Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 834/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-08-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Gry losowe
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1 i par. 2, art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędzia WSA Danuta Szydłowska Protokolant ref. staż. Katarzyna Smaga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi V. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na czynność Naczelnika Urzędu Celnego w [...] w przedmiocie wyrejestrowania automatów do gier o niskich wygranych z Krajowego Rejestru Automatów do Gier postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] listopada 2010 r. Naczelnik Urzędu Celnego w [...] poinformował V. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej też jako skarżąca, spółka), że z dniem [...] lutego 2010 r. utraciły ważność poświadczenia rejestracji 86 automatów o niskich wygranych, wydane na podstawie decyzji nr [...], wg zestawienia załączonego do pisma. W przedmiotowym piśmie Naczelnik Urzędu Celnego powołał się na postanowienia § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. Nr 102, poz. 946 z późn. zm.) w myśl których poświadczenie rejestracji automatu lub urządzenia do gier traci ważność wraz z wygaśnięciem zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności, na podstawie którego przedmiotowe poświadczenie zostało dokonane. W konsekwencji wyznaczony naczelnik urzędu celnego na obszarze swojej właściwości miejscowej, właściwy ze względu na miejsce organizowania gier wyrejestrowuje automaty, które posiadają poświadczenie rejestracji dokonane na podstawie zezwolenia lub decyzji zmieniającej. Równocześnie Naczelnik Urzędu Celnego w [...] poinformował, że w dniu [...] listopada 2010 r. dokonał wyrejestrowania w systemie KRAG automatów do gier o niskich wygranych wymienionych w załączniku do pisma.

Pismo przesłane na adres siedziby spółki zostało zwrócone do nadawcy, gdyż adresat nie podjął awizowanej przesyłki, w związku z czym Naczelnik Urzędu Celnego w [...] pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. ponownie przekazał informację o utracie ważności poświadczeń rejestracji automatów o niskich wygranych.

Spółka w odpowiedzi wniosła o skorygowanie powyższego stanowiska Naczelnika Urzędu Celnego w [...]. Zdaniem spółki wykładnia § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych jest błędna i sprzeczna z przepisami rangi ustawowej - art. 15b ust. 4 i ust. 4a ustawy z 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych w zw. z art. 144 ustawy z 2009 r. o grach hazardowych. Wbrew woli ustawodawcy wiąże bowiem automat i jego rejestrację z konkretnym zezwoleniem. Przeciw takiej wykładni przemawia nie tylko brzmienie tych przepisów, ale treść i znaczenie samego zezwolenia, określone w art. 24 ust. 1b, art. 32 ust. 1 i art. 35 ust. 1 w zw. z art. 36 ust. 1 ustawy z 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych. W świetle tych przepisów nie występuje zależność pomiędzy zezwoleniem na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych a dopuszczeniem do eksploatowania i użytkowania automatów do gier o niskich wygranych - w postaci tzw. poświadczenia rejestracji.

W odpowiedzi udzielonej przez Naczelnika Urzędu Celnego w [...] pismem z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] podkreślono, że w świetle § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych, nie ma znaczenia ewentualne przeniesienie automatu do innej lokalizacji, w tym również do właściwości innego naczelnika urzędu celnego, gdyż ten automat w dalszym ciągu przypisany jest do zezwolenia wskazanego we wniosku o rejestrację. Przemieszczenie automatu nie zmienia zezwolenia w oparciu o które został zarejestrowany. Zmiana zezwolenia będącego podstawą rejestracji automatu winna skutkować wydaniem nowego poświadczenia rejestracji, tj. złożenia nowego wniosku o rejestrację automatu wraz z załącznikami, tj. opinię techniczną zawierającą pozytywny wynik badania automatu lub urządzenia do gier poprzedzającego ich rejestrację i kopię zezwolenia, o którym mowa w art. 24 ust.1, 1 a i 1 b ustawy. Zgodnie z § 10 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych poświadczenia rejestracji dokonuje się na sześć lat, z zastrzeżeniem ust. 4 tego przepisu, zgodnie z którym poświadczenie rejestracji traci ważność wraz z wygaśnięciem zezwolenia o którym mowa w art. 24 ust. 1, 1 a i 1 b ustawy. W związku z tym wyznaczony naczelnik urzędu celnego, w przypadku gdy automat jest eksploatowany na obszarze jego właściwości miejscowej, wyrejestrowuje w systemie KRAG automat, który posiada poświadczenie rejestracji dokonane w oparciu o zezwolenie które wygasło. Organ podkreślił zarazem, że wyrejestrowanie w systemie KRAG automatu do gier o niskich wygranych jest jedynie czynnością techniczną i nie stanowi rozstrzygnięcia organu gdyż ważność poświadczenia rejestracji przedmiotowy automat utracił z mocy prawa.

V. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną powyżej czynność Naczelnika Urzędu Celnego w [...] polegającą na wyrejestrowaniu określonych w piśmie z dnia [...] stycznia 2011 r. automatów do gier o niskich wygranych z Krajowego Rejestru Automatów do Gier. W skardze zarzuciła naruszenie:

- § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych w zw. z art. 15 b ust. 4 i ust. 4 a ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych w zw. z art. 144 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych poprzez niewłaściwe przyjęcie, iż o wygaśnięciu rejestracji automatu może decydować fakt utraty ważności zezwolenia, które zostało wskazane w pierwotnym wniosku GL-1, podczas gdy automat został legalnie i skutecznie przemieszczony na skutek złożenia dokumentu GL-2 i jego akceptacji przez organy celne, w wyniku czego zaczął funkcjonować w ramach zupełnie innego, nadal obowiązującego zezwolenia;

- § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych w zw. z art. 16 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych w zw. z art. 92 Konstytucji RP poprzez oparcie zaskarżonej czynności o przepis, który reguluje w rozporządzeniu kwestię wykraczającą poza delegację ustawową;

- § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych w zw. z art. 24 ust. 1b, art. 32 ust. 1, art. 35 ust. 1 w zw. z art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych w zw. z art. 144 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych poprzez uznanie, że pomiędzy rejestracją konkretnego automatu a zezwoleniem na prowadzenie działalności na obszarze konkretnego województwa występuje nierozerwalny związek;

- § 10 ust. 4 pkt 1 w zw. z § 10 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych poprzez taką interpretację pierwszego z przywołanych przepisów, która oznacza całkowitą zbędność istnienia drugiego z tych przepisów;

- art. 121 Ordynacji podatkowej poprzez kwestionowanie przez organ celny legalności funkcjonowania wykreślonych automatów do gry z uwagi na wygaśnięcie zezwoleń pierwotnie wskazanych we wnioskach GL-1, pomimo ich uprzedniego przemieszczenia i włączenia do eksploatacji w ramach zupełnie innego zezwolenia, co było przedmiotem badania i akceptacji ze strony organów celnych i przybrało postać rozstrzygnięć administracyjnych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zakres kognicji sądów administracyjnych został przez ustawodawcę określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.).

W świetle art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Należy wskazać, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie skarżąca uczyniła czynność organu, który poinformował spółkę o zaistnieniu okoliczności przewidzianych w § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz.U. Nr 102, poz. 946 ze zm.). W myśl powołanego przepisu, poświadczenie rejestracji automatu lub urządzenia do gier traci ważność wraz z wygaśnięciem zezwolenia, o którym mowa w art. 24 ust. 1, 1a i 1b ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych.

Z uwagi na tak określony przedmiot zaskarżenia należało w pierwszej kolejności rozważyć kwestię dopuszczalności skargi.

Strona wnosząca skargę, kognicję sądu administracyjnego do rozpoznania skargi na czynność organu upatruje w treści art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W ocenie Sądu powyższe stanowisko jest nietrafne.

W świetle piśmiennictwa i orzecznictwa (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. 2, str. 29-30) kategorię działań administracji, o których mowa w powołanym wyżej przepisie, charakteryzują bowiem następujące elementy. Są to akty lub czynności, które: nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, te bowiem są zaskarżalne na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a.; są podejmowane w sprawach indywidualnych, ponieważ akty o charakterze ogólnym zostały wymienione w art. 3 § 2 pkt 5-6 p.p.s.a.; muszą mieć charakter publicznoprawny, ponieważ tylko w takim zakresie działalność administracji została poddana sądowej kontroli; dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; oznacza to, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem (zaniechaniem określonego działania) organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 września 1996 r.,I SA 1326/96; publ. LexPolonica).

Poświadczenie rejestracji automatu lub urządzenia do gier jest czynnością materialno - techniczną, którą upoważniony organ potwierdził spełnienie przez urządzenie wymogów określonych w przepisach prawa (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 19 kwietnia 2011 r. sygn. akt I SA/Bk 752/10 i powołane w nim poglądy doktryny, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Charakter czynności faktycznych ma również ustalenie przez organ administracji, w których poświadczeniach rejestracji automatów do gier zostały wskazane zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie urządzania i prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych, których wygasł termin obowiązywania oraz wyrejestrowanie automatów.

Zaskarżone w niniejszej sprawie czynności faktyczne, stanowią konsekwencję wygaśnięcia zezwoleń na prowadzenie działalności w zakresie urządzania i prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych i nie rodzą pierwotnie żadnych obowiązków. Czynności te z istoty swej nie przyznają również uprawnień skarżącej w rozumieniu jakie przepis art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a wiąże z terminem "uprawnienie".

W związku z tym zaskarżone skargą czynności pozostają poza kognicją sądu administracyjnego, a skarga mająca je za przedmiot podlegać musi odrzuceniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 sentencji podjęto na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.