Wyrok NSA oz. w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 300/97
NSA oz. w Łodzi
Data orzeczenia: 1999-03-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Powołane przepisy: article: par. 10 ust. 1
journal: Dz.U. 1995 nr 35 poz. 173
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 marca 1995 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Teza: Par. 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 marca 1995 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 35 poz. 173 ze zm./ stanowi przepis prawny o charakterze blankietowym, dla realizacji którego w celu skutecznego ubiegania się o opisaną w nim ulgę podatkową niezbędne jest również spełnienie przesłanek dopełniających go przepisów, do których się odwołuje w przedmiocie wymaganych, niezbędnych podatkowoprawnie, uprawnień do szkolenia zatrudnionych uczniów.

Przepisy określające uprawnienia do szkolenia uczniów stanowią o istotnych przesłankach przepisu podatkowego wyłącznie /z nim/ tworzą unormowanie analizowanej ulgi podatkowej. W stosunku do podatników jest to uregulowanie prawne o możności i sposobie /w jaki należy postępować/ dla uzyskania ulgi podatkowej.

TEZY

Par. 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 marca 1995 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 35 poz. 173 ze zm./ stanowi przepis prawny o charakterze blankietowym, dla realizacji którego w celu skutecznego ubiegania się o opisaną w nim ulgę podatkową niezbędne jest również spełnienie przesłanek dopełniających go przepisów, do których się odwołuje w przedmiocie wymaganych, niezbędnych podatkowoprawnie, uprawnień do szkolenia zatrudnionych uczniów.

Przepisy określające uprawnienia do szkolenia uczniów stanowią o istotnych przesłankach przepisu podatkowego wyłącznie /z nim/ tworzą unormowanie analizowanej ulgi podatkowej. W stosunku do podatników jest to uregulowanie prawne o możności i sposobie /w jaki należy postępować/ dla uzyskania ulgi podatkowej.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Janusza W. na decyzję Izby Skarbowej w P.T. z dnia 3 lutego 1997 r. (...) w przedmiocie odmowy przyznania ulgi podatkowej z tytułu wyszkolenia pracowników - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przywoływany przez organy podatkowe par. 10 ust. 1 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 marca 1995 r. odzwierciedla, co do zasady, stałą praktykę prawodawczą /zmienianych/ rozporządzeń w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przyznającą, sporną w sprawie niniejszej, ulgę podatkową osobom prowadzącym działalność gospodarcza uprawnionym na mocy odrębnych przepisów do szkolenia uczniów i zatrudniających w ramach prowadzonej działalności pracowników w celu nauki zawodu. Przepis ten jest zapisem prawnym o charakterze blankietowym odsyłającym do wzmiankowanych "odrębnych przepisów" określających: kto i po spełnieniu jakich kryteriów uprawniony jest do szkolenia uczniów zatrudnionych dla nauki zawodu.

Zgodnie /z zacytowanym również/ par. 9 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 1992 r. - indywidualizując i ukonkretniając analizowany stan prawny do sprawy niniejszej - dla skutecznego ubiegania się o sporną ulgę podatkową skarżący powinien posiadać co najmniej kwalifikacje mistrza w zawodzie, którego podjął się nauczać.

Powyższy wniosek wynika konkluzywnie z powoływanych przepisów:

par. 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 marca 1995 r. i dopełniającego wzmiankowany niniejszym zapis blankietowy par. 9 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 1992 r.

Niesporne jest, że skarżący nie posiadał: tytułu i kwalifikacji mistrza w zawodzie sprzedawcy. Legitymował się tylko tytułem wykwalifikowanego sprzedawcy oraz średnim wykształceniem zawodowym z racji ukończenia technikum drogowego.

Zważyć należało, że

1. par. 18 ust. 1 cytowanego /także/ rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych (...) rozróżnia status robotnika kwalifikowanego i mistrza w zawodzie, a z par. 18 ust. 3 tegoż rozporządzenia wprost wynika, że o tytuł mistrza w zawodzie można się ubiegać /na drodze unormowanej w rozdziale 4 rozporządzenia/. Tytułu i uprawnień mistrza w zawodzie nie uzyskuje się automatycznie tylko z racji posiadanych: wiedzy, umiejętności, stażu pracy.

2/ wykształcenie technika drogowego o specjalności: drogi i mosty kołowe /które uzyskał skarżący/ nie ma żadnego związku z zawodem sprzedawcy, którego nauki wykonywania się podjął.

Analizowane rozwiązania prawne wynikają z aktów prawnych w stosownym i adekwatnym trybie prawnym utworzonych i opublikowanych.

Jeżeli specjalne przepisy nie stanowią inaczej /a sytuacja taka zachodzi w rozważanym stanie prawnym/ prawa są wydane z mocą obowiązującą nawet w przypadku, gdy ci, których dotyczą, mają sami dowiedzieć się, jakie prawa wydano, czego dotyczą i kto im podlega. To, co zwykle znaczy mówienie o prawach jako "zwróconych" do pewnych osób, sprowadza się do tego, że są to właśnie osoby, do których stosuje się dane prawo, to jest, od których wymaga się, aby zachowały się w określony prawem sposób.

Dążąc do uzyskania /spornej w sprawie niniejszej/ ulgi podatkowej podatnik winien więc zapoznać się z dotyczącymi jej uregulowaniami prawnymi - w kontekście możliwości prawnych i sposobów jej realizacji, uczynić wszystko co: możliwe, niezbędne i prawem dopuszczalne, aby móc skutecznie o ulgę podatkową się ubiegać /bądź z planów w jej przedmiocie zrezygnować/. Dotyczy to w szczególności starań o uzyskanie tytułu i uprawnień mistrza w zawodzie. Egzaminy dla uzyskania tego rodzaju i stopnia potwierdzonych formalnie kwalifikacji w zawodzie sprzedawcy nie były dotąd organizowane jednakże:

1. skarżący zaniechał starań o prawnie możliwe, dopuszczalne, dozwolone uzyskanie wzmiankowanych uprawnień,

2. okoliczności powyższej nie wziął pod uwagę /w kontekście podatkowoprawnym/ podejmując się szkolenia uczniów.

Konkludując:

par. 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 marca 1995 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 35 poz. 173 ze zm./ stanowi przepis prawny o charakterze blankietowym, dla realizacji którego w celu skutecznego ubiegania się o opisaną w nim ulgę podatkową niezbędne jest również spełnienie przesłanek dopełniających go przepisów, do których się odwołuje w przedmiocie wymaganych, niezbędnych podatkowoprawnie, uprawnień do szkolenia zatrudnionych uczniów.

Przepisy określające uprawnienia do szkolenia uczniów stanowią o istotnych przesłankach przepisu podatkowego wyłącznie /z nim/ tworzą unormowanie analizowanej ulgi podatkowej. W stosunku do podatników jest to uregulowanie prawne o możności i sposobie /w jaki należy postępować/ dla uzyskania ulgi podatkowej.

Jeżeli pewne istotne warunki realizacji możności nie są spełnione, to niezależnie od przyczyn tego stanu rzeczy, jeżeli nie zostały one uwzględnione w stanowiącym o uldze podatkowej unormowaniu, ubieganie się o nią przez podatnika należy uznać za prawnie nieskuteczne.

Mając na uwadze opisany stan sprawy oraz przedstawioną wykładnię prawa Sąd uprawniony był do orzeczenia o oddaleniu skargi.