Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1128/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-04-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono zawieszenia postępowania
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 124 par. 1, art. 125 par. 1 pkt 1, art. 126, art. 131
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.J. o zawieszenie postępowania w sprawie ze skargi P.J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 20 maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia odmówić zawieszenia postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 25.06.2009 r. P.J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 20.05.2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego, prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 14.10.2008 r. nr [...]

W/w tytuł wykonawczy dotyczy należności P.J. w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych źródeł przychodów, a konkretnie od sprzedaży nieruchomości w 2003 r. Jego podstawę prawną stanowi decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 9.09.2008 r. nr [...], określająca skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego z tego tytułu.

Pismem z dnia 15.03.2010 r. (data wpływu 16.03.2010 r.) P. J. złożył wniosek o zawieszenie postępowania sądowego w przedmiotowej sprawie do czasu wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny orzeczenia w sprawie złożonej przez skarżącego oraz jego żonę M.J. skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie z dnia 20.05.2009 r. (sygn. akt I SA/Kr 299/09). Skarżący wyjaśnił, iż wyrok ten wydano w połączonych do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawach: jego (I SA/Kr 300/09) i jego żony (I SA/Kr 299/09). W ocenie skarżącego rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku w/w postępowania sądowoadministracyjnego toczącego się obecnie przed NSA, gdyż "sprawa o sygn. akt I SA/Kr 1128/09 dotyczy tego samego stanu prawnego i opiera się na takich samych dowodach podlegających ocenie Sądu, jak w przypadku sprawy o sygn. akt I SA/Kr 299/09". Skarżący nie uzasadnił bliżej, na czym ów związek miałby się opierać.

W odpowiedzi na pismo skarżącego Dyrektor Izby Skarbowej pismem z dnia 21.04.2010 r. odmówił zawieszenia postępowania na zgodny wniosek stron. W ocenie organu odwoławczego pomiędzy przedmiotową sprawą a sprawą o sygn. akt I SA/Kr 299/09, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, nie zachodzi związek tego rodzaju, który by uzasadniał obligatoryjne albo fakultatywne zawieszenie postępowania sądowego, np. ze względu na prejudycjalność. Badaniu NSA w sprawie ze skargi kasacyjnej na wyrok w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 299/09 będą badane zupełnie inne okoliczności od tych podlegających kognicji WSA w Krakowie w przedmiotowej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm. – zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd może również zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.

W przedmiotowej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej nie zgodził się na zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego, o co wnioskował skarżący P.J.. Dlatego też należało zważyć, czy w sprawie nie zachodzi przypadkiem przesłanka prejudycjalności, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym to przepisem sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zarówno na podstawie wniosku strony skarżącej, jak i z urzędu, należy bowiem stwierdzić, iż jest to jedyna przesłanka, która mogłaby zachodzić w przedmiotowej sprawie. Pozostałe podstawy zawieszenia, o których mowa w art. 124 § 1 i art. 125 § 1 pkt 2-4 p.p.s.a., nie mają bowiem w przedmiotowej sprawie miejsca.

W ocenie tut. Sądu pomiędzy przedmiotową sprawą a sprawą o sygn. akt I SA/Kr 299/09, w której P. J. oraz M.J. skutecznie wnieśli skargę kasacyjną, nie zachodzi związek tego rodzaju, który mógłby uzasadniać zawieszenie postępowania z uwagi na tzw. prejudycjalność, a zatem pewną zależność pomiędzy przedmiotową sprawą a sprawą z w/w skargi kasacyjnej.

Po pierwsze należy wskazać, iż decyzja w tym przedmiocie zależy od uznania sądu, gdyż jest to przypadek nieobligatoryjnego zawieszenia postępowania, na co wskazuje już sama wykładnia językowa – użycie sformułowania "sąd może zawiesić..." – jak również wykładnia systemowa wewnętrzna, ponieważ przypadki obligatoryjnego zawieszenia postępowania z urzędu ujęto w odrębnym przepisie art. 124 p.p.s.a., poprzedzającym w układzie aktu prawnego art. 125 cyt. ustawy. Po drugie zaś należy wyjaśnić, iż decydujące dla podjęcia decyzji w tym przedmiocie są względy ekonomiki procesowej oraz zasada szybkości postępowania, o której mowa w art. 7 p.p.s.a.

W tym samym duchu wypowiedział się również Naczelny Sąd Administracyjny, który w uchwale z dnia 24.11.2008 r. (sygn. II FPS 4/08) stwierdził, iż art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie stanowi podstawy do zawieszenia przez wojewódzki sąd administracyjny z urzędu postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w innej sprawie tego samego rodzaju, w której zapadło już orzeczenie, ale zostało ono zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przedmiotem tej uchwały była co prawda odmienna sytuacja, gdyż sporne przypadki dotyczyły zawieszania postępowań w sprawach tego samego rodzaju (np. w których rozstrzygnięcia zależały od przepisu budzącego kontrowersje w doktrynie i orzecznictwie), w których nie zachodziła tożsamość stron. Tymczasem w przedmiotowej sprawie tożsamość stron ewidentnie zachodzi. Ważne jest jednak, iż NSA w uzasadnieniu w/w uchwały zwrócił uwagę na konieczność sprawnego załatwiania spraw przez wojewódzkie sądy administracyjne, co ma niebagatelne znaczenie w świetle konstytucyjnego nakazu rozpoznawania spraw bez zbędnej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) oraz zasady szybkości postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 p.p.s.a.).

Z urzędu wiadomo tut. Sądowi, iż należność objęta tytułem egzekucyjnym nr [...] z dnia 14.10.2008 r. jest sporna. Postanowieniem z dnia 10.12.2008 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez P.J. odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 9.09.2008 r. nr [...], określającej skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od sprzedaży nieruchomości w 2003 r. Tożsame rozstrzygnięcia zapadły również wobec M.J.. Były one przedmiotem skarg do tut. Sądu, który w wyroku z dnia 20.05.2009 r. (sygn. akt I SA/Kr 299/09, sprawy połączone) skargi oddalił.

Zatem rozstrzygnięcie w w/w sprawie może mieć o tyle związek z niniejszą sprawą, iż dotyczy uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji wymiarowej, która następnie stała się podstawą do wystawienia tytułu wykonawczego, będącego podstawą do wszczęcia postępowania egzekucyjnego, o którego umorzenie wnosi skarżący. Tut. Sąd, działając w ramach przydanego mu ustawą uznania stwierdza jednak, iż jest to jedynie związek o charakterze formalnym, nie zaś merytorycznym. Ocenie NSA w postępowaniu ze skargi kasacyjnej na wyrok w sprawie I SA/Kr 299/09 będzie podlegała kwestia prawidłowości doręczenia stronom decyzji wymiarowej organu I instancji, podczas gdy w niniejszej sprawie ocenić należy, czy istnieją przesłanki do umorzenia postępowania egzekucyjnego, wszczętego na podstawie decyzji organu I instancji, która w międzyczasie stała się także decyzją ostateczną. Ramy prawne tych spraw oraz dowody w nich zebrane nie mają ze sobą związku. Daleki związek o charakterze formalnym nie uzasadnia zawieszenia niniejszego postępowania, a ponadto sprzeciwiają się temu względy ekonomiki procesowej oraz zasada szybkości postępowania sądowoadministracyjnego.

Z tych też powodów należało przychylić się do stanowiska Dyrektora Izby Skarbowej wyrażonego w piśmie z dnia 21.04.2010 r. i orzec jak w sentencji, działając na podstawie art. 131 w zw. z art. 125 § 1 pkt 1 oraz art. 126 p.p.s.a