Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2452/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Szymańska, Sędziowie sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), asesor WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant Julia Dobrzańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2007r. sprawy ze skargi K. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa (...) z dnia (...) listopada 2006 r. nr (...) w przedmiocie odmowy założenia ewidencji budynków 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią mocy decyzję organu pierwszej instancji; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. S.prowadzącego Kancelarię Adwokacką przy ulicy (...) w W. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych stanowiącą 22 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 2452/06

UZASADNIENIE

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa (...) decyzją z dnia (...) listopada 2006r. nr (...) po rozpatrzeniu odwołania K.G., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 7 b ust. 2 pkt 2, art. 20 i 22 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (jednolity tekst z 2005 r. Dz.U.Nr 240, poz. 2027), utrzymał w mocy decyzję Starosty S. z dnia (....) października 2006 roku (...), którą odmówiono K.G. założenia ewidencji budynków na działce nr (...)położonej we wsi R.gm. C.

W uzasadnieniu decyzji Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego podał, że K.G. wystąpił z wnioskami z dnia 19 sierpnia 2003 r. oraz z dnia 18 marca 2004 r. o założenie ewidencji budynków na działce nr (...).

Starosta S. po otrzymaniu wniosków, pismami z dnia 26 września 2003 r. oraz z dnia 16 kwietnia 2004 r. nr poinformował wnioskodawcę, że ewidencja budynków na terenie powiatu S. zostanie założona w terminie do 31 grudnia 2010 r.

W dalszej części uzasadnienia organ podał, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2005r. sygn. akt 6 II SAB 397/03 ze skargi K.G. na bezczynność Starosty S. w przedmiocie założenia ewidencji budynków, zobowiązywał Starostę do rozpatrzenia wniosku w sprawie indywidualnego założenia ewidencji budynków. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd uznał bezczynność Starosty S., ponieważ organ po otrzymaniu wniosku nie odpowiadał stosownym działaniem, a zatem jak stwierdził Sąd pozostawał w bezczynności. Sąd wskazał, że skarżący posiada część potrzebnych dokumentów tj. założoną księgę wieczystą i postanowienie o dziale spadku i zniesieniu współwłasności, natomiast dalszych dokumentów powinien organ zażądać od skarżącego,

Starosta S. zgodnie z przepisem art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku -Prawo geodezyjne i kartograficzne, pismem z dnia 12 lipca 2005 roku

PVSA/Wa 2452/06

zażądał od wnioskodawcy uzupełnienia wniosku tj. dostarczenia kartoteki budynków, wykonanej przez uprawnionego geodetę. Kartoteka budynków jest bowiem dokumentem niezbędnym organowi do założenia ewidencji budynków.

K.G. nie dostarczył jednak żądanej przez organ I instancji kartoteki budynków, kierował jedynie skargi na niewykonanie przez Starostę wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 14 kwietnia 2005r.

W tej sytuacji organ odwoławczy uznał za zasadne rozstrzygnięcie Starosty S.

W zakończeniu uzasadnienia organ wojewódzki podał również, że koszty niezbędne, jakie miałby ponieść Starosta, na realizację wniosków indywidualnych prac geodezyjnych byłyby wielokrotnie wyższe, niż na jedną sprawę przy pomiarach kompleksowych.

Na powyższą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa (...) z dnia (...) listopada 2006r. K.G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji jak też decyzji organu I instancji, iż zostały one wydane z naruszeniem prawa, ponieważ brak było podstaw do odmowy założenia ewidencji budynków.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Mając na względzie powyższe unormowanie Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie, jak wynika z treści uzasadnień decyzji organów obu instancji, przyczyną odmowy założenia ewidencji budynków na działce nr (...)

IV SA/Wa 2452/06

położonej we wsi R. było niezłożenie przez wnioskodawcę K.G., kompletu dokumentów wymaganych do założenia ewidencji.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że fakt niezłożenia przez wnioskodawcę wymaganych dokumentów nie dawał organom administracji podstaw do wydania merytorycznego, negatywnego dla wnioskodawcy rozstrzygnięcia.

Stwierdzenie, że wniosek strony nie czyni zadość wymaganiom wynikającym z przepisów prawa, nakłada na organ administracyjny obowiązek wezwania wnoszącego podanie do usunięcia określonych braków. Uchybienie temu obowiązkowi przez organ prowadzi do wadliwości postępowania.

W sytuacji, gdy wniosek strony nie spełnia warunków określonych w przepisach prawa - organ administracji zgodnie z brzmieniem art. 64 § 2 k.p.a. winien wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

W niniejszej sprawie organy obu instancji nie zastosowały się do tego wymogu, lecz wydały merytoryczne, negatywne dla strony rozstrzygnięcie.

W tym stanie faktycznym decyzje organów obu instancji uznać należy, za wydane z naruszeniem procedury administracyjnej, przy czym naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.