Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SO/Łd 3/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 0002
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny /art.55 ustawy PPSA/
Powołane przepisy: article: art. 54, art. 55, art. 154 par. 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek, Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska (spr.), Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, Protokolant sekr.sąd. Marta Aftowicz-Korlińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2007 roku przy udziale - sprawy z wniosku R. G. o wymierzenie grzywny Prezydentowi Miasta Ł. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. p o s t a n a w i a: oddalić wniosek .


UZASADNIENIE

W dniu 15 marca 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynął wniosek R. G. o wymierzenie Prezydentowi Miasta Ł. grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Z uzasadnienia wniosku skarżącego wynika, że żąda on ukarania, działającego w imieniu Prezydenta Miasta Ł., Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej Ł.-P., który w jego ocenie nie wykonał poleceń Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w sprawie o sygn. akt [...]. W kolejnym piśmie, stanowiącym uzupełnienie pierwotnego wniosku, skarżący precyzuje, że dochodzi zasądzenia grzywny od organu, z uwagi na nie przekazanie skargi w ciągu 30 dni do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W odpowiedzi na ten wniosek Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej Ł.-P. wniósł o jego oddalenie. Wyjaśnił, iż decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławczego uchyliło decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej Ł.-P. z dnia [...] umarzającą postępowanie w sprawie przyznania zasiłku celowego na zakup leków i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Ponownie rozpatrując sprawę organ podejmował próby ustalenia miejsca pobytu wnioskodawcy celem przeprowadzenia wywiadu środowiskowego stanowiącego podstawę do wydania decyzji, jednak bezskutecznie. Umorzył więc ponownie postępowanie decyzją z dnia 12 lipca 2006 r., od której R. G. nie wniósł odwołania. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej Ł.-P. podkreślił, że wykonał decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...], więc nie pozostaje w bezczynności. Odnośnie zaś zarzutu dotyczącego nieprzekazania przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej Ł.-P. skargi do sądu organ wskazał, iż nie otrzymał skargi w sprawie zasiłku celowego na zakup leków, więc nie mógł jej przekazać.

W toku postępowania, pismem z dnia 13 września 2007 r. oraz pismem z dnia 29 października 2007 r., Sąd wezwał skarżącego do wykazania w jakiej dacie złożył skargę oraz zobowiązał do nadesłania odpisu tej skargi. W odpowiedzi na ostatnie z tych wezwań skarżący wyjaśnił, że skargę do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej Ł.-P. złożył w dniu 25 kwietnia 2007 r. i była ona złożona w jednym egzemplarzu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Następnie organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2 tego przepisu). Natomiast w myśl art. 55 § 1 powoływanej ustawy w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Przepis art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiera regulację zmierzającą do zdyscyplinowania organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków procesowych określonych w art. 54 § 2 powoływanej ustawy. Formułując powołany przepis ustawodawca posłużył się sformułowaniem "może orzec", należy zatem wywieść, iż Sąd może lecz nie musi orzec o nałożeniu grzywny. Przed rozstrzygnięciem wniosku o nałożenie grzywny Sąd zobowiązany jest natomiast to wnikliwej analizy akt i indywidualnej oceny każdej sprawy, z uwzględnieniem stanowisk i wyjaśnień zarówno strony skarżącej jak i organu. Dopiero po zapoznaniu się z całym materiałem i ustalonym na tej podstawie stanem faktycznym, Sąd podejmuje decyzję, uwzględniając, iż głównym celem wymierzenia grzywny jest zdyscyplinowanie organów administracji publicznej do terminowego działania.

W niniejszej sprawie, przedmiotem wniosku R. G. jest orzeczenie przez Sąd o wymierzeniu grzywny Prezydentowi Miasta Ł.– w imieniu którego działał Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej Ł.-P., który – zgodnie z zarzutami R. G.– nie wywiązał się z obowiązku określonego w przepisie art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Według oświadczenia wnioskodawcy, złożył on w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej Ł.-P. skargę dotyczącą "wykonania poleceń organu II instancji Samorządowego Kolegium Odwoławczego" w sprawie nr [...]. Wnioskodawca zarzucił w związku z tym organowi, że ten nie przekazał niniejszej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, nie realizując tym samym swego ustawowego obowiązku. Jednakże, ani w treści wniosku, ani w treści kolejnego pisma, nie precyzuje czego miała dotyczyć skarga, nie podaje również precyzyjnej daty, w której przedmiotową skargę miałby złożyć.

Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej Ł.-P. w odpowiedzi na wniosek o ukaranie grzywną wyjaśnił, iż nie otrzymał żadnej skargi, w związku z czym nie mógł jej przekazać do Sądu.

W toku czynności wstępnych związanych z przygotowaniem sprawy do rozpoznania na rozprawie Sąd wezwał wnioskodawcę do wykazania w jakiej dacie złożył skargę oraz zobowiązał do nadesłania odpisu tejże skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie wnioskodawca poinformował jedynie, że skargę złożył w dniu 25 kwietnia 2007 r., nie posiada jednak jej kopii ani potwierdzenia jej złożenia, albowiem złożył ją w jednym egzemplarzu.

W sprawie brak jest jakichkolwiek dokumentów potwierdzających fakt złożenia takiej skargi. Jej wpłynięciu zaprzecza także Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej. Wnioskodawca, w toku prowadzonego postępowania sądowo-administracyjnego, nie był w stanie potwierdzić, że przedmiotowa skarga została faktycznie złożona, nie przedstawił także dowodów na poparcie swojej tezy o złożeniu skargi do organu. Nie mogą znaleźć uzasadnienia także twierdzenia wnioskodawcy, że skargę złożył w dniu 25 kwietnia 2007 r. Jak bowiem wynika z akt sprawy wniosek do Sądu o wymierzenie organowi grzywny został złożony w dniu 15 marca 2007 r. Tak więc podawana data złożenia skargi do organu jest późniejsza niż wniosek do sądu o ukaranie w związku z jej nieprzekazaniem przez organ. Uznać należy, że mogła to być ewentualnie inna skarga na działalność Ośrodka Pomocy Społecznej Ł.-P., a nie ta stanowiąca podstawę złożonego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosku. Jednakże faktu ewentualnego złożenia jakiejkolwiek skargi, której organ nie przekazał sądowi, R. G. nie wykazał, nie złożył bowiem żadnych dowodów w sprawie jej wniesienia.

Z tych wszystkich względów należy uznać, że wobec braku dowodów na okoliczność złożenia przez R. G. skargi do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej Ł.-P. nie sposób stwierdzić, że mamy do czynienia z naruszeniem przez organ administracji obowiązku określonego w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym stanie rzeczy wniosek R. G., który stał się podstawą niniejszego postępowania sądowo-administracyjnego, jest bezzasadny i podlega oddaleniu.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 151 w zw. z art. 64 § 3 i art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.

W związku z oczywiście błędnym pouczeniem o środku zaskarżenia przysługującym od ogłoszonego orzeczenia i doręczeniu wraz uzasadnieniem z urzędu, sąd przesyła zgodnie z tym pouczeniem odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem, czyniąc zadość prawidłowemu pouczeniu, zgodnie z przepisem art. 173 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.