Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2819/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-02-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par.3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2017r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi W. S. na postanowienie Ministra Finansów z dnia (...) kwietnia 2015 r. nr (...) w przedmiocie odmowy uchylenia postanowienia odmawiającego stwierdzenia nieważności postanowienia w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

Pismem z 29 maja 2015 r. W.S. (dalej: "skarżący") złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Finansów z [...] kwietnia 2015r. nr [...], w przedmiocie odmowy uchylenia postanowienia Ministra Finansów z [...] lutego 2014r. nr [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w L. z [...] listopada 2011r. nr [...], o uchyleniu w całości postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. nr [...] z [...] lipca 2011r. o ukaraniu skarżącego karą pieniężną i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Zarządzeniem z 22 grudnia 2015 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (zgodnie z wytycznymi NSA wyrażonymi w postanowieniu z 10 września 2015r. sygn. akt: II GZ 460/15).

Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona ustanowionemu przez skarżącego pełnomocnikowi do doręczeń w dniu 20 stycznia 2016r. (k. 86 akt sądowych).

Pismem z 26 stycznia 2016 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Postanowieniem z 20 kwietnia 2016 r. referendarz sądowy WSA w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez odmowę zwolnienia od kosztów sądowych oraz odmowę ustanowienia adwokata.

Po rozpoznaniu sprzeciwu, tut. Sąd postanowieniem z 4 sierpnia 2016r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez odmowę zwolnienia od kosztów sądowych oraz odmowę ustanowienia adwokata.

Skarżący nie wniósł zażalenia od ww. postanowienia, w związku z czym został wezwany zarządzeniem z 20 października 2016r. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 22 grudnia 2015r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania. Przedmiotowe wezwanie skarżący odebrał w dniu 19 listopada 2016 r. (k. 141 akt sądowych).

Pismem z 24 listopada 2016r. Skarżący złożył zażalenie na zarządzenie z 22 grudnia 2015r. wzywające go do wykonania prawomocnego zarządzenia o wpisie.

Postanowieniem z 8 grudnia 2016r. tut. Sąd odrzucił zażalenie, z uwagi na jego niedopuszczalność.

Z informacji udzielonej z rejestru opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (k. 155 verte akt sądowych) wynika, iż w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych do dnia 20 lutego 2017r., nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2016 r., poz. 817 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu.

Sąd stwierdza, że skoro z akt sądowych sprawy wynika, iż pismo zawierające wezwanie do prawomocnego wykonania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało skutecznie doręczone Skarżącemu, to należało przyjąć, że dwumiesięczny termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. od dnia 19 listopada 2016 r. i upłynął z dniem 19 stycznia 2017r.

Sąd zauważa, że skoro z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż do dnia 20 lutego 2017r. nie odnotowano wpływu wpisu, należało uznać, że Skarżący nie uiścił wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i z tego względu podlega odrzuceniu.

Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.