Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 3299/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-10-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędziowie sędzia NSA Jolanta Rudnicka (spr.) sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 2 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Mazowieckiego Zarządu Dróg Wojewódzkich w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 2132/17 w sprawie ze skargi Mazowieckiego Zarządu Dróg Wojewódzkich w Warszawie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z dnia [...] września 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 21 maja 2018r., sygn. akt I SA/Wa 2132/17, oddalił skargę Mazowieckiego Zarządu Dróg Wojewódzkich w Warszawie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z [...] rześnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego.

Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

Postanowieniem z [...] kwietnia 2017 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ostrołęce stwierdziło nieważność postanowienia Wójta Gminy O. z dnia [...] listopada 2007r. nr [...] w przedmiocie zaopiniowania projektu podziału, w części dotyczącej projektu podziału działek o numerach [...] położonych w miejscowości N. W. Postanowienie to zostało doręczone Zarządowi Województwa Mazowieckiego w dniu 10 kwietnia 2017 r.

Wnioskiem z 14 sierpnia 2017 r. (wpływ do organu 17 sierpnia 2017 r.) Województwo Mazowieckie wystąpiło o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z [...] kwietnia 2017 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. podnosząc, że nie brało udziału w postępowaniu jako właściciel przedmiotowych działek. Podano, że postanowienie Kolegium zostało doręczone Mazowieckiemu Zarządowi Dróg Wojewódzkich w Warszawie, a nie Województwu Mazowieckiemu. Wnioskodawca twierdzi, że o postanowieniu Kolegium dowiedział się dopiero z treści skargi kasacyjnej złożonej w innej sprawie, która została doręczona pełnomocnikowi Zarządu Województwa Mazowieckiego w dniu 14 lipca 2017 r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ostrołęce postanowieniem z dnia [...] września 2017 r., nr [...], odmówiło wznowienia postępowania administracyjnego.

W ocenie Kolegium wnioskodawca wiedzę o wydanym postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2017 r. posiadał wcześniej. Zostało ono bowiem doręczone Mazowieckiemu Zarządowi Dróg Wojewódzkich w dniu 10 kwietnia 2017 r., który złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ostrołęce postanowieniem z dnia [...] maja 2017 r. utrzymało w mocy wcześniejsze postanowienie tego samego organu z dnia [...] kwietnia 2017 r., które zostało doręczone Mazowieckiemu Zarządowi Dróg Wojewódzkich w dniu 16 maja 2017 r.

Zdaniem Kolegium nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem wnioskodawcy, że doręczanie pism Mazowieckiemu Zarządowi Dróg Wojewódzkich nie odnosiło skutku wobec Województwa Mazowieckiego. Mazowiecki Zarząd Dróg Wojewódzkich jest bowiem wojewódzką samorządową jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, finansowaną z budżetu Województwa Mazowieckiego. Jak stanowi jego statut, przedmiotem jego działania jest realizacja zadań w zakresie zarządzania drogami wojewódzkimi na terenie Województwa Mazowieckiego. Do zakresu jego działania należy zaś w szczególności prowadzenie spraw związanych z regulacją stanów prawnych gruntów zajętych pod drogi wojewódzkie, prowadzenie w imieniu Samorządu Województwa Mazowieckiego spraw związanych z nabywaniem nieruchomości na potrzeby zarządzania drogami wojewódzkimi, nabywanie w imieniu i na rzecz Województwa Mazowieckiego nieruchomości pod pasy drogowe dróg wojewódzkich oraz gospodarowanie nimi w ramach posiadanego prawa, prowadzenie spraw w zakresie wnioskowania o podział lub scalanie gruntów w celu wyodrębnienia gruntów pod drogi wojewódzkie (§ 7 pkt 26, 27, 28, 33 statutu). Wskazano ponadto, że Dyrektor MZDW w Warszawie, uchwałą Zarządu Województwa Mazowieckiego został umocowany do działania w imieniu i na rzecz Województwa Mazowieckiego, w tym składania oświadczeń woli w zakresie spraw określonych Statutem Mazowieckiego Zarządu Dróg Wojewódzkich w Warszawie. Kolegium zauważyło, że to MZDW w Warszawie działający w imieniu i na rzecz Województwa Mazowieckiego był inicjatorem wszczęcia postępowania i adresatem decyzji Wójta Gminy O. z dnia [...] listopada 2007 r. w przedmiocie zaopiniowania projektu podziału, którego następnie stwierdzono nieważność w części. W związku z powyższym Kolegium uznało, że Województwo Mazowieckie o postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z dnia [...] kwietnia 2017 r. dowiedziało się w dniu 10 kwietnia 2017 r., tj. w dacie doręczenia go Mazowieckiemu Zarządowi Dróg Wojewódzkich, działającemu w sprawie o podział nieruchomości w celu wyodrębnienia gruntów pod drogi wojewódzkie, w imieniu i na rzecz Województwa Mazowieckiego. Podobnie o wydaniu postanowienia z dnia [...] maja 2017 r. utrzymującego w mocy postanowienie z dnia [...] kwietnia 2017 r., wnioskodawca dowiedział się w dniu 10 maja 2017 r., tj. w dniu jego doręczenia. Wobec tego organ uznał, że wniosek z dnia 14 sierpnia 2017 r. o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem miesięcznego terminu, przewidzianego do dokonania tejże czynności, co z kolei obligowało organ do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania.

Na w/w postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z [...] września 2017 r., Mazowiecki Zarząd Dróg Wojewódzkich w Warszawie wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając mu:

1) naruszenie przepisów postępowania i zasad postępowania określonych w art. 7, 9 i 10 § 1 k.p.a. poprzez ich niewłaściwą wykładnię i uznanie, że doręczenie pisma dotyczącego stwierdzenia nieważności jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej jest tożsame z doręczeniem pisma jednostce organizacyjnej osoby prawnej, w ramach której funkcjonuje jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, a także niewyjaśnienie dokładnie stanu faktycznego i prawnego oraz okoliczności sprawy i arbitralne uznanie, że interesy prawne osoby prawnej i jednostki organizacyjnej działającej w ramach tej osoby prawnej są tożsame i nie jest konieczne doręczenie pisma w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nieważności właścicielowi nieruchomości, niezależnie od tego, czy pismo doręczono jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, a z akt sprawy – w tym pisma adresowanego przez organ nie wynika, by kiedykolwiek organ uznał, że doręcza pisma właścicielowi gruntu, którego dotyczy postępowanie organu wszczęte z urzędu, jak też nie wynika, by organ traktował doręczenie pisma do jednostki organizacyjnej osoby prawnej jako doręczenie pisma tej osobie prawnej, która jest właścicielem nieruchomości;

2) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. oraz art. 29, 33 § 1 i art. 45 k.p.a. w zw. z art. 38 k.c. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że pełnomocnikiem strony w postępowaniu może być jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, podczas gdy pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna, a także poprzez uznanie, że doręczenie jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej pisma dotyczącego nieruchomości, której własność przysługuje osobie prawnej jest tożsame z zawiadomieniem o postępowaniu organu tej osoby prawnej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powołanym na wstępie wyrokiem z dnia 21 maja 2018 r. oddalił skargę.

Sąd stwierdził, że w świetle analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego nie budzą jakichkolwiek wątpliwości ustalenia organu, iż jednomiesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego nie został przez Województwo Mazowieckie zachowany. Sąd zgodził się ze stanowiskiem organu, że doręczenie postanowień Mazowieckiemu Zarządowi Dróg Wojewódzkich odniosło skutek względem Województwa Mazowieckiego. Mazowiecki Zarząd Dróg Wojewódzkich stanowi bowiem samorządową jednostkę organizacyjną Województwa Mazowieckiego nieposiadającą osobowości prawnej, która jest powołana m.in. do zarządzania drogami wojewódzkimi na terenie Województwa Mazowieckiego. Sąd wskazał, że zgodnie z jej statutem nadanym uchwałą Nr IX/29/99 Sejmiku Województwa Mazowieckiego z 26 kwietnia 1999r. w sprawie utworzenia wojewódzkiej samorządowej jednostki organizacyjnej pod nazwą Mazowiecki Zarząd Dróg Wojewódzkich w Warszawie, zmienioną uchwałą nr 75/11 z dnia 20 czerwca 2011 r. w sprawie nowego brzmienia statutu wojewódzkiej samorządowej jednostki organizacyjnej pod nazwą Mazowiecki Zarząd Dróg Wojewódzkich w Warszawie (Dz. Urz.Woj. Maz. Z 2011r. nr 139, poz. 4432), do zakresu działania tej jednostki należy w szczególności prowadzenie spraw związanych z regulacją stanów prawnych gruntów zajętych pod drogi wojewódzkie, prowadzenie w imieniu Samorządu Województwa Mazowieckiego spraw związanych z nabywaniem nieruchomości na potrzeby zarządzania drogami wojewódzkimi, nabywanie w imieniu i na rzecz Województwa Mazowieckiego nieruchomości pod pasy drogowe dróg wojewódzkich oraz gospodarowanie nimi w ramach posiadanego prawa, prowadzenie spraw w zakresie wnioskowania o podział lub scalanie gruntów w celu wyodrębnienia gruntów pod drogi wojewódzkie (§ 7 pkt 26, 27, 28 i 33 statutu). Podano, że Dyrektor Mazowieckiego Zarządu Dróg Wojewódzkich uchwałą Zarządu Województwa Mazowieckiego z [...] lutego 2017r. nr [...] został umocowany do działania w imieniu i na rzecz Województwa Mazowieckiego, w tym składania oświadczeń woli w zakresie spraw określonych Statutem Mazowieckiego Zarządu Dróg Wojewódzkich w Warszawie.

Sąd podkreślił, że to Mazowiecki Zarząd Dróg Wojewódzkich w ramach swoich kompetencji był inicjatorem postępowania podziałowego w celu wydzielenia działek pod drogi wojewódzkie, które zostało pozytywnie zaopiniowane postanowieniem Wójta Gminy O. z [...] listopada 2007r., a którego nieważność w części dotyczącej działek nr [...] została stwierdzona postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z [...] kwietnia 2017 r.

Wobec tego Sąd I instancji uznał, że Województwo Mazowieckie, w którego imieniu w zakresie podziału nieruchomości w celu wydzielenia działek pod drogi wojewódzkie w ramach kompetencji przyznanych w statucie działał Mazowiecki Zarząd Dróg Wojewódzkich, o wydaniu postanowienia z dnia [...] kwietnia 2017 r. dowiedziało się w dacie jego doręczenia w dniu 10 kwietnia 2017 r. Zdaniem Sądu ta data w zestawieniu z datą złożenia wniosku o wznowienie postępowania dawała organowi podstawę do uznania, iż termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania przewidziany w art. 148 § 1 k.p.a. nie został zachowany. W ocenie Sądu, Zarząd Dróg Wojewódzkich nie działał bowiem w sprawie o podział przedmiotowej nieruchomości jako pełnomocnik Województwa Mazowieckiego, ale jako jednostka organizacyjna umocowana do prowadzenia tego rodzaju spraw w imieniu Województwa zapisami statutu.

Na marginesie Sąd wskazał, że przedmiotowa skarga również została wniesiona przez Mazowiecki Zarząd Dróg Wojewódzkich na podstawie pełnomocnictwa udzielonego r.pr. T. C. przez Dyrektora Mazowieckiego Zarządu Dróg Wojewódzkich. Zdaniem Sądu potwierdza to prawidłowość rozstrzygnięcia stanowiącego przedmiot skargi.

Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniósł Mazowiecki Zarząd Dróg Wojewódzkich, reprezentowany przez radcę prawnego T. C., zaskarżając wyrok w całości. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.

Następnie w piśmie z 14 lipca 2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze oświadczyło, że wyraża zgodę na rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym, zaś skarżący kasacyjnie w piśmie z 28 lipca 2020 r. oświadczył, że się temu nie sprzeciwia.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie:

I. przepisów prawa materialnego, co stanowi podstawę kasacyjną z art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej "p.p.s.a.") w związku z art. 145 §1 ust. 1 lit. a) p.p.s.a., a mianowicie: art. 19 ust. 1, ust. 2 pkt 2 w związku z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych (Dz.U. z 2017 r. poz. 2222 ze zm.) w związku z art. 38 K.c. w związku z art. 97 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2018 r. poz. 121), na skutek ich błędnej wykładni i uznanie, że zarząd drogi jest jednostką organizacyjną wykonującą za właściciela uprawnienia przysługujące właścicielowi i tym samym podmiotem — jednostką organizacyjną, która jest organem osoby prawnej upoważnioną do reprezentowania Województwa Mazowieckiego, podczas gdy właściwa analiza wskazanych przepisów prowadzi do wniosku, że stroną postępowania w przedmiocie podziału nieruchomości jest właściciel nieruchomości, co w przypadku osoby prawnej oznacza konieczność jej reprezentowania przez organ tej osoby a nie jednostkę organizacyjną, w sytuacji gdy zarządowi dróg nie przysługuje żadne prawo rzeczowe do gruntu stanowiącego przedmiot podziału i który to zarząd dróg jest odrębną od zarządcy drogi jednostką organizacyjną przy pomocy której zarządca dróg wojewódzkich wykonuje swoje obowiązki, a także na skutek pominięcia w ocenie prawnej, że zarząd drogi nie może wykonywać uprawnień właściciela nieruchomości, w sytuacji gdy po podziale nieruchomości nastąpiło przeniesienie jej własności na obecnego właściciela tj. Województwo Mazowieckie.

II. prawa procesowego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy i stanowi podstawę kasacyjną z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. tj:

1) art. 50 ust. 1 p.p.s.a. w związku z art. 58 §1 pkt 6) p.p.s.a. w związku z art. 145 §1 pkt 1 lit. b) i lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 28, art. 29 K.p.a. w związku z art. 22 ust. 1 i ust. 2 z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2017r. poz. 2222 ze zm.) w związku z art. 97 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, na skutek orzeczenia o oddaleniu skargi w sytuacji, gdy orzeczenie w sposób istotny naruszało przepisy prawa dotyczące zapewnienia właścicielowi nieruchomości czynnego udziału w sprawie, a orzeczenie organu w przedmiocie stwierdzenia nieważności nie zostało skierowane do właściciela nieruchomości, lecz do jednostki organizacyjnej właściciela;

2) art. 58 § 3 w zw. z art. 166, art. 134 § 1 w zw. z art. 141 §4 w z art. 145 §1 pkt 1, pkt 2 , art. 50 p.p.s.a. w zw. z art. 133 § 1 p.p.s.a., na skutek błędnego uznania i przyjęcia przez Sąd, że postępowanie podziałowe było inicjowane przez zarząd drogi, w sytuacji, gdy z akt sprawy wynika, że decyzja w przedmiocie podziału i poprzedzająca je postanowienie zapadły na skutek działania z urzędu organu administracji, a nie z inicjatywy zarządu drogi.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że – jak ustalił Minister Infrastruktury i Budownictwa w decyzji z [...] października 2016 r. – właściwy samorząd terytorialny — Województwo Mazowieckie — nabyło własność nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...]. W związku z tym – w ocenie skarżącego kasacyjnie – należy uznać, że organ administracji (SKO w Ostrołęce) pominął w swoim postępowaniu stronę postępowania, jaką jest Województwo Mazowieckie, tj. obecnego właściciela gruntu.

Zdaniem skarżącego kasacyjnie obecny właściciel nieruchomości, co do której orzekano w przedmiocie decyzji zatwierdzającej podział i decyzji stwierdzającej ten podział, jest niewątpliwie stroną postępowania w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nieważności decyzji właściwego wójta. Natomiast organ administracji konsekwentnie przez całe swoje postępowanie — mimo sygnalizowania okoliczności istnienia innych stron postępowania, niż Mazowiecki Zarząd Dróg Wojewódzkich w Warszawie oraz były właściciel, nie powiadomił Województwa Mazowieckiego. Podkreślono przy tym, że zarząd drogi nie wykonuje uprawnień właścicielskich tożsamych z uprawnieniami strony, która jest właścicielem nieruchomości. Wobec tego pisma i doręczenia winny być kierowane do stron, a nie do jednostek organizacyjnych stron – które w myśl przywołanych przepisów nie mogą być podmiotem praw rzeczowych, jak też nie mogą wykonywać uprawnień właścicielskich.

Wskazano, że z akt niniejszej sprawy wynika, że decyzja i poprzedzające je postanowienie co do którego w części stwierdzono nieważność, zostało wydane na skutek działania Wójta z urzędu, a nie z wniosku, czy inicjatywy Mazowieckiego Zarządu Dróg Wojewódzkich. Podano ponadto, że orzeczenia te były skierowane do ówczesnego właściciela. Natomiast jeżeli nastąpił obrót nieruchomością, to ewentualne wzruszenie orzeczenia w trybie Kodeksu postępowania administracyjnego winno nastąpić – w ocenie skarżącego kasacyjnie – również z powiadomieniem właściciela, a nie jednostki organizacyjnej właściciela. W konsekwencji zaś organ wysyłał zawiadomienie i postanowienie do innego niż Województwo Mazowieckie podmiotu. Podkreślono, że pełnomocnik, konsekwentnie wskazywał na działanie w imieniu MZDW a nie Województwa Mazowieckiego. Skarżący kasacyjnie organ zaznaczył, że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego uznają za odrębne strony postępowania zarówno osoby prawne, jak i jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie stwierdzono żadnej z przesłanek nieważności wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a., wobec czego rozpoznanie sprawy nastąpiło w granicach zgłoszonych podstaw i zarzutów skargi kasacyjnej.

Zarzuty skargi kasacyjnej oparto na obu podstawach, o których mowa w art.174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. W tej sytuacji w pierwszej kolejności należy odnieść się do wskazanych w skardze kasacyjnej zarzutów opartych na podstawie określonej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. W ramach tej podstawy wskazano na dwojakiego rodzaju naruszenia przepisów postępowania dla wykazania, że: 1) Sąd Wojewódzki oddalił skargę w sytuacji, gdy w sposób istotny zostały naruszone przepisy dotyczące zapewnienia właścicielowi nieruchomości czynnego udziału w sprawie, a orzeczenie organu nie zostało skierowane do właściciela nieruchomości, lecz do jednostki organizacyjnej właściciela; 2) błędnego przyjęcia przez Sąd I instancji, że postępowanie podziałowe było inicjowane przez zarząd drogi, gdy decyzja w przedmiocie podziału i poprzedzające je postanowienie opiniujące zapadły na skutek działania z urzędu organu administracji, a nie z inicjatywy zarządu drogi.

Odnośnie do tej ostatniej kwestii nie można podzielić zarzutów skarżącego kasacyjnie, gdyż inne wnioski wynikają z akt administracyjnych. We wniosku z 14 sierpnia 2017 r. skierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce Mazowiecki Zarząd Dróg Wojewódzkich w Warszawie ("MZDW") żądał "wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] ." Jak wynika z akt sprawy postanowieniem z [...] kwietnia 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło nieważność postanowienia Wójta Gminy O. z [...] listopada 2007 r. w przedmiocie zaopiniowania projektu podziału w części dotyczącej działek nr [...] położonych w miejscowości N. W. W aktach sprawy znajduje się pismo Dyrektora MZDW w Warszawie zawierające wniosek o wydanie postanowienia stwierdzającego zgodność przedłożonych przez MZDW wstępnych projektów podziałów szeregu działek, w tym działek nr [...]. Również z treści postanowienia Wójta Gminy O. z dnia [...] listopada 2007 r. wynika, że postanowienie to wydano po rozpatrzeniu wniosku MZDW w sprawie zaopiniowania projektu podziału. Trudno zatem zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego kasacyjnie, że postępowanie podziałowe nie było inicjowane przez zarząd drogi. Faktu tego nie zmienia okoliczność, że późniejsze postanowienie o zatwierdzeniu podziału z [...] lutego 2008 r. zostało wydane z urzędu. Wniosek o wznowienie postępowania dotyczy bowiem postępowania zakończonego postanowieniem SKO z dnia [...] kwietnia 2017r. stwierdzającego nieważność postanowienia Wójta Gminy O. z [...] listopada 2007 r., czyli postanowienia opiniującego zgodność podziału z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Nie mogły być zatem uwzględnione zarzuty skargi kasacyjnej podniesione w jej pkt.II.2.

Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela również zarzutów naruszenia art.50 ust.1 p.p.s.a. w zw. z art.58 §1 p.p.s.a. w zw. z art. 145 §1 pkt 1 lit.b w zw. z art.28,29 k.p.a. w zw. z art. 21 ust.1 i ust.2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych w zw. z art.97 ust.1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, których naruszenie, według skarżącego kasacyjnie, polega na niezapewnieniu właścicielowi czynnego udziału w sprawie przed sądem a orzeczenie organu w przedmiocie stwierdzenia nieważności nie zostało skierowane do właściciela nieruchomości, lecz do jednostki organizacyjnej. Zarzuty te w istocie pozostają w związku z zarzutami naruszenia przepisów prawa materialnego, które dotyczą błędnego - zdaniem skarżącego – uznania, że zarząd drogi jest jednostką organizacyjną wykonującą za właściciela Województwo Mazowieckie uprawnienia przysługujące właścicielowi. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący podnosi, że jak wynika z przywołanych w zarzutach tej skargi przepisów pisma powinny być kierowane do stron, nie zaś do jednostek organizacyjnych.

Przed odniesieniem się do powyższego należy zauważyć, że podstawę odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2017 r., następnie utrzymanym w mocy postanowieniem tego organu z dnia [...] maja 2017 r. było stwierdzenie przez organ uchybienia terminu do wniesienia podania o wznowienie, o którym mowa w art. 148 §1 i 2 k.p.a. Zgodnie ze wskazanym przepisem podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (§1). Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji ( §2).

W skardze kasacyjnej nie zarzucono naruszenia wskazanego przepisu, będącego podstawą rozstrzygnięcia organu. Zarzuty skargi dotyczą w istocie podstawy wznowienia, na którą konsekwentnie powołuje się skarżący, a co można oceniać w kontekście ustaleń, kiedy strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia. Wniosek o wznowienie dotyczy postępowania zakończonego postanowieniem SKO z dnia [...] kwietnia 2017 r. Z akt administracyjnych wynika bezspornie, że postanowienie to zostało doręczone Mazowieckiemu Zarządowi Dróg Wojewódzkich w dniu 10 kwietnia 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach adm. sprawy). Następnie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył Mazowiecki Zarząd Dróg Wojewódzkich w Warszawie reprezentowany przez r.pr. T. C., który załączył pełnomocnictwo udzielone mu przez Dyrektora Mazowieckiego Zarządu Dróg Wojewódzkich do działania w imieniu Województwa Mazowieckiego, Mazowieckiego Zarządu Dróg Wojewódzkich. Trafnie Sąd I instancji wywiódł, że z regulacji prawnych przytoczonych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku ( §2, § 7 pkt 26, 27, 28 i 33 statutu) wynika jednoznacznie, że Mazowiecki Zarząd Dróg Wojewódzkich stanowi samorządową jednostkę organizacyjną Województwa Mazowieckiego nieposiadającą osobowości prawnej, finansowaną z budżetu Województwa Mazowieckiego, która jest powołana m.in. do zarządzania drogami wojewódzkimi na terenie Województwa Mazowieckiego; prowadzenia spraw związanych z regulacją stanów prawnych gruntów zajętych pod drogi wojewódzkie, prowadzenia w imieniu Samorządu Województwa Mazowieckiego spraw związanych z nabywaniem nieruchomości na potrzeby zarządzania drogami wojewódzkimi, nabywania w imieniu i na rzecz Województwa Mazowieckiego nieruchomości pod pasy drogowe dróg wojewódzkich oraz gospodarowania nimi w ramach posiadanego prawa, a także prowadzenia spraw w zakresie wnioskowania o podział lub scalanie gruntów w celu wyodrębnienia gruntów pod drogi wojewódzkie.

Zgodnie z uchwałą Zarządu Województwa Mazowieckiego z [...] lutego 2017r. nr [...] Dyrektor Mazowieckiego Zarządu Dróg Wojewódzkich w Warszawie został umocowany do działania w imieniu i na rzecz Województwa Mazowieckiego, w tym składania oświadczeń woli w zakresie spraw określonych Statutem Mazowieckiego Zarządu Dróg Wojewódzkich w Warszawie. Skargę w niniejszej sprawie w imieniu Województwa Mazowieckiego wniósł radca prawny T. C., któremu pełnomocnictwa udzielił właśnie Dyrektor Mazowieckiego Zarządu Dróg Wojewódzkich w Warszawie. Potwierdza to prawidłowość dokonanej przez organy administracji i Sąd I instancji oceny co do tego, że Mazowiecki Zarząd Dróg Wojewódzkich nie działał w sprawie o podział nieruchomości jako pełnomocnik Województwa Mazowieckiego, ale jako jednostka organizacyjna umocowana do prowadzenia tego rodzaju spraw w imieniu Województwa zapisami statutu. Tym samym zarzuty naruszenia prawa materialnego podniesione w skardze kasacyjnej dotyczące prawidłowości umocowania i reprezentacji strony okazały się nieuzasadnione.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art.184 p.p.s.a. w zw. z art.15 zzzs4 ust.1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem Covid-19, innych chorób zakaźnych i sytuacji kryzysowych ( Dz.U. poz. 374, 567, 568, 695 i 875), orzekł jak w wyroku.