Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 612/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-09-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: , art. 58 par. 1 pkt 1, art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka po rozpoznaniu w dniu 6 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.K. na pismo Wojewody Wielkopolskiego z dnia 29 czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia Zarządowi Zasobów Komunalnych pełnomocnictwa do występowania w imieniu Prezydenta Miasta postanawia: odrzucić skargę /-/ J.Szaniecka


UZASADNIENIE

Skargą z dnia 6 lipca 2012 r. R.K. zaskarżył stanowisko Wojewody Wielkopolskiego zawarte w piśmie z dnia 29 czerwca 2012 r. nr [...] (w skardze omyłkowo wskazano nr pisma jako [...] - zob. notatka służbowa z dnia 4 września 2012 r. na k. 46 akt sądowych).

W uzasadnieniu wskazał, że w skardze administracyjnej złożonej do Wojewody dnia 30 kwietnia 2012 r. zaznaczył, iż Rada Miasta Poznania w swojej uchwale z dnia 17 kwietnia 2012 r. nie wzięła pod uwagę wymogów określonych w ustawie o gospodarce nieruchomościami. Zarząd Komunalnych Zasobów Lokalowych w Poznaniu zarządza komunalnymi zasobami lokalowymi i ma zdolność procesową, a nadto zdolność sądową. Wskazał, iż w odniesieniu do zasobów komunalnych nie ma zastosowania art. 47 ustawy o samorządzie gminnym. Zdaniem R.K. Wojewoda ma prawo i obowiązek czuwania nad prawidłową gospodarką mieszkaniową Miasta Poznania.

Wskazując na powyższe skarżący stwierdził, że odpowiedź Wojewody na skargę administracyjną z dnia 30 kwietnia 2012 r. jest niezgodna z prawem. Skarżący wskazał, że zgodnie z art. 235 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.) złożył skargę o uchylenie tej uchwały ze względu na jej szkodliwość społeczną dla mieszkańców Poznania. Wojewoda miał zatem obowiązek rozpoznać ją jako organ odwoławczo-skargowy, a nie podejmować kontrolę "z urzędu, w trybie stwierdzenia nieważności". Następnie skarżący powołał szereg zarzutów skierowanych pod adresem uchwały z dnia 17 kwietnia 2012 r.

W odpowiedzi na skargę nadesłaną pismem z dnia 29 sierpnia 2012 r. Wojewoda Wielkopolski wniósł o jej odrzucenie i jednocześnie w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym piśmie będącym odpowiedzią na złożoną przez R.K. skargę w rozumieniu art. 227 K.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne (pkt 1); postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2); postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3); inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4); pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (pkt 4a); akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5); akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6); akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7) oraz na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a (pkt 8).

R.K. wniósł w skargę (do Sądu) na pismo Wojewody Wielkopolskiego z dnia 29 czerwca 2012 r. nr [...], które wydane zostało na skutek jego skargi (powszechnej) na uchwałę Rady Miasta Poznania z dnia 17 kwietnia 2012 r. nr [...].

Rozpatrzenie zastrzeżeń R.K. przez Wojewodę Wielkopolskiego nastąpiło w trybie art. 227 K.p.a. W myśl tego przepisu przedmiotem skargi (zwanej skargą powszechną, w odróżnieniu od skarg kierowanych do sądu administracyjnego) może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.

Skarga powszechna jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Skargi takie są załatwiane w samodzielnym I-instancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno-techniczną - zawiadomieniem skarżącego o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi. Zasadą jest, że organem właściwym do załatwiania skarg są organy wyższego stopnia lub organy sprawujące bezpośredni nadzór. W myśl art. 229 pkt 1 K.p.a., jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności rady gminy jest wojewoda. Wniesiona zatem przez skarżącego skarga w pełni odpowiada kryteriom przewidzianym dla skargi powszechnej określonej w dziale VIII K.p.a., której przedmiotem uczyniono działalność (uchwałę) Rady Miasta Poznania.

Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu Działu VIII K.p.a., a więc skarg związanych z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników, ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII K.p.a. Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a ta forma działalności administracji (skargi powszechne w rozumieniu Działu VIII K.p.a.) nie została wymieniona w powołanym wyżej art. 3 § 2 P.p.s.a. (tak choćby postanowienia: z dnia 6 lipca 2012 r. sygn. akt II OSK 1571/12, z dnia 24 października 2008 r., sygn. akt I OSK 1300/08, z dnia 1 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 478/09; z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09; z dnia 26 stycznia 2006 r., sygn. akt I OSK 26/07 oraz wyrok z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. akt II OSK 1961/11 - orzeczenia publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Skoro więc skarga (do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) w postępowaniu sądowoadministracyjnym została wniesiona w sprawie nie podlegającej kognicji sądu administracyjnego, podlega ona odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. Wobec odrzucenia skargi, ocenie merytorycznej Sądu nie podlegają podniesione w niej zarzuty.

Na marginesie sprawy Sąd wyjaśnia skarżącemu, że art. 235 K.p.a., na który się powołuje, nie należy odczytywać w ten sposób, że daje on każdemu prawo do żądania uchylenia albo zmiany wszelkich aktów wydawanych przez organy administracji publicznej. Przepis ten określa bowiem jedynie, w jakim trybie należy rozpatrywać skargi (powszechne), jeżeli odnoszą się one do ostatecznych decyzji administracyjnych.

/-/ J.Szaniecka