Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 2320/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka /spr./ Sędzia NSA Barbara Kamieńska Asesor sąd. Lilianna Drewniak-Żaba Protokolant Sekr.sąd. Dobrosława Sobczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2004 r. sprawy ze skargi A Spółki z o.o. z siedzibą w P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia; o d d a l a s k a r g ę /-/ L.Drewniak-Żaba /-/ G.Radzicka /-/ B.Kamieńska MK


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2002 r. nr [...] nałożył grzywnę na B Spółkę z o.o. i A Spółkę z o.o., obie z siedzibą w P. w kwocie [...] złotych w celu przymuszenia i wezwał obie firmy do jej wpłacenia, do dnia [...] grudnia 2002 r. na wskazany w postanowieniu rachunek.

W zażaleniu na postanowienie Spółka A zarzuciła, że postanowienie nie posiada uzasadnienia przez co narusza przepisy art. 124 § 2 kpa, a nadto zakwestionowała zasadność nałożenia grzywny i jej wysokości.

W wyniku rozpoznania zażalenia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy stwierdzając, co następuje:

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. decyzją z dnia [...] marca 2000 r. nr [...] nakazał właścicielom budynku przy ul. [...] w P. - firmom A spółce z o.o. z siedzibą w P. i B spółce z o.o. z siedzibą w P., usunięcie nieprawidłowości w stanie technicznym budynku położonego przy ul. [...] w P., poprzez wykonanie wymienionych w decyzji robót budowlanych. Decyzja ta stała się ostateczną oraz jest prawomocna w administracyjnym toku postępowania.

Dnia [...] stycznia 2001 r. zobowiązani otrzymali upomnienie, wzywające do wykonania nałożonego obowiązku. Ponieważ nie wykonali go dobrowolnie w wyznaczonym terminie, wierzyciel wystawił w dniu [...] czerwca 2002 r. tytuł wykonawczy i skierował sprawę do postępowania egzekucyjnego. Tegoż samego dnia organ egzekucyjny nałożył na zobowiązanych grzywnę.

Odnosząc się do zarzutów zażalenia organ II instancji stwierdził, że wobec zobowiązanych zastosowano łagodniejszy środek egzekucyjny bowiem w przypadku egzekucji roszczeń niepieniężnych można było zastosować wykonanie zastępcze, które niewątpliwie jest bardziej dolegliwym środkiem egzekucyjnym. Podkreślając, że współwłaściciele przez okres 2 lat dobrowolnie nie przystąpili do wykonania nałożonych obowiązków, wskazał dłużnikom, że wykonanie decyzji może spowodować umorzenie grzywny.

Odnosząc się do wysokości nałożonej grzywny, organ II instancji wskazał, że ustawodawca określił wyłącznie górną granicę grzywny, a w pozostałym zakresie pozostawił organom administracyjnym prawo tzw. " uznania administracyjnego". Stwierdzając tym samym, że zarzuty żalącego są nieuzasadnione Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, utrzymał postanowienie organu I instancji w mocy.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji - winno być postanowieniu - naruszenie przepisów art. 6, 8, 9, 11 i 124 § 2 kpa i w konkluzji żądał uchylenia postanowienia i umorzenia postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona. Wydanie zaskarżonych postanowień nastąpiło w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz.U. nr 100 poz. 968 ze zm.) i to właśnie te przepisy, a nie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego regulują procedurę stosowania w egzekucji administracyjnej. Zasady ogólne cytowanej ustawy zawarte w art. od 1-18, właśnie w tym ostatnim przepisie zawierają odesłanie w postaci odpowiedniego stosowania KPA, ale tylko wtedy, kiedy przepisy ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym nie stanowią inaczej, a mianowicie:

W przypadku nakładania grzywny w celu przymuszenia przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w art. 122 § 2 wyraźnie wskazują co postanowienie winno zawierać:

1. wezwanie do uiszczenia nałożonej grzywny w oznaczonym terminie z pouczeniem, że w przypadku nieuiszczenia grzywny w terminie zostanie ona ściągnięta w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych,

2. wezwanie do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym w terminie wskazanym w postanowieniu z zagrożeniem, że w razie niewykonania obowiązku w terminie ... będzie orzeczone wykonanie zastępcze.

Wszystkie te elementy zawiera postanowienie o nałożeniu grzywny wydane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P., a nadto spełnia przepisy art. 122 § 1 i § 3 Ugz Adm U.

Natomiast wysokość grzywny faktycznie jak to podkreśla organ odwoławczy w ramach przepisów art. 121 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym zależy od uznania organu administracyjnego. Organ wymierzając grzywnę winien kierować się zasadą celowości i skuteczności zastosowanego środka. Ponieważ egzekucja dotycząca spełnienia przez zobowiązanego, obowiązków wynikających z prawa budowlanego winna być skuteczna i wymierzona jest jednorazowo, w ocenie Sądu zasadnym jest stosowanie przez organ egzekucyjny takiej wysokości grzywny, która winna dłużnika mobilizować do wykonania obowiązków i rozważenia narażenia się nie tylko na uiszczenie grzywny, ale i na wykonanie zastępcze.

Wskazane przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego przez skarżącą nie zostały przez organy administracji naruszone, bowiem czym innym jest wydanie merytorycznej decyzji - w niniejszej sprawie nałożenie obowiązków z zakresu prawa budowlanego - a czym innym ich wyegzekwowanie.

W niniejszej sprawie, organ egzekucyjny nie musi tłumaczyć dłużnikowi potrzeby ich egzekwowania, gdyż wynika ona z tytułu wykonawczego, któremu jak wynika z okoliczności sprawy dłużnik nie chce się poddać.

Uznając więc zarzuty skargi za nieuzasadnione na zasadzie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.

/-/ L.Drewniak-Żaba /-/ G.Radzicka /-/ B.Kamieńska

MK