Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 2836/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2005-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Skwierzyńska Sędziowie NSA Jerzy Małecki(spr) as.sąd. WSA Karol Pawlicki Protokolant st.sekr.sąd. Alicja Ajnbacher po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2005 r. sprawy ze skargi spółki "A" sp. z o.o. w O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień [...]r. o d d a l a s k a r g ę /-/K.Pawlicki /-/M.Skwierzyńska /-/J.Małecki


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej decyzją nr [...] z dnia [...]r. utrzymał w mocy decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...]r., Nr [...] w sprawie odmowy zwrotu spółce z o.o. "A" z M. zwrotu wpłaconego podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień [...]r. w kwocie [...]zł.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnia, iż "A" spółka z o.o. posiadająca status zakładu pracy chronionej - w dniu [...]r. złożyła deklarację VAT-7 za miesiąc kwiecień tego roku wraz z wnioskiem o zwrot wpłaconej kwoty podatku. W wyniku czynności sprawdzających ustalono, iż spółka deklarowaną kwotę VAT wpłaciła na konto bankowe urzędu skarbowego w dniu [...]r., czyli z uchybieniem terminu do złożenia deklaracji wynikającego z art. 26 w związku z art. 10 ust. 1 ustawy VAT. Z zebranego zatem materiału dowodowego wynika, iż spółka "A" nie dopełniła warunku nałożonego w art. 14a ust.6 pkt.1 ustawy VAT. Organ zauważa ponadto, że zasada zawarta w art. 14a ust.7a pkt 1 ustawy VAT nie ma w niniejszej sprawie zastosowania. Odnosi się ona bowiem do stwierdzonych przez organ podatkowy (kontroli skarbowej) zaległości stanowiących dochód państwa, lecz nie dotyczy wpłaconego podatku od towarów i usług po terminie za który jest składana deklaracja. Spółka nie posiadała w dniu złożenia wniosku zaległości.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego - spółka "A" wniosła o uchylenie powyższej decyzji. Zarzuca powyższej decyzji, iż skupia się ona na art. 14a ust.6 pkt.1 ustawy VAT, nie uwzględniając natomiast zmian jakie przyniosła ze sobą nowelizacja ustawy w postaci art. 14a ust.7a.

Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko w sprawie.

W dodatkowym piśmie procesowym z dnia [...]r. strona skarżąca m.in. podnosi, że w jej ocenie nie dokonanie wpłaty podatku należnego w ustawowym terminie nie pozbawia podatnika prawa do zwrotu zadeklarowanego podatku należnego. Podatnik traci tylko uprawnienie do zwrotu w terminie od 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, za który jest składana deklaracja. Odmienna interpretacja tego przepisu byłaby niezgodna z zasadami wykładni gramatycznej oraz celowościowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, po zapoznaniu się ze stanem faktycznym i prawnym sprawy, zważył co następuje:

Zgodnie z postanowieniami art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) - sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie sądowe nie zostało przed tym terminem zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

W postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji obowiązuje zasada oficjalności, mająca tetyczne umocowanie i określone granice w postanowieniach art. 134 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z powyższą zasadą oficjalności, sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej argumentacją prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia pod uwagę wszelkich naruszeń prawa przez organy administracji podatkowej, a związanych z odmową zwrotu spółce z o.o. "A" z M., posiadającej status zakładu pracy chronionej, zwrotu wpłaconego podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień [...]r. w kwocie [...]zł z uwagi na wpłacenie zadeklarowanej kwoty po ustawowym terminie, tj., w dniu 28.05.[...]r. Granice rozpoznania powyższej skargi przez sąd administracyjny są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów podatkowych w zakresie wyznaczonym decyzjami, z drugiej natomiast strony przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącej .

Skarga nie jest zasadna. Z niekwestionowanego stanu faktycznego wynika, iż skarżący zakład pracy chronionej w dniu 25 maja[...]r. nie wpłacił na konto organu podatkowego deklarowanej w deklaracji VAT-7 kwoty podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień [...]r., że spółka "A" deklarowaną kwotę VAT wpłaciła na konto bankowe Urzędu Skarbowego dopiero w dniu 28 maja [...]r., czyli z uchybieniem terminu do złożenia deklaracji wynikającego z art. 26 w związku z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm.). Zgodnie z brzmieniem art. 14a ust.1 w związku z ust.6 ustawy VAT - dokonanie przez urząd skarbowy zwrotu wpłaconej kwoty podatku od towarów i usług - możliwe jest m.in. pod warunkiem dokonania przez podatnika w terminie ustawowym wpłaty kwoty podatku wynikającej ze złożonej za ten miesiąc deklaracji podatkowej dla podatku od towarów i usług. Biorąc pod uwagę wyjątkowy charakter art. 14a ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, stanowiący odstępstwo od konstytucyjnej zasady powszechności opodatkowania, zdaniem Sądu nie budzi wątpliwości, że przepis ten musi być ściśle interpretowany. Oznacza to, że zakład pracy chronionej lub zakład aktywności zawodowej ubiegający się o częściowy lub całkowity zwrot wpłaconej kwoty podatku, nie tylko nie może znajdować się w sytuacji określonej w ust.7 art. 14a ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, ale także musi spełniać warunki, o których mowa w ust. 5 i 6 tego przepisu. Ze sposobu sformułowania ustępu 6 art. 14a ustawy VAT wynika, iż ustawodawca nie dopuszcza możliwości skorzystania z przywileju określonego w tym artykule przez podatnika, który nie wpłacił zadeklarowanej kwoty zobowiązania w pełnej wysokości. Dokonana z dniem 1 października 2002 r. nowelizacja art. 14a ustawy VAT (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1272) poprzez dodanie ust. 7a nie ma w niniejszej sprawie zastosowania

Powyższe stanowisko składu orzekającego znajduje swoje potwierdzenie w utrwalonej dotychczasowej linii orzeczniczej (por. np. wyrok NSA z dnia 23.04.2003 r., sygn. akt III S.A. 3215/00, Przegląd Podatkowy 2003, nr 1, s. 63; wyrok NSA z dnia 28.06.2004 r., sygn. akt FSK 227/04, ONSA i WSA 2005, Nr 1, poz. 20; wyrok WSA w Warszawie z dnia 26.10.2004 r., sygn. akt III SA 2928/03, Lex nr 133470).

Z tych zatem powodów, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji wyroku.

/-/K.Pawlicki /-/M.Skwierzyńska /-/J.Małecki

LF