Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 779/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-09-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 2 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania od pisma w sprawie odmowy dofinansowania ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych - w zakresie wniosku A. B. z dnia 25 sierpnia 2015 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata postanawia: odmówić A. B. przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 10 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę skarżącego. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 31 marca 2015 r. W piśmie z dnia 13 kwietnia 2015 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata w celu sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.

Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 23 kwietnia 2015 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] zawiadomiła o wyznaczeniu dla skarżącego pełnomocnika w osobie adw. E. O. M. Wyznaczona pełnomocnik sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, którą przesłała stronie w dniu 11 maja 2015 r.

W dniu 12 maja 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęło pismo Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], z którego wynika, że w miejsce dotychczasowego pełnomocnika wyznaczyła dla strony adw. J. P. Kolejny pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, którą przesłał stronie w dniu 14 sierpnia 2015 r.

Pismem z dnia 25 sierpnia 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy domagając się przyznania prawa pomocy przez ustanowienie nowego adwokata do sporządzenia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że czuje się oszukany przez adwokata, który w rozmowie telefonicznej zapewniał go, że będzie pisał skargę kasacyjną, natomiast sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zdaniem skarżącego czynności adwokata rażąco naruszają jego konstytucyjne prawo do rozpatrzenia sprawy w postępowaniu sądowym dwuinstancyjnym.

Rozpoznając kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata referendarz sądowy stwierdził, co następuje:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika (adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego, rzecznika patentowego) jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.).

Stwierdzić należy, że żądanie ustanowienia adwokata było już przedmiotem merytorycznego rozpoznania, bowiem postanowieniem referendarza sądowego z dnia 17 kwietnia 2015 r. zostało skarżącemu przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Od powyższego postanowienia skarżący nie wniósł sprzeciwu, w związku z czym uzyskało ono skutki prawomocnego orzeczenia sądu (art. 259 § 3 p.p.s.a.). Kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata nie może zatem zostać uwzględniony, ponieważ jego uprawnienie w tym zakresie zostało już zrealizowane.

Podkreślić należy, że w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma przepisu, który uprawniałby sąd (referendarza sądowego) do ustanowienia dla strony kolejnego adwokata, w sytuacji, gdy dotychczas wyznaczony pełnomocnik nie spełnił jej oczekiwań. Sąd nie ma wpływu na decyzję w zakresie wyznaczenia konkretnego pełnomocnika, a jego działanie w tym zakresie, zgodnie z art. 253 § 1 p.p.s.a., sprowadza się do wystąpienia do organu właściwej korporacji prawniczej o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu dla strony, której przyznano prawo pomocy w tym zakresie. Strona, której przyznano prawo pomocy, jeżeli ma zastrzeżenia do sposobu reprezentowania jej interesów przez wyznaczonego pełnomocnika, może zwrócić się do właściwego organu samorządu zawodowego (w przedmiotowej sprawie okręgowej rady adwokackiej) z wnioskiem o jego zmianę. Sąd (referendarz sądowy) nie może wydać ponownego rozstrzygnięcia o przyznaniu prawa pomocy w postaci ustanowienia innego pełnomocnika, bowiem wyznaczenie adwokata z urzędu przez korporację prawniczą i podjęcie przez niego czynności procesowych, stanowi o zrealizowaniu przez stronę prawa pomocy przyznanego wcześniejszym postanowieniem (por. postanowienie NSA z 13 marca 2012 r. (II FZ 29/12 Lex nr 1121119; postanowienie NSA z 28 maja 2013 r., II FZ 303/13 Lex nr 1318936).

Z tych względów oraz na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 powołanej ustawy, orzeczono jak na wstępie.