Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 504/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2018-12-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski Asesor WSA Zbigniew Kruszewski (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Alicja Rakiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2018 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z.K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od marca do grudnia 2010 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej Z. K. (Skarżący) zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.

Motywując wniosek podniósł, że wykonanie decyzji określającej dlań zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług w wysokości 838.179 zł mogłoby spowodować utratę płynności finansowej, co spowodowałoby "licytację majątku" i trudne do odwrócenia skutki zarówno dla Skarżącego jak i zatrudnianych przez niego osób.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - w skrócie: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z przepisu wynikają dwie przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, mianowicie wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków wykonania aktu. Ponieważ postępowanie dotyczące wstrzymania wykonania toczy się na wniosek strony, więc przyjmuje się, że ciężar przedstawienia okoliczności świadczących o spełnieniu ustawowych przesłanek wstrzymania obarcza ten podmiot, który domaga się uzyskania ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.

Ów ciężar rozumie się jako obowiązek wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, tak aby przedstawić sądowi, nieznającemu sytuacji strony i nie posiadającemu kompetencji do badania z urzędu sytuacji wnioskodawcy, spójny i niewątpliwy stan faktyczny uzasadniający konkluzję o wystąpieniu którejś z przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a. W orzecznictwie wskazuje się, że uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. Sąd musi mieć bowiem wiedzę o okolicznościach przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności, jak również możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (zob. np. post. NSA z 20 lipca 2015 r. II FZ 542/15, post. WSA z 9 września 2015 r. I SA/Kr 1247/15 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W ocenie Sądu Skarżący nie wykazał istnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie dowiódł ani choćby nie uprawdopodobnił istnienia niebezpieczeństwa wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody. Motywując żądanie wniosku ograniczył się jedynie do ogólnikowych stwierdzeń, iż zapłata zobowiązania wynikającego z zaskarżonej decyzji mogłaby spowodować utratę płynności finansowej.

Twierdzenia tego jednak nie poparł argumentacją zawierającą odniesienie do konkretnych i wymiernych danych. Nie przedstawił również dowodów obrazujących jego sytuację materialną, istotnych w kontekście okoliczności z których wywodzi przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Sąd nie dysponował zatem danymi, na podstawie których mógłby poczynić konkretne ustalenia dotyczące możliwości oraz następstw wykonania zaskarżonej decyzji, w szczególności zaś zweryfikować twierdzenia Skarżącego o obawie utraty płynności finansowej.

Stąd też Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Zwrócić jednak należy, iż w sprawie niniejszej, po naradzie sędziowskiej, wydano wyrok uchylający zaskarżoną decyzję, co spowodowało, że decyzja ta zgodnie z art. 152 § 1 p.p.s.a. nie wywołuje skutków prawnych. Wydane na rozprawie postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie odnosi się zatem do okresu po wydaniu wyroku.