Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SO/Kr 27/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: oddalono wniosek o wymierzenie grzywny
Powołane przepisy: article: Art. 54 par. 1, 2, 55 par. 1, 154 par. 6, 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. O. w przedmiocie wymierzenia grzywny Rektorowi Politechniki z tytułu niewykonania obowiązku przekazania całości akt administracyjnych sprawy zakończonej decyzją tego organu z dnia 05 września 2011r. nr [...] postanawia wniosek oddalić


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 04 października 2012r. skarżący W. O. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o wymierzenie grzywny Rektorowi Politechniki z tytułu niewykonania obowiązku przekazania całości akt administracyjnych sprawy zakończonej decyzją tego organu z dnia 05 września 2011r, nr [...], na którą została złożona skarga do tut. Sądu z dnia 06 października 2011r. , zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Kr 1401/11.

W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł , że organ drugiej instancji przesłał do tut. Sądu wyłącznie " skargę , odpowiedź na skargę oraz pojedyncze dokumenty z akt administracyjnych , z czego większość w postaci kserokopii".

Braki w przesłanych aktach zostały wytknięte ww. organowi pismem z dnia 12 czerwca 2012r , co skutkowało przesłaniem do Sądu kolejnych dokumentów.

Skarżący zarzucił , że Rektor Politechniki przekazał jedynie część akt postępowania administracyjnego poprzez przesłanie pojedynczych dokumentów, często nie będących oryginałami tych dokumentów , a jedynie ich kserokopiami.

W ocenie skarżącego, Rektor Politechniki nie wykonał obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012.270 ) , gdyż obowiązku przesłania akt sprawy organ nie może traktować wybiórczo poprzez przesłanie tylko niektórych dokumentów znajdujących się z tych aktach, bowiem sądowej kontroli podlega całość akt.

W sprawie będącej przedmiotem skargi prowadzonej pod sygn. akt III SA/Kr 1401/11 Sąd dwukrotnie odraczał rozprawy , a taka praktyka – w ocenie skarżącego –" skutecznie tamuje możliwość rozpoznania sprawy przez Sąd i możliwość realizacji przez Mocodawcę prawa do rozpatrzenia sprawy sądowoadministracyjnej bez nieuzasadnionej zwłoki...".

Wskazane okoliczności , zdaniem skarżącego , uzasadniają zastosowanie w stosunku do Rektora Politechniki środka dyscyplinującego w postaci nałożenia grzywny , o której mowa w art. 55 § 1 ww. ustawy.

Organ pomimo upływu 10 miesięcy , od dnia w którym obowiązek przesłania akt powinien być wykonany, nie przesłał pełnych akt sprawy , co uzasadnia nałożenie na ten organ grzywny w maksymalnej wysokości wskazanej w art.154 § 6 ww. ustawy .

W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny , Rektor Politechniki wniósł o jego oddalenie .

Organ wyjaśnił , że przedmiotem skargi była decyzja Rektora Politechniki z dnia 05 września 2011r. znak : [...], którą utrzymano w mocy decyzję o odmowie przyjęcia skarżącego na pierwszy rok studiów pierwszego stopnia. Przedmiotową skargę i odpowiedź na tę skargę wraz z dokumentami , na podstawie których zaskarżona decyzja została podjęta zostały przesłane do Sądu .

Rektor Politechniki podniósł, że zgodnie z art.169 ust.14 ustawy z dnia 27 lipca 2005r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U.2012.572) , podstawą odwołania w przypadkach , o których mowa w ust.12 i 13, może być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia , określonego zgodnie z ust.2.

Warunki i tryb rekrutacji określa uchwała senatu , która została przesłana do Sądu wraz ze skargą .

Zdaniem organu , zaskarżona decyzja o odmowie przyjęcia na studia powinna być oceniana przez Sąd na podstawie jej zgodności z uchwałą senatu.

Wnosząc o oddalenie skargi organ stwierdził , że do Sądu zostały przesłane wszystkie dokumenty znajdujące się w aktach sprawy , na podstawie których została podjęta zaskarżona decyzja i dodał , że o tym , jakie dokumenty powinny być gromadzone w aktach sprawy decydują organy uczelni. W tym zakresie nie obowiązują żadne akty prawne , a zatem nie mogło dojść do naruszenia obowiązku , którego przepisy prawa nie określają.

Skarżący zarzucił organowi , że w aktach sprawy brak jest wniosku o przyjęcie na studia , pracy rysunkowej podlegającej ocenie w toku postępowania egzaminacyjnego , protokołów egzaminacyjnych i arkuszy egzaminacyjnych z drugiego dnia egzaminu.

Odpowiadając na powyższe zarzuty organ podniósł , że wniosek o przyjęcie na studia znajduje się w aktach studenta studiów niestacjonarnych , na które został przyjęty po odmowie przyjęcia na studia stacjonarne.

Odnośnie pracy rysunkowej organ wyjaśnił , że znajdują się one w aktach komisji egzaminacyjnej i nie podlegają zaskarżeniu , dlatego nie zostały przesłane do Sądu.

Ocena prac nie podlega ponownej ocenie w toku postępowania odwoławczego.

W kwestii arkuszy egzaminacyjnych organ z kolei wyjaśnił , że w trakcie postępowania rekrutacyjnego nie są sporządzane arkusze egzaminacyjne, natomiast ocena prac kandydata dokonywana jest w protokole sporządzanym przez wydziałową komisje rekrutacyjną , a dokumenty te zostały przesłane do Sądu wraz z aktami sprawy.

Reasumując organ stwierdził , że kontrola decyzji organów uczelni dotyczy jedynie zgodności z prawem postępowania decyzyjnego organów i nie można do tych organów stosować tych samych zasad co do organów administracyjnych , gdyż zgodnie z art.207 ww. ustawy , do decyzji organów uczelni przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2002.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . Oznacza to , że kontrola sądowoadministracyjna ogranicza się do zbadania , czy organy nie naruszyły swoim postępowaniem przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy , lub- jak w niniejszej sprawie - uzasadniałyby uwzględnienie skargi.

Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności , Wojewódzki Sąd Administracyjny, po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie w toku administracyjnego postępowania instancyjnego okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych , nie znalazł podstaw do uznania zasadności wniosku.

W rozpatrywanej sprawie przedmiotem wniosku skarżącego było wymierzenie grzywny Rektorowi Politechniki z tytułu niewykonania obowiązku przekazania całości akt administracyjnych tut. Sądowi w związku z jego skargą na decyzję tego organu z dnia 05 września 2011r. , nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na pierwszy rok studiów pierwszego stopnia w systemie stacjonarnym na kierunku [...] w roku akademickim 2011/2012.

W związku z powyższym , należy stwierdzić , że zgodnie z art.54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.2012.270) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu , którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ ten , przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia ( art.54 § 2 ww. ustawy).

Stosownie do art. 55 § 1 ww. ustawy , w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 , sąd na wniosek skarżącego , może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art.154 § 6 ustawy. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Wskazany przepis art. 55 § 1 ww. ustawy zawiera regulację zmierzającą do dyscyplinowania organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 ustawy i ma charakter represyjny. Wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu w terminie , bez względu na przyczyny, które spowodowały zwłokę w zaniechaniu tego obowiązku. Przyczyny te mogą zostać uwzględnione przez sąd wyłącznie dla potrzeb ustalenia wysokości nakładanej na organ grzywny.

Użyte w art.55 § 1 ustawy sformułowanie " sąd ( ...) może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny wskazuje , że podejmując rozstrzygnięcie w tym zakresie sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy .

Podnieść również należy , że organ uchybi swoim obowiązkom zarówno w przypadku , gdy nie wykona wskazanego wyżej obowiązku i nie prześle skargi wraz z aktami administracyjnymi , lub gdy wykona ten obowiązek po określonym terminie , jak również w przypadku, gdy ograniczy się jedynie do wykonania niektórych z tych czynności.

W rozpatrywanej sprawie okolicznością nie sporną jest , że organ wykonał ciążący na nim obowiązek przesłania skargi wraz z aktami administracyjnymi w przepisanym terminie , jednak w ocenie skarżącego przesłane akta były niekompletne.

Odnosząc się do zarzutów skarżącego w kwestii niekompletności przesłanych akt administracyjnych , Sąd podzielił stanowisko Rektora Politechniki, że obowiązek wynikający z przytoczonego wyżej art. 54 § 1 ww. ustawy ograniczony jest zakresem złożonej skargi. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi była decyzja utrzymująca w mocy decyzję o odmowie przyjęcia skarżącego na pierwszy rok studiów pierwszego stopnia i kontrola sądu administracyjnego w tej sprawie ograniczona była z jednej strony art.207 ww. ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, zgodnie z którym przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio , jak również art.169 tej ustawy , który stanowi , że " podstawą odwołania w przypadkach , o których mowa w art.12 i 13 może być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia , określonych zgodnie z ust.2" .

W związku z powyższym należy stwierdzić , że co do zasady należy zgodzić się z Rektorem Politechniki, że skoro warunki i tryb rekrutacji określa uchwała senatu , to ten dokument należało przesłać z aktami sprawy skarżącego oraz jego skargą do sądu , bowiem zaskarżona decyzja powinna być poddana kontroli pod kątem jej zgodności z uchwałą senatu.

Zarzut skarżącego co do braku wniosku skarżącego o przyjęcie na studia , jako uzasadniający wymierzenie organowi grzywny , nie mógł odnieść zamierzonego skutku , gdyż w toku postępowania administracyjnego przed organami uczelni , ani w postępowaniu sądowoadministracyjnym fakt ubiegania się na konkretny kierunek studiów nie był kwestionowany. Okoliczność ta w sprawie była bezsporna , a zatem dokument ten nie miał wpływu na wynik sprawy.

Niezależnie od powyższego ,Sąd uwzględnił wyjaśnienia organu , że sporny dokument został przesunięty do akt skarżącego na studia niestacjonarne , na które został przyjęty po odmowie przyjęcia go na studia stacjonarne.

Sąd również podzielił stanowisko Rektora Politechniki co do braku obowiązku przesłania prac rysunkowych wykonanych przez skarżącego w trakcie egzaminu wstępnego , gdyż prace te nie mogły podlegać kontroli tut. Sądu.

Zgodnie z § 4 pkt.5 Regulaminu egzaminu wstępnego obowiązującego w dacie zdawania egzaminu przez skarżącego, decyzje Komisji egzaminacyjnej dotyczące ocen z egzaminu wstępnego są ostateczne i ani organ odwoławczy , ani sąd administracyjny nie byli uprawnieni do dokonywania ponownej ich oceny.

Konsekwencją powyższych ustaleń jest stwierdzenie , że Rektor Politechniki nie miał obowiązku przesyłania egzaminacyjnych prac rysunkowych wraz ze skargą do tut. Sądu.

Ostatni zarzut wniosku dotyczył braku arkuszy egzaminacyjnych , jednak po uwzględnieniu wyjaśnień organu , że dokumentów takich nie sporządza się , natomiast ocena prac kandydatów dokonywana jest w protokole sporządzonym przez wydziałową komisję rekrutacyjną, który został przesłany do Sądu wraz z aktami sprawy , należy stwierdzić , że i w tym zakresie podniesiony zarzut nie mógł odnieść zamierzonego skutku.

Końcowo należy nadmienić , że zgłaszanie w toku postępowania sądowego kolejnych zarzutów i wniosków o uzupełnienie akt sprawy , a w konsekwencji odraczanie rozprawy z tych powodów nie może skutkować nałożeniem grzywny w trybie art. 55 § 1 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi .

Okoliczności rozpatrywanej sprawy , w ocenie Sądu , nie uzasadniają wniosku skarżącego , dlatego na podstawie art. 151 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec ja w sentencji.