Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 262/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86, art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

II OZ 262 / 10 POSTANOWIENIE Dnia 25 marca 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 9 lutego 2010 r. sygn. akt II SA/Ke 649/09 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia skargi w sprawie ze skargi P. F. na postanowienie Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] września 2009 r. znak: [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

II OZ 262 / 10

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odmówił P. F., przywrócenia terminu do nadesłania odpisów skargi wniesionej na postanowienie Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] września 2009 r. w przedmiocie opłaty legalizacyjnej.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż pismem z dnia 13 listopada 2009 r., doręczonym pełnomocnikowi skarżącego, M. F. w dniu 16 listopada 2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wezwał M. F. do uzupełnienia braków skargi m. in. poprzez nadesłanie 3 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

W wyznaczonym terminie nie nadesłano żądanych odpisów skargi, w związku z czym postanowieniem z dnia 31 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił wniesioną skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.).

Pismem z dnia 20 stycznia 2010 r. pełnomocnik skarżącego, adwokat M. H. – S., ustanowiona z urzędu, wniosła o przywrócenie terminu do złożenia odpisów skargi, załączając brakujące odpisy.

W uzasadnieniu wskazano, iż P. F. nie może ponosić ujemnych skutków procesowych zawinionych przez swojego pełnomocnika, M. F., będącego ojcem skarżącego, a który jest starszym człowiekiem, mającym pod opieką schorowaną 99 - letnią matkę. M. F. nie zrozumiał treści pisma wzywającego go do uzupełnienia braków i stąd wynikał brak realizacji nałożonych zobowiązań. M. F., uzupełniając powyższy wniosek pismem z dnia 21 stycznia 2010 r., wskazał na złą sytuację materialną rodziny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, odmawiając przywrócenia terminu stwierdził, iż skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do nadesłania przedmiotowych odpisów skargi. Wina pełnomocnika strony w niedochowaniu terminu do wykonania określonej czynności jest równoznaczna z winą osoby reprezentowanej. Z tego też względu powoływana przez skarżącego okoliczność nie może w ocenie Sądu stanowić o spełnieniu przesłanki z art. 87 § 2 p.p.s.a., zwłaszcza, iż w przedmiotowym wniosku przyznano, iż ujemne skutki procesowe zostały "zawinione" przez M. F.

Ponadto Sąd pierwszej instancji wskazał, iż sam wiek pełnomocnika skarżącego nie może stanowić podstawy do przywrócenia terminu, tym bardziej, iż w złożonym wniosku nie podano jakichkolwiek konkretnych danych na ten temat, ograniczając się jedynie do wskazania wieku babci skarżącego (99 lat). Również okoliczność sprawowania opieki nad tą osobą przez M. F., zła sytuacja materialna oraz oczekiwanie na przyznanie adwokata z urzędu nie prowadzą do uznania przesłanki braku winy w terminowym dopełnieniu czynności.

Sąd wskazał również, iż pełnomocnik strony, który według wniosku o przywrócenie terminu "nie zrozumiał treści pisma wzywającego do uzupełnienia braków", w odpowiedzi na powyższe wezwanie, dotyczące także wpisu sądowego oraz dokumentu pełnomocnictwa złożył wniosek o zwolnienie od kosztów i pełnomocnictwo. Jednocześnie w piśmie z dnia 13 listopada 2009 r. M. F. został w sposób jednoznaczny i czytelny wezwany do "nadesłania 3 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych" z pouczeniem, iż "odpisem pisma mogą być też uwierzytelnione fotokopie".

Mając na uwadze powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł P. F., reprezentowany przez adwokata M. H.- S., zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy tj. art. 86 § 1 p.p.s.a. poprzez uznanie, że w przedmiotowej sprawie nie istnieją przesłanki do przywrócenia terminu.

Wskazując na powyższy zarzut, skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenia terminu do złożenia skargi.

W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik skarżącego wskazała, iż wbrew stanowisku przyjętemu przez Sąd pierwszej instancji należy uznać, że w przedmiotowej sprawie strona nie ponosi winy za niedokonanie czynności w terminie. P. F. nie może samodzielnie prowadzić swoich spraw, gdyż z uwagi na zaburzenia osobowości i przebyte zapalenie opon rdzeniowo- mózgowych pozostaje pod stałą opieką lekarską. Jego ojciec- M. F. jest natomiast starszym człowiekiem i jak wskazano we wniosku o przywrócenie terminu, nie zrozumiał on treści pisma, wzywającego go do uzupełnienia braków ani skutków ich niezrealizowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a.), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2 p.p.s.a.), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1 p.p.s.a.) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Wniosek o przywrócenie terminu powinien powoływać okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem.

W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji trafnie ocenił, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, gdyż okoliczności podane we wniosku o przywrócenie terminu nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie to było niezawinione. Argumentacja przedstawiona w rozpoznawanym zażaleniu nie podważała natomiast trafności stanowiska Sądu pierwszej instancji.

Należy wskazać, iż o zasadności rozpoznawanego wniosku nie mogła przesądzać okoliczność, dotycząca stanu zdrowia skarżącego skoro działał on przez pełnomocnika - swojego ojca. Ponadto nie mógł mieć znaczenia dla sprawy również, nie sprecyzowany w żadnym piśmie procesowym, wiek jego pełnomocnika i kwestia nie zrozumienia treści wezwania Sądu, skoro pełnomocnik skarżącego wykonał wezwanie Sądu w jednej części, w drugiej zaś temu obowiązkowi uchybił.

Powyższe okoliczności nie pozwalają na skuteczne zakwestionowanie ustaleń, jak i oceny dokonanej przez Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu.

Mając wskazane wyżej względy na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesione zażalenie na mocy art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., jako pozbawione uzasadnionych podstaw.