Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 517/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-08-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 12 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. GmbH z siedzibą w Szwajcarii o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 517/14 w sprawie ze skargi H. GmbH z siedzibą w Szwajcarii na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 517/14


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 lipca 2014 r. wydanym w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 517/14 oddalił skargę H. GmbH z siedzibą w Szwajcarii (zwanej dalej: "Skarżącą") na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.

Następnie pełnomocnik Skarżącej w piśmie z dnia 17 lipca 2014 r. złożonym w biurze podawczym tutejszego Sądu w dniu 18 lipca 2014 r., wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 517/14. Pełnomocnik Skarżącej wraz ze wskazanym wnioskiem o przywrócenie terminu złożył również wniosek o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku oraz doręczenie mu odpisu tego wyroku wraz z uzasadnieniem, załączając potwierdzenie wpłaty opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł.

W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik Skarżącej wskazał, iż z uwagi na stan swojego zdrowia nie był w stanie w okresie od 1 czerwca 2014 r. do 17 lipca 2014 r. uczestniczyć w czynnościach procesowych dotyczących niniejszej sprawy. Wedle relacji pełnomocnika Skarżącej wynika to faktu, iż w dniu 1 czerwca 2014 r. doznał on złamania kości prawej ręki. Uraz ten spowodował długotrwałe leczenie w [...]. Pełnomocnik Skarżącej załączył do przedmiotowego wniosku kartę pobytu pacjenta w ww. Szpitalu oraz wskazał dodatkowo, że jego leczenie nie zostało jeszcze zakończone, zaś w dniu 17 lipca 2014 r. otrzymał skierowanie na rehabilitacje, jednakże od tego dnia stan jego zdrowia pozwala mu już podjąć czynności procesowe. Z tego względu pełnomocnik Skarżącej niezwłocznie w tym samym dniu złożył swój wniosek przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tut. Sądu z dnia 7 lipca 2014 r. Pełnomocnik Skarżącej wskazał też w uzasadnieniu przedmiotowego wniosku, że z uwagi na przedmiot niniejszej sprawy, tj. interpretację zawiłych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, możliwość uzyskania pisemnego uzasadnienia wyroku jest szczególnie ważne dla Skarżącej, której zależy na dostosowaniu swojej działalności do obowiązujących przepisów i uniknięcia w ten sposób strat.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że pełnomocnik Skarżącej uchybił terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tut. Sądu z dnia 7 lipca 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 517/14 oraz doręczeniu mu odpisu tego wyroku wraz z uzasadnieniem. Zgodnie bowiem z art. 141 § 2 p.p.s.a., w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Wyrok w niniejszej sprawie został ogłoszony w dniu 7 lipca 2014 r., co oznacza iż pełnomocnik Skarżącej mógł wystąpić ze stosownym wnioskiem nie później niż w dniu 14 lipca 2014 r., natomiast wniosek taki został złożony przez niego w dniu 18 lipca 2014 r., a więc z uchybieniem terminu. Gdy czynność procesowa nie została przez stronę dokonana w terminie, wówczas zachodzi uchybienie terminu, które powoduje jej bezskuteczność prawną.

Strona w postępowaniu o przywrócenie terminu nie jest obowiązana do udowodnienia braku winy. Wystarczy bowiem jedynie uprawdopodobnienie. Uprawdopodobnienie jest instytucją mniej restrykcyjną od udowodnienia i oznacza, że strona powinna jedynie w sposób wiarygodny uzasadnić okoliczności, które spowodowały niemożność dokonania czynności w terminie, bez konieczności wykazywania ich w sposób ostateczny. Przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Skoro art. 86 § 2 p.p.s.a. mówi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, należy uznać, ze jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia.

Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest dopuszczalne w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. Do okoliczności faktycznych, uzasadniających brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu należy zaliczyć nagłą chorobę, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą. Ponadto wskazać w tym miejscu należy, że jeżeli w sprawie ustanowiono pełnomocnika, również jego postępowanie winno być wzięte pod uwagę przy ocenie zawinienia w uchybieniu terminu (postanowienie NSA z dnia 11 czerwca 2013 r., I FZ 145/13).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że pełnomocnik Skarżącej nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu. Zauważyć bowiem należy w tym miejscu, iż ze złożonej przez pełnomocnika Skarżącej karty pobytu pacjenta w szpitalu wynika, że po doznanym w dniu 1 czerwca 2014 r. [...] przebywał on w szpitalu tylko jeden dzień. Z wskazanej karty wynika wprawdzie, iż otrzymał on wówczas zalecenie [...], co bez wątpienia znacznie utrudniałoby mu wykonywanie takich czynności jak sporządzenie pisma procesowego, jednakże zalecenie to obejmuje jedynie okres około dwóch tygodni. Poza tym pełnomocnik Skarżącej nie złożył żadnego innego dokumentu takiego jak zwolnienie lekarskie czy stosowne zaświadczenie lekarskie, z którego wynikałoby iż w późniejszym okresie czasu, tj. od dnia 15 czerwca 2014 r. do dnia 14 lipca 2014 r. kiedy upływał termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia przedmiotowego wyroku, z uwagi na swój stan zdrowia będący wynikiem wskazanego wcześniej [...] nie był on w stanie dochować wymaganego terminu do dokonania tejże czynności procesowej.

Należy również wskazać w tym miejscu na pogląd jaki Naczelny Sąd Administracyjny wyraził w postanowieniu z dnia 4 września 2013 r. (I OZ 744/13), zgodnie z którym "sam fakt występowania schorzeń - nawet ciężkich - u zainteresowanego przywróceniem terminu nie przemawia, przy zastosowaniu obiektywnego miernika wymaganej staranności, do stwierdzenia braku winy w uchybieniu terminu. Nie wynika bowiem z niego automatycznie, że dana osoba znalazła się w sytuacji nagłej, musiała leżeć w łóżku i nie mogła posłużyć się pomocą innych osób (w szczególności domownika lub pełnomocnika). Fakt choroby (a także [...]) nie jest równoznaczny z niemożnością dokonania czynności procesowej przez zainteresowanego i nadania pisma przez pocztę osobiście lub przez osobę trzecią." Pełnomocnik Skarżącej wskazywał w niniejszej sprawie w swoim wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, iż jest on jedynym pełnomocnikiem Skarżącej ustanowionym w niniejszej sprawie, jednakże zauważyć należy w tym miejscu że jako doradca podatkowy nie działa on w ramach jednoosobowej kancelarii prawnej, lecz Spółki pod firmą [...] świadczącej usługi doradztwa podatkowego. Biorąc powyższe pod uwagę należy wskazać, iż w ocenie Sądu nie było żadnych przeszkód do tego aby pełnomocnik Skarżącej znajdując się w czasowej niedyspozycji spowodowanej stanem swojego zdrowia, celem zachowania wymaganych terminów do dokonania określonej czynności procesowej skorzystał w tym celu z pomocy innych osób, w tym również ustanowionego przez siebie pełnomocnika substytucyjnego, którym mógłby być inny pracownik ww. Spółki. Takiego zachowania bez wątpienia można oczekiwać od pełnomocnika Skarżącej zważywszy na profesjonalny charakter jego działalności, zaś zaniechanie w tym zakresie nie może pozostawać bez wpływu na ocenę przesłanki braku winy w uchybieniu terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia przedmiotowego wyroku.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.