Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 59/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Inspekcja weterynaryjna
Skarżony organ: Wojewódzki Lekarz Weterynarii
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 1 ust 1 lit b , art. 5 ust 1 pkt 2 i art 5 ust. 9
journal: Dz.U. 2014 poz 1539
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt - tekst jedn.
article: art. 73
journal: Dz.U. 2015 poz 1651
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody - tekst jedn.
article: art. 7 , art. 10 i art. 77
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz (spr.) Sędziowie : WSA Mirosław Bator WSA Małgorzata Łoboz Protokolant : starszy sekretarz sądowy Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2017 r. sprawy ze skargi S. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w [...] z dnia 9 listopada 2016 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nadania weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w [...] na rzecz skarżącego S. D. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii w K. decyzją z dnia 9 listopada 2016 r. (znak: [...] ) na podstawie:

- art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm. – dalej jako: k.p.a.),

- art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (tekst jedn. Dz.U. z 2015 r., poz. 1482 z późn. zm.),

- art. 1 ust. 1 lit. b, art. 5 ust. 1 pkt. 2 i art. 5 ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2014 r., poz. 1539 z późn. zm. – dalej jako: u.o.z.z.)

- art. 73 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 1651 z późn. zm. – dalej jako: u.o.p.) oraz

- rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 3 sierpnia 2011 r. w sprawie gatunków zwierząt niebezpiecznych dla życia i zdrowia ludzi uznane za gatunki niebezpieczne dla życia i zdrowia ludzi (Dz.U. z 2011 r. Nr 173, poz. 1037 – dalej jako: rozporządzenie),

po rozpatrzeniu odwołania pełnomocnika S.D. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] – r. pr. P.W. , od decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w N. z dnia 6 września 2016 r. (znak: [...] ,

utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Decyzją z dnia 6 września 2016 r. (znak: [...]), Powiatowy Lekarz Weterynarii w N. odmówił nadania weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego podmiotowi S.D. , z siedzibą [...] , działającemu pod nazwą [...] , dla działalności nadzorowanej w zakresie organizowania targów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt – pokazy zwierząt niebezpiecznych wszystkich gatunków zaliczanych do kategorii l i II, o których mowa w załącznikach nr 1 i 2 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 3 sierpnia 2011 r. w sprawie gatunków zwierząt niebezpiecznych dla życia i zdrowia ludzi.

Odwołanie od ww. decyzji w dniu 22 września 2016 r. wniósł pełnomocnik S.D. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] – r. pr. P.W. , zarzucając naruszenie przepisów:

I. art. 73 ust. 2 u.o.p. w zw. z art. 2 pkt 1 rozporządzenia Komisji (WE) 1739/2005 z dnia 21 października 2005 r. ustanawiającego wymogi dotyczące zdrowia w odniesieniu do przemieszczania zwierząt cyrkowych między innymi państwami członkowskimi przez błędną wykładnię użytego w art. 73 ust. 2 u.o.p. pojęcia "cyrk" oraz przez niewłaściwe zastosowanie definicji pojęcia "cyrk" z rozporządzenia Komisji (WE) 1739/2005 pomimo braku ku temu podstaw,

II. art. 1 pkt 1 lit. b w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 2 oraz art. 5 ust. 6 i 3 w zw. z art. 5 ust. 9 u.o.z.z. poprzez ich niezastosowanie polegające na nieuzasadnionej odmowie nadania Przedsiębiorcy [...] S.D. weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego, pomimo dokonanego w formie pisemnej, zgodnie z wymogami z art. 5 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 6 ustawy zgłoszenia zamierzonej działalności oraz poprzez niewykonanie ciążącego na Powiatowym Lekarzu Weterynarii obowiązku wynikającego z art. 5 ust. 9 u.o.z.z.,

III. art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2015 r., poz. 584 z późn. zm. – dalej jako: u.s.d.g.) oraz art. 31 i 32 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. z 1997r., Nr 78, poz. 483) w zw. z art. 1 pkt 1 lit. b u.o.z.z. poprzez nieuzasadnione ograniczenie wolności wyboru i wolności prowadzenia przez przedsiębiorcę S.D. , działalności nadzorowanej w zakresie organizowania targów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt, a to na skutek odmowy wydania decyzji, o której mowa w art. 5 ust. 9 u.o.z.z., jak również na skutek dyskryminacji i nierównego traktowania przedsiębiorcy S.D. , któremu odmówiono uwzględnienia wniosku z dnia 12 sierpnia 2016 r., w zakresie wpisu do Rejestru Działalności Nadzorowanej, zgłoszonej przez stronę działalności, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. b i nadania weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego, podczas gdy w tożsamym lub zbliżonym zakresie działalności wydano w Polsce szereg decyzji pozytywnych.

Mając na uwadze powyższe odwołujący się wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i rozstrzygnięcie przez organ II instancji, co do istoty sprawy przez uwzględnienie wniosku S.D. z dnia 12 sierpnia 2016 r. w całości lub uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy Powiatowemu Lekarzowi Weterynarii do ponownego rozpatrzenia, ze wskazaniem konkretnych okoliczności, które należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Ponadto, S.D. domagał się, przeprowadzenia postępowania dowodowego w zakresie dowodów z dołączonego do odwołania pisma Głównego Lekarza Weterynarii z dnia 17 lutego 2014 r. (znak: [...] ) na okoliczność ustalenia jego treści, dołączonego do odwołania pisma Głównego Lekarza Weterynarii z dnia 15 września 2016 r. (znak: [...] )) na okoliczność ustalenia jego treści, a także treści wniosków złożonych do właściwych Powiatowych Lekarzy Weterynarii przez podmioty wpisane do Rejestru Podmiotów Prowadzących Działalność Nadzorowaną – [...] , w zakresie organizacji targów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt przez następujące podmioty: Agencja [...] , ul. [...] ; Agencja [...] ; Cyrk [...] , ul. [...] ; Agencja Artystyczna [...] D.W. ul. [...], m. [...] Działalność Teatralno-Artystyczna "[...] " K.S. , [...] ; Cyrk [...] , ; Cyrk [...] ; Cyrk [...] , na okoliczność ustalenia ich treści, a w szczególności na okoliczność ustalenia, że w Polsce funkcjonują podmioty prowadzące działalność cyrkową i posiadające weterynaryjny numer identyfikacyjny (z symbolem 44), których działalność nie odpowiada definicji cyrku, o której mowa w art. 2 pkt 1 rozporządzenia Komisji (WE) 1739/2005 z dnia 21 października 2005 r. ustanawiającym wymogi dotyczące zdrowia w odniesieniu do przemieszczania zwierząt cyrkowych między państwami członkowskimi, a nadto dowodów z treści sentencji i uzasadnienia decyzji wydanych przez właściwych Powiatowych Lekarzy Weterynarii w Polsce dla ww. podmiotów, na okoliczność ustalenia ich treści, a w szczególności na okoliczność ustalenia, że pojęcie "cyrk" w rozumieniu przepisu art. 73 ust. 2 u.o.p. nie jest tożsame, co w rozporządzeniu Komisji (WE) 1739/2005 z dnia 21 października 2005 r., ustanawiającym wymogi dotyczące zdrowia w odniesieniu do przemieszczania zwierząt cyrkowych między państwami członkowskimi oraz na okoliczność ustalenia, że kategoria "cyrku" i "działalności cyrkowej" jest kategorią z zakresu działalności gospodarczej, a nie kategorią z zakresu weterynarii. Jednocześnie, odwołujący się, wniósł o dołączenie z urzędu przez organ odwoławczy ww. dokumentów (dowodów), do akt sprawy z niniejszego odwołania, dla ustalenia wskazanych powyżej okoliczności.

Mając na uwadze powyższe, [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii w K. odnosząc się do pierwszego z podnoszonych przez S.D. zarzutów naruszenia art. 73 ust. 2 u.o.p. w zw. z art. 2 pkt 1 rozporządzenia Komisji (WE) 1739/2005 z dnia 21 października 2005 r. ustanawiającego wymogi dotyczące zdrowia w odniesieniu do przemieszczania zwierząt cyrkowych między innymi państwami członkowskimi wskazał, że w jego ocenie w przedmiotowej sprawie zasadniczą kwestią było ustalenie celu i sposobu realizacji deklarowanych we wniosku cech działalności podmiotu nadzorowanego. Organ odwoławczy podał, że podmiot zgłosił objęcie nadzorem i nadanie numeru weterynaryjnego dla działalności z zakresu organizowania targów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt – pokazy zwierząt niebezpiecznych wszystkich gatunków zaliczanych do kategorii l i II, o których mowa w załącznikach nr 1 i 2 do rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie gatunków zwierząt niebezpiecznych dla życia i zdrowia ludzi, zaś do wniosku o rejestrację przedłożył wypis z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej z kodem "[...]. – działalność związana z wystawianiem przedstawień artystycznych odpowiadający działalności grup cyrkowych" zaświadczający, że główną aktywnością gospodarczą wnioskodawcy będzie działalność cyrkowa z udziałem zwierząt. Organ II instancji dodał przy tym, że o cyrkowym charakterze działalności świadczyła ponadto deklaracja samego podmiotu, który w treści odwołania stwierdził, że "prowadzi cyrk i para się działalnością cyrkową". Dlatego też zdaniem organu odwoławczego, organ l instancji nie bez przyczyny uznał, że faktycznym celem wnioskodawcy jest rejestracja działalności cyrkowej, a nie pokazowej zwierząt. Ponadto, w ocenie organu II instancji, mając na uwadze wcześniejsze starania strony o rejestrację cyrku (wniosek do PLW z dnia 21 marca 2014 r. – decyzja odmowna z dnia 18 kwietnia 2014 r.), jak też podmiotu zajmującego się pośrednictwem zwierząt egzotycznych (wniosek do PLW z dnia 17 maja 2016 r. – decyzja odmowna z dnia 23 sierpnia 2016 r.) istnieją obiektywne przesłanki, że S.D. nie będzie prowadził działalności cyrkowej, ale pragnie jedynie korzystać z przywileju zastosowania wyłączenia, o którym mowa w art. 73 ust. 2 u.o.p., celem nabywania i zbywania gatunków objętych ochroną gatunkową oraz zwierząt niebezpiecznych dla człowieka. Organ odwoławczy podkreślił bowiem, że w Polsce niedopuszczalne jest posiadanie i przetrzymywanie żywych zwierząt gatunków niebezpiecznych dla życia i zdrowia ludzi, przy czym zakaz ten nie dotyczy ogrodów zoologicznych, cyrków i placówek naukowych prowadzących badania nad zwierzętami, a także ośrodków rehabilitacji zwierząt.[...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii w K. zaznaczył również, że działalność S.D. została już wcześniej zarejestrowana i został jej nadany numer weterynaryjny: [...] w zakresie organizowania targów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt – pokazy zwierząt: psy domowe, decyzją Powiatowego Lekarza Weterynarii w N. z dnia 18 kwietnia 2014 r. (znak: [...] ). Oran odwoławczy wskazał, że we wniosku z dnia 21 marca 2014 r. S.D. zawiadomił pisemnie Powiatowego Lekarza Weterynarii w N. o zamiarze rozpoczęcia działalności nadzorowanej – pokazy cyrkowe z dniem 1 maja 2014 r. składając w Powiatowym Inspektoracie Weterynarii w N. odpowiedni wniosek o nadanie weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego. Organ II instancji podkreślił przy tym, że z treści wniosku wynikało jednak, iż wnioskodawca zamierza prowadzić działalność polegającą na organizowaniu pokazów zwierząt – psów, stacjonarnie przy ul. [...] oraz ul. [...] w Z . Organ odwoławczy podał, że Powiatowy Lekarz Weterynarii w N. decyzją z dnia 18 kwietnia 2014 r. (znak: [...] ) odmówił rejestracji działalności cyrkowej dla jednostki Cyrk [...] , od której to decyzji odwołanie wniósł S.D. , domagając się jej uchylenia w całości. Odwołujący się nie zgodził się z decyzją Powiatowego Lekarza Weterynarii w N. zarzucając organowi l instancji niekompetencję oraz niedostosowanie się do stanowiska Głównego Lekarza Weterynarii wyrażonego w piśmie z dnia 17 lutego 2014 r. (znak: [...] . . Decyzja organu l instancji została jednak utrzymana w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w K. z dnia 28 maja 2016 r. (znak: [...] ). [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii w K. wskazał, że nie podziela stanowiska odwołującego się w kwestii pojęciowej i znaczeniowej definicji cyrku związanej wyłącznie z działalnością gospodarczą. Zdaniem organu odwoławczego, pojęcie działalności cyrkowej jest pojęciem szerszym, mieszczącym się zarówno w kategorii działalności gospodarczej, działalności weterynaryjnej, jak również w kategorii aktywności artystycznej. Organ II instancji zaznaczył przy tym, że w klasyfikacji działalności gospodarczej zgodnie z polską klasyfikacją działalności "cyrk" to działalność związana z wystawianiem przedstawień artystycznych, natomiast w prawodawstwie weterynaryjnym definicja cyrku zawarta m.in. w rozporządzeniu Komisji (WE) 1739/2005 z dnia 21 października 2005 r. ustanawiającego wymogi dotyczące zdrowia zwierząt w odniesieniu do przemieszczania zwierząt cyrkowych między Państwami Członkowskimi opracowana została dla potrzeb kontroli identyfikacji oraz zdrowia zwierząt przemieszczanych między krajami WE, podobnie jak definicja cyrku wymieniona w dyrektywie 92/65/EWG opracowana także dla potrzeb kontroli zdrowia zwierząt przemieszczanych pomiędzy krajami WE, jak też wwożonymi na teren WE. Organ odwoławczy wskazał, że według definicji zawartej w rozporządzeniu Komisji (WE) 1739/2005 z dnia 21 października 2005 r. ustanawiającej wymogi dotyczące zdrowia w odniesieniu do przemieszczania zwierząt cyrkowych między państwami członkowskimi, "cyrk" to zakład organizujący wędrowne pokazy lub wędrowne przedstawienia z udziałem jednego lub więcej zwierząt. W ocenie organu II instancji, przepisy krajowe, jak również przepisy unijne regulujące zagadnienia weterynaryjne nie zawierają innej definicji działalności cyrkowej, czy też innej definicji cyrku, niż ta określona w rozporządzeniu Komisji (WE) 1739/2005. [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii w K. dodał przy tym, że zgodnie z treścią art. 24i u.o.z.z., organ l instancji wykonuje zadania w zakresie kontroli spełnienia wymagań weterynaryjnych przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt cyrkowych, określonych w przepisach ww. rozporządzenia, zaś obowiązek rejestracji cyrku przez Powiatowego Lekarza Weterynarii ma miejsce w przypadku zgłoszenia i zadeklarowania przez przedsiębiorcę cyrkowego zamiaru przemieszczenia cyrku do innego Państwa Członkowskiego. Ponadto organ odwoławczy podał, że zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1739/2005 z dnia 21 października 2005 r. indywidualny numer rejestracji cyrku nadaje się dla konkretnych gatunków zwierząt ujętych w rejestrze zwierząt występujących w cyrku, prowadzonym zgodnie z art. 5 ww. rozporządzenia, po przeprowadzeniu wszelkich niezbędnych kontroli odnośnie do zgodności z wymogami dotyczącymi zdrowia zwierząt. Organ II instancji zaznaczył jednak, że rejestracja ta jest niezależna od bazowej rejestracji cyrku w państwie, w którym cyrk ma siedzibę i odnosi się jedynie do wymogów dotyczących stanu zdrowia zwierząt w odniesieniu do przemieszczania zwierząt cyrkowych między Państwami Członkowskimi ujętych w rozporządzeniu 1739/2005. Organ odwoławczy podkreślił przy tym, że kwestię rejestracji działalności nadzorowanej zajmującej się organizowaniem cyrków i przemieszczania zwierząt cyrkowych wyjaśnia dodatkowo pismo Głównego Lekarza Weterynarii z dnia 17 lutego 2014 r. (znak: [...]), którego treść potwierdza, iż przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1739/2005 z dnia 21 października 2005 r. ustanawiającego wymogi dotyczące zdrowia zwierząt w odniesieniu do przemieszczania zwierząt cyrkowych między Państwami Członkowskimi nie mają zastosowania w tym przypadku, natomiast działalność nadzorowaną, o której rejestracje podmiot się ubiega należy sklasyfikować jako organizowanie targów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt. Organ odwoławczy podkreślił również, że przepisy krajowe jak też wspólnotowe z zakresu weterynarii nie przewidują rejestracji cyrku działającego stacjonarnie, zaś w katalogu działalności nadzorowanych wymienionych w art. 1 u.o.z.z., brak jest w ogóle działalności określonej jako działalność cyrkowa. Tym samym, w ocenie organu II instancji, dokonując rejestracji, w ramach swoich kompetencji, organ weterynaryjny zobowiązany jest brać pod uwagę cały system prawa powszechnie obowiązującego, w tym również przepisy ustawy o ochronie przyrody, w szczególności zaś w zakresie regulacji dotyczącej gatunków niebezpiecznych, tym bardziej, że wszystkie wymienione we wniosku gatunki należą do gatunków niebezpiecznych, a w związku z tym żądanie wniosku powinno podlegać ocenie również przez pryzmat regulacji szczególnej zawartej w tej ustawie i aktach wykonawczych. Organ odwoławczy przytoczył przy tym treść art. 73 ust. 1-4 i 11 u.o.p., a następnie wskazał, że wszystkie wymienione we wniosku z dnia 19 sierpnia 2016 r. zwierzęta występują w treści rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie gatunków zwierząt niebezpiecznych dla życia i zdrowia ludzi i są uznane za gatunki niebezpieczne dla życia i zdrowia ludzi. Organ II instancji dodał również, że w stosunku do zwierząt gatunków zaliczonych do kategorii II tylko właściwy miejscowo Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska może zezwolić na odstępstwo od zakazu ich posiadania i przetrzymywania, a przedmiotowe zezwolenie ma charakter indywidualny i jednostkowy, gdyż dotyczy każdorazowo konkretnej sytuacji i konkretnego zwierzęcia, a tym samym nie może mieć charakteru zbiorczego dla całej działalności podmiotu. Ponadto organ odwoławczy zaznaczył, że zgodnie z treścią art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt, przetrzymywanie, hodowla lub prezentacja zwierząt wykorzystywanych do celów rozrywkowych, widowiskowych, filmowych, sportowych i specjalnych, musi być wykonywana w sposób gwarantujący bezpieczeństwo ludzi i zwierząt. Dlatego też zdaniem organu odwoławczego z powyższego wynika zatem jednoznacznie, że wnioskodawca nie ma prawnych możliwości posiadania i przetrzymywania zwierząt gatunków niebezpiecznych wskazanych we wniosku o wpis do rejestru pomiotów nadzorowanych. Według organu odwoławczego, z tego też powodu organ l instancji nie podjął dodatkowo działań kontrolnych w przedmiocie oceny miejsca i pomieszczeń, w których miały znajdować się zwierzęta. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że wniosek nie określał – co w ocenie organu było istotne w sprawie – liczebności zwierząt, które miałyby znajdować się w miejscu nadzorowanym. Zdaniem organu odwoławczego, ponieważ posiadanie i przetrzymywanie zwierząt wskazanych we wniosku gatunków jest zabronione przez prawo powszechnie obowiązujące, organ l instancji zobligowany był wydać decyzję o odmowie nadania weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego podmiotowi S.D. , działającemu pod nazwą [...] , dla działalności nadzorowanej w zakresie organizowania targów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt – pokazy zwierząt niebezpiecznych wszystkich gatunków zaliczanych do kategorii l i II, o których mowa w załącznikach nr 1 i 2 do rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie gatunków zwierząt niebezpiecznych dla życia i zdrowia ludzi.

Ponadto [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii w K. odnosząc się do postulatów odwołującego o przeprowadzenie dowodu z treści pism podkreślił, że pisma Głównego Lekarza Weterynarii nie stanowią i nie mogą stanowić źródła powszechnie obowiązującego prawa dla Powiatowego Lekarza Weterynarii, a więc pisma te nie mogą być podstawą prawną wydawanej decyzji, a także nie mogą w sposób wiążący dla organu wskazywać sposobu postępowania w indywidualnych sprawach administracyjnych. Dlatego też, w ocenie organu odwoławczego, wniosek o przeprowadzenie dowodu z tych dokumentów, na okoliczność ich treści, nie wnosiłby do sprawy żadnych nowych informacji. Dodatkowo, zdaniem [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w K. , podnoszone przez odwołującego się okoliczności wydawania decyzji pozytywnych w podobnym stanie faktycznym przez innych powiatowych lekarzy weterynarii nie miały znaczenia w przedmiotowej sprawie. Organ odwoławczy wskazał bowiem, że fakt wydawania takich decyzji przez inne organy nie tworzy prawa i nie stanowi podstawy do dokonania oceny prawidłowości działania Powiatowego Lekarza Weterynarii w N. . W ocenie organu odwoławczego, organ l instancji dokonał prawidłowej oceny zaistniałego stanu faktycznego, dokonując wykładni powszechnie obowiązujących przepisów prawa i wyjaśniając stronie wszystkie argumenty wydanej decyzji w sposób jasny, precyzyjny, rzeczowy i konkretny.

Odnosząc się z kolei do drugiego z zarzutów odwołania, [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii w K. podkreślił, że w jego ocenie działalność nadzorowana w zakresie określonym w art. 1 pkt. lit. b u.o.z.z. nie wymaga uprzedniego stwierdzenia spełnienia wymagań weterynaryjnych dla tego rodzaju działalności, a jedynie wymaga dokonania zgłoszenia. Organ odwoławczy wskazał przy tym, że podziela stanowisko w tej kwestii zarówno strony odwołującej, jak też organu l instancji. Dodał również, że spełnienie wymagań weterynaryjnych dla takiej działalności, określonych w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 stycznia 2008 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia działalności w zakresie organizowania targów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt (Dz. U. z 2008 r. Nr 11, poz. 67), Powiatowy Lekarz Weterynarii sprawdza dalej na etapie funkcjonowania podmiotu i prowadzenia przez niego zarejestrowanej działalności. Tym samym organ odwoławczy zaznaczył, że Powiatowy Lekarz Weterynarii w zakresie działalności nadzorowanej podlegającej obowiązkowi zgłoszenia (tj. art. 1 pkt. 1 lit. b, g, j, k, i p) wydaje jedynie decyzję o nadaniu podmiotowi numeru identyfikacyjnego, natomiast w sytuacji braku przesłanek faktycznych lub prawnych do nadania takiego numeru, wydaje decyzję o odmowie nadania numeru indentyfikacyjnego, co jest tożsame z odmową rejestracji takiej działalności. Organ odwoławczy podkreślił zatem, że przedmiotem postępowania organu l instancji przed wydaniem zaskarżonej decyzji nie było rozstrzyganie, czy działalność S.D. jest "działalnością cyrkową", a jedynie kwestia nadania weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego dla działalności w zakresie organizowania targów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt – pokazy zwierząt niebezpiecznych wszystkich gatunków zaliczanych do kategorii l i II, o których mowa w załącznikach nr 1 i 2 do rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie gatunków zwierząt niebezpiecznych dla życia i zdrowia ludzi. Jednocześnie organ odwoławczy podał, że Powiatowy Lekarz Weterynarii w N. w ramach tak sformułowanego wniosku, dokonując przedmiotowej jego oceny stwierdził, że nie będzie w stanie zagwarantować bezpieczeństwa ludzi i zwierząt w ramach nadzoru nad tego rodzaju działalnością, co tym samym obligowało go do odmowy nadania numeru identyfikacyjnego.

Ponadto ustosunkowując się do trzeciego zarzutu odwołania, tj. naruszenia przepisów art. 6 ust. 1 u.s.d.g. oraz art. 31 i 32 Konstytucji RP w zw. z art. 1 pkt 1 lit. b u.o.z.z., [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii w K. podkreślił, że nie podziela stanowiska i argumentacji przywołanej przez stronę w odwołaniu. Organ odwoławczy podał bowiem, że art. 6 u.s.d.g. dotyczący obowiązującej w Polsce zasady wolności gospodarczej, podlega wielu ograniczeniom o charakterze przedmiotowym, jak i podmiotowym, przy czym w niniejszej sprawie za istotne – zdaniem organu – należało uznać ograniczenia przedmiotowe prowadzenia działalności gospodarczej. Organ odwoławczy wskazał, że podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej ma zaspokajać potrzeby ludzkie, a nie stanowić zagrożenie dla egzystencji, przy jednoczesnym założeniu, iż wykonywana ona będzie przy zachowaniu stosownych wymogów. Organ II instancji przytaczając treść art. 18 u.s.d.g. wskazał, że podmiot prowadzący działalność gospodarczą wprost zobowiązany został do przestrzegania wymogów określonych przez inne przepisy prawa, m.in. dotyczące ochrony przed zagrożeniem życia i zdrowia ludzkiego oraz ochrony środowiska naturalnego. Ponadto organ odwoławczy powołując się na treść art. 22 i 31 ust. 3 Konstytucji RP zaznaczył, że korzystający z przywileju wolności gospodarczej nie może naruszać interesów i praw przedmiotowych oraz podmiotowych związanych, m.in. z bezpieczeństwem ludzi oraz szeroko rozumianą ochroną środowiska. Dodatkowo organ II instancji odnosząc się do kwestii odwołania się przez stronę skarżącą do wyciągu z Rejestru Podmiotów Prowadzących Działalność Nadzorowaną – Symbol 44 – na okoliczność ustalenia ilości funkcjonujących w Polsce podmiotów gospodarczych prowadzących działalność nadzorowaną w zakresie organizacji targów, wystaw, pokazów i konkursów zwierząt uznał, że przywołany wyciąg ukazuje pewien sposób rozwiązania kwestii rejestracji podmiotów mających charakter cyrku. Zdaniem organu odwoławczego, nie stanowi to jednak argumentu i dowodu przesądzającego o takim sposobie załatwienia tej kwestii, jako że Powiatowy Lekarz Weterynarii jest autonomicznym organem, który działa suwerennie w ramach obowiązującego prawa, zaś każde postępowanie administracyjne cechuje pewna indywidualność oraz różnice przedmiotowe, wymagające uwzględnienia.

Odnosząc się natomiast do oceny treści wniosków składanych do właściwych Powiatowych Lekarzy Weterynarii przez podmioty wpisane do Rejestru Podmiotów Prowadzących Działalność Nadzorowaną – Symbol 44, w zakresie organizacji targów, wystaw, pokazów i konkursów zwierząt oraz treści sentencji i uzasadnienia decyzji wydanych przez właściwych Powiatowych Lekarzy Weterynarii w Polsce dla ww. podmiotów, [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii w K. stwierdził, że nie dysponuje on tymi dokumentami, zaś strona odwołująca nie załączyła ich do akt sprawy, co zdaniem organu uniemożliwiało przeprowadzenie postępowania dowodowego z wymienionych dokumentów, zwłaszcza przy uwzględnieniu, że każdą sprawę administracyjną należy oceniać indywidualnie biorąc pod uwagę stan faktyczny sprawy ustalony na dzień wydania decyzji.

Skargę na ww. decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skarżący S.D. , domagając się uchylenia w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy Powiatowemu Lekarzowi Weterynarii w N. do ponownego rozpatrzenia, z zaleceniem wydania w określonym przez Sąd terminie, decyzji uwzględniającej treść żądania skarżącego, sprecyzowanego w treści wniosku złożonego do tego organu, a nadto zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Skarżący powtórzył w treści skargi zarzuty podnoszone uprzednio w odwołaniu od decyzji organu I instancji wraz z argumentacją na ich poparcie, a ponadto zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów:

1. art. 10 § 1 i 3 k.p.a., poprzez uniemożliwienie skarżącemu czynnego udziału w każdym stadium postępowania przed organem odwoławczym oraz uniemożliwienie S.D. przed wydaniem decyzji przez [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w K. wypowiedzenie się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszenie ewentualnych nowych wniosków dowodowych, bądź złożenia jako dowody w sprawie dokumentów, których zebrania zaniechał organ II instancji,

2. art. 75 § 1 k.p.a. w zw. z art. 76 i art. 76a § 1 k.p.a. oraz art. 77 § 1 i 2, a także art. 78 § 1 k.p.a., poprzez nieuwzględnienie zgłoszonych przez skarżącego wniosków dowodowych w postaci dokumentów urzędowych, których przeprowadzenie było konieczne dla wyjaśnienia istoty sprawy; niewydania w toku postępowania odwoławczego żadnego postanowienia dowodowego – pomimo nieuwzględnienia zgłaszanych przez skarżącego wniosków dowodowych; nieuwzględnienie wniosku w zakresie dopuszczenia jako dowody w sprawie: a) pisma Głównego Lekarza Weterynarii z dnia 17 lutego 2014 r. (znak: [...] ) na okoliczność ustalenia jego treści; b) pisma Głównego Lekarza Weterynarii z dnia 15 września 2016 r. (znak: [...] na okoliczność ustalenia jego treści; c) treści wniosków złożonych do właściwych Powiatowych Lekarzy Weterynarii przez podmioty wpisane do Rejestru Podmiotów Prowadzących Działalność Nadzorowaną – Symbol 44, w zakresie organizacji targów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt przez następujące podmioty: Agencja Artystyczna [...] ; Agencja Artystyczna [...] ; Cyrk [...] ; Agencja Artystyczna [...] , Działalność Teatralno-Artystyczna "[...] K.S. , [...] ; Cyrk [...] ; Cyrk [...] ; Cyrk [...] na okoliczność ustalenia ich treści, a w szczególności na okoliczność ustalenia, że w Polsce funkcjonują podmioty prowadzące działalność cyrkową i posiadające weterynaryjny numer identyfikacyjny (z symbolem 44), których działalność nie odpowiada definicji cyrku, o której mowa w art. 2 pkt 1 rozporządzenia Komisji (WE) 1739/2005 z dnia 21 października 2005 r. ustanawiającym wymogi dotyczące zdrowia w odniesieniu do przemieszczania zwierząt cyrkowych między państwami członkowskimi; d) dowodów z treści sentencji i uzasadnienia decyzji wydanych przez właściwych Powiatowych Lekarzy Weterynarii dla ww. podmiotów (pkt c), na okoliczność ustalenia ich treści, a w szczególności na okoliczność ustalenia, że pojęcie "cyrk" w rozumieniu przepisu art. 73 ust. 2 u.o.p. nie jest tożsame, co w rozporządzeniu Komisji (WE) 1739/2005 z dnia 21 października 2005 r. ustanawiającym wymogi dotyczące zdrowia w odniesieniu do przemieszczania zwierząt cyrkowych między państwami członkowskimi oraz na okoliczność ustalenia, że kategoria "cyrku" i "działalności cyrkowej" jest kategorią z zakresu działalności gospodarczej, a nie kategorią z zakresu weterynarii; e) nadto strona wniosła o dołączenie z urzędu przez organ odwoławczy ww. dokumentów (dowodów z pkt c i d), do akt sprawy z niniejszego odwołania, dla ustalenia wskazanych powyżej okoliczności.

3. art. 104 § 2 k.p.a., poprzez nierozstrzygnięcie istoty sprawy w granicach żądania określonego przez stronę w treści wniosku oraz w treści złożonego do [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w K. odwołania od decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w N.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że w jego ocenie w niniejszej sprawie [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii w K. nie umożliwił mu wypowiedzenia się co do zebranego w sprawie materiału, nie wezwał do zapoznania się ze zgromadzonym w drugiej instancji materiałem i do wypowiedzenia się w jego sprawie, zaś w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji organ odwoławczy nie wskazał przyczyn, dla których odstąpił od realizacji obowiązku określonego w art. 10 § 1 k.p.a. Zdaniem skarżącego, gdyby miał on możliwość wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału (a w zasadzie jego braku z uwagi na nieuwzględnienie wniosków skarżącego) przed wydaniem decyzji przez organ II instancji, wówczas korzystając z treści art. 10 § 1 k.p.a. mógłby złożyć dodatkowe – uzupełniające wnioski dowodowe, chociażby w postaci – zgromadzonych własnym staraniem – wnioskowanych w treści odwołania pozytywnych decyzji Powiatowych Lekarzy Weterynarii wydanych wobec innych podmiotów w tożsamym, co wnioskowany przez S.D. zakresie. W ocenie skarżącego na skutek naruszenia art. 10 § 1 i 3 k.p.a. został on jednak pozbawiony tej możliwości i przysługującego mu prawa przez organ odwoławczy, a tym samym uniemożliwiono mu realizację przysługujących uprawnień procesowych określonych wyraźnie przepisami kodeksu, w tym art. 78 § 1 i art. 79 k.p.a., a także wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji, co do zebranych dowodów i materiałów. Ponadto zdaniem skarżącego w niniejszej sprawie, zarówno w postępowaniu w pierwszej, jak i w drugiej instancji organy właściwe do orzekania w sprawie nie przeprowadziły żadnego postępowania dowodowego. Skarżący podkreślił jednak, że zarzut naruszenia art. 77 § 2 k.p.a. dotyczy przede wszystkim postępowania odwoławczego prowadzonego przez organ II instancji, ponieważ to właśnie na tym etapie postępowania zgłosił on wnioski dowodowe, których uwzględnienie – w ocenie skarżącego – było konieczne dla wyjaśnienia, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, istotnych okoliczności sprawy. Tymczasem skarżący wskazał, że organ odwoławczy, pomimo nieuwzględnienia ww. wniosków – przed wydaniem decyzji – nie wydał obligatoryjnego postanowienia dowodowego, informującego o tym fakcie stronę je zgłaszającą. Dodatkowo, skarżący podniósł, że [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii w K. nie poinformował go o prawie do zapoznania się z aktami i złożenia końcowego oświadczenia, co również świadczyć miało o naruszeniu przez ten organ art. 10 § 1 k.p.a., a nadto uniemożliwiło skarżącemu zgłoszenie kolejnych wniosków dowodowych, np. przesłuchania w charakterze świadków osób reprezentujących ww. podmioty (pkt c) wpisane do Rejestru Podmiotów Prowadzących Działalność Nadzorowaną – Symbol 44, w zakresie organizacji targów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt, na okoliczność ustalenia zakresu prowadzonej przez te podmioty działalności, ustalenia treści składanych przez te podmioty wniosków o wpis do ww. Rejestru oraz ustalenia, czy podmioty te prowadzą działalność w zakresie organizacji targów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt zaliczanych do gatunków zwierząt niebezpiecznych, jak zamierzał to czynić skarżący, a także na okoliczność ustalenia, czy w ramach prowadzonej działalności następuje przemieszczanie zwierząt cyrkowych między państwami członkowskimi, dla wykazania, że w niniejszej sprawie nie mają zastosowania przepisy rozporządzenia Komisji (WE) 1739/2005 z dnia 21 października 2005 r. ustanawiającego wymogi dotyczące zdrowia w odniesieniu do przemieszczania zwierząt cyrkowych między państwami członkowskimi, a w konsekwencji ustalenia, że pojęcie "cyrk" w rozumieniu art. 73 ust. 2 u.o.p. nie jest tożsame z tym w rozporządzeniu Komisji (WE) 1739/2005 oraz ustalenia, że kategoria "cyrku" i "działalności cyrkowej" jest kategorią z zakresu działalności gospodarczej, a nie kategorią z zakresu weterynarii. Zdaniem skarżącego, nie można zgodzić się z argumentami przedstawionymi przez organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji, wskazującymi na brak celowości dopuszczenia jako dowodów w sprawie przedłożonych pism Głównego Lekarza Weterynarii oraz wnioskowanych dowodów z decyzji wydanych przez Powiatowych Lekarzy Weterynarii w podobnych sprawach dla innych podmiotów w sytuacji, w której organ nie zapoznał się nawet z ich treścią. Mając na uwadze powyższe, skarżący podniósł, że w przedmiotowej sprawie [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii w K. nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku w zakresie wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, co miało istotny wpływ na wadliwość wydanej decyzji.

Ponadto, w ocenie skarżącego, przedstawiona przez organ odwoławczy w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji argumentacja, odnosi się wyłącznie do kwestii prawnych dotyczących działalności cyrkowej jako takiej oraz kwestiach związanych z zasadami utrzymania zwierząt niebezpiecznych uregulowanych w przepisach u.o.p., a więc leżących poza zakresem kompetencji organów Inspekcji Weterynaryjnej, jako że organy te w ramach nadzoru nad wskazaną działalnością zajmują się kwestiami zdrowia i dobrostanu zwierząt, niezależnie od ich gatunku. Tym samym zdaniem skarżącego organ odwoławczy nie rozpoznał w tym zakresie istoty sprawy z wniosku skarżącego.

Zdaniem skarżącego, prowadzenie przez przedsiębiorcę cyrkowego działalności gospodarczej z kodem [...] . w warunkach stacjonarnych, polegającej m.in. na organizowaniu pokazów zwierząt, tresury, występów zwierząt według określonego scenariusza, oznacza prowadzenie typowej działalności cyrkowej bez przemieszczania zwierząt pomiędzy państwami członkowskimi, podobnie jak ma to miejsce w przypadku innych podmiotów (pkt c) wpisanych do Rejestru Podmiotów Prowadzących Działalność Nadzorowaną (symbol 44), co tym samym wyłącza stosowanie do takiego przedsiębiorcy przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 1739/2005.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii w K. wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 z późn. zm.) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego wyżej przepisu Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Stosownie zaś do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm. – dalej jako: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a. (art. 134 § 1 p.p.s.a.) w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).

Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla ją, w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd administracyjny stwierdza nieważność decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Ponadto stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd administracyjny stwierdza wydanie decyzji z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Skarga jest uzasadniona w zakresie wskazanym poniżej.

Przedmiotem regulacji u.o.z.z. są wymagania weterynaryjnie dla podejmowania i prowadzenia działalności w zakresie wymienionym w art. 1. Jak wynika z treści art. 1 pkt 1 lit. b. u.o.z.z., ustawa ta przewiduje i reguluje także wymagania weterynaryjnie dla podejmowania i prowadzenia działalności w zakresie organizowania targów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt. Jedną z podstawowych instytucji omawianej ustawy, zapewniającą spełnianie przedmiotowych wymagań weterynaryjnych jest działalność nadzorowana wprowadzona jej postanowieniami. Ustawa ta zarazem wyraźnie stanowi kiedy jest możliwe podjęcie przez dany podmiot tzw. "działalności nadzorowanej". Ustawa przewiduje dwie instytucje kreujące, przy pomocy których można wprowadzić do systemu prawnego konkretną działalność nadzorowaną: są to odpowiednio: decyzja o spełnieniu wymagań weterynaryjnych określonych dla prowadzenia danego rodzaju działalności wydana przez uprawniony organ po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, kontrolnego oraz instytucja zgłoszenia, w ramach której organ wydaje decyzję o nadaniu temu podmiotowi weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego.

Zgodnie z treścią art. 5 u.o.z.z.

1. Podjęcie działalności nadzorowanej, o której mowa:

1) w art. 1 pkt 1 lit. a, c-f, h, i, l, jest dozwolone po stwierdzeniu przez powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na przewidywane miejsce jej prowadzenia, w drodze decyzji, spełniania wymagań weterynaryjnych określonych dla prowadzenia danego rodzaju działalności;

2) w art. 1 pkt 1 lit. b, g, j, k, n, p, jest dozwolone po uprzednim zgłoszeniu, w formie pisemnej, zamiaru jej prowadzenia powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na przewidywane miejsce jej prowadzenia.

2. Powiatowy lekarz weterynarii wydaje decyzję, o której mowa w ust. 1 pkt 1, na wniosek podmiotu zamierzającego prowadzić działalność nadzorowaną, złożony co najmniej na 30 dni przed planowanym rozpoczęciem działalności.

3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera:

1) 5 imię, nazwisko, numer PESEL, a w przypadku osoby nieposiadającej obywatelstwa polskiego - numer paszportu lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, numer REGON, jeżeli numer taki został nadany, siedzibę i adres podmiotu;

2) określenie rodzaju i zakresu działalności nadzorowanej, którą wnioskodawca zamierza prowadzić, z tym że w przypadku działalności nadzorowanej dotyczącej zwierząt akwakultury ze wskazaniem gatunku tych zwierząt;

3) określenie lokalizacji obiektów budowlanych i miejsc, w których ma być prowadzona działalność nadzorowana, oraz planowanego czasu jej prowadzenia.

4. Powiatowy lekarz weterynarii, po przeprowadzeniu kontroli, wydaje decyzję:

1) stwierdzającą spełnianie wymagań weterynaryjnych, jeżeli wymagania określone dla danego rodzaju działalności nadzorowanej, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. a, c-f, h, i, l, są spełnione;

2) odmawiającą stwierdzenia spełniania wymagań weterynaryjnych, jeżeli wymagania określone dla danego rodzaju działalności nadzorowanej, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. a, c-f, h, i, l, nie są spełnione.

5. Wydając decyzję, o której mowa w ust. 4 pkt 1, powiatowy lekarz weterynarii:

1) stwierdza spełnianie wymagań weterynaryjnych przez poszczególne obiekty budowlane lub miejsca, w których ma być prowadzona działalność nadzorowana, lub osoby wykonujące określone czynności w ramach tej działalności, jeżeli stwierdzenie takie jest wymagane;

2) nadaje weterynaryjny numer identyfikacyjny:

a) podmiotowi lub

b) poszczególnym obiektom budowlanym lub miejscom, w których ma być prowadzona działalność nadzorowana, lub osobom wykonującym określone czynności w ramach tej działalności w przypadku, o którym mowa w pkt 1.

6. Do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, przepisy ust. 3 stosuje się odpowiednio, z tym, że w przypadku zgłoszenia dotyczącego działalności nadzorowanej obejmującej utrzymywanie bydła, owiec i kóz z zamiarem ich przeznaczenia do handlu zgłoszenie dodatkowo zawiera wniosek o uznanie (.....)

8. Podmioty prowadzące działalność nadzorowaną, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. a-c, są obowiązane zawiadomić powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce organizowania targów, wystaw, pokazów lub konkursów oraz załadunku i wyładunku zwierząt o:

1) czasie i miejscu organizowania:

a) targów, wystaw lub konkursów - co najmniej na 30 dni,

b) pokazów - co najmniej na 7 dni

- przed planowanym terminem ich zorganizowania;

2) załadunku i wyładunku zwierząt co najmniej na 24 godziny przed planowanym terminem ich załadunku i wyładunku.

9. Powiatowy lekarz weterynarii po otrzymaniu zgłoszenia zamiaru prowadzenia przez podmiot działalności nadzorowanej, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. b, g, j, k, p, wydaje decyzję o nadaniu temu podmiotowi weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego.

Z analizy powyższych przepisów prawnych wynika, że decyzję stwierdzającą spełnianie wymagań weterynaryjnych określonych dla danego rodzaju działalności nadzorowanej poprzedza zweryfikowanie przez właściwy organ, czyli powiatowego lekarza weterynarii, w ramach odpowiednio przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, spełnienia wymagań weterynaryjnych przez poszczególne obiekty budowlane lub miejsca, w których ma być prowadzona działalność nadzorowana, lub osoby wykonujące określone czynności w ramach tej działalności, jeżeli stwierdzenie takie jest wymagane. W przypadku pozytywnych dla wnioskodawcy ustaleń organ ten ponadto nadaje weterynaryjny numer identyfikacyjny:

a) podmiotowi lub b) poszczególnym obiektom budowlanym lub miejscom, w których ma być prowadzona działalność nadzorowana, lub osobom wykonującym określone czynności w ramach tej działalności.

Z kolei w przypadku instytucji zgłoszenia proceduralne wymagania ustawowe nie idą tak daleko. W tym przypadku ustawodawca stwierdza, że "do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, przepisy ust. 3 art. 5 u.o.z.z. stosuje się odpowiednio". W tym miejscu trzeba zauważyć, że odpowiednie stosowanie odnosi się w tym przypadku do elementów treści wniosku, które wymienia treść art. 5 ust. 3 u.o.o.z.

Jednocześnie ze sformułowania ustawodawcy w brzmieniu: "Podjęcie działalności nadzorowanej, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. b, g, j, k, n, p, jest dozwolone po uprzednim zgłoszeniu, w formie pisemnej, zamiaru jej prowadzenia powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na przewidywane miejsce jej prowadzenia" w połączeniu ze stwierdzeniem ustawodawcy, że powiatowy lekarz weterynarii po otrzymaniu zgłoszenia zamiaru prowadzenia przez podmiot działalności nadzorowanej, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. b, g, j, k, p, wydaje decyzję o nadaniu temu podmiotowi weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego – wynika związany charakter ww. decyzji nadaniu temu podmiotowi weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego. Z brzmienia wskazanego przepisu w którym zawarty jest bezwarunkowy zwrot "powiatowy lekarz weterynarii po otrzymaniu zgłoszenia zamiaru prowadzenia przez podmiot działalności nadzorowanej, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. b, g, j, k, p, wydaje decyzję o nadaniu temu podmiotowi weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego" wynika, że jest to decyzja związana. A zatem z chwilą, gdy zaistnieją przesłanki do jej wydania, organ ma uprawnienie i zarazem obowiązek skorzystać z normy kompetencyjnej i wydać decyzję, której pozytywną treść zdeterminował już uprzednio ustawodawca w ustawie. Przesłankami omawianej decyzji jest kompletność merytoryczna wniosku zgłoszeniowego i wystąpienie okoliczności gwarantujących realizację/wypełnienie prawnego wymiaru weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego wynikającego z powszechnie obowiązującego prawa. W tym zakresie organ może i powinien prowadzić postępowanie wyjaśniające.

Jednocześnie w tym miejscu trzeba podkreślić, że w myśl art. 4 u.o.z.z.: 1. Podmiot prowadzący działalność nadzorowaną, z wyłączeniem działalności, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. o, jest obowiązany spełniać wymagania weterynaryjne określone dla danego rodzaju i zakresu prowadzonej działalności nadzorowanej. 2. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, w zakresie spełniania wymagań weterynaryjnych jest obowiązany zapewniać wymagania lokalizacyjne, zdrowotne, higieniczne, sanitarne, organizacyjne, techniczne lub technologiczne, zabezpieczające przed zagrożeniem epizootycznym, epidemicznym lub zapewniające właściwą jakość produktów, obejmujące w szczególności wymagania dotyczące:

1) stanu zdrowia zwierząt będących przedmiotem działalności nadzorowanej lub wykorzystywanych do jej prowadzenia, w tym odnoszące się do badań potwierdzających ten stan oraz określonych szczepień ochronnych, lub

2) gospodarstw, miejsc gromadzenia zwierząt, innych miejsc przetrzymywania zwierząt oraz stad lub obszarów, z których pochodzą zwierzęta będące przedmiotem działalności nadzorowanej lub wykorzystywane do jej prowadzenia, lub

3) sposobu ustalania pochodzenia zwierząt będących przedmiotem działalności nadzorowanej lub zwierząt, z których lub od których pozyskuje się produkty wytwarzane w ramach prowadzenia działalności nadzorowanej, w tym zakres i sposób prowadzenia rejestru zwierząt, lub

4) obiektów budowlanych lub miejsc, w których prowadzi się działalność nadzorowaną, lub osób wykonujących określone czynności w ramach tej działalności oraz zakresu takich czynności, lub

5) niejadalnych produktów pochodzenia zwierzęcego wytwarzanych w ramach prowadzonej działalności nadzorowanej, sposobu ich znakowania i pakowania, w tym wymagania dotyczące opakowań, lub

6) świadectw zdrowia lub innych dokumentów, w które zaopatruje się zwierzęta będące przedmiotem działalności nadzorowanej lub niejadalne produkty pochodzenia zwierzęcego wytwarzane przy prowadzeniu tej działalności, lub

7) sposobu i zakresu prowadzenia dokumentacji oraz okresu jej przechowywania, lub

8) środków transportu i warunków transportu zwierząt lub niejadalnych produktów pochodzenia zwierzęcego, będących przedmiotem działalności nadzorowanej lub wykorzystywanych do jej prowadzenia.

3. Wymagania weterynaryjne dla prowadzenia działalności nadzorowanej w zakresie określonym w art. 23 ust. 1 lit. a lub art. 24 ust. 1 rozporządzenia nr 1069/2009, zwanej dalej "działalnością nadzorowaną w zakresie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych", są określone w rozporządzeniu nr 1069/2009, w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia oraz w ustawie.

3a. Wymagania weterynaryjne dla prowadzenia działalności nadzorowanej w zakresie prowadzenia przedsiębiorstwa produkcyjnego sektora akwakultury lub zakładu przetwórczego obejmują także wymagania dotyczące programów nadzoru stanu zdrowia zwierząt akwakultury opracowanych przez podmioty prowadzące tę działalność oraz kontroli.

4. Za miejsce odpoczynku zwierząt, o którym mowa w art. 1 pkt 1 lit. d, uważa się miejsce, w którym transportowanie zwierząt zostaje przerwane w celu umożliwienia im odpoczynku oraz nakarmienia i napojenia.

5. Za miejsce przeładunku zwierząt, o którym mowa w art. 1 pkt 1 lit. d, uważa się miejsce, w którym transportowanie zwierząt zostaje przerwane w celu przeładowania ich z jednego środka transportu do innego.

A zatem, w przypadku zgłoszenia, te ww. obowiązki podmiotu prowadzącego działalność nadzorowaną mają szczególnie znaczenie kiedy właściwe organy kontrolują prowadzenie zgłoszonej działalności nadzorowanej. Ustawodawca, co istotne przewidział odpowiednie normy kompetencyjne, z których wynikają odpowiednie obowiązki i uprawnienia dla organów weterynaryjnych podczas kontrolowania prowadzenia zgłoszonej działalności nadzorowanej.

Zgodnie z art. 8 u.o.z.z. "1. Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia, że przy prowadzeniu działalności nadzorowanej, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. a-n oraz p, są naruszone wymagania weterynaryjne określone dla tej działalności, w zależności od zagrożenia stwarzanego dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt, wydaje decyzję:

1) nakazującą usunięcie uchybień w określonym terminie lub

2) nakazującą wstrzymanie działalności do czasu usunięcia uchybień, lub

3) zakazującą umieszczania na rynku lub handlu określonymi zwierzętami będącymi przedmiotem działalności albo zakazującą produkcji, umieszczania na rynku lub handlu określonymi produktami wytwarzanymi przy prowadzeniu tej działalności. (.......).

1a. Powiatowy lekarz weterynarii, w drodze decyzji:

1) zawiesza zatwierdzenie przedsiębiorstwa lub zakładu - w przypadku, o którym mowa w art. 46 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 1069/2009;

2) cofa zatwierdzenie przedsiębiorstwa lub zakładu - w przypadku, o którym mowa w art. 46 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1069/2009;

3) nakłada na przedsiębiorstwo lub zakład obowiązek usunięcia nieprawidłowości, o którym mowa w art. 46 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1069/2009.

1b. W przypadku, o którym mowa w art. 46 ust. 2 rozporządzenia nr 1069/2009, powiatowy lekarz weterynarii, w drodze decyzji:

1) zakazuje wykonywania:

a) określonych czynności przez dany podmiot lub w danym przedsiębiorstwie lub zakładzie,

b) wszystkich czynności przez dany podmiot lub w danym przedsiębiorstwie lub zakładzie;

2) zakazuje tymczasowo wykonywania określonych lub wszystkich czynności przez dany podmiot lub w danym przedsiębiorstwie lub zakładzie".

Przechodząc od stanu prawnego do realiów stanu faktycznego, trzeba wskazać, że

w kontrolowanej sprawie jest bezsprzeczne, iż skarżący pismem z dnia 12 sierpnia 2016 r. zgłosił zamiar rozpoczęcia z dniem 20 września 2016 roku, prowadzenia przez przedsiębiorcę [...] " S.D. , ul. [...] , działalności nadzorowanej w zakresie organizowania targów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt - pokazy zwierząt niebezpiecznych wszystkich gatunków, zaliczanych do kategorii I i II, o których mowa w załącznikach nr 1 i 2, do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 3 sierpnia 2011 roku w sprawie gatunków zwierząt niebezpiecznych dla życia i zdrowia ludzi (Dz.U. z 2011r., Nr 173, poz. 1037). Wskazując na powyższe wniósł o: I. Objęcie nadzorem weterynaryjnym Powiatowego Lekarza Weterynarii w N. działalności prowadzonej przez: CYRK [...] " S.D. , polegającej na organizowaniu targów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt - pokazy zwierząt niebezpiecznych wszystkich gatunków, zaliczanych do kategorii I i II, o których mowa w załącznikach nr 1 i 2, do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 3 sierpnia 2011 roku w sprawie gatunków zwierząt niebezpiecznych dla życia i zdrowia ludzi (Dz.U. z 2011 r., Nr 173, poz. 1037). II. Wpis do rejestru podmiotów prowadzących działalność nadzorowaną we wskazanym w pkt I - powyżej zakresie (symbol [...]), Przedsiębiorcy: 1. CYRK "[...] " S.D. , ul. [...] , (przeważająca działalność gospodarcza zgodnie z [...] działalność związana z wystawianiem przedstawień artystycznych, w tym również grup cyrkowych) numer telefonu: [...] , adres głównego miejsca wykonywania działalności: ul. [...] . Adres (miejsce) wykonywania działalności nadzorowanej w zakresie organizowania targów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt - pokazy zwierząt niebezpiecznych wszystkich gatunków, zaliczanych do kategorii I i II, o których mowa w załącznikach nr 1 i 2, do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 3 sierpnia 2011 roku w sprawie gatunków zwierząt. Wnioskodawca: CYRK [...] " S.D. będzie prowadził działalność nadzorowaną, o której mowa w treści niniejszego wniosku wyłącznie na terenie Rzeczpospolitej Polskiej, bez przemieszczania zwierząt poza granice RP.

3. Adres do korespondencji: UL.[...]

4. Data planowanego rozpoczęcia wykonywania działalności nadzorowanej w zakresie organizowania targów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt -pokazy zwierząt niebezpiecznych wszystkich gatunków, zaliczanych do kategorii I i II, o których mowa w załącznikach nr 1 i 2, do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 3 sierpnia 2011 roku w sprawie gatunków zwierząt niebezpiecznych dla życia i zdrowia ludzi (Dz.U. z 201 lr., Nr 173, poz. 1037). (Symbol 44):20 WRZESIEŃ 2016 ROK.

III. Wniesiono także, na zasadzie art. 5 ust. 9 powoływanej ustawy o: Wydanie decyzji o nadaniu podmiotowi CYRK "[...] " S.D. , weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego.

We wniosku wszczynającym postępowanie jest także informacja, że stosownie do postanowień art. 5 ust. 8 ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych, Cyrk [...] , każdorazowo będzie zawiadamiał Powiatowego Lekarza Weterynarii, zgodnie ze wskazanym w ww. przepisie wyprzedzeniem o czasie i miejscu organizowania targów, wystaw, konkursów lub pokazów. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że działalność będzie prowadzona zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa, w szczególności przy spełnieniu wymogów, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 stycznia 2008 roku, w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia działalności w zakresie organizowania targów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt (Dz.U. z 2008r., Nr 11, poz. 67). W ramach prowadzenia działalności nadzorowanej, o której mowa w treści niniejszego wniosku zwierzęta będą przetrzymywane w warunkach odpowiednich dla poszczególnych gatunków lub grup gatunków zwierząt gatunków niebezpiecznych, które to warunki przetrzymywania zostały określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 3 sierpnia 2011 roku w sprawie gatunków zwierząt niebezpiecznych dla życia i zdrowia ludzi (Dz.U. z 201 lr., Nr 173, poz. 1037). Wnioskodawca: CYRK [...] S.D. będzie prowadził działalność nadzorowaną, o której mowa w treści niniejszego wniosku wyłącznie na terenie Rzeczpospolitej Polskiej, bez przemieszczania zwierząt poza granice RP, w związku z powyższym do Wnioskodawcy nie mają zastosowania przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1739/2005 z dnia 21 października 2005 roku, ustanawiającego wymogi dotyczące zdrowia zwierząt w odniesieniu do przemieszczania zwierząt cyrkowych między Państwami Członkowskimi.

Ustosunkowując się do powyżej przedstawionego stanu prawnego i faktycznego, Sąd I instancji stwierdza, że istota stosowania prawa administracyjnego polega na tym, że organ po wszechstronnym i zarazem wystarczającym ustaleniu stanu faktycznego zastanawiaj się, czy do tego stanu faktycznego można zastosować istniejącą w obiegu prawnym normę prawną powszechnie obowiązującą łącząca z tym stanem działanie tego organu we właściwej formie związane z wywołaniem określonych skutków prawnych. A zatem, zdaniem Sądu, organ I i odpowiednio organ II instancji, z których każdy ma własne samodzielne kompetencje do aktu stosowania prawa (subsumcji prawa), powinny skupić się na odkodowaniu i zweryfikowaniu treści wniosku pod kątem spełniania przez ten wniosek przesłanek, o których stanowi art. 5 ust. 1 pkt 2 u.o.z.z. To zadaniem organu jest ustalenie, czy treść danego wniosku i zawarte w nim żądanie odpowiadają którejś z ustawowych kompetencji organów weterynaryjnych.

Z treści przytoczonego powyżej wniosku wynika, że wnioskodawca i obecny skarżący

kwalifikuje działalność poddaną zgłoszeniu i prowadzoną przez: CYRK "[...] " S.D. , jako polegającą na organizowaniu targów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt - pokazy zwierząt niebezpiecznych wszystkich gatunków, zaliczanych do kategorii I i II, o których mowa w załącznikach nr 1 i 2, do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 3 sierpnia 2011 roku w sprawie gatunków zwierząt niebezpiecznych dla życia i zdrowia ludzi. W tej sytuacji ustaleniem organu było, czy przedmiot wniosku i elementy wniosku odpowiadają ustawowej definicji zgłoszenia uregulowanego w u.o.z.z. . Wniosek ten powinien odpowiednio zawierać:

1) 5 imię, nazwisko, numer PESEL, a w przypadku osoby nieposiadającej obywatelstwa polskiego - numer paszportu lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, numer REGON, jeżeli numer taki został nadany, siedzibę i adres podmiotu;

2) określenie rodzaju i zakresu działalności nadzorowanej, którą wnioskodawca zamierza prowadzić, z tym, że w przypadku działalności nadzorowanej dotyczącej zwierząt akwakultury ze wskazaniem gatunku tych zwierząt;

3) określenie lokalizacji obiektów budowlanych i miejsc, w których ma być prowadzona działalność nadzorowana, oraz planowanego czasu jej prowadzenia.

Jeżeli organ miał wątpliwości co do rodzaju i zakresu działalności nadzorowanej, a rozstrzygnięcie tych wątpliwości miało znaczenie dla wyniku spawy, to powinien w związku z tym przeprowadzić odpowiednie postępowanie wyjaśniające. Tymczasem organ II instancji zaaprobował brak postępowania wyjaśniającego w przedmiocie treści wniosku zgłoszenia. Dzieje się tak, pomimo tego, że sam organ II instancji podnosi w treści kontrolowanej obecnie decyzji, że "w przedmiotowej sprawie zasadniczą kwestią było ustalenie celu i sposobu realizacji deklarowanych we wniosku cech działalności podmiotu nadzorowanego".

W świetle faktu, że "Podmiot zgłosił objęcie nadzorem i nadanie numeru weterynaryjnego dla działalności z zakresu organizowania targów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt - pokazy zwierząt niebezpiecznych wszystkich gatunków zaliczanych do kategorii I i II, o których mowa w załącznikach nr 1 i 2 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 3 sierpnia 2011 r. w sprawie gatunków zwierząt niebezpiecznych dla życia i zdrowia ludzi i jednocześnie do wniosku o rejestrację przedłożony został wypis z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej z kodem "[...] . - działalność związana z wystawianiem przedstawień artystycznych odpowiadający działalności grup cyrkowych" zaświadczając, że główną aktywnością gospodarczą wnioskodawcy będzie działalność cyrkowa z udziałem zwierząt" - organ II instancji zaaprobował pogląd organu I instancji, że faktycznym celem wnioskodawcy jest rejestracja działalności cyrkowej, a nie pokazowej zwierząt.

W przekonaniu Sądu, takie arbitralne ustalanie treści wniosku, bez podjęcia kroków proceduralnych w celu uzyskania ewentualnych wyjaśnień - skoro we wniosku jest mowa o "organizowaniu targów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt - pokazy zwierząt niebezpiecznych wszystkich gatunków, zaliczanych do kategorii I i II, o których mowa w załącznikach nr 1 i 2, do rozporządzeni Ministra Środowiska z dnia 3 sierpnia 2011 roku w sprawie gatunków zwierząt niebezpiecznych dla życia i zdrowia ludzi (Dz.U. z 2011r., Nr 173, poz. 1037)" - stanowi naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 k.p.a. w stopniu mającym znaczenie dla wyniku sprawy. Treść wniosku powinna być przeanalizowaną pod tym kątem, czy zgłaszana jest działalność posiadającą znamiona o działalności nadzorowanej. Ustosunkowując się do pojęcia określenie rodzaju i zakresu działalności nadzorowanej Organ nie rozważył, czy przedmiot działalności nadzorowanej ma być tożsamy z przedmiotem zamierzonej, czy prowadzonej działalności gospodarczej, czy też jest to także samodzielne pojęcie wprowadzone do ustawy o ochronie zdrowia zwierząt, które później w systemie prawa może być kwalifikowane dalej jako działalność gospodarcza. Jest to związane z brakiem po stronie organu prawnej oceny wypowiedzi ustawodawcy, że we wniosku zawiera się numer REGON, jeżeli numer taki został nadany. Organ też nie doprecyzował miejsca prowadzenia działalności nadzorowanej, we wniosku jest też mowa o działalności wykonywanej na terytorium RP.

Nie jest także dopuszczalne w demokratycznym państwie prawnym formułowanie przez organ administracyjny wypowiedzi budowanych w oparciu o rzekomo obiektywne przesłanki, że S.D. , nie będzie prowadził działalności cyrkowej, a pragnie jedynie korzystać przywileju zastosowania wyłączenia o którym mowa w art. 73 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 roku o ochronie przyrody (Dz.U. z 2015r., poz. 1561) celem nabywania i zbywania gatunków objętych ochroną gatunkową oraz zwierząt niebezpiecznych dla człowieka.

Sąd nie podziela stanowiska organu II instancji, w zakresie, w jakim on to uzasadnia i wykorzystuje, że organ weterynaryjny zobowiązany jest podczas weryfikacji przedmiotowego zgłoszenia brać pod uwagę cały system prawa powszechnie obowiązującego, a więc w tym również przepisy ustawy o ochronie przyrody, w szczególności w zakresie regulacji dotyczącej gatunków niebezpiecznych, w tym 73 ust. 1 i 2, a także art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt, podnoszącego, że przetrzymywanie, hodowla lub prezentacja zwierząt wykorzystywanych do celów rozrywkowych, widowiskowych, filmowych, sportowych i specjalnych, musi być wykonywana w sposób gwarantujący bezpieczeństwo ludzi i zwierząt. Stąd dochodzi ten organ do przedwczesnego wniosku nie mieszczącego się w jego kompetencjach orzeczniczych, że skoro wnioskodawca nie ma prawnych możliwości posiadania przetrzymywania zwierząt gatunków niebezpiecznych wskazanych we wniosku o wpis do rejestru pomiotów nadzorowanych, a nadto, że wniosek nie określał co jest istotne w sprawie, liczebności zwierząt, które miałyby znajdować się w miejscu nadzorowanym, a ponieważ posiadanie i przetrzymywanie zwierząt wskazanych we wniosku gatunków jest zabronione przez prawo powszechnie obowiązujące – to w konsekwencji organ I instancji zobligowany był wydać decyzję o odmowie nadania weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego.

Tymczasem, w przekonaniu Sądu, organ zgłoszeniowy nawiązując w uzasadnianiu do treści art. 73 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, argumentując jego treścią odmowę wydania decyzji o nadaniu temu podmiotowi weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego, po pierwsze wszedł w kompetencje organów właściwych w myśl ustawy o ochronie przyrody, a po drugie uprzedził, i wyeliminował przy ocenie zgłoszenia działania kontrolne, które ma podejmować wobec działalności nadzorowanej już po zgłoszeniu.

Z uzasadnienia pośrednio wynika, że organy obawiały się nadania przez wydanie decyzji o nadaniu podmiotowi weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego, statusu cyrku "stacjonarnego", o którym w pewnym domniemaniu stanowi art. 73 ust. 2 ustawy o ochronie przyrody.

W przekonaniu Sądu obawy są bezpodstawne i nie mogą stanowić podstawy decyzji odmownej. Przyjęcie zgłoszenia i nadanie ww. numeru, wywołuje jedynie skutki prawne przewidziane ustawą. Przyjęcie zgłoszenia nie legitymizuje w całości przedmiotowej działalności nadzorowanej jako hipotetycznej stacjonarnej działalności cyrkowej w ewentualnym, potencjalnym rozumieniu art. 73 ust. 2 ustawy o ochronie przyrody, ani nie daje uprawnień do posiadania i przetrzymywania zwierząt gatunków niebezpiecznych dla życia i zdrowia ludzi. Sąd stwierdza, że to, czy dana działalność jest cyrkiem, o którym stanowi art. 73 ust. 2 stanowi rozstrzygają organy właściwe w myśl ustawy ochronie przyrody. Jedynie na marginesie, Sąd zauważa, że na to pojęcie cyrku składa się treść materialna, częściowo poza systemowa i spełnianie całego szeregu wymogów formalnych, z których zgłoszenie działalności nadzorowanej, jeżeli by wstępnie założyć, że pojęcie to dotyczy także cyrków stacjonarnych, jest jednym z wielu. Celem regulacji art. 5 u.o.z.z. jest przede wszystkim zapewnienie odpowiednich warunków weterynaryjnych zwierzętom, a także z tej perspektywy ochrona zdrowia publicznego.

Zarówno na treść art. 73 ust. 2 ustawy o ochronie przyrody, jak i art. 5 u.o.z.z., należy patrzeć przez pryzmat cyrku już istniejącego a także tworzonego/w organizacji. Przepisy nie powinny być interpretowane w ten sposób, aby uniemożliwiały zakładanie cyrku w szerszym tego słowa znaczeniu: cyrku stacjonarnego, o ile pojęcie cyrku stacjonarnego będzie relewantne dla cyrku, o którym jest mowa w art. 73 ust. 2 ustawy o ochronie przyrody. Jeżeli teoretycznie założymy, że zgłoszenie działalności nadzorowanej jest jedynie elementem legitymizacji przedsięwzięcia gospodarczego o nazwie cyrk w zakresie spełniania wymogów weterynaryjnych, to odmowa przyjęcia zgłoszenia działalności gospodarczej stacjonarnej mającej w nazwie "cyrk" a obejmującej organizowanie targów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt, w oparciu o jednostronny pogląd organu weterynaryjnego, że dany podmiot nie może posiadać dzikich zwierząt, nie znajduje oparcia w obowiązującym porządku prawnym. Na tym etapie nie wiadomo, gdyż działalność nadzorowana dotyczy zamierzeń, czy podmiot wnioskujący będzie uprawniony, czy też nie do posiadania przedmiotowych zwierząt, ale jedno jest pewne, że chce zgłosić działalność nadzorowaną obejmującą organizowanie targów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt, która w nawiązaniu do nazwy może będzie spełniała przesłanki cyrku w szerszym tego słowa znaczeniu niż cyrk objazdowy z przekraczaniem granic państw UE, ale ta kwestia jest już poza granicami kontrolowanej sprawy administracyjnej. Sąd się wypowiada o tym, i to w pewnym ograniczonym wąskim zakresie, jedynie z uwagi na to, że kontrolowana decyzja przekracza granice sprawy administracyjnej wyodrębnianej na podstawie wniosku o zgłoszenie działalności nadzorowanej.

Podsumowując, w rozpoznawanej sprawie Sąd, dokonując kontroli zaskarżonej decyzji doszedł do wniosku, że zarówno decyzja [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w K. , jak i poprzedzająca ją decyzja Powiatowego Lekarza Weterynarii w N. są wadliwe w takim stopniu, że konieczne jest ich uchylenie i ponowne przeprowadzenie postępowania administracyjnego. Organy obu instancji naruszyły bowiem, zarówno przepisy postępowania - przede wszystkim dotyczące konieczności dokładnego ustalenia stanu faktycznego oraz wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego (art. 7 i art. 77 k.p.a.) co do istoty i elementów treściowych wniosku, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak i przepisy prawa materialnego, które miały wpływ na wynik sprawy, tj. ustawy o ochronie przyrody i ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt. Tym samym spełnione zostały przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a., uzasadniające uwzględnienie skargi.

Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w N. , organy obu instancji rozstrzygnęły sprawę m.i. w oparciu o przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1739/2005 z dnia 21 października 2005 r. ustanawiającego wymogi dotyczące zdrowia zwierząt w odniesieniu do przemieszczania zwierząt cyrkowych między Państwami Członkowskimi (Dz. Urz. UE L 279 z 22.10.2005, str. 47) oraz w oparciu o założenie, że wnioskujący nie może posiadać zwierząt niebezpiecznych dla zdrowia i życia ludzi. Zgodnie z art. 2 pkt 1 tego rozporządzenia przez cyrk należy rozumieć zakład organizujący wędrowne pokazy lub wędrowne przedstawienia z udziałem jednego lub więcej zwierząt, przy czym wymaga podkreślenia, że definicja ta została sformułowana dla celów ww. rozporządzenia (art. 2 in principio), a zatem dotyczy ona jedynie sytuacji, w których następuje przemieszczanie zwierząt cyrkowych między państwami członkowskimi Unii Europejskiej. Tymczasem już z treści samego wniosku skarżącego wstępnie wynikało, że planowana przez niego działalność nadzorowana ma być prowadzona wyłącznie na terenie Rzeczpospolitej Polskiej, bez przemieszczania zwierząt poza granice kraju, a w związku z tym zasadnie skarżący podnosi, że w przedmiotowej sprawie nie powinno znajdować miejsca jako zasadniczy wzorzec zastosowanie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1739/2005, właśnie z uwagi na stacjonarny charakter planowanej działalności. Okoliczność ta wynikała również z treści pisma Głównego Lekarza Weterynarii z dnia 17 lutego 2014 r., który w sposób jednoznaczny wskazał, że przepisy ww. rozporządzenia nie będą obejmowały przypadków, w których nie dochodzi do przemieszczania zwierząt między państwami członkowskimi (k. [...] akt administracyjnych). Tym samym, zdaniem Sądu, który podziela w tym zakresie stanowisko Głównego Lekarza Weterynarii dołączone w charakterze dowodu do akt, [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii w K. dokonał wadliwej oceny okoliczności przedstawionych przez skarżącego w treści wniosku, a następnie w odwołaniu od decyzji organu I instancji, mających istotne znaczenie dla prawidłowej oceny przedmiotowej dla sprawy działalności nadzorowanej.

Ponadto poczynione przez organy ustalenia w odniesieniu do przyjętej definicji cyrku pozostawały w sprzeczności ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Uchybienie to wydaje się być tym bardziej jaskrawe, że organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, z jednej strony – jak zostało to wyżej wskazane – posługuje się zawartą w ww. rozporządzeniu definicją cyrku (s. 5), z drugiej zaś strony powołuje się na pismo Głównego Lekarza Weterynarii z dnia 17 lutego 2014 r. (s. 6) podkreślając, że jego treść potwierdza, iż w rozpoznawanym przypadku ww. rozporządzenie nie będzie miało zastosowania, aby ostatecznie stwierdzić, że przedłożone przez skarżącego pisma Głównego Lekarza Weterynarii nie mogą w sposób wiążący wskazywać sposobu postępowania w indywidualnych sprawach administracyjnych, a przy tym nie wnoszą one do sprawy żadnych nowych informacji. W ocenie Sądu, taki wywód [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w K. jest niespójny, a przez to prezentowana w zaskarżonej decyzji argumentacja organu odwoławczego pozostaje ze sobą we wzajemnej sprzeczności.

Jednocześnie należy w tym miejscu nadmienić, w nawiązaniu do treści pisma Głównego Lekarza Weterynarii z dnia 15 września 2016 r., którego stanowisko Sąd w tym zakresie podziela, że zasady utrzymywania zwierząt niebezpiecznych, w szczególności wskazanie kto może, a kto nie może takich zwierząt utrzymywać, zawarte zostały w u.o.p., zaś nadzór nad przestrzeganiem przepisów tego aktu leży poza zakresem kompetencji organów Inspekcji Weterynaryjnej, a w związku z tym nie były one w ogóle właściwe do interpretacji pojęcia "cyrku" zawartego w art. 73 u.o.p. Dlatego też, zdaniem Sądu, wymaga podkreślenia, że kwestia ustalania zakresu podmiotowego i przedmiotowego wyjątków przewidzianych w art. 73 ust. 2 u.o.p. jest zagadnieniem odrębnym od określonych w art. 1 pkt 1 lit. b u.o.z.z. wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia działalności w zakresie organizacji targów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt. W tym zakresie trzeba mieć na uwadze, że podejmowanie tego rodzaju działalności jest dopuszczalne po uprzednim zgłoszeniu zamiaru jej prowadzenia, w formie pisemnej, powiatowemu lekarzowi weterynarii (art. 5 ust. 1 pkt 2 u.o.z.z.), który po otrzymaniu zgłoszenia zamiaru prowadzenia przez podmiot działalności nadzorowanej, o której mowa m.in. w art. 1 pkt 1 lit. b u.o.z.z., wydaje decyzję o nadaniu temu podmiotowi weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego (art. 5 ust. 6 u.o.z.z.).

Sąd podziela także zarzut naruszenia przez organ II instancji wymogów art. 10 § 2 k.p.a. z uwagi na to, że skarżący został pozbawiony przedłożenia materiału dowodowego i wniosków dowodowych w zakresie przesłuchania świadków, co mogło mieć znaczenie dla wyniku sprawy. Sąd zwraca uwagę, że każdy organ ma prawo do samodzielnego korzystania z własnych kompetencji i podziela stanowisko organu II instancji, że pisma organu wyższego stopnia nie są źródłem prawa ani źródłem interpretacji prawa. Zadaniem organów działających w sprawie było zatem uargumentowanie na podstawie prawa dlaczego podzielają i nie podzielają w określonych zakresach stanowiska Głównego Lekarza Weterynarii zawartego w pismach wskazywanych przez skarżącego (zob. art. 107 § 3 k.p.a.). Sąd zwraca uwagę, że dostęp do akt sprawy mają w myśl art. 73 k.p.a. tylko organy i strony postępowania. Stąd wnioskowanie o przeprowadzenie w sprawie przez organ dowodów z decyzji wydanych przez inne organy ma bardzo ograniczoną prawem skuteczność. W tym wypadku strony danego postępowania administracyjnego mają możliwość uzyskania treści takich decyzji w trybie dostępu do informacji publicznej i przedłożenia jej danemu organowi. Przy czym, jak to już było powiedziane, organy nie mają obowiązku "powielania" treści tych decyzji, gdyż w danej sprawie, w której są właściwe to one samodzielnie na podstawie prawa dokonują aktu stosowania prawa. Wobec wszystkich powyższych ustaleń stwierdzić należy, że sprawa wymaga przeprowadzenia ponownego postępowania administracyjnego, w którym - zgodnie z art. 141 § 4 in fine p.p.s.a. – organy Inspekcji Weterynaryjnej będą zobowiązane uwzględnić poczynione powyżej uwagi.

Mając zatem na względzie wskazane powyżej okoliczności Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie przepisu art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a., w ten sposób, że zasądzono na rzecz skarżącej kwotę 697 zł, na którą składa się kwota uiszczonego wpisu od skargi w wysokości 200 zł, koszt zastępstwa procesowego w wysokości 480 zł oraz kwota 17 zł stanowiąca równowartość opłaty skarbowej od pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu.