Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 747/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6189 Inne o symbolu podstawowym 618
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka Sędziowie Sędzia NSA Anna Łukaszewska-Macioch /spr./ Sędzia WSA Maria Tarnowska Protokolant Maciej Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2006 r. sprawy ze skargi U. C. na postanowienie Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania z urzędu postanowienia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Minister Transportu i Budownictwa postanowieniem z dnia [...] marca 2006 r. nr [...], po ponownym rozpatrzeniu sprawy na wniosek U. C., utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] października 2005 r. nr [...] o sprostowaniu z urzędu błędu pisarskiego w postanowieniu Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] utrzymującym w mocy postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] o odmowie sprostowania ostatecznej decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość położoną w obrębie [...] i [...], w Gminie [...].

W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że postanowieniem z dnia [...] października 2005 r. Minister Infrastruktury sprostował z urzędu błąd pisarski w postanowieniu Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2005 r. utrzymującym w mocy postanowienie tegoż organu z dnia [...] stycznia 2005 r. o odmowie sprostowania ostatecznej decyzji w przedmiocie ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy U.C. zarzuciła naruszenie art. 124 § 1 i 2 kpa wskutek nieoznaczenia strony w postanowieniu oraz brak uzasadnienia faktycznego i prawnego. Podniosła także zarzuty dotyczące dwóch innych postanowień wydanych na skutek jej wniosków, tj. postanowienia Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2005 r. odmawiającego uzupełnienia postanowienia z dnia [...] czerwca 2005 r. oraz postanowienia Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2005 r. odmawiającego wyjaśnienia treści decyzji z dnia [...] marca 2004 r.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2006 r. Minister Transportu i Budownictwa utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] października 2005 r. wskazując w uzasadnieniu na przepis art. 113 § 1 kpa pozwalający na sprostowanie przez organ administracji publicznej błędu pisarskiego lub rachunkowego albo innej oczywistej omyłki w wydanym przez ten organ orzeczeniu. Organ wskazał, że w postanowieniu Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2005 r. popełniono błąd pisarski polegający na wpisaniu w sentencji "[...] lutego 2005 r." zamiast "[...] stycznia 2005 r." oraz na wpisaniu "[...]" zamiast "[...]". Wobec tego, że nastąpiło to w wyniku oczywistej omyłki, zasadnie dokonano sprostowania. Co do pozostałych zarzutów podniesionych przez wnioskodawczynię organ wskazał, że w niniejszym postępowaniu podlega ocenie wyłącznie postanowienie z dnia [...] października 2005 r. w zakresie zaistnienia przesłanek, o jakich mowa w art. 113 § 1 kpa, tym samym ocena innych rozstrzygnięć wykracza poza ramy tego postępowania.

Na ostateczne postanowienie z dnia [...] marca 2006 r. U. C. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.Skarżąca stwierdziła, że zaskarżone postanowienie, będące częścią sprawy zakończonej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2004 r. w przedmiocie odszkodowania, narusza art. 7, 77 § 1 oraz 80 kpa, a także art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych (Dz. U. Nr 80, poz. 721) stanowiący podstawę rozstrzygnięcia o odszkodowaniu, które ustalone zostało w sposób dowolny, z obrazą art. 21 ust. 2 i art. 64 ust. 2 i 3 Konstytucji RP. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, iż zaskarżone postanowienie nie rozstrzyga w sprawie wniosku skarżącej z dnia 10 grudnia 2004 r. oraz z dnia 4 lutego 2005 r. Skarżąca nie zgadza się także ze stwierdzeniem, że sprostowanie postanowienia dokonane zostało przez organ z urzędu, a nie na wniosek skarżącej. Natomiast brak oznaczenia strony oraz uzasadnienia faktycznego i prawnego sprawia, że akt ten nie jest orzeczeniem. Zdaniem skarżącej, dowolnie i wybiórczo potraktowano podstawę prawną sprawy, gdyż w zaskarżonym postanowieniu pominięto wnioski skarżącej z dnia 10 grudnia 2004 r. oraz z dnia 25 czerwca 2005 r. dot. sprostowania decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2004 r. oraz wyjaśnienia jej treści, a także uzupełnienia postanowienia z dnia [...] czerwca 2005 r. Dowodzi to, iż nie rozpatrzono w sposób wyczerpujący całokształtu sprawy. W pozostałej części uzasadnienia skarżąca podniosła zarzuty wobec decyzji o ustaleniu odszkodowania.

W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 113 § 1 kpa organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony sprostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Z taką sytuacją mamy do czynienia, gdy w decyzji w sposób widoczny zastosowano mylną pisownię, dopuszczono się błędu rachunkowego albo innej oczywistej omyłki. W orzecznictwie oraz w piśmiennictwie podkreśla się, że w trybie art. 113 § 1 kpa nie jest dopuszczalne sprostowanie decyzji, które prowadziłoby do ponownego rozstrzygnięcia sprawy, odmiennego od pierwotnego. Poza sporem winna więc pozostawać okoliczność, że w postępowaniu o sprostowanie nie mogą być rozpatrywane kwestie merytoryczne będące przedmiotem decyzji (por. wyrok NSA z dnia 24.09.1998 r. sygn. akt I SA 1521/97 niepublik., wyrok NSA z dnia 24.09.1999 r. sygn. akt IV SA 1184/97 niepublik., wyrok NSA z dnia 1.07.1000 sygn. akt IV SA 1067/97, wyrok NSA z dnia 7.12.2004 r. sygn. akt I SA 2203/03 niepublik.) Nadto należy wskazać, że zmiana treści, sprostowanie, uzupełnienie i wyjaśnienie treści decyzji stanowią odrębne instytucje procesowe i są regulowane odrębnymi przepisami prawa procesowego. Zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 126 kpa, uregulowanie zawarte w art. 113 stosuje się odpowiednio do postanowień.

W świetle powyższego prawidłowo Minister Transportu i Budownictwa ograniczył zakres wydanego przez siebie rozstrzygnięcia wyłącznie do kwestii sprostowania oczywistej omyłki, jaką popełniono w wydanym przez ten organ postanowieniu z dnia [...] czerwca 2005 r. Wnioski skarżącej o uzupełnienie postanowienia Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2005 r. oraz o sprostowanie i o wyjaśnienie treści decyzji z dnia [...] marca 2004 r. podlegały rozpatrzeniu w odrębnym trybie. Dodać należy, że wydanie postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki w postanowieniu z dnia [...] czerwca 2005 r. nastąpiło z urzędu, a nie na wniosek skarżącej, gdyż – jak wynika z akt sprawy - wniosku w tej sprawie skarżąca nie składała.

W postępowaniu w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w postanowieniu odmawiającym sprostowania decyzji o ustaleniu odszkodowania nie mogły też być rozstrzygane kwestie dotyczące sposobu ustalenia oraz wysokości przyznanego odszkodowania. Podważenie zasadności, czy zgodności z prawem decyzji administracyjnej, może nastąpić wyłącznie w trybach przewidzianych w rozdziałach 10, 12 i 13 kpa.

Wobec powyższego za bezzasadny należało uznać zarzut naruszenia art. 7, 77 § 1 oraz 80 kpa. Pozbawiony racji jest także zarzut naruszenia art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r., jak również art. 21 ust. 2 i art. 64 ust. 2 i 3 Konstytucji RP z uwagi na to, że przepisy te nie miały zastosowania w sprawie o sprostowanie postanowienia z dnia [...] czerwca 2005 r..

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 154, poz. 1270 ze zm.), postanowił jak w sentencji wyroku.