Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 873/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2007-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151, 190
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 53 par. 4
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwia Zapalska Sędziowie as. sąd. WSA Karol Pawlicki/spr./ as. sąd. WSA Roman Wiatrowski Protokolant ref.-staż. Paulina Budzyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2007r. sprawy ze skargi S. spółka jawna S. i W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do lipca oraz wrzesień i listopad 2000 r. oddala skargę /-/R. Wiatrowski /-/S. Zapalska /-/K.Pawlicki


UZASADNIENIE

ISA/Po 873/07

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia[...]. o sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę spółki jawnej A na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] o nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do lipca oraz za wrzesień i listopad 2000 r.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] o sygn. akt [...] uchylił w/w orzeczenie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. Podkreślił przy tym, iż nie podziela wszystkich zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej. NSA stwierdził, że brak było podstaw do uznania, że organy podatkowe naruszyły art. 2 ust. 3 pkt 3, art. 15 ust. 3 oraz art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Również zarzut naruszenia art. 27 ust. 5 i 6 w/w ustawy nie zasługiwał na uwzględnienie.

Sąd II instancji stwierdził natomiast naruszenie art. 53 § 4 Ordynacji podatkowej i wskazał, że w rozpatrywanej sprawie dopuszczalne było określenie wysokości odsetek za zwłokę w decyzji wymiarowej, jednak przy uwzględnieniu przez organy podatkowe niekwestionowanego faktu zapłaty zaległości podatkowej.

Wyrokiem z dnia [...] w sygn. akt [...] WSA uchylił decyzję Izby Skarbowej z dnia 20 września 2002 r. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że zgodnie, art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Powyższe oznacza, że sąd I instancji związany jest wykładnią prawa dokonaną przez NSA. W tej sytuacji WSA, odwołując się do wskazań zawartych w wyroku z 7 marca 2006 r., stwierdził naruszenie prawa przy naliczeniu odsetek za okres następujący po zapłacie odsetek.

Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu zarzutów podatników, zawartych w odwołaniu z dnia [...] oraz zaleceń zawartych w wyroku WSA, decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej z dnia[...] . o nr[...] .

Odnosząc się do uwag zawartych w wyrokach NSA i WSA organ odwoławczy wyjaśnił, że w decyzji organu I instancji odsetki za zwłokę zostały określone zgodnie z art. 53 § 4 Ordynacji podatkowej. Przepis ten stanowi, że w przypadkach przewidzianych w art. 21 § 3 i 4, art. 28 § 2, oraz art. 30 § 1 odsetki za zwłokę nalicza organ podatkowy, określając ich wysokość na dzień wydania decyzji określającej wysokość zaległości podatkowej, decyzji o zwrocie wynagrodzenia, lub decyzji o odpowiedzialności podatkowej płatnika, inkasenta.

Organowi odwoławczemu znany jest z urzędu fakt ( pisma Urzędu Skarbowego z dnia [...] nr [...] i z dnia [...] nr[...] ), że w dniu [...] r. Spółka dokonała wpłaty do Urzędu Skarbowego łącznej kwoty 17.564,60 zł na poczet zaległości podatkowych wynikających z decyzji organu I instancji nr [...] , jak i nr [...] wydanych w dniu [...].

Kwoty powyższe zostały zaliczone na poczet poszczególnych zaległości podatkowych wynikających z w/w decyzji oraz odsetek za zwłokę do dnia zapłaty. Odsetki te liczono od terminów zwrotów nadwyżek podatku naliczonego nad należnym, dokonanych na podstawie złożonych przez Spółkę deklaracji VAT-7. Zgodnie bowiem z § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 04 maja 2001 r., w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy - Ordynacja podatkowa

( Dz. U. Nr 40, poz. 463 ze zm. ) - odsetki za zwłokę naliczane są począwszy od dnia zwrotu podatnikowi wykazanej przez niego nienależnej nadpłaty, albo zwrotu różnicy podatku lub podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

Jak wynika z powyższych, wyjaśnień, dokonana przez Spółkę wpłata podatku nastąpiła w dniu 09 lipca 2002 r., natomiast decyzja organu I instancji określająca zaległości podatkowe za miesiące październik, listopad i grudzień 1999 r., jak i kwoty odsetek za zwłokę została wydana w dniu 28 czerwca 2002 r. Tak więc odsetki liczone były od dnia terminu zwrotu do dnia wydania decyzji wymiarowej przez organ I instancji. Z powyższego wynika więc niezbicie, iż zaległości podatkowe określone w przedmiotowej decyzji organu I instancji zostały przez podatnika wpłacone po jej wydaniu, a nie jak podnosi odwołujący w odwołaniu, przed wydaniem decyzji wymiarowej.

Odnośnie zarzutów odwołania dotyczących naruszeń prawa materialnego organ odwoławczy stwierdził, że wcześniejsze orzeczenia, w szczególności wyrok NSA przesądził, że w sprawie nie naruszono wskazanych przez podatników przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

W skardze z dnia [...] wspólnicy spółki jawnej A G . S. i R. S. zarzucili decyzji organu odwoławczego naruszenie art. 2 ust. 3 pkt 1 , art. 15 ust. 3 i art. 20 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym oraz obrazę przepisów art. 120 – 122 Ordynacji podatkowej.

Zdaniem skarżących z treści uzasadnienia wyroku NSA wynika, że Sąd ten nie badał zarzutów dotyczących naruszeń, prawa procesowego, przyjmując ustalenia WSA za wiążące. Badania takie NSA mógłby przeprowadzić, gdyby zarzut skargi kasacyjnej obejmował podstawy określone w art. 174 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tak więc - według skarżących – gdyby ustalenia WSA zostały prawidłowo podważone w skardze kasacyjnej, podlegałyby dopiero ocenie NSA i wtedy rozstrzygnięcie mogłoby być inne.

W dalszej części skargi przytoczono uzasadnienie zarzutów dotyczących naruszenia wskazanych wyżej przepisów. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wyjaśnił, że zaskarżona decyzja obejmowała swym zakresem tylko kwestie wskazane w wyroku WSA z dnia 5[...] . tj. wyjaśniono sprawę naliczania odsetek za zwłokę. W tej sytuacji organ wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153 , poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Z kolei w myśl art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Na wstępie skład orzekający pragnie zwrócić uwagę, że według przytoczonego już wcześniej art. 190 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - sąd jest związany wykładnią prawa dokonaną w sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Skoro w wyroku o sygn. I FSK 709/05 wyraźnie stwierdzono, że sąd II instancji nie dopatrywał się w wyroku WSA naruszeń przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, a uznał, że naruszono wyraźnie wskazane przepisy Ordynacji podatkowej, to w niniejszej sprawie – ( również wobec prawomocności orzeczenia WSA z dnia [...]) – skład orzekający badał legalność zaskarżonej decyzji tylko w granicach wyznaczonych przez w/w orzeczenia NSA i WSA.

W przedmiotowej sprawie skarga okazała się bezzasadna.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy zwrócił uwagę na okoliczność, że skarżący na obecnym etapie postępowania nie podnieśli w skardze zarzutów błędnego naliczania odsetek.

W ocenie Sądu zaskarżona decyzja w zakresie dotyczącym naliczenia odsetek jest zgodna z prawem.

W aktach administracyjnych znajdują się pisma Urzędu Skarbowego z dnia[...] . ( t. k.) oraz Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] ( t. k), z których wynika, że podatnik – spółka A wpłaciła w dniu [...] dwie kwoty : 17.564,60 zł i 11.902,20 zł. Powyższe kwoty zaksięgowano na poczet poszczególnych miesięcy wraz z odsetkami należnymi do dnia zapłaty.

W odwołaniu z dnia [...] skarżący w punkcie 16 pisma stwierdzili, że decyzja nalicza spółce odsetki za okres od dnia jej wydania, a więc i za okres w którym spółka wpłaciła zaległość na konto Urzędu Skarbowego.

Skarżący w skardze z dnia [...] nie powtórzyli tego zarzutu i nie przedstawili dowodu, z którego wynikałoby, że przedmiotowej wpłaty dokonali w innym terminie , niż wynika z w/w pism Urzędu Skarbowego .

Należało więc przyjąć, jak to czynił organ odwoławczy, że wpłata została dokonana w dniu [...], gdy tymczasem decyzja organu I instancji wydana została w dniu[...] i doręczona stronie w dniu [...] ( t., k. ).

W tych okolicznościach Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

/-/R. Wiatrowski /-/S. Zapalska /-/K.Pawlicki