Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 3844/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 2 i 3, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyznaczenia organu właściwego do orzekania w postępowaniu odwoławczym postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. B. wniósł skargę na postanowienie Prezesa Rady Ministrów z 9 września 2015 r. w przedmiocie odmowy wyznaczenia organu właściwego do orzekania w postępowaniu odwoławczym.

Zaskarżone postanowienie wydano na podstawie art. 26 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest niedopuszczalna.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu:

- administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz

- egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.

Zaskarżone postanowienie nie należy do wskazanych wyżej rodzajów postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym (art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a.), ponieważ:

- nie służy na nie zażalenie - stosownie do art. 141 § 1 K.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy K.p.a. tak stanowi; K.p.a. nie stanowi, aby na postanowienie w przedmiocie wyznaczenia organu właściwego do załatwienia sprawy (art. 26 § 2 K.p.a.) służyło stronie zażalenie; postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji (art. 142 K.p.a.);

- nie kończy ono postępowania w sprawie - postanowienie kończące postępowanie w sprawie uniemożliwia uruchomienie toku instancji w stosunku do określonej decyzji i powoduje, że uzyskuje ona przymiot ostateczności; zaskarżone postanowienie nie powoduje takiego skutku, gdyż jedynie orzeka o odmowie wyznaczenia organu właściwego do orzekania w postępowaniu odwoławczym;

- nie rozstrzyga sprawy co do istoty - z rozstrzygnięciem tego rodzaju (co do istoty sprawy) mamy do czynienia jedynie wtedy, gdy akt administracyjny w sposób władczy określa uprawnienia lub obowiązki jego adresata w sferze prawa materialnego; zaskarżone postanowienie nie wywołuje takich skutków.

Nie zostało skarżone postanowienie również wydane w postępowaniu egzekucyjnym ani zabezpieczającym (art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a.), lecz na podstawie przepisu K.p.a. (art. 26 § 2), a nie przepisu ustawy z dnia z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm.).

Konsekwencją powyższych rozważań jest przyjęcie, że na zaskarżone postanowienie nie można skutecznie wnieść skargi.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a.