Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 553/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Inne
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 2,  art. 184 w związku z  art. 197
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Alicja Plucińska - Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 października 2009 r., sygn. akt II SA/Ke 533/08 odrzucające skargę J. D. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Kielcach z dnia [...] lipca 2008 r., Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", postanowieniem z dnia 29 października 2008 r., sygn. akt II SA/Ke 533/08, odrzucił skargę J. D. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Kielcach z dnia [...] lipca 2008 r. w przedmiocie choroby zawodowej. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia.

Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie złożyła J. D., reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, przyznanie wynagrodzenia za reprezentowanie skarżącej z urzędu ponieważ nie zostało ono opłacone. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 3 § 1 i § 2 pkt 1, art. 49 § 1, art. 86 § 1 i art. 90 ppsa oraz naruszenie art. 6 ust. 1 i art. 13 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka gwarantującej skarżącej prawo do rzetelnego procesu sądowego i prawo do środka odwoławczego. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że zdaniem skarżącej decyzja organu II instancji była przedwczesna. Uzupełniając zarzuty skargi kasacyjnej wskazano na naruszenie przez Sąd I instancji art. 106 § 3 i art. 135 ppsa.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Kluczową w sprawie kwestią jest niezachowanie przez skarżącą terminu do wniesienia skargi. W skardze kasacyjnej nie kwestionuje się terminu doręczenia decyzji skarżącej. Z akt sprawy wynika, iż decyzja została skarżącej doręczona w dniu 5 sierpnia 2008 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie, terminie i trybie jej zaskarżenia, a zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 4 września 2008 r. Skarżąca mimo prawidłowego pouczenia złożyła skargę w dniu 15 września 2008 r., do organu I instancji, który przesłał ją do organu II instancji w dniu 16 września 2008 r., a więc po terminie do wniesienia skargi.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sytuacji zasadnie Sąd I instancji przyjął, że skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu i z tej przyczyny podlegała odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, jako niedopuszczalna.

Odnosząc się do podniesionego w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia przepisów Europejskiej Konwencji Praw Człowieka wobec ograniczenia prawa strony do sądu, wskazać należy, że w dacie wniesienia skargi obowiązywały unormowania warunkujące dopuszczalność skargi od wniesienia jej w określonym terminie, jak też uregulowania dotyczące trybu wniesienia skargi (za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję), a zatem błędne działanie strony powoduje skutki stronę tę obciążające. Z tej też przyczyny niezasadne są pozostałe zarzuty naruszenia przez Sąd I instancji postępowania sądowoadministracyjnego, tym bardziej, że ani strona ani pełnomocnik nie kwestionują wniesienia skargi niezgodnie z wymaganiami przepisów art. 53 i 54 ppsa. Ponadto skarżąca składając oświadczenie, w którym potwierdza, że terminowi uchybiła, jak również pełnomocnik sporządzający skargę kasacyjną faktowi temu nie zaprzecza, nie może skutecznie powoływać się na okoliczność, z powodu której skarga została odrzucona, a nie została przez stronę skutecznie zakwestionowana.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 ppsa.