Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 413/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2016-03-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 §1 3,4 ,5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kowalczyk po rozpoznaniu w 30 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z [...] Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry w zakresie wniosku T. K. o wstrzymanie wykonania decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, T. K. wnosiła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że wstrzymanie wykonania decyzji jest uzasadnione z uwagi na fakt, że lada moment wdrożone zostanie postępowanie wykonawcze co do kar pieniężnych nałożonych na skarżącą. Wykonanie egzekucji co do tak znacznych sum oprze się najprawdopodobniej na zajęciu majątku nieruchomego, co na razie skarżącą na niepowetowaną i niemożliwą do odrobienia stratę majątkową.

Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Możliwość wstrzymania wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 in fine p.p.s.a.).

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania, iż okoliczności te istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Inaczej rzecz ujmując, wnioskodawca powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/2006, orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej: CBOSA).

W orzecznictwie sądowym przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu są definiowane w następujący sposób. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., oznacza, że chodzi o taki uszczerbek, który nie będzie mógł być wynagrodzony przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z 31 maja 2012 r.; II OZ 465/12; CBOSA).

Analizując przedstawione we wniosku skarżącej argumenty, Sąd doszedł do przekonania, że nie zostały spełnione ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania decyzji.

W szczególności skarżąca nie przedstawiła we wniosku okoliczności stanowiących przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. W szczególności, nie wskazała żadnych argumentów, że zapłata kary pieniężnej w wysokości określonej w zaskarżonej decyzji spowoduje w jej majątku możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.

Reasumując, brak danych uniemożliwił Sądowi zweryfikowanie czy wnioskodawczyni rzeczywiście nie dysponuje środkami uniemożliwiającymi pokrycie należności orzeczonej decyzją, a co się z tym wiąże, że wykonanie decyzji wiązałoby się z wyrządzeniem wnioskodawczyni znacznej szkody lub doprowadziło do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Zatem skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3, 4 i 5 p.p.s.a