Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 345/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: . art. 121, 122, 187 § 1, 180 § 1, 190 § 1, 191
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska (spr.),, Sędzia WSA Elżbieta Woźniak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 listopada 2018 r. sprawy ze skargi S."J." w likwidacji w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 marca 2018 r. nr SKO.414.257.2018 w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od kwietnia 2017 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza z dnia 21 grudnia 2017 r. nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej S."J." w likwidacji w P. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie decyzją

z dnia 1 marca 2018 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze

w K. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza B. B. z dnia 21 grudnia 2017 r. znak [...] w sprawie określenia [...] wysokości opłaty

za gospodarowanie odpadami komunalnymi na terenie nieruchomości położonych:

w miejscowości [...],

w kwocie [...]zł miesięcznie, począwszy od miesiąca kwietnia 2017 r.

Powyższe decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym.

W dniu 20 lipca 2017 r. Burmistrz B. B. wydał decyzję określającą [...], jako zarządcy wspólnot mieszkaniowych zabudowanych blokami wielolokalowymi

w miejscowościach [...] znak [...], na podstawie art. 6o ust.1 i art.6q oraz art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach

(Dz.U.2017.1289; dalej: "u.c.i.p.g.") oraz uchwały Rady Miejskiej w B. B.

Nr [...] z dnia 22 czerwca 2016r. (Dz.Urz.Woj.Zach.poz,2585) wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi ww. nieruchomości,

w kwocie [...]zł miesięcznie począwszy od kwietnia 2017 r. Termin płatności

za miesiące kwiecień, maj czerwiec i lipiec wynosi 14 dni od daty doręczenia decyzji, zaś za kolejne miesiące - do 15 dnia każdego miesiąca.

W wyniku odwołania od ww. decyzji Kolegium decyzją z dnia 11 września 2017 r. uchyliło decyzję organu I instancji, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia (decyzja Nr [...]).

W dniu 21 sierpnia 2017 r. (data wpływu do organu) pismem z dnia 18.08.2017r. likwidator Spółdzielni poinformował organ, iż z dniem 18 sierpnia 2017 r. zostały wypowiedziane wszystkie umowy i od tej pory spółdzielnia nie jest stroną

w rozliczeniach, nie reprezentuje płatników i nie będzie wykonywać usług administrowania.

Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2017 r. znak [...] organ wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia wysokości opłat

za gospodarowanie odpadami dla [...], jako zarządcy następujących nieruchomości położonych w miejscowości [...] począwszy od kwietnia 2017 r.

Decyzją z dnia 21 grudnia 2017 r. znak [...] organ I instancji, określił wysokość opłaty jako [...] zł/m-c począwszy od kwietnia 2017 r.

za gospodarowanie odpadami przez wspólnoty mieszkaniowe w miejscowościach: [...] [...], o terminie płatności za miesiąc kwiecień jako 14 dni od dnia doręczenia decyzji, zaś w kolejnych miesiącach do 15 dnia danego miesiąca. Natomiast dnia następnego decyzją z dnia 22 grudnia 2017 r. znak [...] organ I instancji, określił ww. Spółdzielni wysokość opłaty jako [...] zł/m-c począwszy od lipca do września 2017 r. za gospodarowanie odpadami przez wspólnoty mieszkaniowe w miejscowościach: [...], o terminie płatności za miesiąc lipiec jako 14 dni od dnia doręczenia decyzji, zaś w kolejnych miesiącach do 15 dnia danego miesiąca.

W uzasadnieniu decyzji wydanej w rozpoznawanej sprawie (z dnia 21 grudnia 2017 r.) organ wskazał, iż ustaleń co do wysokości opłat dokonano na podstawie złożonych indywidualnych deklaracji mieszkańców poszczególnych wspólnot mieszkaniowych bowiem ustalono, iż ilość osób zamieszkujących przedmiotowe budynki wynosi [...] Organ podniósł też, że [...] jako zarządca wyżej opisanych nieruchomości zabudowanych budynkami wielolokalowymi, zobowiązany był do przedłożenia deklaracji w określonym terminie a czego nie uczynił, co powoduje, iż w myśl art.6o ust. 1 u.c.i.p.g. należało określić wysokość opłaty w drodze decyzji. Ponadto organ zaznaczył, iż w ww. sprawach istotne dla wydania obu decyzji jest to, iż Wspólnoty te przechodzą do innych zarządców, nieruchomości będące przedmiotem rozpatrywanej decyzji do ([...]), co powoduje, że należało zmienić decyzję określającą wysokości opłat. W zakończeniu decyzji organ stwierdził, że z dniem 1 kwietnia 2017 r. traci moc decyzja z dnia 23 czerwca2016 r.znak [...]

Likwidator ww. Spółdzielni zaskarżył decyzję organu I instancji odwołaniem wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, decyzji tej zarzucając naruszenie art. 7 i art. 77 K.p.a., art. 28 K.p.a. w związku z art. 2 ust. 1 pkt 4 u.c.i.p.g., art. 107 § 3 K.p.a. oraz dokonanie niewłaściwych ustaleń faktycznych, że to Skarżąca jest zarządcą nieruchomości położonych w miejscowości P. [...], podczas gdy likwidator Spółdzielni [...] nie jest stroną w rozliczeniach i nie reprezentuje

już płatników.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, zaskarżoną do tutejszego Sądu ww. decyzją z dnia 1 marca 2018 r., w wyniku ponownego rozpoznania sprawy, orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji Kolegium powołało treść przepisów stanowiących podstawę rozstrzygnięcia w sprawie, wskazując na zasady ustalania opłat

za gospodarowanie odpadami komunalnymi i obowiązki właścicieli nieruchomości.

Następnie organ odwoławczy wskazał, że wspólnoty mieszkaniowe działające

w blokach wielolokalowych w miejscowościach [...] oraz

[...], w imieniu których działają zarządy tych wspólnot (wybierane spośród współwłaścicieli nieruchomości jako członków wspólnoty), zawarły stosowne umowy ze [...]

[...] do działania jako zarządca tych w/w wspólnot, zlecając jej wykonywanie określonych czynności wskazanych w zawartej umowie, w tym m.in. wnoszenie opłat

na rzecz Gminy B. B. za gospodarowanie odpadami.

Wskazano, że prowadzone od lipca 2017 r. postępowanie w sprawie decyzyjnego określenia dla wspólnot mieszkaniowych wysokości opłat

za gospodarowanie odpadami komunalnymi w 2017 r. oraz wydanie decyzji z dnia

20 lipca 2017 r. nr [...] skierowanej do Strony, wynikało z niezłożenia przez zarządcę wspólnot, tj. Spółdzielnię deklaracji dotyczących zmian w 2017 r. w gospodarowaniu odpadami komunalnymi, polegających na "odejściu" innych wspólnot mieszkaniowych z tych miejscowości do innego zarządcy. Wskazano także, że w odwołaniu od ww. decyzji organu I instancji Spółdzielnia nie kwestionowała, iż nie jest właściwym podmiotem, do którego decyzja ta została skierowana, a jedynie zarzucała, że członkowie wspólnoty złożyli indywidualne deklaracje o wysokości opłat za gospodarowanie odpadami wnosząc indywidualnie na rzecz gminy stosowne opłaty w tym zakresie, zaś organ I instancji nie wszczął postępowania unieważniającego te deklaracje, zgodnie z art. 2 ust. uipwg. Dalej Kolegium podniosło, że nastąpiło uchylenie ww. decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania wskutek powyższego odwołania, ze wskazaniem, iż organ nie zgromadził pełnego materiału dowodowego, w tym w szczególności brak było postanowienia o wszczęciu postępowania z urzędu, zawiadamiającego o tym strony postępowania, co miało wpływ na wynik sprawy oraz brak określenia okresu, którego opłata dotyczy.

W ponownym postępowaniu wszczętym postanowieniem z dnia 12 grudnia

2017 r. organ I instancji zawiadomił Spółdzielnię jako zarządcę wspólnot mieszkaniowych w miejscowości P. [...] oraz w miejscowości [...] o wszczęciu z urzędu postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami od miesiąca kwietnia, w związku

z niezłożeniem deklaracji o zmianach w gospodarowaniu odpadami, związanych

z przejściem niektórych wspólnot mieszkaniowych do innych zarządców.

Wskazano także, że w uzasadnieniu decyzji określającej miesięczną wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami w kwocie [...]zł miesięcznie od kwietnia 2017 r. organ I instancji wskazał, iż w związku z przejściem wspólnot mieszkaniowych w miejscowości P. [...] oraz w miejscowości [...] do nowego zarządcy, [...] jako zarządca pozostałych wspólnot mieszkaniowych z terenu miejscowości P. [...] obowiązana była złożyć deklarację o zaistniałych zmianach w gospodarowaniu odpadami (art. 6m ust. 2 u.c.i.p.g.), a której nie złożyła. W ocenie Kolegium, powoduje to, że należało decyzyjnie zmienić wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi przez pozostałe wspólnoty mieszkaniowe, w imieniu których działa ww. Spółdzielnia jako zarządca.

Organ odwoławczy wskazał, że prowadząc postępowanie organ I instancji ustalił ilość osób, wchodzących w skład tych wspólnot jako [...],

na podstawie przedłożonego przez Spółdzielnię wykazu osób z poszczególnych wspólnot mieszkaniowych, których jest zarządcą. Zwrócono także uwagę, że organ dokonał też oględzin miejsc gromadzenia zbieranych odpadów przez wspólnoty, sporządzając z tych oględzin materiał fotograficzny znajdujący się w aktach sprawy jako dowody, iż odpady te nie są zbierane selektywnie.

W ocenie Kolegium organ dokonał prawidłowego oszacowania stanu faktycznego na podstawie ilości osób zamieszkujących te ww. wspólnoty, stosując stawkę [...] zł od osoby miesięcznie, z uwagi na gromadzenie odpadów komunalnych zmieszanych a więc bez segregacji poszczególnych rodzajów odpadów. Kolegium stwierdziło ostatecznie, iż postępowanie organu I instancji zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami prawa materialnego oraz Ordynacji podatkowej, uznając zarzuty podniesione w odwołaniu za nieuzasadnione.

Zdaniem organu odwoławczego, Spółdzielnia nie wykazała, że w dacie wszczęcia i prowadzenia postępowania zakończonego pierwsza decyzją w sprawie

z dnia 20 lipca 2017 r. nie była już zarządcą wspólnot mieszkaniowych [...], czego dowodem jest wniesienie odwołania od decyzji. Obecnie zaskarżona decyzja jest wynikiem kontynuacji postępowania wszczętego w lipcu 2017 r.

Według organu odwoławczego, za niezasadny należy uznać zarzut, iż likwidator Spółdzielni pismem z dnia 18 sierpnia 2017 r. poinformował organ I instancji o wypowiedzeniu wszystkich umów, co powoduje, że nie jest już stroną postępowania. Sprawa objęta obecnie zaskarżoną decyzją dotyczy okresu, gdy umowa Spółdzielni zawarta z zarządami przedmiotowych wspólnot była jeszcze ważna. Postawienie Spółdzielni w stan likwidacji nie powoduje, że z mocy prawa następuje rozwiązanie wszelkich umów dotyczących zarządzania przedmiotowymi wspólnotami. Ponadto akta nie zawierają dowodów na rozwiązanie umów z przedmiotowymi wspólnotami.

[...] (dalej: "Skarżąca") zaskarżyła decyzję organu odwoławczego skargą wniesioną do tutejszego Sądu, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji

wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji i umorzenie postępowania

w sprawie, a także o zasądzenie od organu na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji zarzucono:

1) naruszenie przepisu postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U.2018.800 j.t. ze zm.; dalej: "O.p.") w zw. z art. 122 O.p. poprzez utrzymanie w mocy decyzji, którą, organ I instancji wydał pomimo niepodjęcia wszelkich czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, a w konsekwencji zaniechania zebrania i rozważenia materiału dowodowego w sposób wszechstronny i wyczerpujący,w tym poprzez pominięcie - wobec uznania za nieudowodnioną - okoliczności, że likwidator [...] w likwidacji pismem z dnia 18 sierpnia 2017 r. poinformował Burmistrza Gminy B. B. o tym, że z dniem 18 sierpnia 2017 r. zostały wypowiedziane wszystkie umowy i od tej pory Spółdzielnia nie jest już stroną w rozliczeniach, pomimo że organ wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 122 O.p. nie podjął żadnych czynności zmierzających do zweryfikowania wskazanej informacji, co w konsekwencji doprowadziło do wydania przez organ II instancji rozstrzygnięcia w oparciu o stan faktyczny sprawy ustalony przez organ I instancji w sposób nieprawidłowy, która to nieprawidłowość polega na przyjęciu, że Skarżąca jest zarządcą nieruchomości położonych w miejscowości P. [...] b oraz w miejscowości Ś. 1;

2) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

tj. art. 133 § 1 O.p. w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 4 u.c.i.p.g. poprzez skierowanie zaskarżonej decyzji do podmiotu, którego obowiązku nie dotyczy objęte skargą postępowanie, a zatem niebędącego stroną w sprawie, albowiem w dacie wydania zaskarżonej decyzji Skarżąca nie była właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem wieczystym, zarządcą nieruchomości, których dotyczy zaskarżona decyzja, nieruchomości te nie znajdowały się w jej użytkowaniu, ani władaniu;

3) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 6

u.c.i.p.g. poprzez jego niewłaściwą wykładnię, polegającą na przyjęciu,

że przepis ten pozwala na określenie wysokości opłaty także na przyszłość, podczas gdy decyzja wydana w oparciu o art. 6o wskazanej ustawy ma charakter decyzji określającej, dotyczącej zobowiązań podatkowych, a zatem może obejmować jedynie te okresy, za które już nastąpił obowiązek dokonania zapłaty.

Skarżąca wniosła także na podstawie art. 106 § 3 P.p.s.a. o dopuszczenie

i przeprowadzenie uzupełniających dowodów z dokumentów w postaci: pisma [...]

wraz z uchwałą nr [...] z dnia 17 sierpnia 2017 r., uchwałą nr [...] z dnia

30 sierpnia 2017 r. i uchwałą nr [...] z dnia 30 sierpnia 2017 r. na okoliczność rozwiązania przez właścicieli lokali nieruchomości zabudowanej budynku nr [...] położonej w [...] wszelkich umów zawartych ze [...].

Kolegium w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

W toku rozprawy, postanowieniem z dnia 14 listopada 2018 r., wydanym

na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1302 t.j. ze zm.; dalej; "P.p.s.a."), Sąd uwzględnił ww. wniosek dowodowy Skarżącej.

Na rozprawie w dniu 14 listopada 2018 r. Sąd, na podstawie art. 111 § 2 P.p.s.a., postanowił połączyć do wspólnego rozpoznania i odrębnego rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt I SA/Sz [...] i I SA/SZ [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje.

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Na wstępie należy podkreślić, że sąd administracyjny, zgodnie z art. 184 Konstytucji RP i art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2017.2188 j.t. ze zm.) sprawuje kontrolę zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a., na zasadzie kryterium zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Spór w sprawie dotyczy zasadności nałożenia na Skarżącą opłaty

za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od kwietnia 2017 r.

Skarżąca twierdzi, że organy bezzasadnie nałożyły na Skarżącą opłaty z tytułu gospodarowania odpadami za ww. okres a to z tego powodu, że Skarżąca nie jest właścicielem nieruchomości położonych w [...] [...] oraz w miejscowości Ś. [...] w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 u.c.i.p.g. Skarżącej

nie przysługuje ani prawo własności ani prawo użytkowania wieczystego w stosunku

do wskazanych nieruchomości, nie znajdują się one także w jej użytkowaniu

czy zarządzie. Spółdzielnia tymi nieruchomościami nie włada. W związku z tym

nie może być Ona adresatem zaskarżonej niniejszą skargą decyzji. Skarżąca kwestionuje również prawidłowość dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych – zarzucając de facto ich brak.

Organy twierdza natomiast, że Skarżąca, jako że jest zarządcą nieruchomości położonych w miejscowości P. [...] oraz w miejscowości Ś. [...], zasadnie została obciążona sporna opłatą.

Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia stanowią przepisy u.p.i.c.g.

W ich świetle gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy (art. 6c ust. 1 u.u.p.c.g.). Z kolei właściciele nieruchomości, przez których w rozumieniu u.p.c.g. rozumie się również współwłaścicieli, użytkowników wieczystych oraz jednostki organizacyjne i osoby posiadające nieruchomości w zarządzie lub użytkowaniu, a także inne podmioty władające nieruchomością, na których zamieszkują mieszkańcy są obowiązani ponosić na rzecz gminy, na terenie której położone są ich nieruchomości, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi (art. 6h u.p.c.g. w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 4 u.p.c.g.).

W związku z powyższym właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć

do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty

za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania

na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych (art. 6m ust. 1 u.u.p.c.g.). W przypadku zmiany danych będących podstawą ustalenia należnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi lub określonych w deklaracji ilości odpadów komunalnych powstających na danej nieruchomości właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć nową deklarację w terminie 14 dni od dnia nastąpienia zmiany. Opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w zmienionej wysokości uiszcza się za miesiąc, w którym nastąpiła zmiana (art. 6m ust. 2 u.u.p.c.g.). W przypadku nieruchomości zamieszkanych opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi należna jest za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości zamieszkuje mieszkaniec, zaś w przypadku nieruchomości niezamieszkanych, na których powstają odpady, opłata należna jest za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości powstały odpady komunalne (art. 6i u.u.p.c.g.). Istotne przy tym jest, że podmioty zobowiązane do uiszczenia opłaty nie mają swobody kształtowania treści stosunku prawnego, w szczególności wysokości opłaty, ewentualnego jej obniżenia lub odstąpienia od niej oraz terminu zapłaty. Elementy te określa bowiem ustawa oraz akt prawa miejscowego w zakresie wskazanym w ustawie (art. 6k i 6l u.p.c.g.). W niniejszej sprawie aktem takim jest uchwała Rady Miejskiej w B. B. Nr [...] z dnia 22 czerwca 2016 r. (Dz.Urz.Woj.Zach.poz.2585).

W razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości, co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę dostępne dane właściwe dla wybranej przez radę gminy metody, a w przypadku ich braku uzasadnione szacunki, w tym średnią ilość odpadów komunalnych powstających

na nieruchomościach o podobnym charakterze (art. 6o ust. 1 u.u.p.c.g.). Opłata

za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości określonej w decyzji, o której mowa w ust. 1, obowiązuje do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje zmiana danych niezbędnych do określenia wysokości tej opłaty (art. 6o ust. 2 u.u.p.c.g.). Po doręczeniu decyzji, o której mowa w ust. [...] złożenie deklaracji nie jest dopuszczalne, jeżeli nie następuje zmiana danych niezbędnych do określenia wysokości tej opłaty, w tym stawki opłaty (art. 6o ust. 3 u.u.p.c.g.).

Wskazać również należy, iż opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, do uiszczania których na rzecz gminy lub ich związków obowiązani są właściciele nieruchomości, są daninami publicznymi o niepodatkowym charakterze. Zgodnie z art. 6q u.u.p.c.g. w sprawach dotyczących opłat stosuje się przepisy O.p.

W rozpoznawanej sprawie organ podniósł też, że Skarżąca jako zarządca

ww. nieruchomości zabudowanych budynkami wielolokalowymi, zobowiązana była

do przedłożenia deklaracji w określonym terminie a czego nie uczyniła, co powoduje,

iż w myśl art. 6o ust. 1 u.p.i.c.g. należało określić wysokość opłaty w drodze decyzji.

Jak wskazano powyżej organ jest uprawniony, w przypadku uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji, określić wysokość opłaty

za gospodarowanie odpadami, z tym, że kwestionując dane zawarte w deklaracji

i dokonując odmiennych od zawartych w niej ustaleń jest zobowiązany

do przeprowadzenia postępowania dowodowego spełniającego wymogi określone

w przepisach O.p., tj. m.in. art. 121, 122, 187 § 1, 180 § 1, 190 § 1, 191 w zw. z art. 6q § 1 u.u.c.p.g. i wyjaśnienia w uzasadnieniu decyzji, jakimi motywami się kierował.

Organ określając Skarżącej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami

od kwietnia 2017 r. przy czym termin płatności za miesiąc kwiecień wynosi 14 dni

od daty doręczenia decyzji, zaś za kolejne miesiące - do 15 dnia każdego miesiąca, przyjął, że Skarżąca jest zarządcą wspólnot mieszkaniowych bloków wielolokalowych położonych w miejscowości [...] oraz w miejscowości Ś.

[...] zaś wszczęcie postępowania w sprawie i wydanie decyzji przez organ nastąpiło w związku z brakiem złożenia przez Skarżącą, z uwagi na zmianę stanu faktycznego w odniesieniu do ostatnio przez nią złożonej deklaracji w tym zakresie, nowej deklaracji.

Organy nie wyjaśniły, w sposób znajdujący odzwierciedlenie w aktach sprawy,

na podstawie jakich dowodów przyjęły, że Skarżąca pozostaje ww. zarządcą i w jakich terminach, na jakiej podstawie i w jakim zakresie nastąpiła zmiana stanu faktycznego w odniesieniu do ostatnio złożonej deklaracji Skarżącej uznanej przez organ za prawidłową. Powyższe jest istotne dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy wobec zarzutu braku ustalenia stanu faktycznego sprawy i braku legitymacji procesowej Skarżącej. Sąd zauważ również, że likwidator Skarżącej pismem z dnia 18 sierpnia 2017 r. poinformował organ I instancji, że z tym dniem zostały wypowiedziane wszelkie umowy i [...]" z tym dniem nie jest już stroną w rozliczeniach. Powyższe znalazło potwierdzenie również w przedłożonych wraz ze skargą dokumentach w postaci pisma [...] z dnia 18 sierpnia 2017 r. wraz z uchwałą nr [...] z dnia 17 sierpnia 2017 r., uchwałą nr [...] z dnia 30 sierpnia 2017 r. i uchwałą nr [...] z dnia 30 sierpnia 2017 r.

Niewątpliwie to na organach podatkowych spoczywa obowiązek przeprowadzenia postępowania, zgodnie z obowiązującymi zasadami.

Z zasad tych wynika, że postępowanie powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów (art. 121 § 1 O.p.). W toku bowiem postępowania organy podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym (art. 122 O.p.). Organ jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 187 § 1 O.p.) i ocenić na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 191 O.p.), przy czym w przypadku konieczności przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków, opinii biegłych lub oględzin strona powinna być zawiadomiona o miejscu i terminie przynajmniej na 7 dni przed terminem oraz ma prawo brać udział w przeprowadzaniu dowodu, może zadawać pytania świadkom i biegłym oraz składać wyjaśnienia (art. 190 O.p.). Dowody powinny zostać zebrane i ocenione bezstronnie, w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, a ich analiza i ocena winna być dokonana w całokształcie i wzajemnym powiązaniu, zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów. Cała argumentacja organu powinna znaleźć odzwierciedlenie

w uzasadnieniu wydanej decyzji, a mianowicie w jej uzasadnieniu faktycznym

i prawnym, stosownie do art. 210 § 1 pkt 4-6 O.p.

Skoro organ wszczął postępowanie z urzędu w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w stosunku do Skarżącej, to tym samym winien kierować się wskazanymi zasadami w prowadzeniu tego postępowania, a zatem na każde swoje twierdzenie powinien powołać dowód, który potwierdza jego prawdziwość.

Sąd podkreśla, że ustalenia organów jako nie mające potwierdzenia w materiale dowodowym, zostały poczynione z naruszeniem art. 187 § 1 i 191 O.p. w zw. z art. 6q ust. 1 u.u.c.p.g. Organ odwoławczy nie przeprowadził analizy informacji, na których oparł swoje rozstrzygnięcie, bowiem nie zweryfikował - na podstawie znajdującego odzwierciedlenie w aktach sprawy materiału dowodowego - w jakiej dacie i czy nastąpiło nawiązanie oraz ustanie stosunku podstawowego, z którego wynikała legitymacja Skarżącej do bycia stroną w rozpoznawanej sprawie, na podstawie jakich dowodów przyjął, że w rozpoznawanej sprawie nastąpiła i w jakim zakresie zmiana stanu faktycznego w odniesieniu do ostatnio złożonej deklaracji Skarżącej uznanej przez organ za prawidłową.

W ocenie Sądu, organy obu instancji dokonując ustaleń stanu faktycznego

i ich oceny w zakresie wyjaśnienia istoty sporu w rozpoznawanej sprawie, dopuściły

się naruszenia powołanych powyżej przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W związku z brakiem ustaleń w tym zakresie na etapie postępowania prowadzonego przez organ I instancji, naruszenie wskazanych przepisów postępowania dotyczy również zaskarżonej decyzji organu odwoławczego, który w takim stanie sprawy decyzję organu I instancji zaakceptował.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie doszło do naruszenia przepisów art. 122 O.p. w zw. z art. 187 § 1 i art.191 O.p. w powyżej wskazanym przez Sąd zakresie.

Wobec powyższego, ustosunkowanie się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów art. 133 O.p. oraz art. 2 ust. 1 pkt 4) u.u.c.p.g. na tym etapie postępowania, Sąd uznał za przedwczesne.

Mając na uwadze braki w materiale dowodowym zgromadzonym

w rozpoznawanej sprawie, organ ponownie rozpoznając sprawę, zobowiązany będzie uwzględnić ocenę prawną oraz wskazania zawarte w niniejszym wyroku,

w szczególności zobowiązany będzie dokładnie wyjaśnić stan faktyczny sprawy

w zakresie faktu zarządu ww. nieruchomości przez Skarżącą i ewentualnej zmiany stanu faktycznego w tym zakresie a także wpływu tych okoliczności na legitymację Skarżącej w postępowaniu o określenie spornej opłaty.

Rezultat tych czynności przyjąć powinien postać odpowiadającą rygorom wynikającym z powoływanego wcześniej przepisu art. 210 § 1 i 4 O.p. a dowody

na ich poparcie organ powinien załączyć do akt sprawy.

Sąd zauważa również, że zakres decyzji organu za późniejszy okres krzyżuje

się z zakresem decyzji wydanej w rozpoznawanej sprawie wskazując jednocześnie odmienne terminy płatności za lipiec 2017 r.

Powyższe skutkowało, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 135 P.p.s.a, uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 2 P.p.s.a.

Wszystkie wyroki sądów administracyjnych powołane w przedmiotowym uzasadnieniu dostępne są na stronie [...]