Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 5/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-02-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1 i 3, art. 134, art. 135.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 2 lutego 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA : Anna Świderska po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno Handlowo Usługowego "A" Z. i P. K. Spółki jawnej z siedzibą w M. 2 na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] nr [...].


UZASADNIENIE

W dniu 1 grudnia 2009 r. "I." Spółka jawna Z. i P. K. z siedzibą w M. wniosła do tutejszego Sądu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]. stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. określającej skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące styczeń oraz marzec-grudzień 2005 roku. W skardze zawarty został wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w S.. Konieczność zgłoszenia przedmiotowego wniosku motywowano trudną sytuacją finansową spółki, świadczącej usługi transportowe, wynikającą z wysokich cen paliwa, małej ceny frachtu i mocnej złotówki. Strona podniosła, iż organy podatkowe przystąpiły do wykonania decyzji podatkowych dotyczących podatku od towarów i usług za lata 2004 - 2005 i styczeń 2006 roku, których przymusowe wykonanie może narazić ją na wielotysięczne straty doprowadzając do upadłości firmy. Pomimo dokonanych zabezpieczeń na środkach trwałych oraz nieruchomościach organy zastosowały środek egzekucyjny w postaci zajęcia rachunku bankowego, który praktycznie uniemożliwia dalszy byt gospodarczy spółki, pozbawiając ją możliwości świadczenia usług i odbierania zapłaty. Dokonane zabezpieczenia na składnikach majątkowych uniemożliwia ich sprzedaż w celu zapewnienia egzystencji rodzinom podatników oraz spłaty zobowiązań podatkowych. Dodatkowo strona podniosła, że w jej ocenie, zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej zostało wydane z naruszeniem prawa, pozbawiając ją możliwości rozpoznania sprawy w drugiej instancji. Jednocześnie otwarta została droga do wyegzekwowania wadliwych w jej ocenie decyzji organu pierwszej instancji, których wykonanie zostało wstrzymane postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] do czasu rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek jest zasadny.

W polskim postępowaniu sądowoadministracyjnym przyjęto jako zasadę, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Wniosek ten płynie wprost z treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) –zwanej dalej " p.p.s.a.". Wyjątkiem od powyższej zasady jest uregulowanie zawarte w § 3 wspomnianego przepisu art. 61 p.p.s.a., zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności art. 61 § 3 p.p.s.a., dopuszcza żądanie wstrzymania wykonania także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Oznacza to, że w sprawie ze skargi na postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania, możliwe jest wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej organu I instancji, a więc tej, od której odwołanie uznano za niedopuszczalne. W doktrynie dopuszcza się objęcie wstrzymaniem wykonania akty lub czynności podjęte w granicach sprawy, określonej przez art. 134 P.p.s.a. i art. 135 P.p.s.a. W związku z tym, treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. objęte są zarówno akty wydane w I instancji, jak i np. akty w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnych lub w trybie autokontroli (tak B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Mendek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kraków 2006, s. 163, oraz orzeczenia sądowe - np. postanowienie WSA w Warszawie z 2 października 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1329/08).

Pod pojęciem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków rozumie się taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, LEX nr 281811). Chodzi zatem m.in. o sytuację, w której wykonanie decyzji prowadzić będzie do zakończenia prowadzonej przez stronę działalności gospodarczej, a w konsekwencji utraty przez nią jedynego źródła utrzymania dla niej i jej rodziny (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., FZ 136/04, niepubl.). Podzielając w całości przedstawione wyżej poglądy NSA, uznać należy, że ujawnione przez stronę okoliczności uzasadniają w wystarczającym stopniu istnienie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w S., o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Łączna wartość dochodzonych przeciwko skarżącej należności podatkowych, kwestionowanych przez nią odwołaniami, których niedopuszczalność stwierdziły organy podatkowe jest niewspółmierna do rozmiaru osiąganych wyników finansowych z prowadzonej przez nią działalności gospodarczej jak i do wartości prowadzonego przedsiębiorstwa. Powyższe w ocenie sądu przemawia za przyjęciem, że skarżąca spółka nie będzie w stanie sfinansować jednocześnie należności podatkowych i kosztów bieżącej działalności firmy. Mając przy tym na względzie fakt, że organ podatkowy pierwszej instancji, który wydał decyzje podatkowe dostrzegł istnienie po stronie podatniczki ważnego interesu przemawiającego za wstrzymaniem wykonania swoich decyzji w postaci całkowitego braku środków finansowych, utraty zdolności kredytowej, a także bezpowrotnej utraty rynku, na którym prowadzi działalność gospodarczą, zagrożenie upadłością spółki, na którą wskazuje w swoim wniosku uznać należy za realne. To zaś pozwala przyjąć, że wykonanie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. stwarzać będzie dla strony niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W tym stanie sprawy sąd, uznając wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. za wystarczająco uzasadniony, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji

MK