Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1045/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2009-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.P. na uchwałę Rady Gminy L. z dnia [...] listopada 2005 r., Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] listopada 2009 r. S.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na uchwałę Rady Gminy L.

z dnia [...] listopada 2005 r., Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Podał w nim, że uczynił to w związku postanowieniem Sądu z dnia 1 września 2009r., którym to została odrzucona jego skarga ze względu na wniesienie jej po terminie. Uprzednia skarga dotyczyła tego samego przedmiotu co obecna skarga tj uchwały Rady Gminy L. z dnia [...] listopada 2005 r., Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Uprzednio, pismem z dnia [...] września 2009 r. skarżący na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym wezwał Radę Gminy L. do usunięcia naruszenia prawa dokonanego w związku z kwestionowaną uchwałą.

Wobec bezskuteczności powyższego wezwania, strona skarżąca w dniu 3 listopada 2009 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę Rada Gminy L. wniosła o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Przepis art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej ,,p.p.s.a.", stanowi, że skarga podlega odrzuceniu, jeżeli z innych przyczyn (innych niż wymienione w punktach 1-5) - wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Jak wynika z akt sprawy, na tę samą uchwałę Rady Gminy L. z dnia [...] listopada 2005 r., Nr [...] skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy drugą skargę. Pierwszą wniósł w dniu 14 maja 2009 r.. Sąd postanowieniem z dnia 1 września 2009 r., sygn. akt II SA/Bd 460/09, skargę tę odrzucił z uwagi na wniesienie jej po terminie.

Drugą skargę rozpoznawaną przez skład orzekający w niniejszej sprawie skarżący wniósł natomiast w dniu [...] listopada 2009 r.

Analiza akt sprawy dowodzi przy tym, że dwukrotne wniesienie skargi na powyższą uchwałę poprzedzone zostało także dwukrotnym wezwaniem Rady Gminy L. do usunięcia naruszenia prawa, w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, związanego z podjęciem kwestionowanej uchwały.

Tymczasem określone w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub uprawnienia jest czynnością prawną, która przysługuje podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie. Następne zaś pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu nie posiadają już waloru wezwania w rozumieniu tego przepisu. Instytucja wezwania, o której mowa w powołanym przepisie, jest bowiem odpowiednikiem środka odwoławczego, o którym stanowi art. 52 § 4 ustawy p.p.s.a.

Podkreślić przy tym należy, że środek odwoławczy na dane rozstrzygnięcie można wnieść tylko raz. Oznacza to tym samym, że ta sama osoba nie może wielokrotnie składać wezwania do tego samego organu w tej samej sprawie, dotyczącej tej samej uchwały. Byłoby to sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa, wyrażoną w art. 32 ust. 1 Konstytucji, jak i z przepisem art. 78 Konstytucji. Strony, którym przysługują tradycyjne środki odwoławcze (odwołania, zażalenia) nie mogą być w gorszej sytuacji prawnej niż podmioty, którym z powodu specyfiki postępowania przysługuje środek prawny określony w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (por. postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2002 r., sygn. akt OSA 2/02, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 października 2008r., sygn. akt II SA/Łd 678/08, LEX nr 504538, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2008r., sygn. akt IV SA/Wa 374/08, LEX nr 506883).

Mając na uwadze powyższe, z uwagi na fakt, że skarżący wyczerpał uprzednio prawną możliwość kwestionowania zaskarżonej uchwały Rady Gminy L. w trybie określonym w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), ponowne kwestionowanie przez skarżącego tejże uchwały, w ocenie Sądu skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.