Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 621/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2018-09-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1 i § 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 6 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. i A. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek nie zawierał uzasadnienia poza wyrażeniem stanowiska, według którego przy wydaniu zaskarżonej decyzji - zdaniem skarżących - doszło do naruszenia prawa, co zostało opisane w skardze. W istocie więc skarżący oczekiwali wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z tego powodu, że nie zgadzają się z zawartym w niej rozstrzygnięciem organu podatkowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualnie Dz.U.2018.1302 - p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednak – o czym stanowi § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem niemającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Ponadto sąd nie jest uprawniony do poszukiwania za skarżących okoliczności faktycznych, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie wykonania kontrolowanej decyzji, gdyż to na wnioskujących ciąży obowiązek wiarygodnego wykazania konkretnych faktów opisujących ich sytuację życiową i materialną, realizujących jedną z przesłanek zastosowania omawianej, szczególnej instytucji unormowanej w art. 61 § 3 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie skarżący nie przedstawili argumentacji, konkretnych okoliczności i dokumentów wyczerpująco opisujących ich aktualną, rzeczywistą sytuację finansową i majątkową, pozwalających sądowi zasadnie przyjąć, że uiszczenie kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji wiąże się dla nich z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody czy miałoby powodować trudne do odwrócenia skutki. Brak uzasadnienia i udokumentowania wniosku w tym zakresie wyklucza wiarygodne ustalenie czy istnieje jakikolwiek związek między egzekucją dotyczącą zaskarżonej decyzji a rzeczywistym położeniem materialnym skarżących, dodatkowo taki, który realizowałby przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Trzeba przy tym podkreślić, że samo złożenie skargi i sfomułowanie w niej zarzutów wobec kwestionowanej przez podatników decyzji, nie pozwala jeszcze zastosować art. 61 § 3 p.p.s.a., gdyż przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest złożenie skargi, tylko wykazanie konkretnego i realnego niebezpieczeństwa wyrządzenia podatnikom znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji, czego w niniejszej sprawie skarżący nie uczynili.

Tym samym nie ma podstaw do zasadnego stwierdzenia, że wystąpiły przesłanki wstrzymania wykonania decyzji objętej skargą. Bez znajomości rzeczywistej kondycji materialnej skarżących nie sposób bowiem prawidłowo ocenić czy i ewentualnie w jakim zakresie wykonanie zaskarżonej decyzji obiektywnie wiązać się może z wyrządzeniem skarżącym znacznej szkody bądź spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków w ich położeniu.

Z tych względów, wobec niewykazania przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji przy zastosowaniu art. 61 § 5 tej ustawy.