Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 152/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-09-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: sędzia WSA Joanna Tarno po rozpoznaniu w dniu 23 września 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J.L. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Łd 152/14 w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 rok postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 18 sierpnia 2014 r. pełnomocnik J. L. – doradca podatkowy J. P., zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 10 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 152/14.

W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w dniu 15 lipca 2014 r. otrzymał odpis wymienionego wyroku wraz z uzasadnieniem. Po konsultacji ze skarżącym – w dniu 14 sierpnia 2014 r. zamierzał dokończyć sporządzanie skargi kasacyjnej. Jednak z przyczyn od niego niezależnych, tj. z powodu choroby swojej córki (cukrzyca typu 1) i nagłego wzrostu cukru bez znanej przyczyny oraz zagrożenia tzw. "obiciem", czyli szybkim spadkiem poziomu cukru we krwi, co mogło spowodować zagrożenie życia dziecka - musiał udać się do domu, aby monitorować stan córki i zawieźć ją do szpitala, gdyby jej stan nie uległ polepszeniu. W związku z powyższym wyjaśnił, iż niemożliwe było dostarczenie skargi kasacyjnej do Sądu lub nadanie jej w placówce pocztowej przed upływem 30-dniowego terminu, tj. w dniu 14 sierpnia 2014 r. Wyjaśnił również, że samodzielnie prowadzi kancelarię, w związku z czym nikt inny nie mógł sporządzić i wysłać ww. pisma w określonym terminie. Stwierdził, że skarga kasacyjna została sporządzona i wniesiona niezwłocznie po ustaniu przyczyny jej niezłożenia w terminie.

Według pełnomocnika sytuacja ta stanowi potwierdzenie braku jego winy w uchybieniu terminu, w związku z czym uzasadnia przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "P.p.s.a"., sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym.

Przesłanki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione, aby wniosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie, określają art. 86 § 2 i art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a. Są to:

a) wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w okresie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu;

b) uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu;

c) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego;

d) równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie.

Z regulacji tych wynika ponadto, że w stosunku do strony ubiegającej się o przywrócenie terminu powinny być spełnione wszystkie przesłanki w sposób kumulatywny, a zatem niespełnienie choćby jednej z nich, wyklucza możliwość przywrócenia terminu.

Zarówno w literaturze przedmiotu, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest pogląd, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może jedynie nastąpić w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależnie od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, Małgorzata Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, Warszawa 2005, s. 219 wraz ze wskazanym orzecznictwem).

W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego wnosząc o przywrócenie terminu, dołączył do niego skargę kasacyjną, czym spełnił wymóg dokonania czynności dla której upłynął termin. Jednocześnie jako przyczynę uchybienia terminu wskazał chorobę jego 11-letniej córki. Podniósł, że skarga kasacyjna została sporządzona niezwłocznie po ustaniu przyczyny jej niezłożenia w terminie.

Gdyby uznać, że wnioskodawca uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu – należałoby stwierdzić, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem siedmiodniowego terminu liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (wniosek nadano drogą pocztową w dniu 18 sierpnia 2014 r.). Jednak uprawdopodobnienie braku winy budzi wątpliwości.

Jak wynika z treści art. 87 § 2 P.p.s.a. - obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających wniosek obciąża podmiot, który wnosi o przywrócenie terminu. Niewskazanie takich okoliczności, czy też gołosłowne powołanie się na przeszkody uniemożliwiające wypełnienie obowiązków, wiąże się z negatywnymi konsekwencjami procesowymi dla wnioskodawcy. Sąd bowiem nie może domniemywać niezawinionych przez stronę przyczyn uchybienia terminu, ani też poszukiwać potencjalnych okoliczności wyłączających winę strony.

Mając na względzie taką wykładnię art. 87 § 2 P.p.s.a., nie sposób w niniejszej sprawie przyjąć, że pełnomocnik strony skarżącej uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik wskazał wprawdzie, że wskutek zagrażającego życiu córki ataku hiperglikemii, musiał udać się do domu, aby monitorować stan córki i ewentualnie zawieźć ją do szpitala, gdyby jej stan nie uległ polepszeniu, jednak okoliczność ta nie została przez niego w żaden sposób wykazana. Dokumenty załączone do wniosku o przywrócenie terminu dowodziły wprawdzie przewlekłej choroby córki pełnomocnika, jednak nie odnosiły się do zdarzenia, które zdaniem wnioskodawcy miało bezpośredni wpływ na uchybienie terminu. Pełnomocnik oprócz własnego oświadczenia, w żaden sposób nie uprawdopodobnił, że atak hiperglikemii córki miał miejsce w tym właśnie dniu. Powyższe twierdzenia sąd ocenił zatem jako gołosłowne. Gdyby uznać, że wystarczające jest tylko oświadczenie wnioskodawcy oraz potwierdzenie przewlekłej choroby jego córki, to na tej podstawie należałoby przywrócić każdy termin, którego uchybił wnioskodawca.

Wobec powyższego sąd uznał, że pełnomocnik strony skarżącej nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

i.ś.