Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 779/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2016-02-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 121, art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1 oraz art. 191 ,art. 246 § 1,
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Wiesława Pierechod Sędziowie sędzia WSA Renata Kantecka sędzia WSA Jolanta Strumiłło (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 lutego 2016 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie odmowy wstrzymania decyzji ostatecznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

P. K. (dalej powoływany jako "skarżący", "strona") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej (dalej powoływany również w skrócie "DIS") z dnia "[...]" r., w którym utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]"r. w przedmiocie odmowy wstrzymania decyzji ostatecznej.

Z uzasadnienia postanowienia wynika, że w dniu "[...]". do Naczelnika Urzędu Skarbowego wpłynął wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia "[...]", w przedmiocie orzeczenia jego solidarnej odpowiedzialności z Y Sp. z o.o., za zobowiązania Spółki, do czasu prawomocnego zakończenia wznowionego w dniu "[...]". postępowania kontrolnego prowadzonego przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w stosunku do Y Sp. z o.o., zakończonego ostatecznymi decyzjami z dnia "[...]"., znak: "[...]". Jako podstawę wstrzymania wskazano art. 246 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.; Dz. U. z 2015r., poz. 613) – dalej powoływana również jako O.p.

Postanowieniem z dnia "[...]"., Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej z dnia "[...]". W uzasadnieniu wskazał, iż brak jest podstaw do wstrzymania ww. decyzji.

W wyniku rozpatrzenia zażalenia na ww. postanowienie zostało wydane zaskarżone do WSA w Olsztynie rozstrzygniecie.

Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie Dyrektor izby Skarbowej podał, że decyzją z dnia "[...]"., Naczelnik Urzędu Skarbowego orzekł odpowiedzialność skarżącego jako Prezesa Zarządu Y Sp. z o.o. za zaległości podatkowe Spółki, solidarnie ze Spółką. Decyzją z dnia "[...]"., Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania strony, utrzymał w mocy ww. decyzję. W wyniku złożonej skargi WSA w Olsztynie wyrokiem z dnia I SA/Ol 130/15, oddalił skargę na ww. decyzję. Strona nie wniosła skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego jest decyzją ostateczną.

Wnioskiem z dnia "[...]"., Y sp. z o.o. wystąpiła do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej o wznowienie postępowania zakończonego ostatecznymi trzema decyzjami z dnia "[...]".,. Postanowieniem z dnia "[...]"., Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wznowił na żądanie Y Sp. z o.o. postępowanie kontrolne zakończone wydaniem ww. decyzji.

Mając na uwadze ww. wznowienie postępowania w stosunku do Y Sp. z o.o. strona, na gruncie art. 246 § 1 O.p., wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]".

Powołując treść art. 246 § 1 O.p. DIS wskazał, że nie może stanowić podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]"., którą orzeczono odpowiedzialność skarżącego jako Prezesa Zarządu Y Sp. z o.o. za zaległości podatkowe Spółki, solidarnie ze Spółką. Organ odwoławczy podkreślił, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej, o której mowa w ww. artykule, może dotyczyć wyłącznie decyzji, których dotyczy wniosek o wznowienie postępowania.

Powołując się również na wyrok WSA w Kielcach z dnia 26.10.2011r., sygn. akt I SA/Ke 451/11. DIS stwierdził, że niedopuszczalna jest wykładnia rozszerzająca treści tego przepisu tak jak czyni to strona, że wznowienie postępowania w stosunku do Y Sp. z o.o. umożliwia wstrzymanie wykonania innej decyzji wydanej w stosunku do jej osoby. Zdaniem organu odwoławczego dopiero wznowienie postępowania w sprawie orzeczenia odpowiedzialności dawałoby stronie możliwość wystąpienia o jej wstrzymanie. W przedmiotowym stanie faktyczny, na mocy przepisu art. 246 O.p. Y Sp. z o.o. mogłaby wnieść wyłącznie o wstrzymanie wykonania decyzji, które objęte zostały wznowieniem postępowania.

DIS stwierdził, że w związku z powyższym niezasadny jest zarzut naruszenia art. 246 § 1 Ordynacji podatkowej, który nie mógł mieć zastosowania w sprawie, a tym samym brak było podstaw do rozważania przez organy podatkowe prawdopodobieństwa uchylenia decyzji wydanych w stosunku do Y Sp. z o.o. w wyniku wznowienia postępowania.

DIS dodał również, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej decyzją z dnia "[...]"., odmówił Y Sp. z o.o. uchylenia trzech decyzji ostatecznych z dnia "[...]". i w związku z tym wydanie decyzji, odmawiającej uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania wskazuje, iż nie występuje prawdopodobieństwo uchylenia ww. decyzji wydanych w stosunku do Y Sp. z o.o.

Zdaniem DIS Naczelnik Urzędu Skarbowego prawidłowo wskazał, że podstawy wstrzymania wykonania decyzji nie może również stanowić art. 239f § 1 O.p., bowiem orzeczenie sądu administracyjnego, w sprawie orzeczenia odpowiedzialności skarżącego za zaległości podatkowe Y, już się uprawomocniło.

Organ odwoławczy nie stwierdził także naruszenia przez Naczelnika Urzędu Skarbowego przepisów postępowania, tj. art. 120, 121, 122 oraz 187 § 1 O.p.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem strona w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i rozstrzygnięcie istoty sprawy poprzez wstrzymanie wykonania decyzji z dnia "[...]"r., ewentualnie o uchylenie w całości postanowienia organu I instancji, zarzucając naruszenie:

1. art. 246 § 1 O.p. poprzez błędną i niezgodną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie tego przepisu, polegające na bezzasadnym przyjęciu, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące na prawdopodobieństwo uchylenia ostatecznej decyzji z dnia "[...]", podczas gdy materiał dowodowy wyraźnie wskazuje na duże prawdopodobieństwo uchylenia ostatecznej decyzji w oparciu o art. 240 § 1 pkt 5 O.p.;

2. art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1 oraz 191 O.p. poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów;

3. art. 121 O.p. poprzez podważenie w treści postanowienia zaufanie do. organów podatkowych.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]"r., na mocy którego odmówiono wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej z dnia "[...]"r. Ww. decyzją orzeczono odpowiedzialność strony jako prezesa zarządu Y Sp. z o.o., solidarnie ze Spółką, za wskazane w 3 decyzjach Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej zaległości podatkowe dotyczące podatku od towarów i usług. Skarżący wskazał, iż zaległość powstała w wyniku zmiany stanowiska organów podatkowych co do możliwości odliczenia tzw. opłat półkowych. Podał, że w ocenie organów sieci handlowe bezzasadnie potrąciły należności z tytułu wskazanych w decyzji podatkowej usług, w związku z czym podlegają one zwrotowi na zasadzie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Skarżący dodał, że w dniu "[...]"r. dowiedział się o nowych istotnych okolicznościach, nieznanych Dyrektorowi Urzędu Kontroli Skarbowej w dniu wydawania decyzji, W związku z powyższym w dniu "[...]"r. Y Sp. z.o.o. wystąpiła do Dyrektora UKS Y o wznowienie postępowania.

W dalszej części skargi powołując się na wyrok Sądu Apelacyjnego I Wydział Cywilny z dnia "[...]"r., sygn. akt: "[...]"oraz wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16.10.2014 r., sygn. akt SK 20/12, strona podniosła okoliczności, które w jej ocenie wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania.

Dalej skarżący wskazał na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji jako przesłankę wstrzymania jej wykonania w ramach wznowienia postępowania. Podkreślił, że z art. 246 § 1 O.p. wynika, że możliwość wstrzymania wykonania decyzji na tej podstawie prawnej dotyczy sytuacji kiedy na podstawie art. 243 § 1 zostanie stwierdzona dopuszczalność wznowienia postępowania, poprzez wydanie przez organ podatkowy postanowienia o wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną. Powołując się na orzecznictwo sadów administracyjnych wskazał, że w przypadku zaistnienia przewidzianych przesłanek wstrzymanie wykonania decyzji nie należy do swobodnego uznania organu. Przeciwnie, jeśli zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji organ ma obowiązek wstrzymać wykonanie decyzji dotychczasowej. Skarżący podkreślił, że prawdopodobieństwo uchylenia decyzji dotychczasowej nie podlega udowodnieniu, a jedynie konieczne jest uzyskanie przez organ przekonania, że dojdzie do wydania decyzji uchylającej. Wystarczy zatem wskazanie na prawdopodobieństwo, bez względu na jego stopień.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył , co następuje :

Na wstępie rozważań stwierdzić należy, że stosownie do treści art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2014.1647 j.t.) oraz art. 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. , cyt. dalej jako "p.p.s.a"), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Natomiast zgodnie z art. 134 §1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą skargi. Ponadto , na podstawie art. 135 p.p.s.a. , sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga , jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do obowiązującego od dnia 15 sierpnia 2015 r. nowego brzmienia przepisu art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest dopuszczalność wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]"., którą orzeczono odpowiedzialność skarżącego jako Prezesa Zarządu Y Sp. z o.o. za zaległości podatkowe Spółki, solidarnie ze Spółką na postawie art. 246 § 1 O.p. W myśl powołanego przepisu organ podatkowy właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania.

Zdaniem Sądu organy podatkowe zasadnie uznały, że powołany przepis nie mógł stanowić podstawy do wstrzymania wykonania ww. decyzji w zakresie orzeczenia odpowiedzialności skarżącego. Instytucja wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej, o której mowa w ww. artykule, może dotyczyć wyłącznie decyzji, których dotyczy wniosek o wznowienie postępowania.

W tym miejscu podkreślić należy, że w przedmiotowej sprawie Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej postanowieniem z dnia "[...]"., wznowił na żądanie Y Sp. z o.o. postępowanie kontrolne zakończone wydaniem 3 decyzji w dniu "[...]". Natomiast decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]"., której dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania, nie została objęta wznowieniem postępowania.

W ocenie Sądu stanowisko organu podatkowego jest prawidłowe, że niedopuszczalna jest wykładnia rozszerzająca treści tego przepisu. Błędne jest zatem stanowisko skarżącego, że wznowienie postępowania w stosunku do Y Sp. z o.o. umożliwia wstrzymanie wykonania decyzji nieobjętej wznowieniem postępowania oraz wydanej w stosunku do innego podmiotu, tj. skarżącego.

Należy podkreślić, że dopiero wznowienie postępowania w sprawie orzeczenia odpowiedzialności skarżącego będzie dawało możliwość wystąpienia o jej wstrzymanie.

Zdaniem Sądu w przedmiotowym stanie faktyczny, na mocy przepisu art. 246 O.p. wyłącznie Y Sp. z o.o. mogłaby wnieść o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia "[...]"r., które objęte zostały wznowieniem postępowania. W ocenie Sądu, w pełni zasługuje na aprobatę stanowisko organu podatkowego, że w niniejszej sprawie brak było podstaw do badania prawdopodobieństwa uchylenia tych decyzji przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej. Skoro decyzja z dnia "[...]"., nie była objęta wznowieniem postępowania, to brak jest jakichkolwiek przesłanek wskazujących na prawdopodobieństwo jej uchylenia.

W ocenie Sądu nie zasługują na uwzględnienie zarzuty naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 121, art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1 oraz art. 191 O.p. poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów.

Wbrew zarzutom skargi nie doszło do naruszenia przepisów postępowania tj. art. 121, art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1 oraz art. 191 O.p.. W toku postępowania organy podjęły wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia sprawy. Szczegółowo przeanalizowały materiał dowodowy, a następnie poddały go szczegółowej ocenie, co znalazło swoje odzwierciedlenie w treści uzasadnienia decyzji, które spełnia wymogi wynikające z art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej.

Reasumując, wydając zaskarżone postanowienie, zasadnie organ odwoławczy uznał, że nie było podstaw do wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]"., którą orzeczono odpowiedzialność skarżącego jako Prezesa Zarządu Y Sp. z o.o. za zaległości podatkowe Spółki, solidarnie ze Spółką na podstawie art. 246 § 1O.p.

Z akt wynika, że organy w sposób szczegółowy przedstawiły stan faktyczny sprawy i wyczerpująco odniosły się do argumentacji skarżącego, dokonując analizy przesłanek zastosowania art. 246 §1 O.p.

Nie znajdując podstaw do stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa w stopniu wskazanym na wstępie, stosownie do treści przepisu art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.