Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 31/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 października 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1905/19 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 10 lipca 2019 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 22 października 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1905/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił J. G.przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 10 lipca 2019 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu po drodze krajowej z naruszeniem obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pismem z 26 września 2019 r. przesłał skarżącej odpisy dwóch zarządzeń z 17 września 2019 r., w których wezwano ją do uzupełnienia stwierdzonych braków skargi, poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 złotych oraz do wskazania numeru PESEL w terminie 7 dni od daty otrzymania ww. odpisów zarządzeń, pod rygorem odrzucenia skargi. Termin na ich wykonanie upływał 7 października 2019 r.

W dniu 7 października skarżąca uiściła żądany wpis, natomiast pismem z 11 października 2019 r. (data nadania 14 października 2019 r.) skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku skargi w postaci wskazania numeru PESEL skarżącej, wskazując w uzasadnieniu wniosku, że uchybiła terminowi poprzez przeoczenie, bowiem wezwanie w przedmiocie wskazania numeru PESEL znajdowało się na końcu doręczonej jej korespondencji i nie było "wyakcentowane".

W ocenie Sądu I instancji skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło na skutek okoliczności od niej niezależnych. Sąd wskazał, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru rzeczonej korespondencji wynika, iż w miejscu oznaczonym jako "Rodzaj przesyłki" wskazano, iż obejmuje ona dwa różne pisma: wezwanie do wpisu od skargi oraz podania numeru nr PESEL. Zatem oznaczenie rodzaju pisma było czytelne.

Także z treści zawartych w tej korespondencji pism jednoznacznie wynika, że jedno z nich dotyczyło doręczenia odpisu zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi (k. 10 akt), natomiast drugie z pism stanowiło wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL.

Zdaniem Sądu niedokładne zapoznanie się przez skarżącą z całością korespondencji przesłanej do niej przez sekretariat sądowy nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej p.p.s.a.), postanowił jak w sentencji.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wskazała, że wezwanie, odebrał mąż T. G. w dniu 30 września 2019 r. i przekazał jej w dniu 7 października 2019 r., a pismo z numerem PESEL zostało sporządzone w dniu 11 października 2019r. Nadanie w placówce pocztowej nastąpiło w dniu 14 października 2019r., gdyż w jej miejscowości w dniu 11 października 2019 r. (piątek) poczta była już nieczynna.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Pozytywne rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z wystąpieniem czterech przesłanek łącznie, takich jak: złożenie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do złożenia tego rodzaju wniosku, uprawdopodobnienie braku winy w niedokonaniu czynności procesowej w przewidzianym terminie oraz jednoczesne dokonanie wraz ze składanym wnioskiem o przywrócenie terminu czynności procesowej.

Wniosek o przywrócenie terminu powinien zatem powoływać się na okoliczności wskazujące na brak winy skarżącej w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku.

Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności. Powszechnie przyjmuje się - jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego - obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia z dnia 14 stycznia 1972 r., sygn. akt II CRN 448/71).

Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 października 1998 r., sygn. akt II CKN 8/98, LEX nr 50679). Wprawdzie brak winy w uchybieniu terminowi zainteresowany winien uprawdopodobnić, a nie udowodnić, co świadczy o odformalizowaniu i uproszczeniu postępowania i co ma być udogodnieniem dla zainteresowanego, lecz jednocześnie uprawdopodobnienie winno dotyczyć takich okoliczności, które pozwalają na przyjęcie braku winy strony w uchybieniu terminu.

Okoliczności przedstawione przez skarżącą nie uprawdopodabniają braku jej winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Zgodnie z uzasadnieniem wniosku, przyczyna z powodu której strona uchybiła terminowi nie miała charakteru nagłego i nieoczekiwanego. Wskazać należy, że zamknięta poczta (kwestia godzin jej pracy), nie jest przeszkodą, której powołująca się na nią nie mogła przewidzieć, a także nie można mówić, iż ma ona charakter nagły. Podobnie okoliczności, dotyczące stanu zdrowia skarżącej oraz kwestie związane z platformą ePUAP. W tej sytuacji argumenty zawarte we wniosku o przywrócenie terminu, jak również w treści zażalenia, prowadzą do uznania, iż skarżąca uchybiła terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi z własnej winy.

W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł argumentu, który pozwoliłby w rozpoznawanej sprawie zastosować art. 86 § 1 p.p.s.a., gdyż nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy. Skarżąca składając skargę powinna liczyć się z tym, że Sąd będzie kierował do niej różne pisma, które w swojej treści będą niezbędne do prawidłowego rozpoznania sprawy.

Z uwagi na powyższe argumenty, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.