Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 83/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-08-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku/odwołania w terminie ...od otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Tomasz Wykowski (spr), Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki, asesor WSA Aneta Opyrchał, Protokolant Marta Olszówka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2005r. sprawy ze skargi E.D. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie wydania zaświadczenia I. zobowiązuje Ministra Sprawiedliwości do rozpatrzenia - w terminie 30 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem - wniosku skarżącego z dnia 8 grudnia 2004r w przedmiocie wydania zaświadczenia odnośnie wpływu, rejestracji i sposobu załatwienia albo przekazania do załatwienia pisma skarżącego skierowanego do Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego listem poleconym R-[...] złożonym za pośrednictwem Urzędu Pocztowego W. w dniu 21 stycznia 1994r - poprzez wydanie skarżącemu żądanego zaświadczenia albo odmówienie jego wydania w formie postanowienia; II. zasądza od Ministra Sprawiedliwości na rzecz E.D. kwotę 100 ( sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

IV SAB/Wa 83/05

U Z A S A D N I E N I E

Pismem datowanym na dzień 8 grudnia 2004 r., zatytułowanym "Wniosek o zaświadczenie" E.D. zwrócił się do Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego o "urzędowe zaświadczenie o wpływie, rejestracji i sposobie załatwienia albo przekazania do załatwienia mojego pisma skierowanego do Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego listem poleconym: R [...] złożonym za pośrednictwem Urzędu Pocztowego W. w dniu 21 stycznia 1994 r.". Skarżący zaznaczył, iż po zaświadczenie lub odmowę jego wydania zgłosi się osobiście ostatniego dnia terminu liczonego z uwzględnieniem przepisu art.61§1 i art.217§3 k.p.a.

Pismem z dnia 7 stycznia 2005 r. organ poinformował skarżącego, iż nie może udzielić mu żądanych informacji albowiem dzienniki korespondencji z lat 1989 - 1995 zostały zniszczone na podstawie zezwolenia nr 60/99, wydanego przez Dyrektora Archiwum Akt Nowych z dnia 17 października 1999 r.

Pismem datowanym na dzień 7 lutego 2005 r. E.D. wniósł skargę na bezczynność organu, wskazując, iż nie załatwił on jego wniosku w trybie przewidzianym dla wydawania zaświadczeń (wydanie zaświadczenia lub odmowa jego wydania w drodze postanowienia).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, wskazując na jego bezprzedmiotowość. W ocenie organu, po pierwsze - skarżący został prawidłowo poinformowany o braku możliwości załatwienia jego wniosku, a po drugie - przedmiot skargi nie spełnia kryteriów z art.3§2 p.p.s.a., co winno skutkować umorzeniem postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest zasadna.

Z wniosku skarżącego z dnia 8 grudnia 2004 r. wynika jednoznacznie, iż żądał on od organu wydania zaświadczenia.

Wydawanie zaświadczeń reguluje Dział VII (art.217 - 220) k.p.a., wskazując, iż załatwiając wniosek ubiegającego się o zaświadczenie organ albo wydaje je bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni (art.217§3) albo odmawia wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez wnioskodawcę w drodze zaskarżalnego zażalenia (art.219).

Obowiązków powyższych nie wykonał organ. Pisma z dnia 7 stycznia 2005 r. nie można bowiem potraktować jako zaświadczenia (organ nie potwierdził nim bowiem faktów, które wskazał we wniosku skarżący) ani odmowy jego wydania, o której mowa w art.219 k.p.a. Wprawdzie treść przywołanego wyżej pisma wskazuje na to, iż organ de facto odmawia skarżącemu potwierdzenia wskazanych przez niego faktów (z racji zniszczenia dokumentacji), niemniej powyższe nie nastąpiło w przepisanej formie procesowej.

Zasadnie zatem wskazał skarżący, iż organ zobligowany przepisami k.p.a. do podjęcia ściśle określonych działań, pozostaje w bezczynności.

Z tego względu skargę należało uwzględnić.

Wskazać należy także na błędność wniosków zawartych w odpowiedzi organu na skargę. Po pierwsze - ewentualne stwierdzenie przez Sąd, iż skarga dotyczy przedmiotu nie wymienionego w art.3§2 p.p.s.a. prowadziłoby do odrzucenia skargi na zasadzie art.58§1 pkt 1 tej ustawy, nie zaś jego umorzenia na podstawie art.161§1 pkt 3, po drugie natomiast - przedmiot sprawy mieści się w kognicji Sądu, wyznaczonej wspomnianym art.3§2 ustawy (pkt 8 w zw. z pkt 2 tego artykułu).

Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art.149 oraz art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270).