Wyrok NSA oz. w Białymstoku, sygn. akt SA/Bk 416/97
NSA oz. w Białymstoku
Data orzeczenia: 1998-03-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 32
journal: Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486
law: Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 1 września 1993 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zobowiązaniach podatkowych.
article: art. 167
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
Teza: Wszelkie "autokorekty" czy "poprawianie" zapisów w ewidencji księgowej możliwe są bez ujemnych skutków dla podatnika do czasu rozpoczęcia kontroli.

TEZY

Wszelkie "autokorekty" czy "poprawianie" zapisów w ewidencji księgowej możliwe są bez ujemnych skutków dla podatnika do czasu rozpoczęcia kontroli.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd nie podziela stanowiska skarżącej, że przeprowadzone przez organ podatkowy w dniu 5 marca 1996 r. czynności kontrolne są bezskuteczne, bo nie był przy nich obecny drugi ze wspólników spółki cywilnej, jak też pełnomocnik skarżących. Pogląd ten sprzeczny jest z przepisami art. 167 Kpa, art. 32 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./. Czynności kontrolnych, w myśl art. 167 par. 1 Kpa, dokonać można w obecności podatnika, osoby zastępującej podatnika lub przez niego zatrudnionej, a w razie nieobecności tych osób - w obecności powołanego świadka. Kwestionowane czynności kontrolne przeprowadzone zostały w obecności wspólnika spółki cywilnej P.H.U. "F." Marka R. Kontrolujący okazali p. Markowi R. upoważnienie do kontroli, które ten podpisał. Czynności kontrolne, oględziny są jednym z elementów postępowania wyjaśniającego. Celem ich jest zebranie materiału dowodowego będącego podstawą ustalenia stanu faktycznego sprawy. Tak więc czynności kontrolne nie można łączyć wyłącznie - jak podnoszą skarżący w skardze - z zawiadomieniem z dnia 10 kwietnia 1996 r. o wszczęciu postępowania, gdyż podejmowane są one w oparciu o wymienione przepisy art. 167 Kpa i art. 32 ustawy o zobowiązaniach podatkowych. W toku dalszego postępowania zarówno wspólnicy spółki, jak i ich pełnomocnicy mieli zagwarantowany dostęp do akt sprawy i do składania wszelkich wniosków dowodowych i wyjaśnień.

W utrwalonym orzecznictwie sądowym przyjęte jest stanowisko, że wszelkie "autokorekty" czy "poprawianie" zapisów w ewidencji księgowej możliwe są bez ujemnych skutków dla podatnika do czasu rozpoczęcia kontroli. Skoro więc w przedmiotowej sprawie skarżący dokonali "autokorekty" deklaracji VAT-7 już po rozpoczęciu kontroli, to prawidłowe jest stanowisko organów podatkowych, że nie może to powodować uniknięcia wynikających z przepisów prawa skutków stwierdzenia przez organ kontrolny określonych nieprawidłowości.

Zasadne jest też stanowisko organów podatkowych co do zastosowania sankcji z art. 27 ust. 5 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. W kwestii tej skład orzekający podziela pogląd prawny zawarty w wyrokach NSA z dnia 17 marca 1995 r. /SA/Bk 300/94 - nie publ./ i z dnia 1 października 1997 r. /SA/Bk 1282/96 - nie publ./, że skoro deklaracja VAT-7 składana przez podatnika zawiera dane niezgodne ze stanem rzeczywistym, to nie można uznać, że podatnik wykonał obowiązki nałożone przepisem art. 27 ust. 4 tej ustawy. Prowadząc ewidencję podatnik winien mieć na względzie, iż zawarte w niej dane służyć winny prawidłowemu sporządzeniu deklaracji podatkowej. Nie ulega wątpliwości, że skarżąca spółka zawyżyła wysokość podatku naliczonego w omawianym okresie, czego konsekwencją było zaniżenie zobowiązania należnego wykazanego w deklaracji podatkowej. Jest to naruszenie obowiązku podatnika uzasadniające stosowanie względem niego sankcji z art. 27 ust. 5 pkt 1 omawianej ustawy.

Sąd nie stwierdził również naruszenia przepisów art. 7 i art. 8 Kpa. W toku prowadzonego postępowania podatkowego Urząd Skarbowy dokonywał oceny tylko wcześniej zaistniałego stanu faktycznego. W tej sytuacji żadne informacje tego Urzędu udzielone skarżącej na tym etapie nie mogły już zmienić faktu, że skarżąca niewłaściwie interpretowała przepisy i stosownie do tej niewłaściwej interpretacji postępowała. Należy też zauważyć, iż w aktach sprawy brak jest jakichkolwiek pism, w których skarżąca zwracałaby się o udzielenie jej wyjaśnień.

Skarga jest więc nieuzasadniona i podlega oddaleniu z mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368/.