Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 158/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2008-07-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6036 Inne sprawy dotyczące dróg publicznych
Hasła tematyczne: Drogi publiczne
Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie przekazania do organu właściwego0 podania w sprawie utrzymania drogi publicznej na skutek wniosku skarżącego z dnia 25 marca 2008 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi. .


UZASADNIENIE

K. H. pismem z dnia 2 kwietnia 2008 r., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], Nr [...], utrzymujące w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji o przekazaniu według właściwości Staroście [...] pisma K. H. z dnia 17 stycznia 2006 r. w sprawie naprawy pobocza drogi powiatowej Nr [...] relacji [...] – [...], poprzez usunięcie nadmiaru ziemi. Zaskarżone postanowienie, zawierające pouczenie o sposobie i terminie jego zaskarżenia do sądu administracyjnego, K. H. otrzymał w dniu 27 lutego 2008 r., co wynika z pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki. Skarga K. H. została natomiast nadana przesyłką pocztową w dniu 3 kwietnia 2008 r. ( data stempla pocztowego ), za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O.

Następnie, poleconą przesyłką pocztową z dnia 27 marca 2008 r., skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., skarżący nadał wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając swoje żądanie K. H. wskazał na swój zły stan zdrowia, który uniemożliwił mu wniesienie skargi w terminie, na kwestionowane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O.

W dniu 30 kwietnia 2008 r. wpłynęły do Sądu, przekazane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O., dokumenty sprawy, tj. skarga K. H., jego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, odpowiedź na skargę oraz akta administracyjne sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, nie odnosząc się do wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Pismem z dnia 17 czerwca 2008 r. Sąd wezwał K. H. do uprawdopodobnienia okoliczności, które uniemożliwiły mu wniesienie w terminie skargi, przez wskazanie i ewentualne udokumentowanie czasokresu choroby, bądź innych okoliczności, które dowodziłyby braku winy w dochowaniu terminu.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżący w piśmie z dnia 2 lipca 2008 r. podał, że główną przyczyną niewniesienia w terminie skargi jest długoletnia choroba, która powstała w 1999 r. i trwa nadal, z różnymi nasileniami. Jako dowód potwierdzający podnoszoną okoliczność, skarżący przedłożył kserokopię uzupełniającej opinii biegłego psychiatry K. N. – S. z dnia 22 maja 2008 r., z której wynika, że biegła stwierdziła u K. H. chorobę psychiczną o stopniu zaawansowania powodującym całkowitą niezdolność do pracy na okres 3 lat ( licząc od dnia 1 lutego 2007 r. ), która powstała przed dniem 30 grudnia 2005 r. W w/w opinii biegła wyrażiła pogląd, że leczenie szpitalne K. H. przyniesie mu dużą korzyść, stąd przychyla się do wniosku, aby skarżący trafił do oddziału psychiatrycznego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu należało uwzględnić.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ), zwana dalej w skrócie: "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie ( art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a. ). Podstawowymi przesłankami, które warunkują przywrócenie terminu jest zatem zachowanie wymogu formalnego z art. 87 § 1 powołanej ustawy oraz stwierdzenie uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego.

Podkreślić należy, iż "uprawdopodobnienie" jest środkiem zastępczym dowodu w znaczeniu ścisłym, nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność ( prawdopodobieństwo ) twierdzenia o jakimś fakcie, jest dopuszczalne, gdy przewidują go przepisy szczegółowe. Przy uprawdopodobnieniu dopuszcza się ustalenie okoliczności faktycznych bez przeprowadzania postępowania dowodowego. Dopuszczalne jest uprawdopodobnienie istnienia okoliczności faktycznych wskazujących na brak winy osoby, która uchybiła terminowi ( por. Barbara Adamiak [w:], Janusz Borkowski " Polskie postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne", Wydawnictwo Naukowe PWN , Warszawa 1992, str. 132-133 ).

W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie uprawdopodobniona została okoliczność braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Charakter choroby, na którą cierpi skarżący, stanowi niewątpliwie podstawę do przyjęcia poglądu, iż uchybił on terminowi bez swojej winy. Podkreślić także należy, iż o stanie zdrowia K. H. wypowiedział się biegły specjalista psychiatra w opinii z dnia 22 maja 2008 r. wskazując, iż choroba powstała przed dniem 30 grudnia 2005 r. i powoduje u skarżącego całkowitą niezdolność do pracy na okres 3 lat ( licząc od 1 lutego 2007 r. ). Podany przez biegłego czasokres chorobowy, jest kolejnym argumentem uwiarygodniającym niemożność dochowania terminu przez skarżącego. Powyższe oznacza, że schorzenie skarżącego, co do którego wypowiedział się biegły sądowy, powoduje u niego dezorganizację myślenia, a zatem i niemożność racjonalnej oceny zaistniałych sytuacji oraz zdarzeń. Tym samym skarżący, przy takim schorzeniu uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy, a zatem, że zaistniały okoliczności do przywrócenia mu terminu do wniesienia skargi. Sąd zważył także, że w sprawie została spełniona przesłanka z art. 86 § 2 P.p.s.a., w postaci braku negatywnych następstw uchybienia terminu dla strony. Uchybienie terminu do wniesienia skargi spowodowałoby bowiem jej odrzucenie przez Sąd.

Mając powyższe na względzie, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.