Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SAB/Wa 2/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 227
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Ministra Finansów w przedmiocie skargi na nienależyte wykonywanie zadań przez organ postanawia -odrzucić skargę-


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 16 listopada 2011 r. Skarżący – T. W. wezwał Ministra Finansów "do sprawdzenia w trybie nadzoru" postępowania egzekucyjnego wszczętego tytułem wykonawczym nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. wystawionym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P.

W powyższym piśmie wskazał, że [...] sierpnia 2010 r. wniósł zarzuty do ww. tytułu wykonawczego. W dniu [...] października 2010 r. wezwał Dyrektora Izby Skarbowej w W. do sprawdzenia, jako organ odwoławczy, przedmiotowego postępowania egzekucyjnego.

Z uwagi na brak odpowiedzi od Dyrektora Izby Skarbowej w W. powołanym na wstępie pismem z dnia 16 listopada 2010 r. Skarżący wezwał Ministra Finansów do "do sprawdzenia w trybie nadzoru" postępowania egzekucyjnego wszczętego tytułem wykonawczym nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r.

W odpowiedzi na ww. pismo Minister Finansów pismem z dnia [...] listopada 2010 r. [...] powołując się na treść art. 23 § 1 oraz art. 23 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. nr 229, poz. 1954, z późn. zm. dalej "u.p.e.a.") wyjaśnił, że organem sprawującym nadzór w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. jest Dyrektor Izby Skarbowej w W. Dlatego też dokumenty jakie Skarżący dostarczył, Minister Finansów przekazał do Dyrektora Izby Skarbowej w W.

W dniu 1 grudnia 2010 r. Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzucił Ministrowi Finansów nieudzielenie odpowiedzi na jego pismo z dnia 16 listopada 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej jako "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Stosownie do art. 3 § 1 powołanej ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 tej ustawy stanowiąc, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W niniejszej sprawie Skarżący zarzucił Ministrowi Finansów nieudzielenie odpowiedzi na wezwanie do sprawdzenia w trybie nadzoru postępowania egzekucyjnego. W ten sposób Skarżący dąży do osiągnięcia celu, jakim jest rozpoznanie zarzutów dot. tytułu wykonawczego z dnia [...] czerwca 2010 r. przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P.

Skarżący, bowiem z uwagi na nierozpoznanie zarzutów przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P., zwrócił się do Dyrektora Izby Skarbowej w W.

o sprawdzenie w trybie nadzoru postępowania egzekucyjnego wszczętego na podstawie ww. tytułu wykonawczego.

Uruchomienie działania nadzorczego przez organ wyższego stopnia, z uwagi na niezałatwienie sprawy w terminie, wnosi się bezpośrednio do tego organu (art. 37 § 1 - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego Dz. U. 2000 nr 98, poz. 1071, z późn. zm dalej "k.p.a" - w zw. z art. 18 u.p.e.a.) i tak też zrobił Skarżący wnosząc pismo z dnia [...] października 2010 r. do Dyrektora Izby Skarbowej w W.

Złożenie zażalenia w tym trybie stanowi przesłankę skargi na bezczynność organu administracji publicznej. Niezależnie bowiem od prawnego charakteru zażalenia i podejmowanego w wyniku jego rozpatrzenia rozstrzygnięcia organu wyższego stopnia, jest to niewątpliwie środek zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a., gdyż po wniesieniu zażalenia strona wyczerpała przewidziany w tym przepisie środek zaskarżenia, a mianowicie właśnie "zażalenie".

Dlatego też, po wezwaniu Dyrektora Izby Skarbowej w W. pismem z dnia [...] października 2010 r., Skarżącemu przysługiwało prawo do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. (na podstawie art. 52 § 1 p.p.s.a.).

Skarżący nie skorzystał z tego uprawnienia, lecz pismem z dnia 16 listopada 2011 r. wniósł do Ministra Finansów o sprawdzenie w trybie nadzoru postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P.

W świetle powyższego stwierdzić należy, iż ww. pismo Skarżącego z dnia

16 listopada 2010 r. adresowane do Ministra Finansów, nazwane "wezwanie do sprawdzenia w trybie nadzoru" mogło być zakwalifikowane wyłącznie jako skarga wymieniona w art. 227 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem, przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.

Wskazać należy, iż sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII k.p.a., a więc skarg związanych

z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne k.p.a.), ponieważ sprawy te nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie art. 3 p.p.s.a., ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych, czyli w tym przypadku Kodeksu postępowania administracyjnego, będącego podstawą prawną do wskazanego wyżej sposobu załatwienia skargi (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2005 r., sygn. akt I SA/Wa 18/05, niepubl., postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 1785/06, Lex 320599, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1110/04, Lex 171200).

Z tego też względu przedmiotowa skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).