Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 362/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-05-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art 61 § 1, § 3, § 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art 5 § 2, § 3
journal: Dz.U. 2001 nr 98 poz 1070
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych.
article: art 29
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.

SENTENCJA

1 Postanowienie Dnia 24 maja 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2011 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku L. C. o ustanowienie tłumacza przysięgłego języka włoskiego oraz wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2011r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew – postanawia – 1) wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji 2) oddalić wniosek o ustanowienie tłumacza


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia z dnia [...] lutego 2011r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2010r., znak [...] wymierzającą administracyjną karę pieniężną w wysokości 639 403,28 zł za usunięcie 7 sztuk drzew bez wymaganego zezwolenia z terenu nieruchomości nr ewid. 388 położonej w T. przy ul. [...] i orzekło o wymierzeniu skarżącemu kary pieniężnej w wysokości 174 923, 33 zł.

W ustawowym terminie skargę na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wniósł L. C. reprezentowany przez pełnomocnika adwokata M. N., wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Powyższy wniosek uzasadnił faktem, że wstrzymanie uzasadnione jest rodzajem podniesionych zarzutów, w przypadku bowiem stwierdzania nieważności, skarżący musiałby się domagać zwrotu wyegzekwowanej kwoty wraz z ustawowymi odsetkami. Wskazał, że ściągnięcie tak znacznej kwoty od skarżącego spowoduje z pewnością powstanie w jego sferze majątkowej znacznej szkody i może doprowadzić do nieodwracalnych skutków .

W skardze zawarty został także wniosek o wyznaczenie tłumacza języka włoskiego dla skarżącego na czas toczącego się postępowania, z powodu niedostatecznego władania przez skarżącego językiem polskim, gdyż taka pomoc jest mu niezbędna w celu dochodzenia jego praw przed sądem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W orzecznictwie przyjmuje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi

o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Podkreślenia wymaga, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powołanego przepisu spoczywa na wnioskodawcy, przy czym przepis zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia.

Dokonując oceny złożonego wniosku, Sąd doszedł do przekonania, że spełnione zostały przesłanki dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Biorąc pod uwagę zarówno okoliczności wskazane we wniosku, jak i te niepowołane, a badane z urzędu, należy przyjąć, iż niewstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia organu odwoławczego może zrodzić niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody skarżącemu. Należy wziąć pod uwagę fakt, że decyzja nakładająca karę za wycięcie drzewa bez zezwolenia jest aktem, który podlega wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej. Jej wykonanie oznacza spowodowanie istotnej zmiany rzeczywistości, gdyż jako nakładająca na stronę skarżącą określone obowiązki może być zrealizowana - w przypadku braku dobrowolnego jej wykonania - w drodze przymusowej egzekucji administracyjnej.

Mając zatem na względzie zarówno wysokość nałożonej kary (174 923, 33 zł), jak i ewentualną egzekucję administracyjną, należało przyjąć, iż wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia zrodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.

Na marginesie zważyć należy, iż dla oceny zasadności wniosku bez znaczenia pozostawały zarzuty wobec wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem

prawa, ponieważ nie stanowią one ustawowej przesłanki, w oparciu o którą należało oceniać zasadność wniosku. Te okoliczności będą badane przez Sąd dopiero przy merytorycznym rozpoznawaniu skargi.

Reasumując Sąd stwierdza, iż w niniejszej sprawie zachodzą wskazane

w art. 61 § 3 P.p.s.a. okoliczności i z tych przyczyn realizacja obowiązku nałożonego zaskarżoną decyzją winna zostać wstrzymana do czasu zakończenia sądowej kontroli tego aktu. Mając całość powyższego na uwadze Sąd w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Odnosząc się do natomiast do wniosku skarżącego o ustanowienie tłumacza przysięgłego wskazać należy, że stosownie do art. 5 § 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2001r., Nr 98, poz. 1070 ze zm.), zwanej dalej p.u.s.p., osoba niewładająca w wystarczającym stopniu językiem polskim ma prawo do występowania przed sądem w znanym jej języku i bezpłatnego korzystania z pomocy tłumacza. O przyznaniu tłumacza osobie, o której mowa w art. 5 § 2 p.u.s.p., orzeka sąd właściwy do rozpoznania sprawy w pierwszej instancji, przy czym wniosek o przyznanie tłumacza zgłoszony w toku sprawy rozpoznaje sąd tej instancji, w której sprawa się toczy (art. 5 § 3 p.u.s.p.). Poza sytuacjami, w których osoba jest zobowiązana do osobistego złożenia wyjaśnień lub jest podmiotem prowadzonego przez sąd środka dowodowego, korzystanie przez osobę fizyczną z pomocy fachowego pełnomocnika władającego językiem polskim stanowi przesłankę negatywną uwzględnienia takiego wniosku.

W przedmiotowej sprawie strona nie jest zobowiązana do osobistego złożenia wyjaśnień ani nie jest podmiotem prowadzonego przez sąd środka dowodowego, a ponadto korzysta z pomocy fachowego pełnomocnika, co uzasadnia oddalenie wskazanego wyżej wniosku w oparciu o art. 5 § 2 i § 3 p.u.s.p. w związku z art. 29 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.)