Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA 709/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-03-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Janusz Zajda, Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Asesor WSA - Michał Sowiński, Protokolant - Piotr Kraczowski, po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2004 r. sprawy ze skargi Firmy Ortopedycznej "[...]" SA z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] stycznia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe 1. uchyla zaskarżoną decyzję. 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w [...] na rzecz Firmy Ortopedycznej "[...]" SA w [...] kwotę 10 (dziesięć) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Celnej w [...] decyzją z [...] stycznia 2003 r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa / Dz.U. nr 137, poz. 926 ze zm./ oraz art. 85 § 1 ustawy z 9 stycznia 1997 r. – Kodeks celny /Dz.U. nr 23, poz. 117 ze zm./ a także § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 21 grudnia 1999 r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej /Dz.U. nr 107, poz.1217/, po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w [...] z [...] listopada 2002 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu celnego pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Celnej w [...] podał, że [...] lutego 2000 r. "[...]" S.A. w [...] Jednolitym Dokumentem Administracyjnym SAD nr [...] dokonała zgłoszenia celnego między innymi " [...]" klasyfikując je do kodu PCN 9021 19 10 0 ze stawką celną 9% i dołączając fakturę [...] z [...] sierpnia 1999 r. , certyfikat nr [...] z tej samej daty i deklarację wartości celnej.

W toku przeprowadzonej w dniach [...] października 2001 r. – [...] maja 2002 r. przez funkcjonariuszy Inspekcji Celnej kontroli ustalono, iż towary te, określone na fakturze jako "[...]" nie są aparatami ortopedycznymi w rozumieniu pozycji [...] Taryfy celnej. W konsekwencji postanowieniem z [...] sierpnia 2002 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego [...] w [...] wszczął z urzędu postępowanie celne w zakresie zastosowania kodu taryfy celnej w stosunku do części towaru opisanego w polu 31 pozycji 3 zgłoszenia celnego, t. j. do siedzisk a następnie decyzją z [...] listopada 2002 r. nr [...] uznał klasyfikację przedmiotowego towaru do kodu PCN 9021 1910 0 za nieprawidłową i orzekł, że w stosunku do siedzisk prawidłowym kodem jest kod PCN 9401 79 00 0.

Rozpatrując sprawę na skutek odwołania spółki "[...]" Dyrektor Izby Celnej w [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji podzielając pogląd, iż nie można stołków o konstrukcji aluminiowej z siedziskiem wykonanym z łatwo zmywalnego poliuretanu, wyposażonych w uchwyty, posiadających otwory odpływowe i ułatwiających wykonanie toalety pod prysznicem zakwalifikować do towarów z pozycji [...] obejmującej : " Sprzęt i aparaty ortopedyczne, włącznie z kulami, pasami chirurgicznymi i przepuklinowymi; szyny, łubki i inny sprzęt do składania złamanych kości; protezy; aparaty słuchowe oraz inne aparaty zakładane, noszone lub wszczepiane, mające na celu skorygowanie wady lub kalectwa." Zdaniem organów obu instancji opisane wyżej siedziska , nie odbiegające kształtem od typowych mebli do siedzenia, należy kwalifikować zgodnie z brzmieniem pozycji : "Meble do siedzenia" do kodu PCN 9401 79 00 0 jako "pozostałe meble do siedzenia o konstrukcji metalowej". Powyższego stanowiska organów celnych nie zmieniła dostarczona przez stronę opinia wydana przez WAM w [...] i dla towaru o analogicznym przeznaczeniu, określonego jako " [...]".

"[...]" S.A. w [...] nie zgodziła się z argumentacją Dyrektora Izby Celnej w [...] i w skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skardze z 24 lutego 2003 r. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji z zasądzeniem zwrotu kosztów postępowania zarzucając nie wyjaśnienie istotnych okoliczności sprawy oraz niewłaściwe zastosowanie przepisów Taryfy celnej. Skarżąca przede wszystkim podnosiła, iż sporne siedziska zastępując naturalną funkcję nóg, niesprawnych w następstwie choroby, podtrzymują tułów osoby niepełnosprawnej w czasie zabiegów higieny osobistej a tym samym wypełniają definicję sprzętu ortopedycznego. Powyższe, zdaniem skarżącej , uzasadnia zastosowanie przez nią kodu PCN 9021 19100 0.

Dyrektor Izby Celnej w [...] w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie przytaczając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji a nadto odpowiadając na zarzut nie wyjaśnienia istotnych okoliczności stwierdził, iż do wyjaśnienia sprawy wykorzystany został cały materiał dowodowy zgromadzony przez funkcjonariuszy inspekcji celnej podczas przeprowadzonej w spółce kontroli oraz materiał przedstawiony przez stronę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, właściwy do rozpoznania sprawy z mocy art. 97 § 1 Ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ zważył co następuje:

Skarga "[...]" S.A. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji, który uznał zgłoszenie celne SAD nr [...] z [...] lutego 2000 r. za nieprawidłowe w części dotyczącej nazwy i klasyfikacji taryfowej towaru opisanego w polu 31 w poz. 3 – jest zasadna.

Będący przedmiotem postępowania towar, który strona skarżąca określa jako "[...]" zaś organy obu instancji przyjmują nazwę "[...]" jest rodzajem stołka o konstrukcji aluminiowo-plastikowej z siedziskiem posiadającym uchwyty i otwory odpływowe. Używany przez osoby niepełnosprawne ułatwia lub wręcz umożliwia im wykonanie toalety. Ta funkcja użytkowa "siedziska" jest w sprawie bezsporna. Jednakże dla jednoznacznego zakwalifikowania go do właściwego kodu taryfy celnej niezbędna jest wiedza specjalistyczna z zakresu ortopedii, rehabilitacji medycznej i konstrukcji sprzętu ortopedycznego. Postępowanie dowodowe w powyższym zakresie nie zostało w toku postępowania przed organami celnymi przeprowadzone, co czyni sprawę nie wyjaśnioną należycie. Przedłożona przez stronę do akt administracyjnych /akta wspólne/ "Ocena ortopedyczno – rehabilitacyjna specjalnego przedmiotu dla osoby niepełnosprawnej" wykonana przez Kierownika Zakładu Rehabilitacji Wojskowej Akademii Medycznej w [...] – dr n. med. J. R. dotyczy artykułu o nazwie "[...], t.j. towaru spełniającego podobne funkcje, jednakże nie tożsamego z będącym przedmiotem oceny w sprawie niniejszej stołkiem określanym jako "[...]’. Z powyższych względów opinia ta nie może zostać wykorzystana wprost w niniejszym postępowaniu, jednakże zawarte w niej wnioski co do przeznaczenia przedmiotu i bezwzględnej konieczności stosowania go przez pacjentów z niepełnosprawnością narządu ruchu potwierdzają konieczność przeprowadzenia dowodu z opinii specjalistycznej także dla oceny siedziska o nazwie "[...] ". Pozwoli to na jednoznaczne sprecyzowanie różnicy między stołkiem czy siedziskiem, które ze względu na swe przeznaczenie i funkcje winno zostać zakwalifikowane do kodu Taryfy celnej z Sekcji XX, Działu 94 – 9401 79 jako "pozostałe meble do siedzenia" a przedmiotem, który ze względu na specjalną konstrukcję służącą określonej funkcji powinien zostać przypisany do kodu Taryfy celnej z Sekcji XVIII, Działu 90 – 9021 19 jako "pozostały sprzęt i aparaty ortopedyczne ... mające na celu skorygowanie wady lub kalectwa".

Utrzymanie przez Dyrektora Izby Celnej w [...] zaskarżoną decyzją kwalifikacji taryfowej przyjętej przez organ pierwszej instancji, bez uzupełnienia postępowania w powyższym zakresie, ma cechy dowolności i przesądza o nie wyjaśnieniu istotnych okoliczności sprawy. W tej sytuacji zasadna jest wątpliwość co do zastosowania przez organy celne prawidłowego kodu Taryfy celnej.

Uwzględniając skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z [...] stycznia 2003 r. Nr [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 145 § 1 ust. 1 pkt a i c prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Ustawa z 30.08. 2002 r. Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ - uchylił ją w całości zasądzając na rzecz Skarżącej zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia jej praw /art. 200 powołanego wyżej prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/. Stwierdzenie o niewykonalności zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku w niniejszej sprawie znajduje oparcie w treści art. 152 powołanego prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.