Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 900/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 28 września 2007 r., sygn. akt II SAB/Lu 26/07 o przyznaniu prawa pomocy w sprawie ze skargi M. W. na bezczynność Wójta Gminy N. w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

M. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy N. w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej, wnosząc jednocześnie o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata .

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2007 r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi.

Na postanowienie to M. W. wniósł zażalenie, które Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 czerwca 2007 r., sygn. akt IOZ 449/07, oddalił.

W dniach 5 sierpnia 2007 r. i 3 września 2007 r. skarżący ponownie wnosił o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmawiał uwzględnienia tych wniosków z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi.

Po rozpoznaniu kolejnego wniosku skarżącego z dnia 17 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił mu przyznania prawa pomocy.

Sąd pierwszej instancji wskazał, że w/w wniosek należy potraktować jako wniosek o zmianę lub uchylenie postanowienia z dnia 9 sierpnia 2007 r. Stosownie bowiem do art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowienie niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, choćby były zaskarżone a nawet prawomocne.

Sąd pierwszej instancji stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie sytuacja faktyczna i prawna skarżącego nie zmieniła się od czasu złożenia przez niego poprzednich wniosków o przyznanie prawa pomocy. Sąd podtrzymał stanowisko, że skarga jest oczywiście bezzasadna, a tym samym, stosownie do art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżącemu nie przysługuje prawo pomocy.

M. W. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego zmianę lub uchylenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Jak przyjęto w judykaturze, po wydaniu postanowienia niekończącego postępowania w sprawie zgłoszony ponownie wniosek dotyczący tej samej kwestii, podlega rozpoznaniu, jednak w razie niestwierdzenia zmiany okoliczności - podlega oddaleniu.

Mając powyższe na względzie, uznać należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2007 r., przyjmując bezzasadność skargi M. W., na podstawie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odmówił przyznania mu prawa pomocy. Trafność tego rozstrzygnięcia została potwierdzona przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 czerwca 2007 r. , sygn. akt IOZ 449/07.

Kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie mógł zostać uwzględniony z uwagi na to, że w sprawie nie doszło do zmiany jakichkolwiek okoliczności, które miałyby wpływ na jego uwzględnienie.

Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że nie zaistniały przesłanki, które uzasadniałyby zmianę wcześniej wydanego postanowienia w przedmiocie odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy. Tym samym należy uznać, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.