Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1502/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2007-07-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 20 ust. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 31 stycznia 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Betta ( spraw.), Sędzia NSA Lidia Błystak, Asesor WSA Alojzy Wyszkowski, Protokolant Sylwia Wiązowska - Grehl, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 lipca 2007 r. sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od nieujawnionych dochodów w 2002 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. dokonał wymiaru skarżącej A. Z. za 2002 r. podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu w kwocie [...] która to decyzja stanowiąca przedmiot skargi decyzją Dyrektora Izby Skarbowej we W. 0/Z w J. G. została utrzymana w mocy. Organ ten ustalił, że w rozpatrywanym roku podatkowym podatniczka dysponowała mieniem zgromadzonym na łączną kwotę [...] na co składały się następujące pozycje:

- alimenty płacone przez A. K. na dziecko w kwocie [...] miesięcznie - [...]

- środki pieniężne otrzymane od rodziców w kwocie średnio [...] miesięcznie - [...]

- darowizny otrzymane od rodziców [...]

- środki ze sprzedaży obligacji - [...]

- zasiłek rodzinny - [...]

- likwidacja lokaty terminowej - [...]

Natomiast wydatki skarżącej poniesione w 2002 r. organ podatkowy ustalił w wysokości [...] na co złożyły się :

- zakup obligacji - [...]

- wydatek poniesiony na zakup nieruchomości w Dz. - [...]

- opłaty notarialne związane z zakupem nieruchomości w Dz. - [...]

- wydatki na utrzymanie w/g oświadczenia podatniczki - [...].

Z poczynionych w postępowaniu podatkowym ustaleń wynika, że skarżąca w latach 1992 - 2002 nie wykazywała w zeznaniach podatkowych żadnych dochodów podlegających opodatkowaniu lub wolnych od opodatkowania.

Skarżąca oświadczyła, że na utrzymanie siebie i syna wydatkowała łącznie [...], którą to wielkość organy podatkowe przyjęły jako kwoty utrzymania podatniczki i jej syna złożyła również oświadczenie o wysokości i źródłach uzyskiwanych w 2002 r. dochodach, wykazując dochody z gospodarstwa rolnego w wysokości [...], alimenty płacone na dziecko w kwocie [...] rocznie, środki pieniężne otrzymywane od rodziców w kwocie [...], darowizna od rodziców w wysokości [...] oraz oświadczyła iż na dzień 1 stycznia 2002 r. posiadała oszczędności w wysokości [...]. Z tych poczynionych oszczędności zdaniem podatniczki nabyła nieruchomość w Dz. za kwotę [...], poniosła opłaty notarialne związane z zakupem nieruchomości, w wysokości [...] zakupiła obligacje za [...]. Wysokość poniesionych przez skarżącą w 2002 r. wydatków jaką przyjęły organy podatkowe nie jest kwestionowana przez podatniczkę. Organy podatkowe zaś nie dały wiary wyjaśnieniom skarżącej odnośnie posiadania przez nią oszczędności finansowych, z których pokryła poniesione w 2002 r. wydatki, oraz ustaliły iż skarżąca nie uzyskiwała dochodów z gospodarstwa rolnego.

W toku postępowania podatkowego podatniczka przyznała, iż w rozpatrywanym 2002 roku z tytułu posiadanej nieruchomości rolnej nie uzyskała żadnych dochodów, gdyż nie prowadziła tam żadnej produkcji rolnej, a pierwsze zasiewy zbożem i rzepakiem nastąpiły dopiero wiosną 2003 r.

Organy podatkowe nie zanegowały faktu udzielanej skarżącej pomocy finansowej przez ojca jej dziecka, rodziców czy też dziadków dziecka ze strony ojca. Ich zdaniem pomoc ta jednak nie pozwoliła na poczynienie oświadczonych przez podatniczkę oszczędności.

Przesłuchany w charakterze świadka ojciec dziecka skarżącej świadek A. K. wprawdzie zeznał iż łożył na rzecz syna alimenty w kwocie po [...] miesięcznie od 1988 r. do 2002 r., ale zeznaniom tym nie dano wiary jeśli chodzi o wysokość łożonych alimentów. Dokonano analizy kwot oświadczonych alimentów w porównaniu do przeciętnego wynagrodzenia pracowników w latach 1988 - 2001. W wyniku tej analizy ustalono, że w latach 1988 - 1994 oświadczone alimenty były na poziomie przeciętnego wynagrodzenia. Wedle zeznań A. K. źródłem finansowania alimentów była wykonywana do 1993 roku praca własna za granicą, a od 1994 r. prowadzona działalność gospodarcza. Zdaniem organów podatkowych A. K. nie mógł przybywać i pracować za granicą skoro w tym okresie podlegał jako poborowy obowiązkowej służbie wojskowej. Z informacji zaś Wojskowej Komisji Uzupełnień w B. z dnia [...] wynika, iż A. K. w okresie od 11 kwietnia 1989 r. do sierpnia 1990 r. oraz od 7 września 1990 r. do sierpnia 1992 r. uzyskał odroczenie od służby wojskowej ze względu na naukę. WKU nie posiada tez żadnych informacji o wyjazdach ojca dziecka skarżącej za granicę. Zdaniem organów podatkowych świadek A. K. nie mógł przebywać i pracować za granicą, gdyż w tym czasie uczył się, a każdy dłuższy wyjazd z kraju byłby w WKW odnotowany. W konkluzji zatem organ stwierdził, że K. nie mógł do 1993 r. posiadać środki finansowe na łożenie alimentów skarżącej. W okresie zaś od 8 listopada 1993 r. do 31 sierpnia 2001 r. A. K. prowadził działalność gospodarczą- handel detaliczny artykułami spożywczymi i przemysłowymi. Porównując dochody wykazywane prze niego w zeznaniach podatkowych za okres 1994 - 2002 z wysokością rzekomo łożonych alimentów wynika iż K. nie dysponował środkami finansowymi które pozwoliłyby mu łożyć alimenty w wysokości zeznanej. Ojciec dziecka skarżącej uzyskiwał bowiem znikome dochody lub ponosił stratę, a po zapłaceniu alimentów nie pozostałyby mu żadne środki na utrzymanie. Ostatecznie uznały organy podatkowe, iż wykazane w zeznaniach podatkowych za lata 1994 - 2002 r. dochody A. K. nie wskazują aby mógł płacić alimenty w oświadczonych wysokościach. Zdaniem organów wysokość alimentów jakie łożył ojciec dziecka skarżącej, nie pozwalała na czynienie z nich oszczędności.

Poza sporem jest fakt zamieszkiwania skarżącej wraz z dzieckiem u swoich rodziców do lipca 1998 r. Następnie podatniczka zamieszkała w swoim samodzielnym mieszkaniu. Przez okres wspólnego zamieszkiwania wraz z rodzicami jak i później podatniczka otrzymywała stałą pomoc finansową ze strony rodziców w wysokości średnio 550, 00 zł miesięcznie którą przeznaczała na swoje i dziecka utrzymanie. Ustaliły organy iż rodzice skarżącej nadto dokonali na jej rzecz darowizny w wysokości [...] w 1996 r. na zakup samochodu marki Mercedes. Samochód ten nabyła podatniczka za kwotę [...] [...], a następnie w październiku 1996 r. zbyła za [...] . Kwotę uzyskaną ze sprzedaży samochodu skarżąca przeznaczyła na zakup w 1998 r. mieszkania za kwotę [...] oraz na pokrycie wydatków związanych z remontem mieszkania i jego wyposażenie. Kwota zaś [...] została ulokowana w banku jako lokata odnawialna. Organy podatkowe nie dały wiary skarżącej jakoby środki finansowe uzyskane ze sprzedaży samochodu stanowiły oszczędności roku 2002 r. Nie dały również wiary zeznaniom przesłuchanych w charakterze świadków rodziców skarżącej M. i E. Z. jakoby to oni z własnych środków finansowych dokonali zakupu w 1998 r. mieszkania dla skarżącej. Do takiego wniosku organy podatkowe doszły dokonując analizy zeznanych dochodów małżonków Z., po uwzględnieniu iż w 1990 r. oddali oni do użytku nowowybudowany dom mieszkalny położony w Z., zakupili na raty w 1997 r. samochód osobowy marki Opel Corsa za kwotę [...]. Nie negując faktu stałej pomocy finansowej ze strony rodziców skarżącej na pokrycie jej i wnuka bieżących potrzeb z przyczyn przywołanych wyżej, uznały organy iż pomoc świadczona z ich strony nie mogła być na tyle wysoka aby pozwolić na czynienie oszczędności w kwocie podanej przez skarżącą. Nie znalazły także potwierdzenia w dokumentach przesłanych od instytucji finansowych o posiadanych przez skarżącą oszczędnościach na rachunkach bankowych i inwestowaniu w obligacje skarbowe. Wprawdzie skarżąca zakupiła [...] obligacji Skarbu Państwa, ale nie tak jak twierdziła w 1996 r. tylko 15 marca 2002 r. Posiadała też od 31 grudnia 1998 r. do 5 kwietnia 2002 r. lokatę terminową w Banku B, z której środki uznano jako źródło finansowania poniesionych w 2002 r. wydatków. Nie znalazły zaś potwierdzenia informacje o posiadanych oszczędnościach na koncie walutowym w Inwest C.

Ostatecznie zatem organy podatkowe uznały iż podatniczka nie wykazała iż poniesione przez nią wydatki i zgromadzone zasoby finansowe znajdują pokrycie w opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania źródłach przychodu.

Biorąc pod uwagę uzyskany przez podatniczkę dochód w wysokości [...] oraz wysokość poniesionych wydatków [...] przyjęto, iż za 2002 r. przychody nie znajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach bądź pochodzące ze źródeł nie ujawnionych tj. przychody o których mowa w art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia [...] wynoszą [...].

Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 7 w/w ustawy dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów nie łączy się z dochodami z innych źródeł i pobiera się podatek w formie ryczałtu w wysokości 75 % dochodu zatem należny od podatniczki podatek zamyka się wysokością [...].

Na decyzję Izby Skarbowej we W. 0/Z w J. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę A. Z. wnosząc o jej uchylenie w całości. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów ustawy ordynacja podatkowa poprzez wydanie decyzji z pominięciem stanowiska strony w ustaleniu stanu faktycznego, nie wyjaśnienie istotnych okoliczności sprawy zwłaszcza w kontekście zeznań Artura Kobylińskiego i oceny jego sytuacji materialnej, dochowanie wybiorczej i nierzetelnej analizy materiału dowodowego i pominięcia stanowiska rodziców skarżącej i nieuwzględnienie ich sytuacji majątkowej (zgromadzonych przez nich oszczędności). Podniesiono zarzut naruszenia przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez dowolne uznanie, iż wykazane przychody noszą cechy przychodów z nieujawnionych źródeł.

Podatniczka ponownie podnosi, iż źródłem jej oszczędności była pomoc od rodziców i alimenty otrzymane od A. K., który w latach 1988 - 1993 pracował za granicą.

Ponadto powołując się na doświadczenie życiowe skarżąca oświadczyła , że jej rodzice mieli wystarczające zdolności finansowe do pomocy jedynej córce.

Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W dniu [...] skarżąca złożyła pismo Banku D S.A z dnia [...] stwierdzające iż w latach 1995 - 2001 A. K. posiadał zdeponowane w tymże banku środki finansowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

W myśl treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153 poz. 1256),sprawowana przez sąd administracyjny kontrola przeprowadzona jest pod względem zgodności zaskarżonych decyzji z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej i tylko w sytuacji naruszenia tego prawa mającego lub mogącego mieć wpływ na wynik sprawy, zaskarżone decyzje podlegają uchyleniu / art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ i c/ ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Wśród źródeł przychodów, wymienionych przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ( tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.) znajdują się źródła nieujawnione. Doprecyzowując w art. 20 ust. 3 cyt. ustawy sposób ustalania przychodów z tego tytułu prawodawca wskazał, że ich wysokość ustala się na podstawie poniesionych przez podatniczkę w roku podatkowym wydatków i wartości zgromadzonego w tym roku mienia, jeżeli wydatki te i wartości nie znajdują pokrycia w mieniu zgromadzonym w roku podatkowym oraz w latach poprzednich, pochodzących z przychodów opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania. Przepis art. 30 ust 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi natomiast, że od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach pobiera się podatek w formie ryczałtu - w wysokości 75 % dochodu.

Zgodnie z art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pierwszym elementem niezbędnym do ustalenia wysokości omawianych przychodów jest stwierdzenie wysokości poniesionych przez podatniczkę w roku podatkowym wydatków oraz wartości zgromadzonego w tymże roku mienia, jak również mienia zgromadzonego w latach poprzednich. Na tle powyższego istnieje konieczność analizy pojęcia wydatku i mienia, przy czym w tym ostatnim przypadku z punktu widzenia kryterium czasu, mienie można sklasyfikować jako:

- zgromadzone w roku podatkowym oraz

- zgromadzone w latach poprzednich,

przy czym w obu przypadkach musi ono pochodzić z przychodów opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania.

Pomiędzy pojęciami wydatku i mienia zachodzi zależność, polegająca zasadniczo na tym, iż fakt poniesienia określonego wydatku powoduje uszczuplenie mienia, które co do wartości może jednak zostać zbilansowane w postaci pojawienia się majątku podatnika np. rzeczy stanowiącej przedmiot wydatku. Istotne znaczenie ma również zastosowana w art. 20 ust. 3 in fine formuła " pochodzące z przychodów opodatkowanych lub wolnych od opodatkowana". Przychody opodatkowane to takie, które zostały ujawnione organowi podatkowemu, niezależnie od formy opodatkowania, w szczególności w złożonych organom podatkowym deklaracjach ( zeznaniach), ale również wynikające z decyzji podatkowych, a także wynikające z odpowiednich dokumentów potwierdzających dochody uzyskane w innych krajach, wystawione przez właściwe, legitymowane do tego organy podatkowe tych państw.

W świetle przywołanych przepisów ustalenia w sprawie wymagało czy podatniczka w spornym okresie osiągnęła przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzące z źródeł nie ujawnionych, przy czym dla określenia wysokości tych ewentualnych przychodów konieczne było ustalenie poniesionych przez podatniczkę w roku podatkowym wydatków i wartości zgromadzonego mienia, jak i ustalenie czy wydatki te i wartości nie znajdują pokrycia w mieniu zgromadzonym w roku podatkowym oraz w latach poprzednich, pochodzących z przychodów opodatkowanych lub wolnych od podatku . Można zatem przyjąć, że opodatkowanie w sytuacji, o jakiej mowa w w/w przepisach, następuje na podstawie znamion zewnętrznych (tj. wydatków) świadczących o położeniu ekonomicznym podatnika. Oznacza to, konieczność porównania wysokości wydatków, jakie podatnik poniósł w ciągu roku podatkowego, do wartości opodatkowanych bądź zwolnionych z podatków zasobów finansowych, jakie zgromadził w tym roku oraz zasobów, które zgromadził wcześniej, tj. przed rozpoczęciem danego roku podatkowego. W konsekwencji, w przypadku gdy stwierdzone zostanie, iż poniesione wydatki nie znajdują pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów oraz zgromadzonych wcześniej zasobach finansowych, organy podatkowe zyskują uprawnienia do przyjęcia, iż podatnik osiągnął przychody ze źródeł, których nie ujawnił (por. wyrok NSA z 7.12.2000 r. sygn. akt I SA/Ka 1580/99).

W sytuacji, gdy podatnik stara się wykazać, iż poniesione wydatki znajdują pokrycie w zgromadzonych wcześniej zasobach finansowych nic nie stoi na przeszkodzie, aby taką okoliczność podniósł i wykazał w prowadzonym postępowaniu podatkowym. Ciężar dowodu obciąża jednak w takim przypadku samego podatnika, gdyż to on, powołując się na taki fakt, wyprowadza korzystne dla siebie skutki prawne

(por. wyroki NSA z dnia 13.01. 2000 r. sygn. akt I SA/Ka 900/1998 oraz z dnia 31.07.2001 r. sygn. akt III SA 643/00). Przed ustaleniem zgromadzonych zasobów finansowych organ podatkowy bada rzetelność składanych dowodów przez podatnika oraz ocenia jego wnioski dowodowe. Przy czym w omawianym postępowaniu znaczenie szczególne mają zasady logiki i doświadczenia życiowego, stąd podatnik składając wyjaśnienia oraz dowody winien zadbać o to, by pozostawały one w zgodzie z tymi zasadami ( por. wyroki NSA z dnia 23.06.1998 r. sygn. akt. I SA/Po 1562/97, z dnia 24.02.1999 r. sygn. akt SA/Sz 1980/97, z dnia 7.04.1999r. sygn. akt I SA/ Gd 101/97).

I tak zdaniem Sądu organy podatkowe przeprowadziły postępowanie podatkowe zgodnie z zasadami postępowania przewidzianymi w ustawie ordynacja podatkowa z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 z póź. zm.). Przeprowadziły bowiem wszystkie dowody zawnioskowane przez skarżącą mające potwierdzić posiadanie przez nią na dzień 31 grudnia 2001 r. oszczędności w wysokości [...].

Przeprowadzone dowody zostały poddane wnikliwej ocenie, która została dokonana w sposób pełny i zgodny z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Oceny tej skarżąca w podnoszonych zarzutach skargi zdaniem Sądu skutecznie nie podważyła.

Podkreślić należy iż organy podatkowe uznały iż skarżąca otrzymywała stałą pomoc finansową od swoich rodziców, ojca dziecka oraz dorywczą od rodziców ojca dziecka. Przyjęły jednakże iż pomoc ta była nie na tyle wysoka aby mogła z niej skarżąca poczynić oszczędności w kwocie [...] posiadane na dzień 31 grudnia 2001 r. Wbrew temu co zarzuca skarżąca organy podatkowe nie negując faktu pomocy finansowej od wyżej wymienionych osób przeprowadziły wnikliwą analizę sytuacji finansowej rodziców skarżącej oraz ojca jej dziecka słusznie dochodząc do wniosku iż pomoc ta nie mogła pozwolić na pokrycie kosztów utrzymania skarżącej, jej dziecka i jeszcze pozwolić na poczynienie tak znacznych oszczędności. Nie pozwoliła bowiem na to sytuacja materialna rodziców skarżącej, zważywszy również na czynione przez nich wydatki jak budowa domu, zakup samochodu, darowizny dla skarżącej. Nie sposób również podważyć stanowiska organów podatkowych iż to skarżąca z pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży samochodu zakupiła w 1998 r. mieszkanie. Analiza bowiem kondycji finansowej rodziców skarżącej nie pozwala na przyjęcie, iż to oni w całości sfinansowali zakup mieszkania dla skarżącej, skoro jak to trafnie zauważyły organy podatkowe w tym czasie małżonkowie Z. spłacali zakupiony na raty samochód. Zakup zaś samochodu za kwotę [...] na raty świadczy o braku środków finansowych po stronie rodziców skarżącej. Nie można zatem podważyć stanowiska organów podatkowych iż zakup mieszkania w 1998 r. skarżąca pokryła ze środków finansowych uzyskanych ze sprzedaży w październiku 1996 r. samochodu za kwotę [...]. Tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży samochodu nie mogła stanowić oszczędności posiadanych przez podatniczkę na dzień 31 grudnia 2001 r. Zasadnie również organy podatkowe uznały, iż pozostałą kwotę uzyskaną ze sprzedaży samochodu skarżąca przeznaczyła na lokatę terminową . Świadczy o tym zbieżność dat sprzedaży samochodu i założenia lokaty jak i jej wysokość. Podobnie skarżąca nie wykazała aby poczyniła oszczędności ze źródła finansowego jakim były otrzymane alimenty od ojca jej dziecka. Organy podatkowe nie zanegowały faktu alimentowania dziecka skarżącej przez A. K., a jedynie dokonując analizy jego dochodów wykazanych w zeznaniach podatkowych za lata 1994 - 2002 uznały iż dochody te nie pozwalały na łożenie na syna alimentów w wysokości oświadczonej przez skarżącą czy też zeznanych przez A. K. Skarżąca wprawdzie kwestionuje stanowisko organów podatkowych odnośnie uznania, iż wskazane przez nią źródła oszczędności nie pozwoliły na ich poczynienia, ale zdaniem Sądu skutecznie powyższego stanowiska nie podważyła. Po pierwsze zaświadczenie Banku D SA w Z. z dnia [...] przedłożone dopiero w postępowaniu sądowym nie może podlegać ocenie Sądu jako, że dowód ten nie został przedstawiony organowi podatkowemu w trakcie toczącego się postępowania dowodowego. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Podstawę orzeczenia w badanej sprawie był materiał dowodowy zgromadzony przez organy podatkowe w toku toczącego się przed nimi postępowania. Sąd zatem nie mógł odnieść się do pisma banku. Po drugie fakt, iż rodzice skarżącej, ojciec jej dziecka czynili na rzecz skarżącej stałą pomoc finansową, doraźną rodzice ojca dziecka nie świadczy iż z pomocy tej skarżąca była w stanie poczynić oszczędności w kwocie [...], przy uwzględnieniu iż pomimo braku własnych dochodów zakupiła samochód w 1996 r., który to zakup jedynie w części sfinansowali rodzice skarżącej darując córce kwotę [...]. Zwrócić należy uwagę że A. K. w 1988 r. miał zaledwie 18 lat. Zeznania jego o uzyskiwanych dochodach za granicą nie znalazły potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym. Z informacji Wojskowej Komisji Uzupełnień wynika, iż nie odnotowano, aby A. K. wyjechał na dłuższy okres czasu za granicę a wręcz odwrotnie z informacji tej wynika iż w/w oświadczył iż uczył się i dlatego uzyskał zwolnienie z odbywania zasadniczej służby wojskowej. Należy dodatkowo wskazać , że nawet zakładając iż do 1993 r. A. K. przez jakiś czas przebywał za granicą i uzyskiwał dochody to brak jest dowodów potwierdzających iż skarżąca otrzymane w tymże okresie środki finansowe gromadziła aż do 2002 r. Nie zachodziła zatem konieczność ponownego przesłuchiwania w charakterze świadka A. K. co sugeruje w skardze skarżąca. Brak jest również dowodów na gromadzenie środków finansowych otrzymanych od ojca dziecka i w latach późniejszych jak również zgromadzenia oszczędności z pieniędzy uzyskiwanych od rodziców skarżącej czy też rodziców ojca dziecka. Skarżąca oświadczyła iż gromadziła oszczędności na kontach bankowych, w walucie obcej co nie znalazło jednakże potwierdzenia w materiale dowodowym. Zasadnie organy podatkowe nie uznały za wiarygodne wyjaśnienia podatniczki, iż ta przechowywała wycofane z banku walutowego oszczędności w domu. Po pierwsze C Bank SA oddział w Z. przesłał informację, że skarżąca nie figuruje w bankach jako klient tego banku. Po drugie gdyby skarżąca dysponowała tak wysoką kwotą oszczędności jak twierdziła w toku postępowania podatkowego to z pewnością nie przechowywałaby tych środków finansowych w domu, skoro znacznie mniejszą kwotę - lokatę terminową- zdeponowała w Banku B w okresie od 31 grudnia 1998 do 5 kwietnia 2002 r. Wbrew stanowisku skarżącej dla ustalenia kosztów utrzymania skarżącej przyjęto wartości przez nią oświadczone, a nie statystyczne. Odwołanie się zaś organów podatkowych do danych statystycznych stanowiło jedynie potwierdzenie, że kwota otrzymanych alimentów na dziecko oraz pomoc od rodziców musiała być wydatkowana na zaspokojenie potrzeb codziennych, bieżących potrzeb skarżącej i jej syna.

Reasumując zatem zdaniem Sądu stanowisko organów podatkowych odnośnie uznania iż skarżąca nie posiadała ujawnionych źródeł przychodu na pokrycie poniesionych przez nią w rozpatrywanym roku podatkowym wydatków w wysokości 59.206,90 zł znajduje pełne uzasadnienie w zebranym materiale dowodowym, którego ocena została dokonana w sposób pełny, rzetelny zgodny z zasadami logiki i doświadczenia życiowego.

Przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie doszło również do naruszenia przepisów prawa procesowego mającego wpływ na wynik sprawy. O przeprowadzonych w sprawie dowodach skarżąca została informowana. Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej we W. 0/Z w J. G. wyznaczył bowiem skarżącej termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Nie zasługuje zatem na uwzględnienie zarzut skargi, iż o pewnych dowodach podatniczka dowiedziała się dopiero z uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Zwrócić należy uwagę, iż nie skorzystanie przez skarżącą z prawa do wypowiedzenia się odnośnie zebranego materiału dowodowego nie sposób uznać za wydanie decyzji z naruszeniem prawa procesowego.

Mając powyższe na uwadze należało skargę jako bezzasadną oddalić zgodnie z art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.