Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 52/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 126
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Zieliński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Maria Kwiecińska Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Pancewicz po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2009 r. sprawy ze skargi A.W. i A.W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie rozpatrzenia żądania stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia odrzucić skargę. /-/ W. Batorowicz /-/ A. Zieliński /-/ M. Kwiecińska


UZASADNIENIE

II SAB/Po 52/08

UZASADNIENIE

Dnia 20 października 2008 r. A.W. i A. W. złożyli skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w zakresie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...]. Postanowieniem tym wszczęto postępowanie dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza K. z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] .

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: P.p.s.a.) skarga może być złożona na bezczynność organów w przypadkach określonych w punktach 1-4a (art. 3 § 2 P.p.s.a.). Dotyczy to sytuacji, gdy organ jest obowiązany wydać w przepisanym terminie decyzję lub postanowienie (pkt 1-3) albo akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4). Bezczynność dotyczyć może także sporządzenia pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (pkt 4a).

Złożenie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji (art. 156 K.p.a.) inicjuje postępowanie zmierzające do wydania decyzji (art. 158 § 1 K.p.a.). Gdy wniosek taki dotyczy postanowienia, postępowanie z art. 156-159 K.p.a. prowadzi się tylko wtedy, gdy przysługuje na nie zażalenie (art. 126 K.p.a.).

Skarżący domagają się natomiast uznania bezczynności organu w zakresie stwierdzenia nieważności postanowienia, od którego zażalenie nie przysługuje. Organ nie mógł zatem w stosunku do takiego postanowienia prowadzić postępowania z art. 156-159 K.p.a. (art. 126 K.p.a.). Stąd wniosek skarżących nie prowadził do wydania żadnego z aktów, o jakich mowa w art. 3 § 3 pkt 1-4a P.p.s.a., a w konsekwencji bezczynność organu nie podlegała zaskarżeniu do sądu administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.).

Z uwagi na niedopuszczalność skargi, Sąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. – i orzekł jak w sentencji postanowienia.

/-/ W. Batorowicz /-/ A. Zieliński /-/ M. Kwiecińska