Wyrok NSA, sygn. akt III SA 1496/93
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 1994-09-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Podatkowe postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 15, art. 196 par. 1
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
article: art. 31
journal: Dz.U. 1980 nr 27 poz. 111
law: Ustawa z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych.
Teza: 1. Istota administracyjnego toku instancji polega na dwukrotnym rozpatrzeniu tej samej sprawy administracyjnej. Skoro więc merytoryczne rozstrzygnięcie w zakresie umorzenia zaległości podatkowych opiera się z mocy art. 31 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. nr 27 poz. 111 ze zm./ na uznaniu administracyjnym, to uznanie to przysługuje w tym samym stopniu organowi administracji, orzekającemu w II instancji jak i organowi odwoławczemu.

2. Zasada nieingerencji przez sąd administracyjny w meritum sprawy wynika z faktu, że nie jest on trzecią instancją postępowania administracyjnego a jest organem wykonującym kontrolę zgodności z prawem ostatecznych decyzji administracyjnych /art. 16 par. 2 i art. 196 par. 1 Kpa/.

TEZY

1. Istota administracyjnego toku instancji polega na dwukrotnym rozpatrzeniu tej samej sprawy administracyjnej. Skoro więc merytoryczne rozstrzygnięcie w zakresie umorzenia zaległości podatkowych opiera się z mocy art. 31 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. nr 27 poz. 111 ze zm./ na uznaniu administracyjnym, to uznanie to przysługuje w tym samym stopniu organowi administracji, orzekającemu w II instancji jak i organowi odwoławczemu.

2. Zasada nieingerencji przez sąd administracyjny w meritum sprawy wynika z faktu, że nie jest on trzecią instancją postępowania administracyjnego a jest organem wykonującym kontrolę zgodności z prawem ostatecznych decyzji administracyjnych /art. 16 par. 2 i art. 196 par. 1 Kpa/.


UZASADNIENIE

Zaskarżona decyzja podlegała uchyleniu wobec stwierdzenia w jej treści uchybień przepisom postępowania administracyjnego, które miały istotny wpływ na wynik sprawy. Działając na podstawie art. 206 Kpa Sąd wziął pod uwagę nie objęty zarzutami skargi błąd w zakresie rozumienia istoty postępowania odwoławczego. Powołanie się przez organ II instancji na niemożność ingerowania w sferę objętą uznaniem administracyjnym organu I instancji świadczy o błędnym sytuowaniu się przez Kolegium Odwoławcze w roli organu kontrolującego wyłącznie zasadność zarzutów podniesionych w stosunku do decyzji organu I instancji, a nawet organu oceniającego wyłącznie legalność /zgodność z prawem/ decyzji organu I instancji. Artykuł 138 Kpa ukształtował postępowanie przed organem odwoławczym jako postępowanie merytoryczne /apelacyjne/.

Do postępowania tego mają odpowiednie zastosowanie przepisy o postępowaniu przed organem I instancji /art. 140 Kpa/. Powszechnie w związku z tym podkreśla się w doktrynie i pogląd ten akceptuje Naczelny Sąd Administracyjny, że istota administracyjnego toku instancji polega na dwukrotnym rozpatrzeniu tej samej sprawy administracyjnej.

Z tego powodu w decyzji swojej Kolegium Odwoławcze winno zaprezentować własną ocenę argumentów podatniczki przemawiających, jej zdaniem, za umorzeniem zaległości podatkowych, jak wymaga tego art. 107 par. 3 Kpa.