Wyrok NSA, sygn. akt IV SA 1222/98
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 1998-08-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Powołane przepisy: article: art. 18, art. 24 ust. 1
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz. 415
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym.
Teza: Korzystający z nieruchomości na podstawie umowy dzierżawy, użytkujący grunty jako czasowy ogród działkowy, jest osobą uprawnioną do wniesienia zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Podjęcie uchwały przez radę gminy o odrzuceniu zarzutu nie w dniu określonym w ogłoszeniu o terminie sesji rady oraz w zawiadomieniu imiennym skierowanym do zainteresowanych lecz w dniu następnym, ze względu na przedłużenie się sesji rady gminy, nie stanowi naruszenia trybu postępowania określonego w art. 18 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. nr 89 poz. 415 ze zm./.

TEZY

Korzystający z nieruchomości na podstawie umowy dzierżawy, użytkujący grunty jako czasowy ogród działkowy, jest osobą uprawnioną do wniesienia zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Podjęcie uchwały przez radę gminy o odrzuceniu zarzutu nie w dniu określonym w ogłoszeniu o terminie sesji rady oraz w zawiadomieniu imiennym skierowanym do zainteresowanych lecz w dniu następnym, ze względu na przedłużenie się sesji rady gminy, nie stanowi naruszenia trybu postępowania określonego w art. 18 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. nr 89 poz. 415 ze zm./.


SENTENCJA

oddala skargę


UZASADNIENIE

Rada gminy podjęła uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określonej części rejonu urbanistycznego a następnie projekt tego planu został wyłożony w siedzibie urzędu gminy do publicznego wglądu.

W terminie przewidzianym ustawowo wpłynęły zarzuty do projektu planu zawierające zastrzeżenia co do tego, iż teren objęty planem jest użytkowany jako czasowe ogródki działkowe, użytkownicy działek są właścicielami nakładów takich jak urządzenia, sprzęt, plony. Projekt planu ustala odmienne przeznaczenie tego terenu, to jest pod zabudowę usługową, natomiast do czasu realizacji planu przewiduje się dotychczasowy sposób użytkowania terenu. Czas realizacji planu nie jest dostosowany do naturalnych okresów wegetacji roślin, podczas gdy ustawa o pracowniczych ogrodach działkowych z dnia 6 maja 1981 r. /Dz.U. nr 12 poz. 58 ze zm./ nakazuje przeprowadzenie likwidacji czasowego ogrodu w okresie od zakończenia do rozpoczęcia wegetacji roślin. W ocenie zgłaszającego zarzut projekt planu powinien zabezpieczać interesy użytkowników ogrodu działkowego poprzez dokładne określenie terminu likwidacji ogrodu, tak aby nie ponieśli oni szkody w wyniku utraty plonów bądź nakładać obowiązek wypłaty odszkodowania od podmiotu, w którego interesie ogród będzie likwidowany. Brak w projekcie planu tego rodzaju postanowień narusza interes prawny wnoszącego zarzut.

Z zachowaniem odpowiednich wymogów art. 18 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym zarząd gminy ogłosił w prasie o terminie sesji rady gminy, na której zostaną rozpatrzone nie uwzględnione zarzuty, zawiadamiając o tym imiennie zainteresowanych. Uchwałą rady gminy zarzut do projektu planu został odrzucony, zaś w uzasadnieniu uchwały podano, iż projekt planu nie narusza interesu prawnego ani uprawnienia wnoszącego zarzut. Takie stanowisko rady gminy zostało umotywowane tym, iż ustawa o pracowniczych ogrodach działkowych nie ma zastosowania do znajdującego się na terenie objętym planem ogrodu działkowego. Ponadto projekt planu przewiduje możliwość dalszego użytkowania tego ogrodu do czasu rozpoczęcia procesu inwestycyjnego. Umowa dzierżawy terenu przewiduje, że ulega ona rozwiązaniu z dniem 31 maja 1999 r. Aktualnie obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego także dany teren przeznacza pod zabudowę usługową. Tym samym wobec braku naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego zarzut rada gminy uznała za zasadne podjęcie uchwały o odrzuceniu zarzutu.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą uchwałę zarzuca się, iż została ona podjęta z naruszeniem prawa, bowiem sesja rady gminy była wyznaczona na dzień 8 maja, zaś uchwałę podjęto w dniu 9 maja a ponadto powtarza argumenty przytoczone w piśmie stanowiącym zarzut. Odpowiadając na skargę rada gminy wniosła o jej oddalenie wyjaśniając, iż projekt planu przewiduje w miejsce ogrodów działkowych zabudowę usługową, zaś realizacja ustaleń planu zależy od inwestorów. Stronę skarżącą łączy z gminą umowa dzierżawy terenu, która reguluje czas trwania umowy oraz sposób dokonania rozliczeń po ustaniu umowy.

Stosownie do regulacji art. 24 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym zarzut do projektu planu zagospodarowania przestrzennego może wnieść każdy, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przez ustalenia przyjęte w projekcie planu wyłożonym do publicznego wglądu. Sam fakt istnienia po stronie skarżącej interesu prawnego lub uprawnienia rozumianego jako interesu obiektywnie wynikającego z prawa materialnego, nie wystarcza jednak do wniesienia zarzutu. Warunkiem niezbędnym do kwestionowania planu w formie zarzutu jest naruszenie tego interesu lub uprawnienia, co musi wykazać wnoszący zarzut. Obowiązek uwzględnienia zarzutu do projektu miejscowego planu powstaje wówczas, gdy naruszenie interesu prawnego bądź uprawnienia jest związane z naruszeniem porządku prawnego /norm prawa materialnego/ przez organ. Nie ma obowiązku uwzględnienia zarzutu, gdy naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia strony nastąpiło w zgodzie z obowiązującym prawem, w granicach przysługującego gminie z mocy art. 4 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym władztwa planistycznego, w ramach którego rada gminy ustala przeznaczenie i zasady gospodarowania terenami na obszarze gminy.

W rozpatrywanej sprawie rada gminy po rozpoznaniu zarzutu strony skarżącej zasadnie oceniła, iż projekt planu nie narusza interesu prawnego ani uprawnienia strony. Rada gminy z mocy ustawy była władna na podstawie wcześniej podjętej uchwały o przystąpieniu do opracowania projektu planu sporządzić ten projekt. Przy sporządzaniu projektu planu zostały również zachowane wszelkie wymogi formalne przewidziane przepisem art. 18 ust. 1 i 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Przeznaczenie terenu obecnych ogródków działkowych pod realizację funkcji usługowo-technicznych miało już miejsce w nadal obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a więc projektowany plan nie wprowadza nowego przeznaczenia tego terenu. Projekt planu nie narusza również uregulowań stosunku prawnego wynikających z umowy dzierżawy terenu, mającej charakter cywilnoprawny, szczegółowo ustalającej prawa i obowiązki strony, termin rozwiązania umowy jak też sposób rozliczeń po wygaśnięciu umowy. Z treści umowy dzierżawy nie wynikają uprawnienia strony skarżącej do żądania uregulowania w projekcie planu kwestii takich jak termin likwidacji czasowego ogrodu działkowego bądź sposobu rozliczenia z nakładów i plonów, które są ściśle związane ze stosunkami wynikającymi z umowy dzierżawy.

Projekt planu gwarantuje ponadto skarżącej stronie korzystanie z działki w sposób dotychczasowy do czasu realizacji postanowień planu, to jest podjęcia działalności zmierzającej do realizacji inwestycji usługowo-technicznych.

W sprawie nie ma zastosowania ustawa o pracowniczych ogrodach działkowych, jak to słusznie stwierdziła rada gminy.

Co do zarzutu skargi odnoszącego się do podjęcia zaskarżonej uchwały o odrzuceniu zarzutu w innym terminie niż posiedzenie rady gminy - Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż prawo w tym względzie nie zostało naruszone, bowiem sesja rady gminy wyznaczona na dzień 8 maja przedłużyła się do dnia 9 maja, zaś zaskarżona uchwała została podjęta w czasie trwania sesji rady.

Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż uchwała o odrzuceniu zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wniesionego przez stronę skarżącą została podjęta zgodnie z prawem.