Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2189/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 51 ust. 1 pkt. 3
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant sekr. sąd. Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2013 r. sprawy ze skargi J. B. i E. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] /2012 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących J. B. i E. B. kwotę 760 zł (siedemset sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] lipca

2012 r., Nr 116/2012, działając na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.

Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2010r. Nr 243, poz.

"Prawo budowlane" oraz 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania

administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej:

"kpa", zatwierdził projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego jednorodzinnego,

usytuowanego na działce nr ew. [... położonej w [... przy ul. [...,

jednocześnie udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy budowie w/w

budynku oraz nałożył obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie

przedmiotowego budynku mieszkalnego.

W uzasadnieniu organ wskazał, że inwestorzy w związku z powadzonym

postępowaniem naprawczym w trybie art. 50-51 Prawa budowlanego w dniu [... kwietnia

2012 r. złożyli do projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego jednorodzinnego,

usytuowanego na działce nr ew. [..., położonej w [... przy ul. [....

Odnosząc się do braku zgody J. B. na lokalizację wiaty, która jest

usytuowana przy granicy działki, organ wyjaśnił, że przepisy rozporządzenia Ministra

Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim

powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie mają zastosowanie do odległości

pomiędzy zewnętrznymi ścianami budynków, względnie odległości pomiędzy

budynkami a granicą sąsiedniej działki budowlanej. Wiata, jako obiekt niebędący

budynkiem w rozumieniu Prawa budowlanego nie podlega regulacji zawartej w tych

przepisach. Wynika to z treści art. 3 pkt. 2 Prawa budowlanego, zgodnie z którym

budynek jest to obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z

przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiadający fundamenty i dach. Tak

więc wiata w żadnej mierze za budynek uznana być nie może. Podobnie w stosunku do

wiat nie stosuje się postanowień dotyczących lokalizacji budynków na działce

budowlanej wynikających z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia

2002 r. w sprawie warunków technicznych. Zatem możliwe jest sytuowanie wiaty o

konstrukcji: murowane słupy, dach drewniany z dachem dwuspadowym, skierowanym

w stronę działki inwestora, na granicy z inną działką budowlaną.

[... Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia

[... sierpnia 2012 r., Nr [.../12, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po

rozpatrzeniu odwołania J. B. oraz E. B., utrzymał w

mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, iż z uwagi na

odstąpienie od warunków pozwolenia na budowę i zatwierdzonego projektu

budowlanego konieczne było sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego

zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót

budowlanych. Przedłożenie w PINB w [... projektu budowlanego zamiennego

pozwoliło na ocenę prawidłowości wykonanych robót budowlanych pod kątem

zgodności ze sztuką budowlaną i przepisami oraz umożliwiło legalizację wykonanych

samowolnie zmian. Analiza przedłożonej dokumentacji w świetle art. 35 Prawa

budowlanego nie wykazała naruszenia przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu

przestrzennym, jak też przepisów szczególnych. Wykonane w ramach odstępstw roboty

budowlane czynią zadość przepisom techniczno - budowlanym. W świetle powyższego

możliwe stało się zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego. Na dalszym etapie

na inwestorze ciąży obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie inwestycji.

Przedłożony przez inwestorów projekt budowlany zamienny sporządzony został przez

osoby ze stosownymi uprawnieniami i zgodnie z wymogami określonymi w przepisach

Prawa budowlanego. Ponadto autorzy projektu - inż. budownictwa lądowego B.

K. oraz J. K. złożyli oświadczenie, że projekt został sporządzony

zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej.

Organ II instancji wskazał, że jak wynika z dokumentacji zamiennej

wprowadzone w trakcie budowy zmiany polegały na pozyskaniu pomieszczeń

gospodarczych na poziomie piwnicy, pomniejszeniu kuchni na parterze i wykonaniu wc,

zmian w niektórych ściankach działowych w budynku, zmianie wysokości kondygnacji,

zabudowaniu części tarasu na piętrze i pozyskaniu jadalni, zmianach w stolarce.

Ponadto rozpoczęto dobudowę wiaty od strony elewacji bocznej. Zmiany te nie

naruszają w sposób zasadniczy układu konstrukcyjnego budynku, nie zwiększają

rozpiętości konstrukcji stropów i nie mają dużego wpływu na zmianę konstrukcji dachu.

Roboty budowlane wykonano zgodnie ze sztuką budowlaną, budynek jest w dobrym

stanie technicznym.

Ponadto organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji w kwestii

wiaty budowanej na przedmiotowej działce od strony elewacji bocznej.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w

Warszawie wnieśli J. i E. B., wnosząc o uchylenie decyzji w

całości.

Skarżący podnieśli, że skoro w Prawie budowlanym nie ma definicji słowa

"wiata", to trzeba brać pod uwagę docelowe przeznaczenie obiektu, a tzw. wiata ma

służyć za garaż na kilka samochodów. Jednocześnie wskazali, że zgodnie z definicją

słowa wiata zawartą w Załączniku nr 1 do rozporządzenia Rady ministrów z dnia 30

grudnia 1999r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. z

dnia 31 grudnia 1999r.) wiata jest budynkiem: "Za szczególny rodzaj budynku uważa się

wiatę, która stanowi pomieszczenie naziemne, nie obudowane ścianami ze wszystkich

stron lub nawet w ogóle ścian pozbawione."

W ocenie skarżących definicja ta znajduje zastosowanie w szeroko pojętym

prawie budowlanym i wiatę jak każdy inny budynek, obejmują przepisy mówiące o

odległościach od granicy z sąsiednią działką zawartych w Rozporządzeniu Ministra

Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim

powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Ponadto rozporządzenie to definiuje

odległości od zabudowań miejsc postojowych dla samochodów osobowych zawartych w

Rozdziale 3 §19.

Dodatkowo skarżący wskazali, że miejscowy plan zagospodarowania

przestrzennego Miasta [... zatwierdzony Uchwałą Nr [... Rady

Miejskiej w [... z dnia [... maja 2004 r. obejmujący nieruchomość na której

powstała kwestionowana wiata dopuszcza sytuowanie budynków gospodarczych i

garaży do wysokości 3,5m, natomiast nie przewiduje wiat. Zdaniem skarżących wiata

ma ok. 50 m2 powierzchni, a na zgłoszeniu mogą być budowane obiektu o powierzchni

do 25 m2.

W skardze wskazano również, że wbrew twierdzeniom PINB o wolno stojących

nie związanych z gruntem słupach, słupy te faktycznie posiadają fundamenty są

zbrojone i trwale związane z gruntem.

W odpowiedzi na skargę [... Wojewódzki Inspektor Nadzoru

Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe ustalenia faktyczne i

prawne oraz argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju

sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne

sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.

Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc

polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia

obowiązującego prawa materialnego i procesowego.

Wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc

jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.

134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Oznacza to między innymi, że sąd nie

może w ocenie legalności zaskarżonej decyzji ograniczać się jedynie do zarzutów

sformułowanych w skardze, ale także powinien wadliwości kontrolowanego aktu

podnosić z urzędu.

Skarga jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja oraz decyzja organu I instancji

wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania, mogącym mieć istotny wpływ

na wynik sprawy.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że postępowanie w niniejszej sprawie

zostało wszczęte w związku z wnioskiem E. B. o skontrolowanie

zgodności z prawem inwestycji polegającej na budowie słupów betonowych w granicy

jego działki. Z zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego z dnia

[....11.2011 r. wynika, że postępowanie dotyczyło wiaty zlokalizowanej na

nieruchomości nr ew. [... w [... i zostało wszczęte na wniosek E.

B. Decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [... z

dnia [... lipca 20012 r. nr [.../2012 zatwierdzała projekt budowlany zamienny budynku

mieszkalnego jednorodzinnego. Przy czym decyzja ta dotyczyła stwierdzonych

istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego i udzielonego pozwolenia

na budowę, natomiast nie zawierała żadnego rozstrzygnięcia w zakresie wiaty. Z

uzasadnienia decyzji wynikało, że w ocenie organu przedmiotowa wiata, chociaż

zrealizowana w ramach samowoli budowlanej, nie podlega ocenie z punktu widzenia

prawa budowlanego.

Z takim rozstrzygnięciem nie można się zgodzić.

Stosownie do regulacji art. 104 k.p.a. organ administracji publicznej załatwia sprawę

przez wydanie decyzji, chyba, że przepisy kodeksu stanowią inaczej, decyzja

rozstrzyga sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończy

postępowanie w danej instancji. Zatem decyzja administracyjna powinna rozstrzygać o

istocie sprawy (w całości lub w części) lub stwierdzać niedopuszczalność takiego

rozstrzygnięcia, co również kończy postępowanie w sprawie przed organem

administracyjnym w danej instancji bez orzekania odnośnie do interesu prawnego lub

obowiązku, ale otwiera drogę do weryfikacji tego rozstrzygnięcia w trybie

administracyjnym lub sądowym. W tym wyraża się znamię jurysdykcyjności decyzji

administracyjnej podejmowanej w postępowaniu administracyjnym ogólnym

unormowanym w k.p.a. Organ załatwiając sprawę przez wydanie decyzji wykonuje tzw.

proceduralny nakaz podjęcia decyzji (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks

postępowania administracyjnego - Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa

2005, str. 473). Skoro zaskarżona decyzja nie zawiera rozstrzygnięcia o wniosku strony,

który był podstawą wszczęcia postępowania i zgodnie z zawiadomieniem postępowanie

toczyło się w tej sprawie, a brak jest podstaw do stwierdzenia, że jest to decyzja

częściowa przewidująca wydanie odrębnej decyzji dla części nierozstrzygniętej (należy

zaznaczyć, że Sąd nie przesądza, że wydanie takiej decyzji w niniejszej sprawie byłoby

dopuszczalne) to należy stwierdzić, że została ona wydana z istotnym naruszeniem

przepisu art. 104 k.p.a.

W następnej kolejności należy wskazać, że zatwierdzony decyzją PINB projekt

budowlany zamienny jest wewnętrznie sprzeczny. W szczególności część opisowa

odbiega od części graficznej. Projekt budowlany zamienny opisuje istotne odstępstwa

od zatwierdzonego projektu budowlanego i udzielonego pozwolenia na budowę

popełnione w trakcie realizacji budynku, nie odnosi się jednak w żaden sposób do

spornej wiaty, która konstrukcyjnie połączona jest z budynkiem mieszkalnym. Natomiast

w części graficznej wiata oraz budynek mieszkalny objęty pozwoleniem na budowę

stanowią jedną całość. W tej sytuacji należy uznać, że inny jest zakres projektu

budowlanego zamiennego ujęty w części opisowej a inny w części graficznej.

Na koniec wskazać należy, że nie znajduje żadnego uzasadnienia prawnego

zaprezentowany w skarżonych rozstrzygnięciach pogląd, iż wiata nie jest obiektem

objętym regulacją prawa budowlanego. Pomijając nietrafne na gruncie niniejszej sprawy

rozważania na temat trwałego związania przedmiotowej wiaty z gruntem należy

wskazać, że ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w art. 29 ust. 1 pkt 2

wprost wymienia wiatę jako obiekty do którego stosuje się przedmiotową ustawę.

Rozstrzygając ponownie sprawę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego

uwzględni przedstawione wyżej rozważania. Dodatkowo oceni, czy wiata połączona

konstrukcyjnie z domem stanowi jego część czy też jest odrębnym obiektem.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" w zw. z art.

200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed Sądami

Administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.

|/ ... | |

|f. | |

| |. M ! | |

|( J> |\i, MM |

| |

I kJ

|

| |j |