Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 288/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-09-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu w dniu 6 września 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] 2012r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania; postanawia zwolnić P. K. od kosztów sądowych. /-/ B. Drzazga


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2012 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym odmówiła P. K. przyznania prawa pomocy.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że oświadczenie majątkowe przedstawione przez skarżącego zawarte w treści formularza o prawo pomocy nie sprostało obowiązkowi wskazanemu w treści przepisu art. 252 § 1 (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., zgodnie z którym wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym wnioskodawcy. Wniosek skarżącego nie zawierał pełnej informacji dotyczącej zdolności do poniesienia kosztów przedmiotowego postępowania, chociażby w części (wysokość wpisu sądowego od skargi wynosi 100 zł). Referendarz sądowy stwierdził, że z akt sprawy wynika jedynie, że wnioskodawca utrzymuje się ze świadczenia rentowego umniejszonego o wysokość zobowiązania z tytułu alimentów. Nadto dysponuje majątkiem nieruchomym, który jak podał nie przynosi dochodów. Pomimo wezwania skarżący nie złożył dodatkowych wyjaśnień dotyczących stanu finansowego. Nie wykazał tym samym, że nie jest w stanie uiścić kosztów niniejszego postępowania, choćby w części.

P. K. wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia. Wskazał, że pobierał świadczenie rentowe do 31 maja 2012 r., zaś obecnie pomimo złożonego wniosku do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na dalszy okres do 15 sierpnia 2012 r. świadczenia takiego nie ustalono. Skarżący podał, że nie posiada żadnych wartościowych rzeczy, w tym auta. Reasumując stwierdził, że jego sytuacja finansowa się pogorszyła.

Wobec skutecznego wniesienia przez P. K. sprzeciwu – na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) - postanowienie z 26 czerwca 2012 r. utraciło moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega ponownie rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.

Zważyć należy, iż zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.

Zdaniem Sądu w oparciu o treść złożonego przez P. K. wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych uznać można, że skarżący znajduje się w na tyle trudnej sytuacji materialnej, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów sądowych.

Skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe zamieszkując w kamienicy, której 1/7 części jest jego własnością. Zaznaczył, że z tytułu udziału w tej własności nie uzyskuje dochodu. Wskazał jednocześnie, że dotychczas utrzymywał się z renty, której wysokość, po potrąceniu zobowiązań alimentacyjnych wynosiła 899,61 zł. Aktualnie jednak od czerwca br. nie otrzymuje renty, bowiem – pomimo złożenia wniosku – nie ustalono mu do niej prawa. Skarżący oświadczył, że nie posiada żadnego ruchomego majątku, w tym auta. Dodatkowo, poza stałymi kosztami utrzymania, musi ponosić koszty leków na kwotę ok. 60 zł miesięcznie.

Reasumując, zdaniem Sądu, aktualnie brak dochodów po stronie skarżącego, konieczność regulowania zobowiązań alimentacyjnych, własnego utrzymania oraz brak możliwości uzyskiwania dochodów z udziałów w nieruchomości świadczą w istocie o tym, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla swego utrzymania. Dlatego w oparciu o przepis art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

/-/ B. Drzazga