Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 385/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-03-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
658
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o zwolnienie od wpisu od skargi w sprawie ze skargi W. S. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: - odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W niniejszej sprawie W. S. w dniu 19 listopada 2015 r. złożył do Sądu na urzędowym formularzu wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie radcy prawnego z urzędu. W uzasadnieniu wniosku skarżący oświadczył, że wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z żoną, czwórką dzieci (w tym trojgiem małoletnich) i rodzicami. Wyjaśnił, że rodzina utrzymuje się z emerytur rolniczych jego rodziców w kwocie po 1.088,62 zł, zasiłków rodzinnych na czworo dzieci w łącznej wysokości 643 zł. Gospodarstwo rolne (o powierzchni 10,8845 ha), nie przynosi dochodu.

Referendarz sądowy zarządzeniem z 7 grudnia 2015 r. wezwał skarżącego do nadesłania a) wyciągów z posiadanych przez skarżącego i osoby z którymi prowadzi gospodarstwo domowe rachunków bankowych za okres ostatnich 3 miesięcy obejmujących informację o wszystkich transakcjach dokonanych na rachunkach w objętym wezwaniem terminie (jeżeli skarżący i członkowie jego rodziny nie posiadają rachunków bankowych, należy złożyć w zakreślonym powyżej terminie stosownego oświadczenie); b) dokumentów potwierdzających podaną w rubryce 10 formularza PPF wysokość dochodów Z. S., J. S., J. S., W. S., c) zaświadczenia z właściwego biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o wysokości otrzymanych dopłat bezpośrednich lub innej pomocy finansowej w 2014 r., d) dokumentów (rachunki, faktury, dowody wpłaty itp.) potwierdzających wysokość ponoszonych miesięcznie stałych wydatków związanych z zaspokojeniem podstawowych potrzeb życiowych skarżącego, e) kopii decyzji o ustaleniu wymiaru podatku od nieruchomości (rolnego) za 2015 r.

W dniu 25 lutego 2016 r. skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, w którym oświadczył, że domaga się zwolnienia od wpisu od skargi. Podniósł, że rodzina ponosi następujące wydatki: ubezpieczenie budynków 470 zł rocznie, opłata za telefon ok. 80 zł miesięcznie, zakup węgla ok. 850 zł rocznie, wywóz nieczystości ok. 600 zł rocznie, wywóz śmieci ok. 160 zł miesięcznie, opłacenie podatków od gruntów i budynków 594 zł rocznie, sczepienie psów 100 zł rocznie, przegląd kominiarski ok. 150 zł rocznie, dojazdy do szkoły ok. 70 zł miesięcznie. Do wniosku skarżący dołączył dokumentację dotyczącą stanu majątkowego rodziny w tym kopie decyzji potwierdzającej pobieranie zasiłków i kopie decyzji w sprawie wymiaru podatku rolnego, kopię z wyciągu rachunku bankowego żony, dokumenty potwierdzające wydatki na opłaty oraz dokumentację medyczną. Wyjaśnił, że nie otrzymuje dopłat do gruntów rolnych, gospodarstwo nie przynosi żadnego dochodu.

Stwierdzono, co następuje:

Wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony przez W. S. nie jest uzasadniony, ponieważ nie wykazał on, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).

Z treści wniosku wynika, że rodzina skarżącego utrzymuje się z emerytur rolniczych rodziców skarżącego. Skarżący pobiera zasiłki rodzinne w łącznej wysokości 643 zł, prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, czwórką dzieci (w tym trojgiem małoletnich) i rodzicami skarżącego. Zamieszkują oni w domu o powierzchni 200 m2 stanowiącym ich własność. Skarżący wraz z żoną prowadzoną gospodarstwo rolne o powierzchni 10,8845 ha, w tym 1,6 ha lasu, które według oświadczenia wnioskodawcy nie przynosi dochodów, a zebrane plony konsumowane są w całości przez rodzinę. Z oświadczenia skarżącego wynika, że jest osobą chorą i nie może wykonywać ciężkiej pracy. W związku z tym nie jest on w stanie uiścić kosztów sądowych w tej sprawie.

Referendarz sądowy zwraca uwagę, że emerytury rolnicze rodziców skarżącego nie podlegają egzekucji sądowej, w stosunku do skarżącego, jego żony i najstarszej córki nie wydano orzeczeń o całkowitej, czy też częściowej niezdolności do pracy. Tym samym skoro prowadzone przez nich gospodarstwo rolne nie przynosi dochodów i nie została orzeczona całkowita niezdolność do pracy, to brak jest przeszkody do poszukiwania przez nich innych źródeł zarobkowania. Posiadanie majątku, w szczególności nieruchomości, wyłącza w zasadzie możliwość przyznania prawa pomocy. Wnioskodawca posiada gospodarstwo rolne, którym może rozporządzać w sposób przynoszący mu dochody, np. wykorzystywać w produkcji rolnej, jak również wydzierżawić, czy też obciążyć. Referendarz podkreśla, że niewykorzystywanie posiadanego majątku w sytuacji gdy obiektywnie jest to możliwe, należy ocenić jako świadome pozbawianie się środków koniecznych do zaspokajania potrzeb swoich i rodziny, ale i do prowadzenia spraw sądowych.

Trzeba podkreślić, że skoro skarżący decyduje się na prowadzenie sprawy na drodze sądowej, to winien liczyć się z ewentualnymi kosztami takiego postępowania i przez swoje działanie zapewnić sobie na ten cel niezbędne środki. Skoro środków tych skarżący sobie nie zapewnił i - we własnej ocenie - ich nie posiada, to okoliczność ta nie powoduje, że prawo pomocy należy mu przyznać.

Z przedstawionych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.