Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2046/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Protokolant Mariusz Gąsiński-Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi D. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2002 r. znak [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę drogi krajowej. skargę oddala


UZASADNIENIE

VII SA/WA 2046/06

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] listopada 2001 r. nr [...] Wojewoda [...] zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę inwestycji: "Przebudowa ul. [...] - w A. - droga krajowa nr [...] na odcinku km [...] do km [...] polegająca na poszerzeniu istniejącej jezdni do 10 m, (w związku z budową stacji paliw [...] i dworca autobusowego) oraz wykonanie zjazdów i wyjazdów do stacji paliw i dworca autobusowego, na działce o numerze ewidencyjnym [...]" - w granicy pasa drogowego drogi krajowej nr [...].

W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż inwestor wykazał się prawem dysponowania nieruchomością na cele budowlane w zakresie objętym niniejszą decyzją i w czasie prowadzonego postępowania dostarczył określone przepisami dokumenty. Przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany wykonany został przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, posiada wymagane opinie i uzgodnienia. Natomiast postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko oraz udział społeczeństwa w postępowaniu w sprawie ochrony środowiska, zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. - o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 109, poz. 1157).

Decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art.138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity ustawy z 2000r. - Dz. U. Nr 98, poz.1071 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania M. M., D. W., J.H. od decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2001 r. Wojewody [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę w terminie ważności decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji, wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, przedłożył do zatwierdzenia projekt budowlany posiadający wymagane uzgodnienia i wykonany przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Wydanie zaskarżonej decyzji poprzedzone zostało przeprowadzeniem postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, a także dokonaniem wymaganych uzgodnień w zakresie ochrony środowiska z Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w W. oraz Starostą W.

Natomiast odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniach, organ odwoławczy stwierdził, że zarzuty D. W. pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie, bowiem obowiązujące uregulowania prawne - Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 1985 r. Nr 14, poz. 60, ze. Zm.) nie określają odległości między przebudowywanymi drogami, a istniejącymi obiektami budowlanymi.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła D. W. Skarżąca podała, że odległość jej budynku od krawędzi jezdni wynosi 3,8 m, po przebudowie odległość ta zmniejszy się do ok. 2,6 m. Projekt przebudowy ulicy nie zawiera żadnych elementów zabezpieczających budynek mieszkalny przed zwiększonymi drganiami, hałasem, ochlapywaniem elewacji budynku błotem spod kół jadących samochodów.

Podniosła, iż projekt przebudowy ulicy, nie zawiera żadnych elementów zabezpieczających istniejące obiekty budowlane. Nie ma ekranów zatrzymujących drgania i wyciszających lub izolacji akustycznej elewacji budynku, barier zabezpieczających przed spryskiwaniem błotem spod kół samochodów.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżonej decyzji nie można zarzucić naruszenia prawa zarówno materialnego jak i procesowego.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu {art.145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)}.

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły wobec czego skarga podlega oddaleniu.

Inwestor ubiegając się o zatwierdzenie projektu budowlanego oraz wydanie pozwolenia na budowę złożył wszystkie wymagane przepisami prawa dokumenty, co zasadnie ustaliły organy obu instancji.

W ocenie Sądu, weryfikowane w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia organów administracji są prawidłowe. Podstawę materialnoprawną orzeczenia organu administracji I instancji stanowił art. 28, art. 33 ust.1, art. 34 ust. 4 i art. 36 a także art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.). Obowiązkiem organu administracji w postępowaniu o pozwolenie na budowę była ocena, czy przedstawiony projekt budowlany inwestycji odpowiada wymaganiom określonym w art. 32 ust. 1 i ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Z treści art. 32 ust 1 i ust. 4 wynika, iż pozwolenie na budowę obiektu budowlanego może być wydane po uprzednim przeprowadzeniu postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, wymaganego przepisami o ochronie środowiska, a także uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów, a także złożenia wniosku w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, i wykazania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Z treści zaś art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego wynika, że pozwolenie na budowę nie może być wydane przez organ administracji architektoniczno-budowlanej bez uprzedniego sprawdzenia: zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, kompletności projektu budowlanego i wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, a także wykonania projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane.

Jak wynika z akt sprawy inwestor spełnił wszystkie wymogi z art. 32 ust. 2 i ust. 4 a także art. 35 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego. Zostały bowiem złożone wszystkie wymagane opinie i uzgodnienia, w tym decyzja Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] października 2001 r. a także postanowienie Starosty W. z dnia [...] października 2001 r. uzgadniające inwestycję – pozwolenie na budowę: "Przebudowa ul. [...] w A.- droga krajowa nr [...] na odcinku km [...] do km [...] polegająca na poszerzeniu istniejącej jezdni do 10 m, (w związku z budową stacji paliw [...] i dworca autobusowego) oraz wykonanie zjazdów i wyjazdów do stacji paliw i dworca autobusowego, na działce o numerze ewidencyjnym [...]".

W aktach sprawy znajdują się także postanowienia Starosty W. z dnia [...] września 2001 r. a także Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] września 2001 r. dotyczące postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, które zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. - o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 109, poz. 1157 ze zm.). Postanowieniami tymi organy nie stwierdziły obowiązku sporządzenia raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko – bowiem na etapie uzgadniania warunków oraz pozwolenia na budowę dla stacji paliw [...] przy ul. [...] w A. sporządzane były raporty oddziaływania na środowisko z uwzględnieniem przebudowy ul. [...].

W toku postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę organ dokonał oceny zgodności przedstawionego projektu z ostateczną decyzją Burmistrza Miasta i Gminy A. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] stycznia 2001 r., dotyczącej zamierzonej inwestycji. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że projekt budowlany jest kompletny, sporządzony przez osobę uprawnioną.

Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy Sąd stwierdził, że organy budowlane orzekające w sprawie, prawidłowo uznały, iż inwestorzy spełnili wymogi zawarte w przepisach z art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego, a zatem Wojewoda [...] nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Należy bowiem zauważyć, że artykuł 35 ust. 4 Prawa budowlanego jednoznacznie ustala, że właściwy organ nie może odmówić wydania pozwolenia na budowę, jeżeli inwestor spełnił nałożone na niego prawem budowlanym obowiązki. Omawiany przepis nie dopuszcza jakiejkolwiek uznaniowości w sprawie wydania pozwolenia na budowę, jak też możliwości wprowadzenia dalszych warunków, od których zależałoby wydanie tego pozwolenia.

Skoro, jak zasadnie wykazały organy administracji, inwestor spełnił wszystkie wymogi określone w przepisach ustawy Prawo budowlane, nie można było odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (por. wyrok NSA z 1998 września 2002 r., IV SA 2311/96, LEX Nr 43803).

W świetle przytoczonych faktów postępowanie toczące się przed organami orzekającymi w mniejszym postępowaniu zostało przeprowadzone prawidłowo. Zaskarżone orzeczenia wydano w oparciu o wszystkie okoliczności sprawy, zgodnie z dyspozycją art. 7 i 77 § 1 k.p.a.

Jednocześnie odnosząc się do zarzutów D. W.- dotyczących zabezpieczenia okolicznych budynków przed skutkami drgań i hałasem - stwierdzić należy, iż mogą być one podnoszone we wnioskach skierowanych do właściwych organów administracji państwowej.

Na marginesie Sąd wskazuje, iż Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] października 2001 r. podniósł, że "Precyzyjne ustalenie zasięgów uciążliwości będzie możliwe po wykonaniu kontrolnych pomiarów ruchu po oddaniu projektowanej przebudowy. W przypadku stwierdzenia przekroczeń dopuszczalnych poziomów hałasu będzie możliwe przeprowadzenie stosownych zabezpieczeń".

W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr. 153, poz. 1270 ze zm.).