Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1694/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-04-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman (spr.), Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2012 r. przy udziale – sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów usług postanawia zawiesić postępowanie.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] określającą "A" Sp. z o.o. w B. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za I kwartał 2005 r. w wysokości [...] zł i za IV kwartał 2005 r. w wysokości [...] zł.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że dnia [...] r. wszczęto śledztwo przeciwko J. K. – właścicielowi "A" Sp. z o.o. w B. o przestępstwo skarbowe z art. 56 § 1 kks w zw. z art. 62 § 2 kks. związku z art. 6 § 2 kks przy zastosowaniu art. 38 § 2 kks i art. 7 § 1 kks polegające na uszczupleniu podatku od towarów i usług między innymi za miesiące od lutego do grudnia 2005 r. co według art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) spowodowało zawieszenie biegu terminu przedawnienia.

Pełnomocnik strony skarżącej pismem z dnia [...] r. wniósł o zwrócenie się na mocy art. 193 Konstytucji RP i art. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym: " Czy art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r. w zakresie w jakim wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany, do momentu uznania go za podejrzanego – jest zgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej".

W piśmie tym strona skarżąca zwróciła uwagę, że postanowieniem z dnia [...] r. Urząd Kontroli Skarbowej w K. Ośrodek Zamiejscowy w C. wszczął śledztwo w sprawie o przestępstwo skarbowe szczegółowo opisane w postanowieniu o przedstawieniu zarzutów. Jednakże treść postanowienie o przedstawieniu zarzutów ogłoszono podejrzanemu dopiero w dniu [...] r.

W dalszej części powołała się na przepisy Ordynacji podatkowej dotyczących wygaśnięcia i przedawnienia zobowiązań podatkowych. W pierwszej kolejności powołała się na art. 59 § 1 pkt 9 z którego brzmienia wynika, że zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek m.in. przedawnienia. Natomiast zgodnie z art. 70 § 1 i 6 O.p. zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowe, w którym upłynął termin płatności podatkowych. Przy czym bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu, z dniem wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, jeżeli podejrzenie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia wiąże się z niewykonaniem tego zobowiązania.

Na koniec, tytułem uzupełnienia strona wskazała, że organy podatkowe często przed upływem terminu przedawnienia wydają tzw. "puste" postanowienia o przedstawieniu zarzutów tylko po to by nie dopuścić do przedawnienia zobowiązania podatkowego, podczas gdy w chwili ich wydania nie dysponują wiedzą w zakresie podstaw uzasadniających wszczęcie postępowania karno-skarbowego. Według strony działają z pełną świadomością. Dowodem na to według strony jest fakt, ze ogłoszenie postanowienia o przedstawieniu zarzutów następuje po upływie kilku miesięcy od daty wydania postanowienia o jego wszczęciu.

Na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2012 r. pełnomocnik strony skarżącej poparł argumentację zawartą w piśmie procesowym z dnia [...] r., w którym odniósł się do kwestii przedawnienia. Ponadto na rozprawie Przewodniczący poinformował strony, że rozważa możliwość zawieszenia postępowania sądowo-administracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Pełnomocnik strony skarżącej poparł ten wniosek, natomiast pełnomocnik organu odwoławczego sprzeciwił się zawieszeniu postępowania w tej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Przepis art. 125 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej zw. P.p.s.a.) przewiduje, że Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku toczącego się postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Postanowieniem z 5 kwietnia 2011 r., w sprawie o sygn. akt I FSK 525/10 Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne:

"Czy art. 70 § 6 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r., w zakresie w jakim wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany, do momentu uznania go za podejrzanego – jest zgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej ?"

Należy przypomnieć, że Naczelny Sąd Administracyjny, co do stosowania art. 125 § 1 pkt. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zaprezentował następujące stanowisko (sygn. I FZ 214/09):

"Jednocześnie należy podnieść, że praktyka sądowa opowiada się za szerokim rozumieniem pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania" wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. W szczególności zauważa się, że chodzi o te przypadki, gdy zawieszenie postępowania następuje z uwagi na skierowanie, na tle innej sprawy zawisłej przed sądem lub rozbieżności występujących w orzecznictwie, zagadnienia prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez skład rozszerzony NSA stosownie do art. 15 § 1 pkt 2 i 3, art. 187 i art. 269 P.p.s.a. Uznaje się, że ten kierunek celowościowej wykładni tego przepisu, mimo że odbiega od jego literalnego brzmienia, odpowiada istocie sądownictwa administracyjnego, w którym jednolitość orzecznictwa ma dużo większe znaczenie niż w sądownictwie powszechnym. Zadaniem sądu administracyjnego jest, bowiem kontrola zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Wobec tego zjawiskiem wysoce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym, które mają być rozstrzygnięte w sposób wiążący dla innych składów orzekających (...)"

Skoro przedmiotem postępowania w tej sprawie jest decyzja ostateczna wydana w dniu [...] r., a w sprawie występuje zagadnienie, którego dotyczy ww. pytanie prawne, to w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, rozstrzygnięcie rozpoznawanej sprawy zależy od wyniku toczącego się postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne, Sąd działając w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zawiesił z urzędu niniejsze postępowanie do czasu wydania przez TK rozstrzygnięcia w ramach opisanego pytania prawnego.