Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 574/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-08-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 165a par. 1 art. 14b par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia NSA Teresa Porczyńska Sędziowie: Sędzia WSA Bożena Kasprzak (spr.) Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Protokolant: Starszy asystent sędziego Tomasz Naraziński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi M. D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania dotyczącego wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Łd 574/15

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. działający z upoważnienia Ministra Finansów, po rozpatrzeniu zażalenia z dnia 15 stycznia 2015 r. (data wpływu 19 stycznia 2015 r.) na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego w imieniu Ministra Finansów jako organ pierwszej instancji z dnia [...] r., odmawiające wszczęcia postępowania dotyczącego wniosku M. D. z dnia 3 października 2014 r. (data wpływu 6 października 2014 r.), uzupełnionego pismem z dnia 10 grudnia 2014 r. (data wpływu 15 grudnia 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia przedstawiono dotychczasowy przebieg postępowania.

W dniu 6 października 2014 r. został złożony wniosek z dnia 3 października 2014 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia, czy spółki kapitałowe prawa cypryjskiego (CypCo) mieszczą się w definicji zagranicznych spółek kontrolowanych, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pismem z dnia 10 grudnia 2014 r. (data wpływu 15 grudnia 2014 r.) uzupełniono wniosek.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, podlegającą w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów), bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

Planowane jest, że Wnioskodawca zostanie właścicielem 50% ogólnej liczby certyfikatów inwestycyjnych, wyemitowanych przez fundusz inwestycyjny zamknięty aktywów niepublicznych (dalej: "FIZAN") z siedzibą w Polsce, działający na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 157; dalej: "Ustawa o funduszach inwestycyjnych"). Oprócz Wnioskodawcy uczestnikiem FIZAN będzie inna osoba fizyczna.

W FIZAN powołane zostało zgromadzenie inwestorów, jako organ FIZAN. Zakres kompetencji zgromadzenia inwestorów, określony jest w statucie FIZAN, jak również wynika z ustawy o funduszach inwestycyjnych. Na zgromadzeniu inwestorów Wnioskodawcy jako właścicielowi 50% ogólnej liczby certyfikatów inwestycyjnych, wyemitowanych przez FIZAN, przysługiwać będzie 50% praw głosu.

Planowane jest, że FIZAN nabędzie udziały w spółkach kapitałowych prawa cypryjskiego (dalej: "CypCo") i stanie się ich jedynym udziałowcem. Kolejny rok podatkowy każdej z CypCo, rozpocznie się z dniem 1 stycznia 2015 r.

Każda z CypCo będzie dysponowała aktywami zgromadzonymi w toku dotychczasowej działalności, m.in. takimi jak: akcje, obligacje, jednostki w funduszach UCITS, udziały w innych spółkach, udziały w funduszach niepłynnych (np. hedge funds, private eąuity) (dalej: "Portfolio"). Z uwagi na charakter prowadzonej działalności, w większości przychody osiągane przez CypCo będą zaliczać się do przychodów wymienionych w art. 30f ust. 3 pkt 3 lit. b ustawy o PIT, to jest m.in. do przychodów z: dywidend, innych przychodów z udziału w zyskach osób prawnych, przychodów ze zbycia udziałów (akcji), wierzytelności, odsetek i pożytków od wszelkiego rodzaju pożyczek.

Przychody (dochody) każdej z CypCo opodatkowane są w kraju siedziby spółek, co do zasady, według stawki podatku dochodowego niższej o co najmniej 25% od stawki, o której mowa wart. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014, poz. 851, z późn. zm., dalej: "ustawa o CIT"). Obecnie stawka podatkowa mająca zastosowanie do przychodów (dochodów) CypCo wynosi nie więcej niż 12,5%.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy CypCo mieszczą się w definicji zagranicznych spółek kontrolowanych, o których mowa wart. 30f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.; dalej: "ustawa o PIT")?

Rozpatrując powyższy wniosek Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. działając w imieniu Ministra Finansów, w dniu [...] r. wydał postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia, czy spółki kapitałowe prawa cypryjskiego (CypCo) mieszczą się w definicji zagranicznych spółek kontrolowanych, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na to, że w tak określonym zakresie merytoryczne rozpatrzenie wniosku poprzez wydanie indywidualnej interpretacji uznającej za prawidłowe lub nieprawidłowe stanowisko Wnioskodawcy, wykraczałoby poza uprawnienia przysługujące organowi podatkowemu w ramach postępowania w sprawie wydania interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Na powyższe postanowienie organu pierwszej instancji strona reprezentowana przez pełnomocnika wniosła zażalenie.

Organowi pierwszej instancji zarzucono naruszenie art. 165a § 1 w zw. z art. 14b § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn, zm.; dalej jako: "OP"), poprzez jego błędne zastosowanie w sprawie i tym samym nieuzasadnioną odmowę wszczęcia postępowania.

Po przeanalizowaniu sprawy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego w pierwszej kolejności wskazano, że oceny wymaga czy organ pierwszej instancji, analizując wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji prawidłowo ustalił, czy podnoszone w nim zagadnienie jest związane ze sferą odpowiedzialności podatkowej strony, ale także czy organ pierwszej instancji rozważył, czy sposób skonstruowania problemowego zagadnienia we wniosku dawał możliwość wydania interpretacji indywidualnej, zawierającej elementy wymagane dla tego rodzaju rozstrzygnięcia i spełniającej funkcje przewidziane dla niej przez ustawodawcę.

Powołując się na treść art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) podkreślono, że brak ustawowej definicji pojęcia "prawo podatkowe" powoduje, iż określając zakres tego pojęcia należy odwołać się do zawartej w art. 3 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, definicji "przepisów prawa podatkowego". Oznacza to, że przez "interpretację prawa podatkowego" należy rozumieć interpretację przepisów ustaw podatkowych, zdefiniowanych w art. 3 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa oraz przepisów wydanych na ich podstawie aktów wykonawczych.

Mając na uwadze powyższe wywiedziono, że istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy wnioskodawca występujący o indywidualną interpretację w jego sprawie prawidłowo postrzega, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez niego stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe. Ocena stanowiska wnioskodawcy, a w konsekwencji - wydanie interpretacji indywidualnej, są możliwe wyłącznie wówczas, gdy kwestia stanowiąca przedmiot jego wątpliwości została we wniosku wyczerpująco przedstawiona i jest regulowana przepisami prawa podatkowego.

Zakres żądania wnioskodawcy wyznacza natomiast w szczególności:

a) stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) przedstawiony we wniosku o indywidualną interpretację prawa podatkowego,

b) stan prawny (przepisy prawa) wskazany przez wnioskodawcę oraz

c) zagadnienie prawne, które ma być przedmiotem interpretacji, a które wskazuje pytanie (pytania) wnioskodawcy.

Status zainteresowanego posiada przy tym każdy podmiot, który chce uzyskać interpretację indywidualną w celu prawidłowej, tj. zgodnej z obowiązującymi go przepisami, realizacji swoich praw i obowiązków w sferze prawa podatkowego.

Wnioskodawca ma zatem uprawnienia do uzyskania interpretacji prawa podatkowego w takiej sprawie indywidualnej, która kształtować może jego prawa i obowiązki na gruncie określonej regulacji podatkowej; innymi słowy żądanie uzyskania interpretacji indywidualnej prawa podatkowego odnosi się do stanów faktycznych, co do których wykładnia znajdujących w nich zastosowanie przepisów podatkowych może rzutować na prawidłowe rozliczenie podatnika w ramach tego podatku.

Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej indywidualną sprawą zainteresowanego, o której mowa w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, nie jest każde zagadnienie, które go w jakiś sposób dotyczy lub z jakichś względów interesuje. Podmiot ubiegający się o wydanie interpretacji indywidualnej musi legitymować się określonym interesem prawnym w uzyskaniu tego rozstrzygnięcia - wydanie interpretacji indywidualnej musi być uzasadnione określoną normą materialnego prawa podatkowego dotyczącą wnioskodawcy.

Przypomniano, że z treści wniosku z dnia 3 października 2014 r. oraz pisma uzupełniającego z dnia 10 grudnia 2014 r. wynika, że strona oczekuje potwierdzenia, czy spółki kapitałowe prawa cypryjskiego (CypCo) mieszczą się w definicji zagranicznych spółek kontrolowanych, o których mowa w art. 30f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W ocenie organu odwoławczego, postawione przez stronę pytanie nie ma związku z powstaniem lub wysokością zobowiązań podatkowych strony wynikających z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ewentualnie wydana w zakresie postawionego we wniosku z dnia 3 października 2014 r. pytania interpretacja indywidualna nie spełniałaby podstawowej funkcji ochronnej. Zarówno bowiem zastosowanie się do takiej interpretacji, jak i ewentualna jej zmiana, pozostałaby bez żadnego wpływu na zobowiązania podatkowe strony.

Zatem, merytoryczne rozpatrzenie wniosku w zakresie postawionego pytania poprzez wydanie interpretacji uznającej za prawidłowe lub nieprawidłowe stanowisko strony wykraczałoby poza uprawnienie przysługujące organowi w ramach postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzono, że zasadnie organ podatkowy pierwszej instancji uznał, że żądanie wydania interpretacji w zakresie wyznaczonym pytaniem sformułowanym w złożonym wniosku wykraczało poza zakres przedmiotowy interpretacji indywidualnej wydanej w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa. Prawidłowo też stwierdził, że interpretacja wydana w zakresie problemu, którego dotyczy zapytanie, nie rozstrzygałaby o skutkach podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego dla strony.

W ocenie organu II instancji, słusznie organ podatkowy pierwszej instancji zauważył, że zakres oceny stanu faktycznego, zawartego we wniosku o wydanie interpretacji wyznacza treść zadanego przez wnioskodawcę pytania. Organ interpretacyjny nie może wykraczać poza granice, które wyznaczają: treść zadanego pytania i okoliczności stanu faktycznego przytoczone we wniosku przez stronę.

Wykładnia systemowa art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa wskazuje, że dotyczy on wyłącznie takich stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych, które spowodowały lub mogą spowodować powstanie odpowiedzialności podatkowej, a zatem mają dotyczyć tylko norm wynikających z prawa podatkowego materialnego. Wniosek taki wynika z zestawienia wzmiankowanego przepisu z przepisem art. 14p ustawy Ordynacja podatkowa, który stanowi, że przepisy rozdziału 1a tejże ustawy, stosuje się odpowiednio do należności płatników lub inkasentów, zobowiązań osób trzecich oraz do należności, o których mowa w art. 52 § 1. Zatem, przedmiotem interpretacji mogą być takie sytuacje faktyczne, które mogą powodować powstanie obowiązku podatkowego lub zobowiązania podatkowego po stronie wnioskodawcy, które dotyczą sfery odpowiedzialności podatkowej tego podmiotu.

Innymi słowy, wszczęcie postępowania w sprawie wydania interpretacji przepisów prawa podatkowego jest możliwe wyłącznie na podstawie takiego wniosku zainteresowanego, którego sposób sformułowania pozwala na wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia realizującego omówione powyżej funkcje przypisane tej instytucji prawnej przez ustawodawcę — rozstrzygnięcia, którego charakter odpowiada istocie analizowanej instytucji.

Zdaniem organu odwoławczego, wydana w zakresie określonym we wniosku interpretacja nie spełniałaby podstawowej funkcji ochronnej. Zarówno bowiem zastosowanie się do takiej interpretacji, jak i ewentualna jej zmiana, pozostałaby bez żadnego wpływu na zobowiązania podatkowe strony.

Reasumując stwierdzono, że w postanowieniu będącym przedmiotem zażalenia organ podatkowy pierwszej instancji zasadnie uznał, że żądanie strony wykracza poza zakres przedmiotowy interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w trybie art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, tym samym w oparciu o przepis art. 165a § 1 w związku żart. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, zasadnie odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji w ww. zakresie.

Na postanowienie z [...] r. strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

Pełnomocnik skarżącego zarzucił naruszenie przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. art. 165a § 1 w zw. z art. 14b § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm., dalej jako: "OP"), poprzez błędne zastosowanie i tym samym nieuzasadnioną odmowę wszczęcia postępowania, na skutek błędnego uznania, że przedmiot wniosku wykracza poza zakres przedmiotowy instytucji interpretacji indywidualnej, określony w art. 14b § 1 OP, bowiem opisane we wniosku zdarzenie przyszłe nie implikuje skutków podatkowych dla skarżącej, a w konsekwencji interpretacja wydana w zakresie problemu, którego dotyczy wniosek nie rozstrzygałaby o skutkach podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego dla skarżącego.

W związku z powyższym wniesiono o uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia [...]r. oraz poprzedzającego je postanowienia z dnia [...]r. i zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Zdaniem autora skargi, nie ulega wątpliwości, że strona skarżąca określiła, co jest powodem złożenia przez nią wniosku, a także wykazała, że rozstrzygnięcie, czy w jej specyficznej sytuacji, CypCo stanowić będą zagraniczne spółki kontrolowane w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, implikuje skutki podatkowe dla strony skarżącej, w postaci konieczności lub odpowiednio braku konieczności opodatkowania u strony skarżącej dochodów CypCo, zgodnie z dyspozycją art. 30f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Według pełnomocnika, strona skarżąca wykazała zatem, że wydana interpretacja będzie dotyczyć jej indywidualnej sprawy jako zainteresowanej, a jej wydanie wypełni dyspozycję art. 14b § 1 OP.

Pełnomocnik podniósł, że organ w żaden sposób nie wykazał, dlaczego uznaje, że wydanie interpretacji pozostawałoby irrelewantne dla skarżącego, a w konsekwencji interpretacja taka nie spełniałaby funkcji ochronnej.

W piśmie z dnia 17 sierpnia 2015 r. strona skarżąca podniosła, że w skardze omyłkowo wskazano, że przedmiotem postanowienia z dnia [...]r. było pozostawienie wniosku skarżącej bez rozpatrzenia, podczas gdy przedmiotem tego postanowienia była odmowa wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

W odpowiedzi na skargę organ interpretacyjny wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach, których katalog zawiera art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – dalej p.p.s.a.). W określonych przez ten przepis przedmiotowych granicach kognicji sądów administracyjnych mieści się m. in. orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.).

W ramach tak wyznaczonej kompetencji Sąd stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa, w stopniu nakazującym jego uchylenie.

Przedmiotem sporu pomiędzy stroną skarżącą a Ministrem Finansów w niniejszej sprawie jest kwestia uprawnienia strony skarżącej do wystąpienia o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia, czy spółki kapitałowe prawa cypryjskiego (CypCo) mieszczą się w definicji zagranicznych spółek kontrolowanych, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Art. 14b § 1 O.p. stanowi, że minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wniosek zainteresowanego o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, składany w jego indywidualnej sprawie, może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych (art. 14b § 2 O.p.). Stosownie do art. 14b § 3 O.p., składający wniosek obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Organ wydający interpretację indywidualną dokonuje oceny stanowiska wnioskodawcy i przedstawia jej uzasadnienie prawne, a w przypadku oceny negatywnej - wskazuje stanowisko prawidłowe wraz z uzasadnieniem prawnym (art. 14c § 1 i § 2 O.p.).

Z powołanych przepisów wynika, że istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy wnioskodawca prawidłowo postrzega, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez niego stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe. Ocena stanowiska wnioskodawcy, a w konsekwencji wydanie interpretacji indywidualnej, są możliwe wyłącznie wówczas, gdy kwestia stanowiąca przedmiot jego wątpliwości jest regulowana przepisami prawa podatkowego. Tak więc przedmiotem interpretacji mogą być takie sytuacje faktyczne, które mogą powodować powstanie obowiązku podatkowego lub zobowiązania podatkowego po stronie wnioskodawcy, które dotyczą sfery odpowiedzialności podatkowej tego podmiotu.

Nadto należy wskazać, że postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych, z uwagi na przedmiot i charakter wydawanych w jego toku rozstrzygnięć, jest postępowaniem szczególnym, do którego nie mają bezpośredniego zastosowania inne (poza wskazanymi w ustawie) przepisy O.p., w szczególności nie jest postępowaniem dowodowym, które może być prowadzone w toku kontroli podatkowej czy postępowania podatkowego lub czynności sprawdzających. Co istotne, organ wydający interpretację indywidualną nie może zbadać w sensie merytorycznym sprawy podatkowej wynikającej z przytoczonego we wniosku zdarzenia, lecz jedynie pozytywnie lub negatywnie ocenić, z przytoczeniem przepisów prawa podatkowego, czy stanowisko wnioskodawcy zawarte we wniosku, a odnoszące się do unormowań przepisów prawa podatkowego, jest prawidłowe i znajduje oparcie w okolicznościach przedstawionego zdarzenia. Organ wydający interpretację przepisów prawa podatkowego nie może bowiem prowadzić postępowania ani podejmować rozstrzygnięć zastrzeżonych dla innego trybu orzekania, w tym w postępowaniu kontrolnym czy podatkowym prowadzonym w oparciu o konkretną dokumentację.

Analiza przesłanek odmowy wszczęcia postępowania, wskazanych w art. 165a § 1 O.p., w związku z przepisami tej ustawy normującymi postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, prowadzi więc do wniosku, że w pojęciu: "jakichkolwiek innych niż brak statusu zainteresowanego przyczyn braku możliwości wszczęcia postępowania" mieścić się będą wszelkie – inne niż brak statusu zainteresowanego – okoliczności uniemożliwiające wydanie prawidłowej, w tym zawierającej niezbędne elementy przewidziane przez ustawodawcę dla tego rodzaju rozstrzygnięcia i spełniającej funkcje przypisane tej instytucji, tj. interpretacji indywidualnej. W orzecznictwie (zob. m.in. wyrok WSA z dnia 17 grudnia 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 1800/14, CBOSA – orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazuje się, że w szczególności taka przeszkoda dla wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej istnieje w sytuacji, gdy:

1) przedmiotem wniosku jest interpretacja przepisów innych niż przepisy prawa podatkowego;

2) przedmiotem wniosku jest interpretacja przepisów prawa podatkowego w sprawach pozostających poza zakresem przedmiotowym upoważnienia organu wydającego w imieniu Ministra Finansów interpretacje indywidualne;

3) wniosek dotyczy zagadnienia, unormowanego przepisami prawa podatkowego, którego rozwiązania nie może dostarczyć interpretacja indywidualna, gdyż wydanie interpretacji indywidualnej wymagałoby w istocie poddania ocenie (zinterpretowania) stanu faktycznego, a nie przepisu prawa podatkowego.

W niniejszej sprawie strona skarżąca oczekuje potwierdzenia, czy spółki kapitałowe prawa cypryjskiego (CypCo) mieszczą się w definicji zagranicznych spółek kontrolowanych, o których mowa w art. 30f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zdaniem Sądu, w tak zakreślonym stanie faktycznym stanowisko organu interpretacyjnego, odnośnie braku możliwości wszczęcia postępowania w zakresie udzielenia wiążącej interpretacji indywidualnej, jest prawidłowe i znajdowało oparcie w przepisach prawa.

W ocenie Sądu, postawione przez stronę skarżącą pytanie nie ma związku z powstaniem lub wysokością jej zobowiązań podatkowych wynikających z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ewentualnie wydana w zakresie postawionego we wniosku z dnia 3 października 2014 r. pytania interpretacja indywidualna nie spełniałaby podstawowej funkcji ochronnej. Zarówno bowiem zastosowanie się do takiej interpretacji, jak i ewentualna jej zmiana, pozostałaby bez żadnego wpływu na zobowiązania podatkowe strony skarżącej.

Jak trafnie zauważył organ interpretacyjny żądanie wydania interpretacji w zakresie wyznaczonym pytaniem sformułowanym w złożonym wniosku, uzupełnionym pismem z dnia 10 grudnia 2014 r., wykracza poza zakres przedmiotowy interpretacji indywidualnej wydanej w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, ponieważ interpretacja wydana w zakresie problemu, którego dotyczy zapytanie nie rozstrzygałaby o skutkach podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego dla strony skarżącej.

Należy wyraźnie podkreślić, że organ interpretujący nie przeprowadza w tego rodzaju sprawach postępowania dowodowego, ograniczając się jedynie do analizy okoliczności podanych we wniosku; wydając interpretację organ ma obowiązek brać pod uwagę stan faktyczny przedstawiony we wniosku, nie może zaś sam rozszerzać, uzupełniać czy doprecyzowywać stanu faktycznego w oparciu o dołączone do wniosku dokumenty. Przyjąć należy, że organ nie jest uprawniony do jakiegokolwiek ingerowania w stan faktyczny przedstawiony we wniosku o interpretację, a tym bardziej w pytanie sformułowane we wniosku. Postępowanie w przedmiocie interpretacji opiera się więc wyłącznie na stanie faktycznym, przedstawionym przez wnioskodawcę, tym bardziej, że w stosunku do tak opisanego stanu faktycznego wyrażane jest jego stanowisko.

Organ nie może stanu faktycznego przedstawionego we wniosku własnymi ocenami podważać, ustalać, uzupełniać ani też zmieniać w jakimkolwiek zakresie, nawet wówczas, gdyby w oparciu o inne źródła, czy wiedzę znaną mu z urzędu, miał uzasadnione wątpliwości, co do zgodności przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego z obiektywną rzeczywistością. Instytucja interpretacji podatkowej nie daje bowiem organowi w tym względzie stosownych uprawnień dowodowych, co ma swoje uzasadnienie w zupełnie innej roli, jaką ma do spełnienia ten organ - w tym postępowaniu. W rezultacie, zdaniem Sądu, należało uznać za bezzasadne zarzuty strony skarżącej dotyczące naruszenia przez organ interpretacyjny art. 165a § 1 w zw. z art. 14b § 1 i 14c § 1 O.p.

W niniejszej sprawie organ interpretacyjny był zobligowany do odmowy wszczęcia postępowania.

Wykładnia systemowa art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa wskazuje, że dotyczy on wyłącznie takich stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych, które spowodowały lub mogą spowodować powstanie odpowiedzialności podatkowej, a zatem mają dotyczyć tylko norm wynikających z prawa podatkowego materialnego.

Innymi słowy przedmiotem interpretacji mogą być tylko takie sytuacje faktyczne, które mogą powodować powstanie obowiązku podatkowego lub zobowiązania podatkowego po stronie wnioskodawcy, a więc które dotyczą sfery odpowiedzialności podatkowej tego podmiotu. Zagadnienie to nie budzi wątpliwości w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. m.in. wyrok WSA w Szczecinie z 30 maja 2012 r., sygn. akt I SA/Sz 192/12 czy wyrok WSA we Wrocławiu z 24 lutego 2012 r. sygn. akt I SA/Wr 1755/11; opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie www.nsa.gov.pl). Sąd w sprawie niniejszej podziela to stanowisko.

Reasumując zważyć należy, że zarzut naruszenia art. 165a § 1 w zw. z art. 14b § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez błędne zastosowanie i tym samym nieuzasadnioną odmowę wszczęcia postępowania, na skutek błędnego uznania, iż przedmiot wniosku wykracza poza zakres przedmiotowy instytucji interpretacji indywidualnej, określony w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, bowiem opisane we wniosku zdarzenie przyszłe nie implikuje skutków podatkowych dla strony skarżącej, a w konsekwencji interpretacja wydana w zakresie problemu, którego dotyczy wniosek nie rozstrzygałaby o skutkach podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego, jest nieuzasadniony

W tym stanie rzeczy Sąd, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), oddalił skargę jako nieuzasadnioną.

D. S.