Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1103/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-11-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1-4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu postanawia: odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 16 października 2008 r. tutejszy sąd odrzucił skargę G.K. Powyższe rozstrzygnięcie było wynikiem nieuiszczenia przez stronę wpisu od skargi, w wyznaczonym przez sąd terminie.

W dniu 27 października 2008 r. pełnomocnik skarżącego wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia ww. wpisu. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wezwanie do uiszczenia wpisu nie zostało mu prawidłowo doręczone. W rzeczywistości bowiem wezwanie to odebrał pracownik księgarni, znajdującej się w tym samym budynku, w którym mieści się jego kancelaria, upoważniony przez pełnomocnika do odbierania korespondencji i posługujący się jego pieczątką imienną, który jednak nie powiadomił go o tym fakcie. W konsekwencji, o obowiązku uiszczenia wpisu pełnomocnik powziął wiadomość dopiero z chwilą odebrania wymienionego na wstępie postanowienia o odrzuceniu skargi. W tym samym dniu uiścił wspomniany wpis.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu uzależnione jest od kumulatywnego wystąpienia przesłanek określonych w art. 87 § 1-4 p.p.s.a. Podstawowym warunkiem uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę okoliczności wskazujących na to, że nie ponosi ona winy w uchybieniu terminowi. Brak winy zachodzi, gdy strona dopełniła szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, a mimo to – ze względu na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym, pomimo dołożenia należytej staranności, nie była w stanie przeciwdziałać – nie dochowała terminu. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego podmiotu należycie dbającego o swoje interesy (por. wyrok NSA z 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.; postanowienie NSA z 25 maja 2004 r., FZ 63/04, system informatyczny LexPolonica).

W niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej nie uprawdopodobnił, że nie ponosi winy w uchybieniu terminowi. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie tego terminu wskazał, że nie został w sposób prawidłowy wezwany do uiszczenia wpisu. Tymczasem w aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania do uiszczenia wpisu, z którego wynika, że odebrał je osobiście. Pocztowy dowód doręczenia pisma adresatowi jest dokumentem urzędowym, zaświadczającym fakt i datę doręczenia, korzystającym z domniemania prawdziwości (orz. SN z 16 maja 2002 r., IV CZ 72/02, niepubl.). Gołosłowne twierdzenia pełnomocnika, iż to nie on odebrał kierowaną do niego korespondencję, nie mogą obalić skutków wynikających z treści dowodu doręczenia tej korespondencji.

Ponadto podkreślić należy, iż na profesjonalnym pełnomocniku strony (radcy prawnym) spoczywa obowiązek dochowania należytej staranności przy prowadzeniu powierzonych mu spraw, przy czym ocena, czy została przez niego dochowania należyta staranność, musi uwzględniać zawodowy charakter świadczonych przez niego usług. Oznacza to m.in., że można od takiego pełnomocnika wymagać by zorganizował pracę własnej kancelarii w sposób, który zapewni prawidłowe jej funkcjonowanie, także podczas jego nieobecności związanej z korzystaniem z urlopu wypoczynkowego, czy też związanego z chorobą. Niedochowanie takich wymogów nie może być potraktowane jako niezawiniona przyczyna naruszenia terminu.

Ponieważ niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej nie dochował tak rozumianej należytej staranności w prowadzeniu powierzonych mu spraw i w konsekwencji, w sposób zawiniony, uchybił terminowi do złożenia skargi, sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

P.Pij.