Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2373/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 148
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch- Baranowska, , Sędzia WSA Joanna Gierak- Podsiadły (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant st. ref. Karolina Kaca, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2014 r. sprawy ze skargi R. H. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] września 2013 r., znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez R. H. jest postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z[...] września 2013 r. znak: [...].

Orzeczenie to zostało wydane po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z [...] czerwca 2013 r. Nr [...], którym organ na podstawie art. 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej: k.p.a.), po rozpatrzeniu wniosku oraz późniejszych wyjaśnień w sprawie, złożonych przez R. H., odmówił wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z [...]sierpnia 2005 r. Nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej u R. H.: obustronnego trwałego ubytku słuchu typu ślimakowego spowodowanego hałasem, wyrażonego podwyższeniem progu słuchu o wielkości co najmniej 45dB w uchu lepiej słyszącym dla częstotliwości audiometrycznych 1, 2 i 3 kHz, utrzymanej w mocy w postępowaniu odwoławczym decyzją Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z [...] września 2005 r. znak: [...].

Postanowieniem będącym przedmiotem skargi, Główny Inspektor Sanitarny, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 149 § 3 i art. 148 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie z [...] czerwca 2013 r., Nr [...].

W uzasadnieniu postanowienia, przedstawiając przebieg sprawy, Główny Inspektor Sanitarny wskazał, iż Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] decyzją z [...] września 2005 r. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z [...] sierpnia 2005 r. Nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia u R. H. choroby zawodowej - trwałego obustronnego ubytku słuchu typu ślimakowego. Wyrokiem z 16 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (sygn. akt I SA/Wa 1946/05) oddalił skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z [...] września 2005 r. Pismem z [...] marca 2013 r. R. H. wystąpił o "uznanie choroby zawodowej". Państwowy Wojewódzki inspektor Sanitarny w [...] przeprowadził postępowanie wyjaśniające dotyczące ustalenia rzeczywistego celu wniosku R. H.. W tym celu wystąpił do R. H. pismami z dnia: [...] kwietnia 2013 r., [...] maja 2013 r. i [...] czerwca 2013 r. o wyjaśnienie, czy chodzi o wznowienie postępowania i ewentualnie na jakiej podstawie oraz kiedy wnioskodawca dowiedział się o okolicznościach uzasadniających żądanie. R.H. odpowiedział pismami z dnia: [...] maja 2013 r., [...] maja 2013 r. i [...] czerwca 2013 r. Wynika z nich, że: żądał wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a., dowody na poparcie wniosku zawarte są w jego piśmie z [...] marca 2013 r., o możliwości wznowienia postępowania dowiedział się podczas rozprawy, korzystając z porad prawnych, nie pamięta dokładnej daty, kiedy dowiedział się o istnieniu przesłanek do wznowienia postępowania; jego zdaniem należałoby przyjąć datę wpływu jego pisma do Państwowej Inspekcji Sanitarnej o wydanie kopii wyroku Sądu. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...], postanowieniem z [...] czerwca 2013 r., obecnie zaskarżonym, odmówił wznowienia postępowania, gdyż uznał, że przekroczony został, określony w art. 148 Kodeksu postępowania administracyjnego, miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. R. H. złożył zażalenie na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z [...] czerwca 2013 r. Pismo wpłynęło z zachowaniem terminu do złożenia zażalenia.

Rozpatrując sprawę w trybie zażaleniowym Główny Inspektor Sanitarny zauważył, iż przede wszystkim należało rozstrzygnąć, jaki jest charakter żądania R. H. z [...] lipca 2013 r. W tym celu, pismem z [...] sierpnia 2013 r. wystąpiono o sprecyzowanie żądania. R. H. udzielił odpowiedzi pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. Treść obu pism - z [...] lipca i z [...] sierpnia 2013 r. - nie jest jednoznaczna. Nie jest jasne, czy chodzi o zażalenie, czy kolejny wniosek o wznowienie postępowania. Biorąc jednak pod uwagę, że wnioskodawca "działa bez pomocy prawnej", co może być przeszkodą w precyzyjnym formułowaniu żądań, oraz biorąc pod uwagę treść pisma i aktualny stan postępowania, pismo z dnia [...] lipca 2013 r. należało uznać za zażalenie. I dalej, organ II instancji przytoczył treść art. 145 § 1 pkt 4 i 5 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 148 tej ustawy.

Wskazał, że termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego (niezawiniony brak udziału w postępowaniu) biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Podał, iż z akt sprawy wynika, że R. H. o decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z [...] września 2005 r. dowiedział się w dniu [...] października 2005 r. (data doręczenia decyzji). Zatem w tym przypadku termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania został przekroczony o kilka lat. Zauważył jednocześnie, że wnioskowi o wznowienie postępowania nie towarzyszył wniosek o przywrócenie terminu do jego złożenia. Wobec tego zgodził się z Państwowym Wojewódzkim Inspektorem Sanitarnym w [...], że wniosek o wznowienie postępowania z powodu niezawinionego braku udziału w postępowaniu był spóźniony i nie mógł spowodować wznowienia postępowania. W tym zakresie rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji było zatem prawidłowe.

Następnie, organ II instancji podał, że termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego (nowe dowody lub okoliczności) biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o owych nowych dowodach lub nowych okolicznościach faktycznych sprawy. Oceniając zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania z powodu wyjścia na jaw nowych dowodów należało wziąć pod uwagę, iż R. H. w swoim piśmie z [...] marca 2013 r. powołał się na szereg dokumentów, które - ze względu na badanie zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania - można podzielić na kilka grup. Do pierwszej należy zaliczyć: zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej z [...] lipca 2004 r., skierowanie na badania w celu rozpoznania choroby zawodowej, karta oceny narażenia zawodowego w związku z podejrzeniem choroby zawodowej oraz orzeczenie lekarskie nr [...] z [...] lutego 2005 r. - wszystkie te dokumenty znajdują się w aktach sprawy. Przed wydaniem decyzji przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] R. H. w dniu [...] sierpnia 2005 r. zapoznał się z dokumentacją zgromadzoną w sprawie przez organ pierwszej instancji, co potwierdził własnoręcznym podpisem na zawiadomieniu o zebraniu materiału dowodowego z [...] sierpnia 2005 r. Zatem miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w przypadku tych dokumentów został bezspornie przekroczony. Drugą grupę dokumentów stanowią: pismo [...] S.A. w [...] z [...] listopada 2008 r. z informacją, że w Archiwum Zakładowym nie zachowała się dokumentacja okresowych badań pracowniczych R. H. - informacja ta jest tożsama z informacją zawartą w piśmie [...] S.A. z [...] listopada 2004 r., znajdującym się w aktach sprawy. A skoro R. H. zapoznał się z aktami sprawy w dniu [...] sierpnia 2005 r., to już wówczas zapoznał się z tą informacją. Zatem miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w przypadku tego dokumentu został także bezspornie przekroczony. Do trzeciej grupy dokumentów należy zaliczyć zaświadczenie Lekarskiej Spółdzielni Profesorsko - Ordynatorskiej w [...] z [...] listopada 2007 r. Jest to dokumentem wydanym już po wydaniu decyzji w sprawie choroby zawodowej i w sposób oczywisty nie spełnia wymogów art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. I czwarta grupa - audiogram wykonany [...] lutego 2003 r. w Zespole Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej w [...] oraz zaświadczenie z [...] grudnia 2003 r. o wynikach badania laryngologicznego - nie znajdują się w aktach sprawy, ale R. H. musiał sobie jednak zdawać sprawę z wykonania u niego badania audiometrycznego w 2003 r. Musiał sobie również zdawać sprawę z wykonanego w 2003 r. badania laryngologicznego. Należy zatem uznać, że powołanie się na te dowody we wniosku o wznowienie postępowania nastąpiło z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 148 k.p.a. Podsumowując ustalenia dotyczące kwestii zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania z powodu wyjścia na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję, organ przypomniał, że wnioskodawca nie potrafił dokładnie wskazać tej daty. Już sam ten fakt sugeruje, że miało to miejsce dość dawno - czyli przed miesięcznym terminem określonym w art. 148 k.p.a. Ze względu na powyższe, również w tym przypadku należało podzielić ustalenia organu pierwszej instancji, co do przekroczenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

Konsekwencją uchybienia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania jest konieczność wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania. Z tego powodu należało utrzymać w mocy postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...].

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego podniósł, iż zaniedbania jakie powstały z winy zakładu pracy (brak badań po stwierdzeniu wadu słuchu) oraz jego niewiedza w tym temacie, nie mogą być podstawą do odrzucenia rozpatrzenia jego sprawy.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, albowiem kontrolowane postanowienie nie narusza prawa.

Na wstępie wskazać należy, iż zaskarżonym w sprawie postanowieniem z [...] września 2013 r. Główny Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z [...] czerwca 2013 r., którym organ w oparciu o art. 149 § 3 k.p.a. odmówił z wniosku skarżącego wznowienia postępowania administracyjnego.

Zatem, skarżone postanowienie zapadło w trybie postępowania wznowieniowego, będącego postępowaniem nadzwyczajnym stwarzającym możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła było dotknięte co najmniej jedną z kwalifikowanych wadliwości procesowych wyliczonych wyczerpująco w art. 145 § 1 – 145b § 1 k.p.a.

Zauważyć przy tym trzeba, iż postępowanie w sprawie wznowienia postępowania jest dwuetapowe. W pierwszej fazie organ bada jedynie, czy podanie o wznowienie wniosła strona, czy wskazano w nim ustawowe przesłanki wznowieniowe, a także czy został zachowany termin do złożenia podania określony w art. 148 k.p.a. Dopiero pozytywne ustalenia organu w tym zakresie uzasadniają wydanie postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia postępowania, które stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz (w następnej kolejności) co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Zatem, w przypadku przedłożenia organowi wniosku o wznowienie postępowania, organ ten zobligowany jest m. in. do ustalenia w fazie wstępnej postępowania, czy spełniona została przesłanka natury formalnej, dotycząca terminu złożenia wniosku. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji państwowej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Stosownie zaś do art. 148 § 2 k.p.a., termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Zaznaczyć przy tym należy, iż wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia pomimo uchybienia terminu stanowiłoby rażące naruszenie prawa, godzące w zasadę trwałości decyzji administracyjnych. Tak też przyjął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 maja 2010 r. (sygn. akt II OSK 773/09, lex nr 597851), w którym zawarł tezę, iż przystąpienie do rozpoznania sprawy wznowieniowej w wypadku niedotrzymania przez wnioskodawcę ustawowego terminu do złożenia wniosku i wydanie decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty jest dotknięte wadą nieważnościową (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.) wobec rażącego naruszenia przepisu art. 148 § 1 przewidującego, że tylko wniosek złożony w terminie należy uznać za dopuszczalny. Nadto, z omawianej regulacji, zawartej w przepisie art. 148 k.p.a. wynika, że to strona musi wykazać, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego, o którym mowa w ww. art. 148. Organ administracji publicznej nie jest jednakże zwolniony od przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia tej okoliczności. Organ obowiązany jest bowiem z urzędu zbadać zachowanie przez stronę terminu do wniesienia podania o wznowienie.

Kierując się powyższym Sąd uznał, iż kontrolowane postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie o odmowie wznowienia postępowania jest prawidłowe.

W ocenie Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy Główny Inspektor Sanitarny (a przed nim organ wojewódzki działający w sprawie w I instancji), prawidłowo przyjął, że wniosek o wznowienie został złożony przez skarżącego z uchybieniem terminu, a to uzasadniało wydanie postanowienia o odmowie wznowienia postępowania, na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. Dokonując takiej oceny Sąd wziął pod uwagę całość akt sprawy i wynikający z nich przebieg przeprowadzonego w sprawie postępowania wstępnego, wskazujący jednoznacznie na to, iż organy obu instancji orzekające w sprawie, mając wątpliwości co do zgłoszonych żądań i zachowania terminu z 148 k.p.a., kilkakrotnie pouczały skarżącego o przysługujących mu prawach, wzywając przy tym do złożenia dodatkowych wyjaśnień, stosownie do zasady uregulowanej w art. 9 k.p.a. Tym samym Sąd nie stwierdził przede wszystkim, aby postępowanie w sprawie przeprowadzone było niezgodnie z wolą skarżącą i w innym zakresie niż tego domagał się skarżący, tak na etapie I jak i II instancji.

Rozwijając powyższe, wskazać zaś należy, iż pismem z [...] sierpnia 2013 r. (data wpływu do organu powiatowego w [...]) uzupełnionym i sprecyzowanym pismem z [...] maja 2013 r., [...] maja 2013 r. i [...] czerwca 2013 r. R. H. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z [...] września 2005 r. o braku podstaw do stwierdzenia u R. H. choroby zawodowej - trwałego obustronnego ubytku słuchu typu ślimakowego. Wnosząc o wznowienie skarżący powołał się na przepis art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a., a do pisma z [...] marca 2013 r. dołączył szereg dokumentów mających stanowić o wypełnieniu przesłanki wznowienia z art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu. Podał, że o możliwości wznowienia postępowania dowiedział się korzystając z porad prawnych. Nie pamięta dokładnej daty, ale należałoby przyjąć datę wpływu do organu jego pisma o wydanie odpisu wyroku, który zapadł w niniejszej sprawie. Z akt wynika, iż takie pismo wpłynęło do organu w dniu 10 października 2012 r.

Wobec powyższego, w sprawie na wstępnym jej etapie, należało zbadać, czy podanie o wznowienie zostało wniesione z zachowaniem miesięcznego terminu przewidzianego w art. 148 Kodeksu. Poza sporem pozostaje bowiem, iż wniosek o wznowienie dotyczył sprawy zakończonej decyzją ostateczną, wniesiony został do właściwego organu, przywołano w nim przesłanki wznowienia i pochodzi od strony postępowania. W ocenie Sądu, ustalenia organów obu instancji poczynione w kontekście zachowania terminu są prawidłowe, znajdują potwierdzenie w aktach sprawy i nie były w istocie kwestionowane przez skarżącego.

I tak, prawidłowo w sprawie wskazano, iż termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego (niezawiniony brak udziału w postępowaniu) biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Z akt sprawy wynika, że R. H. o decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z [...] września 2005 r. dowiedział się w dniu [...] października 2005 r. (data doręczenia decyzji), a następnie decyzję tę zaskarżył do Sądu. Zatem, w tym przypadku termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania został bezspornie przekroczony.

Prawidłowo również organ II instancji podał, że w sprawie nie został zachowany także termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego (odnoszącej się do nowych dowodów lub okoliczności), który biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o owych nowych dowodach lub nowych okolicznościach faktycznych sprawy. Oceniając zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania z powodu wyjścia na jaw nowych dowodów organ prawidłowo uwzględnił dokumenty załączone przez skarżącego do jego pisma z [...] marca 2013 r. i podzielił je na kilka grup, dla ułatwienia badania zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Prawidłowo także organ II instancji stwierdził, że część z tych dokumentów, tj. zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej z [...] lipca 2004 r., skierowanie na badania w celu rozpoznania choroby zawodowej, karta oceny narażenia zawodowego w związku z podejrzeniem choroby zawodowej oraz orzeczenie lekarskie nr [...] z [...] lutego 2005 r., znajduje się w aktach sprawy, a z aktami tymi skarżący zapoznał się w dniu [[...] sierpnia 2005 r. i potwierdził to własnoręcznym podpisem na zawiadomieniu o zebraniu materiału dowodowego z [...] sierpnia 2005 r. (k. 50 akt adm.). Zatem miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w przypadku tych dokumentów został bezspornie przekroczony. Prawidłowo również organ II instancji wskazał na to, że pismo[...] S.A. w [...] z [...] listopada 2008 r., z którego wynika, że w Archiwum Zakładowym nie zachowała się dokumentacja okresowych badań pracowniczych R. H., jest tożsame z pismem[...] S.A. z [...] listopada 2004 r. znajdującym się w aktach sprawy, zawierającym taką samą informację. A skoro R. H. zapoznał się z aktami sprawy w dniu [...]sierpnia 2005 r., to już wówczas zapoznał się z także i z tą informacją. Zatem miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w przypadku tego dokumentu został również bezspornie przekroczony. Do trzeciej grupy dokumentów organ II instancji zaliczył zaświadczenie Lekarskiej Spółdzielni Profesorsko - Ordynatorskiej w [...] z [...] listopada 2007 r. i słusznie wskazał na to, że jest to dokument wydany już po wydaniu decyzji w sprawie choroby zawodowej i w sposób oczywisty nie spełnia wymogów art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (odnoszącego się jedynie do dowodów istniejących w dacie wydania decyzji). Czwartą grupę stanowi audiogram wykonany [...] lutego 2003 r. w Zespole Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej w [...] oraz zaświadczenie z [...] grudnia 2003 r. o wynikach badania laryngologicznego. Dokumenty te nie znajdują się w aktach postępowania zwykłego, ale słusznie zauważył organ II instancji, iż R. H. musiał sobie zdawać sprawę z wykonania u niego badania audiometrycznego w 2003 r. Musiał sobie również zdawać sprawę z wykonanego w 2003 r. badania laryngologicznego. Należy zatem uznać, że powołanie się na te dowody we wniosku o wznowienie postępowania z [...] marca 2013 r. nastąpiło z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 148 k.p.a. Niezależnie pod powyższego należy zaznaczyć, iż nawet przy założeniu (zgodnie z wyjaśnieniami skarżącego), że o istnieniu przesłanek wznowienia wnioskodawca dowiedział się w dniu [...] października 2012 r. (kiedy to zwrócił się do organu wojewódzkiego o odpis wyroku zapadłego w sprawie), nie można stwierdzić zachowania terminu miesięcznego z art. 148 § 1 Kodeksu, w sytuacji gdy wniosek o wznowienie wpłynął w dniu [...] marca 2013 r. (a więc kilka miesięcy później).

Z tych też przyczyn Sąd uznał zaskarżone postanowienie za prawidłowe i nie znalazł żadnych podstaw do jego wzruszenia.

Jednocześnie Sąd zauważa, iż w niniejszej sprawie na etapie wstępnym postępowania sprowadzającym się do zbadania dopuszczalności wniosku o wznowienie, należało także wziąć pod uwagę, iż decyzja ostateczna była kontrolowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ze skargi R. H. i w dniu 16 marca 2006 r. zapadł wyrok tego Sądu o sygn. akt I SA/Wa 1946/05 oddalający skargę (a więc uznający kontrolowaną decyzję za prawidłową). Okoliczność ta nie pozostaje bez znaczenia dla możliwości wznowienia postępowania administracyjnego. W sytuacji oddalenie skargi następuje bowiem ograniczenie dopuszczalności wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania. Dotyczy to takich sytuacji, gdy jako przesłanki wznowienia podano okoliczności, któremu sądowi orzekającemu w sprawie były znane. Powyższe wprawdzie nie zostało przez organy orzekające wzięte pod uwagę i rozważone, niemniej uchybienie to nie miało wpływu na końcowy wynik sprawy, ale wymagało w tym miejscu dostrzeżenia.

Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż zaskarżone orzeczenie jest prawidłowo i w oparciu o art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł o oddaleniu skargi.