Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 496/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-03-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. znak: [...] w przedmiocie zakazu prowadzenie ośrodka szkolenia kierowców postanawia: przywrócić P. R. termin do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] lutego 2010 r. P. R. reprezentowany przez pełnomocnika adw. W. D. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., znak: [...].

We wniosku podniesiono, że przyczyną niezachowania terminu, który upływał w dniu [...] stycznia 2010 r., była nagła niedyspozycja zdrowotna ustanowionego przez skarżącego P. R. pełnomocnika. Wskazano, że "w dniu 29 stycznia 2010 roku pełnomocnik skarżącego na skutek nagłego i nieprzewidzianego zachorowania był zmuszony do poddania się zabiegowi chirurgicznemu. Opisany stan faktyczny spowodował niezawinioną ani przez stronę ani przez pełnomocnika strony niemożliwość, zwłaszcza gdy pełnomocnik skarżącego wykonuje zawód w formie indywidualnej kancelarii, złożenia skargi w ostatnim dniu przysługującego stronie ustawowego terminu na zaskarżenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego". Do przedmiotowego wniosku załączono zaświadczenie lekarskie z dnia 29 stycznia 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym.

Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Natomiast zgodnie z art. 87 § 2 w/w ustawy, w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy.

Przywrócenia terminu może domagać się strona, która przyznaje, iż nie dokonała czynności w terminie i jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy ze względu na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (post. NSA z dnia 25 maja 2004 r., FZ 63/04, niepubl.).

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie.

W ocenie Sądu skarżący uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Choroba jest z reguły okolicznością uzasadniającą przywrócenie uchybionego terminu. Ponadto wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu dokonana została czynności, której termin został uchybiony, a mianowicie została złożona skarga.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.