Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1048/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-11-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 90 ust. 3
journal: Dz.U. 1991 nr 95 poz 425
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.
article: art. 252 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 157 poz 1240
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Sędziowie Sędzia WSA Dominik Mączyński (spr.) Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 listopada 2015r. sprawy ze skargi A sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dotacji oświatowej, pobranej w nadmiernej wysokości w latach 2010-2011 oddala skargę


UZASADNIENIE

UZASADNIANIE

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] Prezydent Miasta P. orzekł o obowiązku zwrotu przez E. Sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej zwanej również spółką lub skarżącą) dotacji udzielonej na prowadzenie Szkoły X. w P. w kwocie [...] zł – w terminie 15 dni.

Z uzasadnienia decyzji organu I instancji wynikało, że w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono pobranie przez skarżącą dotacji w nadmiernej wysokości na prowadzenie Szkoły X. w P. w kwocie [...] zł. Podstawę dla zakwestionowania pobrania dotacji stanowiły przy tym braki w dokumentacji rekrutacyjnej i dokumentacji przebiegu nauczania.

Na skutek wniesionego przez skarżącą odwołania wymieniona na wstępie decyzja Prezydenta Miasta P. została uchylona decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...], a sprawa została przekazana organowi I instancji do ponownego rozpoznania. W motywach swojej decyzji SKO w P. wyjaśniło, że wymieniona na wstępie decyzja została wydana z naruszeniem wymogów Kodeksu postępowania administracyjnego. W ocenie Kolegium uzasadnienie prawne i faktyczne decyzji Prezydenta Miasta P. było niekompletne, stwierdzono przy tym, że organ I instancji nie przedstawił dowodów w oparciu o które wywiódł istnienie podstawy do zwrotu udzielonej dotacji. Organ II instancji stwierdził przy tym, że w sprawie istotne jest zbadanie i rozważenie, którym osobom można odmówić statusu ucznia szkoły – beneficjenta dotacji – w okresie od września 2010 r. do listopada 2011 r. SKO w P. zaznaczyło ponadto, że organ I instancji nie wyznaczył stronie terminu na wypowiedzenie się w sprawie zgromadzonych dowodów czym naruszono art. 10 k.p.a.

Decyzją z dnia [...] października 2014 r. nr [...] Prezydent Miasta P. ponownie orzekł o obowiązku zwrotu przez spółkę dotacji udzielonej na prowadzenie Szkoły X. w P. w kwocie [...] zł – w terminie 15 dni.

W uzasadnieniu swojej decyzji Prezydenta Miasta P. wyjaśnił, że Szkoła X. w P. była szkołą policealną dla dorosłych. Wyjaśniono przy tym, że dotacja na szkołę policealną dla dorosłych jako szkołę, w której uczeń nie spełnia obowiązku szkolnego bądź nauki, była udzielana na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy o systemie oświaty, zgodnie z którym to – dotacje dla niepublicznych szkół o uprawnieniach szkół publicznych niewymienionych w ust. 2a przysługują na każdego ucznia w wysokości nie niższej niż 50% ustalonych w budżecie odpowiednio danej gminy lub powiatu wydatków bieżących ponoszonych w szkołach publicznych tego samego typu i rodzaju w przeliczeniu na jednego ucznia, pod warunkiem że osoba prowadząca niepubliczną szkołę poda organowi właściwemu do udzielania dotacji planowaną liczbę uczniów nie później niż do dnia 30 września roku poprzedzającego rok udzielania dotacji. W przypadku braku na terenie gminy lub powiatu szkoły publicznej danego typu i rodzaju podstawą do ustalenia wysokości dotacji są wydatki bieżące ponoszone przez najbliższą gminę lub powiat na prowadzenie szkoły publicznej danego typu lub rodzaju. Organ I instancji wyjaśnił przy tym, że podstawa obliczania dotacji została określona w § 5 ust. 8 uchwały nr LXXV/1042/V/2010 Rady Miasta P. z dnia 6 lipca 2010 r., zgodnie z którym to – prowadzącym niepubliczne szkoły ponadgimnazjalne o uprawnieniach szkół publicznych, w których uczeń nie spełnia obowiązku szkolnego lub nauki, przysługuje na każdego ucznia dotacja w wysokości 50% wydatków bieżących ponoszonych w szkołach publicznych danego typu i rodzaju, prowadzonych przez Miasto P., w przeliczeniu na jednego ucznia.

Miasto P. jako organ dotujący zobowiązało, na mocy § 8 ust. 1 w/w uchwały, organy prowadzące szkoły niepubliczne do comiesięcznego składania informacji o liczbie uczniów danej szkoły. Informację o liczbie uczniów organ prowadzący zobowiązany był dostarczyć w ciągu pierwszych 5 dni roboczych każdego miesiąca.

W ocenie Prezydenta Miasta P. w toku kontroli stwierdzono liczne nieprawidłowości w prowadzeniu dokumentacji organizacyjnej jak i dokumentacji przebiegu nauczania w Szkole X. w P. Stwierdzono przy tym, że liczba uczniów zawarta w informacjach miesięcznych przedkładanych przez skarżącą była niezgodna z liczbą uczniów wynikającą z przedłożonej do wglądu podczas kontroli dokumentacji. W toku przeprowadzonej kontroli stwierdzono również, że dotacje były pobierane na osoby nieposiadające statusu ucznia, w tym na osoby, które nie złożyły podania o przyjęcie do szkoły, osoby, które nie zawarły umowy ze szkołą, czy też na osoby które nie figurowały w księdze uczniów. Dotacja była również pobierana na osoby, których dane nie figurowały w księdze uczniów, osoby których dane nie znajdowały się w dziennikach zajęć czy też na osoby wykreślone z księgi uczniów. W toku kontroli stwierdzono ponadto pobieranie dotacji przez osoby, które wyraziły chęć uczestnictwa na zajęciach, w stosunku do których to szkoła nie posiadała uprawnień szkoły publicznej. W uzasadnieniu swojej decyzji organ I instancji wskazał również imiona i nazwiska uczniów, na rzecz których to skarżąca pobrała nienależne dotacje.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem spółka wniosła odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] października 2014 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. wnosząc o zmianę decyzji i orzeczenie, że dotacja w kwocie [...] zł nie podlega zwrotowi. Alternatywnie wniesiono o uchylenie decyzji organu I instancji oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Decyzji Prezydenta Miasta P. zarzucono:

1) naruszenie prawa materialnego przez jego niewłaściwą interpretację i zastosowanie, w tym art. 90 ust. 3 ustawy z dnia 07 września 1991 r. o systemie oświaty – poprzez uznanie, że dotacje nie przysługują na rzecz uczniów lub słuchaczy, którzy pomimo, iż posiadali status ucznia lub słuchacza – nie uczestniczyli w zajęciach albo też nie zawarli pisemnej umowy ze szkołą;

2) sprzeczność ustaleń z zebranym w sprawie materiałem dowodowym – poprzez uznanie:

– że dotacja nie przysługuje w stosunku do uczniów którzy nie uczestniczyli w zajęciach pomimo, iż pozostają słuchaczami bądź uczniami szkoły,

– błędne uznanie, że nie zawarto umów o naukę,

– błędne uznanie, że M. B. uczestniczyła w zajęciach szkoły wizażu, gdy tymczasem osoba ta uczestniczyła w zajęciach z zakresu szkoły kosmetycznej.

W uzasadnieniu odwołania wskazano, że wszystkie z osób wskazanych w decyzji organu I instancji posiadały status ucznia na podstawie złożonych przez te osoby podań oraz decyzji Dyrektora Szkoły o wpisie ich na listę uczniów. Odnosząc się do kwestii braku umów z uczniami skarżąca wskazała, że statut szkoły nie wymaga zawierania umowy o naukę w formie pisemnej stanowiąc wprost, że złożenie podania skutkuje wpisaniem kandydata na listę słuchaczy. Odnośnie pobierania dotacji na rzecz studentów, którzy zrezygnowali z nauki wyjaśniono, że osoby te złożyły rezygnacje z nauki lecz nie zostały wykreślone z listy uczniów. Wyjaśniono przy tym, że stosownie do postanowień statutu szkoły skreślenie z listy słuchaczy następuje po trzech miesiącach, lecz nie wcześniej niż przed końcem semestru. Odnośnie M. B. wyjaśniono, że osoba ta jest słuchaczką Szkoły X. pomimo tego, że podanie złożone przez tą osobę dotyczyło przyjęcia do szkoły wizażu, który to kierunek nie był przez szkołę prowadzony.

Po rozpoznaniu odwołania skarżącej decyzją z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. uchyliło zaskarżoną decyzję oraz określiło dotację do zwrotu w kwocie [...] zł.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Kolegium wskazało, że kwestią sporną w niniejszej sprawie stanowiło zagadnienie kogo należy uważać za ucznia i jakie okoliczności mają wpływ na przyznanie tego statusu. Wyjaśniono przy tym, że frekwencja na zajęciach nie stanowi o przyznaniu tego statusu, jednak organ I instancji wbrew stanowisku spółki nie oparł swojej decyzji na poglądzie przeciwnym. SKO w P. podzieliło natomiast pogląd skarżącej, że wymóg zawarcia w formie pisemnej umowy o naukę nie został nigdzie sformułowany, w świetle czego przyjąć należy dopuszczalność zawarcia umowy o naukę w innej formie, w tym także konkludentne zawarcie umowy w tym przedmiocie. W świetle powyższego Kolegium stwierdziło, że brak umowy w formie pisemnej nie stanowi wystarczającej podstawy do stwierdzenia, że określona osoba nie posiadała statusu ucznia a pobrana na nią dotacja podlega zwrotowi. W tym też kontekście wyjaśniono, że znaczenie w zakresie statusu ucznia należy przypisać księdze uczniów oraz pomocniczo dziennikom zajęć. W ocenie Kolegium osoba nie ujęta w księdze uczniów oraz dzienniku zajęć nie może być uznana za ucznia. W kontekście powyższych wywodów wskazano, że z poczynionych przez organ I instancji ustaleń wynika, że 7 osób, spośród uczniów, na których pobrano dotację, nie figurowało w dwóch okazanych kontrolującym księgach uczniów przy czym pięć z tych osób nie figurowały też w dzienniku zajęć. W oparciu o powyższe SKO w P. stwierdziło, że kwota dotacji z tytułu nauki pięciu osób podlega zwrotowi jako dotacja pobrana w nadmiernej wysokości. W odniesieniu do kolejnych 12 osób wyjaśniono, że wszystkie z nich zawały umowy o naukę we wrześniu 2010 r., wypowiadając je następnie w marcu 2011 r. Zaznaczono przy tym, że postanowienia umowy przewidywały możliwość jej wypowiedzenia za trzy miesięcznym okresem wypowiedzenia. Mając powyższe na uwadze przyjęto, że wszystkie z osób, które wypowiedziały umowy utraciły status ucznia z dniem 30 czerwca 2011 r., a do tego czasu skarżąca była uprawniona do pobierania dotacji oświatowej. Zwrotowi powinna zatem podlegać jedynie kwota dotacji za miesiące lipiec i sierpień 2011 r. W odniesieniu do M. B. wyjaśniono, że osoba ta podpisała umowę o naukę i została wpisana do księgi uczniów, umieszczone natomiast przy nazwisku wskazanego ucznia określenie "wizaż" należy traktować jedynie jako brak precyzji czy też omyłkę. W oparciu o powyższą argumentację organ odwoławczy określił łączną kwotę dotacji do zwrotu na sumę [...] zł.

Wyżej wymieniona ostateczna decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] marca 2015 r. stanowi przedmiot skargi kierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W skardze spółka wnosi o zmianę zaskarżonej decyzji i orzeczenie, że dotacja przysługuje na rzecz wszystkich uczniów, w tym na rzecz uczniów wpisanych w drugiej księdze oraz na rzecz 11 uczniów którzy wypowiedzieli umowę u naukę. Ewentualnie zaś strona skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Zaskarżonej decyzji SKO w P. zarzuca się:

1) naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, w tym naruszenie:

– § 2 i 3 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 18 kwietnia 2002 r. w sprawie organizacji roku szkolnego (Dz. U. z 2002 r. Nr 46, poz. 432 ze zm.);

– § 33, § 61, § 109 ust. 2, § 113 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 30 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 83. poz. 562 ze zm.);

– § 1 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 24 lutego 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 262);

2) niewłaściwą interpretację i zastosowanie art. 90 ust. 3 ustawy z dnia 07 września 1991 r. o systemie oświaty – poprzez uznanie, że dotacje nie przysługują na rzecz uczniów lub słuchaczy którzy pomimo, posiadania status ucznia lub słuchacza nie uczestniczyli w zajęciach albo też nie zawarli pisemnej umowy ze szkołą;

3) sprzeczność ustaleń organu II Instancji z zebranym w sprawie materiałem dowodowym poprzez uznanie, że dotacja nie przysługuje w stosunku do uczniów którzy, byli wpisani w drugiej księdze oraz w stosunku do 11 uczniów, którzy wypowiedzieli umowę o naukę i zostali skreśleni na koniec roku szkolnego zgodnie z rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej – decyzją Dyrektora Szkoły, co oznacza, że skarżąca powinna pobierać dotacje do sierpnia 2011 r., a nie do czerwca 2011 roku jak uznał organ II instancji.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że wpisanie 5 uczniów do drugiej z ksiąg było związane z zakończeniem wpisów w pierwszej księdze na stronie [...], co zostało potwierdzone podpisem i pieczęcią Dyrektora Szkoły. Wyjaśniono przy tym, że założenie drugiej z ksiąg było związane z zalaniem kawą pierwszej z nich. Odnośnie 11 uczniów skreślonych z listy wyjaśniono, że osoby te zostały skreślone z listy w sierpniu 2011 r., w związku z czym osoby te do tego czasu były uczniami szkoły, co oznacza, że szkoła miała to tego czasu prawo pobierać dotacje. Wyjaśniono przy tym, że uczniowie Ci złożyli rezygnację lecz nie zostali pomimo to od razu skreśleni z listy słuchaczy.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie, odnosząc się do wskazanych przez organy obu instancji podstaw prawnych wydanych decyzji i zarzutów podniesionych w skardze, należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. – Dz. U. z 2004 r., nr 256, poz. 2572 ze zm.; dalej: u.s.o.) dotacje dla szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych niewymienionych w ust. 2a przysługują na każdego ucznia uczestniczącego w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu w wysokości nie niższej niż 50% ustalonych w budżecie odpowiednio danej gminy lub powiatu wydatków bieżących ponoszonych w szkołach publicznych tego samego typu i rodzaju w przeliczeniu na jednego ucznia, pod warunkiem że osoba prowadząca szkołę niepubliczną poda organowi właściwemu do udzielania dotacji planowaną liczbę uczniów nie później niż do dnia 30 września roku poprzedzającego rok udzielania dotacji, z zastrzeżeniem ust. 3h oraz 3i. Uczestnictwo uczniów w obowiązkowych zajęciach edukacyjnych musi być potwierdzone ich własnoręcznymi podpisami na listach obecności na tych zajęciach. W przypadku braku na terenie gminy lub powiatu szkoły publicznej danego typu i rodzaju, podstawą do ustalenia wysokości dotacji są wydatki bieżące ponoszone przez najbliższą gminę lub powiat na prowadzenie szkoły publicznej danego typu lub rodzaju.

Na podstawie art. 252 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. – Dz. U. z 2013 r., poz. 885 ze zm.; dalej: u.f.p.) dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2.

Kwestionowane przez skarżącą spółkę § 2 i § 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 18 kwietnia 2002 r. w sprawie organizacji roku szkolnego (Dz. U. nr 46, poz. 432 ze zm.) stanowią obszerne jednostki redakcyjne tekstu prawnego, wyznaczające zasady organizacji roku szkolnego oraz przerw i ferii szkolnych. Z uwagi jednak na brak odniesienia się przez skarżącą do tych przepisów w uzasadnieniu skargi nie sposób wskazać, w jaki sposób zaskarżona decyzja mogłaby je naruszać, gdyż przepisy te nie były podstawą prawną wydania ani decyzji organu pierwszej ani drugiej instancji.

§ 33, § 61, § 109 ust. 2 i § 113 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz. U. nr 83, poz. 562 ze zm.) dotyczą przeprowadzania egzaminów szkolnych i podobnie jak w przypadku opisanego wyżej rozporządzenia z uwagi na brak odniesienia się przez skarżącą do tych przepisów w uzasadnieniu skargi nie sposób wskazać, w jaki sposób zaskarżona decyzja mogłaby je naruszać, gdyż przepisy te nie były podstawą wydania ani decyzji organu pierwszej ani drugiej instancji.

Natomiast § 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 24 lutego 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 262) wprowadza zmianę do § 113 powołanego powyżej rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2007 r.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że kwestią sporną w sprawie poddanej sądowej kontroli jest to, czy zaskarżona decyzja zasadnie określa przypadającą do zwrotu kwotę dotacji, pobranej w nadmiernej wysokości na [...] zł. Z uzasadnienia tej decyzji wynika, że skarżąca niezasadnie pobrała dotację na A. F., M. K., J. S., A. T. i A. U., ponieważ nazwiska tych osób nie znajdowały się ani w księdze uczniów, ani w dzienniku zajęć. Ponadto w odniesieniu do 11 uczniów organ stwierdził, że w związku z wypowiedzeniem umów o naukę utracili oni status ucznia z końcem czerwca 2011 r., zatem nie istniały podstawy do pobierania dotacji także za miesiące lipiec i sierpień 2011 r.

W ocenie Sądu przedstawione w zaskarżonej decyzji stanowisko organu jest prawidłowe i w pełni zasługuje na aprobatę, w związku z czym nie zasługują na uwzględnienie podniesione w skardze zarzuty.

Odnosząc się do pierwszego ze spornych zagadnień, należy podkreślić, że trafnie stwierdził w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy, że osoba nieujęta w księdze uczniów i w dziennikach zajęć nie może być uznana za ucznia. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika natomiast, że A. F., M. K., J. S., A. T. i A. U. nie zostały ujęte ani w księdze uczniów, ani w dzienniku zajęć, a zatem nie istnieją podstawy do uznania, że osoby te były uczniami szkoły i w związku z tym, że przysługiwała na nie dotacja. Oceniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, organ nie przekroczył granic zasady swobodnej oceny dowodów, odmawiając wiarygodności kserokopii dodatkowej księgi, zawierającej wyłącznie nazwiska brakujących osób. Jak zaznaczono w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dowód ten nie zasługuje na wiarygodność, ponieważ księga uczniów nie została przedstawiona kontrolującym na początku kontroli wraz innymi dokumentami, na podstawie których miała zostać dokonana ocenia prawidłowości pobrania dotacji. Trafnie wskazał organ, że nie istniały żadne przyczyny, dla których dla kilku wybranych osób miałaby zostać prowadzona odrębna księga uczniów. Ponadto słusznie podkreślił organ w odpowiedzi na skargę, że w poprzednio prowadzonej księdze uczniów było jeszcze miejsce na kolejne wpisy, z związku z czym nie sposób uzasadnić przyczyn założenia nowej księgi. Trafnie uznał także organ, że dostatecznym wyjaśnieniem tego rodzaju sytuacji nie może być powoływany przez skarżącą fakt zalania dziennika kawą. Wpisy do księgi mogły być kontynuowane po jej osuszeniu. Ponadto nawet gdyby okoliczność taka miała miejsce, to nic nie stało na przeszkodzie, by zarówno pierwotnie prowadzona księga, jak i nowa księga zawierająca nazwiska tylko siedmiorga uczniów została przedłożona do kontroli na jej początku, czego skarżąca nie uczyniła. Nie sposób zanegować stanowiska organu, że sposób i moment przedłożenia dowodu w toku prowadzonego postępowania może wywierać wpływ na ocenę jego wiarygodności. W takiej sytuacji, w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w pełni uzasadniona jest konkluzja organu odwoławczego, że intencją skarżącej było wytworzenie dowodu, mającego na celu podważenie stwierdzonych przez organ pierwszej instancji nieprawidłowości skutkujących zwrotem części uzyskanej dotacji. W konsekwencji, zasadnie organ uznał, że nie istniało uzasadnienie do pobierania dotacji na wymienione powyżej osoby, ponieważ z prawidłowo ocenionego materiału dowodowego wynika, że nie były one uczniami szkoły.

Odnosząc się do drugiego ze spornych zagadnień dotyczącego pobierania dotacji za miesiące lipiec i sierpień 2011 r., w związku z wypowiedzeniem umów o naukę ze skutkiem z dniem [...] czerwca 2011 r., należy wskazać przede wszystkim, że w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie jest sporne, że jedenaścioro uczniów z dniem [...] czerwca 2011 r. skutecznie wypowiedziało zawarte ze szkołą umowy. Wszystkie te osoby złożyły wypowiedzenia w marcu 2011 r. Z zawartych ze szkołą umów wynikało natomiast, że "słuchaczowi przysługuje prawo do odstąpienia od niniejszej umowy, z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, liczonego na koniec miesiąca kalendarzowego." Mając na uwadze brzmienie zawieranych umów nie może budzić wątpliwości, że umowy zostały skutecznie rozwiązane z dniem [...] czerwca 2011 r., a zatem od dnia [...] lipca 2011 r. osoby te nie były już uczniami szkoły. W tej sytuacji odpadła, określona w art. 90 ust. 3 u.s.o., przesłanka przyznania dotacji, ponieważ dotacja przysługuje wyłącznie na ucznia szkoły. Wnioskując a cantrario, nie jest możliwe pobieranie dotacji przez szkołę na osobę, która w danym momencie nie jest już jej uczniem. W tym kontekście dla oceny prawidłowości pobierania dotacji nie mogą mieć znaczenia ani postanowienia statutu, na które powołuje się skarżąca, z których wynika, że wykreślenie ucznia z listy słuchaczy następuje po trzech miesiącach od wypowiedzenia umowy, ale nie wcześniej niż przed końcem semestru, ani fakt, że semestr kończy 31 sierpnia danego roku. Sąd pragnie podkreślić, że przepis art. 90 ust. 3 u.s.o. nie ustanawia zasady, w myśl której dotacja przysługuje na okres roku szkolnego, bądź semestru niezależnie od tego, czy dana osoba jest uczniem szkoły. Ponadto z przepisu tego nie wynika, by datacja zależna była od tego, czy nazwisko ucznia figuruje na liście słuchaczy, czy zostało z niej wykreślone. Przesłanką przyznania dotacji jest uznanie danej osoby za ucznia szkoły, co oznacza, że szkole nie przysługuje dotacja osobę, która nie jest już jej uczniem. Podkreślić także należy, że zasady przyznania dotacji określone zostały w przepisach u.s.o. Tym samym postanowienia statutu szkoły nie mogą zwiększać zakresu uprawnień szkoły w zakresie przyznania dotacji, w szczególności w ten sposób, że myśl wewnętrznych regulacji osoby nie będące uczniami szkoły mimo tego nie zostają wmyślone z listy słuchaczy.

Konkludując stwierdzić należy, że decyzja organu odwołanego nie narusza obowiązujących norm prawnych, a zatem nie ma podstaw do wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Na podstawie prawidłowo ocenionego materiału dowodowego, zasadnie uznał organ odwoławczy, że wskazane w decyzji pięcioro osób nie było uczniami szkoły, w związku z czym nie przysługiwała skarżącej spółce dotacja na te osoby. Podobnie zasadnie wskazał organ odwoławczy, że skarżącej spółce nie przysługuje dotacja za miesiące lipiec i sierpień 2011 r. w związku z wypowiedzeniem przez jedenaścioro uczniów umów o naukę z dniem 30 czerwca 2011 r. W lipcu i sierpniu 2011 r. osoby te nie były już uczniami szkoły, a podstawa do przyznania dotacji nie może wynikać ani z postanowień statutu szkoły, ani z przepisów regulujących zasady trwania semestrów w roku szkolnym.

Mając na uwadze wyżej przedstawione okoliczności sprawy Sąd orzekł, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jak w sentencji wyroku.