Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 736/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6172 Notariusze i aplikanci notarialni
Hasła tematyczne: Zawody prawnicze
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: art. 74 par. 1, art. 74h par. 1, 9, 12, art. 74d par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 2291
law: Ustawa z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Rysz Sędzia NSA Cezary Pryca (spr.) Sędzia del. WSA Marek Krawczak Protokolant Izabela Kołodziejczyk po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2022 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu notarialnego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2018 r. sygn. akt VI SA/Wa 926/18 w sprawie ze skargi M. Z. na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu notarialnego z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu notarialnego 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, 2. zasądza od M. Z. na rzecz Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu notarialnego kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

I

Wyrokiem z dnia [...] listopada 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 926/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., działając na podstawie ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako: "p.p.s.a.") w sprawie ze skargi M. Z. (dalej jako: "skarżąca") na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu notarialnego z dnia [...] marca 2018 r. w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu notarialnego uchylił zaskarżoną uchwałę oraz zasądził od Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu notarialnego na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.

Sąd pierwszej instancji orzekał w następującym stanie sprawy.

Uchwałą z dnia [...] października 2016 r. Komisja Egzaminacyjna do spraw aplikacji notarialnej przy Ministrze Sprawiedliwości z siedzibą we W. stwierdziła, że skarżąca uzyskała wynik negatywny z egzaminu notarialnego.

Po rozpatrzeniu odwołania skarżącej uchwałą z dnia [...] marca 2018 r. organ drugiej instancji utrzymał w mocy uchwałę z dnia [...] października 2017 r. Komisji Egzaminacyjnej do spraw aplikacji notarialnej przy Ministrze Sprawiedliwości z siedzibą w W. w sprawie ustalenia wyniku egzaminu notarialnego.

Komisja Odwoławcza stwierdziła, że rodzaj i ilość popełnionych przez skarżącą ą błędów pozwalają na uznanie, że nie jest ona w chwili obecnej przygotowana do samodzielnego i należytego wykonywania zawodu notariusza. Okoliczność, że jeden z egzaminatorów łagodniej ocenił uchybienia popełnione przez skarżącą nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy podkreślił, że w sytuacji, gdy praca egzaminacyjna podlega sprawdzeniu niezależnie przez dwóch egzaminatorów, oceny te mogą się różnić, pozostając w ramach dopuszczalnych granic uznania administracyjnego. Popełnione zaś przez zdającą błędy dotyczyły kwestii istotnych z punktu widzenia pracy notariusza i wpływu na prawidłowe zabezpieczenie słusznych interesów stron, co wpływa negatywnie także na zabezpieczenie interesu publicznego.

Komisja odwoławcza stwierdziła zatem, że brak jest podstaw do podwyższenia oceny za projekt pierwszego aktu notarialnego z oceny niedostatecznej do oceny dostatecznej, a w konsekwencji do zmiany oceny końcowej z egzaminu notarialnego.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. złożyła skarżąca. Sąd uchylił zaskarżoną uchwałę oraz zasądził od Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu notarialnego na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania. W ocenie Sądu wydając sporną uchwałę Komisja Egzaminacyjna II stopnia dopuściła się mogącego mieć wpływ na wynik sprawy naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 7 ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie: tekst jedn. Dz.U. 2022 poz. 2000 ze zm.; dalej jako: "k.p.a."), art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., a także art. 107 § 3 k.p.a. polegającego na niewyjaśnieniu wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy oraz na dokonaniu dowolnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego. Sąd wyjaśnił, że o negatywnej ocenie projektu aktu skarżącej przesądziło stwierdzenie przez Komisję Egzaminacyjną II stopnia, że zdająca popełniła błąd rzutujący na ocenę jej pracy, polegający na tym, że nie wskazała, że akt notarialny sporządzony został w kancelarii prowadzonej przez notariusza J. N. W art. 92 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia [...] lutego 1991 r. Prawo o notariacie (Dz.U. z 2017 r. poz. 2291 ze zm.; dalej jako: "ustawa Prawo o notariacie") ustawodawca rozróżnił natomiast miejsce sporządzania aktu od siedziby czyniącego notariusza. Sąd podkreślił, że organ dostrzegł także, że w projekcie aktu notarialnego brak było również oświadczenia, że spółka KAJA nie jest cudzoziemcem oraz, że w projekcie aktu notarialnego zabrakło oświadczenia, że zamieniane nieruchomości nie są obciążone umową dzierżawy bądź najmu, co jest istotne w kontekście brzmienia art. 678 i 679 ustawy z dnia [...] kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014 r. poz. 121 ze zm. dalej jako: "k.c.") i art. 694 k.c. Za wadę wpływającą na ocenę pracy skarżącej Komisja uznała także niezamieszczenie w akcie oświadczenia, że T. M. nie jest rolnikiem indywidualnym. Sąd podkreślił, że praca skarżącej wolna była od niektórych zrzucanych jej dodatkowo wad, z wyjątkiem tej związanej z niewskazaniem miejsca sporządzenie aktu. Nie było bowiem najmniejszych wątpliwości, że w pracy skarżącej znajduje się oświadczenie, że spółka KAJA nie jest cudzoziemcem w rozumieniu przepisów o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców. Nie było także wątpliwości, że w pracy skarżącej znalazły się także oświadczenia, że zamieniane nieruchomości nie są obciążone prawami osób trzecich (z wyjątkiem hipoteki na jednej z nich). Poza tym oceniając fakt niezamieszczenia w akcie oświadczenia, że T. M. nie jest rolnikiem indywidualnym, należało w ocenie Sądu mieć na uwadze, że skarżąca uwzględniła w swojej pracy stan faktyczny kazusu, tj. właśnie, że T. M. nie jest rolnikiem indywidualnym. Z pracy skarżącej wynikało, że wiedziała, że w takiej sytuacji nabycie nieruchomości rolnej może nastąpić wyłącznie za zgodą Prezesa Agencji Nieruchomości Rolnych.

Zdaniem Sądu wytknięcie skarżącej błędów, których nie popełniła, z jednoczesnym wskazaniem, że błędy te przekładają się na negatywną ocenę tej części egzaminu, a w konsekwencji na wynik całego egzaminu, należało zakwalifikować jako naruszanie przez organ przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Wykazanie bowiem w skardze niezasadności stawianych skarżącej niektórych zarzutów w kontekście zasad oceny pracy przez Komisję odwoławczą rodziło wątpliwości co do możliwości podtrzymania w takich warunkach oceny niedostatecznej z ocenianego aktu notarialnego bez dodatkowego wyjaśnienia motywów takiej oceny.

W konsekwencji Sąd uznał, że materiał dowodowy sprawy - praca skarżącej, oceniona w świetle mających zastosowanie do objętych nią kwestii faktycznoprawnych przepisów prawa - nie została w pełni prawidłowo rozpatrzona przez organ odwoławczy, przez co organ ten dopuścił się naruszenia art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. jak i art. 74d § 3 ustawy Prawo o notariacie.

Sąd wyjaśnił, że podziela przy tym wyrażony w orzecznictwie pogląd, że praca egzaminacyjna musi spełniać jednocześnie wszystkie kryteria wymienione w art. 74e § 2 ustawy - Prawo o notariacie. Zatem praca musi spełniać podstawowe wymogi formalne, zdający musi zastosować zasadniczo właściwe przepisy prawa i poprawnie je zinterpretować, a problem, co do istoty musi być trafnie rozstrzygnięty. Tylko praca spełniająca zasadniczo powyższe kryteria może uzyskać pozytywną ocenę. W zależności od tego, w jakim stopniu są one spełnione, egzaminatorzy wystawiają stosowane oceny. Skala ocen, wynikająca z art. 74d § 6, pozwala na uwzględnienie stopnia spełnienia wymienionych kryteriów oraz wszystkich wad i zalet kontrolowanych zadań. Sąd podkreślił, że zaskarżona uchwała dotyczy zasadniczych spraw życiowych skarżącej, mianowicie nabywania uprawnień do wykonywania zawodu notariusza w toku wieloletniego kursu szkoleniowego, stąd rzeczą wagi podstawowej jest ścisłe, a nawet rygorystyczne, przestrzeganie przez organ rozstrzygający sprawy w tym trybie reguł proceduralnych, określonych przepisami ustawy - Prawo o notariacie oraz k.p.a

II

Skargę kasacyjną od wyroku WSA w W. złożył organ, zaskarżając powyższy wyrok w całości.

Na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a., zaskarżonemu orzeczeniu organ zarzucił naruszenie prawa materialnego tj.: art. 74 d § 3 ustawy Prawo o notariacie polegające na błędnym zastosowaniu i niewłaściwym uznaniu, iż organ oceniając pracę egzaminacyjną skarżącej na oceną negatywną dokonał tej i oceny niezgodnie ze skalą ocen przywdzianych do oceny poszczególnych części egzaminu notarialnego pomimo licznych i istotnych błędów jakich się dopuściła w sporządzonej pracy egzaminacyjnej, co przełożyło się na brak jakichkolwiek podstaw do oceny tej pracy na oceną pozytywną.

Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zaskarżonemu orzeczeniu organ zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj,: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. polegające na błędnym uznaniu, iż organ w toku postępowania administracyjnego nie wyjaśnił wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy oraz dokonał dowolnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, podczas gdy prawidłowa ocena sprawy prowadzi do wniosku, iż materiał dowodowy w sprawie został zebrany w sposób wystarczający do zakresu przedmiotowej sprawy i w konsekwencji wystarczający do uznania, iż ocena negatywna z egzaminu notarialnego jaką uzyskała skarżąca w świetle licznych błędów jakich się dopuściła w sporządzonej pracy egzaminacyjnej była oceną prawidłową.

Mając powyższe zarzuty na uwadze podstawie art. 176 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 185 § 1 p.p.s.a. i art. 188 p.p.s.a. organ wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia i oddalenie skargi strony, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W., oraz zasądzenie od strony na rzecz organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.

III

Odpowiedź na skargę kasacyjną złożyła skarżąca, wnosząc o jej oddalenie oraz przeprowadzenie rozprawy.

IV

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest zasadna i skutkuje uchyleniem zaskarżonego wyroku oraz przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W..

Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod uwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, która w rozpatrywanej sprawie nie wystąpiła. Granice skargi są wyznaczone wskazanymi w niej podstawami, którymi – zgodnie z art. 174 p.p.s.a. – może być naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.), albo naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.). Związanie podstawami skargi kasacyjnej polega na tym, że wskazanie przez stronę skarżącą naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego określa zakres kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sąd ten uprawniony jest bowiem jedynie do zbadania, czy postawione w skardze kasacyjnej zarzuty polegające na naruszeniu przez wojewódzki sąd administracyjny konkretnych przepisów prawa materialnego czy też procesowego w rzeczywistości zaistniały. Nie ma on natomiast prawa badania, czy w sprawie wystąpiły inne niż podniesione w skardze kasacyjnej naruszenia prawa, które mogłyby prowadzić do uchylenia zaskarżonego wyroku. Zakres kontroli wyznacza zatem sam autor skargi kasacyjnej wskazując, które normy prawa zostały naruszone.

Z postawionych w skardze kasacyjnej zarzutów wynika, że istota sporu w rozpatrywanej sprawie odnosi się do kwestii prawidłowości stanowiska Sądu pierwszej instancji, który kontrolując zgodność z prawem uchwały Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu notarialnego w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu notarialnego, stwierdził, że uchwała ta jest niezgodna z prawem, gdyż w ocenie Sądu pierwszej instancji o negatywnej ocenie projektu aktu notarialnego przesądziło stwierdzenie przez Komisję Egzaminacyjną II stopnia innych wad niż te, które legły u podstaw oceny tegoż projektu przez Komisję Egzaminacyjną I stopnia, a w konsekwencji materiał dowodowy nie został prawidłowo rozpatrzony co uzasadniało stwierdzenie naruszenia przepisów postępowania administracyjnego.

Tak więc w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie istota sporu dotyczy zakresu zaskarżenia uchwały o wyniku egzaminu notarialnego odwołaniem, o którym mowa w art. 74h § 1 ustawy Prawo o notariacie, a w konsekwencji także zakresu rozpoznania sprawy, wskutek skutecznego wniesienia odwołania, przez Komisję Egzaminacyjną II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości.

W ocenie składu orzekającego Naczelnego Sądu Administracyjnego, skoro zgodnie z art. 74h § 1 ustawy Prawo o notariacie zdającemu przysługuje odwołanie od wyniku egzaminu, a w myśl art. 74f § 1 powołanej ustawy, pozytywny wynik z egzaminu notarialnego otrzymuje zdający, który z każdej części egzaminu notarialnego (przewidzianej art. 74d) otrzymał ocenę pozytywną, to znaczy, że przedmiotem zaskarżenia do komisji egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości mogą być oceny z poszczególnych części egzaminu. Zatem, co do zasady, to zdający egzamin notarialny - przez wskazanie, jakiej części egzaminu dotyczy wnoszone przez niego odwołanie - ustala zakres zaskarżenia uchwały o negatywnym wyniku egzaminu i tym samym zakreśla granice rozpoznania sprawy w sposób wiążący komisję egzaminacyjną II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości.

Jak trafnie podkreśla się w orzecznictwie NSA (por. wyrok NSA z dnia [...] lipca 2017 r., sygn. akt II GSK 3695/15) tak rozumianego zakresu rozpoznawania odwołania nie można natomiast - wbrew stanowisku Sądu pierwszej instancji - utożsamiać z podnoszonymi przez zdającego zarzutami, co do zasadności oceny rozwiązania zadań z zaskarżonej części egzaminu. Z żadnej z regulacji przewidzianych w ustawie - Prawo o notariacie nie można bowiem wywieść, że rozpoznając odwołanie i podejmując uchwałę w przedmiocie wyniku egzaminu notarialnego, komisja egzaminacyjna II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości jest związania zarzutami podnoszonymi przez zdającego egzamin. Zarzuty stawiane w odwołaniu w istocie stanowią bowiem tylko przedstawienie zastrzeżeń odwołującego się co do prawidłowości tych ocen, dokonanych przez członków komisji sprawdzających prace.

Podkreślić należy, że stosownie do treści art. 74h § 9 Prawa o notariacie, do zadań komisji odwoławczej należy rozpatrywanie odwołań od wyników egzaminu notarialnego. W postępowaniu administracyjnym, co do zasady przyjmuje się, że celem odwołania jest doprowadzenie do ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy. Do postępowania przed komisją odwoławczą - według art. 74h § 12 Prawa o notariacie - przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się jednak odpowiednio. Ale odpowiednie stosowanie może polegać nie tylko na odmowie jego zastosowania, lecz także na zastosowaniu przepisu (lub jego części) wprost lub z modyfikacją. Ocena odpowiedniego zastosowania przepisu musi uwzględniać specyfikę sytuacji, do której odpowiednio stosowane przepisy mają być aplikowane (por. uchwała SN z dnia [...] grudnia 2001 r., sygn. akt III ZP 25/01).

Mając powyższe na względzie należy zgodzić się ze stanowiskiem, że postępowanie przed komisją egzaminacyjną II stopnia jest postępowaniem szczególnym, którego zakres - jak już wskazano - określa strona w odwołaniu. Mimo że przewidziane ustawą odwołanie przysługuje od wyniku egzaminu, celem tego postępowania nie jest jednak skontrolowanie całego przebiegu egzaminu i ponowne sprawdzenie wszystkich prac egzaminacyjnych. Komisja egzaminacyjna II stopnia kontroluje tylko tę część egzaminu, która została zakwestionowana przez zdającego.

Natomiast nie można się zgodzić z poglądem, że to szczególne postępowanie odwoławcze ma za zadanie wyłącznie rozpatrzenie zasadności zarzutów odwołania.

Przede wszystkim bowiem trzeba mieć na uwadze cel jakiemu - w świetle regulacji art. 17 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 74 § 3 Prawa o notariacie - służy ustanowienie egzaminów, czyli zapewnienie wysokiego stopnia profesjonalizmu osób dopuszczanych do wykonywania tego zawodu

W konsekwencji należy uznać, że komisja egzaminacyjna II stopnia - rozpoznając odwołanie od uchwały o wyniku egzaminu dotyczące wskazanej w odwołaniu części tego egzaminu - nie jest związana wyłącznie podniesionymi przez zdającego zarzutami. Tym samym dostrzeżenie błędu w zadaniu - z zakresu części egzaminu objętej odwołaniem - nie może być uznane za przekroczenie granic zaskarżenia odwołania i wyjście przy rozpoznaniu sprawy poza jej granice.

Wobec powyższego należy uznać, że z uwagi na cel przeprowadzenia egzaminu komisja egzaminacyjna II stopnia może dostrzec wady pracy egzaminacyjnej zdającego inne niż wskazane przez egzaminatorów, ale nie może oprzeć rozstrzygnięcia na tych błędach, trzeba zwrócić uwagę, że czym innym od przekroczenia granic sprawy przy rozpoznawaniu odwołania jest naruszenie zasady zakazu reformationis in peius, to jest zakazu pogorszenia sytuacji prawnej strony odwołującej się wskutek wydania decyzji przez organ odwoławczy. O tym, czy pogorszenie takie nastąpiło, przesądza bowiem zestawienie sentencji decyzji organu I instancji z sentencją decyzji organu odwoławczego (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz; G. Łaszczyca i in.; LEX 2010, komentarz do art. 139, teza 1-3.).

W orzecznictwie NSA wielokrotnie też wskazywano, że o braku związania komisji odwoławczej wyłącznie zarzutami odwołania nie może też przesądzać treść § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie komisji egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu notarialnego (por. wyrok NSA z dnia [...] września 2020 r. sygn. akt II GSK 146/18, wyrok NSA z dnia [...] lipca 2017 r. sygn. akt II GSK 3695/15).

Podkreślić także należy, że zgodnie z art. 74d § 1 ustawy Prawo o notariacie, pierwsza i druga część egzaminu notarialnego polega na opracowaniu projektów aktów notarialnych na podstawie opisanych przypadków. Zgodnie z art. 74d § 3 ustawy Prawo o notariacie, członkowie komisji dokonują oceny za poszczególne części egzaminu notarialnego z zastosowaniem następującej skali ocen:1) pozytywne: a) celująca 6),b) bardzo dobra 5), c) dobra 4), d) dostateczna 3), 2) negatywna - niedostateczna (2). Zgodnie zaś z art. 74e § 2 ustawy Prawo o notariacie oceny rozwiązania każdego z zadań dokonują dwaj członkowie komisji, niezależnie od siebie, biorąc pod uwagę: 1) zachowanie wymogów formalnych, 2) właściwość zastosowanych przepisów prawa i umiejętność ich interpretacji,3) poprawność zastosowanego przez zdającego rozstrzygnięcia problemu.

W orzecznictwie podkreśla się (por. wyrok NSA z dnia [...] stycznia 2019 r. sygn. akt II GSK 29/18), że kryterium, zgodnie z którym egzaminatorzy oceniają pracę, jest obiektywne, bowiem stanowi je przepis prawa, w związku z czym przyjąć należy, że w zakresie odnoszącym się do kwestii oceny, czy przyjęte przez zdającego rozwiązania są prawidłowe, nie ma żadnego luzu decyzyjnego. Praca egzaminacyjna, która spełnia wymagania określone przepisami prawa musi być bowiem oceniona pozytywnie. Natomiast w zależności od tego, w jakim stopniu praca spełnia wskazane wymagania, egzaminatorzy wystawiają oceny, korzystając ze skali ocen zawartych w ustawie. Także i te oceny oraz ich indywidualizowanie nie jest przejawem "luzu decyzyjnego". Stanowią one bowiem wyraz indywidualnego podejścia specjalistów, którzy z jednej strony gwarantują znajomość przepisów prawa i obiektywną ocenę prawidłowości zastosowanych rozwiązań, a z drugiej zawierają element własnej "eksperckiej" oceny poziomu pracy. Jakkolwiek wszelkie egzaminy przeprowadzane przez specjalistów zawierają pewien element subiektywny, to jednak z uwagi na to, że zgodnie z art. 71f § 1 w zw. z art. 74 § 1 i art. 71b § 1 ustawy Prawo o notariacie, członkami komisji są osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię prawidłowego przeprowadzenia egzaminu, a zgodnie z art. 74e § 3 ustawy, każdy z członków komisji wystawia samodzielnie ocenę cząstkową wraz z uzasadnieniem, zaś ostateczną ocenę stanowi średnia ocen wystawionych przez obu egzaminatorów, uznać należy, że ocena końcowa nie jest wynikiem stosowania "luzu decyzyjnego", ani tym bardziej dowolności. W podobny sposób działa również komisja II stopnia, która ocenia zarzuty odwołania, biorąc pod uwagę ich zasadność w świetle przepisów prawa i nie stosując żadnego "luzu decyzyjnego".

Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko autora skargi kasacyjnej, że Komisja Egzaminacyjna II stopnia na gruncie rozpatrywanej sprawy w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały zastosowała - wynikającą z treści art. 74d § 3 ustawy Prawo o notariacie - stopniowalność pozytywnej oceny i rozważyła wpływ popełnionych błędów na podjętą w sprawie uchwałę.

W konsekwencji uznać należało, że, zarzuty skargi kasacyjnej uzasadniają uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W..

Istotnie bowiem, jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku, to właśnie wskutek wadliwego zrozumienia granic rozpoznania odwołania Sąd pierwszej instancji uznał, że Komisja Egzaminacyjna II stopnia niezasadnie wzięła pod uwagę dostrzeżone w postępowaniu odwoławczym wady ocenianej pracy, a nie wyjaśniła dlaczego - mimo uznania części zarzutów odwołania - zdająca uzyskała wynik negatywny z egzaminu.

W konsekwencji tego nieuprawnionego stanowiska, Sąd pierwszej instancji nie poddał ocenie motywów Komisji Egzaminacyjnej II stopnia zaprezentowanych w uzasadnieniu skarżonej uchwały, co do braku zasadności oceny pierwszego z projektów aktu notarialnego na łączną ocenę co najmniej dostateczną - konieczną dla uzyskania pozytywnego wyniku z egzaminu. Istota sprawy nie została zatem dostatecznie wyjaśniona.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. oraz art. 203 pkt 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.