Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1484/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 czerwca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Pasternak (spr.) Sędziowie WSA Wojciech Jakimowicz WSA Aldona Gąsecka-Duda Protokolant Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 maja 2007 r. sprawy ze skargi L. S., B. G. i H. D. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję jak i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od Wojewody M. na rzecz skarżącej B. G. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. WSA/wyr.l - sentencja wyroku


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] 2003 r. znak [...], Wójt Gminy K. zatwierdził projekt budowlany i udzielił Pani B. R. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z przyłączami na działce ew. nr 1001/5 w K. przy ul. S. Organ wskazał warunki, jakie należy zachować przy wykonywaniu robot budowlanych i zobowiązał inwestora do wykonania następujących ustaleń:

- zabezpieczenia drewnianych elementów konstrukcji ścian, dachu oraz pokrycia gontem-środkiem (impregnatem) ognioochronnym do drewna Ocean 441 lub 441B-zgodnie z opinią z dnia [...] 2002 r.- rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych,

-TP S.A. Obszar Pionu Sieci w T. dział Utrzymania Systemów i Urządzeń

- Zakładu Energetycznego K. S.A. Rejon Dystrybucji Z. zawartych w opinii Powiatowego ZUDP w Z. z dnia [...] 2002 r. nr[...].

Organ ustalił, że projekt zagospodarowania działki ew. nr. 1001/3 (powinno być 1001/5), położonej w K. jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wschodniej części obszaru wsi K. w Gminie K, zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy K. Nr [...] 2001 r. z dnia [...] 2001 r. o symbolu Mw, wymogami ochrony środowiska, wymogami decyzji UG K. o wzizt z [...] 2002 znak:[...], oraz przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Zgodnie z wymaganiami planu miejscowego, mogą być realizowane budynki wyłącznie o drewnianej konstrukcji, w związku z tym ich odległość od granicy sąsiedniej posesji może być zmniejszona po zabezpieczeniu elementów konstrukcji ścian, dachu oraz pokrycia-środkiem ognioochronnym do drewna Ocean 441 lub 441 B. Inwestor dysponuje nieruchomością na cele budowlane, uzyskał wymagane przepisami szczególnymi uzgodnienia, pozwolenia lub opinie innych organów, planowana inwestycja nie wpływa znacząco na stan środowiska . Kompletny projekt budowlany spełnia wymagania określone w art. 34 ust. 1, 2, 3 prawa budowlanego. Uwagi wniesione w toku postępowania przez Panie B. G. i E. S. zostały uwzględnione na spotkaniu w dniu [...] 2002 r.

Wobec spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 i 2 , art. 32 ust. 1 i 4 pr. bud . należało udzielić wnioskowanego pozwolenia na budowę.

Od powyżej decyzji odwołanie wniosły L. S. i B. G. zarzucając, że ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego są sprzeczne z art. 32 Konstytucji RP. Każdy inwestor powinien mieć prawo do wybudowania budynku o konstrukcji drewnianej lub murowanej. Pomimo pokrycia ściany zewnętrznej środkiem ognioochronnym będzie występowało zagrożenie pożarowe przy małej odległości między budynkami drewnianymi. Prawo budowlane przewiduje usytuowanie budynków drewnianych w odległości 8 m od granicy sąsiedniej działki. Odwołujące nie wyraziły zgody na przybliżenie projektowanego budynku do granicy działek nr 1001/6 i nr 1001/2, ponieważ w takiej sytuacji brakującą a wymaganą odległość będzie musiał zachować każdy następny inwestor na działkach przylegających do działki 1005/5, co spowoduje przy powierzchni działki 615 m2 niemożliwość wybudowania domu.

Odwołanie nie zostało uwzględnione. Wojewoda M. decyzją z dnia [...] 2003 r. znak [...] utrzymał zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji w mocy.

W uzasadnieniu swojej decyzji Wojewoda stwierdził, że przedmiotem prowadzonego postępowania nie może być ocena zgodności przepisów prawa miejscowego, jakimi są przepisy miejscowego pzp z Konstytucją RP. Projekt budowlany został zaopiniowany przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Opinia ta zaleca zaimpregnowanie ścian zewnętrznych i dachu krytego gontem preparatem Ocean 441B. Jak wynika z treści załączonej do projektu budowlanego aprobaty technicznej dotyczącej impregnatu bio- i ognioochronnego, okładzina ścienna z drewna zabezpieczona tym impregnatem jest elementem słabo rozprzestrzeniającym ogień. Organ nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności i oceny dowodowej opinii. Brak zatem podstaw do żądania usytuowania projektowanego budynku w odległości większej od podanej w par. 12 ust. 4 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, obowiązującego w chwili złożenia wniosku o pozwolenie na budowę. Wykonanie zabezpieczenia w sposób przewidziany w opinii rzeczoznawcy nie ograniczy więc możliwości zabudowy działek sąsiednich. Dodatkowe zabezpieczenie spowoduje projektowane obłożenie ścian zewnętrznych od wewnątrz wełną mineralną. Natomiast rodzaj materiałów wykończeniowych użytych wewnątrz budynku nie ma wpływu na ustalenie wymaganej odległości projektowanego budynku od granic działki. Z powyższych względów, oraz z uwagi na zgodność przedłożonego projektu z powołanymi przepisami prawa budowlanego orzeczono o utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji.

Decyzję Wojewody M. z dnia [...] 2003 r. znak [...] zaskarżyły do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w K. L. S., B. G. i H. D.

Skarżące zarzuciły:

- nieprawidłowe zastosowanie przepisów Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, podczas, gdy od 15 grudnia 2002 r. obowiązuje Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r.,

- pominięcie przez organ faktu, że dach projektowanego budynku będzie pokryty gontem, co zwiększa ryzyko szybkiego rozprzestrzeniania się ognia pomimo pokrycia go impregnatem Ocean 411 B,

- sprzeczność zapisu par. 8 ust. 2 pkt. 7 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wschodniej części obszaru wsi K. w Gminie K. z art. 32 Konstytucji RP.

Zdaniem skarżących, zabezpieczenie ścian projektowanego budynku impregnatem nie wyeliminuje niebezpieczeństwa rozprzestrzeniania ognia. Skarżące podtrzymały zarzut odwołania dotyczący konieczności zachowania odległości 16 m od projekto-wanego budynku przez kolejnych inwestorów na działkach sąsiadujących z działką nr 1001/5.

Skarżące wniosły o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji, oraz o uchylenie zapisu par. 8 ust. 2 pkt. 7 g miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wschodniej części wsi Kościelisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 97 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Stosownie do przepisu art. 3 par. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie ppsa , sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Jak stanowi art. 134 ppsa, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę należało uwzględnić, jednak z innych przyczyn, aniżeli podnoszone w niej zarzuty.

Zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego i prawa procesowego, w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.

Zgodnie z art. 61 par. 1 kpa, postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Przepis powyższy musi być interpretowany w związku z przepisami prawa materialnego, które decydują o tym, czy postępowanie administracyjne może zostać wszczęte na wniosek strony, czy z urzędu. Zgodnie z przepisem art. 32 ust. 4 pkt. 1) pr. bud. (w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji), pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym. Z przepisu tego wynika, że niezbędnym warunkiem wszczęcia postępowania o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę jest złożenie wniosku przez podmiot, któremu przysługuje przymiot strony w takim postępowaniu. Obowiązkiem organu jest zatem zbadanie, czy wniosek o wszczęcie postępowania o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę pochodzi od strony w znaczeniu wynikającym z przepisów prawa materialnego tj. w niniejszej sprawie z prawa budowlanego, oraz czy wniosek taki spełnia warunki wynikające z przepisów prawa procesowego, czyli jest zgodny z art. 29 i art. 33 kpa. W sprawie zakończonej zaskarżoną decyzją organy naruszyły powyższe przepisy.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że została ona wydana w efekcie rozpatrzenia wniosku inwestora B. G. Natomiast pod wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę, w miejscu "podpis inwestora lub osoby przez niego upoważnionej" widnieją słowa: "Z up. Inwestora Pracownia Architektoniczna [...]. Przy wniosku o wydanie pozwolenia na budowę brak jakiegokolwiek pełnomocnictwa od B. R. Przepis art. 32 kpa stanowi, że strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania, natomiast art. 33 kpa stanowi, że pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych, pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie, lub zgłoszone do protokołu, zaś pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Oczywiste jest, że pracownia architektoniczna, niezależnie od formy prawnej prowadzenia działalności nie spełnia warunku, o jakim mowa w art. 33 § 1 kpa., a więc nie mogła występować w roli pełnomocnika osoby składającej wniosek o wydanie pozwolenia na budowę. Uchybienie to nie zostało usunięte w toku postępowania przed organem pierwszej instancji, ani nie zostało dostrzeżone przez organ odwoławczy. Brak także pełnomocnictwa do działania od inwestora dla inż. A. Bukowskiego (współwłaściciela pracowni architektonicznej ), który w toku postępowania składał w imieniu B. G. pismo z dnia [...] 2003 r., a który jako osoba fizyczna mógłby reprezentować w postępowaniu administracyjnym inwestora. Sama pracownia architektoniczna, której pracownicy są autorami projektu, ani też autorzy projektu nie są stronami postępowania o pozwolenie na budowę (pracownia przede wszystkim jako podmiot nie posiadający osobowości prawnej). W kwestii reprezentacji inwestora w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją organy dopuściły się kolejnego naruszenia przepisów postępowania. Na podstawie udzielonego przez B. R. pełnomocnictwa w formie aktu notarialnego, z dnia [...] 2002 r., brał udział w czynnościach przeprowadzonych prze organ pierwszej instancji w dniu [...] 2003 r. M. S. Z § 1 załączonego do akt sprawy odpisu w/w pełnomocnictwa wynika, że inwestorka udzieliła M. S. upoważnienia do reprezentowania jej między innymi w sprawach dotyczących prowadzenia budowy budynku mieszkalnego na działce nr [...] w K., w tym do uzyskiwania wszelkich uzgodnień i pozwoleń niezbędnych do prowadzenia budowy. Organy prowadzące postępowanie pominęły fakt udzielenia powyższego pełnomocnictwa oraz złożenie go do akt postępowania administracyjnego, czym naruszyły przepis art. 40 kpa poprzez niewyjaśnienie, czy pełnomocnictwo to zostało złożone wyłącznie w związku z udziałem M. S. w czynnościach mających miejsce w dniu [...] 2003 r., czy od tej chwili wszystkich doręczeń należało dokonywać ustanowionemu pełnomocnikowi. Nadto, na str. 4 oryginału decyzji organu pierwszej instancji widnieje przy nazwisku inwestorki naniesione pismem ręcznym nazwisko [...], bez jakiejkolwiek adnotacji organu, czy oznacza to doręczenie decyzji bezpośrednio inwestorce, bez daty wskazującej na fakt takiego doręczenia, oraz bez wskazania miejsca doręczenia, co narusza zasady określone w art. 42 par. 1 i 2 kpa.

Art. 35 ust. 1 pkt. 3 pr. bud. stanowi, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Zatwierdzony zaskarżoną decyzją "Projekt budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z przyłączami" zawiera oprócz projektu zagospodarowania działki, projektu architektoniczno-budowlanego i schematu konstrukcyjnego budynku, części zawierające schemat instalacji elektrycznych budynku, schemat instalacji wód.- kań. i ciepłej wody, schemat instalacji centralnego ogrzewania, oraz projekt zjazdu z ul. [...] na działkę ewid. [...] w K. Wszystkie części projektu poza ostatnią (projekt zjazdu) wykonane zostały przez mgr inż. arch. A. B. i arch. Z. R. W aktach administracyjnych znajduje się potwierdzona za zgodność z oryginałem kserokopia decyzji Wojewody N. z dnia [...] 1993 r. nr [...] o stwierdzeniu przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie przez inż. A. B. Decyzja ta wydana została na podstawie przepisów Rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z 20 lutego 1975 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Zgodnie z powołaną podstawą prawną tej decyzji - a to par. 4 ust. 1, par. 6 ust. 1 i par. 13 ust. 1 pkt. 1, oraz brzmieniem jej sentencji w punkcie 21 inż. A. B. upoważniony jest do sporządzania w zakresie tam wymienionym projektów architektonicznych i konstrukcyjno-budowlanych. Uprawnienia powyższe posiada zatem w zakresie określonym przepisem art. 14 ust. 1 pkt. 1 i 2 pr. bud., tj.w specjalnościach architektonicznej i konstrukcyjno-budowlanej. Nie posiada natomiast takich uprawnień w zakresie wynikającym z art. 14 ust. 1 pkt. 4 i pkt. 5 pr. bud., tj. w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci , instalacji i urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych, cieplnych, oraz elektrycznych. Zatem schematy instalacji elektrycznej, wod.-kan. i ciepłej wody, oraz centralnego ogrzewania nie zostały sporządzone przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia. Nadto, wymóg sporządzenia projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane odnosi się nie tylko do daty wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, ale i do daty sporządzenia przez tę osobę projektu. Stosownie do przepisu art. 12 ust. 7 pr. bud., podstawę do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie stanowi wpis w drodze decyzji, do centralnego rejestru, o którym mowa w art. 88a ust. 3 lit. a, oraz zgodnie z odrębnymi przepisami-wpis na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. Z załączonego do akt sprawy zaświadczenia Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] 2003 r. wynika, że sporządzający projekt był członkiem właściwej Izby Samorządu Zawodowego w dniu wydania zaskarżonej decyzji, natomiast brak danych dotyczących tego członkostwa na dzień sporządzenia przedmiotowego projektu. Projekt zjazdu z ul.[...] na działkę ewid. nr 1001/5 w K. sporządzony ostał przez mgr inż. K. C. W aktach postępowania administracyjnego brak dowodów na okoliczność posiadania przez osobę sporządzającą projekt zjazdu uprawnień, stosownie do art. 12 pr. bud. Z powyższych względów, ustalenie przez organy wydające decyzje w sprawie, że projekt został sporządzony przez osoby posiadające stosowne uprawnienia, oraz że dokonano sprawdzenia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 pkt. 3 pr. bud. przepis ten, oraz przepis art. 12 pr. bud. narusza.

Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, co następuje: Słuszne jest stanowisko organu, że przedmiotem postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji nie jest i nie może być ocena zgodności przepisów prawa miejscowego-miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy K. z Konstytucją RP. Przedmiotem tego postępowania jest wyłącznie zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę. Tylko takiego zakresu dotyczyły kompetencje organów prowadzących postępowanie i tylko tego zakresu dotyczy postępowanie przed sądem administracyjnym, który rozstrzyga w granicach danej sprawy. W granicach tych Sąd posiada kompetencje do usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia -art. 135 ppsa. Kwestia zgodności zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z Konstytucją RP nie jest objęta zakresem niniejszego postępowania. Zarzut niezgodności zapisów planu z Konstytucją jest więc całkowicie chybiony.

Odnośnie zarzutu niewłaściwego zastosowania przez organ przepisów Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie , zważyć należy :

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. o tym samym tytule weszło w życie w dniu 16 grudnia 2002 r. i z tym dniem utraciło moc Rozporządzenie z dnia 14 grudnia 1994 r. O utracie mocy obowiązującej Rozporządzenia z dnia 14 grudnia 1994 r. stanowi § 331 rozporządzenia dnia 12 kwietnia 2002 r. Jednak przepis § 330 nowego rozporządzenia, (w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji, jak i decyzji organu l instancji, wprowadzonym rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 13 lutego 2003 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, które weszło w życie z dniem 26 lutego 2003 r. z mocą od dnia 16 grudnia 2002 r, Dz. U. z 2003 r., nr 3, póz. 33) stanowi :

"Przepisów rozporządzenia nie stosuje się, z zastrzeżeniem § 2 ust. 1 i § 207 ust.2, jeżeli przed dniem wejścia w życie rozporządzenia :

1) został złożony wniosek o pozwolenie na budowę lub odrębny wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i wnioski te zostały opracowane na podstawie dotychczasowych przepisów,

2) zostało dokonane zgłoszenie budowy lub wykonania robót budowlanych, gdy nie jest wymagane uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę.

Wniosek o pozwolenie na budowę złożony został w niniejszej sprawie w dniu [...] 2002 r. tj. przed wejściem w życie rozporządzenia z 12 kwietnia 2002 r. tj. przed dniem 16 grudnia 2002 r. i opracowany został na podstawie dotychczasowych przepisów, tzn. rozporządzenia z dnia 14 grudnia 1994 r. Należy zatem odpowiedzieć na pytanie, co konkretnie oznacza regulacja zawarta w tym przepisie w zakresie wynikającym z ustanowionego w nim zastrzeżenia..

W myśl § 2 ust. 1 przepisy rozporządzenia należy stosować przy projektowaniu

1 budowie oraz przy zmianie sposobu użytkowania budynków oraz do związanych z nimi urządzeń budowlanych, z zastrzeżeniem § 207 ust. 2. Ten ostatni przepis stanowi, że przepisy rozporządzenia dotyczące bezpieczeństwa pożarowego, a także oświetlenia awaryjnego stosuje się z uwzględnieniem § 2 ust.2 również do użytkowanych budynków istniejących, jeżeli zagrażają one życiu ludzi. Uwzględnienie § 2 ust.

2 polega na tym, że w odniesieniu do budynków istniejących, zamiast stosowania wymagań zawartych w rozporządzeniu można zastosować można zastosować wskazania ekspertyzy technicznej jednostki badawczo-rozwojowej albo rzeczoznawcy budowlanego albo do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych uzgodnionych z komendantem wojewódzkim PSP lub wojewódzkim inspektorem sanitarnym - odpowiednio do przedmiotu ekspertyzy. Z powyższego wynika, że w sprawach, w których wniosek o pozwolenie na budowę lub wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego został złożony pod rządami poprzednio obowiązującego rozporządzenia przepisy nowego rozporządzenia stosuje się w zakresie bezpieczeństwa pożarowego, a także oświetlenia awaryjnego, jeżeli zagrażają one życiu. Stanowisko powyższe wyraził, wobec -jak zaznaczono - wyjątkowo nieudolnej regulacji prawnej przewidzianej w § 330, oraz § 2 ust. 2 i § 207 ust. 2 rozporządzenia z 2002 r. - Naczelny Sąd Administracyjny w Wyroku z dnia 17 marca 2006 r. sygn. akt II OSK 654/05. Analiza stanu faktycznego sprawy wskazuje że sytuacja, w której należałoby stosować nowe przepisy nie zachodzi. Zdaniem sądu, należy przyjąć, że zasadniczym celem regulacji przewidzianej w par. 330 rozporządzenia z 2002 r. było umożliwienie kontynuacji toczących się postępowań wszczętych złożeniem wniosku o pozwolenie na budowę lub zatwierdzenie projektu budowlanego, określonych w pkt. 1 tego przepisu, bez konieczności ponownego, w toku postępowania administracyjnego opracowywania projektów zgodnie z nowymi przepisami, w przypadkach, w których nie można stwierdzić istniejącego zagrożenia życia ludzi. Oznacza to, że organy miały obowiązek badać zgodność przedłożonego projektu budowlanego z przepisami rozporządzenia z 12 grudnia 1994 r. także w zakresie dotyczącym odległości projektowanego budynku od granicy z działkami sąsiednimi. Jak słusznie ustalił organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wobec stanowiska zajętego przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych w opinii dotyczącej uzgodnienia warunków przeciwpożarowych projektowanego budynku, brak podstaw do żądania sytuowania budynku w odległości większej od podanej w § 12 ust. 4 rozporządzenia z 14 grudnia 1994 r. Jak bowiem z załączonej do projektu opinii wynika, elementy zabezpieczone środkiem ognioochronnym do drewna Ocean 441 lub Ocean 441B klasyfikuje się jako trudnozapalne i nie rozprzestrzeniające ognia. Nadto, jak słusznie zauważył w opinii rzeczoznawca , w związku z treścią § 213 rozporządzenia z 1994 r. wymagania dotyczące klasy odporności pożarowej budynków określone w par. 212 nie dotyczą (m. in.) budynków do trzech kondygnacji nadziemnych włącznie, mieszkalnych: jednorodzinnych, zagrodowych i rekreacji indywidualnej. Nie mają racji skarżące twierdząc, że "według opinii Wojewody" ściany i dach pomalowane impregnatem Ocean 411B będą słabo rozprzestrzeniały ogień. Wojewoda bowiem oparł swoje ustalenia na opinii rzeczoznawcy, zgodnie z którą zastosowanie tego preparatu sprawia, że elementy nim zabezpieczenie klasyfikuje się jako "nie rozprzestrzeniające ognia". Organ wskazał, że brak podstaw do kwestionowania wiarygodności i mocy dowodowej opinii rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych i pogląd ten należy podzielić. Skarżące nie wnosiły w toku postępowania administracyjnego żadnych konkretnych zarzutów dotyczących opinii, ani osoby, która ją sporządziła, ani nie przedłożyły opinii o treści przeciwnej, dlatego też zarzut skargi, iż "według powszechnie znanej opinii" środek ten nie posiada właściwości, o których mowa w opinii rzeczoznawcy jest pobawiony podstaw. Pozbawiony podstaw jest również podnoszony w toku postępowania sądowego zarzut o utracie "terminu ważności środka impregnacyjnego " Ocean 441 B. Jak wynika z dołączonych do opinii rzeczoznawcy dokumentów, Aprobatą techniczną ITB AT-15-2715/97 wydaną na podstawie rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 19.12. 1994 r. w sprawie aprobat i kryteriów technicznych dotyczących wyrobów budowlanych (Dz.U. z 1995 r. nr 10, póz. 48 i nr 136, poz. 672), stwierdzono przydatność do stosowania w budownictwie na obszarze Polski spornego wyrobu Termin ważności aprobaty ustalono na [...] 2002 r. Na podstawie powyższej aprobaty Zakład Certyfikacji Instytutu Techniki Budowlanej wydał certyfikat zgodności dla Impregnatu bio- i ognioochronnego do drewna Ocean 441B, w którym ustalił okres ważności certyfikatu od [...] 2002 r. do [...] 2005 r. Certyfikat ten dokumentuje posiadanie przez sporny preparat cech, o których mowa w aprobacie technicznej, na ustalony w nim okres, zarzut zatem o utracie terminu ważności nie może się ostać. Sąd nie znajduje podstaw do kwestionowania treści powyższego dokumentu. Załączone do pisma skarżącej z dnia [...] 2006 r. kopie dokumentów nie dotyczą sprawy zakończonej wydaniem zaskarżonej decyzji. Ponadto pismo Instytutu Techniki Budowlanej, zawierające ogólne uwagi i cytujące przepisy rozporządzenia nie wnosi do sprawy takich informacji ani danych, których nie wzięto by pod uwagę przy wydawaniu zaskarżonej decyzji. Ich treść nie może więc wpłynąć na wynik badania przez sąd zgodności z prawem ustaleń organu, dokonanych na podstawie opinii znajdującej się w aktach sprawy.

Z uwagi na wskazane wyżej naruszenia prawa materialnego i procesowego, zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji należało na podstawie art. 145 par. 1 pkt. 1 lit. a i lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylić.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy.