Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 13/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-05-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zobowiązano do wydania aktu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA W. Jarzębowski, Sędzia WSA J. Rosińska (spr.), Asesor E. Cisowska-Sakrajda, Protokolant T. Naraziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2005 roku sprawy ze skargi J. K. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie likwidacji szamba 1. zobowiązuje [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. do wydania w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku postanowienia wyznaczającego Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w R. dodatkowy termin do załatwienia sprawy wszczętej wnioskiem J. K. z dnia 10 maja 2004 r.; 2. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. na rzecz J. K. kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 25 listopada 2004 roku J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w zakresie doprowadzenia do likwidacji szamba, usytuowanego na nieruchomości M. K., w pobliżu granicy z nieruchomością skarżącego.

Skarżący podniósł, iż M. K. nie wykonał ostatecznej decyzji administracyjnej Głównego Architekta Wojewódzkiego Urzędu Wojewódzkiego w C. z dnia [...].

W dalszej części skargi stwierdził, iż ograniczony obszar wykonania wykopu kontrolnego, na podstawie którego sporządzono protokół z oględzin i ekspertyzy mógł nie ujawnić istniejącego jego zdaniem dołu na szambo.

J. K. domagał się komisyjnego zasypania istniejącego, jego zdaniem dołu, w obecności Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł..

Z akt administracyjnych wynika, że w dniu [...] J. K. wniósł do Wojewody [...] skargę na działanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R., w której zarzucił niewłaściwy sposób prowadzenia sprawy w przedmiocie doprowadzenia do likwidacji nielegalnie wybudowanego szamba na gruncie należącym do M. K. i graniczącego z jego gruntem.

W szczególności skarżący zarzucił Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie terminów przewidzianych do załatwienia spraw. Argumentował, iż pismem z dnia [...] zawiadomił Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. o znajdującym się na gruncie należącym do M. K. szambie, które powinno być zlikwidowane pod koniec lat osiemdziesiątych na mocy ostatecznych decyzji administracyjnych. Skarżący wskazał, że odpowiedź na wskazane pismo otrzymał po upływie czterech miesięcy, czyli po upływie terminu przewidzianego do rozpatrzenia spraw wniesionych do organów administracyjnych.

Wniesiona skarga została przekazana, zgodnie z właściwością Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, z zaleceniem przeprowadzenia wizji lokalnej, mającej na celu dokonanie odkrywki potwierdzającej ostatecznie istniejący stan sprawy.

Zgodnie z zaleceniami [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w dniach 15 i 19 października 2004 roku na gruncie M. K. przeprowadzono wizję lokalną, w trakcie której ustalono, iż znajdujące się uprzednio na działce M. K. szambo zostało zlikwidowane. Z przeprowadzonych oględzin sporządzono protokół, jednakże skarżący odmówił jego podpisania twierdząc, że wykop, na podstawie którego stwierdzono zlikwidowanie szamba nie został wykonany na całej powierzchni występowania przedmiotowego szamba.

W dniu [...] J. K. złożył do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. kolejną skargę, w której zarzucił Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w R. niewłaściwe przeprowadzenie ekspertyz. W skardze tej J. K. domagał się przeprowadzenia obiektywnej ekspertyzy przez organy niezależne od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R.. Żądanie to zostało powtórzone w kolejnej skardze, skierowanej do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł..

W odpowiedzi na wniesione skargi, pismem z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wyjaśnił, iż z dokumentów przekazanych do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. wynika, że przedmiotowe szambo zostało zlikwidowane na postawie decyzji Naczelnika Gminy G. z dnia [...] oraz ostatecznej decyzji Głównego Architekta Wojewódzkiego w C. z dnia [...].

Organ wyjaśnił, iż z przeprowadzonej na gruncie M. K. ekspertyzy wynika, że szambo zostało zlikwidowane.

Jednocześnie organ stwierdził, że nie wnosił żadnych uwag do sposobu przeprowadzenia przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego postępowania dowodowego i dlatego udział organu nadzoru budowlanego stopnia wojewódzkiego w bezpośredniej wizji lokalnej jest zbędny. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, iż protokół spisany w dniu [...] ostatecznie kończy postępowania w sprawie.

W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skardze J. K. zarzucił Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Ł. oraz Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanemu w R. niewłaściwe prowadzenia sprawy, w szczególności niewydanie decyzji w przedmiocie likwidacji szamba na gruncie M. K. oraz poświadczanie w kierowanych do niego pismach nieprawdy, a także niewłaściwe przeprowadzenie ekspertyzy i niezałatwienie sprawy w terminie przewidzianym przepisami Kpa.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie. Podniósł, iż ze zgromadzonych w sprawie dokumentów wynika, że przedmiotowe szambo zostało zlikwidowane na podstawie decyzji Naczelnika Gminy G. z dnia [...] oraz ostatecznej decyzji Głównego Architekta Wojewódzkiego Urzędu Wojewódzkiego w C. z dnia [...]. Wskazał, iż przeprowadzona przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w R. kontrola nie potwierdziła twierdzenia skarżącego, jakoby M. K. nie zlikwidował szamba.

W końcowej części uzasadnienia stwierdził, że w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący nie zawarł zarzutów mogących zmienić stanowisko organu w przedmiotowej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega uwzględnieniu.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, póz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej ( § 2 art. 1 powołanego aktu ).

Analogiczne unormowanie zawarte zostało w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.). Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Zgodnie natomiast z art. 149 powołanej ustawy, sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności, czy też stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

Jak stwierdził NSA w postanowieniu z dnia 29 kwietnia 1998 r. (l SAB/Gd 8/97) "stosownie do art. 34 ust. 1 ustawy o NSA jednym z koniecznych warunków dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków odwoławczych w postępowaniu administracyjnym. Takim środkiem w przypadku skargi na bezczynność organu będzie zażalenie z art. 37 Kpa" (vide: postanowienie NSA z 17 października 1997 r., IV SAB 31/97, OSP 1998 nr 10, póz. 185 oraz postanowienie NSA z dnia 5 marca 1997 r. III SAB 47/96). Orzecznictwo to, wobec obecnego brzmienia nowych przepisów prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm), zachowuje nadal swoją aktualność z tym, że obecnie zażalenie z art. 37 kpa jest środkiem zaskarżenia, w rozumieniu art. 52 § 1 psa (por. J.P. Tamo, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, Warszawa 2004, s. 100), a nie jak w poprzednim stanie prawnym, środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 34 ust. 1 ustawy o NSA.

W rozpoznawanej sprawie, skarżący w dniu [...] skierował do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenie "na działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R." oraz w dniu [...] skargę, w której powoływał się na nieprawidłowości w prowadzonym przez tego Inspektora postępowaniu. Należy zatem przyjąć, ze wyczerpał tryb postępowania przewidziany w art. 37 Kpa, którego zachowanie warunkuje dopuszczalność skargi na bezczynność organu.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wszczęte postępowanie administracyjne musi być zakończone załatwieniem sprawy (art. 104 § 1 Kpa). Kodeks postępowania administracyjnego dopuszcza zaś zakończenie wszczętego postępowania wyłącznie w formie decyzji (vide: wyrok NSA z 11.01.1994 r, SAB/Wr 31/93 - ONSA 1995/1/29; wyrok NSA w Warszawie z 2.02.2001 r. , ISA 2046/99 - LEX nr 54126). Organ administracji nie może zatem poprzestać na udzieleniu stronie informacji co do braku możliwości pozytywnego załatwienia sprawy, gdy istnieją przesłanki do załatwienia sprawy w formie decyzji (postanowienie SN z dnia 18.10.1995 r., Ml ARN 45/95 - OSNP 1996/10/138). Przepis art. 35 § 1 Kpa stanowi, że organy administracji obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 Kpa). O każdym zaś przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 Kpa).

W niniejszej sprawie, na skutek wniosku J. K. z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. pismem z dnia [...] zawiadomił J. K. i M. K. o wszczęciu postępowania "w sprawie legalności budowy szamba na działce położonej w G. przy ul. A. Maksymalny dwumiesięczny termin do załatwienia sprawy upłynął zatem w dniu 10 lipca 2004 r., a organ uchybiając obowiązkowi z art. 36 § 1 Kpa nie zawiadomił stron o przyczynie zwłoki i nowym terminie załatwienia sprawy. Załatwieniem sprawy, jak już powyżej wskazano, jest wydanie decyzji.

W tej sytuacji, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie mógł poprzestać na zawiadomieniu skarżącego, że protokół spisany w dniu [...] ostatecznie kończy postępowanie w sprawie, a obowiązany był w oparciu o art. 37 § 2 Kpa wyznaczyć Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w R. dodatkowy termin do załatwienia sprawy. Organ ten winien natomiast rozważyć, czy w jego ocenie zachodzi konieczność do uzupełnienia postępowania dowodowego w sugerowanym przez skarżącego zakresie i wydania decyzji merytorycznie rozstrzygającej sprawę, czy też istnieje podstawa do umorzenia tego postępowania ; jako bezprzedmiotowego w oparciu o art. 105 §1 Kpa.

Z przytoczonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. [149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi { Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.

O poniesionych przez skarżącego kosztach postępowania orzeczono w oparciu o fart. 200 i 205 § 2 powołanej ustawy.