Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 1112/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2011-03-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1, art. 87 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 30 marca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia w sprawie ze skargi Z.K. na decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 24 marca 2011 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek

o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku tutejszego sądu z 2 marca 2011 r. w sprawie I SA/Go 1112/10.

Z uzasadnienia wniosku wynika, że pełnomocnik skarżącego, będąc na rozprawie 16 lutego 2011 r. zrozumiał, iż Przewodniczący składu ogłosił odroczenie rozprawy do dnia 22 marca 2011 r., kiedy miał być ogłoszony wyrok w sprawie.

Po wyjściu z sali wymienił z pełnomocnikiem organu kilka zdań, z których wynikało,

że wskazany przez Sąd termin kolejnej rozprawy został zrozumiany jednakowo.

W dniu 22 marca 2011 r. zadzwonił do sekretariatu tutejszego Sądu i uzyskał informację, że wyrok został wydany 2 marca 2011 r. Kiedy upewnił się, że wyrok faktycznie zapadł 2 marca 2011 r. a nie 22 marca 2011 r., uświadomił sobie,

że Przewodniczący składu orzekającego zamykając posiedzenie sądu mógł mieć

na myśli odroczenie ogłoszenia wyroku, na co wskazywałby termin jego faktycznego ogłoszenia. Potwierdzeniem poglądu zdaniem skarżącego, dotyczącego podanego przez Przewodniczącego terminu 22 marca 2011 r. jest to, iż pełnomocnik organu złożył pismo z [...] marca 2011 r. ustosunkowujące się do podniesionych przez pełnomocnika zarzutów zawartych w piśmie z dnia [...] lutego 2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Złożony wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia należało oddalić.

Podkreślić należy, że strona lub reprezentujący ją pełnomocnik, jest zobowiązana podejmując określone czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do ich dokonania w określonym czasie, ma to służyć zdyscyplinowaniu postępowania, a także rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie oraz stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia.

Z treści art 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U, Nr 153, póz. 1270 ze zm. -zwanej dalej p.p.s.a.) wynika, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Aby uniknąć negatywnych następstw uchybienia terminowi strona może skorzystać z przewidzianej w art. 86 p.p.s.a. instytucji przywrócenia terminu. W myśl § 1 ww. przepisu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przewrócenie terminu, jak wynika z kolejnych przepisów omawianej ustawy, wniosek o przywrócenie terminu składa się w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). We wniosku strona powinna uprawdopodobnić, iż niedokonanie czynności w ustawowo zakreślonym terminie nie wynikało z jej winy (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą przy ocenie przesłanki braku winy, należy brać pod uwagę kryterium starannego działania wymaganego od osoby należycie dbającej o swoje interesy (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2003 r., sygn. akt II SA 4162, publ. Mon. Prawn. 2003/8/340, postanowienie SN z dnia 14 stycznia 1972 r., sygn. akt HE CRN 448/71 pubi. OSP 1972 nr 7 poz. 144, postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999 r., sygn. akt II UKN 667/98, publ. OSNP-nakł. 1999 nr 8 poz.6). Podkreślenia wymaga, że przywrócenie terminu może nastąpić wyjątkowo, wówczas gdy strona nie mogła usunąć przeszkody uniemożliwiającej terminowe działanie nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/02, publ. Mon. Prawn. 2002/23/1059).

W świetle przedstawionych uwag stwierdzić należy, że wskazane przez stronę przyczyny opóźnienia nie pozwalały na uwzględnienie zgłoszonego przez nią żądania. We wniosku podniesiono, że Przewodniczący odroczył rozprawę na 22 marca 2011 r., po wyjściu z Sali pełnomocnik skarżącego "wymienił z Panią inspektor kilka zdań,

z których wynikało, iż wskazany przez Sąd termin kolejnej rozprawy zrozumieliśmy jednakowo". Z tego wynika, że pełnomocnik skarżącego miał wątpliwość

co do zrozumienia terminu, skoro ten temat poruszył w rozmowie z pełnomocnikiem organu. W takiej sytuacji, skoro pojawił się problem ze zrozumieniem terminu, nie było żadnych przeszkód, aby następnego dnia tę kwestię telefonicznie wyjaśnić

z sekretariatem Wydziału I tutejszego Sądu.

Ponadto pełnomocnik skarżącego jest profesjonalnym pełnomocnikiem, powinien zatem wiedzieć, że odroczenie rozprawy musi być spowodowane ważną przyczyną

i przede wszystkim jest związane ze stwierdzeniem przez sąd nieprawidłowości zawiadomienia którejkolwiek ze stron albo nieobecnością strony lub jej pełnomocnika, wywołaną nadzwyczajnym wydarzeniem lub inną znaną sądowi przeszkodą (art. 109 p.p.s.a.).

W tej sprawie te kwestie nie wystąpiły, odbyła się rozprawa i pełnomocnik powinien, co sam we wniosku przyznał "uświadomić sobie, że Przewodniczący składu

orzekającego, zamykając posiedzenie Sądu mógł mieć na myśli odroczenie ogłoszenia

wyroku, na co wskazywałby termin tego faktycznego ogłoszenia."

Termin ogłoszenia wyroku z art. 139 § 1 p.p.s.a. wynosi 14 dni, rozprawa odbyła się 16 lutego 2011 r., zatem czternasty dzień upływał właśnie 2 marca 2011 r.

Biorąc pod uwagę powyższe, złożony wniosek na podstawie art. 86 § 1,

art. 87 § 2 p.p.s.a. należało oddalić.