Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 430/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2010-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 29, art. 31
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Małgorzata Niedobylska Sędziowie WSA Kazimierz Włoch /spr./ SO del. Tomasz Smoleń Protokolant st.sekr.sąd. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym na rozprawie w dniu 28 września 2010 r. sprawy ze skarg J.C. na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2010 nr [...], w przedmiocie określenia długu celnego z dnia [...] kwietnia 2010 nr [...], w przedmiocie określenia wysokości podatku od towarów i usług z dnia [...] kwietnia 2010 nr [...], w przedmiocie określenia wysokości podatku akcyzowego - oddala skargi -


UZASADNIENIE

Zaskarżonymi decyzjami z dnia (...) kwietnia 2010r. nr (...), nr (...), nr (...) Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy poprzedzające je decyzje Naczelnika Urzędu Celnego z dnia (...) stycznia 2010r. o numerach odpowiednio (...) - określającą kwotę wynikającą z długu celnego w wysokości 3 182 zł., (...) - określającą kwotę podatku akcyzowego w wysokości 4 754 zł. oraz (...) - określającą kwotę podatku od towarów i usług – 8 757 zł.

Z uzasadnienia wynika, że skarżący J. C. w dniu 1 października 2007r. złożył zgłoszenie celne, zarejestrowane pod pozycją (...), o objęciu procedurą dopuszczenia do obrotu uszkodzonego samochodu osobowego marki TOYOTA nr VIN: (...); silnik o pojemności 2.362cm3; rok produkcji 2007, importowanego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki oraz używanych części do pojazdu. Wraz ze zgłoszeniem celnym zgłaszający przedłożył umowę sprzedaży z dnia 8 października 2007 r., dokument Nebraska Certificate of Title z datą 22.03.2007r., dokument potwierdzający wysokość kosztów transportu morskiego oraz oświadczenie o kosztach transportu z G. do M.a także ocenę techniczną nr 836(M)2007 z dnia 28.09.2007r. wraz z dokumentacją zdjęciową samochodu. W powyższym zgłoszeniu celnym zgłaszający określił wartość celną towaru na kwotę 6.607 zł. przyjmując za jej podstawę wartość transakcyjną towaru w wysokości 1.900,00 USD określoną na podstawie dołączonej umowy sprzedaży z dnia 8 października 2007r. Tak określona wartość celna stanowiła podstawę do dokonania obliczeń należności celno-podatkowych związanych z importem samochodu osobowego marki TOYOTA.

Po analizie dokumentów załączonych do zgłoszenia celnego, organ podatkowy zwróciwszy uwagę na niską zadeklarowaną wartość pojazdu, wykorzystując dane dostępne na stronach internetowych kraju eksportu ustalił, iż średnia cena rynkowa nieuszkodzonego samochodu marki TOYOTA RAV4, rok produkcji 2007, oferowana na rynku amerykańskim kształtuje się od 15.102 USD do 22.250 USD.

Mając na uwadze, iż zadeklarowana przez zgłaszającego cena zakupu pojazdu stanowi zaledwie ok. 13 % wartości podobnego, nieuszkodzonego pojazdu, organ celny stwierdził, że istnieją uzasadnione wątpliwości, czy wartość zadeklarowana w zgłoszeniu celnym stanowi całkowitą płatność za importowany towar.

Postanowieniem znak (...) z dnia (...) września 2009r. Naczelnik Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie ustalenia czy kwota długu celnego, której podlega towar objęty wyżej opisanym zgłoszeniem celnym, została zaksięgowana w prawidłowej wysokości, wzywając jednocześnie stronę do przedłożenia wszelkich dokumentów potwierdzających dokonane naprawy i zakupy części oraz wszelkich dokumentów pomocnych dla ustalenia prawidłowej wartości przedmiotowego samochodu. Skarżący podał, iż samochód został zakupiony osobiście w komisie samochodów uszkodzonych, opłacony w gotówce, poniesione zostały koszty przewozu drogą morską, opłaty portowo-spedycyjne, oraz koszty naprawy uszkodzonego samochodu, dokonywane w warsztatach samochodowych, a nie w autoryzowanych salonach, dlatego tez z uwagi na upływ dwóch lat trudno jest wskazać zarówno ceny części jak i koszty dokonanych napraw. Doprecyzował jednocześnie, iż w zakupionym pojeździe uszkodzone było zawieszenie przednie i tylne, obydwie felgi po lewej stronie pojazdu, oraz chłodnica do klimatyzacji.

Powołany w postępowaniu biegły z zakresu techniki motoryzacyjnej, w sporządzonej wycenie technicznej z dnia 16 grudnia 2009r. nr 2461/09/Szel. określił wartość celną wskazanego samochodu według "metody stopnia uszkodzenia" na kwotę 42.629 zł. oraz "metodą zredukowanego kosztu naprawy" na kwotę 60.616 zł. Wartość takiego pojazdu w stanie nieuszkodzonym określona została na kwotę 82.400 zł.

Wobec powyższego Naczelnik Urzędu Celnego, uznając, iż istnieją uzasadnione podstawy do zakwestionowania wartości transakcyjnej towaru określonej w przedłożonej przez skarżącego umowie sprzedaży z dnia 10 sierpnia 2007r. oraz do ustalenia wartości celnej metodami zastępczymi – opisaną na wstępie decyzją z dnia 25 stycznia 2010r. określił prawnie należną kwotę wynikającą z długu celnego powstałego w wyniku dopuszczenia do obrotu towaru objętego zgłoszeniem celnym (...) z dnia 1 października 2007r. w wysokości 3 182 zł., zaksięgował retrospektywnie kwotę 2.517 zł. stanowiącą różnicę między kwotą długu celnego prawnie należną a kwotą wynikającą z długu celnego określoną w w/w zgłoszeniu celnym, a także stwierdził powstanie obowiązku uiszczenia odsetek.

Uwagi na bezpośredni wpływ wartości celnej towaru na wartość podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług, organ wszczął równoległe postępowania w tym zakresie, określając w konsekwencji, opisanymi na wstępie decyzjami z dnia 25 stycznia 2010r. wartość podatku akcyzowego - na kwotę 4 754zł. oraz podatek VAT na kwotę 8 757 zł.

W odwołaniach od powyższych decyzji, wnosząc o ich uchylenie w całości, strona podniosła, iż organ celny I instancji dokonał wirtualnej weryfikacji, nie przystającej do rzeczywistej wartości przedmiotu importu. W ocenie strony, sposób weryfikacji z wykorzystaniem jedynie danych ze stron internetowych w przedmiocie sprzedaży używanych pojazdów, jest niewiarygodny i niedopuszczalny bez jednoczesnej obecności w trakcie weryfikacji przedmiotu, który jej podlega. Przeczy to bowiem rzetelności procedury dowodowej. Strona zarzuciła, iż przeprowadzona weryfikacja mija się ze stanem faktycznym, który ustalony został w trakcie pierwotnej odprawy celnej i jako taka nie powinna być brana pod uwagę. W momencie dokonania odprawy celnej, dostarczone zostały dokumenty wymagane do oceny stanu technicznego pojazdu, a tym samym organ celny miał możliwość zapoznania się z tym stanem. Niezrozumiałym dla strony jest zatem wszczęcie postępowania w zakresie należności celno-podatkowych po upływie blisko 2 lat od momentu pierwotnej odprawy.

Po rozpoznaniu powyższych odwołań, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, iż organ I instancji prawidłowo przyjął za podstawę ustalenia wartości celnej towaru, wartość rynkową samochodu na rynku polskim - określoną przez biegłego rzeczoznawcę w wycenie nr 2461/09/Szel. w wysokości 53.285 zł., odliczając od niej, zgodnie z obowiązującymi przepisami należności występujące w związku z importem towaru - tj. 10% zwyczajowo przyjętej marży, 22% podatku od towarów i usług, 13,6% podatku akcyzowego oraz 10% cła. Uznał też, iż obliczona w ten sposób wartość celna, zasadnie stała się podstawą do obliczenia pozostałych należności celno-podatkowych związanych z importem pojazdu samochodowego będącego przedmiotem niniejszego postępowania.

W uzasadnieniu wyjaśnił, iż zgodnie z treścią art. 181a Rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (zwanego dalej RWKC) wartość transakcyjna nie musi być przyjęta za wartość celną w wypadku, gdy organ celny ma uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art.29 WKC. Przepis ten znajduje zastosowanie zarówno w przypadku braku dokumentów, jak również w przypadku braku wiarygodności przedłożonych dokumentów.

Podkreślił, iż wątpliwości organu celnego w odniesieniu do wiarygodność przedłożonych przez stronę dokumentów handlowych, w zakresie uwidocznionej na nich ceny transakcyjnej, były uzasadnione, gdyż jak wykazało postępowanie podana przez zgłaszającego cena 1.900 USD była rażąco niska w stosunku do cen pojazdów na rynku amerykańskim.

Odnosząc się do zarzutów odwołania organ podkreślił, iż na podstawie art. 180 Ordynacji podatkowej, w trakcie prowadzonego postępowania ma on prawo korzystać ze wszelkich dostępnych informacji i materiałów, które mogą przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, w tym również z danych dostępnych powszechnie na stronach internetowych. Wykorzystanie zatem internetowych źródeł informacji o branży samochodowej w USA nie narusza prawa. Zaznaczył jednak, iż wbrew zarzutom strony, informacje zawarte na stronie internetowej www.edmunds.com., nie stanowiły podstawy do ustalenia wartości celnej sprowadzonego samochodu metodami zastępczymi. Miały one jedynie charakter orientacyjny i stanowiły podstawę do przeprowadzenia przez organ celny postępowania wyjaśniającego w sprawie. Wartość celna towaru została bowiem określona przez biegłego rzeczoznawcę w wycenie nr 2461/09/Szel. na kwotę 53.285 zł., przy przyjęciu najniższej z cen oferowanych na rynku eksportera, oraz z uwzględnieniem korekt z tytułu posiadanych przez importowany pojazd, udokumentowanych uszkodzeń.

Organ podkreślił, iż biegły rzeczoznawca dokonując wyceny przedmiotowego pojazdu był w posiadaniu zarówno oceny technicznej samochodu z dnia 28 września 2007r.,wykonanej na zlenienie skarżącego, jak również dokumentacji zdjęciowej zabezpieczonej w dniu dokonania zgłoszenia celnego, oraz wyjaśnień strony dotyczących dodatkowych uszkodzeń pojazdu. Wobec tego ustalenie wartości rynkowej dokonane przez rzeczoznawcę nie było, w ocenie organu, oderwane od faktycznego stanu pojazdu, a wartość rynkowa pojazdu, z korzyścią dla strony, uwzględniała wszelkie korekty wpływające na wartość pojazdu, tj. ze względu na: liczbę właścicieli (5%), serwisowanie pojazdu(5%), import prywatny (5%).

Dokonując wyliczenia "metodą stopnia uszkodzenia" biegły pomniejszył wartość pojazdu nieuszkodzonego (82.400zł) o stopień uszkodzenia (0,0897), współczynnik stopnia uszkodzenia (0,74), współczynnik uszkodzeń ukrytych (0,96), współczynnik zbywalności (0,80). Do określenia wartości celnej metodą zastępczą organ przyjął wartość rynkową brutto w wysokości 53.285,00 PLN ustaloną według "metody stopnia uszkodzenia", nie uwzględniwszy jedynie współczynnika zbywalności, gdyż kwestia zbywalności nie jest bezpośrednio związana z wartością transakcyjną towaru określoną w art.29 WKC i nie ma wpływu ustalenie wartości celnej towaru.

W skargach do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, skarżący zarzucił, iż dokonana w postępowaniu wycena pojazdu oparta została na hipotetycznych założeniach, popartych danymi z amerykańskich stron internetowych, nie przystających do stanu faktycznego sprawy. W ocenie skarżącego taka hipotetyczna wycena nie jest miarodajna gdyż nie odnosi się do rzeczywistego stanu sprowadzonego przez skarżącego towaru. Zarzucił ponadto, iż w przeprowadzonym postępowaniu pominięto przedłożona przez skarżącego prywatną opinię biegłego zawierającą wycenę sprowadzonego samochodu.

W odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie, Dyrektor Izby Celnej podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), kontrola administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne przeprowadzana jest pod względem zgodności zaskarżonych orzeczeń z prawem. Zgodnie z art. 134 §1 i §2 ppsa. przy sprawowaniu tejże kontroli, sąd orzeka w granicach danej sprawy nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi ani też powołaną w niej podstawą prawną. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i c ppsa., podlegają uchyleniu tylko w sytuacji naruszenia prawa mającego lub mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Oceniając zaskarżone decyzje z punktu widzenia ich zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzje te nie naruszają prawa.

Istotę sporu w rozpoznawanej sprawie stanowiło ustalenie wartości celnej samochodu sprowadzonego przez skarżącego z USA.

Na podstawie art. 29 ust. 1 WKC wartością celną towaru jest wartość transakcyjna, tzn. cena faktycznie zapłacona lub należna za towary wówczas, jeżeli zostały sprzedane w celu wywozu na obszar Wspólnoty. Jednakże zgodnie z art. 181a ust. 1 rozporządzenia Komisji nr 2454/93 z dnia 2 lipca ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady nr 2913/92 ustanawiającego WKC (Dz. Urz. WE L 93.253.1 - określanym dalej jako rozporządzenie wykonawcze), jeżeli organy celne mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 WKC, nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej. W takiej sytuacji organowi celnemu przysługuje uprawnienie do badania wiarygodności dokumentów przedkładanych przez stronę zarówno pod względem ich autentyczność, jak i wiarygodności podanej w nich ceny transakcyjnej towaru (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2007r., sygn. akt I GSK 1167/06).

W przedmiotowej sprawie wątpliwości organu celnego wzbudziła wartość sprowadzonego przez skarżącego pojazdu marki Toyota RAV4 rok produkcji 2007, zadeklarowana przez stronę skarżącą na kwotę 6.607 zł. Po porównaniu zadeklarowanej wartości z ofertami sprzedaży samochodów tego typu i marki na stronach internetowych, kształtujących się w przedziale od 15.102 USD do 22.250 USD, organ podatkowy zasadnie uznał, że istnieją uzasadnione wątpliwości, czy wartość zadeklarowana przez podatnika w zgłoszeniu celnym stanowi całkowitą płatność za importowany towar. Tym samym zaistniały przesłanki do wszczęcia z urzędu postępowania celnego w sprawie prawidłowego określenia elementów kalkulacyjnych mających wpływ na wysokość długu celnego powstałego w związku z importem przedmiotowego samochodu osobowego.

Porównanie cen z wartością pojazdu zadeklarowaną przez skarżącego w oczywisty sposób uzasadniało wątpliwości co do prawidłowości wartości zadeklarowanej i w świetle art. 181a rozporządzenia wykonawczego podstawy do odstąpienia przez organy celne od ustalania wartości celnej sprowadzonego pojazdu na podstawie wartości transakcyjnej. Źródłem uzasadnionych wątpliwości organów celnych była analiza cen kształtujących się na rynku amerykańskim. W celu uzyskania wiedzy na temat poziomu cen na tym rynku organ prawidłowo posłużył się danymi zawartymi w na stronach internetowych. Należy podkreślić, że posługiwanie się katalogami i wyspecjalizowanymi czasopismami dostępnymi także w formie elektronicznej jest nie tylko powszechnie akceptowane w orzecznictwie, lecz znajduje także oparcie w opiniach Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej (WCO). Poszukując informacji na temat cen pojazdu tego typu, co importowany w niniejszej sprawie organ posłużył się prawidłowymi metodami poszukując tylko właściwego modelu i rocznika. Takie postępowanie odpowiada wymogom zasady prawdy obiektywnej, stanowiącej jeden z fundamentalnych standardów postępowania organów celnych (art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej).

Przechodząc do analizy metody ustalenia wartości celnej towaru należy podkreślić, iż jej ustalenie w oparciu o wartość transakcyjną towarów identycznych bądź podobnych (art. 30 ust. 2 lit. a) i b) WKC) w przypadku importu używanych samochodów osobowych, nie jest obiektywnie możliwe, gdyż wymagałoby znalezienia samochodu osobowego o identycznym stopniu zużycia. Metoda ceny jednostkowej towarów identycznych lub podobnych (art. 30 ust. 2 lit. c) WKC) stosowanej w przypadku importu towarów masowych, również nie znajduje zastosowania w przedmiotowej sprawie. Metoda wartości kalkulowanej (art. 30 ust. 2 lit. d) WKC), oparta na kosztach produkcji i zysku, również nie znajduje zastosowania w sytuacji importu towarów używanych, gdyż odnosi się do towarów, które są wytwarzane w stanie, w którym zostały zgłoszone do odprawy celnej.

Skoro zatem brak jest możliwości zastosowania metod opisanych w art. 29 lub art. 30 WKC, wartość celną towaru należy ustalić w oparciu o metodę opisaną w art. 31 WKC, tj. metodę "ostatniej szansy", co w przedmiotowej sprawie zasadnie zostało uczynione. Weryfikacji wartości celnej towaru dokonuje się w oparciu o materiały porównawcze dla samochodów o parametrach zgodnych z danymi dla sprowadzonych przez importera, wyprodukowanych poza Wspólnotą, sprzedawanych na rynku Wspólnoty. Istnieje przy tym możliwość skorzystania z wyspecjalizowanych katalogów lub czasopism zawierających średnie ceny rynkowe tych pojazdów na obszarze Wspólnoty bądź z opinii biegłego.

Należy zauważyć, iż w przedmiotowej sprawie, wbrew zarzutom skargi, wartość celna towaru określona została nie na podstawie samych danych porównawczych dostępnych na stronach internetowych, a na podstawie opinii biegłego, który po przyjęciu bazowej ceny pojazdu, według najtańszych ofert dostępnych na rynku eksportera, dokonał odpowiedniej korekty tej wartości z tytułu stopnia uszkodzenia sprowadzonego samochodu. Nie znajduje zatem uzasadnienia zarzut skarżącego, iż w przedmiotowej sprawie dokonano wyceny pojazdu w hipotetycznym stanie, gdyż dla celów przedmiotowej wyceny wzięty został pod uwagę, stan sprowadzonego samochodu opisany zarówno w przedłożonej przez skarżącego, sporządzonej na jego zlecenie, prywatnej ekspertyzie z dnia 28 września 2007r. dołączonej do sprawy dokumentacji fotograficznej oraz uwag zgłaszanych przez stronę dotyczących dodatkowych uszkodzeń pojazdu. ekspertyzie. Dlatego niezasadny jest zarzut skargi, że ustalenie wartości rynkowej nastąpiło w sposób uproszczony bez koniecznego uwzględnienia cech szczególnych konkretnego samochodu, jego stanu technicznego oraz stopnia zużycia.

Jako wartość celną pojazdu, organy przyjęły wartość wynikającą z wyceny biegłego, bez uwzględnienia jedynie współczynnika zbywalności. Niezastosowanie powyższej korekty było uzasadnione, gdyż nie jest ona bezpośrednio związana z wartością transakcyjną towaru. Opłacalność importu pojazdu jest indywidualną sprawą importera i nie wpływa na ustalenie wartości celnej używanego pojazdu sprowadzającej się do odtworzenia jego wartości w momencie przywozu na obszar celny Wspólnoty.

Do określenia wartości celnej metodą zastępczą organ przyjął z korzyścią dla strony wartość rynkową brutto ustaloną według "metody stopnia uszkodzenia" nie uwzględniając przy ustalaniu tej wartości zastosowanej przez biegłego korekty z tytułu "współczynnika zbywalności" i przyjął za podstawę ustalenia wartości celnej samochodu wartość określoną przez rzeczoznawcę w wysokości 53 285 zł, odliczając od niej, zgodnie z obowiązującymi przepisami należności występujące w związku z importem towaru tj. 10% zwyczajowo przyjętej marży, 22% podatku od towarów i usług, 13,6% podatku akcyzowego, oraz 10% cła.

Zarzuty skarżącego dotyczące oparcia się na materiale dowodowym w postaci informacji ze stron internetowych nie mają usprawiedliwionych podstaw. Trzeba przede wszystkim podkreślić, że informacje te nie stanowiły podstawy ustalenia wartości celnej towaru, lecz źródło uzasadnienia wątpliwości dotyczących wartości zadeklarowanej pojazdu. Jak wskazano wyżej, posłużenie się tego typu źródłem informacji dla wyjaśnienia wątpliwości co do wartości celnej pojazdu było w pełni zgodne z zasadami postępowania celnego.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że materiał dowodowy został zgromadzony zgodnie z regułami procesowymi, stanowił on wystarczającą podstawę do ustalenia stanu faktycznego sprawy, jego oceny dokonano zaś w zgodzie z zasadami logiki. W wyniku prawidłowych działań procesowych zastosowano właściwie zinterpretowane regulacje prawa materialnego.

Rozstrzygnięcie odnośnie określenia kwoty podatku akcyzowego oparte zostało na przepisach art. 4 ust. 1 pkt 4, art. 7 ust. 2 pkt 1, art. 10 ust. 1 pkt 4, art. 80 ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.; dalej: ustawa o podatku akcyzowym) i § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825 ze zm). Natomiast określenie wysokości podatku od towarów i usług od importu nastąpiło na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13, art. 34 ust. 2, i art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej: ustawa VAT).

Zgodnie z art. 4 ust 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym, opodatkowaniu podatkiem akcyzowym podlega eksport i import wyrobów akcyzowych, a obowiązek podatkowy w tym zakresie powstaje z chwilą powstania długu celnego, w rozumieniu przepisów prawa celnego (art. 7 ust. 2 pkt 1). Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego (art. 201 ust. 2 WKC).

Podstawą zaś opodatkowania podatkiem akcyzowym, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym, jest wartość celna wyrobów akcyzowych powiększona o należne cło, a przypadku importu, z uwzględnieniem ust. 6-9. Oczywistym jest zatem, że należności celne są częścią składową podstawy opodatkowania, stąd określenie kwoty długu celnego wpływa na określenie podatku akcyzowego.

Zmiany w zakresie ustalenia właściwej wartości celnej towaru, w tym przypadku wartości sprowadzonego samochodu, skutkowały zmianą kwoty długu celnego, a to w konsekwencji wpłynęło na wysokość podatków.

Organ celny uwzględniając ustaloną wartość importowanego samochodu określił zobowiązanie w podatku akcyzowym w wysokości 2 532 zł., przy zastosowaniu stawki 13,6% przyjętej w oparciu o art. 75 ust. 1 i ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym i rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (dla samochodów o pojemności silnika powyżej 2000 cm3).

Odnośnie zaś podatku od towarów i usług, obowiązek podatkowy w imporcie powstaje również z chwilą powstania długu celnego (art. 19 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług). Zgodnie zaś z art. 29 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym - a tak jest w przypadku samochodów osobowych - to podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy. Zatem określenie długu celnego w prawidłowej wysokości również wpływa na podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, tym samym kwotę tego zobowiązania.

W rozpoznawanej sprawie organ celny określił kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 4 654 zł, przy zastosowaniu stawki 22%, stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Z powołanych powyżej przepisów bezsprzecznie wynika, że istnieje pomiędzy nimi bardzo ścisły i nierozerwalny związek. Zaistnienie pewnego zdarzenia gospodarczego określonego na gruncie przepisów celnych, tj. objęcie towaru procedurą dopuszczenia do obrotu i powstanie z tego tytułu długu celnego powoduje konsekwencje w postaci powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług oraz - w przypadku wyrobów akcyzowych, a takimi są samochody osobowe - również obowiązku podatkowego w zakresie podatku akcyzowego. To przepisy podatkowe, określając zasady opodatkowania w przypadku importu towarów, odwołują się do rozwiązań przyjętych w prawie celnym i określonych w tym prawie zdarzeń.

Przyjmując określoną przez organ kwotę wynikającą z długu celnego, rozstrzygnięcia w kwestiach podatkowych, tj. podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług, są prawidłowe. Przy czym należy zauważyć, że zastosowane przez organ stawki obu podatków są tożsame ze stawkami zadeklarowanymi przez skarżącą w zgłoszeniach celnych i nie były przedmiotem sporu.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że zaskarżone decyzje nie naruszają prawa, dlatego skargi nie zasługują na uwzględnienie i podlegają oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.