Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 4/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 51 ust.1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust.7
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie: WSA Jacek Bursa (spr.) WSA Mariusz Kotulski Protokolant: starszy sekretarz sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2017 r. sprawy ze skargi P.P. na decyzję nr [....] [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 10 października 2016 r., znak: [....] w przedmiocie stwierdzenia braku konieczności nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącego P.P. kwotę 500,00 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w [...] decyzją nr [...] z dnia 21 kwietnia 2015 r., znak: [...] po rozpatrzeniu sprawy okna w ścianie zachodniej budynku mieszkalnego, usytuowanego na działce nr [...] w miejscowości Jerzmanowice, gmina Jerzmanowice-Przeginia — własności J. K. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U.2013.1409 ze zm., dalej: u.p.b.) orzekł, że nie zachodzi konieczność nałożenia na właściciela obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia ściany zachodniej budynku mieszkalnego do stanu zgodnego z prawem.

Po rozpatrzeniu odwołania P. P. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia 4 września 2015 r., znak [...] nr [...] opisaną wyżej decyzję utrzymał w mocy.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że wykonanie przedmiotowego otworu okiennego zostało prawidłowo przez PINB zakwalifikowane jako dokonanie przebudowy w rozumieniu art. 3 pkt 7a u.p.b. Stwierdzenie, czy samowolne wykonanie otworu okiennego może zostać zalegalizowane wymaga dokonania analizy pod względem wymogów prawa. Zgodnie z niekwestionowanymi przez organ odwoławczy ustaleniami PINB, odległość ściany budynku, w którym wykonano przedmiotowy otwór okienny od granicy z działką sąsiednią wynosi ok. 85 cm. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm., dalej: Rozporządzenie) w paragrafie 12 określa minimalne odległości, jakie winny być zachowane przy posadowieniu budynku. Przywołana wyżej norma określająca minimalne odległości zastosowanie ma do budynków posadowionych na działce budowlanej w stosunku do granicy z sąsiednią działką budowlaną. Dalej przywołano art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który zawiera definicję działki budowlanej. W przedmiotowej sprawie na podstawie informacji z rejestru gruntów stwierdzono, iż działka nr [...] oznaczona jest jako Br-RIIIb, zaś sąsiednia działka nr [...] jako Rlllb Br-RIHb. Zgodnie z klasyfikacją zawartą w § 68 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2015 r. poz. 542): § 68. 1. Grunty rolne dzielą się na: 1) użytki rolne, do których zalicza się: a) grunty orne, oznaczone symbolem -R(...) e) grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem - Br. W ocenie organu odwoławczego obie działki, niezależnie od położenia na obszarze dopuszczającym przez miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego inny sposób wykorzystania, są obecnie gruntami rolnymi, a nie działkami budowlanymi, do których zastosowanie znajdują normy określone w § 12 Rozporządzenia. Tym samym nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby konieczność zamurowania przedmiotowego otworu okiennego. Zgodnie z wyrażonym w sądownictwie administracyjnym poglądem jeżeli organ stwierdza, iż zachodzą przesłanki z art. 50 ust. 1 u.p.b., ale roboty budowlane zostały zakończone, nie wydaje postanowienia o wstrzymaniu (postanowienie takie byłoby w istocie fikcją), ale bezpośrednio stosuje normy wynikające z art. 51 u.p.b. Tym samym organ I instancji nie był zobligowany do uprzedniego wydania postanowienia w oparciu o art. 50 ust. 1 u.p.b. z uwagi na fakt, iż roboty budowlane związane z wykonaniem okna zostały już zakończone. Materialnoprawną podstawą skarżonej decyzji jest art. 51 ust. 1 pkt 2 u.p.b. Organ odwoławczy stwierdził, iż zgromadzony materiał dowodowy pozwala na uznanie, iż pierwotnie okno w ścianie zachodniej budynku posadowionego na działce nr [...] w m. Jerzmanowice nie było wykonane, wobec czego wykonano je w czasie późniejszym. Zdaniem [...] WINB w przedmiotowej sprawie organ I instancji w sposób prawidłowy i pozwalający na wydanie zgodnego z prawem rozstrzygnięcia zgromadził i ocenił materiał dowodowy, zgodnie z którym stwierdził również, iż w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły przesłanki nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem.

Powyższą decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie P. P., a sąd ten wyrokiem z dnia 13 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 1371/15 uchylił zaskarżoną decyzję [...] WINB oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. W ocenie sądu pominięcie wniosku o wyłączenie pracownika stanowi naruszenie prawa, bowiem wobec braku rozpatrzenia wniosku pracownik organu nie był uprawniona (do czasu rozstrzygnięcia wniosku o jej wyłączenie od udziału w postępowaniu) do wydania w imieniu organu decyzji pierwszoinstancyjnej, bowiem jej kompetencje i obiektywizm został zakwestionowany, a o jej bezstronności nie orzekł podmiot do tego uprawniony. Skoro tak, to nie rozpoznanie wniosku o wyłączenie pracownika organu w sposób wskazany w k.p.a. i rozpoznanie sprawy przez pracownika organu, którego wyłączenia domagał się skarżący, stanowi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

Nadto ocena działki, na której miała miejsce samowola budowlana oraz działki sąsiedniej wyłącznie na podstawie ich kwalifikacji w ewidencji gruntów i budynków była niewystarczająca. Ocena taka winna być dokonywana indywidualnie w każdej sprawie, a przy jej dokonywaniu kierować się należy przede wszystkim oceną faktycznej możliwości zabudowy działki. Zabudowa niekoniecznie musi oznaczać wyłącznie zabudowę mieszkalną. Chodzi o możliwość jakiejkolwiek zabudowy nieruchomości. Pomocne, choć niekoniecznie wiążące mogą okazać się ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Ponownie rozpoznając sprawę postanowieniem nr [...] z dnia 6 czerwca 2016 r., znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w [...] odmówił wyłączenia pracownika prowadzącego przedmiotowe postępowanie, a decyzją nr [...] z dnia 29 lipca 2016 r., znak: [...], na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 u.p.b. orzekł, iż nie zachodzi konieczność nałożenia na właściciela działki nr [...] obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia ściany zachodniej budynku mieszkalnego do stanu zgodnego z prawem.

Zaś po rozpatrzeniu odwołania P. P. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją nr [...] z dnia 10 października 2016 r., znak: [...], opisaną wyżej decyzję utrzymał w mocy.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, iż jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, roboty budowlane związane z wykonaniem okna w ścianie zachodniej budynku mieszkalnego, położonego na działce nr ew. [...] w miejscowości Jerzmanowice zostały w sposób faktyczny zakończone. Tym samym, ze względu na faktyczne zakończenie robót budowlanych związanych z wykonaniem ww. okna oraz na ugruntowane stanowisko sądownictwa administracyjnego, reprezentowane np. w wyroku WSA w Łodzi z dnia 19 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Łd 749/13, jeżeli organ stwierdza, iż zachodzą przesłanki z art. 50 ust. 1 u.p.b., ale roboty budowlane zostały zakończone, nie wydaje postanowienia o wstrzymaniu (postanowienie takie byłoby w istocie fikcją), ale bezpośrednio stosuje normy wynikające z art. 51 u.p.b. zasadnym było nie wstrzymywanie przez PINB robót budowlanych oraz orzekanie w bezpośrednim oparciu o art. 51 u.p.b.

Odnosząc się do zaleceń wyroku z dnia 13 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 1371/15, organ podał zaś, iż wydano postanowienie w zakresie wniosku o wyłączenie pracownika, nadto oceniono, czy działka nr [...] w m. Jerzmanowice jest działką budowlaną, nie negując jednocześnie zasadności prowadzenia postępowania w trybie art. 50-51 oraz kwalifikacji wykonania spornego okna jako przebudowy budynku, w rozumieniu art. 3 pkt 7a u.p.b. Zdaniem organu z uwagi na art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, art. 4 pkt 3a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, a także § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) oraz uchwałę nr XVII/97/08 Rady Gminy Jerzmanowice-Przeginia z dnia 11 lutego 2008 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Jerzmanowice-Przeginia w obszarze sołectwa Jerzmanowice (Dz. Urz. Woj. Małop. z 2008 r., nr 260, poz. 1618) zarówno działka nr ew. [...], jak i działka nr ew. [...] w m. Jerzmanowice położone są w obszarze, oznaczonym symbolem M. Wedle § 8 ust. 1 miejscowego planu, symbolem M oznaczono tereny mieszkalnictwa zagrodowego i jednorodzinnego z podstawowym przeznaczeniem gruntów pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną oraz zabudową zagrodową dla rolników. Organ wskazał też na dopuszczalny wg § 8 miejscowego planu, sposób użytkowania terenów położonych w obszarze oznaczonym symbolem M. Miejscowy plan uchwalono w roku 2008, zaś podział działki nr ew. [...] na działki nr ew. [...], [...], [...] i [...] nastąpił w roku 2011. Tym samym zastosowanie w sprawie znajdą przepisy § 7 ust. 3 miejscowego planu: Jak wynika z wypisu z rejestru gruntów (akta PINB, k. nr 22) oraz treści księgi wieczystej nr [...] (akta MWINB, k. nr 24), działka nr ew. [...] w m. Jerzmanowice ma powierzchnię 446m2. Zatem możliwość zabudowy działki nr ew. [...] położonej w m. Jerzmanowice, wydzielonej w 2011 r. z działki nr ew. [...] w czasie obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, z mocy aktu prawa miejscowego, jakim jest ww. miejscowy plan została wyłączona ze względu na jej wymiary i powierzchnię. Zatem, jakkolwiek działka nr ew. [...] jest położona w obszarze, oznaczonym symbolem M, tak nie spełnia wymogów określonych w miejscowym planie dla jej zabudowy. Wykonanie zaś urządzeń towarzyszących oraz obiektów w ramach przeznaczenia dopuszczalnego musi być zgodnie z § 7 ust. 3 miejscowego planu dostosowane do wymogów i charakteru przeznaczenia podstawowego, które -jak wykazano wyżej — nie może zostać spełnione na działce nr ew. [...] w m. Jerzmanowice. Z uwagi zatem na brak możliwości zabudowy, działki nr ew. [...] w m. Jerzmanowice nie można jej uznać za działkę budowlaną, o której mowa w § 12 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Tym samym w niniejszej sprawie przepisy ww. rozporządzenia dotyczące sytuowania budynku ścianą z otworami okiennymi w odległości nie mniejszej niż 4 m w stronę granicy z sąsiednią działką budowlaną nie znajdują zastosowania. Z uwagi na powyższe, nie znajdą również zastosowania § 13, 60 i 271-273 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.

Odnosząc się natomiast do dwojakiego celu norm statuujących ograniczenia w zabudowie przy granicy działki, o których mowa w wyroku NSA z dnia 13 stycznia 2006 r., sygn. akt II OSK 1275/05, [...]WINB podniósł, iż z uwagi na powyższe oraz parametry działki nr ew. [...] w m. Jerzmanowice nie stwierdził, ażeby przedmiotowe okno wykonane w ścianie zachodniej budynku mieszkalnego posadowionego na działce nr ew. [...] w m. Jerzmanowice naruszało intymność i spokój współwłaścicieli działki sąsiedniej o nr ew. [...] oraz stwarzało zagrożenie dla bezpieczeństwa pożarowego i zagrożenia z tym związanego dla obiektów budowlanych znajdujących się na sąsiedniej działce. W pozostałym zakresie organ ponownie uznał, iż podziela stanowisko PINB wyrażone w kwestii braku konieczności nałożenia na J.K. - właścicielkę działki nr ew. [...] położonej w m. Jerzmanowice obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia ściany zachodniej budynku mieszkalnego do stanu zgodnego z prawem. Z uwagi na zakończenie robót budowlanych związanych z wykonaniem przedmiotowego okna, w przypadku stwierdzenia przez organ zajścia przesłanek z art. 50 ust. 1 u.p.b. oraz zakończenia robót, organ nie wydaje postanowienia o wstrzymaniu robót, ale bezpośrednio stosuje normy wynikające z art. 51 ust. 1 u.p.b. (tak np. WSA w Krakowie w wyroku z dnia 10 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 682/10).

Powyższą decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie P.P., zarzucając naruszenie:

- art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 7 u.p.b. przez błędne przyjęcie, że nie zachodzi konieczność nałożenia na właściciela obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia ściany zachodniej budynku mieszkalnego do stanu zgodnego z prawem, mimo że wykonane okno narusza obowiązujące przepisy prawa, m.in. niezgodność z zatwierdzonym projektem butłowlanym,

- § 8 ust. 1, 2, 3 Uchwały Nr XVII/97/08 Rady Gminy Jerzmanowice-Przeginia z dnia 11 lutego 2008 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Jerzmanowice Przeginia, poprzez błędną jego interpretację,

- § 7 ust. 3 w/w uchwały poprzez błędną jego interpretację,

- art. 2 pkt 12 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez błędną jego interpretację,

- § 12 ust. 1, § 13, 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie przez stwierdzenie, iż przepisy te nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie,

- § 271 - 273 w/w rozporządzenia Ministra Infrastruktury przez stwierdzenie, iż przepisy te w sprawie nie mają zastosowań,

- § 272 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Infrastruktury poprzez stwierdzenie, iż przepisy te nie mają zastosowania

- art. 7 oraz art. 8 k.p.a. przez niepodjęcie dostatecznych kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a także nieustosunkowanie się do istotnych argumentów zawartych w uzupełnieniu odwołania, swoją ogólnikowością i arbitralnością naruszające zasadę zaufania do organów administracji publicznej,

- art. 9 k.p.a. poprzez nieudzielenie mi odpowiedzi na wnioski skierowane do organu z dnia 15.06.2016 r. oraz złożone do protokołu oględzin dnia [...] .03.2015 r.,

- art. 11 k.p.a. przez niewyczerpujące wyjaśnienie stronom zasadności przyjętego rozstrzygnięcia,

- art. 24 § 3 k.p.a. poprzez nieprawidłowe rozpatrzenie wniosku dot. wyłączenia organ przez I instancji pracownika, mimo uprawdopodobnienia, iż występują wątpliwości, co do jego bezstronności,

- art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez niewywiązanie się z obowiązku zebrania w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego,

- art. 75 § 1 i art. 78 § 1 k.p.a. poprzez niedopuszczenie na świadków poprzednich właścicieli działki nr [...] oraz nieuwzględnienie wniosku złożonego do protokołu oględzin dnia [...] .03.2015 r.

- art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nieprawidłowe sporządzenie uzasadnienia decyzji administracyjnej - niedostateczne i niepełne uzasadnienie, nieustosunkowanie się w uzasadnieniu decyzji do wszystkich żądań, wniosków i zarzutów strony, złożonych w trakcie trwania postępowania pierwszoinstancyjnego oraz zawartych w uzupełnieniu odwołania.

W uzasadnieniu zarzutów podkreślono, iż skarżony organ nie jest uprawniony do kwalifikowania działek na cele budowlane, bo o kwestii ich przeznaczenia decydują przepisy prawa. Nadto pracownik co do którego złożono wniosek o wyłączenie inspektor I. B. wykazał się w sprawie brakiem bezstronności stwierdzając wielokrotnie stan niezgodny ze stanem faktycznym i prawnym na spornej działce. Organ I instancji, nie ustalił na jakim terenie, zgodnie z miejscowym planem znajduje się budynek mieszkalny nr [...], w którym wykonano okno będące przedmiotem postępowania. Organ nie zwrócił się o stosowną dokumentację do Urzędu Gminy Jerzmanowice-Przeginia, właścicieli przedmiotowych działek, ani do innych urzędów np. Wydziału Geodezji. Kartografii i Katastru Starostwa Powiatowego w [...]. Nie ustalono również na jakim terenie znajduje się działka nr [...]. Nadto w żadnym przepisie nie jest określone, że działka ze względu na jej wymiary i powierzchnię, w części stanowiąca dojazd, znajdująca się w m.p.z.p. na terenie dopuszczającym jej zabudowę nie może zostać uznana za budowlaną. Ocena organów była dowolna. W ocenie skarżącego zabudowa działki nr ew. [...] jest możliwa, ponieważ działka ta spełnia wymogi wynikające z art. 2 pkt. 12 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu pozwalające uznać ją za budowlaną - miejscowy plan dopuszcza jej zabudowę obiektami budowlanymi wymienionymi również m.in. w art. 3 pkt 3 u.p.b. niebędącymi budynkami jak np. sieci uzbrojenia terenu (wodociągowa, kanalizacyjna, gazowa), które zlokalizowane mogą być także na działce stanowiącej dojazd. Zaś przepisy rozporządzenia w sprawie warunków technicznych ti. § 12, 13, 60 i 271-273 nie znajdują zastosowania w przedmiotowej sprawie. Dodatkowo podniesiono, iż data wykonania spornego otworu okiennego nie została ustalona, nie przeprowadzono szeregu wnioskowanych w tym celu dowodów.

Skarżący w konsekwencji wniósł o uchylenie decyzji obu instancji i zasądzenie kosztów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Pkt 1 lit. "c" wskazanego przepisu stanowi, że Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Orzekanie następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa, a - w myśl art. 135 p.p.s.a. - Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Skarga zasługuje na uwzględnienie z uwagi na naruszenie przez organ przepisów postępowania i prawa materialnego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.

Niniejsza sprawa administracyjna poddana już była kontroli Sądu, który wyrokiem z dnia 13 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 1371/15 uchylił zaskarżoną decyzję [...]WINB oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. W myśl art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

W zakresie samego postępowania, w w/w wyroku wyrażony został pogląd, że w ponownie prowadzonym postępowaniu - o ile skarżący nadal będzie podtrzymywał wniosek o wyłączenie pracownika PINB - organ I instancji powinien rozpoznać go w formie postanowienia niezaskarżalnego zażaleniem. Do czasu rozpoznania wniosku pracownik, którego ten wniosek dotyczy nie powinien podejmować jakichkolwiek czynności w sprawie.

Podkreślić należy, że wniosek skarżącego (k. 35 akt I instancji) został złożony na podstawie art. 24 § 3 k.p.a., z powołaniem się na wątpliwości co do bezstronności pracownika organu i jak wynika z akt administracyjnych nie został cofnięty. Tymczasem organ w ponownym postępowaniu wydał postanowienie (k. 73 akt I instancji) o odmowie wyłączenia pracownika, przy czym z uwagi na brak okoliczności uzasadniających wyłączenie z urzędu – art. 24 § 1 k.p.a., ani słowem nie odnosząc się do przesłanek z § 3, które zostały przywołane przez skarżącego. Należy zatem wyrazić ocenę, że wniosek skarżącego w przedmiocie wyłączenia pracownika organu nadal nie został rozpoznany. Dlatego w ponownym postępowaniu, w tym zakresie organ dostosuje się wskazań zawartych w w/w wyroku.

W przywołanym wyroku, Sąd wyraził ponadto poglądy, które uznał za trafne, a wyrażane w orzecznictwie, co do możliwości uznania działki za budowlaną i przedstawił wiążące dla organów wskazania, co do sposobu dokonania oceny, czy działka skarżącego jest działką budowlaną. Wskazał w szczególności, że ocena ta winna być dokonana indywidualnie, a "Przy jej dokonywaniu kierować się należy przede wszystkim oceną faktycznej możliwości zabudowy działki. Zaznaczyć przy tym należy, że zabudowa niekoniecznie musi oznaczać wyłącznie zabudowę mieszkalną. Chodzi o możliwość jakiejkolwiek zabudowy nieruchomości. Pomocne, choć niekoniecznie wiążące mogą okazać się ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organy nadzoru budowlanego przy ponownym rozpoznawaniu sprawy winny mieć na uwadze powyższe okoliczności, jak również argumentację podniesioną w skardze. Zdaniem skarżącego działka [...] spełnia wymogi formalne wynikające z art. 2 pkt. 12 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym pozwalające uznać ją za budowlaną - ponieważ miejscowy plan dopuszcza jej zabudowę obiektami budowlanymi, wymienionymi m.in. w art. 3 pkt 3 u.p.b. niebędącymi budynkami lub obiektami małej architektury, jak np. sieci uzbrojenia terenu (wodociągowa, kanalizacyjna, gazowa), które zlokalizowane mogą być także na działce stanowiącej dojazd. Dokonując oceny podniesionych przez skarżącego okoliczności należy mieć na uwadze przywołany w cytowanym wyżej wyroku NSA dwojaki cel norm prawnych statuujących ograniczenia w zabudowie przy granicy działki".

Tymczasem w ponownym postępowaniu, organ w ogóle nie odniósł się do argumentacji uprzedniej skargi, co do uznania działki skarżącego jako budowlanej, z uwagi na możliwość jej zabudowy obiektami budowlanymi, wymienionymi m.in. w art. 3 pkt 3 u.p.b. niebędącymi budynkami lub obiektami małej architektury, jak np. sieci uzbrojenia terenu (wodociągowa, kanalizacyjna, gazowa). Nie zastosował się tym samym do wiążących wytycznych Sądu.

Co do oceny dokonanej na płaszczyźnie postanowień planu miejscowego, to jest ona niepełna i jednocześnie częściowo błędna.

Organ bowiem uznał, że działka nr [...] nie może być uznana za budowlaną z uwagi na jej powierzchnię wynoszącą jedynie 446 m2, w sytuacji kiedy przepis § 7 ust. 3 planu miejscowego, przewiduje minimalną powierzchnię działki budowlanej pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną wynoszącą 700 m2. Wg. organu, możliwość zabudowy działki nr [...] została zatem z mocy aktu prawa miejscowego wyłączona, ze względu na jej wymiary i powierzchnię i mimo, że jest położona w obszarze, oznaczonym symbolem M, to nie spełnia wymogów określonych w miejscowym planie dla jej zabudowy.

Podkreślić jednak należy, że przepis § 7 ust. 3 miejscowego planu, dotyczy jedynie zasad podziału terenów na nowe działki budowlane, a nie ich przeznaczenia, czy dopuszczalności zabudowy. O tym decyduje przeznaczenie przewidziane w planie i kwestia spełnienia warunków technicznych dla konkretnego obiektu.

To zatem, że określona działka ma mniejszą powierzchnię, niż minimum wskazane w przepisie regulującym zasady podziału, nie oznacza automatycznie, że nie jest ona działką budowlaną, w sytuacji kiedy w planie znajduje się w terenie o przeznaczeniu przewidzianym pod zabudowę. To natomiast, że działka powstała w czasie obowiązywania planu miejscowego znajdującego zastosowanie w sprawie, może równie dobrze oznaczać, że naruszono przepisy planu regulujące zasady podziału nieruchomości.

Ponadto należy zwrócić uwagę, że uwzględniając konfigurację działki [...] oraz postanowienia § 7 ust. 5 planu, który dopuszcza lokalizowanie obiektów kubaturowych w granicach działki, hipotetycznie możliwa jest na niej budowa budynku, który na rzucie prostokąta, miałby powierzchnię zabudowy ok. 60 m2. Tego organ w ogóle nie rozważał mimo, że miał taki obowiązek. Dodać też należy, że pogląd organu, co do niedopuszczalności zabudowania działki innymi budynkami niż budynek mieszkaniowy, jest ponadto – w świetle całokształtu postanowień planu – niepełny, nadmiernie lakoniczny i nieprzekonujący.

Dlatego w ponownym postępowaniu dokonując oceny, czy działka skarżącego jest, czy nie jest działką budowlaną, organ zastosuje się do oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w niniejszym orzeczeniu oraz w szczególności w wyroku sądu z dnia 13 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 1371/15. Dodać też należy, że organ nie jest też zwolniony z dokonania wnikliwych ustaleń stanu faktycznego, co do robót budowlanych w budynku na działce nr [...].

Biorąc powyższe pod uwagę należało uchylić zarówno zaskarżoną decyzję, jak i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" oraz art. 135 p.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a., zasądzając na rzecz skarżącego kwotę uiszczonego przez niego wpisu od skargi.