Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 53/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3 i  par. 3 oraz  art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 7 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 9 grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia bez odszkodowania decyzji dotyczącej zezwolenia na zbieranie i odzysk odpadów postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Przewodniczący Wydziału II zarządzeniami z dnia 24 stycznia 2012 r. wezwał występującego w imieniu skarżącej spółki – Prezesa Zarządu w osobie J. K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200,00 zł, a ponadto zobowiązał do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (wyciąg z KRS). Dla dokonania powyższych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącej spółce w dniu w dniu 7 lutego 2012 r. do rąk osoby uprawnionej do odbioru przesyłki. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 14 lutego 2012 r. nie uzupełniono braku formalnego skargi oraz nie uiszczono wymaganej opłaty sądowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej: p.p.s.a.) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, w tym wypadku skargi, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym podlega wpisowi, którego wysokość w niniejszej sprawie została określona zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.

Zgodnie natomiast z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi te określa art. 46 § 1 p.p.s.a. wskazując, że każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Skarga powinna być zatem podpisana w sposób czyniący zadość zasadom reprezentowania podmiotu, który ją składa. Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast art. 29 p.p.s.a. stanowi, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., wezwaniem skarżącego przez Sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie. W razie natomiast ich nieuzupełnienia, bądź uzupełnienia po upływie wyznaczonego terminu, Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Jak wynika z akt sądowych sprawy, Sąd uczynił zadość wynikającemu z art. 49 § 1 p.p.s.a. obowiązkowi wezwania strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi, a przedmiotowe wezwanie z pouczeniem zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej. Pomimo prawidłowego wezwania skarżącej spółki do usunięcia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, stwierdzone braki nie zostały usunięte.

Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.