Postanowienie NSA, sygn. akt II OW 207/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6160 Ochrona gruntów rolnych i leśnych
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Właściwość sądu
Skarżony organ: Marszałek Województwa
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 22
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 18
journal: Dz.U. 2014 poz 1619
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Ryms (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Barbara Adamiak Sędzia del. NSA Jerzy Solarski Protokolant: starszy asystent sędziego Anna Sidorowska - Ciesielska po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2015r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy z wniosku Starosty Kędzierzyńsko-Kozielskiego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Starostą Kędzierzyńsko-Kozielskim a Marszałkiem Województwa Opolskiego w przedmiocie egzekucji opłaty z tytułu wyłączenia gruntów z produkcji rolnej postanawia: 1. odrzucić wniosek; 2. zwrócić Staroście Kędzierzyńsko-Kozielskiemu kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu z kasy Naczelnego Sądu Administracyjnego.


UZASADNIENIE

Starosta Kędzierzyńsko-Kozielski wystąpił z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między nim a Marszałkiem Województwa Opolskiego w sprawie windykacji należności z tytułu wyłączenia gruntów z produkcji rolnej w związku z decyzją Starosty Kędzierzyńsko-Kozielskiego z dnia [...] maja 2012 r. W uzasadnieniu Starosta wskazał, że wniosek dotyczy ustalenia organu dokonującego egzekucji należności, o których mowa w art. 22b ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. z 2013 r., poz. 1205). Ustawa o ochronie gruntów rolnych i leśnych, w art. 22b ust. 4, wskazuje na marszałka województwa jako organ prowadzący postępowanie egzekucyjne w tym zakresie. Zgodnie z art. 1a pkt 7 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm.) przez organ egzekucyjny rozumie się organ uprawniony do stosowania w całości lub w części określonych w ustawie środków służących doprowadzeniu do wykonania przez zobowiązanych ich obowiązków o charakterze pieniężnym lub obowiązków o charakterze niepieniężnym oraz zabezpieczenia wykonania tych obowiązków. Tymczasem pismem z dnia 14 sierpnia 2014 r. Skarbnik Województwa Opolskiego powołując się na art. 5 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych wskazał Starostę jako właściwego w sprawie ochrony gruntów rolnych i w związku z tym przekazał wydruki konta [...] dotyczące zaległości D. C. wynikających z decyzji naliczającej opłatę związaną z wyłączeniem gruntów z produkcji rolnej w celu ich windykacji. W kolejnym piśmie z dnia 4 września 2014 r. Marszałek Województwa Opolskiego, podtrzymał dotychczasowe stanowisko, że organem właściwym do żądania wykonania obowiązku zapłaty (windykacji należności) jest Starosta Kędzierzyńsko-Kozielski.

W takich okolicznościach sprawy Starosta wniósł o rozstrzygnięcie sporu i wskazanie organu właściwego do windykacji należności z tytułu wyłączenia gruntów z produkcji rolnej na podstawie decyzji z dnia [...] maja 2012 r.

Marszałek Województwa Opolskiego w odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość wskazał, że jest organem właściwym w sprawie egzekucji należności z tytułu wyłączenia gruntów z produkcji rolnej w związku z decyzją Starosty Kędzierzyńsko-Kozielskiego z dnia [...] maja 2012 r. Natomiast organem właściwym w sprawie żądania wykonania obowiązku zapłaty tych należności (windykacji tych należności) jest Starosta Kędzierzyńsko-Kozielski. Zgodnie z art. 1a pkt 13 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji za wierzyciela uważa się podmiot uprawniony do żądania wykonania obowiązku lub jego zabezpieczenia w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym. Zgodnie z art. 5 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji podmiotem uprawnionym do żądania wykonania w drodze egzekucji administracyjnej należności stanowiących dochody związane z wyłączeniem z produkcji gruntów rolnych, a więc wierzycielem uprawnionym do wystawienia tytułu wykonawczego oraz złożenia wniosku o wszczęcie egzekucji do właściwego organu egzekucyjnego jest starosta, który wydał decyzję o wyłączeniu gruntu z produkcji rolniczej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Kwestie dotyczącą sporów o właściwość i sporów kompetencyjnych jakie powstają między organami administracji publicznej w postępowaniu egzekucyjnym w administracji reguluje przepis art. 22 k.p.a. w zw. z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Przez spór o właściwość należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia sprawy (spór pozytywny) albo gdy każdy z organów uważa się za niewłaściwy do załatwienia tej sprawy (spór negatywny). Spór taki może powstać w sprawie załatwianej przez organy administracji, należącej do spraw z zakresu administracji publicznej.

Z akt sprawy wynika, iż Marszałek Województwa Opolskiego, przekazując wydruki sald konta [...] dotyczące zaległości w opłatach z tytułu wyłączenie gruntów z produkcji rolnej, zwrócił się do Starosty Kędzierzyńsko - Kozielskiego jako wierzyciela w rozumieniu ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, o zażądanie wykonania przez D. C. obowiązku nałożonego decyzją z dnia [...] maja 2012 r. o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej (uiszczenie zaległych należności). Starosta Kędzierzyńsko - Kozielski, wskazując na właściwego w sprawie egzekucji należności Marszałka Województwa Opolskiego, wystąpił z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość w sprawie egzekucji należności pieniężnych z tytułu wyłączenia gruntów z produkcji rolnej.

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji rozróżnia dwa pojęcia – wierzyciela, czyli podmiot uprawniony do żądania wykonania obowiązku lub jego zabezpieczenia (art. 1a pkt 13) oraz organ egzekucyjny – organ uprawniony do stosowania w całości lub w części określonych w ustawie środków służących doprowadzeniu do wykonania przez zobowiązanych ich obowiązków o charakterze pieniężnym lub obowiązków o charakterze niepieniężnym oraz zabezpieczenia wykonania tych obowiązków (art. 1a pkt 7). Przedmiot sporu o właściwość w tej sprawie wyznacza pismo z dnia 14 sierpnia 2014 r., uzupełnione pismem z dnia 4 września 2014 r., w którym Marszałek Województwa zwraca się do Starosty o zażądanie od D. C. wykonania obowiązku nałożonego decyzją o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej.

Sąd administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, stosownie do przepisu art. 22 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym, jedynie w razie braku wspólnego dla tych organów organu wyższego stopnia. W rozpoznawanej sprawie zarówno Starosta Kędzierzyńsko - Kozielski, jak i Marszałek Województwa Opolskiego są organami jednostek samorządu terytorialnego dla których organem wyższego stopnia, zgodnie z przepisem art. 17 pkt 1 k.p.a. oraz § 1 pkt 8 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. Nr 198, poz. 1925), jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu. Tym samym, skoro Marszałek Województwa Opolskiego i Starosta Kędzierzyńsko - Kozielski posiadają wspólny organ wyższego stopnia, to sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 i art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

O zwrocie wpisu od wniosku Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.