Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 999/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sylwester Golec, Sędziowie sędzia WSA Matylda Arnold-Rogiewicz, sędzia WSA Jarosław Trelka (sprawozdawca), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi E. z siedzibą w S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu zabezpieczającym oddala skargę


UZASADNIENIE

Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w R. ("NUS" "Naczelnik", "Organ egzekucyjny") prowadził postępowanie zabezpieczające do majątku E. sp. z o.o. z siedzibą w S. ("Skarżąca", "Spółka", "Strona"), na podstawie własnego zarządzenia zabezpieczenia z 25 października 2017 r., wystawionego w celu zabezpieczenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za sierpień 2016 r. w kwocie należności pieniężnej 114 988 zł plus należne odsetki za zwłokę. Podstawę prawną wystawienia ww. zarządzenia zabezpieczenia stanowiła decyzja NUS z [...] października 2017 r.

W toku prowadzonego postępowania zabezpieczającego Organ egzekucyjny, działając na podstawie art. 89 § 1 w związku z art. 164 § 4 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2017 r., poz. 1201 ze zm., dalej też "ustawa" lub "upea"), podjął czynności mające na celu zajęcie innej wierzytelności pieniężnej w [...] Urzędzie Skarbowym w R., czego dokonano zawiadomieniem z 30 października 2017 r. Zawiadomienie wraz z zarządzeniem zabezpieczenia Strona odebrała w dniu 31 października 2017 r.

Pismem z 8 listopada 2017 r. zatytułowanym "Zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania zabezpieczającego" Spółka, działając na podstawie art. 33 § 1 pkt 7 i 8 w związku z art. 156 § 1 pkt 8 oraz art. 164 § 4 i art. 166b upea, złożyła zarzuty, wnosząc o uchylenie w całości dokonanego zabezpieczenia.

W związku z wniesionymi zarzutami NUS, postanowieniem z 12 grudnia 2017 r., odmówił uwzględnienia zarzutów zgłoszonych na postępowanie zabezpieczające.

Spółka pismem z 29 grudnia 2017 r. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. ("Dyrektor", "Organ odwoławczy" "DIAS"), postanowieniem z 14 lutego 2018 r., uchylił w całości zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie przed NUS. W uzasadnieniu postanowienia Organ odwoławczy stwierdził, że zarządzenie zabezpieczenia z 25 października 2017 r. zostało doręczone Stronie w dniu 31 października 2017 r. W opinii DIAS przyjąć należy, iż Strona została w sposób prawidłowy poinformowana o przysługujących jej uprawnieniach, bowiem w powyższym zarządzeniu zabezpieczenia znajduje się prawidłowe pouczenie o przysługującym środku zaskarżenia. Zatem termin do wniesienia zarzutów na prowadzone postępowanie zabezpieczające rozpoczął swój bieg 1 listopada 2017 r. i upłynął 7 listopada 2017 r. Pismo z 8 listopada 2017 r. zatytułowane "Zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania zabezpieczającego" Skarżąca nadała u operatora pocztowego w dniu 9 listopada 2017 r., a więc 2 dni po upływie ustawowego terminu do wniesienia zarzutów na postępowanie zabezpieczające. Mimo wniesienia zarzutów z uchybieniem terminu NUS wydał co do istoty sprawy postanowienie z 12 grudnia 2017 r., którym odmówił uwzględnienia złożonych zarzutów. DIAS podkreślił, że uchybienie terminu do wniesienia zarzutów powoduje bezskuteczność dokonanej przez stronę czynności procesowej, co prowadzi do zamknięcia dalszego postępowania. W ocenie DIAS Naczelnik nie miał podstaw do merytorycznego rozpatrzenia zarzutów Strony zgłoszonych pismem z 8 listopada 2017 r.

Skarżąca zaskarżyła postanowienie opisane w komparycji niniejszego wyroku. Zarzuciła temu rozstrzygnięciu naruszenie:

1. art. 134 w zw. z art. 141 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, dalej też "Kpa"), poprzez uznanie, że Skarżąca uchybiła terminowi do złożenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania zabezpieczającego, podczas gdy zarzuty zostały złożone w terminie,

2. art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 Kpa w zw. z art. 18, 33 § 1 pkt 7 i 8 w zw. z art. 34 § 4 i 5 upea, poprzez odmowę uwzględnienia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania zabezpieczającego, pomimo że są one uzasadnione oraz umorzenie postępowania w przypadku, gdy nie zaszły przesłanki umorzenia postępowania,

3. art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 Kpa w zw. z art. 59 § 1 pkt 3 upea, poprzez umorzenie postępowania pomimo, że zarządzenie zabezpieczenia zostało określone niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji organu administracyjnego, orzeczenia sądowego albo bezpośrednio z przepisu prawa.

W uzasadnieniu skargi wskazano na do brak doręczenia Stronie upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 upea, oraz zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego. Ponadto, zdaniem Strony, nawet uznanie, że Skarżąca spóźniła się jeden dzień z zarzutami, nie powinno powodować umorzenia postępowania, gdyż zarzuty są zasadne.

W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej oddalenie i ponowił swoje stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie sądu podlega zgodność aktów, w tym kończących postępowanie lub podlegających zaskarżeniu zażaleniem postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym lub egzekucyjnym (zabezpieczającym), z prawem procesowym i materialnym, obowiązującym w dacie wydania postanowienia. Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z zastrzeżeniem nieistotnym dla sprawy).

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Podstawową okolicznością faktyczną sprawy było ustalenie, kiedy Spółka otrzymała zawiadomienie o zajęciu zabezpieczającym wraz z zarządzeniem zabezpieczenia. Otóż z akt wynika, że zdarzenie to miało miejsce w dniu 31 października 2017 r. (k. 3 akt postepowania zabezpieczającego). Termin na wniesienie zarzutów rozpoczął więc swój bieg w dniu 1 listopada 2017 r., a zakończył w dniu 7 listopada 2017 r. (był to zwykły dzień tygodnia, wtorek). Zarzuty wniesiono natomiast dopiero w dniu 9 listopada 2017 (k. 10 akt postępowania zabezpieczającego). Wbrew poglądowi wyrażonemu w skardze, okoliczność, że 1 listopada jest dniem ustawowo wolnym od pracy, nie ma w sprawie znaczenia, gdyż nie był to ostatni dzień ustawowego terminu 7 dni na wniesienie zarzutów. Zgodnie z art. 57 § 4 Kpa, jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą. Dzień 1 listopada rzeczywiście jest dniem ustawowo wolnym od pracy, ale w niniejszej sprawie nie był ostatnim dniem terminu na wniesienie zarzutów.

Z tych względów Dyrektor trafnie uznał, że wniesione zarzuty nie mogły być rozpatrzone merytorycznie, toteż prawidłowo zastosował formułę procesową, która wykluczała takie merytorycznie analizowanie zarzutów.

W skardze Spółka uporczywie odmawia przyjęcia poglądu, że zarzuty wniosła z uchybieniem terminu, żądała ich merytorycznego rozpatrzenia, co jednak – w świetle powyższego faktu uchybienia terminu – nie było możliwe. Zaskakująco brzmi w tej sytuacji jedno z ostatnich zdań skargi, w którym w istocie przyznano uchybienie terminu, i uznano, że "...uchybienie organów administracji jest zbyt poważne, aby ignorować je jedynie z powodów formalnych.". Otóż uchybienie terminu na wniesienie zarzutów nie jest nieistotnym, formalnym błędem zobowiązanego, lecz zasadniczą wadą zarzutów, która wyklucza ich rozpoznanie ad meritum.

Z tych względów, na podstawie art. 151 Ppsa, Sąd oddalił skargę.

Podstawą orzekania przez Sąd w trybie uproszczonym był art. 119 pkt 3 Ppsa.