Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 389/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-03-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: *Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Z. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia [...] sygn. akt IV SA/Wr 389/10 w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wydanym w niniejszej sprawie wyrokiem z dnia 4 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę Z. S. na decyzję Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej.

Powyższy wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej na jej wniosek w dniu 3 grudnia 2010 r. (k. 48).

W dniu 16 grudnia 2010 r. (data stempla biura podawczego tut. Sądu) strona wniosła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata (k. 49), po czym wniosek ten wycofała (k. 52) i złożyła go ponownie w dniu 17 grudnia 2010 r. (k. 53).

Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 grudnia 2010 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata (k. 62).

Pismem z dnia 30 grudnia 2010 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 4 stycznia 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka we Wrocławiu zawiadomiła tut. Sąd o wyznaczeniu dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata K. U. (k. 70).

W dniu 11 stycznia 2011 r. wyznaczony dla skarżącej z urzędu adwokat wystąpił do tut. Sądu z wnioskiem o doręczenie mu odpisu wydanego w sprawie wyroku z dnia 4 listopada 2010 r. wraz z uzasadnieniem (k. 78).

W tym samym dniu skarżąca złożyła do Sądu pismo zawierające prośbę o przedłużenie terminu do sporządzenia skargi kasacyjnej (k. 81). Pismem z dnia 18 stycznia 2011 r. (k. 83), doręczonym skarżącej w dniu 26.01 2011 r. (k.88) w wykonaniu zarządzenia sędziego, poinformowano skarżącą o jej sytuacji prawnej i zwrócono się do niej o podanie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia owego pisma bez rozpoznania , jaki charakter ma jej pismo z dnia 11 stycznia 2011 r. Odpis powyższego zarządzenia doręczono także w dniu 27 stycznia 2011 r. ustanowionemu dla skarżącej pełnomocnikowi z urzędu (k. 89), wzywając go jednocześnie do sprecyzowania pisma skarżącej z dnia 11 stycznia 2011 r. w terminie 7 dniu pod rygorem pozostawienia owego pisma w aktach sprawy bez nadania mu dalszego biegu (k. 87). Mimo upływu zakreślonego terminu, ani skarżąca, ani jej pełnomocnik z urzędu nie sprecyzowali pisma skarżącej z dnia 11 stycznia 2011 r.

W dniu 11 lutego 2011 r. pełnomocnik skarżącej nadał w placówce pocztowej skargę kasacyjną, nie składając jednocześnie wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu jako spóźniona.

Stosownie do art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Przepis ten jest jednoznaczny i nie pozostawia wątpliwości, co do początku biegu trzydziestodniowego terminu, czy też możliwości jego przesunięcia z uwagi na toczące się w sprawie postępowanie wpadkowe o przyznanie prawa pomocy, obejmujące ustanowienie pełnomocnika. Wprawdzie art. 175 § 1 p.p.s.a. przewiduje przymus "adwokacko-radcowski", jednakże nie oznacza to, że ubieganie się o przyznanie pełnomocnika z urzędu ma wpływ na interpretację cytowanego art. 177 § 1 p.p.s.a. Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej po upływie trzydziestodniowego terminu jest możliwe wyłącznie wtedy, jeżeli zostanie przywrócony termin do dokonania tej czynności. Przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują wstrzymania biegu terminów ustawowych. Tak więc również postępowanie w przedmiocie prawa pomocy nie może stanowić i nie stanowi podstawy do wstrzymania lub wydłużenia biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Z akt sprawy wynika, że odpis wydanego w sprawie wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej na jej wniosek w dniu 3 grudnia 2010 r. i od tego dnia, zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. rozpoczął się bieg trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Termin ten upływał zatem w dniu 3 stycznia 2011 r.

W tej sytuacji złożenie w dniu 11 lutego 2011 r. skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku Sądu, doręczonego stronie w dniu 3 grudnia 2010 r., nastąpiło z uchybieniem terminu określonego w art. 177 § 1 p.p.s.a.

Wobec powyższego skarga kasacyjna podległa odrzuceniu, co orzeczono na podstawie art. 178 p.p.s.a.