Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2531/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6461 Wynalazki
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 246, art. 247 ust. 2, art. 255 ust. 1 pkt 9, art. 236 ust. 1, art. 26, art. 27, art. 25 ust. 2 i 3
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędzia WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Protokolant sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi "W." Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2013 r. nr Sp. [...] w przedmiocie unieważnienia patentu na wynalazek oddala skargę


UZASADNIENIE

W. Sp. z o.o. z siedzibą w G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2013r., Nr [...] o unieważnieniu patentu na wynalazek pt: "Sposób wytwarzania niskoprocentowej mieszanki bitumiczno-elastromerowej do produkcji pap oraz gontów" o nr [...] oraz przyznaniu Stowarzyszeniu Producentów P. z siedzibą w G. od W. Sp. z o.o. z siedzibą w G. kwotę 3.097,58 zł (słownie: trzy tysiące dziewięćset siedem złotych 58/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 246 ust. 1 i art. 247 ust. 2 w związku z art. 26 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późniejszymi zmianami) dalej p.w.p. oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p. po rozpoznaniu sprawy o unieważnienie patentu na powyższy wynalazek udzielonego na rzecz W. Sp. z o.o. z siedzibą w G., wszczętej na skutek sprzeciwu uznanego za bezzasadny, wniesionego przez Stowarzyszenie Producentów P. z siedzibą w G..

Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Patent [...] udzielony decyzją Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lutego 2011 r. na rzecz spółki W. z pierwszeństwem od [...] marca 2008 r. obejmuje dwa wynalazki: sposób wytwarzania niskoprocentowej mieszanki bitumiczno-elastomerowej do produkcji pap oraz gontów i niskoprocentową mieszankę bitumiczno-elastomerową do produkcji pap oraz gontów.

I. Sposób otrzymywania niskoprocentowej mieszanki bitumiczno-elastomerowej, według przedmiotowego patentu polega na tym, że do asfaltu otrzymanego w procesie utleniania pozostałości próżniowej z destylacji ropy naftowej w ilości od 30% do 70% dodaje się asfalt otrzymany z pozostałości destylacyjnej z zachowawczej przeróbki ropy naftowej w ilości 30% do 70%, po czym miesza się je w czasie od 15 minut do 60 minut w temperaturze początkowej od 150°C do 170°C, zwiększając końcową temperaturę mieszaniny do wartości od 170°C do 195°C, następnie dodaje się elastomer termoplastyczny styren - butadien - styren, korzystnie w ilości od 3% do 12% i prowadzi homogenizację mieszaniny w czasie od 15 minut do 60 minut w temperaturze od 170°C do 195°C, po zakończeniu procesu homogenizacji dodaje się wypełniacze mineralne w ilości od 15% do 70% i dokładnie łączy się w całość za pomocą mieszalnika w czasie od 1 minuty do 10 minut.

II. Niskoprocentowa mieszanka bitumiczno-elastomerowa do produkcji pap oraz gontów, charakteryzuje się natomiast tym, że składa się z połączenia asfaltu otrzymanego w procesie utleniania pozostałości próżniowej z destylacji ropy naftowej w ilości od 30% do 70%, asfaltu otrzymanego z pozostałości destylacyjnej z zachowawczej przeróbki ropy naftowej w ilości od 30% do 70%, elastomeru termoplastycznego styren - butadien - styren, korzystnie w ilości od 3% do 12% oraz wypełniaczy mineralnych w ilości od 15% do 70%.

O udzieleniu przedmiotowego patentu na rzecz skarżącej spółki W. ogłoszono w [...].

W dniu [...] grudnia 2011 r. Stowarzyszenie Producentów P. z siedzibą w G. złożyło sprzeciw wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lutego 2011 r. o udzieleniu niniejszego patentu na wynalazek.

Jako podstawę prawną żądania unieważnienia patentu wnoszący sprzeciw wskazał art. 26 i 27 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późn. zm.).

Zdaniem wnoszącego sprzeciw oba rozwiązania będące przedmiotem ww. wynalazku, tj. sposób wytwarzania niskoprocentowej mieszanki bitumiczno-elastomerowej do produkcji pap oraz gontów i niskoprocentowa mieszanka bitumiczno-elastomerowa do produkcji pap oraz gontów, nie posiadają wymaganego poziomu wynalazczego, gdyż wynikają w sposób oczywisty ze stanu techniki, jak również nie nadają się do stosowania ze względu na niejednoznaczność zakresu ochrony. Przedłożył do akt sprawy następujące materiały:

- polski opis patentowy nr [...], będący przedmiotem niniejszego sprzeciwu (dowód: załącznik nr 1),

- polski opis patentowy nr [...], data publikacji zgłoszenia: [...].10.2000 r. (dowód: załącznik nr 2),

- poradnik pt. "Technologia warstw asfaltowych", autorzy: Krzysztof Błażejowski i Stanisław Styk, Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, Warszawa 2004 r., (dowód: załącznik nr 3),

- polski opis patentowy nr [...], data publikacji zgłoszenia: [...].10.1995 (dowód: załącznik nr 4),

- decyzję Urzędu Patentowego RP z [...] listopada 1999 r., Sp. [...], unieważniającą patent nr [...] na rozwiązanie pt. "Papa" (dowód: załącznik nr 5).

Na ich podstawie stwierdził, że mieszanie asfaltów dla poprawy własności tak uzyskanej mieszanki jest, co do zasady, ogólnie znane, również jako wiedza podręcznikowa, a owe czynności wynikają w sposób oczywisty ze stanu techniki, co w konsekwencji prowadzi do wniosku, że zastrzeżony patentem nr [...] zestaw dwóch asfaltów (z przeróbki i utleniony) nie ma poziomu wynalazczego. Mieszanka według patentu nr [...], oprócz dwóch rodzajów asfaltu, zawiera także elastomer termoplastyczny styren-butadien-styren (elastomer SBS), korzystnie w ilości od 3 do 12%, a jak wynika z opisu patentowego [...] (str. 2, w. 14-9 od dołu) celem tego dodatku jest poprawienie właściwości fizycznych i chemicznych mieszanki, szczególnie zwiększenie jej elastyczności w niskich temperaturach oraz podwyższenie odporności na wysokie temperatury i odporności na procesy starzenia. Modyfikowanie asfaltów przy użyciu elastomeru termoplastycznego styren-butadien-styren (elastomeru SBS) znane jest m.in. z powołanego poradnika pt. "Technologia warstw asfaltowych" (zał. nr 3), gdzie przedstawiono budowę i właściwości tych elastomerów, a także omówiono szczegółowo ich wpływ na właściwości asfaltu. Modyfikowanie asfaltu, i to w zastosowaniu do papy, przy użyciu elastomeru będącego kopolimerem blokowym styrenu i butadienu, znane jest też z opisu patentowego [...] (zał. nr 4), w którym podano, że masą powłokową papy jest asfalt z dodatkiem 10-15% elastomeru będącego kopolimerem blokowym butadienu i styrenu. Czwarty ze składników mieszanki asfaltu wg patentu nr [...] nie nadaje jej zdolności patentowej, jest to bowiem tylko wypełniacz mineralny, służący między innymi do obniżenia kosztów całej mieszanki. Obecność wypełniacza mineralnego znana jest z zastrzeżenia 2 w opisie patentowym [...] (zał. nr 4). Podsumowując stwierdził, co do mieszanki bitumiczno-elastomerowej, określonej zastrzeżeniem nr 2, że zestaw rodzajowy i ilościowy składników tej mieszanki wynika w sposób oczywisty ze stanu techniki, a dotyczy to zwłaszcza połączenia w mieszance dwóch rodzajów asfaltu, któremu w opisie patentowym przydzielono rolę najistotniejszej cechy tego rozwiązania, podczas gdy w poradniku opisano to działanie jako służące do uzyskiwania pożądanych właściwości asfaltu. Z kolei, co do sposobu wytwarzania mieszanki bitumiczno-elastomerowej, zdefiniowanego zastrzeżeniem nr 1, stwierdził, że polega on na zwykłym mieszaniu składników w ilościach zgodnych z zastrzeżeniem 2. Podniósł, że skoro skład mieszanki nie jest nieoczywisty i tym samym nie ma poziomu wynalazczego, to również sposób mieszania tych składników nie zawiera w sobie nieoczekiwanych operacji i czynności, z których mógłby wynikać poziom wynalazczy. Wskazał, że podane w zastrzeżeniu temperatury mieszania wynikają z naturalnych właściwości asfaltu - w tych temperaturach staje się on płynny, co umożliwia mieszanie. Czas wykonywania poszczególnych operacji mieszania bądź homogenizacji, podany w zastrzeżeniu 1 określono w bardzo szerokich granicach, w związku z czym nie można tu dostrzec celowego doboru parametrów procesu wytwarzania, a raczej jest to nakreślenie ram czasowych mających mieścić w sobie zasadę "mieszać aż do skutku".

Wnoszący sprzeciw podniósł, że rozwiązaniom według spornego patentu należy postawić również zarzut braku możliwości zastosowania w zastrzeganym zakresie, z tej przyczyny, że nie zostały jednoznacznie dla obu zastrzeżeń patentowych określone zawartości poszczególnych składników. Nie sprecyzowano, czy zawartości podane w zastrzeżeniach odnoszą się do masy (ciężaru) tych składników, czy do ich objętości; zdaniem wnoszącego sprzeciw, drugim brakiem precyzji w określaniu zawartości mieszanki jest to, iż zawartości procentowe poszczególnych jej składników podane w zastrzeżeniu 2 są procentami liczonymi od całej mieszanki, traktowanej jako 100% (niezależnie czy masowo czy objętościowo). Tymczasem jak wynika z przykładu wykonania przedstawiającego sposób wytwarzania tej mieszanki, zawartego w opisie, który służy do interpretacji zakresu ochrony, jako 100% potraktowano sumę dwóch tylko składników, to jest obu asfaltów, natomiast zawartość elastomeru oraz wypełniacza potraktowano jako nadwyżki ponad 100% - odpowiednio elastomeru jest 8% zawartości asfaltów, a wypełniacza jest 30% zawartości asfaltów (suma wszystkich składników wynosi więc 138%).

Wobec uznania sprzeciwu za bezzasadny (v. pismo uprawnionego z dnia [...] kwietnia 2012r. podpisane przez radcę prawnego reprezentującego stronę uprawnioną) sprawę przekazano do rozpatrzenia w trybie postępowania spornego.

Wnoszący sprzeciw wniósł o uznanie nieskuteczności odpowiedzi z dnia [...] kwietnia 2012 r. na sprzeciw wobec decyzji o udzieleniu patentu [...], a w konsekwencji, że uprawniony z patentu nie odpowiedział na sprzeciw. Podniósł, że w świetle art. 236 ust. 1 p.w.p. radca prawny D. S., który w imieniu uprawnionego udzielił odpowiedzi na sprzeciw, nie może być pełnomocnikiem uprawnionego z patentu na etapie wniesienia odpowiedzi na sprzeciw (v. protokół z rozprawy 18 września 2012 r.).

Z kolei w piśmie z dnia [...] października 2012 r. wnoszący sprzeciw wniósł o: 1) unieważnienie patentu w zakresie zawartości składników: każdego z obu rodzajów asfaltu - dla zawartości przekraczających 52% i wypełniaczy mineralnych - dla zawartości przekraczającej 37%, z powodu braku możliwości stosowania rozwiązania w tym zakresie, czyli braku możliwości wykonania mieszanki o takich zawartościach składników oraz 2) przeprowadzenie oceny spełniania pozostałych ustawowych wymogów do uzyskania patentu dla mieszanki o zawartościach składników nie wyższych od wskazanych w punkcie 1). Jednocześnie przedstawił szczegółowe obliczenia mające wykazać, iż nie jest możliwe uzyskanie zestawu składników w pełnych zakresach ilościowych jakie określono w zastrzeżeniu 2. Podniósł, że w zakresie zawartości poszczególnych składników wykraczających poza wyliczone realne zawartości maksymalne, patent powinien być unieważniony z powodu braku możliwości ich zrealizowania.

Uprawniony z patentu odnosząc się do wskazanych w sprzeciwie dowodów podniósł, że żaden z nich nie dotyczy sposobu wytwarzania niskoprocentowej mieszanki bitumiczno-elastomerowej do produkcji pap oraz gontów, ani niskoprocentowej mieszanki do produkcji pap oraz gontów zawierającej dwa odmienne asfalty, elastomer SBS i wypełniacz (v. odpowiedź na sprzeciw), uznał wnioski wnoszącego sprzeciw za bezpodstawne oraz przedstawił własną interpretację odczytywania zakresów ilościowych poszczególnych składników do wytwarzania mieszanki bitumiczno-elastomerowej (v. pismo z [...] stycznia 2013 r.)

Na rozprawie w dniu 5 lutego 2013 r. wnoszący sprzeciw podtrzymał wszystkie zarzuty oraz swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Podniósł, że odpowiedź uprawnionego na pismo z dnia [...].10.2012 r. jest nie na temat, ponieważ zarzuty zawarte w tym piśmie dotyczyły wytworu określonego w zastrzeżeniu nr 2, natomiast odpowiedź z dnia [...].01.2013 r. dotyczy sposobu. Dokonał własnych obliczeń zawartości poszczególnych składników w przykładowej mieszance, wskazanej przez uprawnionego w piśmie z dnia [...] stycznia 2013 r., na potwierdzenie swojego stanowiska wyrażonego w sprzeciwie i piśmie z dnia [...] października 2012 r. Ponadto, wnoszący sprzeciw przedłożył do akt sprawy dodatkowy dokument na okoliczność braku poziomu wynalazczego spornego wynalazku, tj. polski opis patentowy pt. "Papa asfaltowa z termozgrzewalną powłoką bitumiczną" o nr [...], w którym jest mowa o zastosowaniu asfaltu do papy oraz o stosowaniu dwóch rodzajów asfaltu, kopolimeru SBS i wypełniacza mineralnego.

Pełnomocnik uprawnionego podtrzymał swoje stanowisko co do meritum i kwestii formalnych, podnosząc, iż patent [...] dotyczy innego rozwiązania niż sporny wynalazek.

Po rozprawie, dnia 8 lutego 2013 r. uprawniony z patentu nadesłał pismo, w którym odniósł się do treści przedłożonego na rozprawie dokumentu: [...], twierdząc m.in., że jest w nim mowa o dwóch asfaltach, ale jednego rodzaju, tj. otrzymywanych w takim samym procesie technologicznym. Stwierdził ponadto, że do produkcji pap były wykorzystywane asfalty różnego rodzaju, ale nigdy ich razem nie mieszano i nie stosowano razem w jednaj papie. Modyfikowano elastomerem plastycznym pojedyncze asfalty, ale nigdy nie modyfikowano mieszaniny dwóch różnych różnego rodzaju asfaltów. Stosowano wypełniacz mineralny, ale nigdy nie dodawano go do mieszanki dwóch różnych asfaltów modyfikowanych elastomerem termoplastycznym.

Opisaną na wstępie niniejszego uzasadnienia decyzją Urząd Patentowy unieważnił sporny patent, uznając za zasady zarzut udzielenia patentu z naruszeniem art. 26 p.w.p.

Uznając, że sporny wynalazek nie spełnia poziomu wynalazczego, Kolegium Orzekające stwierdziło, że podziela stanowisko wnoszącego sprzeciw, że rozwiązania objęte spornym patentem nr [...], wynikają w sposób oczywisty ze znanych przed datą jego zgłoszenia, następujących publikacji: polski opis patentowy nr [...] (data publikacji zgłoszenia: [...].10.2000r.), poradnik pt. "Technologia warstw asfaltowych", autorzy: Krzysztof Błażejowski i Stanisław Styk, Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, Warszawa 2004 r., polski opis patentowy nr [...] (data publikacji zgłoszenia: [...].10.1995r.) i polski opis patentowy nr [...] (data publikacji zgłoszenia: [...].03.1998r.).

Zdaniem Urzędu Patentowego RP, dokumentem przedstawiającym najbliższe rozwiązanie znane ze stanu techniki odnośnie do niskoprocentowej mieszanki bitumiczno- elastomerowej do produkcji pap oraz gontów, jest polski opis patentowy [...], który dotyczy sposobu wytwarzania asfaltów drogowych i ujawnia mieszanie dwóch rodzajów asfaltu - asfaltu (lub surowca do jego wytwarzania), będącego pozostałością z destylacji próżniowej (czyli zachowawczej) ropy naftowej i asfaltu utlenionego (tj. otrzymanego w procesie utleniania pozostałości próżniowej po destylacji ropy naftowej), a więc dwóch asfaltów analogicznych jak w rozwiązaniu ze spornego patentu. Jak podano w ww. opisie, asfalt otrzymany poprzez komponowanie tych dwóch asfaltów charakteryzuje się dobrymi własnościami użytkowymi, a zwłaszcza niską wrażliwością termiczną, co jest zgodne z charakterystyką asfaltu przedstawioną w opisie spornego wynalazku (str. 2): "połączenie asfaltu otrzymanego w procesie utleniania pozostałości próżniowej z destylacji ropy naftowej z asfaltem otrzymanym z pozostałości destylacji z zachowawczej przeróbki ropy naftowej powoduje uzyskanie jednorodnej strukturalnie mieszanki bitumicznej charakteryzującej się optymalnymi właściwościami fizycznymi i chemicznymi (...) takimi jak podwyższona odporność na działanie wysokiej temperatury, korzystne parametry niskotemperaturowe zapewniające giętkość mieszanki w niskich temperaturach i zapobiegające jej łamliwości oraz zrywalności w niskich temperaturach". Rodzaje asfaltu i zasady mieszania dwóch rodzajów asfaltu w celu poprawy właściwości mieszanki asfaltowej, zostały omówione w poradniku pt. "Technologia warstw asfaltowych", autorzy: Krzysztof Błażejowski i Stanisław Styk, który przedstawia wiedzę podręcznikową na ten temat. W ocenie organu z powyższego wynika, że przed datą zgłoszenia spornego wynalazku ([...].03.2008 r.) ogólnie znane było mieszanie różnych asfaltów dla uzyskania korzystniejszych właściwości stosowanego asfaltu. Z kolei dowodem na stosowanie mieszaniny dwóch różnych asfaltów do wytwarzania papy, jest polski opis patentowy [...], w którym ujawniono masę asfaltową zawierającą mieszaninę asfaltu przemysłowego izolacyjnego impregnowanego i asfaltu przemysłowego izolacyjnego. W świetle tego dokumentu oczywista jest możliwość zastosowania do wytwarzania bitumicznych pokryć dachowych takich jak papa, również mieszaniny dwóch asfaltów znanej z dokumentu [...]. Organ podkreślił, że ze stanu techniki znane jest ponadto dodawanie do masy asfaltowej dodatkowych składników poprawiających jej właściwości użytkowe, takich jak elastomer termoplastyczny styren-butadien-styren (elastomer SBS), o czym wspomniano w trzech powołanych wyżej publikacjach: poradniku pt. "Technologia warstw asfaltowych" i dwóch opisach patentowych: [...] i [...], obu dotyczących papy. We wspomnianym poradniku napisano, że elastomery SBS stosuje się do modyfikacji asfaltu i modyfikacji mieszanki mineralno-asfaltowej, a dozowanie odpowiedniej ilości elastomeru do asfaltu odbywa się w temperaturze ok. 180-190°C (str. 96). Taki zakres temperatur odpowiada zakresowi wskazanemu w zastrzeżeniu 1 spornego patentu, który obejmuje: "od 170°C do 195°C". W opisie patentowym [...] podano, że papa zawiera asfalt z dodatkiem 10-15% wagowych syntetycznego elastomeru będącego kopolimerem blokowym butadienu i styrenu, a wg opisu [...] - papa zawiera 2-4% wagowych kopolimeru butadienu ze styrenem. Wynika z tego, że zakres ilościowy elastomeru SBS stosowanego w mieszance bitumiczno-elastomerowej do produkcji pap wg spornego wynalazku, który wynosi: "korzystnie od 3% do 12%" odpowiada znanej ze stanu techniki ilości tego stosowanego elastomeru. W obu opisach patentowych: [...] i [...] wspomniano także o dodawaniu wypełniacza mineralnego do masy asfaltowej do wytwarzania papy, przy czym w opisie [...] (w zastrzeżeniu 2) podano, że masa powłokowa (asfaltowa) zawiera wypełniacz mineralny w ilości nie przekraczającej 30% wagowych, czyli w ilości wchodzącej w zakres ilościowy dla tego składnika w spornym patencie. Z powyższych materiałów dowodowych wynika, że skład jakościowy mieszanki bitumiczno-elastomerowej wg spornego wynalazku (określonej zastrzeżeniem 2) - zawierającej cztery składniki, w tym dwa rodzaje asfaltu i dwa dodatkowe składniki typowo stosowane w mieszankach asfaltowych do wytwarzania pap, tj.: elastomer SBS i wypełniacz mineralny - wynika w sposób oczywisty ze znanego stanu techniki. Znaczący jest również fakt, że w przedłożonych dokumentach zostały wskazane zakresy ilościowe dla ww. składników w mieszaninach asfaltowych, które częściowo pokrywają się z zakresami dla tych składników w mieszance wg spornego wynalazku. Odnośnie do sposobu wytwarzania mieszanki bitumiczno-elastomerowej (określonej zastrzeżeniem 1) Kolegium Orzekające stwierdziło, że polega on na zwykłym mieszaniu najpierw dwóch rodzajów asfaltu, a następnie dwóch dodatkowych składników, w okresie czasu niezbędnym do ich dokładnego wymieszania i w zakresach temperatur wynikających z naturalnych właściwości asfaltu, które również zostały wskazane w materiałach dowodowych (np. w publikacji, pt. "Technologia warstw asfaltowych").

Reasumując, Kolegium Orzekające stwierdziło, że przeciętny fachowiec mógłby dojść do rozwiązań objętych spornym patentem na podstawie ogółu informacji wchodzących w zakres stanu techniki, ujawnionych w przytoczonych powyżej dokumentach, bez dodatkowych dokonań twórczych.

Według organu uznanie rozwiązań objętych spornym patentem za pozbawione poziomu wynalazczego w całym zakresie ochrony czyniło zbędnym rozstrzyganie o słuszności zarzutu wnoszącego sprzeciw braku stosowalności tych rozwiązań (art. 27 p.w.p.) dla części zakresu ochrony wskazanego w piśmie z [...] października 2012r. oraz na rozprawie w dniu 5 lutego 2013r.

Jednocześnie, wobec stanowiska wnoszącego sprzeciw o uznanie odpowiedzi uprawnionego na sprzeciw za nieskuteczną z tego tylko powodu, że została udzielona w jego imieniu przez radcę prawnego, Urząd Patentowy RP stwierdził, że powyższe stanowisko jest wadliwe, gdyż ograniczenia co do reprezentacji strony znajdują zastosowanie wyłącznie w postępowaniu zgłoszeniowym i rejestrowym.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p. uznając za zasadne przyznanie wnoszącemu sprzeciw jako stronie wygrywającej od W. Sp. z o.o. z siedzibą w G. kwoty 3.097,58 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Na kwotę tę składa się: opłata od wniesionego sprzeciwu w wysokości 1000 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 1600 zł, która stanowi równowartość minimalnej stawki określonej w § 8 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych, opłata skarbowa od złożenia dokumentu pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz koszty dojazdu pełnomocnika wnoszącego sprzeciw na rozprawy w wysokości 480,58 zł. Kolegium Orzekające nie znalazło natomiast podstaw do zwrócenia wnoszącemu sprzeciw kosztów za dojazdy i przejazdy jego pełnomocnika w W. w wysokości 18,40 zł oraz strawnego (diety) jego pełnomocnika w kwocie 69 zł uznając, iż nie są to koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw.

W skardze do tutejszego Sądu spółka W., reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła o uchylenie decyzji Urzędu Patentowego z dnia [...] lutego 2013r. oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie prawa materialnego a w szczególności art. 26 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Własność Przemysłowa (Dz.U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.), przez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że rozwiązanie objęte patentem nr [...] na wynalazek pt: Sposób wytwarzania niskoprocentowej mieszanki bitumiczno-elastomerowej do produkcji pap oraz gontów i niskoprocentowa mieszanka bitumiczno-elastomerowa do produkcji pap oraz gontów nie posiada poziomu wynalazczego.

Skarżąca spółka wskazuje, że ocena poziomu wynalazczego powinna dotyczyć rozwiązania jako całości a nie jego poszczególnych elementów.

Według skarżącej, przedmiotowy wynalazek obejmuje kompleksowe rozwiązanie zagadnień techniczno-technologicznych związanych z produkcją mieszanki bitumiczno-elastomerowej i w tym zakresie jest z pewnością rozwiązaniem nowym nie znajdującym odpowiednika w stanie wiedzy istniejącym przed datą przedmiotowego zgłoszenia patentowego.

Strona podnosi, że organ słusznie wskazuje, iż różne opracowania z przed daty zgłoszenia patentowego Skarżącej, wskazywały na możliwość mieszania bitumów lecz żadne z istniejących opracowań nie dotyczyło technologii przygotowania mieszanki z zastosowaniem dwóch różnych rodzajowo bitumów oraz nie obejmowało szczegółów technologicznych jej przygotowania.

Spółka nie zgadza się jednak z twierdzeniem zawartym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż rozwiązania objęte patentem wynikają w sposób oczywisty np. z opisu patentowego nr [...] dotyczącego papy asfaltowej z termozgrzewalną powłoką bitumiczną. Opis patentowy [...] dotyczy papy a nie mieszanki, obrazując rozwiązanie umożliwiające wyprodukowanie papy z zastosowaniem użytych tam składników.

Jednakże w rozwiązaniu tym zastosowano tylko jeden rodzaj asfaltu - asfalt przemysłowy (utleniony) otrzymywany z pozostałości destylacji z zachowawczej przeróbki ropy naftowej.

Rozwiązanie to nie opisuje zatem mieszanki, w której skład wchodzą dwa różne (o odmiennych właściwościach) asfalty otrzymywane w różny sposób.

Nie opisuje również w jaki sposób połączyć dwa różne asfalty (o różnych właściwościach) wraz z elastomerem termoplastycznym i wypełniaczem mineralnym, aby otrzymać mieszankę do produkcji pap o właściwościach umożliwiających jej produkowanie i stosowanie w budownictwie.

Opis patentowy autorstwa Skarżącej opisuje natomiast mieszaninę dwóch różnych rodzajów asfaltów, elastomeru i wypełniacza mineralnego połączonych w ściśle określonych warunkach i proporcjach. Zastrzeżenia patentowe dotyczą całej mieszanki mającej praktyczne zastosowanie w produkcji pap a nie pojedynczych połączeń poszczególnych składników wyjętych losowo z całości. Całość mieszanki ujętej w opisie patentowym Skarżącej stanowią składniki:

- asfalt przemysłowy (utleniony) otrzymany z pozostałości destylacji z zachowawczej przeróbki ropy naftowej (złożona substancja składająca się z ciężkiego destylatu próżniowego (tzw. fluksu) i pozostałości po destylacji próżniowej ropy naftowej, zawierająca związki węglowodorowe o dominującej zawartości atomowej węgla powyżej C25, niewielkie ilości pierwiastków (S, N, O, metali) poddana utlenianiu za pomocą powietrza),

- asfalt drogowy otrzymany w procesie utleniania pozostałości próżniowej z destylacji ropy naftowej (bardzo złożona mieszanina związków organicznych o dużym ciężarze cząsteczkowym zawierająca stosunkowo dużą ilość węglowodorów o liczbie atomowej węgla przeważnie większej od C25 o ilości różnych metali takich jak nikiel, żelazo lub wanad; otrzymuje się ją jako nielotną pozostałość po destylacji ropy naftowej lub w wyniku separacji jako rafinat z pozostałości olejowych w procesie odasfaltowania lub dekarbonizacji),

- elastomer termoplastyczny styren - butadien – styren,

- wypełniacz mineralny.

Według skarżącej spółki, do dnia złożenia zastrzeżenia patentowego przez Skarżącą nie istniało rozwiązanie przewidujące zastosowanie do produkcji pap mieszanki dwóch różnych asfaltów w połączeniu z elastomerem termoplastycznym i wypełniaczem a do produkcji pap były wykorzystywane asfalty różnych rodzajów, ale nigdy jako mieszanki asfaltów różnego rodzaju komponowane w ściśle określony sposób i z zachowaniem opisanego szczegółowo reżimu technologicznego.

Zdaniem skarżącej, niezasadne jest również podnoszone przez Urząd Patentowy twierdzenie, iż informacje o możliwościach mieszania różnych rodzajów bitumu w celu uzyskania mieszanki o określonych parametrach są elementem stanu wiedzy, gdyż informacje w tym zakresie zwierała literatura fachowa a w szczególności opracowanie pt. "Technologia warstw asfaltowych".

Ww. opracowanie zawiera wprawdzie rozdział poświęcony możliwości komponowania asfaltów wykorzystywanych w drogownictwie. Jednak informacje w nim zawarte sprowadzają się do stwierdzenia ,iż wykonanie takiej mieszanki jest bardzo trudne, a rezultat możliwy do określenia tylko w przybliżeniu. Publikacja ta nie zawiera też żadnych informacji o własnościach mieszanki bitumiczno-elastomerowej stosowanej w produkcji pap zgrzewalnych zawierającej dwa rodzaje asfaltów, elastomeru SBS i wypełniaczy mineralnych. Nie opisuje również jak wytworzyć niskoprocentową mieszankę bitumiczno-elastomerową mającą zastosowanie w produkcji pap termozgrzewalnych i jaką technologię należy w tym celu zastosować.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu decyzji.

Urząd Patentowy RP zaakcentował, że unieważnienie spornego patentu nr [...] nastąpiło ze względu na uznanie, że w dacie zgłoszenia, tj. [...] marca 2008r., patent ten nie spełniał wymogu poziomu wynalazczego, o którym mowa w art. 26 p.w.p, nie podważył natomiast nowości rozwiązań wg. spornego patentu.

Stowarzyszenie Producentów P. z siedzibą w G., będące uczestnikiem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego, reprezentowane przez rzecznika patentowego, wniosło o oddalenie skargi.

W piśmie z dnia [...] stycznia 2014r. stanowiącym merytoryczne odniesienie się do zarzutów skargi, uczestnik podkreślił m.in. że wywody uzasadnienia skargi stanowią próbę obrony nowości rozwiązania (art. 24 p.w.p.) mimo, że zarzutu braku nowości wnoszący sprzeciw nie stawiał.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona, gdyż zakwestionowana przez spółkę W. decyzja Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lutego 2013r. nie narusza prawa.

Powyższa decyzja została wydana w postępowaniu spornym na skutek uznania przez uprawnioną do spornego patentu wniesionego sprzeciwu za bezzasadny.

Zgodnie z art. 246 p.w.p. każdy może wnieść umotywowany sprzeciw wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego o udzieleniu patentu, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji w ciągu 6 miesięcy od opublikowania w "Wiadomościach Urzędu Patentowego" informacji o udzieleniu prawa, przy czym podstawę sprzeciwu stanowią okoliczności, które uzasadniają unieważnienie patentu, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji.

W świetle art. 247 ust. 2 tej ustawy, jeśli uprawniony z patentu w odpowiedzi na zawiadomienie Urzędu podniesie zarzut, że sprzeciw jest bezzasadny, sprawa przekazywana jest do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym.

W myśl art. 255 ust. 1 pkt 9 powołanej ustawy p.w.p., sprawy o unieważnienie patentu, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji na skutek złożonego sprzeciwu uznanego przez uprawnionego za bezzasadny rozstrzyga Urząd Patentowy w trybie postępowania spornego.

O udzieleniu spornego patentu ogłoszono w WUP 06/11, a więc złożenie do Urzędu Patentowego RP sprzeciwu przez Stowarzyszenie Producentów P. z siedzibą w G. w dniu [...] grudnia 2011r. należy uznać za wniesienie go w terminie o jakim mowa w przytoczonym wyżej art. 246 p.w.p.

Powyższe oznacza, że wnoszący sprzeciw nie musiał wykazywać interesu prawnego we wszczęciu niniejszego postępowania przed Urzędem Patentowym RP.

Sąd podziela stanowisko organu, że nie można uznać odpowiedzi uprawnionej na powyższy sprzeciw za nieskuteczną z tego tylko powodu, że została ona udzielona w jej imieniu przez radcę prawnego ustanowionego przez spółkę W..

Postępowanie wszczęte na skutek wniesienia sprzeciwu jest odrębnym ("autonomicznym") postępowaniem regulowanym przepisami art. 246-247 p.w.p., w którym to postępowaniu nie mają zastosowania ograniczenia co do reprezentacji strony wynikające z art. 236 ust. 1 p.w.p.

Przepis art. 236 ust. 1 p.w.p. znajduje zastosowanie jedynie w postępowaniu zgłoszeniowym i rejestrowym.

Mając na uwadze powyższe należy uznać, że organ prawidłowo uczynił uznając za prawnie skuteczną odpowiedź na sprzeciw udzieloną przez spółkę W. pismem z dnia [...] kwietnia 2012r. i w konsekwencji zasadnie przekazał sprawę do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym (v. art. 247 ust. 2 p.w.p. w zw. z art. 255 ust. 1 pkt 9 p.w.p.).

W postępowaniu toczącym się w trybie postępowania spornego organ jest związany podstawą prawną wskazaną w sprzeciwie.

W rozpatrywanej sprawie wnoszący sprzeciw podniósł zarzut udzielenia patentu na sporny wynalazek z naruszeniem art. 26 p.w.p. i art. 27 p.w.p., wskazując, że sporny wynalazek nie spełnia wymogu poziomu wynalazczego oraz nie nadaje się do stosowania ze względu na niejednoznaczność zakresu ochrony.

Kolegium Orzekające uznało za zasadny zarzut udzielenia patentu na sporny wynalazek z naruszeniem art. 26 p.w.p.

Zdaniem Sądu, stanowisko organu jest zgodne z prawem a zatem, jak słusznie podnosi Urząd Patentowy RP w zaskarżonej decyzji, zbędne było odnoszenie się przez Kolegium Orzekające do zarzutu naruszenia art. 27 p.w.p., skoro unieważniono patent w całości na podstawie art. 26 p.w.p.

W myśl art. 26 p.w.p. wynalazek uważa się za posiadający poziom wynalazczy, jeżeli wynalazek ten nie wynika dla znawcy, w sposób oczywisty, ze stanu techniki.

Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny podjętego przez organ rozstrzygnięcia konieczne jest poczynienie uwag o charakterze ogólnym.

Badanie nowości, poziomu wynalazczego oraz przemysłowej stosowalności jest etapem odrębnym w stosunku do oceny, czy przedmiot zgłoszenia jest wynalazkiem w rozumieniu art. 24 p.w.p., w szczególności czy ma charakter techniczny.

Jak już wyżej wspomniano, na gruncie rozpatrywanej sprawy, wobec uwzględnienia przez organ wskazanego w sprzeciwie zarzutu braku poziomu wynalazczego spornego patentu należy skoncentrować się na tym, czy unieważniając patent nr [...] na tej podstawie (art. 26 p.w.p.) Urząd Patentowy zastosował prawidłowo trójetapowy schemat do oceny poziomu wynalazczego. Pierwszy etap wspomnianego schematu wymaga określenia najbliższego stanu techniki, etapem drugim jest określenie problemu, który powinien zostać rozwiązany oraz etap trzeci, tj. rozważenie, czy specjalista znający najbliższy stan techniki przy rozpatrywaniu problemu technicznego rozwiązywanego przez wynalazek, miałby możliwość bez dokonań twórczych, w sposób zawodowy i rutynowy dojść do zastrzeganego rozwiązania. Należy dodać, że o poziomie wynalazczym opatentowanego rozwiązania decyduje stan techniki istniejący w dacie pierwszeństwa (w tej sprawie jest to [...] marca 2008r. - data zgłoszenia spornego patentu).

Według art. 25 ust. 2 p.w.p. przez stan techniki rozumie się wszystko to, co przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania patentu, zostało udostępnione do wiadomości powszechnej w formie pisemnego lub ustnego opisu, przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób. Za stanowiące część stanu techniki, zgodnie z art. 25 ust. 3 p.w.p. uważa się również informacje zawarte w zgłoszeniach wynalazków lub wzorów użytkowych, korzystających z wcześniejszego pierwszeństwa, nieudostępnione do wiadomości powszechnej, pod warunkiem ich ogłoszenia w sposób określony w ustawie. Zatem jako stan techniki należy uwzględnić każdy publikowany dokument w świetle dostępnej wiedzy, a także całą wiedzę ogólną i dostępną dla specjalisty na dzień przed zgłoszeniem wynalazku (v. pkt IV.9. tzw. Wytycznych Europejskiego Urzędu Patentowego (http://www.european-patent-office.org/legal/gui_lines/e/index.htm).

Określenie problemu technicznego powinno opierać się na obiektywnie ustalonych faktach, które wynikają z dostępnego stanu techniki.

Ocena, czy przesłanka poziomu wynalazczego jest spełniona, dokonywana jest przez odwołanie się do wiedzy znawcy.

Zgodnie z § 32 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 września 2001r., w sprawie dokonywania i rozpatrywania zgłoszeń wynalazków i wzorów użytkowych (Dz. U. Nr 102, poz.1119, ze zm.) przy badaniu powyższej przesłanki (pojęcia "znawcy") uwzględnia się przeciętną wiedzę właściwą dla znawcy danej dziedziny techniki.

Pojęcie "znawcy" nie zostało ustawowo zdefiniowane. Za znawcę, który stanowi punkt odniesienia w celu ustalenia poziomu wynalazczego, należy uważać fachowca dysponującego przeciętną wiedzą z danej dziedziny techniki, który jest w stanie dokonać w sposób obiektywny, bez nadmiernego wysiłku umysłowego, porównania określonych rozwiązań i wyciągnąć z tego porównania odpowiednie wnioski. Innymi słowy, należy rozważyć, czy przy rozpatrywaniu problemu technicznego, specjalista znający najbliższy stan techniki miałby możliwość dojść do zastrzeganego rozwiązania bez dokonań twórczych, tzn. w sposób rutynowy i zawodowy (v. wyrok WSA w Warszawie sygn. akt VI SA/Wa 2183/04).

Do uznania braku poziomu wynalazczego wystarczy w szczególności stwierdzenie występowania takich czynników jak na przykład: połączenie w zgłoszonym rozwiązaniu kilku znanych elementów, o ile połączenie to nie powoduje zmiany ich funkcji ani nie prowadzi do osiągnięcia efektu korzystniejszego od sumy rezultatów cząstkowych, albo zastąpienie znanego środka jego ekwiwalentem.

Przenosząc powyższe uwagi o charakterze ogólnym na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że patent [...] obejmuje dwa wynalazki: sposób wytwarzania niskoprocentowej mieszanki bitumiczno-elastomerowej do produkcji pap oraz gontów i niskoprocentową mieszankę bitumiczno-elastomerową do produkcji pap oraz gontów. Szczegółowy opis sposobu otrzymywania niskoprocentowej mieszanki bitumiczno-elastomerowej oraz cech, jakimi charakteryzuje się mieszanka bitumiczno-elastomerowa według przedmiotowego patentu został przedstawiony we wstępnej części niniejszego uzasadnienia, stąd nie ma potrzeby powtarzania tego opisu w tym miejscu.

Organ uznał, że rozwiązania objęte spornym patentem, wynikają w sposób oczywisty ze znanych przed datą jego zgłoszenia publikacji: polskiego opisu patentowego nr [...] , poradnika pt. "Technologia warstw asfaltowych", autorzy: Krzysztof Błażejowski i Stanisław Styk, Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, Warszawa 2004 r., polskiego opisu patentowego nr [...] i polskiego opisu patentowego nr [...]. Odnosząc się do stwierdzenia należy wskazać, że faktycznie wszystkie przywołane przez Kolegium Orzekające publikacje były publicznie dostępne przed dniem [...] marca 2008r. (data zgłoszenia spornego patentu). Należy podzielić stanowisko organu, że powyższe publikacje świadczą o tym, że sposób wytwarzania mieszanki bitumicznej określonej zastrzeżeniem nr 1 spornego patentu polegający na zwykłym mieszaniu składników najpierw dwóch rodzajów asfaltu, a następnie dwóch dodatkowych składników, w okresie czasu niezbędnym do ich dokładnego wymieszania i w zakresach temperatur wynikających z naturalnych właściwości asfaltu wynika w sposób oczywisty dla znawcy.

Z kolei, gdy chodzi o dokument przedstawiający najbliższe rozwiązanie znane ze stanu techniki odnoszące się do niskoprocentowej mieszanki bitumiczno-elastomerowej do produkcji pap oraz gontów należy podzielić stanowisko organu, że takim dokumentem jest polski opis patentowy [...]. Zestaw rodzajowy i ilościowy składników tej mieszanki wynika w sposób oczywisty ze stanu techniki. Dotyczy to zwłaszcza połączenia w mieszance dwóch rodzajów asfaltu, któremu w spornym opisie patentowym przydzielono rolę najistotniejszej cechy tego rozwiązania, co wynika z treści zastrzeżenia patentowego nr 2 "Niskoprocentowa mieszanka bitumiczno-elastomerowa do produkcji pap oraz gontów będąca modyfikowaną mieszanką bitumiczną, znamienna tym, że składa się z połączenia asfaltu otrzymanego w procesie utleniania pozostałości próżniowej z destylacji ropy naftowej w ilości od 30% do 70%, asfaltu otrzymanego z pozostałości destylacyjnej z zachowawczej przeróbki ropy naftowej w ilości od 30% do 70%, elastomeru termoplastycznego styren - butadien - styren, korzystnie w ilości od 3% do 12% oraz wypełniaczy mineralnych w ilości od 15% do 70%."

W zaskarżonej decyzji przeprowadzono także rozważania uwzględniające połączenie informacji z ww. opisu patentowego [...] z opisem patentowym [...] prowadzące do wniosku o oczywistej możliwości zastosowania do wytwarzania bitumicznych pokryć dachowych takich jak papa, również mieszaniny dwóch asfaltów znanej z dokumentu [...]. Organ wykazał również, że dodanie do mieszanki bitumicznej wg spornego patentu składników takich jak elastomer SBS i wypełniacz mineralny nie stanowi wynalazku, gdyż składniki te są powszechnie stosowane w mieszankach, znane są z dokumentów takich jak chociażby opis patentowy [...] i [...] wskazanych przez wnoszącego sprzeciw.

W konsekwencji organ zasadnie uznał, że zarówno skład mieszanki bitumicznej, jak i sposób jej wytwarzania wynikają w sposób oczywisty (dla znawcy) ze znanego stanu techniki.

Skarżący podkreślił w skardze, że opis patentowy spornego wynalazku opisuje mieszaninę dwóch różnych rodzajów asfaltów, elastomeru i wypełniacza mineralnego połączonych w ściśle określonych warunkach i proporcjach, jak również, że mieszanka asfaltów różnego rodzaju komponowana jest w ściśle określony sposób i z zachowaniem opisanego szczegółowo reżimu technologicznego. Według skarżącego, do dnia złożenia wniosku o udzielenie przedmiotowego patentu, nie istniało rozwiązanie przewidujące zastosowanie do produkcji pap mieszanki dwóch różnych asfaltów w połączeniu z elastomerem termoplastycznym i wypełniaczem a do produkcji pap były wykorzystywane asfalty różnych rodzajów, ale nigdy, jako mieszanki asfaltów różnego rodzaju komponowane w ściśle określony sposób i z zachowaniem opisanego szczegółowo reżimu technologicznego.

Według Sądu, powyższy zarzut nie może prowadzić do uwzględnienia skargi, choćby z tego powodu, że w istocie jest to argumentacja zmierzająca do obrony nowości spornego rozwiązania (art. 24 p.w.p.) a nie poziomu wynalazczego (art. 26 p.w.p.), podczas gdy w toku niniejszego postępowania przez Urzędem Patentowym zarzut braku nowości nie był postawiony a i organ nie wypowiadał się w decyzji odnośnie nowości spornego patentu.

Zdaniem Sądu, nawet gdyby przyjąć, że przytoczona argumentacja zmierza do wykazania, że stanowisko organu, który uwzględnił zarzut braku poziomu wynalazczego spornego patentu jest błędne, to i tak nie można uznać, że skarżący podważył legalność zaskarżonej decyzji. Kolegium Orzekające bowiem drobiazgowo, zgodnie z zasadami wypracowanymi przez orzecznictwo i doktrynę dla potrzeb oceny przesłanki poziomu wynalazczego, przedstawiło analizę porównawczą z której wynika, że w materiałach dowodowych przedłożonych przez wnoszącego sprzeciw zostały wskazane zakresy ilościowe dla ww. składników w mieszaninach asfaltowych, które częściowo pokrywają się z zakresami dla tych składników w mieszance wg spornego wynalazku. Odnośnie zaś sposobu wytwarzania mieszanki bitumiczno-elastomerowej Urząd Patentowy wykazał, że mieszanie dwóch rodzajów asfaltu dla poprawy własności tak uzyskanej mieszanki asfaltowej było znane przed datą zgłoszenia spornego wynalazku, jako wiedza podręcznikowa, np. z poradnika "Technologia warstw asfaltowych", gdzie omówiono zasady mieszania dwóch asfaltów, podając wzory matematyczne, szablony wykresów i wskazówki przydatne do komponowania asfaltów a także znajdują się w nim informacje o dozowaniu elastomeru SBS do asfaltu w temperaturze ok. 180 -190°C, czyli w temperaturze wchodzącej w zakres temperatur podany w zastrzeżeniu 1 spornego patentu, który obejmuje: "od 170°C do 195°C". W uzasadnieniu decyzji wskazano także dokument (polski opis patentowy [...]), w którym podano temperaturę mieszania dwóch rodzajów asfaltu (160°C) a zatem mieszczącą się w zakresie podanym w zastrzeżeniu 1 spornego rozwiązania, który obejmuje: "od 150°C do 170°C".

Podsumowując należy stwierdzić, że Urząd Patentowy poprawnie określił znawcę, jako przeciętnego fachowca. Prawidłowo ocenił także, że zarówno skład mieszanki bitumicznej, jak i sposób jej wytwarzania objęte spornym patentem wynikają w sposób oczywisty dla znawcy, ze znanego stanu techniki. Według Sądu, w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, w jaki sposób organ doszedł do wniosku o braku poziomu wynalazczego spornego patentu a skarżący nie wykazał, że tok rozumowania Urzędu Patentowego jest obarczony wadami natury logicznej lub prawnej.

W konsekwencji należy uznać, że organ nie naruszył prawa unieważniając sporny patent na podstawie art. 26 p.w.p., uznając brak poziomu wynalazczego tego rozwiązania, co skutkuje oddaleniem skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.