Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 211/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 18 ust. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 1164
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity.
article: art. 64 par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 2009 nr 316 poz 65 art. 11 ust. 2, art. 23 ust 1
law: Rozporządzenie Komisji (WE) NR 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady  (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów  wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007  w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina

SENTENCJA

Dnia 5 kwietnia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca, Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, , , , Protokolant Specjalista Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2018 roku sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2014 oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania A Spółce z ograniczoną odpowiedzialności z siedzibą w G. pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania płatności na 2014r.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia faktyczne prawne.

W dniu 13 maja 2014r. A Spółka z o.o. z siedzibą w G. złożyła wniosek o przyznanie płatności ONW na rok 2014.

Pismem z dnia 21 maja 2014r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. wezwał stronę do złożenia załączników graficznych do następujących działek ewidencyjnych: 365/1, 368/1, 370/1, 371/19, 366/1, 367/2, 367/3, 367/8. Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 26 maja 2014r.

W dniu 28 maja 2014r., w odpowiedzi na powyższe wezwanie strona złożyła korektę wniosku wraz z podpisanymi załącznikami graficznymi.

Pismem z dnia 7 lipca 2014r. organ l instancji wezwał stronę do złożenia wyjaśnień w zakresie działki ewidencyjnej o nr 367/8. Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 9 lipca 2014r.

W dniu 9 lipca 2014r. strona złożyła korektę wniosku, w której wyjaśniła stwierdzone nieprawidłowości we wniosku.

Decyzją z dnia [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. przyznał stronie płatności ONW na rok 2014 w wysokości 14 535,98 zł.

Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie, w którym wnosząc o anulowanie zaskarżonej decyzji podkreśliła, że złożony wniosek o przyznanie płatności był kompletny. Wniosek został złożony przez internet w dniu 13 maja 2014r., a powyższą okoliczność potwierdza załączone do odwołania potwierdzenie. Strona podniosła, że była przekonana, że przesłany wniosek został przyjęty. W przypadku bowiem niekompletnego wniosku nie powinno być potwierdzenia jego przyjęcia. Zdaniem strony skarżącej obarczanie winą i karanie za źle działający system stworzony przez Agencję jest nieuczciwe, nieprzyzwoite i podważa zaufanie do organów państwa. Ponadto strona wskazała również, że nieuzasadniony jest zarzut przekroczenia powierzchni ewidencyjno-gospodarczej w przypadku działki o nr 368/1, ponieważ powierzchnia działki wynosi 21,33 ha, a nie 21,19 ha. Taka powierzchnia działki figuruje w rejestrze gruntów i była uznawana przez ARiMR do roku 2013.

W dniu 29 kwietnia 2015r. dokonano oględzin działki ewidencyjnej o nr 368/1 w celu weryfikacji powierzchni PEG.

Decyzją z dnia [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

Decyzją z dnia [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. przyznał stronie płatności ONW na rok 2014 w wysokości 14 548,93 zł po pomniejszeniu jej o 1 438,90 zł. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że przeprowadzone w dniu 29 kwietnia 2015r. oględziny wykazały, że powierzchnia kwalifikowana do JPO na działce o nr 368/1 wynosi 21,28 ha. Organ I instancji podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w zakresie pomniejszenia wnioskowanej płatności z uwagi na fakt, że kompletny wniosek o przyznanie przedmiotowych płatności został złożony w dniu 28 maja 2014r. W wyniku weryfikacji wniosku stwierdzono, że do wniosku nie został załączony materiał graficzny. Wniosek został złożony przez interent w dniu 13 maja 2014r., natomiast w dniu 28 maja 2014r. w odpowiedzi na wezwanie organu z dnia 21 maja 2014r. strona złożyła korektę wniosku wraz z wypełnionymi i podpisanymi załącznikami graficznymi.

Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie, w którym wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji podniosła, że wnioskodawca nie może ponosić negatywnych skutków prawnych za wadliwe działanie systemów teleinformatycznych organu. Odwołując się do treści art. 64 § 2 K.p.a., strona podniosła, że skutek, jaki wywarło uzupełnienie braków formalnych wniosku w terminie został przez organ administracji oceniony nieprawidłowo, a wada ta miała wpływ na rozstrzygnięcie. Ponadto strona podniosła, że tolerancja pomiaru powierzchni działki przy pomocy odbiornika GPS wynosi 0,13 ha, nie jest więc metoda dokładna i nie powinna być bezwzględnie stosowana, tj. bez uwzględnienia tolerancji przyrządów pomiarowych. Zdaniem strony skarżącej przyjęcie powierzchni innej, niż zadeklarowana, przy ustalonej tolerancji pomiaru na poziomie 0,13 ha wymaga wnikliwego uzasadnienia.

Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję wskazał, że zasady i tryb przyznawania rolnikom pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania reguluje rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2009 roku, nr 40 póz. 329 ze zm.). Zgodnie z treścią § 2 rozporządzenia, płatność ONW przysługuje rolnikowi w rozumieniu przepisów art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009, zwanemu dalej "rolnikiem":

1) (uchylony)

2) jeżeli łączna powierzchnia działek rolnych w rozumieniu art. 2 pkt 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009, str. 65), zwanych dalej "działkami rolnymi", lub ich części, położonych na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, zwanych dalej "obszarami ONW", na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia nr 73/2009, posiadanych w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, wynosi co najmniej l ha;

3) do położonej na obszarach ONW powierzchni działek rolnych lub ich części, będących w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, wynoszącej nie więcej niż 300 ha;

4) jeżeli został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym";

5) jeżeli są przestrzegane wymogi i normy określone w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, zgodnie z przepisami art. 50a i art. 51 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.Urz.UE.L.277 z 21.10.2005, str. 1, z póżn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1698/2005".

Zgodnie z § 3 rozporządzenia, wysokość płatności ONW w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn na 1ha gruntu rolnego i powierzchni tego gruntu kwalifikującej się do płatności ONW, nie większej jednak niż maksymalny kwalifikowany obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina, zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1122/2009", określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności. 2.Płatność ONW jest przyznawana rolnikowi do działek rolnych lub ich części, położonych na obszarach ONW, użytkowanych jako wykorzystywane użytki rolne, o których mowa w art. 37 ust. 1 rozporządzenia nr 1698/2005, w wysokości:

1) 179 zł na 1 ha - na obszarze ONW typu nizinnego strefy nizinnej l,

2) 264 zł na 1 ha - na obszarze ONW typu nizinnego strefy nizinnej II,

3) 264 zł na 1 ha - na obszarze ONW typu ze specyficznymi utrudnieniami,

4) 320 zł na 1 ha - na obszarze ONW typu górskiego

- stanowiących stawki podstawowe.

Płatność ONW do powierzchni działek rolnych lub ich części położonych na obszarach ONW przekraczającej 50 ha jest przyznawana w wysokości:

1) 50 % stawki podstawowej - za powierzchnię powyżej 50 ha do 100 ha;

2) 25 % stawki podstawowej - za powierzchnię powyżej 100 ha do 300 ha.

Powierzchnia działki rolnej lub jej części deklarowana we wniosku o przyznanie płatności ONW nie może być mniejsza niż 0,1 ha. Wykaz obszarów ONW zaliczonych do poszczególnych typów jest określony w załączniku do rozporządzenia.

Zgodnie z § 5 rozporządzenia, wniosek o przyznanie płatności ONW, poza elementami podania określonymi w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem adresu, zawiera:

1) numer identyfikacji podatkowej (NIP) lub numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany, a w przypadku osoby fizycznej również numer ewidencyjny powszechnego elektronicznego systemu ewidencji ludności (PESEL), natomiast jeżeli osoba ta nie posiada obywatelstwa polskiego - kod kraju, numer paszportu lub innego dokumentu tożsamości;

2) numer identyfikacyjny nadany zgodnie z ustawą z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz.U. z 2004 nr 10, poz. 76, z późn. zm.);

3) oświadczenie o:

a) powierzchni działek ewidencyjnych,

b) sposobie wykorzystywania działek rolnych;

4) oświadczenia i informacje, jakie powinny być zawarte we wniosku o przyznanie jednolitej płatności obszarowi w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2008 r. Nr 170, poz. 1051 i Nr 214, poz. 1349, z 2009 r. Nr 20, poz. 105 oraz z 2010 r. Nr 36, poz. 197), określone w przepisach wydanych na podstawie art. 25 ust. 6 tej ustawy, niewymienione w pkt 1-3;

5) oświadczenia i zobowiązania związane z płatnością ONW;

6) informację o załącznikach dołączonych do wniosku.

Wniosek o przyznanie płatności ONW składa się co roku do kierownika biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwanej dalej "Agencją", właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę rolnika, w terminie określonym do składania wniosków o przyznanie płatności w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

We wniosku o przyznanie płatności ONW rolnik wskazuje wszystkie działki ewidencyjne, na których znajdują się grunty rolne będące w jego posiadaniu, także te, do których nie ubiega się o przyznanie płatności ONW.

Do wniosku o przyznanie płatności ONW rolnik dołącza materiał geograficzny:

1)o którym mowa w art. 12 ust. 3 rozporządzenia nr 1122/2009,

2)na którym zaznaczył:

a)obszar uprawy pszenicy, żyta, jęczmienia i owsa,

b)znajdujące się w obrębie działki rolnej:

-drzewa będące pomnikami przyrody, objęte ochroną na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, póz. 1220, z późn. zm.),

-rowy, których szerokość nie przekracza 2 m,

-oczka wodne o łącznej powierzchni mniejszej niż 100 m2

-chyba że równocześnie ubiega się o przyznanie jednolitej płatności obszarowej, o której mowa w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, a do wniosku o przyznanie tej płatności dołączył wymagany tymi przepisami materiał graficzny (materiał geograficzny). (...)".

Zgodnie z art. 18 ust. 2 ustawy, wniosek o przyznanie płatności obszarowych, płatności do krów i owiec oraz płatności do tytoniu składa się w terminie od dnia 15 marca do dnia 15 maja. W myśl art. 18 ust. 3 ustawy, termin, o którym mowa w ust. 2, nie podlega przywróceniu. Zgodnie z art. 20 ust. 1 i 2 ustawy płatność ONW przyznaje w formie decyzji administracyjnej Kierownik Biura Powiatowego Agencji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania rolnika.

W przedmiotowej sprawie organ przyznał stronie płatność ONW w pomniejszonej wysokości z uwagi na fakt, że kompletny wniosek został złożony po dniu 15 maja 2014r.

Strona w terminie wskazanym w art. 18 ust. 2 ustawy złożyła formularz wniosku. Wniosek został złożony w trybie art. 24 ust. 2 ustawy za pomocą formularza umieszczonego na stronie internetowej Agencji. Strona nie złożyła jednak wraz z wnioskiem załączników graficznych działek ewidencyjnych nr 365/1, 368/1, 370/1, 371/19, 366/1, 367/2, 367/3, 367/8, na których deklarowane były działki rolne. Załączniki graficzne strona dołączyła dopiero w dniu 28 maja 2014r. na wezwanie organu z dnia 21 maja 2014r. do usunięcia braków formalnych wniosku. W związku z powyższym organ uznał, że kompletny wniosek, wolny od braków, został złożony w dniu 28 maja 2014r. i przyznał płatność ONW w pomniejszonej wysokości zgodnie z art. 23 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009.

Zgodnie z art. 24 ustawy, wniosek o przyznanie pomocy oraz wniosek o płatność w ramach działań objętych programem składa się na formularzu opracowanym przez Agencję i udostępnionym przez podmiot wdrażający. Wnioski, o których mowa w ust. 1, mogą być składane za pomocą formularza umieszczonego na stronie internetowej podmiotu wdrażającego w ramach działań określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 4. Do złożenia wniosków, o których mowa w ust. 1, za pomocą formularza umieszczonego na stronie internetowej podmiotu wdrażającego nie jest wymagany bezpieczny podpis elektroniczny.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009, każdego roku rolnicy składają wnioski o płatności bezpośrednie, wskazując stosownie do sytuacji:

a)wszystkie działki rolne leżące na terenie danego gospodarstwa oraz, w przypadku gdy państwo członkowskie stosuje art. 15 ust. 3, liczbę drzew oliwnych oraz ich rozmieszczenie na działce;

b) uprawnienia do płatności deklarowanych do aktywowania;

c) wszelkie inne informacje przewidziane w niniejszym rozporządzeniu lub przez dane państwo członkowskie.

Zgodnie z art. 7 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011, do celów niniejszego tytułu stosuje się odpowiednio art. 2 akapit drugi pkt 1, 10 i 20, art. 6 ust. 1, art. 10 ust. 2, art. 12,14,16 i 20, art. 25 ust. 1 akapit, drugi, art. 73, 74 i 82 rozporządzenia (WE) nr 1122/2009. W odniesieniu do środków, o których mowa w art. 36 lit. b) ppkt (iii), (iv) i (v) rozporządzenia (WE) nr 1698/2005, państwa członkowskie mogą jednak ustanowić odpowiednie systemy alternatywne, aby jednoznacznie określać grunty objęte wsparciem. Do celów niniejszego tytułu odniesienia do "rolników" zawarte w rozporządzeniu (WE) nr 1122/2009 uważa się za odniesienia do "beneficjentów".".

Treść pojedynczego wniosku reguluje art. 12 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009. Zgodnie z tym przepisem, pojedynczy wniosek zawiera wszystkie Informacje niezbędne do ustalenia kwalifikowalności do pomocy, w j szczególności:

a) tożsamość rolnika;

b) system lub systemy pomocy, których dotyczy wniosek;

c) identyfikację uprawnień do płatności zgodnie z systemem identyfikacji i rejestracji przewidzianym w art.

celów systemu płatności jednolitej;

d) szczegóły pozwalające na identyfikację wszystkich działek rolnych w gospodarstwie, ich powierza wyrażoną w hektarach z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, ich położenie i, w stosownych przypadka ich użytkowanie oraz informację, czy dana działka rolna jest nawadniana;

e) oświadczenie rolnika, że jest świadomy warunków przedmiotowych systemów pomocy.

W celu identyfikacji uprawnień do płatności, o których mowa w ust. 1 lit. c, wcześniej ustalone formularze przekazane rolnikowi zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, zawierają identyfikację uprawnień do płatności zgodną z systemem identyfikacji i rejestracji przewidzianym w art. 7 niniejszego rozporządzenia. W celu identyfikacji wszystkich działek rolnych w gospodarstwie, o których mowa w ust. 1 lit. d, wcześniej ustalone formularze przekazane rolnikowi zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, zawierają informację na temat maksymalnego obszaru kwalifikowanego przypadającego na działkę referencyjną do systemu płatności jednolitej lub systemu jednolitej płatności obszarowej. Ponadto materiały geograficzne przekazane rolnikowi zgodnie z tym przepisem określają granice działek referencyjnych oraz ich jednoznaczną identyfikację, natomiast rolnik wskazuje położenie każdej działki rolnej. Jeśli nastąpiły jakiekolwiek zmiany, szczególnie odnośnie do przeniesień uprawnień do płatności zgodnie z art. 43 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 lub jeśli jakakolwiek informacja podana we wcześniej ustalonym formularzu, o którym mowa w ust. 2 i 3, jest błędna, przy składaniu wniosku rolnik wprowadza poprawki w formularzu. Jeśli poprawki dotyczą powierzchni działki referencyjnej, rolnik podaje zaktualizowaną powierzchnię odnośnych działek rolnych, a w stosownych przypadkach wskazuje nowe granice działki referencyjnej. W pierwszym roku stosowania systemu płatności jednolitej państwa członkowskie mogą stosować odstępstwo od przepisów niniejszego artykułu i art. 13 odnośnie do uprawnień do płatności, jeśli uprawnienia do płatności będą ostatecznie ustalone w ostatecznym terminie składania pojedynczych wniosków. Odstępstwa przewidziane w akapicie pierwszym stosuje się również odnośnie do pierwszego roku, w którym do systemu płatności jednolitej wprowadzane są nowe sektory, a uprawnienia do płatności dla rolników, których takie wprowadzenia dotyczą, nie są jeszcze ostatecznie ustalone.

Składanie wniosków o przyznanie płatności ONW reguluje rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 marca 2011r. w sprawie działań, w ramach których wnioski o przyznanie pomocy lub o płatność mogą być składane za pomocą formularza umieszczonego na stronie internetowej Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, wymagań, jakie powinien spełniać ten formularz, oraz warunków i trybu składania wniosków za pomocą tego formularza (Dz.U. z 2011 r. Nr 55, poz. 288). Zgodnie z § 3 rozporządzenia, formularz umożliwia zaznaczenie w elektronicznej formie materiału graficznego, o którym mowa wart. 19 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz.Urz.UE.L.z 31.01.2009, str. 16, z późn. zm.):

1)granic działek rolnych, w rozumieniu art. 2 pkt 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009, str. 65), zwanych dalej "działkami rolnymi", w tym tych, na których realizowane są poszczególne pakiety i warianty objęte zobowiązaniem rolnośrodowiskowym, oraz występujących w gospodarstwie rolnym i określonych w planie działalności rolnośrodowiskowej trwałych użytków zielonych oraz elementów krajobrazu rolniczego nieużytkowanych rolniczo, o których mowa w § 4 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem

Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 33, póz. 262 i Nr 161, poz. 1286 oraz z 2010r. Nr 39, poz. 218 i Nr 76, póz. 500), zwanego dalej "rozporządzeniem rolnośrodowiskowym";

2) oznaczenia działek rolnych;

3) obszaru oraz obiektów, o których mowa w § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. Nr 39, poz. 215);

(...)".

Z treści powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że pod pojęciem wniosku o przyznanie płatności nie należy rozumieć samego formularza wniosku. Wnioskiem jest formularz wniosku wraz z obowiązkowymi załącznikami w tym m.in. załącznikami graficznymi. Załącznik graficzny jest integralną częścią wniosku. Tym samym w przedmiotowej sprawie kompletny wniosek będzie składał się z wypełnionego formularza wniosku wraz z wypełnionymi załącznikami graficznymi. Dopiero tak złożony wniosek będzie nosił cechy wniosku, o którym mowa w art. 12 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009.

Zgodnie z art. 8 ust. 1-3 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 do terminów składania wniosków zastosowanie mają przepisy art. 11 ust. 2 i art. 23 Komisji (WE) Nr 1122/2009. Zgodnie z art. 11 ust. 1 i 2 rozporządzenia Komisji (WE) NR 1122/2009, rolnik może złożyć tylko jeden wniosek o przyznanie pomocy obszarowej na dany rok. Pojedyncze wnioski składa się w terminie ustalonym przez państwo członkowskie, lecz nie później, niż do dnia 15 maja. Stosownie do treści art. 23 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z wyjątkiem przypadków siły wyższej oraz okoliczności nadzwyczajnych, o których mowa w art. 75, złożenie wniosku o przyznanie pomocy na mocy rozporządzenia po wyznaczonym terminie prowadzi do zmniejszenia kwoty płatności, do której uprawniony byłby rolnik gdyby złożył wniosek w terminie, o 1% za każdy dzień roboczy. Jeśli opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek uznaje się za niedopuszczalny.

Bez uszczerbku dla jakichkolwiek środków szczególnych podejmowanych przez państwa członkowskie odnośnie do potrzeby składania jakichkolwiek dokumentów uzupełniających w wyznaczonym czasie w celu umożliwi ustalenia terminów oraz przeprowadzenia skutecznych kontroli, pierwszy akapit stosuje się również odnośnie do dokumentów, umów oraz oświadczeń, które należy przedstawić właściwym organom zgodnie z art. 12 i 13, jeśli takie dokumenty, umowy lub oświadczenia stanowią o kwalifikowalności do przedmiotowej pomocy. W tym przypadku zmniejszenie płatności będzie odnosiło się do kwoty wypłacanej w ramach przedmiotowej pomocy. Jeśli opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek uznaje się za niedopuszczalny."

Z akt sprawy jednoznacznie wynika, iż strona w dniu 28 maja 2014 r. uzupełniła brak stanowiąc w świetle prawa wspólnotowego o kwalifikowalności dla wnioskowanej pomocy tzn. strona złożyła załączniki graficzne dla wszystkich zadeklarowanych we wniosku działek. Ponieważ kompletny wniosek został złożony w dniu 28 maja 2014r. zastosowanie znajduje art. 23 ust. 1 rozporządzenia Nr 1122/2009 określający sankcje terminowe za złożenie wniosku po dniu 15 maja. Przepis ten jest dostatecznie precyzyjny i nie wymaga uszczegółowienia w przepisach prawa krajowego. Co więcej, za wyjątkiem odstępstwa przewidzianego w art. 21 wspomnianego Rozporządzenia (w odniesieniu do korekty oczywistych błędów) oraz odstępstwa przewidzianego w art. 22 w zakresie terminów przypadających na dzień wolny od pracy, prawodawca unijny nie przewiduje jakiejkolwiek swobody decyzyjnej dla państwa członkowskiego i jego organów w powyższym zakresie. W związku z powyższym regulacja art. 64 § 2 K.p.a. ustanawiająca terminy uzupełnienia braków formalnych nie stanowi odstępstwa ani też uzupełnienia art. 23 Rozporządzenia 1122/2009. Tym samym, okoliczność uzupełnienia braków dotyczących kwalifikowalności z zachowaniem bądź naruszeniem terminów przewidzianych w art. 64 § 2 K.p.a. pozostaje bez wpływu na zastosowanie sankcji terminowych w przypadku złożenia wniosku po 15 maja, a przed 9 czerwca oraz na niedopuszczalność wniosku w sytuacji, w której uzupełnienie braków nastąpi z opóźnieniem wynoszącym ponad 25 dni kalendarzowych, tj. po dniu 9 czerwca.

Ponadto, organ odwoławczy wskazał, że nie dostrzegł błędów w ustaleniu przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. maksymalnej powierzchni PEG działki ewidencyjnej nr 368/1 na poziomie 21,28 ha. Pomiar dokonany na działce w dniu 29 kwietnia 2015r. nie był dokonany w trybie kontroli na miejscu. Pomiar co prawda był dokonany za pomocą urządzenia GPS, ale dokonany był w celu zweryfikowania powierzchni PEG. Tym samym nie będzie miał w tym przypadku zastosowania przepis art. 34 Rozporządzenia Komisji (WE) 1122/2009 dotyczący uwzględniania tolerancji pomiaru, bowiem dotyczy on kontroli na miejscu. Ponadto zauważyć należy, że dokonywany w celu weryfikacji powierzchni PEG pomiar GPS nie jest ostateczny. W toku kontroli administracyjnej powierzchnia którą deklaruje jako użytkowaną rolniczo jest weryfikowana przy pomocy systemu informacji geograficznej, o którym mowa w art. 17 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009. W myśl powołanego przepisu system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10 000." Co więcej, art. 28 ust. l lit. c) Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 wymaga, aby podczas kontroli administracyjnej wniosków dokonywać kontroli krzyżowych "między zadeklarowanymi w pojedynczym wniosku działkami rolnymi a działkami referencyjnymi w systemie identyfikacji działek rolnych, w celu sprawdzenia kwalifikowalności obszarów jako takich do pomocy.

System Identyfikacji Działek Rolnych (LPIS) ustanowiony jest w oparciu o powszechnie obowiązujące przepisy prawa wspólnotowego które muszą być przez Polskę stosowane. System LPIS ma na celu jednoznaczną w skali kraju identyfikację deklarowanej działki rolnej i jej położenia, w oparciu o który to system przeprowadzana jest kontrola prawidłowości zadeklarowanej powierzchni łącznie z oceną i kontrolą uprawnienia do dopłat w odniesieniu do danego schematu pomocowego oraz kontrola jednokrotnej deklaracji dla poszczególnych działek rolnych lub ich części przez jednoznacznie określonych, potencjalnych beneficjentów. System LPIS obejmuje swoim zasięgiem niemal wszystkie podstawowe moduły Zintegrowanego Systemu Zarządzania i Kontroli (ZSZIK), a więc ewidencję producentów, ewidencję gospodarstw rolnych, ewidencję wniosków o przyznanie płatności Zintegrowany system kontroli i opiera się na bazie danych działek referencyjnych - działek odniesienia, którymi w przypadku systemu polskiego są przetworzone na potrzeby dopłat powierzchniowych dane z ewidencji gruntów i budynków (egib). Maksymalną powierzchnię referencyjną (PEG) określoną w systemie LPIS dla danej działki referencyjnej stanowią grunty rolne spełniające kryteria określone w art. 124 ust. 2 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009. Zatem kontrole administracyjne prowadzone są tylko i wyłącznie w oparciu o powierzchnie referencyjne systemu LPIS oraz załączniki graficzne, na których rolnik zaznacza położenie działek rolnych na danej działce ewidencyjnej. Organ zaznaczył, że dokonując w powyższy sposób ustalenia powierzchni PEG organ może i powinien brać pod uwagę ustalenia poczynione podczas oględzin na działkach. Ustalenie maksymalnej powierzchni kwalifikowanej w ramach działki referencyjnej (PEG) następuje w trakcie prowadzonej kontroli administracyjnej na podstawie bezpośredniego pomiaru wykonanego przez pracownika biura powiatowego na aktualnym obrazie ortofotomapy. W systemie informatycznym ARiMR zaimplementowane są wcześniej wyznaczone powierzchnie PEG. Powierzchnie PEG stanowią różnicę pomiędzy powierzchnią całkowitą działki referencyjnej - tzn. działki ewidencyjnej, a powierzchnią obszarów nieuprawnionych do płatności (np. lasy, wody, drogi, siedliska itp.), których granice są określone na podstawie ortofotomapy.

W przedmiotowej sprawie potwierdzeniem ustalenia w powyższy sposób powierzchni PEG na działce ewidencyjnej nr 368/1 jest informacja o weryfikacji powierzchni PEG w ramach odwołania od decyzji z dnia 29 maja 2015r. W przedmiotowej sprawie strona nie przedstawiła, żadnych dowodów potwierdzających, że powierzchnia PEG działki ewidencyjnej nr 368/1 jest większa niż 21,28 ha. Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że organ l instancji prawidłowo ustalił, że maksymalna powierzchnia PEG na działce ewidencyjnej nr 368/1 wynosi 21,28 ha. Dokonanie powyższego ustalenia nie ma jednak wpływu na przyznanie płatności ONW na 2014r. bowiem wskutek powyższego powierzchnia deklarowana 157,27 ha uległa zmniejszeniu jedynie o 0,05 ha, a zgodnie z art. 16 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 65/2011 jeśli różnica między całkowitym obszarem zatwierdzonym, a całkowitym obszarem zadeklarowanym we wniosku o płatność w przypadku danego środka wynosi 0,1 ha włącznie, stwierdzony obszar uważa się za równy obszarowi zadeklarowanemu. Tym samym w przedmiotowej sprawie pomimo ustalenia, że powierzchnia stwierdzona wynosi 157,22 ha, to przedmiotem płatności będzie powierzchnia deklarowana czyli 157,27 ha.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności ustalono, że w roku 2014 płatność przysługiwała stronie do 157,27 ha. Stawka płatności na 1 ha na 2014 r. wynosi 179 zł. W związku z tym podstawowa płatność ONW po zastosowaniu degresywności, o której mowa § 5 ust. 3 rozporządzenia wynosi 15 987,83 zł. Na podstawie art. 23 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/20009 płatność zmniejszono o 9%. Po uwzględnieniu powyższej sankcji płatność wynosi 14 548,93 zł.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi strona wskazała, że wniosek o przyznanie płatności został przesłany drogą elektroniczną w dniu 13 maja 2014r. na skrzynkę podawczą Biura Powiatowego ARiMRw S. W dniu 26 maja 2014r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S., działając w oparciu o art.64 § 2 K.p.a., wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego wniosku w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku w całości lub w części, bez rozpoznania. Organ I instancji nieprecyzyjnie, a przez to wadliwie określił treść pkt 1 wezwania, poprzez użycie sformułowania "rolnik nie dostarczył lub nie podpisał załączników graficznych" . Tym samym organ nie wskazał braku formalnego wniosku podlegającego uzupełnieniu, nie wiadomo bowiem , czy załączniki nie zostały doręczone, czy może jednak zostały doręczone, ale nie zostały podpisane. Wezwanie powinno precyzyjnie wskazywać jakiego rodzaju brakiem dotknięte jest pismo wnioskodawcy, a niedociągnięcia organu administracji w tym zakresie nie powinny powodować negatywnych skutków dla strony. Wezwanie do usunięcia braków formalnych wniosku zostało skierowane do strony w dniu 26 maja 2014r. braki zostały uzupełnione w dniu 28 maja 2014r., a więc przed upływem zakreślonego w przepisach siedmiodniowego terminu. Konwalidacja podania poprzez uzupełnienie braków formalnych powoduje, że czynność dotknięta brakiem uzyskuje moc od chwili dokonania tej czynności (od dnia 13 maja 2014r.), a nie od daty jego konwalidacji . Dlatego przyjęcie daty 28 maja 2014 r. jako daty złożenia wniosku , a co za tym idzie, pomniejszenia kwoty płatności jest bezpodstawne. Dlatego strona skarżąca podtrzymuje swoje stanowisko, że skutki prawne uzupełnionego w terminie wniosku mają charakter ex tunc, a przy tym nie ma znaczenia, że termin do złożenia takiego wniosku jak w niniejszej sprawie jest nieprzywracalny.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Postanowieniem z dnia 20 maja 2016 r., III SA/Łd 211/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zawiesił, na podstawie art. 125 §1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie sądowoadministracyjne, które następnie zostało podjęte postanowieniem z dnia 15 lutego 2018 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy).

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369) – dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Przedmiotem niniejszej skargi jest decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...], wydana w przedmiocie przyznania A Spółce z ograniczoną odpowiedzialności z siedzibą w G. pomocy finansowej z tytułu wpierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (dalej płatności ONW) na rok 2014.

Podstawą materialnoprawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy: ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 (tekst jedn.: z 2013 r. poz. 173); rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. z 2009 r. Nr 40 poz. 329 ze zm.) – dalej: rozporządzenie ONW; obowiązującej w dacie złożenia wniosku ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 1164) – dalej: ustawa o płatnościach, oraz przepisy prawa wspólnotowego, w tym: rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U. UE L z 2011 r. Nr 25 str.8) – dalej: rozporządzenie nr 65/2011; rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. WE L z 2009 r. nr 316) – dalej: rozporządzenie nr 1122/2009.

Natomiast zasadniczą kwestią sporną pozostaje prawidłowość zaskarżonego rozstrzygnięcia w części dotyczącej przyznania wnioskowanej płatności w pomniejszonej wysokości, z uwagi na uzupełnienie braków formalnych złożonego przez skarżącą spółkę, w dniu 13 maja 2014 r. wniosku po przyznanie płatności ONW na rok 2014, po upływie terminu określonego w art. 18 ust. 2 ustawy o płatnościach, jak również to, czy stwierdzone przez organy administracji braki formalne wniosku spółki, mogły zostać uzupełnione w trybie art. 64 § 2 K.p.a., a co za tym idzie, czy doszło do konwalidacji złożonego wniosku ze skutkiem prawnym na dzień jego wniesienia.

Na wstępie niniejszych rozważań wskazać należy, że płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, o które ubiegała się skarżąca spółka, stanowią formę wsparcia finansowego w ramach wspólnej polityki rolnej, która jest jednym z celów Unii Europejskiej. Płatności te przyznawane są na wniosek rolnika, złożony w określonym prawem terminie. Zasady i tryb przyznawania rolnikom pomocy finansowej z tytułu wpierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, w tym termin składania wniosków o przyznanie płatności, określa wyżej wskazane rozporządzenie ONW. Jak wynika bowiem z treści § 5 ust. 2 rozporządzenia ONW wniosek o przyznanie płatności ONW składa się co roku do kierownika biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwanej dalej "Agencją", właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę rolnika, w terminie określonym do składania wniosków o przyznanie płatności w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Ponadto co istotne w odniesieniu do wniosków o przyznanie płatności ONW przepisy art. 7 i art. 8 ust. 1-3, art. 10, art. 11 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 w zakresie w nich wskazanym, odsyłają do odpowiedniego stosowania przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009.

W myśl art. 11 ust. 2 zdanie pierwsze Rozporządzenie Komisji (WE) NR 1122/2009 pojedyncze wnioski składa się w terminie ustalonym przez państwo członkowskie, lecz nie później niż do dnia 15 maja. Powołany powyżej przepis nakłada zatem na państwa członkowskie obowiązek określenia terminu złożenia wniosku, wskazując równocześnie datę graniczną na dzień 15 maja.

Wykonanie powyższego obowiązku przez ustawodawcę krajowego potwierdza treść art. 18 ust. 2 ustawy o płatnościach, zgodnie z którym wniosek o przyznanie płatności obszarowych, płatności do krów i owiec oraz płatności do tytoniu składa się w terminie od dnia 15 marca do dnia 15 maja. Jednocześnie, z brzmienia art. 18 ust. 3 ustawy wynika wprost, że termin ten nie podlega przywróceniu.

Natomiast zgodnie z treścią art. 23 ust. 1 rozporządzenia nr 1122/2009 "z wyjątkiem przypadków siły wyższej oraz okoliczności nadzwyczajnych, o których mowa w art. 75, złożenie wniosku o przyznanie pomocy na mocy niniejszego rozporządzenia po wyznaczonym terminie prowadzi do zmniejszenia kwoty płatności, do której uprawniony byłby rolnik gdyby złożył wniosek w terminie, o 1 % za każdy dzień roboczy. Bez uszczerbku dla jakichkolwiek środków szczególnych podejmowanych przez państwa członkowskie odnośnie do potrzeby składania jakichkolwiek dokumentów uzupełniających w wyznaczonym czasie w celu umożliwienia ustalenia terminów oraz przeprowadzenia skutecznych kontroli, pierwszy akapit stosuje się również odnośnie do dokumentów, umów oraz oświadczeń, które należy przedstawić właściwym organom zgodnie z art. 12 i 13, jeśli takie dokumenty, umowy lub oświadczenia stanowią o kwalifikowalności do przedmiotowej pomocy. W tym przypadku zmniejszenie płatności będzie odnosiła się do kwoty wypłacanej w ramach przedmiotowej pomocy. Jeśli opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek uznaje się za niedopuszczalny".

Z treści powyżej przywołanych norm prawnych wynika zatem, że określony w art. 18 ust. 2 ustawy o płatnościach termin na złożenie wniosku o przyznanie płatności jest terminem prawa materialnego, którego uchybienie materialnego wywołuje skutek w postaci wygaśnięcia praw lub obowiązków o charakterze materialnoprawnym. Termin ten nie podlega przywróceniu, a wyłącznie przedłużeniu na podstawie powołanego przepisu art. 23 ust. 1 rozporządzenia nr 1122/2009, o maksymalnie 25 dni kalendarzowych, czego skutkiem jest obniżenie przysługującej płatności o 1% za każdy dzień roboczy pozostawania producenta rolnego w zwłoce. Natomiast opóźnienie w złożeniu wniosku przekraczające 25 dni, wywołuje skutek w postaci wygaśnięcia uprawnienia do żądania przyznania dopłat na dany rok, gdyż wniosek uznaje się za niedopuszczalny. Przy czym co istotne powyżej przywołane regulacje odnośnie terminów otwartych na złożenie wniosku o przyznanie płatności odnosi się zarówno do samego wniosku, jak i jego załączników stanowiących o jego kwalifikowalności.

W konsekwencji powyższego należy uznać, iż w postępowaniu o przyznanie płatności brak jest możliwości odwołania się przez stronę wnioskującą do regulacji art. 64 § 2 k.p.a., to jest możliwości konwalidacji złożonego przez rolnika wniosku obarczonego brakami formalnymi, usuniętymi w trybie określonym w przywołanym przepisie. Odmienne stanowisko skutkowałoby bezprzedmiotowością art. 23 ust. 1 rozporządzenia nr 1122/2009, gdyż skuteczne uzupełnienie braków formalnych wniosku o przyznanie płatności w trybie art. 64 § 2 k.p.a., po dniu 15 maja, wyłączałoby zarówno możliwość zmniejszenia należnej płatności, jak i odmowę jej przyznania. Powyższe stanowisko znajduje oparcie również w art. 91 ust. 3 Konstytucji RP, zgodnie z którym jeżeli to wynika z ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską umowy konstytuującej organizacją międzynarodową (a taką jest Unia Europejska wraz z jej organami), prawo przez nią stanowione jest stosowane bezpośrednio, mając pierwszeństwo w przypadku kolizji z ustawami.

W niniejszej sprawie z dokonanych przez organy administracji ustaleń faktycznych wnika bezspornie, iż złożony przez skarżącą spółkę w dniu 13 maja 2014 r. wniosek o przyznanie płatności ONW na rok 2014 był obarczony brakami formalnymi, do których uzupełnienia, w terminie 7 dni, strona została wezwana pismem z dnia 21 maja 2014 r. (k. 8 akt administracyjnych). W zakreślonym terminie skarżąca spółka uzupełniła braki formalne wniosku, składając w dniu 28 maja 2014 r. korektę wniosku o przyznanie przedmiotowych płatności ( k. 34 akt administracyjnych). Powyższe okoliczności nie są kwestionowane przez spółkę. Tym samym w ocenie Sądu za prawidłowe uznać należało stanowisko organów administracji procedujących w niniejszej sprawie, że z uwagi na uzupełnienie braków formalnych wniosku z dnia 13 maja 2014 r., po upływie granicznej daty przewidzianej do jego wniesienia, to jest po dniu 15 maja 2014 r., a jednocześnie przed 9 czerwca 2014, to jest przed upływem 25 dniowego terminu, o którym mowa w art. 23 ust. 1 rozporządzenia nr 1122/2009, zasadnym jest obniżenie należnej stronie płatności o 1% za każdy dzień roboczy, to jest o 9%, co stanowiło kwotę 1.438,90 zł. Przy czym podkreślenia w tym miejscu wymaga, że zarówno sposób wyliczenia, jaki wartość kwoty pomniejszenia nie była kwestionowana przez stronę skarżącą. Na zasadność powyższego twierdzenia bez wpływu pozostaje argumentacja skargi, co do uzupełnienia przez spółkę w zakreślonym terminie braku formalnych wniosku o przyznanie płatności na rok 2014, w trybie art. 64 § 2 k.p.a., zgodnie z wystosowanym do strony skarżącej wezwaniem z dnia 21 maja 2014 r. Jak już bowiem wcześniej wskazano zadośćuczynienie przez stronę, w zakreślonym 7 dniowym terminie, wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych wniosku (wystosowanemu na podstawie art. 64 § 2 K.p.a.), nie skutkowało uznaniem, iż wniesiony spółkę w dniu 13 maja 2014 r. wniosek był wnioskiem kompletnym. Podkreślenia bowiem raz jeszcze wymaga, że przepis art. 23 rozporządzenia nr 1122/2009 jest dostatecznie precyzyjny i nie wymaga uszczegółowienia w przepisach prawa krajowego, a zawarta w art. 64 § 2 k.p.a. regulacja ustanawiająca terminy uzupełnienia braków formalnych, nie stanowi odstępstwa ani też uzupełnienia przepisu art. 23 rozporządzenia 1122/2009.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.

al