Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 371/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2013-10-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.18, art.56 par.1
journal: Dz.U. 2012 poz 1015
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity
article: art.97 par.1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA (del.) Patrycja Joanna Suwaj, Sędziowie sędzia WSA Jacek Pruszyński, sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 30 października 2013 r. sprawy ze skargi H. C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego w sprawie egzekucji podatku od środków transportowych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] maja 2013 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. z [...] kwietnia 2013 r. nr [...], w którym odmówiono H. C. zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...].

Wymienione rozstrzygnięcia podjęte zostały w następujących okolicznościach.

Na podstawie ww. tytułu wykonawczego wszczęte zostało postępowanie egzekucyjne wobec majątku H. C., który pismem z 23 listopada 2012 r. wniósł zarzuty stwierdzając, iż nigdy nie otrzymał upomnienia oraz decyzji ustalającej wysokość podatku od środków transportowych.

Postanowieniem z [...] stycznia 2013 r. nr [...] Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B., opierając się na stanowisku wierzyciela - Wójta Gminy T. wyrażonym w postanowieniem z [...] grudnia 2012 r. nr [...] - zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne uznał za bezzasadne.

W zażaleniu z 12 stycznia 2013 r. zobowiązany wniósł o uchylenie postanowienia organu egzekucyjnego w całości, zarzucając przeoczenie błędnego pouczenia zawartego w postanowieniu Wójta Gminy T. wskazującego na brak możliwości zaskarżenia stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów.

Postanowieniem z [...] lutego 2013 r. Wójt Gminy T. sprostował z urzędu postanowienie z [...] grudnia 2012 r. w zakresie pouczenia co do prawa zaskarżenia.

Postanowieniem z [...] lutego 2013 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. uchylił postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. z [...] stycznia 2013 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

W piśmie z 4 marca 2013 r. H. C. wniósł o zawieszenie postępowania egzekucyjnego w związku z faktem, że żadne orzeczenie w sprawie nie jest ostateczne i postępowanie jest w toku.

Pismem z 13 marca 2013 r. Wójt Gminy T. poinformował organ egzekucyjny, że zobowiązany wniósł zażalenie na postanowienie z [...] grudnia 2012 r. wyrażające stanowisko wierzyciela do wniesionych zarzutów.

Postanowieniem z [...] kwietnia 2013 r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w B. odmówił zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...].

Utrzymując w mocy to rozstrzygnięcie postanowieniem z [...] maja 2013 r. nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że w rozpatrywanej sprawie nie ziściła się którakolwiek z przesłanek zawieszenia postępowania egzekucyjnego wymienionych w art. 56 § 1 pkt 1-5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm.), dalej w skrócie jako, "u.p.e.a.".

Odwołując się do art. 34 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji organ odwoławczy uznał, że toczące się postępowanie w sprawie stanowiska wierzyciela do zarzutów nie jest w przedmiotowej sprawie przesłanką do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Wskazał, że pismo Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. z [...] grudnia 2012 r. wzywające do wyrażenia stanowiska wierzyciela w sprawie wniesionych zarzutów zostało odebrane przez Wójta Gminy T. [...] grudnia 2012 r. Postanowieniem z [...] grudnia 2012 r. wierzyciel uznał zarzuty za niezasadne. Oznacza to, że wierzyciel nie przekroczył terminu, o którym mowa w art. 34 § 3 ustawy.

W ocenie organu odwoławczego powyższego nie zmienia fakt, że postanowienie wierzyciela z [...] grudnia 2012 r. zostało uchylone postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z [...] kwietnia 2013 r. nr [...].

Za nietrafny Dyrektor Izby Skarbowej uznał również zarzut naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Podniósł, że w postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie jest dopuszczalne stosowanie tego przepisu. W przewidzianym w art. 56 § 1 pkt 5 ustawy egzekucyjnej odwołaniu się do przepisów innych ustaw mowa jest bowiem jedynie

o przepisach przewidujących wprost możliwość lub obowiązek zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zawiera samodzielne, charakterystyczne dla tego postępowania, przesłanki jego zawieszenia, zatem brak jest podstaw do stosowania w zakresie instytucji zawieszenia postępowania egzekucyjnego przepisów art. 97 k.p.a.

Na powyższe rozstrzygnięcie skargę do Sądu złożyli H. C. i D. C. Zarzucili naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 56 § 1 pkt 5 k.p.a. oraz art. 138 § 1 k.p.a. - poprzez utrzymanie w mocy krzywdzącego postanowienia z [...] kwietnia 2013 r.

Skarżący wnieśli o uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości

i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Ponadto zwrócili się

o zawieszenie postępowania egzekucyjnego do chwili ostatecznego prawomocnego rozstrzygnięcia wniesionych odwołań i zażaleń oraz o rozłożenie zaległości na 10 rat.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawiona w zaskarżonym postanowieniu.

Postanowieniem z 6 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Białymstoku odrzucił skargę Danuty C.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie Sąd chciałby pokreślić, że sądy administracyjne, co do zasady, posiadają uprawnienia kasatoryjne i nie mają uprawnień do merytorycznego rozpatrzenia sprawy w tym także do rozpoznania zawartego w skardze wniosku

o zawieszenie postępowania egzekucyjnego do chwili ostatecznego prawomocnego rozstrzygnięcia wniesionych odwołań i zażaleń oraz o rozłożenie zaległości na 10 rat. Orzeczenie sądu administracyjnego stanowi dopiero podstawę uzyskania merytorycznego, zgodnego z prawem, rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej.

Spór w sprawie dotyczy możliwości zawieszenia postępowania egzekucyjnego z uwagi na brak prawomocnego rozstrzygnięcia w sprawie zarzutów zgłoszonych wierzycielowi tj. Wójtowi Gminy T., które zdaniem skarżącego stanowi zagadnienie wstępne obligujące organ do zawieszenia prowadzonego postępowania egzekucyjnego.

Postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu tylko w przypadkach wskazanych w art. 56 § 1 u.p.e.a. tj: 1) w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej;

2) w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego; 3) w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych

i braku jego przedstawiciela ustawowego; 4) na żądanie wierzyciela; 5) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach.

W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że okoliczności zawieszenia postępowania egzekucyjnego zostały w sposób wyczerpujący wyliczone w art. 56 u.p.e.a. Z tego względu nie mogą być brane pod uwagę inne okoliczności niewskazane w tym przepisie, a wskazane przykładowo w art. 97 § 1 k.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. II OSK 2101/10 oraz wyroki wojewódzkich sądów Administracyjnych o sygn.: II SA/Łd 695/09, II SA/Ke 759/08 oraz I SA 2376/03, wszystkie dostępne w internetowej, centralnej bazie orzeczeń i informacji o sprawach).

W art. 18 u.p.e.a. ustawodawca odsyłając do uregulowania zawartego w k.p.a. nakazuje jednocześnie jego odpowiednie stosowanie, co oznacza, że uregulowania zawarte w k.p.a. będą mogły mieć zastosowanie jedynie do kwestii wprost nie uregulowanych w przepisach ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Ponieważ w art. 56 § 1 u.p.e.a. wyliczono w sposób wyczerpujący okoliczności zawieszenia postępowania egzekucyjnego inne okoliczności jego zawieszenia nie wskazane w tym przepisie, a wskazane w art. 97 § 1 k.p.a. nie mogą być brane pod uwagę (por. P. Przybysz Postępowanie egzekucyjne w administracji Komentarz, Wyd. Prawnicze LexisNexis Warszawa 2003 r. str. 74-75 wraz z powołanym tam orzecznictwem). W świetle powyższego nie budzi wątpliwości, że w postępowaniu egzekucyjnym nie można zastosować przesłanki zawieszenia postępowania określonej w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w związku z wystąpieniem zagadnienia wstępnego. Tym samym organ nie mógł naruszyć art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.,

w rozpatrywanej sprawie.

Podnoszona w piśmie z 4 marca 2013 r. okoliczność baku prawomocności rozstrzygnięć w zakresie zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnych przez skarżącego zarzutów nie została wymieniona wśród przesłanek obligatoryjnego zawieszenia postępowania egzekucyjnego, enumeratywnie wyliczonych w art. 56 § 1 u.p.e.a. Nie było więc podstaw do zawieszenia z urzędu postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]. Tym, samym zarzut naruszenie art. 56 § 1 pkt 5 k.p.a. oraz art. 138 § 1 k.p.a. okazał się niezasadny.

Mając powyższe na uwadze na mocy art.151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.