Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 65/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-07-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie prowadzonego postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. a.bł.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 16 marca 2015 r. J. S. – w imieniu M. S., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie prowadzonego postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji.

W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z dnia 21 kwietnia 2015 r. J. S. został wezwany do usunięcia braków skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez wykazanie wyczerpania dyspozycji art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 – w dalszej części uzasadnienia przywoływana jako: k.p.a.), uiszczenie wpisu sądowego od skargi oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej M. S. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, stosowne wezwania odebrała w dniu 29 kwietnia 2015 r. M. S.. Ponieważ opisane wezwania pozostały bez odpowiedzi, a jednocześnie przedmiotowa skarga nie została podpisana osobiście przez skarżącą, w wykonaniu zarządzenia z dnia 29 maja 2015 r. M. S. została wezwana do usunięcia braków skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez wykazanie wyczerpania dyspozycji art. 37 § 1 k.p.a. oraz podpisanie skargi osobiście lub nadesłanie podpisanego osobiście odpisu skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przedmiotowe wezwanie skarżąca odebrała osobiście w dniu 8 czerwca 2015 r. jednakże pozostawiła je bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - powoływanej dalej jako p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, co oznacza, iż skarga winna zawierać podpis strony lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis na skardze jest warunkiem koniecznym pisma i z wyjątkiem sytuacji, gdy strona nie może sama się podpisać (art. 46 § 4 p.p.s.a.) lub ma przedstawiciela ustawowego, pełnomocnika, podpis musi być złożony własnoręcznie przez stronę. Podpis na dokumencie jest poświadczeniem woli lub wiedzy podmiotu, który takie oświadczenie składa i służy identyfikacji takiego podmiotu, stąd nie można przyjąć, iż jedynie wskazanie w nagłówku danych identyfikujących stronę skarżącą jest wystarczające dla przyjęcia, że skarga nie zawiera braków formalnych i spowoduje skuteczne wszczęcie postępowania.

Brak podpisu jest brakiem formalnym skargi, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Jednocześnie jest to brak, który może zostać usunięty przez stronę na wezwanie, w którym zostanie dokładnie określony termin, w jakim strona winna uzupełnić ten brak oraz pouczenie o skutkach jego nieuzupełnienia we wskazanym terminie (art. 49 § 1 p.p.s.a.).

Jednocześnie, stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie – art. 52 § 2 p.p.s.a. Z przywołanej regulacji wywieść należy, iż warunkiem przesądzającym o skutecznym złożeniu skargi do sądu jest wyczerpanie wszystkich możliwych, służących stronie środków zaskarżenia. Dotyczy to także skarg na bezczynność organów, które przewiduje art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Wyczerpanie środków zaskarżenia zachodzi zarówno wtedy, gdy wnioskodawca przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego złożył zażalenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a., wymagane w odniesieniu do skarg na bezczynność polegającą na niewydaniu decyzji, jak i wtedy, gdy wnioskodawca wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, co jest wymagane przy bezczynności organu w zakresie czynności materialno-technicznych (wyrok WSA w Opolu z dnia 27 maja 2004 r., II SAB/Op 1/04, ONSAiWSA 2005/2/33).

Z uwagi na ustalenie, iż skarga opatrzona datą 16 marca 2015 r. i podpisem J. S. została złożona w imieniu M. S., której podpis nie widnieje na opisanej skardze, a jednocześnie nie zostało do niego załączone stosowne pełnomocnictwo, w pierwszej kolejności do usunięcia braków został wezwany J. S.. Niemniej jednak wobec pozostawienia przedmiotowego wezwania bez odpowiedzi sąd wystąpił bezpośrednio do skarżącej, wzywając m.in. do podpisania skargi lub nadesłania podpisanego jej odpisu. Jak wynika z akta sądowych, odpis zarządzenia o wezwaniu do usunięcia opisanych braków skargi, skarżąca odebrała osobiście w dniu 8 czerwca 2015 r.

Reasumując, jak wynika z akt sprawy, pomimo pouczenia o skutkach nieuzupełnienia braków skargi, do dnia dzisiejszego strona skarżąca nie usunęła żadnego z nich. Przede wszystkim nie podpisała skargi, ani nie nadesłała jej podpisanego egzemplarza. Oznacza to, iż przedmiotowa skarga obarczona jest brakiem uniemożliwiającym skuteczne wszczęcie postępowania sądowego.

Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

a.bł.