Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 810/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-10-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej
Powołane przepisy: article: art. 61§ 1, 3, 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Arkadiusz Tomczak po rozpoznaniu w dniu 20 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w sprawie ze skargi Syndyka masy upadłości "V." sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w S. na decyzję Ministra Rozwoju z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] września 2015 r. nr [...]


UZASADNIENIE

W skardze na opisaną w komparycji postanowienia decyzję Ministra Rozwoju skarżący wniósł o wstrzymanie jej wykonania oraz wstrzymanie wykonania poprzedzającej to rozstrzygnięcie decyzji PARP. Wskazał, iż za uwzględnieniem wniosku przemawia niebezpieczeństwo wyrządzenia masie upadłości znacznej szkody, w sytuacji podjęcia przez PARP działań w celu egzekucji przedmiotowej decyzji, co wpłynie na sposób i rozmiar zaspokojenia wierzycieli w postępowaniu upadłościowym skarżącego. Wskazał, że PARP mimo wiedzy o toczącym się postępowaniu upadłościowym V., zobowiązała Syndyka masy upadłości w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji do zwrotu kwoty [...] zł, podczas, gdy ewentualny zwrot tej kwoty może nastąpić jedynie na zasadach określonych ustawą Prawo upadłościowe i naprawcze, tj. w ramach planu podziału funduszów masy upadłości.

Skarżący podniósł, iż wskazana należność jest należnością sprzed daty ogłoszenia upadłości podlegającą zgłoszeniu na listę wierzytelności w trybie art. 236 i n. ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, co też PARP uczyniła składając Sędziemu-komisarzowi zgłoszenie wierzytelności z dnia [...] września 2015 r. Skarżący podkreślił, że jeśli chodzi o tego typu wierzytelności, tj. powstałe przed datą ogłoszenia upadłości, to ich zaspokojenie jest możliwe jedynie w ramach procedury określonej przepisami ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, zgodnie z którą wierzytelności te zaspokajane są dopiero po likwidacji masy upadłości spółki i podziale uzyskanych w ten sposób funduszy pomiędzy wszystkich wierzycieli. Podział ten następuje natomiast zgodnie z przepisami dotyczącymi kategorii wierzytelności oraz kolejności ich zaspokojenia, co oznacza, iż kategorie dalsze zaspokajane są po zaspokojeniu kategorii bliższych (art. 342 i n. ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze). Skarżący wskazał przy tym, że wierzytelność PARP wraz z odsetkami została uznana na liście wierzytelności, którą Syndyk przedłożył Sędziemu-komisarzowi. Lista nie jest jeszcze prawomocna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 ustawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zasadą jest, iż Sąd w kwestii wstrzymania zaskarżonej decyzji działa wyłącznie na wniosek strony, zatem to skarżąca zobowiązana jest do wykazania okoliczności uzasadniających prawdopodobieństwo wywołania skutków wskazanych w powołanym przepisie. A zatem warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Trzeba podkreślić, że w niniejszym przypadku uzasadnienie wniosku sprowadziło się do stwierdzenia, iż wykonanie zaskarżonych decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia masie upadłości znacznej szkody, w sytuacji podjęcia przez PARP działań w celu egzekucji przedmiotowej decyzji, co wpłynie na sposób i rozmiar zaspokojenia wierzycieli w postępowaniu upadłościowym skarżącego.

Sformułowanie to ma charakter ogólnikowy i nie wiąże wykonania spornej decyzji z konkretnymi konsekwencjami. Tymczasem – w świetle wykształconego stanowiska judykatury - uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno się odnosić do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04; dostępne na stronie www.nsa.gov.pl w zakładce baza orzeczeń). Bogate w tym przedmiocie orzecznictwo niejednokrotnie podkreśla, iż to w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście przesłanek wstrzymania wykonania. Twierdzenia te winny zaś zostać poparte niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych, jak również skonkretyzowanych danych, wystarczająco obrazujących jej sytuację. Brak takiego odniesienia uniemożliwia pozytywną weryfikację ich wiarygodności, a w rezultacie – przychylenie się do zgłoszonego żądania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 22 marca 2011 r., II GSK 373/11, LEX nr 783884; z dnia 3 lutego 2011 r., I OZ 74/11, LEX nr 741996; z dnia 18 marca 2010 r., II FSK 502/09, LEX nr 569795).

Podobnie za uwzględnieniem wniosku nie może przemawiać ta część jego argumentacji, która wskazuje na prawdopodobieństwo wadliwości zaskarżonej decyzji. Na obecnym etapie postępowania, tj. poprzedzającym merytoryczne rozpoznanie skargi, badanie zasadności wniosku przez pryzmat ewentualnej wadliwości zaskarżonej decyzji jest niedopuszczalne.

W wyniku wszystkich podniesionych wyżej argumentów Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., uznał, że w niniejszym przypadku strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji zagrozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.