Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2380/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-04-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6230 System oceny zgodności, certyfikacja
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno  Spożywczych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1 i 11, art. 10 ust. 1, art. 11
journal: Dz.U. 2001 nr 97 poz 1050
law: Ustawa z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach.
article: art. 7 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2005 nr 187 poz 1577
law: Ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych - tekst jednolity
article: art. 47
journal: Dz.U. 2006 nr 171 poz 1225
law: Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
journal: Dz.U.UE.L 2002 nr 31 poz 1 art. 8 ust. 1 lit. a art. 16
law: Rzozporządzenie (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania  prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa  żywności

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant apl. prok. Olga Kudanowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi "S." S.A. z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niezgodności masy ryby z charakterystyką określoną w deklaracji producenta oraz ustalenia stopnia wad artykułu oddala skargę


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (dalej jako: GIJHARS), decyzją z dnia [...] września 2008 r., po rozpatrzeniu odwołania "S." S.A. z siedzibą w K. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w [...] z dnia [...] lipca 2008 r., Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 21 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych i art. 11 ust. 4 ustawy o cenach, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że w dniach [...] – [...] kwietnia 2008 r. w wyniku kontroli przeprowadzonej przez upoważnionych pracowników Wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w [...] w przedsiębiorstwie "S." S.A. w zakresie jakości handlowej ryb i przetworów rybnych, transportu i składowania, pobrano do analiz laboratoryjnych – prowadzonych w specjalistycznym laboratorium GIJHARS w [...] próbkę z partii 1600 szt. (400 kg.) konserw rybnych pod nazwą "K." a 250 g., o wartości 4.880 złotych. W wyniku przeprowadzonych badań (sprawozdanie z badań Laboratorium Specjalistycznego GIJHARS w [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...]), że przedmiotowa partia konserw nie spełnia wymagań w zakresie jakości handlowej z uwagi na zaniżoną w stosunku do deklarowanej w specyfikacji wyrobu nr [...] oraz na opakowaniu, zawartość ryby wynoszącą w poszczególnych próbkach odpowiednio: 190 g., 183 g., 190 g., 191 g., 192 g., 193 g. Masa ryby po odsączeniu, zgodnie z deklaracją producenta, wynosi 200 g.

W toku kontroli ustalono również, że zakwestionowana partia została sprzedana przez producenta nieznanym odbiorcom detalicznym, bez obniżenia ceny ze względu na wadę wyrobu.

W wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego, Wojewódzki Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w [...], decyzją z dnia [...] lipca 2008 r., na podstawie art. 11 ust. 4 ustawy o cenach, stwierdzająca, że masa ryby po odsączeniu w "K." a 250 g. jest niezgodna z charakterystyką określoną w deklaracji producenta oraz ustalająca stopień wad w/w artykułu na 5,08 %.

"S." S.A. wniosła odwołanie od w/w decyzji do Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, żądając uchylenia zaskarżonej decyzji w całości. Skarżąca podała, że deklarowana przez nią masa ryby dotyczy ilościowej zawartości tego składnika, po odsączeniu w momencie jego użycia w procesie produkcyjnym, co odpowiada § 10 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz. U. Nr 137, poz. 966 ze zm.). Skarżąca powołała się na opinię zawartą w piśmie Departamentu Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2006 r. znak: [...]. Natomiast zaniżona zawartość ryby w wyrobie gotowym wynika z faktu, że składniki pomieszały się w konserwie.

W uzasadnieniu decyzji Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych wskazał, że stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno – spożywczych, wprowadzane do obrotu artykuły rolno – spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta. Wyniki przeprowadzonych badań laboratoryjnych wykazały masę ryby niezgodną z powyższymi deklaracjami.

Organ podał, że przepisy § 10 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych jak również opinia Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 kwietnia 2006 r. odnoszą się do podawania zawartości składników w procentach. Nie dotyczą natomiast wykazywania składników w jednostkach masy, na co powołuje się skarżąca Spółka.

W opinii organu odwoławczego masa "wsadu rybnego" zastosowanego do produkcji partii konserw nie mogła ulec zmianie na skutek wymieszania z innymi składnikami konserwy. Mieszanie takie jest możliwe jedynie w przypadku składników zalewy, co zostało potwierdzone we wskazanej opinii Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2006 r.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. U. L 31 z 1 lutego 2002 r. str. 1 ze zm.), podstawowym celem prawa żywnościowego, obok ochrony zdrowia i życia ludzi, jest ochrona interesów konsumentów, z uwzględnieniem uczciwych praktyk w handlu żywnością.

Wprowadzenie nabywcy w błąd, bez względu na to, czy jest on konsumentem finalnym, czy też przedsiębiorcą zawodowo trudniącym się przetwórstwem i handlem żywnością, stanowi nieuczciwą praktykę. Sprzedaż środka spożywczego niespełniającego wymogów zawartych w deklaracjach producenta narusza zasadę pewności i bezpieczeństwa obrotu. Zgodnie z art. 11 ust. 4 ustawy o cenach, organ nadzoru, stwierdzając w wyniku przeprowadzonej kontroli wady polegające na zmniejszeniu ilości, masy lub objętości towaru oraz jednoczesny brak odpowiedniej obniżki ceny, określa ich rodzaj i stopień wad w formie decyzji.

Pismem z dnia [...] października 2008 r. "S." S.A. z siedzibą w K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] września 2008 r., wnosząc o jej uchylenie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie:

- przepisów procedury: art. 77 k.p.a. przez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia przez organ przed wydaniem zaskarżonej decyzji całego materiału dowodowego w sprawie, w tym pominięcie stanowiska Departamentu Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2006 r. w sprawie sposobu oznaczenia masy składników w produktach rybnych,

- przepisów prawa materialnego, tj. art. 4 ust. 1 oraz art. 6 ust. 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz art. 11 ust. 1 oraz art. 13 ust. 1 ustawy o cenach, a także § 5 oraz § 10 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych.

W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że od chwili rozpoczęcia kontroli i zabrania próbek produktu "K." czyli od kwietnia 2008 r. do czerwca 2008 r. organ kontrolujący nie poinformował skarżącej o wynikach badań. Dopiero po interwencji skarżącej organ kontrolujący poinformował o pozytywnym wyniku badań, które nie wykazały zastrzeżeń co do jakości, transportu i składowania ryb i przetworów rybnych. Jednocześnie pismem z dnia [...] lipca 2008 r. organ poinformował skarżącą o zmianie wcześniej ustalonego stanowiska, podając, że w analizowanych produktach "K." masa ryby po odsączeniu, w poszczególnych opakowaniach wyniosła odpowiednio: 190 g., 183 g., 190 g., 191 g., 192 g., 193 g. W związku z tym, że na opakowaniach przedmiotowego produktu producent wskazuje, że wsad w opakowaniu jednostkowym, masa po odsączeniu wynosi 200 g., to w świetle badań produkt nie spełnia wymagań jakościowych deklarowanych przez producenta. Skarżący, będąc w posiadaniu informacji, że produkt spełnia wymogi, co do należytej jakości, chcąc zwolnić zalegające partie "K.", m.in. z uwagi na fakt, że upływał ich termin przydatności do spożycia, przekazał artykuły do sprzedaży. Zapewnienie o pozytywnych wynikach badań laboratoryjnych nie mogły być podstawą do obniżenia ceny wspomnianego produktu. Jednocześnie skarżący podkreślił, że wyniki badań wyrobu "K.", przeprowadzone w specjalistycznym laboratorium GIJHARS w [...], które wykazały zawartość ryby w poszczególnych próbkach odpowiednio: 190g, 183g, 190g, 191g, 192g, 193g, nie dowodzą, że produkt nie spełnia wymagań jakościowych deklarowanych przez producenta, skoro na opakowaniu, a także w specyfikacji masę ryby po odsączeniu wskazano jako 200g. W specyfikacji producent zadeklarował wsad ryby, tj. ilościową zwartość składnika w momencie jego użycia w procesie produkcyjnym, nie zaś zawartość ryby w produkcie gotowym. Takie działanie producenta jest najzupełniej zgodne z treścią § 5 i 10 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007r. (Dz. U. z 2007 r., Nr 137, poz. 966), a także interpretacji przedstawionej skarżącej przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi Departament Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych pismem z dnia [...] kwietnia 2008 r. Zgodnie z treścią § 10 ww. rozporządzenia informację o ilościowej zawartości składnika lub kategorii składników podaje się określając ją w momencie "ich użycia w procesie produkcyjnym". Tymczasem mięso ryb jest tego rodzaju składnikiem środków spożywczych, który w procesie technologicznym może tracić wilgotność lub tłuszcz i w ten sposób tracić swoją masę oddając ją do otoczenia, tj. opakowania lub zalewy. Proces ten jest oczywisty, występuje zawsze i jednocześnie nie ma możliwości kontrolowania go na tyle, by zgodnie z prawdą podać końcową masę poszczególnych składników w już gotowym produkcie. Według badań przeprowadzonych przez samego skarżącego wahania masy mięsa, używanego jako surowca do produkcji, sięgają nawet 12 % pierwotnej masy odważanej w momencie użycia mięsa.

Także Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi wskazało, że w prawie wspólnotowym kwestia sposobu oznaczenia masy składników w produktach rybnych była analizowana i Komisja Europejska jednoznacznie wskazała, że oznaczenie procentowej zawartości najważniejszego składnika (w tym przypadku ryby) odnosi się do jego ilości w momencie jego użycia.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości kontrolę - pod względem zgodności z prawem - zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej, przy czym kontrola Sądu sprowadza się do zbadania, czy organy administracyjne w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając niniejszą sprawę, Sąd doszedł do przekonania, iż skarga jest bezpodstawna, gdyż zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] września 2008 r., nie narusza prawa.

Zgodnie z art. 10 ust 1 ustawy o cenach (ustawa z dnia 5 lipca 2001 r. (Dz. U. z dnia 11 września 2001 r. Nr 97 poz. 1050.) - z zastrzeżeniem przepisów szczególnych, przy uzgadnianiu ceny umownej oraz przy stosowaniu ceny urzędowej przedsiębiorca ma obowiązek określić, w formie pisemnej, a także, o ile to możliwe, w postaci elektronicznej, w sposób dostępny dla kupującego, szczegółową charakterystykę jakościową towaru (usługi).

W myśl art. 4. ust 1 ustawy o cenach wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania, oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta.

Jak stanowi przepis art. 11 ww. ustawy.

1. Przedsiębiorca będący producentem ma obowiązek obniżyć cenę w przypadkach, gdy towar nie posiada wymaganych cech określonych w charakterystyce jakościowej, o której mowa w art. 10 ust. 1, bądź posiada wady polegające na zmniejszeniu ilości, masy lub objętości towaru albo uszkodzenia, chyba że przy dołożeniu staranności wymaganej w stosunkach sprzedaży danego rodzaju nie mógł wiedzieć o wadzie towaru. Taki sam obowiązek ciąży na sprzedawcy towaru.

2. Cena powinna być obniżona w stopniu odpowiadającym zaistniałym wadom lub uszkodzeniom, o których mowa w ust. 1.

3. Przedsiębiorca ma obowiązek uwidocznić przyczynę obniżki ceny lub poinformować konsumenta o tej przyczynie w sposób zwyczajowo przyjęty w miejscu oferowania towaru, również innym niż miejsce sprzedaży.

4. Organ nadzoru, stwierdzając w wyniku przeprowadzonej kontroli wady lub uszkodzenia, o których mowa w ust. 1, oraz jednoczesny brak odpowiedniej obniżki ceny, określa ich rodzaj i stopień w formie decyzji, od której służy odwołanie na zasadach określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego.

Natomiast z treści przepisu art. 7 ust 1 pkt 1) Ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577) wynika, iż w przypadku artykułu rolno-spożywczego będącego środkiem spożywczym (ust. 2 pkt 1): - nazwa powinna odpowiadać wymaganiom określonym w art. 47 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Z kolei w myśl art. 47 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia ( (Dz. U. z dnia 27 września 2006 r. Nr 171, poz. 1225.) - nazwa środka spożywczego powinna odpowiadać nazwie ustalonej dla danego rodzaju środków spożywczych w przepisach prawa żywnościowego, a w przypadku braku takich przepisów powinna być nazwą zwyczajową środka spożywczego lub składać się z opisu tego środka spożywczego lub sposobu jego użycia, tak aby umożliwić konsumentowi rozpoznanie rodzaju i właściwości środka spożywczego oraz odróżnienie go od innych produktów (ust. 1).

W toku postępowania administracyjnego ustalono, że w dniach [...] – [...] kwietnia 2008 r. w ramach kontroli przeprowadzonej przez upoważnionych pracowników Wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w [...] w przedsiębiorstwie "S." S.A. w zakresie jakości handlowej ryb i przetworów rybnych, transportu i składowania, pobrano do analiz laboratoryjnych – prowadzonych w specjalistycznym laboratorium GIJHARS w [...] próbkę z partii 1600 szt. (400 kg.) konserw rybnych pod nazwą "K." a 250 g., o wartości 4.880 zł. W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono, że przedmiotowa partia konserw nie spełnia wymagań w zakresie jakości handlowej z uwagi na zaniżoną w stosunku do deklarowanej w specyfikacji wyrobu nr [...] oraz na opakowaniu, zawartość ryby wynoszącą w poszczególnych próbkach odpowiednio: 190 g., 183 g., 190 g., 191 g., 192 g., 193 g. Ponadto ustalono, że zakwestionowana partia została sprzedana przez producenta nieznanym odbiorcom detalicznym, bez obniżenia ceny ze względu na wadę wyrobu.

Argumentacja skarżącej sprowadza się przede wszystkim do kwestionowania istnienia po jej stronie obowiązku ilościowego oznaczania składników w produktach rybnych. W jej przekonaniu z treści par. 5 oraz par. 10 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. (Dz. U. z 2007 r., Nr 137, poz. 966), popartego interpretacją zawartą w piśmie Ministerstwa z [...] kwietnia 2006 r. wynika wyłącznie obowiązek procentowego określenia zawartości "wsadu ryby". Wartość ta nie musi być równoznaczna z określającą zawartość ryby w dacie nabycia przez odbiorcę, z uwagi na możliwość "przenikania składników" w produkcie. Określenie zawartości "masy po odsączeniu" faktycznie umieszczone w specyfikacji oraz w deklaracji produktu również odnosi się do ilości składników w momencie sporządzania produktu. Dlatego też nie jest ono mylące i nie świadczy o wystąpieniu wady w rozumieniu art. 11 ustawy o cenach. Sprzedaż produktu była natomiast konieczna z uwagi na zbliżający się upływ terminu przydatności do spożycia produktu. Skarżąca została powiadomiona o wyniku kontroli dopiero pismem z dnia [...] lipca 2008 r.

Sąd uznał tę argumentację za nietrafną. Powołany wyżej przepis art. 10 ustawy o cenach nakłada na przedsiębiorcę obowiązek pisemnego określenia, w sposób dostępny dla kupującego, szczegółowej charakterystyki jakościowej towaru. Art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno – spożywczych nakłada na przedsiębiorcę obowiązek spełnienia wymogów zawartych w deklaracji producenta. Obowiązek ten dotyczy nawet takich wymogów, które nie znajdują oparcia w ustawach. Wynika on z samego faktu umieszczenia wymogu w pisemnej deklaracji skierowanej do nabywcy. Obojętne jest przy tym, czy nabywcą jest konsument, czy też inny podmiot gospodarczy. Skarżąca z obowiązku tego wywiązała się w ocenie Sądu w sposób niewłaściwy. Mianowicie – błędem było umieszczenie zarówno w specyfikacji wyrobu, jak i na opakowaniu m.in. wzmianki, iż "masa po odsączeniu" wynosi 200 g. podczas, gdy zawartość ryby jest od tej wartości niższa w każdej z pobranych do analizy w trakcie kontroli próbek. Informacja skierowana do odbiorcy nie jest w tej sytuacji zgodna z rzeczywistością. Powyższej oceny nie zmienia charakter wyrobu, którego składniki "przenikają się ze sobą", co miałoby, zdaniem skarżącej uniemożliwiać precyzyjne wskazanie zawartości ryby w zalewie płynnej na datę zakupu produktu w terminie późniejszym, bywa, że odległym czasowo od daty jego sporządzenia (w ramach terminu przydatności do spożycia). Skarżąca, jako profesjonalny podmiot trudniący się produkcją artykułów żywnościowych, zdając sobie sprawę z ciążących na niej obowiązków – w tym obowiązku stosowania się do własnej deklaracji – winna zadbać o to, aby ich wykonanie było rzetelne, odpowiadało normom ustawowym i zasadom wynikających z norm prawa międzynarodowego. Przepisy te m.in. zakazują praktyk mogących wprowadzać konsumenta w błąd, m.in. poprzez prezentację produktów żywnościowych, w tym informacje podane na opakowaniach (art. 8 ust. 1 lit. a i art. 16 Rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie Bezpieczeństwa Żywności (Dz. U. UE z 1 lutego 2002 r.).

W przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do rzetelności charakterystyki jakościowej towaru, skarżąca miała pełną możliwość zwrócenia się do właściwego eksperta przed wprowadzeniem na rynek, celem ustalenia sposobu, w jaki winna być określona zawartość ryby w zalewie po upływie pewnego okresu od czasu sporządzenia produktu. O istnieniu takich wątpliwości przed wprowadzeniem zakwestionowanego produktu do obrotu świadczy fakt, iż skarżąca zwracała się do Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi z pytaniem w tym przedmiocie, otrzymując w odpowiedzi pismo z dnia [...] kwietnia 2006 r. Pismo to nie uzasadnia jednak zamieszczenia w charakterystyce jakościowej towaru sprzecznego z rzeczywistością oznaczenia: "masa po odsączeniu", która miała wynosić 200 g. Z brzmienia tej wzmianki zamieszczonej na opakowaniu konserw rybnych pod nazwą "K." a 250 g., o wartości 4.880 zł. jednoznacznie wynika zapewnienie producenta o zawartości ryby już w gotowym produkcie, w momencie jego nabycia. Odbiorca nie został przy tym w żaden sposób uprzedzony o możliwości wystąpienia różnicy pomiędzy stanem zadeklarowanym, a rzeczywistym. Ma on zatem prawo oczekiwać spełnienia zapewnienia zawartego w deklaracji na opakowaniu, czyli otrzymania 200 g samej ryby, bez zalewy. Wada "ilościowa" towaru w stosunku do deklaracji została zatem bezsprzecznie wykazana.

Subsumcja art. 11 ustawy o cenach w postaci zastosowania sankcji, o której mowa w ust. 4 (stwierdzenie wad oraz określenie jego stopnia) możliwa jest po stwierdzeniu, że nie zachodzi przesłanka negatywna, czyli sytuacja, w której producent przy dołożeniu staranności wymaganej w stosunkach sprzedaży danego rodzaju nie mógł wiedzieć o wadzie towaru.

Jak wskazano wyżej, skarżąca znała cechę produkowanych przez siebie artykułów żywnościowych (ryb w zalewie płynnej), polegającą na możliwości łączenia się ("przenikania") składników po wprowadzeniu do obrotu. W tej sytuacji powinna mieć pełną świadomość niedostosowania opisu produktu zawartego w deklaracji na opakowaniu do rzeczywistości.

Zdaniem Sądu brak było przeszkód do procentowego określenia proporcji składników. Umożliwia to par. 10 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r., zgodnie z którym:

1. informacje o ilościowej zawartości składników podaje się w nazwie środka spożywczego obok tej nazwy albo w wykazie składników obok składnika lub kategorii składników.

2. informacje o ilościowej zawartości składnika lub kategorii składników w środku spożywczym, który traci wilgotność w wyniku procesu produkcyjnego, podaje się w odniesieniu do procentowej zawartości składnika lub kategorii składników w środku spożywczym.

3. informacje o ilościowej zawartości składnika lub kategorii składników podaje się w procentach, podając ilość składnika lub kategorii składników w momencie ich użycia w procesie produkcyjnym.

Wymieniony przepis rozporządzenia stanowiącego wykonanie ustawy o jakości handlowej artykułów rolno – spożywczych zawiera "zakres informacji podawanych w oznakowaniu opakowanych środków spożywczych i środków spożywczych bez opakowań przeznaczonych bezpośrednio dla konsumenta finalnego oraz zakładów żywienia zbiorowego oraz sposób oznakowania tych środków spożywczych, z wyłączeniem znakowania wartością odżywczą" (art. 15 ust 1). Powyższa norma nie zawiera zakazu oznakowania wskazującego na ilość składników podaną według ich masy oznaczonej w gramach, tak, jak to nastąpiło w odniesieniu do produktu skarżącej pod nazwą "K." a 250 g. Skoro skarżąca zdecydowała się jednak na takie oznaczenie, to stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy o jakości – winna była się do niego stosować. Odbiorca finalny (konsument) winien otrzymać produkt, w którym zawartość ryby odpowiada podawanej przez producenta "masie po odsączeniu".

Należy w tym miejscu podkreślić, iż z przebiegu kontroli GIJHARS w [...] u skarżącej w dniu [...] kwietnia 2008 r. został sporządzony protokół, z którego wynikało m.in. że "w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości wynikających z pobranych próbek, kontrola będzie kontynuowana". Sformułowanie to oznacza, iż działania odnoszące się do partii towaru poddanego badaniom, w tym wprowadzanie ich do obrotu, skarżąca podjęła na własne ryzyko (co słusznie stwierdził organ odwoławczy). Jak wynika z powyższego, skarżąca od daty wdrożenia kontroli wiedziała, że produkt może być wadliwy. Musiała zatem liczyć się z jej negatywnym wynikiem.

Sprawozdanie nr [...] z badań produktu: "K." a 250 g. (k- 50 akt administracyjnych) stwierdza jednoznacznie, iż wartości podawane w rubryce "wyniki" w odniesieniu do "oznaczenia zawartości ryby" różnią się od wartości zamieszczonej w rubryce "wymagania wg: deklaracji producenta – Specyfikacja na wyrób. Nr dokumentu [...]".

Wprowadzenie do obrotu bez obniżenia ceny produktu, niezgodnego z charakterystyką jakościową, skutkuje zastosowaniem ust. 4 art. 11 ustawy o cenach, co znalazło swój wyraz w decyzji organu I instancji.

Reasumując, Sąd doszedł do przekonania, iż w trakcie postępowania administracyjnego nie doszło do uchybienia zasadom proceduralnym, w szczególności art. 77 kpa, gdyż organy administracyjne w sposób właściwy zgromadziły i oceniły materiał dowodowy sprawy, odnosząc się w sposób należyty do argumentacji skarżącej. Przepisy prawa materialnego zostały zastosowane również w sposób prawidłowy.

W związku z powyższym na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.