Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SO/Po 2/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-10-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6123 Zasób geodezyjny i kartograficzny
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny (art.55 ustawy-PoPPSA)
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 2, art. 55 par. 1, art. 154 par. 6
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 03 października 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. K. o wymierzenie grzywny organowi w związku z niezastosowaniem się do obowiązku przekazania skargi oraz akt sprawy i odpowiedzi na skargę. postanawia oddalić wniosek. /-/ E. Brychcy


UZASADNIENIE

Pismem z 3 czerwca 2016r. W. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o wymierzenie Prezydentowi Miasta J. J. grzywny w związku z nie przekazaniem skargi na bezczynność organu.

Przesyłkę zawierającą wniosek powyższy wraz z wezwaniem do odpowiedzi na ten wniosek Prezydent Miasta odebrał w dniu 15 lipca 2016r. W dniu 29 lipca 2016r. Prezydent Miasta przekazał do Sądu odpowiedź na wniosek o wymierzenie grzywny.

W odpowiedzi na wniosek Dyrektor Zarządu Geodezji i Katastru Miejskiego, działając z upoważnienia Prezydenta Miasta, pismem z 29 lipca 2016r. wyjaśnił, że przesłany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przy piśmie z 22 października 2015r., sygn. akt II Dz. K. Og. 63/15 oryginał skargi Pana W. K. na bezczynność Prezydenta Miasta przekazano wraz z aktami sprawy [...] (załatwionej w 2013r.), Wojewodzie celem jej rozpoznania. W myśl art. 37 §1 K.p.a. właściwy do rozpoznania zażalenia na bezczynność jest organ wyższego stopnia, którym w niniejszej sprawie jest Wojewoda (art. 9a ustawy z 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami, Dz. U. z 2015r., poz. 1774 ze zm.).

O powyższej czynności powiadomiono W. K. oraz WSA w Poznaniu pismem z 28 kwietnia 2016r. do sprawy o sygn. II Dz. K. Og. 63/15. Wojewoda skierował do W. K. pismo w sprawie udzielenia wyjaśnień dotyczących skargi, jednakże z powodu braku odpowiedzi sprawę pozostawił bez rozpoznania i zwrócił akta sprawy. Z powyższych względów uznano wniosek o wymierzenie grzywny za niezasadny.

Nadto, pismem z 18 sierpnia 2016r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w związku z wezwaniem do przekazania WSA w Poznaniu pełnych akt administracyjnych dotyczących sprawy W. K., dodatkowo wyjaśnił, że W. K. pismem z 21 października 2015r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na bezczynność Prezydenta Miasta. Przedmiotowe pismo zostało uznane przez Sąd za mylnie skierowane i w związku z tym przesłane do Prezydenta Miasta. Prezydent przekazał zatem sprawę do Wojewody, natomiast Wojewoda zgodnie z właściwością przedmiotową sprawę przekazał do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Powołując się na treść zarzutów wnioskodawcy zawartych w piśmie z 21 października 2015r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego przyjął, że przedmiotem sprawy jest faktyczne naruszenie granicy własności gruntu Skarbu Państwa (stanowiącego obszar ul. N.) pod zarządem Zarządu Dróg Miejskich.

Pismo z 21 października 2015r. zostało uznane za zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta w rozumieniu art. 37 K.p.a. Zdaniem Inspektora Nadzoru informacje zawarte w piśmie skarżącego z 21 października 2015r. i w pismach późniejszych, jak również w pismach przekazanych przez Zarząd Dróg Miejskich i Zarząd Geodezji i Katastru Miejskiego do Inspektora Nadzoru Geodezyjnego Kartograficznego nie pozwoliły na sprecyzowanie przedmiotu sprawy. W związku z tym na podstawie art. 64 §2 K.p.a. W. K. został kolejnymi pismami wezwany do usunięcia braków złożonego wniosku z 21 października 2015r. poprzez jego sprecyzowanie. W ocenie organu skarżący nie udzielił odpowiedzi, zatem zgodnie z rygorem wynikającym z art. 64 §2 K.p.a. pismo skarżącego pozostawiono bez rozpoznania. Z powyższych względów uznano wniosek o wymierzenie grzywny za niezasadny.

Pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z 18 sierpnia 2016r. wniesiono do Sądu w tym samym dniu wraz z aktami administracyjnymi sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "P.p.s.a.") organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi w terminie 30 dni od dni jej wniesienia. Ustawodawca wskazuje zarazem w art. 55 § 1 P.p.s.a., że w razie niezastosowania się do obowiązków, o jakich mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., tj. w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów. W tym miejscu wskazać należy, że art. 55 § 1 P.p.s.a. w oparciu, o który złożony został wniosek o wymierzenie grzywny ma charakter dyscyplinująco-restrykcyjny. Przesłanką do wymierzenia grzywny na jego podstawie jest niewypełnienie przez organ obowiązków wynikających z art. 54 § 2 P.p.s.a. w przewidzianym ustawą terminie.

Odnosząc te uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, należy najpierw zauważyć, że w piśmie z dnia 21 października 2015 r. (data prezentaty Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu), W. K. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na "bezczynność Prezydenta Miasta" (k. 3 akt sądowych o sygn. II SAB/Po 83/16). Aby zrealizować pośredni tryb wnoszenia skargi, o jakim mowa w art. 54 § 1 P.p.s.a., pismem z dnia 22 października 2015r. (II Dz. K. Og. 63/15), przesłano Prezydentowi Miasta wspomnianą skargę z dnia 21 października 2015r. (k. 6 akt sądowych o sygn. II SAB/Po 83/16). W takim przypadku organ administracji publicznej zobowiązany jest na mocy art. 54 § 1 P.p.s.a. do przesłania sądowi administracyjnemu skargi wraz z kompletem akt administracyjnych i odpowiedzią na skargę. Pismem z 28 kwietnia 2016r. działający z upoważnienia Prezydenta Miasta Poznania zastępca Dyrektora Zarządu Geodezji i Katastru Miejskiego udzielił odpowiedzi na skargę W. K. na bezczynność z 21 października 2015r. Akta administracyjne sprawy przekazano do Sądu w dniu 18 sierpnia 2016r.

Nietrafne jest zatem stanowisko Prezydenta Miasta wyrażone w piśmie z dnia 28 lipca 2016r., jak i Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wyrażone w piśmie z dnia 18 sierpnia 2016r., że przekazaną przez Sąd skargę na bezczynność z 21 października 2015r. należało przekazać do organu II instancji jako zażalenie w trybie art. 37 K.p.a. Skargę na bezczynność Sąd przekazał Prezydentowi Miasta zgodnie z treścią art. 54 §1 P.p.s.a. - skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi - celem udzielenia przez organ odpowiedzi na skargę na bezczynność i przesłania kompletu akt administracyjnych sprawy. Organ mylnie przyjął, że skargę należy potraktować jako zażalenie w trybie art. 37 K.p.a. i przekazał ja do rozpoznania organowi II instancji Wojewodzie, który następnie przekazał ją według właściwości rzeczowej Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Jakkolwiek ostatecznie organ udzielił w dniu 28 kwietnia 2016r. odpowiedzi na skargę na bezczynność Prezydenta Miasta z 21 października 2015r. (II Dz.K. Og. 63/15) i przekazano akta administracyjne. Skutkiem powyższego zarejestrowano skargę na bezczynność Prezydenta Miasta pod sygnaturą II SAB/Po 83/16.

Nie ulega zarazem wątpliwości, że Prezydent Miasta nie wywiązał się terminowo z obowiązku przekazania skargi z dnia 21 października 2015r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Wspomniane pismo Sądu z dnia 22 października 2015r. zostało bowiem doręczone Prezydentowi w dniu 26 października 2015r. (k. 8 akt sądowych II SAB/Po 83/16). Od tej daty rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin do wykonania przez organ obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. Termin ten upłynął w dniu 25 listopada 2015 r. Odpowiedź na skargę na bezczynność wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w dniu 28 kwietnia 2016r., a oryginał skargi z dnia 21 października 2015r. wraz z aktami sprawy wpłynęły do Sądu dopiero w dniu 18 sierpnia 2016r. (k. 15 akt administracyjnych).

Trzeba jednak zauważyć, że cytowany przepis art. 55 § 1 P.p.s.a. nie obliguje sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego. Sąd "może" orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to, iż przy rozstrzygnięciu wniosku skarżącego należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczność, czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. W rozpoznawanej sprawie Sąd oddalił wniosek W. K. w przedmiocie wymierzenia grzywny Prezydentowi Miasta za nie przekazanie skargi w przewidzianym terminie, bowiem uchybienie to wynikało bezpośrednio z działań skarżącego. Organ wyjaśnił, że podejmował działania służące załatwieniu sprawy. Ze względu na liczne i nieprecyzyjne pisma skarżącego co do treści jego żądania, przekazał je do rozpoznania, właściwym w ocenie organu - Zarządowi Dróg Miejskich, Wojewodzie, a ten Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego - celem ich załatwienia.

Z tych wszystkich względów Sąd uznał, że okoliczności sprawy przemawiają za oddaleniem wniosku skarżącego o wymierzenie organowi grzywny. Tym samym nie zachodziła również potrzeba stosowania omawianego środka represyjnego.

W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.

/-/ E. Brychcy