Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 745/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2021-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 1
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: art. 5
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: art. 32 ust. 4
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek (spr.) Sędziowie sędzia WSA Anna Klotz asesor WSA Katarzyna Korycka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] czerwca 2020 r. nr [...] Wojewoda, po rozpatrzeniu odwołania M. M., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta M. T. z [...] stycznia 2020r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą inwestorom – K. i P. małżonkom K. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...] w T. - na działce nr ew. [...] w obrębie [...].

Powyższa decyzja została wydana w następujących okolicznościach:

Decyzją z [...] stycznia 2020r. [...], na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane oraz art. 104 k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku M. i P. K. z [...] stycznia 2019r., zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego.

W odwołaniu od powyższej decyzji R. M., będąca właścicielem działki nr ew. [...], graniczącej z nieruchomością inwestorów, wniosła o jej uchylenie w całości. Zdaniem odwołującej naruszony został art. 34 ust. 1, ust. 2, ust. 3 pkt 1 i 5 oraz art. 35 ust. 1 pkt 1-3 prawa budowlanego oraz przepisy procesowe -tj. art. 7 i 77 § 1 k.p.a. Naruszenie powyższych przepisów, w ocenie odwołującej się, wynika z faktu, że w projekcie budowlanym, a w szczególności w projekcie zagospodarowania terenu pojawiły się rozbieżności. Parametry techniczne budynku określone w zatwierdzonym projekcie budowlanym różnią się od pierwotnie określanych w pierwotnie dołączonym do wniosku projekcie. Błędem organu zaś było zaakceptowanie sytuacji, w której to pierwotny projekt budowlany (pierwotnie określane parametry budynku – w tym jego długość) zostały przyjęte za podstawę przeprowadzonych w sprawie analiz i uzgodnień. Odwołująca zarzuciła w konsekwencji dokonanie "błędnego" zwymiarowania terenu i złożonych map".

Wskazaną na wstępie decyzją Wojewoda, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ odwoławczy odnosząc się do zarzutów odwołania stwierdził, że były one podnoszone w toku postępowania przed organem I instancji i były przedmiotem wyjaśnień złożonych przez inwestorów w pismach z [...] marca 2019r. i [...] stycznia 2020r. W ocenie Wojewody dokumentacja projektowa potwierdza zdanie inwestorów co do bezzasadności zgłaszanych zastrzeżeń.

W dalszej kolejności Wojewoda wskazał, że projekt zagospodarowania działki został sporządzony na aktualnej kopii mapy z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w skali 1: 500.

Następnie organ odwoławczy wyjaśnił, że planowane zamierzenie spełnia wymagania określone w ustaleniach obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania terenu w odniesieniu do maksymalnej wysokości obiektu (określonej jako nie większej niż 12 m) oraz dopuszczalnego kąta nachylenia połaci dachu. W ocenie Wojewody analiza przesłaniania i zacienienia została sporządzona przez projektanta w zgodzie z przepisami rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 14 grudnia 1994r. Wskazał przy tym na brak wpływu przesłaniania projektowanego budynku na budynki położone na działkach nr ew. [...]

Wojewoda, powołując się na brzmienie art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowalnego, podkreślił, że organ I instancji prawidłowo ustalił obszar oddziaływania projektowanej inwestycji i zapewnił czynny udział stronom w toku postępowania.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy M. M. wniosła o uchylenie decyzji Wojewody i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.

Zaskarżonej decyzji Skarżąca zarzuciła naruszenie:

- przepisów postępowania tj. art. 7, 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. polegające na niewyjaśnieniu wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych, w tym przede wszystkim rozbieżności w zatwierdzonym projekcie budowlanym i planie zagospodarowania terenu objętego inwestycją oraz całkowitego braku odniesienia się przez Wojewodę do zarzutów odwołania,

- przepisów prawa materialnego – art. 5ust. 1 pkt 8, art. 34 ust. 1, ust. 2, ust. 3 pkt 1 i pkt 5 oraz art. 35 ust. 1 pkt 1-3 Prawa budowlanego przejawiające się w przyjęciu przez organ odwoławczy, że zatwierdzony projekt budowlany, w szczególności projekt zagospodarowania terenu odpowiada przepisom Prawa budowlanego i aktom wykonawczym – w sytuacji, gdy występują w nim rozbieżności i niejasności niewyjaśnione przez organ I instancji (co do wymiarów, jak i położenia budynku). W uzasadnieniu skargi M. M. powtórzyła argumentację przedstawioną w uzasadnieniu odwołania.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowane stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała oddaleniu.

Na wstępie wyjaśnić należy, iż sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 z późn.zm.). Zgodnie z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.

Stosownie do treści rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 października 2020 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U. z 2020 r., poz. 1829) począwszy od 17 października 2020 r. miasto na prawach powiatu Bydgoszcz, będące siedzibą tutejszego Sądu, zostało objęte strefą czerwoną. W związku z powyższym z dniem 17 października 2020 r. w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Bydgoszczy odwołuje się rozprawy, kontynuując działalność orzeczniczą Sądu w trybie rozpoznawania spraw na posiedzeniach niejawnych, zaś sprawy wyznaczone do rozpatrzenia na rozprawie kieruje się do załatwienia na posiedzeniu niejawnym, co też uczyniono w niniejszej sprawie – na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 15 grudnia 2020r.

W następnej kolejności wyjaśnić należy, że sądy administracyjne zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 z późn.zm.) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a., sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz prawa procesowego normującymi podstawowe standardy postępowania przed organami administracji publicznej.

Sąd kontrolując w tak zakreślonych granicach legalność zaskarżonej decyzji stwierdził, że odpowiada ona przepisom obowiązującego prawa i brak jest podstaw do usunięcia jej z obrotu prawnego, jak oczekuje tego Skarżąca.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1186 z późn.zm. – w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania decyzji przez organ I instancji – dalej powoływanego jako "p.b."), w myśl których pozwolenie na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego może być wydane po uprzednim uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów (art. 32 ust. 1 pkt 2 p.b.). Pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 32 ust. 4 p.b.). Do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć: cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000; oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art. 33 ust. 2 p.b.). Projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, lub w pozwoleniach, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 26 ust. 1, oraz decyzji, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej, jeżeli są one wymagane (art. 34 ust. 1). Zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu, stopnia skomplikowania robót budowlanych oraz w zależności od przeznaczenia projektowanego obiektu określać niezbędne warunki do korzystania z obiektu przez osoby ze szczególnymi potrzebami, o których mowa w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnieniu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami (art. 34 ust. 2). Projekt budowlany powinien zawierać:

- projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich;

- projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia, a w stosunku do obiektów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 - również opis dostępności dla osób niepełnosprawnych, o których mowa w art. 1 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r., w tym osób starszych;

- w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych;

- informację o obszarze oddziaływania obiektu (art. 34 ust. 3 p.b.).

Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

- zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

- zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

- kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

- wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 (art. 35 ust. 1 p.b.).

W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę (art. 35 ust. 3 p.b.). W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 p.b.).

Z przywołanych wyżej norm prawnych jasno wynika, że decyzja o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego nie ma charakteru uznaniowego, lecz związany. Oznacza to, że jej wydanie w żadnej mierze nie jest uzależnione od woli organu czy zgody (względnie braku zgody) sąsiada, a od spełnienia ściśle określonych przepisami prawa warunków. Rolą organu administracji architektoniczno-budowlanej jest zaś sprawdzenie przedłożonej przez inwestora dokumentacji przez pryzmat zgodności z brzmieniem przywołanych wyżej przepisów Prawa budowlanego, przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie czy też przepisów obowiązującego dla terenu inwestycji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku z postanowieniami decyzji o warunkach zabudowy. Ustawodawca w art. 35 ust. 4 p.b. expressis verbis wskazał, że organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, jeżeli spełnione są wymagania określone w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 p.b. Wprawdzie art. 5 ust. 1 pkt 9 p.b. stanowi o tym, że obiekt budowlany jako całość oraz jego poszczególne części, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając: poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej, niemniej jednak w ugruntowanym orzecznictwie sądów przyjmuje się, że o naruszeniu uzasadnionego interesu osób trzecich przy udzielaniu pozwolenia na budowę można mówić tylko wówczas, gdy zostały naruszone konkretne przepisy obowiązujące w budownictwie, w tym przepisy techniczno-budowlane. Jeżeli zatem postępowanie prowadzone w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę (oraz zmiany tegoż pozwolenia) wykaże sprzeczność z powyższymi wymogami, to spowodowane w wyniku jej realizacji dolegliwości dla otoczenia mogą zostać zakwalifikowane jako naruszające "uzasadnione interesy osób trzecich". A contrario, jeżeli decyzja o pozwoleniu na budowę nie wykazuje żadnej sprzeczności z powyższymi wymogami, to spowodowane realizacją inwestycji dolegliwości dla otoczenia nie mogą zostać zakwalifikowane jako naruszające uzasadnione interesy osób trzecich.

Przenosząc poczynione dotychczas uwagi natury ogólnej na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić trzeba, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego, prawidłowo zresztą zweryfikowanego przez organy obu instancji wynika, że w toku kontrolowanego postępowania wyjaśniającego inwestorzy przedłożyli wymaganą przepisami prawa dokumentację budowlaną, o której mowa w przepisach art. 32 ust. 4, art. 33 ust. 2, art. 34 ust. 1-3 p.b. W ocenie Sądu kontrolę projektu budowlanego w zakresie, o którym mowa w wyżej przytoczonych przepisach, organy obu instancji przeprowadziły w sposób dostateczny. W szczególności organ odwoławczy ocenił zgodność projektu budowalnego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego tak w zakresie samej możliwości lokalizacji tej inwestycji jak i jej parametrów. Organ ocenił też zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami w tym techniczno--budowlanymi w zakresie koniecznym do ustalenia kwestii posadowienia projektowanego budynku względem terenów sąsiednich. Wprawdzie ocena dokonana przez organ nie jest nadmiernie szczegółowa, ale analiza projektu budowlanego w szczególności projektu zagospodarowania działki lub terenu przeprowadzona przez Sąd pozwala na uznanie, że kontrola w tym zakresie dokonana przez organy jest wystarczająca. W konsekwencji, w ocenie Sądu, zaistniały podstawy do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

I tak, inwestorzy (po uzupełnieniu braków na skutek wezwania postanowieniem Prezydenta M. T. Starosty [...] z [...] marca 2019 r. przedstawił kompletny projekt budowlany sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane - w tym usunął rozbieżności i sprzeczności wewnętrzne odnośnie parametrów projektowanego budynku oraz przedstawił wymaganą przepisami prawa analizę przesłaniania i decyzję w przedmiocie wyłączenia z produkcji rolniczej gruntów działki inwestycyjnej. Projektant złożył oświadczenia o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej oraz stosowne zaświadczenie o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego. Do wniosku o pozwolenia na budowę inwestorzy załączyli prawidłowo wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Należy nadto zauważyć, iż nowelą z 20 lutego 2015 r. zlikwidowano obowiązek dołączenia do projektu budowlanego oświadczeń właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu, odbioru ścieków oraz o warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz dróg lądowych, a także oświadczenia właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą publiczną zgodnie z przepisami o drogach publicznych, z wyjątkiem dróg wojewódzkich i krajowych. W sprawie nie było zatem potrzeby, weryfikowania przez organy architektoniczno-budowlane możliwości przyłączenia do sieci - leży to bowiem w interesie samych inwestorów. Projekt zawiera natomiast decyzję Miejskiego Zarządu Dróg w T. z [...] lipca 2018r., zezwalającą na lokalizację zjazdu indywidualnego z ul. [...] do projektowanego budynku. Decyzja ta obowiązywała na dzień wydania decyzji przez organ I instancji (k.15 projektu budowlanego). Projekt posiada zatem wymagane zgody i dokumenty. Dodać też wypada, że przedmiotowa inwestycja nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko określonego w ustawie o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, czy też uzgodnienia z organami nadzoru konserwatorskiego. Słusznie organy uznały zatem, że przedstawiony i uzupełniony projekt budowlany ocenić należy jako kompletny.

Analiza akt sprawy pozwala na stwierdzenie, że przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany jest nie tylko kompletny, ale i ma wymaganą formę. Został wykonany i sprawdzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, które w chwili sporządzenia projektu oraz jego sprawdzenia były członkami właściwej izby samorządu zawodowego. Osoby te złożyły oświadczenie, o którym mowa w art. 20 ust. 4 ustawy p.b. o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projektant sporządził też informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia.

Dokonana przez organy architektoniczno-budowlane analiza wykazała też, że przedmiotowe zamierzenie zgodne jest z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla "W. L. – P." w T. – uchwałą Nr [...] z [...] listopada 2011r. (Dz. Urz. Woj.Kuj.-Pom. z [...] grudnia 2011r., Nr [...], poz. [...]). Powyższe stanowisko Sąd podziela.

I tak, działka inwestycyjna, położona jest na terenie oznaczonym symbolem [...] - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna wolno stojąca i bliźniacza (§ 22 pkt. 1 planu). Projektowany budynek nie narusza nieprzekraczającej linii zabudowy, jego parametry nie naruszają ustaleń planu (§ 22 pkt 6 lit. a-d) albowiem:

- wysokość (do kalenicy – 9,45 m) mieści się w granicach wyznaczonych planem, który ustala 12 m jako maksymalną wysokość zabudowy budynków mieszkalnych,

- zaprojektowano dach o nachyleniu 400, a plan dopuszcza nachylenie połaci dachowej do 450.

W projekcie przewidziano współczynnik terenu zielonego (k. 34 projektu – 59,4%) bez naruszenia nakazu zachowania minimalnie 30% powierzchni jako terenu biologicznie czynnego (§ 22 pkt 6 lit. e planu).

W ocenie Sądu, inwestycja spełnia powyższe parametry, a konstatacja organów, że planowana inwestycja nie narusza postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest prawidłowa.

W stanie faktycznym rozpatrywanej sprawy spełniony jest również kolejny warunek, a mianowicie projekt zagospodarowania terenu lub działki jest zgodny z przepisami, w tym z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1065 z późn.zm.). Spełnione bowiem zostały wymogi, o których mowa w § 12 i 13 rozporządzenia dotyczące odległości sytuowania budynków względem granic nieruchomości sąsiednich.

Zdaniem Sądu, organy zasadnie zastosowały przepis § 12 ust. 4 pkt 1 ww. rozporządzenia, stanowiący wyjątek od standardu wyznaczającego odległość budynku od granicy z działką sąsiednią (§ 12 ust. 1 rozporządzenia). Budynek na działce budowlanej należy sytuować od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy bądź 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy. Natomiast w myśl § 12 ust. 4 rozporządzenia, w zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273, dopuszcza się budowę budynku ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości 16 m lub mniejszej. Działka inwestycyjna posiada szerokość 10,29 m, a zatem usytuowanie projektowanego budynku w odległości 1, 52 m od granicy z działką ew. [...],53 m od granicy z działką ew. nr [...] należy uznać za odpowiadające wymogom prawnym – w tym art. 5 ust. 1 pkt 8 p.b. W tym miejscu podkreślić należy, że, poszanowanie uzasadnionych interesów osób trzecich, a więc właścicieli nieruchomości sąsiednich w tym przypadku, trzeba rozumieć jako wymóg działania organu architektoniczno-budowlanego w granicach wyznaczonych przez wyżej przytoczone przepisy. Jeśli zatem stan faktyczny sprawy odpowiada hipotezie normy zawartej w § 12 ust. 4, to interes sąsiadów (osób trzecich) polegający na tym, aby budynek był usytuowany w pewnej odległości od granicy, nie podlega ochronie. Sąd zauważa bowiem, że § 12 ust. 4 ww. rozporządzenia pozwala na większą ingerencję w uprawnienia właścicielskie sąsiadów, aniżeli wynika to z art. 12 ust. 1 rozporządzenia, a także § 12 ust. 3 rozporządzenia, które odnoszą się do odmiennych sytuacji.

W zatwierdzonym projekcie budowlanym projektant w dokumencie nazwanym "Zabezpieczenie p.pożarowe" (k. 47-48 projektu) wskazał, że przedmiotowy budynek nie posiada pomieszczeń zagrożonych wybuchem, a "jedyne zagrożenie pożarowe wynika ze znajdujących się w obiekcie palnego wyposażenia: meble, książki itp.". Przedmiotowy budynek, ze względu na jego wysokość (9,45 m) kwalifikuje się jako budynek niski (N) należący do strefy pożarowej ZL IV. Zgodnie bowiem z § 8 pkt 1 do grupy budynków niskich (N) kwalifikuje się budynki o wysokości do 12 metrów włącznie nad poziomem terenu lub mieszkalne do 4 kondygnacji nadziemnych włącznie, zgodnie zaś z § 209 ust. 2 pkt 4 ww. rozporządzenia budynki mieszkalne zalicza się do strefy pożarowej ZL IV. Budynek został zaprojektowany w klasie odporności pożarowej "D" – a zatem zgodnie z wymogami określonymi w § 212 ww. rozporządzenia dla budynków niskich klasy ZL IV.

W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego brak jest też podstaw do przyjęcia, że usytuowanie objętego postępowaniem budynku będzie naruszało treść § 13 i § 60 ww. rozporządzenia. pod względem ewentualnego przesłaniania oraz ograniczenia związanego z nasłonecznieniem istniejącego na działce nr [...] budynku (należącego do Skarżącej), wymóg zapewnienia naturalnego oświetlenia lokali mieszkalnych wynika z przepisu § 13 ust. 1 pkt 1a oraz z przepisu § 60 ww. rozporządzenia. Projekt zagospodarowania terenu inwestycji powinien zawierać dane pozwalające organowi stwierdzić spełnienie wymogu określonego w powyższych przepisach. Zgodnie z treścią § 13 ust. 1 pkt 1a ww. rozporządzenia odległość budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń - co uznaje się za spełnione, jeżeli między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego, nie znajduje się przesłaniająca część tego samego budynku lub inny obiekt przesłaniający w odległości mniejszej niż wysokość przesłaniania, natomiast zgodnie z zapisem § 60 ww. rozporządzenia, pokoje mieszkalne oraz pomieszczenia przeznaczone do zbiorowego przebywania dzieci powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia co najmniej 3 godziny w dniach równonocy (21 marca i 21 września) w godzinach 7°°- 17°°. W mieszkaniu wielopokojowym dopuszcza się ograniczenie wymagania, jak powyżej co najmniej do jednego pokoju.

Jak wynika z analizy całości zebranego w sprawie materiału dowodowego, do projektu budowlanego dołączona została (po wezwaniu inwestorów do uzupełnienia projektu) szczegółowa analiza wskazująca spełnienie ww. wymagań w stosunku do otaczającej zabudowy (k. 36-39a projektu). W odniesieniu do budynku Skarżącej wymagania określone w § 13 ust. 1 pkt 1a ww. rozporządzenia nie podlegały badaniu ww. zakresie, gdyż z uwagi na usytuowanie od południowej strony budynku projektowanego inwestycja nie będzie ograniczać jego naturalnego nasłonecznienia. Zatem zapewnione będzie dla budynku posadowionego na działce Skarżącej minimum 3 godz. nasłonecznienia. Przedłożona po uzupełnieniu projektu przez inwestora "Analiza przesłaniania" w odniesieniu do budynku posadowionego na działce ew. nr [...] zawiera zaś elementy określone w § 13 ww. rozporządzenia, tj. wyrysowano kąty 60° z wierzchołkami usytuowanymi w wewnętrznych licach ścian na osi okien pomieszczeń przesłanianych oraz określono wysokości przesłaniania. Wobec powyższego, należy stwierdzić, że warunki określone wg. powyżej wskazanych przepisów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie zostały zachowane.

Odnosząc się do zarzutów skargi, wskazać należy na wstępie, że Skarżąca nie powołała żadnych okoliczności wskazujących na brak poszanowania przez inwestycję i jej usytuowanie uzasadnionych interesów strony, a więc interesów opartych na przepisach prawa, wprowadzających określone ograniczenia czy wymogi w zakresie realizacji inwestycji. Należy wskazać, że zarzuty skargi cechuje w dużym stopniu ogólnikowość i generalna negacja zamierzenia budowlanego. Tymczasem ogólnikowe, nieoparte na przepisach prawa, niezwiązane z interesem Skarżącej oraz nieuzasadnione konkretnymi rozwiązaniami projektowymi zarzuty skargi co do wewnętrznych sprzeczności projektu i błędnego "zwymiarowania" nie mogły zostać uznane za skuteczne i podważające legalność wydanych w sprawie decyzji. Wskazane zarzuty nie zostały oparte na konkretnych naruszeniach norm prawnych w powiązaniu z określonymi rozwiązaniami projektowymi oraz z indywidualną sytuacją Skarżącej, z jej interesem prawnym. Taki charakter tych zarzutów nie mógł odnieść zamierzonego skutku, w postaci zakwestionowania, jako niezgodnej z prawem, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę.

Zarzuty Skarżącej koncentrują się natomiast na wykazaniu nieścisłości w zatwierdzonym projekcie budowlanym co do usytuowania budynku oraz jego parametrów. Przy czym Skarżąca odnosi te zastrzeżenia do porównania pierwotnie złożonego przez inwestora projektu budowlanego i projektu zatwierdzonego, pomijając okoliczność, że już organ I instancji zauważył pewne nieścisłości w dokumentach złożonych wraz z wnioskiem i wezwał do ich usunięcia. Inwestorzy zaś wywiązali się z obowiązków nałożonych postanowieniem z [...] marca 2019r., a nadto przedstawili nowe rozwiązania co do usytuowania budynku (przesunięcie bezpośrednio do linii zabudowy wyznaczonej zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zmiana długości budynku oraz stopnia nachylenia połaci dachowej). Przedmiotem oceny organów obu instancji były zaś właśnie te nowe rozwiązania przedstawione w projekcie. Analiza akt pozwala na przyjęcie, że zatwierdzony projekt budowlany nie rodzi wątpliwości co do charakterystycznych wymiarów budynku oraz jego usytuowania. Część opisowa oraz część rysunkowa projektu zagospodarowania terenu sporządzona została zgodnie z wymogami rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 25 kwietnia 2012r.w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2018r., poz. 1935 – obowiązującego w dacie orzekania przez organ I instancji). I tak część rysunkowa sporządzona określa usytuowanie i obrys projektowanego budynku. Opis techniczny określa też charakterystyczne wymiaru budynku – jego wysokość, szerokość, długość, powierzchnię zabudowy. Sąd nie dostrzega w tym względzie żadnej sprzeczności wewnętrznej w projekcie budowlanym, które mogłyby rodzić wątpliwości co do przedmiotu zatwierdzonego projektu budowlanego i stwarzać przestrzeń do dowolności w procesie realizacji zamierzenia budowlanego.

W przekonaniu Skarżącej o błędach projektowych świadczy również okoliczność wycięcia drzewa, dotychczas rosnącego na działce inwestycyjnej i oznaczonego w zatwierdzonym projekcie budowlanym poza obrysem projektowanego budynku. W ocenie Skarżącej wątpliwości co do faktycznego usytuowania budynku wynikają z tego, że pierwotnie dołączony do wniosku projekt budowlany nie spełniał wymogu wykazania w części graficznej ukształtowania zieleni - z oznaczeniem istniejącego zadrzewienia podlegającego adaptacji lub likwidacji.

Zatwierdzony projekt budowalny uwzględnia stan zadrzewienia (k. 35 projekty) i nie przewiduje wycinki rosnącego na działce drzewa. Nie ulega wątpliwości, że ocena dopuszczalności projektowanych prac inwestycyjnych w kontekście przepisów Prawa budowlanego, winna być dokonana na podstawie rzeczywistego stanu zagospodarowania nieruchomości na której planowana jest inwestycja. Okoliczność istnienia lub też nieistnienia drzew na działce, ma zatem znaczenie dla podjętego rozstrzygnięcia, jednak nie tyle w kontekście wymogu wcześniejszego uzyskania pozwolenia na ich usunięcie, ale ze względu na konieczność odwzorowania istniejących drzew na projekcie zagospodarowania terenu ze wskazaniem projektowanych w tym zakresie rozwiązań (adaptacja lub ich usunięcie). Poprawiony projekt budowlany w tym zakresie spełnia wymagania. Działania podjęte przez inwestorów w zakresie wycinki drzewa przed uzyskaniem decyzji zatwierdzającej projekt budowalny przed uzyskaniem przymiotu prawomocnego rozstrzygnięcia nie wpływają w żadnej mierze na ocenę poprawności projektu budowlanego dokonywaną przez organy architektoniczno-budowlane w postępowaniu prowadzonym w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę. Działania te mogą co najwyżej rodzić odpowiedzialność inwestorów na podstawie przepisów ustawy o ustawy z 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2020r., poz. 55). W świetle aktualnie obowiązujących rozwiązań prawnych usunięcie drzew w związku z planowaną budową możliwe jest bowiem dopiero po uzyskaniu pozwolenia na budowę. Art. 83d ust. 5 tej ustawy stanowi, że jeżeli przyczyną usunięcia drzewa lub krzewu jest realizacja inwestycji wymagającej uzyskania pozwolenia na rozbiórkę lub pozwolenia na budowę, zezwolenie na usunięcie drzewa lub krzewu może zostać wykonane pod warunkiem uzyskania pozwolenia na rozbiórkę lub pozwolenia na budowę, które koliduje z drzewami lub krzewami będącymi przedmiotem zezwolenia. Kwestia usunięcia rosnącego na działce inwestycyjnej drzewa może być zatem przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego. Również kontrola zgodności realizowania inwestycji z warunkami udzielonego pozwolenia na budowę (w zakresie jego podstawowych wymiarów i usytuowania względem granic działki) może zostać dokonana jedynie w odrębnym postępowaniu przeprowadzanym już przed organami nadzoru budowlanego.

W realiach rozpoznawanej sprawy nie stanowi też prawnej przeszkody do wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowalnego i udzieleniu pozwolenia na budowę przekonanie Skarżącej o wadliwości postępowania przeprowadzonego przed organami z uwagi na "nieaktualność" uzgodnień projektu budowlanego np. dokonanych przez geodetę i rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych.

W odniesieniu do tak sformułowanych zarzutów Sąd w pierwszej kolejności zwraca uwagę, że przepisy prawa budowlanego nie przewidują udziału geodety w procesie inwestycyjno-budowlanym (w charakterze jego uczestnika) na etapie projektowania obiektu – w tym w charakterze organu opiniującego, czy uzgadniającego. Rola geodety na tym etapie sprowadza się do przygotowania dokumentacji geodezyjnej niezbędnej do wykonania projektu budowlanego – tj. uwierzytelnienia kopii mapy zasadniczej dla celów projektowych, na której powinien być sporządzony projekt zagospodarowania terenu (§ 3 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] września 2013 r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. z 2013 r. poz. 1183). Część rysunkową projektu zagospodarowania terenu, będącego elementem projektu budowlanego, sporządza się bowiem na aktualnej kopii mapy do celów projektowych, która powinna być opatrzona klauzulą według wzoru określonego w załączniku nr 5 do ww. rozporządzenia. Tylko taka klauzula daje bowiem organowi administracji architektoniczno-budowlanej pewność, iż projekt opracowano w oparciu o materiał przyjęty do zasobu w wyniku pozytywnej weryfikacji organów kartograficzno-geodezyjnych.

Zatwierdzony projekt zagospodarowania terenu został w rozpoznawanej sprawie sporządzony na aktualnej kopii mapy dla celów projektowych i został opatrzony klauzulą podpisaną przez upewnionego geodetę.

Można też zauważyć, że zgodnie z treścią art. 43 ust. 1 p.b. wyznaczenie położenia obiektu budowlanego, wymagającego pozwolenia na budowę, stanowi element geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej. Rodzaje i zakres opracowań geodezyjnych obowiązujących w budownictwie zostały określone w akcie wykonawczym, wydanym na podstawie delegacji zawartej w art. 43 ust. 4 p.b., który stanowi rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995 r. (Dz. U. Nr 25, poz. 133). Stosownie do § 10 ust. 1 rozporządzenia - geodezyjne wytyczenie obiektów budowlanych w terenie służy przestrzennemu usytuowaniu tych obiektów zgodnie z projektem budowlanym, a w szczególności zachowaniu przewidzianego w zatwierdzonym projekcie budowalnym położenia wyznaczanych obiektów względem obiektów istniejących i wznoszonych oraz względem granic nieruchomości. Obowiązek geodezyjnego wyznaczenia w terenie obiektów budowlanych realizowany jest przed przystąpieniem do realizacji budowy oraz po zakończeniu robót budowlanych i w myśl art. 43 ust. 1 b p.b. obowiązek ten spoczywa na kierowniku budowy. Z treści powyżej przedstawionych przepisów wynika, że projekt budowlany, wbrew twierdzeniom Skarżącej, w postępowaniu prowadzonym w przedmiocie jego zatwierdzenia nie wymaga uzyskania "uzgodnienia" z organami kartograficzno-geodezyjnymi.

Odnośnie "nieaktualności" uzgodnienia projektu budowlanego pod kątem ochrony przeciwpożarowej to należy wyjaśnić, że w myśl przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 2 grudnia 2015r. (Dz. U. z 2009r., Nr 178, poz. 1380 ze zm.) podstawę uzgodnienia stanowią te dane, które są niezbędne do stwierdzenia zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej, dotyczące warunków ochrony przeciwpożarowej obiektu budowlanego, zależne od przeznaczenia, sposobu użytkowania, prowadzonego procesu technologicznego, sposobu magazynowania lub składowania, występujących w obiekcie budowlanym zagrożeń pożarowych oraz warunków technicznych obiektu budowlanego. Dane te obejmują przede wszystkim informacje o powierzchni, wysokości i liczbie kondygnacji obiektu budowlanego (§ 4). Wbrew zarzutom Skarżącej rysunek znajdujący się na k. 41 określa szerokość budynku (7,14 m), jego długość (12,34 m) oraz oddalenie od granic działki (1,52 m i 1,53 m) w sposób tożsamy jak uczyniono to w ostatecznie przedstawionym przez inwestorów projekcie zagospodarowania terenu (k. 35 projektu). Rzeczoznawca dysponował zatem aktualnymi danymi, pozwalającym na dokonanie oceny zachowania wymogów ochrony przeciwpożarowej w zakresie wymaganym przepisami techniczno-budowlanymi.

Na koniec Sąd zauważa, że w kontrolowanej sprawie nie dojdzie do naruszenia uzasadnionych interesów osób trzecich, ponieważ projektowana inwestycja nie wpłynie negatywnie na korzystanie z nieruchomości sąsiednich, nie pozbawi właścicieli sąsiednich nieruchomości (w tym Skarżącej) dostępu do drogi publicznej. Nie wpłynie również na możliwość korzystania przez Skarżącej z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej oraz środków łączności. Nie spowoduje nadto uciążliwości w zakresie hałasu, wibracji, zanieczyszczenia powietrza i gleby.

Z powyższych względów wszystkie podniesione przez Skarżącą zarzuty okazały się nieskuteczne. Ponownie w tym miejscu należy podkreślić, że decyzja o pozwoleniu na budowę nie ma charakteru uznaniowego. Stanowi o tym wyraźnie art. 35 ust. 4 p.b., który nie dopuszcza, ani jakiejkolwiek uznaniowości w sprawie wydania pozwolenia na budowę, ani też możliwości uzależnienia wydania tego pozwolenia od spełniania warunków innych, niż te przewidziane ustawowo. Organ nie może zatem odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, jeżeli przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany spełnia wymagania określone w art. 5 ust. 1 pkt 8, art. 34 i art. 35 ust. 1 p.b., a inwestor dopełnił czynności wymienionych w art. 32 ust. 4 p.b., jak to miało miejsce w kontrolowanej sprawie. W wyniku analizy zgromadzonego materiału dowodowego oraz sporządzonych przez organy obu instancji uzasadnień wydanych rozstrzygnięć, sąd uznał bowiem, że projekt budowlany planowanej inwestycji został prawidłowo zatwierdzony, a inwestor spełnił wszystkie wymogi konieczne do uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Sąd uznał także, że przeprowadzone postępowanie nie naruszało przepisów art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. Organy bowiem właściwie oceniły cały zebrany materiał dowodowy, w tym zgodnie zasadą prawdy obiektywnej oraz zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej, prawidłowo ustalając stan faktyczny sprawy. Zastosowały przy tym właściwe podstawy prawne, które prawidłowo zinterpretowały oraz w niezbędnym zakresie wyjaśniły w pisemnych motywach obu zapadłych rozstrzygnięć, które spełniają wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a.

Z tego powodu Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i została wydana z zachowaniem dyspozycji art. 5, 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 p.b. oraz z dochowaniem procedury administracyjnej.