Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 15/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-01-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6553
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Prezes Agencji Rynku Rolnego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1 p.p.s.a., art. 87 § 1 i 3 p.p.s.a , art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 24 października 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 1450/14 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi ze skargi J.B. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia umowy oddania w używanie kwoty indywidualnej postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 24 października 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 1450/14 odrzucił na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] r. nr [...], złożony przez J.B. (dalej: skarżący).

W uzasadnieniu wskazał, iż jak wynika z akt sprawy J.B., uchybił siedmiodniowemu terminowi, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Ponadto uznał, że fakt odbioru korespondencji przez małżonkę, nie stanowi podstawy do pozytywnego rozpatrzenia wniosku, albowiem doręczenie dorosłemu domownikowi, jest dopuszczalne zgodnie z treścią art. 72 §1 p.p.s.a.

Na powyższe orzeczenie zażalenie złożył skarżący, zarzucając naruszenie treści art. 86 § 1 p.p.s.a., jednocześnie wnosząc o jego zmianę i przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu sądowego. W uzasadnieniu wskazał, że do [...] r. nie miał świadomości, iż doszło do uchybienia terminu, albowiem jak zawarł w piśmie z dnia [...] r., był przekonany, że w sposób prawidłowy wykonał zobowiązanie Sądu I instancji z dnia [...] r. Dalej podniósł, iż uchybienie to powstało z uwagi na fakt błędnego odczytania pouczenia, które zostało zawarte w piśmie z dnia [...] r. (doręczenie postanowienia z dnia 2 września 2014 r., albowiem skarżący uznał, że 30 dniowy termin (o którym mowa w pouczeniu) do wniesienia skargi kasacyjnej, został przez niego odebrany jako możliwość zastosowania tego terminu do złożenia wniosku o jego przywrócenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć.

Stosownie do treści art. 87 § 1 i 3 p.p.s.a wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się do sądu za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Zatem, obowiązkiem strony było przede wszystkim wykazanie, że wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, czy też, że uchybienie temu terminowi nastąpiło nie z jej winy, czego nie uczyniła.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego bezsprzecznie wniosek został złożony z przekroczeniem 7 – dniowego terminu do jego wniesienia. Natomiast strona nie wykazała, że uchybiła terminowi nie z własnej winy. Brak winy w uchybieniu terminowi sąd ocenia w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności jaki można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. J.B. w złożonym zażaleniu wskazywał, że uchybienie nastąpiło na skutek błędnego odczytania pouczenia do postanowienia z dnia 2 września 2014 r. Skarżący uznał, że wskazany w pouczeniu 30- dniowy termin na złożenie skargi kasacyjnej odnosi się również do wniosku o przywrócenie terminu. W ocenie Sądu taka argumentacja skarżącego nie może stanowić podstawy do uwzględnienia zażalenia. Należy mieć na uwadze, że skarżący jako osoba inicjująca postępowanie powinien w sposób szczególny dbać o swoje interesy. Skoro doręczone J.B. ww. postanowienie rodziło dla niego negatywne skutki prawne, w celu zapewnienia ochrony swoich interesów powinien podjąć niezwłocznie działania zmierzające do ich uchylenia. Ponadto w przedmiotowym pouczeniu w sposób jasny i precyzyjny zostało określone, że 30 dniowy termin odnosi się do złożenia skargi kasacyjnej. W związku z czym nie sposób pojąć zastosowaną przez skarżącego analogię w tym zakresie.

Z przyczyn powyższych, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.