Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 586/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy: article: art. 149 § 1 pkt 1, art. 200
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Sędzia WSA Waldemar Śledzik, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 listopada 2021 r. sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Muzeum Ziemi [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Dyrektora Muzeum Ziemi [...] do rozpatrzenia wniosku J. K. z dnia [...] lutego 2021r. – w terminie czternastu dni od otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 2. stwierdza, że bezczynność Dyrektora Muzeum Ziemi [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. oddala skargę w pozostałej części, 4. zasądza od Dyrektora Muzeum Ziemi [...] na rzecz J. K. kwotę 100 zł (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu [...] lutego 2021 r. J. K. wystosował do Dyrektora Muzeum [...] wniosek o udostępnienie informacji publicznej w postaci :

"Poproszę o skan wniosku złożonego przez MZZ przy ubieganiu się o dotację MKiDN z Programu "[...]".

Jeżeli zadanie nie zostało zakończone w terminie do [...].12.2020 r. poproszę również o skan aneksu do umowy z NIMOZ. Jeżeli zostało zakończone to poproszą o skan raportu z realizacji zadania".

W dniu 13 lutego 2021 r. pytany podmiot udzielił Skarżącemu odpowiedzi o następującej treści: "Z uwagi na to, że treści zawarte we wniosku są naszą własnością intelektualną i nie rozpowszechniamy go, dlatego nie możemy spełnić Pana prośby zawartej w mailu. W ramach naszej współpracy serdecznie Pana zapraszam do bezpośredniego kontaktu, po uprzednim ustaleniu terminu Pana wizyty w Muzeum Ziemi [...]".

J. K. wywiódł do tut. Sądu skargę na bezczynność Dyrektora Muzeum [...] wnosząc o :

1) zobowiązanie Muzeum Ziemi [...] do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi,

2) na podstawie art. 6 ustawy o odpowiedzialności funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz. U z 2011r. Nr 34, poz 173) w związku z art 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm) wnoszę o orzeczenie, czy bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa,

3) wymierzenie organowi grzywny na postawie art. 149 § 2 p.p.s.a w maksymalnej wysokości określonej

4) zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Skarga analizowana pod tym kątem zasługiwała w na uwzględnienie.

Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy zachodzi konieczność zobowiązywania pytanego podmiotu do rozpatrzenia wniosku strony.

Analiza akt administracyjnych doprowadziła tut. Sąd do wniosku, iż na w/postawione pytanie należy udzielić pozytywnej odpowiedzi.

Przede wszystkim należy podkreślić, że w omawianym wniosku zawarte było między innymi pytanie o to, czy sporne zadanie zostało zakończone w terminie do dnia [...].12.2020 r. Od odpowiedzi na owo pytanie uzależnione było bowiem dalej sformułowane – ewentualne żądanie – albo udostępnienia aneksu do umowy, albo udostępnienia raportu z realizacji zadania.

Na w/w pytanie próżno jednakże szukać odpowiedzi Dyrektora. Pytany podmiot nie ustosunkował się również ani jednym zdaniem do przywołanych żądań ewentualnych – udostępnienia skanu aneksu do umowy lub raportu z jej realizacji.

Powyższe świadczy niezbicie o tym, że Dyrektor popadł w bezczynność w omawianym zakresie, skoro ani nie udzielił żądanej informacji, ani nie udostępnił żądanych dokumentów.

Za zasadny należało także uznać zarzut bezczynności pytanego podmiotu w rozpatrzeniu wniosku o udostępnienie skanu wniosku złożonego przez MZZ przy ubieganiu się o dotację MKiDN z Programu "[...]". Niesporne jest, że tego dokumentu nie udostępniono wnioskodawcy. Oczywiście po stronie pytanego podmiotu istnieje potencjalna możliwość odmowy udostępnienia spornej informacji, jednakże aby uwolnić się od zarzutu bezczynności, należy to uczynić, stosując właściwą procedurę przewidzianą w ustawie o dostępie do informacji publicznej. W myśl zaś przepisu art.16 wspomnianej wyżej ustawy, odmowa udostępnienia informacji publicznej winna przyjąć formę decyzji administracyjnej. Stąd, z punktu widzenia ustawowej poprawności procedowania pytanego organu, odmowne rozpatrzenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej dokonane wyłącznie w formie pisma, nie uwalnia pytanego z zarzutu bezczynności w sprawie.

W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie, uznając skargę za zasadną, orzekł jak w pkt.1 sentencji wyroku na podstawie art.149 § 1 pkt.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.).

Tut. Sąd doszedł też do przekonania, iż stwierdzona bezczynność, nie jawiła się jako bezczynność mająca cechy rażącego naruszenia prawa, o jakiej mowa w art.149 § 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Postępowanie adresata wniosku nie wskazywało bowiem na chęć pozbawienia strony prawa do dostępu do informacji publicznej, a wynikała z błędnej analizy przepisów prawa, mogącej wynikać z małego doświadczenia w rozpoznawaniu wniosków o dostęp do informacji publicznej.

W konsekwencji powyższego nie mógł zostać uwzględniony wniosek skargi o wymierzenia grzywny – jako taki został więc oddalony w oparciu o dyspozycję art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.).

O kosztach postępowania rozstrzygnięto stosownie do dyspozycji przepisu art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.).