Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SO/Kr 11/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-07-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Właściwość sądu
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: stwierdzono swą niewłaściwość i przekazano do rozpoznania NSA
Powołane przepisy: article: Art. 4, art. 13 par. 1, art. 15 par. 1 pkt 4, art. 59 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Wójta Gminy S o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Wójtem Gminy S a Starostą B dotyczącego rozpoznania wniosku S. C. o usunięcie naruszenia prawa poprzez niewykonanie decyzji Starosty B z dnia 24 listopada 2008 r. nr [...] w części dotyczącej zagospodarowania poscaleniowego postanawia: 1. stwierdzić swą niewłaściwość, 2. przekazać sprawę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu


UZASADNIENIE

Wójt Gminy S wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Wójtem Gminy S a Starostą B, na podstawie art. 22 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj.: Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej "K.p.a.", przez orzeczenie, że właściwym organem w sprawie rozpoznania wniosku S. C. (zam. W) o usunięcie naruszenia prawa poprzez niewykonanie decyzji Starosty B z dnia 24 listopada 2008 r. nr [...] w części dotyczącej rekultywacji gruntów, jest Starosta B.

W uzasadnieniu wniosku Wójt wskazał, że w dniu 2 maja 2014 r. S. C. wniósł do Starosty B, powołując się na art. 52 P.p.s.a., wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przez wyegzekwowanie decyzji Starosty B z dnia 24 listopada 2008 r. nr [...] w części dotyczącej rekultywacji gruntów tj. czynności wchodzących w zakres zagospodarowania poscaleniowego objętych ww. decyzją, takich jak realizacja przepustów na rowach odwodniających pomiędzy działkami, przeprowadzenie rekultywacji gruntów poprzez likwidację odłogów, usunięcie zakrzaczeń, wykonanie niwelacji skarp i miedz, do których Starosta zobowiązał się w decyzji wydanej pod rygorem natychmiastowej wykonalności. Niewykonanie powyższej decyzji w części dotyczącej zagospodarowania poscaleniowego spowodowało, że pomimo upływu ponad 5 lat od wydania decyzji, tak S. C. jak i pozostali właściciele gruntów, nie weszli faktycznie w nowe posiadanie i użytkują grunty według stanu sprzed wydania decyzji zatwierdzającej projekt scalania.

Starosta B zawiadomieniem z dnia 22 maja 2014 r. znak [...], na podstawie art. 65 § 1 K.p.a., przekazał Wójtowi Gminy S, jako organowi właściwemu pismo S. C. wskazując, że w piśmie tym domaga się on wykonania zagospodarowania poscaleniowego wsi W, gmina S. W zawiadomieniu Starosta podniósł, że Zarząd Powiatu B, nie jest właściwym dla skutecznego rozstrzygania w sprawach poddanych regulacji w przepisach ustawy o scalaniu i wymianie gruntów.

Ustawodawca przez konstrukcję art. 3 ust. 1 ustawy o scalaniu i wymianie gruntów, zdecydował, że postępowanie scaleniowe wykonuje Starosta, jako zadanie z zakresu administracji rządowej finansowane ze środków budżetu państwa. W związku z powyższym organ, o którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tj.: Dz.U. z 2013 r., poz. 595), działający w imieniu i w sprawach tej jednostki, nie posiada, co do zasady, kompetencji dla skutecznego zadośćuczynienia jakimkolwiek wnioskom o usunięcie naruszeń prawa, w sprawach z zakresu scaleń gruntów.

Starosta wskazał, że wykonanie kompleksowego zagospodarowania poscaleniowego wsi W należy do obowiązków Gminy S. Kwestia właściwości w tej sprawie została formalnie rozstrzygnięta. Obowiązki Gminy w tym zakresie potwierdzają stanowiska: Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Ministra Finansów, Samorządowego Kolegium Odwoławczego, Wojewody, Marszałka Województwa oraz opinie prawne Kancelarii Radców Prawnych. Podkreślił, że z formalnych stanowisk przekazanych przez Dyrektora Wydziału Rolnictwa UW oraz Wicewojewody, w sposób niewątpliwy wynika, że Starosta B nie może otrzymać z budżetu państwa środków na wykonanie zagospodarowania dla ww. wsi. Środki te może otrzymać jedynie Samorząd Gminy, w ramach Funduszu Ochrony Gruntów Rolnych.

Wójt Gminy S uznając, że nie jest organem właściwym do rozpoznania wniosku S. C. wskazał, że Starosta B wykonuje na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów (tj. Dz.U. z 2014 r., poz. 700 ze zm.) scalanie, jako zadanie z zakresu administracji rządowej.

W stanie prawnym obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2007 r. do 20 września 2011 r., a więc w okresie, w którym Starosta B wydał decyzję zatwierdzającą projekt scalania gruntów wsi W nr [...], art. 3 ust. 1 ustawy o scalaniu i wymianie gruntów wskazywał, że postępowanie scaleniowe lub wymienne przeprowadza Starosta, jako zadanie z zakresu administracji rządowej finansowane ze środków budżetu państwa z zastrzeżeniem ust. 5-7 oraz art. 4 ust. 2. Art. 3 ust. 5-7 wymieniał zaś środki, które mogą (a nie muszą) zostać włączone w finansowanie postępowania scaleniowego, wymiennego, czy zagospodarowania poscaleniowego, w tym między innymi środki z budżetów właściwych miejscowo i rzeczowo jednostek samorządu terytorialnego.

Postępowania scaleniowe rozpoczęte pod rządami obecnie obowiązujących przepisów, ale także i te, które wszczęto w poprzednio istniejącym stanie prawnym, a które toczą się nadal po zmianie stanu prawnego, winny podlegać przepisom aktualnym. W związku z powyższym do prowadzenia postępowania poscaleniowego, jako części postępowania scaleniowego kompetentny jest Starosta, jako organ wskazany w obecnie obowiązujących przepisach. Zatem w opinii Wójta, organem właściwym do rozpatrzenia wniosku i wykonanie żądanych przez S. C. czynności poscaleniowych jest Starosta B.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Sąd, do którego wpłynęła skarga, bądź wniosek obowiązany jest z urzędu do zbadania swej właściwości w sprawie. Zgodnie, bowiem z art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekazuje sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 13 § 1 P.p.s.a.). Sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 4 P.p.s.a.). W myśl art. 15 § 1 pkt4 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje spory, o których mowa w art. 4 P.p.s.a.

W sprawie wystąpił negatywny spór kompetencyjny między Wójtem Gminy S a Starostą B, bowiem żaden z organów nie uznaje się właściwym do rozpoznania wskazanej we wniosku sprawy. Zgodnie zaś z przywołanymi regulacjami rozstrzygnięcie tego sporu należy do wyłącznej właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Dlatego też, na podstawie art. 59 § 1 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 i art. 4 P.p.s.a. - orzeczono jak w sentencji postanowienia.