Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 44/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2020-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 33 par 1 pkt 7 i 10, art 34 par 4, art 27
journal: Dz.U. 2017 poz 1201
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Wiśniewska (spr.) Sędziowie sędzia WSA Tomasz Wójcik sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 25 marca 2020 r. sprawy ze skargi R. M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia (...)r. nr (...) w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów na postępowanie egzekucyjne 1. oddala skargę 2. oddala wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Skarbowego we [...] prowadzi do majątku Skarżącego postępowanie egzekucyjne na wniosek wierzyciela - Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego w W., na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] lipca 2016r. Nr [...], obejmującego należność z tytułu opłaty za niespełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia OC za 2015 r. w kwocie należności głównej [...] zł. Celem wyegzekwowania należności organ egzekucyjny zawiadomieniem z dnia [...] lipca 2016 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w P. w S. . Wraz z zawiadomieniem o zajęciu, w dniu [...] lipca 2016 r. doręczono Stronie odpis tytułu wykonawczego.

W odpowiedzi na powyższe zajęcie, pismem z dnia [...] lipca 2016 r. Skarżący zgłosił zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie art. 33 § 1 pkt 7 i 10 ustawy z dnia [...] czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2017r., poz. 1201 ze zm., dalej: "u.p.e.a."), tj. zarzut braku uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 powołanej ustawy oraz zarzut niespełnienia w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 tejże ustawy. W uzasadnieniu podniósł, że nie otrzymał upomnienia, jak również innej korespondencji z Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, które zaadresowane były do Przedsiębiorstwa Handlowo Usługowego "D. " R. M.. Stwierdził również, że z treści tytułu wykonawczego nie wynika jednoznacznie, co jest przedmiotem prowadzonego postępowania egzekucyjnego.

W związku z wniesionymi zarzutami, organ egzekucyjny zwrócił się do wierzyciela o zajęcie stanowiska w przedmiocie zgłoszonych zarzutów, jednocześnie zawieszając postępowanie. W odpowiedzi Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny w W. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2018 r. uznał wniesione zarzuty za niezasadne. W uzasadnieniu wyjaśnił, że wykonując swoje obowiązki wynikające z przepisów ustawy z dnia [...] maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i [...] Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 473 ze zm.) dokonuje ustaleń, czy posiadacz pojazdu był objęty ochroną ubezpieczeniową wynikającą z zawartej umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. W wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu [...] marca 2015 r. wierzyciel ustalił, że nie zidentyfikowano w bazie danych Ośrodka Informacji UFG umowy potwierdzającej zachowanie ciągłości ochrony ubezpieczeniowej w 2015 r. dla posiadacza pojazdu marki V. o numerze rejestracyjnym [...]. W toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego stwierdzono, że w dniu [...] grudnia 2013 r. P.H.U "D." R. M. nabył przedmiotowy pojazd wraz z ubezpieczeniem zbywcy pojazdu z okresem ochrony od dnia [...] lutego 2013 r. do dnia [...] lutego 2014 r. Umowa ubezpieczenia OC zgodnie z art. 31 ust. 1 o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i [...] Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych uległa rozwiązaniu z końcem okresu, na który została zawarta, tj. z dniem [...] lutego 2014 r. W tym dniu należało zawrzeć kolejną umowę, która wbrew obowiązkowi nie została zawarta. Wskazano również, iż jak wynika z akt sprawy, wierzyciel w dniu [...] marca 2016 r. skierował do P.H.U. "D." R. M. na adres [...], ul. [...] wezwanie do przedstawienia dokumentu potwierdzającego spełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia. Po otrzymaniu kopii faktury, stanowiącej dowód sprzedaży pojazdu, wierzyciel wezwał Skarżącego do przesłania umowy ubezpieczenia OC z okresem ochrony do dnia zbycia pojazdu, tj. do dnia [...] stycznia 2015 r. W związku z powyższym zdaniem wierzyciela Skarżący wiedział, co jest przedmiotem prowadzonego postępowania z tytułu niespełnienia ustawowego obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia. W związku z brakiem odpowiedzi, wierzyciel w dniu [...] maja 2016 r. skierował do strony upomnienie wzywające do dobrowolnej zapłaty należności z tytułu opłaty za niespełnienie obowiązku zawarcia, umowy ubezpieczenia OC. W związku z tym, że przedmiotowe upomnienie nie zostało podjęte w terminie, na podstawie art. 44 § 4 KPA przesyłkę uznano za doręczoną w dniu [...] maja 2016 r. Wierzyciel nie zgodził się również z zarzutem, iż tytuł wykonawczy Nr [...] narusza art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a., poprzez niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 § 1 wskazanej ustawy, bowiem w tytule tym szczegółowo wskazano podstawę prawną dochodzonego obowiązku powołując się na art. 88 ust. 1 ustawy z dnia [...] maja 2013 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i [...] Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych.

Będąc związanym ostatecznym stanowiskiem wierzyciela w przedmiocie zarzutów, postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2019r. organ egzekucyjny odmówił uznania wniesionych zarzutów. W złożonym od tego rozstrzygnięcia zażaleniu strona podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko dodatkowo podnosząc zarzut przedawnienia dochodzonych należności.

Rozpatrując złożone zażalenie Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] września 2019 r. uchylił postanowienie dnia [...] sierpnia 2019 r. uznając, że rozstrzygnięcie to zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy miał istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Naczelnik Urzędu Skarbowego we [...] postanowieniem z dnia [...] października 2019 r. odmówił uwzględnienia zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie wystawionego przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny tytułu wykonawczego Nr [...], obejmującego zaległość z tytułu opłaty za niespełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia OC za 2015 r. w kwocie należności głównej [...] zł. Uzasadniając rozstrzygnięcie w zakresie odmowy uznania zarzutu braku uprzedniego doręczenia upomnienia, organ egzekucyjny wskazał, iż w tym zakresie związany jest stanowiskiem wierzyciela, wyrażonym w postanowieniu z dnia [...] grudnia 2018 r. Wskazał jednocześnie na okoliczności podniesione przez wierzyciela w tym postanowieniu i stwierdził, że skarżący miał wiedzę o prowadzonym w tym zakresie postępowaniu.

Ustosunkowując się do zarzutu niespełnienia przez tytuł wykonawczy wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a., poprzez naruszenie art. 27 § 1 pkt 3 i 6 u.p.e.a., polegające na niepodaniu przez wierzyciela czego dotyczy dochodzona należność, jak i niewskazaniu podstawy prawnej prowadzonej egzekucji administracyjnej, wskazano, iż podnoszone argumenty nie znajdują potwierdzenia w aktach sprawy. Dodał, że działając na podstawie art. 29 § 1 u.p.e.a. zbadano z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej i stwierdzono, że nadając w dniu [...] lipca 2016 r. klauzulę wykonalności, tytuł wykonawczy spełniał wszystkie wymogi określone w art. 27 § 1 pkt ł i 2 powołanej ustawy. Organ wyjaśnił, że przedmiotowy tytuł wykonawczy zawiera wszystkie wymagane przepisami ustawy elementy oraz został wystawiony według wzoru tytułu wykonawczego stosowanego w egzekucji należności pieniężnych, stanowiącego zał. nr [...] do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia [...] maja 2014 r. w sprawie wzorów tytułów wykonawczych stosowanych w egzekucji administracyjnej (j.t Dz.U. z 2014 r., poz. 650).

W złożonym zażaleniu strona podtrzymała wcześniejszą argumentację, zarzucając niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 § 1 u.p.e.a., poprzez niewskazanie dokładnej podstawy prawnej prowadzonej egzekucji. Uzasadniając zarzut braku uprzedniego doręczenia upomnienia stwierdziła, że upomnienie nie zostało doręczone, ponieważ wierzyciel nie ustalił prawidłowego adresu strony postępowania. Podniosła również zarzut przedawnienia dochodzonych należności.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] listopada 2018r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu egzekucyjnego. W uzasadnieniu organ przywołując treść art. 34 § 1 wskazał, że w razie zarzutów opartych o art. 33 § 1 pkt 1-5 i 7 u.p.e.a. (w tym brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1), organ egzekucyjny jest związany stanowiskiem wierzyciela i nie jest uprawniony do prowadzenia postępowania wyjaśniającego w celu ustalenia istnienia podstaw do uwzględnienia zarzutu i samodzielnego dokonywania oceny zasadności tych zarzutów, gdyż ta kompetencja zastrzeżona jest wyłącznie dla wierzyciela. W tym kontekście wskazał, że organ egzekucyjny w rozpatrywanej sprawie zwrócił się do wierzyciela, którym jest Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny w W. o zajęcie stanowiska w przedmiocie zgłoszonych zarzutów. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2018 r. uznano wniesione zarzuty za nieuzasadnione. Organ odwoławczy przedstawił zawartą w uzasadnieniu postanowienia wierzyciela argumentację odnoszącą się do podniesionych zarzutów oraz wskazał, że od tego rozstrzygnięcia strona nie złożyła zażalenia. W związku z tym zdaniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej organ egzekucyjny dysponując ostatecznym postanowieniem wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów oraz będąc związanym wypowiedzią wierzyciela w przedmiocie zarzutu określonego w art. 33 § 1 pkt 7 u.p.e.a., prawidłowo postanowieniem z dnia [...] października 2019 r. uznał za nieuzasadniony zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej z wniosku Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego w W..

Ustosunkowując się do zarzutu, o którym mowa w art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a., tj. niespełnienia w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27, organ odwoławczy wskazał, że wprawdzie zarzut ten rozpatrywany jest po uzyskaniu ostatecznego stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów, jednakże nie jest ono dla organu egzekucyjnego wiążące. Naczelnik Urzędu Skarbowego we [...] samodzielnie dokonał jego oceny i podzielając w tym zakresie pogląd wierzyciela - Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, uznał go za niezasadny.

W tytule wykonawczym wskazano treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną obowiązku oraz stwierdzenie, że obowiązek jest wymagalny, a także określenie jej wysokości, terminu, od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, oraz rodzaju i stawki tych odsetek. Wyraźnie została również wskazana podstawa prawna prowadzenia egzekucji administracyjnej, zgodnie z pkt 6 art. 27 § 1 u.p.e.a. Zapisy te zamieszczone są w części E i E1 tytułu wykonawczego.

W ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej organ egzekucyjny przeanalizował prawidłowość wystawionego tytułu wykonawczego w oparciu o art. 27 § 1 u.p.e.a., odnosząc się szczegółowo do zarzutu naruszenia przepisu art. 27 § 1 pkt 3 i 6 powołanej ustawy, dając temu wyraz w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wobec braku podstaw do uznania zgłoszonych przez stronę zarzutów za zasadne, brak było podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego, o którym mowa w art. 34 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Odnosząc się do zarzutu przedawnienia zaległości Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wyjaśnił, że nie jest uprawniony do jego rozpatrzenia w toku postępowania zażaleniowego, gdyż skutkowałoby to naruszeniem zasady dwuinstancyjności postępowania, o której mowa w art. 15 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Ponadto, co istotne, zarzuty mogą być wnoszone wyłącznie w terminie 7 dni od daty doręczenia tytułu wykonawczego, zatem zarzut przedawnienia wniesiono po terminie. Ustosunkowując się zaś do kwestii kierowania przez wierzyciela korespondencji z dnia [...] grudnia 2018 r. (postanowienie Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego w W. w sprawie zarzutów) oraz z dnia [...] lipca 2019 r. na niewłaściwy adres organ odwoławczy stwierdził, że okoliczności te skarżący winien wyjaśnić z wierzycielem, na wniosek którego postępowanie egzekucyjne jest prowadzone.

W skardze Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz umorzenie postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 92 ust. 1 w związku z ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3 ustawy z dnia [...] maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych; art. 45 , art. 105 § 1, art. 124 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego; art. 27 § 1 pkt 6 u.p.e.a. oraz art. 133 § 2ą ustawy Kodeks postępowania cywilnego. W uzasadnieniu skarżący zarzucił organowi odwoławczemu nierozpatrzenie zarzutu przedawnienia należności z uwagi na wskazanie naruszenia procedury dwuinstancyjności. Zdaniem strony nie przytoczono w tym zakresie podstawy prawnej, czym naruszono art. 124 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego nakazujący merytoryczne i prawne uzasadnienie rozstrzygnięcia. Skarżący podkreślił, że zarzut przedawnienia podnosił już w zażaleniu z dnia [...] sierpnia 2019 r. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego we [...]. Wskazał przy tym, że organ w uzasadnieniu stwierdził, że zarzut przedawnienia skarżący mógł wnieść jedynie w ciągu 7 dni od otrzymania tytułu wykonawczego. Czyli powinien to zrobić składając zarzuty w dniu [...] lipca 2016 r. odnośnie przedawnienia które nastąpiło w 2019 roku.

Skarżący wskazał również, że zarzut naruszenia art. 27 § 1 pkt 6 u.p.e.a. kwestionował już trzykrotnie, przytaczając przy tym wyroki jednoznacznie wskazujące, że brak precyzyjnego wskazania ustępu, czy też litery stosowanego przepisu narusza wymóg dokładnego podania podstawy prawnej.

Ponadto zdaniem Skarżącego kierowanie korespondencji przez Fundusz Gwarancyjny, jak i organy administracji skarbowej na jego adres prywatny, a nie firmowy stanowi naruszenie art. 133 § 2ą ustawy Kodeks postępowania cywilnego i art. 45 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, co powoduje nieskuteczne doręczenie, uniemożliwiając stronie prawidłową obronę swoich praw. W związku z tym prowadzone postępowanie jest bezprzedmiotowe i powinno być umorzone. Organ nie czyniąc tego naruszył art. 105 ustawy kodeks postępowania administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi decyzji ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. a–c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej: jako "p.p.s.a.") lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W myśl natomiast art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Oceniając zaskarżone postanowienie z punktu widzenia jego zgodności z prawem stwierdzić należy, że nie narusza ono prawa w stopniu nakazującym wyeliminowanie go z obrotu prawnego.

Przedmiotem postępowania przed sądem administracyjnym w niniejszej sprawie jest ostateczne postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, wydane w postępowaniu egzekucyjnym, zmierzającym do przymusowej realizacji obowiązku uiszczenia przez skarżącego opłaty za niezawarcie obowiązkowej umowy ubezpieczenia. Obowiązek uiszczenia opłaty na rzecz UFG został nałożony w art. 88 ust. 1 ustawy z dnia [...] maja 2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i [...] Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U. z 2018, poz. 473 ze zm.) m.in. na posiadacza pojazdu mechanicznego, który nie spełnił obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego, zgodnie z warunkami tego ubezpieczenia określonymi w ustawie. Stosowanie do art. 91 ust. 1 tej ustawy, do egzekucji opłaty za niespełnienie obowiązku zawarcia umowy obowiązkowego ubezpieczenia, o którym mowa w art. 4 pkt 1 i 2, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, z tym że tytuł wykonawczy wystawia Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny. Organem egzekucyjnym jest w takim przypadku naczelnik właściwego urzędu skarbowego. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy cyt. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zgodnie z treścią art. 33 § 1 tej ustawy podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być:

1) wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku;

2) odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej;

3) określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4;

4) błąd co do osoby zobowiązanego;

5) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym;

6) niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego;

7) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1;

8) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego;

9) prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny;

10) niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27, a w zagranicznym tytule wykonawczym - wymogów określonych w art. 102 ustawy o wzajemnej pomocy

W myśl art. 34 § 1 u.p.e.a. zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 § 1 pkt 1-7, 9 i 10, a przy egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym - także na podstawie art. 33 § 1 pkt 8, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 § 1 pkt 1-5 i 7, stanowisko wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążące. Zgodnie z treścią art.34 § 2 u.p.e.a. na postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela przysługuje zażalenie. W myśl art. 34 § 4 u.p.e.a. organ egzekucyjny, po otrzymaniu ostatecznego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela lub postanowienia o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu, wydaje postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów, a jeżeli zarzuty są uzasadnione - o umorzeniu postępowania egzekucyjnego albo o zastosowaniu mniej uciążliwego środka egzekucyjnego. W świetle powyższych regulacji, pozyskanie przez organ egzekucyjny stanowiska wierzyciela w kwestii podniesionych na podstawie art. 33 § 1 pkt 1-7, 9 i 10 u.p.e.a. zarzutów, jest koniecznym wymogiem w postępowaniu egzekucyjnym. Natomiast w przypadku oparcia zarzutów na przesłankach określonych w art. 33 pkt 1-5 i 7 u.p.e.a., wypowiedź wierzyciela jest przy tym wiążąca dla organu egzekucyjnego, co oznacza, że organ ten nie jest uprawniony do prowadzenia samodzielnie postępowania wyjaśniającego co do istnienia podstaw do uwzględnienia zarzutu, a w konsekwencji nie może zakwestionować stanowiska wierzyciela w tym zakresie. Zadaniem organu egzekucyjnego jest wyłącznie stosowanie przymusu egzekucyjnego w celu doprowadzenia do wykonania obowiązku ustalonego przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący zarzut w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego złożył w oparciu o art. 33 § 1 pkt 7, tj. braku uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia , o którym mowa w art. 15 § 1, a także pkt. 10 – niespełnienie przez tytuł wykonawczy wymogów o których mowa w art. 27. Mając na uwadze przytoczone przepisy organ egzekucyjny zwrócił się do wierzyciela o zajęcie stanowiska w przedmiocie zgłoszonych zarzutów. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2018r. Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny uznał wniesione zarzuty za nieuzasadnione. Wierzyciel wskazał, że w dniu [...] marca 2016 r. skierował do P.H.U. "D." R. M. na adres: [...] ul. [...] wezwanie do przedstawienia dokumentu potwierdzającego spełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia OC pojazdu marki V. o numerze rej. [...], które zostało odebrane przez skarżącego osobiście w dniu [...] marca 2016 r. W wezwaniu tym zobowiązano R. M., jako właściciela firmy, do przedstawienia dokumentu potwierdzającego spełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia OC zgodnie z przepisami ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i [...] Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, wykazania braku istnienia takiego obowiązku, bądź uiszczenia opłaty za jego niespełnienie. W odpowiedzi na wezwanie, skarżący przesłał kopię faktury VAT nr [...], z której wynikało, że P.H.U. "D." R. M., sprzedało przedmiotowy samochód w dniu [...] stycznia 2015 r. Wobec powyższego wierzyciel wystąpił do strony z prośbą o przesłanie umowy ubezpieczenia OC, ważnej do dnia zbycia pojazdu, tj. do dnia [...] stycznia 2015r. Na pismo to skarżący nie udzielił odpowiedzi.

W związku z tym, w dniu [...] maja 2016 r. wierzyciel skierował na adres ul. [...] we [...] upomnienie (k.- 1 akt admin.), które uznano za doręczone w dniu [...] maja 2016r. stosownie do art. 44 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. W konsekwencji wierzyciel uznał zarzut braku doręczenia upomnienia, o którym mowa w art. 33 § 1 pkt 7 u.p.e.a. za nieuzasadniony. Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny w W. odniósł się również szczegółowo do zarzutu niespełnienia przez tytuł wykonawczy wymogów określonych art. 27, o którym mowa w art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a., wskazując na brak podstaw do jego uznania. Postanowienie z dnia [...] grudnia 2018 r. Nr [...] nie zostało przez R. M. zaskarżone. W związku z tym stało się ono ostateczne.

Dysponując ostatecznym postanowieniem wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów prawidłowo Naczelnik Urzędu Skarbowego we [...] postanowieniem z dnia [...] października 2019 r. uznał za nieuzasadnione zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej z wniosku Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego w W..

Ustosunkowując się do zarzutu naruszenia art. 27 § 1 pkt 6 u.p.e.a. poprzez brak wskazania dokładnej podstawy prawnej prowadzonej egzekucji , zgodzić się należy z organem odwoławczym, iż znajdujący się w aktach sprawy, wystawiony przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny w W. tytuł wykonawczy z dnia [...] lipca 2016 r. Nr [...] zawiera wszystkie elementy określone w art. 27 § 1 u.p.e.a. W tytule wykonawczym wskazano treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną obowiązku oraz stwierdzenie, że obowiązek jest wymagalny, a także określenie jej wysokości, terminu, od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, oraz rodzaju i stawki tych odsetek. Wyraźnie została również wskazana podstawa prawna prowadzenia egzekucji administracyjnej, zgodnie z pkt 6 art. 27 § 1 ustawy. Zapisy te zamieszczone są w części E i E. 1 tytułu wykonawczego. Jako identyfikację podstawy prawnej obowiązku powołano art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2013 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych. Natomiast jako podstawę egzekucji wskazano art. 2 u.p.e.a. oraz art. 91 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 22 maja 2013r. Przepisy te, jak podkreślono w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, w precyzyjny sposób określają podstawę prawną egzekucji. Przedmiotowy tytuł wykonawczy został sporządzony według wzoru określonego w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 16 maja 2014 r. w sprawie wzorów tytułów wykonawczych stosowanych w egzekucji administracyjnej (j.t. Dz.U. z 2014 r., poz. 650). Tym samym, organy prawidłowo uznały, że brak było podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 34 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Odnosząc się do zarzutu przedawnienia zaległości, o którym mowa w art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a. podkreślić należy, że Dyrektor Izby Skarbowej prawidłowo uznał, iż nie był uprawniony do jego rozpatrzenia w toku postępowania zażaleniowego. Rozpatrzenie podniesionego w zażaleniu zarzutu skutkowałoby naruszeniem zasady dwuinstancyjności postępowania, o której stanowi art. 15 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego mający zastosowanie w sprawie na mocy art. 18 u.p.e.a. Ponadto, jak słusznie podniesiono w zaskarżonym postanowieniu, zarzuty mogą być wnoszone wyłącznie w terminie 7 dni od daty doręczenia tytułu wykonawczego, zatem zarzut przedawnienia wniesiono po terminie. Tym samym nie naruszono art. 124 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego bowiem wbrew twierdzeniom skarżącego w uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano przyczynę braku możliwości rozpatrzenia tego zarzutu. Na marginesie już tylko wskazać należy, że dochodzona w drodze egzekucji należność nie uległa przedawnieniu z uwagi na zawieszenie postępowania egzekucyjnego, które stosownie do art. 92 ust. 2 pkt 4 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i [...] Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, spowodowało przerwanie biegu terminu przedawnienia. Bieg terminu przedawnienia został przerwany postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego we [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego. Zaczął biec na nowo w dniu [...] września 2019 r., tj. w dniu wydania przez Dyrektora Izby Skarbowej postanowienia Nr [...].

Odnosząc się do kwestii kierowania korespondencji na niewłaściwy adres strony wskazać należy, że zarówno organ egzekucyjny, jak i Dyrektor Izby Skarbowej, wbrew twierdzeniom skarżącego, kierowali adresowaną do strony korespondencję pod właściwy adres, tj. [...] ul. [...], wskazany przez zobowiązanego w zażaleniu z dnia [...] sierpnia 2019 r. Podkreślić w tym miejscu należy, że w kwestii doręczeń nie ma zastosowania przepis art. 45 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, w myśl którego jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Osobie fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, a taką osobą jest skarżący, pisma w postępowaniu administracyjnym tak, jak każdej innej osobie fizycznej, doręcza się zgodnie z dyspozycją art. 42 § 1-3 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. W myśl art. 42 § 1 tej ustawy, pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy, przez które należy rozumieć w tym przypadku miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. Określając w tym przepisie miejsca doręczania pism osobom fizycznym ustawodawca posłużył się spójnikiem "lub", a tym samym nie ustalił wiążącej organ prowadzący postępowanie administracyjne kolejności miejsc, w której doręczenie może nastąpić. W tej sytuacji wybór miejsca doręczenia należy co do zasady do organu administracji publicznej, przed którym toczy się postępowanie. Prawidłowo zatem zarówno Naczelnik Urzędu Skarbowego we [...], jak i Dyrektor Izby Skarbowej doręczali korespondencje na adres wskazany przez R. M..

Za bezzasadny Sąd uznał zarzut naruszenia art. 133 § 21 ustawy Kodeks postępowania cywilnego, gdyż przepis ten nie ma zastosowania w postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. Końcowo należy wskazać, że sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.