Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 575/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2006-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6040 Wyrób, rozlew i obrót alkoholami
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Cisyk Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Bogusz Sędzia WSA Daria Sachanbińska – spr. Protokolant st. sekretarz sądowy Grażyna Stykała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2006 r. sprawy ze skargi T. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie obrotu alkoholami oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], nr [...], Burmistrz Lewina Brzeskiego, działając na podstawie art. 12 ust. 2 i art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (tekst jednolity Dz. U. z 2002 r., Nr 147, poz. 1231 ze zm.) oraz uchwały Nr IV/30/2003 Rady Miejskiej w Lewinie Brzeskim z dnia 28 lutego 2003 r. w sprawie zasad usytuowania na terenie miasta i gminy Lewin Brzeski miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych, odmówił T. Z. wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości do 4,5 % alkoholu oraz piwa w sklepie wielobranżowym pod nazwą [...], położonym w S. przy [...]. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi gminna komisja rozwiązywania problemów alkoholowych ma obowiązek wydać opinię w sprawie zgodności lokalizacji punktu sprzedaży napojów alkoholowych z uchwałą rady gminy w sprawie zasad usytuowania na terenie gminy miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych. Ponadto podał, iż działając na podstawie uchwały Nr IV/30/2003 Rady Miejskiej w Lewinie Brzeskim z dnia 28 lutego 2003 r., Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Lewinie Brzeskim negatywnie zaopiniowała wniosek T. Z. Organ pierwszej instancji wywiódł, iż zgodnie z art. 18 ust. 3a zezwolenie może być wydane po uzyskaniu pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, a w przedmiotowej sprawie opinia ta jest negatywna. Podkreślił również, iż wydanie wskazanej decyzji uwzględnia zapisy art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o wychowaniu w trzeźwości..., który stanowi, że zadania w zakresie przeciwdziałania alkoholizmowi wykonuje się poprzez odpowiednie kształtowanie polityki społecznej, w szczególności poprzez ograniczenie dostępu do alkoholu.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła T. Z. wskazując, iż sprawa opinii Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych nie jest zakończona, gdyż w ustawowym terminie zaskarżyła postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...], a zatem organ pierwszej instancji nie zachował procedury ustalonej w K.p.a. Dalsze zarzuty odwołującej dotyczyły nieprawidłowego przebiegu liczenia głosów na zebraniu wiejskim w dniu 3 grudnia 2003 r. w sprawie opinii dotyczącej wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w sklepie [...]. W tym zakresie odwołująca powołała się na sporządzoną przez nią listę 54 osób, które na zebraniu głosowały za sprzedażą alkoholu w jej sklepie, co potwierdza, iż w rzeczywistości zebranie wydało pozytywną opinię w sprawie sprzedaży piwa w sklepie. Kolejny zarzut T. Z. dotyczył nieuwzględnienia pozytywnej opinii księdza P. B. z dnia 15 lipca 2003 r. i identycznej opinii księdza z dnia 16 sierpnia 2003 r., wydanych w okresie kiedy był proboszczem parafii [...]. Zdaniem odwołującej, opinie te powinny być wzięte pod uwagę jako jedyne merytoryczne i rozsądne w niniejszej sprawie, a nie opinia nowego proboszcza - księdza S.

W wyniku rozpatrzenia odwołania, decyzją z dnia [...], nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, działając na podstawie art. 1 i art. 18 ustawy z dnia 12 października 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych (tj. Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856) oraz art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wywiódł, iż wydania decyzji zezwalającej na sprzedaż napojów alkoholowych dokonuje się w oparciu o przepis art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2002 r., Nr 147, poz. 1231 ze zm.), który stanowi, że sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży może być prowadzona tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), właściwego ze względu na lokalizację punktu sprzedaży. Organ podkreślił także, iż ustawodawca warunkuje wydanie zezwolenia uzyskaniem przez stronę pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, wskazuje również zakres przedmiotowy tej opinii, którą ma być zgodność lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałami rady gminy, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 2 ustawy. A zatem, w ocenie organu odwoławczego, odmawiając wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, organ pierwszej instancji wydał zaskarżoną decyzję zgodnie z obowiązującym w tym zakresie art. 18 ust. 1 i 3a powołanej ustawy. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ wyjaśnił, iż wskazywane przez stronę nieprawidłowości w przebiegu liczenia głosów na zebraniu wiejskim w dniu 3 grudnia 2003 r. oraz dołączona do odwołania lista sporządzona przez stronę, zawierająca nazwiska mieszkańców [...], którzy głosowali za pozytywnym zaopiniowaniem wniosku o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, nie mogą mieć wpływu na zmianę zaskarżonej decyzji. Organ wskazał również, iż postanowienia uchwały Rady Miejskiej w Lewinie Brzeskim z dnia 28 lutego 2003 r. wymagają zasięgnięcia opinii zebrania wiejskiego, a nie opinii poszczególnych mieszkańców Sołectwa. Zdaniem organu, na sposób rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie miał również wpływu zgłoszony przez T. Z. zarzut nieuwzględnienia opinii proboszcza P. B., gdyż opinia Parafii [...] była przedmiotem oceny Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Lewinie Brzeskim. Organ uznał także, iż nie jest zasadny zarzut odwołania dotyczący wydania decyzji przez organ pierwszej instancji, pomimo zaskarżenia postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, bowiem decyzję podjęto po uzyskaniu ostatecznej opinii w/w Gminnej Komisji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego T. Z. podniosła, iż nie zgadza się z treścią rozstrzygnięć wydanych przez organ pierwszej i drugiej instancji. Skarżąca wyjaśniła, iż jest właścicielką sklepu wielobranżowego, który spełnia wszystkie warunki, aby można w nim sprzedawać napoje alkoholowe. Pomimo to, trzykrotnie odmówiono jej wydania stosownego zezwolenia, powołując się na sprzeciw mieszkańców, negatywną opinię proboszcza i dyrektora szkoły, a w konsekwencji także Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Lewinie Brzeskim. W ocenie skarżącej, uchwała Nr IV/30/2003 Rady Miejskiej w Lewinie Brzeskim z dnia 28 lutego 2003 r. w sprawie zasad usytuowania na terenie miasta i gminy Lewin Brzeski miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych jest niezgodna z Konstytucją oraz przepisami ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Powoływanie się zatem na sprzeczność lokalizacji sklepu skarżącej z zasadami w/w uchwały narusza jej interes prawny. Skarżąca wskazała również, iż znane są jej przypadki, w których podobne sprawy dotyczące innych palcówek, zakończyły się pozytywnie.

Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo organ podkreślił, odnosząc się do zarzutów skargi dotyczącej wadliwej - zdaniem skarżącej - uchwały Rady Miejskiej w Lewinie Brzeskim z dnia 28 lutego 2003 r., iż kwestionowana uchwała nie może być wzruszona w toczącym się obecnie postępowaniu.

T. Z. zaskarżyła również do Sądu postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Lewinie Brzeskim z dnia 12 grudnia 2003 r., nr [...], w sprawie wyrażenia negatywnej opinii dotyczącej wniosku o zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości do 4,5% alkoholu oraz piwa. W związku z tym, iż w dniu 23 czerwca 2006 r. w sprawie tej zapadł wyrok (sygnatura akt II SA/Op 83/04), a jej rozstrzygnięcie miało wpływ na rozstrzygnięcie Sądu dotyczące legalności zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], Sąd - postanowieniem z dnia 28 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Op 204/04 - zawiesił niniejsze postępowanie do czasu, gdy wyrok ten stanie się prawomocny.

Wobec uprawomocnienia się wyroku z dnia 30 maja 2006 r., sygn. akt II SA/Op 141/06 (poprzednia sygnatura akt II SA/Op 83/04), którym oddalono skargę T. Z. na postanowienie w sprawie wyrażenia negatywnej opinii dotyczącej wniosku o zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości do 4,5% alkoholu oraz piwa, Sąd - postanowieniem z dnia 25 września 2006 r., sygn. akt II SA/Op 204/04 - podjął z urzędu postępowanie w niniejszej sprawie, zarejestrowanej obecnie pod sygn. akt II SA/Op 575/06.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowo - administracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.). W przypadku, gdy skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega oddaleniu (art. 151 P.p.s.a.).

Przedmiotem oceny w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Lewina Brzeskiego z dnia [...], nr [...], odmawiającą T. Z. wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości do 4,5 % alkoholu oraz piwa w sklepie wielobranżowym pod nazwą [...], położonym w S. przy [...].

Przeprowadzona kontrola legalności zaskarżonej decyzji nie wykazała, by zaskarżona decyzja, jak i objęta rozpoznaniem Sądu decyzja organu pierwszej instancji, wydane zostały z naruszeniem prawa materialnego, czy procesowego.

Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2002 r., nr 147, poz. 1231 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy, sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży może być prowadzona tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), właściwego ze względu na lokalizację punktu sprzedaży. Stosownie zaś do treści art. 18 ust. 3a ustawy, konieczną przesłanką do wydania przez organ takiego zezwolenia jest uzyskanie pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych o zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałami rady gminy, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 2. W niniejszej sprawie Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Lewinie Brzeskim negatywnie zaopiniowała wniosek skarżącej o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości 4,5% alkoholu oraz piwa w sklepie wielobranżowym prowadzonym przez T. Z. Stwierdziła bowiem, iż położenie palcówki handlowej jest sprzeczne z zasadami usytuowania na terenie miasta i gminy [...] miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych, ustalonymi w uchwale Nr IV/30/2003 Rady Miejskiej w Lewinie Brzeskim z dnia 28 lutego 2003 r. Słusznie zatem organy obu instancji uznały, dokonując prawidłowych ustaleń na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, iż nieuzyskanie przez skarżącą pozytywnej opinii skutkować musiało odmową wydania stosownego zezwolenia. W tym miejscu podnieść jeszcze trzeba, że omawiany przepis art. 18 ust. 3a ustawy jest w tym względzie kategoryczny i nie pozwala na żadne odstępstwa, zatem konsekwencją prawną wydania negatywnego rozstrzygnięcia w sprawie opinii, jest konieczność wydania także negatywnego rozstrzygnięcia w sprawie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych.

Dodatkowo zaznaczyć należy, iż przedmiotem kontroli Sądu w sprawie ze skargi T. Z. (sygnatura akt II SA/Op 141/06) było także postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Lewinie Brzeskim z dnia 12 grudnia 2003 r., nr [...], w sprawie wyrażenia negatywnej opinii dotyczącej wniosku T. Z. W sprawie tej zapadł prawomocny wyrok oddalający skargę, co prowadzi do wniosku, iż przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonego postanowienia, jak i postanowienia organu pierwszej instancji wykazała, iż podjęte zostały zgodnie z wymogami prawa.

Odnotowania również wymaga, iż uchwała Nr IV/30/2003 Rady Miejskiej w Lewinie Brzeskim z dnia 28 lutego 2003 r. wydana została w oparciu o art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1982 o wychowaniu w trzeźwości (...), zawierający ustawowe upoważnienie do podejmowania przez radę gminy uchwał dotyczących zasad usytuowania na terenie gminy miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych. Uchwały te, jako posiadające walor aktów prawa miejscowego, obowiązują wszystkie podmioty, które posiadają cechy adresata określonej uchwały, podjętej przez radę gminy względem właściwego obszaru jej działania. Dlatego też wniosek skarżącej, jako adresatki uchwały z dnia 28 lutego 2003 r., podlegał ocenie według zasad w niej przyjętych.

W ocenie Sądu, trafnie przyjął także organ odwoławczy, iż dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie może mieć znaczenia opinia poszczególnych mieszkańców [...], gdyż zgodnie z powołaną uchwałą, przy wydaniu opinii dla punktów usytuowanych na terenie wiejskim Gminna Komisja zobligowana jest do zasięgnięcia opinii zebrania wiejskiego, co też uczyniła.

Odnosząc się natomiast do zgłoszonego przez skarżącą zarzutu niezgodności uchwały Rady Miejskiej w Lewinie Brzeskim z dnia 28 lutego 2003 r. z Konstytucją i ustawą, podkreślić należy, iż nie może on być przedmiotem rozważań w niniejszym postępowaniu. Niejako na uboczu wyjaśnić można, że z uwagi na związanie Sądu granicami sprawy, a więc sprawy ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], kwestie związane z zarzucanym brakiem legalności uchwały nie podlegały ocenie Sądu. Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Dlatego też, jedynie w tym trybie kwestionowana przez skarżącą uchwała mogłaby być ewentualnie wzruszona.

Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 151 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.