Postanowienie NSA, sygn. akt III OW 51/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Spór kompetencyjny/Spór o właściwość
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym
Powołane przepisy: article: art. 161 § 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Starosty S. o rozstrzygniecie sporu o właściwość pomiędzy Starostą S. a Starostą L. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku Burmistrza Miasta i Gminy [...] o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2020 r. Starosta S. wystąpił o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Starostą S. a Starostą L. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku Burmistrza Miasta i Gminy [...] o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego K.W.

W piśmie z [...] września 2021 r. Starosta S. wskazał, iż powziął informację o śmierci dłużnika alimentacyjnego przeciwko, któremu Burmistrz wystąpił z wnioskiem o zatrzymanie prawa jazdy. W załączeniu przesłano uwierzytelnioną kserokopię udostępnionych przez Wójta Gminy S. danych jednostkowych z rejestru mieszkańców oraz rejestru PESEL. Z treści tego dokumentu wynika, że K. W. zmarł [...] maja 2021 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 w związku z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość powstałe między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, jeżeli odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami jednostek rządowych.

Stosownie zaś do treści art. 161 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe: 1. jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2. w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3. gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Po myśli natomiast art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W zaistniałej zatem sytuacji należy odwołać się do przepisów regulujących postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że nie ulega wątpliwości, iż przedmiot postępowania administracyjnego, tj. żądanie wniosek o zatrzymanie prawa jazdy był ściśle związany z osobą której dotyczył, tj. K.W., który zmarł [...] maja 2021 r. Postępowanie o rozstrzygnięcie sporu o właściwość staje się natomiast bezprzedmiotowe, gdy istniejący w chwili wszczęcia postępowania spór o to, który organ jest właściwy do załatwienia sprawy administracyjnej przestał istnieć również z tej przyczyny, że wskazanie organu właściwego do załatwienia sprawy nie jest już konieczne z uwagi na fakt, że strona zmarła.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 w zw. z art. 15 § 2 oraz art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

O zwrocie wpisu nie orzeczono, ponieważ Starosta Suski nie cofnął wniosku (art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).