Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 34/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2020-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 659
6480
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Inspektor Pracy
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1, art. 3 par. 2 pkt 8 ustawy z 30.08.2002 r.
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Sygn. [...] II SAB/Bd 34/20 POSTANOWIENIE Dnia 25 września 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Saniewski Sędziowie: sędzia WSA Joanna Janiszewska - Ziołek sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Krystyna Witt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2020 r. sprawy ze skargi K. M. na przewlekłość Inspektor Pracy w przedmiocie ustalenia stosunku pracy i wypłaty wynagrodzenia postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

K. M. wniósł skargę na przewlekłe sprawy przez Okręgowego Inspektora Pracy w B., zarzucając mu brak wydania decyzji administracyjnej w sprawie dotyczącej ustalenia istnienia stosunku pracy (art.476 § 1 pkt 11 kpc), gdyż jego zatrudnienie miało cechy stosunku pracy, co przesądza także art. 22 § 1/1 Kodeksu pracy, oraz w przedmiocie wypłaty zaległych wynagrodzeń przez syndyka. Skarżący zarzucił naruszenie przez organ art. 8, art. 12 § 1, art. 35 § 1 i 3, art. 36 § 1 i art. 37 § 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r. poz. 256, dalej powoływana jako "kpa") poprzez przekroczenie terminów załatwienia sprawy, tj. przewlekłe prowadzenie sprawy. W związku z powyższym Skarżący wniósł o stwierdzenie przewlekłego prowadzenia sprawy i niezałatwienia sprawy w terminie oraz o zobowiązanie organu do załatwienia sprawy w terminie 30 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Ponadto Skarżący wniósł o przyznanie od organu na swoją rzecz na podstawie art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 5 ppsa sumy pieniężnej w kwocie 40 000 zł.

W uzasadnieniu Skarżący wskazał, że organ powinien załatwić niniejszą sprawę do 2.01.2020 r., tymczasem oczekuje na jej rozstrzygnięcia już 6 miesięcy.

Okręgowy Inspektor Pracy w B. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie ze względu na brak właściwości sądu. W przypadku gdyby Sąd uznał się za właściwy do jej rozpatrzenia, organ wniósł o jej oddalenie w całości.

W uzasadnieniu organ wskazał, że 3.12.2019 r. do Okręgowego Inspektoratu Pracy w B. wpłynęło pismo Skarżącego zawierające wniosek o jednoznaczną interpretację jego sytuacji prawnej z zakresu prawa pracy wobec spółki [...] w upadłości z siedzibą w B. Wnioskujący wskazał następujące okoliczności: w okresie 31.12.1998 r. - 10.03.2011 r. był zatrudniony w ww. spółce na podstawie umowy o pracę w charakterze członka zarządu. W okresie 10.03.2011 - 31.08.2016 r. nadal był zatrudniony na poprzednich warunkach, jednak Zakład Ubezpieczeń Społecznych traktował go w tym okresie jako osobę prowadzącą działalność gospodarczą. Ze względu na interpretację ZUS do spółki przystąpił syn wnioskodawcy jako drugi wspólnik. Mocą uchwały Zgromadzenia Wspólników z dnia 29.08.2016 r. Skarżący został zatrudniony na podstawie powołania, nadal wykonując dotychczasowe obowiązki. Ten stan trwał do 30.10.2018 r., kiedy ogłoszono upadłość spółki. Za pracę w okresie 1.09.2016 r. - 30.10.2018 r. Skarżący nie otrzymywał wynagrodzenia ze względu na brak środków. Zdaniem Skarżącego przysługują mu świadczenia z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

Skarżący podniósł także, że syndyk nie wypłaciła mu wynagrodzenia za okres pracy na rzecz spółki. Wskazał, że od dnia ogłoszenia upadłości do chwili wniesienia pisma wykonuje na jej rzecz prace polegające na analizie umów, kaucji, dokumentów spółki, załatwianiu spraw związanych z udzielonymi gwarancjami budowlanymi itp. W związku z tym zwrócił się do organu o wyjaśnienie kwestii wynagrodzenia za ten okres.

Zgodnie z treścią pisma zostało ono potraktowane jako wniosek o opinię prawną. Pismem z 16.12.2019 r. organ udzielił odpowiedzi, wskazując w niej m.in., że powołanie na funkcję prezesa spółki na podstawie przepisów kodeksu spółek handlowych nie jest tożsame z nawiązaniem stosunku pracy na podstawie powołania, uregulowanego w kodeksie pracy. Uchwała zgromadzenia wspólników powołująca na stanowisko prezesa skutkuje powierzeniem pełnienia tej funkcji; dopiero następstwem nawiązania stosunku organizacyjnego może być nawiązanie stosunku obligacyjnego jak stosunek pracy lub cywilnoprawny. W przedmiotowej sprawie spółka zawarła ze Skarżącym "pracowniczy kontrakt menedżerski", który w jest umową cywilnoprawną. W świetle przepisów prawa wnioskodawcy nie przysługują świadczenia z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Z mocy przepisów prawa upadłościowego upadły jest obowiązany współpracować z syndykiem poprzez udzielanie wszelkich wyjaśnień dotyczących majątku. Nie powstaje przez to stosunek pracy, o ile nie zawarto umowy o pracę. Ze względu na sporny charakter roszczeń wnioskodawcy pouczono go o możliwości dochodzenia roszczeń cywilnoprawnych przed sądem cywilnym. Spór natomiast co do ewentualnego istnienia stosunku pracy może rozstrzygnąć sąd pracy.

Pismem z 20.12.2019 r. Skarżący podtrzymał swoje stanowisko co do istnienia między nim a spółką - a następnie spółką w upadłości - stosunku pracy. Zarzucił organom PIP brak pomocy prawnej z zakresu prawa pracy. W kolejnym piśmie - z 21.12.2019 r. - zażądał jednoznacznego potwierdzenia, że łącząca go ze spółką "umowa powołanie" była formą zatrudnienia podlegającą kodeksowi pracy. Zażądał również doprowadzenia przez czynności administracyjne do podpisania z nim umowy o pracę przez syndyka oraz wypłaty zaległego wynagrodzenia za pracę wykonywaną od 1.11.2018 r.

W odpowiedzi z 16.01.2020 r. organ podtrzymał stanowisko wyrażone w piśmie z 16.12.2019 r. Ponownie pouczył o przysługującej Skarżącemu drodze sądowej z uwagi na sporny charakter roszczeń.

23.01.2020 r. Skarżący wniósł do Głównego Inspektoratu Pracy w W. skargę na czynności inspektora pracy, która została przekazana ją zgodnie z właściwością Okręgowemu Inspektorowi Pracy w B. 25.02.2020 r. organ udzielił Skarżącemu odpowiedzi, w której podkreślił sporny charakter roszczeń i w związku z tym wyłączną kompetencję sądów do rozstrzygnięcia ich zasadności. Przypomniał Skarżącemu, że zwracał się do organu o interpretację przepisów prawa i takową otrzymał. Opinie prawne formułowane przez PIP nie mają jednak wiążącego charakteru i wyrażają jedynie pogląd organu.

Skarżący 2.03.2020 r. wystosował kolejne pismo, zarzucając organowi brak konkretnego ustosunkowania się do zgłoszonych problemów. Sformułował trzy pytania: 1. Czy kodeks pracy dopuszcza możliwość zmiany formy zatrudnienia pracownika zatrudnionego na czas nieoznaczony na stanowisku prezesa, także bez elementu podporządkowania na umowę o pracę poprzez "powołanie" traktowaną przez PIP oraz syndyka jako umowa cywilnoprawna; 2. Z jakiego przepisu wynika, że przedstawiciel upadłego musi pracować za darmo i bez umowy o pracę na rzecz syndyka; 3. Na podstawie jakich przepisów umowa cywilnoprawna nie podlega obowiązkowi płacenia składek na ZUS.

Pismem z 11.03.2020 r. organ odpowiedział, że element podporządkowania stanowi konstrukcyjny element stosunku pracy. Wskazał przepis prawa upadłościowego (art. 57 ust. 2) zobowiązujący upadłego do udzielania wszelkich potrzebnych wyjaśnień syndykowi i sędziemu komisarzowi. Przepis nie przewiduje za to wynagrodzenia. Poinformował, że zgodnie z art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychody z kontraktów menedżerskich traktowane są jako przychody z działalności wykonywanej osobiście. Taka działalność nie podlega ubezpieczeniu społecznemu. Poinformował również, że ewentualne kolejne pisma Skarżącego w sprawie nie zawierające nowych okoliczności mogących mieć wpływ na opinię prawną pozostaną bez odpowiedzi.

W myśl art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne rozstrzygają skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie spraw, w których wydaje się decyzje lub postanowienia oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego (pozostałe wymienione w przepisie przypadki nie dotyczą Państwowej Inspekcji Pracy, dlatego zostały pominięte w niniejszym wywodzie). Ustawa z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy nie zawiera przepisu uprawniającego organy PIP do ustalania istnienia stosunku pracy w drodze decyzji administracyjnej. Na podstawie art. 11 pkt 7 ww. ustawy wydawane są decyzje zobowiązujące pracodawcę do wypłacenia wynagrodzenia, dotyczą one jednak wyłącznie pracowników. W sprawie nie toczyło się ani nie toczy obecnie postępowanie administracyjne, w wyniku którego miałoby dojść do wydania decyzji lub postanowienia. Udzielanie ustnych i pisemnych porad prawnych jest istotnym społecznie elementem działalności PIP, niemniej nie sposób zaliczyć go do "innych czynności z zakresu administracji publicznej" w rozumieniu przepisu art. 3 ppsa., ponieważ czynności te nie dotyczą praw i obowiązków. Jak wskazano wyżej, organy PIP nie są uprawnione do dokonywania wiążącej wykładni prawa: udzielana porada stanowi wyłącznie prezentację poglądu organu w danej sprawie i nie rozstrzyga o prawach i obowiązkach.

Do "innych czynności z zakresu administracji publicznej" w rozumieniu art. 3 ppsa nie należy także rozpatrywanie skarg na czynności inspektorów pracy; podobnie jak opinie prawne, czynności te nie rozstrzygają o prawach i obowiązkach wynikających z przepisów prawa.

Wobec powyższych okoliczności przedmiotowa skarga nie należy do właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Sąd zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej powoływana jako "ppsa"), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Jak wynika z powyższego, do kompetencji sądów administracyjnych należą również sprawy dotyczące bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego kpa. W świetle cyt. przepisów nie ulega wątpliwości to, że skarga w niniejszej sprawie nie dotyczy zagadnień wymienionych w cyt. przepisach.

Zgodnie z 10 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (tekst jednolity z Dz. U. z 2019 r. poz. 1251): "Do zadań Państwowej Inspekcji Pracy należy:

1) nadzór i kontrola przestrzegania przepisów prawa pracy, w szczególności przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów dotyczących stosunku pracy, wynagrodzenia za pracę i innych świadczeń wynikających ze stosunku pracy, czasu pracy, urlopów, uprawnień pracowników związanych z rodzicielstwem, zatrudniania młodocianych i osób niepełnosprawnych;

2) (uchylony);

3) kontrola legalności zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, wykonywania działalności oraz kontrola przestrzegania obowiązku:

a) (uchylona),

b) informowania powiatowych urzędów pracy przez bezrobotnych o podjęciu zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub działalności,

c) opłacania składek na Fundusz Pracy,

d) dokonania wpisu do rejestru agencji zatrudnienia działalności, której prowadzenie jest uzależnione od uzyskania wpisu do tego rejestru,

e) prowadzenia agencji zatrudnienia zgodnie z warunkami określonymi w przepisach o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy,

f) prowadzenia działalności przez podmioty, o których mowa w art. 18c ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2018 r. poz. 1265, z późn. zm.), zgodnie z warunkami określonymi w art. 19c, art. 19d, art. 19fa, art. 19ga, art. 85 ust. 2 i art. 85a tej ustawy;

4) kontrola legalności zatrudnienia, innej pracy zarobkowej oraz wykonywania pracy przez cudzoziemców;

5) (uchylony);

5a) kontrola spełniania przez wyroby wymagań, kontrola w zakresie stwarzania przez wyroby zagrożenia oraz kontrola w zakresie niezgodności formalnych, w rozumieniu ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku (Dz. U. z 2019 r. poz. 544), w odniesieniu do wyrobów przeznaczonych do stosowania u pracodawców, z wyłączeniem wyrobów podlegających kontroli innych właściwych organów nadzoru rynku w rozumieniu tej ustawy, oraz prowadzenie postępowań w tych sprawach;

6) kontrola wyrobów wprowadzonych do obrotu lub oddanych do użytku pod względem spełniania przez nie zasadniczych lub innych wymagań dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy, określonych w odrębnych przepisach;

6a) nadzór nad spełnianiem przez pracodawców obowiązków określonych w art. 35 oraz art. 37 ust. 5 i 6 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniającego dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz. Urz. UE L 396 z 30.12.2006, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1907/2006", zgodnie z odrębnymi przepisami dotyczącymi ochrony pracy, w zakresie swoich kompetencji;

6b) nadzór nad przestrzeganiem warunków stosowania substancji określonych przez Europejską Agencję Chemikaliów na podstawie art. 9 ust. 4 rozporządzenia nr 1907/2006, w zakresie swoich kompetencji;

7) podejmowanie działań polegających na zapobieganiu i ograniczaniu zagrożeń w środowisku pracy, a w szczególności:

a) badanie okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy oraz kontrola stosowania środków zapobiegających tym wypadkom,

b) analizowanie przyczyn chorób zawodowych oraz kontrola stosowania środków zapobiegających tym chorobom,

c) inicjowanie prac badawczych w dziedzinie przestrzegania prawa pracy, a w szczególności bezpieczeństwa i higieny pracy,

d) inicjowanie przedsięwzięć w sprawach ochrony pracy w rolnictwie indywidualnym,

e) udzielanie porad służących ograniczaniu zagrożeń dla życia i zdrowia pracowników, a także w zakresie przestrzegania prawa pracy,

f) podejmowanie działań prewencyjnych i promocyjnych zmierzających do zapewnienia przestrzegania prawa pracy;

8) współdziałanie z organami ochrony środowiska w zakresie kontroli przestrzegania przez pracodawców przepisów o przeciwdziałaniu zagrożeniom dla środowiska;

9) kontrola:

a) przestrzegania wymagań bezpieczeństwa i higieny pracy, o których mowa w ustawie z dnia 22 czerwca 2001 r. o mikroorganizmach i organizmach genetycznie zmodyfikowanych (Dz. U. z 2019 r. poz. 706) oraz określonych w zezwoleniach na prowadzenie zakładów inżynierii genetycznej i w zgodach na zamknięte użycie mikroorganizmów genetycznie zmodyfikowanych oraz w zgodach na zamknięte użycie organizmów genetycznie zmodyfikowanych, w tym w zakresie:

- oznakowania zakładu inżynierii genetycznej lub jego części,

- środków bezpieczeństwa związanych z daną kategorią zamkniętego użycia,

- urządzeń używanych podczas zamkniętego użycia w odniesieniu do danej kategorii zamkniętego użycia określonej w zezwoleniu na prowadzenie zakładu inżynierii genetycznej oraz w zgodzie na zamknięte użycie,

b) prowadzonej dokumentacji dotyczącej zamkniętego użycia mikroorganizmów genetycznie zmodyfikowanych lub organizmów genetycznie zmodyfikowanych przeprowadzanego w zakładzie inżynierii genetycznej, jeżeli dokumentacja ta zawiera informacje mające związek z bezpieczeństwem i higieną pracy;

9a) kontrola ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, o której mowa w art. 41 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1924);

10) opiniowanie projektów aktów prawnych z zakresu prawa pracy;

11) prawo wnoszenia powództw, a za zgodą osoby zainteresowanej - uczestnictwo w postępowaniu przed sądem pracy, w sprawach o ustalenie istnienia stosunku pracy;

12) wydawanie i cofanie zezwoleń w przypadkach, o których mowa w art. 3045 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy;

13) (uchylony);

14) wykonywanie zadań określonych w ustawie z dnia 10 czerwca 2016 r. o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2206);

14a) udzielanie porad w celu wspierania równego traktowania obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i państw członkowskich Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, którzy korzystają z prawa do swobodnego przepływu pracowników, oraz członków ich rodzin w zakresie:

a) dostępu do zatrudnienia,

b) warunków zatrudnienia i pracy, w szczególności w odniesieniu do wynagrodzenia, rozwiązania umowy, bezpieczeństwa i higieny pracy oraz, w przypadku utraty pracy, powrotu do pracy lub ponownego zatrudnienia,

c) dostępu do przywilejów socjalnych i podatkowych,

d) zasad członkostwa w związkach zawodowych oraz korzystania z czynnego i biernego prawa wyborczego do przedstawicielstw pracowniczych, w tym organów związków zawodowych i rad pracowników,

e) dostępu do szkoleń,

f) dostępu do zasobów mieszkaniowych,

g) dostępu do kształcenia, nauki zawodu oraz szkolenia zawodowego dla dzieci pracowników,

h) pomocy udzielanej przez urzędy pracy;

14b) ściganie wykroczeń, o których mowa w art. 106 i art. 107 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych (Dz. U. poz. 2215), oraz udział w postępowaniu w sprawach dotyczących tych wykroczeń w charakterze oskarżyciela publicznego;

15) ściganie wykroczeń przeciwko prawom pracownika określonych w Kodeksie pracy, wykroczeń, o których mowa w art. 119-123 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, a także innych wykroczeń, gdy ustawy tak stanowią oraz udział w postępowaniu w tych sprawach w charakterze oskarżyciela publicznego;

15a) kontrola spełniania obowiązków, o których mowa w art. 23r ust. 3 i 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2019 r. poz. 755 i 730), w zakresie paliw ciekłych w ramach wykonywania kontroli, o której mowa w pkt 1;

15b) kontrola wypłacania wynagrodzenia w wysokości wynikającej z wysokości minimalnej stawki godzinowej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2018 r. poz. 2177);

15c) kontrola przestrzegania przepisów ustawy z dnia 10 stycznia 2018 r. o ograniczeniu handlu w niedziele i święta oraz w niektóre inne dni (Dz. U. z 2019 r. poz. 466), w zakresie powierzania pracownikowi lub zatrudnionemu wykonywania pracy w handlu lub wykonywania czynności związanych z handlem w placówkach handlowych;

15d) kontrola spełniania obowiązków wynikających z ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych, w szczególności:

a) obowiązku zawierania umów o prowadzenie PPK i umów o zarządzanie PPK,

b) dokonywania wpłat do PPK.

16) wykonywanie innych zadań określonych w ustawie i przepisach szczególnych.

1a. Państwowa Inspekcja Pracy współpracuje z ministrem właściwym do spraw pracy oraz ministrem właściwym do spraw wewnętrznych przy określaniu - na podstawie oceny ryzyka powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom przebywającym bez ważnego dokumentu uprawniającego do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - sektorów działalności na poziomie sekcji, zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD), o szczególnym natężeniu tego zjawiska.

2. Do zadań Państwowej Inspekcji Pracy należy ponadto nadzór i kontrola zapewnienia bezpiecznych i higienicznych warunków pracy:

1) osobom fizycznym wykonującym pracę na innej podstawie niż stosunek pracy oraz osobom wykonującym na własny rachunek działalność gospodarczą w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę lub przedsiębiorcę, niebędącego pracodawcą, na rzecz którego taka praca jest świadczona;

2) przez podmioty organizujące pracę wykonywaną przez osoby fizyczne na innej podstawie niż stosunek pracy, w ramach prac społecznie użytecznych;

3) osobom przebywającym w zakładach karnych i zakładach poprawczych, wykonującym pracę, a także żołnierzom w służbie czynnej, wykonującym powierzone im prace.

3. Państwowa Inspekcja Pracy sprawuje także nadzór i kontrolę zapewnienia przez pracodawcę bezpiecznych i higienicznych warunków zajęć odbywanych na jego terenie przez studentów i uczniów niebędących pracownikami.

4. Państwowa Inspekcja Pracy może podejmować działania w zakresie prowadzenia badań i pomiarów oraz analizowania zagrożeń powodowanych przez czynniki szkodliwe i uciążliwe w środowisku pracy.".

Ponadto, stosownie do art. 11 cyt. ustawy, w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa pracy lub przepisów dotyczących legalności zatrudnienia właściwe organy Państwowej Inspekcji Pracy są uprawnione odpowiednio do wymienionych w dalszej części tego przepisu działań.

Zestawiając cyt. przepisy z art. 3 ust. 2 pkt 8 i 9 ppsa stwierdzić trzeba, że postępowanie, które toczyło się przez PIP z inicjatywy Skarżącego nie obejmowało swoim zakresem wymienionych w nich kwestii. Przypomnieć w tym miejscu należy, że Skarżący domagał się od Inspektora rozwiązania dwóch problemów.

Po pierwsze, żądał ustalenia w drodze decyzji administracyjnej istnienia stosunku pracy, powołując się w tym zakresie na art. 476 § 1 pkt 11 kpc. Zgodnie z tym przepisem, przez sprawy z zakresu prawa pracy rozumie się sprawy o ustalenie istnienia stosunku pracy, jeżeli łączący strony stosunek prawny, wbrew zawartej między nimi umowie, ma cechy stosunku pracy. Nie ulega zatem wątpliwości to, że sprawy te należą do właściwości sądów powszechnych, zatem organ nie posiadał kompetencji do wydania żądanej przez Skarżącego decyzji, czego konsekwencją jest to, że nie była dopuszczalna skarga na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania w tym zakresie.

Po drugie, Skarżący żądał nakazania przez Inspektora wypłaty przez syndyka zaległego wynagrodzenia. W tym zakresie należy stwierdzić, że nie można mówić w analizowanym przypadku o nawiązaniu pomiędzy Skarżącym (działającym w imieniu spółki jako jej prezes) a syndykiem masy upadłości spółki jakiejkolwiek umowy, która kwalifikowałaby się do kategorii umów podlegających kontroli przez inspektora pracy stosownie do art. 10 i art. 11 ustawy o PIP. To, że Skarżący nazwał roszczenie, którego domaga się od syndyka, wynagrodzeniem, nie przesądza o tym, że jest to wynagrodzenie ze stosunku prawa pracy. Pojęcie to jest powszechnie stosowane w przepisach dotyczących również innych dziedzin prawa (vide np. Kodeks cywilny). Stosownie do art. 57 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r. poz. 1228): "1. Upadły jest obowiązany wskazać i wydać syndykowi cały swój majątek, a także wydać dokumenty dotyczące jego działalności, majątku oraz rozliczeń, w szczególności księgi rachunkowe, inne ewidencje prowadzone dla celów podatkowych i korespondencję. Wykonanie tego obowiązku upadły potwierdza w formie oświadczenia na piśmie, które składa sędziemu-komisarzowi. 2. Upadły jest obowiązany udzielać sędziemu-komisarzowi i syndykowi wszelkich potrzebnych wyjaśnień dotyczących swojego majątku.". Słusznie Inspektor wyjaśnił Skarżącemu, że ww. roszczeń może dochodzić on w postępowaniu przed sądem powszechnym, natomiast organ nie ma w tym zakresie żadnych kompetencji do ingerowania w tych kwestiach w postępowaniu administracyjnym.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ppsa, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W świetle wcześniejszych rozważań w sposób niewątpliwy wynika, że przedmiotem skargi nie była żadna za spraw wymienionych w art. 3 § 3 ppsa. Mając powyższe na uwadze, w oparciu art. 58 § 1 pkt 1 ppsa, orzeczono jak w sentencji.

Na koniec należy podkreślić, że Inspektor w toku postępowania podejmował czynności bezzwłocznie, udzielał Skarżącemu obszernych i wyczerpujących odpowiedzi na wszystkie podnoszone przez niego problemy.