Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 497/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-09-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Gospodarka mieniem
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 98 ust. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 46 poz 543
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.
article: art. 52 par. 3, art. 185
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 14 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Zakładów Usługowo-Produkcyjnych "D." Spółka z o.o. w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 3 marca 2005 r., sygn. akt II SAB/Lu 14/05 o odrzuceniu skargi Zakładów Usługowo-Produkcyjnych "D." Spółki z o.o. na bezczynność Wójta Gminy Z. w przedmiocie nakazania Wójtowi Gminy wykonania określonych czynności p o s t a n a w i a uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 3 marca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę Zakładów Usługowo-Produkcyjnych "D." Spółki z o.o. na bezczynność Wójta Gminy Z. W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, iż na nie załatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, stosownie do art. 37 par. 1 Kpa. Jak stwierdził Sąd I instancji skarżąca Spółka zażalenia takiego nie złożyła, a tym samym nie wyczerpała środków zaskarżenia w toku instancji, toteż skarga podlegała odrzuceniu w oparciu o art. 58 par. 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, powołanej dalej jako p.p.s.a.

Skarga kasacyjna od powyższego postanowienia wpłynęła do Sądu w dniu 5 kwietnia 2005 r. W skardze tej wniesiono o uchylenie postanowienia, zarzucając naruszenie przepisów postępowania /art. 52 par. 2 i 58 par. 1 p.p.s.a./, przez przyjęcie, że strona nie wyczerpała środków zaskarżenia i skarga jest niedopuszczalna. Jak wywiedziono bowiem w skardze kasacyjnej przedmiotem skargi nie była bezczynność organu w sprawie zatwierdzenia projektu podziału działek lecz bezczynność w zakresie zaniechania ujawnienia w księdze wieczystej zmian powstałych w wyniku zatwierdzenia podziału działek, a decyzja w sprawie zatwierdzenia podziału działek z dnia 18 września 1998 r. jest decyzją ostateczną i nie przysługują już od niej żadne środki zaskarżenia.

W skardze kasacyjnej wskazano, że zastosowanie powinien mieć art. 52 par. 3 p.p.s.a. zamiast art. 52 par. 2, który zastosował Sąd I instancji. Ujawnienie w księdze wieczystej powstałych w wyniku podziału działek zmian, polegających na wygaśnięciu prawa wieczystego użytkowania jest czynnością materialno-techniczną i nie może być przedmiotem zażalenia w trybie Kpa.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Wójt Gminy Z. wniósł o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest uzasadniona. Jak słusznie w niej wskazano w przypadku zaskarżenia bezczynności Wójta Gminy w przedmiocie ujawnienia w księdze wieczystej zmian powstałych w wyniku zatwierdzenia podziału działek stronie nie przysługuje tryb zaskarżenia do organu wyższej instancji przewidziany w Kodeksie postępowania administracyjnego, który w takim wypadku nie ma zastosowania.

Jak wynika z akt sprawy a szczególnie z samej treści skargi, przedmiotem zaskarżenia faktycznie jest niewykonanie przez Wójta obowiązku określonego w art. 98 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. 2000 nr 46 poz. 543 ze zm./. W tym stanie rzeczy zastosowanie będzie miał wskazany w skardze kasacyjnej prawidłowo art. 52 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ i w oparciu o ten przepis należy rozważyć dopuszczalność skargi.

O kosztach nie orzeczono, z uwagi na brak w przepisach Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podstawy do orzeczenia zwrotu kosztów w przypadku odrzucenia skargi przez Sąd I instancji.

Z powyższych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.