Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1406/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134 ust. 1 i ust. 2, art. 142 ust. 6 i 7, art. 149 ust. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2008 nr 164 poz 1027
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędzia WSA Iwona Wiesner, Protokolant St. sekretarz sądowy Aleksandra Doruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2015 r. przy udziale - sprawy ze skargi B.K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K. decyzją z [...] r. nr [...] , utrzymał w mocy swoją decyzję z [...] r. nr [...] , oddalającą odwołanie B.K. prowadzącego "A" w K. dotyczące rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie stomatologiczne w zakresie świadczenia ogólnostomatologiczne (kod postępowania [...] ).

W podstawie prawnej powołał art. 138 § 1 pkt 1, art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 - dalej jako K.p.a.) oraz art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz. U. z 2008 r. nr 164, poz. 1027 ze zm. – dalej jako ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej).

Natomiast w uzasadnieniu wskazał, że decyzją z [...] r. nr [...] , działając jako organ pierwszej instancji, oddalił odwołanie B. K. , albowiem stwierdził, że Komisja Konkursowa nie naruszyła zasad postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, które mogłoby spowodować uszczerbek w interesie prawnym wnioskodawcy. Nie wprowadziła też oferenta w błąd, albowiem wybór strategii negocjacyjnej należał do strony. Podobnie jak propozycja cenowa. Ponadto w ramach prowadzonego postępowania stosowano zasady uczciwej konkurencji wobec wszystkich świadczeniodawców, albowiem mieli ono dostęp do dokumentów, w oparciu o które przeprowadzono postępowanie konkursowe i na podstawie których poszczególne oferty były rozpatrywane. Dalej cytując § 8 regulaminu wyjaśnił, że przewodniczący Komisji może powoływać i odwoływać spośród członków Komisji zespoły do realizacji określonych zadań, co uczynił powołując zespoły do przeprowadzenia negocjacji z wybranymi oferentami. Komisja dokumentowała przebieg i wyniki negocjacji w protokołach zawierających imiona i nazwiska całego składu danej Komisji wraz z czytelnymi podpisami członków Komisji (zawierającymi ich imiona i nazwiska). Podkreślił, że w pomieszczeniu, w którym przeprowadzone były spotkania negocjacyjne obecni byli wszyscy członkowie danej Komisji Konkursowej pracujący w poszczególnych zespołach. Wobec tego zarzut bezprawnego dokonania zmian w składzie Komisji uznał za oczywiście bezpodstawny. Podobnie jak zarzut niezgodności z prawem zapisów w protokole z negocjacji, albowiem wynik postępowania konkursowego uzależniony był od ostatecznej punktacji zajętej przez poszczególne oferty i uszeregowaniu ich w kolejności liczby uzyskanych punktów.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem B. K. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W jego uzasadnieniu sformułował zarzuty naruszenia:

- art. 10 § 1 k.p.a. poprzez pozbawienie wnioskodawcy czynnego udziału w postępowaniu oraz uniemożliwienie mu wypowiedzenia się, co do zebranych materiałów i zgłoszonych żądań przed wydaniem decyzji,

- art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez sprzeczne z zasadą demokratycznego państwa prawnego postępowanie Dyrektora Oddziału polegające na nieuwzględnieniu prawa wnioskodawcy do czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym, czego skutkiem było niezapewnienie jednostce bezpieczeństwa prawnego,

- art. 134 ust. 1 i 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej poprzez przeprowadzenie postępowania z pominięciem zasad równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz z pominięciem zasad uczciwej konkurencji, co doprowadziło do wprowadzenia wnioskodawcy przez Komisję Konkursową w błąd w toku negocjacji i wyboru ofert podmiotów, których ocena była "niepełna, nierzetelna i nieprawidłowa w kontekście zasad określonych w zarządzeniu [...] ";

- art. 142 ust. 6 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej poprzez jednostronny charakter spotkania negocjacyjnego, wskutek czego doszło do naruszenia interesu prawnego wnioskodawcy polegającego na nie wybraniu jego oferty;

- art. 139 ust. 4 i 5 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej w związku z § 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie sposobu ogłaszania w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez NFZ, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań w zw. z § 4 i 15 regulaminu pracy komisji prowadzącej postępowanie, poprzez błędny skład Komisji (osobowy i liczbowy) oraz sporządzanie protokołów z negocjacji w sposób nie odpowiadający powołanym wyżej przepisom, tj. brak imion i nazwisk członków komisji, podpisy jedynie dwóch członków komisji (liczba parzysta), podczas gdy liczba członków zawsze ma być nieparzysta.

Ponownie rozpoznając sprawę Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K. decyzją z [...] r. nr [...] , utrzymał w mocy swoją decyzję z [...] r. nr [...] , oddalającą odwołanie B. K. prowadzącego "A" w K. dotyczące rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie stomatologiczne w zakresie świadczenia ogólnostomatologiczne.

W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazał, że podstawę materialno - prawną rozstrzygnięcia stanowi ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz. U. z 2008 r. nr 164, poz. 1027 z późn. zm.). Następnie powołał się na dział VI tej ustawy, który określa procedurę zawierania umów w sprawie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. Po jej krótkim przedstawieniu opisał stan faktyczny sprawy, z którego wynikało, że 6 marca 2014 r. Dyrektor [...] OW NFZ na podstawie art. 139 ust. 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej ogłosił prowadzone w trybie konkursu ofert postępowanie w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: leczenie stomatologiczne w zakresie świadczenia ogólnostomatologiczne dla gminy Knurów, kod postępowania: [...] . W ogłoszeniu wartość zamówienia określono na nie więcej niż [... ] PLN na okres rozliczeniowy od 1 lipca 2014 r. do 31 grudnia 2014 r. Wskazano również okres obowiązywania umowy od [...] r. do [...] r.

Oferty należało złożyć do [...] r. Ogłoszenie o konkursie ofert zawierało wszystkie wymagane prawem elementy, w tym wskazanie aktów prawnych obowiązujących w postępowaniu, a także zarządzeń Prezesa NFZ. Ich treść była dostępna dla świadczeniodawców na stronach internetowych zarówno Centrali NFZ, jak i [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ.

Oferenci przystępujący do konkursu ofert, oprócz wymagań wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego winni byli spełniać w szczególności wymagania określone przez Prezesa NFZ, wskazane w:

- zarządzeniu nr [...] Prezesa NFZ z dnia [...] r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej;

- zarządzeniu Prezesa NFZ nr [...] z dnia [...] r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie stomatologiczne.

W postępowaniu złożono 9 ofert na 10 miejsc wykonywania świadczeń. W części jawnej Komisja Konkursowa dokonała oceny formalno-prawnej złożonych ofert, jak również zgodnie z "Procedurą konkursu ofert lub rokowań prowadzonych na podstawie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych nr [...] " (wprowadzoną do stosowania pismem [...] ) przeprowadziła kontrole u 3 oferentów, którzy wcześniej nie realizowali świadczeń w ramach umowy z NFZ w tym samym zakresie świadczeń.

Po przeprowadzeniu części jawnej postępowania 9 ofert, jako spełniających wymagane warunki niezbędne dla realizacji wyżej wymienionego świadczenia zostało zakwalifikowanych do części niejawnej postępowania. W części niejawnej postępowania po przeprowadzonych negocjacjach, działając na podstawie art. 148 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej oraz zarządzenia nr [...] Prezesa NFZ z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, Komisja Konkursowa dokonała ostatecznej oceny ofert, w wyniku której oferta wnioskodawcy nie została wybrana. O wyborze decydowała łączna liczba uzyskanych punktów. Oferta wnioskodawcy uzyskała ocenę 36,071 pkt, w tym 26,071 pkt za kryteria niecenowe, zajmując 9 pozycję w rankingu końcowym. Określona w ogłoszeniu wartość zamówienia pozwoliła na wybór ofert od pozycji 1 do 8. Ostatnia wybrana oferta uzyskała łącznie 44,482 punktów rankingowych.

Ocena ofert odbywała się w sposób jednolity i częściowo zautomatyzowany poprzez "zaczytanie ofert" wraz z odpowiedziami ankietowymi do systemu informatycznego NFZ. W oparciu o algorytm zawarty w zarządzeniu nr [...] Prezesa NFZ z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, system przydzielił odpowiednią liczbę punktów. Liczba ta stanowiła o wyjściowej pozycji oferty w rankingu otwarcia. Ustalona na tym etapie postępowania liczba punktów mogła ulec zmianie w toku szczegółowej oceny ofert, kontroli i negocjacji z oferentami, co nastąpiło w części niejawnej konkursu, po której system informatyczny wygenerował ranking końcowy, w którym oferty zostały uszeregowane zgodnie z punktacją malejącą. Bazę danych systemu tworzyły przesłane w formie elektronicznej zapytania ofertowe przekazane przez oferentów, ankiety i wyniki przeprowadzonych negocjacji. Wybór oferentów następował według kolejności wynikającej z rankingu końcowego. Ostatecznie ocena oferty była generowana przez system informatyczny wspomagający pracę Komisji Konkursowej, co gwarantowało zachowanie obiektywizmu w stosunku do wszystkich oferentów biorących udział w postępowaniu.

26 maja 2014 r. ogłoszono rozstrzygnięcie postępowania, w którym jako wybrane do realizacji świadczeń wskazano 8 pozycji.

Oferta wnioskodawcy nie znalazła się w rozstrzygnięciu konkursu, gdyż liczba punktów oceny jaką uzyskała, była niższa w stosunku do ocen ofert, które wybrano w ramach prowadzonego postępowania konkursowego.

Analizując ponownie materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania w kontekście zarzutów podniesionych przez wnioskodawcę, Dyrektor [...] OW NFZ uznał je za chybione. Wyjaśnił, że pismem z [...] r. znak [...] , wnioskodawca został poinformowany o prawie czynnego udziału w postępowaniu, a także o prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, materiałów oraz zgłoszonych żądań. Z prawa tego strona skorzystała 3 lipca 2014 r., kiedy to udostępniono jej całokształt akt postępowania. Do powyższych nie zgłoszono żadnych uwag czy wniosków.

Za niezasadne organ uznał również zarzuty dotyczące sposobu przeprowadzenia przez Komisję Konkursową negocjacji. Zauważył, że wybór świadczeniodawców, z którymi były prowadzone negocjacje nie odbywał się dowolnie, lecz z poszanowaniem zasady równości świadczeniodawców. Zaproszenie do negocjacji nastąpiło na podstawie liczby punktów uzyskanych przez ofertę danego świadczeniodawcy. Wnioskodawca został do nich zaproszony w celu ustalenia ostatecznego stanowiska co do ceny i liczby świadczeń. Przedstawiona przez [...] Oddział NFZ propozycja stanowiła punkt wyjściowy do uzgodnienia zbieżnych stanowisk w procesie negocjacji, które miały na celu osiągniecie kompromisu umożliwiającego oferentowi realizację świadczeń. Dokonano analizy oferowanej ceny i liczby świadczeń w kontekście potencjału oferenta i wymagań jakościowych. Komisja wzięła pod uwagę strukturę i zasoby oferenta w kontekście zdolności do wykonywania oferowanej liczby świadczeń.

W protokole z negocjacji z [...] r. wnioskodawca oświadczył, że cena punktu rozliczeniowego podana podczas spotkania, jest ceną ostateczną i nie ulegnie zmianie w trakcie dalszych negocjacji. Natomiast w protokole końcowym z negocjacji z dnia [...] r. potwierdził, że zawiera on ostateczne stanowiska stron w procesie negocjacji co do ilości i ceny oraz, że zbieżność stanowisk w protokole końcowym nie oznacza dokonania wyboru oferenta i przyrzeczenia zawarcia umowy. Tym samym poświadczył przyjęcie do wiadomości treści wspomnianej klauzuli i wyraził zgodę na jej stosowanie. Mimo, że mógł nie podpisywać protokołu z prawa tego nie skorzystał, nie składał też protestu, podczas gdy wybór strategii negocjacyjnej należał do strony. Oferent w czasie negocjacji miał prawo przedstawić Komisji inną cenę niż określoną w złożonej ofercie. Decyzja o zmianie ceny, a tym samym wartości realizowanych świadczeń należała wyłącznie do oferenta z uwagi na fakt, iż wynikała ona z analizy kosztowej udzielanych świadczeń. Komisja Konkursowa w trakcie negocjacji nie mogła sugerować oferentom zmiany oferty. Takie postępowanie stanowiłoby zaprzeczenie idei konkursu i negocjacji. W trakcie negocjacji wnioskodawca podtrzymał cenę zaproponowaną w ofercie. Komisja Konkursowa nie mogła sugerować jej obniżenia, gdyż mogłoby to ją narazić na zarzut "wymuszania" na oferentach obniżenia ceny. Brak sugestii w tym zakresie ze strony Komisji nie może być uważany za wprowadzanie w błąd wnioskodawcy, a tym samym za naruszenie zasady równego traktowania stron.

Dalej wskazano na art. 155 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, który stanowi, że do umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami uregulowane zostało w Dziale VI ustawy w art. od 132 do 161 b, to oznacza, że modyfikacji doznaje wyrażona w art. 72 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny zasada, że jeśli strony prowadzą negocjacje w celu zawarcia oznaczonej umowy, umowa zostaje zawarta, gdy strony dojdą do porozumienia co do wszystkich jej postanowień, które były przedmiotem negocjacji. Ustalenie ceny i liczby świadczeń w trakcie negocjacji, o których mowa w art. 142 ust. 6, a następnie ogłoszenie o rozstrzygnięciu postępowania nie prowadzi do automatycznego zawarcia umowy docelowej, lecz do nawiązania przejściowego stosunku uzasadniającego tylko obowiązek zawarcia w dalszej kolejności takiej umowy. Uczestnictwo w postępowaniu konkursowym, które jest procedurą o charakterze komercyjno-eliminacyjnym, nie gwarantuje wyboru oferty i zawarcia umowy. Zgodnie z ideą konkursu ofert zadaniem Komisji Konkursowej jest wybór ofert najkorzystniejszych. Oferta wnioskodawcy nie została wybrana, bowiem złożono oferty, które uzyskały wyższą ocenę punktową i jako korzystniejsze zostały wybrane w celu zawarcia umowy.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 134 ust. 1 i 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej poprzez przeprowadzenie postępowania konkursowego z pominięciem zasad równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz z pominięciem zasad uczciwej konkurencji organ podkreślił, że postępowanie konkursowe było prowadzone z zachowaniem równego traktowania wszystkich oferentów i w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Wszyscy uczestnicy konkursu odpowiadali na te same pytania. Ocena ofert odbywała się na podstawie jasno określonych kryteriów. W toku postępowania były one niezmienne i w równym stopniu jawne dla wszystkich oferentów. Zasada równego traktowania świadczeniodawców przejawiała się w stosowaniu tych samych kryteriów do wszystkich oferentów biorących udział w danym postępowaniu. Jej naruszeniem byłoby stosowanie w danym postępowaniu w stosunku do niektórych świadczeniodawców dodatkowych kryteriów, względnie wyłączenie stosowania określonych kryteriów wobec niektórych świadczeniodawców. Taka sytuacja w postępowaniu konkursowym nie nastąpiła. W ogłoszonym konkursie o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obowiązywały te same wymagania w stosunku do wszystkich biorących w konkursie udział oferentów i tożsame kryteria ocen ofert. Nie naruszono również zasady jawności warunków wymaganych od świadczeniodawców oraz nie dokonano ich zmian w toku postępowania. Tym samym postępowanie konkursowe było prowadzone w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Oferta wnioskodawcy została oceniona według jednolitych stosowanych wobec wszystkich oferentów kryteriów oceny określonych w zarządzeniu [...] .

Wobec powyższego, Dyrektor [...] OW NFZ uznał, że Komisja nie naruszyła zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, które mogłoby spowodować uszczerbek w interesie prawnym wnioskodawcy. Otrzymał on bowiem pełną i przejrzystą informację co do sposobu wyłaniania świadczeniodawców, poznał szczegółową punktację z podziałem na konkretne składowe oceny oferty. To, że jego oferta nie została wybrana było konsekwencją zdobytej pozycji w rankingu końcowym, a nie skutkiem decyzji uznaniowej Komisji Konkursowej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pełnomocnik strony wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając jej naruszenie:

- art. 142 ust. 6 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej poprzez zaniechanie przeprowadzenia negocjacji wskutek czego doszło do naruszenia interesu prawnego skarżącego polegającego na nie wybraniu jego oferty (albowiem gdyby do naruszenia nie doszło i gdyby w sprawie przeprowadzono negocjacje, oferta skarżącego zostałaby wybrana, gdyż zajęła 9 pozycję, a wybrano pozycje od 1-8, w tym dwa razy tego samego oferenta M. R. (poz. 1 i 4 ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania);

- art. 10 § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i pozbawienie skarżącego czynnego udziału w postępowaniu oraz uniemożliwienie mu wypowiedzenia się, co do zebranych materiałów i zgłoszonych żądań przed wydaniem decyzji;

- art. 2 Konstytucji poprzez sprzeczne z zasadą demokratycznego państwa prawnego postępowanie Dyrektora Oddziału i nieuwzględnienie prawa skarżącego do czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym, czego skutkiem było brak zapewnienia jednostce bezpieczeństwa prawnego;

- art. 134 ust. 1 i ust. 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej poprzez przeprowadzenie postępowania z pominięciem zasad równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz pominięcie zasad uczciwej konkurencji, co doprowadziło do:

- wprowadzenia skarżącego w błąd w toku negocjacji wskazując, że jego oferta jest korzystna i spełnia wszystkie warunki jakie są potrzebne do zawarcia umowy w ramach konkretnego postępowania, co skutkowało brakiem podania przez skarżącego niższej ceny świadczenia usług;

- wyboru ofert podmiotów, których przeprowadzona ocena była niepełna, nierzetelna i nieprawidłowa w kontekście określonych zarządzeniem nr [...] zasad, co skutkowało wybraniem dwa razy tego samego oferenta M.R.;

- art. 142 ust. 6 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej poprzez zdecydowanie się przez Komisję na przeprowadzenie negocjacji ale ich faktycznego nieprzeprowadzenia o czym świadczy "jednostronny" charakter spotkania informujący oferenta, że jego oferta jest korzystna i spełnia wszystkie warunki NFZ, co przyczyniło się do tego, że nie proponował on niższej ceny;

- art. 139 ust. 5 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej w zw. z § 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez NFZ, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania Komisji Konkursowej oraz jej zadań;

- art. 139 ust. 4 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej w zw. z § 4 i § 15 rozporządzenia pracy komisji prowadzącej postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej poprzez błędny skład Komisji (osobowy i liczbowy) oraz sporządzanie protokołów z negocjacji w sposób nie odpowiadający powołanym wyżej przepisom.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zajął w tej sprawie następujące stanowisko.

Jest kwestią bezsporną, że w postępowaniu przed wydaniem przez Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K. decyzji z [... ] r. doszło do naruszenia art. 10 § 2 k.p.a. Zostało to przyznane przez organ. Z akt sprawy wynika, że odwołanie skarżącego od rozstrzygnięcia postępowania w trybie konkursu ofert wpłynęło do organu 2 czerwca 2014 r. Pismem z 3 czerwca poinformowano skarżącego o prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, z czym w sposób oczywisty wiąże się obowiązek udostępnienia stronie akt sprawy. W piśmie tym pouczono skarżącego o tym prawie i jednocześnie wskazano, że w celu jego realizacji powinien skontaktować się telefonicznie z organem. Nie czekając na wypowiedzenie się przez skarżącego, organ wydał decyzję. Jest to zatem naruszenie przepisów procesowych. Jednakże, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, naruszenie przepisów postępowania stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji pod warunkiem, że mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wpływu takiego skarżący nie wykazał, a Sąd nie widzi podstaw do takiego wniosku. Przed wydaniem decyzji odwoławczej skarżący miał wgląd do akt sprawy i wniosek o ponowne jej rozpatrzenie oparty został na tych samych zarzutach, co wcześniejsze odwołanie. Brak ze strony skarżącego wykazania, że wcześniejsze uchybienie procesowe pozbawiło go możliwości podniesienia zarzutów, które dał mu wgląd w akta. W tej sytuacji Sąd uznał, że naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. i art. 2 Konstytucji nie miało wpływu na wynik sprawy.

Kolejny zarzut skarżącego – naruszenia art. 134 ust. 1 i 2 ustawy o świadczeniach zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych dotyczy dwóch kwestii: wprowadzenia skarżącego w błąd w toku negocjacji oraz wyboru ofert podmiotów, których ocena była niepełna, nierzetelna i nieprawidłowa z podkreśleniem, że dwukrotnie wybrano ofertę tego samego podmiotu.

Zaczynając od drugiej z tych kwestii Sąd zauważa, że przepisy ustawy o świadczeniach zdrowotnych nie zabraniają złożenia przez ten sam podmiot oferty na świadczenie usług w różnych miejscach. Przepis art. 149 ust. 1 pkt 6 stanowi o konieczności odrzucenia oferty alternatywnej, czyli oferty na to samo miejsce, ale w dwóch wersjach, co w sprawie nie miało miejsca. Natomiast zarzut o niepełnej, nierzetelnej i nieprawidłowej ocenie ofert pozostałych podmiotów również nie został dostatecznie uzasadniony. Odpowiadając na ten zarzut organ obszernie wyjaśnił, że wszystkie oferty zostały ocenione jednolicie, z zastosowaniem tych samych kryteriów i w myśl tych samych zasad, które wszystkim uczestnikom konkursu zostały ujawnione. Przedstawił jednocześnie wyniki oceny wszystkich ofert, nie ma podstaw do twierdzenia, że ocena ofert innych podmiotów jest nieprawidłowa.

Zarzut naruszenia art. 134 ust. 1 i 2 wiąże się z kolejnym zarzutem naruszenia art. 142 ust. 6 ustawy o świadczeniach zdrowotnych, ponieważ obydwa te zarzuty odnoszą się do negocjacji, jako części konkursu ofert, o jakiej mowa w art. 142 ust. 6 ustawy. Trzeba tu jednak zwrócić uwagę na fakt, że sposób prowadzenia negocjacji, ani ze strony organu, ani ze strony podmiotu biorącego udział w konkursie, nie jest regulowany przepisami prawa. Ust. 7 art. 142 stanowi jedynie, że komisja ma obowiązek przeprowadzić negocjacje co najmniej z dwoma oferentami, o ile w konkursie bierze udział więcej niż jeden oferent. Słusznie zatem organ podniósł, że strony posiadają swobodę negocjacji i sposób jej prowadzenia pozostawiony jest ich uznaniu. Negocjacje nie są w postępowaniu konkursowym odrębną czynnością, którą kończy wydanie aktu administracyjnego, który podlegałby ocenie sądu administracyjnego. W postępowaniu negocjacyjnym strony są równorzędne, jest to czynność poprzedzająca zawarciu umowy, czyli czynności cywilnoprawnej. Z drugiej strony organ prowadzący negocjacje nie może podpowiadać jednemu z oferentów, co ma zrobić, żeby wygrać konkurs, bo to byłoby naruszeniem zasady z art. 134 ust. 1 ustawy, czyli zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców z zachowaniem uczciwej konkurencji. Z tych to powodów Sąd nie uwzględnił zarzutów postawionych przez skarżącego w związku z przeprowadzeniem negocjacji w postępowaniu konkursowym.

Ostatni zarzut skargi dotyczy niewłaściwego składu Komisji w toku negocjacji. Zdaniem skarżącego również w toku negocjacji Komisja powinna działać w pełnym składzie, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w protokole z negocjacji poprzez zamieszczenie w nim podpisów wszystkich członków Komisji. Zarzut ten nie jest trafny. Regulamin pracy komisji prowadzącej postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej określony jest w uchwale nr 36/2005/I Rady Narodowego Funduszu Zdrowia z 4 października 2005 r. w sprawie przyjęcia tego Regulaminu. Uchwała ta została wydana na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 139 ust. 4 ustawy o świadczeniach zdrowotnych. Zasady pracy Komisji zawiera Załącznik do tej uchwały. W jego § 8 zwarte jest uprawnienie dla Przewodniczącego Komisji do powołania zespołów do realizacji określonych zadań i do ustalania ich składu. Nie ma w nim tych warunków, o których pisze skarżący, formułując zarzut niewłaściwego składu komisji w toku negocjacji. Można zatem przyjąć, na podstawie § 7 Regulaminu, że pełny skład Komisji wymagany jest na jej posiedzeniach zwoływanych przez Przewodniczącego i przy podejmowaniu decyzji. W sytuacji natomiast wykonania poszczególnych zadań o innym charakterze, jak to przykładowo wymieniono – przeprowadzenie kontroli oferenta, ale, zdaniem Sądu, również prowadzenia negocjacji, uprawnionym jest ich wykonanie przez zespół powołany przez Przewodniczącego, do którego nie mają zastosowania wymogi dotyczące składu samej Komisji.

Mając to wszystko na uwadze Sąd oddalił skargę z mocy art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.