zwłaszcza gdy zważyć na treść przepisów rozdziału 5 – "Realizacja programów operacyjnych" – ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r., podstawowe zasady oraz procedury systemu operacyjnego określone zostały na jej właśnie poziomie. Swoim zakresem obejmują one również, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, prawo wnioskodawcy do wystąpienia, w tym zakresie, ze skargą do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 30c ust. 1 ustawy).

W kontekście wskazanego zakresu kognicji sądu administracyjnego, determinowanego przywołanymi przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. oraz odpowiednio stosowanymi przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podkreślić należy, że jak wynika z ust. 3 art. 30c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w sprawach z zakresu stosowania ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju jest przeprowadzona przez właściwą instytucję ocena projektu.

Skoro tak, to według Sądu, nie ma powodu, aby uznać, że w tym względzie kontrola negatywnej oceny projektu nie obejmuje swoim zakresem przesłanek i kryteriów, które bezpośrednio legły u jej podstaw. Przyjęcie tezy przeciwnej podważałoby bowiem prawidłową, tym samym efektywną, realizację funkcji i kompetencji powierzonych w sprawach z zakresu ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju sądom administracyjnym, sprowadzając rolę kontroli sądowoadministracyjnej do poziomu instytucji fasadowej. Z istoty rzeczy wynika bowiem, że formułowanie oceny, czy to pozytywnej, czy to negatywnej, poprzedzone jest konkretnym procesem poznawczym realizowanym przy zastosowaniu określonej i zobiektywizowanej metody poznawczej (uwzględniającej właściwe dla niej instrumenty oraz kryteria), w rezultacie którego, ocena ta, jako wynik tegoż procesu, jest formułowana. Przesłanki, zwłaszcza zaś kryteria formułowanej oceny stanowią więc jej integralną część. Z reguły zawarte są one, o ile wynika to z obowiązujących zasad, w uzasadnieniu oceny, stanowiącej oświadczenie wiedzy podmiotu jej dokonującego. Z tych względów, przedmiot orzekania sądu administracyjnego musi obejmować swoim zakresem w ramach kontroli oceny projektu, zarówno samą ocenę, tj. jej wynik, jak również i kryteria, którymi operował podmiot oceniający, i które bezpośrednio legły u podstaw formułowanej oceny, tj. jej uzasadnienie.

Pojęcie "uzasadnienia oceny", w rozumieniu uwzględniającym wskazaną wyżej jej istotę, funkcjonuje w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Ustawodawca operuje nim na gruncie przepisu art. 30b ust. 1 w związku z art. 30a ust. 3 tej ustawy. Z przepisu tego wynika, że w przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca otrzymuje o niej pisemną informację, w której właściwa instytucja zamieszcza uzasadnienie wyników oceny projektu oraz pouczenie o możliwości wniesienia środka odwoławczego. Wynik wykładni przepisu art. 30b ust. 1 ustawy uzasadnia twierdzenie, że adresowane do wnioskodawcy pismo, skoro ma walor informujący, to ze swej istoty może tylko i wyłącznie odtwarzać (powielać) treść wcześniej sformułowanej już oceny oraz stanowiącego jej integralną część uzasadnienia. Pismo to bowiem, tylko uzewnętrznia wobec wnioskodawcy stanowisko właściwej instytucji zajęte już w kwestii dotyczącej konkretnego projektu. Uwzględniając sekwencję działań i czynności podejmowanych w toku procedury weryfikacji wniosków, w tym również etap postępowania, na którym pismo to jest wytwarzane, stwierdzić należy, że w kontekście wskazanych jego funkcji ma ono,

w jego relacji do negatywnej oceny projektu, charakter wtórny. Skoro tak, to brak jest podstaw, aby uznać, że na etapie generowania pisemnej informacji, o której mowa

w art. 30b ust. 1 ustawy, dopuszczalne jest tworzenie (sporządzanie) uzasadnienia negatywnej oceny projektu - podważałoby to bowiem, wskazaną wyżej istotę samej oceny.

Ocena projektu została już bowiem sformułowana. Integralny element tej oceny stanowi jej uzasadnienie. Prowadzi to również do wniosku, że ocena projektu jest jedna. Jest ona również (we wszystkich konstytuujących ją elementach) formułowana na jednym, konkretnym etapie postępowania.

Refleksem stanowiska formułowanego w związku z wykładnią przepisu art. 30b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, są również wnioski wynikające z analizy procedury naboru i oceny wniosków o dofinansowanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa, określonej Instrukcją Wykonawczą Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa na lata 2007 – 2013. Z instrukcji tej wynika, że wnioski, które wpłynęły w odpowiedzi na ogłoszone konkursy poddawane są ocenie formalnej w oparciu o kryteria brzegowe (dopuszczające) i kryteria poprawności. Pierwszym etapem oceny formalnej wniosku jest sprawdzenie, czy wniosek spełnia wszystkie kryteria brzegowe (dopuszczające) zawarte w karcie oceny formalnej. Kryteria brzegowe muszą być spełnione bezwarunkowo, a ich niespełnienie powoduje automatyczne odrzucenie wniosku o dofinansowanie projektu. W przypadku, gdy projekt spełnia wszystkie kryteria brzegowe podlega ocenie w oparciu o kryteria poprawności. Ocena formalna w oparciu o kryteria poprawności dokonywana jest na podstawie listy sprawdzającej oceny formalnej – kryteria poprawności. Kryteria poprawności muszą być spełnione bezwarunkowo, ale ich niespełnienie nie powoduje od razu odrzucenia projektu. Na tym etapie możliwe jest uzupełnienie lub poprawa stwierdzonych we wniosku braków lub błędów. Po dokonaniu oceny formalnej wniosku, wnioskodawca otrzymuje powiadomienie o wynikach oceny formalnej i zakwalifikowaniu wniosku do oceny merytorycznej lub o odrzuceniu wniosku – pismo informujące o odrzuceniu wniosku wraz z podaniem przyczyny odrzucenia.

Z powyższego wynika, że na etapie kontroli formalnej poprawności wniosku, w sytuacji wezwania wnioskodawcy do jego uzupełnienia lub poprawy i po wykonaniu przez wnioskodawcę tego wezwania, dokonywana jest ocena formalna wniosku w oparciu o kryteria poprawności, która jest przeprowadzana na podstawie listy sprawdzającej oceny formalnej – kryteria poprawności. Wynikowi tej oceny - tj. ocenie pozytywnej lub negatywnej - determinującemu dalszy tok postępowania w sprawie wniosku towarzyszy więc, tworzone właśnie na etapie jej formułowania (podejmowania), uzasadnienie odnoszące się kwestii spełniania lub nie spełniania – po uzupełnieniu lub po poprawie wniosku – konkretnych kryteriów poprawności.

Ponadto, z Wytycznych dla wnioskodawców w ramach I i II Osi Priorytetowej RPO WL 2007 – 2013, komplementarnych z przywołaną Instrukcją Wykonawczą również wynika, że poprawiony i uzupełniony wniosek podlega ponownej ocenie formalnej, tj. ocenie na podstawie listy sprawdzającej oceny formalnej – kryteria poprawności.

Z analizy dokumentacji sprawy wynika, że uzasadnienie negatywnej oceny projektu skarżącego, zawierające kryteria tejże oceny, którymi operowała AWP, nie zostało sporządzone bezpośrednio i w związku z przeprowadzaną oceną, lecz

w oderwaniu od niej na etapie generowania adresowanej do skarżącego pisemnej informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Zasadność tego wniosku wprost potwierdza analiza treści "Karty oceny formalnej" w zakresie odnoszącym się do tej jej części, która dotyczy oceny wniosku, pod względem kryteriów formalnych dopuszczających, która ogranicza się do lakonicznego stwierdzenia, że wniosek po uzupełnieniach nie spełnia kryteriów formalnych - poprawności. Według Sądu, "ocena" tego rodzaju, nie czyni zadość warunkom uznania jej za prawidłową, zwłaszcza, że powinna ona, jak wyżej podniesiono, jednoznacznie i wprost wskazywać kryteria oceny, którymi operował podmiot oceniający, i które bezpośrednio legły u podstaw negatywnej weryfikacji wniosku. W tym też kontekście podkreślenia wymaga, że z przedmiotowej "Karty oceny formalnej" wynika, iż "ocena" wniosku po jego uzupełnieniu dokonywana była w dniach 4-5 stycznia 2010 r., zaś informacja do skarżącego o odrzuceniu wniosku wytworzona została w dniu 12 stycznia 2010 r., co uzasadnia twierdzenie, że uzasadnienie negatywnej oceny projektu nie zostało sporządzone bezpośrednio

i w związku z przeprowadzaną procedurą oceny, lecz w oderwaniu od niej, tj. na etapie generowania adresowanej do skarżącego pisemnej informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, co sprzeczne jest z art. 30b ust. 1 tej ustawy. Ponadto, informacja ta nie odwołuje się do w ogóle do jakichkolwiek kryteriów przeprowadzonej oceny, co w świetle powyższego, według Sądu, jest konsekwencja faktu, że nie zostały one uzewnętrznione i ujawnione

w samej "Karcie oceny projektu" w części dotyczącej oceny formalnej poprawności wniosku po jego uzupełnieniu.

Prowadzi to do wniosku, że ocena projektu M. N. została przeprowadzona

w sposób naruszający prawo, zatem skargę, jako usprawiedliwioną, należało uwzględnić i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia Agencji Przedsiębiorczości .

W związku z powyższym Agencja Wspierania Przedsiębiorczości,

w ponownym postępowaniu zobowiązana będzie do przeprowadzenia ponownej oceny wniosku z uwzględnieniem zapewnienia pełnej przejrzystości kryteriów i reguł stosowanych przy ocenie projektów na etapie oceny wniosku po jego uzupełnieniu.

Z tych względów, Sąd na podstawie przepisu art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy

z dnia o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, orzekł, jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania uzasadnia art. 200 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.