Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1043/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 87 par. 1 art. 88
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 1307/13 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi złożonej do Sądu w dniu 14 maja 2013 r. w sprawie ze skargi B. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 kwietnia 2013 r. znak: DON/ORZ/7101/429/13 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 września 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 1307/13, odrzucił wniosek B. P. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi złożonej do Sądu w dniu 14 maja 2013 r. w sprawie z jej skargi na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 kwietnia 2013 r. znak: DON/ORZ/7101/429/13 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżąca reprezentowana przez adwokata w dniu 17 maja 2013 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 kwietnia 2013 r., znak: DON/ORZ/7101/429/13, w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Powyższa skarga została zarejestrowana pod sygn. akt VII SA/Wa 1307/13.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII z dnia 13 czerwca 2013 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Powyższe wezwanie otrzymała w dniu 24 czerwca 2013 r.

Postanowieniem z dnia 29 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wskazaną wyżej skargę. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że skarga zasługiwała na odrzucenie w związku z niewykonaniem przez skarżącą zarządzenia z dnia 13 czerwca 2013 r., wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego.

Wskazane wyżej postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 16 sierpnia 2013 r.

W dniu 2 września 2013 r. B. P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego.

W uzasadnieniu wniosku wskazała, że praktycznie od rozpoczęcia terminu poddana była leczeniu neurologicznemu. Długotrwałe i wyczerpujące leczenie nie pozwoliło na dopilnowanie niniejszej sprawy sądowej. Wskazała następnie, że jej stan zdrowia kiedy uiszczała opłatę jak i przez okres około 10 dni wstecz był tak zły, że nie mogła wykonywać podstawowych obowiązków dnia codziennego. Ból ręki promieniujący na całe ciało był tak silny, że wykluczał ją z normalnego funkcjonowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, mając na uwadze treść art. 86 § 1, art. 87 oraz art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zw. dalej p.p.s.a., wskazał, że w pierwszej kolejności przed zbadaniem czy zostały spełnione przesłanki do przywrócenia terminu należy rozważyć, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Skarżąca we wniosku o przywrócenie terminu powołuję się na dwie okoliczności, będące przyczyną uchybienia terminowi. Zły stan zdrowia oraz pomyłka spowodowana tym, że przed tut. Sądem prowadzi dwa postępowania, w których jednocześnie była wzywana do uiszczenia wpisu sądowego w tej samej kwocie 200 zł.

Odnosząc się do złego stanu zdrowia skarżącej Sąd zaznaczył, że zgodnie z jej twierdzeniami w tut. Sądzie równolegle toczy się inne postępowanie ze skargi B. P., zarejestrowane pod sygn. akt VII SA/Wa 1308/13. Skarżąca także w tym postępowaniu była wzywana do uiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie do uiszczenia wpisu odebrała w dniu 24 czerwca 2013 r. Wpis uiściła w dniu 1 lipca 2013 r.

Zatem zły stan zdrowia, na który powołuję się skarżąca uniemożliwiający jej działanie ustał najpóźniej w dniu 1 lipca 2013 r., kiedy to skarżąca uiściła stosowany wpis i tym samym Sąd uznał, że odzyskała możliwość dokonywania czynności procesowych.

Skarżąca podniosła dalej, że zły stan zdrowia, który jak wykazano powyżej nie uniemożliwiał jej fizycznie podejmowania w sprawie czynności był jednak przyczyną pomyłki, polegającej na uiszczeniu wpisu sądowego tylko w jednej sprawie. Odnosząc się do tego argumentu Sąd wskazał, że skarżąca o dokonanej pomyłce dowiedziała się najpóźniej w dniu 16 sierpnia 2013 r., kiedy to postanowienie odrzucające skargę z uwagi na nie uiszczenie wpisu sądowego, zarejestrowaną pod sygn. akt VII SA/Wa 1307/13 otrzymał jej pełnomocnik. Ewentualne zaniedbania pełnomocnika polegające np. na nie przekazaniu wskazanego wyżej postanowienia skarżącej lub przekazaniu z opóźnieniem obciążają bezpośrednio reprezentowaną przez niego stronę. Zatem przyczyny, na które powołuje się skarżąca mające uzasadniać brak jej winy w przywróceniu terminu ustały najpóźniej w dniu 16 sierpnia 2013 r. Wniosek o przywrócenie terminu skarżąca wniosła do Sądu w dniu 2 września 2013 roku, a więc po upływie 7 dniowego terminu do złożenia przedmiotowego wniosku, dlatego podlegał odrzuceniu.

Niezależnie od powyższego Sąd wskazał, że okoliczności przytaczane przez skarżącą nie uprawdopodobniają w wystarczającym stopniu, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Na tę okoliczność przedstawiła jedynie zaświadczenie lekarskie o pozostawaniu pod stałym leczeniem oraz zaświadczenie o przebyciu zapalenia stawu łokciowego. Opisane powyżej problemy zdrowotne z całą pewnością nie stanowią wyjątkowych okoliczności, które stanowiłyby o zasadności wniosku o przywrócenie terminu nawet w sytuacji gdyby wniosek został złożony w terminie.

Na marginesie Sąd Wojewódzki zaznaczył, że zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Skarżąca składając wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi poprzez uiszczenie wpisu, nie dokonała zatem czynności, do dokonania której wniosła o przywrócenie terminu, tj. nie uiściła stosownego wpisu sądowego. Powyższe uchybienie stanowi brak formalny wniosku do uzupełnienia którego skarżąca powinna zostać wezwana w trybie art. 49 p.p.s.a. Jednakże z uwagi na to, że wniosek o przywrócenie terminu zasługiwał na odrzucenie i w istocie nie był przedmiotem merytorycznej kontroli wzywanie skarżącej do uzupełnienia jego braków formalnych było niezasadne.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła B. P., reprezentowana przesz adwokata, wnosząc o jego zmianę przez przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w przypadku, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a.)

W myśl art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś art. 88 P.p.s.a. przewiduje, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Sąd Wojewódzki w oparciu o okoliczności przedstawione przez B. P. we wniosku oraz mając na uwadze fakty znane Sądowi z urzędu, ustalone w oparciu o akta wskazanych spraw sądowych skarżącej uznał, że złożony w sprawie niniejszej wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi jest spóźniony.

Sąd wskazał, że nawet gdyby przyjąć, że w okresie do dnia 1 lipca 2013 r. skarżąca z uwagi na stan zdrowia nie była w stanie zajmować się innymi sprawami, w tym sądowymi, to przyczyna ta ustała w dniu 16 sierpnia 2013 r., kiedy to postanowienie odrzucające skargę z uwagi na nie uiszczenie wpisu sadowego, zarejestrowaną pod sygn. akt VII SA/Wa 1307/13 otrzymał jej pełnomocnik.

B. P. zarzucając Sądowi Wojewódzkiemu naruszenie art. 88 P.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie tego przepisu i odrzucenie wniosku nie zakwestionowała dokonanych przez Sąd ustaleń faktycznych. Skarżąca nie wykazała, że Sąd błędnie przyjął – w oparciu o materiał stanowiący podstawę zaskarżonego postanowienia – że podana przez skarżącego przyczyna uchybienia terminu ustała później, niż z dniem 16 sierpnia 2013 r. i w konsekwencji Sąd nieprawidłowo uznał, że wniosek złożony został po terminie. Wobec tego, że z treści wniosku o przywrócenie terminu nie wynikała data, w jakiej ustała przyczyna uchybienia terminu dla oceny, czy wniosek został złożony w terminie, niezbędne stało się dokonanie stosownych ustaleń. Sąd mógł posłużyć się wszelkimi dostępnymi z urzędu dokumentami. Powołane przez skarżącą okoliczności pozwalały w zupełności na ustalenie, że co najmniej od dnia 16 sierpnia 2013 r. skarżąca w sposób świadomy dbała o swoje interesy. Sąd Wojewódzki prawidłowo zatem przyjął datę 16 sierpnia 2013 r. jako termin początkowy dla określenia biegu terminu przewidzianego na złożenie wniosku.

W tej sytuacji wniosek złożony w dniu 2 września 2013 r. oceniony musiał być jako spóźniony.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia