Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 751/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-11-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 29 lipca 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 4118/14 w zakresie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 lipca 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 4118/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odmówił M.B. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 14 lipca 2015 r., w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] września 2014 r.

Uzasadniając swoje postanowienie Sąd I instancji wskazał, że skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika (radcę prawnego) został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy, na której się nie stawił. W dniu 23 lipca 2015 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, do którego załączył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 14 lipca 2015 r.

W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu, pełnomocnik skarżącego podniósł m.in.: "(...) przez oczywistą omyłkę termin rozprawy w swoim kalendarzu zaznaczyłem na dzień 16 lipca 2015 r. zamiast właściwą datę, zatem byłem błędnie przekonany, że termin na złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku upływa w dniu dzisiejszym (...)" - tj. 23 lipca 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. uzasadniając swoje rozstrzygnięcie w sprawie stwierdził, że pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił, aby uchybienie terminowi było następstwem niezawinionych okoliczności. Za takie okoliczności Sąd nie uznał omyłkowego zanotowania daty rozprawy, a w konsekwencji błędnego obliczenia terminu do złożenia rzeczonego wniosku. Sąd I instancji stanął na stanowisku, że o braku winy może być mowa tylko w przypadku zaistnienia niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, niezależnych od strony, która uchybiła terminowi. Kryteria te są jeszcze surowsze w odniesieniu do osób, które z racji wykonywanego zawodu występują jako pełnomocnicy stron .

W zażaleniu na to postanowienie M. B. wniósł o zmianę tego postanowienia i przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia do wyroku WSA w W. z dnia 14 lipca 2015 r.

W uzasadnieniu zażalenia powtórzył, że przyczyną uchybienia terminu do złożenia wniosku było omyłkowe zanotowanie daty rozprawy w kalendarzu na dzień 16 lipca 2015 r. a stąd błędne przekonanie, że termin na złożenie wniosku upływa w dniu 23 lipca 2015 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) strona, która bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, może złożyć wniosek o przywrócenie terminu (art. 86 § 1). Należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2).

Przy ocenie braku winy w uchybieniu terminu przyjąć należy pewien obiektywny miernik staranności, co oznacza, że tylko stwierdzenie, że strona danej przeszkody nie była w stanie przewidzieć, uzasadnia uwzględnienie wniosku. Chodzi więc o okoliczności od strony całkowicie niezależne i nieprzewidywalne.

Dalej, podkreślić należy, co istotne z punktu widzenia argumentów wniosku o przywrócenie terminu jak i zażalenia, że w orzecznictwie sądów administracyjnych została ugruntowana zasada, że strona ponosi wszelkie skutki działań pełnomocnika, także negatywne skutki uchybień lub czynności wadliwie dokonanych (tak też NSA w postanowieniu z dnia 20 maja 2015 r., sygn. akt I OZ 475/15). Istotą pracy profesjonalnego pełnomocnika jest bowiem rzetelne dbanie o interesy mocodawcy, między innymi poprzez wypełnianie w terminie wszystkich wymogów proceduralnych umożliwiających stronie pełny udział w postępowaniu. Pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jakby działał na własną rzecz, a mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika. Wobec tego, przy ocenie przesłanek warunkujących przywrócenie uchybionego terminu należy ocenić, czy profesjonalny pełnomocnik zachował należytą staranność przy dokonywaniu czynności procesowych.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo uznał, że omyłkowe zanotowanie przez pełnomocnika daty rozprawy, a w konsekwencji błędne obliczenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, nie stanowi okoliczności uzasadniającej przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Nie jest to bowiem okoliczność, której nie można by uniknąć przy zachowaniu wysokiego stopnia staranności wymaganego przecież od profesjonalnego pełnomocnika.

Z uwagi na fakt, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie uzasadnia jego zastosowania dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa, to w ustalonych przez Sąd I instancji i niespornych okolicznościach faktycznych NSA nie znalazł argumentu, który pozwoliłby na zastosowanie dobrodziejstwa z art. 86 § 1 p.p.s.a. Ocena dokonana przez Sąd I instancji była prawidłowa, a okoliczności powołane w zażaleniu jej nie podważyły.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.