Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 238/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-12-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Pełnomocnik procesowy
Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi od Skarbu Państwa zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 2 ust. 1-3, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) i pkt 2 lit. b)
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. A. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] 2010r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego; postanawia przyznać adwokatowi M. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) wynagrodzenie w kwocie [...] ([...]) zł podwyższone o kwotę [...] ([...]) zł stanowiącą podatek od towarów i usług – łącznie [...] ([...]) zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. /-/ E. Brychcy


UZASADNIENIE

W wyrokiem z dnia 28 września 2010 r. tutejszy Sąd oddalił skargę w niniejszej sprawie. Adwokat M. S. będąca pełnomocnik skarżącej ustanowionym przez Sąd złożyła wniosek o uzasadnienie wydanego wyroku. Następnie po doręczeniu uzasadnienia wyroku złożyła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od tegoż wyroku, jednocześnie wnosząc o przyznanie jej wynagrodzenia za sporządzenie powołanej opinii, oświadczając, że skarżąca nie uiściła na jej rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w całości, ani w części.

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Przepis § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) stanowi, że zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia opłaty, o której mowa w ust. 1, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy (§ 2 ust. 2 rozporządzenia).

W ocenie Sądu opinia adwokat M. S. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku wydanego w niniejszej sprawie została sporządzona po uprzedniej rzetelnej analizie akt sprawy, o czym świadczy m.in. merytoryczna znajomość wydanych decyzji administracyjnych, problematyki prawnej sprawy i przebiegu postępowania. Argumentacja zawarta w opinii została poparta odpowiednimi przepisami prawa oraz aktualnym orzecznictwem sądowoadministracyjnym..

W tej sytuacji Sąd uznał za uzasadnione przyznać pełnomocnikowi skarżącej wynagrodzenie w wysokości określonej w sentencji postanowienia. Zważywszy, że w myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) powołanego wyżej rozporządzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, ta zaś wynosi 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia) Sąd przyznając wynagrodzenie w wysokości potrójnej stawki przyznał pełnomocnikowi skarżącej wynagrodzenie w kwocie 360 zł, w oparciu zaś o przepis § 2 ust. 3 rozporządzenia podwyższył wynagrodzenie to o 22 % stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności.

Stąd o powyższym orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z art. 2 ust. 1-3 i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) i pkt 1 lit. c) rozporządzenia.

/-/E. Brychcy