Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1149/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-02-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.75 ust.4 i art. 82
journal: Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot – Szustowska Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.) Protokolant asystent sędziego Anna Dębowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2011 r. spraw ze skarg J. K., T. K., M. K., M. K. i W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia - oddala skargi.


UZASADNIENIE

Wójt Gminy B. decyzją z dnia [...]. nr [...], działając na podstawie art.75 ust.4 i art. 82 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U.Nr 199, poz. 1227 ze zm.), określił na wniosek M. M.-J. z dnia 4 stycznia 2010r. środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację planowanego przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu inwentarskiego dla chowu drobiu rzeźnego (brojlerów kurzych) z siedliskiem gospodarczym, na działce nr ew. 453 w miejscowości Z., gmina B., powiat [...], woj. [...] .

W powyższej decyzji organ pierwszej instancji określił: rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich, wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji, o których mowa w art.72 ust. 1 ustawy, w szczególności w projekcie budowlanym, w przypadku decyzji o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10 i 14 ustawy, nadto stwierdził: nieistnienie ryzyka wystąpienia poważnej awarii przemysłowej i niewystępowanie transgranicznego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, zobowiązał również inwestorkę do monitorowania hałasu wokół przedsięwzięcia. Załącznikiem do decyzji jest charakterystyka planowanego przedsięwzięcia.

Od decyzji odwołanie w ustawowym terminie wnieśli: J. i T. K., M. i M. K., W. G. i J. L. - właściciele nieruchomości położonych w sąsiedztwie terenu planowanego przedsięwzięcia, uznani przez organ pierwszej instancji za strony postępowania.

W odwołaniu wskazano na bezpośrednie oddziaływanie przedsięwzięcia na grunty sąsiednie oraz jego uciążliwość i łączący się z tym negatywny wpływ na jakość życia okolicznych mieszkańców i działkowiczów oraz podniesiono, iż w promieniu 1 km od planowanej inwestycji zlokalizowane jest około 35 domostw. Zarzucono, że przedsięwzięcie będzie znacząco oddziaływało na powietrze atmosferyczne w zakresie zanieczyszczenia emisją substancji pyłowych i gazowych oraz w zakresie modyfikacji klimatu akustycznego, a także na powierzchnię ziemi w zakresie zagrożenia odpadami stałymi. Odwołujący się wskazują, że należy wziąć również pod uwagę zagrożenie biologiczne i w tym zakresie powołują się na epidemię wirusa H5N1 potocznie nazywaną "ptasią grypą" w Polsce i na świecie z lat 2006-2007, której nie można wykluczyć w przyszłości i która może mieć konsekwencje w zakresie ornitologicznym na okoliczne rezerwaty przyrody. Podnoszą, iż w odległości 1400m oraz 900m od planowanej inwestycji istnieją już dwa zakłady inwentarskie, a biologiczny wpływ hodowli o tak dużej skali będzie znaczny również ze względu na emitowane przez nią lotne zanieczyszczenia. Zdaniem odwołujących się pomimo zastosowania potężnego systemu wentylacyjnego nie eliminuje to lotnych zanieczyszczeń a jedynie pozwala na rozproszenie ich na większym obszarze. Podnoszą, że dla ferm drobiu powyżej 40 000 sztuk wymagane są pozwolenia na emisję gazów i pyłów do powietrza. Nadto ich zdaniem raport zawiera błędy i nieścisłości, ponieważ na terenie planowanym pod inwestycję obserwowano grupy saren i dzików wędrujące pomiędzy lasami, a inwestycja może stanowić przeszkodę dla wędrówki i komunikacji dzikiej fauny. W ocenie skarżących w raporcie błędna jest też informacja na temat konfliktów z sąsiadami, ponieważ mieszkańcy wsi Z. i B. protestują przeciwko tak uciążliwej inwestycji. Skarżący zarzucili, że kurniki mają być wykonane z materiałów i w konstrukcji stwarzającej ryzyko pożarowe i w związku z istniejącymi przepisami powinny być odseparowane od granic przyległych działek na odległość przynajmniej 12m oraz dodatkowo pasami zieleni średnio i wysokopiennej, a odległość między takimi budynkami musi wynosić min.24m. Wyrażają obawy, że emitowany do atmosfery amoniak, mający działanie toksyczne na organizm ludzki i organizmy wodne, spowoduje zagrożenie zdrowia okolicznych mieszkańców oraz fauny i flory wodnej. Natomiast pyły pochodzące z wentylacji pomieszczeń hodowlanych zawierające roztocza oraz grzyby powodują alergie oraz histoplazmozę. Natomiast uciążliwe zapachy i hałas, których nie eliminuje a jedynie ogranicza zastosowanie różnego rodzaju środków zapobiegawczych są źródłem stresów wpływających negatywnie na stan zdrowia mieszkańców. Zdaniem skarżących system wentylacyjny składać się będzie z urządzeń o niewielkim poziomie hałasu jednostkowo (według danych producenta 67 dB) jednak w połączeniu z ich ilością (36) daje to wielokrotnie silniejsze natężenie hałasu. Obawy skarżących budziła też emisja zanieczyszczeń stałych i płynnych, bowiem planowana inwestycja przewiduje odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do gruntu, a przez działkę inwestora przepływa rów melioracyjny wpadający do rzeki R., co może spowodować zagrożenie jej ekosystemu. Ponadto obawiali się, iż realizacja inwestycji na tak dużą skalę zniweczy ich plany dot. prowadzenia działalności agroturystycznej, a stopień zanieczyszczenia gleb może mieć wpływ na jakość produktów żywnościowych na nich wytworzonych. Zarzucili nadto, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji brak jest wzmianki, co do protestów składanych przez właścicieli terenów bezpośrednio i pośrednio narażonych na uciążliwości ze strony planowanej inwestycji. Do odwołania załączyli protest miejscowej ludności z dnia 8 lipca 2010r. Zdaniem skarżących emisja zanieczyszczeń z kurników będzie miała zasięg na obszar chronionego rezerwatu.

M. M.-J. pismem z dnia 16 lipca 2010r., wyjaśniła, iż zainteresowane sprawą osoby lub podmioty przed wydaniem decyzji miały prawo do wypowiedzenia się w sprawie, w tym także do wniesienia zastrzeżeń, czego nie uczyniły. W odniesieniu do protestu z dnia 8 lipca 2010r. wskazała, iż nie zawiera on merytorycznych i formalnych podstaw do podważenia decyzji, nadto zakwestionowała autentyczność większości zawartych w nim podpisów oraz to, że wielu z podpisujących się pod protestem nie zamieszkuje na tym terenie. Wyjaśniła, że przed wystąpieniem o decyzję środowiskową przekazywała sąsiadom wszelkie informacje w przedmiocie planowanego przedsięwzięcia i nikt wtedy nie protestował, ani nie zgłaszał uwag. Podkreśliła, że planowana inwestycja nie dotyczy terenów pod zabudowę mieszkaniową czy przemysłową lecz jest to teren rolniczy, a planowana hodowla niczym nie odbiega od hodowli bydła czy trzody chlewnej prowadzonych w niewielkiej odległości od planowanej inwestycji. Typowo rolniczy charakter gruntu dopuszcza tego typu inwestycję. Zdaniem inwestorki skarżący poza ogólnymi sloganami rzekomego zagrożenia dla zdrowia ludzkiego czy skażenia środowiska, nie przedstawili żadnych dowodów czy chociażby ich uprawdopodobnienia na poparcie swoich zarzutów. Wskazała, że wymagane w tym zakresie normy czy kontrolujące ich wykonanie powołane instytucje, ściśle określają reżimy postępowania i podporządkowania się tym wymogom, co nie sprawia żadnych trudności dla producenta czy hodowcy. Zdaniem inwestorki sprawa zawiera się w użyciu przy realizacji przedsięwzięcia odpowiednich materiałów i urządzeń czy stosownych zabezpieczeń, a także sprawowania właściwego i systematycznego nadzoru odpowiednich służb czy instytucji, co zostało w decyzji określone.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. po rozpatrzeniu odwołania J. i T. K., M. i M. K., W. G. i J. L., działając na podstawie art.138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej w dalszej części K.p.a.), utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że planowane przedsięwzięcie polegające na budowie zespołu inwentarskiego dla chowu drobiu rzeźnego (brojlerów kurzych) o obsadzie 320 DJP z siedliskiem gospodarczym, na działce nr ew. 453 w miejscowości Z., gmina B., należy do przedsięwzięć wymienionych w § 2 ust. 1 pkt 43 zachowującego nadal moc rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U.Nr 257, poz.2573 ze zm.), tj. do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko.

Dalej Kolegium podniosło, iż w rozpatrywanej sprawie organ pierwszej instancji - stosownie do wymagań przepisów - przeprowadził ocenę oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, w ramach którego wnioskodawca przedłożył Raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, sporządzony w pełnym zakresie wynikającym z art. 66 ust. 1 i 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku... W ocenie Kolegium przedłożony raport zawiera w dostatecznym stopniu opracowane elementy określone w przywołanym przepisie.

Następnie Kolegium przypomniało, że organ pierwszej instancji wystąpił do organów współdziałających, w wyniku czego Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. postanowieniem z dnia [...]. znak: [...] zaopiniował warunki realizacji w/w przedsięwzięcia z uwagami, natomiast Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Ł. postanowieniem z dnia [..]. uzgodnił realizację przedsięwzięcia, określając wskazane w nim warunki. SKO stwierdziło, że zarówno uwagi organu sanitarnego, jak i warunki organu ochrony środowiska przedstawione w tych postanowieniach zostały uwzględnione w warunkach zaskarżonej decyzji w pełnym zakresie.

Zdaniem Kolegium organ pierwszej instancji zapewnił możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu zgodnie z art.79 i art.33 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku... oraz stosownie do art. 85 tej ustawy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przedstawił informacje o przeprowadzonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa oraz o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę, i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa. Kolegium zaakcentowało, iż w terminie 21 dni od daty podania do publicznej wiadomości ( od 24 lutego 2010r. do 23 marca 2010r.) informacji o prowadzonym postępowaniu, w której m.in. poinformowano społeczeństwo o możliwości i terminie składnia uwag i wniosków, uwagi i wnioski takie nie wpłynęły do organu. Po upływie wskazanego terminu, w dniu 15 czerwca 2010r. wpłynął protest S. F., a w dniu 12 lipca 2010r. protest mieszkańców oraz właścicieli gospodarstw i działek położonych w miejscowości Z.. Kolegium wyjaśniło, że wskazane protesty zgodnie z art. 35 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku... pozostawiono bez rozpatrzenia, jako wniesione pod upływie ustawowego terminu. Kolegium nadto stwierdziło, że z załączonej do wniosku o wydanie decyzji mapy ewidencyjnej wynika, że najbliższe zabudowania od terenu planowanego przedsięwzięcia usytuowane są na działce nr ewid. 510, której właściciel nie protestuje przeciwko inwestycji.

W toku postępowania do organu wpłynęły również pisma pochodzące od stron postępowania - Państwa J. i T. K., które organ rozpatrzył i szczegółowo wyjaśnił wskazane w nich zarzuty w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W ocenie Kolegium skarżona decyzja zawiera obowiązkowe elementy uzasadnienia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wskazane w art.107 § 3 K.p.a. oraz art.85 ust.2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku...

Zdaniem Kolegium decyzja organu pierwszej instancji odpowiada prawu i została wydana w postępowaniu, w którym nie doszło do istotnych naruszeń przepisów o postępowaniu administracyjnym. W ocenie Kolegium w niniejszej sprawie organ pierwszej instancji w sposób rzetelny i spójny dokonał analizy zagrożeń jakie realizacja planowanej inwestycji może spowodować dla środowiska oraz określił warunki zmierzające do ograniczenia negatywnego oddziaływania m.in. poprzez: zastosowanie do konstrukcji budynków materiałów o odpowiedniej izolacyjności w celu ograniczenia emisji hałasu, prowadzenie prac budowlanych w godzinach dziennych, prowadzenie eksploatacji w sposób pozwalający na dotrzymanie standardów akustycznych, selektywne gromadzenie i bezpieczne postępowanie z odpadami, rygorystyczne postępowanie z padłymi sztukami i pomiotem kurzym, zastosowanie systemu wentylacyjnego dachowego i szczytowego, z wypływem zużytego powietrza w kierunku pionowym do atmosfery, gromadzenie ścieków technologicznych i bytowych w bezodpływowych zbiornikach i sukcesywne wywożenie przez specjalistyczne firmy, dodawanie do pokarmu i ściółki preparatów obniżających zapachy oraz stosowanie w kanałach wentylacyjnych wkładów dezodorujących wyziewy, stosowanie wysokociśnieniowego mycia pomieszczeń inwentarskich oraz zamgławiania w celu dezynfekcji, zobowiązanie inwestorki do monitorowania emisji hałasu na terenie wokół przedsięwzięcia.

Przedłożony Raport wraz z uzupełnieniem nr 1 jest zdaniem Kolegium kompleksowy i odnosi się do wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją przedsięwzięcia. Nadto Kolegium zgodziło się ze stanowiskiem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. wskazującym, iż informacje dostępne w Raporcie są wystarczająco szczegółowe, aby w pełni ocenić oddziaływanie przedsięwzięcia na środowisko.

Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium powołało się na stanowisko organu sanitarnego, iż żaden z rodzajów oddziaływania planowanego przedsięwzięcia nie będzie powodować nieodwracalnych skutków w środowisku i nie będzie wpływać na ograniczenie sposobu zagospodarowania terenów sąsiednich, pod warunkiem wykonania działań minimalizujących, które zostały ujęte w zaskarżonej decyzji jako warunki, które inwestor będzie zobowiązany spełnić przy ubieganiu się o następne decyzje wymagane w ramach przygotowania inwestycji do realizacji. Oprócz wymienionych wcześniej decyzji o warunkach zabudowy, o pozwoleniu na budowę i pozwolenia wodno prawnego na przebudowę urządzeń melioracyjnych, przed przystąpieniem do użytkowania inwestor winien uzyskać także pozwolenie zintegrowane, w którym zostaną ustalone dopuszczalne warunki wprowadzania gazów i pyłów do powietrza, emitowania hałasu, wytwarzania odpadów.

Nadto organ powołał się na stanowisko organu sanitarnego, iż prawidłowe postępowanie ze ściekami i odpadami, które w ślad za uwagami zawartymi w opinii tego organu uwzględniono jako warunki zaskarżonej decyzji, nie powinno doprowadzić do zagrożenia epidemiologicznego.

W ocenie Kolegium z raportu wynika, że uciążliwość zapachowa przedsięwzięcia wynikająca z oddziaływania takich substancji, jak amoniak, pył zawieszony PM10, dwutlenek azotu, tlenek węgla nie spowodują ponadnormatywnego zanieczyszczenia powietrza i przekroczenia standardów jego jakości. Organ zauważył, że dla takich substancji, jak amoniak, pył zawieszony PM10 i tlenek węgla, dla których brak standardów emisyjnych i dopuszczalnych poziomów tych substancji w powietrzu, zostały w Raporcie przyjęte wartości odniesienia określone w nieobowiązującym rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 5 grudnia 2002r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz.U. z 2003r., Nr 1, poz. 12). Jednocześnie organ podkreślił, iż przyjęte w Raporcie wartości odniesienia dla w/w substancji są identyczne z wartościami określonymi w tym zakresie w obowiązującym od dnia 3 lutego 2010r. nowym rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz.U., Nr 16, poz.87). Zdaniem Kolegium uzupełnienie Nr 1 do Raportu wskazuje, że do oszacowania emisji technologicznej z ocenianych budynków inwentarskich związanej z chowem brojlerów, przyjęto minimalne wskaźniki z przedziałów emisji dla w/w substancji wskazanych w "Dokumencie Referencyjnym o Najlepszych Dostępnych Technikach dla Intensywnego Chowu Drobiu i Świń" (Ministerstwo Środowiska, 2005).

Dalej Kolegium zauważyło, że Raport określa poziom emisji hałasu z całości planowanego przedsięwzięcia (str. 77-86) i wynika z niego, iż nie wystąpią przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu poza granicami przedsięwzięcia zarówno w porze dziennej, jak i nocnej. Izofona dopuszczalnego poziomu hałasu w terenach zabudowy zagrodowej dla pory nocnej - 45 dB przebiega praktycznie w całości w obszarze przedsięwzięcia. Hałas będący wynikiem funkcjonowania brojlerni w pobliżu najbliższych obiektów mieszkalnych w zabudowie zagrodowej osiąga wartości poniżej 30 dB. Nadto organ podkreślił, że w zaskarżonej decyzji organ pierwszej instancji zobowiązał inwestorkę do monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w zakresie emisji hałasu wokół przedsięwzięcia, metodą referencyjną wg kryterium lokalizacji punktów pomiarowych oraz ustalił punkty monitoringu hałasu przy najbliższych obiektach zabudowy mieszkalnej typu zagrodowego nie będącej własnością wnioskodawcy, tj. na posesji nr 30 oraz opcjonalnie w zagrodzie nr 86.

Kolegium wyraziło pogląd, iż przedłożone dokumenty wskazują, że wody opadowe odprowadzane bezpośrednio do gruntu będą pochodzić wyłącznie z niezanieczyszczonych połaci dachowych obiektów inwentarskich oraz z ciągów komunikacyjnych zanieczyszczonych wyłącznie glebą i słomą. Nadto inwestorka będzie zobowiązana do uzyskania pozwolenia na przebudowę sieci melioracyjnej, co – zdaniem organu - oddala obawy skarżących we wskazanym zakresie.

Kolegium wyjaśniło również, że z powoływanego wcześniej uzgodnienia realizacji przedsięwzięcia przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. wynika, że będzie ono zlokalizowane poza obszarami chronionymi na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody.

Zarzuty we zakresie odległości planowanych obiektów od granic działki, od innych obiektów oraz materiałów, które będą użyte do konstrukcja i budowy planowanych obiektów z uwzględnieniem bezpieczeństwa pożarowego podnoszone w niniejszym postępowaniu są – zdaniem Kolegium – przedwczesne, bowiem te kwestie zostaną szczegółowo określone w odrębnym postępowaniu w przedmiocie pozwolenia na budowę.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Ł. wnieśli J. K., T. K., M. K., M. K. i W. G.

W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, iż w piśmie inwestorki M. M.-J. z dnia 16 lipca 2010. znajdują się błędne informacje. Następnie organom skarżący zarzucili, że nie wzięły pod uwagę woli społeczeństwa wyrażonej w proteście i powszechnego niezadowolenia; do dnia skierowania skargi nie otrzymali odpowiedzi na protest wniesiony przez mieszkańców wsi Z. i B. Zdaniem skarżących nie zagwarantowano udziału i nie wzięto pod uwagę całego społeczeństwa zamieszkującego na pobliskich terenach, co stanowi naruszenie art. 9 Kpa oraz art. 30 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku .... Organ pierwszej instancji, zdaniem skarżących, powinien ze względu na uciążliwość inwestycji dla lokalnego społeczeństwa przeprowadzić rozprawę administracyjną otwartą dla społeczeństwa, zgodnie z art. 36 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku.

Nadto zaznaczyli, że na działkach nr ew. 452 oraz 451/2 planowana jest działalność agroturystyczna i obecnie skarżący oczekują na uprawomocnienie decyzji o warunkach zabudowy planowanej przez siebie inwestycji; w związku z tym zarzucili, że planowana inwestycja inwentarska na sąsiedniej działce jest niezgodna z art. 6 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.Nr 80, poz.717), ponieważ narusza prawo J. i T. K. do zagospodarowania działki w sposób opisany powyżej; nadto w bliskim sąsiedztwie planowanej budowy zespołu inwentarskiego znajdują się działki rekreacyjne. Skarżący wskazali, że studium z 2008r. dot. planu zagospodarowania przestrzennego zawiera zapis o zakazie inwestycji uciążliwych dla środowiska m.in. na terenie działki nr 453, a nadto zarzucili, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia została wydana w oparciu o w znacznej części nieścisły i błędny raport o oddziaływaniu na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia, naruszający przepisy w/w ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, bowiem:

- w opisie wpływu na dobra materialne pominięto istotną analizę wpływu inwestycji na cenę okolicznych nieruchomości, co stanowi naruszenie art. 66 ust. 1 pkt 7 ppk c ustawy,

- w raporcie nie dokonano oceny skumulowanego wpływu przedsięwzięcia na środowisko (uwzględniającego łączny wpływ planowanej fermy z istniejącymi inwestycjami o podobnym charakterze), co stanowi naruszenie art. 66 ust. 1 pkt 8 ustawy,

- nie opisano sposobu zaopatrzenia inwestycji w energię elektryczną (może ona wymagać istotnych zmian środowiska naturalnego, które nie zostały uwzględnione), co zdaniem skarżących stanowi naruszenie art. 66 ust.1 pkt 8 ustawy,

- ocenę wpływu na obszar Natura 2000 przeprowadzono jedynie w sposób literalny, co jest niezgodne z art. 66 ust. 1 pkt 9 ustawy,

- rów melioracyjny przecinający teren inwestycji w rzeczywistości po połączeniu z innymi wpada do rzeki R., która jest na tym odcinku rezerwatem przyrody i istnieje poważna obawa o oddziaływanie inwestycji na chroniony ekosystem, co jest niezgodne z art. 66 ust.1 pkt 2 ustawy,

- w obliczeniach stanu zanieczyszczenia powietrza nie uwzględniono średniej siły ani kierunku wiatru na poziom rozprzestrzeniania się lotnych zanieczyszczeń, co jest niezgodne z art.66 ust. 1 pkt 8 ustawy,

- lakonicznie podjęto analizę emisji substancji o nieprzyjemnym zapachu, których stężenia nie są objęte żadnymi normami, co jest niezgodne z art.66 ust. l pkt 8 ustawy,

- brak jest również analizy możliwych konfliktów społecznych, czego objawem jest protest z dnia 08.07.2010., co jest naruszeniem 66 ust. 1 pkt 15 ustawy,

- raport nie określa możliwości wystąpienia epidemii, co jest niezgodne z art.66 ust. 1 pkt 6,

- raport nie określa stadium chowu drobiu ani pory roku, w której monitoring należy przeprowadzić, co jest niezgodne z art. 66 ust. 1 pkt 16 ustawy,

- nie zostały wskazane trudności wynikające z niedostatków technik lub luk we współczesnej wiedzy, jakie napotkano w trakcie jego opracowania ( w szczególności oznaczenia stężenia substancji o uciążliwych zapachach), co jest naruszeniem art. 66 ust. 1 pkt 17 ustawy,

- brak jest określenia miejsca magazynowania odpadów stałych i płynnych na wypadek braku ich odbioru, które to obostrzenia wynikają z załącznika nr 1 pkt 16 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 23 grudnia 2002r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać programy działań mające na celu ograniczenie odpływu azotu ze źródeł rolniczych.

Skarżący w konkluzji podnieśli, iż w związku z przedstawionymi błędami i niedokładnościami raportu, nie należało na jego podstawie sporządzać decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, nadto wymaga szczególnej dbałości rozpoznanie wszelkich możliwych zagrożeń, jakie wiążą się z tego typu działalnością .

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymał dotychczasowe stanowisko, a nadto wyjaśnił, że informacje zawarte w piśmie inwestorki Pani M. M.-J. z dnia 16 lipca 2010r. zostały powołane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w ramach jego opisu i nie stanowiły one podstawy rozstrzygnięcia. Zdaniem organu organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach może przeprowadzić rozprawę otwartą dla społeczeństwa, nie jest to zatem wymóg obligatoryjny, a strony ani też przedstawiciele społeczeństwa nie wnosili o jej przeprowadzenie w trakcie trwania postępowania.

Kolegium wyjaśniło, że właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony; w odniesieniu do przedmiotowego terenu plan miejscowy nie został uchwalony, a żaden przepis wskazanej ustawy nie nakazuje badania zgodności lokalizacji przedsięwzięcia ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, które nie jest przepisem prawa miejscowego.

Natomiast w zakresie zarzutów skargi, co do nieścisłości i błędów w sporządzonym Raporcie o oddziaływaniu na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia Kolegium wyjaśniło, co następuje :

- w Raporcie znajduje się opis wpływu przedsięwzięcia na dobra materialne (str. 56, 132), natomiast analiza wpływu inwestycji na cenę okolicznych nieruchomości nie mieści się w pojęciu określonym w art. 66 ust. 1 pkt 7 ppk c ustawy,

- zgodnie z § 4 zachowującego nadal moc rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U.Nr 257, poz.2573 ze zm.), sumuje się parametry tego samego rodzaju dla obiektów istniejących i planowanych, charakteryzujące skalę przedsięwzięcia i odnoszące się do przedsięwzięć tego samego rodzaju położonych na terenie jednego zakładu lub obiektu; tak więc w Raporcie dokonano oceny skumulowanego wpływu przedsięwzięcia na środowisko w powyższym rozumieniu kumulacji oddziaływań; brak jest podstaw do kumulacji oddziaływań planowanego przedsięwzięcia z oddziaływaniami odrębnych zakładów lub obiektów funkcjonujących w bliższych lub dalszych okolicach planowanego przedsięwzięcia,

- sposób zaopatrzenia inwestycji w energię elektryczną będzie stanowił jeden z elementów odrębnego postępowania przedmiocie warunków zabudowy, w ramach którego inwestor będzie zobowiązany do przedłożenia stosownej umowy z zarządcą sieci elektroenergetycznej,

- sformułowanie zarzutu dot. przeprowadzenia przez organ oceny wpływu na obszar Natura 2000 "w sposób literalny" nie pozwala na rzeczowe ustosunkowanie się do niego,

- w uzupełnieniu nr 1 do Raportu oddziaływania na środowisko wskazano na str.5, że w uzgodnieniu z Terenowym Inspektoratem Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w R. ustalono, że z punktu widzenia urządzeń melioracyjnych i ochrony wód powierzchniowych w rowie melioracyjnym przebiegającym w odległości ok. 100 m w kierunku wschodnim, iż wystarczającym sposobem zabezpieczenia go przed zanieczyszczeniem w czasie prowadzenia robót budowlanych i funkcjonowania będzie zachowanie odległości minimum 20m od krawędzi rowu do obszaru, gdzie odbywać się będą prace budowlane lub czynności związane z funkcjonowaniem projektowanych obiektów oraz prowadzenie prawidłowej gospodarki wodno-ściekowej w obiektach inwentarskich;

- na str.50 Raportu opisano warunki klimatyczne i meteorologiczne przedmiotowego terenu w zakresie m.in. kierunku i prędkości wiatrów oraz ich procentowego udziału w całym zbiorze,

- analizę emisji substancji o nieprzyjemnym zapachu przeprowadzono szczegółowo na str. 34 i następnych Raportu,

- opiniujący decyzję organ sanitarny nie dopatrzył się czynników świadczących o możliwości wystąpienia epidemii w związku z funkcjonowaniem planowanego przedsięwzięcia,

- decyzja organu pierwszej instancji zobowiązuje inwestorkę do monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w zakresie emisji hałasu wokół przedsięwzięcia, w sposób zgodny z przepisami rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 9 listopada 2008r. w sprawie rodzajów wyników pomiarów prowadzonych w związku z eksploatacją instalacji lub urządzenia i innych danych oraz terminów i sposobów ich prezentacji (Dz.U.Nr 215, poz.1366),

- wg Raportu (str. 125) odpady z rolnictwa w postaci obornika, będą czasowo przechowywane (w okresie trwania cyklu produkcyjnego) wyłącznie wewnątrz obiektów inwentarskich, na szczelnych posadzkach, a cała ilość usuwanego obornika, będzie odbierana przez firmę wykorzystującą go wtórnie do wytwarzania podłoża pod uprawę pieczarek, posiadającą wymagane prawem pozwolenia na zbieranie i transport odpadów kodu 02 01 06. ; natomiast padłe brojlery będą zbierane w trakcie czynności obsługowych, pakowane w worki foliowe i czasowo gromadzone w szczelnej chłodni kontenerowej - mroźni, w której stosowany będzie ekologiczny czynnik chłodniczy; odbiór tych odpadów odbywać się będzie z częstotliwością dopasowaną do natężenia upadków kurcząt, co najmniej dwukrotnie w ciągu cyklu produkcyjnego, przez odbiorcę posiadającego weterynaryjny nr identyfikacyjny i zezwolenie na odbiór i transport padliny drobiu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego.

Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla decyzję w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.). Po myśli art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).

Rozpatrując skargę w tak zakreślonej kognicji, Sąd nie dopatrzył się uchybień, które mogłyby skutkować uchyleniem zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.

Oceniając treść skargi i zawartych w niej wielorakich zarzutów należy mieć na uwadze przedmiot zaskarżonej decyzji - jest to decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach i w tym przedmiocie i zakresie należy rozpatrywać zarzuty skarżących.

Przechodząc do rozważań prawnych należy wskazać, że powyższa decyzja została wydana m.in. na podstawie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm., zwana dalej ustawą). Ze względu na przedmiot sprawy oraz wielość innych zagadnień regulowanych przez tą ustawę dalsze rozważania będą prowadzone w stosunku do zamierzonego przedsięwzięcia inwestycyjnego – przyszłego pozwolenia na budowę zespołu inwentarskiego dla chowu drobiu rzeźnego (brojlerów kurzych) z siedliskiem gospodarczym, na działce nr ew. 453 w miejscowości Z., gmina B., powiat [...], woj. [...] .

Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem pozwolenia na budowę, a decyzja ta wiąże organ wydający pozwolenie na budowę (art. 72 ust. 1 pkt 1 i 86 ustawy). Decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dołącza się do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Złożenie wniosku powinno nastąpić w terminie 4 lat od dnia, w którym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stała się ostateczna, przy czym termin ten w pewnych sytuacjach może ulec przedłużeniu o 2 lata.

Do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy dołączyć dokumenty wymienione w art. 74 ustawy tzn.:

1) w przypadku przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko - raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, a w przypadku gdy wnioskodawca wystąpił o ustalenie zakresu raportu w trybie art. 69 - kartę informacyjną przedsięwzięcia;

2) w przypadku przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko - kartę informacyjną przedsięwzięcia;

3) poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej obejmującej przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obejmujące obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie;

4) w przypadku przedsięwzięć wymagających wydania decyzji, o której mowa w art. 72 ust. 1 pkt 4 lub 5, prowadzonych w granicach przestrzeni niestanowiącej części składowej nieruchomości gruntowej, zamiast kopii mapy, o której mowa w punkcie 3 - mapę sytuacyjno-wysokościową sporządzoną w skali umożliwiającej szczegółowe przedstawienie przebiegu granic terenu, którego dotyczy wniosek, oraz obejmującą obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie;

5) dla przedsięwzięć, dla których organem prowadzącym postępowanie jest regionalny dyrektor ochrony środowiska - wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony, albo informację o jego braku; nie dotyczy to wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla drogi publicznej, dla linii kolejowej o znaczeniu państwowym, dla przedsięwzięć EURO 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznanie złóż kopalin oraz dla inwestycji w zakresie terminalu;

6) wypis z ewidencji gruntów obejmujący przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz obejmujący obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie.

Postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu, planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia.

Częścią postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza się:

- obligatoryjnie - dla planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko,

- fakultatywnie - dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na przedsięwzięcie na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1.

W art. 60 ustawy zawarta jest delegacja dla Rady Ministrów do określenia, w drodze rozporządzenia:

1) rodzaju przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko,

2) rodzaje przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko;

3) przypadki, gdy zmiany dokonywane w obiektach są kwalifikowane jako przedsięwzięcia, o których mowa w pkt 1 i 2.

Do czasu wydania tych przepisów:

1) za przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, określone w art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy, uważa się określone w dotychczasowych przepisach przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko, wymagające sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko;

2) za przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, określone w art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy, uważa się określone w dotychczasowych przepisach przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko może być stwierdzony.

Prowadzi to do wniosku, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. trafnie powołało w uzasadnieniu swej decyzji rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.).

Planowana inwestycja, tj., przedsięwzięcie polegające na budowie zespołu inwentarskiego dla chowu drobiu rzeźnego (brojlerów kurzych) z siedliskiem gospodarczym, na działce nr ew. 453 w miejscowości Z., gmina B., powiat [...], woj. [...] znajduje się na liście przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko i zdrowie ludzi, dla których obowiązek sporządzenia raportu wynika z § 2 ust. 1 pkt 43 rozporządzenia, chów i hodowla zwierząt w liczbie nie niższej niż 210 DJP.

W rozpatrywanej sprawie organ pierwszej instancji - stosownie do wymagań przepisów - przeprowadził ocenę oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, w ramach którego wnioskodawca przedłożył Raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, sporządzony w pełnym zakresie wynikającym z art. 66 ust. 1 i 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku...

Przedłożony Raport wraz z uzupełnieniem nr 1 jest w ocenie Sądu kompleksowy i odnosi się do wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją przedsięwzięcia. Wypada zgodzić się również ze stanowiskiem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. wskazującym, iż informacje dostępne w Raporcie są wystarczająco szczegółowe, aby w pełni ocenić oddziaływanie przedsięwzięcia na środowisko.

Odnosząc się do zarzutów skargi należy wskazać, iż żaden z rodzajów oddziaływania planowanego przedsięwzięcia nie będzie powodować nieodwracalnych skutków w środowisku i nie będzie wpływać na ograniczenie sposobu zagospodarowania terenów sąsiednich, pod warunkiem wykonania działań minimalizujących, które zostały ujęte w zaskarżonej decyzji jako warunki, które inwestor będzie zobowiązany spełnić przy ubieganiu się o następne decyzje wymagane w ramach przygotowania inwestycji do realizacji. Oprócz wymienionych wcześniej decyzji o warunkach zabudowy, o pozwoleniu na budowę i pozwolenia wodno prawnego na przebudowę urządzeń melioracyjnych, przed przystąpieniem do użytkowania inwestor winien uzyskać także pozwolenie zintegrowane, w którym zostaną ustalone dopuszczalne warunki wprowadzania gazów i pyłów do powietrza, emitowania hałasu, wytwarzania odpadów. Prawidłowe zaś postępowanie ze ściekami i odpadami, które w ślad za uwagami zawartymi w opinii organu sanitarnego uwzględniono jako warunki zaskarżonej decyzji, nie powinno doprowadzić do zagrożenia epidemiologicznego.

Dla rozstrzygnięcia sporawy nie mają też znaczenia takie okoliczności jak oczekiwanie przez skarżących na ustatecznienie się decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ich działek nr 452 i 451/2 pod przyszłą planowaną inwestycję agroturystyczną, gdyż zaskarżona decyzja nie znajduje oparcia w przepisach ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a naruszenie art. 6 ust. 2 pkt 1 i 2 w/w ustawy może nastąpić na etapie wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania czyli decyzji skarżących, a nie o warunkach środowiskowych.

Obszar objęty inwestycją nie znajduje się na obszarze Natura 2000, a okoliczności takie jak hipotetyczne konflikty społeczne, czy możliwość wystąpienia epidemii ptasiej grypy, bądź obniżenie wartości nieruchomości skarżących pozostają poza przesłankami materialnoprawnymi zaskarżonej decyzji.

Odnośnie kolejnego zarzutu to należy stwierdzić, że ani organy administracji ani sądy niezależnie od instancji nie mają wpływu na obecny poziom wiedzy i luki w niej występujące, co wcale nie oznacza, iż świadomość organów i sądów co do obecnego poziomu i postępu nauki ma spowodować zablokowanie życia społecznego w oczekiwaniu na jej dalszy rozwój. Orzeczenia organów administracji i sądów zapadają w aktualnym stanie wiedzy.

Uciążliwość zapachowa przedsięwzięcia wynikająca z oddziaływania takich substancji, jak amoniak, pył zawieszony PM10, dwutlenek azotu, tlenek węgla nie spowodują ponadnormatywnego zanieczyszczenia powietrza i przekroczenia standardów jego jakości. Zauważyć należy, że dla takich substancji, jak amoniak, pył zawieszony PM10 i tlenek węgla, dla których brak standardów emisyjnych i dopuszczalnych poziomów tych substancji w powietrzu, zostały w Raporcie przyjęte wartości odniesienia określone w nieobowiązującym rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 5 grudnia 2002r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz.U. z 2003r., Nr 1, poz. 12). Jednocześnie organ podkreślił, iż przyjęte w Raporcie wartości odniesienia dla w/w substancji są identyczne z wartościami określonymi w tym zakresie w obowiązującym od dnia 3 lutego 2010r. nowym rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz.U., Nr 16, poz.87).

Z uzupełnienia Nr 1 do Raportu wynika, że do oszacowania emisji technologicznej z ocenianych budynków inwentarskich związanej z chowem brojlerów, przyjęto minimalne wskaźniki z przedziałów emisji dla w/w substancji wskazanych w "Dokumencie Referencyjnym o Najlepszych Dostępnych Technikach dla Intensywnego Chowu Drobiu i Świń" (Ministerstwo Środowiska, 2005).

Raport określa też poziom emisji hałasu z całości planowanego przedsięwzięcia (str. 77-86) i wynika z niego, iż nie wystąpią przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu poza granicami przedsięwzięcia zarówno w porze dziennej, jak i nocnej. Izofona dopuszczalnego poziomu hałasu w terenach zabudowy zagrodowej dla pory nocnej - 45 dB przebiega praktycznie w całości w obszarze przedsięwzięcia. Hałas będący wynikiem funkcjonowania brojlerni w pobliżu najbliższych obiektów mieszkalnych w zabudowie zagrodowej osiąga wartości poniżej 30 dB. Zwrócić należy uwag że w zaskarżonej decyzji organ pierwszej instancji zobowiązał inwestorkę do monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w zakresie emisji hałasu wokół przedsięwzięcia, metodą referencyjną wg kryterium lokalizacji punktów pomiarowych oraz ustalił punkty monitoringu hałasu przy najbliższych obiektach zabudowy mieszkalnej typu zagrodowego nie będącej własnością wnioskodawcy, tj. na posesji nr 30 oraz opcjonalnie w zagrodzie nr 86.

Odnośnie wód opadowych, to przedłożone dokumenty wskazują, że wody opadowe odprowadzane bezpośrednio do gruntu będą pochodzić wyłącznie z niezanieczyszczonych połaci dachowych obiektów inwentarskich oraz z ciągów komunikacyjnych zanieczyszczonych wyłącznie glebą i słomą. Nadto inwestorka będzie zobowiązana do uzyskania pozwolenia na przebudowę sieci melioracyjnej, co – zdaniem organu - oddala obawy skarżących we wskazanym zakresie.

Z powoływanego w części ustaleniowej uzgodnienia realizacji przedsięwzięcia przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. wynika, że będzie ono zlokalizowane poza obszarami chronionymi na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody.

W ocenie Sądu przedłożony raport zawiera w dostatecznym stopniu opracowane elementy określone w przywołanym przepisie prawa będącego podstawa jego sporządzenia zarówno pod względem formalnym jak i materialnym.

Skarżący w toku postępowania nie przełożyli kontrraportu, czy opracowania, które podważałoby jego ustalenia dla potrzeb wydania decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację planowanego przedsięwzięcia

Zachowane zostały też wymogi proceduralne prowadzące do wydania zaskarżonej decyzji. Organ pierwszej instancji wystąpił do organów współdziałających, w wyniku czego Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. postanowieniem z dnia [...]. znak: [....] zaopiniował warunki realizacji w/w przedsięwzięcia z uwagami, natomiast Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Ł. postanowieniem z dnia [...]. uzgodnił realizację przedsięwzięcia, określając wskazane w nim warunki. Zarówno uwagi organu sanitarnego, jak i warunki organu ochrony środowiska przedstawione w tych postanowieniach zostały uwzględnione w warunkach zaskarżonej decyzji w pełnym zakresie.

Organ pierwszej instancji zapewnił możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu zgodnie z art.79 i art.33 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku... oraz stosownie do art. 85 tej ustawy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przedstawił informacje o przeprowadzonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa oraz o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę, i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa. W terminie 21 dni od daty podania do publicznej wiadomości ( od 24 lutego 2010r. do 23 marca 2010r.) informacji o prowadzonym postępowaniu, w której m.in. poinformowano społeczeństwo o możliwości i terminie składnia uwag i wniosków, uwagi i wnioski takie nie wpłynęły do organu. Po upływie natomiast wskazanego terminu, w dniu 15 czerwca 2010r. wpłynął protest S. F., a w dniu 12 lipca 2010r. protest mieszkańców oraz właścicieli gospodarstw i działek położonych w miejscowości Z.. W tych okolicznościach wskazane protesty zgodnie z art. 35 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku... pozostawiono bez rozpatrzenia, jako wniesione pod upływie ustawowego terminu. Nadto z załączonej do wniosku o wydanie decyzji mapy ewidencyjnej wynika, że najbliższe zabudowania od terenu planowanego przedsięwzięcia usytuowane są na działce nr ewid. 510, której właściciel nie protestuje przeciwko inwestycji.

W toku postępowania do organu wpłynęły również pisma pochodzące od stron postępowania - Państwa J. i T. K., które organ rozpatrzył i szczegółowo wyjaśnił, udzielając odpowiedzi na wskazane w nich zarzuty w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W ocenie Sądu zaskarżona decyzja zawiera również obowiązkowe elementy uzasadnienia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wskazane w art.107 § 3 K.p.a. oraz art.85 ust.2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku...

Zdaniem Sądu organy w niniejszej sprawie w sposób rzetelny i spójny dokonały analizy zagrożeń jakie realizacja planowanej inwestycji może spowodować dla środowiska oraz określiły warunki zmierzające do ograniczenia negatywnego oddziaływania m.in. poprzez: zastosowanie do konstrukcji budynków materiałów o odpowiedniej izolacyjności w celu ograniczenia emisji hałasu, prowadzenie prac budowlanych w godzinach dziennych, prowadzenie eksploatacji w sposób pozwalający na dotrzymanie standardów akustycznych, selektywne gromadzenie i bezpieczne postępowanie z odpadami, rygorystyczne postępowanie z padłymi sztukami i pomiotem kurzym, zastosowanie systemu wentylacyjnego dachowego i szczytowego, z wypływem zużytego powietrza w kierunku pionowym do atmosfery, gromadzenie ścieków technologicznych i bytowych w bezodpływowych zbiornikach i sukcesywne wywożenie przez specjalistyczne firmy, dodawanie do pokarmu i ściółki preparatów obniżających zapachy oraz stosowanie w kanałach wentylacyjnych wkładów dezodorujących wyziewy, stosowanie wysokociśnieniowego mycia pomieszczeń inwentarskich oraz zamgławiania w celu dezynfekcji, zobowiązanie inwestorki do monitorowania emisji hałasu na terenie wokół przedsięwzięcia.

Zarzuty w zakresie odległości planowanych obiektów od granic działki, od innych obiektów oraz materiałów, które będą użyte do konstrukcja i budowy planowanych obiektów z uwzględnieniem bezpieczeństwa pożarowego podnoszone w niniejszym postępowaniu są przedwczesne, bowiem te kwestie zostaną szczegółowo określone w odrębnym postępowaniu w przedmiocie pozwolenia na budowę.

Materiał dowodowy został zebrany w sprawie wyczerpująco i całościowo rozważony przy zapewnieniu udziału mieszkańcom i tym samym brak jest też podstaw do uwzględnienia zarzutu naruszenia art. 8, 9, 10 § 1 i 14 § 1 oraz art. 7 i 77 k.p.a.

Wobec oceny, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza, skargę, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało oddalić.

m.ch.