Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1086/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-01-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 12 grudnia 2011 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 października 2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 1086/11 zapadłego w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą G. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odwołania dotyczącego rozstrzygnięcia konkursu ofert w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 października 2011 r. uchylił decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (nazywanego dalej "Prezesem NFZ") oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2010 r. Nr [...]

Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony Prezesowi NFZ w dniu 4 listopada 2011 r.

Pismem z dnia 12 grudnia 2011 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik Prezesa NFZ w osobie radcy prawnego złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Wniosek został nadany w urzędzie pocztowym W. [...] w dniu 13 grudnia 2011 r. (data stempla pocztowego), listem poleconym nr: R [...]. Wraz z wnioskiem złożono skargę kasacyjną.

W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik organu, powołując się na art. 87 § 1 i art. 88 § 1-2 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm, nazywanej dalej "p.p.s.a."), podał, ze w dniu 24 listopada 2011 r. uległ poważnej kontuzji [...], w wyniku której pełnomocnik musiał udać się do Szpitalnego Oddziału Ratunkowego Szpitala [...]. Na dowód pełnomocnik przedstawił szpitalną kartę informacyjną oddziału ratunkowego, wystawioną w dniu 25 listopada 2011 r.

Doznany uraz wyłączył pełnomocnika organu z życia prywatnego i zawodowego. Pełnomocnik podał, że do obowiązków zawodowych powrócił w dniu 12 grudnia 2011 r.

Uzasadniając brak winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej pełnomocnik podał, że w zaistniałej sytuacji losowej nie był w stanie, nawet przy dołożeniu maksymalnej staranności, złożyć w terminie skargi kasacyjnej w tak skomplikowanej sprawie. Dowodząc braku winy pełnomocnik powołał się również na natłok obowiązków związanych z bieżącą obsługą prawną Centrali NFZ tj. na łączenie obowiązków [...] i radcy prawnego oraz na fakt, że jest osobą samotną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże, stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Tryb złożenia wniosku reguluje szczegółowo art. 87 p.p.s.a., zgodnie z którym pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

W myśl art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym

W rozpoznawanej sprawie odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2011 r. został doręczony na adres organu w dniu 4 listopada 2011 r. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał z dniem 5 grudnia 2011 r.

Z dołączonych do wniosku dokumentów wynika, iż w dniu 25 listopada 2011 r. pełnomocnik zgłosił się do Szpitala [...] – szpitalnego oddziału ratunkowego w związku z doznanym urazem [...] [...]. Lekarz orzekł o braku wskazań do hospitalizacji w trybie pilnym. Do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik dołączył również opis badania wykonanego w dniu 5 grudnia 2011 r. w Centrum [...].

Na podstawie przedłożonych przez stronę dokumentów Sąd nie jest w stanie z całą pewnością ustalić, iż pełnomocnik, składając wniosek, dochował terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. czyli, ze wniosek złożył w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

W związku z istniejącymi wątpliwościami co do terminu złożenia wniosku Sąd postanowił rozpoznać przedmiotowy wniosek merytorycznie w trybie przewidzianym w art. 86 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2011 r. sygn. akt I Oz 65/11, B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wydanie 3, LexisNexis Warszawa 2011, str. 291).

Przystępując do rozpatrzenia okoliczności podnoszonych we wniosku o przywrócenie terminu, należy podkreślić, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Brak winy oznacza sytuację, w której wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

W uzasadnieniu rozpatrywanego wniosku jako okoliczność wyłączającą brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, pełnomocnik wskazał na uraz [...], którego doznał w dniu 24 listopada 2011 r., a który wyłączył go z życia zawodowego.

Odnosząc się do powyższego argumentu pełnomocnika należy zauważyć, że z załączonej do akt szpitalnej karty informacyjnej z dnia 25 listopada 2011 r. wynika jedynie, że uległ on kontuzji siedem dni wcześniej (k. 78 akt sądowych). Brak w nim natomiast informacji, iż zdarzenie skutkowało koniecznością zwolnienia pełnomocnika od pracy, od obowiązków pracowniczych bądź hospitalizacją, które mogłyby stanowić podstawę do rozważenia przesłanki niezawinionego uchybienia terminowi. Nadto, zdarzenia te (kontuzja, wizyta w szpitalu) miały miejsce w okresie, gdy biegł jeszcze ustawowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej.

W orzecznictwie przyjmuje się, że do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu w ujęciu art. 86 § 1 p.p.s.a. zalicza się wprawdzie chorobę - ale nie każdą - wyłącznie taką, która miała nagły i obłożny charakter i nie pozwalała na wyręczenie się inną osobą. Sam fakt choroby, a nawet dysponowanie zwolnieniem lekarskim nie świadczy jeszcze o braku winy w uchybieniu wiążącego stronę (jej pełnomocnika) terminu (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 marca 1999 r., sygn. akt II SA 45/99, Lex nr 46785, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2007 r., sygn. akt II OZ 1070/07), bowiem nie wyklucza ono możliwości dokonywania czynności procesowej czy to osobiście, czy to poprzez wyręczenie się inną osobą np. pracownikiem (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2009 r. sygn. akt II GZ 182/09).

Pełnomocnik jest [...] w Centrali Narodowego Funduszu Zdrowia. Z informacji tej należy wywieść, iż biuro stanowi zespół prawników, którzy jako osoby zatrudnione przez organ, znają specyfikę spraw pozostających we właściwości organu. Zatem, trudno sobie wyobrazić sytuację, do której stara się przekonać pełnomocnik, że w przypadku nieobecności [...] (z powodu choroby) wszelkie sprawy wpływające do [...] pozostają nierozpatrzone, bez nadawania im biegu.

Bez znaczenia dla wydawanego rozstrzygnięcia pozostaje również powoływany przez pełnomocnika fakt, że jest on osobą samotną, gdyż jako [...] powinien posłużyć się podległymi mu współpracownikami, a nie osobami bliskimi, celem zapewnienia prawidłowego funkcjonowania [...] (w niniejszej sprawie chodziło o terminowe wniesienie skargi kasacyjnej).

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.