Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 331/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-08-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 24 ust. 2a
journal: Dz.U. 2020 poz 111
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - t.j.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i c
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 27 sierpnia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska – Tylewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak Asesor WSA Jan Szuma po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 sierpnia 2020 roku sprawy ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję B. L. z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...]


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej SKO lub Kolegium) decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] działając na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz.U. z 2018r., poz. 570), art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2018r., poz. 2096, akt. Dz.U. z 2020 poz. 256 dalej k.p.a.) w zw. z art. 24 ust. 1, 2, 2a, 4 art. 3 pkt 10 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2018r., poz. 2220 ze zm. dalej u.ś.r.) po rozpatrzeniu odwołania M. B. (dalej jako strona lub skarżąca) utrzymało w mocy decyzję Burmistrza M. L. z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 u.ś.r. na rzecz B. B. (ur. [...].01.2016r.) w wysokości [...] zł miesięcznie na okres od [...].05.2019 r. do [...].06.2022 r.

Rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

Wnioskiem z dnia [...] maja 2019 r. (wpływ do organu) M. B. zwróciła się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. (dalej MOPS) o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad małoletnim niepełnosprawnym synem B. B., urodzonym [...] stycznia 2016 r. Wniosek został podpisany w dniu [...] maja 2019 r. i złożony na urzędowym formularzu.

Decyzją z dnia [...] lipca 2019 r. organ I instancji, działając na podstawie art. 17, art 24 ust. 2a u.ś.r. oraz art. 104 ust. 1, art. 108 § 1, art.127a i art. 130 § 4 k.p.a. przyznał M. B. świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej na rzecz B. B. w wysokości [...] zł miesięcznie, na okres od [...].05.2019 r. do [...].06.2022 r.

W uzasadnieniu decyzji organ powołał się na art. 24 ust. 2a u.ś.r. zgodnie, z którym jeżeli w okresie trzech miesięcy, licząc od dnia wydania orzeczenia o niepełnosprawności lub orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, zostanie złożony wniosek o ustalenie prawa do świadczenia uzależnionego od niepełnosprawności, prawo to ustala się począwszy od miesiąca, w którym złożono wniosek o ustalenie niepełnosprawności lub stopnia niepełnosprawności. Organ wskazał, że M. B. złożyła wniosek do Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w P. dnia [...] listopada 2016r. Po otrzymaniu orzeczenia [...] z dnia [...] stycznia 2017r. (o odmowie zaliczenia B. B. do osób niepełnosprawnych- w aktach sprawy). Po rozpatrzeniu odwołania Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wydał [...] marca 2017 r. orzeczenie o niepełnosprawności nr [...],2.13177.12, którym uchylił zaskarżone orzeczenie w całości i orzekł o zaliczeniu dziecka do osób niepełnosprawnych. Pani M. B. odwołała się od ww. orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności. Wyrokiem z dnia [...] września 2018r. sygn[...] Sąd Rejonowy [...] zmienił zaskarżone orzeczenie w części i zaliczył małoletniego syna skarżącej do osób niepełnosprawnych z przyczyn 11-1 do [...] czerwca 2022 roku i ustalił, że małoletni wymaga konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Pani M. B. (działając w imieniu małoletniego syna) wniosła apelację od ww. wyroku o sygn. akt. [...]. Sąd Okręgowy w [...] w dniu [...] maja 2019r. odrzucił apelację. Organ ustalił, że wyrok Sądu Rejonowego z [...] września 2018 r. uprawomocnił się [...] października 2018 r.

Organ wskazał, że wniosek skarżącej o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego złożono po upływie 3 miesięcy od daty uprawomocnienia się wyroku orzekającego o niepełnosprawności syna. Wobec czego wniosek skarżącej organ rozpatrzył na zasadach ogólnych przyznawania świadczenia, przyznając je od daty złożenia wniosku przez skarżącą.

Od powyższego rozstrzygnięcia M. B. złożyła odwołanie, w którym zaskarżyła decyzję organu I instancji w części, tj w jakiej organ nie przyznał świadczenia pielęgnacyjnego za okres od [...] maja 2017 r. do [...] kwietnia 2019 r.

Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 24 ust. 2a u.ś.r. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że termin 3 miesięcy wskazany w przytoczonym przepisie należy liczyć od dnia, w którym uprawomocniło się orzeczenie sądu ustalające stopień niepełnosprawności (co w jej sprawie stwierdzono z datą wsteczną), nie zaś, jak wskazuje wykładnia funkcjonalna i celowościowa tego przepisu, od dnia, w którym prawomocnie zakończyło się postępowanie w sprawie po wydaniu postanowienia przez Sąd II instancji i możliwe było stwierdzenie prawomocności orzeczenia ustalającego stopień niepełnosprawności. W jej ocenie termin, o którym mowa w art. 24 ust. 2a u.ś.r. zaczął biec dopiero [...] maja 2019 r. tj. kiedy Sąd Okręgowy postanowieniem o sygn. [...] [...] odrzucił apelację.

Opisanym we wstępie rozstrzygnięciem SKO w P. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 24 ust. 1 u.ś.r. prawo do świadczeń rodzinnych ustala się na okres zasiłkowy, którym jest okres od 1 listopada do 31 października roku następnego (art. 3 pkt 10 ustawy). Odmienne reguły dotyczą świadczeń enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 24 ust. 1 ustawy, wśród których wskazano m.in. świadczenie z art. 17 ustawy. W odniesieniu do świadczenia pielęgnacyjnego prawo do pobierania tego świadczenia ustala się na czas nieokreślony, chyba że orzeczenie o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności wydane zostało na czas określony. W takim przypadku prawo do świadczenia pielęgnacyjnego ustala się do ostatniego dnia miesiąca, w którym upływa termin ważności orzeczenia. Prawo to ustala się począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami (art. 24 ust. 2 ustawy). Przywołane zasady mają charakter ogólny i podstawowy. W art. 24 ust. 2a - jako wyjątku od reguły - ustawodawca przewidział odstępstwo od w/w zasady polegające na tym, że prawo do świadczeń rodzinnych może być przyznane za okres poprzedzający moment złożenia wniosku. Dzieje się tak w sytuacji, w której wniosek o ustalenie prawa do świadczenia uzależnionego od niepełnosprawności złożony zostanie w okresie trzech miesięcy, licząc od dnia wydania orzeczenia o niepełnosprawności lub orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. W takiej sytuacji prawo do świadczenia ustala się począwszy od miesiąca, w którym złożono wniosek o ustalenie niepełnosprawności lub stopnia niepełnosprawności. W sytuacji pani M. B. wniosek o orzeczenie o niepełnosprawności małoletniego B. B. złożony został w dniu [...].11.2016 r. Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w P. wydał orzeczenie w dniu [...].01.2017 r., w którym nie zaliczył małoletniego do osób niepełnosprawnych. W dniu [...].03.2017 r. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności [...] uchylił orzeczenie z dnia [...].01.2017 r. i orzekł o zaliczeniu B. B. do osób niepełnosprawnych wskazując, iż orzeczenie wydaje do [...].03.2019r. Na skutek rozpoznania przez Sąd Rejonowy [...] odwołania od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności [...] z dnia [...].03.2017r. zapadł wyrok z dnia [...].09.2018r. (sygn. akt [...]), w którym zmieniono zaskarżone orzeczenie z dnia [...].03.2017r. w części i zaliczono małoletniego B. B. do osób niepełnosprawnych do [...].06.2022r., a także ustalono, że małoletni wymaga stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Od wyroku tego pani M. B. wywiodła apelację, której rozpatrzenie miało miejsce w dniu [...].05.2019r. Sąd Okręgowy w P. (w sprawie sygn. akt [...]) postanowieniem odrzucił apelację.

Kolegium stwierdziło, że w sytuacji pani M. B. istotna jest okoliczność odrzucenia apelacji od wyroku Sądu Rejonowego z [...] września 2018 r. Kolegium wskazało, że odrzucenie apelacji powoduje, że wyrok Sądu I instancji staje się prawomocny tak, jakby apelacja w ogóle nie została wniesiona. Wyrok uprawomocnił się [...] października 2018 r. i to z tą datą, a nie datą wydania postanowienia o odrzuceniu apelacji zdaniem Kolegium należy wiązać moment złożenia wniosku o którym mowa w art. 24 ust. 2a u.ś.r. Weryfikując więc zachowanie 3 miesięcznego terminu na złożenie wniosku, niezależnie od tego, czy będzie on obliczany od daty wydania orzeczenia [...].09.2018r.) czy też jego uprawomocnienia ([...].10.2018r.) - a to ten moment należy w ocenie Kolegium uwzględniać – organ uznał, iż skarżąca złożyła wniosek po upływie terminu przewidzianego przez art. 24 ust. 2a ustawy. W takiej sytuacji zastosowanie mają zasady ogólne, tj. ustalanie prawa do świadczenia począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek. Złożenie więc wniosku w dniu [...].05.2019 r. nie mogło skutkować rozstrzygnięciem uwzględniającym żądanie strony za okres poprzedzający maj 2019r. W ocenie Kolegium brak było podstaw do uwzględnienia zarzutów zawartych w odwołaniu, gdyż organ I instancji prawidłowo stwierdził, że możliwe jest przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego począwszy od maja 2019 r.

M. B. pismem z dnia [...] marca 2020 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zaskarżając decyzję SKO z [...] stycznia 2020 r. w całości, zarzucając naruszenie:

1. Przepisów postępowania art. 7, 70 i 77 k.p.a. poprzez zaniechanie przeprowadzenie postępowania dowodowego w całości, z pominięciem słusznego interesu strony — w szczególności nieprzeprowadzenie dowodu z akt postępowania sądowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy [...] z sygn. akt V U [...] oraz Sąd Okręgowy w [...] (sygn. akt: VIII Ua [...]) na okoliczność przyczyn odrzucenia wniesionej apelacji, podczas gdy okoliczność ta wynika z ustnego uzasadnienia wyroku, które znajduje się na nagraniu znajdującym się w aktach sprawy i ma istotne znaczenie dla sprawy,

2. Przepisu prawa materialnego art. 24 ust. 2a u.ś.r. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że termin 3 miesięcy wskazany w tym przepisie należy liczyć od dnia, w którym uprawomocniło się orzeczenie sądu ustalające stopień niepełnosprawności (co w sprawie stwierdzono z datą wsteczną), nie zaś jak wskazuje wykładnia funkcjonalna i celowościowa tego przepisu, od dnia w którym prawomocnie zakończyło się postępowanie w sprawie po wydaniu postanowienia przez Sąd II instancji i możliwe było stwierdzenie prawomocności orzeczenia ustalającego stopień niepełnosprawności.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o uchylenie decyzji organu I instancji w zakresie jakim odmówiono przyznania świadczenia za okres od dnia [...].05.2017 r. do dnia [...].04.2019 r.

W uzasadnieniu skargi podała, że wprawdzie wydana w jej sprawie decyzja jest dla niej korzystna, jednak jej zdaniem prawidłowe zastosowanie art. 24 ust. 2a u.ś.r. powinno skutkować przyznaniem jej świadczenia za okres poprzedzający złożenie wniosku tj. również przed majem 2019 r. Skarżąca wskazała, że organ błędnie uznał, iż wniosek został złożony po upływie 3 miesięcznego okresu, o którym mowa w powołanym przepisie i przyznając jej świadczenie zastosował zasady ogólne. Jej zdaniem termin został zachowany. Momentem, z którym skarżąca wiąże początek biegu terminu jest dla niej wydanie postanowienia o odrzuceniu apelacji przez Sąd Okręgowy tj. [...] maja 2019 r.- a nie jak przyjęły organy uprawomocnienie się wyroku Sądu Rejonowego [...] października 2018 r. Skarżąca kwestionuje więc rozstrzygniecie organu w części w jakiej nie przyznano jej świadczenia pielęgnacyjnego za okres [...] maja 2017 do [...] kwietnia 2019 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej p.p.s.a.), uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Kontrola zaskarżonej decyzji, jak i decyzji organu I instancji przeprowadzona według wskazanych wyżej kryteriów daje podstawę do uznania, że zostały one wydane z naruszeniem przepisów prawa.

W niniejszej sprawie skarżąca M. B. zwróciła się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. z wnioskiem o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 u.ś.r. na rzecz jej niepełnosprawnego syna (okres zasiłkowy [...]). Wnioskowane świadczenie zostało skarżącej przyznane, począwszy od miesiąca w którym wpłynął wniosek skarżącej. M. B. twierdziła zaś, że świadczenie pielęgnacyjne powinna otrzymać za okres poprzedzający złożenie wniosku, gdyż zastosowanie w sprawie znajdzie art. 24 ust 2a u.ś.r. Zgodnie z tym przepisem jeżeli w okresie trzech miesięcy, licząc od dnia wydania orzeczenia o niepełnosprawności lub orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, zostanie złożony wniosek o ustalenie prawa do świadczenia uzależnionego od niepełnosprawności, prawo to ustala się począwszy od miesiąca, w którym złożono wniosek o ustalenie niepełnosprawności lub stopnia niepełnosprawności. Zdaniem organów obu instancji skarżąca nie dochowała terminu o którym mowa w art. 24 ust. 2a u.ś.r.. Sporna w niniejszej sprawie jest kwestia liczenia ww. terminu do złożenia wniosku.

Z akt sprawy wynika, że wniosek o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego skarżąca złożyła w dniu [...] maja 2019 r. Wcześniej, bo [...] listopada 2016 r. skarżąca złożyła wniosek o ustalenie stopnia niepełnosprawności swojego syna. Orzeczeniem z dnia [...] stycznia 2017 r nr [...] odmówiono zaliczenia B. B. do osób niepełnosprawnych. W wyniku rozpoznania odwołania Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności orzeczeniem z dnia [...] marca 2017 r. uchylił powyższe orzeczenie i zaliczył syna skarżącej do osób niepełnosprawnych. Następnie skarżąca odwołała się od powyższego rozstrzygnięcia, a Sąd Rejonowy [...] zmienił zaskarżone orzeczenie w części i zaliczył małoletniego syna skarżącej do osób niepełnosprawnych z przyczyn 11-1 do [...] czerwca 2022 roku i ustalił, że małoletni wymaga konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Pani M. B. (działając w imieniu małoletniego syna) wniosła apelację od ww. wyroku, a Sąd Okręgowy w [...] w dniu [...] maja 2019r. odrzucił apelację. Wyrok Sądu Rejonowego z [...] września 2018 r. uprawomocnił się [...] października 2018 r.

W konsekwencji ustalenia powyższych okoliczności organy obu instancji, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych uznały, że termin 3 miesięcy liczyć należy od daty uprawomocnienia się wyroku Sądu Rejonowego, tj. od dnia [...] października 2018 r. W ocenie organów skarżąca składając wniosek dopiero [...] maja 2019 r. uczyniła to po upływie terminu. Sąd tego stanowiska nie podziela, a to z następujących względów.

Zawarte w art. 24 ust. 2a u.ś.r. sformułowanie "od dnia wydania orzeczenia" rozumieć należy jako dzień wydania przez właściwy organ lub sąd orzeczenia o ustaleniu stopnia niepełnosprawności. Ma to znaczenie w szczególności kiedy w wyniku wyroku sądu negatywne (z punktu widzenia zainteresowanego) rozstrzygnięcie o odmowie zaliczenia danej osoby do osób niepełnosprawnych zostają przez sąd powszechny zmienione w ten sposób, że wyrokiem sądu zalicza się daną osobę do osób niepełnosprawnych. Ustawodawca nie określił w art. 24 ust. 2a u.ś.r. daty, od której należy liczyć termin 3 miesięcy w przypadku orzeczenia o takiej niepełnosprawności przez sąd powszechny - czy ma to być data wydania wyroku, data prawomocności wyroku, czy data stwierdzenia tej prawomocności, czy nawet data doręczenia stronie odpisu wyroku ze stwierdzeniem prawomocności. W orzecznictwie wyraża się pogląd, że w sytuacji kiedy strona nie była obecna przy ogłoszeniu wyroku zmieniającego orzeczenie o stopniu niepełnosprawności i tym samym nie pouczono jej o tym, czym jest prawomocność wyroku oraz o tym, że wyrok nie podlega doręczeniu z urzędu, to datą początkową trzymiesięcznego okresu na złożenie wniosku powinna być data, w której strona dowiedziała się o prawomocności wyroku oraz o tym, że doręczenie stronie odpisu prawomocnego wyroku nie następuje z urzędu, lecz wymaga złożenia przez nią wniosku do sądu. Od tej bowiem daty strona może wystąpić o doręczenie jej wyroku sądu powszechnego wraz z klauzulą prawomocności, aby po otrzymaniu tego wyroku załączyć go do wniosku o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego. Dopiero bowiem sytuacja, w której strona wie o prawomocności wyroku zmieniającego orzeczenie o niepełnosprawności lub orzeczenie o stopniu tej niepełnosprawności, oraz posiada wiedzę o konieczności złożenia wniosku o doręczenie wyroku, gdyż nie jest on doręczany z urzędu, może być uznana za zbliżoną do tej, w której strona znajduje się po wydaniu przez organ powiatowy lub wojewódzki orzeczenia o niepełnosprawności lub o ustaleniu stopnia niepełnosprawności, co należy uwzględnić przy oznaczeniu daty początkowej trzymiesięcznego terminu, o którym mowa w art. 24 ust. 2a u.ś.r. (por. wyrok NSA z dnia 28 lutego 2017 r., sygn. akt I OSK 2143/15, wyrok WSA w Krakowie z dnia 3 listopada 2016 r. sygn. akt III SA/Kr 553/16 oraz wyrok WSA w Krakowie z dnia 4 września 2018 r. sygn. akt III SA/Kr 789/18 - wszystkie wyroki publ. http//orzeczenia.nsa.gov.pl). Wymaga wskazania, że powyższe orzeczenia (jak i na to, na które powołało się SKO w decyzji) wydane zostały w sprawach, w których postępowanie przed sądem powszechnym zakończyło się w I instancji.

W rozpoznawanej sprawie organy administracji publicznej obu instancji powołując się na kwestie prawomocności wyroku (łącząc z tą datą początek biegu terminu do złożenia wniosku) i prowadząc rozważania na temat przyczyn i skutków odrzucenia apelacji skarżącej, nie wzięły w ogóle pod uwagę wpływu wniesienia przez skarżącą środka odwoławczego na ustalenie biegu terminu z art. 24 ust. 2a u.ś.r. O ile rację ma Kolegium, że odrzucenie apelacji skarżącej miało wpływ na ustalenie daty prawomocności wyroku sądu pierwszej instancji, to zupełnie błędnie przerzuca konsekwencje powyższego na barki skarżącej. Zdaniem Sądu trzymiesięczny termin z art. 24 ust. 2a powinien być liczony najwcześniej od daty wydania postanowienia Sądu Okręgowego z [...] maja 2019 r. w przedmiocie odrzucenia apelacji. Z tą datą łączyć bowiem trzeba zakończenie postępowania w przedmiocie zaliczenia syna skarżącej do osób niepełnosprawnych. Wobec tego i z tą datą najwcześniej skarżąca mogła najwcześniej inicjować postępowanie administracyjne w przedmiocie świadczeń rodzinnych. Występując z wnioskiem [...] maja 2019 r. niewątpliwie zachowała termin, o którym mowa w art. 24 ust. 2a u.ś.r. Odpis wyroku zaopatrzonego w klauzulę prawomocności doręczono skarżącej [...] lipca 2019 r. więc de facto dopiero wtedy skarżąca dysponowała kompletem dokumentów, niezbędnych do złożenia wniosku. Tym bardziej, występując z wnioskiem krótko po uzyskaniu orzeczenia Sądu Okręgowego uczyniła to w ustawowym terminie. Pogląd Kolegium mógłby ewentualnie obronić się w sytuacji kiedy zapadłby wyłącznie wyrok Sądu Rejonowego i nie zostałby złożony od niego żaden środek zaskarżenia. Wtenczas faktycznie uprawomocnienie się tego wyroku wpłynęłoby na ustalenie początku biegu terminu – jako korzystniejszego (późniejszego) niż sama data wydania orzeczenia.

Reasumując, termin do złożenia wniosku o przyznanie świadczenia z możliwością skorzystania z dobrodziejstwa z art. 24 ust. 2a został przez skarżącą zachowany. Powyższe zaś powoduje konieczność uchylenia decyzji organów obu instancji, jako wydanych z naruszeniem prawa materialnego- art. 24 ust. 2a u.ś.r.

Rację więc miała skarżąca, że mimo korzystnego dla niej rozstrzygnięcia- przyznania jej wnioskowanego świadczenia pielęgnacyjnego, błędnie przyjęto, iż nie przysługuje jej ono również za okres sprzed daty złożenia wniosku.

Dodatkowo Sąd wskazuje, że redakcja decyzji organu I instancji wymyka się spod ram zakreślonych art. 107 § 3 k.p.a. Uzasadnienie decyzji zostało zredagowane w sposób chaotyczny i lakoniczny. Nie zwalnia organu z uzasadnienia swojego stanowiska sam fakt przyznania świadczenia. Organ ograniczył się do wskazania, że z uwagi na przekroczenie terminu z art. 24 ust. 2a wnioskowane świadczenie przysługuje skarżącej na zasadach ogólnych. Wprawdzie organ dokonał błędnej wykładni art. 24 ust. 2a u.ś.r. (co zostało omówione powyżej) niemniej jednak z uzasadnienia decyzji nie wynika jakie kryteria zostały przez skarżąca spełnione do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Sąd wskazuje, że uzasadnienie decyzji powinno być skonstruowane w sposób umożliwiający realizację zasady przekonywania, o której mowa w art. 11 k.p.a. Jednocześnie uzasadnienie powinno umożliwić sądowi administracyjnemu sprawdzenie prawidłowości toku rozumowania organu wydającego decyzję oraz motywów rozstrzygnięcia. Ponownie rozpoznając sprawę organ I instancji weźmie pod uwagę powyższe rozważania Sądu, a wydając decyzję w sprawie wskaże przesłanki, którymi kierował się wydając dane orzeczenie, a więc w sposób wyczerpujący wyjaśni podstawę rozstrzygnięcia i okoliczności, które za takim, a nie innym rozstrzygnięciem przemawiają.

Rozpatrując ponownie sprawę organ obowiązany będzie zastosować wykładnię prawa materialnego zawartą w niniejszym uzasadnieniu. Wydając rozstrzygnięcia organy będą miały na uwadze zasady wyrażone w art. 7, 11, 77 § 1 i 80 k.p.a. a wydane w sprawie decyzje sprostają wymogom z art. 107 § 3 k.p.a.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. orzekł o uchyleniu decyzji organów obu instancji.