Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 377/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-06-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych w części
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Leszek Wolny po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku o przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego postanawia: 1. zwolnić skarżącą z obowiązku uiszczenia części każdorazowej opłaty sądowej, przekraczającej kwotę 50 (pięćdziesiąt) zł; 2. ustanowić dla strony skarżącej radcę prawnego z urzędu; 3. w pozostałym zakresie odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 6.934 zł wnioskodawca złożyła zażalenie, które potraktowane zostało, jako wniosek o przyznanie jej prawa pomocy. Z nadesłanego przez nią druku urzędowego formularza PPF wynika, że jej żądanie obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego z urzędu w osobie radcy prawnego.

W uzasadnieniu wniosku, zawartym na druku urzędowego formularza PPF, strona oświadczyła, że jest osobą w podeszłym wieku i praktycznie sama, w sposób bezpośredni, nie zajmuje się swoimi sprawami. Czyni to za pośrednictwem swojego syna M., który jednak aktualnie (do 6 października 2020 r.) odbywa karę pozbawienia wolności. Skarżąca utrzymuje się jedynie z emerytury. Poza tym posiada ograniczoną percepcję ze względu na szereg leków, które zażywa w związku z licznymi schorzeniami.

Wnioskodawca oświadczyła, że prowadzi samodzielne, jednoosobowe gospodarstwo domowe. Na dochód wnioskodawcy składa się, wg jej oświadczenia, emerytura w wysokości 620 zł netto. Posiada ona mieszkanie o powierzchni 49 m2 o wartości około 180.000 zł.

Poza mieszkaniem, wnioskodawca nie posiada żadnych innych nieruchomości, ruchomości, oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości przekraczającej kwotę 5.000 zł.

Wnioskodawca oświadczyła, że na jej miesięczne wydatki składają się następujące kwoty: 200 zł (lekarstwa); 200 zł (czynsz); 300 zł (opłaty za media); 200 zł (spłata kredytów). Do życia pozostaje jej około 50 zł.

Do akt wpłynęły jednocześnie z wypełnionym drukiem formularza PPF następujące materiały źródłowe: zeznanie podatkowe PIT-36 za 2016 r. wnioskodawcy; informacja o wysokości dochodu(straty) z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2016 r.; decyzje o waloryzacji emerytury skarżącej z dnia 14 marca 2017 r.; odcinki obrazujące wysokość netto świadczenia emerytalnego otrzymywanego przez skarżącą; szereg materiałów obrazujących stan zdrowia skarżącej i kserokopie faktur obrazujących zakup leków.

Z urzędu należało uwzględnić również materiały, które wnioskodawca dołączyła w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego do sprawy o sygn. akt: III SA/Gl 154/17, w tym: zaświadczenie o osobach zameldowanych w miejscu zamieszkania skarżącej z dnia 23 maja 2016 r.; szereg pism informujących o wszczęciu przeciwko skarżącej postępowania egzekucyjnego; podatkowa księga przychodów i rozchodów za ostatni kwartał 2016 r. i za pierwszy kwartał 2017 r. i szereg dokumentów, które pełnomocnik procesowy nadesłał już wcześniej do akt sprawy.

Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje.

Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zmianami) – zwanej dalej P.p.s.a. – stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Z kolei zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika procesowego z urzędu w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.).

Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części (...) lub obejmuje ustanowienie fachowego pełnomocnika w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.).

Na wstępie należy zaznaczyć, że skarżąca składając wniosek o prawo pomocy, zażądała przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika procesowego z urzędu w osobie doradcy podatkowego.

Mając to na uwadze, odnosząc się do wniosku I. M., należy przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którą, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów.

W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że aktualnie toczą się w tutejszym Sądzie cztery sprawy sądowoadministracyjne wszczęte przez skarżącą (niniejsza sprawa oraz sprawy o sygn. akt: III SA/Gl 210/16; 305/16; 306/16 i 154/17). Każda z tych spraw rodzi obowiązek uiszczania kosztów sądowych. W trzech pierwszych wyżej cytowanych sprawach przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia części każdorazowej opłaty sądowej przekraczającej kwotę 50 zł i ustanowiono profesjonalnego pełnomocnika procesowego z urzędu w osobie doradcy podatkowego. Wpis w niniejszej sprawie wynosi 6.934 zł.

W ustalaniu stanu faktycznego uwzględnione zostały oświadczenia przedłożone do spraw o sygn. akt: III SA/Gl 210/16, 305 – 306/16 i 154/17.

Z oświadczeń powyższych wynika, że wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Dano wiarę wyjaśnieniom pełnomocnika wnioskodawcy zgodnie z którymi prowadzi ona samodzielnie jednoosobowe gospodarstwo domowe, ponieważ nie mieszkają z nią jej mąż ani jej syn S. M.. Skarżąca nie spłaca rat kredytu hipotecznego, zaciągniętego przez jej męża.

Na stały dochód wnioskodawczyni składa się świadczenie emerytalne w kwocie 1.020 zł, choć kwota ta nie jest niezmienna: w lutym 2017 r. wyniosło świadczenie emerytalne 614,96 zł netto, w marcu 2017 r. – 1.155,76 zł netto, a w kwietniu 2017 r. – 618,56 zł.

Należy jednak mieć na względzie fakt, że skarżąca prowadzi działalność gospodarczą. Z nadesłanej do akt sprawy podatkowej księgi przychodów i rozchodów za ostatni kwartał 2016 r. i za pierwszy kwartał 2017 r. wynika, że działalność gospodarcza prowadzona przez skarżącą przynosi jej dochód. Dochody ze sprzedaży są w miarę regularnie równoważone przez zakup towarów. Odnosi się to w szczególności do pierwszego kwartału 2017 r.: w lutym 2016 r. przychód zamknął się w łącznej kwocie 1.080 zł, przy wydatkach w kwocie łącznej 2.562 i kosztach zakupu towarów i materiałów w kwocie 5.285 zł. Z kolei w marcu 2017 r. przychód wyniósł 10.102 zł, a koszty – 2.756 zł przy kosztach zakupu towarów i materiałów w kwocie 5.404 zł. Co istotne, analiza nadesłanej do akt sprawy ewidencji wskazuje na płynność tej działalności. Ponadto, wnioskodawca uzyskuje stały i regularny dochód w postaci świadczenia emerytalnego.

W świetle powyższego, w ocenie rozpoznającego przedmiotowy wniosek, wnioskodawca rzeczywiście nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów sądowych i jednocześnie ustanowić we własnym zakresie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru w osobie radcy prawnego.

Z analizy przedłożonego przez stronę materiału źródłowego wynika jednak, że skarżąca powinna być jednak w stanie uiścić część kosztów sądowych, mianowicie wpis sądowy od skargi w kwocie 50 zł. Kwota ta stanowi jedynie 0,75 % kwoty, którą wnioskodawca byłaby zobowiązana do uiszczenia tytułem wpisu sądowego od skargi, w przypadku całkowitego nieuwzględnienia jej wniosku.

W konsekwencji, należało jednocześnie uwzględnić wniosek skarżącej w zakresie ustanowienia dla niej pełnomocnika procesowego w osobie radcy prawnego z urzędu.

Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.