Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1285/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-12-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Inne
Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 87, art. 88
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 13 grudnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kubot - Szustowska po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

W dniu 2 maja 2011 roku M. W. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Organ wyjaśnił, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż zaskarżone postanowienie zostało doręczone stronie w dniu 11 marca 2011 roku co jest równoznaczne z tym, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 11 kwietnia 2011 roku, natomiast skarga została złożona dopiero w dniu 2 maja 2011 roku (data stempla pocztowego).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2011 roku, w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 635/11, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. odrzucił skargę powyższą skargę, uważając ją za spóźnioną.

W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej wniesionej przez M. W. Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 9 listopada 2011 roku, w sprawie o sygn. akt l OSK 2097/11, uchylił w/w postanowienie z dnia 12 sierpnia 2011 roku, przekazując sprawę sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu NSA wskazał, że nie budzi wątpliwości fakt, że skarga M. W. została złożona po upływie terminu zakreślonego do dokonania tej czynności. Termin do jej wniesienia upłynął bowiem z dniem 11 kwietnia 2011.roku. Złożenie jej zatem w dniu 2 maja 2011 roku niewątpliwie musiało skutkować – w świetle wymogu o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. - odrzuceniem tego środka zaskarżenia.

W ocenie NSA Sąd pierwszej instancji nie uwzględnił jednak okoliczności, że z treści pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 maja 2011 roku (nr [...]), które znajdowało się w aktach spraw zainicjowanych na podstawie tego samego pisma zawierającego kilka skarg, wynikało, że M. W. skierował w dniu 2 maja 2011 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi (za pośrednictwem Kolegium) wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W związku z powyższym, obowiązkiem WSA było, w pierwszej kolejności, samodzielne dokonanie analizy treści tego pisma, a nie zaś poprzestanie wyłącznie na zaakceptowaniu jego oceny dokonanej przez organ. Odmienne bowiem, niż wyrażone w piśmie z dnia 31 maja 2011 roku, ustalenia w tym zakresie mogłyby skutkować rozpoznaniem w/w wniosku. W przypadku zaś wydania korzystnego dla strony rozstrzygnięcia, mogłoby nastąpić merytoryczne rozpoznanie złożonej przez nią skargi. Zatem niepodjęcie jakichkolwiek działań w tym zakresie, w ocenie NSA, powodowało, że złożona przez stronę skarga została odrzucona przedwcześnie. W przypadku bowiem, gdy strona wraz ze skargą złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, Sąd zobligowany jest w pierwszej kolejności rozpoznać ten właśnie wniosek. Jego zaś rozpoznanie może skutkować rozpoznaniem złożonej przez stronę skargi.

Mając zatem na uwadze powyższe należy wskazać, iż w/w pismo datowane na 2 maja 2011 roku, złożone przez M. W. skierowanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. (za pośrednictwem SKO), a zatytułowane: "wniosek o przywrócenie terminu odwołania od decyzji SKO (...) [...] z dnia [...] (...)", należało potraktować jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu tegoż wniosku strona wyjaśniła, że owo postanowienie doręczono mu 17 stycznia 2011 roku, lecz nie był on w stanie zaskarżyć go w ustawowym terminie, bowiem w styczniu 2011 roku nastąpiła u niego reemisja choroby psychicznej, na którą cierpi spowodowana informacją, iż stwierdzono u niego chorobę nowotworową z przerzutami do kośćca. Nadto skarżący wyjaśnił, że wymaga stałej długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji, a w okresie gdy termin do wniesienia skargi pozostawał otwarty, schorzenia na które cierpi uległy znacznemu nasileniu, co uniemożliwiło mu zachowanie owego terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Tytułem wstępu należy wyjaśnić, iż zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Nadto w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Wniosek o przywrócenie terminu dla swej skuteczności wymaga równoczesnego dokonania czynności procesowej, której termin dotyczy.

Stosownie zaś do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Siedmiodniowy termin do wystąpienia z prośbą o przywrócenie terminu liczony jest momentu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od daty, w której strona dowiedziała się o uchybieniu terminu.

Warto w tym miejscu zauważyć, że odrzucając wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności, sąd nie musi określić dokładnej daty dziennej ustania przyczyny jego uchybienia. Ważne, aby ustalił, że przyczyna uchybienia terminu ustała wcześniej, niż na siedem dni przed złożeniem wniosku o przywrócenie terminu do jej dokonania (por. postanowienie NSA z dnia 13 października 2010 roku, w sprawie o sygn. akt l OZ 769/10, Lex nr 742027).

W niniejszej sprawie bezspornym jest, że przedmiotowe rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego doręczono skarżącemu w dniu 11 marca 2011 roku, zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 11 kwietnia 2011 roku (bowiem w 10 kwietnia 2011 roku przypadał dzień wolny od pracy niedziela). Natomiast skargę wraz z prośbą o przywrócenie terminu do jej wniesienia strona złożyła w dniu 2 maja 2011 roku.

W tym miejscu należy zaznaczyć, iż na podstawie akt sądowoadministracyjnych spraw o sygn. akt: II SA/Łd 776/11; II SA/Łd 777/11; II SA/Łd 888-889/11; II SA/Łd 1032/11; II SAB/Łd 34/11; II SAB/Łd 32/11 Sądowi z urzędu wiadomo, że kolejno w dniach 18, 22, 29 kwietnia 2011 roku M. W. składał w organie wnioski o zasiłki celowe, zaś w dniu 21 kwietnia 2011 roku wniósł odwołanie od jednej z decyzji organu pierwszej instancji, ponadto w dniu 22 kwietnia 2011 roku osobiście stawił się w siedzibie organu pierwszej instancji z interwencją w jednej ze swoich spraw. Poza tym z akt spraw: II SA/Łd 596/11; II SA/Łd 597/11, II SA/Łd 598/11 wynika, że w dniu 20 kwietnia 2011 roku M. W. złożył skargi adresowane do WSA w Łodzi.

Przyjmując zatem, iż istotnie u skarżącego nastąpiło pogorszenie zdrowia ze względu na podane przez niego przyczyny, to nie sposób pominąć okoliczności, iż w okresie między 11 kwietnia 2011 roku, tj. ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi na kwestionowane postanowienie, a 2 maja 2011 roku czyli dniem złożenia przedmiotowego wniosku skarżący nie zaniechał aktywności - składał wnioski, odwołania, skargi, a nawet osobiście stawił się w siedzibie organu. Nieistotne w tym momencie jest czy powyższe pisma skarżący pisał i składał osobiście czy posługiwał się inną osobą, najważniejsze, że owe pisma były o tyle skutecznie wnoszone, że powodowały po stronie organów czy tut. Sądu obowiązek ich rozpoznania. Uznać więc należy, że najpóźniej w dniu 17 kwietnia 2011 roku (dzień poprzedzający złożenie pierwszego z pism) ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...], skoro skarżący, jak wynika z powyżej przedstawionych okoliczności, począwszy od dnia 18 kwietnia 2011 roku, wielokrotnie podejmował skuteczne czynności procesowe.

Wyjaśnienia w tym miejscu wymaga, iż wobec powyższego ostatnim dniem do wniesienia prośby o przywrócenie terminu był dzień 26 kwietnia 2011 roku (wtorek, bowiem zarówno 24 kwietnia jak i 25 kwietnia 2011 roku były dniami ustawowo wolnymi od pracy).

Zestawiając wyżej wymienione daty stwierdzić należy, że wniosek M. W., datowany na 2 maja 2011 roku, o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., z dnia [...], nr [...] jest spóźniony, bowiem złożony został z przekroczeniem 7-dniowego terminu przewidzianego dla tego typu czynności, który w rozpatrywanej sprawie upłynął w dniu 26 kwietnia 2011 roku.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 88, w związku z 87 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

a.tp.