Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 77/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-05-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6324 Rodzina   zastępcza,  pomoc na usamodzielnienie dla wychowanka rodziny zastępczej
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o wyznaczenie organu właściwego do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3, art. 64 § 3, art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy z wniosku Starosty Zgierskiego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość poprzez wskazanie organu właściwego do rozpoznania sprawy ponoszenia odpłatności za pobyt małoletniego K.K. w rodzinie zastępczej postanawia: odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 7 kwietnia 2015 r. w imieniu Starosty Zgierskiego Dyrektor Centrum Pomocy Rodzinie w Z. złożył wniosek o "ustalenie ponoszenia odpłatności za pobyt małoletniego K.K. w rodzinie zastępczej".

Na skutek złożonego wniosku zarządzeniem z dnia 13 kwietnia 2015 r. Starosta Zgierski został wezwany do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia wniosku poprzez: złożenie upoważnienia dla Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Z. do występowania w imieniu Starosty Zgierskiego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu oraz do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł, stosowanie do treści art. 220 § 1 i 3 w zw. z art. 15 § 2 i 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.

Wezwania do uzupełnienia ww. braków zostały doręczone Staroście Zgierskiemu w dniu 20 kwietnia 2015 r. (k. 10) i mimo upływu terminu nie zostały wykonane.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 220 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3 art. 220 P.p.s.a.).

Natomiast zgodnie z art. 64 § 3 P.p.s.a. do wniosku inicjującego postępowanie przed sądem, stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Takim wnioskiem jest niewątpliwie wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość. Wniosek tego rodzaju, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 122, poz. 2139) podlega opłacie stałej w kwocie 100 zł.

Zaś w związku z tym, że termin otwarty do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 27 kwietnia 2015 r. (wezwano zostało doręczone w dniu 20 kwietnia 2015 r.), to przedmiotowy wniosek, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a., podlegał odrzuceniu.

Dodatkowo zauważyć należy, że mimo wezwania, nie zostało także przedłożone umocowanie dla Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Z. do działania w imieniu Starosty Zgierskiego, co także stanowi podstawę do odrzucenia wniosku na mocy art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a.

Mając zatem na uwadze powyższe, na podstawie ww. przepisów oraz art. 15 § 2 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.