Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1485/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-11-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 15 listopada 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R J na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P z dnia .... 2013 r., nr .... w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga R J, reprezentowanego przez pełnomocnika – adwokata, na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P z dnia ... 2013 r., nr ... , w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego.

Pismem nadanym dnia 28 października 2013 r. pełnomocnik strony złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazano, że postanowieniem z dnia 17 października 2013 r. Dyrektor Izby Celnej w P odmówił wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji, jednocześnie zaś wszczął postępowanie egzekucyjne, w którym zajął skarżącemu kwotę w wysokości ... zł. Okoliczność ta spowodowała znaczne utrudnienia w prowadzeniu przez stronę działalności gospodarczej. Pełnomocnik wskazał, że skarżący jest przedsiębiorcą i zajmuje się robotami budowlanymi. Jego dochody nie są stałe – są zależne od sytuacji na rynku usług budowlanych. W toku postępowania egzekucyjnego organ zajął trzy rachunki bankowe strony, w związku z tym skarżący nie jest w stanie wykonywać bieżących zobowiązań finansowych wobec swoich wierzycieli. To z kolei może spowodować, że przeciwko niemu zostaną wszczęte kolejne postępowania sądowe i egzekucyjne, a w konsekwencji może doprowadzić to do całkowitego zakończenia przez skarżącego prowadzenia działalności gospodarczej i pozbawienia jego i jego rodziny źródła utrzymania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, że w danej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Podkreślenia wymaga fakt, że – jak przyjęto w judykaturze – chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.

W niniejszej sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie jest decyzja dotycząca określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Podkreślić należy, że egzekucja należności pieniężnych, co do zasady, nie stanowi skutku trudnego do odwrócenia, bowiem wyegzekwowane świadczenie podlega zwrotowi w razie uchylenia zaskarżonej decyzji (por. postanowienie NSA z 30 stycznia 2008 r., sygn. akt I OZ 28/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W ocenie Sądu, analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uzasadnia stwierdzenie, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła w nim w dostateczny sposób przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Pełnomocnik strony nie wykazał w sposób przekonywujący, że w razie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w P z dnia ... 2013 r. skarżący zostanie narażony na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżona decyzja nakładająca na skarżącego obowiązek zapłacenia określonej kwoty pieniężnej (podatku akcyzowego) per se nie może prowadzić bowiem do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż – jak wskazano – uiszczenie kwoty pieniężnej ma ze swojej natury charakter odwracalny (por. m.in. postanowienie NSA z 21 września 2011 r., sygn. akt I OZ 699/11, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Ponadto pełnomocnik nie przedłożył żadnych dokumentów źródłowych, które by uprawdopodabniały opisaną we wniosku sytuację finansową skarżącego. Ponadto Sądowi nie jest znana sytuacja majątkowa skarżącego. W związku z tym twierdzenia strony, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do całkowitego zakończenia przez skarżącego prowadzenia działalności gospodarczej i pozbawienia jego i jego rodziny źródła utrzymania - w ocenie Sądu są gołosłowne.

Wprawdzie przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, a jedynie uprawdopodobnienia, jednak uprawdopodobnienie nie może opierać się na samych tylko twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko (por. postanowienie NSA z 4 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1302/10, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżący nie załączył żadnej dokumentacji, z której wynikałoby, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla strony niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, na przykład w postaci ksiąg podatkowych, deklaracji podatkowych, bilansu, zawiadomień o zajęciu rachunków bankowych, czy umów z kontrahentami lub bankami, których postanowienia przewidują możliwość ich rozwiązania w wypadku wszczęcia postępowania egzekucyjnego względem majątku wnioskodawcy.

Reasumując, w ocenie Sądu w niniejszym przypadku nie istnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.