Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 563/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-09-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37, art. 38, art. 61
journal: Dz.U. 2016 poz 217
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020

SENTENCJA

Dnia 13 września 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka (spr.) Sędziowie WSA Mirella Ławniczak WSA Szymon Widłak Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2017 roku przy udziale sprawę ze skargi Gminy x na orzeczenie Zarządu Województwa z dnia [...]roku nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Zarząd Województwa jako Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym na lata 2014 – 2020 oraz x jako Instytucja Pośrednicząca dla realizacji [...] w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014-2020 w dniu[...] r. ogłosiła nabór wniosków o dofinansowanie projektów konkurs nr [...] ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Działanie 4.4. Zachowanie, ochrona, promowanie i rozwój dziedzictwa naturalnego i kulturowego. Poddziałanie 4.4.3 Zachowanie, ochrona, promowanie i rozwój dziedzictwa naturalnego i kulturowego w ramach [...] dla[...] .

W ramach ogłoszonego konkursu Gmina x złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pt.: [...] "", któremu został nadany numer [...].

Pismem z [...] r. wnioskodawca został poinformowany o pozytywnej ocenie wniosku w związku z przeprowadzoną oceną strategiczną wniosku o dofinansowanie, który znalazł się na pierwszym miejscu listy rankingowej.

Wniosek został następnie przekazany do IZ RPO w celu przeprowadzenia oceny formalnej i merytorycznej.

Pismem z [...] r. Gmina x została wezwana do skorygowania formularza wniosku o dofinansowanie oraz uzupełnienia lub skorygowania załączników w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, zgodnie z załączonymi w piśmie uwagami. Wnioskodawca został wezwany w zakresie uwag ogólnych do Projektu m.in. do:

a) ponownego zweryfikowania, czy Projekt podlega zasadom dotyczącym pomocy publicznej poprzez ponowną analizę przedsięwzięcia pod kątem spełniania przez Projekt przesłanek występowania pomocy publicznej, w związku z przeznaczeniem części powierzchni m.in. na wynajem ([...]);

b) zweryfikowania danych pod kątem występowania w Projekcie powierzchni niezwiązanej z działalnością kulturalną i wskazania metodologii wyliczenia procentowego udziału całkowitej powierzchni pozakulturalnej w całkowitej powierzchni budynku;

Wnioskodawca został wezwany w zakresie uwag do Studium Wykonalności Projektu m.in. do:

a) w części opisowej: usunięcia rozbieżności pomiędzy Studium a wnioskiem w zakresie kwot dotyczących finansowania inwestycji;

b) w części obliczeniowej: wyjaśnienia niezgodności pomiędzy punktem [...] wniosku o dofinansowanie a Studium w zakresie kosztów niekwaiifikowalnych i całkowitych wydatków ponoszonych w związku z realizacją projektu;

c) w części obliczeniowej: wyjaśnienia niezgodności wysokości kosztów kwalifikowanych przedstawionych w Studium z wartością wskazaną we wniosku.

Pismem z dnia[...] r. wnioskodawca złożył listę korekt i odniósł się do stwierdzonych braków, w tym wskazał m.in., że:

1. w projekcie występuje pomoc publiczna i skorygował pkt [...] oraz tabelę [...] wniosku;

2. projekt został zweryfikowany pod kątem występowania powierzchni niezwiązanej z działalnością kulturalną. Skarżący przedstawił przyjętą metodologię obliczeń;

3. zastosowana metodologia wynika z dokumentacji projektowo-kosztorysowej;

4. skorygowany został pkt [...]. wniosku poprzez przeniesienie kosztów promocji projektu do kosztów promocyjnych niekwalifikowalnych.

Pismem z dnia [...] r., nr [...] wnioskodawca został poinformowany, iż wniosek o dofinansowanie uzyskał ocenę negatywną z powodu niespełnienia kryteriów formalnych:

- nr 13 - "Prawidłowa kwalifikowalność kosztów",

- nr 15 - "Analiza pomocy publicznej - zgodność z odpowiednim programem pomocowym" ,

- nr 16 - " Prawidłowo przygotowane Studium wykonalności/biznes plan (w tym prawidłowo wykonane obliczenia) oraz

- nr 21 - "Spójność informacji zawartych w dokumentacji projektowej".

Pismem z dnia [...] roku, nr [...] wnioskodawca wniósł protest od negatywnej oceny złożonego projektu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełnienia kryteriów wyboru projektu.

Orzeczeniem z dnia [...] roku, nr, [...] Komisja Odwoławcza IZ RPO orzekła o nieuwzględnieniu protestu.

W ocenie organu wnioskodawca błędnie założył, że chodniki i tarasy to powierzchnie przeznaczone na cele kulturalne, podczas gdy chodniki wokół budynku nie spełniały funkcji kulturalnej, a komunikacyjną. Komisja Odwoławcza zakwestionowała zakwalifikowanie ciągów komunikacyjnych do powierzchni stanowiącej koszty kwalifikowalne. Ponieważ budynek [...] wykorzystywany jest tak na cele związane z kulturą, jak na cele niezwiązane z kulturą, to również chodniki i tarasy pełnią dwojakie funkcje. Według wyliczeń Komisji, powierzchnia przeznaczona na działalność pozakulturalną wynosi powyżej [...] % powierzchni obiektu, tak więc nie jest spełniony warunek § 7 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w zw. z art. 53 ust. 4 lit. a rozporządzenia nr 651/14. Organ stwierdził również niespójność danych wskazanych w metodologii wyliczenia powierzchni oraz Studium Wykonalności z załączonym projektem budowlanym, ale zgodził się z argumentem, że wnioskodawca przypisał w dokumentacji projektowej funkcje dla pozostałej powierzchni budynku.

W świetle ustaleń Komisji Odwoławczej, ocena projektu pod względem zgodności z kryteriami nr 13, nr 15, nr 21 została przeprowadzona w sposób właściwy komisje oceny projektu. Za zasadny uznano natomiast protest w zakresie kryterium nr 16.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu pełnomocnik Gminy x zaskarżył w całości orzeczenie Komisji Odwoławczej zarzucając jej

1) naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest:

a) art. 53 ust. 4a Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE.L Nr 187, str. 1 ze zm.), poprzez błędną wykładnię pojęcia przestrzeni infrastruktury wykorzystywanej do celów związanych z kulturą polegającą na przyjęciu, że chodniki, tarasy i korytarze (powierzchnia ruchu) podlega uwzględnieniu przy określaniu powierzchni tej przestrzeni w takiej proporcji, w jakiej powierzchnia budynku, wykorzystywana wyłącznie do celów związanych z kulturą, pozostaje do całej powierzchni budynku;

b) art. 53 ust. 4a Rozporządzenia 651/2014 w zw. z pkt III D ust. 3a i h Regulaminu Konkursu nr [...] (Oś Priorytetowa 4. Środowisko. Działanie 4.4 Zachowanie, ochrona, promowanie i rozwój dziedzictwa naturalnego i kulturowego. Poddziałanie 4.4.3 Zachowanie, ochrona, promowanie i rozwój dziedzictwa naturalnego i kulturowego w ramach [...] dla [...]), poprzez niewłaściwą wykładnię kosztu kwalifikowalnego w postaci zagospodarowania otoczenia obiektów o charakterze kulturalnym;

c) art. 37 ust. 2 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności w zw. z art. 41 ust. 1 i ust. 2 pkt 7 tej ustawy poprzez brak określenia metodologii obliczania powierzchni przestrzeni wykorzystywanej do celów związanych z kulturą w Regulaminie Konkursu oraz innych dokumentach, stanowiących podstawę sporządzenia i oceny wniosków w Konkursie

d) art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy o spójności w zw. z pkt III D ust. 3a i h Regulaminu Konkursu poprzez:

- niejasne zdefiniowanie kryterium w postaci: kosztów robót budowlanych i materiałów w zakresie rozbudowy, przebudowy, konserwacji, rewitalizacji, renowacji, rewaloryzacji, restauracji, zachowania, a także adaptacji obiektów na cele kulturalne i zagospodarowania otoczenia obiektów o charakterze kulturalnym (pkt III D ust. 3a Regulaminu Konkursu), a także kosztów zagospodarowania otoczenia obiektów objętych projektem (jako element szerszego projektu infrastrukturalnego) - pkt III D ust. 3h Regulaminu Konkursu, które uniemożliwiało prawidłowe odczytanie istoty tych kryteriów, skutkujące dowolną oceną Projektu;

- nieokreślenie w Regulaminie Konkursu, ani innych dokumentach, stanowiących podstawę sporządzenia i oceny wniosku, metodologii obliczania powierzchni w przypadku obiektów "mieszanych" łączących funkcję kulturalną i pozakulturalną, wraz z częściami wspólnymi obiektu oraz jego otoczeniem, a następnie opieranie się na nieujawnionej Skarżącemu metodologii przy dokonywaniu oceny wniosku;

e) art. 37 ust. 1 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności w zw. z art. 53 ust. 4 a Rozporządzenia nr 651/2014 w zw. z § 7 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 28 sierpnia 2015 r. w sprawie udzielania pomocy inwestycyjnej na kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 2014-2010 (tj. Dz. U. z 2015 r. poz. 1364), poprzez nieprawidłowe zakwalifikowanie powierzchni chodników, tarasów i korytarzy do powierzchni wykorzystywanych do celów związanych z kulturą, wyłącznie w części;

f) art. 37 ust. 1 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności w zw. z pkt III D ust. 3a i h Regulaminu Konkursu poprzez niezakwalifikowanie kosztów związanych z chodnikami do kosztów kwalifikowanych w sytuacji, gdy wskazany wyżej punkt Regulaminu przewidywał kwalifikowalność wydatków związanych z zagospodarowaniem otoczenia obiektów o charakterze kulturalnym;

2) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, to jest:

a) art. 37 ust. 1 w zw. z art. 60 ustawy o spójności polegające na niewskazaniu w treści orzeczenia osób biorących udział w rozstrzygnięciu protestu, co uniemożliwiło kontrolę, czy w rozpatrywaniu protestu brały udział osoby, które były zaangażowane w ocenę Projektu;

b) art. 37 ust. 1 w zw. z art. 58 ust. 1 pkt 1 ustawy o spójności poprzez niezawarcie w zaskarżonym orzeczeniu jakiegokolwiek uzasadnienia niespełnienia przez wniosek kryterium formalnego numer 15;

c) art. 37 ust. 1 w zw. z art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez:

- brak wezwania do skorygowania wniosku w zakresie załącznika w postaci projektu budowlano-wykonawczego w sytuacji rozbieżności danych wskazanych w metodologii wyliczenia powierzchni, zawartych we wniosku oraz Studium Wykonalności, z treścią załączonego do wniosku projektu;

- sporządzenie wezwania do korekty wniosku w sposób nierzetelny, z pominięciem informacji o rozbieżności danych wskazanych w metodologii wyliczenia powierzchni, zawartych we wniosku oraz Studium Wykonalności, wynikającej z omyłkowego załączenia do wniosku projektu budowlano-wykonawczego w wersji pierwotnej, a nie projektu budowlano-wykonawczego zamiennego;

- poprzez wprowadzanie Skarżącego w błąd przy udzielaniu odpowiedzi na pytania zadawane IZ WRPO na etapie przygotowywania dokumentacji aplikacyjnej.

W takiej sytuacji pełnomocnik strony skarżącej wniósł o uwzględnienie skargi z uwagi na przeprowadzenie oceny projektu w sposób naruszający prawo, który miał istotny wpływ na wynik oceny oraz wniósł o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez IZ WRPO.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową dokumentację.

Na rozprawie przed Sądem pełnomocnik strony skarżącej ponownie wskazał na omyłkę polegającą na tym, że do wniosku załączono projekt budowlano- wykonawczy , w którym podane były powierzchnie pomieszczeń odmiennie aniżeli wskazano to we wniosku zaś organ widząc rozbieżność winien w piśmie kierowanym do wnioskodawcy wyraźnie wskazać na rozbieżność pomiędzy treścią wniosku a jego załącznikiem- projektem budowlano- wykonawczym.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona.

Stosownie do postanowień art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Aktem prawa krajowego, dotyczącym prowadzenia polityki rozwoju mającym zastosowanie w niniejszej sprawie jest ustawa z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 ( Dz. U. 2016.217), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a.

W myśl postanowień art. 61 ust. 8 ustawy w wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3).

Powyższa regulacja oznacza, że kontroli sądów administracyjnych poddana jest ocena projektów, zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, dokonywana przez instytucję zarządzającą programami operacyjnymi (pośredniczącą lub wdrażającą) w realizacji takich programów, po wyczerpaniu środków odwoławczych.

Przystępując do kontroli oceny wniosku w niniejszej sprawie należy wskazać, że procedura odwoławcza została wyczerpana. Skarżący po otrzymaniu negatywnej oceny swojego projektu (informacja dnia [...] r. o negatywnej ocenie projektu z powodu niespełnienia kryteriów formalnych) wniósł protest w terminie przewidzianym ustawą , który został rozpatrzony orzeczeniem Komisji Odwoławczej Instytucji Zarządzającej z dnia [...] r. o nieuwzględnieniu protestu i w ustawowym terminie 14 dni złożył skargę do WSA w Poznaniu .

Przystępując do kwestii merytorycznych należy wskazać, że do zadań instytucji zarządzającej należy przeprowadzenie wyboru projektów do dofinansowania , przy czym wybór ten musi być przeprowadzony w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny zapewniając jednocześnie równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania (art. 37 ustawy) . Wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym lub pozakonkursowym i wybór określonego trybu należy do właściwej instytucji (art. 38 ustawy). W trybie konkursowym, bo z takim trybem mamy w omawianej sprawie do czynienia, wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1 ustawy). Z kolei konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów(...) - art. 39 ust. 2 ustawy. Konkurs przeprowadzany jest przez właściwa instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu, który m.in. określa typy projektów podlegających dofinansowaniu(art. 41 ustawy). Ogłoszenie o konkursie , które zawiera m.in. określenie przedmiotu konkursu, w tym typów projektów podlegających dofinansowaniu właściwa instytucja podaje do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej oraz na portalu, co najmniej 30 dni przed planowanym rozpoczęciem naboru wniosków o dofinansowanie projektu (art. 40 ustawy).

Właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie kryteriów wyboru projektów wskazanych w regulaminie danego konkursu – art. 41 ust. 1 ustawy. Wszystkie podmioty uczestniczące w danym konkursie podlegają tym samym kryteriom oceny. Strona nie kwestionowała co do zasady istnienia tych kryteriów.

W ramach kryteriów oceny formalnych wskazano m.in. kryterium nr 13 – prawidłowa kwalifikowalność kosztów. Jest to kryterium obligatoryjne – niezbędne do spełnienia dla otrzymania danej płatności. Jego niespełnienie skutkuje negatywną oceną formalną wniosku i jego odrzuceniem. Istnieje możliwość jednorazowej korekty. Wydatkami kwalifikującymi się do objęcia dofinansowaniem są wyłącznie wydatki niezbędne do realizacji projektu i faktycznie poniesione przez wnioskodawcę w okresie realizacji projektu. Sprawdzeniu przez organ podlega w szczególności, czy zakres rzeczowy projektu spełnia wymogi kwalifikowalności dla danego działania, czy wydatki wskazane w projekcie co do zasady można uznać za kwalifikowalne, czy wydatki zostały poniesione przez wnioskodawcę w odpowiednim okresie ( od [...] r. ) oraz czy projekt nie został sfinansowany w ramach innego programu pomocowego.

W przypadku działania 4.4 celem jest zachowanie, ochrona, promowanie i rozwój dziedzictwa naturalnego i kulturowego

Gmina x złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pt.: "[...] ", któremu został nadany numer [...].

Spór w rozpoznawanej sprawie dotyczył oceny formalnej złożonego projektu, która w ocenie skarżącego uniemożliwiała pozyskanie współfinansowania projektu ze środków przeznaczonych na realizacje Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014-2020. Sprawa wymagała więc rozstrzygnięcia w kwestii prawidłowości oceny projektu zgłoszonego przez Gminę x pod nazwą "[...]" dokonanej przez Instytucję Zarządzającą Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014 – 2020 z zachowaniem procedur i zasad właściwych dla konkursu o dofinansowanie projektów w ramach Osi 4 WRPO 2014+ "Środowisko", dla Działania 4.4 "Zachowanie, ochrona, promowanie i rozwój dziedzictwa naturalnego i kulturowego", Poddziałania 4.4.3[...], konkurs nr[...], określonych w ogłoszeniu o naborze w trybie konkursowym oraz zapisów Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych Programu Operacyjnego WRPO na lata 2014-2020.

W pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutów o charakterze formalnym jakie zostały skierowane do orzeczenia Komisji Odwoławczej z dnia [...] roku, nr [...] o nieuwzględnieniu protestu.

Zdaniem skarżącego w treści orzeczenia nie wskazano osób biorący udział w rozstrzyganiu protestu, czy w rozpoznawaniu protestu brały udział osoby , które były zaangażowane w ocenę projektu.

Zgodnie z art. 37. ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U.2016.217 j.t.) właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Natomiast zgodnie z art. 60 ustawy o polityce spójności w rozpatrywaniu protestu, w weryfikacji, o której mowa w art. 56 ust. 2, a także w ponownej ocenie, o której mowa w art. 58 ust. 3, nie mogą brać udziału osoby, które były zaangażowane w przygotowanie projektu lub jego ocenę. Przepis art. 24 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

W rozpoznawanym przypadku należy zauważyć, że do strony skarżącej został przesłany jedynie odpis orzeczenia jakie zostało podjęte przez Komisję Odwoławczą podpisany przez przewodniczącego Komisji [...].

Procedura odwoławcza funkcjonująca w IZ WRPO została zatwierdzona dnia 29 grudnia 2016 r. przez Zarząd Województwa Instrukcją Wykonawczą IZ RPO 2014+ (wersja 3.0, ze zm.). Za przeprowadzenie procedury odwoławczej odpowiedzialność ponosił Dyrektor Departamentu Polityki Regionalnej oraz jego zastępcy zgodnie z wydanym upoważnieniem wyrażonym w Uchwale Zarządu Województwa, nr [...] z dnia[...] r. Na mocy przywołanego upoważnienia, na przewodniczącego Komisji Odwoławczej wyznaczono [...], która podpisała się pod odpisem orzeczenia Komisji Odwoławczej przesłanej do Wnioskodawcy. Natomiast pozostałe osoby nie zostały wyraźnie wskazane w treści odpisu orzeczenia, ale ich podpisy powinny znajdować się pod oryginałem orzeczenia jakim wydanego przez Komisję Odwoławczą.

W tym zakresie wnioskodawca dysponował i dysponuje możliwością zwrócenia się do organu administracji o wskazanie osób jakie brały udział w rozpoznawaniu złożonego protestu, aby zweryfikować czy były zaangażowane w przygotowanie projektu lub jego ocenę. Brak takiego działania ze strony wnioskodawcy czyni podniesiony w skardze zarzut przedwczesnym wobec braku podjęcia należnego działania przez wnioskodawcę. Niemniej kwestia ta została wyjaśniona na rozprawie przed Sądem w dniu 7.09.2017r. Zgodnie bowiem z oświadczeniem pełnomocnika organu złożonego do protokołu rozprawy, osoby oceniające przedmiotowy projekt nie brały udziału w rozpatrywaniu protestu. Tak więc zarzut w tej kwestii okazał się niezasadny.

Kolejny zarzut proceduralny strony skarżącej dotyczył naruszenia art. 37 ust. 1 ustawy o spójności w związku z art. 58 ust. 1 pkt 1 ustawy o polityce spójności zgodnie z którym właściwa instytucja, informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia jego protestu, a informacja w tym przedmiocie zawiera w szczególności: treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu, wraz z uzasadnieniem.

Według skarżącego nie zawarto w zaskarżonym orzeczeniu Komisji Odwoławczej jakiegokolwiek uzasadnienia niespełnienia przez wniosek kryterium formalnego numer 15 "Analiza pomocy publicznej - zgodność z odpowiednim programem pomocowym". W ramach przedmiotowego kryterium weryfikacji podlegała zgodność wnioskowanej pomocy publicznej z właściwymi przepisami prawa wspólnotowego i krajowego dotyczącymi zasad udzielania pomocy obowiązującymi w momencie udzielania wsparcia.

Przedmiotowa inwestycja kwalifikowała się do wsparcia w ramach pomocy publicznej. W takim przypadku projekt podlega weryfikacji w oparciu o przepisy prawa wspólnotowego i krajowego, a zatem rozporządzenia 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 roku uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i art. 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187, s. 1) i Rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 28 sierpnia 2015 roku w sprawie udzielenia pomocy inwestycyjnej na kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 2014- 2010 (Dz. U z 2015 roku, poz. 1364).

W rozpoznawanej sprawie Komisja Odwoławcza przywołała w treści orzeczenia treść kryterium nr 15 oraz treść art. 53, pkt. 4, lit. a Rozporządzenia 651/2014 zgodnie z którym, w przypadku pomocy inwestycyjnej za koszty kwalifikowalne uznaje się koszty inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe i wartości niematerialne i prawne, w tym koszty budowy, modernizacji, nabycia, konserwacji lub poprawy infrastruktury, jeżeli w skali roku przynajmniej 80% czasu lub przestrzeni tej infrastruktury jest wykorzystywane do celów związanych z kulturą.

W zaskarżonym orzeczeniu Komisja Odwoławcza wyjaśniła, że z przedstawionych informacji wynika, że powierzchnia pomieszczeń niezwiązanych z celami kulturalnymi przekracza [...] % powierzchni budynku (zgodnie z zakresem projektu), a zatem projekt nie spełniał zapisów w zakresie udzielania pomocy publicznej na kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego. Organ wyjaśnił, że powierzchnię chodników należało wyliczyć proporcjonalnie na część kulturalną i poza kulturalną, aby prawidłowo dokonać kwalifikacji wydatków. Tym samym, skoro włączono całą infrastrukturę komunikacyjną do głównego przedmiotu projektu zostały zaburzone właściwe proporcje i wyliczenia wydatków niezbędnych do realizacji projektu zostały zawyżone. Tak więc nieprawidłowo dokonano kwalifikowalności wydatków. W tym względzie należy zgodzić się ze skarżącym, że Komisja Odwoławcza pomimo opisania stanu faktycznego z którego wynikało naruszenie obowiązujących regulacji w zakresie odnoszącym się do wymogów stawianych przez art. 53 pkt. 4, lit. a Rozporządzenia 651/2014, nie wskazała wyraźnie, że opisane naruszenie wymogów określonych w ramach kryterium nr 15. Niemniej uzasadnienie w tym zakresie zostało w orzeczeniu zawarte.

Kolejny zarzut o charakterze proceduralnym dotyczył naruszenia art. 37 ust. 1 w zw. z art. 43 ust. 1 ustawy o spójności poprzez:

- brak wezwania do skorygowania wniosku w zakresie załącznika w postaci projektu budowlano-wykonawczego w sytuacji rozbieżności danych wskazanych w metodologii wyliczenia powierzchni, zawartych we wniosku oraz Studium Wykonalności, z treścią załączonego do wniosku projektu;

- sporządzenie wezwania do korekty wniosku w sposób nierzetelny, z pominięciem informacji o rozbieżności danych wskazanych w metodologii wyliczenia powierzchni, zawartych we wniosku oraz Studium Wykonalności, wynikającej z omyłkowego załączenia do wniosku projektu budowlano-wykonawczego w wersji pierwotnej, a nie projektu budowlano-wykonawczego zamiennego;

- poprzez wprowadzanie skarżącego w błąd przy udzielaniu odpowiedzi na pytania zadawane IZ WRPO na etapie przygotowywania dokumentacji aplikacyjnej.

Zgodnie z art. 43. ust 1 ustawy o spójności, w razie stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie projektu braków formalnych lub oczywistych omyłek właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku lub poprawienia w nim oczywistej omyłki w wyznaczonym terminie nie krótszym niż 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

W rozpoznawanej sprawie nie można stwierdzić, że organ naruszył wspomniany przepis w trakcie prowadzenia postępowania konkursowego z wniosku skarżącej gminy. Wezwanie wystosowane do wnioskodawcy dotyczyło wyjaśnienia nieścisłości ujawnionych przez organ prowadzący postępowanie konkursowe. W tym względzie to na wnioskodawcy ciążył obowiązek dokładnego wyjaśnienia przyczyn z powodu których powstały wspomniane nieścisłości i przedłożenia wszystkich dokumentów wyjaśniających sytuację, w sposób korzystny dla wnioskodawcy ubiegającego się o dofinansowanie. Szczególnie, że postępowanie konkursowe o udzielenie dofinansowania ze środków publicznych nie jest postępowaniem wszczynanym z urzędu, a postępowaniem wszczynanym na wniosek strony zainteresowanej. Tak więc nie można czynić w tym względzie zarzutu organowi administracji, że nie podjął czynności niezbędnych do wywiedzenia okoliczności korzystnych do strony zainteresowanej uzyskaniem pomocy finansowej ze środków publicznych. Nie można zatem czynić organowi zarzutu, że w wezwaniu do korekty złożonego wniosku o dofinansowanie pominął informacje o rozbieżności danych niezbędnych do wyliczenia powierzchni przedmiotowych nieruchomości, jakie zostały zawarte we wniosku o dofinansowanie oraz w Studium Wykonalności. W tym przedmiocie to wnioskodawca ubiegający się o dofinansowanie powinien złożyć dokumentację konkursową, która pozostaje ze sobą wewnętrznie spójna. Natomiast w przypadku rozpoznawanym wnioskodawca sam przyznał, że omyłkowo załączył do wniosku projekt budowlano-wykonawczy w wersji pierwotnej, a nie projekt budowlano-wykonawczy zamienny. Brak należytej staranności obciąża zatem wnioskodawcę, a nie organ administracji. To na wnioskodawcy ciążył bowiem obowiązek skorygowania wszystkich elementów pierwotnie złożonej dokumentacji konkursowej w sposób zachowujący między nimi wewnętrzną spójność.

Zdaniem skarżącego został on wprowadzony w błąd przy udzielaniu odpowiedzi na pytania zadawane IZ RPO na etapie przygotowywania dokumentacji aplikacyjnej z uwagi na rażąco długi czas braku odpowiedzi na pytania zadawane przez skarżącą gminę przed złożeniem wniosku konkursowego. Skarżący powołuje się na korespondencję e-mail przeprowadzoną w dniach od [...] r. przeprowadzoną z pracownikami Departamentu Polityki Regionalnej na etapie przygotowywania dokumentacji aplikacyjnej, tj. przed złożeniem wniosku o dofinansowanie projektu.

W tym względzie organ wyjaśniał, że pytania zadawane przez gminę wymagały uzgodnień w przedmiocie interpretacji obowiązujących regulacji. Nie naruszyło to w żaden sposób zasady równości, gdyż wszyscy potencjalni wnioskodawcy znajdowali się w takiej sytuacji ze względu na ogłoszenie takich samych dokumentów konkursowych dla wszystkich potencjalnych wnioskodawców. Inną kwestią natomiast pozostaje precyzyjność ogłoszonych dokumentów konkursowych, która powinna być wyjaśniona znacznie wcześniej przed ogłoszeniem samego konkursu. Niemniej jednak takie działanie organów administracji nie stanowiło naruszenia zasad równości wszystkich potencjalnych wnioskodawców. W tym względzie działanie organów administracji mogło jednak budzić u wnioskodawców poczucie braku pewności obowiązujących reguł konkursowych, które nie zostały wystarczająco precyzyjnie przygotowane, co wymagało ich wyjaśnienia w trakcie interpretacji regulacji podejmowanej w przypadku oceny wniosku konkursowego.

Przechodząc do omówienia zarzutów merytorycznych wskazać należy, iż zasadniczo dotyczyły naruszenia przez organ przepisu art. 53 ust. 4 a Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz.Urz.UE. L Nr 187, str. 1 ze zm.), dalej "Rozporządzenie 651/2014", poprzez błędną wykładnię pojęcia przestrzeni infrastruktury wykorzystywanej do celów związanych z kulturą polegającą na przyjęciu, że chodniki, tarasy i korytarze (powierzchnia ruchu) podlegają uwzględnieniu przy określaniu tej przestrzeni w takiej proporcji w jakiej powierzchnia budynku, wykorzystywana wyłącznie do celów związanych z kulturą, pozostaje do całej powierzchni budynku.

Zgodnie z art. 53 pkt. 4 lit. a Rozporządzenia 651/2014, w przypadku pomocy inwestycyjnej za koszty kwalifikowalne uznaje się koszty inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe i wartości niematerialne i prawne, w tym: koszty budowy, modernizacji, nabycia, konserwacji lub poprawy infrastruktury, jeżeli w skali roku przynajmniej 80% czasu lub przestrzeni tej infrastruktury jest wykorzystywane do celów związanych z kulturą.

Przedmiotem projektu jest restauracja i rewitalizacja [...] na cele[...]. Opis projektu w dokumentacji projektowej wskazywał, iż w budynku mieścić się będzie również m.in. [...].

W rozpoznawanej sprawie należy zgodzić się z Komisją Odwoławczą, że nie cała powierzchnia obiektu jak i otoczenia obiektu będzie wykorzystywana na cele kulturalne. Chodniki nie spełniają funkcji kulturalnej, a komunikacyjną. [...] z niezbędnym zapleczem również nie ma na celu zaspokojenia potrzeb kulturalnych mieszkańców regionu. Nie można również uznać powierzchni zajmowanej przez [...] za powierzchnię typowo związaną za działalność kulturalną, gdyż pełni ona funkcje edukacyjne. Sala bilardowa oraz tarasy pełnią funkcję rekreacyjną. W sprawie zabrakło wyjaśnienia ze strony wnioskodawcy, że którakolwiek z wymienionych powierzchni będzie wykorzystywana na cele kulturalne, przez co wnioskodawca został wezwany do wyjaśnienia spornych kwestii. Nadto w treści złożonego wniosku pojawiły się rozbieżności co do powierzchni konkretnych pomieszczeń bowiem inne one były we wniosku , inne wynikały z załącznika jakim był projekt budowlano- wykonawczy. Z tych też względów skarżąca wezwana została do skorygowania wniosku o dane pod kątem występowania w projekcie powierzchni niezwiązanej z działalnością kulturalną i o wskazanie metodologii wyliczenia procentowego udziału całkowitej powierzchni poza kulturalnej w całkowitej powierzchni budynku. W piśmie- wezwaniu organ zaznaczył m.in., że za koszty kwalifikowane uznaje się wyłącznie koszty odnoszące się do części wspieranej w danym obiekcie infrastruktury przeznaczonej na cele kulturalne.

Skarżąca odpowiadając na wezwanie organu nadal nie przypisała funkcji dla części powierzchni budynku [...] () i już tym samym słusznie należało uznać, że wezwanie w tym zakresie pozostało bez odpowiedzi. Skarżąca wskazuje, że było to wynikiem omyłki bowiem wraz z wnioskiem złożyła projekt budowlano- wykonawczy zamiast projektu zamiennego i stąd wymienione przez organ powierzchnie , o nieprzypisanej przez skarżącą funkcji. Niemniej, o czym było we wcześniejszej części uzasadnienia, wnioskodawca ubiegający się o dofinansowanie powinien złożyć dokumentację konkursową, która pozostaje ze sobą wewnętrznie spójna, zaś przedmiotowy projekt budowlano- wykonawczy stanowił całość dokumentacji konkursowej.

Oceniając wniosek pod kątem kwalifikowalności kosztów słusznie więc organ uznał, że sama powierzchnia pomieszczeń niezwiązanych z kulturą przekracza [...] % powierzchni budynku, co już dyskwalifikuje projekt bowiem nie wpisuje się w obszar przedmiotowego wsparcia w oparciu o ww przepis rozporządzenia nr 651/2014.

Skoro koszty kwalifikowane są kosztami niezbędnymi do realizacji projektu, to oznacza, że muszą- zgodnie z Wytycznymi RPO być wydatkami niezbędnymi do realizacji projektu. Sam projekt dotyczył restauracji i rewitalizacji [...] więc w pierwszej kolejności należało uznać za kwalifikowane koszty niezbędne, związane w omawianej sprawie z kulturą , czyli bezpośrednio z pomieszczeniami przeznaczonymi na cele kulturalne, w których ta działalność kulturalna będzie się odbywać. Kolejną kwestią była kwalifikacja uznania w ramach szerszej infrastruktury tzw ciągów komunikacyjnych czy też tarasów.

W ocenie Sądu Komisja Odwoławcza zasadnie uznała, że cała powierzchnia drugiej kondygnacji[...], która jest wynajmowana przez wnioskodawcę, nie mogła zostać wliczona do powierzchni związanej z działalnością kulturalną. W konsekwencji powierzchnia chodników i tarasów oraz ciągów komunikacyjnych i innych pomieszczeń na kondygnacjach, na których znajdują się pomieszczenia wynajmowane oraz zajmowane przez rozmaite instytucje edukacyjne powinna zostać proporcjonalnie podzielona pomiędzy powierzchnię służąca celom kulturalnym i innym celom. Zastosowana przy tym przez organ metodologia wyliczenia w ocenie Sądu jest prawidłowa . Zasadne bowiem było twierdzenie organu, że należało obliczyć procent powierzchni przeznaczonej na działalność kulturalną proporcjonalnie do powierzchni kulturalnej budynku w stosunku do całkowitej powierzchni obiektu. Taki sposób określenia powierzchni pełniącej funkcje związane z działalności kulturalną nie został jednak wprost zapisany w dokumentacji konkursowej skierowanej do wnioskodawców.

Zaskarżonemu stanowisku organu skarżący zarzuca naruszenie art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy o spójności, w zw. z pkt III D ust. 3a i h Regulaminu Konkursu poprzez niejasne zdefiniowanie kryterium w postaci: kosztów robót budowlanych i materiałów w zakresie rozbudowy, przebudowy, konserwacji, rewitalizacji, renowacji, rewaloryzacji, restauracji, zachowania, a także adaptacji obiektów na cele kulturalne i zagospodarowania otoczenia obiektów o charakterze kulturalnym, a także kosztów zagospodarowania otoczenia obiektów objętych projektem, które uniemożliwiło prawidłowe odczytanie istoty tych kryteriów, skutkujące dowolną oceną Projektu, jak również nieokreślenie w Regulaminie Konkursu, ani innych dokumentach stanowiących podstawę sporządzenia i oceny wniosku, metodologii obliczenia powierzchni przestrzeni wykorzystywanej do celów związanych z kulturą oraz w przypadku obiektów "mieszanych" łączących funkcję kulturalną i pozakulturalną, wraz z częściami wspólnymi obiektu oraz jego otoczeniem.

Zgodnie z brzmieniem pkt III D ust. 3a i h Regulaminu Konkursu, koszty kwalifikowalne stanowią: a) koszty robót budowlanych i materiałów w zakresie rozbudowy, przebudowy, konserwacji, rewitalizacji, renowacji, rewaloryzacji, restauracji, zachowania, a także adaptacji obiektów na cele kulturalne i zagospodarowania otoczenia obiektów o charakterze kulturalnym, h) koszty zagospodarowania otoczenia obiektów objętych projektem (wyłącznie jako element szerszego projektu infrastrukturalnego).

Skarżący wskazywał w toku postępowania, że chodniki będą wykorzystywane przez publiczność do oglądania i uczestniczenia w spotkaniach plenerowych organizowanych przez [...], a korytarze, jak i tarasy stanowić będą infrastrukturę wykorzystywaną do celów związanych z kulturą przez co zostały uwzględnione w kosztach kwalifikowalnych Projektu. W tym względzie zabrakło jednak uwzględnienia przez wnioskodawcę przy składaniu wniosku o dofinansowanie oraz jego uzupełnianiu uwzględnienia różnych funkcji pełnionych przez chodniki, tarasy i korytarze pałacu z uwagi na treść przepisu art. 53 rozporządzenia 651/14. W konsekwencji IZ RPO dokonała wykładni pojęcia przestrzeni infrastruktury wykorzystywanej do celów związanych z kulturą, zawartej w art. 53 ust. 4a rozporządzenia 651/14, która skutkowała przyjęciem, że chodniki, tarasy i korytarze (powierzchnia ruchu) nie stanowią kosztów kwalifikowalnych Projektu. Rację ma strona skarżąca, że kwestia powyższa nie została wcześniej dostatecznie wyjaśniona w dokumentacji konkursowej przygotowanej przez organy organizujące konkurs ,co w rozpoznawanym przypadku było niewystarczające do prawidłowego wypełnienia wniosku o dofinansowanie. Niemniej Sąd zauważa, że powyższe nie miało wpływu na wynik postępowania gdyż w omawianej sprawie skarżąca Gmina wskutek własnej omyłki (dołączony jako załącznik wniosku zły projekt) nie usunęła rozbieżności na skutek wezwania organu, co w konsekwencji doprowadziło do uznania przez organ, że powierzchnia pomieszczeń niezwiązanych z kulturą przekracza [...] % powierzchni budynku, co już dyskwalifikowało projekt bowiem nie wpisywał się w obszar przedmiotowego wsparcia w oparciu o ww przepis rozporządzenia nr 651/2014.

Skarżąca zarzuca również zaskarżonemu orzeczeniu Komisji Odwoławczej naruszenie art. 37 ust. 2 w zw. z art. 41 ust. 1 i ust. 2 pkt 7 ustawy o spójności poprzez brak określenia metodologii obliczania powierzchni przestrzeni wykorzystywanej do celów związanych z kulturą w Regulaminie Konkursu oraz innych dokumentach, stanowiących podstawę sporządzenia i oceny wniosków w konkursie.

Zgodnie z art. 37. ust 2 ustawy o spójności projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego. Natomiast w myśl art. 41. ust. 1 i ust 2 pkt 2 ustawy o spójności właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu konkursu, który określa w szczególności kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia.

W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca powinien uwzględnić oprócz kryteriów oceny projektu również obowiązujące regulacje dotyczące pomocy publicznej. W momencie złożenia wniosku nie zostało to jednak uwzględnione w złożonej dokumentacji, że skarżąca korzysta z pomocy publicznej, a na skutek wezwania skierowanego przez organ do wnioskodawcy, przedłożona dokumentacja nie została należycie skorygowana. Wnioskodawca nie uwzględnił treści przepisu art. 53 ust 4 rozporządzenia 651/14, które znajduje bezpośrednie zastosowanie w polskim systemie prawnym. Wnioskodawca nie posłużył się zatem należycie algorytmem czasu wykorzystywania infrastruktury na cele kulturalne. W takiej sytuacji w trakcie oceny wniosku o dofinansowanie posługiwano się informacjami przekazanymi przez stronę aplikującą o dofinansowanie, tj. danymi dotyczącymi przestrzeni obiektu jaką wnioskodawca wskazał i jaka z założenia jest wykorzystywana na działalność kulturalną. Nie było zadaniem organu poszukiwanie dowodów i dokonywanie ustaleń w tym zakresie. Wbrew zarzutom skargi, kwestia wykazania według jakiego algorytmu organ dokonał przeliczenia procentowego udziału powierzchni infrastruktury wykorzystywanej na cele kultury, została wyjaśniona w orzeczeniu stanowiącym rozstrzygnięcie protestu. Organ podał, że stosunek wykorzystania powierzchni chodników, tarasów i korytarzy przeznaczonej na cele kulturalne został przyjęty w proporcji uzależnionej do całkowitej powierzchni kulturalnej budynku. Takie obliczenie przyjęte przez komisję odwoławczą wydaje się jednak uzasadnione z uwagi na treść samego przepisu art. 53 rozporządzenia 651/14 i powinno być traktowane jako powszechnie stosowana i akceptowana metodyka związaną z realizacją projektów dofinansowanych ze środków europejskich (por. wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 890/16). Pomimo bezpośredniego obowiązywania w polskim systemie prawnym rozporządzeń unijnych, które są stosowane zarówno przez organy administracji jak i jednostki indywidualne, wspomniana metodyka powinna jednak zostać wyraźnie zaakcentowana w dokumentacji konkursowej upublicznionej w momencie ogłoszenia konkursu dla zwiększenia pewności regulacji obowiązujących wnioskodawców. Szczególnie, że wskazane przepisy prawa unijnego nie określają wprost jak należy obliczać powierzchnię nieruchomości w ramach składanych wniosków o dofinansowanie projektów ze środków unijnych. W tym zakresie należy zatem zgodzić się ze skarżącą, że sposób określania powierzchni obiektu i infrastruktury, które mogą stanowić koszt kwalifikowany, rzeczywiście nie wynika wprost ani z rozporządzenia 651/2014, ani z rozporządzenia Ministra Infrastruktury, a także nie została wyraźnie określona przez IZ RPO w Wytycznych Instytucji Zarządzającej RPO na lata 2014-2020 oraz Regulaminie Konkursu i załącznikach do niego. Niemniej ponownie Sąd zwraca uwagę na to, że ta kwestia w omawianej sprawie nie ma wpływu na wynik postępowania bowiem to strona skarżąca złożyła wniosek niespójny i rozbieżności nie usunęła pomimo wezwania organu, co musiało skutkować jego negatywną oceną.

Skarżący zarzucił orzeczeniu Komisji Odwoławczej naruszenie przepisów art. 37 ust. 1 ustawy o spójności w zw. z art. 53 ust. 4 a Rozporządzenia 651/2014 w zw. z § 7 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 28 sierpnia 2014 r. w sprawie udzielania pomocy inwestycyjnej na kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 2014-2020 (tj. Dz.U. z 2015 r. poz. 1364) i Regulaminem Konkursu poprzez nieprawidłowe zakwalifikowanie powierzchni chodników, tarasów i korytarzy do powierzchni wykorzystywanych do celów związanych z kulturą, wyłącznie w części oraz niezakwalifikowanie kosztów związanych z chodnikami do kosztów kwalifikowalnych.

W skorygowanej dokumentacji aplikacyjnej Wnioskodawca wyjaśnił, że przedmiotowy projekt podlega zasadom dotyczącym pomocy publicznej, wprowadzając stosowne zmiany we wniosku o dofinansowanie. Wnioskodawca zweryfikował również projekt pod kątem występowania w projekcie powierzchni niezwiązanej z działalnością kulturalną, załączając metodologię wyliczenia udziału powierzchni kulturalnej w całkowitej powierzchni budynku. W trakcie weryfikacji skorygowanej dokumentacji aplikacyjnej stwierdzono, że błędnie sporządzono metodologię wyliczenia powierzchni kulturalnej i pozakulturalnej w całkowitej powierzchni obiektu będącego przedmiotem projektu. Dane wskazane w metodologii były niespójne z załączonym projektem budowlano-wykonawczym (Załącznik nr 18 do wniosku o dofinansowanie). Wskazana powierzchnia [...] w przywołanej wyżej metodologii wynosiła [...] m² (według wyliczeń Wnioskodawcy [...] % powierzchni użytkowej). Natomiast z opisów wskazanych w projekcie budowlano-wykonawczym (zamiennym) wynikało, iż na powierzchnię [...] składa się też m.in. [...] , co łącznie obejmowało powierzchnię[...] m² (nie uwzględniając innych pomieszczeń przeznaczonych na działalność [...] takich jak: [...]). Błędnie obliczono również powierzchnię zajmowaną przez[...], która według Wnioskodawcy obejmowała powierzchnię [...] m² ([...] % powierzchni użytkowej). Natomiast z projektu budowlano-wykonawczego (zamiennego) wynikało, iż [...] zajmowała całą kondygnację II piętra budynku tj. [...] m² (wraz z [...]) oraz [...] na I piętrze o łącznej powierzchni [...] m², co łącznie wynosiło [...] m² nie uwzględniając powierzchni [...] i innych pomieszczeń I pietra, do których nie odniósł się Wnioskodawca. Podobnie na parterze budynku, gdzie część pomieszczeń zajmowała [...], stąd powierzchnia ciągów komunikacyjnych i innych pomieszczeń na tej kondygnacji powinna zostać proporcjonalnie podzielona pomiędzy powierzchnię służącą celom kulturalnym a innym celom. Powierzchnia ciągów komunikacyjnych i innych pomieszczeń wspólnych winna zostać proporcjonalnie podzielona pomiędzy powierzchnię służącą celom kulturalnym i pozostałym. W związku z powyższym przedstawiona przez Wnioskodawcę metodologia została sporządzona nieprawidłowo, a przedstawione informacje były niespójne z dokumentacją projektową.

Skarżący podniósł, że nie został wezwany do skorygowania wniosku w zakresie załącznika w postaci projektu budowlano-wykończeniowego w sytuacji rozbieżności danych wskazanych w metodologii wyliczenia powierzchni, zawartych we wniosku oraz Studium Wykonalności. Zgodnie z Regulaminem konkursu IV E Ocena formalna pkt. 4 "W przypadku wystąpienia braków lub błędów formalnych (m.in. dotyczących kompletności wniosku), DWP wzywa Wnioskodawcę do poprawy wniosku i/lub uzupełnienia dokumentacji aplikacyjnej w wyznaczonym terminie (dotyczy kryteriów formalnych, w przypadku których istnieje możliwość jednorazowej korekty)". W tym względzie należy jednak zaznaczyć, że wskazane niespójności powstały po złożeniu korekty dokumentacji przez co IZ RPO nie mogła wezwać wnioskodawcę do wniesienia kolejnych poprawek w złożonym wniosku konkursowym i jego załącznikach, poprzez wystosowanie kolejnego pisma o korektę.

Reasumując , biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należało orzec o oddaleniu skargi jako bezzasadnej na podstawie art. 61 ust. 8 pkt. 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020 ( j. t. Dz. U. 2016, poz. 217 ).