Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 824/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2010-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 53 § 1 i § 4, art. 54, art. 120 w zw. z art. 210 § 6, art. 137 § 3, art. 139 § 1, art. 180, art. 191, art. 194
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13, art. 33 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
article: art. 65 ust. 5, art. 73 ust. 1, art. 86
journal: Dz.U. 2004 nr 68 poz 622
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stefan Kowalczyk Sędziowie Sędzia WSA Alina Rzepecka (spr.) Sędzia WSA Jacek Niedzielski Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Baczuń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa "R" sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty należności celnych oraz wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedsiębiorstwo "R" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, (zw. dalej: Skarżąca lub Spółka), wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej (zw. dalej: Dyrektor IC, organ II instancji, organ odwoławczy) z dnia [...] czerwca 2010r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego (zw. dalej: Naczelnik UC, organ I instancji) z dnia [...] października 2009r. nr [...] wydaną w przedmiocie określenia wartości celnej importowanego towaru, wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług z tytułu dokonanego importu, określenia kwoty odsetek od cła kwoty odsetek od podatku VAT.

Z akt sprawy wynika następujący stan faktyczny:

W dniu [...] września 2007r. działająca z upoważnienia skarżącej Agencja Celna zgłosiła do procedury dopuszczenia do wolnego obrotu (nr zgłoszenia [...]) tkaninę z włókien odcinkowych poliestrowych w ilości 24.756,90mb. oraz ciągłych syntetycznych z przędz o różnych barwach w ilości 8.470,20mb. Jako wartość celną importowanego towaru zadeklarowano kwotę odpowiednio – 12.378,45 USD i 4.235,10 USD – zgodnie z dołączoną do zgłoszenia celnego fakturą nr [...] z dnia [...] lipca 2007r. wystawioną przez firmę D LTD z Korei. Do zgłoszenia celnego dołączono ponadto wystawione przez H Ltd. z Chin: listę załadunkową (packing list), quality certifikate oraz świadectwo pochodzenia Form A nr [...] z dnia [...] lipca 2007r., z którego wynika, że dotyczy ono faktury nr [...] z dnia [...] lipca 2007r.

W dniu [...] stycznia 2007r. agencja celna - Biuro Usług Celnych K.C. złożyła zabezpieczenie generalne w formie gwarancji ubezpieczeniowej ważnej od dnia [...] października 2006r. do dnia [...] października 2007r.

Pismem z dnia [...] października 2008r. Biuro Inspekcji do Spraw Wwozu, Wywozu i Kwarantanny Chińskiej Republiki Ludowej potwierdziło autentyczność i poprawność wystawionego świadectwa. Biuro stwierdziło także (po przeprowadzeniu dochodzenia), że towary objęte świadectwem zostały wytworzone w fabryce w Chinach, gdzie przeprowadzono cały proces produkcyjny. Do pisma dołączono także kopię faktury nr [...] z dnia [...] lipca 2007r. powiązaną z wyżej wymienionym świadectwem. Zgodnie z tą fakturą firma H Ltd. z Chin (wystawiająca także dokumenty przedłożone do zgłoszenia celnego) sprzedała skarżącej Spółce towar objęty przedmiotowym świadectwem pochodzenia za kwotę 77.062,81 USD.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2009r., Naczelnik UC wszczął postępowanie celne i podatkowe dotyczące ustalenia właściwej wartości celnej towaru, należnego

cła oraz należnego podatku VAT dla towaru objętego zgłoszeniem celnym z dnia

[...] września 2007r. nr [...].

Powyższe postanowienie doręczono Spółce, jak i pełnomocnikowi skarżącej - doradcy podatkowemu J.C. - na podstawie pełnomocnictwa z dnia [...] sierpnia 2003r., (k- 69 akt administracyjnych) dołączonego do akt administracyjnych prowadzonego wobec skarżącej postępowania dotyczącego zgłoszenia celnego z dnia [...] czerwca 2007r. nr [...].

Z pełnomocnictwa tego wynika, że skarżąca ustanowiła J.C. pełnomocnikiem do dokonywania w jej imieniu wszelkich czynności przed organami celnymi, podatkowymi, egzekucyjnymi i sądami, składania wszelkich oświadczeń i wniosków. Zgodność z oryginałem powyższego pełnomocnictwa potwierdził sam doradca podatkowy w dniu [...] lipca 2008r. Jemu też doręczono w dniu 3 sierpnia 2009r. (skarżącej Spółce również w tej dacie) wezwanie do złożenia przez skarżącą zabezpieczenia.

Według "potwierdzenia złożenia zabezpieczenia" - Seria PL A nr [...] czynności tej dokonano w dniu [...] sierpnia 2009r.

W dniu [...] sierpnia 2009r. pełnomocnik powołując na sygnaturę postanowienia

o wszczęciu postępowania z dnia [...] lipca 2009r., złożył pisemny wniosek

o uzupełnienie zgromadzonych dowodów. Wniósł o: sporządzenie legendy do akt sprawy oraz ponumerowanie kolejno zgromadzonych dowodów; dołączenie do akt oryginału faktury nr [...]; przetłumaczenie na język polski pisma z [...] marca 2008r., które Izba Celna przesłała do Biura do Spraw Inspekcji Wwozu i Kwarantanny ChRL, bowiem w aktach sprawy znajduje się dowód sporządzony w języku obcym, zaś dokument niezrozumiały nie może stanowić dowodu w sprawie. Z treści pisma wynika, że pełnomocnik przesłał je również "do wiadomości" Skarżącej (k-42 akt administracyjnych).

Pismem z dnia [...] sierpnia 2009r. pełnomocnik ponowił wcześniejsze wnioski

– w szczególności co do dołączenia do akt oryginału faktury nr [...] i przetłumaczenia pisma przesłanego przez polskie organy celne do władz chińskich.

W kolejnym piśmie z [...] września 2009r. pełnomocnik przedstawił pismo wystawione przez firmę H Ltd z [...] sierpnia 2008r. w treści którego firma ta wskazując cztery faktury (w tym nr [...]) wyjaśniła, iż towary w nich wymienione były przedmiotem obrotu z klientem z USA, który dokonał za nie płatności. Spółka R za te faktury nie zapłaciła.

Decyzją z dnia [...] października 2009r. Naczelnik UC określił: kwotę należności celnych przywozowych podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu, wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług z tytułu importu, kwotę odsetek od cła liczonych od kwoty cła do zapłaty od dnia następnego po dniu powstania długu celnego do dnia poprzedzającego wpłatę kwoty zabezpieczenia ([...] sierpnia 2008r.), kwotę odsetek od VAT liczoną od kwoty podatku do zapłaty za okres od dnia następnego po dniu powstania obowiązku podatkowego do dnia poprzedzającego wpłatę kwoty zabezpieczenia.

Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ I instancji stwierdził, że potwierdzenie, iż świadectwo pochodzenia dotyczy ściśle określonego towaru, eksporter w nim wskazany (firma H Ltd.) umieścił w rubryce nr 10 przedmiotowego świadectwa numer faktury [...] z dnia [...] lipca 2007r. jako dokumentu przynależnego do świadectwa i podanego w nim towaru. Natomiast w rubryce nr 3 świadectwa eksporter wskazał, że wysyłka towaru odbywa się z portu w Chinach do Hamburga i dalej do Polski. Autentyczność świadectwa pochodzenia została potwierdzona przez chiński organ weryfikacyjny, który ustalił także, że produkty objęte tym świadectwem zostały pozyskane w Chinach. Na potwierdzenie powyższego przedstawiono kopię faktury [...] z dnia [...] lipca 2007r., z której wynika, że dotyczy ona transakcji między H Ltd. a skarżącą. Organ wskazał, że rachunek ten potwierdza, iż przedmiotem sprzedaży była tkanina w ilości 33.227,10mb o wartości 77.062,81USD.

Nadto, Naczelnik UC stwierdził, biorąc pod uwagę przedłożone do zgłoszenia celnego świadectwo pochodzenia i dane zawarte w fakturze przynależnej do tego świadectwa, że faktycznego eksportu – importu towaru dokonano na podstawie danych zawartych

w fakturze przekazanej przez władze kontrolne kraju eksportu.

Natomiast wyjaśniając kwestie podnoszone w trakcie postępowania przez pełnomocnika skarżącej organ wskazał, że nie zachodzi konieczność urzędowego tłumaczenia sporządzonego w języku angielskim pisma przewodniego przesyłającego świadectwo pochodzenia do weryfikacji, gdyż istotą dowodu związanego z weryfikacją jest odpowiedź udzielona przez uprawniony organ Chin, a to pismo zostało przetłumaczone na język polski.

Odnośnie uznania za dowód kserokopii faktury nr faktury [...] z dnia [...] lipca 2007r. zaznaczył, że została ona przedstawiona przez uprawniony organ właściwy

w kraju eksportu, który przedmiotową fakturę uzyskał od faktycznego producenta,

a zarazem rzeczywistego eksportera towaru. podkreślił, że bardzo istotnym jest, że również eksporter towaru – firma z Chin składając wyjaśnienie z dnia [...] sierpnia 2009r. przedstawione przez pełnomocnika , nie miała zastrzeżeń co do treści i prawidłowości tej faktury.

Odnosząc się do pisma z [...] września 2009r. i załączonego do niego pisma eksportera towaru organ stwierdził, że wystawca tego dokumentu udzielił sprzecznych informacji. W pierwszej części potwierdza, że wydał fakturę [...] z dnia [...] lipca 2007r. (która jak wynika z jej treści została wystawiona na Skarżącą) by następnie w dalszej części pisma poinformować, że :towary były przedmiotem obrotu z ich klientem z USA. Płatność za ta fakturę i płatność za tą fakturę została dokonana przez tę firmę amerykańską. Podkreślił, że w tym piśmie nie zakwestionowano autentyczności faktury nr [...] z dnia [...] lipca 2007r. – ani w zakresie określenia importera towaru, przeznaczenia towary "H", ani wartości towaru.

Nadto organ I instancji stwierdził, biorąc pod uwagę powyższe ustalenia oraz dyspozycję art.29 WKC, że faktyczną ceną należną za towar jest wartość określona

w fakturze nr [...] z dnia [...] lipca 2007r. w kwocie 77.062,81 USD i dokonał zmian w zgłoszeniu celnym.

Powołując się na przepis art.65 ust.5 ustawy Prawo celne dokonał obliczenia kwoty należnych odsetek od cła.

Wskazując na art.29 ust.13 ustawy o VAT organ I instancji wskazał następnie, że podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona

o należne cło. Fakt ustalenia prawidłowej wartości celnej towaru, kwoty cła spowodował konieczność zmiany podstawy VAT, a co za tym idzie jego kwoty należnej tytułem importu. Stwierdzając na podstawie art.33 ust.2 ustawy o VAT, że kwota podatku od towarów i usług została wykazana nieprawidłowo, Naczelnik UC dokonał jej określenia w prawidłowej wysokości.

Natomiast biorąc pod uwagę przepisy art.53 §1, art.51 §1 Ordynacji podatkowej oraz art.33 ust.1 i art.19 ust.7 ustawy o VAT stwierdził, że datą powstania zobowiązania podatkowego jest data powstania długu celnego, czyli objęcia towaru procedurą dopuszczenia do wolnego obrotu, tj. [...] września 2007r.

Wskazał, że odsetki naliczył zgodnie z art.54 §1 pkt1 Ordynacji podatkowej. W myśl tej normy - odsetek za zwłokę nie nalicza się za okres zabezpieczenia od zabezpieczonej kwoty zobowiązania, jeżeli objęte zabezpieczeniem środki pieniężne, w tym kwoty uzyskane ze sprzedaży objętych zabezpieczeniem rzeczy lub praw, zostały zaliczone na poczet zaległości podatkowych.

Zatem odsetki od cła obliczył za okres od dnia następnego po powstaniu długu celnego ([...] września 2007r.) do dnia poprzedzającego dzień wpłaty kwoty zabezpieczenia

([...] sierpnia 2009r.). Odsetki od podatku VAT obliczył za okres od dnia następnego po zgłoszeniu celnym ([...] września 2007r.) do dnia poprzedzającego dzień wpłaty kwoty zabezpieczenia ([...] sierpnia 2009r.).

Powyższą decyzję doręczono pełnomocnikowi skarżącej - 13 października 2009r.

W ustawowym terminie pełnomocnik złożył odwołanie od wyżej wymienionej decyzji, o czym również poinformował Spółkę (k-61 akt administracyjnych). Wniósł o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji celem uzupełnienia postępowania.

Zarzucił, że ocenia stanu faktycznego odbyła się z obrazą art.191 Ordynacji podatkowej – bowiem materiał zgromadzony w sprawie jak i jego ocena nie pozwoliły

na stwierdzenie, że zaistniały okoliczności stanowiące przesłanki do wszczęcia postępowania celnego i podatkowego.

Twierdził, że kopia faktury producenta nie może być potraktowana jako dowód w świetle art.180 Ordynacji podatkowej, ponieważ nie została uwierzytelniona przez organ chiński.

Tym samym organ celny nie zebrał całego materiału dowodowego, postępowanie zostało wręcz zmanipulowane a swobodna ocena dowodów przerodziła się

w samowolę, o czym w szczególności świadczy odrzucenie wniosków pełnomocnika. Zarzucił też, że z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że sprawę rozstrzygnął

w istocie jakiś organ chiński.

Według niego organ bezprawnie przyznał zagranicznemu podmiotowi weryfikującemu świadectwo pochodzenia, te same uprawnienia jakie dokumentom urzędowym, na mocy art.194 §1 i §2 Ordynacji podatkowej przyznaje ustawodawca polskim organom władzy publicznej.

W kwestii braku tłumaczenia pisma stwierdził, że z tego powodu strona nie znając jego polskiej wersji językowej nie może ocenić jego wersji dowodowej. Zarzucił organowi

I instancji, że nie wyjaśnił dlaczego w aktach nie ma oryginalnej kopii faktury, a jedynie kopia sporządzona z kopii.

W piśmie z dnia [...] listopada 2009r. podniósł, że organ w swoim piśmie ([...] listopada 2009r.) żądając nadesłania oryginału pisma kierowanego do firmy w Chinach oraz dowodu potwierdzającego nadanie tego pisma , nie wskazał podstawy prawnej swojego żądania. Nadto wniósł o przesłuchanie w charakterze świadka p. B.U. – dyrektora działu importu w Spółce, gdyż to kierowany przez nią dział zajmował się między innymi w/w korespondencją.

Pismem z [...] listopada 2009r. Dyrektor IC wystąpił do Z (nawiązując do ich odpowiedzi z [...] października 2008r. ) o wyjaśnienie kto był nabywcą towarów objętych (między innymi ) świadectwem pochodzenia [...]. Wskazał przy tym, że z kserokopii faktur przynależnych do przedmiotowych świadectw wynika, że nabywcą towaru była firma R z Polski. Odwołując się następnie do pisma z dnia [...] sierpnia 2009r. wskazał, że w/w firma z Chin poinformowała, że towar był przedmiotem obrotu handlowego z firmą amerykańską i to ona płaciła za towar.

W załączeniu do kolejnego pisma z dnia [...] stycznia 2010r. strony przedstawiła dowody pozyskane od eksportera towarów, które były przedmiotem postępowania celnego, tj. informacje o zapłacie należności za importowane towary [dowód przedłożony do akt niniejszej sprawy dotyczył jednakże faktury [...] wystawionej [...] grudnia 2006r., a więc nie tej, której dotyczy przedmiotowe postępowanie – tj. [...] z dnia [...] lipca 2007r.]. Pełnomocnik wniósł też o wystąpienie do Banku SA o sprawdzenie sprzedaży i wytransferowania za granicę kwot wskazanych w każdej z faktur.

Pismem z [...] lutego 2010r. Biuro Inspekcji poinformowało, po przeprowadzeniu dochodzenia, że zgodnie z wyjaśnieniem złożonym przez firmę H Ltd jej oświadczenie z [...] sierpnia 2009r. zostało złożone na prośbę firmy R w oparciu o informacje przez nią dostarczone. Te dwie firmy cieszyły się dobrą i długotrwałą współpracą. Firma R dokonała zakupu towarów objętych czterema fakturami i poprosiła firmę H Ltd o wystawienie czterech faktur proforma na T w USA, które nie zgadzają się z fakturami.

W załączeniu do kolejnego pisma (z dnia [...] lutego 2010r.) pełnomocnik skarżącej przedłożył sporządzony w języku niemieckim rachunek nr [...] z dnia [...] września 2007r. oraz "Sales contract" z [...] lipca 2007r.(oba bez tłumaczenia na język polski).

W trakcie postępowania odwoławczego [...] marca 2010r. pełnomocnik skarżącej przedłożył również pismo Ambasady RP z dnia [...] marca 2010r., adresowane do R.F. "Prezesa Zarządu R", w którym poinformowano adresata, że Ambasada nie zajmuje się wprost pośrednictwem w wyjaśnianiu spraw związanych z transakcjami handlowymi, ale kontaktując się telefonicznie w języku chińskim z panem S. z firmy H Ltd. uzyskano informacje, że utrudnione jest wyjaśnienie tej sprawy z uwagi na stosunkowo odległy okres, jak też że firma nie zajmuje się eksportem a tylko handlem wewnętrznym.

Wraz z kolejnym pismem złożonym [...] marca 2010r., J.C. przedłożył kserokopię faksu z [...] marca 2010r. firmy H Ltd. sporządzonego w języku angielskim, wysłanego do Konsula RP wraz z dokonanym przez siebie tłumaczeniem. Z tłumaczenia tego wynika, że skarżąca nigdy nie kontaktowała się z wyżej wymienioną firmą chińską bezpośrednio i nigdy nie kupowała od niej towarów. W piśmie wymieniono także numery faktur z 2007r. (w tym żadna o numerze [...]) i 2006r. stwierdzając, że nigdy nie otrzymano płatności za te faktury od skarżącej.

Dyrektor IC wystąpił do pełnomocnika o przesłanie urzędowego tłumaczenia na język polski pisma z [...] marca 2010r. Nadmienił, że doradca podatkowy nie jest uprawniony do dokonywania tłumaczeń.

Następnie postanowieniem z dnia [...] maja 2010r. Dyrektor IC odmówił przeprowadzenia dowodu –przesłuchania B.U.. Stwierdził bowiem, że w piśmie organu chińskiego z dnia [...] lutego 2010r. wyraźnie wskazano, że to firma R prosiła o wystawienie oświadczenia (z dnia [...] sierpnia 2009r.) o takiej treści jak i o wystawienie faktury proforma na podmiot z USA – co jest niezgodne ze stanem faktycznym. Mając to na uwadze, organ odwoławczy uznał, że wniosek pełnomocnika stał się bezprzedmiotowy.

Po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia [...] czerwca 2010r. Dyrektor IC utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy wyjaśnił, że w momencie przyjmowania zgłoszenia celnego organ celny ocenia jedynie jego poprawność formalną, a dane w nim zawarte przyjmowane są jako deklaracja, która może zostać poddana w późniejszym czasie bardziej szczegółowej kontroli (art.78 WKC).

Takiej kontroli poddano dokumenty dołączone do zgłoszenia dokonanego w niniejszej sprawie. Weryfikacja wykazała, iż świadectwo pochodzenia jest autentyczne

i poprawne, ale organ celny otrzymał również wyszczególnioną w tym świadectwie fakturę nr [...] z dnia [...] lipca 2007r. wystawioną na rzecz skarżącej na towar objęty świadectwem, opiewającą na kwotę 77.062,81 USD.

Analizując przedstawione przez skarżącą dowody – fakturę dołączoną do zgłoszenia celnego, kopię kontraktu i oświadczenie firmy H Ltd z dnia [...] sierpnia 2009r. oraz włączone do materiału dowodowego pismo Biura Inspekcji z dnia [...] lutego 2010r. organ odwoławczy stwierdził, że treść ich jednoznacznie wskazuje, iż skarżąca zakupiła towar bezpośrednio od producenta i to ona zwróciła się do podmiotu chińskiego o wystawienie oświadczenia niezgodnego ze stanem faktycznym.

Odnośnie pisma Ambasady RP organ wskazał, że nie może być ono dowodem w sprawie, ponieważ nie wiadomo kim jest osoba, z którą rozmawiali pracownicy Ambasady ("Pan S."), a zapewnienie tej osoby, że firma nie zajmuje się eksportem lecz tylko handlem wewnętrznym nie znajduje podstaw prawnych. Świadectwa pochodzenia Form A wystawiane są na eksport w celu potwierdzenia preferencyjnego pochodzenia towarów. Skoro więc uprawniony organ administracji Chin zalegalizował to świadectwo, oczywistym jest, że firma H Ltd zajmowała się eksportem towarów.

Organ odwoławczy nie ustosunkował się do treści pisma z dnia [...] marca 2010r., gdyż skarżąca, mimo wezwania, nie przedłożyła jego urzędowego tłumaczenia. Wskazał natomiast na sprzeczność wynikającą z przedstawianych przez Spółkę dowodów – z jednej strony na oświadczenie H Ltd, że towar wymieniony na innej fakturze był przedmiotem obrotu z kontrahentem w USA, a z drugiej strony pismo Ambasady RP, w którym stwierdza się, że firma H Ltd nie zajmuje się eksportem tylko handlem wewnętrznym.

Powołując się na przepis art.29 WKC, organ odwoławczy przyjął, że wartością celną jest wartość transakcyjna określona w fakturze nr [...] z dnia [...] lipca 2007r. wystawionej przez H Ltd. Wyjaśnił także, że zgodnie z art.218 w zw. z art.181 RWKC dla potrzeb ustalenia wartości celnej nie jest wymagany oryginał faktury. Uzyskano kopię faktury nr [...] wystawionej przez firmę H Ltd, a więc tę samą firmę, która wystawiała świadectwo pochodzenia, packing list i certyfikat, tj. dokumenty załączone do zgłoszenia celnego. W fakturze tej jako kupującego wskazano R, a w piśmie organu chińskiego z [...] lutego 2010r. wskazano, że firmy te cieszyły się długotrwałą

i dobrą współpracą oraz, że Spółka R dokonywała zakupu towarów.

Dyrektor IC wskazał również, że faktura [...] wystawiona przez w/w koreańską firmę została przedłożona do dwóch różnych zgłoszeń, przy czym każde z nich zawiera inną datę wystawienia jak i inną ilość i wartość.

I tak do zgłoszenia celnego nr [...] z dnia [...] września 2007r. przedłożono fakturę nr [...] wystawiona [...] lipca 2007r. i opiewającą na 33.227,10mb tkaniny o wartości 16.613,55 USD. Natomiast do zgłoszenia o nr [...] z dnia [...] września 2007r. przedłożono fakturę o tym samym numerze jednakże wystawioną w dniu [...] sierpnia 2007r. i dotyczącą 33.001,30 mb tkaniny o wartości 16.500,65 USD. W tym stanie rzeczy uznał, że zasadnie do ustalenia wartości celnej towaru przyjął fakturę [...].

Dyrektor IC podniósł także, że przyjęcie zgłoszenia celnego wywołuje określone skutki prawne i stanowi podstawę do zaksięgowania należności celnych. Jeżeli jednak organ celny przeprowadził weryfikację zgłoszenia celnego, to zgodnie z art.71 ust.1 WKC, podstawę zastosowania wyników procedury stanowią wyniki tej weryfikacji.

Podstawę do zaksięgowania należności może stanowić także decyzja administracyjna.

W przedmiotowej sprawie kwota należności celnych została zarejestrowana w dniu dokonania zgłoszenia w wysokości niższej od prawnie należnej na podstawie takiej właśnie decyzji. Podstawę prawną do retrospektywnego zaksięgowania kwoty długu celnego stanowiły przepisy art.220 ust.1 WKC i art.51 ustawy Prawo celne.

W dalszej kolejności organ odwoławczy, powołując się na przepisy art.33 ust.2

i art.29 ust.13 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, stwierdził że z uwagi na zmianę wartości towaru prawidłowo dokonano określenia podstawy opodatkowania VAT.

Dyrektor IC podkreślił także, że w myśl art.86 ustawy Prawo celne organ celny może przyjąć jako dowód w postępowaniu dokumenty sporządzone przez organy celne państwa obcego lub inne uprawnione podmioty tego państwa. Natomiast polskie organy celne nie mają uprawnień do kwestionowania uzyskanych drogą oficjalną wyników weryfikacji, ani domagać się od władz weryfikujących udowodnienia, że weryfikacja została przeprowadzona zgodnie z właściwością przepisów obowiązujących w danym kraju.

Powyższą decyzję pełnomocnik skarżącej otrzymał w dniu 23 czerwca 2010r.

i w ustawowym terminie zaskarżył ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Gorzowie Wielkopolskim, wnosząc o jej uchylenie w całości oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, a także o obciążenie Dyrektora IC kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa procesowego.

Zaskarżonej decyzji pełnomocnik Spółki zarzucił naruszenie art.191 Ordynacji podatkowej z uwagi na brak dostatecznej analizy przez organ celny zgromadzonego w trakcie postępowania materiału dowodowego. Organ celny w sposób wybiórczy ocenił poszczególne dowody, w szczególności te przedłożone przez stronę i nie odniósł się

do jej wniosków o dokonanie określonych czynności procesowych. Nie odniósł się

do pisemnych wyjaśnień eksportera z dnia [...] września 2009r. W ocenie strony skarżącej w sprawie doszło do naruszenia zasad postępowania dowodowego, które

w rzeczywistości nie dowiodło naruszenia prawa przez skarżącą, a organ nie podjął żadnych dodatkowych czynności celem obalenia twierdzeń skarżącej.

Organ weryfikujący świadectwo pochodzenia potwierdził jedynie autentyczność dowodu pochodzenia, a nie fakt że firma wymieniona w tym dowodzie zajmuje się eksportem towaru.

Skarżąca wskazała, że nadal pozostaje niewyjaśniona kwestia wiarygodności dowodu w postaci nadesłanej przez zagraniczny organ weryfikujący kserokopii faktury oraz sposobu pozyskania tego dowodu. Dowód ten nie ma mocy dokumentu urzędowego, nie jest nawet uwierzytelnioną kopią takiego dokumentu. Z tego powodu okoliczności stwierdzonych w kserokopii faktury nie można uznać za dostatecznie udowodnione.

Zdaniem skarżącej kwestionowana decyzja została wydana z obrazą art. 29 ust.1 WKC, gdyż organ celny w żaden sposób nie dowiódł, że wartość towaru jest niższa od wartości celnej towarów identycznych lub podobnych. Jedyną kwestią sporną jest kserokopia faktury producenta i zakwestionowana na jej podstawie wartość celna towaru. Według skarżącej tylko oryginał dokumentu może stanowić o bezsprzecznym potwierdzeniu faktów lub okoliczności w nim stwierdzonych. Kserokopia faktury producenta, także w świetle art.180 Ordynacji podatkowej, nie może być potraktowana jako dowód, a inne zgromadzone w sprawie dowody wskazują na prawidłowo przedstawioną przez stronę wartość celną towaru. Informacje zawarte w kserokopii faktury powinny być poddane weryfikacji, a organ I instancji zmanipulował postępowanie, stosując samowolę w ocenie dowodów.

Pełnomocnik wskazał także na pismo w języku obcym Dyrektora IC z dnia

[...] marca 2007r. skierowane do organu chińskiego, stwierdzając że brak jego tłumaczenia ogranicza ustawowe prawo strony do czynnego udziału w każdym etapie postępowania, bo obcojęzyczne dokumenty nie mogą być uznane za dowód w sprawie.

W skardze zarzucono także naruszenie art.120 w zw. z art.210 § 6 Ordynacji podatkowej w zakresie braku uzasadnienia faktycznego i prawnego co do zasadności obciążenia strony odsetkami oraz wymiarem tych odsetek. Organ i instancji nie wszczął we właściwym czasie postępowania celno – podatkowego, co ma bezpośredni wpływ na wymiar odsetek od długu celnego i zobowiązania podatkowego.

Zdaniem pełnomocnika skarżącej postępowanie powinno być wszczęte przed wystąpieniem do chińskiego podmiotu z wnioskiem o weryfikację świadectwa pochodzenia. Odsetki zaś powinny być liczone z uwzględnieniem zwłoki wynoszącej

10 dni od dnia zgłoszenia celnego, z tego powodu, że zapłata długu i zobowiązania podatkowego zabezpieczone były gwarancją upoważnionej agencji celnej. Odsetki powinny być liczone od dnia powstania zaległości podatkowych a nie zobowiązania podatkowego, do tego okresu nie wlicza się czasu na doręczenie decyzji. Odsetki powinny też być liczone z uwzględnieniem art.54 §1 ust.3, 4 i 6 Ordynacji podatkowej. To wszystko dowodzi, że gdyby postępowanie celno – podatkowe zostało wszczęte zgodnie z prawem, tj. przed wystąpieniem o weryfikację, wówczas odsetki liczone byłyby zgodnie z terminem wynikającym z art.139 §1 Ordynacji podatkowej, a gdyby postępowanie nie zostało zakończone w terminie odsetki i tak nie byłyby naliczane. Przepis §2 ust.2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej (...) (Dz. U. Nr 165, poz. 1373 ze zm.) nakazuje rozliczenie w decyzji kwoty odsetek oddzielnie dla każdego okresu,

w którym obowiązywały różne stawki, czego organ nie uczynił.

W piśmie procesowym z dnia [...] sierpnia 2010r. stanowiącym uzupełnienie skargi pełnomocnik skarżącej odniósł się w szczególności do mocy dowodowej dokumentów sporządzonych przez podmiot zagraniczny. Podniósł, że za wadliwe należy uznać przyznanie przez organ celny uzyskanej od podmiotu zagranicznego kserokopii faktury producenta mocy dokumentu urzędowego. Wymieniony dokument nie "był wynikiem" czynności weryfikacyjnych prowadzonych przez chiński organ celny, bowiem weryfikowane było w rzeczywistości świadectwo pochodzenia towaru. Zdaniem pełnomocnika organ celny dowód w postaci kserokopii faktury producenta uzyskał

w rzeczywistości w wyniku nieformalnych czynności i brak podstaw do przypisania temu dokumentowi szczególnej mocy dowodowej. Natomiast z zaskarżonych decyzji wynika, ze fakt stwierdzony w tak pozyskanym dokumencie stanowił jedyną podstawę zakwestionowania wartości celnej towaru zadeklarowanego przez skarżącą. Z uwagi na informacje zawarte w kserokopii faktury, dokument ten powinien być poddany weryfikacji, bowiem czynności sprawdzające dotyczyły tylko i wyłącznie świadectwa pochodzenia.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor IC wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego odsetek organ powołał się na przepisy art.65 ust.5 i 6 Prawa celnego, art.33 ust.5 ustawy z 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług oraz art.54 §1 pkt 1 i art.53 §4 Ordynacji podatkowej i wyjaśnił, że

w niniejszej sprawie odsetki od cła wymierzono za okres od dnia następnego po dniu powstaniu długu celnego ([...] września 2007r.) do dnia poprzedzającego dzień wpłaty kwoty zabezpieczenia ([...] sierpnia 2009r.). Odsetki od podatku VAT obliczył za okres

od dnia następującego po dniu obowiązku dokonania wpłaty podatku ([...] września 2007r.) do dnia poprzedzającego dzień wpłaty kwoty zabezpieczenia ([...] sierpnia 2009r.)

Na rozprawie pełnomocnik skarżącej wskazał, że w aktach brak jest dowodu doręczenia postanowień o wszczęciu postępowań i o wznowieniu postępowania podatkowego. Wskazał, że organ nie wyjaśnił wątpliwości powstałych w związku

z pismem z [...] sierpnia 2009r. co do obiegu towaru pomiędzy Chinami, Koreą a firmą R. Stwierdził, że nie został również uwzględniony wniosek o przesłuchanie świadka B.U., oraz że nie zweryfikowano pisma z [...] marca 2010r.

.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasługującą na uwzględnienie.

Sąd w pierwszej kolejności postanowił się ustosunkować do kwestii pełnomocnictwa, albowiem wiadomo mu z urzędu, że w postępowaniach toczonych przez skarżącą o tożsamych stanach faktycznych strona sformułowała zarzuty, zmierzające do wykazania braku jej uczestnictwa w prowadzonym przez organy celne postępowaniu w związku z niewłaściwym jej reprezentowaniem przez doradcę podatkowego J.C..

Zgodnie z treścią art.73 ust.1 ustawy z dnia 19 marca 2004r. Prawo celne

(Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.), zwanej Prawo celne, do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art.12 oraz działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zwanej Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego – zatem

i przepisy dotyczące pełnomocnictwa. W myśl art.137 §1 Ordynacji podatkowej pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna mająca pełną zdolność do czynności prawnych. Pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa, a pełnomocnik będący m. in. doradcą podatkowym może sam uwierzytelnić odpis udzielonego mu pełnomocnictwa (art.137 §3).

Udzielone J.C. pełnomocnictwo z dnia [...] sierpnia 2003r. jest ogólnym pełnomocnictwem do reprezentowania skarżącej m. in. przed organami celnymi i podatkowymi. Jego odpis poświadczony za zgodność z oryginałem w dniu

[...] lipca 2008r. został złożony do akt sprawy prowadzonej wobec Spółki a dotyczącej zgłoszenia celnego z dnia [...] czerwca 2007r. nr [...]. Od momentu wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie wszelkich doręczeń dokonywano pełnomocnikowi J.C., który aktywnie działał w sprawie, składając wnioski, pisma, w tym również odwołanie od decyzji organu I instancji, wskazując w tych dokumentach na siebie jako pełnomocnika skarżącej. Jak sam stwierdził na rozprawie - czuł się pełnomocnikiem Spółki w niniejszej sprawie. Należy także zauważyć, że o wszelkich dokonywanych w sprawie czynnościach (wezwania, postanowienia, decyzje) organy obu instancji zawiadamiały nie tylko pełnomocnika, ale także Agencję Celną i skarżącą Spółkę. Spółka była informowana także przez pełnomocnika o podejmowanych przez niego czynnościach (np. o odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji) i wówczas ani nie protestowała, ani nie zainteresowała się toczącym się postępowaniem, co wyraźnie wskazuje, że godziła się z faktem reprezentowania jej przez umocowanego przez siebie (do dokonywania w jej imieniu wszelkich czynności) pełnomocnika J.C..

Z treści przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących pełnomocnictwa wynika, że pełnomocnik, chcąc występować w postępowaniu w takim charakterze, jest zobligowany do przedłożenia do akt konkretnej sprawy dokumentu potwierdzającego umocowanie do działania w cudzym imieniu i wyznaczającego jego zakres.

Jak ustalono, takie ogólne pełnomocnictwo (potwierdzone własnoręcznie za zgodność

z oryginałem) J.C. przedłożył do sprawy dotyczącej zgłoszenia celnego

z dnia [...] czerwca 2007r. nr [...], jeszcze na etapie postępowania weryfikacyjnego.

Z uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2008r., wydanego w sprawie II FSK 128/08, wynika, że złożenie dokumentu pełnomocnictwa do akt jednej z kilku spraw prowadzonych przez ten sam organ podatkowy, nawet gdy będzie to pełnomocnictwo ogólne, nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku załączenia oryginału lub poświadczonej urzędowo kopii takiego dokumentu do akt kolejnej sprawy. Organ nie jest uprawniony do ustalania, czy pełnomocnictwo było w ogóle udzielane przez stronę i poszukiwania takiego dokumentu w aktach innych postępowań. Jednakże, zdaniem Sądu, skoro organ tak jednak uczynił, wychodząc poza swoje obowiązki, a następnie pełnomocnik aktywnie uczestniczył w całym postępowaniu przy milczącej aprobacie skarżącej, to nie można przyjąć, że nie była ona również w tym postępowaniu właściwie reprezentowana.

W powyższym wyroku NSA wskazał wszakże, że istotne jest, by pełnomocnik ujawnił chęć działania w cudzym imieniu w danym postępowaniu. Taką chęć w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej niewątpliwie wykazał, odbierając bez żadnych zastrzeżeń kierowaną do niego korespondencję i aktywnie uczestnicząc w toczącym się postępowaniu, m.in. przez składanie wniosków dowodowych czy odwołania od decyzji organu pierwszej instancji.

Z jednolicie ukształtowanego orzecznictwa, z którym Sąd także się zgadza, wynika, że do obowiązków organów podatkowych (celnych) nie należy poszukiwanie pełnomocnictwa. Z treści art.137 §3 Ordynacji podatkowej należy wywieść, że obowiązek ten został nałożony na pełnomocnika a nie organ. Jednakże w sytuacji, gdy organ ten, pomimo nienałożenia na niego takiego obowiązku, dołączył do akt pełnomocnictwo, które nie było i nie jest przez pełnomocnika kwestionowane,

a pełnomocnik dokonywał szeregu czynności w prowadzonym postępowaniu i przed Sądem oświadczył, że czuł się pełnomocnikiem strony, nie można przyjąć, że organ podatkowy dopuścił się naruszenia przepisów proceduralnych, dającego podstawę do wznowienia postępowania bądź mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Sądu brak jest podstaw do uznania, że w niniejszej sprawie skarżąca nie była właściwie reprezentowana, a tym samym nie uczestniczyła w postępowaniu, w sytuacji, gdy sam pełnomocnik aktywnie działał na podstawie dołączonego przez organ podatkowy do akt pełnomocnictwa, informując o swoich czynnościach mocodawcę (np. przesyłając Spółce do wiadomości odwołanie od decyzji organu I instancji), który się im nie sprzeciwiał. Zdaniem Sądu, przyjęcie w niniejszej kwestii odmiennego poglądu wskazywałoby na zbytni formalizm, prowadzący do wypaczenia zasady zapewnienia stronie udziału w sprawie.

Przechodząc natomiast do pozostałych kwestii trzeba zauważyć, że na gruncie przepisów rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L Nr 302 z dnia 19 października 1992 r. , ze zm. – WKC), rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L Nr 253 z 11 października 1993 r. ze zm. – RWKC) oraz ustawy z dnia 19 marca 2004r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.) organy celne są uprawnione do kwestionowania wiarygodności dokumentów transakcyjnych załączonych do zgłoszenia celnego, nie tylko pod względem formalnym lecz także pod względem materialnym, tj. co do ceny towaru.

Podstawowy zarzut skarżącej dotyczył naruszenia wyrażonej w art.191 Ordynacji podatkowej zasady swobodnej oceny dowodów wobec braku wyjaśnienia przez organy celne kwestii wiarygodności faktury [...]. Zdaniem Spółki, w świetle przepisu art.180 Ordynacji podatkowej kserokopia tej faktury nie mogła być potraktowana

jako dowód, bowiem tylko oryginał dokumentu może stanowić o bezsprzecznym potwierdzeniu faktów lub okoliczności w nim stwierdzonych.

Z zasady zamieszczonej w art.191 Ordynacji podatkowej wynika, że organ podatkowy, przy ocenie wiarygodności zgromadzonych dowodów, nie jest skrępowany żadnymi regułami określającymi wartość poszczególnych rodzajów dowodów i dokonuje tej oceny w sposób swobodny, na podstawie własnego przekonania opartego na zebranym materiale dowodowym. Ocena ta powinna być zgodna z wymaganiami wiedzy, doświadczenia i logiki.

Przedmiotem niniejszego postępowania było ustalenie prawidłowej, wiarygodnej wartości celnej sprowadzonego towaru. Organy celne, w sytuacji gdy otrzymały od władz chińskich fakturę nr [...] z dnia [...] lipca 2007r., wymienioną w świadectwie pochodzenia, zasadnie przyjęły, że wyszczególniona na tej fakturze kwota stanowi wartość celną sprowadzonego towaru. Fakt, że dokument ten został nadesłany

w kserokopii nie niweczy jego wartości dowodowej. Nadesłał go bowiem chiński organ dokonujący weryfikacji świadectwa pochodzenia wskazując, że jest to faktura powiązana z weryfikowanym świadectwem pochodzenia. Organy chińskie potwierdziły autentyczność świadectwa pochodzenia, a skoro z tym autentycznym świadectwem jest powiązana wyżej wymieniona faktura i w nim jest wyszczególniona, brak podstaw do kwestionowania jej wiarygodności. Nie ma także znaczenia, w jaki sposób organ chiński tę fakturę pozyskał - najprawdopodobniej została mu ona przedłożona przez producenta czyli firmę H Ltd jako dokument niezbędny do uzyskania świadectwa pochodzenia.

Należy zwrócić ponadto uwagę, że również w dokumentach przewozowych znajdują się dane chińskiego a nie koreańskiego sprzedawcy oraz dokładne dane skarżącej. Mając do oceny dwie faktury - jedną wystawioną przez firmę chińską, wskazaną w świadectwie pochodzenia towaru i dokumentach przewozowych oraz drugą - wystawioną przez firmę koreańską, załączoną do zgłoszenia celnego, organy dokonały na podstawie art.191 Ordynacji podatkowej prawidłowej oceny zebranych dowodów. Dokumenty te układają się w logiczny ciąg zdarzeń zaistniałych w procesie dostawy towaru od producenta do odbiorcy, którym była skarżąca Spółka.

Skarżąca przedłożyła fakturę firmy koreańskiej, dotyczącą tej samej ilości towaru, jednak o wartości kilkakrotnie niższej. Nie przedłożono przy tym żadnych dokumentów, z których wynikałoby, w jaki sposób i dlaczego firma koreańska miałaby rozporządzać tym towarem oraz co spowodowało, że jego wartość uległa aż kilkakrotnemu zmniejszeniu. Przedłożony przez skarżącą (bez tłumaczenia na język polski) "Sales contract" także tych wątpliwości nie wyjaśnia.

Nie można pominąć także innych dokumentów dołączonych do niniejszego postępowania, choć bezpośrednio z nim niezwiązanych. W marcu 2010r. skarżąca przedłożyła pismo firmy H Ltd., z którego wynika, że R nigdy nie kontaktowała się z tą firmą bezpośrednio i nie kupował od niej towarów, a za wyszczególnione w piśmie faktury (wśród nich brak faktury [...]) nie otrzymała od R zapłaty. Jako przeciwwagę dla wiarygodności tego dowodu należy wskazać dwa inne pisma. Pierwsze, datowane na [...] sierpnia 2009r., to oświadczenie firmy H Ltd., że towary objęte wyszczególnionymi fakturami z 2007r. były przedmiotem obrotu z klientem z USA, który to klient dokonywał za nie płatności, a nie dokonywała ich Spółka R. Drugie, to pismo chińskiego organu weryfikacyjnego z dnia [...] lutego 2010r. z informacją, że zgodnie z wyjaśnieniami firmy H Ltd. oświadczenie z [...] sierpnia 2009r. zostało złożone przez tę firmę na prośbę Spółki R, a obie te firmy cieszą się długotrwałą i dobrą współpracą. To firma R prosiła o wystawienie faktur proforma na amerykański podmiot. W świetle treści obu dokumentów (z [...] sierpnia 2009r. i [...] lutego 2010r.) zasadnie organ celny zakwestionował wiarygodność kolejnego, złożonego później, bo w marcu 2010r. oświadczenia firmy H Ltd. Tak samo prawidłowo organ odwoławczy ocenił przedstawione przez pełnomocnika skarżącej Spółki pismo nadesłane z Ambasady Polskiej słusznie stwierdzając, że nie wiadomo kim był "Pan S.", udzielający telefonicznej informacji pracownikowi Ambasady. Ponadto, stwierdzenie przez owego rozmówcę, że jego firma nie zajmowała się eksportem jest sprzeczne ze świadectwem pochodzenia, które jest wystawiane dla eksportu w celu potwierdzenia preferencyjnego pochodzenia towaru.

Przepis art.180 §1 Ordynacji podatkowej jest realizacją koncepcji otwartego postępowania dowodowego, ponieważ jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśniania sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W świetle treści tego przepisu kserokopia faktury, jako dokument prywatny pozyskany od organu obcego państwa, jest także dowodem. Nie można przy tym uznać, że jest to dowód sprzeczny z prawem.

Sąd nie podzielił również zarzutu wydania zaskarżonej decyzji z obrazą art.29 ust.1 WKC. Skarżąca twierdziła, że organ celny nie dowiódł, iż wartość towaru jest niższa od wartości celnej towarów identycznych lub podobnych. Z art.29 ust.1 WKC wynika, że wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna, jeżeli zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty. Przepis ten nie nakłada na organ celny obowiązku dowiedzenia, jak chce tego skarżąca, że wartość towaru jest niższa od wartości celnej towarów identycznych lub podobnych.

Zdaniem Sądu organy nie naruszyły regulacji art.180 i art.191 Ordynacji podatkowej, albowiem przeprowadziły postępowanie dowodowe w zakresie dotyczącym przedmiotu postępowania prawidłowo, zasadnie stosując regulację art.29 ust.1 WKC. Organ odwoławczy nie naruszył także art.194 Ordynacji podatkowej, bowiem

w zaskarżonej decyzji nie uznał kserokopii faktury, nadesłanej przez chiński organ weryfikacyjny, za dokument urzędowy.

Za akceptacją stanowiska organów przemawia również fakt, że faktura [...] wystawiona przez w/w koreańską firmę została przedłożona do dwóch różnych zgłoszeń, przy czym każde z nich zawiera inną datę wystawienia jak i inną ilość i wartość. Do zgłoszenia celnego nr [...] z dnia [...] września 2007r. przedłożono bowiem fakturę nr [...] wystawioną [...] lipca 2007r. i opiewającą na 33.227,10mb tkaniny o wartości 16.613,55 USD. Zaś do zgłoszenia nr [...] z dnia [...] września 2007r. przedłożono fakturę o tym samym numerze jednakże wystawioną w dniu [...] sierpnia 2007r. i dotyczącą 33.001,30 mb tkaniny o wartości 16.500,65 USD. To zatem dowodzi, że organy zasadnie do ustalenia wartości celnej towaru przyjęły fakturę [...].

Zarzut braku tłumaczenia na język polski wystąpienia Dyrektora IC do chińskiego organu weryfikacyjnego, jakkolwiek wskazuje na naruszenie przepisów postępowania

w tym zakresie, ale takie, które nie miało żadnego wpływu na wynik sprawy, więc nie mogło prowadzić do uwzględnienia skargi. Dowodem w sprawie była bowiem przetłumaczona na język polski odpowiedź organu chińskiego przeprowadzającego weryfikację świadectwa pochodzenia.

W kwestii naliczenia odsetek organ powołał art.65 ust.5 ustawy Prawo celne, art.51 §1, art.53 §1, art.54 §1 pkt1 Ordynacji podatkowej oraz art.19 ust.7, art.29 ust.13 oraz art.33 ust.1 i 2 ustawy o VAT .

W decyzji stwierdzono, że odsetki zostały naliczone zgodnie z art.54 §1 pkt1 Ordynacji podatkowej. W myśl tej normy - odsetek za zwłokę nie nalicza się za okres zabezpieczenia od zabezpieczonej kwoty zobowiązania, jeżeli objęte zabezpieczeniem środki pieniężne, w tym kwoty uzyskane ze sprzedaży objętych zabezpieczeniem rzeczy lub praw, zostały zaliczone na poczet zaległości podatkowych. Zatem odsetki od cła obliczył za okres od dnia następnego po powstaniu długu celnego ([...] września 2007r.) do dnia poprzedzającego dzień wpłaty kwoty zabezpieczenia ([...] sierpnia 2009r.). Odsetki od podatku VAT obliczył za okres od dnia następnego po zgłoszeniu celnym ([...] września 2007r.) do dnia poprzedzającego dzień wpłaty kwoty zabezpieczenia ([...]sierpnia 2009r.).

W związku powyższym należy wyjaśnić, że w myśl art.65 ust.5 Prawa celnego organ celny pobiera odsetki, w przypadku gdy kwota wynikająca z długu celnego została zaksięgowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych, podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym. Organ celny pobiera odsetki od dnia następującego po dniu powstania długu celnego do dnia powiadomienia o tej kwocie, co jest równoznaczne z dniem wydania decyzji.

Zgodnie z ust.6 powołanego wyżej przepisu odsetki te pobiera się w wysokości i według zasad określonych w odrębnych przepisach, dotyczących pobierania odsetek za zwłokę od należności podatkowych.

W zakresie podatku VAT organ wskazał na art.29 ust.13 ustawy o VAT – podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. W istocie, fakt ustalenia prawidłowej wartości celnej towaru spowodował konieczność zmiany podstawy podatku VAT a więc jego kwoty należnej tytułem importu.

W myśl natomiast art.33 ust.2 w/w ustawy, jeżeli organ stwierdzi, że kwota podatku VAT została wskazana nieprawidłowo naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości. Kwota ta może zostać określona w decyzji dotyczącej należności celnych.

Zgodnie z przepisem art.53 §1 Ordynacji podatkowej od zaległości podatkowych naliczane są odsetki za zwłokę, przy czym zaległością podatkową, jak stanowi art.51 §1 Ordynacji podatkowej, jest podatek niezapłacony w terminie płatności. Odsetki za zwłokę naliczane są od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności podatku (art.53 §4 Ordynacji podatkowej). W myśl natomiast art.33 ust.1 ustawy o VAT podatnicy są zobowiązani do obliczenia i wykazania w zgłoszeniu kwoty podatku uwzględnieniem obowiązujących stawek. Obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług w imporcie towarów powstaje zaś z chwilą powstania długu celnego (art.19 ust.7 ustawy o VAT), a zatem chwila dokonania zgłoszenia celnego jest terminem płatności podatku. W tej sytuacji należy stwierdzić, że zaległość podatkowa (będąca różnicą między podatkiem VAT uiszczonym w wysokości wynikającej ze zgłoszenia celnego

a tym podatkiem w wysokości wynikającej z decyzji organu I instancji) powstała

w następnym dniu po dokonaniu zgłoszenia celnego i dlatego początkowy termin naliczania odsetek w niniejszej sprawie został przez organy podatkowe przyjęty prawidłowo. Skarżąca nie wyjaśniła natomiast dlaczego, jej zdaniem, do okresu za jaki obliczono odsetki "nie wlicza się czasu na doręczenie decyzji".

Nie ma racji skarżąca twierdząc, że odsetki winny być liczone z uwzględnieniem zwłoki wynoszącej 10 dni od dnia zgłoszenia celnego z tego powodu, że zapłata długu

i zobowiązania celnego były zabezpieczone gwarancją upoważnionej agencji celnej. Występujące w niniejszej sprawie Biuro Usług Celnych K.C. złożyło zabezpieczenie generalne w formie gwarancji ubezpieczeniowej ważnej od [...] października 2006r. do [...] października 2007r. Zwolnienia z odsetek za zwłokę regulują przepisy art.54 Ordynacji podatkowej. W §1 pkt 1 tego przepisu ustawodawca zezwolił na nienaliczanie odsetek za okres zabezpieczenia, od zabezpieczonej kwoty zobowiązania, jeżeli objęte zabezpieczeniem środki pieniężne (...) zostały zaliczone na poczet zaległości podatkowych. Jak wynika z powyższego - taka sytuacja miała miejsca w niniejszej sprawie i została ona uwzględniona w treści decyzji. Niemniej jednak należy też podkreślić, że przepis ten swoją dyspozycją nie obejmuje zabezpieczenia generalnego w formie gwarancji ubezpieczeniowej a jedynie – zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 13 lipca 2004r. w sprawie sposobu złożenia zabezpieczenia w formie depozytu w gotówce (Dz. U. Nr 169, poz. 1769) - zabezpieczenie w formie depozytu w gotówce lub w formie dokumentów uważanych za równoważne z depozytem w gotówce, mających wartość płatniczą. Nadto z zabezpieczonej zabezpieczeniem generalnym kwoty żadne środki nie zostały zaliczone na poczet zaległości podatkowych.

Także przepis art.54 §1 pkt3 Ordynacji podatkowej nie ma w niniejszej sprawie zastosowania, ponieważ dotyczy zwolnienia od odsetek w określonej sytuacji, która może mieć miejsce jedynie w trakcie postępowania odwoławczego, natomiast w decyzji organu pierwszej instancji, utrzymanej następnie w mocy przez organ odwoławczy, odsetki naliczone zostały do dnia poprzedzającego wszczęcie postępowania celno – podatkowego w niniejszej sprawie.

Podobnie przedstawia się sytuacja ze zwolnieniami z odsetek uregulowanymi w art.54 §1 pkt6 Ordynacji podatkowej. Przepis ten został uchylony z dniem 1 stycznia 2009r.,

a dotyczył spraw, w których wszczęto kontrolę podatkową, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.

Sąd nie podzielił także twierdzeń skarżącej dotyczących obowiązku organów celnych wszczęcia postępowania przed wystąpieniem o weryfikację. Zgodnie z art.78 ust. 1 WKC, po zwolnieniu towarów organy celne mogą z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać kontroli zgłoszenia, a jeżeli po dokonaniu tej kontroli okaże się, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu

o nieprawidłowe lub niekompletne dane (ust.3), organy celne podejmują, zgodnie

z wydanymi przepisami, niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują. W niniejszej sprawie dopiero wynik weryfikacji pozwolił organowi celnemu na zakwestionowanie wartości celnej towaru, a tym samym stwierdzenie, że i podatek od towarów i usług został przez skarżącą zadeklarowany

w nieprawidłowej wysokości. To zobligowało organ do wszczęcia, na postawie art.165 §1 Ordynacji podatkowej, postępowania podatkowego, które co do zasady może być wszczęte do momentu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Należy także wskazać, że uzasadnieniem faktycznym wymierzonych odsetek jest podanie przez skarżącą w zgłoszeniu celnym nieprawidłowych danych, a co za tym idzie konieczność ustalenia prawidłowej kwoty należności celnych przywozowych,

a następnie prawidłowego określenia VAT. Różnica między zadeklarowaną przez skarżącą w zgłoszeniu celnym kwotą cła oraz podatku od towarów i usług a kwotami określonymi w wyniku prowadzonego postępowania celno – podatkowego stanowi zaległość podatkową, od której pobierane są odsetki za zwłokę. Takie uzasadnienie faktyczne, odpowiadające okolicznościom sprawy, znajduje się, wbrew twierdzeniom skarżącej, w decyzjach organów obu instancji. Natomiast z przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej a także zakresu informacji, które muszą być zawarte

w rachunkach (Dz. U. Nr 165, poz. 1373 ze zm.) nie wynika obowiązek rozliczenia (wyszczególnienia) w decyzji kwoty odsetek oddzielnie dla każdego okresu, w którym obowiązywały różne stawki. Stosując przepisy powyższego rozporządzenia, jak i stawki odsetek za zwłokę ogłaszane w drodze obwieszczenia przez Ministra Finansów organ obliczył prawidłowo kwotę odsetek, której skarżąca nie kwestionuje.

W kwestii podnoszonych przez pełnomocnika na rozprawie zarzutów, co

do braku w aktach dowodu doręczenia postanowień o wszczęciu postępowań

i o wznowieniu postępowania podatkowego, jak też nie wyjaśnienia przez organ wątpliwości powstałych w związku z pismem z [...] sierpnia 2009r. co do obiegu towaru pomiędzy Chinami, Koreą a firmą R, ani też nie uwzględnienia wniosku o przesłuchanie świadka B.U., i w końcu, nie zweryfikowania pisma z [...] marca 2010r. - Sąd stwierdza, że są one niezasadne.

Dowody doręczenia postanowień o wszczęciu postępowania znajdują się w aktach sprawy na karcie – 38. W stanie faktycznym niniejszej sprawy nie było natomiast wznowienia postępowania.

Co do wniosku o przesłuchanie w/w świadka Dyrektor IC wypowiedział się

w postanowieniu z dnia [...] maja 2010r. W okolicznościach niniejszej sprawy, przyjęte przez niego w tej mierze motywy uznać należy za zasadne i wyczerpujące.

Organ wypowiedział się również co do dowodów strony, tj. w/w pism – karta 5 decyzji organu II instancji. Zdaniem Sądu, wyrażona w tym względzie ocena organu jest wyczerpująca i nie uchybia treści przepisów postępowania, w szczególności art.191 Ordynacji podatkowej.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.

( - ) Alina Rzepecka ( - ) Stefan Kowalczyk ( - ) Jacek Niedzielski