Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2258/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-03-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki
Powołane przepisy: article: art. 156 par 1 i 2, art. 166
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia del. SO Ewa Izabela Fiedorowicz po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okres rozliczeniowy od stycznia 2014 r. do sierpnia 2015 r. i dokonanie zabezpieczenia jej na majątku podatnika z urzędu w przedmiocie sprostowania niedokładności postanawia: sprostować niedokładność w komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lipca 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2258/16 w ten sposób, że w miejsce błędnie podanej nazwy strony "L. sp. z o.o." wpisać: "L. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w J."


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 26 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygnaturze III SA/Wa 2258/16 oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] maja 2016 r. w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okres rozliczeniowy od stycznia 2014 r. do sierpnia 2015 r. i dokonania zabezpieczenia jej na majątku podatnika.

W komparycji wyroku oznaczono nazwę strony jako L. sp. z o.o.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.

W myśl natomiast art. 156 § 2 zd. 1 p.p.s.a. sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie natomiast z przepisem art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Sprostowanie obejmuje właściwe oznaczenie stron czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania. Za niedokładność w rozumieniu art. 156 § 1 p.p.s.a. uznaje się niedokładne określenie stron postępowania, czy nieprawidłowe oznaczenie imienia. Błąd pisarski to widoczny, wbrew zamierzeniom Sądu niewłaściwie użyty wyraz, widocznie mylna pisownia. Z kolei błąd rachunkowy to błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych. Natomiast ,,inna oczywista pomyłka" jest swym charakterem zbliżona do niedokładności błędu pisarskiego i rachunkowego (vide postanowienie NSA z 17 września 2008r., sygn. akt: I OZ 678/08, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl – zwanej dalej w skrócie CBOSA).

Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jaki i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001r., s. 1268).

W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaistniała.

W dacie wniesienia skargi i wyrokowania w sprawie strona znajdowała się w likwidacji. Powyższe potwierdza złożona do akt sprawy w odpowiedzi na wezwanie Sądu informacja odpowiadająca odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców skarżącej.

W związku z powyższym w komparycji przedmiotowego wyroku Sąd dopuścił się niedokładności poprzez błędne oznaczenie strony.

Wobec powyższego, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.