Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 15/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-04-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności obszarowej i nałożenia sankcji postanawia: przywrócić "A" Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. termin do wniesienia skargi k.p.


UZASADNIENIE

"A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wniosła w dniu 3 grudnia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności obszarowej i nałożenia sankcji.

Wraz ze skargą pełnomocnik Spółki złożył pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

W uzasadnieniu wniosku wskazał, że termin do wniesienia skargi został uchybiony bez jego winy, bowiem zaskarżona decyzja została mu doręczona w dniu 23 października 2012 r. Termin do złożenia skargi upływał w dniu 22 listopada 2012 r. Z uwagi na chorobę, na którą zapadł 18 listopada 2012 r. nie był w stanie przygotować skargi. Od dnia 21 do 28 listopada 2012 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim w związku z poważną infekcją górnych dróg oddechowych. Przez cały ten okres leżał w łóżku, zgodnie z zaleceniem lekarza, miał wysoką gorączkę oraz problemy gastryczne. Nadmienił, iż prowadzi indywidualną kancelarię radcy prawnego, nie zatrudnia aplikantów, nie współpracuje z innymi pełnomocnikami profesjonalnymi i nie ma możliwości wyznaczenia zastępcy. Do wniosku pełnomocnik załączył zaświadczenie lekarskie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) przywrócenie terminu przez sąd następuje, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z wnioskiem o przywrócenie terminu strona występuje w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym winna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). Brak winy należy rozpatrywać jako dopełnienie przez stronę obowiązku dołożenia staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie przesłanki braku winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdej osoby należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W orzecznictwie przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z 4.10.2000 roku sygn. akt I SA/Gd 560/00, Lex nr 46437; postanowienie NSA z 2.10.2002 roku, sygn. akt V SA 793/02, Monitor Prawniczy 2002/23/1059).

W niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że okoliczności warunkujące przywrócenie terminu do złożenia zażalenia zostały spełnione. Pełnomocnik skarżącej uprawdopodobnił, że zaistniała sytuacja uniemożliwiająca mu wniesienie skargi w terminie. Zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej Spółki w dniu 23 października 2012 r., zaś termin do jej złożenia upływał w dniu 22 listopada 2012 r. Z uwagi na chorobę, na którą pełnomocnik skarżącej zapadł w dniu 18 listopada 2012 r. nie był w stanie przygotować skargi. Pełnomocnik załączył zwolnienie lekarskie potwierdzające, iż w okresie od dnia 21 do 28 listopada 2012 r. był chory i nie mógł wychodzić z domu. Jak wskazał, jego dolegliwościom towarzyszyła wysoka gorączka i problemy gastryczne. Pełnomocnik nie miał możliwości powierzyć sporządzenia skargi innej osobie, bowiem prowadzi indywidualną kancelarię radcy prawnego, nie zatrudnia aplikantów, nie współpracuje z innymi pełnomocnikami profesjonalnymi i nie ma możliwości wyznaczenia zastępcy.

Pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu zostało wniesione do Sądu przed upływem 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, to jest choroby pełnomocnika skarżącej Spółki.

Podkreślenia wymaga fakt, iż instytucja uprawdopodobnienia jest dalece mniej rygorystyczna niż udowodnienie danej okoliczności. Oznacza to, iż samo wykazanie zdarzenia lub faktu, który wskazuje na prawdopodobieństwo braku winy winno być wystarczającym dla uznania, iż zachodzą przesłanki do przywrócenia terminu o jakich mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. Zwolnienie lekarskie, z którego wynika iż pełnomocnik strony, ustanowiony w postępowaniu, miał zalecenie leżenia w trakcie choroby, stanowi takie wykazanie okoliczności wyłączającej winę zarówno strony jak i jej reprezentanta. Stawianie profesjonalnemu pełnomocnikowi wymogu wyręczenia się osobami trzecimi w dokonaniu czynności nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach. Zasadnym jest stanowisko, iż wymaganie od adwokata lub radcy prawnego działania w trakcie trwania udokumentowanej choroby uniemożliwiającej podejmowanie czynności jest nadmiernie rygorystyczne i stawia w gorszej sytuacji strony, które nie działają w postępowaniu osobiście lecz przez ustanowionego profesjonalnego pełnomocnika (postanowienie NSA z dnia 27 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 430/08, opubl. w CBOiS).

Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

k.p.