Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 378/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 111 par. 1, art. 111 par. 16, art. 111 par. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Justyna Mazur /sprawozdawca/, Protokolant Referent Małgorzata Domagalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2014 r. sprawy ze skargi K. L. i I. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1) uchyla zaskarżone postanowienie; 2) stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. solidarnie na rzecz skarżących K. L. i I. L. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (dalej: "organ", "Kolegium") działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 t.j. ; dalej: "k.p.a.") stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez K. i I. L. (dalej: "skarżący") od decyzji Burmistrza Gminy K. z dnia [...] listopada 2011 r. znak: [...], sprostowanej postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r., umarzającej postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla skarżących na działce nr [...] w R. dla inwestycji pod nazwą remont i modernizacja stołówki [...] dla potrzeb gastronomii, rozrywki i hotelarstwa oraz budowy bramy wjazdowej w granicy działki nr [...], [...] i [...].

Uzasadniając Kolegium wskazało, iż decyzja Burmistrza Gminy K. z dnia

[...] listopada 2011 r. została doręczona K. i I. małż. L. (każdemu osobno) w dniu [...] listopada 2012 r. W piśmie z dnia [...] grudnia 2012 r. skarżący wnieśli o uzupełnienie decyzji Burmistrza Gminy K., co do rozstrzygnięcia w zakresie faktycznej daty sporządzenia decyzji. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r. organ I instancji, rozpoznając przedmiotowy wniosek, sprostował oczywistą omyłkę pisarską ww. decyzji poprzez zmianę daty wydania z [...] listopada 2011 r. na właściwą datę [...] listopada 2012 r.

Kolegium stwierdziło, iż skoro przedmiotowa decyzja została doręczona skarżącym w dniu [...] listopada 2012 r., to termin do wniesienia odwołania upłynął

[...] grudnia 2012 r. Dlatego też odwołanie złożone dopiero w dniu [...] stycznia 2013 r. uznało za wniesione po terminie.

Konkludując organ wyjaśnił, iż pismo z dnia [...] grudnia 2012 r., w którym skarżący żądają uzupełnienia w trybie art. 111 § 1 k.p.a. daty wydania decyzji jest faktycznie żądaniem o sprostowanie omyłki pisarskiej dotyczącej daty wydania tej decyzji. Natomiast postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. nie powoduje przesunięcia terminu do wniesienia odwołania od zaskarżonej decyzji.

W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie skarżący nie zgodzili się z ostatecznym w administracyjnym toku instancji postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r., wnosząc o jego uchylenie jako wydanego

z obrazą art. 111 § 2 k.p.a. Uzasadniając skarżący wyjaśnili, iż w ustawowym terminie, zgodnie z art. 111 § 1 k.p.a., wnieśli do Burmistrza Gminy K. wniosek

o uzupełnienie decyzji z dnia [...] listopada 2011 r. znak: [...] co do rozstrzygnięcia. Dnia [...] grudnia 2012 r. Burmistrz wydał postanowienie, które skarżący potraktowali jako odpowiedź na ich wniosek z dnia [...] grudnia 2012 r. Dlatego też, zdaniem skarżących, dochowali oni terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji, który upływał, zgodnie z art. 111 § 2 k.p.a., w terminie 14 dni od udzielonej odpowiedzi tj. z dniem [...] stycznia 2013 r. Jednocześnie skarżący wskazali, iż o ile Kolegium uznało zaskarżoną decyzją, że postanowienie z dnia [...] grudnia 2012 r. nie stanowi odpowiedzi na wniosek skarżących z dnia [...] grudnia 2012 r., to odwołanie mogło być potraktowane co najwyżej jako przedwczesne.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o oddalenie skargi, nie podzielając jej zarzutów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga jest zasadna.

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U.

z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 p.p.s.a.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego postanowienia.

Spór w sprawie ma charakter procesowy i sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii prawidłowości wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. postanowienia z dnia [...] marca 2013 r. znak: [...] o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia przez K. i I. L. odwołania od decyzji Burmistrza Gminy K. z dnia [...] listopada 2011 r. znak: [...], sprostowanej postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r. znak: [...].

Zgodnie z art. 111 § 1 k.p.a. strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia, co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia (art. 111 § 1b k.p.a.). Z kolei

z regulacji zawartej w art. 111 § 2 k.p.a. wynika, że w przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w § 1b termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia. Jak wynika zatem z powołanych przepisów, konstrukcja orzeczenia o uzupełnieniu lub odmowie uzupełniania decyzji nie ma samodzielnego bytu prawnego, ale pozostaje częścią aktu administracyjnego, którego uzupełnienia domaga się strona. W związku z tym dzieli ono losy również tego aktu w postępowaniu odwoławczym. Z tych też przyczyn na rozstrzygnięcie z art. 111 k.p.a. nie przysługuje zażalenie, a skutkiem procesowym zgłoszenia wniosku o jego wydanie jest przesunięcie początku terminu do wniesienia środka zaskarżenia na dzień doręczenia postanowienia, o którym mowa w art. 111 § 1b k.p.a.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt kontrolowanego rozstrzygnięcia, Sąd zauważa, iż w przedmiotowej sprawie niewątpliwie skarżący, w terminie wynikającym

z ww. przepisu, zażądali uzupełnienia decyzji z dnia [...] listopada 2011 r. znak: [...]. Świadczy o tym sama treść przedmiotowego wniosku z dnia [...] grudnia 2012 r., w którym skarżący wskazali, iż swoje żądanie (uzupełnienia decyzji) opierają na podstawie art. 111 § 1 k.p.a. Dlatego też Sąd w składzie orzekającym, za błędne uznał stanowisko Kolegium zawarte w zaskarżonym postanowieniu, iż wobec oceny organu, iż pismo z dnia [...] grudnia 2012 r., w którym skarżący żądają uzupełnienia w trybie art. 111 § 1 k.p.a. daty wydania decyzji jest faktycznie żądaniem sprostowania omyłki pisarskiej, dotyczącej daty wydania tej decyzji, organ I instancji był zwolniony od rozpoznania wniosku o uzupełnienie. Podkreślenia wymaga bowiem, że organ administracji dysponując pismem strony nie może przypisywać mu znaczenia, jakie

z niego nie wynika, nie może domniemywać jakie były intencje strony przy składaniu pisma i co strona chciała osiągnąć. Jeżeli pismo wzbudza wątpliwości swoją treścią organ może wezwać stronę do jego jednoznacznego sformułowania. Jeżeli jednak pismo jest jasne i nie budzi wątpliwości, co w ocenie Sądu miało miejsce

w przedmiotowej sprawie, to brak jest podstaw do działania organu i wzywania strony do dodatkowych wyjaśnień w tym zakresie. Tym samym organ winien był rozpoznać złożony przez skarżących wniosek o uzupełnienie i doręczyć postanowienie, które

w ocenie organu należało w wyniku rozpoznania tego wniosku wydać. Dopiero bowiem od doręczenia postanowienia wydanego w wyniku rozpoznania wniosku o uzupełnienie niezależnie od tego czy wniosek o uzupełnienie został, czy też nie został uwzględniony biegnie termin do wniesienia odwołania. Z tego też względu istotne jest rozpoznanie wniosku o uzupełnienie w trybie dla tego wniosku przewidzianym, w szczególności, że w okolicznościach niniejszej sprawy podstawa prawna i treść żądania zostały niewątpliwie wskazane. Ocena zasadności tego wniosku powinna być dokonana

w postanowieniu wydanym w wyniku jego rozpoznania. Zauważyć jednocześnie wypada, iż sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej, spostrzeżonej przez organ

I instancji w wyniku zapoznania się z uzasadnieniem wniosku o uzupełnienie decyzji nie wymagało wniosku strony i mogło nastąpić z urzędu.

Mając na względzie powyższe, Sąd uznał, iż wobec nierozpoznania przez Burmistrza Gminy K. wniosku skarżących z dnia [...] grudnia 2012 r. nie rozpoczął biegu termin do wniesienia odwołania od decyzji tegoż organu umarzającej postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla skarżących na działce nr [...] w R. dla wskazanej tam inwestycji. Jak bowiem wynika z wcześniejszych wywodów termin do wniesienia odwołania od decyzji głównej biegnie od dnia doręczenia stronie odpowiedzi (pozytywnej lub negatywnej) co do jej żądania w przedmiocie uzupełnienia.

W ocenie Sądu, powyższe przesądza o wadliwości zaskarżonego postanowienia z dnia [...] marca 2013 r.

Z tych też względów, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku.

Stosownie do treści art. 152 p.p.s.a. Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.

O zwrocie kosztów postępowania Sąd postanowił na mocy art. 200, art. 205 § 1 oraz art. 209 p.p.s.a. (punkt 3 sentencji wyroku).