Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 1068/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2016-02-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: odrzucono skargę
odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Liwacz po rozpoznaniu w dniu 01 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na pismo Wojewody K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia skarżący wniósł za pośrednictwem organu skargę na niedopełnienie czynności wynikających z przepisów prawa przez Wojewodę [...]

Powołując się na art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego skarżący wskazał, że od kilku lat jest nękany nieuzasadnionymi upomnieniami przez urząd Burmistrza C. Ostatnie upomnienie było przedmiotem wniesienia zażalenia pismem z dnia 09 czerwca 2014r. na Burmistrza C. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. Postanowieniem z dnia [...]r. sygn. akt [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. stwierdziło niedopuszczalność zażalenia. SKO zażalenie potraktowało jako skargę na działalność Burmistrza i przekazało do rozpatrzenia stosownie do właściwości przez Radę Gminy. Rada Miejska C. uchwałą z dnia [...]r. nr [...]stwierdziła, że skarga skarżącego z dnia 09 czerwca 2014r. na działalność Burmistrza C. jest niezasadna.

Dalej skarżący wskazuje, że od dłuższego czasu informował urząd Miejski w C. o nieprawidłowościach w wydawanych decyzjach podatkowych. Brak jakiegokolwiek stanowiska ze strony urzędu - Burmistrza, spowodował, że pismem z dnia 17 marca 2015r. zaskarżył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., decyzję nr [...] z dnia [...]r., Burmistrza C., w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2015.

Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]r., znak: [...] uchyliło w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. W uzasadnieniu kolegium wskazało między innymi na brak złożonych przez współwłaścicieli i spadkobierców informacji w sprawie podatku od nieruchomości i rolnego. Wykazane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze niedociągnięcia polegające między innymi na braku złożenia przez współwłaścicieli i spadkobierców informacji w sprawie podatku od nieruchomości i rolnego, jak i nie ustalenie prawidłowego grona podatników było podstawą do wniesienia pismem z dnia 20 sierpnia 2015r., skargi na Radę Miejską C. do Wojewody K. W odpowiedzi Wojewoda K. pismem z dnia [...]r., znak: [...] poinformował, iż Wojewoda K. nie jest uprawniony do badania przez organ w przedmiotowej uchwale merytorycznej oceny zarzutów oraz sposobu rozstrzygnięcia skargi.

Mając powyższe na uwadze skarżący zwrócił się do Sądu o zbadanie czy nie nastąpiło naruszenie praworządności oraz interesu skarżącego. A w przypadku naruszenia praworządności oraz interesu skarżącego o nadanie właściwego biegu. Ponadto skarżący wniósł o spowodowanie uchylenia uchwały Rady Miejskiej C.

W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że skarga jest efektem niezadowolenia z udzielonej przez organ odpowiedzi w piśmie z dnia 30 września 2015r. Organ wyjaśnił, że w aktualnym stanie prawnym nie jest organem nadzoru na działalnością SKO. Skargi na działalność Burmistrza rozpatruje Rada i taką też była kwestionowana uchwała nr [...]rady Miejskiej w C. z dnia [...]r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 p.p.s.a. stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Z kolei zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Pozytywne określenie właściwości oznacza, że dopuszczalna jest skarga do sądu administracyjnego tylko na prawne formy działania organów administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-8 p.p.s.a. oraz w sytuacjach przewidzianych przez ustawy szczególne, z zastrzeżeniem wynikającym z art. 5 p.p.s.a. A contrario skarga na inne formy działania jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 lub 6 p.p.s.a., oczywiście ze szczególnym uwzględnieniem prawa do sądu gwarantowanego przez art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz powołanej już zasady domniemania właściwości sądów powszechnych (art. 177 Konstytucji RP).

Analiza treści skargi J. W. z dnia [...]r., treści pisma Wojewody K. z dnia [...]r. nie pozostawia wątpliwości, co do tego, że skardze J. W. należy przypisać charakter tzw. skargi powszechnej, wnoszonej w trybie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego.; skargi, której przedmiotem może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw (art. 227 K.p.a.). Należy zauważyć, że skarżący w skardze z dnia 20 sierpnia 2015 r. poprzedzającej wydanie zaskarżonego pisma domaga się uchylenia uchwały Rady Miejskiej C. z dnia [...]r. nr [...]. Powyższą uchwałą Rada Miejska stwierdziła, że skarga skarżącego z dnia 09 czerwca 2014r. na działalność Burmistrza C. jest niezasadna. Jednocześnie analiza pisma Wojewody K. z dnia [...]r. nr [...] prowadzi do konkluzji, że stanowi ono zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi z dnia 20 sierpnia 2015r. Organ przytoczył przepisy oraz orzecznictwo wskazując, że nie jest uprawniony do badania przyjętej przez organ w przedmiotowej uchwale merytorycznej oceny zarzutów oraz sposobu rozstrzygnięcia skargi.

W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, który podziela również Sąd w przedmiotowej sprawie, że czynności - niezależnie od formy - podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów działu VIII K.p.a., odnoszące się do skarg i wniosków nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 p.p.s.a. i stąd nie podlegają kognicji sądu administracyjnego.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę.

Jeżeli chodzi o rozstrzygnięcie w pkt II sentencji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy stwierdził, że zastosowanie w sprawie znajdzie art. 247 p.p.s.a., zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Skoro bowiem skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., to jednocześnie należało uznać, iż stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości, co do braku szans na uwzględnienie skargi. Oznacza to, że zastosowanie art. 247 p.p.s.a. jest dopuszczalne wówczas, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że obowiązujące prawo wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego. W szczególności dotyczy to sytuacji, w której skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OZ 329/14 i z dnia 8 października 2014 r., sygn. akt II OZ 932/14, Orzeczenia.nsa.gov.pl).

Ponieważ z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejsze sprawie należało na podstawie art. 247 p.p.s.a. orzec jak punkcie II sentencji postanowienia.