Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SAB/Kr 3/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-03-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: zobowiązano do załatwienia wniosku
Powołane przepisy: article: art. 306 b par 1, 2
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

|Sygn. akt I SAB/Kr 3/14 | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 marca 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Agnieszka Jakimowicz, Sędzia: WSA Maja Chodacka, Sędzia: WSA Piotr Głowacki (spr.), Protokolant: st. ref. Justyna Owczarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2014 r., sprawy ze skargi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddział Regionalny w K. Placówka Terenowa w M., na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy M., w przedmiocie wydania zaświadczenia o żądanej treści, zobowiązuje Burmistrza Miasta i Gminy M. do załatwienia w terminie 7 dni wniosków Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddział Regionalny w K. Placówka Terenowa w M. o wydanie zaświadczeń: z dnia 10 października 2013 r. znak [...], z dnia 10 października 2013 r. znak [...], z dnia 14 października 2013 r. znak [...], z dnia 15 października 2013 r. znak [...], z dnia 15 października 2013 r. znak [...].


UZASADNIENIE

UZASADNIENIE.

Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddział Regionalny w K.

złożyła skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy M. polegającą na niewydaniu zaświadczenia o żądanej treści tj. poprzez niepodanie w nim powierzchni przeliczeniowej użytków rolnych będących w posiadaniu osób wskazanych w pięciu wnioskach z dnia 10,14 i 15 października 2013r. W uzasadnieniu skargi podano, iż w odpowiedzi na powyższe wnioski skarżony organ wydał zaświadczenia niezgodne z ich treścią, gdyż nie wskazał powierzchni przeliczeniowej użytków rolnych lub ewentualnie nie wydał postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia o żądanej treści, na które strona mogłaby wnieść zażalenie do organu wyższego stopnia zgodnie z przepisami prawa.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy M. wniósł o jej odrzucenie (nie uzasadniając tego żądania), lub oddalenie skargi z uwagi na wydanie zaświadczeń w wymaganym przepisami terminie. Skarżony organ wskazał, iż w zaświadczeniach podał dane jakimi dysponował, t.j. co do powierzchni fizycznej nieruchomości (hektarów fizycznych), a ponadto z uwagi na to, że wskazane we wnioskach osoby nie są podatnikami podatku rolnego z gospodarstwa rolnego, to dane odnośnie powierzchni przeliczeniowej nie figurują w stosownym rejestrze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270 ze zm., dalej : "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast § 2 cytowanego artykułu w pkt 8 w związku z pkt 4 precyzuje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, w tym na bezczynność w wydaniu innych aktów lub w podejmowaniu czynności, a zatem również w wydaniu zaświadczenia w trybie art. 217 K.p.a. oraz art. 306a Ordynacji podatkowej.

Skarga jest uzasadniona.

Mając na uwadze treść żądania skargi istota rzeczy w kontrolowanej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy skarżony organ pozostawał w bezczynności wydając zaświadczenie o treści niezgodnej z żądaniem strony, zamiast postanowienia o odmowie wydania w tym względzie zaświadczenia.

Przepisy odnoszące się do trybu wydawania zaświadczeń t.j, zawarte w Dziale VII K.p.a. (art. 217 – 220) wskazują, że postępowanie wszczęte wnioskiem o wydanie zaświadczenia cechuje się szczególną, uproszczoną procedurą i winno zakończyć się wydaniem zaświadczenia żądanej treści, lub postanowieniem o odmowie wydania zaświadczenia, na które służy zażalenie. Na bezczynność w przedmiocie wydania zaświadczenia zażalenie nie przysługuje, ale służy na nią skarga do sądu administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa (por. postanowienie NSA z dnia 4 kwietnia 2008 roku sygn. akt II OSK 465/08). Identyczne uregulowanie zawarto w dziale VIIIa Ordynacji podatkowej, co również oznacza, że postępowanie w przedmiocie wydawania zaświadczeń ma szczególny, uproszczony charakter. (por.: J. Zubrzycki [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki, "Ordynacja podatkowa. Komentarz", Wyd. UNIMEX Wrocław 2003 r., str. 938). Ten szczególny charakter ujawnia się zwłaszcza w tym, że w ramach przedmiotowego postępowania obowiązkiem organu podatkowego, do którego skierowano wniosek inicjujący to postępowanie, jest dokonanie w pierwszej kolejności porównania treści żądania strony ze stanem rzeczy wynikającym z prowadzonych przez niego ewidencji, rejestrów lub innych danych znajdujących się w jego posiadaniu (art. 306b § 1 Ordynacji podatkowej). W tym właśnie celu prowadzić można przewidziane w § 2 art. 306b niezbędne postępowanie wyjaśniające. Jego istota sprowadza się do badania okoliczności wynikających z posiadanych przez organ ewidencji, rejestrów i innych danych pod kątem możliwości urzędowego stwierdzenia znanych faktów lub stanu prawnego, w zakresie danych, które pozostają w dyspozycji organu mającego wydać zaświadczenie. Zgodnie z treścią art. 306a § 4 Ordynacji podatkowej organ podatkowy wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie, w granicach żądania wnioskodawcy. Nie jest więc dopuszczalne wydanie zaświadczenia o innej niż żądana treści. Jeśli bowiem okoliczności faktyczne lub prawne nie pozwalają wydać wnioskodawcy zaświadczenia o żądanej treści, organ podatkowy zobowiązany jest do odmowy wydania takiego zaświadczenia, które zgodnie z art. 306c Ordynacji podatkowej następuje w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Przestrzeganie zasady związania organu żądaniem strony jest bardzo istotne, ponieważ na wydane zaświadczenie nie przysługuje stronie zażalenie. Służy ono jedynie w wypadku wydania postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia.

Zatem obowiązkiem organu, do którego skierowano wniosek inicjujący postępowanie o wydanie zaświadczenia, jest porównanie treści żądania strony ze stanem rzeczy wynikającym ze wszelkich, prowadzonym przez niego danych i znajdujących się w jego posiadaniu ( art. 306 b §1 i § 2 Ordynacji podatkowej). W konsekwencji, gdy dane niezbędne do wydania zaświadczenia pozwalają na stwierdzenie braku zgodności między treścią żądania, a stanem rzeczywistym wynikającym z posiadanych przez organ danych, to taka sytuacja wymusza na organie wydanie postanowienia odmawiającego wydanie zaświadczenia.

W kontrolowanej sprawie skarżony organ nie wydał zaświadczenia o żądanej treści (niepodanie powierzchni przeliczeniowej użytków rolnych), ani nie wydał postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia, w związku z czym uznając skargę na bezczynność organu za zasadną sąd zobowiązał organ do wydania aktu w terminie przez siebie wskazanym tj. w terminie 7 dni od uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisu art. 200 ustawy o p.p.s.a.