Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 297/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-12-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postepowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 280, art. 285, art. 276 i art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 22 grudnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2008 roku sprawy ze skargi S.P. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 marca 2005 roku, sygn. akt III SA/Łd 632/04 w sprawie ze skargi S.P. następcy prawnego B.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowień postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. TG


UZASADNIENIE

B. P. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowień.

Z uwagi na to, że skarżący B.P. zmarł Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wskazało następców prawnych skarżącego B. P. – M. J., K. P., S. P., M. P., G. P. i E. L. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi podjął zawieszone postępowanie, a następnie wyrokiem z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt III SA/Łd 632/04 oddalił skargę na opisaną wyżej decyzję. Wyrok ten uprawomocnił się.

W dniu 6 sierpnia 2007r. S. P. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym wyrokiem, którą postanowieniem z dnia 26 września 2007 r., sygn. akt III SA/Łd 545/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił. Postanowienie to uprawomocniło się w dniu 3 listopada 2007r.

W pismach z dnia 18 i 19 maja 2008 r. S.P. ponownie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego wyrokiem z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt III SA/Łd 632/04.

Wezwaniem doręczonym w dniu 17 czerwca 2008 roku zobowiązano stronę do wskazania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania przyczyn wznowienia postępowania oraz okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do jej złożenia, a także pouczono o treści art. 271 i art. 273 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W piśmie z dnia 20 czerwca 2008 r., stanowiącym odpowiedź na to wezwanie, skarżący wskazał, iż po raz kolejny wnosi o rozpoznanie w/w sprawy zgodnie z k.p.c. oraz domaga się anulowania czynności materialno – technicznej zameldowania dokonanej bez wiedzy i zgody jego rodziców.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) w przypadkach przewidzianych w przepisach art. 271 – art. 285 ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie, nie budzi wątpliwości, iż wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym służącym od prawomocnych orzeczeń sądów administracyjnych, który umożliwia ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy co do istoty, jak również to, że skarga o wznowienie postępowania jest jednocześnie pismem strony w rozumieniu art. 45 ustawy. Skarga o wznowienie postępowania powinna zatem odpowiadać nie tylko wymogom określonym w art. 46 ustawy, ale również zawierać wszystkie elementy wyszczególnione w art. 279 ustawy, tj. oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Wskazać przy tym trzeba, że zgodnie z art. 277 ustawy skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub przedstawiciel ustawowy. W przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową miedzynarodową lub ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego (art. 272 § 1 i 2 ustawy). W myśl art. 271 ustawy można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia, nie mogła się domagać wyłączenia (pkt 1); jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (pkt 2). Przepis art. 273 ustawy stanowi natomiast, iż można żądać wznowienia na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (§ 1 pkt 1); orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (§ 1 pkt 2); w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (§ 2); w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (§ 3).

Stosownie zaś do art. 280 § 1 zd. 1 ustawy sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, jak również jej ustawowej podstawy, są obligatoryjnymi elementami, których brak powoduje odrzucenie skargi o wznowienie postępowania, o czym stanowi art. 280 § 1 zd. 2 ustawy. Zauważyć przy tym również trzeba, iż zgodnie z art. 280 § 2 ustawy na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia.

Przepis art. 285 ustawy stanowi ponadto, iż niedopuszczalne jest dalsze wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie. Zgodnie z poglądem wyrażanym w doktrynie prawa sądowoadministracyjnego oraz w orzecznictwie zakaz dalszego wznowienia dotyczy nie tylko prawomocnych orzeczeń co do meritum sprawy, ale również orzeczeń, które kończą postępowanie z przyczyn formalnych. Ustawa nie określa bowiem rodzaju orzeczeń, których prawomocność wywołuje skutek w postaci niedopuszczalności złożenia kolejnej skargi o wznowienie postępowania (por. J.P. Tarno w "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Warszawa 2006, s. 563 – 564 oraz postanowienia NSA z dnia 24 czerwca 2005r., OSK 1864/04; z dnia 12 lipca 2007r., II FSK 1572/06; z dnia 31 stycznia 2008r., I OSK 47/08; z dnia 29 lutego 2008r., I OSK 138/08 – dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpatrywanej sprawie S. P. nie wskazał w treści skargi o wznowienie postępowania ani jej ustawowej podstawy, ani okoliczności świadczących o zachowaniu terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt III SA/Łd 632/04. Wymogów tych nie spełnił również pomimo doręczenia mu w dniu 17 czerwca 2008r. opisanego wyżej wezwania do wskazania przyczyn wznowienia postępowania oraz okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania, które dodatkowo zawierało pouczenie o treści powołanych wyżej art. 271 i art. 273 ustawy. Zdaniem Sądu nie odpowiada bowiem opisanym wyżej warunkom pismo strony z dnia 20 czerwca 2008 r., z którego treści wynika jedynie, iż domaga się ona ponownego rozpoznania sprawy w oparciu o przepisy k.p.c. oraz anulowania czynności materialno – technicznej zameldowania, co było przedmiotem postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., podlegającej kontroli Sądu w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem z dnia 31 marca 2005r. Wyjaśnić także trzeba, iż sądy administracyjne, które są powołane do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych, dokonując kontroli działalności administracji publicznej, nie prowadzą postępowania na podstawie przepisów k.p.c., lecz ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co wynika z art. 1 tejże ustawy.

Ponadto wskazać należy, iż niniejsza skarga o wznowienie postępowania jest ponowną – kolejną skargą o wznowienie postępowania, która została wniesiona w sprawie w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 632/04, zaś prawomocnym postanowieniem z dnia 26 września 2007r., sygn. akt III SA/Łd 545/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi już raz odrzucił skargę S.P. o wznowienie postępowania wniesioną w tej samej sprawie. Skoro więc strona żąda wznowienia postępowania w sprawie, w której prawomocnym orzeczeniem odrzucono już raz skargę o wznowienie postępowania, a nadto nie wskazuje okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do jej wniesienia oraz ustawowej podstawy, niniejsza skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 280 i art. 285 w związku z art. 276 i art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.

TG