Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 810/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 119, 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Małgorzata Łoboz SNSA Joanna Tuszyńska SWSA Agnieszka Nawara-Dubiel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. [...] w K. na postanowienie Wojewody z dnia 25 maja 2021 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta K. decyzją nr [...] z 20 maja 2014 r., znak: [...], udzielił pozwolenia na budowę na rzecz Z. K. oraz G. D., dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "Budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową, garażem podziemnym wraz z instalacjami wewnętrznymi: wod.-kan., co., kan. opadową, gazową, wentylacji mechanicznej, elektryczną z oświetleniem terenu na dz. nr [...], [...], [...], [...] obr. [...] przy [...] w K. oraz budowa zjazdów z działki drogowej nr [...] obr. [...]) oraz z działki drogowej nr [...] obr [...]) oraz rozbiórka istniejącego budynku na dz. nr [...] i [...] obr. [...] przy ul. [...] i ul. [...] w K.".

Decyzja ta została przeniesiona na rzecz K. R., a następnie na rzecz Firma A

Od powyższej decyzji z 20 maja 2014 r. odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wnieśli: G. J. pismem z 2 marca 2017 r. (data wpływu do Kancelarii Prezydenta Miasta K. 7 marzec 2017 r.), M. S. pismem z 7 marca 2017 r. (data wpływu 9 marzec 2017 r.), M. L. pismem z 8 marca 2017 r. (data wpływu jw.), P. R. pismem z 20 marca 2017 r. (data wpływu 22 marzec 2017 r.), E. i W. M. pismem z 21 marca 2017 r. (data wpływu jw.), B. S. pismem z 22 marca 2017 r. (data wpływu 5 kwietnia 2017 r.), Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości przy ul. [...] w K. pismem z 24 marca 2017 r. (data wpływu jw.). Wszyscy wnioskodawcy jako uzasadnienie swojego żądania podali cyt.: jednocześnie z uwagi na brak skutecznego doręczenia poprzednikowi prawnemu decyzji, wnoszę o przywrócenie terminu do złożenia odwołania.

Wojewoda postanowieniem z 28 lipca 2017 r., znak: [...] orzekł o odmowie przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia odwołania.

Ze względu na ww. postanowienie wydano również postanowienie na podstawie art. 134 k.p.a. z 31 lipca 2017 r., znak: [...], orzekając o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania i pozostawieniu bez rozpoznania, które wyrokiem z 31 stycznia 2018 r. sygn. akt II SA/Kr 1256/17, zostało uchylone w części dotyczącej wyrzeczenia "i pozostawić je bez rozpoznania" a w pozostałym zakresie skarga oddalona.

Postanowienie z 28 lipca 2017 r., znak: [...], zostało w całości uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 30 stycznia 2018 r. sygn. akt II SA/Kr 1255/17.

Wojewoda decyzją z 20 listopada 2019 r. znak: [...] umorzył postępowanie odwoławcze w tej sprawie, jednak wyrokiem z 21 lipca 2020 r. sygn. akt II SA/Kr 45/20 WSA w Krakowie uchylił tę decyzję. Sąd zajął stanowisko, iż brak było podstaw do umorzenia, gdyż nie nastąpiło cofnięcie odwołań oraz zobowiązał do podjęcia działań zgodnych z wyrokiem II SA/Kr 1255/17.

Po ponownym rozpatrzeniu wniosku G. J., M. L., M. S., P. R., E. i W. M., B. S., Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. [...] w K. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. nr [...] z 20 maja 2014 r., znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę - postanowieniem z dnia 25 maja 2021 r. znak [...] Wojewoda odmówił przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że uwzględniając wytyczne zawarte w wyroku z 30.01.2018 r. sygn. akt II SA/Kr 1255/17, w pierwszej kolejności należy ustalić, czy z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wystąpiły strony.

W postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją jedynymi stronami postępowania byli inwestorzy, tj. Z. K. oraz G. D., reprezentowani przez pełnomocnika M. B. oraz Zarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K., będący zarządcą działek drogowych. Natomiast, firma B który był podczas wydawania decyzji Prezydenta Miasta K. nr [...] z 20 maja 2014 r., znak: [...] właścicielem działki nr [...] obręb [...], a jego następcami prawnymi są skarżący, nie brali udziału w postępowaniu o pozwoleniu na budowę - a winni według oceny Wojewody. Mamy bowiem do czynienia z pozwoleniem na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego, który ze względu na zbliżenie do granicy z działką nr [...] obręb [...], głębokie wykopy przy granicy z tą nieruchomością, immisje w postaci hałasu związanego ze zwiększeniem liczby pojazdów przy granicy tej działki, emisje spalin, będzie oddziaływać na budynek wielorodzinny na tej sąsiedniej działce.

Badając przesłanki przywrócenia terminu organ administracji w pierwszej kolejności powinien zbadać, czy wniesienie prośby o przywrócenie terminu nastąpiło w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia, tj. od dnia ustania przeszkody niemożliwej do przezwyciężenia przez zainteresowanego, który dołożył należytej staranności.

WSA w Krakowie w wyroku z dnia 30 stycznia 2018r., sygn. akt II SA/Kr 1255/17, wydanym w sprawie, wskazał, że nie zostało w sposób wystarczający wyjaśnione samo zachowanie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu oraz czy uchybienie nastąpiło bez winy zainteresowanego. Z jednej strony organ II instancji wskazuje, że za datę uzyskania informacji dotyczących wydania decyzji "oficjalnie należy uznać dzień 13 kwietnia 2017 r." jednak większość przesłanych odwołań wraz z wnioskami o przywrócenie terminu było z marca 2017 r, co zdaniem organu wskazuje na to, że odwołujący o wydaniu decyzji wiedzieli wcześniej. Tej okoliczności organ jednak nie zweryfikował, co sprawia, że nie można z wystarczającą pewnością stwierdzić czy termin "siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu" został zachowany czy też nie.

Zatem Wojewoda, w związku z wyrokiem z dnia 30 stycznia 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 1255/17, wezwał skarżących pismem z 25 lutego 2021 r., celem weryfikacji podanej daty dowiedzenia się o decyzji (13 kwietnia 2017 r.) w kontekście daty złożonych odwołań wraz z wnioskami o przywrócenie terminu (marzec 2017 r.). Brak odpowiedzi M. L., M. S., P. R., E. i W. M., B. S., lub wyjaśnienie adwokata G. J. działającego w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. [...], że "informacje uzyskane zostały w ustawowym terminie i za dzień uzyskania oficjalnie tej informacji należy uznać 13 kwietnia 2017", nie pozwalają na weryfikację przez organ, zachowania 7 - dniowego terminu na wniesienie wniosku o przywrócenie terminu. Podawana data w żadnym razie nie przystaje do daty złożenia wniosku o przywrócenie terminu.

Organ odwoławczy odstąpił od wydania postanowienia na podstawie art. 134 k.p.a. ze względu na istniejące w obiegu prawnym postanowienie Wojewody z 31 lipca 2017 r., znak: [...], orzekające o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania i pozostawieniu bez rozpoznania, które prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 31 stycznia 2018 r. sygn. akt II SA/Kr 1256/17, zostało uchylone w części dotyczącej wyrzeczenia "i pozostawić je bez rozpoznania", a w pozostałym zakresie skarga została oddalona.

Opisane wyżej postanowienie zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości przy ul. [...] w K.. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła:

• naruszenie art. 58 § 1 i 2 kpa poprzez odmowę przywrócenia terminu do wniesienia odwołania z uwagi na rzekomy brak uprawdopodobnienia, że uchybienie nie nastąpiło z winy skarżącej, w sytuacji, gdy z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że wniosek został złożony w przepisanym terminie;

• naruszenie art. 7, 77, 80 kpa poprzez brak należytego wyjaśnienia sprawy oraz brak rozpatrzenia całego materiału dowodowego tzn. przyjęcie, że otrzymanie przez skarżącą oficjalnej informacji o wydaniu decyzji stanowiło początek biegu terminu do wniesienia odwołania, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, w sytuacji, gdy data ta stanowiła termin, w którym strona po raz pierwszy otrzymała doręczoną decyzję.

Na podstawie tych zarzutów strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) - dalej określanej, jako "p.p.s.a." - sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. Do tej właśnie kategorii należy zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie, a zatem sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, bez wyznaczania rozprawy.

Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola sądowa działalności administracji publicznej sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji lub postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego, jak i przepisami proceduralnymi. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku.

W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że niniejsza sprawa była już przedmiotem kontroli sądowej – prawomocnym wyrokiem z dnia 30 stycznia 2018 r., sygn. II SA/Kr 1255/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił wydane wcześniej postanowienie Wojewody z dnia 28 lipca 2017 r. znak: [...] o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

W wymienionym wcześniej wyroku sygn. II SA/Kr 1255/17 WSA wskazał:

"Należało skrupulatnie ocenić istnienie tej przesłanki w zakresie legitymacji do udziału w postępowaniu wraz z odniesieniem się do argumentów, które wnioskująca i jednocześnie "zainteresowana" przywróceniem prawa do podjęcia czynności procesowych trafnie powołała we wniosku o przywrócenie terminu. (...) Oprócz tych pominiętych rozważań nie zostało w sposób wystarczający wyjaśnione samo zachowanie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu oraz czy uchybienie nastąpiło bez winy zainteresowanego."

W pierwszej kolejności Wojewoda rozważył legitymację wnioskodawców zgodnie z rozważaniami zawartymi w wyroku WSA – uznając, że wnioskodawcom przysługiwał przymiot stron postępowania. Taka ocenia omawianej okoliczności nie budzi wątpliwości, jest zgodna z obowiązującymi przepisami i ze wskazaniami WSA w Krakowie.

W kwestii zachowania terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu WSA wskazał: "Z jednej strony organ II instancji wskazuje, że za datę uzyskania informacji dotyczących wydania decyzji " oficjalnie należy uznać dzień 13 kwietnia 2017 r " jednak większość przesłanych odwołań wraz z wnioskami o przywrócenie terminu było z marca 2017 r, co zdaniem organu wskazuje na to, że odwołujący o wydaniu decyzji wiedzieli wcześniej. Tej okoliczności organ jednak nie zweryfikował, co sprawia, że nie można z wystarczającą pewnością stwierdzić czy termin" siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu" został zachowany czy też nie".

W tym miejscu trzeba przypomnieć, że przyjęta poprzednio data dowiedzenia się przez poszczególnych wnioskodawców o wydaniu decyzji, wobec której wniesiono o przywrócenie terminu do złożenia odwołania wynikała wprost z pism wnioskodawców – z ich oświadczeń udzielonych na wezwanie organu w kwietniu 2017 r., iż "za datę uzyskania tych informacji oficjalnie należy uznać 13 kwietnia br. kiedy Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...] w K. uzyskała oficjalną informację, że w sprawie dotyczącej inwestycji na sąsiedniej nieruchomości została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę".

Nie ulega przy tym wątpliwości, że odwołania wraz z wnioskami o przywrócenie terminu zostały złożone przed tą datą.

Skoro jednak WSA w wiążącym w tej sprawie wyroku nakazał ponowne skrupulatne zweryfikowanie daty, w której wnioskodawcy dowiedzieli się o wydaniu decyzji – pismami z 25 lutego 2021 r. Wojewoda zwrócił się o ponowne wyjaśnienie tej kwestii. W odpowiedzi na wezwanie Wspólnota podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie, w szczególności to, że o decyzji dowiedziała się w dniu 13 kwietnia 2017 r. (k. 26 – 29 akt administracyjnych II instancji).

Podkreślić w tym miejscu należy, że organ nie ma możliwości ustalenia daty, w której strona dowiedziała się o wydaniu decyzji inaczej niż poprzez oświadczenie tej strony. W powołanych wyżej pismach z 25 lutego 2021 r. Wojewoda zacytował uzasadnienie wyroku sygn. II SA/Kr 45/20 i II SA/Kr 1255/17 i podkreślił, że nie chodzi w tym przypadku o "oficjalne doręczenie decyzji" ale dzień, w którym rzeczywiście ustała przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia odwołania.

Skoro zaś wnioskodawcy jaką tę datę wskazują konsekwentnie termin późniejszy niż data złożenia wniosków o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania – to prawidłowo organ odmówił przywrócenia tego terminu.

Jak wynika z powyższego w kontrolowanym obecnie postanowieniu wszystkie wskazania zawarte w wydanym w tej sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zostały wykonane.

Dlatego też należało uznać zaskarżone postanowienie za prawidłowe i oddalić skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.