Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2333/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-06-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 87, art. 88
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi T. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia odrzucić wniosek


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 5 lutego 2016 r. odrzucił skargę T. J. (dalej "skarżący") na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...], gdyż została ona złożona po upływie terminu do jej wniesienia. Skarżący odpis powyższego postanowienia otrzymał w dniu 12 lutego 2016 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru).

Skarżący w dniu 19 lutego 2016 r. (data stempla pocztowego) wniósł do Sądu za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego o przywrócenie terminu do wniesienia powyższej skargi. Skarżący w uzasadnieniu wniosku wskazał, że w dniu otrzymania postanowienia odrzucającego skargę powziął wiadomość, że skarga zastała wniesiona po terminie. Wyjaśnił, że przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została odebrana przez matkę skarżącego S. J., która nie poinformowała go o dacie odebrania listu. Skarżący odbierając przesyłkę z rąk matki pozostawał w usprawiedliwionym przekonaniu, że została ona odebrana w dniu 8 lipca 2015 r. (na potwierdzenie powyższych okoliczności skarżący przedstawił oświadczenie S. J.). Trudno więc przyjmować, że skarżący z własnej winy uchybił terminowi. Zachowując należytą staranność skierował za pośrednictwem pełnomocnika skargę do Sądu w terminie, liczonym od daty jaka została podana przez domownika.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Stosownie do brzmienia art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Jak stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze, Sąd postanowił jak w sentencji orzeczenia

W pierwszej kolejności należy zbadać kwestię terminowości wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, bowiem od tego zależy możliwość jego merytorycznego rozpoznania. Sąd w pełni podziela stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 lutego 2005 r. sygn. akt II FZ 1/2005 (LexPolonica nr 390396), zgodnie z którym niedopuszczalnym jest merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, jeżeli Sąd pozostaje w przekonaniu o złożeniu tego wniosku po terminie zakreślonym w art. 87 § 1 p.p.s.a., gdyż uchybienie terminowi określonemu w tym przepisie powoduje odrzucenie wniosku na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.).

Wniosek skarżącego uznać należy za spóźniony, bowiem jego wniesienie nastąpiło z naruszeniem ustawowego terminu, określonego w omawianym art. 87 § 1 p.p.s.a.

Sąd stwierdza, że zgodnie z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżący o uchybieniu terminowi do wniesienia skargi dowiedział się w dniu otrzymania postanowienia odrzucającego skargę, tj. 12 lutego 2016 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru). Oznacza to, że termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. rozpoczął bieg 13 lutego i upłynął z dniem 19 lutego 2016 r. Skarżący w tym w dniu złożył w Urzędzie Pocztowym [...] wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Przesyłkę zawierającą powyższy wniosek skierował jednak do organu. Główny Inspektor Transportu Drogowego w dniu 29 lutego 2016 r. (data stempla pocztowego) przedmiotowy wniosek przekazał na adres Sądu. Sąd zwraca uwagę, że zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu. Oznacza to, że wniesienie wniosku o przywrócenie terminu do organu jest nieskuteczne. Dopiero przekazanie powyższego wniosku przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego na właściwy adres Sądu wywołało skutki prawne.

W związku z powyższym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został wniesiony z uchybieniem siedmiodniowego terminu wskazanego w art. 87 § 1 p.p.s.a. i Sąd spóźniony wniosek na podstawie art. 88 p.p.s.a. odrzucił na posiedzeniu niejawnym.