Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 41/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.J. w przedmiocie wymierzenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 lipca 2017 r. sygn. akt II SA/Gl 325/17 w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 10 lipca 2017r. sygn. akt II SA/Gl 325/17, po rozpoznaniu skargi między innymi H.J. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego

w Katowicach z dnia [...] r. nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B.

Pismem z dnia [...] r. H.J. złożył skargę, w której wniósł o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny za niewykonanie powyższego wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Z dniem 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t. jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. Zmianami została objęta również treść art. 154 § 1 P.p.s.a. (art. 1 pkt 42 ustawy zmieniającej). W myśl tego przepisu w wersji obowiązującej do dnia 14 sierpnia 2015 r., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, mogła wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Natomiast obecnie ten przepis stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Z powyższej regulacji wynika, że od dnia 15 sierpnia 2015 r. nie jest dopuszczalne wniesienie skargi na niewykonanie wyroku uchylającego lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności w trybie art. 154 § 1 P.p.s.a. Z dniem bowiem wejścia w życie ustawy nowelizującej procedurę sądowoadministracyjną, możliwość skutecznego wniesienia do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na niewykonanie wyroku została ograniczona do sytuacji, gdy skarga dotyczy wyroku uwzględniającego wcześniejszą skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Tymczasem w niniejszej sprawie tak nie jest, ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 10 lipca 2017r. sygn. akt II SA/Gl 325/17 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.

Po dniu 15 sierpnia 2015 r. nie ma przepisu, który mógłby stanowić podstawę do rozpoznania przez Sąd niniejszej skargi, zatem skarga taka jest niedopuszczalna. W aktualnym stanie prawnym środkami dyscyplinowania administracji publicznej w załatwieniu sprawy jest obecnie skarga na bezczynność organu lub skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania.

W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.