Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 483/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2009-12-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 57 par. 5 pkt 2, art. 129 par. 2, art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędziowie Sędzia NSA Marek Gorski, Sędzia WSA Felicja Kajut (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Wioleta Gładczuk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi S. S. na postanowienie Wojewody z dnia 27 sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie uznania za osobę bezrobotną i zasiłku dla bezrobotnych uchyla zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 21 lipca 2009 r. nr [...] Starosta działając na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 2 i art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (dalej w skrócie k.p.a.) orzekł o uznaniu z dniem 3 lipca 2009 r. S. S. za osobę bezrobotną.

Jednocześnie organ I instancji orzekł o odmowie przyznania w/w zasiłku dla bezrobotnych.

Decyzja została doręczona stronie w dniu 24 lipca 2009 r. co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru.

W dniu 12 sierpnia 2009 r. do Sekretariatu Powiatowego Urzędu Pracy w C. wpłynęło odwołanie strony od w/w decyzji.

Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2009 r. Wojewoda na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził, że w/w odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że decyzja została stronie doręczona w dniu 24 lipca 2009 r. Z kolei odwołanie nadane zostało w dniu 10 sierpnia 2009 r. czyli po upływie ustawowego terminu.

Strona nie wnioskowała zaś o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

W reasumpcji organ II instancji wskazał, że "[...] odwołanie w przedmiotowej sprawie pozostawia bez rozpatrzenia.".

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku S.S. wniosła o uchylenie w/w postanowienia.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że stosowny list nadano na poczcie w dniu 6 sierpnia 2009 r.

Od daty nadania strona nie miała zaś żadnego wpływu na to, co się z tą przesyłką działo. Zwłaszcza skarżąca nie miała wpływu na ewentualne przerobienie daty nadania przesyłki. Stąd też wszelkie wątpliwości organ winien rozstrzygnąć na jej korzyść.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż bezsprzecznie przesyłka została nadana w dniu 10 sierpnia 2009 r. a więc po przepisanym terminie. Na przedmiotową datę wskazuje bowiem pierwsza cyfra ze stempla pocztowej placówki nadawczej jak i stempel placówki oddawczej opatrzony datą 11 sierpnia 2009 r..

Zdaniem organu wyjaśnienia jakoby strona nadała przesyłkę w dniu 6 sierpnia 2009 r. są niewiarygodne. Strona nie posiada bowiem potwierdzenia nadania spornej przesyłki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) rozstrzygając w granicach danej sprawy, sąd administracyjny nie jest związany granicami skargi.

Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że nie jest ono zgodne prawem.

W myśl art. 134 k.p.a. organ odwoławczy w drodze postanowienia stwierdza uchybienie przez stronę terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Podstawowym bowiem warunkiem skuteczności wniesienia przez stronę odwołania jest zachowanie czternastodniowego terminu do wniesienia odwołania od dnia doręczenia decyzji ( art. 129 § 2 k.p.a.). Organ odwoławczy jest zatem zobowiązany w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisami prawa terminie, a w przypadku uchybienia terminu - do stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu.

W badanej sprawie Wojewoda stwierdził, że skarżąca złożyła odwołanie od decyzji Starosty po upływie ustawowego terminu i zastosował regulację ustanowioną w art. 134 k.p.a., co spowodowało, iż wniesione przez nią odwołanie pozostawiono bez merytorycznego rozpoznania.

Należy zauważyć, iż to rozstrzygnięcie organu odwoławczego można byłoby uznać za prawidłowe, gdyby stan faktyczny sprawy nie budził wątpliwości. Tymczasem - jak wynika z akt - stan faktyczny sprawy jest sporny i nie można w oparciu o dokonane ustalenia rozstrzygnąć kwestii zasadniczej a mianowicie z jaką datą wniesiono odwołanie od decyzji Starosty.

Wojewoda wydając zaskarżone postanowienie wskazał na treść art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. który stanowi, że termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. W takim przypadku datą wniesienia odwołania jest data stempla pocztowego na przesyłce.

Zdaniem organu odwołanie zostało nadane w dniu 10 sierpnia 2009 r. Jak wskazano w odpowiedzi na skargę, znajdujący się na kopercie w której przesłano odwołanie stempel nosi ślady przerabiania, jednak po przeanalizowaniu dających się odczytać cyfr organ stwierdził, że znajduje się na nim jako pierwsza wyraźna cyfra 1, nadto potwierdza to również stempel placówki oddawczej opatrzony datą 11 sierpnia 2009 r. Odnosząc się do powyższego Sąd stwierdził, że z przedstawionych przez organ wyjaśnień wynika, że w niniejszej sprawie nie można wskazać dokładnej daty nadania odwołania w placówce pocztowej. Zauważyć przy tym należy, że bezspornie potwierdzeniem daty nadania odwołania, przy nieczytelnej czy przerobionej pieczęci placówki oddawczej, nie może być znajdująca się na odwrocie koperty pieczęć placówki oddawczej. Taki wniosek nie znajduje bowiem oparcia w przepisach prawa jak również w judykaturze.

W wyroku z dnia 16 listopada 2006 r., I OSK 362/06 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: "W sytuacji, gdy organ nie jest w stanie przedstawić przekonujących dowodów (np. koperty, pisma z prezentatą wpływu) pozwalających na ustalenie bez cienia wątpliwości przez sąd konkretnej daty złożenia pisma procesowego przez obywatela, niedopuszczalne jest wywodzenie niekorzystnych dla skarżącego skutków prawnych, w postaci np. ustalenia, iż orzeczenie organu jest nieważne, gdyż odwołanie, jako złożone po terminie, nie powinno być przez organ rozpoznane." ( LEX nr 291437). Podkreślenia przy tym wymaga, że wyrażony w cytowanym wyroku pogląd, iż wszelkie wątpliwości w tym zakresie muszą być interpretowane na korzyść strony jest w orzecznictwie ugruntowany i Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie pogląd ten w pełni aprobuje. (por. np. wyrok NSA z dnia 19 marca 1998 r IV SA 927/96, LEX nr 43334).

Odnosząc się do twierdzeń skarżącej, że odwołanie zostało przez nią nadane w placówce pocztowej w dniu 6 sierpnia 2009 r. Sąd stwierdził, że nie znajdują one potwierdzenia w materiale dowodowym sprawy. W takiej sytuacji, ciężar dowodu ciąży na skarżącej, a dowodu potwierdzającego jej stanowisko w powyższej kwestii skarżąca nie przedstawiła.

Uwzględniając powyższe Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 134 w związku z 57 § 5 pkt 2 k.p.a. i naruszenie to miało istotny w pływ na wynik sprawy. W tym stanie sprawy działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak sentencji wyroku.

Wskazania co dalszego przebiegu postępowania wynikają z powyższych rozważań. W sytuacji, gdy okoliczności sprawy są sporne i nie można ich rozstrzygnąć w sposób nie budzący wątpliwości na podstawie materiału zebranego w sprawie, organ winien przeprowadzić dodatkowe czynności zmierzające do zniesienia występujących w sprawie sprzeczności, a w sytuacji, gdyby okazało się to niemożliwe, winien - rozstrzygając wątpliwości na korzyść skarżącej - rozpoznać złożone przez nią odwołanie.