Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 148/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-01-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka – Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. B. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 października 2017 r. w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 3 kwietnia 2017 r. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 14 listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do lutego 2012 r. postanawia oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U.

z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej określanej jako "p.p.s.a."), odrzucił wniosek pana R. B. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie tut. Sądu z dnia 3 kwietnia 2017 r. Odpis postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 10 listopada 2017 r. (karta 96 akt sądowych).

W piśmie z dnia 16 listopada 2017 r. skarżący zawarł zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia

na postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 3 kwietnia 2017 r. Uzasadniając złożony wniosek skarżący wyjaśnił, że pozostawał w błędnym przekonaniu, iż postanowienie WSA

w Gdańsku z dnia 3 lipca 2017 r. odebrał w urzędzie pocztowym w dniu 21 lipca 2017 r., w związku z czym uchybienie terminu zaistniało z przyczyn od niego niezależnych.

W związku z faktem, że skarżący nie podpisał przedmiotowego zażalenia, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 24 listopada 2017 r. zobowiązał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 16 listopada 2017 r., poprzez złożenie 2 egzemplarzy podpisanych zażaleń. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 30 listopada 2017 r. W dniu 13 grudnia 2017 r. skarżący nadał w urzędzie pocztowym przesyłkę zawierającą 2 egzemplarze podpisanego zażalenia z dnia 16 listopada 2017 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Stosownie do brzmienia przepisu art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem

o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też – w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego – odrzuceniu przez Sąd.

Podkreślić należy, że zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie przyjmuje się, że usprawiedliwione przyczyny uchybienia terminu do dokonania czynności są ograniczone do okoliczności, które nie tyle utrudniają, ale faktycznie uniemożliwiają dokonanie czynności nawet przy zachowaniu największej możliwej staranności takich

jak: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony przy równoczesnej niemożliwości wyręczenia się inną osobą ("Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz", pod red. T. Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2005 str. 333).

Konieczną, a zarazem podstawową przesłanką przywrócenia terminu, jest brak winy po stronie podmiotu dokonującego danej czynności. Prowadzenie spraw

w sformalizowanym postępowaniu sądowym wymaga bowiem od stron szczególnej staranności. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona

nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione, przemawiające za uwzględnieniem wniosku

o przywrócenie terminu (por. postanowienie NSA z dnia 26.11.2008 r., sygn. akt II OZ 1231/08).

W pierwszej kolejności wskazać należy, że wobec braku rygoru w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 listopada 2017 r. w odniesieniu do wniosku skarżącego o przywrócenie terminu, działania strony, pomimo podpisania po terminie pisma z dnia 16 listopada 2017 r., uznać należy w tym zakresie za skuteczne procesowo.

Przechodząc do rozpoznania przedmiotowego wniosku Sąd uznał,

że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy

w uchybieniu terminu. Jako powód uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia

na postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 3 kwietnia 2017 r. wskazał bowiem na okoliczność pozostawania w błędnym przekonaniu co do daty odbioru przesyłki zawierającej postanowienie z dnia 3 lipca 2017 r. Podnoszona przez skarżącego argumentacja

pozostaje bez wpływu na usprawiedliwienie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 23 października 2017 r., ponieważ nie odnosi się do uchybienia terminu będącego przedmiotem rozpoznawanego wniosku.

W związku z powyższym uznać należy, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku,

na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.