Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 813/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-09-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 §1 pkt 2, art. 258 §1 i §2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 30 września 2015 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 30 września 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku T. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego postanawia odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenie opłaty sądowej w wysokości [...] zł T. T. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Z przedłożonego wniosku wynika, że T. T. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, ale często przebywa z nim jego syn, nad którym sprawuje częściową opiekę. Wnioskodawca posiada mieszkanie o powierzchni [...] m² oraz samochód [...] (rok produkcji 2002 rok) o wartości ok. [...] zł. Wnioskodawca nie posiada żadnych zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych itp.), ani żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Syn wnioskodawcy nie posiada majątku ani żadnych dochodów.

Wnioskodawca rozpoczął własną działalność gospodarczą, która jednak nie przynosi dochodów. Jednocześnie zadeklarował, że podejmuje szereg starań, aby jego działalność zaczęła była dochodowa. Wnioskodawca obecnie korzysta z finansowej pomocy rodziców w formie posiłków, pomocy finansowej oraz pomocy w utrzymaniu syna, a wcześniej utrzymywał się z prac dorywczych. Wnioskodawca z uzyskiwanych środków finansuje koszty bieżącego utrzymania, zakup wyżywienia, odzieży i środków chemicznych.

W celu wyjaśnienia rzeczywistej sytuacji wnioskodawcy został on wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie 7 dni, pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie dotychczas złożonych informacji. Przesyłka z powyższym zarządzeniem została skutecznie doręczona osobie uprawnionej do odbioru przesyłki w kancelarii pełnomocnika wnioskodawcy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony nie został uzupełniony przez T. T.

Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach swojego utrzymania zgodnie z treścią art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2012 r., poz. 270), dalej jako "P.p.s.a.".

Przedłożony w sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy nie pozwalał na ocenę rzeczywistej sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Z tego względu został on wezwany do uzupełnienia informacji dotyczących jego sytuacji. Przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został jednak uzupełniony. W szczególności wnioskodawca nie wyjaśnił jak zagospodarował środki finansowe pochodzące ze sprzedaży przedmiotowego samochodu Lexus RX, którego dotyczy skarga, a także nie przesłał informacji dotyczących rodzaju i rozmiarów prowadzonej działalności gospodarczej oraz przychodów i kosztów z tym związanych. Ponadto wnioskodawca nie przedłożył kserokopii zeznań podatkowych za 2014 rok. Taka sytuacja uniemożliwia jednoznaczną ocenę sytuacji w jakiej znajduje się wnioskodawca, która warunkuje zasadności przyznania prawa pomocy. Nie można bowiem jednoznacznie przyjąć, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach jej utrzymania. Tym samym nie można uznać, że zasadny pozostaje jego wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Wobec powyższego na podstawie art. 246 §1 pkt 2 w związku art. 258 §1 i §2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.