Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 792/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2010-04-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Uzasadnienie
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono wniosek o sprostowanie wyroku
Powołane przepisy: article: art. 156 § 1 i § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Sobolewska - Nazarczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o sprostowanie wyroku z dnia 18 marca 2010 r. w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] września 2009 r. Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o sprostowanie wyroku


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 18 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Białymstoku, po rozpoznaniu skargi A. P., uchylił decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] września 2009 r. Nr [...] oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] o braku podstaw do stwierdzenia u niej choroby zawodowej układu ruchu pod postacią jałowej martwicy kości półksiężycowatej prawego nadgarstka.

Wnioskiem z dnia 8 kwietnia 2010 r. skarżąca wystąpiła o sprostowanie oczywistej omyłki w uzasadnieniu wyroku z dnia 18 marca 2010 r. w ten sposób, że na ostatniej stronie uzasadnienia wyroku zamiast słów "...w celu jednoznacznego potwierdzenia faktu występowania u skarżącej schorzenia w postaci: przewlekłego zapalenia ścięgien prostowników i zginaczy obu nadgarstków", zamieścić słowa

"...w celu jednoznacznego potwierdzenia faktu występowania u skarżącej schorzenia w postaci: jałowej martwicy kości księżycowatej prawego nadgarstka".

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Rozpatrywany wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż uzasadnienie wyroku, którego dotyczy nie zawiera żadnego błędu, omyłki czy niedokładności.

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153 poz.170 ze zm., dalej: p.p.s.a.) przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione

w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wszystkie powyższe nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny i pewny. Oczywistość omyłki wyraża się natomiast w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie

z treści orzeczenia. W żadnym wypadku sprostowanie nie może prowadzić do zmiany ustaleń faktycznych sądu wskazanych w uzasadnieniu wyroku, co jest dopuszczalne wyłącznie w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym. Wykładnia celowościowa powyższego przepisu uzasadnia jego stosowanie również odnośnie uzasadnienia wyroku.

W niniejszej sprawie skarżąca domagała się sprostowania uzasadnienia wyroku poprzez zobligowanie organów inspekcji sanitarnej, aby rozpatrując sprawę ponownie jednoznacznie potwierdziły fakt występowania u skarżącej choroby zawodowej w postaci jałowej martwicy kości księżycowatej prawego nadgarstka,

a nie przewlekłego zapalenia ścięgien prostowników i zginaczy obu nadgarstków.

W stwierdzeniu Sądu nie ma jednak żadnego błędu, omyłki, czy niedokładności i to

o charakterze oczywistym. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wyjaśnił skarżącej,

iż aktualnie obowiązujące rozporządzenie z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych, nie przewiduje już choroby zawodowej w postaci: martwicy kości nadgarstka, której stwierdzenia żąda skarżąca, dlatego też zalecił organom, aby rozpatrując sprawę ponownie jednoznacznie ustaliły, czy u skarżącej nie występuje inna choroba zawodowa w postaci: przewlekłego zapalenia ścięgien prostowników i zginaczy obu nadgarstków, której to etiologię zawodową uznano w orzeczeniu lekarskim z dnia [...] maja 2009 r.

W tych okolicznościach nie można mówić, aby Sąd popełnił omyłkę, która miałaby charakter oczywisty i podlegała sprostowaniu w trybie art. 156 p.p.s.a

Żądnie skarżącej odnosi się, bowiem do ustaleń faktycznych wydanego orzeczenia, a te, jak wyjaśniono wyżej, mogą być kwestionowane wyłącznie w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym.

Z tych też względów wniosek o sprostowanie uzasadnienia wyroku, na mocy art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., podlegał oddaleniu.