Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 735/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-06-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy


UZASADNIENIE

Skarżący, po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu. Z treści formularza wynika, że A. L. prowadzi gospodarstwo domowe wraz z małżonką zamieszkując w lokalu o pow. 49 m2. Wnioskodawca zadeklarował, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Źródłem utrzymania się skarżącego i jego małżonki są świadczenia emerytalne uzyskiwane w łącznej kwocie 2580 zł brutto miesięcznie. Swoje miesięczne koszty utrzymania skarżący określił na kwotę około 1850 zł miesięcznie i wskazał, że składają się na nie wydatki (wraz z mediami) oraz spłata kredytów. Na wezwanie referendarza sądowego skarżący nadesłał szereg dokumentów obrazujących jego sytuację majątkową, w tym źródła i wysokość dochodów oraz poziom i strukturę wydatków.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:

Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.

Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).

Oceniając z tej perspektywy wniosek A. L. uznano, że brak jest podstaw do przyznania skarżącemu prawa pomocy, albowiem jego sytuacja materialna nie jest na tyle ciężka aby można było stwierdzić, że spełnione zostały przesłanki wskazane w hipotezie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Przede wszystkim podkreślić trzeba, że zarówno skarżący jak i jego małżonka dysponują stałymi źródłami utrzymania, które dają miesięczny dochód w łącznej wysokości 2792 zł netto miesięcznie (vide nadesłane przez stronę dokumenty). Stałe, udokumentowane miesięczne wydatki kształtują się na poziomie około 1323 (czynsz za mieszkanie, opłaty za media, zakup lekarstw, spłata zobowiązań kredytowych).

W ocenie rozpoznającego wniosek fakt spłaty zobowiązań zaciągniętych na zaspokojenie potrzeb konsumpcyjnych (kredytów) nie może stanowić wystarczającej przesłanki dla uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. W orzecznictwie sądów administracyjnych funkcjonuje ugruntowany pogląd, że zobowiązania prywatnoprawne nie mogą być traktowane w sposób uprzywilejowany względem należności publicznych, do których niewątpliwie zaliczają się koszty sądowe (por. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2013 r. sygn. akt I FZ 89/13, postanowienie NSA z dnia 14 lutego 2013 r. sygn. akt I FZ 578/12, postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2012 r. sygn. akt I FZ 456/12 – wszystkie dostępne w bazie orzeczeń sądów administracyjnych: www.nsa.gov.pl). W istocie uwzględnienie analizowanego wniosku oznaczałoby nierówne traktowanie skarżących, sprowadzające się do preferencji dla tych z nich, którzy zaspokajając własne potrzeby znaczącą część swoich dochodów przeznaczają na spłatę zaciągniętych zobowiązań i z tego tytułu oczekują wsparcia Państwa. Wobec powyższego uznano, że konieczność poniesienia kosztów sądowych leży w zasięgu możliwości skarżącego i nie zachwieje sytuacją materialną jego rodziny.

Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.