Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 496/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-06-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.H. i L.H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 lutego 2019 r. sygn. akt II SA/Po 1104/18 odrzucające skargę J.H., L.H. i R.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] września 2018 r. znak [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 lutego 2019 r. sygn. akt II SA/Po 1104/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę J.H., L.H. i R.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] września 2018 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego.

Przyczyną odrzucenia skargi w stosunku do skarżących J.H. i L.H. było nieuiszczenie, mimo wezwania, opłaty od skargi, natomiast w stosunku do R.W. – nieuzupełnienie, mimo wezwania, braku formalnego skargi w postaci złożenia podpisu. Podstawę odrzucenia skargi stanowiły przepisy art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "p.p.s.a.", oraz art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli J.H. i L.H.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności podnieść należy, że w stosunku do J. i L.H. odrzucenie skargi nastąpiło z powodu nieuiszczenia wpisu od skargi.

Z treści art. 220 § 1 wynika, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy skarga jest obarczona brakiem fiskalnym, to przewodniczący wzywa wnoszącego skargę do uiszczenia opłaty, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 1 w zw. z § 3 p.p.s.a.).

Jak wynika z akt sprawy ww. skarżący wnieśli skargę, jednakże nie uiścili wpisu. W związku z powyższym, na mocy zarządzenia z dnia 17 grudnia 2018 r. zostali wezwani do solidarnego uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącym w dniu 7 stycznia 2019 r., jednakże termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie. Zauważyć przy tym trzeba, że skarżący nie kwestionują w zażaleniu, iż wpisu nie uiścili. W związku z powyższym zasadnie Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę J. i L.H. na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.