Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 686/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-02-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1; art. 87 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Kamieńska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 lutego 2009r. wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 23 października 2008r. o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi F. B. prowadzącego działalność pod firmą F. B. "A." z siedzibą w P. (poprzednio F. B. "B.") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [..] Nr [..] w przedmiocie kary za samowolne zajęcie pasa drogowego; postanawia oddalić wniosek. /-/ B. Kamieńska


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 października 2008r. Sąd odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie, jednocześnie wskazując, że prosi o wyrozumiałość, gdyż działa bez pomocy profesjonalnego pełnomocnika, na którego go nie stać. Zarządzeniem z dnia 20 listopada 2008r. referendarz sądowy tutejszego Sądu pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, z uwagi na niezłożenie wniosku w wymaganej formie (na formularzu).

Mając na względzie powyższe Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł pod rygorem jego odrzucenia. Skarżący odebrał wezwanie w dniu 27 stycznia 2009r., a więc termin do uiszczenia wpisu upływał mu w dniu 3 lutego 2009r. Skarżący uiścił wpis w dniu 6 lutego 2009r., a następnie 9 lutego br. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego uiszczenia. Uzasadniając wniosek wskazał, że po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu nie dysponował stosowną kwotą, bo prowadzi wiele spraw sądowych, w których również zobligowany był uiścić wpisy.

W myśl art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).

W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu w wymaganym 7-dniowym terminie. Wniósł go bowiem przed upływem 7 dni od dnia zaistnienia uchybienia.

Nie można jednak uznać, by skarżący uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu. Ograniczył się on bowiem jedynie do wskazania, że w czasie kiedy winien był uiścić wpis, nie posiadał na to środków pieniężnych , ze względu na wysokie kwoty wpisów od skarg wniesionych do Sądu. Na poparcie tego twierdzenia nie przedłożył żadnych dokumentów. Sam fakt, że skarżący zobligowany był do uiszczenia wpisów od skarg w innych sprawach sądowych nie może zaś być przesłanką do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu w niniejszej sprawie. Co istotne, skarżący w niniejszym postępowaniu nie skorzystał z prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Przypomnieć należy, że nie odpowiedział na wezwanie Sądu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, co skutkowało pozostawieniem jego wniosku o prawo pomocy bez rozpoznania. Wskazane okoliczności świadczą o nienależytym prowadzeniu przez skarżącego własnych spraw, nie zaś o spełnieniu przesłanki braku winy w uchybieniu terminu.

Wobec powyższych okoliczności Sąd na podstawie art. . 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

/-/ B. Kamieńska