Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 344/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2014-06-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 marca 2014 r., sygn. akt [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

M. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 marca 2014 r., sygn. akt [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia 6 czerwca 2013 r., którą skierowano M. K., posiadającego uprawnienia do kierowania w zakresie prawa jazdy kategorii A,B,C,T na badania lekarskie przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.

W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia 6 czerwca 2013 r. orzekającej o skierowaniu go na badania lekarskie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej w skrócie "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Stosownie do powyżej wskazanej regulacji zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek uzasadnia wstrzymanie zaskarżonego aktu.

Co istotne, zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę.

Na wstępie wskazać należy, iż wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji S. K. z dnia 6 czerwca 2013 r. jest w istocie wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji SKO z dnia 5 marca 2014 r., która utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji, kierującą M. K. na badania lekarskie.

W przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, albowiem skarżący nie powołał się na żadne przesłanki, które pozwalałyby Sądowi zastosować art. 61 § 3 p.p.s.a. W rozpatrywanym przypadku skarżący winien zatem wskazać i uprawdopodobnić konkretne niekorzystne konsekwencje, jakie mogłyby dla niego wynikać z wykonania decyzji w przedmiocie skierowania na badania lekarskie stanu zdrowia.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie skarżący nie wykazał na czym miałoby polegać - w przypadku wykonania decyzji - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i nie wykazał, na czym miałaby polegać nieodwracalność skutków powstałych w następstwie wykonania opisywanej decyzji.

Sąd w pełni zgadza się z tezą i argumentacją przywołaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 lutego 2009 r. II FZ 39/09 (baza orzeczeń Lex nr 489786), który stwierdził, że w sytuacji, gdy skarżący nie wykazuje we wniosku ani niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, sąd nie ma obowiązku poszukiwania tych okoliczności.

Brak jakiegokolwiek uzasadnienia w tym zakresie uniemożliwia Sądowi dokonanie ustalenia, iż skierowanie go na badania lekarskie, przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Niezależnie od powyższego Sąd podkreśla, że wykonanie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 marca 2014 r., ze względu na treść rozstrzygnięcia, jego zakres i charakter prawny, nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Przedmiotem skargi, w związku z którą wniesiono wniosek, jest bowiem decyzja, która – jedynie - kieruje skarżącego na badania lekarskie. Decyzja ta nie upoważnia ani do zatrzymania prawo jazdy, ani do cofnięcia uprawnień w zakresie kierowania pojazdami. Samo wykonanie badania nie może zatem spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt I OZ 804/12, czy postanowienie NSA z dnia 19 lipca 2013 r., sygn. akt I OZ 582/13, postanowienie NSA z dnia 10 lipca 2008 r. sygn. akt II OZ 742/08 opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - orzeczenia.nsa.gov.pl).

Decyzja w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie nie powoduje automatycznie pozbawienia prawa jazdy, a ma na celu jedynie wyjaśnienie wątpliwości co do stanu zdrowia kierowcy. Sama obawa, że wykonanie badania doprowadzi - w przyszłości - do podjęcia aktów administracyjnych, które spowodują utratę uprawnień do kierowania pojazdami, nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jak wskazano wyżej, celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności decyzji.

Ewentualna decyzja o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami - w razie stwierdzenia na podstawie badań lekarskich istnienia ku temu przeciwwskazań - będzie podlegała zaskarżeniu w odrębnym trybie. Jako odrębny akt administracyjny nie jest przedmiotem niniejszego postępowania.

Reasumując, sąd stwierdził, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został przez skarżącego uzasadniony, a zachodzi sytuacja, że charakter zaskarżonego aktu nie wskazuje, aby mógł on wywołać negatywne dla skarżącego skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.