Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 602/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 § 3, art. 58 § 1 pkt 6 , art. 232 § 1 pkt 1.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 2
journal: Dz.U. 2015 poz 658
law: Ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Chitrosz-Roicka Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz (sprawozdawca) WSA Grzegorz Wałejko Protokolant Sekretarz sądowy Kamil Rutkowski po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2015 r. na rozprawie sprawy ze skargi "G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] marca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) na rzecz "G. kwotę [...](dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Jak wynika z akt przedstawionych przez Ministra Finansów, reprezentowanego przez Dyrektora Izby Skarbowej zaskarżona interpretacja indywidualna została doręczona pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 9 marca 2015 r. pod podanym adresem do doręczeń.

Natomiast wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało nadane w krajowej placówce pocztowej w dniu 24 marca 2015 r.

Trzeba więc przypomnieć, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm. - p.p.s.a.) sądowa kontrola legalności obejmuje również pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. W dalszej kolejności art. 52 § 3 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Trzeba zaznaczyć, że dla nin. sprawy istotne znaczenie ma brzmienie art. 52 § 3 p.p.s.a. obowiązujące przed dniem 15 sierpnia 2015 r., a więc nim weszła w życie ustawa nowelizująca p.p.s.a. z dnia 9 kwietnia 2015 r. (Dz.U.2015.658), bowiem w myśl art. 2 tej ustawy nowelizującej do spraw wszczętych przed dniem 15 sierpnia 2015 r. stosuje się art. 52 § 3 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji. Skarga w sprawie nin. została złożona w dniu 8 maja 2015 r.

Przechodząc do okoliczności jakie poprzedzały złożenie skargi w nin. sprawie, wymaga odnotowania, że interpretacja indywidualna objęta skargą została doręczona pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 9 marca 2015 r. (poniedziałek). Zatem termin czternastu dni, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a., przewidziany na prawidłowe złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa, upłynął z dniem 23 marca 2015 r. i nie był to dzień ustawowo wolny od pracy. Tymczasem wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało nadane w krajowej placówce pocztowej dzień później, bowiem w dniu 24 marca 2015 r., zgodnie z datą widniejącą na stemplu placówki nadawczej.

W przedstawionym wyżej stanie prawnym spóźnione złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa w związku z doręczeniem interpretacji indywidualnej oznacza, że analizowana skarga nie została poprzedzona wykonaniem obowiązku z art. 52 § 3 p.p.s.a. Wystosowanie (m.in. przez nadanie w krajowej placówce pocztowej) wezwania do usunięcia naruszenia prawa już po upływie ustawowego terminu czternastu dni, liczonego od doręczenia skarżonej interpretacji indywidualnej, jest równoznaczne z niedokonaniem takiego wezwania. Nie został więc zrealizowany konieczny ustawowy warunek złożenia skargi w sposób formalnie prawidłowy.

Dlatego skargę należało ocenić jako niedopuszczalną, a taka skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zwrot wpisu od skargi uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.