Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 580/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-04-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Stwierdzono wydanie aktu organu jednostki samorządu terytorialnego, niebędącego aktem prawa miejscowego z naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 147 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
journal: Dz.U. 2016 poz 446
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, Sędziowie Sędzia WSA Bożena Milczek – Ciszewska (spr.), Sędzia WSA Stanisław Nitecki, Protokolant Katarzyna Lisiecka-Mitula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi Wojewody [...] na zarządzenie Wójta Gminy P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie powołania komisji konkursowej w związku z konkursem na stanowisko dyrektora Gminnego Zespołu Szkolno – Przedszkolnego stwierdza, że zaskarżone zarządzenie zostało wydane z naruszeniem prawa.


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] (dalej organ nadzoru lub Wojewoda) działając na podstawie art. 94 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj.: Dz. U. z 2016 r., poz. 446; dalej u.s.g.) oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualnie, tj.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718.; dalej ustawa p.p.s.a.) wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem zarządzenia nr [...] Wójta Gminy P. (dalej Wójt lub organ prowadzący szkołę) z dnia [...] r. w sprawie powołania komisji konkursowej w związku z konkursem na stanowisko dyrektora Gminnego Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr [...] w P. (dalej zarządzenie), jako sprzecznego z art. 36a ust. 6 ustawy z 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tj.: Dz. U. z 2015 r., poz. 2156 ze zm.; dalej ustawa).

§ 1 zarządzenia stanowi, że w związku z ogłoszeniem konkursu na stanowisko dyrektora Gminnego Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr [...] w P. Wójt powołuje komisję konkursową w składzie: 1. K. M. - przedstawiciel organu prowadzącego – przewodniczący, 2. E. K. - przedstawiciel organu prowadzącego, 3. H. W. - przedstawiciel organu prowadzącego, 4. dwóch przedstawicieli organu sprawującego nadzór pedagogiczny, 5. przedstawiciel rady pedagogicznej, 6. przedstawiciel rady rodziców, 7. przedstawiciel ZNP.

Uzasadniając żądanie organ nadzoru wskazał, że w dniu [...] r. Wójt Gminy P. powołując się na art. 36a ustawy wydał zarządzenie w sprawie powołania komisji konkursowej w związku z konkursem na stanowisko dyrektora Gminnego Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr [...] w P. Zdaniem organu nadzoru przedstawiciele wymienieni w § 1 pkt 4-7 zarządzenia zostali powołani do składu komisji konkursowej niezgodnie z prawem, bowiem stosownie do art. 36a ust. 6 ustawy organ prowadzący szkołę, powołuje komisję konkursową w składzie: 3 przedstawicieli organu prowadzącego szkołę, 2 przedstawicieli organu sprawującego nadzór pedagogiczny oraz po jednym przedstawicielu rady pedagogicznej i rodziców oraz zakładowych organizacji związkowych. Z powyższego wynika, że do kompetencji organu gminy, jako organu prowadzącego szkołę, należy powołanie komisji konkursowej dla przeprowadzenia konkursu na stanowisko dyrektora szkoły w określonym składzie. Oznacza to, że wyznaczeni przez dany podmiot przedstawiciele do składu komisji mają zostać do niej imiennie powołani przez organ gminy. Na poparcie tego twierdzenia organ nadzoru odwołał się do poglądów judykatury.

Wojewoda podkreślił, że określoną w art. 36a ust. 6 ustawy kompetencję organu wykonawczego gminy należy interpretować jako powołanie komisji konkursowej z imiennym wskazaniem członków tej komisji, przy czym członkowie ci winni być wcześniej wskazani przez uprawnione podmioty wymienione w art. 36a ust. 6 ustawy. Tymczasem w § 1 pkt 4-7 zarządzenia Wójt praktycznie przepisał postanowienia art. 36a ust. 6 pkt 2 i 3 ustawy. Powołując komisję konkursową wskazał imiennie jedynie przedstawicieli organu prowadzącego, a w odniesieniu do pozostałego składu komisji ograniczył się do wskazania jedynie podmiotów, których przedstawiciele wejdą w skład komisji. W ten sposób doszło do niedopuszczalnego przeniesienia kompetencji do powołania komisji konkursowej na rzecz innych podmiotów (tzn. na organ sprawujący nadzór pedagogiczny, radę pedagogiczną, radę rodziców, związek zawodowy), którzy wskazując swoich przedstawicieli, rzeczywiście będą decydować o składzie komisji konkursowej, zamiast organu do tego ustawowo umocowanego. Takie uregulowanie oznacza w istocie, że o składzie komisji konkursowej decyduje wola podmiotów delegujących swoich przedstawicieli, a nie wola Wójta, który został do tego ustawowo umocowany w art. 36a ust. 6 ustawy. Akcentował też okoliczność, iż z akt nadesłanych organowi nadzoru jednoznacznie wynika, że uprawnione podmioty desygnowały przedstawicieli do składu komisji konkursowej już po wydaniu przez Wójta zaskarżonego zarządzenia.

Wojewoda stwierdził, że powołanie komisji konkursowej bez wskazania imiennie osób wchodzących w jej skład nie pozwala też na dokonanie przez organ powołujący komisję oceny składu komisji z punktu widzenia zapewnienia jej bezstronności. Ograniczenie się bowiem jedynie do wskazania podmiotów upoważnionych do desygnowania swoich przedstawicieli do komisji oznacza, że organ powołujący komisję nie ma możliwości weryfikacji jej składu osobowego z punktu widzenia okoliczności powodujących konieczność wyłączenia poszczególnych członków. Wywiódł, że organ wykonawczy gminy, jako prowadzący szkołę, ma powołać komisję konkursową dla przeprowadzenia konkursu na stanowisko dyrektora szkoły w określonym składzie. Wyznaczeni przez dany podmiot przedstawiciele do składu komisji mają zostać do niej imiennie powołani. Organ powołujący komisję winien zatem sprawdzić umocowanie przyszłych członków do reprezentowania organów i podmiotów wymienionych w art. 36a ust. 6 ustawy, w przeciwnym wypadku mogłoby bowiem dojść do naruszenia wynikającego z tego przepisu, wymogu co do składu komisji konkursowej.

Niezależnie od powyższego Wojewoda wskazał, że organ prowadzący szkołę powołał komisję konkursową, gdy kadencję Dyrektora Gminnego Zespołu Szkolno- Przedszkolnego nr [...] w P., pełnił nadal Pan A. Z. Organ nadzoru w dniu 25 września 2015 r. wniósł skargę za pośrednictwem Wójta Gminy P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na zarządzenie Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie powierzenia stanowiska dyrektora Gminnego Zespołu Szkolno - Przedszkolnego Nr [...] w P. na okres od 1 września 2012 r. do 31 sierpnia 2015 r. w zakresie ustalenia daty końcowej powierzenia, jako sprzecznego z art. 36a ust. 13 ustawy. Jednakże skarga ta została przekazana przez Wójta do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach dopiero w dniu 9 lutego 2016 r. tj. po upływie terminu przewidzianego przepisami prawa. Wojewoda w dniu 22 lutego 2016 r. złożył do Sądu wniosek o wymierzenie grzywny. Wobec stwierdzenia naruszenia przez Wójta trzydziestodniowego terminu na przekazanie do Sądu skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 17 czerwca 2016 r. sygn. akt SO/Gl 4/16 wymierzył Wójtowi Gminy P. grzywnę.

W przekonaniu organu nadzoru Wójt nie był uprawniony do ogłoszenia konkursu na stanowisko dyrektora Gminnego Zespołu Szkolno- Przedszkolnego, a tym samym brak było podstaw do wydania - na podstawie art. 36a ustawy - zarządzenia w sprawie powołania komisji konkursowej w związku z konkursem na stanowisko dyrektora Gminnego Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w P. W świetle powyższego zarządzenie jest sprzeczne z prawem, co – w ocenie organu nadzoru - czyni wniesienie skargi w pełni uzasadnionym i koniecznym.

W odpowiedzi na skargę Wójt wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 29 lipca 2015 r. – zgodnie z art. 36a ust. 6 ustawy - powołał komisje konkursową w związku z konkursem na stanowisko dyrektora Gminnego Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr [...] w P. Zgodnie ze swoimi kompetencjami imiennie wskazał trzech przedstawicieli organu prowadzącego, w tym przewodniczącego komisji, któremu jednocześnie powierzył wykonanie zarządzenia.

Przewodniczący komisji konkursowej wykonując zarządzenie Wójta, pismami z dnia [...] r., wystąpił do organu sprawującego nadzór pedagogiczny z prośbą o oddelegowanie do pracy w komisji dwóch przedstawicieli oraz odpowiednio do rady pedagogicznej, rady rodziców oraz zakładowej organizacji związkowej po jednym przedstawicielu. Przewodniczący komisji konkursowej w pismach kierowanych do rady pedagogicznej i do rady rodziców wskazał na konieczność zachowania demokratycznych procedur przy wyłanianiu kandydatów i poprosił o załączenie stosownych protokołów z wyboru przedstawicieli do pracy w komisji.

W związku z powyższym, Kuratorium Oświaty w K. pismem z dnia [...] r. poinformowało Wójta o osobach, które będą brały udział w pracach komisji. Podobnie rada pedagogiczna oraz rada rodziców pismami z dnia [...] r. poinformowały organ prowadzący o wyłonieniu swoich przedstawicieli do komisji załączając odpisy protokołów. Związek Nauczycielstwa Polskiego pismem z dnia [...] r. przekazał upoważnienie dla swojego przedstawiciela, nie będącego nauczycielem GZSP nr [...] w P., do pracy w komisji.

Organ prowadzący szkołę ocenił, że wskazani przez wymienione podmioty członkowie komisji spełniają wymogi formalno-prawne i zapewniają jej bezstronność. Od członków komisji przewodniczący pobrał stosowne oświadczenia. Wójt podkreślił, że poprzez przewodniczącego komisji konkursowej, sprawował nadzór nad doborem członków komisji konkursowej i w żadnym razie nie pozbawił siebie kompetencji na rzecz innych podmiotów. Komisja konkursowa została powołana skutecznie i pracowała w pełnym składzie pomimo faktu, że przedstawiciel ZNP został wskazany bardzo późno.

Wójt zakwestionował twierdzenie organu nadzoru, jakoby nie był uprawniony do ogłoszenia konkursu na stanowisko dyrektora Gminnego Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr [...] w P., a tym samym nie było podstaw do wydania zarządzenia w sprawie powołania komisji konkursowej, gdyż kadencję nadal pełnił dyrektor A. Z. Wskazał, że powierzył stanowisko dyrektora A. Z. zarządzeniem nr [...] z dnia [...] r. na okres od 1 września 2012 r. do dnia 31 sierpnia 2015 r. W związku z powyższym ogłoszenie konkursu w dniu 29 lipca 2015 r. było w pełni uzasadnione, a nawet konieczne w celu uniknięcia wakatu na stanowisku dyrektora. Wskazane zarządzenie w przedmiocie powierzenia stanowiska dyrektora nie zostało uznane za niezgodne z prawem, a sam fakt zaskarżenia przez organ nadzoru zarządzenia w zakresie ustalenia daty końcowej powierzenia nie może wpływać na uprawnienie Wójta do ogłoszenia konkursu na stanowisko dyrektora.

Postanowieniem z dnia 21 października 2016 r. Sąd zawiesił postępowanie sądowe z urzędu stwierdzając, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od prawomocnego wyniku postępowania sądowoadministracyjnego, które w tutejszym Sądzie toczyło się pod sygn. akt IV SA/Gl 99/16; a w którym to postępowaniu kwestionowano prawidłowość określenia daty końcowej powierzenia stanowiska dyrektora wskazanej jednostki oświatowej.

Postanowieniem z dnia 15 lutego 2015 r. Sąd podjął zawieszone postępowanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest uzasadniona.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności zaskarżonego aktu, czyli ocenia jego zgodność z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, według stanu prawnego i faktycznego sprawy z daty jego podjęcia. Stosownie zaś do treści art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W art. 3 § 2 pkt 6 ustawy p.p.s.a ustawodawca przewidział skargę na akty organów jednostek samorządu terytorialnego inne niż akty prawa miejscowego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Do tej kategorii zalicza się zarządzenia organów jednostek samorządu terytorialnego o charakterze ogólnym wewnętrznego urzędowania, w tym regulaminy, wytyczne skierowane do podległych organów i jednostek, akty budżetowe, jak również akty o charakterze indywidualnym, np. w sprawach likwidacji szkoły, a także zarządzenia z zakresu przeprowadzania konkursów na dyrektorów samorządowych placówek oświatowych i powierzania stanowiska dyrektorów szkół i placówek oświatowych.

W art. 86 u.s.g. ustawodawca upoważnił wojewodę do wykonywania nadzoru nad działalnością gminną. Organowi nadzoru przyznano kompetencję do stwierdzania nieważności uchwał i zarządzeń organów gminy (z wyjątkami nie mającymi znaczenia dla rozstrzygnięcia). Kompetencja ta została jednak ograniczona w czasie, bowiem po upływie 30 dni od doręczenia aktu samorządu terytorialnego organowi nadzoru, nie posiada on już możliwości samodzielnego stwierdzenia jego nieważności. W tym przypadku organ nadzoru może natomiast zaskarżyć taki akt do sądu administracyjnego, a uprawnienie do wniesienia skargi na akt organu samorządu terytorialnego przez organ nadzoru, ze względu na szczególny charakter postępowania nadzorczego, nie zostało przez ustawodawcę ograniczone żadnym terminem (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2005 r. sygn. akt OSK 1575/04, publ. OSS 2005/3/70).

Nie znajdując formalnoprawnych przeszkód do rozpoznania skargi, Sąd wskazuje na regulację prawną zamieszczoną w art. 147 § 1 ustawy p.p.s.a., zgodnie z którą sąd uwzględniający skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Art. 147 § 1 ustawy p.p.s.a. pozostaje w ścisłym w związku z art. 91 ust. 1 u.s.g., stosownie do którego nieważna jest uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem.

Na podstawie argumentacji a contrario stosowanej w procesie interpretacji art. 91 ust. 4 u.s.g. stanowiącego, iż w przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały lub zarządzenia, ograniczając się do wskazania, że uchwałę lub zarządzenie wydano z naruszeniem prawa, należy przyjąć, że tylko "istotne naruszenie prawa" uchwałą lub zarządzeniem organu gminy oznacza jego nieważność (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: "Postępowanie sądowoadministracyjne", Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 310).

Powołana ustawa o samorządzie gminnym nie określa rodzaju naruszeń prawa, które mogą być klasyfikowane w kategorii istotnego naruszenia prawa. Brak ustawowego zdefiniowania określenia "istotne naruszenie prawa" stwarza przeto konieczność sięgnięcia w tym miejscu do stanowiska wypracowanego w piśmiennictwie prawniczym i judykaturze. W konsekwencji przyjąć trzeba, że są to takie naruszenia prawa jak podjęcie uchwały przez organ niewłaściwy, brak podstawy prawnej do podjęcia uchwały o określonej treści, niewłaściwe zastosowanie przepisu prawnego będącego podstawą podjęcia uchwały, względnie naruszenie procedury podjęcia uchwały (por. ustawa o samorządzie gminnym, Komentarz pod red. B. Dolnickiego; ABC 2010 i przywołane tam orzecznictwo). Identyczne zasady kwalifikacji istotności naruszenia należy stosować odnośnie kontrolowanych zarządzeń.

Sąd procedujący w niniejszej sprawie, wskutek złożonej przez organ nadzoru skargi, był zatem zobligowany rozstrzygnąć czy w istocie zaskarżony akt narusza prawo, a jeśli tak, to czy jest to takie uchybienie, które powinno skutkować stwierdzeniem nieważności całego zaskarżonego aktu, względnie jego części. Na uwadze jeszcze należało mieć treść art. 94 u.s.g., zgodnie bowiem z tym przepisem prawnym nie stwierdza się nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy po upływie jednego roku od dnia ich podjęcia, chyba że uchybiono obowiązkowi przedłożenia uchwały lub zarządzenia w terminie określonym w art. 90 ust. 1, albo jeżeli są one aktem prawa miejscowego (ust. 1). Jeżeli nie stwierdzono nieważności uchwały lub zarządzenia z powodu upływu terminu określonego w ust. 1, a istnieją przesłanki stwierdzenia nieważności, sąd administracyjny orzeka o ich niezgodności z prawem. Uchwała lub zarządzenie tracą moc prawną z dniem orzeczenia o ich niezgodności z prawem. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego co do skutków takiego orzeczenia stosuje się odpowiednio (ust. 2).

W rozpoznawanej sprawie spór między stronami sprowadza się w głównej mierze do oceny zaskarżonego zarządzenia pod kątem zgodności z art. 36a ust. 6 ustawy. Zdaniem organu nadzoru przedstawiciele wymienieni w § 1 pkt 4-7 przedmiotowego zarządzenia (wszyscy, poza przedstawicielami organu prowadzącego) zostali powołani do składu komisji konkursowej niezgodnie z prawem, bowiem nie zostali przez organ gminy powołani imiennie – wskazano jedynie podmioty, których przedstawiciele wejdą do komisji. Doszło tym samym do niedopuszczalnego przeniesienia kompetencji do powołania komisji konkursowej na rzecz innych podmiotów, niż organ ustawowo umocowany w art. 36a ust. 6 ustawy. Podkreślono też okoliczność, że uprawnione podmioty desygnowały swoich przedstawicieli do komisji konkursowej już po wydaniu zarządzenia. Akcentowano również brak możliwości po stronie organu powołującego komisję, oceny bezstronności desygnowanych przedstawicieli innych podmiotów oraz ich umocowania. Nadto Wojewoda wskazał na brak podstaw do ogłoszenia konkursu ze względu na nieprawidłowe ukształtowanie terminowości powierzenia stanowiska dyrektora jednostki oświatowej w 2012 r. Natomiast organ prowadzący szkołę wywodził, że komisja konkursowa została powołana w sposób prawidłowy, gdyż imiennie zostali wyznaczeni trzej przedstawiciele tego organu, a jednemu spośród nich - przewodniczącemu komisji, powierzono wykonanie zarządzenia. Wójt sprawował nadzór nad doborem pozostałych członków komisji konkursowej poprzez przewodniczącego tej komisji i w żaden sposób nie pozbawił się kompetencji na rzecz innych podmiotów. Organ prowadzący szkołę wskazał, iż był uprawniony do ogłoszenia konkursu ze względu na upływającą kadencję dyrektora, któremu powierzono stanowisko w 2012 r., a fakt zaskarżenia zarządzenia o powierzeniu nie wpływa na uprawnienie do ogłoszenia konkursu.

Rozstrzygając spór Sąd przyznał rację organowi nadzoru stwierdzając, że zaskarżone zarządzenie narusza art. 36a ust. 6 ustawy, a dostrzeżone naruszenie kwalifikować trzeba jako naruszenie istotne. Niniejsze rozstrzygnięcie wpisuje się tym samym w stabilną linię orzeczniczą sądów administracyjnych.

Zgodnie z treścią art. 36a ust. 6 ustawy organ prowadzący szkołę lub placówkę, powołuje komisję konkursową w składzie: 3 przedstawicieli organu prowadzącego przedszkole, 2 przedstawicieli organu sprawującego nadzór pedagogiczny oraz po jednym przedstawicielu rady pedagogicznej i rodziców oraz zakładowych organizacji związkowych.

Sąd wskazuje, że z treści tego przepisu wynika kompetencja organu gminy, jako organu prowadzącego szkołę, do powołania komisji konkursowej dla przeprowadzenia konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki oświatowo-wychowawczej w określonym składzie. Oznacza to, że wyznaczeni przez dany podmiot przedstawiciele do składu komisji, mają zostać do niej imiennie powołani przez organ gminy (por. wyrok NSA z 7 października 1997 r., sygn. akt II SA/Wr 795/97, OSS z 1998 r. Nr 3, poz. 86, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 19 września 2003 r., sygn. akt II SA/Po 1438/03, orzeczenia nsa.gov.pl, wyrok WSA w Krakowie z dnia 19 stycznia 2015 r.; sygn. akt III SA/Kr 1628/14, LEX nr 1625656).

Określoną w przytoczonym powyżej art. 36a ust. 6 w zw. z art. 5c pkt 2 ustawy kompetencję organu wykonawczego gminy należy interpretować jako powołanie komisji konkursowej z imiennym wskazaniem członków tej komisji, przy czym członkowie ci winni być wcześniej wskazani przez uprawnione podmioty wymienione w art. 36a ust. 6 ustawy. Powołując komisję konkursową dla przeprowadzenia konkursu na stanowisko dyrektora zespołu szkolno-przedszkolnego na podstawie przytoczonego przepisu art. 36a ust. 6 ustawy organ gminy nie może swojego rozstrzygnięcia ograniczyć do powołania składu komisji poprzez wskazanie jedynie podmiotów, których przedstawiciele wejdą w skład komisji. W ten sposób dochodzi bowiem do niedopuszczalnego przeniesienia kompetencji do powołania komisji konkursowej na rzecz innych podmiotów, które wskazując swoich przedstawicieli, rzeczywiście będą decydować o składzie komisji konkursowej - zamiast organu do tego ustawowo umocowanego. Takie uregulowanie oznacza w istocie, że o składzie komisji konkursowej decyduje wola podmiotów delegujących swoich przedstawicieli, a nie wola Wójta, który został do tego ustawowo umocowany w art. 36a ust. 6 ustawy.

Taką interpretację powyższego przepisu potwierdza także pośrednio treść, wykonawczego do ustawy przepisu § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. z 2010 r. Nr 60, poz. 373 ze zm.), który przewiduje powiadomienie przez przewodniczącego komisji na piśmie członków komisji o terminie posiedzenia. Członkowie powołanej komisji muszą zatem być znani z imienia i nazwiska, w przeciwnym wypadku niemożliwe byłoby zrealizowanie tego wymogu.

Powołanie komisji konkursowej bez wskazania imiennie osób wchodzących w jej skład nie pozwala też na dokonanie przez organ powołujący komisję oceny składu komisji z punktu widzenia zapewnienia jej bezstronności. Ograniczenie się bowiem jedynie do wskazania podmiotów upoważnionych do desygnowania swoich przedstawicieli do komisji oznacza, że organ powołujący komisję nie ma możliwości weryfikacji jej składu osobowego z punktu widzenia okoliczności powodujących konieczność wyłączenia poszczególnych członków.

Organ wykonawczy gminy, jako prowadzący szkołę, ma powołać komisję konkursową dla przeprowadzenia konkursu na stanowisko dyrektora zespołu szkolno-przedszkolnego w określonym składzie. Wyznaczeni przez dany podmiot przedstawiciele do składu komisji mają zostać do niej imiennie powołani. Organ powołujący komisję winien zatem sprawdzić umocowanie przyszłych członków do reprezentowania organów i podmiotów wymienionych w art. 36a ust. 6 powołanej ustawy (por. wyrok NSA z dnia 26 lipca 2005 r., sygn. akt I OSK 595/05; orzeczenia nsa.gov.pl), w przeciwnym wypadku mogłoby bowiem dojść do naruszenia wynikającego z art. 36a ust. 6 ustawy wymogu dotyczącego składu komisji konkursowej.

Z powodów wyżej opisanych nie było więc prawnie możliwe przeniesienie kompetencji organu prowadzącego szkołę na przewodniczącego komisji. Ustawodawca określił kompetencje przewodniczącego komisji o składzie już ukształtowanym zarządzeniem o jej powołaniu; brak natomiast jakiejkolwiek podstawy prawnej do przenoszenia kompetencji organu prowadzącego szkołę na przewodniczącego komisji przed ukształtowaniem jej imiennego składu. Nota bene wynikający z § 2 zarządzenia obowiązek wykonania tego zarządzenia przez przewodniczącego komisji - na który powołuje się Wójt - nie obejmuje żadnych czynności związanych z ustaleniem składu komisji.

Nadmienić jeszcze trzeba, że zasadnie organ nadzoru kwestionował określenie daty końcowej powierzenia stanowiska dyrektora przedmiotowej placówki oświatowej w 2012 r., co potwierdził tutejszy Sąd w prawomocnym wyroku z dnia 19 października 2016 r. , sygn. akt IV SA/Gl 96/16 (orzeczenia nsa.gov.pl), stwierdzając, że zarządzenie Wójta Gminy P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie powierzenia stanowiska dyrektora Gminnego Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr [...] w P. zostało wydane z naruszeniem prawa.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 147 § 1 ustawy p.p.s.a. – mając na uwadze okoliczność, iż od podjęcia zaskarżonego zarządzenia upłynął już rok - stwierdził, że zaskarżone zarządzenie zostało wydane z naruszeniem prawa.