Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 55/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-12-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przyznanie prawa pomocy
Odrzucono wniosek o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1, art. 88, art. 244
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. C. i H. C. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia - odrzucić wniosek. A.D. A.D.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...], znak: [...] o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia.

Na powyższą decyzję skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wnieśli T. C., H. C., J. Ł. i K. Ł.

Sprawa ze skargi T. C. i H. C. została zarejestrowana jako sprawa o sygn. akt II SA/Łd 55/10, natomiast sprawa ze skargi J. Ł. i K. Ł. została zarejestrowana jako sprawa o sygn. akt II SA/Łd 56/10.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 stycznia 2010r., wydanym w sprawach o sygn. akt II SA/Łd 55 – 56/10 skarżący zostali wezwani do usunięcia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi jej braków formalnych poprzez podpisanie oryginału skargi przez K. Ł. oraz nadesłanie 10 egzemplarzy odpisów skargi podpisanych przez wszystkich skarżących lub nadesłanie 11 egzemplarzy odpisów skargi podpisanych przez wszystkich skarżących.

Wykonując powyższe zarządzenie, skarżący złożyli niepoświadczone za zgodność z oryginałem kserokopie wniesionej skargi.

Wobec ustalenia, iż skierowane do skarżących wezwania do wykonania zarządzenia z dnia 15 stycznia 2010r. były nieprecyzyjne, zarządzeniem z dnia 21 kwietnia 2010r. ponownie wezwano do usunięcia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi jej braków formalnych – T. C. i K. Ł. do własnoręcznego podpisania wniesionej do sądu skargi lub nadesłania 1 egzemplarza skargi własnoręcznie podpisanego oraz wszystkich skarżących do nadesłania 10 odpisów skargi własnoręcznie podpisanych przez wszystkich skarżących lub poświadczonych przez nich za zgodność z oryginałem.

Wykonując zarządzenie z dnia 21 kwietnia 2010r., skarżący ponownie złożyli niepoświadczone za zgodność z oryginałem kserokopie wniesionej skargi.

Postanowieniem z dnia 7 czerwca 2010r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał T. C. i H. C. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Pełnomocnik przegladał akta w dniu 20 sierpnia 2010 roku.

W dniu 19 października 2010r. pełnomocnik z urzędu T. C. i H. C. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełniania braków formalnych skargi poprzez złożenie jej 11 odpisów podpisanych własnoręcznie przez strony postępowania. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wyjaśniła, iż zdaniem skarżących kserokopia pisma, na których widnieją ich podpisy spełniała wymagania formalne. Skarżący są osobami w podeszłym wieku i nie posiadają wykształcenia prawniczego. Pozostawali w błędzie sądząc, że prawidłowe usunięcie braków formalnych nastąpi poprzez złożenie kserokopii skargi.

W piśmie z dnia 29 listopada 2010r. pełnomocnik skarżących wyjaśniła, że o przyczynach nieskuteczności usunięcia braków formalnych zostali oni przez nią telefonicznie poinformowani w dniu 13 października 2010r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wnosząc o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.).

W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, iż jeżeli strona jest reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, to przy ocenie możliwości przywrócenia terminu należy uwzględnić wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności także przez tego pełnomocnika. Pełnomocnik działa w imieniu i na rzecz strony. Działania pełnomocnika należy więc traktować, jak działania samej strony. Pełnomocnik zobowiązany jest do działania z należytą dbałością o interesy swego mocodawcy, a jego zaniedbania obciążają reprezentowaną przez niego stronę. W konsekwencji skoro pełnomocnik strony skarżącej należytej staranności nie zachował, strona nie może powoływać się na brak winy w uchybieniu terminu.

Z akt sprawy tymczasem wynika, że już w dniu 30 czerwca 2010r. Okręgowa Rada Adwokacka w Łodzi wyznaczyła adwokat A. M. do reprezentowania skarżących w niniejszej sprawie. Natomiast w dniu 20 sierpnia 2010r. upoważniony przez nią aplikant adwokacki P. P. zapoznał się z aktami sprawy w Wydziale Informacji Sądowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

W tej sytuacji uznać należy, iż przyczyna uchybienia terminu przez skarżących (jaką było niezrozumienie skierowanych do nich wezwań do usunięcia braków formalnych skargi z powodu braku stosownej wiedzy prawniczej) ustała najpóźniej w dniu 20 sierpnia 2010r., skoro w tym dniu upoważniona przez pełnomocnika z urzędu osoba zapoznała się z aktami sprawy. Wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych została natomiast złożony dopiero w dniu 19 października 2010r. Zestawienie tych dat jednoznacznie zaś wskazuje, iż wniosek o przywrócenie terminu został złożony po upływie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu. Wyznaczony do reprezentowania skarżących adwokat miał bowiem możliwość wcześniejszego podjęcia działania, w tym również złożenia wniosku o przywrócenie terminu wcześniej. Dodać przy tym należy, iż zgodnie z art. 244 § 2 p.p.s.a. ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. Natomiast w piśmie z dnia 29 listopada 2010r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie sądu do wskazania daty ustania przyczyny uchybienia terminu, pełnomocnik skarżących, wskazując na dzień 13 października 2010r. wyjaśniła jedynie, iż w tym dniu poinformowała skarżących o przyczynach nieskuteczności usunięcia braków formalnych.

Zgodnie zaś z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Z tych też względów, na podstawie art. 88 p.p.s.a. w związku z art. 87 § 1 p.p.s.a. orzeczono, jak wyżej.

A.D.