Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 266/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2009-10-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu D. P. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 8 września 2009 r. pozostawiającego bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi D. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie rejestracji pojazdu postanawia: pozostawić wniosek bez rozpoznania.


UZASADNIENIE

D. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...], wnioskując jednocześnie o zwolnienie od opłaty sądowej. Do skargi dołączył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Wraz z pismem referendarza sądowego tut. Sądu z dnia 25 sierpnia 2009 r. przesłano skarżącemu kserokopię złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, wzywając do uzupełnienia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, jego braków formalnych, poprzez wypełnienie rubryk wniosku oznaczonych numerami: 3, 4, 5, 7.2.2, 8 oraz 11, przypominając jednocześnie o zasadach wypełniania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Ponadto wezwano skarżącego do złożenia oświadczenia odnośnie zatrudniania bądź pozostawania w innym stosunku prawnym z profesjonalnym pełnomocnikiem procesowym, a także do przedłożenia uzupełniających dokumentów i złożenia dodatkowych wyjaśnień w zakresie wyciągów z rachunków bankowych, wysokości miesięcznych wydatków na utrzymanie rodziny, korzystania z pomocy finansowej osób trzecich, jak również rodzaju świadczonej pracy i posiadania statusu osoby bezrobotnej.

Wezwanie powyższe zostało przesłane na adres wskazany w skardze i pod tym adresem doręczone w dniu 28 sierpnia 2009 r. do rąk H. Z. – teściowej skarżącego, co wynika z adnotacji na zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 17 akt sąd.).

W dniu 2 września 2009 r. (data nadania przesyłki poleconej) D. P. odesłał na adres tut. Sądu uzupełnioną kserokopię wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Zarządzeniem z dnia 8 września 2009 r., doręczonym pełnomocnikowi skarżącego – adw. T. G. w dniu 10 września 2009 r., referendarz sądowy pozostawił powyższy wniosek bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie jego braków formalnych, wskazując, iż pomimo wezwania nadal nie zostały wypełnione przez wnioskodawcę rubryki nr 7.2.2, nr 8 oraz nr 11 formularza, a ponadto skarżący nie uzasadnił złożonego wniosku i nie złożył dodatkowych oświadczeń oraz stosownych dokumentów.

Pismem nadanym pocztą w dniu 17 września 2009 r. (data stempla pocztowego), nazwanym skargą na decyzje WSA w Opolu z dnia 8 września 2009 r., D. P. wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia podnosząc, że jest ono krzywdzące, gdyż wypełnił wszelkie rubryki formularza i udzielił "wiążących odpowiedzi".

Wobec faktu, że sprzeciw ten nie został podpisany, wezwano skarżącego

do uzupełnienia braku formalnego pisma w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wezwanie powyższe doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 22 września 2009 r.

W dniu 24 września 2009 r. skarżący podpisał sprzeciw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., od zarządzeń i postanowień wydanych przez referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść

do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.

Uwzględniając okoliczność, że pismo skarżącego zawierające sprzeciw zostało złożone w ustawowym terminie siedmiu dni, przewidzianym do wniesienia sprzeciwu

na zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, a następnie jego brak formalny został uzupełniony w terminie, sprzeciw może podlegać rozpoznaniu przez Sąd. Na zasadzie art. 260 P.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy od razu wskazać przyjdzie,

że zgodnie z art. 243 i nast. P.p.s.a., na wniosek strony postępowania sądowoadministracyjnego może być przyznane jej prawo pomocy, lecz tylko wówczas, gdy spełni określone przesłanki warunkujące przyznanie tego prawa. W pierwszej kolejności należy jednak spełnić przesłanki formalne, do których zalicza się złożenie wniosku na urzędowym formularzu i wypełnienie go według zasad określonych w pouczeniu. Stosownie bowiem do treści art. 252 § 2 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy ma charakter sformalizowany, a wzór formularza wniosku określony został w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu udokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Pouczenie o sposobie wypełnienia wniosku zostało zamieszczone na ostatniej stronie formularza. Zgodnie z punktem 3 pouczenia, każdą rubrykę niezacieniowaną należy wypełnić albo skreślić. Jeżeli po wpisaniu treści w rubryce pozostało wolne miejsce, należy je skreślić, w sposób uniemożliwiający dopisywanie. Natomiast w myśl art. 257 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Z akt sprawy wynika, że w odpowiedzi na wezwanie Sądu o uzupełnienie wniosku, w którym to wezwaniu wskazano numery rubryk wymagające uzupełnienia,

a ponadto dodatkowo poinformowano o prawidłowym sposobie wypełniania formularza, w zakreślonym terminie odesłana została wprawdzie przez wnioskodawcę kserokopia wniosku o przyznanie prawa pomocy, na której dokonano dodatkowych adnotacji,

tj. w rubryce nr 3 wpisano datę i numer zaskarżonego postanowienia, a także nazwę organu, który je wydał, natomiast w rubryce nr 5 (Uzasadnienie) wpisano zdanie: "Proszę o zwolnienie od kosztów sądowych", jednak nadal nie zostały wypełnione wskazane w wezwaniu rubryki nr 7.2.2 (Przedmioty wartościowe), nr 8 (Stan majątkowy osób pozostających z wnioskodawcą we wspólnym gospodarstwie domowym), nr 11 (Inne dane, które składający oświadczenie uważa za istotne), jak też w rubryce nr 5 nie uzasadniono złożonego wniosku, gdyż za takie uzasadnienie nie można uznać prośby

o zwolnienie od kosztów sądowych. O wypełnienie wymienionych wyżej rubryk skarżący został skutecznie wezwany, jednakże tych czynności nie dopełnił. Nie usunął zatem braków wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Skoro, jak wykazano wyżej, wbrew stwierdzeniu skarżącego zawartemu

we wniesionym sprzeciwie, pomimo skutecznego wezwania nie zostały w zakreślonym terminie usunięte braki wniosku o przyznanie prawa pomocy, to wniosek ten należało pozostawić bez rozpoznania, nie dokonując jego merytorycznej oceny odnośnie możliwości przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Z tych względów, na podstawie art. 257 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.