Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1727/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-02-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maria Tarnowska, Sędziowie sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant st. ref. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2017 r. sprawy ze skargi J. F.i G. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego oddala skargę


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczął z urzędu postępowanie administracyjne, w przedmiocie prawidłowości realizacji budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zlokalizowanego na działce nr [...] w P., ul. [...]. Przeprowadził czynności kontrolne i ustalił, że na terenie działki nr [...] w P. M. i M. S. zrealizowali budynek mieszkalny w oparciu o decyzję Starosty [...] z dnia [...] -05-2012r., Nr [...]. Zgodnie z zatwierdzonym w/w decyzją projektem budowlanym teren od strony północnej wskazanej działki zaprojektowano jako częściowo utwardzony (część przylegająca do garażu). Część działki (w pasie ok. 2,5m) od strony działki nr [...] zaprojektowano jako teren nieutwardzony. Jak ustalił organ powiatowy w trakcie realizacji inwestycji cała część działki od strony północnej została utwardzona. Ustalił również, że budynek mieszkalny jednorodzinny ha działce nr [...] w P. jest realizowany zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. Wykonanie utwardzenia terenu działki budowlanej na większym obszarze niż wskazano w projekcie zagospodarowania terenu, zdaniem organu, nie może być podstawą do prowadzenia postępowania w sprawie dokonania istotnych odstępstw, gdyż roboty związane z wykonaniem utwardzenia powierzchni gruntu na działkach budowlanych nie wymagają uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, zgodnie z treścią art. 29 ust. 2 pkt 5 ustawy Prawo budowlane z 1994 r.. Zdaniem organu, pomimo bezspornego faktu, że przedmiotowe odstępstwo dotyczy zakresu objętego projektem zagospodarowania terenu, nie można traktować go jako odstępstwo istotne. W przedmiotowym bowiem przypadku zmiana dotyczy zakresu inwestycji, która ze względu na jej charakter nie musi być realizowana na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, lecz wystarczające jest jej zgłoszenie organowi architektoniczno-budowlanemu.

Z uwagi na powyższe, zdaniem organu I instancji, postępowanie w sprawie prawidłowości realizacji budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zlokalizowanego na działce nr [...] w P., ul. [...] jest bezprzedmiotowe, dlatego należało wydać decyzję o umorzeniu postępowania z dnia [...] -10-2014r., nr [...], znak: [...] w oparciu o art. 105 k.p.a.

Decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie prawidłowości realizacji budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] w P. przy ul. [...] została zaskarżona przez J. F. i G.B.

Organ odwoławczy odwołania te rozpoznał odrębnie.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2016 r, Nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpoznał odwołanie J. F. i na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 oraz art. 158 § 1 w zw. z art. 17 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267). zwanej dalej k.p.a. umorzył postępowanie odwoławcze zainicjowane odwołaniem J. F..

Po rozpatrzeniu odwołania G. B. od w/w decyzji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] października 2014 r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odrębnym postępowaniu odwoławczym, decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uzasadniając swoje rozstrzygnięcie o umorzeniu postępowania odwoławczego wszczętego przez J. F. wskazał , że z odpisu księgi wieczystej prowadzonej dla działki o nr [...] w P. wynika, że jedynym właścicielem tej nieruchomości jest G. B.. Skarżący J. F. i G. F. z tytułu prawnego do działki o nr [...] przy ul. [...] w P. wiązali interes prawny w niniejszej sprawie.

Zdaniem organu odwoławczego J.F. nie mógł skutecznie żądać czynności organu nadzoru budowlanego ponieważ nie legitymował się interesem prawnym. Bezpośrednie zainteresowanie rozstrzygnięciem przedmiotowej sprawy przez J. F. świadczy jedynie o jego interesie faktycznym, który nie jest przesłanką do uznania go za stronę postępowania przed organem, stąd skarżący we własnym imieniu nie może skutecznie wnieść odwołania.

Skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o umorzeniu postępowania wywołanego odwołaniem J. F. wnieśli J. F. i G. B.. Zdaniem Skarżących organ odwoławczy bezpodstawnie twierdzi, że nie przysługiwał im przymiot strony, skoro to ich bezpośrednio dotyczy postępowanie właściciela sąsiedniej posesji i to oni spowodowali wszczęcie postępowania. Nadmieniają, że w trakcie uprzednio prowadzonego postępowania przez organy nadzoru budowlanego włączały nas faktycznie i prawnie do prowadzonego postępowania, doręczając decyzje, postanowienia i inne tytuły prawne, w których informowały o drodze odwoławczej oraz żądając wielu zbędnych dokumentów w celu wydłużenia czasu procedury, nie wykorzystując ich następnie ani też nie odnosząc się do nich. W dalszej części skargi Skarżący odnieśli się do postępowania dowodowego z powołaniem się na przepisy prawa unijnego oraz przepisy Prawa budowlanego.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1066 j.t.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Na wstępie należy wyjaśnić, że Sąd w niniejszej sprawie kontroluje zaskarżoną decyzję w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego wywołanego odwołanie J. F.. Organ odwoławczy uznał, że J. F. nie mógł skutecznie żądać czynności organu nadzoru budowlanego ponieważ nie legitymował się interesem prawnym. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał , że z odpisu księgi wieczystej prowadzonej dla działki o nr [...] w P. wynika, że jedynym właścicielem tej nieruchomości jest G. B.. Skarżący J. F. i G. F. z tytułu prawnego do działki o nr [...] przy ul. [...] w P. wiązali interes prawny w niniejszej sprawie. W tej sytuacji uznał, że w tej sprawie podmiotem legitymującym się interesem prawnym i jednocześnie uprawnieniem do złożenia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] -10-2014., nr [...] była bez wątpienia G. B. zatem rozpoznał odwołanie G. B. orzekając o uchyleniu zaskarżonej decyzji organu I instancji i umorzeniu postępowania odwoławczego z odwołania J. F..

Sąd w niniejszym postepowaniu kontrolując zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2016 r, Nr [...] może jedynie ocenić pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego z uwagi na brak interesu prawnego J.F..

Niewątpliwie stwierdzenie przez organ odwoławczy, że wnoszący odwołanie J. F. nie jest stroną postępowania w rozumieniu art. 28 K.p.a. następuje w drodze umorzenia postępowania odwoławczego. Umorzenie postępowania odwoławczego należałoby uznać za wadliwe tylko wtedy gdyby J. F. wykazał swój interes prawny wywodzony z przepisów prawa materialnego, nie zaś ogólnego stwierdzenie, iż określona decyzja odnosi się do sfery uprawnień określonego podmiotu. Jak powszechnie przyjmuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych pojęcie strony, jakim posługuje się art. 28 k.p.a., może być wyprowadzone tylko z przepisów prawa materialnego, czyli normy prawnej, która stanowi podstawę ustalenia uprawnienia lub obowiązku (wyrok NSA z dnia 26 lipca 2013 r., sygn. II OSK 716/12 ) Mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym znaczy to samo, co ustalić przepis prawa powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby.

Skoro w niniejszej sprawie podmiotem legitymującym się interesem prawnym i jednocześnie uprawnieniem do złożenia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] -10-2014., nr [...] była bez wątpienia G.B. a J. F. poza interesem faktycznym nie wykazał interesu prawnego (interesu wywodzonego z przepisów prawa materialnego) zatem organ odwoławczy prawidłowo rozpoznał odwołanie G. B. i prawidłowo umorzył postępowanie odwoławcze z odwołania J. F..

Nie można zatem, w tych okolicznościach rozpoznawanej sprawy, uznać by [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w sposób niewłaściwy zastosował w niniejszej sprawie konstrukcję prawną z art. 138 1 pkt 3 k.p.a. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona.

Z powyższych względów, Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) orzekł jak w sentencji wyroku.