Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 317/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6045 Ochrona osób i mienia
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Umorzono postępowanie zażaleniowe
Powołane przepisy: article: art. 161 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia L. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 sierpnia 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 406/18 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 406/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej: p.p.s.a.), odmówił L. K. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] grudnia 2017 r. w przedmiocie cofnięcia koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł L.K.

W dniu 18 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał w sprawie wyrok, którym oddalił skargę L. K. na ww. decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] grudnia 2017 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 oraz art. 197 § 2 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zabezpieczenie interesów strony skarżącej przez wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego do czasu zakończenia postępowania przed sądem. Zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego przed sądem I instancji wydaniem wyroku lub postanowienia powoduje, że sąd ten nie ma już uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej, a w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej kompetencja w tym zakresie przechodzi na Naczelny Sąd Administracyjny, co jednak wymaga złożenia przez stronę odrębnego wniosku (por. postanowienie NSA z dnia 3 października 2018 r., sygn. akt II GZ 325/18).

Oznacza to, że po wydaniu przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie przez ten sąd wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. W konsekwencji bezprzedmiotowe jest także rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności, a postępowanie zażalenie podlega umorzeniu (por. postanowienia NSA z dnia: 18 lipca 2018 r., sygn. akt II OZ 770/18; 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OZ 363/18; 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II OZ 1514/17, 13 listopada 2019 r., sygn. akt II GZ 261/19). W przypadku bowiem zasadności takiego zażalenia sąd I instancji nie miałby podstawy do ponownego rozpatrzenia wniosku skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 23 sierpnia 2019 r., sygn. akt II FZ 461/19).

Jednocześnie, mając na względzie możliwość złożenia wniosku, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 14 sierpnia 2019 r. - Naczelny Sąd Administracyjny na obecnym etapie postępowania nie przesądza, czy stanowisko Sądu I instancji, który odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - jest prawidłowe.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 oraz art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.