Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 35/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2008-04-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art 37
journal: Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Ryszard Bryk Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka /spr./ AWSA Magdalena Józefczyk Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2008 r. sprawy ze skarg J. F. i B. L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia [...] października 2007 r. nr [...].


UZASADNIENIE

II SA/Rz 35/08

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po rozpatrzeniu odwołań J. F. oraz B. L. utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] października 2007 r. Nr [...] odmawiającą wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta L. zmiany przebiegu granicy pomiędzy działką nr 4654 stanowiącą własność w ¾ J. F. i w ¼ B. F. a działką nr 4653 własności B. L.

W podstawie prawnej organ wskazał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98 poz. 1071, ze zm.) – zwanej dalej k.p.a. oraz art. 20 ust. 1 i ust. 2, art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2005r., Nr 240 poz. 2027 ze zm.).

Z akt administracyjnych sprawy i uzasadnienia decyzji wynika, iż wnioskiem z dnia [...].03.2006 r. J. F. zwrócił się do Starosty o podanie podstaw prawnych zmiany przebiegu granic pomiędzy działką nr 4654 a działką nr 4653, wskazując, że nastąpiło zwiększenie powierzchni działki nr 4653 kosztem działki 4654, należącej do wnioskodawcy i B. F. Zmiany te wynikają ze wznowienia znaków granicznych wykonanego w kwietniu 2005 r., a obecnie toczy się spór graniczny pomiędzy działkami nr 4654 i 4653.

Decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. Nr [...] Starosta orzekł o wprowadzeniu w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta L. zmiany powierzchni i granic w odniesieniu do działek nr 4638, 4640/2, 4654, 4656, 4663 oraz zmiany granic działek nr 4639, 4655, 4657/1 i 4657/2.

Na skutek odwołań złożonych przez G. F., J. F. oraz B. L., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r. Nr [...] uchylił wyżej wymienioną decyzję organu I w całości i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia, uznając, iż wniosek J. F. nie został w ogóle rozpoznany, organ I instancji wprowadził natomiast zmiany dotyczące zupełnie innych działek niż objęte wnioskiem.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Starosta decyzją z dnia [...] października 2007 r. Nr [...] odmówił wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów obrębu L. zmiany przebiegu granicy pomiędzy działką nr 4654 stanowiącą własność w ¾ J. F. i w ¼ B. F. i działką nr 4653 własności B. L.

W uzasadnieniu wskazał, iż dla obrębu L. w 2005 r. prowadzona była modernizacja operatu ewidencji gruntów. Wykonano ją na podstawie danych zawartych w operatach scalenia gruntów m. L. i założenia ewidencji gruntów z 1964 r. Założona w 1964 r. ewidencja gruntów opiera się na nowym pomiarze poprzedzonym oznaczeniem punktów granicznych palikami drewnianymi. Wówczas to, w 1964 r. granica pomiędzy działkami nr 4653 a 4654 została wskazana przez P. F. W oparciu o ten pomiar sporządzono analogową mapę ewidencji gruntów w skali 1:1000 oraz obliczono graficznie powierzchnię działek, a podczas modernizacji w 2005 r. materiały te zostały wykorzystane do obliczenia współrzędnych punktów granicznych, w oparciu o które ustalono powierzchnię działek oraz sporządzono mapę numeryczną. Powierzchnia działki nr 4654 nie uległa zmianie i wynosi 0.3798 ha, a powierzchnia działki nr 4653 uległa zmianie z 0.3521 ha na 0.3613 ha. Przebieg granicy pomiędzy powyższymi działkami wykazano na mapie numerycznej, na podstawie danych z 1964 r. przyjętych do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w L. Starosta wskazał również, że projekt operatu opisowo – kartograficznego wyłożony był do wglądu od [...].11.2005 r. do [...].12.2005 r., a zainteresowane strony, tj. J. F., B. F. i B. L. nie zgłosiły w tym terminie uwag i zastrzeżeń. Pomiędzy właścicielami ww. działek istnieje spór graniczny i na ich wniosek prowadzone jest postępowanie rozgraniczeniowe.

Odwołanie od tej decyzji wnieśli zarówno J. F., jak i B. L.

B. L. zakwestionował wiarygodność dokumentów założonych w 1964 r., na których opiera się obecna ewidencja gruntów. "Wskazanie" granicy miało na celu świadome przywłaszczenie części działki 4653, a problem ten odwołujący zgłaszał jeszcze w 2005 r.

[...].06.2007 r. złożono kompletne dokumenty wraz z wyjaśnieniami, które nie zostały jednak dopuszczone do postępowania.

Drugi z odwołujących – J. F., kwestionując wykazany na mapie ewidencyjnej przebieg granicy pomiędzy działką nr 4654 a działką nr 4653 oraz ich powierzchnie, podniósł, iż organ nie wyjaśnił wszystkich okoliczności faktycznych w sprawie, nie przedstawił materiału dowodowego, a uzasadnienie decyzji nie spełnia wymogów z art. 107 § 3 k.p.a. J. F. wskazał, iż przebieg granicy jego działki z działką nr 4653 po modernizacji jest inny niż przed modernizacją, a organ wydając decyzję nie wyjaśnił dlaczego na mapie ewidencyjnej sprzed modernizacji granica ma największe załamanie w innym punkcie niż granica na mapie po modernizacji, dlaczego załamania linii granicznych nie przedstawiają tego samego stanu danych ewidencyjnych i na podstawie jakich dokumentów została wykreślona granica pomiędzy spornymi działkami.

Wymienioną na wstępie decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] października 2007 r.

W jej uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że w opracowanym w 1968 r. operacie ewidencyjnym działka o nr 6146 o pow. 0.3735 ha została wykazana na rzecz E. F. i P. F. w częściach ułamkowych, natomiast działka sąsiednia nr 6147 o pow. 0.3601 ha na rzecz E. L. i L. L. W 1978 r. w wyniku scalenia gruntów działka nr 6146 zmieniła oznaczenie na działkę nr 4654 o pow. 0.3798, a dotychczasowa działka nr 6147 na działkę nr 4653 o pow. 0.3521 ha. Powierzchnie działek obliczono graficznie, a wynikłe różnice w ich powierzchni nie stanowiły konsekwencji zmiany przebiegu granicy lecz były wynikiem dokładności zastosowanej metody przy obliczaniu.

W celu uzupełnienia bazy danych ewidencyjnych i utworzenia pełnego zakresu tych danych w 2005 r. przeprowadzono modernizację ewidencji gruntów i budynków miasta L. Do obliczenia współrzędnych punktów granicznych przyjęto dane z zasobu geodezyjnego, a w szczególności dane z bezpośredniego pomiaru na gruncie z 1964 r. Na opracowanej mapie numerycznej, przebieg granicy działki nr 4654 z działką nr 4653 został wykazany zgodnie z przebiegiem granicy wykazanym na mapie ewidencyjnej sprzed modernizacji. W oparciu o obliczone współrzędne punktów granicznych dokonano analitycznego obliczenia powierzchni działek. W obowiązującym operacie ewidencyjnym działka nr 4654 o pow. 0.3798 ha wykazana jest na rzecz B. F. i J. F., a działka nr 4653 ha o pow. 0.3613 na rzecz B. L.

Organ stwierdził, iż prowadzone przez organ I instancji postępowanie wykazało, iż nie popełniono na mapie ewidencyjnej żadnej pomyłki kreślarskiej czy pomiarowej w odniesieniu do przebiegu granic pomiędzy ww. działkami. Z porównania mapy ewidencyjnej opracowanej podczas założenia ewidencji gruntów w skali 1:1000 z mapą w skali 1:2000 opracowaną po scaleniu gruntów oraz z mapą w skali 1:1000 opracowaną podczas modernizacji ewidencji gruntów i budynków wynika, iż granice działek nie uległy żadnej zmianie, zatem zarzuty zawarte w odwołaniach nie znajdują uzasadnienia.

Zmiana przebiegu granic może być dokonana tylko i wyłącznie w oparciu o stosowną dokumentację geodezyjną sporządzoną w postępowaniu rozgraniczeniowym bądź w oparciu o dokumentację sporządzoną z pomiaru sprawdzającego granic bezspornie wskazanych przez strony, w sytuacji gdy stwierdzono, iż podczas prowadzenia ewidencji gruntów popełniony został oczywisty błąd związany ze sztuką geodezyjną. Aktualnie w Urzędzie Miasta L. prowadzone jest postępowanie rozgraniczeniowe dotyczące przedmiotowych działek, a w Sądzie Okręgowym w P. toczy się sprawa z powództwa B. L. przeciwko J. F. o zakazanie czynienia przeszkód przy stawianiu ogrodzenia.

Decyzję tę zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zarówno J. F. jak i B. L.

J. F. zarzucił organowi naruszenie art. 7, art. 9, art. 11 i art. 107 ust. 3 (powinno być § 3) k.p.a. i wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Skarżący podtrzymał tę samą co w odwołaniu argumentację. Poddał w wątpliwość dlaczego w czasie modernizacji w 2005 r. posłużono się metodą digitalizacji (skanowania mapek) a nie szkicami polowymi z 1964 r. z pomiaru bezpośredniego na gruncie. Skoro czołówki ze szkiców nie są takie same jak w ewidencji po modernizacji, należało zwrócić się do wykonawcy o wyjaśnienie tych wątpliwości. Skarżący nie zgadza się z zapadłym rozstrzygnięciem, albowiem od samego początku kwestionuje przebieg granicy pomiędzy działkami nr 4653 i nr 4654, a organy obu instancji nie wyjaśniły zarzutów formułowanych przez niego, jak również nie wyjaśniły przesłanek jakimi kierowały się wydając zaskarżone decyzje, a sama decyzja nie spełnia wymogów z art. 107 § 3 k.p.a.

Drugi ze skarżących, B. L., wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji jako niezgodnej z prawem. Podniósł, iż postępowanie przed organami geodezyjnymi miało jedynie na celu wyjaśnienie B. i J. F., że granica wskazana w 1964 r. w czasie zakładania ewidencji gruntów od czasu założenia ewidencji do chwili obecnej nie uległa zmianie. Tymczasem skarżący kwestionował sposób i tryb zakładania ewidencji gruntów w 1964 r., a dostarczone przez niego Staroście dokumenty nie zostały rozpatrzone, co stanowi naruszenie art. 7 i 77 k.p.a. Podniósł także, iż organy wydając decyzję nie udzieliły informacji, ani nie przekonały go o wiarygodności dokumentów dotyczących ustalenia granicy z 1964r. Ponadto dodał, iż nie ustalono stanu faktycznego sprawy, a jego działka nr 4653 w czasie prowadzenia prac bezpośredniego pomiaru na gruncie w 1964 r. przez powiatowe biuro geodezji została "celowo i świadomie okrojona".

W odpowiedziach na powyższe skargi Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego podtrzymał w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skarg. Ponadto wskazał, iż organy prowadzące ewidencję gruntów i budynków nie są właściwe do rozstrzygania o przebiegu granicy nieruchomości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., stanowiący, że Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W ramach kontroli legalności Sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.).

Dokonując takiej kontroli w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja Starosty z dnia [...] października 2007 r. odmawiające wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów, naruszają prawo.

Postępowanie w sprawie zostało wszczęte na skutek wniosku J. F., w którym zakwestionował przebieg granicy pomiędzy działkami nr 4654 i 4653, wskazując, że nastąpiło zwiększenie powierzchni działki nr 4653 kosztem jego działki 4654, a zmiany te wynikają ze wznowienia znaków granicznych wykonanego w kwietniu 2005 r.

Po założeniu ewidencji gruntów i budynków miasta i po scaleniu gruntów powierzchnia działki nr 4653 wykazana była jako 0,3521 ha, a powierzchnia działki 4654 jako 0,3798 ha, natomiast po przeprowadzeniu modernizacji w 2005 r. powierzchnia działki nr 4654 nie uległa zmianie i wynosi 0.3798 ha, a powierzchnia działki nr 4653 uległa zmianie z 0,3521 ha na 0,3613 ha.

W toku postępowania administracyjnego J. F. powoływał się na nieprawidłowe obliczenie punktów granicznych pomiędzy działkami nr 4654 i 4653, wskazując, że przy założeniu ewidencji w 1964 r. na szkicach polowych odległość do punktu granicznego nr 196 wynosi 8,70 m, natomiast przy modernizacji odległość tę przyjęto na 9,70 m. W odwołaniu od decyzji Starosty z dnia [...] października 2007 r. J. F. wskazał również na różne wartości punktu granicznego nr 197 w zmodernizowanym operacie i w operacie sprzed modernizacji, a także na różnice w przebiegu granicy na mapie ewidencyjnej przed i po modernizacji.

Zarówno organ I, jak i II instancji nie odniosły się do kwestii punktów granicznych, podkreślając jedynie, że granica pomiędzy działkami nr 4653 i 4654 przed i po modernizacji nie uległa zmianie. Wykazano ją na podstawie bezpośredniego pomiaru na gruncie w 1964 r. i dane te wykorzystano do obliczenia współrzędnych punktów granicznych, w oparciu o które dokonano analitycznego obliczenia powierzchni działek.

W ocenie organu odwoławczego od założenia ewidencji gruntów miasta L. do chwili obecnej nie popełniono żadnej omyłki kreślarskiej lub pomiarowej w odniesieniu do wykazanego na mapie ewidencyjnej przebiegu granic pomiędzy ww. działkami. Z porównania mapy ewidencyjnej opracowanej podczas założenia ewidencji gruntów w skali 1:1000 z mapą w skali 1:2000 opracowaną po scaleniu gruntów oraz z mapą w skali 1:1000 opracowaną podczas modernizacji ewidencji gruntów i budynków wynika, iż granice działek nie uległy żadnej zmianie. Różnice w powierzchni działek są natomiast konsekwencją zastosowania dokładniejszej metody przy ich obliczaniu.

Zgodnie z § 36 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454) przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej w postępowaniach: rozgraniczeniowym, w celu podziału nieruchomości , scaleniowym i wymiany gruntów, dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości, w postępowaniu sądowym i administracyjnym, a także dokumentacji sporządzonej na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków. Przepisy rozporządzenia regulują też sytuację wystąpienia sporu granicznego. Wówczas przebieg spornych granic działek ewidencyjnych wykazuje się na podstawie danych państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego lub wyników pomiaru stanu posiadania na gruncie (§ 39).

W przedmiotowej sprawie istnieje niewątpliwie spór graniczny, który według informacji skarżącego J. F. rozstrzygany jest aktualnie przez organy administracji, nie budzi też wątpliwości, że w zasobie geodezyjnym i kartograficznym znajdują się dokumenty wykazujące przebieg granicy pomiędzy działkami 4653 i 4654. Organ ewidencyjny powinien zatem zgodnie z § 39 cyt. rozporządzenia wykazać tę granicę na podstawie dokumentów znajdujących się w zasobie.

O ile zgodzić się należy z organem, że powierzchnia poszczególnych działek jest pochodną ich granic, a obecnie stosowane metody obliczania powierzchni są dokładniejsze od wcześniej stosowanych, to zastrzeżenia budzi wykazanie na mapie ewidencyjnej granic działki nr 4654.

Podnoszone przez skarżącego J. F. wątpliwości dotyczące przesunięcia granicy na mapie ewidencyjnej nie zostały przez organy wyjaśnione. Zestawienie mapy ewidencyjnej w skali 1:2000 z mapą w skali 1:1000 sporządzoną po modernizacji, na które powołuje się organ, pokazuje, że granica pomiędzy działkami nr 4653 i 4654 na ostatniej z wymienionych map przebiega poza punktem granicznym na styku działek 4653, 4654 i drogi – ul. S. (k.130 akt administracyjnych), podczas gdy na mapie w skali 1:2000 granica ta biegnie od środka punktu na styku wymienionych działek i drogi (k. 111 akt administracyjnych). Zważywszy na różnice w skali porównywanych map jest to oczywiście porównanie mało precyzyjne, niemniej jednak może potwierdzać wskazywane przez skarżącego wątpliwości. Brak wyjaśnienia tych wątpliwości w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stanowi jej zasadniczą wadę, a dokonana przez organ ocena materiału dowodowego jest niepełna i pobieżna.

Ocena taka może być dokonana na podstawie całokształtu materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.), po jego zgromadzeniu w sposób wyczerpujący, przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy (art. 7 i 77 § 1 k.p.a.). Standardów tych nie spełnia postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją, a w uzasadnieniu tej decyzji nie odniesiono się do zarzutów odwołań.

Ponadto w prowadzonym postępowaniu pominięta została jeszcze jedna zasadnicza kwestia. W pismach z dnia [...].10.2006 r. i [...].12.2006 r. uzupełniających wniosek J. F. zakwestionował również przebieg granicy pomiędzy swoją działką a działką nr 4655, zarzucając, że obliczono współrzędne tylko 3 punktów granicznych, choć w ewidencji z 1964 r. było ich 6. W ten sposób, jak wywodzi skarżący J. F. w skardze i w toku rozprawy przed Sądem, przesunięta została granica pomiędzy działkami 4654 i 4655 na działkę 4655, powodując uszczuplenie jej powierzchni i jednoczesne zwiększenie powierzchni działki 4654. To z kolei tłumaczy dlaczego wykazana w ewidencji zmiana przebiegu granicy pomiędzy działkami 4653 i 4654 nie znalazła odzwierciedlenia w zmianie powierzchni działki 4654. Zwiększenie bowiem areału tej działki od strony działki 4655 i zmniejszenie od strony działki 4653 zbilansowało się i pomimo zmian przebiegu granicy dało tę samą wartość powierzchni.

Kwestia ta również wymaga wyjaśnienia, a z uwagi na to, iż konieczne jest dopuszczenie do udziału w postępowaniu właściciela działki nr ewid. 4655 postępowanie wyjaśniające musi zostać przeprowadzone od nowa, z zachowaniem zasady dwuinstancyjności, stad też zasadne jest uchylenie decyzji organu I instancji, przy zastosowaniu cytowanego wcześniej art. 135 P.p.s.a.

Sąd nie podzielił natomiast zarzutów podniesionych w skardze B. L. Skarżący ten, pozostając w sporze granicznym z właścicielami działki 4654, zarzucił organowi błędne ustalenie przebiegu granicy pomiędzy działkami 4653 a 4654 podczas pomiarów w 1964 r. i domagał się jej skorygowania w oparciu o umowę sprzedaży z 1935 r., umowy darowizny z 1933 r. i 1937 r. oraz zawiadomienie Powiatowego Biura Geodezji i Urządzeń Rolnych w L. z 1971 r. o wprowadzeniu zmiany w stanie władania gruntami wynikającej z nabycia spadku.

Akty notarialne i inne dokumenty, w oparciu o które dokonuje się zmian w danych objętych ewidencją gruntów i budynków , powinny posiadać walor aktualności. Oznacza to, że nie jest możliwe dokonywanie zmian na podstawie aktów pochodzących z odległej przeszłości, wobec których brak pewności, że w okresie po ich wydaniu nie zaszły zmiany w stanie prawnym nieruchomości, w szczególności mające wpływ na kwestie własnościowe (wyrok NSA z dnia 17.02.1993 r., II SA 1155/92, ONSA 1994/2/61).

Ponadto, jeśli chodzi o powierzchnię nieruchomości, a taka wskazana jest tylko w jednym dokumencie przedstawionym przez B. L. – w akcie notarialnym z 1937 r. – jako "około 1 morg 200 sążni kwadratowych", nie może ona być weryfikowana w oparciu o akty, które posługują się innymi miarami powierzchni niż obecnie stosowane i pochodzą z okresu, kiedy obliczenia były dalece mniej dokładne.

W postępowaniu ponownym, prowadzonym z udziałem właściciela działki nr 4655, rzeczą organu będzie zweryfikowanie twierdzeń wnioskodawcy co do obliczenia współrzędnych punktów granicznych na granicy jego działki z działkami nr 4653 i 4655, a następnie wydanie rozstrzygnięcia z uzasadnieniem odpowiadającym wymogom wskazanym w art. 107 § 3 k.p.a.

Mając na uwadze przytoczone wyżej okoliczności, Sąd uznał, iż w prowadzonym postępowaniu naruszono art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a oraz art. 107 § 3 k.p.a., które to naruszenia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co uzasadnia uwzględnienie skargi i uchylenie decyzji organów obu instancji, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a.

Z uwagi na charakter zaskarżonej decyzji, która nie przyznaje żadnych praw i obowiązków, Sąd odstąpił od określenia czy i w jakim zakresie decyzja ta nie może być wykonana (art. 152 P.p.s.a.).

Wobec braku stosownych wniosków skarżących o zasądzenie kosztów (art. 210 § 1 P.p.s.a.), Sąd odstąpił od orzekania w tym zakresie.