Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 140/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-10-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono adwokatowi przyznania wynagrodzenia
Powołane przepisy: article: par. 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z par. 2 ust. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 października 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. J. o przyznanie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi W. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie opłaty skarbowej postanawia: odmówić adwokatowi P. J. przyznania wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 11 września 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę strony skarżącej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] w przedmiocie opłaty skarbowej. Skarżący złożył wniosek o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem, a po jego otrzymaniu złożył wniosek o uzupełnienie uzasadnienia wyroku. Postanowieniem z dnia 13 listopada 2009r. sąd oddalił powyższy wniosek, a postanowieniem z 26 listopada 2009r. odmówił sporządzenia uzasadnienia postanowienia z 13 listopada 2009r.

W piśmie z dnia 17 listopada 2009r. skarżący zwrócił się m.in. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata celem sporządzenia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z 9 grudnia 2009r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, a w dniu 13 stycznia 2010r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła dla skarżącego adwokata P. J. W dniu 31 marca 2010r. do sądu wpłynęło pełnomocnictwo upoważniające adwokata do reprezentowania skarżącego w sprawie niniejszej, udzielone z datą 12 marca 2010r. Natomiast w dniu 9 września 2010r. pełnomocnik skarżącego przedłożył datowaną na ten sam dzień opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia za czynności adwokackie wykonane w sprawie z urzędu oświadczając, że nie zostały one w całości, ani w części opłacone. Ponadto w dniu 22 września 2010r. przedłożył potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię potwierdzenia przesłania skarżącemu przesyłki listowej poleconej zawierającej opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

Referendarz sądowy stwierdził, co następuje:

W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat [...] otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów [...]

w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych

i udokumentowanych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy także sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie z unormowaniem § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, adwokatowi przysługuje wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

Stwierdzić należy, że wniosek adwokata o przyznanie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 29 ust. 1 ustawy z 26 maja 1982r. Prawo o adwokaturze (t. jedn. – Dz.U. z 2009r., Nr 146, poz. 1188 ze zm.), koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ponosi Skarb Państwa. Tak więc wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 ustawy p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) powołanego rozporządzenia dotyczy tylko pomocy "udzielonej" (por. postanowienie SN z 12 lutego 1999r., II CKN 341/98 /OSNC 1999, nr 6, s. 123/; postanowienie SN z 21 czerwca 2007r., III KK 200/07 /OSNwSK 2007/1/1378/, Lex nr 459865).

W pierwszej kolejności podnieść należy, że wszelkie wydatki pochodzące z budżetu państwa powinny mieć swoje racjonalne uzasadnienie. Powyższe oznacza, obowiązek ustalenia, czy pomoc prawna rzeczywiście została udzielona, bowiem ciężar finansowy związany z wynagrodzeniem pełnomocnika z urzędu, przejmuje na siebie Skarb Państwa. O faktycznym udzieleniu pomocy prawnej nie świadczy jedynie sporządzenie i przesłanie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej , będąca alternatywą dla skargi kasacyjnej, powinna być sporządzona i przesłana stronie niezwłocznie (por. postanowienie NSA z 18 grudnia 2008r., sygn. akt I OZ 910/08 niepublikowane).

W sprawie niniejszej pełnomocnik strony sporządził i przesłał stronie opinię po upływie prawie ośmiu miesięcy od daty wyznaczenia przez Okręgową Radę Adwokacką i prawie sześć miesięcy po dacie udzielenia mu umocowania przez skarżącego. Bez znaczenia pozostaje fakt, iż adwokat został wyznaczony już po uprawomocnieniu się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Podkreślić bowiem należy, że sporządzenie i przesłanie mocodawcy opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej ma na celu ochronę interesu prawnego mocodawcy celem umożliwienia mu podjęcia ewentualnych czynności prowadzących do zabezpieczenia praw i możliwości dochodzenia ich przed sądem. Niezwłoczne poinformowanie mocodawcy o bezzasadności środka zaskarżenia, ma go chronić przed ponoszeniem zbędnych kosztów postępowania. Interes prawny mocodawcy chronić będzie jedynie taka opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, która jest sporządzona i przesłana mocodawcy niezwłocznie.

W sprawie niniejszej pełnomocnik mógł podejmować czynności już od dnia 12 marca 2010r., tj. od daty udzielenia mu umocowania przez skarżącego. Jednakże przez prawie pół roku nie podjął żadnych kroków celem ochrony interesu prawnego skarżącego. Dlatego uznać należy, że sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w dniu 9 września 2010r., tj. po upływie prawie ośmiu miesięcy od wyznaczenia go w tej sprawie pełnomocnikiem skarżącego i prawie sześciu miesięcy od udzielenia mu przez skarżącego pełnomocnictwa, nastąpiło ze znaczną zwłoką. Nie można zatem przyjąć, że opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została sporządzona i przesłana stronie niezwłocznie. Powyższe skutkuje tym, że nie można uznać, aby opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzona przez pełnomocnika, chroniła w tej sprawie interes prawny mocodawcy i stanowiła faktyczną pomoc prawną udzieloną skarżącemu.

Z powyższych względów brak jest podstaw do przyznania adwokatowi tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, art. 29 ust. 1 ustawy z 26 maja 1982r. Prawo o adwokaturze, orzeczono jak na wstępie.

Art. 210.

§ 1.