Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1544/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-12-31 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: Art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 245 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. W. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi P. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie na jego rzecz adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.


UZASADNIENIE

Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się ustanowienia adwokata.

Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.

Objaśniając swoją sytuację rodzinną zakreślił rubrykę 6 formularza PPF.

Zadeklarował brak jakichkolwiek nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych.

Określając swoje dochody wskazał na zasiłek stały z MOPS w wysokości 389 zł przyznany jak zaznaczył na podstawie orzeczonego umiarkowanego stopnia niepełnosprawności oraz na zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł z tytułu występującej niepełnosprawności. W sumie swoje dochody oszacował łącznie na 542 zł.

Uzasadniając swoje starania w obszernych wywodach zaakcentował, występującą u niego orzeczoną w stopniu umiarkowanym niepełnosprawność. Powiada, że ma trudności w poruszaniu się w środowisku oraz komunikowaniu. Niepełnosprawność z którą się boryka w ocenie skarżącego uniemożliwia mu czynny udział w rozprawach. Twierdzi, że przy posiadanym niskim dochodzie na poziomie minimum egzystencji jego potrzeby życiowe są znacznie zwiększone z uwagi na występującą niepełnosprawność oraz koszty egzystencji biologicznej z uwagi na koszt leków, lecenia, dojazdów do szpitali, klinik, poradni, stosowania zaleceń lekarskich i diety. Podnosi, że przy takim niskim dochodzie i licznych wydatkach związanych m.in. ze stanem zdrowia, nie ma możliwości opłacenia pełnomocnika z wyboru.

Do wniosku dołączył kopię decyzji przyznającej ma zasiłek celowy na zakup bielizny osobistej a także kopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności zaliczającego skarżącego do osób z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności. Z treści tego orzeczenia wynika, że skarżący może podejmować pracę lecz tylko w warunkach pracy chronionej i wymaga szkolenia specjalistycznego. Skarżący wymaga zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze oraz pomoce techniczne ułatwiające mu funkcjonowanie takie jak glukometr, paski insulinowe i inne zgodnie z zaleceniami lekarzy. Wymaga także świadczeń z pomocy społecznej i innych zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa.

Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez ustanowienie adwokata (art. 245 §3 ppsa) o ile nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.

W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to jest wystarczające do oceny jego sytuacji bytowej oraz aktualnych możliwości płatniczych. Te nie rysują się specjalnie dobrze. Oświadczenie skarżącego obrazuje, że jest on osobą niezamożną. Tak bowiem należy postrzegać osobe bez jakiegokolwiek majątku, pozostającą de facto na utrzymaniu MOPS, otrzymujące w ramach przyznanej pomocy niewielkie zasiłki. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakimi dysponuje skarżący z trudem wystarczają na skromną egzystencję. Nie można też tracić z pola widzenia tej części wyjaśnień skarżącego, gdzie powiada że z uwagi na stan zdrowia i problemy zdrowotne ma trudności w poruszaniu się w środowisku oraz komunikowaniu.

Mając to wszystko na uwadze należało więc przyznać skarżącemu pomoc o jaką . Chociaż bowiem obiektywnie są to kwoty niewielkie to jednak relatywnie przekraczają obecne możliwości płatnicze strony.

Skoro zaś skarżący nie jest w stanie bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania opłacić pełnomocnika z wyboru a jednocześnie z uwagi na zdrowia i problemy zdrowotne ma trudności w poruszaniu się w środowisku oraz komunikowaniu, to należało udzielić mu takiej pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z tych względów orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.