Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 331/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2015-12-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 46 par.1 pkt 4, art. 178, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w Olsztynie w dniu 2 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Z. R. od postanowienia z dnia 27 października 2015 r. w sprawie ze skargi Z. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie odmowy zwrotu kosztów podróży świadka postanawia: odrzucić zażalenie WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 października 2015 r. Sąd odrzucił zażalenie Z. R. ( zwany dalej skarżącym ) od zarządzenia z dnia 22 września 2015 r.

Skarżący przesłał drogą elektroniczną pismo z dnia 1 listopada 2015 r. zatytułowane "Zażalenie i Skarga" w którym wniósł zażalenie na ww. postanowienie.

Zarządzeniem z dnia 17 listopada 2015 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia nadesłanego drogą elektroniczną zażalenia poprzez jego podpisanie ewentualnie nadesłanie podpisanego egzemplarza zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu 19 listopada 2015 r.

W zakreślonym terminie, skarżący nie uzupełnił zażalenia. Odpowiadając na wezwanie, skarżący przesłał drogą elektroniczną pismo z dnia 20 listopada 2015 r., w którym stwierdził, że wszystkie jego pisma są podpisane. Zarzucił, że został pozbawiony swoich praw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje:

W myśl art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (w brzmieniu obowiązującym przed 15 sierpnia 2015 r. zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2015 r., poz. 658).. Zgodnie zaś z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

W rozpoznawanej sprawie doręczenie wezwania do usunięcia braków formalnych zażalenia nastąpiło w dniu 19 listopada 2015 r. Mając zatem na uwadze, że termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia upłynął z dniem 26 listopada 2015 r., a skarżący w zakreślonym terminie nie podpisał zażalenia czy też ewentualnie nie nadesłał podpisanego egzemplarza zażalenia, to należało zażalenie odrzucić.

Faktu tego nie zmienia przesłanie drogą elektroniczną pisma z dnia 20 listopada 2015 r. Jeżeli bowiem pismu skarżącego ma zostać nadany dalszy bieg ( w tym przesłanie go do Naczelnego Sądu Administracyjnego), to skarżący powinien podpisać wnoszone przez siebie pismo.

Jednocześnie Sąd informuje, że ogólne warunki formalne jakie powinno odpowiadać każde pismo procesowe strony zostały określone w art. 46 § 1 p.p.s.a. Jednym z tych wymagań jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika ( art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). W obecnym stanie prawnym nie jest natomiast dopuszczalna sytuacja, w której pismo (dokument elektroniczny) zostanie skierowane do sądu drogą elektroniczną (np. na adres e -mail), następnie będzie drukowane i włączane do papierowych akt sądowych. Tak przetworzony dokument nie będzie już dokumentem elektronicznym, lecz "papierowym", a tych nie można podpisać elektronicznie. Wymóg podpisu tradycyjnego w tym zakresie jest zatem nie tylko pożądany, ale przede wszystkim konieczny.

Uwzględniając powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.