Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2385/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-02-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: M.P. 1981 nr 28 poz 260 art. 151
law: Zarządzenie Ministra Finansów z dnia 30 października 1981 r. w sprawie ulg podatkowych dla osób rezygnujących z dalszej pracy w uspołecznionych zakładach pracy oraz dla niektórych podatników zatrudniających takie osoby.
article: par. 4 ust. 5a i ust. 5b, par. 10 ust. 3 i ust. 4 pkt 2
journal: Dz.U. 2007 nr 200 poz 1444
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania  pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju  Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant spec. - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2013 r. sprawy ze skargi A.S.A. w G. na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych oddala skargę


UZASADNIENIE

A. S.A. w G. (zwana dalej: skarżącą) w dniu 9 listopada 2011 r. złożyła wniosek o przyznanie pomocy finansowej w ramach działania 123 "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.

Weryfikacja wniosku wykazała, iż wymaga on uzupełnia i złożenia wyjaśnień wobec czego Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa pismem 22 listopada 2011 r. wezwała skarżącą do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.

W dniu 21 grudnia 2011 r. skarżąca udzieliła odpowiedzi na powyższe wezwanie.

Następnie pismem z dnia [...] lutego 2012 r. Dyrektor Departamentu Oceny Projektów Inwestycyjnych ARiMR odmówił skarżącej przyznania pomocy w związku z zaistnieniem okoliczności określonych w § 10 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawał pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. z 2007 r. nr 200, poz. 1444 z późn. zm.).

Pismem z dnia 6 marca 2012 r. skarżąca wezwała ARiMR do usunięcia naruszenia prawa.

Następnie w dniu 2 maja 2012 r. skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. pismo o odmowie przyznania pomocy finansowej.

W dniu [...] maja 2012 r. organ pozytywnie rozpatrzył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa uznając, iż złożony przez nią wniosek o przyznanie pomocy należy przywrócić do ponownej weryfikacji.

Wobec powyższego WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 5 lipca 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 1363/12 umorzył postępowanie w sprawie skargi na pismo ARiMR z dnia 9 lutego 2012 r. jako bezprzedmiotowe.

Następnie – po dokonaniu ponownej analizy spełnienia warunków przyznania pomocy – pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. ARiMR ponownie odmówił przyznania skarżącej pomocy. Tym razem organ powołał się na § 10 ust. 4 pkt 2 w związku z § 4 ust. 5 b rozporządzenia MRiRW z dnia 17 października 2007 r. i wskazał, że pismem z dnia 22 listopada 2011 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia/złożenia poprawnych dokumentów/złożenia wyjaśnień. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca złożyła część uzupełnień. W trakcie ich weryfikacji stwierdzono jednak wystąpienie niebudzącej wątpliwości przesłanki do odmowy przyznania pomocy. Okazało się bowiem, że skarżąca nie spełnia warunku określonego powołanym w § 4 ust. 5b ww. rozporządzenia.

Organ wskazał następnie, że zarówno w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa z dnia 6 marca 2012 r. oraz w swej skardze z dnia 2 maja 2012 r. skarżąca potwierdza, że główny akcjonariusz (R. Ltd. z siedzibą na [...] - 58,8% akcji), nie znajduje się w ewidencji gospodarstw rolnych. Ponadto dołączony do wniosku statut skarżącej z dnia 25 lipca 2011 r. nie zawiera żadnej wzmianki o preferencjach dla producentów rolnych, a wszelkie decyzje podejmuje zarząd, rada nadzorcza oraz walne zgromadzenie. Producenci rolni nie mają zatem decydującego wpływu na działalność przedsiębiorstwa skarżącej. W konsekwencji organ uznał, że zaistniały niebudzące wątpliwości przesłanki do nieprzyznania pomocy określone w § 4 ust. 5b rozporządzenia MRiRW z dnia 17 października 2007 r.

W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa skarżąca podniosła, że główny akcjonariusz firma R. Limited uprawniony jest do handlu, w tym eksportu i importu produktów wszelkiego rodzaju i pochodzenia, także przez pośredników i w korporacji z innymi podmiotami, prowadzi także handel wymienny, działalność przemysłową w zakresie produkcji, przetwórstwa, obróbki i pakowania szerokiej gamy artykułów i produktów oraz handel nimi. Wynika z tego, iż przedmiotem handlu głównego akcjonariusza skarżącej są "płody rolne i ogrodnicze", a konsekwencji producenci rolni mają znaczący wpływ na jego działalność m.in. poprzez dyktowanie cen produktów. Ponadto właściciel firmy R. Limited posiada na terenie Polski gospodarstwo rolne, chociaż nie znajduje się ono w ewidencji gospodarstw rolnych, gdyż właściciel nie ubiegał się o środki unijne na działalność rolniczą. Skarżąca podkreśliła jednak, że o tym czy dany podmiot należy zakwalifikować jako producenta rolnego świadczy właśnie fakt, że posiada on gospodarstwo rolne, a nie wpis do ewidencji. Powołała się w tym zakresie na definicję producenta rolnego i gospodarstwa rolnego wynikającą z art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Podsumowując skarżąca wskazała również, że organ w przypadku wykrycia braków we wniosku powinien ponownie wezwać ją do ich usunięcia, a nie orzekać o odmowie przyznania pomocy.

W piśmie z dnia [...] września 2012 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa ARiMR stwierdziła, że do naruszenia prawa nie doszło i podtrzymała stanowisko wyrażone w rozstrzygnięciu o odmowie przyznania pomocy.

W skardze na pismo o odmowie przyznania wnioskowanej pomocy z dnia 28 czerwca 2012 r. skarżąca wniosła o uchylenie zawartego w nim rozstrzygnięcia oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. Wniosła ponadto o przeprowadzenie dowodu z dokumentu, tj. rozdziału VII prospektu emisyjnego A. S.A. "Dane o organizacji emitenta, osobach zarządzających, osobach nadzorujących oraz znacznych akcjonariuszach na okoliczność, iż główny akcjonariusz skarżącej firma R. Limited prowadzi handel płodami rolnymi i ogrodniczymi.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu skarżąca zarzuciła naruszenie:

- art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. nr 64, poz. 427 z późn. zm.) w zw. z § 4 ust. 5b rozporządzenia MRiRW z dnia 17 października 2007 r. polegające na nieprawidłowym uznaniu, że skarżąca nie spełnia przesłanek określonych w ww. § 4 ust. 5b, skutkującym odmowa przyznania pomocy, gdy w rzeczywistości skarżąca nie ma obowiązku spełnienia tych przesłanek;

- przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy – art. 22 ust. 3 ww. ustawy w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 i ust. 5 rozporządzenia MRiRW z dnia 17 października 2007 r., poprzez zaniechanie ponownego wezwania skarżącej do usunięcia braków w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania, w przypadku gdy nie zachodziły niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy, co skutkowało natychmiastową odmową przyznania pomocy.

W uzasadnieniu tak postawionych zarzutów skarżąca podniosła, że § 4 ust. 5b cytowanego rozporządzenia poprzez zawarte w nim odesłanie do ust. 5a pkt 1, odnosi się wyłącznie do podmiotów o których mowa w § 4 ust. 5a pkt 1, i wyłącznie te podmioty musza spełniać określone w nim, tj. w § 4 ust. 5b rozporządzenia kryteria. Jednym z tych kryteriów jest wykonywanie działalności, o której mowa w art. 28 ust. 1 lit. b tiret pierwsze rozporządzenia nr 1698/2005, w zakresie co najmniej jednego z rodzajów działalności wymienionych w wykazie określonym w załączniku nr 3 do rozporządzenia nie wcześniej niż od dnia 1 czerwca 2009 r. Skarżąca wykonuje natomiast taką działalność już od dnia 28 stycznia 2008 r.

W konsekwencji do skarżącej nie może mieć zastosowania §4 ust. 5a, a także § 4 ust. 5b rozporządzenia, który odnosi się wyłącznie do podmiotów określonych w § 4 ust. 5a pkt 1. Odmowa przyznania pomocy w oparciu o te przepisy była zatem bezpodstawna.

Niezależnie od powyższego skarżąca podniosła, że jej główny akcjonariusz, posiadający 58,8% akcji w kapitale zakładowym prowadzi działalność w zakresie handlu, w tym importu i eksportu, produktów wsz3elkiego rodzaju i pochodzenia, takze przez pośredników i w korporacji z innymi podmiotami, prowadzi także handel wymienny, działalność przemysłowqą w zakresie produkcji, przetwórstwa, obróbki i pakowania szerokiej gamy artykułów i produktów oraz handel takimi artykułami i produktami, nie można wiec wykluczyć, iż przedemiootem handlu są płody rolne i ogrodnicze.

W konsekwencji producenci rolni mają faktycznie znaczący wpływ na tę działalność. Ponadto główny akcjonariusz R. Limited posiada na terenie Polski gospodarstwo rolne. Nie znajduje się ono co prawda w ewidencji gospodarstw rolnych, lecz okoliczność ta nie ma znaczenia, ponieważ o tym czy dany podmiot należy zakwalifikować jako producenta rolnego nie świadczy fakt, iż znajduje się on w ewidencji gospodarstw rolnych, ale fakt, że posiada on gospodarstwo rolne. Na poparcie tej tezy skarżąca powołała się na art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zgodnie z którym producent rolny to osoba fizyczna, prawna lub jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej, będąca posiadaczem gospodarstwa rolnego (jak w niniejszej sprawie), rolnikiem w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009, lub posiadaczem zwierzęcia. Gospodarstwem rolnym w rozumieniu tejże ustawy są natomiast wszystkie nieruchomości rolne będące w posiadaniu tego samego podmiotu (jak w niniejszej sprawie) lub gospodarstwo w rozumieniu art. 2 lit. b rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r.

W uzasadnieniu drugiego zarzutu skarżąca podniosła w szczególności, że organ nie wyjaśnił z jakiego powodu zaniechano ponownego wezwania do usunięcia braków wniosku w terminie 21 dni. Nie wyjaśniono też dostatecznie jakie niebudzące wątpliwości okoliczności spowodowały wydanie orzeczenia o odmowie przyznania pomocy. Organ ograniczył się do stwierdzenia, iż skarżąca nie spełniła warunku okreslonego w w § 4 ust. 5b ww. rozporządzenia. Przepis ten podobnie jak w § 4 ust. 5a i 5c nie ma jednak zastosowania w stosunku do skarżącej, w związku z czym producenci rolni w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności nie muszą dysponować bezpośrednio większością głosów na walnym zgromadzeniu albo wywierać decydującego wpływu na działalność wnioskodawcy.

Za przesłankę uzasadniającą odmowę przyznania pomocy nie mogła być też uznana okoliczność, iż statut skarżącej (na dzień 25 lipca 2011 r.) nie zawiera wzmianek o preferencjach dla producentów rolnych, a wszelkie decyzje podejmuje zarząd, rada nadzorcza oraz walne zgromadzenie. W żadnym bowiem powszechnie obowiązującym akcie prawnym - w szczególności w ustawie z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich rozporządzeniu MRiRW z dnia 17 października 2007 r. nie określono, iż statut wnioskodawcy musi przyznawać jakiekolwiek preferencje dla producentów rolnych.

W odpowiedzi na skargę organ negatywnie odniósł się do podniesionych w jej treści zarzutów i podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym piśmie, wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co nstępuje:

Skarga nie zasługuje na uwzglednienie, bowiem w ocenie Sądu, zaskarzone rozstrzygnięcie odpowiada prawu.

Podstawa wsparcia finansowego w ramach działania 123 ,,Zwiekszenie wartosci dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej’’ objetego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 znajduje sie mw ustawie z dnia 7 marca 2007r. O wspieraniu rozwoju obszarow wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. Nr 64, poz. 427 z póżn. zm.), dalej: ,,ustawa z dnia 7 marca 2007r.’’. Na podst. art. 6 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, AriMR wykonuje zadania instytucji zarzadzajacej w zakresie m.inn. działania będacego przedmiotem niniejszej sprawy. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 7 marca 2007r. Pomoc w ramach działania ,,Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej’’ przyznawana jest na podstawie umowy zawieranej pod rygorem niewaznosci w formie pisemnej. Zgodnie z art. 22 ust. 2 w postepowaniach w sprawie przyznania pomocy, wyłaczone jest stosowanie przepisów k.p.a. Jednocześnie art. 22 ust. 4 ustawy wprost przyznaje wnioskodawcy prawo do wniesienia skargi, na zasadach i w trybie określonym dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r, poz. 270), dalej: ,,p.p.s.a.’’, do sądu administracyjnego.

Szczególowe zasady dotyczace przyznawania pomocy w ramach działania ,,Zwiekszanie wartosci dodanej podstawowej produkcji rolnej i lesnej’’ określa rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawał pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. z 2007 r. nr 200, poz. 1444 z późn. zm.), dalej: ,,rozporządzenie z dnia 17 października 2007r.’’, wydane na podstawie delegacji zawartej w art. 29 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007r.

Jak wynika z zebranego materiału dowodowego zawartego w aktach administracyjnych, wniosek złożony przez skarżącą został poddany ocenie pod kątem spełnienia warunków przyznania pomocy. Po pozytywnej, wstępnej weryfikacji, podczas weryfikacji kompletności i poprawności, zgodności z zasadami, weryfikacja krzyżową oraz weryfikacją limitu pomocy, stwierdzono braki wniosku skutkujące koniecznością dokonania uzupełnień w trybie przewidzianym z § 10 ust.3 rozporządzenia z dnia 17 października 2007r.

W dniu 21 grudnia 2011r. do Agencji wpłynęło pismo z uzupełnieniami (k. 278-849 akt. adm.).

Po weryfikacji nadesłanych uzupełnień, pismem [...] lutego 2012r ARiMR poinformowała skarżącą o odmowie przyznania pomocy.

W wyniku wniesionego przez skarżąca wezwania do usunięcia naruszenia prawa. organ wydał rozstrzygniecie, zawarte w piśmie z dnia [...] maja 2012r., iż przy rozpatrywaniu wniosku doszło do naruszenia prawa i skierował go do ponownego rozpatrzenia.

Po ponownym rozpatrzeniu wniosku, w piśmie z dnia [...] czerwca 2012r. Agencja zawarła rozstrzygnięcie o odmowie przyznania pomocy z uwagi na przepis § 10 ust. 4 pkt 2 w związku z § 4 ust. 5b rozporządzenia z dnia 17 października 2007r.

Zgodnie z przepisem § 10 ust. 4 tego rozporządzenia, jeżeli wnioskodawca pomimo wezwania do usunięcia braków, nie usunie w terminie wszystkich braków, Agencja wzywa ponownie wnioskodawcę w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 21 dni od doręczenia wezwania, chyba, że zachodzą nie budzące wątpliwości przesłanki nie przyznania pomocy.

Sad podziela w niniejszej sprawie stanowisko organu, iż zaszły takie nie budzące wątpliwości przesłanki, ponieważ przedstawiona przez spółkę dokumentacja jednoznacznie wskazuje, ze przedsiębiorstwo R. Limited, będące większościowym udziałowcem A. S.A. nie jest producentem rolnym w rozumieniu ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Zgodnie z ogłoszeniem Prezesa ARiMR o możliwości składania wniosków o przyznanie pomocy z dnia 29 września 2011r. w ramach przedmiotowego działania, uprawnione do składania wniosków były podmioty określone w § 4 ust. 5a rozporządzenia, tj. wykonujące nie wcześniej niż od dnia 1 czerwca 2009r. działalność, o której mowa w art. 28 ust. 1 lit. b tiret pierwsze rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.Urz. UE L 277 z 21.10.2005r. str. 1 z późn. zm.) w zakresie co najmniej jednego z 54rodzajów działalności wymienionych w wykazie określonym w:

1) załączniku nr 3 do rozporządzenia MRiRW;

w podmiotach wymienionych w pkt 1 producenci rolni w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności dysponują bezpośrednio większością głosów na zgromadzeniu wspólników albo na walnym zgromadzeniu albo wywierają decydujący wpływ na działalność tego podmiotu (§ 4 ust. 5b rozporz.).

Zgodnie z ustawą o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków p przyznanie płatności Agencja tworzy i prowadzi ten krajowy system . Zgodnie z w.wy. ustawą, producentem rolnym jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej, będąca :

a) posiadaczem gospodarstwa rolnego lub

b) rolnikiem w rozumieniu art. 2 lit. a rozporz. nr 73/2009, lub

c) posiadaczem zwierzęcia.

Jak wynika z dokumentów zgromadzonych w aktach administracyjnych, głównym akcjonariuszem A. S.A. jest przedsiębiorstwo R. Limited z siedzibą na [...], posiadające 58,8% akcji. Nie widnieje ono w systemie ewidencji producentów rolnych, gospodarstw rolnych, a zatem nie można uznać, iż jest ono producentem rolnym w rozumieniu przepisów ustawy. Tym samym wnioskodawca – jak zasadnie wskazał organ – nie spełnił kryterium określonego w rozporządzeniu MRiRW z dnia 17 października 2007r., zgodnie z którym producenci rolni w rozumieniu w.w. ustawy, powinni dysponować bezpośrednio większością głosów albo bezpośrednio większością głosów na zgromadzeniu wspólników albo walnym zgromadzeniu albo wywierają decydujący wpływ na działalność t3ego podmiotu.

Wnioskodawca nie przedstawił żadnych dokumentów, które potwierdzałyby prowadzenia gospodarstwa rolnego przez R. Limited, co winien był wykazać zgodnie z art. 21 ust. 3 w zw. z art. 22 ust.2 ustawy z dnia 7 marca 2007r.

Z ogłoszenia Prezesa ARiMR z dnia 29.09.2011r. jasno też wynikało, że wnioski mogą być składane od dnia 20 października 2011r., z preferencją podmiotów określonych w § 4 ust.5a rozporządzenia z 17 października 2007r. – tj. podmioty skonsolidowane po dniu 1 czerwca 2009r. lub centra dystrybucji. Skoro więc skarżąca rozpoczęła działalność w obecnym kształcie w dniu 28 stycznia 2008r., w ogóle nie była uprawniona do złożenia wniosku o przyznanie pomocy w ramach tego naboru.

Należy bowiem pamiętać, że § 6 ust. 2 rozporządzenia MRiRW z dnia 17 października 2007r. stanowi, iż Prezes Agencji w informacji o możliwości składania w danym roku wniosków o przyznanie pomocy, może wskazać zakres wniosków o przyznanie pomocy oraz termin, w jakim wnioski te mogą być składane.

Powyższa ogólna kompetencja Prezesa może więc prowadzić do zawężenia kręgu beneficjentów, poprzez wskazanie zakresu wniosków. Oznacza to ukierunkowanie pomocy do pewnych sektorów przetwórstwa bądź produkcji albo też na szczególne wsparcie określonych kategorii beneficjentów. W tym przypadku byli to beneficjenci skonsolidowani lub centra dystrybucji produktów rolnych, w których producenci rolni( w rozumieniu ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności) powinni dysponować bezpośrednio większością głosów albo bezpośrednio większością głosów na zgromadzeniu wspólników albo walnym zgromadzeniu albo wywierają decydujący wpływ na działalność tego podmiotu. Załączniki nr 3 i 4 do rozporządzenia MRiRW z dnia 17 października 2007r. precyzują kody PKD działalności objętej wsparciem dla podmiotów skonsolidowanych (zał. nr 3) i centrów dystrybucji (zał. nr 4). Dla pozostałych wnioskodawców nabór był otwarty dopiero od dnia 10 listopada 2011r.

Wobec powyższego, w ocenie Sądu, zachodziły nie budzące wątpliwości przesłanki do nie przyznania pomocy i w związku z tym zasadnie skarżąca nie została powtórnie wezwana do dokonania uzupełnień.

Prawidłowo także organ podkreślił, iż w części VII wniosku ,,Oświadczenie wnioskodawcy’’ osoby reprezentujące skarżącą potwierdziły, że zapoznały się z zasadami przyznawania pomocy określonymi w przepisach rozporządzenia oraz Instrukcji wypełniania wniosku.

Sąd nie dopatrzył się też naruszenia art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007r., działania organu były prawidłowe. Wezwał on do uzupełnienia wniosku, a zgodnie z art. 21 ust. 3 ustawy ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. W przypadku, kiedy nie zostały spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający odmawia pomocy, co w niniejszej sprawie nastąpiło.

Reasumując, mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności oraz treść złożonych przez skarżącą na rozprawie dokumentów, tj. str. 170 i 171 rozdziału VII prospektu emisyjnego A. Spółka Akcyjna - ,,Dane organizacji emitenta, osobach zarządzających, osobach nadzorujących oraz znacznych akcjonariuszach’’ (dopuszczonych jako dowód postanowieniem Sądu na rozprawie) należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie zaszły nie budzące wątpliwości przesłanki nie przyznania wnioskowanej pomocy .

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł jak w sentencji wyroku.