Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 50/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-11-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178,  art. 177 par. 1,  art. 175
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie rozpoznania zażalenia od pisma Burmistrza Gminy T. postanawia odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 7 grudnia 2008 r. D. W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie rozpoznania zażalenia na pismo Burmistrza Gminy T. z dnia [...] r. w sprawie rozgraniczenia nieruchomości.

Postanowieniem z dnia 13 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w pkt I umorzył postępowanie sądowe wszczęte ww. skargą a w pkt II przyznał od Skarbu Państwa na rzecz pełnomocnika skarżącej – adw. M. H. K. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

W dniu [...] r. skarżąca złożyła sporządzone osobiście pismo zatytułowane "zażalenie – skarga", z którego treści wynika, że D. W. zaskarża orzeczenie Sądu z dnia 13 października 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Niedopuszczalne jest zaś złożenie skargi kasacyjnej przed doręczeniem odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem, bowiem zgodnie z art. 177 § 1 cyt. ustawy skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Warunkiem zatem skutecznego złożenia skargi kasacyjnej jest uprzednie doręczenie stronie skarżącej kwestionowanego rozstrzygnięcia wraz z uzasadnieniem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2010 r., sygn. akt II OZ 568/10; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 marca 2005 r., sygn. akt IIGZ 9/05; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 września 2006 r., sygn. akt II GZ 95/06; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2005 r., sygn. akt I GSK 776/05) .

W rozpoznawanej sprawie złożone przez D. W. w dniu 19 października 2010 r. pismo ze względu na oświadczenie skarżącej w nim zawarte – "zaskarżam wydane orzeczenie Sądu z dnia 13.10 - 2010" - traktować należy jako skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 października 2010 r. umarzającego wszczęte postępowanie, co też oznacza, że termin do jej złożenia wynosił trzydzieści dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Z akt niniejszej sprawy wynika z kolei, że odpis zaskarżonego postanowienia wysłano w dniu 26 października 2010 r. z urzędu pełnomocnikowi skarżącej (brak zwrotnego potwierdzenia odbioru na dzień wydania niniejszego orzeczenia) oraz D. W.– na skutek złożonego w dniu 19 października 2010 r. stosownego wniosku (brak zwrotnego potwierdzenia odbioru na dzień wydania niniejszego orzeczenia). Wobec powyższego bezspornym jest, że skarga kasacyjna złożona przez D. W. w dniu 19 października 2010 r. wniesiona została przed doręczeniem kwestionowanego rozstrzygnięcia wraz z uzasadnieniem tak pełnomocnikowi skarżącej jak i samej skarżącej, a zatem w świetle powyższych regulacji jest niedopuszczalna i podległa odrzuceniu.

Wypada także podkreślić, że niezależnie od podniesionych powyżej okoliczności, skarga kasacyjna D.W. podlegała nadto odrzuceniu z uwagi na fakt, że została sporządzona osobiście przez skarżącą. Zgodnie bowiem z art. 175 § 1 powyższej ustawy, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2). W świetle zatem powyższych regulacji normatywnych niesporządzoną przez uprawniony podmiot skargę kasacyjną – jako niedopuszczalną - sąd zobligowany był odrzucić.

Mając zatem na względzie powyższe okoliczności stanu faktycznego sprawy i kierując się dyspozycją z art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.