Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 389/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2015-08-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. znak [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia przewodu kominowego do stanu poprzedniego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. znak [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał J.S. odłączenie trzonu kuchennego od przewodu wentylacyjnego wraz z jego przywróceniem do stanu pierwotnego. Na skutek złożonego przez J.S. odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. znak [...] uchylił zaskarżona decyzję w całości i jednocześnie, stosownie do art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane nakazał J.S. doprowadzić do stanu poprzedniego przewód kominowy przynależny do budynku przy ul. [...], do którego podłączono trzon kuchenny z lokalu nr 2 w budynku mieszkalnym przy ul. [...] poprzez: odłączenie trzonu kuchennego zainstalowanego w tym pomieszczeniu od przewodu kominowego, zamurowanie otworu w przewodzie kominowym po odłączeniu trzonu kuchennego.

Na powyższą decyzję J.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę. Skarga złożona została w jednym egzemplarzu.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o oddalenie skargi, w całości podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 czerwca 2015 r. skarżąca wezwana została przez tutejszy Sąd do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie dwóch odpisów skargi własnoręcznie podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem, celem doręczenia uczestnikom postępowania.

Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 22 czerwca 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 14).

W dniu 2 lipca 2015 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przekazał do Sądu zgodnie z właściwością dwa odpisy skargi i wniosek o przyznanie prawa pomocy, które przesłane zostały do organu przez J.S.. Przesyłka nadana została przez skarżącą w dniu 27 czerwca 2015 r. (koperta z pieczęcią nadania – k. 30), natomiast przesyłka wpłynęła do organu w 30 czerwca 2015 r.(pieczęć wpływu – k. 23).

Postanowieniem z dnia 9 lipca 2015 r. Referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega kontroli pod względem merytorycznym jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U.z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a.

Zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom ogólnym przewidzianym dla wszystkich pism procesowych oraz zawierać dodatkowe elementy wskazane w powyższym przepisie, które są charakterystyczne wyłącznie dla skargi.

Jednym z wymogów na podstawie przepisu art. 47 p.p.s.a. dotyczącym pism procesowych wnoszonych do Sądu, a więc także skargi, jest obowiązek dołączenia jej odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom postępowania (w tym również uczestnikom postępowania).

Skarga zawierająca braki formalne, w tym dotyczące braku wymaganej liczby odpisów skargi, które pomimo wezwania przez Sąd nie zostały przez stronę skarżącą uzupełnione w terminie zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.

Zasadność wyrażonego powyżej stanowiska potwierdza treść uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów wydanej w dniu 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13, w której Sąd orzekł, iż ,,1. Niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a. uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. 2. Złożenie przez skarżącego wymaganych odpisów skargi po upływie wyznaczonego terminu, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a., ale przed odrzuceniem skargi, oznacza, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a."

Podkreślić przy tym należy, iż stosownie do treści art. 269 p.p.s.a., wykładnia wyrażona w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego jest dla składu sądu administracyjnego rozpoznającego sprawę wiążąca, a jedyną drogą do podważenia stanowiska zawartego w uchwale jest przedstawienie przez sąd administracyjny powstałego zagadnienia prawnego do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W okolicznościach przedmiotowej sprawy skarżąca nadesłała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę w jednym egzemplarzu. W związku z faktem, że udział w sprawie w charakterze uczestnika postępowania biorą jeszcze dwa podmioty, koniecznym było złożenie przez skarżącą dodatkowo dwóch odpisów skargi, poza egzemplarzem załączonym do akt, celem doręczenia ich w/w uczestnikom. Skarżąca w wezwaniu przesłanym przez Sąd poinformowana została o takim wymogu wraz z pouczeniem o konsekwencjach wynikających z braku dokonania wskazanej czynności.

Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi skutecznie zostało doręczone skarżącej w dniu 22 czerwca 2015 r., a zatem termin, w którym skarżąca była zobligowana do wykonania nałożonego na nią obowiązku upłynął w dniu 29 czerwca 2015 r.

Tymczasem skarżąca wykonując wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi, zamiast do Sądu wymagane dwa odpisy skargi skierowała do Sądu za pośrednictwem organu –Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Przesyłka nadana została do organu w urzędzie pocztowym w dniu 27 czerwca 2015 r., jednakże data ta nie może zostać uznana za datę uzupełnienia braków formalnych skargi. Co prawda w myśl art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu, ale odnosi się do wyłącznie do pism skierowanych (adresowanych) do sądu. W sytuacji wniesienia pisma procesowego, które powinno być skierowane bezpośrednio do Sądu, a w istocie złożone zostało za pośrednictwem organu, najwcześniejszą datą jaką można przyjąć za datę złożenia tego pisma jest data przesłania tego pisma przez organ do Sądu.

Zatem w niniejszej sprawie za datę złożenia odpisów skargi przez skarżącą stanowiącym wykonanie wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi należało uznać datę złożenia w/w odpisów przez organ w Sądzie (organ dokonał osobistego złożenia) co miało miejsce w dniu 2 lipca 2015 r. Tym samym brak formalny skargi został przez skarżącą usunięty po terminie, który w niniejszej sprawie upłynął w dniu 29 czerwca 2015 r.

Podobne stanowisko w zakresie przedmiotowego zagadnienia wyrażone zostało przez sądy administracyjne w tym Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 kwietnia 2014 r., I OSK 889/15, WSA w Warszawie w postanowieniu z dnia 10 lutego 2015 r., III SA/Wa 3564/14, WSA w Gdańsku w postanowieniu z dnia 13 kwietnia 2015 r., I SA/Gd 241/15.

Dodać należy, iż wezwanie z dnia 18 czerwca 2015 r. skierowane do skarżącej miało jednoznaczną, nie budzącą wątpliwości treść oraz wyraźne wskazanie na czym polega brak formalny skargi, w jaki sposób i w jakim terminie należy do usunąć, a także określenie rygoru nieusunięcia braku formalnego skargi w terminie. Wezwanie, ani też dołączone do niego pouczenia, nie zawierały jakiejkolwiek sugestii co do obowiązku złożenia przez skarżącą brakujących odpisów skargi za pośrednictwem skarżonego organu.

W tym stanie rzeczy, mając na uwadze fakt, że uzupełnienie braków formalnych skargi dokonane zostało po terminie, Sąd zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.