Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 845/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-02-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.11 ust.1
journal: Dz.U. 2015 poz 378
law: Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności.
article: art.151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Sędzia WSA Elżbieta Woźniak (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Beata Radomska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 23 lutego 2017 r. sprawy ze skargi S."D." w D. na uchwałę Komisji ds. Wyboru Strategii Rozwoju Lokalnego Kierowanego przez Społeczność z dnia 21 kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie informacji o niedokonaniu wyboru Lokalnej Strategii Rozwoju (LSR) oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zarząd Województwa [...] w dniu 7 października 2015 r. wydał uchwałę Nr [...] w sprawie ogłoszenia konkursu - w terminie od 9 listopada 2015 r. do 30 grudnia 2015 r. - na wybór strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność (LSR) w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 ([...]) dla województwa [...].

W odpowiedzi na ogłoszony konkurs, do Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...], wpłynęło 18 strategii rozwoju lokalnego, w tym strategia rozwoju lokalnego opracowana przez Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania "[...]" z siedzibą w [...] (dalej zwane skarżącym).

Wszystkie zgłoszone strategie rozwoju lokalnego - po weryfikacji wstępnej przeprowadzonej przez organizatora (mającej na celu ustalenie, czy konkretna strategia rozwoju lokalnego spełnia warunki wyboru oraz warunki udziału w konkursie) - zostały przekazane do Komisji ds. Wyboru Strategii Rozwoju Lokalnego Kierowanego przez Społeczności (dalej zwanej organem) w celu dokonania oceny pod względem spełnienia kryteriów wyboru.

W dniu 21 kwietnia 2016 r. organ podjął uchwałę Nr [...] w sprawie informacji o nie dokonaniu wyboru Lokalnej Strategii Rozwoju (LSR) przez skarżącego. Ww. uchwałę doręczono skarżącemu w dniu 29 kwietnia 2016 r.

Z uzasadnienia uchwały wynikało, że wyboru LSR dokonuje się w kolejności wynikającej z liczby uzyskanych punktów w ramach oceny, do wyczerpania dostępnych środków przeznaczonych na realizację LSR w danym województwie. Minimalna liczba punktów niezbędna do wyboru LSR, wynosiła 147 (60% maksymalnej liczby punktów). Limit dostępnych środków dla województwa [...] przeznaczonych na realizację strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność (LSR) w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (PROW 2014-2020) wynosił [...] (EUR). Natomiast wysokość środków przeznaczonych na realizację LSR w ramach Programu Operacyjnego "Rybactwo i Morze" na lata 2014-2020 wynosiła

[...] (EUR).

Jak wyjaśniono, w ramach konkursu ogłoszonego przez Zarząd Województwa [...] skarżący złożył wniosek o wybór strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność (LSR). W ramach oceny przez organ uznano, że LSR skarżącego spełniła wymagania dotyczące minimalnej liczby punktów niezbędnej do wyboru LSR, która wynosił 147 punktów (60 % maksymalnej liczby punktów), jednakże otrzymana w ramach oceny liczba punktów - 153, co stanowiło 62 % maksymalnej liczby punktów w ramach oceny LSR pozwoliła na zajęcie ostatniego miejsca na liście ocenianych LSR. Oceniana LSR w ramach czterech kryteriów otrzymała 0 punktów,

w tym w ramach jednego dodatkowo nie uzyskała wymaganej minimalnej liczby punktów niezbędnej do uzyskania w ramach kryterium. Pozostałe kryteria zostały ocenione w stopniu dostatecznym bądź wysokim. Szczegółowa liczba punktów otrzymana w ramach oceny poszczególnych kryteriów wyboru LSR wraz

z uzasadnieniem tej oceny znalazła się w załączniku nr 1 do uchwały. Biorąc pod uwagę, że wyboru LSR dokonuje się w kolejności wynikającej z uzyskanych punktów w ramach oceny do wyczerpania dostępnych środków przeznaczonych na realizację LSR w danym województwie - LSR skarżącego nie została wybrana z uwagi na brak dostępnych środków przeznaczonych na realizację LSR w województwie zachodniopomorskim.

Pismem z dnia 11 maja 2016 r. skarżący zwrócił się z wnioskiem o usunięcie naruszenia prawa.

W odpowiedzi na ww. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa organ podjął

w dniu 10 czerwca 2016 r. uchwalę Nr 1/2016 w sprawie odmowy uznania zasadności wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Pismem z dnia 13 lipca 2016 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na powyższą na uchwałę, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postępowania organu i wydanie uchwały wolnej od wad prawnych, uwzględniającej przyznanie w ramach kryteriów prawidłowej liczby punktów i wybrania LSR przygotowanej przez skarżącego do realizacji.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu organu zarzuciła naruszenie art. 4 ust. 1-3 oraz art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz.U. z 2015 r. poz. 378 – dalej zwanej: "ustawą o rozwoju lokalnym.")

w związku z art. 33 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1303/2013 ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego

i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320) poprzez naruszenie przepisów Regulaminu konkursu na wybór LSR i Regulaminu pracy Komisji ds. Wyboru Strategii Rozwoju Lokalnego Kierowanego przez Społeczność (§ 10 w związku z § 9 ust. 1 i 12 - załącznik Kryteria oceny) na skutek naruszenia przepisów proceduralnych oraz wadliwej formalnie i błędnej oceny warunków wyboru LSR.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że w związku z podjęciem zaskarżonej uchwały organu doszło do szeregu błędów o charakterze proceduralnym, które miały istotny wpływ na ostateczną treść uchwały.

Skarżąca zarzuciła:

1) Wadliwe dokonanie wyboru LSR i brak uchwały w sprawie wyboru LSR poprzez: naruszenie § 10 Regulaminu pracy Komisji ds. Wyboru Strategii Rozwoju Lokalnego Kierowanego przez Społeczność przyjętego uchwałą nr [..] Zarządu Województwa [...] z dnia 17 lutego 2016 r w sprawie powołania Komisji do spraw wyboru strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność oraz upoważnienia przedstawicieli Zarządu Województwa do uczestniczenia w pracach komisji oraz w sprawie przyjęcia regulaminu prac komisji poprzez nie dokonanie wyboru LSR zgodnie z § 10 Regulaminu pracy Komisji ds. Wyboru Strategii Rozwoju Lokalnego Kierowanego przez Społeczność, w związku z § 9 ust 1 i 12 Regulaminu konkursu na wybór LSR.

Zdaniem skarżącej, organ bezpodstawnie pominął dyspozycję § 10 Regulaminu pracy Komisji ds. Wyboru Strategii Rozwoju Lokalnego Kierowanego przez Społeczność, w związku z § 9 ust 1 i 12 Regulaminu konkursu na wybór LSR, poprzez nie dokonanie wyboru LSR w formie uchwały, ograniczając się jedynie do podjęcia uchwały "w sprawie informacji o niedokonaniu wyboru Lokalnej Strategii Rozwoju (LSR)". Skarżąca od samego początku wnosiła o wydanie uchwały o wyborze startując w konkursie na wybór Strategii Rozwoju Lokalnego Kierowanego przez Społeczność ogłoszonym przez Samorząd Województwa [...]. Wobec powyższego organ z własnej winy (wskutek błędnej interpretacji przepisów prawa i ich niewłaściwego zastosowania, w tym także uchybień przepisów postępowania) nie dokonał wyboru Strategii Rozwoju Lokalnego Kierowanego przez Społeczność złożonej w konkursie przez skarżącą.

2) Niezgodną z prawem ocenę kryterium wyboru 3. Wiedza i doświadczenie osób zaangażowanych w opracowanie i realizację LSR oraz standardy wiedzy i kompetencji określone dla LGD.

Skarżąca nie zgodziła się z oceną jej strategii na poziomie dostatecznym – 8 pkt. W jej ocenie organ niedostatecznie uzasadnił swoja ocenę bowiem uzasadnienie było lakoniczne i nie zawierało precyzyjnej podstawy prawnej. Z przedstawionego opisu wynikało, że co najmniej 50% pracowników zatrudnionych w biurze skarżącego posiadało doświadczenie i niezbędną wiedzę do wdrażania i aktualizacji dokumentów strategicznych o zasięgu regionalnym/lokalnym, szczegółowo opisano metodę oceny efektywności świadczonego doradztwa. Regulamin konkursu na wybór LSR nie określił jakie dokumenty mają świadczyć o posiadaniu niezbędnej wiedzy do wdrażania

i aktualizacji dokumentów o zasięgu regionalnym/lokalnym. W obecnie obowiązujących przepisach prawa dotyczącego zawodów nie określono również wzoru ani zakresu takich zaświadczeń, certyfikatów lub dyplomów. W przedmiotowej sprawie organ błędnie uznał zatem, że dokumentacja przedłożona przez skarżącego na spełnienie kryterium 3. nie mogła świadczyć o posiadaniu niezbędnej wiedzy do wdrażania

i aktualizacji dokumentów o zasięgu regionalnym/lokalnym. Wobec powyższego, zdaniem skarżącej, należało założyć, że dla spełnienia kryterium wystarczyć powinno oświadczenie wnioskodawcy i podstawowy zakres przedłożonych dokumentów dokumentujących według najlepszej woli i wiedzy skarżącej. Dodatkowo skarżąca podkreśliła, że zatrudniani przez nią pracownicy spełniali kryteria wysokich kwalifikacji (co potwierdziły ośmiokrotne kontrole) czego dowodem było zrealizowanie przez stowarzyszenie pięciu projektów z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki (PO KL) w ramach priorytetu IX Rozwój wykształcenia i kompetencji w regionach, działanie 9.5 Oddolne inicjatywy edukacyjne na obszarach wiejskich.

3) Niezgodną z prawem ocenę kryterium wyboru 10. Opracowanie LSR

z udziałem społeczności i zasady jej udziału w realizacji.

W wyniku tej oceny skarżącej nie przyznano żadnego punktu, uznając, że nie określiła w sposób jednoznaczny wykorzystania udziału podmiotów zewnętrznych. Zdaniem skarżącej, organ błędnie ocenił warunek udziału podmiotu zewnętrznego

w opracowaniu LSR jako jeden z warunków oceny kryterium w stopniu dostatecznym. Jak podkreśliła, warunek udziału podmiotu zewnętrznego w brzmieniu: "Strategia nie została przygotowana przez podmiot zewnętrzny (nic dotyczy ekspertyz i analiz służących przygotowaniu strategii" był jednym z warunków oceny kryterium w stopniu wysokim, którego spełnienie warunkowało otrzymanie dodatkowych 10 pkt pod warunkiem pozytywnej oceny kryterium na poziomie dostatecznym.

Organ naruszył zatem przepisy Regulaminu konkursowego (załącznik Kryteria oceny) poprzez błędną ocenę warunku nie będącego elementem oceny kryterium na poziomie dostatecznym przewidzianego dla Kryterium nr. 10, czym naruszony został art. 4 ust. 1-3 oraz art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o rozwoju lokalnym w związku z art. 33 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1303/2013. Działanie organu w tym obszarze, który dokonał oceny pozbawionej podstaw prawnych należało uznać za wadliwe i powinno skutkować usunięciem naruszenia prawa poprzez dokonanie ponownej oceny kryterium oceniającej jego spełnienie w stopniu dostatecznym.

4) Niezgodną z prawem ocenę kryterium wyboru nr 16. Zaangażowanie środków innych niż środki programu.

W ocenie skarżącej kryterium zostało błędnie ocenione na poziomie dostatecznym - 4 pkt. W uzasadnieniu wskazano, że nie dokonano oceny kryterium na poziomie wysokim gdyż "w LSR nie uwzględniono natomiast zapisu mówiącego o tym, że w ramach projektów własnych LGD również przewiduje większy udział środków własnych niż wynikający z przepisów dot. poszczególnych programów". W odpowiedzi na powyższe skarżąca podniosła, że określiła procedurę wyboru operacji własnych

w ramach PROCEDURY WYBORU I OCENY OPERACJI W RAMACH LSR Załącznik nr 1 do uchwały nr 7/2015 Walnego Zebrania Członków Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania [...] z dnia 17 grudnia 2015 r. Informacja o planowanej do realizacji operacji własnej zawierała: zakres tematyczny operacji; wysokość środków na realizacje; kryteria wyboru wraz ze wskazaniem minimalnej liczby punktów, informację

o terminie i sposobie zgłaszania zamiaru realizacji operacji; informację o dokumentach pozwalających na potwierdzenie, że podmiot zgłaszający zamiar jest uprawniony do wsparcia. Zapisy procedury pozostawały spójne z zapisem LSR w Rozdziale VI Sposób wyboru i oceny operacji oraz sposób ustanawiania kryteriów wyboru. Według skarżącej, ponad wszelką wątpliwość wypełniony został więc warunek pozwalający na ocenę tego kryterium na wysokim poziomie, co oznacza, że działanie organu w tym obszarze było wadliwe.

Podsumowując skarżąca podniosła, że wskazane naruszenia przepisów postępowania miały istotny wpływ na wynik sprawy. Błędne ustalenia faktycznie spowodowały ustalenie mniejszej liczby punktów w ocenie LSR złożonej do konkursu przez skarżącego. Ocena organu wolna od wad skutkowałaby ustaleniem łącznej liczby punktów LSR w liczbie 185 pkt (75%) zamiast przyznanych 153 pkt (62% maksymalnej liczby punktów w ramach oceny LSR) i dokonaniem wyboru LSR do realizacji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, szczegółowo ustosunkowując się do zarzutów skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 11 ust. 3 oraz ust. 6 ustawy z 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. z 2015 r. poz. 378;, dalej też: ustawa, ustawa

o rozwoju lokalnym), od uchwały Komisji ds. wyboru LSR - LGD przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.").

W myśli przepisu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości – między innymi – poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z § 2 ww. przepisu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany

w ustawie. Natomiast zgodnie z § 3 ww. przepisu, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności,

o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast stosownie do § 2 art. 53 p.p.s.a.,

w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

W świetle powyższych regulacji Stowarzyszenie Lokalnej Grupy Działania "[...]" w [...] miało legitymację do uruchomienia postępowania sądowoadministracyjnego.

W ocenie sądu skarżące Stowarzyszenie w sposób prawidłowy określiło organ administracyjny, jako Komisja ds. Wyboru Strategii Rozwoju Lokalnego Kierowanego przez Społeczność, stosownie bowiem do treści art. 11 ust. 1 ustawy o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności stanowi, wybór LSR jest dokonywany

w drodze uchwały komisji. Zgodnie natomiast z treścią art. 11 ust. 3 tej ustawy komisja informuje LGD o wyniku wyboru LSR, przesyłając uchwałę o wyborze LSR zawierającą informację o liczbie punktów otrzymanych w ramach oceny poszczególnych kryteriów wyboru LSR, uzasadnienie tej oceny i pouczenie o możliwości wniesienia skargi,

o której mowa w ust. 6. Zatem organem dokonującym wyboru Strategii jest komisja, organ ten także informuje o wyniku wyboru podmioty biorące udział w konkursie. Najistotniejszym jednak przepisem z punktu widzenia oznaczenia organu jest art. 11 ust. 6 ustawy, stosownie do którego od uchwały komisji LGD przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten nie tylko przyznaje uprawnienie do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, lecz także określa na jaki akt i wydany przez jaki organ skarga do sądu może być wniesiona. Komisja jest także "właściwym organem" o jakim mowa w cytowanym powyżej art. 52 § 2 p.p.s.a., do którego powinno być skierowane wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skoro bowiem ustawa przyznaje komisji kompetencję do wydania rozstrzygnięcia (uchwały) od którego strona może wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, to organ ten jest organem właściwym w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Wskazać także należy, że określenie organu jest również właściwe z punktu widzenia Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (UE) nr 1083/2006, gdzie w artykule 34 ust. 3 wskazano, że strategie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność wybierane są przez komisję utworzoną w tym celu przez odpowiedzialną instytucję lub instytucje zarządzające i zatwierdzane przez odpowiedzialną instytucję lub instytucję lub instytucje zarządzające. To właśnie z treści tego rozporządzenia wynika, że wybór strategii rozwoju ma następować nie przez instytucję zarządzającą jaką jest w rozpoznawanej sprawie Zarząd Województwa [...],

a utworzony przez tę instytucję podmiot – komisję. Do cytowanego powyżej przepisu rozporządzenia wprost odwołuje się ustawa o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, której art. 3 ma następujące brzmienie:

"ust. 1 komisję, o której mowa w art. 33 ust. 3 rozporządzenia nr 1303/2013, zwaną dalej "komisją", powołuje zarząd województwa, w drodze uchwały, określając w szczególności:

1) liczbę członków komisji;

2) skład komisji, w tym przewodniczącego i jego zastępcę będących przedstawicielami zarządu województwa;

3) regulamin działania komisji normujący zasady jej funkcjonowania, w tym podział zadań między członków komisji i zasady wynagradzania członków komisji będących ekspertami.

ust. 2. w skład komisji wchodzą przedstawiciele zarządu województwa i eksperci.

ust. 3. eksperci stanowią co najmniej jedną trzecią składu komisji, a do ich powoływania stosuje się odpowiednio art. 49 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. poz. 1146 oraz z 2015 r. poz. 378), zwanej dalej "ustawą w zakresie polityki spójności".

ust. 4. na wniosek ministra właściwego do spraw rozwoju wsi, ministra właściwego do spraw rybołówstwa lub ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, zarząd województwa powołuje w skład komisji nie więcej niż po dwóch przedstawicieli wskazanych przez każdego z tych ministrów. Zarząd województwa informuje tych ministrów o powoływaniu komisji w terminie umożliwiającym tym ministrom zgłoszenie do udziału w jej pracach swoich przedstawicieli.

ust. 5. uchwały komisji zapadają zwykłą większością głosów, w obecności co najmniej połowy składu komisji. W razie równej liczby głosów decyduje głos przewodniczącego.

ust. 6. uchwałę komisji podpisuje przewodniczący komisji albo jego zastępca.

ust. 7. obsługę komisji zapewnia zarząd województwa."

Komisja nie jest zatem organem wewnętrznym zarządu województwa, a organem przez niego powoływanym. Zgodnie z regulacjami zawartymi w ustawie zadaniem zarządu województwa jest przeprowadzenie procedury wyboru LSR od ogłoszenia o konkursie, sprawdzenie wniosku pod względem formalnym przez zatwierdzenie wyboru dokonanego przez komisję po zawarcie umowy. Skoro więc ustawa w art. 11 ust. 6 wyraźnie stanowi, że to od uchwały komisji LGD przysługuje prawo do wniesienia do sądu administracyjnego skargi, to należy uznać, że organ ten ma legitymację przed sądem.

W przedmiotowej sprawie pełnomocnik organu legitymował się pełnomocnictwem udzielonym mu także przez Przewodniczącego Komisji ds. Wyboru Strategii Rozwoju Lokalnego Kierowanego przez Społeczność udzielonym na postawie stosownej uchwały tejże Komisji.

Skarga koncentruje się wokół dwóch rodzajów zarzutów - procesowego w postaci wadliwego zdaniem skarżącej rozstrzygnięcia w swej treści oraz zarzutów merytorycznych dotyczących zbyt małej liczby punktów przyznanych w ramach kryterium 3, 10 i 16.

Odnosząc się do zarzutu procesowego naruszenia art. 11 ust. 1 ustawy poprzez wydanie nieprawidłowego rozstrzygnięcia wskazać należy, że użyte w tym przepisie słowo "wybór" należy rozmieć szeroko, nie tylko w ten sposób, jak tego chce skarżący, że komisja ma obowiązek wybrać strategię, lecz także jako czynność dokonywania wyboru, której efektem może być wybranie, bądź niewybranie określonej strategii.

Z treścią przepisu art. 11 ust. 1 ustawy koresponduje treść § 9 ust. 1 regulaminu konkursu na wybór strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, który także stanowi, że wyboru LSR dokonuje komisja w drodze uchwały. Również ten zapis regulaminu należy rozumieć jako dokonywanie czynności wybierania. Skutkiem takiej czynności jest nie tylko wybranie określonej strategii lecz także niewybranie określonej strategii. Przy takim rozumieniu "dokonania wyboru" jakie prezentuje strona skarżąca

w istocie każda strategia musiałaby by być wybrana, co zaprzeczyło sensowi działania komisji.

Odnosząc się natomiast do zarzutów merytorycznych wskazać należy, że nie są one zasadne.

W pierwszej kolejności jednak wskazać należy, że wbrew oczekiwaniom skarżącej organ nie mógł wzywać jej do uzupełnienia wniosku w zakresie w jakim dokonywana jest jego ocena merytoryczna. Przepis art. 10 ust. 4 ustawy o rozwoju lokalnym bowiem dotyczy jedynie braków formalnych i oczywistych omyłek wniosku.

W ramach kryterium 3. Wiedza i doświadczenie osób zaangażowanych

w opracowanie i realizację LSR oraz standardy wiedzy i kompetencji określone dla LGD do zdobycia było maksymalnie 16. Strategii skarżącego nie przyznano wyższej liczby punktów aniżeli 8, gdyż nie zostało wykazane doświadczenie osób zaangażowanych w opracowanie i realizację LSR. Organ nie zakwestionował potwierdzenia wiedzy osób zaangażowanych w opracowanie i realizację LSR, wskazał natomiast na niewykazanie spełnienia wymogu doświadczenia. Wskazać należy, że doświadczenie to strona mogła wykazywać dowolnymi dokumentami, jednakże nie przedłożyła żadnego dokumentu, z którego wynikałoby, że osoby, które były zaangażowane w opracowanie strategii posiadają doświadczenie w tym zakresie. Wbrew odmiennym twierdzeniom skargi organ oceniając spełnienie tego kryterium nie może posiłkować się żadnymi dokumentami posiadanymi przez niego z urzędu, to z LSR i załączonych do niego dokumentów powinno wynikać spełnienie tej przesłanki. Samo w sobie bowiem weryfikowanie doświadczenia jednego z podmiotów biorących udział w konkursie w oparciu o dokumenty posiadane przez organ z urzędu z racji uprzednio organizowanych konkursów doprowadziłoby do nierównego traktowania podmiotów biorących udział w konkursie.

Ponadto w ramach tego kryterium LGD nie przedstawiła szczegółowego opisu metody efektywności świadczonego doradztwa, wskazano jedynie, że ocena efektywności udzielonego doradztwa będzie na bieżąco podlegała monitorowaniu, jednakże nie wskazano w jaki sposób LGD będzie dokonywała analizy i oceny efektywności tego doradztwa za pomocą kart doradztwa.

W konsekwencji zatem uznać należało, że przyznana w ramach kryterium 3 liczba punktów była prawidłowa.

Odnosząc się do zarzutu niewłaściwej oceny spełnienia kryterium 10. Opracowanie LSR z udziałem społeczności i zasady jej udziału w realizacji wskazać należy, że o tyle, o ile do opracowania LSR wykorzystano wyniki badań własnych i ewaluacji oraz dane z konsultacji społecznych przeprowadzonych na obszarze objętym LSR, o tyle nie wskazano w ogóle czy i w jaki sposób społeczność lokalna będzie brała udział w realizacji strategii. Kryterium to bowiem wymagało nie tylko spełnienia przesłanki opracowania LSR z udziałem społeczności lecz także przedstawienia zasad udziału społeczności w jej realizacji. Ażeby LGD mogła otrzymać maksymalną liczbę punktów w ramach tego kryterium należało wykazać spełnienie obu przesłanek łącznie. Konieczność udziału lokalnej społeczności nie tylko w procesie opracowania LSR, lecz także w procesie jej realizacji należy do istoty rozwoju lokalnego z udziałem lokalnej społeczności. Skarżąca potwierdziła, że zaplanowała konsultacje ze społecznością lokalną przy zmianie lub aktualizacji lokalnych kryteriów wyboru, jednak nie wskazała na takie konsultacje przy aktualizacji i realizacji LSR.

Ponadto LGD nie zaznaczyła, że strategia została opracowana przy braku udziału podmiotu zewnętrznego. Podzielić w tym zakresie należy zapatrywanie organu, że skoro z regulaminu oraz informacji dotyczących przygotowania strategii wynikało, że premiowany jest brak udziału podmiotu zewnętrznego w przygotowaniu strategii, to w razie braku takiego udziału należało na ten fakt w sposób wyraźny wskazać.

Podzielić zatem należy zapatrywanie organu co do braku możliwości przyznania punktów w ramach tego kryterium.

Natomiast odnośnie oceny kryterium 16. Zaangażowanie środków innych niż środki programu, organ słusznie wskazał, że miał możliwości przyznania maksymalnej liczby punktów skoro Stowarzyszenie nie wskazało w strategii, że przewiduje większy udział środków własnych niż wynikający z przepisów dotyczących poszczególnych programów. LGD jak wynika z treści Karty zgodności przewidziała jedynie możliwość uwzględnienia większego udziału środków własnych, nie wskazała jednak w sposób jednoznaczny, że przewidziała w ramach operacji własnych LGD większy udział środków własnych aniżeli wynikający z przepisów dotyczących poszczególnych programów.

Ponadto skarżąca nie wskazała jaki jest poziom zaangażowania jej środków własnych.

W konsekwencji zatem należało uznać, że w ramach kryterium 16 brak było możliwości przyznania skarżącej LGD maksymalnej liczby punktów.

Mając powyższe względy na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Szczecinie na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako niezasadną.