Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 42/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka - Płaczkowska Sędziowie Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], postanowieniem

z [...] listopada 2017 r. nr [...], utrzymało w mocy własne postanowienie z [...] października 2017 r. nr [...] odmawiające wznowienia postępowania zakończonego orzeczeniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] stycznia 215 r. nr [...] oddalającym wniosek J. P. o ustaleniu, że podwyższenie opłaty rocznej z tytułu udziału w prawie użytkowania wieczystego gruntu położonego w [...] przy ul. [...], oznaczonej jako działka nr ew. [...] obrębu [...].

Z uzasadnienia postanowienia wynika, że organ uznał, iż wykładania przepisów art. 78-80 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce gruntami wskazuje, że w istocie sprawa związana z aktualizacją rocznej opłaty z tytułu użytkowania wieczystego gruntu ma charakter sprawy cywilnej. Z uwagi na cywilny charakter spraw dotyczących opłat za użytkowanie wieczyste gruntu brak jest możliwości prowadzenia postępowania administracyjnego, w tym w trybie wznowienia postępowania administracyjnego.

W skardze na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] J. P. zarzucił naruszenie prawa procesowego w postaci przepisu art. 6, art. 7 i art. 10 kpa. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i postanowienia go poprzedzającego i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jego oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona.

Zaskarżone postanowienie pozostaje w związku z przepisami regulującymi tryb aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej. Szczegółowa regulacja dotycząca kwestii tej opłaty i jej wysokości została zawarta w art. 71-81 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.).

Z przepisów powołanej ustawy wynika, że aktualizacji opłaty rocznej dokonuje się z urzędu lub na wniosek użytkownika wieczystego (art. 77 ust. 1 i 3). W przypadku gdy użytkownik wieczysty nie akceptuje otrzymanej oferty nowej wysokości opłaty może w terminie 30 dni złożyć do samorządowego kolegium odwoławczego wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości (art. 78 ust. 2). Od orzeczenia kolegium rozstrzygającego spór o wysokość omawianej opłaty nie przysługuje żaden środek odwoławczy. Natomiast organ lub użytkownik wieczysty mogą wnieść od tego orzeczenia sprzeciw (art. 80 ust. 1). Złożenie sprzeciwu wywołuje ten skutek, że orzeczenie traci moc, nawet wtedy, gdy sprzeciw odnosi się tylko do części orzeczenia kolegium (art. 80 ust. 3). Wówczas odżywa złożony w trybie przewidzianym w art. 78 ust. 2 u.g.n. wniosek, który zastępuje pozew inicjujący postępowanie sądowe (art. 80 ust. 2). Złożenie sprzeciwu ma wobec orzeczenia kolegium skutek kasacyjny. Oznacza to, że orzeczenie traci swój byt tak procesowy jak i materialny.

Zgodnie z art. 79 ust. 7 u.g.n. w postępowaniu prowadzonym przez kolegium nie stosuje się przepisów dotyczących odwołań i zażaleń co wskazuje na zamiar wyłączenia takich orzeczeń z możliwości ich odrębnego kwestionowania nie tylko w drodze zwykłych środków zaskarżenia przysługujących stronie w postępowaniu przed organem, ale także w drodze nadzwyczajnych środków weryfikacji. Skoro bowiem ustawodawca zdecydował, że nie służą od tych orzeczeń zwykłe środki zaskarżenia to tym bardziej niedopuszczalne jest kwestionowanie ich w drodze nadzwyczajnych środków zaskarżenia, a do takich należy wniosek o wznowienie postępowania. Przepis art. 79 ust. 7 u.g.n wymienia jakie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio do postępowania przed kolegium. Nie są wymienione przepisy dotyczące nadzwyczajnych trybów postępowania. To także wprost wskazuje, że nie stosuję się do omawianych orzeczeń wznowienia postępowania.

Prawidłowo zatem organ odmówił wznowienia postępowania zakończonego orzeczeniem z [...] stycznia 2015 r. Skoro wznowienie postępowania od powołanego orzeczenia jest niedopuszczalne to organ nie zajmował się oceną zarzutów odnoszących się do tego orzeczenia a wskazanych we wniosku o wznowienie postępowania.

Z tego też względu zarzuty skargi są nieuzasadnione.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.