Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1235/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-09-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 7 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi PPHU "T." Sp. z o.o. z siedzibą w J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za maj 2005 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zarządzeniami z dnia 14 lipca 2009 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do przedłożenia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi:

1) pełnomocnictwa procesowego umocowującego do działania w imieniu skarżącej spółki;

2) dokumentu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej;

3) uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2.750 zł.

Jak wynika z akt sprawy, treść w/w wezwań została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 4 sierpnia 2009 r. Zgodnie z powyższym, bieg terminu do ich wykonania rozpoczął bieg w dniu 4 sierpnia i upływał z dniem 11 sierpnia 2009 r.

Przesyłką pocztową nadaną w dniu 12 sierpnia 2009 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik strony skarżącej nadesłał do Sądu – dokument pełnomocnictwa wraz z odpisem z KRS skarżącej spółki, a nadto, wniosek w przedmiocie zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Jak stanowi przepis art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej u.p.s.a.), sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

W stanie faktycznym sprawy, zarządzeniem z dnia 14 lipca 2009 r., doręczonym w dniu 4 sierpnia 2009 r., zobowiązano podpisanego pod skargą pełnomocnika strony skarżącej do przedłożenia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania: 1) pełnomocnictwa procesowego umocowującego do działania w imieniu skarżącej spółki; 2) dokumentu określającego sposób reprezentacji skarżącej spółki celem oceny skuteczności udzielonego umocowania procesowego; pod rygorem odrzucenia skargi.

Tego samego dnia (tj. 4 sierpnia 2009 r.) doręczono w/w pełnomocnikowi odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, pouczając także w tym przypadku o rygorze odrzucenia skargi.

Termin na wykonanie obu zarządzeń Sądu upływał w dniu 11 sierpnia 2009 r. (wtorek). Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, przesyłkę sądową zawierającą żądane przez Sąd dokumenty pełnomocnik nadał w urzędzie pocztowym w dniu 12 sierpnia 2009 r. (data stempla pocztowego), co nastąpiło z jednodniowym uchybieniem wyznaczonego terminu.

Zgodnie z art. 85 u.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, co skutkowało stwierdzeniem, że braki formalne nie zostały uzupełnione. Powyższa okoliczność obligowała Sąd do odrzucenia skargi na mocy art. 58 § 1 pkt 3 u.p.s.a.

Niejako na marginesie należy wskazać, że zawarty w przesyłce z dnia 12 sierpnia 2009 r. wniosek strony o zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawie nie mógł spowodować oczekiwanych skutków procesowych, tj. jego rozpoznania, albowiem w dniu jego złożenia, wyznaczony stronie siedmiodniowy termin na opłacenie skargi już upłynął. Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, złożony po upływie terminu wyznaczonego w wezwaniu do uiszczenia wpisu nie chroni zaś strony przed negatywnymi konsekwencjami nieopłacenia skargi w postaci jej odrzucenia.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 u.p.s.a. oraz art. 220 § 3 u.p.s.a. orzekł jak w sentencji.