Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 108/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-07-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Dnia 15 lipca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług zobowiązania podatkowego za miesiąc kwiecień 2002 roku oraz kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za maj 2002 roku p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

I SA/Łd 108/08

UZASADNIENIE

W dniu 24 grudnia 2007 roku J.Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia[...] roku w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług zobowiązania podatkowego za miesiąc kwiecień 2002 roku oraz kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za maj 2002 roku.

W powyższej skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku J.Z. ograniczył się do stwierdzenia, iż za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu przemawia trudna sytuacja finansowa w jakiej się znajduje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.

W polskim postępowaniu sądowoadministracyjnym przyjęto jako zasadę, iż wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Wniosek ten płynie wprost z treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) — powoływanej dalej jako p.p.s.a.

Wyjątkiem od powyższej zasady jest uregulowanie zawarte w art. 61 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie tych okoliczności spoczywa na stronie skarżącej. Uprawdopodobnienie, o którym mowa, nie może polegać na przytoczeniu ogólnikowych stwierdzeń, w zasadzie powtarzających treść przepisu, ale winno wskazywać na konkretne, poważne skutki wykonania tego aktu. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu lub czynności organu administracyjnego nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniesienie wniosku o wstrzymanie wykonalności.

W rozpoznawanej sprawie J.Z. w istocie ograniczył argumentację swojego wniosku do stwierdzenia, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione z uwagi na trudną sytuację finansową skarżącego. Przytoczenie przez J.Z. wyłącznie ogólnikowych stwierdzeń bez uprawdopodobnienia konkretnych, poważnych skutków wykonania zaskarżonego aktu, nie pozwala uznać, że strona w swoim wniosku wykazała przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.. Wskazanie na możliwość spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji nie może stanowić czysto hipotetycznej ewentualności, lecz musi stanowić realne i wymierne zagrożenie.

W tym stanie rzeczy sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.

P.Pie.