Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 977/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-10-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Energii
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone zarządzenie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: art. 185 par. 1 , art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 11 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. S.A. w B. na zarządzenie Przewodniczącego - Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lipca 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 1156/16 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi B. S.A. w B. na decyzję Ministra Energii z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty zapasowej postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 19 lipca 2016 r. Przewodniczący - Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wezwał r. pr. M.S. – pełnomocnika spółki B. S.A. w B. (dalej: spółka, skarżąca) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Ministra Energii z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty zapasowej, w kwocie 70 958 zł, stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.; dalej: rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.) w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.

W zażaleniu na powyższe zarządzenie B. S.A. w B. wniosła o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.

Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania tj. art. 218, art. 220 p.p.s.a. oraz § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.

Pismem z dnia 8 sierpnia 2016 r. strona poinformowała Sąd, że zaskarża decyzję tylko w części określającej wysokość opłaty zapasowej za miesiąc kwiecień 2015 r. Kopię pisma dołączyła do zażalenia.

W uzasadnieniu zażalenia podniosła, że w przypadku określenia opłaty zapasowej za miesiąc kwiecień 2015 r. strona określiła wysokość opłaty na kwotę 1 149 575 zł natomiast organ I instancji określił ją na kwotę 1 204 469 zł. Dlatego też zdaniem spółki wartością przedmiotu zaskarżenia jest różnica pomiędzy kwotą określoną przez organ, a kwota wskazaną przez skarżącą tj. 54 894 zł. I to ta kwota zdaniem spółki powinna być podstawą do wyliczenia wysokości wpisu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia pisma.

Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a.). Ponadto w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty (art. 215 § 1 p.p.s.a.). Jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 216 p.p.s.a.).

Stosownie do art. 218 p.p.s.a. Przewodniczący może sprawdzić wartość przedmiotu zaskarżenia oznaczoną w piśmie i zarządzić w tym celu dochodzenie.

Na wstępie należy zauważyć, że przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest decyzja Ministra Energii z dnia [...] kwietnia 2016 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezesa A.R.M. określającą wysokości opłaty zapasowej za miesiąc styczeń 2015 r. w kwocie 1 771 156 zł, luty 2015 r. w kwocie 1 435 037 zł, marzec 2015 r. w kwocie 1 435 600 zł, kwiecień 2015 r. w kwocie 1 204 469 zł, maj 2015 r. w kwocie 1 249 487 zł (łącznie określająca wysokość opłaty zapasowej za miesiąc od stycznia do maja 2015 r. w wysokości 7 095 749 zł.).

Zarządzeniem z dnia 19 lipca 2016 r. Przewodniczący – Sędzia WSA wezwał pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 70 958 zł stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.

Z zaskarżonego zarządzenia można wywnioskować, że Przewodniczący - Sędzia WSA uznał, że wartością przedmiotu zaskarżenia była kwota 7 095 749 –przyjmując tym samym, że spółka zaskarżyła decyzję w całości. Jak wynika bowiem z podstawy prawnej podanej w zarządzeniu tj. § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.- 1% pomnożony przez kwotę 7 095 749 daje w zaokrągleniu kwotę 70 958 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny po przeanalizowaniu akt sprawy zauważa, że ze skargi wynika, iż spółka zaskarżyła w całości decyzję Ministra Energii z dnia [...] kwietnia 2016 r. wnosząc tym samym o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji. Jednakże w skardze tej strona zaznaczyła, że wartością przedmiotu zaskarżenia jest kwota 54 894 zł. Ponadto – co należy podkreślić – z uzasadnienia skargi można wywnioskować, że skarżąca powołała argumenty kwestionujące zasadność przyznania jej opłaty zapasowej tylko za miesiąc kwiecień 2015 r.

Dopiero w piśmie z dnia 8 sierpnia 2016 r. dołączonym do rozpoznawanego zażalenia spółka przyznała, że zaskarżenie decyzji Ministra Energii z dnia [...] kwietnia 2016 r. utrzymującej w mocy decyzję Prezesa A.R.M. w sprawie określenia wysokości opłaty zapasowej za miesiące styczeń – maj 2015 r. – dotyczy części określającej wysokość opłaty zapasowej tj. za miesiąc kwiecień 2015 r.

Skarżąca w uzasadnieniu zażalenia podtrzymała również stanowisko, że wartością przedmiotu zaskarżenia jest kwota 54 894 zł. Jak wyjaśniła, w przypadku określenia opłaty zapasowej za miesiąc kwiecień 2015 r. strona określiła wysokość opłaty w kwocie 1 149 575 zł., a organ I instancji określił ją na kwotę 1 204 469 zł. Ze względu na powyższe, zdaniem spółki, wartością przedmiotu zaskarżenia jest różnica pomiędzy kwotą określoną przez organ, a kwotą wskazaną przez skarżącego czyli 54 894 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że zgodnie z art. 218 p.p.s.a. Przewodniczący może sprawdzić wartość przedmiotu zaskarżenia oznaczoną w piśmie i zarządzić w tym celu dochodzenie. Jak wskazuje orzecznictwo konieczność sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia zachodzi, gdy informacja podana w piśmie budzi wątpliwości w świetle materiału wynikającego z akt sprawy. Sprawdzenie takie polega na zweryfikowaniu informacji zawartej w skardze w odniesieniu do treści zaskarżonej decyzji (lub innego aktu). W razie nieskutecznej weryfikacji tych danych sąd może zażądać od stron dodatkowych wyjaśnień w ramach zarządzonego dochodzenia (postanowienie NSA z dnia 15 listopada 2011 r., sygn. akt II FZ 603/11).

Ponadto jeżeli w wyniku sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia okaże się, że podana przez skarżącego wartość nie jest prawidłowa, przewodniczący określa zarządzeniem wartość przedmiotu zaskarżenia, przy czym w związku z faktem, że zarządzenie to jest niezaskarżalne, określenie przez przewodniczącego wartości przedmiotu sporu podlega kontroli wskutek zażalenia na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu (postanowienie NSA z dnia 6 maja 2014 r., sygn. akt I GZ 101/14).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sprawie zachodzą wątpliwości co do ustalenia przez Sąd I instancji prawidłowej wartości przedmiotu zaskarżenia. Przede wszystkim należy zaznaczyć, że w pierwszej kolejności Przewodniczący powinien zweryfikować prawidłowość wskazanej przez stronę w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia – w tym wypadku kwoty 54 894 zł, bowiem wysokość ta w żaden sposób nie wynikała z zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Strona co prawda w osnowie skargi błędnie wskazała, że zaskarża decyzję w całości, jednak z uzasadnienia samej skargi można było wywnioskować, że zaskarżała decyzję tylko co do określenia wysokości opłaty zapasowej za miesiąc kwiecień 2015 r. Pomimo powyższego błędu strony nadal wskazana przez nią kwota "wpz" tj. 54 894 zł powinna skłonić Przewodniczącego do przeprowadzenia dochodzenia w trybie art. 218 p.p.s.a

Wobec powyższego Przewodniczący powinien wezwać stronę do uiszczenia wpisu sądowego po uprzednim określeniu wartości przedmiotu zaskarżenia. Ustalając wartość przedmiotu zaskarżenia, Przewodniczący weźmie pod uwagę 1) zakres zaskarżenia wynikający ze skargi jak i jej uzasadnienia, 2) wyjaśnienie strony przedstawione w piśmie z dnia 8 sierpnia 2016 r., 3) argumentację strony powołaną w uzasadnieniu zażalenia

Naczelny Sąd Administracyjny ponadto zauważa, że z treści zaskarżonego zarządzenia powinno wynikać, że Przewodniczący - Sędzia WSA wzywa stronę, a nie pełnomocnika strony do uiszczenia wpisu sądowego. Ponadto w zaskarżonym zarządzeniu w ostatnim zdaniu błędnie wskazano, że zarządzenie dotyczy uzupełnienia wpisu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a, uchylił zaskarżone zarządzenie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

PM