Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 979/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-10-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski, , , po rozpoznaniu w dniu 3 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 czerwca 2006 r., sygn. akt II SA/Gl 802/04 w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku - Białej z dnia 13 października 2004 r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 czerwca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w pkt 1 odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez skarżącego ponownie w dniu 31 maja 2006 r. od wyroku tego Sądu z dnia 30 stycznia 2006 r. oddalającego skargę M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku - Białej z dnia 13 października 2004 r. w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie, w pkt 2 umorzył postępowanie

w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz

w pkt 3 zwrócił skarżącemu wpis sądowy od skargi kasacyjnej w kwocie 150 zł.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 13 marca 2006 r. ustanowiono dla skarżącego adwokata z urzędu oraz oddalono jego wniosek

o zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie postanowieniem z dnia 19 maja 2006 r. odrzucono skargę kasacyjną z powodu nieuiszczenia przez pełnomocnika w osobie adwokata wpisu stałego w kwocie 150 zł. W dniu 31 maja 2006 r. skarżący ponownie wniósł skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Sąd stwierdził, że ponowna skarga jest niedopuszczalna, a tym samym wniosek

o przywrócenie terminu do jej wniesienia należało uznać za bezprzedmiotowy. Sąd wskazał, że w ustawowym terminie tj. w dniu 13 kwietnia 2006 r. skarżący reprezentowany przez wyznaczonego pełnomocnika wniósł skargę kasacyjną, która została odrzucona z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego. Sąd uznał, iż skoro ustawodawca przyznał stronie prawo wniesienia tylko jednego środka odwoławczego, ponowna skarga podlegała odrzuceniu. Ponadto stwierdził, iż w sprawie skarżącemu przysługiwała ochrona prawna poprzez złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.

Zażalenie na to postanowienie złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący M. B., w którym wniósł o jego uchylenie. Pełnomocnik skarżącego podniósł, że skoro prawidłowo złożona przez adwokata skarga winna być już w chwili składania opłacona, to autor skargi uchybił nie tylko przepisom o obowiązku uiszczenia wpisu, lecz dokonał niezgodnie z przepisami całej czynności. Stąd zdaniem skarżącego zasadne jest kierowanie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia (prawidłowo opłaconej) skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) skargę kasacyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W tym też terminie winna zostać uiszczona opłata stała należna od wniesionej skargi kasacyjnej, bowiem w myśl art. 221 P.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

Art. 86 § 1 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności procesowej w postępowaniu procesowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z przytoczonego przepisu wynika, że sąd postanawia w przedmiocie przywróceniu terminu wyłącznie wtedy, jeżeli doszło do uchybienia terminowi przy dokonaniu czynności procesowej.

Jak to jednoznacznie wynika z akt sprawy M. B. wniósł skargę kasacyjną sporządzoną przez pełnomocnika od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 stycznia 2006 r., sygn. akt II SA/Gl 802/04

w ustawowym terminie określonym w art. 177 P.p.s.a. Jednakże postanowieniem z dnia 19 maja 206 r. na podstawie art. 221 P.p.s.a. w zw. z art. 219 P.p.s.a. skarga kasacyjna została odrzucona z uwagi na nieuiszczenie należnego stałego wpisu sądowego. Trafnie więc Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjął w zaskarżonym postanowieniu, iż wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia ponownej skargi kasacyjnej jako bezprzedmiotowy podlegał umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., bowiem skarżący nie uchybił terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej. Sąd pierwszej instancji zasadnie wskazał, że w okolicznościach niniejszej sprawy skarżącemu przysługiwało uprawnienie do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej.

Podkreślić należy, iż wobec tego, że skarga kasacyjna podlegała wpisowi stałemu, a wniesiona została przez pełnomocnika będącego adwokatem upoważnionym do występowania w sprawie w imieniu skarżących, to pełnomocnik miał obowiązek opłacić skargę kasacyjną w wysokości opłaty określonej w przepisie bez wezwania Sądu. Jednocześnie należy mieć na względzie, że profesjonalny pełnomocnik podlega dodatkowym wymogom związanym z wykonywaniem zawodu radcy prawnego, w związku z czym można oczekiwać od niego należytej staranności w prowadzeniu spraw przed sądem.

Jak słusznie podniósł Sąd pierwszej instancji, złożenie ponownej skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia było zatem niedopuszczalne.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.