Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 2071/00
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2004-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Skarżony organ: Inne

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA: Bogusław Szumacher Sędziowie NSA: Joanna Zdzienicka – Wiśniewska (spr.) Małgorzata Gorzeń Protokolant Agnieszka Januszewska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi Parafii Rzymsko-Katolickiej pod wezwaniem B. U. L. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 24 sierpnia 2000r. nr [...] w przedmiocie wymiaru cła 1. uchyla zaskarżoną decyzję i zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz strony skarżącej kwotę 1820,60 zł (jeden tysiąc osiemset dwadzieścia złotych 60 groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania, 2. zaskarżona decyzja nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

3 I SA/Gd 2071/00

U z a s a d n i e n i e

W dniu 07.10.1996r. dokonano odprawy celnej ostatecznej w przywozie samochodu ciężarowego [...], nr nadwozia [...] [...] wyprodukowanego w 1993r. wraz z nadbudową [...] [...] oraz przyczepy trzyosiowej [...], nr podwozia [...], rok produkcji 1993, sprowadzonych przez Rzymsko-Katolicki Kościół Parafialny p.w. bł. U.L. ([...]SAD nr [...]).

Do wniosku o wszczęcie postępowania celnego strona załączyła m.in. fakturę opcji zakupu-leasing nr [...] i nr [...] z dnia 02.10.1996r. i na jej podstawie wyliczyła wartość celną towaru.

Na podstawie art.26 ust.6 ustawy – Prawo celne, Dyrektor Urzędu Celnego zakwestionował zadeklarowaną przez stronę wartość towaru i mając na uwadze dyspozycje art.29 ust.1 Prawa celnego w oparciu o załączone do dokumentów odprawy opinie techniczne rzeczoznawcy nr [...] i nr [...] z dnia 02.10.1996r. nową wartość celną i kwotę należności celnych.

Od decyzji z dnia 07.10.1996r. strona wniosła w dniu 24.10.1996r. odwołanie do Prezesa Głównego Urzędu Ceł, kwestionując wartość celną i wymiar cła.

Prezes GUC decyzją z dna 13.03.1998r. uchylił decyzję z dnia 07.10.1996r. zawartą w [...] SAD nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Pismem nr [...], [...] z dnia 19.04.1998r. Dyrektor Urzędu Celnego wezwał stronę do dostarczenia urzędowego tłumaczenia m.in. umowy leasingowej z dnia 26.06.1993r. wraz z aneksami. Dnia 23.07.1998r. strona dostarczyła przetłumaczony aneks [...] do umowy leasingowej, uzupełniając wcześniej złożone tłumaczenia dokumentów.

Jak wynika z [...] SAD nr [...] z dnia 21.07.1993r., dopuszczono do czasowego obrotu na polskim obszarze celnym przedmiotowy samochód ciężarowy wraz z nadbudową oraz przyczepą. Do zgłoszenia celnego strona przedłożyła m.in. rachunek bez numeru z dnia 30.06.1993r. opiewający na kwotę 198.900,00 DEM. umowę leasingową z dnia 29.06.1993r. oraz DWC. Termin powrotnego wywozu ustalono na dzień 13.08.1996r. Faktyczny wywóz towaru nastąpił dnia 12.09.1996r. w oparciu o [...] SAD nr [...]. do zgłoszenia celnego strona dołączyła fakturę pro forma z dnia 12.09.1996r. opiewającą na kwotę 1521,60 DEM.

Dyrektor Urzędu Celnego na podstawie zebranych dokumentów ustalił, iż przedmiotowy towar stał się własnością strony na podstawie art.6 – Opcja Leasingobiorcy umowy leasingowej nr [...] z dnia 29.06.1993r. i wyliczył zgodnie z art.26 ust.1 Prawa celnego cenę fabryczną zapłaconą (tj. 228.018,96 DEM).

Od decyzji z dnia 28.07.1998r. strona odwołała się pismem z dnia 04.08.1998r., wnosząc o ponowne rozpatrzenie naliczonego cła.

Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z dnia 24.08.2000r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego strona zarzuciła zastosowanie niewłaściwej stawki celnej i kursu waluty. Zdaniem skarżącego w niniejszej sprawie winna być zastosowana stawka celna i kurs waluty z dnia rozpoczęcia odprawy czasowej albo kurs waluty z odprawy ostatecznej przy przyjęciu wartości przedmiotu z orzeczenia rzeczoznawcy lub wartości zgodnej z zasadą amortyzacji.

W piśmie z dnia 30.11.2000r. Prezes Głównego Urzędu Ceł podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Zgodnie z art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że zgodnie z § 2 powołanego przepisu w sprawach tych stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżonych decyzji z prawem.

W niniejszej sprawie istotne jest wskazanie, że po zakończeniu umowy leasingowej przedmiotowy towar decyzją Dyrektora Urzędu Celnego w dnia 12 września 1996r. został dopuszczony do wywozu. Ponownie towar dopuszczono do obrotu na polskim obszarze celnym decyzją z dnia 7 października 1996r. Powyższe uzasadnia stwierdzenie, że ustalenie wartości celnej towaru nie może być dokonane jako wartości transakcyjnej wyliczonej według kwot wynikających z umowy licencyjnej. Towar został dopuszczony do obrotu nie w trybie likwidacji odprawy czasowej, lecz na podstawie odrębnej decyzji wydanej w czasie, gdy stanowił już własność importera. Organy celne prawidłowo uwzględniły powyższe dla określenia daty wprowadzenia towaru na polski obszar celny i właściwie wskazały tę datę jako istotną dla przyjęcia określonego kursu waluty. W sytuacji stwierdzenia, że cena zapłacona nie może być uznana za wartość transakcyjną konieczne jest w celu ustalenia wartości towaru w sposób określony w art.27-29 Prawa celnego dokonanie oceny przedstawionych przez stronę dokumentów dotyczących wartości towaru, w szczególności opinii rzeczoznawców.

Z tych względów uznając skargę za uzasadnioną Sąd na mocy art.145 § 1 ust.1a oraz art.209 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1270) orzekł jak w punkcie I wyroku.

Na podstawie art.152 powołanej ustawy orzeczono jak w punkcie II wyroku, albowiem treść zaskarżonej decyzji uzasadnia stwierdzenie, że nie może być ona wykonana.