Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 237/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-06-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: aer 122 w zwz.art 187 par.1 , art 229 w zw. art 187 par 1
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska,, Sędzia WSA Bolesław Stachura, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 23 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] (dalej: "SKO") decyzją z dnia 18 grudnia 2015 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 14 października 2015 r. nr [...] w sprawie wymiaru [...] (dalej: bądź "Strona" bądź "Skarżąca") podatku od nieruchomości za 2013 r. na kwotę [...] zł.

Z ustalonego stanu faktycznego wynika, że w dniu 12 czerwca 2013 r. Strona działając w zakresie działalności gospodarczej pod firmą "B." M. M. (Dzierżawca) zawarła z Prezydentem Miasta [...] (Wydzierżawiający) dwie umowy dzierżawy: Nr [...] dotyczącą części działki nr [...] obręb [...] o powierzchni ok. [...] ha położonej w [...] u przy ul. [...] oraz Nr [...] dotyczącą części działki [...] obręb [...] o powierzchni ok. 1,5 ha położonej w [...] u przy ul. [...] . Umowy zawarto na czas określony od 12 czerwca 2013 r. do 11 czerwca 2016 r.

Strony przedmiotowych umów w § 4 zgodnie ustaliły, że precyzyjne ustalenie

w terenie i na mapie powierzchni przedmiotu dzierżawy zostanie dokonane, na podstawie Załącznika nr 1, przez geodetę działającego na zlecenie Wydzierżawiającego na koszt Dzierżawcy, w terminie 14 dni od podpisania ww. umów. Ustalona przez geodetę powierzchnia przedmiotu dzierżawy będzie stanowiła podstawę wyliczenia podatku od nieruchomości oraz czynszu dzierżawnego, do zapłaty których zobowiązany jest Dzierżawca. Mapa wraz z wyliczeniami wykonana przez geodetę będzie stanowiła integralną część umów jako Załącznik nr 2.

Na tej podstawie organ I instancji zlecił ustalenie w terenie i na mapie granic oraz powierzchni przedmiotu dzierżawy geodecie K. S. - O. (o czym poinformował Stronę pismem z dnia 2 lipca 2013 r.).

Geodezyjne określenie granic odbyło się w dniu 16 lipca 2013 r. przy udziale obu stron ww. umów przy czym Strona osobiście wskazała geodecie zajmowany przez siebie (na prowadzenie działalności gospodarczej) teren związany z przedmiotem dzierżawy, będący podstawą dokonania szczegółowych pomiarów zajmowanej przez Stronę powierzchni.

Pismem z dnia 25 lipca 2013 r. Strona została zawiadomiona, że na podstawie

§ 4 ww. umów dokonano geodezyjnego obmiaru dzierżawionego terenu na podstawie wskazań dokonanych osobiście przez Stronę. Jednocześnie wskazano, że tak ustalone powierzchnie będą stanowiły podstawę do wyliczenia czynszu dzierżawnego oraz podatku od nieruchomości, zgodnie z treścią ww. umów dzierżawy.

Zgodnie z dokonanymi w terenie pomiarami geodeta, w trybie przewidzianym

w § 4 ww. umów sporządził w dniu 5 września 2013 r. mapę i ustalił faktyczną powierzchnię dzierżawionego na podstawie ww. umów terenu: umowa nr [...] powierzchnia [...] ha, w tym grunt o powierzchni [...] ha wykorzystywany całorocznie a grunt o powierzchni [...] ha wykorzystywany sezonowo tj. od 1 maja do 15 września roku kalendarzowego, umowa nr [...] grunt o powierzchni [...] ha wykorzystywany całorocznie.

Postanowieniem z dnia 15 września 2015 r. Prezydent Miasta [...] , w związku z nieuznawaniem przez Stronę ustalonych w powyższy sposób powierzchni dzierżawionych gruntów, w tym dla potrzeb podatku od nieruchomości, wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia Stronie podatku

od nieruchomości za 2013 r. a następnie decyzją z dnia 14 października 2015 r. ustalił Stronie kwotę podatku od nieruchomości w wysokości [...] zł, przyjmując do opodatkowania powierzchnię dzierżawionych gruntów według pomiarów ww. geodety oraz obiekty budowlane według przedłożonych przez Stronę książek obiektu budowlanego.

Strona zaskarżyła decyzję organu I instancji w części opodatkowującej grunt komunalny o powierzchni powyżej [...] 0 ha z powołaniem się na § 4 umowy dzierżawy nr [...] z 12 czerwca 2013 r., wskazując, że organ winien przyjąć jako podstawę opodatkowania – w odniesieniu do umowy dzierżawy nr [...] – grunt o powierzchni wynikającej z ww. umowy ([...] 0 ha) nie zaś z ww. pomiarów geodety. Strona uznała, iż ustalenia faktyczne w sprawie zostały dokonane przez organ I instancji w sposób sprzeczny z treścią § 4 umowy nr [...] i zarzuciła, że nie istniał żaden dokument zmieniający umowę nr [...] w ten sposób, że niemal o 100% zwiększyła się powierzchnia przedmiot dzierżawy. Strona wskazała, że nie zawarła żadnego aneksu do ww. umowy nr [...] w odniesieniu do przedmiotu opodatkowania.

SKO, po rozpoznaniu odwołania Strony, zaskarżoną do tutejszego Sądu

ww. decyzją z dnia 18 grudnia 2015 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu SKO wskazało, że kwestią sporną w sprawie była powierzchnia gruntu dzierżawionego na podstawie umowy dzierżawy nr [...] z dnia 12 czerwca 2013 r. zaś innych punktów zaskarżonej decyzji Strona nie kwestionowała, zarzucając w odwołaniu, że organ podatkowy przyjął zawyżoną powierzchnię gruntów dzierżawionych na podstawie umowy nr [...]. Organ odwoławczy dokonał analizy treści umowy dzierżawy nr [...] i stwierdził, że określając przedmiot dzierżawy strony umowy określiły go na "około [...] ha" gruntu. Wyraz "około" oznaczał, że strony umowy wstępnie zgodziły się na określenie przybliżonej powierzchni gruntu. W dalszej części umowy, mianowicie w § 4, strony uzgodniły, w jakim trybie i w jakiej formie nastąpi sprecyzowanie rzeczywistej powierzchni gruntu oddanego Stronie w dzierżawę.

Następnie organ wskazał, że Strona jest równorzędną stroną umowy dzierżawy i podpisawszy ją zgodziła się na wszystkie jej postanowienia. Z akt sprawy wynikało, że zgodnie z umową, wydzierżawiająca czyli gmina zleciła geodecie wykonanie szczegółowej mapy z zakreślonymi granicami gruntu wykorzystywanego przez Stronę na podstawie umowy dzierżawy nr [...] . O czynnościach geodety Strona była informowana, a termin tych czynności został do niej dostosowany zaś Strona brała czynny udział w pracach geodety. Mapa sporządzona w wyniku tych prac stanowiła, zgodnie z § 4 umowy dzierżawy, załącznik nr 2 do umowy. Miało to ten skutek prawny, że mapa była integralną częścią umowy dzierżawy, którą Strona podpisała, przez co zgodziła się na wszystkie jej postanowienia, w tym - na załącznik precyzujący przedmiot dzierżawy. Organ wskazał, że jakiekolwiek inne mapy sporządzone na zlecenie Strony nie były objęte umową dzierżawy i nie miały wpływu na jej treść.

Reasumując organ odwoławczy, w świetle § 4 ww. umowy dzierżawy, uznał zarzuty i twierdzenia Strony sformułowane w odwołaniu za chybione. W ocenie organu odwoławczego, organ I instancji nie naruszył zasad postępowania podatkowego bowiem w sposób wyczerpujący zgromadził materiał dowodowy pozwalający na jednoznaczne rozstrzygnięcie w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości w oparciu o wiążącą umowę dzierżawy skonstruowaną zgodnie z wolą stron. Fakt nieuznawania treści tej umowy przez Stronę nie mógł mieć wpływu na sposób opodatkowania przedmiotu dzierżawy, kwestia ta bowiem nie nadawała się do rozpatrzenia przez organ administracyjny jakim jest organ odwoławczy lecz przez sąd powszechny posiadający kompetencje ingerowania w umowy cywilnoprawne.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w [...] Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej oraz o zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego wraz z opłatą skarbową uiszczoną od pełnomocnictwa, zaskarżonej decyzji zarzucając mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie:

– art. 122 w zw. z art. 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.; dalej: "O.p."), poprzez niepodjęcie działań zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w rezultacie czego organ II instancji nie ustalił prawidłowo stanu faktycznego sprawy, opierając się w całości na twierdzeniach organu I instancji, sprzecznych z całością zebranego w sprawie materiału dowodowego,

– art. 229 w zw. z art. 187 § 1 O.p., poprzez brak przeprowadzenia dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie,

w szczególności mapy spornego terenu sporządzonej przez uprawnionego geodetę K.S-O. w dniu 24 października 2013 r., pomimo złożenia przez Skarżącą wniosku w tym zakresie w odwołaniu od decyzji organu I instancji,

– art. 123 § 1 O.p., poprzez brak zapewnienia Skarżącej czynnego udziału w postępowaniu, w szczególności poprzez brak umożliwienia Skarżącej wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji;

– art. 199a § 1 O.p., poprzez ustalenie treści oświadczenia woli stron z pominięciem zgodnego zamiaru stron i celu czynności w momencie złożenia tego oświadczenia, uznanie, że Skarżąca w § 4 umowy złożyła blankietową zgodę na jednoznaczne określenie przez Gminę [...] powierzchni przedmiotu dzierżawy oraz ocenę treści oświadczenia woli stron jedynie przez pryzmat części § 4 umowy, z pominięciem § 2, § 4 w części odsyłającej do Załącznika nr 1, § 6 ust. 9, § 17 ust. 1 i Załącznika nr 1 do umowy.

Ponadto Skarżąca wniosła, o przeprowadzenie, na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") dowodów ze wskazanych w skardze dokumentów, tj. z:

a) umowy dzierżawy nr [...] z dnia 12 czerwca 2013 r., wraz z Załącznikiem nr 1;

b) mapy spornego terenu z dnia 24 października 2013 r., sporządzonej

przez uprawnionego geodetę K.S.-O , przekazanej organowi I instancji w dniu 12 listopada 2013 r., stanowiącej załącznik nr 3 do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach;

c) pisma Skarżącej skierowanego do organu I instancji w dniu 7 sierpnia 2013 r.;

d) wniosków Skarżącej o ustalenie warunków zabudowy z dni 13 lutego 2012 r. oraz 18 lipca 2013 r., wraz z załącznikami;

e) treści skargi kasacyjnej z dnia 18 listopada 2015 r., wywiedzionej od wyroku WSA w [...] z dnia 24 września 2015 r., sygn. akt I SA/Sz 687/15.

W uzasadnieniu zarzutów skargi Skarżąca podniosła, że mapa z dnia 5 września 2013 r., stanowiąca podstawę określenia przedmiotu opodatkowania w decyzji organu I instancji, opracowana została w okolicznościach budzących uzasadnione zastrzeżenia co do obiektywizmu organu. W czynnościach pomiarowych, będących podstawą sporządzenia tej mapy, brało udział 5 osób a uprawniony geodeta, dysponując mapą stanowiącą Załącznik nr 1 do umowy, miał za zadanie precyzyjnie wytyczyć granice w oparciu o ten Załącznik oraz słupki geodezyjne wytyczone uprzednio w terenie przez geodetę działającego na zlecenie Urzędu Miasta [...] . Wbrew temu arbitralnie i w sposób sprzeczny z umową, wyznaczono powierzchnię gruntu objętego umową dzierżawy nr [...] w wyniku czego zwiększono ustaloną umownie powierzchnię z [...] ha ([...]ha parkingu) do [...] ha ([...] ha parkingu).

Skarżąca podkreśliła, że z czynności pomiarowych nie sporządzono protokołu,

w którym Skarżąca mogłaby przekazać uwagi lub zastrzeżenia co do sposobu sporządzenia dokumentu, co uniemożliwiło prowadzenie postępowania w sposób rzetelny i obiektywny. Skarżąca nie opatrzyła podpisem mapy z dnia 5 września 2013 r. Zwróciła także uwagę, że na każdej innej stronie umowy znajduje się parafa Skarżącej oraz pieczęć Gminy [...] . Brak podpisów stron na mapie z dnia 5 września 2013 r. świadczy zaś o tym, iż dokument ten nie może być uznany za część zgodnego świadczenia woli stron. Wkrótce po tych zdarzeniach, ten sam uprawniony geodeta dokonał pomiaru wedle pierwotnych ustaleń stron umowy dzierżawy, tj. w oparciu o Załącznik nr 1 do umowy, i sporządził mapę z dnia 24 października 2013 r., dokumentującą prawidłowy przebieg granic dzierżawionego gruntu oraz jego powierzchnię ([...]ha parkingu). Mapa ta została złożona organowi I instancji w dniu 18 listopada 2013 r. jednak organ nie uwzględnił tej mapy przy dokonywaniu ustaleń wymiaru podatku.

Jednocześnie Skarżąca podkreśliła, że do umowy [...] nie został sporządzony jakikolwiek aneks, w myśl którego można byłoby przyjąć za przedmiot umowy działkę o powierzchni innej, niż "około [...] ha" zaś zapis § 17 umowy stanowił, że wszelkie zmiany umowy wymagały aneksu w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

Skarżąca podniosła także, iż organy obu instancji nie przeprowadziły pełnej analizy treści umowy dzierżawy [...] , przez co nie ustaliły w sposób prawidłowy zgodnej woli stron ujawnionej w chwili zawarcia umowy. Zwróciła uwagę, że zapis § 6 ust. 9 umowy, regulując uprawnienie Skarżącej do dysponowania przedmiotem dzierżawy na cele budowlane, odsyła wprost do treści Załącznika nr 1, określającego także przybliżone granice dzierżawionej działki - o powierzchni [...] ha. Zapis ten wprost wskazywał, iż strony, zawierając przedmiotową umowę, zgodnie traktowały jako przedmiot dzierżawy działkę oznaczoną w Załączniku nr 1.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.

Na rozprawie w dniu 23 czerwca 2016 r. Sąd postanowił dopuścić dowód z kart 22 akt postępowania sądowego, mapa – nr 1, tereny przeznaczone do dzierżawy, oddalając pozostałe wnioski dowodowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona.

W sprawie niesporne były podmiot opodatkowania, stawka podatku oraz przedmiot opodatkowania w części dotyczącej powierzchni działki nr [...] objętej umową dzierżawy nr [...] i część powierzchni działki nr [...] (do [...] ha) objętej umową dzierżawy nr [...] .

Sporna w rozpoznawanej sprawie była natomiast prawidłowość ustalenia przez organy podatkowe powierzchni gruntu stanowiącego przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości za 2013 r. części działki nr [...] objętej umową dzierżawy nr [...] (ponad [...] ha). Organy podatkowe do opodatkowania przyjęły bowiem wielkość powierzchni tej części działki nr [...] ustaloną przez geodetę w wyniku pomiarów dokonanych w trybie uzgodnionym przez strony ww. umowy w § 4 umowy zaś Skarżąca w odwołaniu i skardze do tutejszego Sądu zarzuciła, że powyższy pomiar dokonany został niezgodnie z zapisami umowy (załącznikiem nr 1) i wolą Skarżącej wynikającej z treści ww. umowy a ponadto w odniesieniu do tej umowy doszło do jednostronnej zmiany jej treści, wbrew zapisom § 17 umowy tj. bez zmiany w formie pisemnej.

Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a) ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 849 ze zm.; dalej: "u.p.o.l") podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące posiadaczami nieruchomości lub ich części albo obiektów budowlanych lub ich części, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie wynika z umowy zawartej z właścicielem, Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa lub z innego tytułu prawnego, z wyjątkiem posiadania przez osoby fizyczne lokali mieszkalnych niestanowiących odrębnych nieruchomości. A zatem podatek od nieruchomości obciąża m.in. posiadaczy nieruchomości lub ich części, stanowiących własność jednostki samorządu terytorialnego, jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie (Wydzierżawiający – Gmina Miasto [...] ) jeżeli posiadanie wynika z umowy zawartej z właścicielem (art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a u.p.o.l.) i uzależniony jest od podstawy opodatkowania, którą w przypadku gruntów jest ich powierzchnia (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l.), oraz wysokość stawek podatku, które ustala rada gminy.

Zgodnie z art. 122 O.p. mającym zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy zaś materiał dowody, zgodnie z art. 187 § 1 O.p., winien być zebrany i rozpatrzony przez ww. organy w sposób wyczerpujący. Zgodnie z brzmieniem art. 229 O.p. organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu, dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postepowania organowi, który wydał decyzje (I instancji). Ocena czy dana okoliczność została udowodniona jest dokonywana przez organy podatkowe zgodnie z dyspozycją art. 191 O.p., na podstawie całego zebranego materiału dowodowego. Zgodnie natomiast z art. 199a § 1 O.p., organ podatkowy dokonuje ustalenia treści czynności prawnej, uwzględnia zamiar stron i cel czynności, a nie tylko dosłowne brzmienie oświadczeń woli złożonych przez strony czynności.

Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w nieprawomocnym wyroku z dnia 24 września 2015 r. sygn. akt I SA/Sz 687/15, który zapadł w sprawie Skarżącej w odniesieniu do opodatkowania podatkiem od nieruchomości za 2014 r. nieruchomości objętych ww. umowami dzierżawy, i który jest podzielany przez Sąd w składzie orzekającym, nie budzi wątpliwości, że zgodnie z § 2 umowy dzierżawy nr [...] , strony tj. Skarżąca i gmina określiły przedmiot umowy o powierzchni podanej jedynie w przybliżonej wysokości równocześnie postanawiając w treści ww. umowy (§ 4) umowy, iż strony zgodnie ustalają, że precyzyjne ustalenie w terenie i na mapie granic oraz powierzchni przedmiotu dzierżawy zostanie dokonane, na podstawie Załącznika nr 1 przez geodetę działającego na zlecenie Wydzierżawiającej, na koszt Dzierżawcy, w terminie 14 dni od podpisania niniejszej umowy. Ustalona przez geodetę powierzchnia przedmiotu dzierżawy stanowi podstawę wyliczenia podatku od nieruchomości oraz czynszu dzierżawnego, do zapłaty których zobowiązany jest Dzierżawca. Mapa wraz z wyliczeniami wykonana przez geodetę stanowi integralną część niniejszej umowy jako Załącznik nr 2. A zatem w ocenie Sądu, w składzie rozpoznającym przedmiotową sprawę, Skarżąca działając jako Dzierżawca ustaliła zgodnie z Wydzierżawiającym, co wprost wynika z literalnego brzmienia § 4

ww. umowy, sposób określenia powierzchni oddanej jej w dzierżawę na podstawie umowy nr [...] części działki nr [...] , która to powierzchnia ustalona w sposób określony w § 4 umowy dzierżawy po jej zawarciu, stanowić miała podstawę zarówno wyliczenia czynszu dzierżawnego jak i podatku od nieruchomości – zaś Skarżąca zobowiązała się do zapłaty tak ustalonego czynszu dzierżawnego jak i podatku

od nieruchomości, co również istotne w rozpoznawanej sprawie, mapa sporządzona przez geodetę w trybie wynikającym z § 4 umowy dzierżawy, stanowi integralną cześć ww. umowy jako załącznik nr 2, a zatem jej pierwotne zapisy nie wymagały zmiany umowy w jakimkolwiek trybie.

Z powyższych okoliczności w ocenie Sądu, w sposób nie budzący wątpliwości wynika zatem, wbrew obecnym twierdzeniom Skarżącej, że w momencie podpisania ww. umowy dzierżawy strony tej umowy nie dokonały określenia powierzchni przedmiotu dzierżawy na powierzchnię [...] ha, co wprost wynika z brzmienia ww. umowy (§ 1 i § 4). To właśnie brak dookreślenia przedmiotu dzierżawy w chwili zawarcia umowy (zarówno w terenie jak i na mapie oraz, co do powierzchni) stał się podstawą zapisu zawartego w § 4 ww. umowy, na mocy którego strony umowy wyraziły jednocześnie zgodę na określenie tej powierzchni, jej granic i wyznaczenia w terenie już po zawarciu umowy przez uprawnionego geodetę w trybie określonym

w § 4 ww. umowy. Co istotne, strony ww. umowy określiły w § 4, iż geodeta powołany w trybie umownym dokona ustalenia w terenie i na mapie zarówno granic przedmiotu dzierżawy jak i jego powierzchni. Tym samym obecne twierdzenia Skarżącej jakoby uprawniony geodeta był zobowiązany do wyznaczenia w terenie i na mapie granic przedmiotu dzierżawy i jego powierzchni wyłącznie w sposób odpowiadający tym wartościom wynikającym z załącznika nr 1 do umowy nie znajduje uzasadnionych podstaw w świetle okoliczności faktycznych rozpoznawanej sprawy. Skoro bowiem strony umowy w treści załącznika nr 1 określiłyby w sposób precyzyjny przedmiot dzierżawy w terenie jak i na mapie oraz ustaliłyby w § 1 umowy bądź w treści załącznika nr 1 powierzchnię przedmiotu dzierżawy tym samym zbyteczne byłoby wprowadzenie przez strony umowy procedury zawartej w § 4 mającej na celu ustalenie w terenie i naniesienie wyników tych ustaleń na mapie oraz docelowo określenie na podstawie tych ustaleń powierzchni przedmiotu dzierżawy.

Ponadto skoro Skarżąca podpisała umowę (zawarła umowę), w której postanowiono o trybie i formie sprecyzowania rzeczywistej powierzchni gruntu oddanego Skarżącej w dzierżawę, ustalenia jego położenia w terenie i granic na mapie, to wbrew zapisom § 4 umowy w sytuacji określenia tej powierzchni, jej położenia i granic na mapie w sposób przewidziany, nie może obecnie powoływać się na zapisy umowy stanowiące o zmianie umowy, które dla swej ważności wymagają formy pisemnej pod rygorem nieważności jak i dane wynikające z załącznika nr 1 do umowy, który to załącznik (w świetle postanowień umowy dzierżawy) zawierał jedynie ogólne, orientacyjne wartości nie przesadzające o wynikach ustaleń ww. geodety. Czym innym jest zmiana umowy a wykonanie zapisów zawartej umowy.

Skarżąca niezadowolona z zawartej umowy może podejmować kroki doprowadzając do jej rozwiązania lub uchylenia się od skutków własnego oświadczenia nie może natomiast przez jej odmienną interpretację zmieniać warunków umowy, które jednoznacznie wynikają z jej treści. Wskazana przez Skarżąca, w załączniku do protokołu rozprawy z dnia 23 czerwca 2016 r. okoliczność oddalenia, na mocy wyroku Sądu Rejonowego [...] z dnia 7 czerwca 2016 r. w sprawie o sygn. akt V [...] powództwa Wydzierżawiającego przeciwko Skarżącej o zapłatę czynszu dzierżawy za powierzchnię ponad [...] ha (powierzchnia niekwestionowana przez Skarżącą), nie mogła stanowić podstawy uchylenia zaskarżonej decyzji przez Sąd rozpoznający przedmiotową sprawę, albowiem wynika one jedynie z twierdzeń Skarżącej, co uniemożliwiło sądowi ustalenie jakichkolwiek okoliczności z tym związanych, w tym w szczególności faktu wydania ww. wyroku, przedmiotu i motywów zapadłego rozstrzygnięcia jak i jego prawomocności.

Mając na uwadze powyżej wskazane okoliczności Sąd uznał, że zarzuty skargi w zakresie naruszenia art. art. 122 w zw. z art. 187 § 1 O.p., art. art. 229 w zw. z art. 187 § 1 O.p. oraz art. art. 199a § 1 O.p. okazały się bezzasadne. Organy podatkowe, w ocenie Sądu, dokonały wszechstronnego zbadania sprawy tak pod względem faktycznym jak i prawnym w celu ustalenia stanu rzeczywistego sprawy (art. 122 O.p.), dokonały zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego (art. 187 O.p.) a następnie w sposób prawidłowy dokonały swobodnej jego oceny (art. 191 O.p.). Okoliczność nieuwzględnienia wniosku dowodowego Skarżącej w zakresie przeprowadzenia dowodu z mapy spornego terenu sporządzonej w dniu 24 października 2013 r. nie mogła mieć wpływu na rozstrzygnięcie rozpoznawanej sprawy skoro mapa ta została sporządzona przez geodetę działającego na zlecenie Skarżącej (wbrew zgodnym ustaleniom stron ww. umowy w sposób jednoznaczny wynikającym z jej treści), już po ustaleniu w trybie umownym położenia w terenie, wyznaczenia granic na mapie i określenia na tej podstawie powierzchni przedmiotu dzierżawy. Prawidłowo zatem organy podatkowe za podstawę rozstrzygnięcia przyjęły dane wynikające z wykonania ustaleń umownych uznając, że bez znaczenia dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy pozostają jednostronne, niezgodne z zapisami ww. umowy ustalenia dokonane przez Skarżąca w tym zakresie.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. art. 123 § 1 O.p., poprzez brak zapewnienie Skarżącej czynnego udziału w postępowaniu, w szczególności poprzez brak umożliwienia Skarżącej wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji, Sąd uznał ten zarzut za zasadny, jak bowiem wynika z ww. przepisu organy podatkowe są zobowiązane zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych zadań. A zatem Sąd uznał, wbrew twierdzeniu organu II instancji, iż obowiązek w powyższym zakresie ciążył na organie odwoławczym zaś organ ten ww. obowiązku nie wykonał. Biorąc jednak pod uwagę okoliczność, iż w postępowaniu odwoławczym nie zostały zgromadzone żadne dodatkowe dowody i materiały, Sąd uznał, iż naruszenie przepisów postępowania w tym zakresie, choć niewątpliwie istniejące, nie miało wpływu na prawidłowość podjętego rozstrzygnięcia w zakresie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2013 r., a tym samym zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. nie mogło stanowić podstawy uchylenia zaskarżonej decyzji przez Sąd.

Reasumując w rozpatrywanej sprawie Sąd nie dopatrzył się wskazanych w skardze naruszeń prawa przez organy podatkowe, dających podstawę do uchylenia, czy stwierdzenia nieważności w całości lub w części zaskarżonej decyzji. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja wbrew wywodom skargi odpowiada prawu i zawiera wskazanie co do ustalonego stanu faktycznego w tym co do przyjętej powierzchni przyjętej do opodatkowania tak w decyzji organu I instancji jak i w decyzji odwoławczej, zapisów zawartej przez skarżącą umowy [...] . Fakt niezadowolenia ze skutków zawartej umowy nie prowadzi automatycznie do jej nieważności.

Na rozprawie w dniu 23 czerwca 2016 r. Sąd, na podstawie art. 106 § 3 P.p.s.a., postanowił dopuścić dowód z załączonego do skargi dokumentu w postaci załącznika nr 1 do umowy dzierżawy nr [...] obejmującego mapę terenów przeznaczonych do dzierżawy zaś w pozostałym zakresie wnioski dowodowe Skarżącej oddalić. Sąd uznał bowiem, że w świetle ww. okoliczności, załączone przez Skarżącą dokumenty, tj. skarga kasacyjna od wyroku WSA w Szczecinie o sygn. akt I SA/Sz 687/15 z dnia 24 września 2015 r., wnioski Skarżącej o ustalenie warunków zabudowy z 13 lutego 2012 r. i 18 lipca 2013 r., pisma Skarżącej do organu I instancji z 7 sierpnia 2013 r., sporządzonej jednostronnie przez Skarżącą mapy spornego terenu z 24 października 2013 r. nie były dokumentami niezbędnymi do dokonania kontroli zaskarżonej decyzji przez Sąd. Ponadto w aktach sprawy znajdowała się umowa dzierżawy nr [...] w spornej części.

Mając powyższe na uwadze, uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a zarzuty skargi są niezasadne, Sąd - na podstawie przepisu art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.