Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 203/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2012-06-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyłączenie sędziów
Powołane przepisy: article: art. 18, art. 19, art. 22 § 1 i § 2, art. 194, art. 160, art. 163  § 1, art. 194.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod Sędziowie Sędzia WSA Ryszard Maliszewski (sprawozdawca) Sędzia WSA Zofia Skrzynecka po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2012 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.Ż. o wyłączenie sędziów WSA w Olsztynie : Renaty Kanteckiej, Wojciecha Czajkowskiego, Tadeusza Piskozuba w sprawie ze skargi Z.Ż. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziów WSA w Olsztynie : Renaty Kanteckiej, Wojciecha Czajkowskiego, Tadeusza Piskozuba od rozpoznania sprawy.


UZASADNIENIE

Z.Ż. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.

Na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2012r. Z.Ż. wniósł o odroczenie rozprawy, do czasu rozstrzygnięcia jego skargi na bezczynność organu – Starosty. Wniosek ten został złożony w formie pisemnej ( k. 132 akt sąd.). Z uzasadnienia treści wniosku wynikało, że skarżący złożył skargę na bezczynność organu. Odpis tej skargi skarżący dołączył do wniosku o odroczenie rozprawy. Sąd w składzie Sędzia WSA Tadeusz Piskozub, Sędzia WSA Wojciech Czajkowski, Sędzia WSA Renata Kantecka postanowił oddalić wniosek o odroczenie rozprawy.

Następnie skarżący złożył wniosek o doręczenie uzasadnienia postanowienia oddalającego wniosek o odroczenie rozprawy na piśmie.

Sąd po naradzie, poinformował strony o treści art. 163 § 1 i art. 194 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Następnie skarżący złożył wniosek o wyłączenie sędziów orzekających w dniu dzisiejszym. Wniosek ten uzasadnił tym, że ograniczono jego prawo do obrony, naruszono art. 45 Konstytucji RP , wskazując na ograniczenie prawa do Sądu.

W piśmie z dnia 4 czerwca , które wpłynęło do Sądu 6 czerwca 2012r. skarżący wskazał, że wniosek dotyczy sędziów WSA w Olsztynie : Tadeusza Piskozuba, Wojciecha Czajkowskiego, Renaty Kanteckiej.

W uzasadnieniu uzupełnienia wniosku wskazał, że Sąd odmawiając doręczenia mu uzasadnienia, pozbawił go prawa złożenia zażalenia , czym naruszył gwarantowane prawem złożenie zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.

Instytucję wyłączenia sędziego regulują unormowania art. 18 – 24 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U.2012.270 j.t. ) – zwanej dalej p.p.s.a.). Przyczyny wyłączenia sędziego z mocy ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 p.p.s.a.. Stosownie zaś do treści art. 19 p.p.s.a., niezależnie od sytuacji, w których sędzia wyłączony jest z mocy samej ustawy, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Sąd w dniu 26 kwietnia 2012r. nie rozstrzygnął o treści wniosku skarżącego o doręczenie mu na piśmie uzasadnienia postanowienia Sądu oddalającego wniosek o odroczenie rozprawy. Po naradzie przewodniczący składu orzekającego sędzia WSA Tadeusz Piskozub poinformował strony o treści art. 163 § 1 i art. 194 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z treścią art. 163 § 1 p.p.s.a. postanowienia ogłoszone na rozprawie sąd uzasadnia, gdy podlegają one zaskarżeniu i doręcza stronom.

Natomiast art. 194 p.p.s.a. składa się z wielu jednostek redakcyjnych. Art. 194 ma następujące brzmienie: § 1. Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:

1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;

2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;

3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;

4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;

5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;

6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;

7) odrzucenie skargi kasacyjnej;

8) odrzucenie zażalenia;

9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;

10) ukaranie grzywną.

§ 2. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia.

§ 3. Zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia.

§ 4. Zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

Według art. 160 p.p.s.a. "Jeżeli ustawa niniejsza nie przewiduje wydania wyroku, sąd wydaje orzeczenie w formie postanowienia".

Okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi faktycznie wystąpić, tzn. nie może mieć charakteru potencjalnego. Ponadto wątpliwość, co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji przez stronę w jej wniosku i należy ją odnieść do ewentualnego braku bezstronności w konkretnej sprawie. Niedopuszczalne jest formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności danego sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy. (Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt II OZ 86/12).

W rozpoznawanej sprawie Sąd nie wydał postanowienia w przedmiocie odmowy doręczenia skarżącemu na piśmie uzasadnienia postanowienia Sądu oddalającego jego wniosek o odroczenie rozprawy. Wskazując przepisy art. 163 § 1 i art. 194 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd podał jednak przyczyny prawne, które uniemożliwiły uwzględnienie takiego wniosku. Z cytowanych przez Sąd przepisów wprost wynika, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, których przedmiotem jest m. in. odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku. Postanowienia ogłoszone na rozprawie sąd uzasadnia, gdy podlegają one zaskarżeniu i doręcza stronom. Sąd nie uzasadnia i nie doręcza stronom uzasadnienia , gdy nie podlegają one zaskarżeniu.

W świetle powyższych rozważań nie można zgodzić się ze skarżącym, że Sąd odmawiając doręczenia mu uzasadnienia, pozbawił go prawa złożenia zażalenia. Nie można tez zgodzić się z zarzutem, że tym samym naruszył gwarantowane prawem złożenie zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Na odmowę sporządzenia i doręczenia na piśmie sporządzenia uzasadnienia postanowienia nie przysługuje bowiem zażalenie.

W tym miejscu należy natomiast wskazać, że merytoryczna analiza przyczyn oddalenia wniosku o odroczenie rozprawy może być zawarta tylko i wyłącznie w uzasadnieniu wyroku. Natomiast zarzut skarżącego w przedmiocie ograniczenia jego prawo do obrony, w związku z oddaleniem jego wniosku o odroczenie rozprawy, może być podnoszony ewentualnie w skardze kasacyjnej, od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku.

W świetle powyższych ustaleń i rozważań należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał okoliczność tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwość co do bezstronności sędziów orzekających w tej sprawie.

W związku z tym wniosek o wyłączenie sędziów WSA w Olsztynie : Tadeusza Piskozuba, Wojciecha Czajkowskiego, Renaty Kanteckiej należało uznać za bezzasadny.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.