Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 161/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-03-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1  pkt  2 i 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] , [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem oznaczonym w sentencji Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia

[...] nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania podatkowego na wniosek złożony w dniu 14 lipca 2015 r. w części dotyczącej rozłożenia na raty podatku dochodowego od osób prawnych z tytułu zaliczek za miesiące czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień 2014 r. i cały 2014 r. oraz odroczenia terminu płatności raty podatku dochodowego od osób prawnych z tytułu zaliczek za miesiące czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień 2014 r. i cały 2014 r.

Przesyłka zawierająca to postanowienie została doręczona pełnomocnikowi Spółki w dniu 26 listopada 2015 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych.

W dniu 28 grudnia 2015 r. (data nadania) pełnomocnik Spółki wniósł na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Skarga

ta została wniesiona za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w M., który w dniu 5 stycznia 2016 r. przekazał przedmiotową skargę Dyrektorowi Izby Skarbowej w K., co potwierdza pismo znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy.

W dniu 3 lutego 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. przekazał skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wraz z odpowiedzią na skargę

i aktami administracyjnymi sprawy. W tych ramach organ odwoławczy wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że została ona złożona po upływie terminu do jej wniesienia.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 lutego 2016 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi

w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez: złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnym zgodnie z art. 35 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi bądź odpisu pełnomocnictwa z dnia 3 sierpnia 2015 r. (wskazano przy tym, że złożony wraz ze skargą odpis pełnomocnictwa z dnia 22 kwietnia 2014 r. nie obejmuje niniejszego postępowania) oraz złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do podpisania pełnomocnictwa i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS) zgodnie z art. 29 ww. ustawy.

Przesyłka polecona zawierająca powyższe wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącej Spółki w dniu 22 lutego 2016 r.

Braki formalne skargi do chwili obecnej nie zostały uzupełnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona z uchybieniem terminu, a ponadto pełnomocnik strony skarżącej nie uzupełnił braków formalnych skargi.

W pierwszej kolejności wskazać zatem należy, że zgodnie z art. 53 § 1 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "ppsa", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl z kolei art. 54 § 1 ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

Stosownie do art. 83 § 2 ppsa, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zgodnie zaś z art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 90) dniami wolnymi od pracy są niedziele.

Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 ppsa.

W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1-3 ppsa, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) na adres właściwego organu administracji publicznej (zob. postanowienia NSA z dnia 30 stycznia 2013 r., sygn. akt II GSK 24/13 oraz

z dnia 26 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2405/10; wszystkie orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Odnosząc tę regulację do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że skarga została wniesiona po upływie terminu przewidzianego dla tej czynności.

Wyjaśnić w tym miejscu należy, że w niniejszej sprawie skargę należało wnieść

za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K.. Tymczasem pełnomocnik strony skarżącej wniósł skargę za pośrednictwem organu I instancji, tj. Naczelnika Urzędu Skarbowego w M., a więc za pośrednictwem organu niewłaściwego. Wobec powyższego koniecznym stało się jej przekazanie według właściwości Dyrektorowi

Izby Skarbowej w K.. Jednakże w takim przypadku, jak już wyżej wskazano,

o zachowaniu terminu decyduje data nadania skargi pod adresem właściwego organu administracji publicznej.

W rozpatrywanej sprawie termin do wniesienia skargi, liczony od dnia doręczenia postanowienia, czyli od dnia 26 listopada 2015 r., upłynął w dniu 28 grudnia 2015 r.

Jest tak dlatego, gdyż koniec terminu przypadł na sobotę, tj. 26 grudnia 2015 r., a zatem za ostatni dzień terminu uznać należy najbliższy dzień powszedni, czyli poniedziałek

28 grudnia 2015 r., ponieważ niedziela jest dniem wolnym od pracy. Pełnomocnik skarżącej Spółki wprawdzie nadał skargę w dniu 28 grudnia 2015 r., ale pod adresem niewłaściwego organu, tj. pod adresem Naczelnika Urzędu Skarbowego w M.. Organ ten przekazał następnie skargę w dniu 5 stycznia 2016 r. organowi właściwemu. Nastąpiło to już więc po upływie terminu do wniesienia skargi. Z tego względu należy uznać, że skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności. Stosownie z kolei do art. 58 § 1 pkt 2 ppsa Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Wniesienie skargi po terminie stanowi zatem podstawę do jej odrzucenia.

Niezależnie od powyższego należy odnotować, że zgodnie z art. 57 § 1 ppsa skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego, a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego.

Wspomniane wyżej wymagania zostały określone w art. 46 ppsa, którego § 3 stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli wnosi je pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Należy przy tym wskazać na regulację art. 37 § 1 ppsa, zgodnie z którą, pełnomocnik zobowiązany jest do dołączenia do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub jego wierzytelnego odpisu już przy pierwszej czynności procesowej.

Ponadto zgodnie z art. 29 ppsa przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby,

o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem

przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem stwierdzającym umocowanie do reprezentacji strony w odniesieniu do spółek kapitałowych jest aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie NSA z dnia

17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 927/07).

W omawianej sprawie pełnomocnik strony skarżącej nie załączył do skargi wymaganych dokumentów. Dlatego też został wezwany, w trybie art. 49 ppsa, do usunięcia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Na podstawie bowiem tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia

jej braków obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia.

Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, upłynął bezskutecznie z dniem 29 lutego 2016 r.

Mając na względzie uchybienie terminowi do wniesienia skargi i niewykonanie wezwania do uzupełnienia jej braków formalnych, na podstawie kolejno: art. 58 § 1 pkt 2 ppsa oraz art. 58 § 1 pkt 3 ppsa należało orzec jak w sentencji.