Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 588/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 60, art. 161 § 1 pkt , art. 184, art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 listopada 2017 r. sygn. akt II SA/Lu 1101/17 umarzające postępowanie sądowe w sprawie ze skargi G. W. na decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] września 2017 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wstrzymania rozbudowy budynku postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 listopada 2017 r. sygn. akt II SA/Lu 1101/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi G. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]z dnia [...] września 2017 r., znak: [...].

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że G. W. w piśmie z dnia 23 października 2017 r. oświadczyła, że cofa skargę. W związku z powyższym Sąd stwierdził, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności wyłączające możliwość cofnięcia skargi, a w konsekwencji postępowanie jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zażaleniem G. W. zaskarżyła powyższe postanowienie zarzucając mu naruszenie art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mające istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na błędnym przyjęciu, że skarżąca skutecznie cofnęła skargę pismem z dnia 23.10.2017 r., podczas gdy w piśmie z dnia 26.10.2017 r. skarżąca zawarła dwa sprzeczne oświadczenia, tj. z jednej strony skarżąca prosi o zwrot swojego podania, które złożyła 23.10.2017 r., które należałoby zinterpretować jako cofnięcie oświadczenia o cofnięciu skargi i w piśmie tym podtrzymuje żądanie zawarte w skardze z dnia 16.10.2017 r., a z drugiej strony wycofuje swoje podanie złożone 16.10.2017 r. Z uwagi na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, powiększonych o stawkę podatku VAT. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że jeśli po cofnięciu skargi ale przed wydaniem postanowienia o umorzeniu postępowania przez Sąd skarżący zmieni zdanie i cofnie swoje wcześniejsze oświadczenie, to należy uznać taką czynność za prawnie dopuszczalną. W niniejszej sprawie, wobec sprzecznych oświadczeń złożonych przez skarżącą, wydanie postanowienia o umorzeniu postępowania bez wezwania skarżącej do ostatecznego sprecyzowania jej stanowiska w zakresie dokładnego określenia żądania, tj. czy cofa ona skargę z dnia 16.10.1017, czy też ją popiera, jest nieuzasadnione.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, o czym stanowi art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie G. W., wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu, skutecznie cofnęła swoją skargę z dnia 16 października 2017 r. (data wpływu do organu) na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] września 2017r., znak: [...]. Zarówno bowiem w piśmie z dnia 23 października 2017 r. jak i w przywołanym przez autora zażalenia piśmie z dnia 26 października 2017 r. skarżąca zgodnie oświadczyła, że wycofuje swoją skargę (podanie) złożone w dniu 16 października 2017 r. Przy czym wbrew twierdzeniom autora zażalenia, w piśmie z dnia 26 października 2017 r. skarżąca nie cofnęła swojego oświadczenia z 23 października 2017 r. Wskazała w nim jedynie, że prosi o zwrot jej podania, które złożyła 23 października 2017 r. "jako skargi administracyjnej złożonej do Sądu za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego". Z powyższego stwierdzenia wynika zatem, że pomimo podania w ww. piśmie daty 23.10.2017 r. skarżącej chodziło o zwrot wniesionej przez nią skargi, co koresponduje z następnym zawartym w tym piśmie zdaniem: "Wycofuję swoje podanie złożone w dniu 16-10-2017 r.". Powyższe bezsprzecznie świadczy o tym, że intencją skarżącej było cofnięcie skargi.

W konsekwencji stwierdzić należy, że skoro skarżąca skutecznie cofnęła swoją skargę, a zgodnie z treścią art. 60 p.p.s.a. cofnięcie skargi wiąże sąd, zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznając, że cofnięcie przedmiotowej skargi jest dopuszczalne, umorzył postępowanie sądowe wszczęte skargą G. W.. Zaskarżone postanowienie odpowiada zatem prawu.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.