Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 5/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-07-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 260,  art. 245 par. 1, 3,  art. 256 par. 1 pkt 1,  art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2010 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi S. C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, na skutek sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 30 kwietnia 2010 r., sygn. akt III SA/Wr 5/10, postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. S. C. (zwany dalej skarżącym) wniósł skargę na wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia [...] r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w wysokości [...] zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący wystąpił z wnioskiem o zwolnienie go z tej opłaty sądowej.

Zarządzeniem z dnia [...] r. referendarza sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu przedłużył skarżącemu – na jego wniosek – termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu oraz nadesłania innych wymaganych w postępowaniu dokumentów.

We wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wskazując w uzasadnieniu, że gospodarstwo domowe prowadzi z żoną i bezrobotnym synem, zaś jedynym dochodem jego rodziny jest wynagrodzenie jego żony w wysokości [...] zł. Ponadto wskazał, iż od [...] roku, z uwagi na wysokie zadłużenie, koszty (ZUS) i sytuację kryzysową na rynku, zmuszony został do zawieszenia działalności gospodarczej. Aktualnie jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Na zakup leków i koszty leczenia żony i syna, który uległ wypadkowi przy pracy skarżący – jak wskazał – musi zaciągać dodatkowe pożyczki.

Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2010 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu odmówił skarżącym przyznania prawa po-mocy.

Pismem z dnia [...] r. skarżący wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż nieprawdą jest aby był w stanie ponieść koszty postępowania bez istotnego uszczerbku dla siebie i swojej rodziny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępo-waniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie przeciwko któremu sprzeciw został wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd. Takie rozwiązanie normatywne oznacza, że kwestię przyznania prawa pomocy uznaje się za nierozstrzygniętą i jest ona ponownie rozpoznawana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, jako sąd pier-wszej instancji.

Zgodnie z art. 245 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 oraz art. 256 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

W świetle utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego, ukształtowanego na podstawie analogicznych unormowań art. 113 kodeksu postępowania cywilnego, sformułowanie, iż "osoba fizyczna (...) nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny" oznacza, że ubiegający się o zwolnienie powinien wykazać, że nie jest w stanie poczynić osz-czędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny (por. postanowienie SN z dnia 24 września 1984 r., sygn. akt II CZ 104/84).

Dokonując analizy sytuacji materialnej skarżącego (wspólne prowadzenie gospodarstwa domowego z żoną i bezrobotnym synem, utrzymywanie trzyosobowej rodziny, w tym bezrobotnego syna, z jedynego źródła dochodu jaki osiąga żona skarżącego opiewający na kwotę [...] zł., ponoszenie koniecznych wydatków związanych z zakupem leków i leczeniem syna, który uległ wypadkowi przy pracy) oraz mając na uwadze obecny etap postępowania, Sąd uznał, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.