Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 2490/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-07-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 608  Energetyka i atomistyka
Hasła tematyczne: Właściwość sądu
Skarżony organ: Minister Gospodarki
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 4, art. 58 par. 1 pkt 1 i 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 188 ust. 4 i 5, art. 189 ust. 2
journal: Dz.U. 2015 poz 478
law: Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Anna Robotowska po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej G. S.A. w G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 15 grudnia 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 2211/15 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi G. S.A. w G. na czynność Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w przedmiocie sporządzenia i ogłoszenia wykazu odbiorców przemysłowych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę G. S.A. w G. na czynność Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki polegającą na pominięciu skarżącej Spółki w wykazie odbiorców przemysłowych, którzy złożyli oświadczenie o którym mowa w art. 188 ust. 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. z 2015 r. poz. 478) oraz w wykazie odbiorców przemysłowych, którzy złożyli oświadczenie o którym mowa w art. 9a ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne.

Jako podstawę odrzucenia skargi Sąd wskazał art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a.

W ocenie Sądu wykaz stanowi czynność materialno-techniczną organu, nie jest rozstrzygnięciem w indywidualnej sprawie administracyjnej, zawiera jedynie informację o podmiotach, które złożyły oświadczenie, nie rodzi skutków w zakresie praw lub obowiązków podmiotów które zostały umieszczone w wykazie albo pominięte, co oznacza, że wykaz nie jest decyzją administracyjną ani żadnym innym aktem lub czynnością wymienioną art. 3 p.p.s.a., a także ustawa o odnawialnych źródłach energii nie przewiduje zaskarżenia wykazu do sądu administracyjnego.

Dodatkowo Sąd nadmienił, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, ponieważ skarżąca wniosła skargę 24 lipca 2015 r., a termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął z dniem 29 czerwca 2015 r.

Skarżąca Spółka wniosła skargę kasacyjną podnosząc zarzut naruszenia art. 3 i art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. oraz art. 188 ust. 4 i 5a także art. 189 ust. 1 i 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii. Zdaniem skarżącej Spółki czynności Prezesa URE stanowią czynności o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ponieważ dotyczą obowiązków wynikających z ustawy.

Ponadto skarżąca zarzuciła, że nie ma żadnych podstaw do twierdzenia, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu.

Prezes URE wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna została oparta na usprawiedliwionych podstawach, gdyż podniesione w niej zarzuty są uzasadnione. Za trafny należy uznać zarzut, że Sąd pierwszej instancji dokonał powierzchownej i wadliwej oceny czym są wykazy, o których mowa w art. 188 ust. 4 i 5 i art. 189 ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz pominięcie w tych wykazach odbiorcy przemysłowego, przy czym słusznie zwrócono uwagę, że w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia odniesiono się jedynie do wykazu, o którym mowa w art. 188 ust. 5 tej ustawy.

Z przepisów tych jednoznacznie wynika, że odbiorca przemysłowy ma obowiązek złożenia stosownych oświadczeń Prezesowi URE w określonym terminie, a sporządzone przez Prezesa URE wykazy dotyczą dopełnienia tego obowiązku. Pominięcie w wykazie odbiorcy przemysłowego oznacza, że nie dopełnił on obowiązku złożenia oświadczenia.

Wykaz jest zatem czynnością (aktem), który dotyczy obowiązku odbiorcy przemysłowego wynikającego z ustawy, także wtedy gdy przedsiębiorca nie został umieszczony w wykazie i kwestionuje to pominięcie.

Tego rodzaju działanie mieści się w pojęciu akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Wykonanie obowiązku złożenia oświadczenia i sporządzenia wykazu odbiorców przemysłowych, którzy złożyli oświadczenie jest sprawą z zakresu administracji publicznej i nie ma znaczenia to, że wykaz może obejmować wiele podmiotów ponieważ umieszczenie w wykazie albo pominięcie w wykazie określonego podmiotu stanowi dla tego podmiotu indywidualne rozstrzygnięcie.

Oceny, czy na określone działanie organu administracji publicznej przysługuje skarga do sądu administracyjnego w żadnym razie nie można łączyć z oceną, czy działanie to było zgodne z prawem i uzasadnione.

Należy zwrócić także uwagę, że podstawy odrzucenia skargi nie mógł stanowić art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., ponieważ w przepisie tym jest mowa o innych przyczynach niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1–5a, z powodu których wniesienie skargi jest niedopuszczalne, ale są to inne przyczyny określone w ustawie (np. art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Jeżeli określone działanie lub bezczynność organu administracji publicznej nie może być zaskarżone do sądu administracyjnego to wówczas sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego i podstawę odrzucenia skargi stanowi art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Trafne są również zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące rozważań Sądu pierwszej instancji, co do legalności skargi z uchybieniem terminu.

Skoro podstawy odrzucenia skargi nie stanowią wniesienia skargi po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) to dodatkowe rozważania dotyczące tej kwestii były zbędne, przy czym skarżąca Spółka słusznie podnosi, że są to rozważania, które nie są w pełni zrozumiałe. Spowodowało to wniesienie odrębnego zażalenia, które zostało prawomocnie odrzucone.

Z przytoczonych względów należało uchylić zaskarżone postanowienie na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. co oznacza konieczność ponownego rozpoznania sprawy przez Sąd pierwszej instancji.