Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 1438/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Uzupełniono postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 157, art, 166, art. 201 par. 1, art. 203, art. 209
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zofia Borowicz po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku A. K. o uzupełnienie w zakresie kosztów postępowania postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 sierpnia 2015 r., sygn. akt II GSK 1438/14 w sprawie ze skargi kasacyjnej A. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 30 stycznia 2014 r. sygn. akt III SA/Po 1425/13 w sprawie ze skargi A. K. i M. K. następców prawnych L. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie ustawy o transporcie drogowym postanawia: uzupełnić postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w ten sposób, że w sentencji postanowienia dodać punkt 3 o treści: zasądzić od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącej A. K. zwrot kosztów postępowania kasacyjnego w wysokości 1563 (słownie: tysiąc pięćset sześćdziesiąt trzy) złote.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] września 2015 r., pełnomocnik skarżącej A. K. wniósł o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 sierpnia 2015 r., sygn. akt II GSK 1438/14 w zakresie zwrotu kosztów postępowania z uwagi na brak rozstrzygnięcia w tej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać złożony w terminie czternastu dni od jego doręczenia z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się od dnia jego ogłoszenia – jedynie w wypadku, gdy Sąd, rozpoznając sprawę, nie orzekł o całości skargi lub nie zawarł w wyroku dodatkowego orzeczenia, które winien był zamieścić z urzędu. W myśl art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

W rozpoznawanej sprawie A. K. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 30 stycznia 2014 r., sygn. akt III SA/Po 1425/13, w której wnioskowała o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania oraz zasądzenie kosztów postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w P. do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2015 r., sygn. akt II GSK 1438/14 uchylił zaskarżony wyrok i umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. W orzeczeniu tym nie rozstrzygnięto o wniosku zawartym w skardze kasacyjnej w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania. Wniosek skarżącej o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w zakresie kosztów postępowania został złożony w terminie przewidzianym w art. 157 § 1 p.p.s.a.

W myśl art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 tej ustawy. Przepisy art. 200 i 201 p.p.s.a regulują zakres zwrotu kosztów postępowania przed sądem pierwszej instancji. Natomiast przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. dotyczą zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Przepis art. 203 p.p.s.a. odnosi się do zwrotu kosztów postępowania kasacyjnej w przypadku uwzględnienia skargi kasacyjnej. Z uwzględnieniem skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 203 p.p.s.a. mamy do czynienia wówczas, gdy zapada wyrok NSA, o którym mowa w art. 185 § 1, art. 188 i art. 189 p.p.s.a. W przypadku wydania wyroku wskazanego w art. 185 § 1 p.p.s.a. NSA ogranicza się wyłącznie do orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 203 p.p.s.a. Natomiast w sytuacjach wynikających z art. 188 p.p.s.a. NSA oprócz zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego powinien zasądzić zwrot kosztów postępowania poniesionych przez skarżącego w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Z kolei uchylenie przez NSA zaskarżonego wyroku WSA na podstawie art. 189 p.p.s.a. i umorzenie postępowania skutkuje tym, że Naczelny Sąd Administracyjny powinien ograniczyć się do orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego na podstawie art. 203 § 1 p.p.s.a. Zważywszy na treść art. 200 i 201 § 1 p.p.s.a., w sytuacji określonej w art. 189 p.p.s.a. zwrot kosztów postępowania nie obejmuje kosztów postępowania poniesionych przez skarżącego w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Z art. 201 § 1 p.p.s.a. wynika wyraźnie, że zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu, gdy następuje umorzenie postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie rozstrzygnięcie nastąpiło na podstawie art. 189 p.p.s.a., tj. uwzględniono skargę kasacyjną w ten sposób, że uchylono zaskarżony wyrok i umorzono postępowanie sądowoadministracyjne, z uwagi na treść art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Dlatego w tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny ograniczył się do orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego na podstawie art. 203 p.p.s.a. (tak: R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. C.H.Beck, Warszawa 2015, s. 756).

Z przyczyn wyżej wskazanych brak było podstaw przy rozstrzyganiu wniosku skarżącej uwzględnienia regulacji z art. 201 § 1 p.p.s.a., gdyż umorzenie postępowania nie było spowodowane okolicznościami przewidzianymi w art. 54 § 3 p.p.s.a.

Zasądzając na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania kasacyjnego w oparciu o art. 203 § 1 p.p.s.a. uwzględniono treść art. 205 §1 i 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (j.t.Dz. U. z 2013 r. poz. 490).

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 w związku z art. 166 i art. 193 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.