Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 322/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2021-08-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30 ust. 6 pkt 2, art. 29 ust. 1 pkt 7, art. 30 ust. 5
journal: Dz.U. 2020 poz 1333
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek Sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 sierpnia 2021 r. sprawy ze skargi P. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu od zgłoszenia zamiaru przystąpienia do robót budowlanych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zakład Pracy Chronionej w B. Produkcji Artykułów z Tworzyw Sztucznych "[...]" sp. z o.o. w B. – dalej jako: "Skarżący," w piśmie z [...] października 2020 r. zgłosiła Prezydentowi Miasta B. zamiar przystąpienia do robot budowlanych, polegających na budowie hali namiotowej o wymiarach 20m x 45m i wysokości ściany bocznej 4m ,na działce o nr ew. [...] w obrębie [...], przy ul. P. w B. Inwestycję określono jako tymczasowy obiekt budowlanego.

Do zgłoszenia dołączono oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz projekt budowlany. [...] października 2020 r. Skarżący uzupełnił zgłoszenie w ramach korekty wniosku o datę przystąpienia do robot budowlanych.

Prezydent Miasta B., działając na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2, art. 80 ust. 1 pkt 1, art. 81 ust. 1 pkt 2, art. 82 ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( Dz.U. z 2020r., poz. 1333 ze zm.)- dalej jako: "p.b.", w zw. z art. 26 i art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy z 13 lutego 2020r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw ( Dz.U. , poz. 471), decyzją z dnia [...] listopada 2020 r., znak [...] wniósł sprzeciw , w związku ze zgłoszeniem Skarżącego , o przystąpieniu do robot budowlanych . Jednocześnie organ nałożył na Inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę.

W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że zgłoszenie obejmuje budowę hali namiotowej, której rozpiętość konstrukcji według załączonej dokumentacji rysunkowej wynosi 20 m, co zgodnie z § 3 pkt 2 lit a rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 listopada 2001 r. w sprawie rodzajów obiektów budowlanych, przy których realizacji jest wymagane ustanowienie inspektora nadzoru inwestorskiego( Dz.U. z 2001,Nr138, poz.1554), skutkuje tym ,że inwestycja wymaga ustanowienia inspektora nadzoru inwestorskiego. Zdaniem organu I instancji dla inwestycji niezbędne jest uzyskanie pozwolenia na budowę. Ponadto Prezydent wskazał, że zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 7p.b. tymczasowy obiekt budowlany nie może być połączony trwale z gruntem, co stoi w sprzeczności do załączonej dokumentacji, gdzie przewiduje się wykonanie stop fundamentowych pod każdym ze słupów lub centralną płytą fundamentową. Ponadto Prezydent zauważył, że przedmiotowy budynek wykracza poza wskazaną we wniosku zgłoszenia oraz w załączonej dokumentacji działkę o numerze ewidencyjnym [...] , na której planowane jest wzniesienie obiektu. Wymiary hali to 20m x 45m, zaś wymiary działki to circa 14m x 58m, co w konsekwencji powoduje wykroczenie obszaru oddziaływania obiektu poza działkę objętą inwestycją. Dodatkowo zamierzenie może powodować naruszenie bezpieczeństwa przeciwpożarowego, istniejącego w sąsiedztwie budynku przemysłowego , położonego na działce o numerze ewidencyjnym [...], tym samym wymaga uzgodnienia z rzeczoznawcą ds. przeciwpożarowych.

Decyzja Prezydenta została nadana w placówce Poczty Polskiej 10 listopada 2020 r. i doręczona Inwestorowi 12 listopada 2020 r.

Skarżący działając przez pełnomocnika złożył odwołanie od powyższej decyzji organu I instancji, zarzucając jej naruszenie art. 30 ust. 5 oraz ust. 6a p.b. i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.

W uzasadnieniu odwołania Skarżący podał, że wniosek zawierający zgłoszenie robot został organowi doręczony w dniu [...] października 2020 r. Oznacza to, że organ zgodnie z art. 30 ust. 5 p.b. mógł wnieść sprzeciw w terminie 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia, czyli do dnia 5 listopada 2020 r. Skarżący wskazał, że termin przewidziany w art. 30 ust. 5 p.b. jest terminem prawa materialnego, co oznacza, że nie może być przez organ przedłużany, skracany lub też zawieszany. Zdaniem Skarżącego przedmiotowe zgłoszenie spełnia wszelkie wymogi ustawy. Organ nie wskazał też na jakiekolwiek uchybienia formalne, które powodowałyby konieczność uzupełnienia zgłoszenia. Zdaniem Skarżącego zgłoszenie wywołało skutek w postaci rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia sprzeciwu już z dniem 15 października 2020 r. , zgodnie z art. 30 ust. 6a p.b . Skarżący podniósł, że w przedmiotowej sprawie decyzja została nadana 10 listopada 2020 r., co oznacza, że ustawowy termin 21 dni na zgłoszenie sprzeciwu przez organ nie został dotrzymany.

Decyzją z [...] stycznia 2021r. nr [...] , Wojewoda [...] , utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W motywach uzasadnienia organ odwoławczy wskazał, że w postępowaniu zgłoszeniowym organ architektoniczno-budowlany dokonuje analizy zgłoszenia i dołączonych do niego dokumentów, a następnie, w zależności od wyników tej analizy, bądź przyjmuje je milcząco uznając, że zgłoszenie wraz z załączonymi dokumentami odpowiada prawu, bądź też nakłada obowiązek uzupełnienia zgłoszenia, względnie, wnosi sprzeciw. W niniejszej sprawie organ po analizie zgłoszenia oraz załączonych do niego dokumentów wniósł sprzeciw i nałożył obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę, działając na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego.

Organ II instancji wskazał, że w rozpatrywanej sprawie Inwestor zgłosił zamiar wykonania robot budowlanych polegających na posadowieniu hali namiotowej o wymiarach 20m x 45m i wysokości ściany bocznej 4m. Nadto zaznaczył, że będzie to tymczasowy obiekt budowlany.

Organ wskazał, że roboty budowlane, stosownie do dyspozycji art. 28 ust. 1 p.b., można rozpoczęć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę. Wyjątki od tej zasady przewidziane zostały m.in. w art. 29 p.b., ustalającym katalog budów oraz robot budowlanych niewymagających pozwolenia na budowę. Przypadki wymienione w art. 29 p.b. są wyjątkami od zasady wyrażonej w art. 28 tej ustawy. W systemie prawa, wyjątki od zasady, z uwagi na swój charakter, nie mogę być interpretowane rozszerzająco. W myśl art. 29 ust. 1 pkt 7 p.b., nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia budowa tymczasowych obiektów budowlanych niepołączonych trwale z gruntem i przewidzianych do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce - w terminie określonym w zgłoszeniu - ale nie później niż przed upływem 180 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu.

Organ zacytował definicję tymczasowego obiektu budowlanego, wyrażoną w art. 3 pkt 5 p.b. i stwierdził, że ze zwolnienia z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę mogą korzystać jedynie obiekty objęte ww. przepisem , pod warunkiem, że okres ich użytkowania nie przekracza 180 dni.

Organ wyjaśnił również, że cecha "trwałego związania z gruntem" sprowadza się do posadowienia obiektu na tyle trwale, by zapewnić mu stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym, mogącym go zniszczyć lub spowodować przesunięcie czy przemieszczenie na inne miejsce. To, że dany obiekt przystosowany jest do wielokrotnego montażu w różnych miejscach nie oznacza jeszcze, że nie można przyjąć, że jest on trwale związany z gruntem.

Zdaniem organu o tym, czy obiekt budowlany jest trwale związany z gruntem czy też nie, nie decyduje sposób i metoda związania z gruntem, nie decyduje również technologia wykonania fundamentu i możliwości techniczne przeniesienia obiektu w inne miejsce, ale to czy wielkość tego urządzenia, jego konstrukcja, przeznaczenie i względy bezpieczeństwa wymagają takiego trwałego związania . Na poparcie stanowiska organ powołał się na orzecznictwo sądów administracyjnych.

Organ powołując się na art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a p.b wskazał, że w złożonej przez Inwestora dokumentacji konstrukcyjno-technicznej zawarto opis techniczny projektowanej hali namiotowej. Projektowany obiekt to jednonawowy, wolnostojący namiot o rozpiętości 20m, długości 45m oraz wysokości ściany bocznej 4m. Planowana konstrukcja posiada dach dwuspadowy o nachyleniu połaci 18°. W płaszczyźnie dachu oraz ścian pomiędzy osiami 1-2, 5-6, 6-7 i 9-10 zastosowano stężenia linowe. Dane gabarytowe konstrukcji (bez poszycia) to: powierzchnia zabudowy: 902,2m2, kubatura: 5075m3 , wysokość całkowita: 7,25m. Jak wynika z opisu obiekt przeznaczony jest do pełnienia roli magazynowej. Głównymi elementami konstrukcyjnymi hali namiotowej są ramy o rozpiętości 20m wykonane z profili aluminiowych o przekroju poprzecznym 233x110x3,5mm (rygle) i profile stalowe o przekroju poprzecznym 180x100x4mm (słupy). Połączenie słupa z ryglem dachowym oraz pomiędzy samymi ryglami projektuje się za pomocą stalowych wkładek tworzących połączenie sztywne. Słupy ram za pośrednictwem blach stalowych oraz kotew planuje się przytwierdzić do podłoża w sposób zapewniający połączenie przegubowe. Głównymi elementami tworzącymi konstrukcje ścian szczytowych są wg dokumentacji stalowe rygle poziome oraz słupy. W celu prawidłowego utwierdzenia konstrukcji hali projekt zaleca wykonanie stop fundamentowych pod każdym ze słupów lub centralnej płyty fundamentowej. Alternatywnym rozwiązaniem może być system zakotwień palikowych. Ściany hali namiotowej planuje się pokryć blachą trapezową , dach natomiast tkaniną na bazie włókna poliestrowego powlekanego PCV.

Zdaniem organu II instancji powyższy opis techniczny planowanej inwestycji świadczy o tym, że jest ona obiektem budowlanym solidnym, o znacznych rozmiarach, trwale związanym z gruntem w sposób zapewniający mu stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym, mogącym go zniszczyć lub spowodować przesunięcie czy swobodne przemieszczenie w inne miejsce.

Organ powołał się na pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny, że wielkość konstrukcji i jej parametry techniczne determinujące trwałość obiektu budowlanego przesądzają o tym, że obiekt ten należy traktować jako trwale związany z gruntem (wyrok z 8 września 2011 r., sygn. akt II OSK 1302/10).

Ponadto organ zwrócił uwagę, że ze względu na znaczne rozmiary planowanej hali namiotowej (20m x 45m) i wysokość ściany bocznej (4m), w sprawie zastosowanie znajdują przepisy rozporządzeń wykonawczych , dotyczących kwestii bezpieczeństwa. W § 3 pkt 2 lit a rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 listopada 2001 r. w sprawie rodzajów obiektów budowlanych, przy których realizacji jest wymagane ustanowienie inspektora nadzoru inwestorskiego (Dz. U. z 2001 r., nr 138, poz. 1554) wymieniono m.in. obiekty budowlane zawierające elementy konstrukcyjne o rozpiętości 12m i większej. W niniejszej sprawie Inwestor zgłosił zamiar posadowienia hali namiotowej o rozpiętości większej niż 12m (mianowicie 20m), dlatego też już sama wielkość planowanego zamierzenia przesądza o obowiązku ustanowienia inspektora nadzoru inwestorskiego, co możliwe jest wyłącznie w decyzji o pozwoleniu na budowę z uwagi na trwale związanie z gruntem.

Dodatkowo organ podniósł, że planowana hala namiotowa wykracza poza wskazaną w zgłoszeniu oraz załączonej dokumentacji działkę o numerze ewidencyjnym [...] , na której planuje się wzniesienie obiektu. Wymiary hali wynoszą bowiem 20m x 45m, natomiast wymiary działki to circa 14m x 58m, co powoduje, że obszar odziaływania obiektu niewątpliwie wykracza poza granice działki o nr [...] . W konsekwencji może powodowa to naruszenie bezpieczeństwa przeciwpożarowego, istniejącego w sąsiedztwie budynku przemysłowego, położonego na dziale o nr ewidencyjnym [...] , co wymagałoby uzgodnienia z rzeczoznawcą ds. przeciwpożarowych.

Odnosząc się do naruszenia przepisu art. 30 ust. 5 oraz ust. 6a p.b., organ II instancji stwierdził, że zgodnie z art. 30 ust. 5 p.b. zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robot budowlanych. Organ administracji architektoniczno-budowlanej w terminie 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia, może, w drodze decyzji, wnieść sprzeciw. Natomiast w myśl art. 30 ust. 6a p.b., za dzień wniesienia sprzeciwu uznaje się dzień nadania decyzji w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe. Zdaniem organu Skarżący przy obliczaniu terminu pomija istotny w niniejszej sprawie fakt, a mianowicie, że Inwestor z własnej inicjatywy dokonał uzupełnienia zgłoszenia wnioskiem z [...] października 2020 r. Korekta polegała na uzupełnieniu elementu brakującego w pierwotnym zgłoszeniu, a wymaganego wprost przez art. 30 ust. 2 p.b -tj. wskazania terminu rozpoczęcia robot budowlanych. Organ powołał się na utrwalone orzecznictwo sądowo-administracyjne, że organ pierwszej instancji powinien mieć zagwarantowane pełne 21 dni na zapoznanie się z kompletnym, zatem nie zawierającym żadnych braków zgłoszeniem( wyrok NSA z 6 czerwca 2013 r. ,sygn. akt II OSK 341/12) .Organ przyjął tę linię orzeczniczą za słuszną.

Skarżący działając przez pełnomocnika wniósł skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] stycznia 2021r., nr [...] , w której zarzucił:

1) naruszenie art. 30 ust. 5 oraz ust. 6a p.b. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie w sprawie w wyniku wadliwego uznania, że organ I instancji dokonał zgłoszenia sprzeciwu w sprawie wniosku skarżącego z zachowaniem ustawowego terminu 21 dni .

2) naruszenie art. 29 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 3 pkt 5 p.b. poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie w sprawie w wyniku wadliwego uznania, że obiekt objęty zgłoszeniem nie był tymczasowym obiektem budowlanym w rozumieniu ww. przepisów ustawy Prawo budowlane.

W oparciu o powyższe zarzuty Skarżący wniósł o:

1. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.

2. zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi Strona podniosła, że zgłoszenie robót zostało doręczone organowi 15 październik 2020r. Uzupełnione zgłoszenie złożone zostało 19 października 2020r., a nie jak wskazuje organ I instancji 20 października 2020r. Zdaniem Skarżącego organ II instancji w żaden sposób nie odniósł się w uzasadnieniu swojej decyzji do różnic w podawanych przez organ I instancji oraz stronę w datach złożenia uzupełnionego zgłoszenia. Zdaniem Skarżącego data złożenia uzupełnionego zgłoszenia jest kluczowa dla oceny terminowości złożenia sprzeciwu. Organ II instancji nie wskazał żadnych argumentów czy własnych ustaleń, które doprowadziły do przekonania, że zgłoszenie uzupełniające wniesione zostało w dniu 20 października 2020r., a nie zostało złożone w skrzynce podawczej urzędu 19 października 2020r., jak wskazywała to strona. Skarżący wskazał, że we wskazanym okresie wyłączona była możliwość osobistego składania pism w biurze podawczym Urzędu Miasta B. Zgodnie z przyjętymi przez organ I instancji w tamtym czasie zasadami, korespondencja kierowana do organu I instancji składana była poprzez pozostawienie w skrzynce podawczej. Uzupełnione zgłoszenie złożone zostało w skrzynce podawczej Urzędu Miasta 19 października 2020r. Dlatego od tego dnia liczyć należy termin na zgłoszenie ewentualnego sprzeciwu do zgłoszenia. Natomiast bez znaczenia pozostaje fakt przekazania korespondencji zawierającej uzupełnione zgłoszenie fizycznie do właściwego wydziału Urzędu Miasta dopiero w dniu 20 października 2020r. Fakt istnienia obostrzeń związanych z pandemią Covid-19 lub problemy z organizacją odbioru korespondencji, związane z nietypowym sposobem składania wniosków i pism (za pośrednictwem skrzynki podawczej, a nie bezpośrednio w biurze podawczym, nie mogą obciążać strony i rodzić dla strony negatywnych konsekwencji np. w postaci wydłużonego czasu, jaki organ I instancji miałby na zgłoszenie sprzeciwu w stosunku do złożonego zgłoszenia. Skoro wniosek (uzupełnione zgłoszenie) złożone zostało w dniu 19 października 2020r., to termin zgłoszenia sprzeciwu (nadanie przesyłki zawierającej decyzję w przedmiocie sprzeciwu) , upłyną 9 listopada 2020r. Sprzeciw zgłoszony po tym terminie uznać należy za bezskuteczny.

Dalej Skarżący podniósł ,że termin przewidziany w art. 30 ust. 5 p.b. jest terminem prawa materialnego, co oznacza, że nie może być przez organ przedłużany, skracany lub też zawieszany.

Skarżący , powołując się na art. 30 ust. 6a p.b. wskazał, że decyzja nadana została w dniu 10 listopada 2020r., co oznacza, że ustawowy termin 21 dni na zgłoszenie sprzeciwu przez organ nie został dotrzymany.

Zdaniem Skarżącego zarówno organ I, jak i organ II instancji nieprawidłowo dokonali oceny planowanego obiektu i odmówili jego zakwalifikowania jako obiektu tymczasowego w rozumieniu art. 29 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 3 pkt 5 p.b. , ponieważ obiekt spełniał warunki uznania go za obiekt tymczasowy, a odmienna kwalifikacja dokonana przez organ jest kwalifikacją błędną.

W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty w niej zawarte.

Wojewódzki Sąd Administracyjny , zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Kontrola zaskarżonej decyzji w zakresie wynikającym z treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2167) w zw. z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), doprowadziła Sąd do stanowiska, że brak było podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Przedmiotem oceny Sądu była decyzja Wojewody [...] z [...] stycznia 2021r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z [...] listopada 2020 r., znak [...] ,o wniesieniu sprzeciwu i nałożeniu na Skarżącego obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę , w związku ze zgłoszeniem przystąpienia do robot budowlanych, polegających na budowie hali namiotowej o wymiarach 20m x 45m i wysokości ściany bocznej 4m ,na działce o nr ew. [...] w obrębie [...] , przy ul. P. w B.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy art. 29 ust. 1 pkt 7 , w związku z art. 30 ust. 7 pkt 1 ustawy z 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2020r., poz. 1333 ze zm.)- dalej jako: "p.b.".

Zgodnie z art. 29 ust.1 pkt 7 p.b. nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, budowa tymczasowych obiektów budowlanych niepołączonych trwale z gruntem i przewidzianych do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce - w terminie określonym w zgłoszeniu, ale nie później niż przed upływem 180 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu.

Po myśli art. 30 ust. 7 p.b. organ administracji architektoniczno-budowlanej może nałożyć, w drodze decyzji, o której mowa w ust. 5, obowiązek uzyskania pozwolenia na wykonanie określonego obiektu lub robót budowlanych objętych obowiązkiem zgłoszenia, jeżeli ich realizacja może naruszać ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy lub spowodować:

1) zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia;

2) pogorszenie stanu środowiska lub stanu zachowania zabytków;

3) pogorszenie warunków zdrowotno-sanitarnych;

4) wprowadzenie, utrwalenie, zwiększenie ograniczeń lub uciążliwości dla terenów sąsiednich.

W przedmiotowej sprawie organ uznał, że planowana inwestycja nie jest tymczasowym obiektem budowlanym, a jego realizacja może spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia.

Z tego względu organ nałożył na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę.

Powyższe stanowisko organu zostało zakwestionowane przez Skarżącego, który podtrzymał tezę o tym, że planowane roboty budowlane spełniają wymagania dotyczące tymczasowego obiektu budowlanego, którego realizacja oparta jest na zgłoszeniu robót organowi architektoniczno-budowlanemu. Jednak w pierwszej kolejności Skarżący zarzucił organowi to, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organ naruszył art. 30 ust. 5 oraz ust. 6a p.b.

Skarżący zakwestionował zachowanie przez organ terminu 21 dni na dokonanie zgłoszenia sprzeciwu , argumentując stanowisko tym, że decyzja Prezydenta została nadana w placówce Poczty Polskiej 10 listopada 2020 r. i doręczona Inwestorowi 12 listopada 2020 r., natomiast uzupełnienie wniosku o zgłoszeniu robót budowlanych Strona dokonała 19 października 2020r.

Wobec powyższego w pierwszej kolejności istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do oceny zarzutu naruszenia przez organy art. art. 30 ust. 5 oraz ust. 6a p.b. , celem wyjaśnienia kwestii, czy organ I instancji przy wydawaniu decyzji uchybił terminowi 21 dni na wniesienie sprzeciwu od dokonanego przez Skarżącego zgłoszenia robót.

Zgodnie z art. 30 ust. 5 p.b. zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Organ administracji architektoniczno-budowlanej, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia, może, w drodze decyzji, wnieść sprzeciw. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wniósł sprzeciwu w tym terminie. Po myśli art. 30 ust. 6a p.b. za dzień wniesienia sprzeciwu uznaje się dzień nadania decyzji w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2020 r. poz. 1041) albo w przypadku, o którym mowa w art. 391 Kodeksu postępowania administracyjnego, dzień wprowadzenia do systemu teleinformatycznego.

W ocenie Sądu decyzja organu I instancji została nadana z zachowaniem terminu określonego w art. 30 ust. 5 p.b. Termin ten został obliczony przez organ od daty złożenia uzupełnienia wniosku o zgłoszeniu 20 października 2021r.

W przedmiotowej sprawie nie można pominąć faktu, że Skarżący po raz pierwszy wniosek zwierający zgłoszenie robot budowlanych : hala namiotowa o wymiarach 20x45 m i wysokości ściany bocznej 4m, doręczył organowi architektoniczno-budowlanemu 15 października 2020r.

Podanie w powyższym zakresie zostało zarejestrowane pod numerem [...] . Natomiast w terminie na wniesienie przez organ sprzeciwu Skarżący złożył korektę do tego wniosku , w której dopiero wskazał , że 12 listopada 2020r. zamierza przystąpić do robót budowlanych.

Zgodnie z art. 30 ust.2 p.b. w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres, miejsce i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia.

Analiza zgłoszenia robót budowlanych z 15 października 2020r. potwierdza, że podanie nie zawierało terminu rozpoczęcia robót i wymagało uzupełnienia. Tak więc zgłoszenie inwestora wniesione 15 października 2020r. było niekompletne, a Skarżący z własnej inicjatywy dokonał jego uzupełnienia.

Sąd wyjaśnia, że zgłoszenie zamiaru podjęcia robót budowlanych nie jest wnioskiem wszczynającym postępowanie administracyjne w rozumieniu art. 1 pkt 1 K.p.a., a stanowi w istocie oświadczenie woli inwestora o zamiarze przystąpienia do realizacji oznaczonych robót budowlanych. Brak wniesienia sprzeciwu przez organ skutkować będzie tym, że uprawnienie inwestora do podjęcia robót powstaje bezpośrednio z mocy prawa. W literaturze poświęconej instytucji zgłoszenia wskazano, że jest ono sui generis wnioskiem o milczącą akceptację przez organ zgłaszanego zamierzenia budowlanego, jest to swego rodzaju substytut wniosku o pozwolenie na budowę (Z. Niewiadomski, Prawo budowlane. Komentarz, Warszawa CH. Beck 2015, s. 339).

Do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych mają zastosowanie reguły określone w przepisach ustawy Prawo budowlane. Badanie zgłoszenia po jego wniesieniu (a przed ewentualnym sprzeciwem organu), odbywa się w oparciu o niesformalizowane zasady (por. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 4 listopada 2011 r., sygn. akt II OSK 1685/11, CBOSA.nsa.gov.pl).

W piśmiennictwie wskazuje się ponadto, że zgłoszenie spełniające wszystkie wymogi formalne pod względem treści i kompletności załączonych dokumentów, niewymagające uzupełnienia, pozwala właściwemu organowi, do którego wpłynęło, na jego merytoryczną ocenę (A. Gliniecki, w: Prawo budowlane, Komentarz, red. naukowa A. Gliniecki, Warszawa 2016, s. 387).

W ocenie Sądu korekta zgłoszenia nastąpiła 20 października 2020r. Od tej daty rozpoczął bieg termin na wniesienia sprzeciwu. Termin na wniesienie sprzeciwu rozpoczyna swój bieg na nowo od dnia następującego po dniu, w którym zgłoszenie zostało uzupełnione, albo od dnia następującego po bezskutecznym upływie terminu wskazanego w postanowieniu nakładającym obowiązek uzupełnienia zgłoszenia (wyrok NSA z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt II OSK 341/12).

Mimo, że w przedmiotowej sprawie uzupełnienie zgłoszenia przez Skarżącego nastąpiło z własnej inicjatywy , bez wezwania organu o uzupełnienie braków, to okoliczność ta wywołała stan, w którym zastosowanie znajduje art. 30 ust. 5c p.b. Przepis ten stanowi ,że w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada na zgłaszającego, w drodze postanowienia, obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw w drodze decyzji.

Nie zasługuje również na uwzględnienie stanowisko Skarżącego , oparte na uzupełnieniu zgłoszenia 19 października 2021r. i uznaniu tej daty za początek biegu terminu na dokonanie przez organ sprzeciwu.

W ocenie Sądu nie ma wpływu na wynik sprawy twierdzenie Skarżącego o złożeniu uzupełnienia zgłoszenia do skrzynki podawczej Urzędu Miasta 19 października 2020r. z uwagi na stan wywołany epidemią COVID-19.

Należy zwrócić uwagę , że przepisy prawa budowlanego w sposób szczególny regulują procedurę dokonania zgłoszenia robót budowlanych. Zgodnie z art. 30 ust. 1b p.b. zgłoszenia budowy lub wykonywania innych robót budowlanych dokonuje się organowi administracji architektoniczno-budowlanej.

W sprawie ustalenia związania organu uzupełnieniem wniosku o zgłoszeniu robót budowlanych zastosowanie znajdują ogólne przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej( art. 61 § 3 kpa). Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony wniesione drogą elektroniczną jest dzień wprowadzenia żądania do systemu teleinformatycznego organu administracji publicznej( art. 61 § 3a kpa).

Strona ma możliwość złożenia podania osobiście w siedzibie organu, czynność ta potwierdzana jest datą wpływu przez organ na podaniu. Inne prawne formy skuteczności wniesienia podania ,to wysłanie wniosku w formie dokumentu elektronicznego do organu administracji publicznej, a nadawca otrzymuje wówczas urzędowe poświadczenie odbioru, bądź nadanie wysyłki w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej albo państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

W ocenie Sądu Skarżący , pozostawiając podanie w skrzynce podawczej, dokonał tej czynności na własne ryzyko, nosząc się ze skutkami braku opatrzenia podania datą wpływu do organu.

Systematyka przepisu art. 30 p.b. prowadzi do wniosku , że aby można było uznać , że zgłoszenie budowy lub wykonywanie innych robót budowlanych , dokonane na podstawie art. 30 ust. 1 b p.b., mogłoby zostać uznane za złożone skutecznie , musi ono dotrzeć do organu administracji architektoniczno-budowlanej.

Określony w art. 30 ust. 5 p.b. termin 21 dni , a więc jego bieg, został ściśle przez ustawodawcę powiązany z dniem doręczenia zgłoszenia organowi.

Termin 21 dni , w przypadku uzupełnienia wniosku o zgłoszeniu robót , obliczany jest z uwzględnieniem art. 30 ust. 5d p.b. i zostaje przerwany jego bieg, zapoczątkowany doręczeniem organowi pierwotnego zgłoszenia robót. Po uzupełnieniu braków, termin ten biegnie od nowa od chwili uzupełnienia zgłoszenia.

Przyjmując zatem założenie, że intencją ustawodawcy jest, aby organ miał zagwarantowane na analizę zgłoszenia pełne 21 dni od uzupełnienia zgłoszenia i przenosząc to założenie na grunt rozpatrywanej sprawy, należy stwierdzić, że uzupełnienie musi zostać doręczone organowi skutecznie, a więc zostać opatrzone datą wpływu.

W ten sam sposób potraktowane zostałoby podanie nadane w placówce pocztowej. Dopiero doręczenie podania organowi, a więc opatrzenia go data wpływu, będzie prawnie skuteczne i rozpocznie bieg ustawowego terminu 21 dni na wniesienie sprzeciwu. Tylko wówczas organ będzie miał zagwarantowane na analizę zgłoszenia pełne 21 dni od uzupełnienia zgłoszenia.

W przedmiotowej sprawie doręczenie organowi uzupełnionego zgłoszenia miało miejsce 20 października 2020r. , a nie tak jak twierdzi Skarżący 19 października 2020r. Pozostawienie podania w skrzynce podawczej wywołało taki sama skutek , jak złożenie zgłoszenia w urzędzie pocztowy. Przy obliczaniu 21 dniowego terminu na zgłoszenie sprzeciwu nie decyduje nadanie zgłoszenia lecz jego doręczenie organowi .

Wobec powyższego zarzut skargi oparty na naruszeniu przez organ art. 30 ust. 5 p.b. nie zasługuje na uwzględnienie. Organ nadał decyzję o sprzeciwie 10 listopada 2020r. , a więc w ostatnim możliwym dniu na wniesienie sprzeciwu. Tym samym termin 21 dniowy do wniesienia sprzeciwu upływał 10 listopada 2020 r. i został przez organ I instancji dochowany.

Sądowi z urzędu znane jest, że na terenie całego kraju były praktykowane w urzędach administracji i nie tylko , różne sposoby odbierania korespondencji od podmiotów z uwagi na stan epidemii COVID-19. Istniejący stan epidemii nie może stawiać w pierwszeństwie prawa zwyczajowego nad prawem stanowionym i nie może prowadzić do obchodzenia przepisów prawa.

Nie zasługuje na uwzględnienie stanowisko Skarżącego oparte na naruszeniu art. 29 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 3 pkt 5 p.b. poprzez uznanie, że obiekt objęty zgłoszeniem nie był tymczasowym obiektem budowlanym.

W ocenie Sądu zgłoszenie dotyczące budowy hali namiotowej o wymiarach 20m x 45m i wysokości ściany bocznej 4m, z uwagi na zakres prac i rozwiązania konstrukcyjne nie jest tymczasowym obiektem budowlanym. Zgłoszenie obejmuje budowę hali namiotowej, której rozpiętość konstrukcji według załączonej dokumentacji rysunkowej wynosi 20 m. Tej rozpiętości rozwiązanie konstrukcyjne wymaga ustanowienie inspektora nadzoru inwestorskiego zgodnie z § 3 pkt 2 lit a rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 listopada 2001 r. w sprawie rodzajów obiektów budowlanych, przy których realizacji jest wymagane ustanowienie inspektora nadzoru inwestorskiego (Dz.U. z 2001, Nr 138, poz.1554). Ustanowienie inspektora nadzoru inwestorskiego jest wymagane przy realizacji obiektów budowlanych lub ich części, które zawierają elementy konstrukcyjne o rozpiętości 12 m i większej, wysięgu 3 m i większym lub o wysokości jednej kondygnacji 6 m i większej.

Zgodzić należy się również z organem, że zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 7 p.b. tymczasowy obiekt budowlany nie może być połączony trwale z gruntem.

W niniejszej sprawie obiekt będzie jednak trwale związany z gruntem. Z załączonej dokumentacji, wynika, że będzie miało miejsce wykonanie stóp fundamentowych pod każdym ze słupów lub centralną płyta fundamentową. Ponadto przedmiotowy budynek wykracza poza wskazaną we wniosku zgłoszenia oraz w załączonej dokumentacji działkę o numerze ewidencyjnym [...] , na której planowane jest wzniesienie obiektu. Wymiary hali to 20m x 45m zaś wymiary działki to circa 14m x 58m, co w konsekwencji powoduje wykroczenie obszaru oddziaływania obiektu poza działkę objętą inwestycją oraz może powodować naruszenie bezpieczeństwa przeciwpożarowego, istniejącego w sąsiedztwie budynku przemysłowego, położonego na działce o numerze ewidencyjnym [...], co wymagałoby uzgodnienia z rzeczoznawcą ds. przeciwpożarowych.

Poza tym obiekt nie spełnia wymogów z art. 29 ust. 1 pkt 7 p.b. Zgodnie z tym przepisem, nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia budowa tymczasowych obiektów budowlanych niepołączonych trwale z gruntem i przewidzianych do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce - w terminie określonym w zgłoszeniu - ale nie później niż przed upływem 180 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu.

Stanowisku Skarżącego, że obiekt objęty zgłoszeniem jest tymczasowym obiektem budowlanym, przeczy definicja zawarta w art. 3 pkt 5 p.b. Przez tymczasowy obiekt budowlany należy rozumieć obiekt budowlany przeznaczony do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, a także obiekt budowlany niepołączony trwale z gruntem, jak: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przykrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty kontenerowe, przenośne wolno stojące maszty antenowe.

Ma rację organ wywodząc, że ze zwolnienia z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę mogą korzystać jedynie obiekty zaliczone w definicji art. 3 pkt 5 p.b., pod warunkiem, że okres ich użytkowania nie przekracza 180 dni.

Cecha "trwałego związania z gruntem" sprowadza się do posadowienia obiektu na tyle trwale, by zapewnić mu stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym mogącym go zniszczyć lub spowodować przesuniecie czy przemieszczenie na inne miejsce. To, że dany obiekt przystosowany jest do wielokrotnego montażu w różnych miejscach nie oznacza jeszcze, że nie można przyjąć, że jest on trwale związany z gruntem. Stwierdzić trzeba, że o tym, czy obiekt budowlany jest trwale związany z gruntem czy też nie, nie decyduje sposób i metoda związania z gruntem, nie decyduje również technologia wykonania fundamentu i możliwości techniczne przeniesienia obiektu w inne miejsce, ale to czy wielkość tego urządzenia, jego konstrukcja, przeznaczenie i względy bezpieczeństwa wymagają takiego trwałego związania.

Organ na poparcie słuszności stanowiska powoła trafne orzecznictwo sądów administracyjnych, z którego poglądami zgadza się skład orzekający w niniejszej sprawie (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 1 marca 2012 r. sygn. akt II OSK 2558/10, z dnia 23 czerwca 2006 r. sygn. akt II OSK 923/05, z dnia 25 maja 2007 r. sygn. akt II OSK 1509/06, z dnia 11 września 2008 r. sygn. akt II OSK 982/07, z dnia 20 czerwca 2008 r. sygn. akt II OSK 680/07, z dnia 10 marca 2008 r. sygn. akt II OSK 186/07, z dnia 3 września 2009 r. sygn. akt II OSK 1331/08, z dnia 5 stycznia 2011 r. sygn. akt II OSK 25/10, z dnia 10 października 2010 r. sygn. akt II OSK 1596/09, z dnia 1 października 2009 r. sygn. akt II OSK 1461/08 ). Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a p.b. obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając spełnienie podstawowych wymagań dotyczących bezpieczeństwa jego konstrukcji.

W złożonej przez Inwestora dokumentacji konstrukcyjno-technicznej zawarto opis techniczny projektowanej hali namiotowej. Projektowany obiekt to jednonawowy, wolnostojący namiot o rozpiętości 20m, długości 45m oraz wysokości ściany bocznej 4m. Planowana konstrukcja posiada dach dwuspadowy o nachyleniu połaci 18°. W płaszczyźnie dachu oraz ścian pomiędzy osiami 1-2, 5-6, 6-7 i 9-10 zastosowano stężania linowe. Dane gabarytowe konstrukcji (bez poszycia) to: powierzchnia zabudowy: 902,2m2, kubatura: 5075m3 , wysokość całkowita: 7,25m. Jak wynika z opisu obiekt przeznaczony jest do pełnienia roli magazynowej. Głównymi elementami konstrukcyjnymi hali namiotowej są ramy o rozpiętości 20m wykonane z profili aluminiowych o przekroju poprzecznym 233x110x3,5mm (rygle) i profile stalowe o przekroju poprzecznym 180x100x4mm (słupy). Połączenie słupów z ryglem dachowym oraz pomiędzy samymi ryglami projektuje się za pomocą stalowych wkładek tworzących połączenie sztywne. Słupy ram za pośrednictwem blach stalowych oraz kotew planuje się przytwierdzić do podłoża w sposób zapewniający połączenie przegubowe. Głównymi elementami tworzącymi konstrukcje ścian szczytowych są wg dokumentacji stalowe rygle poziome oraz słupy. W celu prawidłowego utwierdzenia konstrukcji hali projekt zaleca wykonanie stóp fundamentowych pod każdym ze słupów lub centralnej płyty fundamentowej. Alternatywnym rozwiązaniem może być system zakotwień palikowych. Ściany hali namiotowej planuje się pokryć blachą trapezów, dach natomiast tkaniną na bazie włókna poliestrowego powlekanego PCV.

Powyższy opis techniczny planowanej inwestycji świadczy o tym, że jest ona obiektem budowlanym solidnym, o znacznych rozmiarach, trwale związanym z gruntem w sposób zapewniający mu stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym, mogącymi go zniszczyć lub spowodować przesuniecie czy swobodne przemieszczenie w inne miejsce. Podzielić należy pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny, że wielkość konstrukcji i jej parametry techniczne determinujące trwałość obiektu budowlanego przesadzają o tym, że obiekt ten należy traktować jako trwale związany z gruntem (wyrok z 8 września 2011 r., sygn. akt II OSK 1302/10).

Powyższe rozwiązania konstrukcyjne wykluczają zgłoszony obiekt jako tymczasowy obiekt budowlany.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak sentencji wyroku o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Niniejszą sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym stosownie do art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2020 r., poz. 1842 z późn. zm.), po uprzednim skierowaniu jej do takiego trybu przez Przewodniczącego Wydziału.