Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 144/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-06-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uzupełniono postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 157 par. 1 i par. 2, art. 166, art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 2 ust. 2 pkt 4
journal: Dz.U. 2003 nr 212 poz 2075
law: Rozporządzenie MInistra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu  przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z  urzędu

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku J.S. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 144/10 w sprawie z zażalenia J.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 12 stycznia 2010 r. sygn. akt I SA/Ke 312/09 odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 8 czerwca 2009 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. postanawia uzupełnić postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 maja 2010 r. poprzez dodanie w sentencji punktu drugiego w brzmieniu: "przyznać doradcy podatkowemu P. Z. tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym wynagrodzenie w kwocie 120 zł powiększone o kwotę należnego podatku od towarów i usług, płatne z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, a dalej idący wniosek oddalić."


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 5 maja 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny uwzględniając zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 12 stycznia 2010 r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej uchylił zaskarżone orzeczenie w całości i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach do ponownego rozpoznania.

Wraz z zażaleniem pełnomocnik skarżącego wniósł o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.

Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu z dnia 5 maja 2010r., kończącym postępowanie zażaleniowe, nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiocie powyższego wniosku.

Pismem z dnia 26 maja 2010 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o uzupełnienie postanowienia NSA z dnia 5 maja 2010 r. o rozstrzygnięcie dotyczące wysokości wynagrodzenia doradcy podatkowego występującego w sprawie w ramach pomocy prawnej poprzez dodanie w postanowieniu pkt. 2 o treści: "przyznać doradcy podatkowemu P.Z. od Skarbu Państwa (kasa WSA w Kielcach) wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielone w postępowaniu zażaleniowym z urzędu w kwocie 240,00 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Wniosek o uzupełnienie postanowienia zasługuje na uwzględnienie w zakresie zamieszczenia w postanowieniu z dnia 5 maja 2010 r. rozstrzygnięcia o wynagrodzeniu pełnomocnika, jednakże wynagrodzenie to należy przyznać w kwocie mniejszej od wnioskowanej.

Stosowanie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie z art. 157 § 2 P.p.s.a. wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Na mocy art. 166 P.p.s.a. przepisy o uzupełnieniu wyroku stosuje się odpowiednio do postanowień.

Na podstawie art. 250 P.p.s.a. za udzieloną stronie niezbędną pomoc prawną pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu przysługuje odpowiednie wynagrodzenie. O przyznaniu wynagrodzenia oraz jego wysokości orzeka sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie w danej instancji, na wniosek złożony przez pełnomocnika, zawierający oświadczenie że opłaty stanowiące koszty sądowe nie zostały zapłacone w całości lub w części. Sąd orzekając o wynagrodzeniu pełnomocnika ocenia od strony merytorycznej rzetelność udzielonej pomocy prawnej, przede wszystkim biorąc pod uwagę czy czynności procesowe przez niego dokonane odpowiadają wymaganiom formalnym.

W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik skarżącego złożył wymagany prawem wniosek dotyczący przyznania wynagrodzenia, wraz z oświadczeniem, iż koszty postępowania zażaleniowego nie zostały opłacone w całości. Ponieważ postanowienie z dnia 5 maja 2010 r. kończyło postępowanie zażaleniowe, Naczelny Sąd Administracyjnym miał obowiązek zamieścić w nim rozstrzygnięcie dotyczące kosztów postępowania. W tym wypadku rozstrzygnięcie to dotyczy wynagrodzenia doradcy prawnego za pomoc prawną świadczoną z urzędu. Wysokość należnego wynagrodzenia wynika z rozporządzenia ministra sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212 poz. 2075). Stosownie do § 2 ust. 2 pkt 4 tego rozporządzenia doradca podatkowy za czynności w postępowaniu zażaleniowym otrzymuje wynagrodzenie w kwocie 120 zł. Dlatego też przyznano wynagrodzenie w takiej właśnie wysokości, uznając że żądanie obejmujące wyższe wynagrodzenie nie ma uzasadnienia prawnego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 157 § 1 i 2 w zw. z art. 166 P.p.s.a.