Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1535/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 7,  art. 77,  art. 107
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, asesor WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant Agata Krysztofiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2008 r. sprawy ze skargi "C." Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na przewóz tabletek zawierających w składzie sproszkowane koniki morskie 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Ministra Środowiska na rzecz "C." Sp. z o.o z siedzibą w W. kwotę 440 zł (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] lipca 2008r. Nr [...] Minister Środowiska działając na podstawie art. 138 § 1 k.p.a w zw. z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi, po rozpatrzeniu wniosku firmy C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o ponowne rozpoznanie sprawy, utrzymał w mocy decyzję własną z [...] maja 2008 r., odmawiającą wydania w/w firmie zezwolenia na import z I. tabletek zawierających w składzie sproszkowane koniki morskie z gatunków Hippocampus kuda i Hippocampu kellogi.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż zgodnie ze stanowiskiem Grupy ds. Przeglądu Naukowego, składającej się z przedstawicieli organów naukowych wszystkich Państw Członkowskich, a działającej pod przewodnictwem przedstawiciela Komisji Europejskiej, import okazów ww. gatunków z I. wiąże się obecnie ze szkodliwym wpływem na stan ich dziko żyjących populacji. Grupa przedstawiła negatywną opinię dotyczącą importu okazów m.in. gatunków Hippocampus kuda i Hippocampus kellogi pochodzących z I. Decyzja ta znalazła odzwierciedlenie w negatywnej opinii Organu Naukowego Konwencji Waszyngtońskiej w Polsce.

Zgodnie zaś z art. 4 ust. 1 lit. e) w związku z ust. 2 lit. c) oraz ust. 2 lit. a) przywołanego rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97, zezwolenie wydaje się po uzyskaniu pozytywnej opinii Organu Naukowego CITES stwierdzającej, że dany import nie będzie miał szkodliwego wpływu na stan dziko żyjącej populacji określonego gatunku. W przypadku opinii negatywnej Organ Zarządzający CITES nie ma podstaw do wydania stosownego zezwolenia. W związku z powyższym, organ nie miał możliwości wydania przedmiotowego zezwolenia importowego.

Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie "C." Sp. z o.o., domagając się stwierdzenia jej nieważności ewentualnie jej uchylenia oraz zasądzenia na rzecz skarżącej kosztów postępowania sądowego.

Decyzji zarzucono, iż wydana ona została z rażącym naruszeniem:

1. art. 19 k.p.a w zw. z 1 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Środowiska. (Dz. U. Nr 85 poz. 766), oraz w zw. z art. 1 ust. 1 pkt 1, art. 3 ust. 1 i ust. 3, art. 7

Sygn. akt IV SA/1535/08

ust.2, art. 38 ust.2 i art. 108 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (tj. Dz. U. z 2008r. Nr 45 poz. 271 ) poprzez naruszenie kompetencji Ministra Zdrowia i Głównego Inspektora Farmaceutycznego, jako organów wyłącznie właściwych w zakresie regulowania dopuszczenia do obrotu i importu produktów leczniczych na terytorium RP skutkujące zgodnie art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji;

2) art. 24 Aktu Przystąpienia oraz pkt 40 Aktu Końcowego (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 865) zwanych Traktatem Akcesyjnym poprzez uznanie, że produkt leczniczy G. nie może, w okresie przejściowym ustanowionym dla Polski powołanym Aktem Przystąpienia, być dopuszczony i wprowadzany do obrotu na terytorium RP. Zgodnie zaś z punktem 40 Aktu, produkty farmaceutyczne znajdujące się w wykazie w dodatku A do załącznika XII do niniejszego Aktu, posiadające pozwolenie na dopuszczenie do obrotu mogą być wprowadzane do obrotu w Polsce. Z kolei w myśl art. 24 Aktu Przystąpienia zawartym w części czwartej, postanowienia tymczasowe, tytule 1, środki przejściowe, środki wymienione w załącznikach V,VI,VII,VIII, IX, X, XI, XII, XIII oraz XIV do Aktu mają być zastosowane do nowych Państw Członkowskich na warunkach określonych w tych załącznikach. Załącznik XII dotyczący Polski odnoszący się do swobodnego przepływu towarów w ust. 5 stanowi, że w drodze odstępstwa od wymagań dotyczących jakości, bezpieczeństwa i skuteczności ustanowionych w dyrektywie 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (Dz .U. L 311 z 28 listopada 2001, str. 67), pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktów farmaceutycznych znajdujących się w wykazie (w dodatku A do niniejszego załącznika w wersji przedstawionej przez Polskę) udzielone na mocy polskiego prawa przed dniem przystąpienia pozostają ważne do czasu ich przedłużenia zgodnie z dorobkiem i harmonogramem wskazanym w wyżej powołanym wykazie, lub do 31 grudnia 2008 roku, cokolwiek nastąpi wcześniej. Nie naruszając przepisów tytułu III, rozdziału 4 dyrektywy, pozwolenia na dopuszczenie do obrotu objęte niniejszym odstępstwem nie korzystają ze wzajemnego uznawania w Państwach Członkowskich. Ponieważ produkt leczniczy pod nazwą G. figuruje we wspomnianym wykazie i zgodnie z polskimi procedurami podmiot odpowiedzialny uzyskał pozwolenie na dopuszczenie do obrotu tego produktu leczniczego do końca 2008 r., Minister Środowiska w żadnej mierze nie jest władny podejmować jakichkolwiek rozstrzygnięć sprzecznych ze

Sygn. akt IV SA/1535/08

stanowiskiem Rządu Rzeczypospolitej Polskiej i uniemożliwiających realizację prawa zagwarantowanego Aktem Przystąpienia i Aktem Końcowym;

3) rażące naruszenie art. 140 k.p.a. w zw. z art. 106 § 1 k.p.a. oraz w zw. art. 4 ust. 2

lit. a) rozporządzenia Rady ( WE ) nr 338/97 z dnia 9 grudnia 1 996r. w sprawie

ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi (Dz. Urz. WE L

61 z 3 marca 1997r. ) poprzez wydanie decyzji o utrzymaniu w mocy decyzji o

odmowie udzielenia zezwolenia CITES bez zasięgnięcia w postępowaniu z wniosku

o ponowne rozpatrzenie sprawy opinii właściwego organu naukowego na terytorium

RP (Państwowa Rada Ochrony Przyrody);

4) naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie interesu społecznego i

słusznego interesu obywateli, polegającego na prowadzeniu terapii i leczenia

preparatem G., z uwagi na okoliczność, że zaskarżona decyzja uniemożliwia i

przerywa ze skutkiem natychmiastowym terapię i leczenie pacjentów preparatem

sprowadzanym od 1993r., gdyż preparat nie będzie dostępny na rynku, co zagraża

ich życiu i zdrowiu;

5) rażące naruszenie art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie całości materiału dowodowego przedstawionego przez stronę, w szczególności nieuwzględnienie uzupełnień dokumentacji przedstawionych wraz z pismem z dnia 8 lipca 2008 r. znajdujących się w aktach sprawy;

6) rażące naruszenie art. 8 k.p.a poprzez wydanie przez Ministra Środowiska w ciągu sześciu miesięcy dwóch odmiennych rozstrzygnięć dotyczących zezwolenia na import dla produktu leczniczego G. ;

7) rażące naruszenie art. 107 § 1 i 3 k.p.a, poprzez niezamieszczenie w

uzasadnieniu zaskarżonej decyzji faktów, które organ uznał za udowodnione i które

stanowią podstawę odmowy wydania zezwolenia, a jedynie ograniczenie się do

powołania się na negatywną opinię Organu Naukowego Konwencji Waszyngtońskiej

w Polsce, co uniemożliwiło stronie ustosunkowanie się do meritum sprawy;

8) naruszenie art. 4 ust. 2 rozporządzenia Rady ( WE ) nr 338/97 z dnia 9 grudnia

1996r. w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu

nimi, poprzez przyjęcie błędnego stanowiska, że wprowadzenie do obrotu na

terytorium RP produktu leczniczego G. wiąże się obecnie ze szkodliwym

wpływem na stan ich dziko żyjących populacji i spowoduje negatywny wpływ na stan

ochrony gatunku lub na zasięg terytorium zajmowanego przez daną populację

gatunku, biorąc pod uwagę aktualny lub przewidywany poziom handlu;

Sygn. akt IV SA/1535/08

9) naruszenie Artykułu IV ust. 2 Konwencji o Międzynarodowym Handlu Dzikimi Zwierzętami i Roślinami Gatunków Zagrożonych Wyginięciem z dnia 3 marca 1973r. (Konwencja Waszyngtońska - CITES) poprzez nieuzasadnione podważenie wiarygodności i prawidłowości wydania zezwolenia i przeprowadzenia postępowania przez organy właściwe w sprawie jej przestrzegania w kraju eksportu tj. w I.;

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zawartych w niej zarzutów wskazał między innymi, iż do dnia [...] lipca 2008 r. nie zaistniały żadne okoliczności, które spowodowałyby zmianę negatywnej opinii PROP, czego dowodem jest zawarcie w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 811/2008 zakazu wprowadzania do Wspólnoty okazów ww. gatunków pławikoników pochodzących z I.

Ponadto wskazał, iż zarzut nie uwzględnienia w rozpoznawaniu sprawy całości materiału dowodowego należy uznać za bezpodstawny, gdyż Organ Zarządzający CITES w Polsce przed wydaniem ww. decyzji utrzymującej odmowę wydania rzeczonego zezwolenia importowego zapoznał się z całością dokumentacji dotyczącej sprawy, w tym z materiałami przekazanymi przez skarżącą dnia 8 lipca 2008 r., stanowiącymi uzupełnienie wniosku. Przytoczone materiały nie wnosiły w opinii organu argumentów zmieniających kryteria rozpatrywania sprawy. Jednocześnie zaznaczono, iż wiodącą rolę w rozstrzyganiu kwestii możliwości importu okazów CITES spoza UE posiada Organ Zarządzający CITES kraju przywozu, który wydaje stosowne zezwolenia importowe. W danym procesie decyzyjnym wzięto zatem pod uwagę wiążącą opinię Organu Naukowego CITES w Polsce nr [...].

Za nieuzasadniony organ uznał także, zarzut naruszenia art. IV ust. 2 Konwencji Waszyngtońskiej, bowiem zgodnie z jej art. XIV, Strona Konwencji posiada prawo do zastosowania bardziej rygorystycznych środków dotyczących warunków jakim podlega obrót okazami CITES, niż określone w Konwencji.

Organ wskazał także, iż nie zgadza się z zarzutami dotyczącymi naruszenia przy wydaniu decyzji kompetencji Ministra Zdrowia. Obecnie obowiązujące przepisy dotyczące handlu dziką fauną i florą nie przewidują bowiem odstępstw od konieczności uzyskania zezwoleń importowych dla okazów CITES, będących produktami leczniczymi.

Sygn. akt IV SA/1535/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Rozpoznając niniejszą sprawę w oparciu o wskazane powyżej kryteria Sąd uznał, iż skargę należało uwzględnić, albowiem zaskarżona decyzja zastała wydana z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest decyzja Ministra Środowiska z [...] lipca 2008r. odmawiająca wydania skarżącemu zezwolenia na import z I. tabletek zawierających w składzie sproszkowane koniki morskie z gatunków Hippocampus kuda i Hippocampu kellogi.

Podstawę wydania niniejszej decyzji stanowił art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi, zgodnie z którym "wprowadzenie do Wspólnoty okazów gatunków wymienionych w załączniku B podlega przeprowadzeniu niezbędnych kontroli i wymaga uprzedniego przedstawienia zezwolenia na przywóz wydanego przez organ administracyjny Państwa Członkowskiego przeznaczenia w granicznym urzędzie celnym w miejscu wprowadzenia. Zezwolenie na przywóz może być wydane tylko przy uwzględnieniu ograniczeń ustanowionych stosownie do ust. 6 (tj. opublikowane co kwartał w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich ogólne ograniczenia lub ograniczenia odnoszące się do niektórych państw pochodzenia) oraz gdy:

a) właściwy organ naukowy, po zbadaniu dostępnych danych i rozważeniu wszelkich opinii Grupy ds. Przeglądu Naukowego, stwierdzi, że wprowadzenie do Wspólnoty nie spowoduje negatywnego wpływu na stan ochrony gatunku lub zasięg terytorium zajmowanego przez daną populację gatunku, biorąc pod uwagę aktualny lub przewidywany poziom

Sygn. akt IV SA/1535/08

handlu. Opinia ta obowiązuje w odniesieniu do następnych przypadków przywozu tak długo, jak nie zmienią się w znaczący sposób wspomniane wyżej aspekty;

b) wnioskodawca dostarcza dowód z dokumentu, że pomieszczenie przeznaczone dla żywego okazu w miejscu przeznaczenia jest właściwe...;

c) spełnione zostały warunki określone w:

1. ust. 1 lit. b pkt. i) tj. wnioskodawca dostarcza dowód z dokumentu, że

okazy pozyskano zgodnie z prawodawstwem dotyczącym ochrony

danych gatunków, który w przypadku przywozu z państwa trzeciego

okazów gatunku wymienionego w dodatkach do Konwencji stanowi

zezwolenie na wywóz lub świadectwo powrotnego wywozu, lub też

jego kopię, wydane zgodnie z Konwencją przez właściwy organ kraju

wywozy lub powrotnego wywozu;

2. ust. 1 lit e) - organ administracyjny upewni się, po konsultacjach z właściwym organem naukowym, że z ochroną gatunku nie wiążą się żadne czynniki, które przemawiałyby przeciwko wydaniu zezwolenia na przywóz;

3. ust. 1 lit. f)- w przypadku sprowadzenia z morza, organ administracyjny upewni się, że wszelki żywy okaz będzie przygotowany i wysłany w taki sposób, aby zmniejszyć ryzyko uszkodzenia, utraty zdrowia lub okrutnego traktowania.

Mając na uwadze powyższe unormowania, należy wskazać, iż zgodnie z art. 2 lit. t) w/w rozporządzenia "okaz" oznacza każde zwierze lub roślinę, żywe lub martwe, należące do gatunku wymienionego w załącznikach A do D, każdą jego część lub produkt pochodny, zawarty w innych towarach lub nie oraz wszelkie inne towary, które zgodnie z dołączonym dokumentem, opakowaniem lub oznakowaniem lub etykietą, lub wszelkimi innymi okolicznościami mają zawierać lub zawierają części lub produkty pochodne zwierząt lub roślin należących do tych gatunków, chyba że na podstawie wyraźnego wyłączenia takie części lub produkty pochodne nie podlegają przepisom niniejszego rozporządzenia lub przepisom odnoszącym się do załącznika, w którym dane gatunki są wymienione, poprzez wskazanie odnośnie do tego w przedmiotowych załącznikach.

Sygn. akt IV SA/1535/08

Właściwie, orzekający w sprawie organ uznał, zatem, że wprowadzenie do Wspólnoty okazów gatunku Hippocampus kuda i Hippocampu kellogi, wymaga uzyskania stosownego zezwolenia, bowiem gatunek Hippocampus, został wymieniony w załączniku B do w/w rozporządzenia.

Wbrew zarzutom zawartym w skardze, uznać także należy, iż Minister Środowiska zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (Dz. U tj. z 2004r. Nr 92 poz. 880 ze zm.) jest organem właściwym do wydania stosownego zezwolenia na przewożenie przez granicę państwa spornych tabletek. Przepis ten stanowi bowiem, iż "przewożenie przez granicę państwa roślin i zwierząt należących do gatunków, podlegających ograniczeniom na podstawie przepisów prawa Unii Europejskiej, a także ich rozpoznawalnych części i produktów pochodnych, wymaga zezwolenia ministra właściwego do spraw środowiska".

Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd doszedł jednak do przekonania, iż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 15 i 138 k.p.a. w związku z art. 7 i 77 §1 i 107 § 3 k.p.a..

Zgodnie bowiem z przywołanym art. 15 k.p.a. postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Oznacza to, iż strona postępowania administracyjnego ma prawo żądać, aby dotycząca ją sprawa administracyjna, w przedmiocie której orzekł już organ I instancji, została merytorycznie rozpatrzona ponownie. Podkreślić jednak należy, składając odwołanie, strona ma uzasadnione prawo w szczególności żądać, aby organ odwoławczy rozpatrzył zarzuty, jakie formułuje ona w odniesieniu do wydanej decyzji, niemniej jednak niezależnie od powyższego w świetle utrwalonego stanowiska orzecznictwa sądowo-administracyjnego i doktryny prawa (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 stycznia 2006r. Sygn. akt V SA/Wa 2473/05, wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 października 2005r. Sygn. akt VII SA/Wa 292/05, B. Adamiak, Odwołanie w polskim systemie postępowania administracyjnego, Wrocław 1980, s. 144 i nast.), obowiązki organu odwoławczego idą zdecydowanie dalej. Z faktu, iż rozpatruje on daną sprawę merytorycznie (jako drugi z kolei organ) wynika, że nie może on ograniczyć się wyłącznie do rozpatrzenia zarzutów odwołania, czy też nawet do oceny prawidłowości kwestionowanego rozstrzygnięcia, ale musi ponownie rozpoznać całokształt sprawy, tj. samodzielnie ocenić, czy w świetle zgromadzonego materiału dowodowego istnieją przesłanki do nałożenia na określony podmiot praw lub obowiązków administracyjnoprawnych. Dopiero w wyniku przeprowadzenia tak zakreślonego postępowania odwoławczego organ wydaje jedno

Sygn. akt IV SA/1535/08

z rozstrzygnięć, o którym mowa w art. 138 k.p.a. Powyższym wymaganiom zobowiązany jest sprostać także organ rozpoznający sprawę ponownie na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Tymczasem rozpoznając niniejszą sprawę, organ w ogóle nie dokonał oceny i analizy zgromadzonego materiału dowodowego, a w szczególności dowodów przedłożonych przez stronę skarżąca na etapie postępowania odwoławczego, pod kątem możliwości wydania zezwolenia na import spornych tabletek, które co wielokrotnie podkreślała strona skarżąca zostały już dopuszczone do obrotu na rynku polskim i stanowią środek leczniczy. Wywody organu ograniczają się zaś jedynie do pobieżnego wskazania, iż wobec negatywnej opinii Organu Zarządzającego CITES w Polsce, organ nie miał możliwości wydania przedmiotowego zezwolenia importowego.

Powyższe zdaniem Sądu narusza nie tylko interes skarżącego tj. art. 7, ale również art. 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Wskazać bowiem należy, iż opinia na którą powołał się organ została wydana w oparciu o wniosek strony skarżącej, który w późniejszym etapie postępowania został uzupełniony. Pismem z dnia 8 lipca 2008r. skarżąca spółka przedłożyła do akt administracyjnych sprawy między innymi kopię uaktualnionego zezwolenia eksportowego CITES wydanego przez władze i., tłumaczenie przysięgłe dokumentu "Kontyngent eksportowy koników morskich na rok 2008r. stanowiący załącznik do decyzji Dyrektora Generalnego Ochrony Lasów i Środowiska Naturalnego w I.", pozwolenie na dystrybucję niezagrożonych gatunków konika morskiego w celu stworzenia mieszanki z ziołami leczniczymi przeznaczonymi na eksport, wydanego dla P. Itd. Mając zaś na uwadze, iż w świetle art. 4 ust. 2 lit a) rozporządzenia, przed wydaniem opinii, właściwy organ naukowy obowiązany jest zbadać dostępne dane i rozważyć wszelkie opinie Grupy ds. Przeglądu Naukowego, w celu stwierdzenia, że wprowadzenie okazu do Wspólnoty nie spowoduje negatywnego wpływu na stan ochrony gatunku lub zasięg terytorium zajmowanego przez daną populację gatunku, biorąc pod uwagę aktualny lub przewidywany poziom handlu, w ocenie Sądu, w świetle przedstawionych przez skarżącą dowodów, Minister Środowiska w celu właściwego i dogłębnego rozpoznania sprawy, winien był rozważyć kwestię przedłożenia uzupełnionego przez skarżącą wniosku wraz z dołączonymi do niego dokumentami

Sygn. akt IV SA/1535/08

do ponownego zaopiniowania przez Organ Zarządzający CITES w Polsce oraz odnieść się do przedstawionych przez stronę skarżącą zarzutów. Powyższym obowiązkom, w ocenie Sądu organ orzekający w sprawie uchybił.

Szersza analiza stanu sprawy została przez organ dokonana nie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a dopiero na etapie sporządzenia odpowiedzi na skargę.

Ponadto rozpoznając niniejszą sprawę organ w świetle podniesionych przez skarżącą zarzutów, winien był również rozważyć okoliczność, iż preparat G., jest dopuszczony do obrotu na rynku polskim, jako środek farmakologiczny, od wielu lat. Ponadto figuruje on w wykazie w dodatku A do załącznika XII Aktu Przystąpienia, jako preparat dopuszczony do obrotu na rynku polskim. Powyższa okoliczność zgodnie z art. 7 k.p.a, wskazującym na obowiązek uwzględniania przez organ interesu strony oraz społecznego, winna być rozważona i wzięta pod uwagę przez organ przy wydawaniu decyzji.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w pkt. 1 w sentencji. O zwrocie stronie skarżącej kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.