Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 1267/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2016-07-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 199, art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. B. i E. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi S. B. i E. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżący wnioskami z dnia 16 maja 2016 r. zwrócili się o zwolnienie ich od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego (żądanie skarżącego) lub doradcy podatkowego (żądanie skarżącej). W tym zakresie oświadczyli, że mieszkają razem w należącym do nich - w części - domu, utrzymując się z otrzymywanych wynagrodzeń za pracę w [...] sp. z o.o. w kwocie po [...] zł netto. W spółce tej skarżący posiadają 600 sztuk udziałów o wartości [...] zł, które obecnie zostały zajęte przez Dyrektora Izby Celnej.

Wskazali, że oprócz ww. udziałów w domu jednorodzinnym oraz spółce nie posiadają innego majątku ani przedmiotów wartościowych.

Jak wynika z akt sprawy skarżący w toku postępowania uiścili wpis od skargi (100 zł) i opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem (100 zł).

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Tytułem wstępu wskazać należy, że celem instytucji prawa pomocy jest zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego, a tym samym realizacja uprawnień wynikających z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP oraz art. 6 Konwencji o ochronie prawa człowieka i podstawowych wolności sporządzonej w Rzymie w dniu 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 roku, Nr 61, poz. 284 ze zm.). Podkreślić jednak należy, że prawo dostępu do sądu nie ma charakteru absolutnego i może być przedmiotem uzasadnionych prawnie ograniczeń. W przypadku, gdy dostęp jednostki do sądu jest ograniczony czy to przez działanie prawa, czy faktycznie, ograniczenie tego prawa nie będzie sprzeczne z cytowanymi wyżej przepisami Konstytucji i Konwencji, gdy ograniczenie dostępu do sądu nie narusza samej istoty tego prawa i gdy zmierza do realizacji uzasadnionego prawnie celu, oraz gdy zachowana została rozsądna relacja proporcjonalności pomiędzy stosowanymi środkami a celem, do realizacji którego stosowane środki zmierzały. Stąd ograniczona ilość funduszy publicznych dostępna na udzielanie pomocy prawnej sprawia, że koniecznością systemu wymiaru sprawiedliwości jest przyjęcie procedury selekcji, która nie może jednak rzutować na istotę prawa dostępu do sądu (por. wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z dnia 16 lipca 2002 r. w sprawie P., C. i S. vs. Wielka Brytania nr 56547/00, Lex nr 75481).

Innymi słowy przyznanie prawa pomocy w jakimkolwiek zakresie musi być postrzegane jako wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), dalej: p.p.s.a. W związku z tym strona występująca na drogę postępowania sądowego powinna mieć świadomość obowiązku ponoszenia kosztów tego postępowania oraz wyjątkowości zwolnienia z tego obowiązku, czego konsekwencją powinno być wykazanie w sposób wiarygodny i rzetelny, że zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. To w interesie strony skarżącej leży przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena zdolności płatniczych nie sprowadza się bowiem tylko do stwierdzenia, że skarżący uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych.

W przedmiotowej sprawie skarżący zawnioskowali o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzedu. Jak zaś stanowi art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w takim zakresie możliwe jest w sytuacji gdy ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Oceniając wniosek strony skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy doszedł do przekonania, że nie zasługuje on na uwzględnienie.

Przede wszystkim należy wskazać, iż wymagane na obecnym etapie postępowania koszty sądowe ograniczają się wyłącznie do wpisu od ewentualnej skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł. Ponadto minimalny koszt ustanowienia radcy prawnego z wyboru w niniejszej sprawie – celem sporządzenia ewentualnej skargi kasacyjnej – wynosi 360 złotych (§ 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych - Dz. U. z 2015 r., poz. 1804). Natomiast w sytuacji ustanowienia doradcy podatkowego koszt ten jest jeszcze niższy bo wynoszący 180 zł (§ 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. nr 31, poz. 1530).

Uwzględniając powyższe oraz przedstawioną przez stronę skarżącą sytuację dochodową i majątkową uznać należało, że ta nie jest na tyle trudna aby uniemożliwiała poniesienie wskazanych kosztów postępowania sądowego.

Przede wszystkim skarżący mają zaspokojone potrzeby mieszkaniowe oraz co najważniejsze posiadają stałe źródła dochodów w postaci wynagrodzenia za pracę w kwocie po [...] zł netto. Małżonkowie oprócz siebie nie mają na utrzymaniu innych osób, a co znamienne sami korzystają z pomocy osób trzecich (dotychczasowe koszty sądowe uiścił w ich imieniu syn - I. B.). Małżonkowie nie wykazali przy tym trudności w ponoszeniu niezbędnych kosztów utrzymania, których wysokość - w stosunku do posiadanego dochodu - jest znaczna (v. faktura za energię elektryczną za 2-miesięczny okres rozliczeniowy - [...] zł, podatek od nieruchomości - [...] zł).

Nie bez znaczenia na ocenę sytuacji materialnej strony jest fakt posiadania przez małżonków znacznej część udziałów w [...] sp. z o.o. w której są zatrudnieni. Nie ma przy tym większego znaczenia, że na chwilę obecną udziały te są zajęte w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Fakt ich zajęcie, nie ma bowiem wpływu na możliwość czerpania korzyści z faktu ich posiadania.

Na zakończenie podkreślić należy, że instytucja prawa pomocy zwana "prawem ubogich" ma wyjątkowy charakter, co stanowi, że służyć ma przede wszystkim osobom bezrobotnym, samotnym, bez źródeł stałego dochodu i bez majątku oraz pozbawionych (obiektywnie) możliwości uzyskania środków na ten cel z jakichkolwiek źródeł. Skarżących zaś do takich osób zaliczyć nie można, co uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy.

Ubocznie należy przypomnieć stronie, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd, przysługuje jej od organu który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia swoich praw (art. 200 p.p.s.a.).

Mając na uwadze wszystkie przywołane wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.