Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1102/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-12-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. N. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] marca 2015 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia zabytku do jak najlepszego stanu postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] marca 2015 r., znak: [...].


UZASADNIENIE

Skarżący J. N., reprezentowany przez pełnomocnika r. pr. R. W., w piśmie z dnia 23 listopada 2015 r. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] marca 2015 r., znak: [...] utrzymującej w mocy decyzję z Prezydenta [...] ([...] Konserwatora Zabytków) z dnia [...] grudnia 2014 r. Nr [...] zobowiązującej I. N. i J. N. do doprowadzenia zabytku - strefy konserwatorskiej "[...] Historyczny" do jak najlepszego stanu poprzez rozebranie lukarny w północnej połaci dachu budynku przy ul. C. w [...] i wykonanie w tym miejscu lukarny zgodnie z pozwoleniem [...] Konserwatora zabytków Nr [...] z dnia [...] maja 2012 r.

W uzasadnieniu wniosku podano, że w stosunku do obowiązku będącego przedmiotem sprawy zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne zmierzające do przebudowy spornej lukarny w trybie wykonania zastępczego, co zdaniem skarżącego doprowadzi do powstania znacznej szkody materialnej po jego stronie oraz doprowadzi do trudnych do odwrócenia skutków.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeśli w wyniku wykonania decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków.

Sąd rozpatrując wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji bada, czy w sprawie mogą pojawić się przesłanki opisane w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tylko możliwość pojawienia się tych przesłanek może skutkować zastosowaniem zawnioskowanej instytucji. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Wynika to z konstrukcji normy prawnej cytowanego przepisu.

Skarżący w uzasadnieniu wniosku wskazał, że w stosunku do obowiązku będącego przedmiotem sprawy zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne zmierzające do przebudowy spornej lukarny w trybie wykonania zastępczego, co zdaniem skarżącego doprowadzi do powstania znacznej szkody materialnej po jego stronie oraz doprowadzi do trudnych do odwrócenia skutków.

Rozpoznając niniejszy wniosek należy wskazać, że pomimo, iż skarżący we wniosku przedstawił bardzo ogólnikowo argumenty wskazujące na możliwość pojawienia się trudnych do odwrócenia skutków lub pojawienia się niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, to z okoliczności sprawy wynika, że wykonanie obowiązku doprowadzenia zabytku do jak najlepszego stanu poprzez rozebranie lukarny w północnej połaci dachu budynku przy ul. C. w [...] i wykonanie w tym miejscu lukarny zgodnie z pozwoleniem [...] Konserwatora może doprowadzić, w stosunku do skarżącego, do pojawienia się przesłanek określonych w art. 61 ww. ustawy.

Nałożone na skarżącego zobowiązanie sprowadza się do rozebrania przebudowanej części dachu i wybudowanie jej na nowo. Przeprowadzenie tego typu prac narazi stronę przede wszystkim na możliwość pojawienia się niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody finansowej, ponieważ rozbiórka przedmiotowej lukarny i dachu wiązałaby się ze zniszczeniem materiałów budowlanych, które mogłyby się nie nadawać do ewentualnego ponownego wykorzystania. Sama rozbiórka spowodowałaby zatem powstanie kosztów pracy i materiałów, które zwiększyłyby się przy ewentualnym odtworzeniu lukarny.

Wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę a następnie doprowadzenie obiektu do jak najlepszego stanu ze swej istoty rodzi powstanie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Prowadzi bowiem zazwyczaj do zniszczenia co najmniej części użytych do budowy materiałów budowlanych oraz wiąże się z poniesieniem znacznych nakładów finansowych. Nadto, ewentualny powrót do stanu poprzedniego po wykonaniu takiego obowiązku, wymaga również poniesienia dodatkowych kosztów oraz dodatkowego nakładu pracy.

W konsekwencji Sąd uznał, iż wykonanie obowiązku nałożonego zaskarżoną decyzją w niniejszej sprawie byłoby równoznaczne z zaistnieniem w majątku inwestora znacznej szkody, a to uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi.

Jednocześnie Sąd zauważa, iż pozytywne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania ma charakter tymczasowy i nie przesądza o końcowym wyniku przedmiotowej sprawy.

Kierując się powyższą argumentacją Sąd postanowił na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.