Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1218/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art15 119,121 i 122
journal: Dz.U. 2002 nr 110 poz 968
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki (spr.),, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2008 r. sprawy ze skargi S. G. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia I oddala skargę, II przyznaje adwokatowi J. L. od Skarbu Państwa – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie kwotę [...] złotych powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę [...] złotych tytułem zwrotu uiszczonej opłaty skarbowej.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, w związku z art. 144 kpa i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) oraz art. 119, art. 121 i art. 122 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. jedn. Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia S. G. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...], nakładające na S. G. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 4.452 zł z powodu uchylania się od wykonania obowiązku, określonego w tytule wykonawczym z dnia [...] - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu podano, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego

w G. po stwierdzeniu, że S. G. nie wykonała nałożonego decyzją

z dnia [...] obowiązku rozbiórki dobudówki do budynku mieszkalnego przy ul. [...] w N. o wymiarach 3,07m x 2,7m, postanowieniem, wydanym na podstawie art. 2 § 1 pkt 2 i art. 119 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nałożył na zobowiązaną grzywnę w wysokości 4.452 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku polegającego na rozbiórce obiektu określonego w tytule wykonawczym z dnia [...].

Na postanowienie to zażalenie złożyła S. G., będąca współwłaścicielem nieruchomości, wnosząc o jego uchylenie i umorzenie postępowania oraz uchylenie tytułu egzekucyjnego. Stwierdziła nadto, że w przedmiotowej sprawie toczą się procesy sądowe i wskazała następujące sygnatury akt: II SA/Sz. 486/07,

II. SA/Sz 362/07, II SA/Sz 1324/06". Poza tym wniosła o "dopuszczenie dowodów jak zaskarżenie decyzji i odwołanie". Zarzuciła też organowi I instancji naruszenie art. 15

§ 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i wyjaśniła, że dobudówkę do budynku wykonała w latach 1994 - 1998, przez co nie dotyczą jej przepisy art. 48 - 49b Prawa budowlanego.

Organ II instancji odnosząc się do podniesionych zarzutów stwierdził, że zaskarżone postanowienie wydane zostało w celu przymuszenia do wykonania nakazu określonego w tytule wykonawczym z dnia [...], wynikającego z decyzji ostatecznej Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia

[...], tj. nałożonego na współwłaściciela nieruchomości, S. G., nakazu rozbiórki dobudówki do budynku mieszkalnego przy ul. [...]w N. Rozstrzygnięcie to w postępowaniu odwoławczym zostało utrzymane w mocy decyzją z dnia [...], a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 18 maja 2005 r., II SA/Sz 148/04, oddalił skargę S. G.

Przed przystąpieniem do egzekucji administracyjnej Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G., zgodnie z art. 15 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w dniu 29 czerwca 2007 r. przesłał zobowiązanej pisemne upomnienie. Zobowiązana nie wykonała nakazu rozbiórki.

W takim przypadku ma zastosowanie przepis art. 119 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zgodnie z którym właściwy organ egzekucyjny nakłada na zobowiązanego do spełnienia obowiązku wynikającego z przepisów prawa budowlanego jednorazową grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązku. W rozpatrywanym przypadku, w wyniku wykonanych robót budowlanych powstała część budynku mieszkalnego. W przypadku obowiązku przymusowej rozbiórki budynku lub jego części, wysokość grzywny określa przepis art. 121 § 5 powołanej ustawy, zgodnie z którym stanowi ona iloczyn powierzchni zabudowy budynku lub jego części, objętego nakazem przymusowej rozbiórki, i 1/5 ceny 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, ogłoszonej przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów do obliczania premii gwarancyjnej dla posiadaczy oszczędnościowych książeczek mieszkaniowych.

Według powyższych przepisów wyliczenie wysokości grzywny jest wynikiem równania: 8,29 m2 (powierzchnia zabudowy dobudowanej nielegalnie części budynku) x 1/5 x 2.683 zł (cena 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego - I kwartał 2007 r.), co wynosi 4.452 zł. Ustalona przez organ I instancji wysokość grzywny jest zgodna z powołanym przepisem.

Od powyższego postanowienia skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie złożyła S. G. wnosząc o jego uchylenie.

Skarżąca zarzuciła, że ustalenie wysokości grzywny jest nieprawidłowe, ponieważ zawyżono powierzchnię przybudówki i zamiast 4 m2 przyjęto powierzchnię 8,29 m2 . Nie uwzględniono poza tym faktu, że został złożony wniosek do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. o pozwolenie na użytkowanie przybudówki.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny wykonuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej sprawowanej pod względem zgodności z prawem.

Sądowa kontrola zaskarżonego orzeczenia dokonana według kryterium zgodności z prawem dała podstawę do stwierdzenia, że skarga nie jest zasadna.

Skarżąca zarzuciła, że ustalając wysokość grzywny przyjęto powierzchnię większą tj. 8,29 m2, zamiast mniejszej, a mianowicie 4 m2.. Zarzut ten nie może być uwzględniony. Organ odwoławczy trafnie stwierdził, że w sprawie ma zastosowanie art. 119 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Organ egzekucyjny nakłada bowiem na zobowiązanego do spełnienia obowiązku wynikającego z przepisów prawa budowlanego jednorazową grzywnę w celu przymuszenia do wykonania określonego obowiązku. S. G. nie wykonała nałożonego na nią, przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G., decyzją z dnia [...], obowiązku rozbiórki dobudówki do budynku mieszkalnego przy ul. [...] w N. Wielkość obiektu ustalono w toku postępowania na 3,07m x 2,7m = 8,29 m2.

W toku postępowania egzekucyjnego organ bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej Nie jest jednak uprawniony do badania zasadności

i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym (art. 29 § 1 powołanej ustawy). Prowadziłoby to, bowiem do wkroczenia w sferę merytoryczną oceny podstaw tytułu wykonawczego. Znaczenie tej reguły wielokrotnie podkreślał Naczelny Sąd Administracyjny.

Nie jest również zasadny drugi zarzut podniesiony przez skarżącą związany ze złożeniem przez nią wniosku o zezwolenie na użytkowanie przedmiotowego obiektu. Okoliczność ta nie podważa zasadności zaskarżonego orzeczenia.

W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.