Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 749/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 1 par 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 134 par 1 , art. 145 par 1 pkt 1 lit.c, art. 152
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 7, art. 77 , art. 107 par 3 , art. 162 par 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 56 ust. 4 pkt 2
journal: Dz.U. 2008 nr 25 poz 150
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska  - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędzia NSA Iwona Tomaszewska, Protokolant Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 listopada 2011 r. sprawy ze skargi A. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza z dnia [...] Nr [...], II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia niniejszego wyroku, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego A. C. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Burmistrz P. decyzją z dnia [...]r. nr [...] na podstawie art. 162 § 2 oraz art.104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz.1071 ze zm.) uchylił w całości własną decyzję z dnia [...]r.

nr [...] w sprawie określenia - na wniosek A. C., prowadzącego fermę drobiu - środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego - kurnika, przystosowanego do chowu [...] sztuk drobiu (brojlerów kurzych) na kurnik o ilości [...] stanowisk drobiu, na działce nr [...] w obrębie [...], gmina P.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że decyzją z dnia [...]r. nałożył na A. C. obowiązek dostarczenia analizy porealizacyjnej

w zakresie ustaleń zawartych w raporcie o oddziaływaniu na środowisko oraz w ww. decyzji w celu porównania ich z rzeczywistym oddziaływaniem przedsięwzięcia na środowisko i działaniami podjętymi w celu jego ograniczenia. Analizę tę należało przedstawić nie wcześniej niż 3 miesiące i nie później niż 6 miesięcy po przystąpieniu do użytkowania (eksploatacji) przedsięwzięcia, a nadto należało ją sporządzić

w okresie największej uciążliwości, tj. przy pełnej obsadzie kurnika i w okresie letnim.

Organ stwierdził, że inwestor A. C. mimo dodatkowego wezwania nie wykonał analizy w wyznaczonym terminie, lecz 9 miesięcy po wyznaczonym terminie, a ponadto nie wykonał jej w okresie największej uciążliwości.

W ocenie organu, nawet gdyby przyjąć, że inwestor wykonał ten obowiązek, to nie zrealizował go w zakreślonym terminie i nie w takim stopniu jaki określała decyzja.

W tej sytuacji wykonana analiza stała się bezprzedmiotowa.

Burmistrz P. podkreślał również, że niezależnie od wyżej wskazanych uchybień inwestor nie zastosował się również do innych postanowień wynikających

z decyzji z dnia [...]r., tj. nie stosował do wody i paszy dodatków wiążących amoniak w ilościach zalecanych przez producenta, celem zmniejszenia uciążliwości spowodowanej odorami, nie wprowadził przerwy technologicznej

w miesiącu lipcu oraz nie zagospodarował i nie utrzymywał zieleni poprawiającej walory estetyczne terenu objętego przedsięwzięciem i stanowiącej naturalną barierę ograniczającą możliwość rozprzestrzeniania zanieczyszczeń.

Powołując się na brzmienie art.162 § 2 K.p.a. Burmistrz wskazał, że organ administracji publicznej, który wydał decyzję w I instancji uchyli ją, jeżeli decyzja została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia określonych czynności, a strona nie dopełniła ich w wyznaczonym terminie.

Nadto, powołując się na wyrok NSA z dnia 22 marca 2007r., sygn. akt

II OSK 2004/06 stwierdził, że pogląd taki zgodny jest z dotychczasową linią orzeczniczą sądów administracyjnych.

Od decyzji Burmistrza P. z dnia [...] r. A. C. odwołał się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. Uzasadniając odwołanie zarzucał, że wyznaczony decyzją z dnia [...] r. termin dostarczenia analizy porealizacyjnej określony do dnia [...]r. był nierealny do wykonania z uwagi na zakup piskląt w dniach [...]r. oraz ze względu na osiągnięcie przez nie wieku [...] dni - w dniu [...]r., kiedy to rozpoczął się okres planowanej sprzedaży kurcząt. A. C. podniósł nadto, że nie odwołał się od decyzji z dnia [...]r., ponieważ liczył, że po przekazaniu Burmistrzowi P. informacji w powyższym zakresie organ ten sam zmieni wydaną decyzję, w części dotyczącej terminu wykonania analizy porealizacyjnej.

A. C. zwrócił również uwagę, że w dniu [...] r. wystąpił

do firmy SEPO w sprawie zlecenia wykonania badań porealizacyjnych lecz firma

ta wskazała, iż najbliższym możliwym terminem wykonania tych badań jest okres przypadający na koniec [...] r., w kolejnym rzucie tuczu. Powyższe badania zostały zatem wykonane w dniu [...]r., natomiast w dniu [...]r. organ wszczął postępowanie administracyjne w sprawie wstrzymania użytkowania instalacji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 162 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji Kolegium przedstawiło stan faktyczny sprawy, z którego wynikało, że w decyzji z dnia [...] r. Burmistrz P. zobowiązał A. C. do przedstawienia analizy porealizacyjnej w zakresie ustaleń zawartych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i w wydanej decyzji - w celu ich porównania z rzeczywistym oddziaływaniem przedsięwzięcia na środowisko i działaniami podjętymi w celu jego ograniczenia nie wcześniej jednak niż 3 miesiące i nie później niż 6 miesięcy po przystąpieniu do użytkowania (eksploatacji) ww. przedsięwzięcia, a jej sporządzenie w okresie największej uciążliwości, tj. przy pełnej obsadzie kurnika i w okresie letnim.

Następnie decyzją z dnia [...] r. Burmistrz P. wyznaczył A. C. dodatkowy termin na dostarczenie analizy porealizacyjnej – do dnia [...]r. Od decyzji tej strona nie wniosła odwołania.

Kolegium ustaliło również, że w dniu [...]r. do organu wpłynął wniosek inwestora o przełożenie terminu wykonania i dostarczenia analizy porealizacyjnej na [...]r., ze względu na brak możliwości technicznych wykonania analizy w terminie do dnia [...]r.Jak wskazał A. C. w dniach od [...]r. zaplanował sprzedaż kurcząt, co spowoduje brak pełnej ich obsady.

Organ I instancji decyzją z dnia [...] r. odmówił zmiany swojej decyzji

z dnia [...]r., która stała się ostateczna. Decyzja ta została wydana

na podstawie art. 155 K.p.a., a przyczynę odmowy stanowił brak zgody wszystkich stron postępowania na zmianę ostatecznej decyzji z dnia [...] r.

Od decyzji w przedmiocie odmowy zmiany terminu A. C. odwołał się

do Kolegium, które stwierdziło, że organ I instancji zasadnie odmówił zmiany ostatecznej decyzji. Zmiana decyzji byłaby możliwa bowiem po spełnieniu wszystkich przesłanek wskazanych w art. 155 K.p.a., w tym przesłanki dotyczącej uzyskania zgody na zmianę decyzji wszystkich stron postępowania, co w omawianym przypadku nie miało miejsca. Jednocześnie organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji, mając na względzie powyższą okoliczność nie musiał weryfikować wystąpienia w sprawie innych przesłanek, określonych w omawianym przepisie, bowiem brak choćby jednej z nich stanowi podstawę do wydania decyzji odmawiającej zmiany decyzji ostatecznej w trybie art. 155 K.p.a.

W dniu [...] r. Burmistrz P. wydał decyzję w sprawie cofnięcia A. C. użytkowania instalacji, tj. przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego - kurnika przystosowanego

do chowu [...] sztuk drobiu (brojlerów kurzych) na kurnik o ilości [...] stanowisk drobiu, na działce nr [...], w obrębie [...], gmina P. oraz nakazania zaprzestania użytkowania instalacji z dniem [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., decyzją z dnia [...] r., uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Zdaniem organu odwoławczego w rozpatrywanej sprawie nie znalazły zastosowania przywołane przez organ I instancji przepisy ustawy Prawo ochrony środowiska, tj. art. 195. Przepis ten stanowi bowiem wyłącznie materialno - prawną podstawę wydania decyzji w sprawie cofnięcia pozwolenia lub jego ograniczenia bez odszkodowania. Natomiast, A. C. nie złożył wniosku, a organ I instancji nie wydał decyzji w sprawie pozwolenia na eksploatację instalacji powodującej wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza, wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi, czy też wytwarzanie odpadów.

W dniu [...] r. Burmistrz P. wydał decyzję, w której uchylił decyzję z dnia [... r. w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego - kurnika przystosowanego do chowu [...] sztuk drobiu (brojlerów kurzych) na kurnik o ilości [...] stanowisk drobiu, na działce nr [...], w obrębie [...], gmina P.

Ponownie rozpatrując sprawę Kolegium przytoczyło brzmienie art. 162 K.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja:

1) stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony,

2) została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku,

a strona nie dopełniła tego warunku, bądź organ administracji publicznej, uchyli decyzję, jeżeli została ona wydana z zastrzeżeniem dopełnienia określonych czynności, a strona nie dopełniła tych czynności w wyznaczonym terminie.

Organ odwoławczy stwierdził nadto, że powyższy przepis reguluje dwie odrębne instytucje procesowe. Pierwsza z nich, określona w art. 162 § 1 pkt 1 i 2 K.p.a., to stwierdzenie wygaśnięcia decyzji w dwóch różnych sytuacjach: a) ze względu na jej bezprzedmiotowość, o ile podjęcie takiego rozstrzygnięcia nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub interesie strony (pkt 1), b) ze względu na opatrzenie jej warunkiem, którego strona nie dopełnia (pkt 2). Druga zaś, określona w art. 162 § 2 K.p.a., to uchylenie decyzji wydanej z zastrzeżeniem dopełnienia pewnych czynności, których strona nie dopełnia w określonym terminie. Mają one charakter szczególny, bowiem z jednej strony regulują zagadnienie ze sfery kontroli wykonania decyzji administracyjnej, z drugiej zaś - stanowią wyjątek od zasady stabilności (trwałości) ostatecznych decyzji administracyjnych (art. 16 K.p.a).

Burmistrz P. w dniu [...] r. wydał decyzję, w której określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia, polegającego

na zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego - kurnika, przystosowanego

do chowu [...] sztuk drobiu (brojlerów kurzych) na kurnik o ilości [...] stanowisk drobiu, na działce nr [...] w obrębie [...] gmina P. Wskazaną decyzją organ określił w sposób enumeratywny jakie uwarunkowania środowiskowe winien inwestor uwzględnić przy realizacji przedsięwzięcia oraz nałożył na niego obowiązek przedstawienia analizy porealizacyjnej w zakresie ustaleń zawartych w raporcie

o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i w wydanej decyzji - w celu ich porównania z rzeczywistym oddziaływaniem przedsięwzięcia na środowisko

i działaniami podjętymi w celu jego ograniczenia, określając termin realizacji

ww. obowiązku.

Kolegium wskazało, że przesłanka wygaśnięcia decyzji zamieszczona w art. 162 § 1 pkt 2 K.p.a. zachodzi w sytuacji, kiedy została wydana decyzja z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku, a strona tego warunku nie dopełniła. Warunkiem w rozumieniu ww. przepisu jest znajdujące się w akcie administracyjnym zastrzeżenie, na podstawie którego powstanie lub ustanie określonego skutku prawnego zależy od zdarzenia przyszłego i niepewnego. Z kolei, z wykładni językowej przepisu, art. 162 § 2, na którą powołuje się organ wynika, że organ administracji publicznej jest obowiązany uchylić decyzję, w której: a) nałożono na stronę obowiązek dopełnienia określonych czynności, b) wyznaczono termin dokonania tych czynności, a strona nie dopełniła tych czynności w wyznaczonym terminie (wyrok NSA z dnia

22 marca 2007 r., sygn. akt II OSK 2004/06).

Z dokumentacji załączonej do akt sprawy wynika, iż A. C. do dnia wydania decyzji z dnia [...] r. wielokrotnie naruszał postanowienia decyzji określającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia, polegającego na zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego - kurnika, przystosowanego do chowu [...] sztuk drobiu (brojlerów kurzych) na kurnik o ilości [...] stanowisk drobiu, na działce nr [...] w obrębie [...] gmina P. Powyższe potwierdził m.in. wynik kontroli przeprowadzonej w dniach [...] r. przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w S.

Naruszenia polegały w szczególności na przekraczaniu maksymalnej dopuszczalnej ilości drobiu w jednym rzucie, nie stosowaniu dodatków oraz preparatów wiążących amoniak w ilościach zalecanych przez producentów, celem zmniejszenia uciążliwości spowodowanej odorami, a także hodowla w okresie letnim była prowadzona bez żadnej przerwy technologicznej. Z protokołu z przedmiotowej kontroli wynika, bowiem, iż w momencie przeprowadzania kontroli w kurniku posadowionym na działce [...]. w obrębie [...], gmina P. odbywa się tucz drobiu w ilości ok. [...] sztuk. Pisklęta zostały zakupione w Zakładzie Wylęgu Drobiu [...]. A. C. jako dowód zakupu piskląt przedstawił kontrolującym dwie faktury zakupu, tj. nr [...] z dnia [...] r. na [...] sztuk piskląt oraz [...] z dnia [...]r. na [...] (razem [...] sztuk piskląt). Kurczęta zostały wstawione do kurnika w [...] r. w związku z czym został naruszony zapis w decyzji środowiskowej nakładający obowiązek wprowadzenia przerwy technologicznej w [...]. Również nie budzi wątpliwości prowadzenie przez A. C. hodowli na poziomie powyżej [...] sztuk kurcząt w jednym rzucie. Kolegium wskazało, że poza ww. fakturami na zakup [...] kurcząt, z protokołu kontroli Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska wynikało, iż zawarte zostały dwie umowy na zakup piskląt z [...]., a mianowicie pomiędzy B. C. z dnia [...] r. nr [...] i z A. C. z dnia [...] r. nr [...].Z harmonogramów dostaw stanowiących załączniki do ww. umów również wynika, iż A. i B. C. zobowiązani byli do odbioru [...] sztuk drobiu, przy czym na upadki przewidziane zostało 5% tuczonego drobiu, zatem do ubojni zobowiązani byli odstawić około [...] sztuk piskląt. Powyższe bezspornie naruszało postanowienia decyzji z dnia [...] r., Burmistrza P. określającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia, polegającego na zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego — kurnika, przystosowanego do chowu [...] sztuk drobiu (brojlerów kurzych) na kurnik o ilości [...] stanowisk drobiu, na działce nr [...] w obrębie [...] gmina P.

Ponadto, analiza porealizacyjna w zakresie ustaleń zawartych w raporcie

o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i w wydanej decyzji — w celu ich porównania z rzeczywistym oddziaływaniem przedsięwzięcia na środowisko

i działaniami podjętymi w celu jego ograniczenia, którą inwestor winien przedłożyć nie wcześniej niż 3 miesiące i nie później niż 6 miesięcy po przystąpieniu do użytkowania, została przedłożona z naruszeniem wskazanego terminu ([...] r.).

Kolegium stwierdziło zatem, że zaistniała przesłanka do zastosowania przez organ I instancji przepisu art. 162 § 2 K.p.a., a mianowicie strona nie dopełniła czynności, które zostały zastrzeżone przez organ I instancji w decyzji określającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia, polegającego

na zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego - kurnika, przystosowanego

do chowu [...] sztuk drobiu (brojlerów kurzych) na kurnik o ilości [...] stanowisk drobiu, na działce nr [...] w obrębie [...] gmina P.

Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. wywiódł profesjonalny pełnomocnik A. C.- adwokat M. W.

Zaskarżonej decyzji zarzucał:

- naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia sprawy i rozpatrzenia materiału dowodowego skutkujące wadliwym ustaleniem stanu faktycznego przejawiającym się w przyjęciu, iż A. C. zrealizował przedsięwzięcie polegające na zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego i w związku z tym ciążyły na nim obowiązki wskazane w decyzji Burmistrza P. z dnia [...] r. w tym przedłożenia analizy porealizacyjnej;

- naruszenie art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez jego niezastosowanie w sprawie.

Strona skarżąca wniosła o:

- uchylenie zaskarżonej decyzji w całości;

- zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego zarzucał, że organ wadliwie założył, że A. C. zrealizował przedsięwzięcie polegające na zmianie sposobu użytkowania kurnika przystosowanego do chowu [...] sztuk drobiu

na kurnik o ilości [...] stanowisk drobiu. Założenie to było efektem pobieżnego rozpatrzenia materiału dowodowego i co za tym idzie, nie wyjaśnienia istoty sprawy.

Nie budzi wątpliwości, że "decyzja środowiskowa" nakładała na A. C., przy realizacji przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego w postaci kurnika, obowiązki których nie zrealizowanie zarzuca stronie .organ w zaskarżonej decyzji. Umknęło jednak uwadze organu, że A. C. w rzeczywistości zamierzonego przedsięwzięcia nie zrealizował ani nawet nie rozpoczął jego realizacji, bowiem nie zmienił sposobu użytkowania kurnika przystosowanego do chowu [...], na kurnik o ilości [...] stanowisk drobiu. Co więcej A. C. nie miał fizycznej możliwości zrealizowania tego przedsięwzięcia, bowiem część obiektu, o którym mowa w "decyzji środowiskowej" jeszcze przed jej wydaniem (w dniu [...] r.) wydzierżawił swemu bratu B. C. Okoliczność ta w sposób jednoznaczny wynika ze znajdujących się w aktach umów dzierżawy lokalu. W związku z tym, że B. C. dzierżawił część obiektu również w [...] r., A. C. przed wydaniem zaskarżonej decyzji nie zrealizował przedsięwzięcia opisanego w "decyzji środowiskowej" a zatem nie zaktualizowały się obowiązki, które "decyzja środowiskowa" nakładała na niego w przypadku realizacji przedsięwzięcia.

Z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, że A. C. zarówno w czasie poprzedzającym wydanie "decyzji środowiskowej", jak i w okresie pomiędzy jej wydaniem i uchyleniem, prowadził chów drobiu w maksymalnej ilości

[...] sztuk.

Organ, jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, w sposób nieuprawniony łączy działalność prowadzoną przez A. C. z działalnością jego brata B. C., który zakupu drobiu i jego hodowli dokonuje we własnym imieniu i na własny rachunek i czynił tak również przed wydaniem decyzji środowiskowej. W uzasadnieniu wskazano między innymi, że nie budzi wątpliwości prowadzenie przez A. C. hodowli na poziomie powyżej [...] sztuk kurcząt w jednym rzucie, czego dowodem, zdaniem organu, są umowy na zakup piskląt zawarte pomiędzy [...] a A. C. w dniu [...] r. oraz pomiędzy [...] a B. C. w dniu [...] r. Takie stanowisko organu jest całkowicie niezrozumiałe, bowiem trudno uznać na jakiej podstawie umowa zawarta pomiędzy B. C. (prowadzącym na własny rachunek hodowlę drobiu) a firmą [...] uzasadniać ma taki wniosek. Pełnomocnik skarżącego stwierdził, że: " przyjmując takie rozumowanie organu należałoby stwierdzić, że z faktu, że A. C. kupił kurczaka i B. C. kupił kurczaka wynika, że A. C. kupił dwa kurczaki, co byłoby wnioskowaniem pozbawionym logiki".

Z powyższego w sposób jednoznaczny wynika, że organ odwoławczy nie wyjaśnił istoty sprawy i w sposób całkowicie dowolny utożsamił działalność hodowlaną prowadzoną przez B. C. z działalnością prowadzoną przez A. C., co doprowadziło do wadliwego wniosku, że A. C. zrealizował opisane w "decyzji środowiskowej" przedsięwzięcie polegające na prowadzeniu hodowli w ilości [...] sztuk, a co za tym idzie zobowiązany był do spełnienia warunków w decyzji tej określonych. Konsekwencją tej konstatacji było błędne uznanie prawidłowości rozstrzygnięcia organu I instancji uchylającego "decyzję środowiskową" z powodu nie zrealizowania przez A. C. nałożonych nań obowiązków, w sytuacji, gdy wobec nie zaktualizowania się obowiązków określonych w decyzji, organ odwoławczy winien uchylić decyzję organu I instancji

i umorzyć postępowanie w sprawie ze względu na jego bezprzedmiotowość.

Powyższe nakazuje stwierdzić, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydana została z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, co czyni zasadnym wniosek złożony w petitum skargi.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Obecny na rozprawie w dniu 3 listopada 2011 r. uczestnik postępowania A.S. wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego.

Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla decyzję w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części rozważań" P.p.s.a."). Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa.

W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania decyzja Burmistrza P. z dnia

[...] r. uchylająca własną decyzję tego organu z dnia [...] r.

w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego- kurnika przystosowanego do chowu [...] sztuk drobiu (brojlerów kurzych) na kurnik o ilości [...] stanowisk drobiu na działce nr [...] w obrębie [...] gmina P. została wydana na podstawie art. 162 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Z przepisu tego wynika, że organ administracji publicznej, który wydał decyzję

w pierwszej instancji, uchyli decyzję, jeżeli została ona wydana z zastrzeżeniem dopełnienia określonych czynności, a strona nie dopełniła tych czynności

w wyznaczonym terminie.

W pierwszej kolejności należało zatem ustalić, czy wydanie w sprawie decyzji

na podstawie art. 162 § 2 K.p.a. było uzasadnione oraz czy zostały spełnione ustawowe przesłanki do zastosowania ww. przepisu. Czy zatem nałożenie przez organ na stronę skarżącą w zakreślonym w decyzji terminie obowiązku wykonania ekspertyzy porealizacyjnej stanowiło w istocie klauzulę dodatkową, czyli tzw. zlecenie wykonania przez stronę dodatkowych obowiązków związanych z wydaniem decyzji

o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że w decyzji z dnia [...] r. Burmistrz P. ustalając na wniosek A. C. środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia zobowiązał wnioskodawcę

do przedstawienia analizy porealizacyjnej w zakresie ustaleń zawartych w raporcie

o oddziaływaniu na środowisko i w niniejszej decyzji w celu porównania z rzeczywistym oddziaływaniem przedsięwzięcia na środowisko i działaniami podjętymi w celu jego ograniczenia. Organ zobowiązał również A. C. do przedstawienia analizy nie wcześniej niż 3 miesiące i nie później niż 6 miesięcy po przystąpieniu do użytkowania (eksploatacji) przedsięwzięcia, którego dotyczy decyzja. Nakazał również sporządzenie analizy w okresie największej uciążliwości, tj. przy pełnej obsadzie kurnika i w okresie letnim.

Stosownie do art. 56 ust.4 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 ze zm.), decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach można na wnioskodawcę nałożyć obowiązki przedstawienia analizy porealizacyjnej, określając zakres oraz termin jej przedstawienia, w przypadku przedsięwzięć, dla których sporządza się raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

W analizie porealizacyjnej, o której mowa w ust. 4 pkt 2, dokonuje się porównania ustaleń zawartych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z rzeczywistym oddziaływaniem przedsięwzięcia na środowisko i działaniami podjętymi w celu jego ograniczenia (ust. 5).

Jak już wyżej wskazano, organy obu instancji, tj. Burmistrz P. w decyzji z dnia [...]r. oraz Kolegium w decyzji z dnia [...] uznały, że decyzja z dnia [...] r. zawierała dodatkową klauzulę, tzw. zlecenie wykonania przez stronę dodatkowych obowiązków związanych z wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia.

Jego celem jest spowodowanie pewnego skutku, zdarzenia przez podmiot na rzecz którego została wydana. Możliwe byłoby zatem uchylenie decyzji z [...] r. na podstawie art. 162 § 2 k.p.a., z powodu niewykonania zawartego w niej zlecenia, pod warunkiem jednak, że zlecenie to nie dotyczy czynności lub obowiązków wynikających bezpośrednio z przepisów prawa.

Organy orzekające w sprawie nie wykazały w swoich decyzjach jaki charakter prawny ma analiza porealizacyjna. Czy jej niewykonanie w wyznaczonym terminie należy traktować jako niewykonanie dodatkowej klauzuli zawartej w decyzji, czy też -

w świetle przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska- z niewykonaniem tego obowiązku wiążą się określone sankcje dla podmiotu, który analizy nie wykonał lub wykonał po terminie określonym w decyzji środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. Wyjaśnienie tego zagadnienia prawnego ma istotny wpływ, na co już wyżej wskazano- na legalność wydania decyzji na podstawie przepisu art. 162 § 2 Kpa.

Niezależnie od powyższego Sąd zauważa, że egzekwowanie obowiązku wykonania analizy porealizacyjnej jest możliwe w sytuacji, gdy organ ustala takie warunki klauzuli dodatkowej, które są dla strony wykonalne a dalsze działania organu nie są sprzeczne z pierwotnie ustalonymi warunkami.

Skoro organ nałożył na skarżącego obowiązek wykonania analizy porealizacyjnej nie wcześniej niż 3 miesiące i nie później niż 6 miesięcy po przystąpieniu do użytkowania przedsięwzięcia, a analiza ta winna zostać sporządzona w okresie największej uciążliwości, tj. przy pełnej obsadzie kurnika i w okresie letnim,

to przedłużenie terminu dostarczenia analizy do dnia [...] r. stwarza sytuację, w której sporządzenie analizy zgodnie z ww. warunkami jest niemożliwe do wykonania.

Nadto, w toku postępowania organ nie ustalił terminu początkowego, od którego miałby biec termin do sporządzenia analizy, czyli nie ustalił w sposób nie budzący wątpliwości terminu rozpoczęcia użytkowania (eksploatacji) przedsięwzięcia

na warunkach określonych w decyzji z dnia [...] r. (vide: postanowienie

Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] r. [...]).

Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że kwestia użytkowania (eksploatacji) przedsięwzięcia przez A. i B. C. nie była przedmiotem rozważań organów obu instancji, albowiem decyzja z dnia [...] r., która następnie została uchylona na podstawie art. 162§ 2 K.p.a. została wydana na rzecz A. C. Nie mniej jednak organy ponownie rozpatrując sprawę winny wziąć pod uwagę- rozstrzygając w kwestii użytkowania przedsięwzięcia- podnoszony przez skarżącego zarzut wydzierżawienia części kurnika B. C. oraz wpływ tej okoliczności na całokształt rozpatrywanej sprawy.

W tym stanie rzeczy, z uwagi na naruszenie przez organy przepisów prawa postępowania, w szczególności art. 7, art. 77, art. 107 § 3 oraz art. 162 § 2 K.p.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. W kwestii wykonalności decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 P.p.s.a, natomiast o kosztach w oparciu o treść art. 200 tej ustawy.