Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1811/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA -Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na pismo Szefa Biura Ochrony Rządu z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia do służby postanawia -odrzucić skargę-


UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.

Stosownie natomiast do art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:

1. decyzje administracyjne,

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

oraz bezczynność organów w tych przypadkach.

Przedmiotem skargi J. K. jest pismo Szefa Biura Ochrony Rządu z dnia [...] lipca 2006 r. Pismo to stanowi odpowiedź na wezwanie skarżącego z dnia 30 czerwca 2006 r., w którym powołując się na art. 139 ust. 1 ustawy o Biurze Ochrony Rządu, domagał się ustalenia, że z mocy prawa uzyskał status funkcjonariusza BOR. Szef Biura Ochrony Rządu w zaskarżonym piśmie z dnia [...] lipca 2006 r. poinformował J. K., że przepis art. 139 ust. 1 ustawy z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rządu (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 163, poz. 1712 ze zm.), nie znajduje w stosunku do niego zastosowania, bowiem decyzją ostateczną Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji Nr [...] z dnia [...] sierpnia 1999 r. został przeniesiony do dyspozycji Dowódcy [...] Jednostek Wojskowych MSWiA i pozostawał tam do chwili zwolnienia ze służby.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. K. podniósł zarzuty w zakresie skuteczności zwolnienia ze stanowiska w Jednostce Wojskowej nr 1004 - Biuro Ochrony Rządu i przeniesienia do dyspozycji Dowódcy [...] Jednostek Wojskowych MSWiA stwierdzając, że w dniu wejścia w życie ustawy o Biurze Ochrony Rządu był w dyspozycji Szefa Jednostki Wojskowej Nr 1004 –BOR.

Zgodnie z art. 139 ust. 1 ustawy o Biurze Ochrony Rządu, żołnierze zawodowi pełniący w dniu wejścia w życie ustawy służbę w Jednostce Wojskowej Nr 1004 – Biuro Ochrony Rządu stają się z mocy prawa funkcjonariuszami BOR, chyba że w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy złożą pisemne oświadczenie, że nie wyrażają na to zgody. Zaskarżone przez J. K. pismo Szefa BOR z dnia [...] lipca 2006 r. nie należy do aktów podlegających kontroli sądowoadministracyjnej. Jest to jedynie pismo informacyjne, niemające waloru orzeczenia. Podkreślenia wymaga, że norma prawna zawarta w art. 139 ust. 1 ustawy o BOR adresowana do żołnierzy zawodowych pełniących służbę w Jednostce Wojskowej Nr 1004 - BOR wywołuje wobec adresatów skutek z mocy samego prawa w postaci uznania ich za funkcjonariuszy BOR. Przepis ten nie stanowi materialnej podstawy do wydania decyzji (v. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2004 r. sygn. akt II SAB 374/03).

Z tego powodu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.