Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 7/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-04-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego
Powołane przepisy: article: art. 22 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Włodzimierz Kowalczyk (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA – Henryka Lewandowska - Kuraszkiewicz Sędzia WSA – Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. W. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marka Wroczyńskiego, Iwony Owsińskiej – Gwiazdy i Sławomira Fularskiego w sprawie ze skargi S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] listopada 2009 r. znak: [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia oddalić wniosek


UZASADNIENIE

Wnioskiem złożonym na rozprawie w dniu 25 marca 2010r. skarżący S. W. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wyłączenie całego składu tj. sędziów tego Sądu Marka Wroczyńskiego, Iwony Owsińskiej – Gwiazdy i Sławomira Fularskiego orzekających w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. w przedmiocie zasiłku celowego.

Zdaniem skarżącego cały skład orzekający sprzeniewierzył się Konstytucji RP, oraz odmówił zwrócenia się z pytaniem do Trybunału Konstytucyjnego, co stanowi

o subiektywnym stosunku sędziów wobec skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Należy stwierdzić, że przedmiotowy wniosek nie obejmuje swoim zakresem przyczyn wyłączenia sędziego wskazanych w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwaną p.p.s.a.). Z treści wniosku wynika, że S. W. w/w sędziom zarzucił brak bezstronności w związku z odmową wystąpienia

z pytaniem do Trybunału Konstytucyjnego.

Stosownie do uregulowań art. 19 p.p.s.a. niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

W myśl przepisu art. 20 § 1 p.p.s.a. we wniosku powinny być wskazane przyczyny uprawdopodabniające przyczyny wyłączenia.

W myśl art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. o wyłączeniu sędziego rozstrzyga postanowieniem w składzie trzech sędziów na posiedzeniu niejawnym sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy po złożeniu wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Tak więc sędzia, o wyłączenie którego wniesiono zobligowany jest do złożenia oświadczenia stosownego do powodów wyłączenia przewidzianych w art. 18 § 1 i art. 19 p.p.s.a.

W postanowieniu z dnia 22 lutego 2008 r. (sygn. akt II FZ 60/08, ONSAiWSA 2008/6 poz. 97) Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że wyłączenie sędziego (sędziów) na zasadzie art. 19 p.p.s.a. ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może być traktowane jako możliwość eliminowania z postępowania sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu jej interesów. Sam wniosek o wyłączenie winien zawierać: 1. wskazanie sędziego, a w przypadku, gdy wniosek o wyłączenie sędziego dotyczy większej liczby sędziów, wszyscy oni powinni być oznaczeni przez wskazanie imion i nazwisk; 2. podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie oraz okoliczności lub dowodów uprawdopodabniających istnienie wskazanej przyczyny.

Z art. 19 p.p.s.a. wynika, iż wniosek o wyłącznie sędziego uzasadnia jedynie uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że w rozpatrywanej sprawie zaistniały okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności i obiektywizmu sędziego, którego wyłączenia strona się domaga. Wnioskodawca winien więc wskazać okoliczności w postaci konkretnych faktów, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności składu orzekającego.

W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności mogące stanowić podstawę do wyłączenia sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie od orzekania w sprawie VIIII SA/Wa 7/10.

Jak wynika z oświadczeń sędziów, których wniosek dotyczy, nie istnieją żadne okoliczności, o których mowa w art. 18 i 19 p.p.s.a., które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w niniejszej sprawie.

Podkreślić należy, że argumentacja przedstawiona we wniosku ograniczyła się jedynie do wskazania, iż sędziowie orzekający w sprawie są nieobiektywni bowiem odmówili zwrócenia się z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego, co wobec braku uprawdopodobnienia zarzutów wnioskodawcy skutkuje tym, że wniosek jest bezpodstawny i niczym nieuzasadniony.

Skarżący S. W. w swym wniosku nie uprawdopodobnił, aby zachodziły jakiekolwiek okoliczności wzbudzające wątpliwości, co do bezstronności któregokolwiek z sędziów orzekających w sprawie. W szczególności za takie uprawdopodobnienie nie może być uznane jego, pozbawione uzasadnienia, stwierdzenie o sprzeniewierzeniu się Konstytucji RP, czy odmowie wystąpienia do Trybunału Konstytucyjnego. Fakt, że strona nie akceptuje rozstrzygnięć procesowych sądu czy zarządzeń wydawanych w toku postępowania nie może stanowić podstawy do wyłączenia sędziego. Przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, zwłaszcza nieobiektywnie czy też stronniczo, nie jest przesłanką żądania jego wyłączenia. Strona może bowiem zwalczać nieprawidłowe jej zdaniem orzeczenie wydane przez Sąd l instancji wykorzystując przysługujące jej środki odwoławcze (vide: postanowienie z dnia 6 sierpnia 2009 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt II OZ 648/2009, publ. LexPolonica nr 2066930).

W ocenie Sądu skarżący nie wskazał przyczyn, które uzasadniałyby zastosowanie określonych w ustawie środków prawnych. Subiektywne odczucia skarżącego nie mają znaczenia przy rozpoznawaniu niniejszej skargi.

W tej sytuacji zgłoszony wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Z tego względu, na podstawie art. 22 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia