Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 150/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2008-03-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosków dotyczących wypłaty odszkodowania za przejętą nieruchomość na rzecz Skarbu Państwa p o s t a n a w i a przyznać K. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca K. K. pismem z dnia 7 lutego 2008 r. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienia w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Strona skarżąca wezwana do wypełnienia w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF pod rygorem pozostawienia wniosku zawartego w piśmie z dnia 7 lutego 2008 r. bez rozpoznania w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) złożyła wypełniony i podpisany urzędowy formularz wniosku podtrzymując żądanie zawarte w piśmie z dnia 7 lutego 2008 r.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej sformułowana w art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. oparte są na zwrotach szacunkowych, których samodzielne stosowanie wywołuje konieczność oszacowania wystąpienia określonych w zwrotach szacunkowych stanów faktycznych. Dlatego oceniając zasadność wniosku należy wziąć pod uwagę z jednej strony wysokość obciążeń finansowych związanych z danym postępowaniem, a z drugiej realne, istniejące w chwili składania wniosku możliwości finansowe strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy.

Koszty niniejszego postępowania tworzyć będą jego koszty sądowe oraz koszt ustanowienia adwokata. Koszty sądowe w rozpoznawanej sprawie każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 1 i 7, § 3 w związku z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego dla reprezentowania strony skarżącej w sprawie niniejszej wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 292,8 złote brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Z oświadczenia strony skarżącej wynika, że samodzielnie prowadzi ona gospodarstwo domowe, zamieszkuje w wynajmowanym mieszkaniu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z emerytury w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto oraz dodatku z ośrodka pomocy społecznej w kwocie [...] złotych i dodatku pielęgnacyjnego w kwocie [...] złotych. Miesięczne stałe koszty utrzymania gospodarstwa domowego strony skarżącej tworzą wydatki na mieszkanie w kwocie [...] złotych, gaz w kwocie [...] złotych, telefon w kwocie [...] złotych, energię elektryczną w kwocie [...] złotych, lekarstwa w kwocie [...] złotych i rata spłaty kredytu w kwocie [...] złotych. Strona skarżąca jest osobą starszą ([...] lat) cierpiącą na szereg schorzeń wymagających stałego leczenia farmakologicznego. Strona skarżąca podkreśla, że koszty utrzymania koniecznego ponosi dzięki zaciągniętemu kredytowi i pożyczkom.

W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania. Realnie miesięcznie do dyspozycji strony skarżącej pozostaje kwota [...] złotych (kwota uzyskana ze zsumowania emerytury w kwocie netto i otrzymywanych dodatków) zaś jej miesięczne wydatki wynoszą łącznie [...] złotych. Skoro kwota stałych miesięcznych wydatków jest wyższa od kwoty realnie pozostającej miesięcznie do dyspozycji strony skarżącej przyjąć należy, że poniesienie kosztów postępowania nie tyle, że spowoduje uszczerbek w koniecznych kosztach utrzymania, co pogłębi jeszcze brak możliwości poniesienia kosztów utrzymania koniecznego. Uszczerbek utrzymania koniecznego stanowi przesłankę przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Ze względu jednak na to, że poniesienie przez stronę skarżącą któregokolwiek (każdego jednego) z kosztów postępowania w rozpoznawanej sprawie pogłębi brak możliwości samodzielnego pokrycia przez nią kosztów utrzymania koniecznego przyjąć należy, że strona skarżąca mimo tego, iż posiada stałe dochody nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.