Postanowienie NSA, sygn. akt III FZ 280/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-06-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Gd 1617/21 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi Z. sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 30 września 2021 r. nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 20 kwietnia 2022 r., I SA/Gd 1617/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie Z. sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie WSA w Gdańsku z 21 stycznia 2022 r. odrzucające skargę spółki na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 30 września 2021 r. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych.

W uzasadnieniu WSA wyjaśnił, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 17 marca 2022 r., skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych zażalenia przez nadesłanie pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej 30 marca 2022 r. Termin do uzupełnienia braku formalnego zażalenia upłynął bezskutecznie.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 28 § 1 w zw. z art. 29 p.p.s.a., osoby uprawnione do działania w imieniu osób prawnych powinny wykazać to prawo stosownym dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Do dokumentów tych zalicza się m.in. odpis pełny lub odpis aktualny z Krajowego Rejestru Sądowego (KRS), o którym mowa w ustawie z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 1500 ze zm.), a od dnia 1 stycznia 2012 r. także pobrany samodzielnie wydruk komputerowy aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru, o którym mowa w art. 4 ust. 4a tej ustawy, względnie uchwały odpowiednich organów osoby prawnej podjęte w trybie określonym przepisami Kodeksu spółek handlowych.

Stosownie do art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżąca nie przedłożyła w terminie odpisu z KRS, sąd pierwszej instancji zobowiązany był zastosować sankcję z art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. i zażalenie odrzucić.

Należy podkreślić, iż dostępność do KRS nie oznacza bowiem, że sąd ma co do zasady zastępować strony w ich obowiązkach procesowych, tj. uzupełniać braki formalne składanych pism. Obowiązek wykazania umocowania spoczywa na skarżącej, a rolą Sądu nie jest wyręczanie strony w zakresie wykazania istnienia umocowania do jej reprezentacji przed sądem administracyjnym (por. postanowienia NSA: z 9 maja 2018 r., II GZ 156/18; z 23 października 2015 r., II OSK 2456/15). Co prawda sąd może korzystać z pozyskiwanych samodzielnie dokumentów, lecz jedynie informacyjnie, kontrolnie, na etapie prowadzenia postępowania sądowego, nie zaś na etapie oceny, czy postępowanie to zostało wszczęte przez osobę należycie umocowaną do reprezentowania strony, która - pomimo wezwania - nie przedstawiła stosownych dokumentów (por. postanowienie NSA z 15 maja 2019 r., II OZ 422/19).

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.