Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 209/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 162 i art. 163 § 2
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Woźniak, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Sylwia Górny, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane; 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

DECYZJĄ Z DNIA 26 MAJA 2011 R. DYREKTOR URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ USTALIŁ PANU J.S. PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB FIZYCZNYCH W FORMIE RYCZAŁTU OD DOCHODÓW NIE ZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH PRZYCHODU ZA ROK 2007 W KWOCIE 113.201 ZŁ.

DECYZJA POWYŻSZA ZOSTAŁA DORĘCZONA STRONIE ZA POŚREDNICTWEM POCZTY W TRYBIE ART. 150 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA (T.J. DZ. U. Z 2005 R., NR 8, POZ. 60 ZE ZM.), W DNIU 13 CZERWCA 2011 R.

WNIOSKIEM Z DNIA 21 LIPCA 2011 R., PANI W.S. DZIAŁAJĄC JAKO PEŁNOMOCNIK MĘŻA WRAZ Z ODWOŁANIEM PANA J.S. OD POWYŻSZEJ DECYZJI ZŁOŻYŁA WNIOSEK O PRZYWRÓCENIE TERMINU DO WNIESIENIA ODWOŁANIA. UZASADNIAJĄC WNIOSEK O PRZYWRÓCENIE TERMINU WSKAZAŁA, ŻE W DNIU 13 CZERWCA 2011 R., ODBIERAŁA NA POCZCIE KORESPONDENCJĘ, JEDNAKŻE AWIZOWANA PRZESYŁKA NIE ZOSTAŁA JEJ WYDANA. PANI W.S. PAROKROTNIE UPEWNIAŁA SIĘ U PRACOWNIKA POCZTY, CZY OTRZYMAŁA CAŁA ADRESOWANĄ DO NIEJ KORESPONDENCJĘ I OTRZYMAŁA ZAPEWNIENIE, ŻE ZOSTAŁA JEJ WYDANA CAŁA KORESPONDENCJA. W JEJ OCENIE POMYŁKA PRACOWNIKA POCZTY NIE MOŻE SKUTKOWAĆ OBCIĄŻENIEM JEJ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ ZA NIEODEBRANIE PRZEDMIOTOWEJ PRZESYŁKI.

DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ POSTANOWIENIEM Z DNIA 21 GRUDNIA 2011 R., ODMÓWIŁ PRZYWRÓCENIA TERMINU DO WNIESIENIA ODWOŁANIA. UZASADNIAJĄC ROZSTRZYGNIĘCIE ORGAN, PRZYWOŁUJĄC MI. IN. TREŚĆ ART. 144, ART. 145 § 1 I 2, ART. 148 § 1, ART. 149, ART. 150 § 1 PKT 1, § 1A I 2, ART. 162 § 1 I 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ WSKAZAŁ, ŻE Z ADNOTACJI DOKONANYCH NA KOPERCIE WYNIKA, ŻE PRZEDMIOTOWA PRZESYŁKA BYŁA AWIZOWANA PRZEZ PRACOWNIKA POCZTY DWUKROTNIE - W DNIU 30 MAJA 2011 R., ORAZ W DNIU 7 CZERWCA 2011 R., - I Z POWODU NIEMOŻNOŚCI DORĘCZENIA W SPOSÓB WSKAZANY W ART. 148 § 1 LUB ART. 149 ORDYNACJI PODATKOWEJ PRZESYŁKĘ POZOSTAWIONO NA OKRES 14 DNI DO DYSPOZYCJI ADRESATA W URZĘDZIE POCZTOWYM [...]. W DNIU 15 CZERWCA 2011 R., PRZESYŁKĘ ZWRÓCONO NADAWCY Z ADNOTACJĄ "ZWROT NIE PODJĘTO W TERMINIE". W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM DECYZJA DYREKTORA UKS ZOSTAŁA SKUTECZNIE DORĘCZONA STRONIE ZA POŚREDNICTWEM POCZTY W SPOSÓB WSKAZANY W ART. 150 ORDYNACJI PODATKOWEJ. TERMIN DO WNIESIENIA ODWOŁANIA UPŁYWAŁ Z DNIEM 27 CZERWCA 2011 R., STRONA WNIOSŁA ODWOŁANIE W DNIU 21 LIPCA 2011 R., WRAZ Z WNIOSKIEM O PRZYWRÓCENIE TERMINU DO JEGO ZŁOŻENIA.

POCZTA POLSKA S.A. CENTRUM POCZTY ODDZIAŁ REJONOWY W S. W PIŚMIE Z DNIA 14 LISTOPADA 2011 R., ODPOWIADAJĄC NA ZAPYTANIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ DOTYCZĄCE WYJAŚNIENIA OKOLICZNOŚCI DORĘCZENIA PRZEDMIOTOWEJ PRZESYŁKI, WSKAZAŁA, ŻE NIE DOPATRZYŁA SIĘ NIEPRAWIDŁOWOŚCI W DORĘCZENIU NINIEJSZEJ KORESPONDENCJI. PRZESYŁKA BYŁA PRAWIDŁOWO AWIZOWANA. PRACOWNIK, KTÓRY WYDAWAŁ W DNIU 13 CZERWCA 2011 R. PANI W.S., Z UWAGI NA ZNACZNY UPŁYW CZASU NIE PRZYPOMINA SOBIE SYTUACJI PRZEDSTAWIONEJ PRZEZ WNIOSKODAWCZYNIĘ WE WNIOSKU O PRZYWRÓCENIE TERMINU. DODATKOWO WSKAZANO, ŻE AWIZOWANE PRZESYŁKI SĄ PRZECHOWYWANE WEDŁUG DAT AWIZACJI A NIE WEDŁUG NAZWISKA ADRESATA, W ZWIĄZKU Z CZYM ZGŁOSZENIE STRONY BEZ ZAWIADOMIENIA DOTYCZĄCEGO KONKRETNEJ PRZESYŁKI MOGŁO UTRUDNIĆ JEJ ODNALEZIENIE.

W OCENIE DYREKTORA PAN J.S. NIE UPRAWDOPODOBNIŁ BRAKU SWOJEJ WINY W NIEDOCHOWANIU TERMINU DO ZŁOŻENIA ODWOŁANIA. ZDANIEM ORGANU NIE MOŻNA ZARZUCIĆ PRACOWNIKOWI POCZTY BRAKU STARANNOŚCI I TYM SAMYM UCZYNIĆ GO ODPOWIEDZIALNYM ZA ZAISTNIAŁE UCHYBIENIE. ORGAN PODKREŚLIŁ, ŻE STRONA NIE ZANEGOWAŁA W ŻADEN SPOSÓB OTRZYMANIA OD OPERATORA POCZTOWEGO ZAWIADOMIEŃ O POZOSTAWIENIU PRZESYŁKI POCZTOWEJ W PLACÓWCE POCZTOWEJ JAK RÓWNIEŻ NIE WSKAZAŁA, BY PRZEDSTAWIŁA PRACOWNIKOWI URZĘDU POCZTOWEGO, PRZEDMIOTOWE AWIZA. SAM FAKT POBYTU W PLACÓWCE POCZTOWEJ PEŁNOMOCNIKA PODATNIKA NIE ŚWIADCZY, ZDANIEM DYREKTORA, ŻE JEJ CELEM BYŁO ODEBRANIE PRZEDMIOTOWEJ PRZESYŁKI POCZTOWEJ, TYM BARDZIEJ, ŻE Z WYJAŚNIEŃ POCZTY POLSKIEJ WYNIKA, ŻE "PRAWDOPODOBNIE KLIENTKA W DNIU 13 CZERWCA 2011 R., ZGŁOSIŁA SIĘ PO ODBIÓR PRZESYŁEK Z ZAWIADOMIENIA Z DNIA 3 CZERWCA 2011 R., I TAKIE TEŻ PRZESYŁKI ZOSTAŁY JEJ WYDANE". ORGAN ZWRÓCIŁ NADTO UWAGĘ, ŻE DYREKTOR UKS POSTANOWIENIEM Z DNIA 21 KWIETNIA 2011 R., POWIADOMIŁ STRONĘ, ŻE ZAKOŃCZENIE POSTĘPOWANIA KONTROLNEGO NASTĄPI DO DNIA 22 CZERWCA 2011 R., JAK RÓWNIEŻ POSTANOWIENIEM Z DNIA 2 MAJA 2011 R., WYZNACZYŁ STRONIE SIEDMIODNIOWY TERMIN (DO DNIA 23 MAJA 2011 R.), DO ZAPOZNANIA SIĘ ZE ZGROMADZONYM MATERIAŁEM DOWODOWYM. POWYŻSZE POZWALAŁO PRZYPUSZCZAĆ, ŻE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI ZAKOŃCZY POSTĘPOWANIE KONTROLNE WOBEC PANI W.S. I WYDA DECYZJĘ WE WSKAZANYM W POSTANOWIENIU Z DNIA 21 KWIETNIA 2011 R., TERMINIE. TYMCZASEM PEŁNOMOCNIK STRONY O KSEROKOPIĘ DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI WYSTĄPIŁ DOPIERO W DNIU 18 LIPCA 2011 R.

W SKARDZE DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU PAN J.S. WNIÓSŁ O UCHYLENIE POSTANOWIENIA ORGANU ODWOŁAWCZEGO W CAŁOŚCI. ZASKARŻONEMU POSTANOWIENIU ZARZUCIŁ NARUSZENIE ART. 162 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ POLEGAJĄCYM NA BEZPODSTAWNYM UZNANIU, ŻE UCHYBIENIE TERMINU DO WNIESIENIA ODWOŁANIA NASTĄPIŁO Z WINY SKARŻĄCEJ. W UZASADNIENIU SKARGI POWTÓRZYŁ ARGUMENTACJĘ PODNIESIONĄ WE WNIOSKU O PRZYWRÓCENIE TERMINU, WSKAZUJĄC DODATKOWO, ŻE ODMOWA PRZYWRÓCENIA TERMINU PRZEZ ORGAN W ŚWIETLE PRZEDSTAWIONYCH ARGUMENTÓW NARUSZA ZASADĘ ZAUFANIA DO DZIAŁANIA ORGANÓW. DYREKTOR, UZASADNIAJĄC ODMOWĘ, WSKAZAŁ, ŻE PODATNIKOWI ZNANY BYŁ TERMIN ZAKOŃCZENIA POSTĘPOWANIA KONTROLNEGO W ZWIĄZKU Z CZYM POWINIEN ON OCZEKIWAĆ NA DORĘCZENIE DECYZJI. W ŚWIETLE POWYŻSZEGO WĄTPLIWOŚCI SKARŻĄCEGO BUDZI OKOLICZNOŚĆ DLACZEGO MIAŁ OCZEKIWAĆ DECYZJI A NIE ODPOWIEDZI NA PISMO Z DNIA 20 MAJA 2011 R., WYSTOSOWANE PRZEZ NIEGO W ZWIĄZKU Z DORĘCZONYM POSTANOWIENIEM Z DNIA 2 MAJA 2011. ODPOWIEDŹ NA TO PISMO DORĘCZONO ZASTĘPCZO WRAZ Z DECYZJAMI, PRZY CZYM ASPEKT TEN ZOSTAŁ ZUPEŁNIE POMINIĘTY W ZASKARŻONYM POSTANOWIENIU JAKO NIE PASUJĄCY DO PRZYJĘTEGO ZAŁOŻENIA, ŻE PO DORĘCZENIU ZAWIADOMIENIA O PRAWIE DO WYPOWIEDZENIA SIĘ W SPRAWIE ZGROMADZONEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO PEŁNOMOCNIK SKARŻĄCEGO KAŻDORAZOWO PODCZAS WIZYTY NA POCZCIE POWINNA DOPYTYWAĆ SIĘ, CZY NIE MA DO ODBIORU PRZESYŁKI ZAWIERAJĄCEJ DECYZJĘ.

DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE PODTRZYMUJĄC ARGUMENTACJĘ I STANOWISKO JAK W ZASKARŻONYM POSTANOWIENIU.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

SĄD ADMINISTRACYJNY W GRANICACH SWOJEJ WŁAŚCIWOŚCI BADA ZGODNOŚĆ ZASKARŻONYCH ORZECZEŃ Z PRAWEM.

W NINIEJSZEJ SPRAWIE ISTOTĄ SPORU JEST OCENA TWIERDZEŃ SKARŻĄCEGO ORAZ PRZEDSTAWIONYCH DOKUMENTÓW POCZTOWYCH NA OKOLICZNOŚĆ UPRAWDOPODOBNIENIA BRAKU WINY W UCHYBIENIU TERMINU. STRONA SKARŻĄCA NIE KWESTIONUJE POWZIĘCIA INFORMACJI O AWIZOWANIU W DNIU 30 MAJA 2011 R., I POWTÓRNYM AWIZOWANIU W DNIU 7 CZERWCA 2011 R., SPORNEJ PRZESYŁKI ZAWIERAJĄCEJ ODPIS DECYZJI WYMIAROWYCH ORAZ PISMA Z 26 MAJA 2011 R., STANOWIĄCEGO ODPOWIEDŹ NA PISMO PROCESOWE SKARŻĄCEGO ZŁOŻONE W RAMACH KORZYSTANIA Z PRAWA DO WYPOWIEDZENIA SIĘ ODNOŚNIE ZGROMADZONEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO. NIE JEST OKOLICZNOŚCIĄ SPORNĄ, ŻE DZIEŃ 13 CZERWCA 2011 R., BYŁ OSTATNIM DNIEM, W KTÓRYM STRONA MOGŁA ODEBRAĆ TĘ PRZESYŁKĘ W URZĘDZIE POCZTOWYM. Z DOKUMENTÓW PRZEDŁOŻONYCH PRZEZ SKARŻĄCEGO W ZWIĄZKU Z WNIOSKIEM O PRZYWRÓCENIE TERMINU WYNIKA, ŻE W DNIU 13 CZERWCA 2011 R., PANI W.S. JAKO PEŁNOMOCNIK SKARŻĄCEGO ODEBRAŁA KIEROWANĄ DO NIEJ PRZESYŁKĘ NR 153 ORAZ JAKO ŻONA - PRZESYŁKĘ NR 154 KIEROWANĄ DO PANA J.S. W UZASADNIENIU WNIOSKU O PRZYWRÓCENIE TERMINU PEŁNOMOCNIK SKARŻĄCEGO JEDNOZNACZNIE OŚWIADCZYŁA, ŻE "W DNIU 13 CZERWCA 2011 R., KILKAKROTNIE PROSIŁA PRACOWNIKA POCZTY O POTWIERDZENIE, ŻE ZOSTAŁY JEJ WYDANA WSZYSTKA DOSTĘPNA KORESPONDENCJA". Z PISMA DYREKTORA ODDZIAŁU REJONOWEGO POCZTY POLSKIEJ S, A. W S. WYNIKA, ŻE ODSZUKANIE WSZYSTKICH PRZESYŁEK KIEROWANYCH DO JEDNEGO ADRESATA MOŻE BYĆ UTRUDNIONE W SYTUACJI NIEPRZEDSTAWIENIA DOKUMENTÓW AWIZA, GDYŻ PRZESYŁKI SĄ PRZECHOWYWANE WEDŁUG DAT AWIZACJI. Z TREŚCI TEGO PISMA NIE WYNIKA, ŻE WYDANIE PRZESYŁEK BEZ OKAZANIA DOWODU AWIZOWANIA JEST NIEMOŻLIWE. SKORO ZATEM DYREKTOR STWIERDZIŁ, ŻE NIE MA MOŻLIWOŚCI USTALENIA OKOLICZNOŚCI ODBIORU PRZESYŁEK PRZEZ PEŁNOMOCNIKA SKARŻĄCEGO, KTÓRA WYKAZAŁA STAWIENNICTWO W DNIU 13 CZERWCA 2011 R., W JEDNOSTCE POCZTOWEJ PRZECHOWUJĄCEJ SPORNĄ KORESPONDENCJĘ, FAKT ODBIORU INNEJ KORESPONDENCJI URZĘDOWEJ DORĘCZONEJ W ZWIĄZKU Z INNYMI POSTĘPOWANIAMI, OŚWIADCZYŁA, ŻE DOMAGAŁA SIĘ WYDANIA WSZYSTKICH PRZECHOWYWANYCH PRZESYŁEK, PRACOWNIK POCZTY NIE UCZYNIŁ ŻADNYCH ADNOTACJI DOTYCZĄCYCH ODMOWY PRZYJĘCIA KORESPONDENCJI, TO ZACHODZĄ PODSTAWY DO UZNANIA, ŻE BRAK WINY SKARŻĄCEGO W UCHYBIENIU TERMINU ZOSTAŁ UPRAWDOPODOBNIONY. NALEŻY PODKREŚLIĆ, ŻE WYMOGI UPRAWDOPODOBNIENIA SĄ ODMIENNE OD UDOWODNIENIA, CO STANOWI ISTOTĘ INDYWIDUALNEGO POSTĘPOWANIA O PRZYWRÓCENIE TERMINU, W WYNIKU CZEGO STRONA ZACHOWUJE PRAWO DO KONTROLI ZGODNEJ Z TRYBEM INSTANCYJNYM. ZE WZGLĘDU NA WAGĘ KONSEKWENCJI ZWIĄZANYCH Z DORĘCZANIEM ORZECZEŃ, TYLKO PRAWIDŁOWA PROCEDURA DORĘCZENIA MOŻE WYWOŁAĆ JAKIEKOLWIEK SKUTKI PRAWNE DLA ADRESATA KORESPONDENCJI. ORGAN POSŁUGUJE SIĘ POCZTĄ JAKO POŚREDNIKIEM, JEDNAK UDZIELENIE GWARANCJI PROCESOWYCH STRONIE SPOCZYWA NA ORGANIE. WĄTPLIWOŚCI CO DO DOCHOWANIA PRZEZ POCZTĘ OBOWIĄZKU WYDANIA ADRESATOWI KORESPONDENCJI POMIMO STAWIENNICTWA W PLACÓWCE PRZECHOWUJĄCEJ PRZESYŁKĘ NIE MOGĄ OBCIĄŻAĆ SKARŻĄCEJ (POR. POSTANOWIENIE NSA Z 20 LUTEGO 2012 R., SYGN. II FZ 795/11).

W ŚWIETLE POWYŻSZEGO W OCENIE SĄDU WADLIWY, NIEZGODNY Z ZASADAMI DOŚWIADCZENIA I GRANICAMI SWOBODY PRAWEM DOZWOLONEJ JEST WNIOSEK, ŻE SKARŻĄCY NIE UPRAWDOPODOBNIŁ BRAKU WINY UCHYBIENIA TERMINU. PANI W.S. JAKO PEŁNOMOCNIK SKARŻĄCEGO ZŁOŻYŁA WNIOSEK Z ZACHOWANIEM TERMINU OKREŚLONEGO W ART. 162 § 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ (OKOLICZNOŚĆ BEZSPORNA), DOPEŁNIŁA CZYNNOŚCI, DLA KTÓREJ BYŁ OKREŚLONY TERMIN. PONOWNIE ROZPOZNAJĄC SPRAWĘ ORGAN UWZGLĘDNI W OCENIE ZŁOŻONEGO WNIOSKU I DOKUMENTÓW WSZYSTKIE OKOLICZNOŚCI WSKAZANE W NINIEJSZYM ORZECZENIU. TOŻSAMY POGLĄD WYRAZIŁ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU W WYROKU Z DNIA 3 KWIETNIA 2012 R., W SPRAWIE SYGN. AKT I SA/GD 178/12.

Z TYCH WZGLĘDÓW UZNAJĄC SKARGĘ ZA UZASADNIONĄ, SĄD NA MOCY ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. C USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (T. J. DZ. U. Z 2012 R. POZ. 270) ORZEKŁ JAK PUNKCIE L WYROKU. NA MOCY ART. 152 WW. USTAWY ORZECZONO JAK W PUNKCIE II. O KOSZTACH POSTĘPOWANIA ORZECZONO NA MOCY ART. 200 POWOŁANEJ USTAWY.

DSZ