Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 377/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-03-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6100 Nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Administracji i Cyfryzacji
Powołane przepisy: article: art. 258 par. 1 i 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi C. J. na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić przyznania C. J. prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.


UZASADNIENIE

C. J.wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...], którym organ utrzymał w mocy wcześniejsze postanowienie z dnia [...] października 2011 r., nr [...] wydane w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji komunalizacyjnej. W następstwie wniesionej skargi strona skierowała do sądu złożony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu tym wyjaśniła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z córką i wnukiem. Ujawniła, że posiada majątek w postaci mieszkania o powierzchni 74 m2. Wnioskodawczyni ujawniła również, że źródłem jej dochodu jest emerytura w wysokości 1809 zł oraz dochód córki w wysokości 565 zł. Uzasadniając wniosek strona podała, że jest w bardzo złym stanie zdrowia, dużo pieniędzy przeznacza na leczenie oraz częste wizyty u lekarzy, w związku z czym nie jest w stanie ponieść dodatkowych kosztów bez uszczerbku dla budżetu domowego, wyjaśniła ponadto, że od dłuższego czasu choruje.

Z uwagi na wątpliwości dotyczące stanu majątkowego strony referendarz sądowy wezwaniem z 2 marca 2012 r., zwrócił się do C. J. o wyjaśnienie w jakiej wysokości ponosi wydatki na leki, jak również zobowiązał ją do przedłożenia dokumentów potwierdzających wysokość poniesionych wydatków. W odpowiedzi na wezwanie C. J. w piśmie z dnia 12 marca 2012 r. wyjaśniła, że nie jest w stanie przedłożyć tych dokumentów na potwierdzenie ponoszonych kosztów ponieważ nie pobiera rachunków, jak również nie przechowuje paragonów za leki i wizyty u specjalistów. Wyjaśniała również, że na rencie chorobowej jest od 1990 roku. Od tego czasu boryka się z chorobami i związanymi z tym kosztami. Dodała również, że w skali miesiąca koszty jakie ponosi to 400 zł za ogrzewanie węglowe, 200 zł za prąd, 70 zł za wodę, 150 zł za wizyty u lekarzy specjalistów, i około 180 zł za zakup leków.

Rozpoznając wniosek na wstępie należy zauważyć, że stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje:

1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania,

2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Uwzględniając przedstawioną przez skarżącą sytuację majątkową uznać należało, że daje ona podstawy do częściowego uwzględnienia zgłoszonego przez nią wniosku. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że na obecnym etapie postępowania zasadniczym składnikiem kosztów jest wpis od skargi, którego wysokość z uwagi na charakter zaskarżonego aktu prawnego wyniesie 100 zł (por. § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 24 grudnia 2003 r., nr 221, poz. 2193). Kwestia poniesienia innych kosztów sądowych, np. opłat kancelaryjnych (m. in. opłat za wydanie kopii, czy odpisu dokumentu z akt sprawy – odpowiednio 2 lub 10 zł za każdą stronę dokumentu, opłaty za sporządzenie uzasadnienia wyroku -100 zł), czy wydatków (np. kosztów dojazdu do Sądu) nie jest obecnie znana, ponieważ łączna suma poniesionych w postępowaniu sądowym kosztów sądowych będzie zależna od przebiegu sprawy. Niemniej jednak spośród wszystkich kosztów kwota wpisu jest najwyższa. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy zauważyć, że z treści urzędowego formularza wynika, że skarżąca ma co miesiąc do dyspozycji kwotę około 2374 zł. Ma również zabezpieczone potrzeby bytowe. Nie można zatem obiektywnie stwierdzić, że mając co miesiąc do dyspozycji podaną kwotę i prowadząc jednoosobowe gospodarstwo domowe, jak również mając zapewnione warunki bytowe, wnioskodawczyni pozostaje w ubóstwie, a jej sytuacja materialna jest bardzo trudna. W tej sytuacji przyznanie C. J. prawa pomocy w zakresie całkowitym nie znajduje uzasadnienia. Niemniej jednak skarżąca wykazała, że co miesiąc ponosi znaczne wydatki w tym wydatki na leki i leczenie w kwocie około 320 zł. Mając na uwadze fakt, że wykazana kwota miesięcznych wydatków musi wystarczyć na utrzymanie trzyosobowej rodziny uznać należało, że zasadnym będzie zwolnienie skarżącej od wpisu – jako najwyżej opłaty spośród opłat w całym postępowaniu sądowym. Natomiast odmówić zwolnienia z pozostałych kosztów sądowych.

Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji postanowienia.