Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 618/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2021-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 mpkt.42, art.113 ust.2, art.362 ust.1
journal: Dz.U. 2019 poz 1396
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska - tekst jedn.
article: art.151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Dziel Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska Sędzia WSA Alicja Polańska (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Beata Radomska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie nakazania ograniczenia poziomu hałasu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Sygn. akt II SA/Sz [...]

U Z A S A D N I E N I E

Pismem z dnia [...] r. Z. Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska przesłał do Prezydenta Miasta S. skargę mieszkańców ul. [...] na uciążliwość jaką powodują wentylatory instalacji chłodniczej usytuowane na ścianie obiektu handlowego L. przy ul. [...] w S..

Organ - na podstawie art. 61 § 1 k.p.a. - wszczął postępowanie administracyjne w sprawie emisji hałasu do środowiska z terenu L. P. Sp. z o.o. Sp. k., obiekt handlowy L. przy [...] w S., o czym powiadomił pełnomocnika spółki oraz pozostałe strony postępowania.

W dniu [...] sierpnia 2018 r., z udziałem pełnomocnika spółki, dokonano wizji lokalnej i pomiarów emisji hałasu w czterech punktach pomiarowych na wysokości 4 m, na podstawie referencyjnej metodyki wykonywania pomiarów podaną w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 7 listopada 2014 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody (Dz. U. z 2014 r. poz. 1542); dalej: "rozporządzenie w sprawie wymagań".

Punkt pomiarowy P 1 usytuowano na granicy terenu zabudowy mieszkaniowej przy ul. [...] i terenu spółki, po uwzględnieniu tła akustycznego i czasu pracy wentylatorów od urządzeń chłodniczych. Równoważny poziom dźwięku A w punkcie pomiarowym P1 wyniósł [...] dB i przekraczał dopuszczalne normy hałasu w środowisku, określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U z 2014 r. poz. 112); dalej: "rozporządzenie w sprawie hałasu", w przedziale czasu odniesienia równym 1 najmniej korzystnej godzinie pory nocnej o 3,8 dB. Punkt pomiarowy P2 usytuowano również na granicy terenu zabudowy mieszkaniowej przy ul. [...] [...] i terenu spółki. Po uwzględnieniu tła akustycznego i czasu pracy wentylatorów od urządzeń chłodniczych, równoważny poziom dźwięku A w punkcie pomiarowym P2 wyniósł [...] dB i przekraczał dopuszczalne normy hałasu w środowisku, określone w rozporządzeniu w sprawie hałasu. Punkt pomiarowy P3 usytuowano przy budynku mieszkalnym przy [...] . Po uwzględnieniu tła akustycznego, czasu pracy wentylatorów od urządzeń chłodniczych oraz poprawki ze względu na usytuowanie punktu pomiarowego przy budynku, równoważny poziom dźwięku A w punkcie pomiarowym P3 wyniósł [...] dB i nie przekraczał dopuszczalnych norm hałasu

w środowisku.

Punkt pomiarowy P4 usytuowano na granicy terenu zabudowy mieszkaniowej przy ul.. i terenu spółki. Źródłem emisji hałasu do środowiska w punkcie pomiarowym P4 był wjazd, rozładunek i wyjazd samochodu typu TIR, który jest urządzeniem w rozumieniu art. 3 pkt. 42 ustawy - Prawo ochrony środowiska. Po uwzględnieniu tła akustycznego i czasu pracy wjazdu, wyjazdu oraz rozładunku samochodu typu TIR, równoważny poziom dźwięku A w punkcie pomiarowym P4 wyniósł [...] dB i przekraczał dopuszczalne normy hałasu o 10,9 dB.

Organ ustalił, że źródłem emisji hałasu do środowiska w punktach pomiarowych P1 - P3 były wentylatory instalacji chłodniczej, które są urządzeniem w rozumieniu art. 3 pkt 42 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2018 r. poz. 799).

Pismem z dnia [...] września 2018 r. pełnomocnik spółki zwrócił się do organu o wykonanie pomiarów emisji hałasu również na wysokości 1,5 m w związku z brakiem zabudowy na działce nr [...] obręb [...] graniczącej z terenem zabudowy mieszkaniowej oraz terenem spółki. Następnie, pełnomocnik spółki zwrócił się z prośbą o odstąpienie wykonania pomiarów emisji hałasu w dniu [...] października 2018 r. w związku z podjętymi działaniami dotyczącymi ograniczenia ponadnormatywnego hałasu przenikającego do środowiska. Organ przychylił się do prośby i zawiadomił strony postępowania o odstąpieniu od wykonania pomiarów emisji hałasu do środowiska.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r. organ zawiadomił pełnomocnika spółki oraz pozostałe strony postępowania o zamiarze przeprowadzenia pomiarów emisji hałasu do środowiska w dniu [...] maja 2019 r. od godz. 2200. W związku z rezygnacją spółki

z dostaw towaru w porze nocnej, pomiary wykonano w jednym punkcie pomiarowym -

P1 usytuowanym najbliżej wentylatorów na wysokości 1,5 m na granicy działki nr [...] obręb [...] przy ul. [...] B (niezabudowanej, przeznaczonej pod zabudowę mieszkaniową) i terenu spółki.

Po uwzględnieniu tła akustycznego i czasu pracy wentylatorów instalacji chłodniczej równoważny poziom dźwięku A wyniósł [...] dB i przekraczał dopuszczalne normy hałasu w przedziale czasu odniesienia równym 1 najmniej korzystnej godzinie pory nocnej o 8,0 dB.

Decyzją z dnia [...] października 2019 r. nr [...] Prezydent Miasta S. nakazał spółce:

I. Ograniczyć poziom hałasu z terenu L. P. Spółka z o.o. Sp.k. - Obiekt L. ul. [...] w S., pochodzącego od wentylatorów instalacji chłodniczej usytuowanych na ścianie bocznej sklepu od strony wschodniej do wartości określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku tabela 3a dla terenów zabudowy mieszkaniowo- usługowej do wysokości:

1. LAeq D = 55 równoważnego poziomu dźwięku A w dB dla pory dnia (rozumianej jako przedział czasu od godz. 600 do godz. 2200),

2. LAeq N = 45 równoważnego poziomu dźwięku A w dB dla pory nocy (rozumianej jako przedział czasu od godz. 2200 do godz. 600).

II. Wykonać sprawdzające pomiary emisji hałasu do środowiska w porze nocnej na terenie zabudowy mieszkaniowej przy ul. [...] do dnia [...] stycznia 2020 r.

III. Przekazać wyniki pomiarów emisji hałasu do środowiska Prezydentowi Miasta S. w terminie 14 dni od daty ich wykonania.

Nie zgadzając się z powyższą decyzją, spółka wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego odwołanie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów:

1. art. 107 § 1 pkt 3 k.p.a.;

2. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z załącznikiem nr [...] do rozporządzenia w sprawie wymagań

3. art. 362 ustawy - Prawo ochrony środowiska;

4. art. 112a pkt 2 lit. b ustawy - Prawo ochrony środowiska.

W uzasadnieniu odwołania spółka wskazała, iż spółka L. P. spółka z o.o. sp.k., do której skierowano decyzję nie istnieje. Co za tym idzie, decyzja została skierowana do podmiotu niebędącego stroną, co stanowi jedną z przyczyn stwierdzenia nieważności decyzji. Nadto spółka dodała, że pomiar został przeprowadzony niewłaściwe, ponieważ rozporządzenie w sprawie wymagań nie przewiduje wykluczenia źródeł hałasu składających się na tło akustyczne. Dodatkowo spółka zarzuciła, że pomiary przeprowadzone w 2019 r., nie wykazały przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu w porze dnia.

Organ odwoławczy wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] r. uchylił decyzję organu I instancji i nakazał ograniczyć poziom hałasu emitowanego do środowiska z terenu L. Spółka z o.o. Sp.k. - obiekt L. ul. [...] w S., pochodzącego od wentylatorów instalacji chłodniczej usytuowanych na ścianie bocznej sklepu od strony wschodniej do wartości określonych w rozporządzeniu w sprawie hałasu - tabela 3a dopuszczalny poziom hałasu dla terenów zabudowy mieszkaniowo-usługowej, tj. do wartości:

1. LAeq D = 55 równoważnego poziomu dźwięku A w dB dla pory dnia (rozumianej jako przedział czasu od godz. 600 do godz. 2200),

2. LAeq N= 45 równoważnego poziomu dźwięku A w dB dla pory7 nocy (rozumianej jako przedział czasu od godz. 2200 do godz. 600);

w terminie do 3 miesięcy od kiedy decyzja stanie się prawomocna.

Organ odwoławczy nie zgodził się z zarzutem, że decyzję skierowano do podmiotu nieistniejącego, gdyż w postępowaniu aktywnie uczestniczyła L. Sp. z o.o. Sp.k., jako prowadząca obiekt handlowy, którego eksploatacja (wentylacja chłodnicza) wiąże się z emisją hałasu do środowiska i miała zapewniony udział w postępowaniu oraz była informowana o wszelkich podejmowanych przez organ I instancji czynnościach, o czym świadczy udział jej pełnomocnika w oględzinach, składanie pism w toku postępowania, złożenie odwołania. Dlatego, według organu, brak jest podstaw do przyjęcia, iż decyzja obciążona jest wadą, która powoduje jej nieważność.

Kolegium wskazało, że w toku prowadzonego postępowania ustalono, iż dla terenu, na którym znajduje się obiekt handlowy L. przy ul. [...] oraz graniczące z nim nieruchomości położone przy ul. [...] i [...], obowiązuje uchwała Nr [...] Rady Miasta S. z dnia [...] października 2010 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...] w S. (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2010 r. Nr 116 poz. 2152) i tereny te należą do terenu elementarnego z oznaczeniem MNU, co oznacza, że należy zakwalifikować je do obszarów zabudowy mieszkaniowej z usługami. Dlatego też, dla oceny poziomu hałasu, przedmiotowy teren zakwalifikowano jako teren zabudowy mieszkaniowo-usługowej, dla którego dopuszczalne poziomy hałasu wynoszą:

1. LAeq D = 55 równoważnego poziomu dźwięku A w dB dla pory dnia (rozumianej jako przedział czasu od godz. 600 do godz. 2200),

2. LAeq N = 45 dB równoważnego poziomu dźwięku A w dB dla pory nocy (rozumianej jako przedział czasu od godz. 2200 do godz. 600).

Dalej organ ten wskazał, że cztery punkty pomiarowe zlokalizowano na wysokości 4 m nad poziomem terenu: P1 - teren zabudowy mieszkaniowej z usługami ul. [...] (przy granicy terenu); P2 - teren zabudowy mieszkaniowej z usługami ul. [...] (przy granicy terenu); P3 - teren zabudowy mieszkaniowej z usługami ul. [...] (przy budynku mieszkalnym) P4 - teren zabudowy mieszkaniowej z usługami ul[...] (przy granicy terenu).

Pomiar wykonano w porze nocnej [...] sierpnia 2018 r. od godz. 2400 do godz. 100 dla punktów P1, P2 i P3. Dla punktu P4 pomiar przeprowadzono od godz. 100 do godz. 200.

Wartość równoważnego poziomu dźwięku A dla czasu odniesienia T wyrażonego wskaźnikiem hałasu dB dla punktu P1 wyniosła [...] dB i wykazała przekroczenie dopuszczalnego poziomu dźwięku A w środowisku o 3,8 dB; dla punktu P2 wyniosła [...] dB i wykazała przekroczenie o 5,1 dB; dla P3 wyniosła [...] i nie przekroczono dopuszczalnego poziomu dźwięku; dla P4 wyniosła [...] dB i wykazała przekroczenie o [...] dB. Następny pomiar dokonano [...] maja 2019 r. pomiędzy godz. 2200 i 2300 w jednym punkcie pomiarowym P1 usytuowanym najbliżej wentylatorów na wysokości 1,5 m na granicy działki nr [...] obręb [...] przy ul. [...]. Po uwzględnieniu tła akustycznego i czasu pracy wentylatorów instalacji chłodniczej równoważny poziom dźwięku A wyniósł [...] dB i przekroczył dopuszczalny poziom hałasu w środowisku w przedziale czasu odniesienia równym 1 najmniej korzystnej godzinie pory nocnej o 8,0 dB. Podczas pomiaru istniała możliwość wyeliminowania pojedynczych dźwięków między godz. 2200 a 2300. Pomiary zostały przeprowadzone zgodnie z metodyką referencyjną wskazaną w rozporządzeniu w sprawie wymagań i brak jest podstaw do kwestionowania prawidłowości tych badań. Wywody zawarte w protokołach i sprawozdaniach z pomiarów hałasu są logiczne i prawidłowe. Protokoły i sprawozdania z pomiarów hałasu słusznie zostały uznane za kompletne, a jego dokonana ocena nie narusza zasady swobodnej oceny dowodów. Organ I instancji dokonując pomiarów postąpił zgodnie z treścią części E cz. II ust. 2 pkt 4 załącznika nr 7 ww. rozporządzenia. Dokonując bowiem pomiaru tła akustycznego, wyłączył pojedyncze, sporadyczne dźwięki (przejeżdżające, pojedyncze samochody w porze nocnej), których wpływ na pomiar hałasu z zakładu instalacji czy urządzenia można wyeliminować przez chwilowe zatrzymanie procesu mierzenia lub analizę rejestrowanego sygnału.

Wobec powyższego, organ odwoławczy stwierdził, że praca wentylatorów instalacji chłodniczej sklepu powoduje przekroczenie dopuszczalnych wartości hałasu w środowisku, dlatego należało wydać decyzję nakazującą ograniczenie poziomu hałasu emitowanego do środowiska.

Natomiast odnośnie do zobowiązania strony w pkt II i III decyzji do wykonania pomiarów sprawdzających, organ zauważyło, że art. 362 ustawy - Prawo ochrony środowiska nie przewiduje, aby organ mógł nakładać na stronę obowiązek określenia wykonania pomiarów sprawdzających po wykonaniu czynności zmierzających do ograniczenia oddziaływania na środowisko. Zatem w tym zakresie, organ wyeliminował te zapisy z decyzji. W konsekwencji, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., organ uznał za uprawnione uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez wydanie decyzji wobec prawidłowo określonej strony postępowania.

Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniosła skargę do sądu na decyzję organu odwoławczego, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

a) art. 6 k.p.a. poprzez wydanie decyzji oraz decyzji organu I instancji na podstawie art. 113 ust. 2 - Prawo ochrony środowiska w brzmieniu, które zostało uchylone przed dniem wydania obu decyzji, co stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności obu decyzji w trybie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.;

b) naruszenie art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z załącznikiem nr 7 do rozporządzenia w sprawie wymagań poprzez wydanie decyzji w oparciu o wadliwie przeprowadzone pomiary poziomu emisji hałasu emitowanego do środowiska,

- naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:

c) naruszenie art. 362 ust. 1 ustawy - Prawo ochrony środowiska poprzez wydanie decyzji na podstawie wadliwie przeprowadzonej kontroli poziomu emisji hałasu, tj. w sposób sprzeczny z "Metodyką referencyjną wykonywania okresowych pomiarów hałasu w środowisku pochodzącego z instalacji lub urządzeń, z wyjątkiem hałasu impulsowego" szczegółowo opisaną w załączniku nr [...] ww. rozporządzenia,

d) naruszenie art. 362 ust. 1 ustawy - Prawo ochrony środowiska poprzez nakazanie ograniczenia poziomu hałasu emitowanego do środowiska pochodzącego od wentylatorów instalacji chłodniczej do wartości określonych w rozporządzeniu w sprawie hałasu, tabela 3a dla terenów zabudowy mieszkaniowo-usługowej, tj. do wartości LAeq D = 55 równoważnego poziomu dźwięku A w dB dla pory dnia (rozumianej jako przedział czasu od godz. 6 00 do godz. 2200), podczas gdy wadliwie przeprowadzone pomiary emisji hałasu wskazały na przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu jedynie w porze nocy.

Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji w całości oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji i o zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych, ewentualnie - na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zasadniczym przedmiotem sporu w sprawie jest kwestia, czy obiekt budowlany należący do skarżącej, tj. sklep położony przy ul. [...] w S., przekracza dopuszczalną emisję hałasu do środowiska.

W pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutu wydania decyzji organów obu instancji na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2019 r. poz. 1396); dalej: "P.o.ś", w brzmieniu, które zostało uchylone przed dniem wydania w sprawie decyzji co - według skarżącej - stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji, na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Rację należy przyznać skarżącej, że organ odwoławczy wadliwie przywołał w swojej decyzji nieaktualne na dzień jej wydania brzmienie przepisu art. 113 ust. 2 pkt 1 P.o.ś., wskazując, że w przepisie tym ustawodawca stanowiąc o terenie chronionym przed hałasem użył określenia: "terenów faktycznie zagospodarowanych", a nie określenia "terenów przeznaczonych", co - w ocenie skarżącej - ma istotne znaczenie w sprawie, bowiem działka oznaczona nr ewid. [...] stanowiąca własność Miasta S., przy granicy której usytuowano punkty pomiarowe oznaczone jako P1 i P2, nie jest faktycznie zagospodarowana (działka niezabudowana), zatem zapisy planu o jej przeznaczeniu są nieistotne oraz, że nie podlega ona ochronie przed hałasem. Jednak - według sądu - ta formalna wadliwość decyzji organu odwoławczego nie może stanowić ani podstawy do stwierdzenia jej nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. (skarżący nie sprecyzował, czy decyzja wydana została bez podstawy prawnej, czy z rażącym naruszeniem prawa), ani do jej uchylenia, bowiem z uzasadnienia tej decyzji jak i akt sprawy jednoznacznie wynika, że wskazana działka objęta jest planem zagospodarowania przestrzennego Miasta S. i oznaczona jako [...] tj. zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna z usługami. A, zgodnie z art. 115 P.o.ś., tylko w razie braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oceny, czy teren należy do rodzajów terenów, o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt 1, właściwe organy dokonują na podstawie faktycznego zagospodarowania i wykorzystywania tego i sąsiednich terenów. Skoro zatem ww. działka obejmuje teren "przeznaczony" w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną z usługami, to - na podstawie m.in. przepisu art. 113 ust. 2 pkt 1 lit. f P.o.ś. - podlega ochronie jako teren przeznaczony pod zabudowę mieszkaniowo-usługową. Tak więc faktyczne zagospodarowanie terenu objętego działką oznaczoną nr ewid. [...] nie ma znaczenia w sprawie (por. wyrok NSA z dnia 16 lutego 2021 r. sygn. akt III OSK 1907/21; dostępny w internetowej bazie orzeczeń NSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Ponadto, organ I instancji nie mógł naruszyć art. 113 ust. 2 P.o.ś., gdyż w swojej decyzji ani nie przywoływał brzmienia tego przepisu, ani nie odwoływał się do niego.

W konsekwencji także, prawidłowo usytuowano punkty pomiarowe oznaczone jako P1 i P2 przy granicy tej działki, jako podlegającej ochronie przed hałasem.

Dodatkowo należy także wskazać, że prawodawca nie jest konsekwentny w tożsamym posługiwaniu się określeniami "terenów faktycznie zagospodarowanych" i "terenów przeznaczonych", bowiem nowelizując przepis art. 113 ust. 2 P.o.ś. - doprecyzowujący zakres delegacji ustawowej zawartej w art. 113 ust. 1 P.o.ś. - przez wprowadzenie zmienionych określeń: "terenów faktycznie zagospodarowanych" (art. 113 ust. 2pkt 1 P.o.ś.) i ""pod zabudowę mieszkaniowo-usługową" (art. 113 ust. 2 pkt 1 lit. f P.o.ś.) w miejsce dotychczasowych, odpowiednich określeń: "terenów przeznaczonych" i "na cele mieszkaniowo-usługowe", nie znowelizował jednocześnie tego aktu wykonawczego, który właśnie wydano na podstawie tejże delegacji ustawowej, gdyż w tym akcie, tj. rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2014 r. poz. 112) pozostawiono dotychczasowe odpowiednie określenia: "terenów przeznaczonych" (§ 1 pkt 1) i "na cele mieszkaniowo-usługowe" (§ 1 pkt 1 lit. f), co - w istocie - może wywoływać wątpliwości interpretacyjne.

Na uwzględnienie nie zasługiwały także zarzuty wydania decyzji w oparciu o wadliwie przeprowadzone pomiary poziomu emisji hałasu emitowanego do środowiska, gdyż dwukrotnie przeprowadzone pomiary, tj. [...] sierpnia 2018 r. i [...] maja 2019 r., spełniały metodykę ich wykonywania określoną w załączniku nr 7 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 października 2014 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody (Dz. U. z 2014 r. poz. 1542).

Zgodnie z przepisami oznaczonymi lit. B ww. załącznika nr 7, określającymi kryteria lokalizacji punktów pomiarowych:

"1. Lokalizacja punktów pomiarowych jest zależna od:

1) charakterystyk i usytuowania źródeł hałasu (instalacji i urządzeń);

2) własności pochłaniających i odbijających terenu oraz zagospodarowania terenu.

2. Punkty pomiarowe należy lokalizować na terenach objętych ochroną przed hałasem w ten sposób, aby przeprowadzone w nich pomiary pozwoliły na ustalenie miejsca o największym oddziaływaniu źródeł hałasu, których pomiary dotyczą, z uwzględnieniem poniższych reguł:

1) na terenie niezabudowanym punkty pomiarowe lokalizuje się na wysokości 1,5 m (z dokładnością zawierającą się w przedziale <-0,0 m; +0,1 m >) nad powierzchnią terenu;

2) na terenie zabudowanym punkty pomiarowe lokalizuje się:

a) przy elewacji budynków objętych ochroną przed hałasem w związku z wypełnianiem funkcji, dla których realizacji teren został objęty ochroną przed hałasem, w odległości 0,5-2 m od elewacji tych budynków:

- w świetle okna kondygnacji eksponowanej na hałas; podczas pomiarów hałasu okno w miarę możliwości powinno być otwarte, choć dopuszcza się wykonanie pomiarów przy oknie zamkniętym; dopuszcza się uchylenie okna w ten sposób, aby możliwe było przeprowadzenie przez nie wysięgnika i kabli łączących mikrofony pomiarowe z przyrządami pomiarowymi znajdującymi się w pomieszczeniu,

- na wysokości 4 m ± 0,2 m nad powierzchnią terenu, gdy nie ma możliwości wykonania pomiarów hałasu w świetle okna na danej kondygnacji,

b) na terenach otaczających budynki, o których mowa w lit. a, na wysokości 4 m ± 0,2 m nad powierzchnią terenu.".

Z przepisów tych wynika, że w zależności o tego, czy teren chroniony jest zabudowany, czy też nie oraz, czy otacza budynki objęte ochroną, punkty pomiarowe powinny być odmiennie usytułowane, ale w taki sposób, aby pomiary pozwoliły na ustalenie miejsca o największym oddziaływaniu źródeł hałasu, których pomiary dotyczą. W szczególności zaś, w przypadku terenu niezabudowanego, punkty pomiarowe powinny być usytułowane 1,5 m nad pow. terenu; na terenie zabudowanym - przy elewacji budynków w odległości 0,5-2 m od elewacji budynków w świetle okna kondygnacji na wysokości 4 m ± 0,2 m nad pow. terenu, gdy nie ma możliwości wykonania pomiarów hałasu w świetle okna na danej kondygnacji; na terenie otaczającym budynki na wysokości 4 m ± 0,2 m nad pow. terenu.

Z akt sprawy wynika, że podczas pierwszego pomiaru dwa punkty pomiarowe oznaczone jako P1 i P2 usytuowane zostały przy granicy działki niezabudowanej ozn. nr ewid. [...] na wysokości 4 m, która jednak otacza budynki położone przy ul. [...] od nr [...] [...] do nr [...] punkt P3 na działce zabudowanej położonej przy ul. [...] przy budynku, w odległości 27 m od granic sklepu, a punkt P4 na działce zabudowanej budynkami położonymi przy [...] przy granicy działki na wysokości 4 m. Natomiast, podczas drugiego pomiaru punkt pomiarowy oznaczony jako P1 został ponownie usytuowany przy granicy działki niezabudowanej ozn. nr ewid. [...], jednak nie na wysokości 4 m, lecz na wysokości 1,5 m, zgodnie z żądaniem skarżącej zawartym w piśmie z dnia [...] września 2018 r.

Zatem, ten sposób umiejscowienia punktów pomiarowych podczas pierwszego pomiaru spełniał wymogi wynikające z zał. Nr 7 ww. rozporządzenia, gdyż ustawiono je na terenie otaczającym budynki i na wysokości 4 m, natomiast dodatkowy drugi pomiar dokonany w punkcie P1 na wysokości 1,5 m był zbędny, gdyż pierwszy pomiar w tym punkcie został dokonany prawidłowo. Okoliczność bowiem, że działka nr [...] nie jest zabudowana nie oznacza, że nie otacza ona budynków położonych przy ul. [...] od nr [...] do nr [...] [...], a niezależnie od tego, także drugi pomiar wykonany na wysokości 1,5 m potwierdził przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu o 8 dB.

Odnosząc się także do zarzutu, że podczas drugiego pomiaru wadliwie zmierzono tło akustyczne, gdyż wyeliminowano hałas emitowany przez ruch uliczny - poza okoliczności ww. wskazaną, iż pomiar ten był zbędny - należy wskazać, że tło akustyczne, to wszystkie dźwięki w punkcie pomiarowym, które nie są badanym hałasem i występują stale podczas pomiarów emisji hałasu (w lit. E cz. II ust. 2 pkt 4 zał. Nr 7 ww. rozporządzenia). W tej sprawie nawet w sytuacji istnienia uzasadnionej przyczyny przeprowadzenia tego pomiaru, to okoliczność wyeliminowania z tła akustycznego hałasu emitowanego przez ruch uliczny nie mogła mieć wpływu na prawidłowość tego pomiaru, gdyż miejsce punktu pomiarowego P1, usytuowanego na tyłach sklepu skarżącej, przy granicy działki nr [...], tj. w miejscu istotnie oddalonym i oddzielonym zabudową tegoż sklepu od dróg publicznych mogących generować hałas, tj. od ulicy [...] i ul. [...], nie mógł wpływać na pomiar tła akustycznego. Zaś ewentualny hałas mogący pochodzić od ruchu z wewnętrznej drogi (ulicy [...], z uwagi na jej znaczną odległość od punktu pomiarowego P1 i jej "odgrodzenie/zasłonięcie" budynkami oznaczonymi numerami 50B i 50C, także nie mógł mieć wpływu na prawidłowość pomiaru.

Ponadto, sporządzone w sprawie protokoły oraz sprawozdania z pomiaru hałasu odpowiadają wszelkim wymogom określonym w procedurach pomiarowych określonych w zał. nr 7 do ww. rozporządzenia, w tym także określonym w lit. E cz. II ust. 2 pkt 4, dotyczących pomiaru tła akustycznego.

W konsekwencji ustalenia, że w trzech z czterech punktów pomiarowych, tj. w P1, P2, i P4 doszło do przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu, tj. w P1 o 5,1 dB (pierwszy pomiar) oraz o 8,00 dB (drugi pomiar), w P2 o 3,8 dB oraz o w P4 10,90 dB, prawidłowo organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji nakazał ograniczyć poziom hałasu emitowanego do środowiska z terenu sklepu skarżącej pochodzącego od wentylatorów instalacji chłodniczej usytuowanych na ścianie bocznej sklepu od strony wschodniej do wartości określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (tabela 3a dopuszczalny poziom hałasu dla terenów zabudowy mieszkaniowo-usługowej) do wartości:

1. LAeq D = 55 równoważnego poziomu dźwięku A w dB dla pory dnia (rozumianej jako przedział czasu od godz. 600 do godz. 2200),

2. LAeq N= 45 równoważnego poziomu dźwięku A w dB dla pory7 nocy (rozumianej jako przedział czasu od godz. 2200 do godz. 600);

- w terminie do 3 miesięcy od kiedy decyzja stanie się prawomocna.

Prawidłowo także organ odwoławczy uchylił decyzję organu I instancji i rozstrzygnął sprawę w jej całym zakresie, bowiem organ ten - na podstawie art. 362 "P.o.ś." - nie mógł nałożyć na skarżącą obowiązku określenia wykonania pomiarów sprawdzających po wykonaniu czynności zmierzających do ograniczenia oddziaływania na środowisko. Zgodnie bowiem z art. 362 ust. 1 i ust. 2 P.o.ś.: " Jeżeli podmiot korzystający ze środowiska negatywnie oddziałuje na środowisko, organ ochrony środowiska może, w drodze decyzji, nałożyć obowiązek: 1) ograniczenia oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia; 2) przywrócenia środowiska do stanu właściwego." (ust.1). "W decyzji, o której mowa w ust. 1, organ ochrony środowiska może określić: 1) zakres ograniczenia oddziaływania na środowisko lub stan, do jakiego ma zostać przywrócone środowisko; 1a) czynności zmierzające do ograniczenia oddziaływania na środowisko lub przywrócenia środowiska do stanu właściwego; 2) termin wykonania obowiązku." (ust. 2).

Nadto, wbrew zarzutom skargi, organ odwoławczy prawidłowo w pkt 2.1. zaskarżonej decyzji nakazał ograniczyć poziom hałasu do LAeq D = 55 równoważnego poziomu dźwięku A w dB także dla pory dnia (rozumianej jako przedział czasu od godz. 600 do godz. 2200), gdyż pomiar - chociaż dokonany w porze nocnej - jednak przekroczył w punkcie P4 dopuszczalny poziom hałasu o 10,9 dB, a skoro w porze nocnej dopuszczalny poziom hałasu nie może przekroczyć 45 dB, a w porze dnia 55 dB, to prosty rachunek arytmetyczny wskazuje, że przekroczenie w porze nocnej dopuszczalnego poziomu hałasu (45 dB) o 10,9 dB, jest oczywistym dowodem także na przekroczenie dopuszczalnego poziomu (55 dB) o 0,9 dB (45+10,9=55,9) w porze dnia.

Nadto, wobec tego, że skarżąca w odwołaniu od decyzji organu I instancji podniosła zarzut, iż błędnie w niej określono adresata decyzji, to należy przyznać skarżącej rację, że w decyzji tej istotnie nieprawidłowo oznaczono stronę jako: "L. P. Sp. z o.o. Sp. k.", zamiast jako: "L. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w J. to jednak - w ocenie sądu - ta wadliwość formalna nie oznacza, że decyzja została skierowana do podmiotu niebędącego stroną postępowania z tego względu, że zarówno z treści odwołania od decyzji, jak i z treści skargi jednoznacznie wynika, że wydane w tym postępowaniu decyzje faktycznie trafiły do właściwego podmiotu i to on właśnie uczestniczył w tym postępowaniu. Kwestia ta była podnoszona w odwołaniu, sporządzonym przez pełnomocnika strony - adwokata K. , którego pełnomocnictwa (z dnia [...] sierpnia 2018 r.) do reprezentowania w tym postępowaniu L. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w J. udzielili: prokurent P. M. oraz członek zarządu - R. L., a następnie także do skargi do sądu, sporządzonej przez tego samego pełnomocnika, to pełnomocnictwo zostało dołączone. Należy podkreślić, że pełnomocnictwo to upoważnia tego pełnomocnika do reprezentowania L. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w [..J.] nie tylko przed organami administracji publicznej, ale także przed sądami administracyjnymi. Do skargi, na wezwanie sądu, dodatkowo dołączono także pełnomocnictwo z dnia [...] sierpnia 2020 r. (m.in. do reprezentowania strony przed sądami administracyjnymi). Z tego względu, pomimo że strona nie została oznaczona prawidłowo w decyzji organu I instancji, to jednak ten brak formalny nie miał wpływu na wynik sprawy.

Reasumując, przeprowadzona w sprawie kontrola zaskarżonej decyzji w zakresie podniesionych w skardze zarzutów oraz przesłanek wziętych przez sąd pod uwagę z urzędu (art. 134 § 1 p.p.s.a.), wykazała, że decyzja ta jest zgodna z prawem, nie narusza bowiem ani przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania w stopniu mającym lub mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Z tych względów - na podstawie art. 151 p.p.s.a. - skargę należało oddalić.