Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 298/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, Sędziowie Asesor WSA Jacek Fronczyk, Asesor WSA Sylwester Golec (spr.), Protokolant Robert Powojski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2006 r. sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) określa, że uchylone postanowienie nie może być wykonane w całości.


UZASADNIENIE

III SA/Wa 298/06

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. na podstawie art. 134 w związku z art. 141 § 2 k.p.a. stwierdził uchybienie przez skarżącego W. K. terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] października 2005 r. nr [...] w przedmiocie omowy zwolnienia spod egzekucji ruchomości.

W uzasadnieniu tego postanowienia organ stwierdził, że wymienionym postanowieniem Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. odmówił skarżącemu zwolnienia spod egzekucji ruchomości. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu za pośrednictwem poczty w dniu 28 października 2005 r.. Na wymienione postanowienie skarżący złożył w dniu 8 listopada 2005 r. zażalenie. Organ wskazywał, że w niniejszej sprawie termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 4 listopada 2005 r., zatem zażalenie zostało złożone po upływie terminu określonego przez art. 141 § 2 k.p.a. Skarżący nie wystąpił o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Z tego względu organ odwoławczy obowiązany był stwierdzić wniesienie zażalenia z uchybieniem terminowi do jego wniesienia.

Na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] W. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze skarżący podnosił, że nie zgadza się z tym postanowieniem z uwagi na przerwę świąteczną - Zaduszki.

W odpowiedzi na skargę organ powtórzył argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna, jednakże nie z powodu argumentów w niej podniesionych.

Na wstępie należy zaznaczyć, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w dalszej części uzasadnienia powoływanej jako p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną. Korzystając z tego uprawnienia Sąd postanowił wyeliminować z obrotu prawnego zaskarżone postanowienie z uwagi na istniejące w sprawie naruszenie prawa, którego skarżący nie wskazał w skardze.

Podstawą faktyczną do wydania na podstawie art. 134 w związku z art. 144 k.p.a. postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania jest stwierdzenie przez organ, że strona postępowania wniosła zażalenie po upływie określonego w art. 141 § 2 k.p.a. siedmiodniowego terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia. Organ, aby stwierdzić uchybienie terminowi do wniesienia środka zaskarżenia, musi udowodnić datę doręczenia stronie aktu administracyjnego, od którego wnoszony jest ten środek oraz datę jego wniesienia. W rozpoznanej sprawie organ na podstawie pieczęci na kopercie uznał, że skarżący zażalenie wniósł w dniu 8 listopada 2005 r. Organ twierdzi, że skarżący postanowienie na które wniósł zażalenie, otrzymał w dniu 28 października 2005 r. i jako dowód na tę okoliczność powołuje pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki pocztowej, które jest dokumentem urzędowym potwierdzającym okoliczności w nim stwierdzone. Zgodnie z treścią art. 76 § 1 k.p.a., dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Przesłanką uznania dokumentu urzędowego za dowód w sprawie jest jego sporządzenie przez uprawniony organ oraz sporządzenie tego dokumentu w przepisanej formie. Forma sporządzania dokumentów pocztowych potwierdzających doręczenie przesyłki przez operatora pocztowego regulują przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 9 stycznia 2004 r. w sprawie warunków wykonywania powszechnych usług pocztowych (Dz. U. Nr 5, poz. 34 ze zm.). Zgodnie z treścią § 35 ust. 1 powołanego rozporządzenia, przesyłki rejestrowane i przekazy pocztowe doręcza się zgodnie z art. 26 ustawy za pokwitowaniem odbioru, po stwierdzeniu tożsamości osoby uprawnionej do odbioru. Zgodnie z treścią art. 3 pkt. 20) ustawy z dnia 12 czerwca 2003 Prawo pocztowe (Dz. U. Nr 130, poz. 1188 ze zm.), przesyłka rejestrowana jest to przesyłka przyjęta za pokwitowaniem przyjęcia i doręczona za pokwitowaniem odbioru. Zatem pisma doręczane z zastosowaniem zwrotnego potwierdzenia odbioru przez adresata przesyłek doręczanych za pośrednictwem poczty, spełniają przytoczona definicję przesyłki rejestrowanej. W przepisie § 35 ust. 3 powołanego rozporządzenia Minister postanowił, że pokwitowanie odbioru przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego powinno zawierać czytelny podpis odbiorcy i datę odbioru. Z treści tego przepisu wynika, że adresat przesyłki własnym podpisem obowiązany jest potwierdzić fakt doręczenia mu przesyłki. Z przepisu tego wynika, że potwierdzenie odbioru ma na celu potwierdzenie odbioru przesyłki przez adresata w określonej dacie. W ocenie Sądu, przepis ten należy interpretować w ten sposób, że datę odbioru przesyłki na pokwitowaniu winien umieścić adresat przesyłki, gdyż tylko wówczas pokwitowanie to będzie spełniało funkcję dowodu potwierdzającego fakt doręczenia przesyłki adresatowi w określonej dacie. Skoro sam fakt doręczenia przesyłki musi potwierdzić jej odbiorca przez złożenie własnoręcznego podpisu, to brak jest podstaw do twierdzenia, że datę odbioru przesyłki może wpisać za niego inna osoba, nie dotyczy to sytuacji kiedy adresat odmawia potwierdzenia odbioru przesyłki. Pocztowe potwierdzenie odbioru pisma sporządzonego przez organ administracji ma pełnić taką samą funkcję jak pokwitowanie jego odbioru osobiście przez adresata. W przypadku odbioru przez stronę pisma osobiście od organu, gdy odbiór tego pisma rozpoczyna bieg terminu procesowego, strona ma obowiązek oprócz podpisu na pokwitowaniu umieścić również datę odbioru pisma. Sam organ również ma interes w tym, ażeby data odbioru została umieszczona na pokwitowaniu odbioru pisma, gdyż w przeciwnym razie w przypadku uchybienia przez stronę terminowi, którego bieg rozpoczyna doręczenie pisma organ będzie miał trudności w udowodnieniu tego uchybienia. Z tych względów należało stwierdzić, że również w przypadku doręczania stronie pisma organu za pośrednictwem poczty, adresat obowiązany jest potwierdzić odbiór pisma przez umieszczenie na dowodzie doręczenia własnoręcznie podpisu oraz daty odbioru pisma.

W rozpoznanej sprawie na znajdującym się w aktach potwierdzeniu odbioru postanowienia, od którego skarżący, zdaniem organu, wniósł zażalenie z uchybieniem terminu, data odbioru postanowienia nie została wpisana przez skarżącego. Z adnotacji umieszczonej w tym potwierdzeniu wynika, że datę tę wpisał pracownik poczty. Z tego względu należało stwierdzić, że potwierdzenie odbioru przez skarżącego postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] października 2005 r. nr [...] zostało sporządzone z naruszeniem art. 35 ust. 3 powołanego rozporządzenia i z tego powodu nie może być uznane za urzędowy dowód doręczenia tego postanowienia w dacie wskazanej w zaskarżonym postanowieniu. Daty tej organ nie udowodnił też innymi środkami dowodowymi.

Z tych powodów należało stwierdzić, że organ wydał zaskarżone postanowienie z naruszeniem art. 7 i 77 k.p.a., gdyż nie udowodnił okoliczności faktycznej -doręczenia postanowienia w dniu 28 października 2005 r., a okoliczność ta została przyjęta przez organ jako podstawa faktyczna rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym postanowieniu.

Organ prowadząc ponownie postępowanie winien z udziałem poczty wyjaśnić datę doręczenia skarżącemu wymienionego na wstępie postanowienia organu egzekucyjnego.

Zarzut skargi, że przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia organ nieprawidłowo obliczył datę upływu terminu do wniesienia zażalenia jest niezasadny. Przyjmując, jak to uczynił organ, że wymienione na wstępie postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 października 2005 r., należało stwierdzić, na podstawie art. 141 § 1 i art. 57 § 1 i 4 k.p.a., że termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 4 listopada 2005 r. Z powołanych przepisów k.p.a. wynika, że dni wolne od pracy wypadające pomiędzy dniami stanowiącymi początek i koniec terminu nie powodują jego wydłużenia.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

Sąd nie zasądził na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania na podstawie art. 200 p.p.s.a., gdyż zgodnie z treścią art. 210 § 1 p.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów postępowania, jeśli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata lub radcy prawnego Sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. Skarżący do zamknięcia rozprawy nie zgłosił wniosku o zwrot kosztów postępowania sądowego. Sąd nie pouczył skarżącego o treści przytoczonego przepisu, gdyż skarżący nie był obecny na rozprawie.