Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 785/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej (spr.), Sędziowie WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Sławomir Antoniuk, Protokolant starszy sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2015 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na bezczynność Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] stycznia 2015 r. - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...] wystąpiło w dniu [...] stycznia 2015 r. do Transportowego Dozoru Technicznego w [...] o udzielenie na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, informacji dotyczącej decyzji nr [...] zezwalającej na eksploatację kolei linowej na terenie ośrodka narciarskiego "[...]" (w miejscowości [...]) w zakresie kopii wniosku inwestora, tj. firmy [...]Sp. z o.o., Sp.k. z siedzibą w [...] o wydanie ww. decyzji wraz ze wszystkimi załącznikami i oświadczeniami inwestora złożonymi w toku wydawana przedmiotowej decyzji.

W piśmie z dnia [...] marca 2015 r. Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego zatytułowanym "Zawiadomienie" poinformował wnioskodawcę, że żądana informacja nie podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Za informację publiczną uznaje się bowiem każdą wiadomość wytworzoną lub odnoszoną do szeroko rozumianych władz publicznych oraz wytworzoną lub odnoszoną do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Natomiast dokument prywatny, który trafia do organu władzy publicznej, nie staje się z tego tytułu dokumentem urzędowym. Charakteru informacji publicznej nie posiadają wnioski w sprawach indywidualnych, w tym wnioski w sprawie wszczęcia postępowania w indywidualnej sprawie.

Ponadto w myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnieniu podlega treść i postać dokumentów urzędowych, zdefiniowanych w ust. 2 ww. przepisu.

W ocenie organu żądanych informacji nie sposób uznać za dokumenty urzędowe w rozumieniu powołanej ustawy, albowiem dokumenty te nie zostały wytworzone przez funkcjonariusza publicznego. Jednocześnie art. 73 § 1 Kpa reguluje dostęp do akt postępowania administracyjnego, który przysługuje jedynie stronom tego postępowania. Natomiast Stowarzyszenie nie jest stroną postępowania, ani też nie działa na prawach strony.

W skardze na bezczynność Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Stowarzyszenie [...] zarzuciło naruszenie art. 10 ust. 1 w związku z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

Wniosło w związku z tym o zobowiązanie organu do załatwienia sprawy wszczętej jego wnioskiem z dnia [...] stycznia 2015 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu Stowarzyszenie podniosło w szczególności, powołując się na orzecznictwo, że nieuprawnione jest stanowisko organu, jakoby wniosek o wydanie decyzji administracyjnej nie stanowił informacji publicznej. Wniosek taki nie ma co prawda charakteru dokumentu urzędowego, jednakże stanowi on informację publiczną. W judykaturze utrwalony jest pogląd, iż akta sprawy administracyjnej, w tym również wniosek o wszczęcie postępowania wraz ze wszystkimi załącznikami, stanowią informację publiczną w rozumieniu udip. Nie ma przy tym znaczenia, czy znajdujące się w nich dokumenty mają charakter dokumentów urzędowych, czy też nie.

Strona skarżąca wskazała ponadto na okoliczności towarzyszące niniejszej sprawie, w tym okoliczność, że kolej linowa, dla której organ wydał decyzję, powstała całkowicie w ramach samowoli budowlanej, która nie została zalegalizowana. Kolej ta, mimo wydania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] decyzji nakazującej rozbiórkę, funkcjonowała w sezonie narciarskim [...].

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej na podstawie art. 158 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W uzasadnieniu ponownie wskazał, że żądana informacja nie jest informacją publiczną, nie podlega zatem udostępnieniu w trybie i na zasadach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. W sprawie nie mogło dojść ani do jej udostępnienia w formie czynności materialno – technicznej, ani też do odmowy udostępnienia w drodze decyzji administracyjnej. Prawidłowo więc organ poinformował wnioskodawcę, że sprawa nie dotyczy informacji publicznej. Jeżeli sprawa nie może być załatwiana w jednej z prawnych form działania organu administracji publicznej, podlegających kontroli sądu administracyjnego, formułowanie zarzutu bezczynności pod adresem Transportowego Dozoru Technicznego jest niedopuszczalne.

Ponadto organ zauważył, że wniesienie skargi w niniejszej sprawie nie zostało poprzedzone wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa co powoduje, iż również z tej przyczyny skarga powinna zostać odrzucona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przy rozpoznawaniu sprawy ze skargi na bezczynność w przedmiocie dostępu do informacji publicznej przez sąd administracyjny konieczne jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy spełniony jest zakres przedmiotowy i podmiotowy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (j.t. Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.), dalej "udip", czyli czy żądanie dotyczy informacji publicznej oraz, czy adresat wniosku jest podmiotem zobowiązanym w jej rozumieniu.

Kwestia zakresu podmiotowego nie budzi w ocenie Sądu żadnych wątpliwości.

Zgodnie bowiem z przepisem art. 4 ust. 1 pkt 4 i ust. 3 udip, obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne, będące w posiadaniu takich informacji.

Przepis art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym (j.t. Dz. U z 2015 r., poz. 1125) stanowi, iż tworzy się Transportowy Dozór Techniczny, zwany dalej "TDT". TDT jest państwową osobą prawną. Zgodnie zaś z art. 45 ust. 1 i 2 ww. ustawy, organem TDT jest Dyrektor, powoływany i odwoływany przez ministra właściwego do spraw transportu. Dyrektor kieruje TDT i reprezentuje go na zewnątrz.

Jeśli chodzi o spełnienie zakresu przedmiotowego udip w niniejszej sprawie, to należy wskazać, iż stosownie do przepisu art. 1 ust. 1 tej ustawy, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Ustawodawca w art. 6 ust. 1 udip, dokonał ponadto przykładowego wyliczenia informacji, które mają przymiot informacji publicznych. Uwzględniając powyższe, zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie, przyjmuje się, że informacją publiczną w rozumieniu art. 6 udip będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2012 r., sygn. akt I OSK 2445/11, Lex nr 1264728).

Oceniając żądanie Stowarzyszenia [...], dalej "Stowarzyszenie", udostępnienia kopii wniosku inwestora, tj. firmy [...] Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w [...] o wydanie decyzji zezwalającej na eksploatację kolei linowej na terenie ośrodka narciarskiego "[...]" w [...] wraz ze wszystkimi załącznikami i oświadczeniami inwestora złożonymi w toku wydawania przedmiotowej decyzji należy stwierdzić, że nie dotyczy ono informacji publicznej.

Wspomniany przepis art. 6 ust. 1 udip w pkt 4 lit. a tiret pierwsze stanowi, iż udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć.

W myśl zaś art. 6 ust. 2 udip, dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksów Karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy.

Niewątpliwie wniosek inwestora, tj. Spółki [...] oraz oświadczenia składane przez niego w toku postępowania, nie mają charakteru dokumentów urzędowych, lecz są dokumentami prywatnymi. Jako takie nie stanowią one informacji publicznej w rozumieniu udip (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 maja 2006 r., sygn. akt II OSK 812/05, Lex Polonica nr 2144853).

Nie sposób zatem uznać, by organ pozostawał w bezczynności, z którą mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie nie podjął on żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, bądź nie podjął stosownej czynności.

Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma przy tym znaczenia okoliczność, z jakiego powodu określony akt nie został podjęty, a czynność nie została dokonana, w szczególności czy bezczynność została spowodowana zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wynika z błędnego przeświadczenia, że w ogóle dany akt nie powinien zostać podjęty, a czynność dokonana.

W niniejszej sprawie nie było podstaw do udostępnienia żądanej informacji w formie czynności materialno-technicznej, bądź ewentualnie do odmowy jej udostępnienia w drodze decyzji administracyjnej. Właściwym sposobem załatwienia sprawy było poinformowanie wnioskodawcy, że żądana informacja nie jest informacją publiczną, co też organ uczynił. Nie jest przy tym zasadny wniosek organu o odrzucenie skargi z tego powodu, gdyż nie była ona niedopuszczalna, a jedynie bezzasadna i jako taka podlega oddaleniu. Także wniosek o odrzucenie skargi z uwagi na niepoprzedzenie jej wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, jest chybiony. Zarówno w judykaturze, jak i w orzecznictwie przyjmuje się bowiem jednolicie, iż w przypadku skargi na bezczynność adresata wniosku w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, stronie nie przysługuje na drodze administracyjnej żaden środek zaskarżenia (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 maja 2006 r., sygn..akt I OSK 601/05, Lex Polonica 2144855).

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.