Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1444/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Wojciech Mazur, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), Protokolant Piotr Zawadzki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2006 r. sprawy ze skargi A [...] S.A. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala


UZASADNIENIE

VII SA/WA 1444/05

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2005 r. Wojewoda [...] na podstawie art. 134 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania A. [...] S.A. od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] wnoszącej sprzeciw w sprawie robót związanych z instalacją tablicy reklamowej na elewacji budynku przy ulicy [...] w [...] – stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu podał, iż z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona stronie w dniu 12 kwietnia 2005 r., a zatem bieg terminu do wniesienia odwołania rozpoczął się od dnia 13 kwietnia 2005 r., a upłynął w dniu 26 kwietnia 2005 r. Natomiast środek zaskarżenia firmy A. [...] S.A., reprezentowanej przez radcę prawnego, wpłynął do organu I instancji w dniu 5 maja 2005r., co wynika z daty umieszczonej na prezentacie Urzędu Dzielnicy [...] znajdującej się na pierwszej stronie odwołania. Z tych względów Wojewoda [...] stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie złożyła spółka A. [...] z [...] wnosząc o jego uchylenie.

Skarżąca zarzuciła naruszenie:

- art. 40 § 2 k.p.a poprzez błędne przyjęcie, że decyzja [...] Prezydenta [...] została skutecznie doręczona oraz

- art. 129 k.p.a. poprzez przyjęcie, że rozpoczął się już bieg terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji.

W uzasadnieniu skarżąca podała, iż fakt zgłoszenia zamiaru zainstalowania wolnostojącego nośnika podpisany został przez M. G. – Dyrektora Oddziału Regionalnego [...].

Z treści zgłoszenia wynika ponadto, że M. G. nie pełnił funkcji członka Zarządu, ale został przez Zarząd uprawniony do reprezentowania skarżącej jako jej pełnomocnik. Wynika to w szczególności z umowy najmu dołączonej do zgłoszenia. Natomiast doręczenie decyzji nastąpiło bezpośrednio do siedziby skarżącej spółki w [...].

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonego postanowienia, a ponadto wskazał, iż niniejszej sprawie nie zostało dołączone do akt pełnomocnictwo M. G., uprawniające do reprezentowania spółki w postępowaniu administracyjnym. W aktach sprawy znajduje się jedynie pełnomocnictwo radcy prawnego G. F., które dołączono do wniesionej skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżonemu postanowieniu nie można zarzucić naruszenia prawa zarówno materialnego jak i procesowego.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art.145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły wobec czego skarga podlega oddaleniu.

Zgodnie z treścią art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie.

Przepis powyższy ustanawia rygor czasowy, w którym należy dokonać danej czynności aby była ona skuteczna. Po upływie terminu określonego w tym przepisie strona może jedynie złożyć wniosek o przywrócenie terminu do dokonania danej czynności.

Niedotrzymanie zawitego terminu wynikającego z treści art. 129 § 2 powoduje ujemne skutki procesowe, w postaci utraty prawa do wniesienia odwołania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie z dnia 23 maja 1995 r. SA/Sz 274/95).

Zgodnie z dowodami doręczeń skarżąca Spółka otrzymała decyzję z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] Prezydenta [...] w dniu [...] kwietnia 2005 r. i od tego dnia należało liczyć termin do złożenia odwołania od decyzji w sprawie. Termin ten upłynął w dniu 26 kwietnia 2005 r., natomiast A. [...] S.A. odwołała się od decyzji Prezydenta [...] w dniu [...] maja 2005 r., a więc już po terminie.

Dlatego Sąd stwierdza, iż Wojewoda [...] prawidłowo wydał postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania.

Na podstawie art. 40 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.), jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi.

Z akt niniejszej sprawy wynika, że zgłoszenie budowy obiektu budowlanego dokonał w imieniu spółki Dyrektor Oddziału Regionalnego w [...] – M. G..

Sąd stwierdza, iż podpisanie zgłoszenia przez Dyrektora Oddziału Regionalnego [...] w żadnym razie nie oznacza, że działał on jako pełnomocnik Spółki, gdyż o ustanowieniu pełnomocnika organ administracji powinien być powiadomiony. W aktach postępowania administracyjnego brakuje zarówno pełnomocnictwa dla M. G., jak i powiadomienia organu o jego udzieleniu.

Zgodnie z przyjętym orzecznictwem ustanowienie pełnomocnika w stosunku do organu odnosi skutek z dniem powiadomienia organu o ustanowieniu pełnomocnika (por. wyrok SN III ARN 45/93 OSCN 1994/5/112).

W dniu wydawania decyzji przez Prezydenta [...] oraz jej wysyłania do inwestora w aktach sprawy nie znajdowało się pełnomocnictwo do reprezentowania Spółki przez pełnomocnika. Podpisanie zgłoszenia przez pracownika inwestora oraz zawarcie przez niego w ramach pełnomocnictwa umowy najmu powierzchni reklamowej budynku nie stanowi podstawy do uznania tej osoby za pełnomocnika strony, któremu należy doręczać rozstrzygnięcia w sprawie.

Wskazać ponadto należy, iż na podstawie znajdujących się w aktach niniejszej sprawy dokumentów, a w szczególności odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego nie wynika, by M. G. był uprawniony do reprezentowania A. [...] S.A. Dlatego też brak było podstaw, by traktować prywatny adres pracownika Spółki dokonującego zgłoszenia za adres do korespondencji inwestora. Dopiero od zgłoszenia się pełnomocnika procesowego strony w postępowaniu administracyjnym organ ma obowiązek zawiadamiać pełnomocnika o wszystkich czynnościach w sprawie i wzywać do udziału w nich. Obowiązek taki powstaje zatem dopiero w momencie doręczenia organowi pełnomocnictwa.

Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że nie można zarzucić nieprawidłowego lub nieskutecznego doręczenia inwestorowi decyzji Prezydenta [...].

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.