Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 369/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2015-06-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Zabezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1 pkt 1 lit c tiret 15 i 28, pkt 2a, art. 5 ust. 4-4b
journal: Dz.U. 2013 poz 1456
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Hanna Raszkowska Sędzia WSA Ewa Osipuk Protokolant Referent-Stażysta Marta Kudła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi W. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zasiłku rodzinnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia "[...]", nr "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania W. J., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia "[...]" odmawiającą przyznania odwołującej się prawa do zasiłku rodzinnego wraz

z dodatkiem do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2015/2016 na dzieci W. S. oraz S. S. Organ II instancji podzielił w całości stanowisko organu I instancji, że rodzina wnioskodawczyni przekroczyła kryterium dochodowe w wysokości 574 zł w przeliczeniu na osobę. Wskazano, że wniosek wpłynął do organu I instancji w dniu 4 grudnia 2014r. Ustalono, że dochód trzyosobowej rodziny w roku poprzedzającym okres zasiłkowy, czyli w 2013r. wyniósł miesięcznie 2.275,62 zł, z czego na osobę w rodzinie stanowił kwotę 758,54 zł. Do dochodu rodziny zaliczono stypendium studenckie otrzymywane przez wnioskodawczynię w 2013r. w łącznej kwocie 5.904 zł oraz dochód z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę zawartej na czas określony na okres od 10 września 2014r. do 9 września 2015r. w wysokości za pierwszy miesiąc następujący po miesiącu uzyskania dochodu (październik 2014r.) w kwocie 1.783,62 zł. Za utracony uznano dochód osiągnięty w 2013r. z tytułu umów zlecenia w kwocie 3.677,74 zł. Miesięczny dochód rodziny obliczono w ten sposób, że: 5.904 zł : 12 = 492 zł + 1.783,62 zł = 2.275,62 zł.

W skardze na powyższą decyzję wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie W. J. podtrzymała argumenty podniesione w odwołaniu. Wskazała, że jest zatrudniona za wynagrodzeniem w kwocie 1700 zł brutto z premią uznaniową. Egzekucja zasądzonych alimentów jest bezskuteczna. Podała, że studiuje zaocznie na UWM. W 2013r. otrzymywała stypendium Rektora UWM za wyniki w nauce, którego w chwili składania wniosku już nie uzyskiwała. Skarżąca podniosła, że o ile bezspornym jest, że stypendium socjalne, o którym mowa w art. 3 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, należy do listy enumeratywnie wymienionych źródeł dochodu osiągniętego w roku poprzedzającym złożenie wniosku, to trudno uznać, że taki charakter ma stypendium za wyniki w nauce. Takie stypendium, w ocenie strony, nie ma nic wspólnego z warunkami bytowymi, materialnymi studenta i w żaden sposób nie odnosi się do warunków rodzinnych świadczeniobiorcy. Jest przyznane na określony czas i za określone osiągnięcia w nauce. Dlatego takie stypendium nie powinno zostać wliczone do dochodu rodziny. Nie podlega też możliwości uzyskania ani utraty w świetle powołanej ustawy. Zdaniem skarżącej do dochodu nie powinna zostać wliczona również premia uznaniowa, która nie jest stałym składnikiem wynagrodzenia za pracę. Stwierdziła, że organ powinien uwzględnić realne i bieżące możliwości wydatkowania na dzień oceny wniosku.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu 2 czerwca 2015r. skarżąca podtrzymała skargę. Wyjaśniła dodatkowo, że prowadzona jest egzekucja alimentów od ojca dzieci, a pierwotny wniosek egzekucyjny musiała wycofać od jednego komornika, ponieważ okazało się, że jest już prowadzona egzekucja z nieruchomości na rzecz innych wierzycieli. W związku z tym skarżąca przyłączyła się do tej egzekucji i jest ona nadal prowadzona, tyle że bezskutecznie. Podała, że ubiegała się o świadczenie z funduszu alimentacyjnego, ale odmówiono jej, podobnie jak w niniejszej sprawie, z powodu przekroczenia kryterium dochodowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2014r. poz. 1647) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm. – dalej jako: "p.p.s.a.") polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a., w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowym podlega prawidłowość zastosowania przez organy administracji publicznej przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność zastosowania wykładni tych przepisów. Sąd administracyjny nie rozstrzyga o uprawnieniach, czy też obowiązkach, a jedynie może uchylić zaskarżony akt lub czynność lub stwierdzić ich nieważność w przypadkach wskazanych w ustawie.

W rozpoznawanej sprawie Sąd uwzględnił skargę i uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta Miasta o odmowie przyznania skarżącej zasiłku rodzinnego wraz z dodatkiem, z powodu nieprawidłowego wyliczenia dochodu rodziny. Zgromadzone w aktach administracyjnych sprawy dokumenty nie dają podstaw do stwierdzenia przekroczenia kryterium dochodowego, o którym mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 1456 ze zm.). Przepis ten stanowi, że zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 574 zł. Zgodnie z art. 3 pkt 2a ustawy o świadczeniach rodzinnych dochodem członka rodziny jest przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 4-4b. Zasadą jest zatem przyjmowanie do wyliczeń dochodu z roku kalendarzowego poprzedzającego okres zasiłkowy (w rozpoznawanej sprawie 2013r.), chyba że wystąpią okoliczności zastrzeżone w art. 5 ust. 4-4b. W myśl tych unormowań: w przypadku utraty dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy lub po tym roku, ustalając ich dochód, nie uwzględnia się dochodu utraconego (ust.4); w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, ustalając dochód członka rodziny, osoby uczącej się lub dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, uzyskany w tym roku dochód dzieli się przez liczbę miesięcy, w których dochód ten został osiągnięty, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w dniu ustalania prawa do świadczeń rodzinnych (ust.4a); w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy dochód ich ustala się na podstawie dochodu członka rodziny, dochodu osoby uczącej się lub dochodu dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, powiększonego o kwotę uzyskanego dochodu z miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód został osiągnięty, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w dniu ustalania prawa do świadczeń rodzinnych (ust. 4b).

Obecna treść art. 5 ust. 4, 4a i 4b została wprowadzona ustawą z dnia 19 sierpnia 2011r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz.U. Nr 205 poz. 1212), uchwaloną między innymi w celu wykonania wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 czerwca 2009r. (sygn. akt P 45/08), w którym stwierdzono, że § 17 ust. 2 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz.U. Nr 105, poz. 881 ze zm.) jest niezgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w związku z art. 23 ust. 5 i art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.). Zakwestionowany przepis rozporządzenia stanowił, że nie pomniejsza się dochodu rodziny o dochód utracony, jeżeli w tym samym roku kalendarzowym osoba uzyskała inny dochód i nie utraciła go przed zgłoszeniem wniosku o zasiłek, bez względu na przerwę w uzyskiwaniu dochodów w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy. Przy czym Trybunał Konstytucyjny stwierdził jedynie, że zawarte w art. 23 ust. 5 ustawy o świadczeniach rodzinnych sformułowanie: "sposób ustalania dochodu uprawniającego do świadczeń rodzinnych" upoważniało jedynie do określenia w rozporządzeniu szczegółowego trybu postępowania oraz dokumentów służących określeniu dochodu uprawniającego do świadczeń rodzinnych przez organy administracji, ale nie do modyfikacji materialnoprawnych przesłanek nabycia tych świadczeń, a zatem zakwestionowany przepis rozporządzenia nie spełnia warunków określonych przez ustawodawcę co do zakresu spraw przekazanych do uregulowania w rozporządzeniu. Jednocześnie Trybunał stwierdził, że wprowadzone w ustawie o świadczeniach rodzinnych zasady uwzględniania utraty dochodów przy ustalaniu wysokości dochodu rodziny w przeliczeniu na osobę służą przede wszystkim ustaleniu rzeczywistej wysokości tego dochodu. Powołano się przy tym na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 czerwca 2007 r. (sygn. akt I OSK 1449/06, Lex nr 344897), w którym wskazano, że jeżeli przesłanką przyznania określonego świadczenia jest wysokość dochodu rodziny w przeliczeniu na osobę, to nie można wysokości tego dochodu ustalać nie uwzględniając wysokości rzeczywistej tego dochodu. NSA przesądził o możliwości kwalifikacji prawnej pogorszenia sytuacji materialnej rodziny w oparciu o kryterium utraty dochodu.

W pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga zasadność uwzględnienia do dochodu rodziny stypendium otrzymywanego przez skarżącą w 2013r., którego w dacie wystąpienia z wnioskiem już nie otrzymywała. W oświadczeniu o dochodach (k. 40 akt administracyjnych) skarżąca podała, że kwotę 5.904 zł uzyskała z tytułu stypendium socjalnego i naukowego. W odwołaniu od decyzji organu I instancji sprecyzowała zaś, że studiuje w systemie niestacjonarnym na UWM i w 2013r. otrzymywała stypendium przyznane przez rektora uczelni za wyniki w nauce. Dochód ten organy obu instancji przyjęły bezkrytycznie do obliczeń, przyjmując, że każde stypendium przyznane studentowi stanowi dochód w rozumieniu ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. c tiret 15 tej ustawy, dochodem podlegający uwzględnieniu przy ustaleniu prawa do świadczeń rodzinnych są niepodlegające opodatkowaniu stypendia doktoranckie i habilitacyjne przyznane na podstawie ustawy

z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach

i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. z 2014 r. poz. 1852), stypendia doktoranckie określone w art. 200 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U.

z 2012 r. poz. 572, z późn. zm.), stypendia sportowe przyznane na podstawie ustawy

z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2014 r. poz. 715) oraz inne stypendia

o charakterze socjalnym przyznane uczniom lub studentom. Przepis ten wyraźnie wymienia rodzaje stypendiów, które należy kwalifikować do dochodu niepodlegającego opodatkowaniu w świetle omawianej ustawy o świadczeniach rodzinnych. Są to m.in. stypendia o charakterze socjalnym. Ustalając zakres tego pojęcia nie można abstrahować od treści przepisów normujących uprawnienia studentów do stypendiów. Zgodnie z art. 173 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005r. Prawo o szkolnictwie wyższym (tekst jednolity Dz. U. z 2012r. poz. 572 ze zm.) student może ubiegać się o pomoc materialną ze środków przeznaczonych na ten cel w budżecie państwa w formie:

1) stypendium socjalnego; 2) stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych;

3) stypendium rektora dla najlepszych studentów oraz 4) stypendium ministra za wybitne osiągnięcia. Skoro sam ustawodawca odróżnia stypendium socjalne od stypendium rektora dla najlepszych studentów, to konsekwentnie nie można utożsamiać tych dwóch rodzajów stypendiów i przyjmować, że stypendium za wyniki w nauce jest stypendium o charakterze socjalnym, do którego to rodzaju stypendium odwołuje się wyraźnie cytowany art. 3 pkt 1 lit. c tiret 15 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Organ orzekający powinien zbadać charakter stypendium otrzymywanego przez wnioskodawcę, a nie wliczać je a priori do dochodu rodziny (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2015r. , sygn. akt I SA/Wa 187/15, dostępny na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Stypendium rektora dla najlepszych studentów nie stanowi innego dochodu niepodlegającego opodatkowaniu, który wliczałoby się do dochodu rodziny na zasadzie powyższego przepisu. Okoliczność tę potwierdza także treść art. 3 pkt.1 lit. c tiret 28 ustawy o świadczeniach rodzinnych, który do dochodu zalicza wprost pomoc materialną określoną jedynie w art. 173 ust. 1 pkt 1, 2 i 8, art. 173a, art. 199 ust. 1 pkt 1, 2 i 4 oraz art. 199a ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, czyli pomijając stypendium dla najlepszych studentów lub za wybitne osiągnięcia.

Z akt sprawy nie wynika też, aby organy dokonywały ustaleń, czy stypendium otrzymywane przez skarżącą w 2013r. podlegało opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Nie wymagano w ogóle od skarżącej przedłożenia zaświadczenia z urzędu skarbowego o dochodzie osiągniętym w 2013r. podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Natomiast z brzmienia art. 3 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych wynika, że obliczanie dochodu musi uwzględniać rezultaty postępowania podatkowego prowadzonego na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. Takie związanie rezultatem postępowania podatkowego dotyczy też wysokości dochodu, wysokości składek na ubezpieczenia społeczne odliczonych od dochodu, wysokości składek na ubezpieczenie zdrowotne odliczonych od podatku i wysokości należnego podatku. Konsekwencją takiego rozumienia art. 3 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych jest unormowanie art. 23 ust. 4 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych określające rodzaj i treść dokumentu, na podstawie którego, w postępowaniu o przyznanie prawa do świadczeń rodzinnych, następuje ustalenie okoliczności objętych hipotezą art. 3 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych. Dokumentem tym, zgodnie z art. 23 ust. 4 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, jest zaświadczenie wydane przez naczelnika właściwego urzędu skarbowego. W wyroku z dnia 15 stycznia 2015r., sygn. akt I OSK 1748/14 Naczelny Sąd Administracyjny, powołując się na dotychczasowe stanowisko judykatury i doktryny, wskazał na związanie organu prowadzącego postępowanie o przyznanie prawa do świadczeń rodzinnych takim zaświadczeniem naczelnika urzędu skarbowego, podkreślając, że zaświadczenie to potwierdza fakty ustalone w postępowaniu podatkowym oraz stan prawny w zakresie obowiązku podatkowego strony (art. 217 § 2 pkt 1 k.p.a.). Brak takiego dokumentu stanowi zatem istotną wadę postępowania przy ustalaniu prawa do wnioskowanych świadczeń.

Ustalając dochód rodziny organy pominęły też treść art. 5 ust. 4a ustawy o świadczeniach rodzinnych in fine, od słów: "jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w dniu ustalania prawa do świadczeń rodzinnych". Użycie przez ustawodawcę tego sformułowania w stosunku do uzyskanego dochodu w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, nie może nie mieć znaczenia prawnego. Zwrot ten wskazuje, że świadczenie, które było uzyskiwane w roku poprzedzającym okres zasiłkowy podlega wliczeniu do dochodu tylko, gdy jest uzyskiwane przez stronę również w dniu ustalania prawa do świadczeń rodzinnych.

W aktualnym stanie prawnym nie sposób przyjmować utraty dochodu w oderwaniu od treści art. 5 ust. 4-4b omawianej ustawy, których rozumienie powinno uwzględniać wykładnię systemową i celowościową. Jak już wskazano w myśl art. 5 ust. 4a ustawy o świadczeniach rodzinnych - jeżeli dochód został osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, to przyjmuje się go do ustalenia dochodu, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w dniu ustalania prawa do świadczeń rodzinnych. Z unormowania tego można wywieść dwa wnioski. Po pierwsze nie można uwzględniać takiego dochodu, którego członek rodziny nie posiadał już w dacie ustalenia prawa do wnioskowanego świadczenia. Po drugie nie można stwierdzić utraty dochodu, jeżeli w dacie ustalenia prawa do wnioskowanego świadczenia członek rodziny uzyskiwał dochód z tożsamego tytułu np. z tytułu zatrudnienia, chociażby u innego pracodawcy, czyli w okresie analizowanym, tj. w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy lub po tym roku nastąpiła zmiana miejsca pracy, nawet jeżeli członek rodziny pozostawał w międzyczasie bezrobotny (por. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 31 marca 2015r., sygn. akt II SA/Ol 141/15, dostępny na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Taka interpretacja jest racjonalna, gdyż pozwala na zunifikowanie wskazanego stanu rzeczy z sytuacją osób, które formalnie pracowałby w analizowanym okresie w tym samym zakładzie pracy i otrzymały podwyżkę wynagrodzenia. Zmiana warunków wynagrodzenia nie stanowi przecież utraty, czy uzyskania dochodu w rozumieniu art. 3 pkt 23 i 24 cytowanej ustawy. W takiej sytuacji obowiązywałby dochód osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy. Przyjęta koncepcja pozwala również najpełniej uwzględnić rzeczywiste dochody osiągane przez członka rodziny w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, z którego co do zasady są one ustalane. Przez to usprawiedliwione jest założenie kontynuacji zatrudnienia na dzień złożenia wniosku, jeżeli z tego samego tytułu strona uzyskiwała dochód w okresie analizowanym. Za takim uznaniem przemawia także ust. 4b art. 5, który należy odnosić do pierwszego albo dodatkowego dochodu z tożsamego tytułu osiągniętego w analizowanym okresie (rok poprzedni i następny do momentu zgłoszenia wniosku). Przepis ten stanowi, że "dochód rodziny ustala się na podstawie dochodu członka rodziny powiększonego o kwotę uzyskanego dochodu z miesiąca następnego po miesiącu, w którym dochód został osiągnięty". Chodzi tu zatem o to, że dochód z roku poprzedzającego okres zasiłkowy ma być powiększony o kwotę innego dochodu, który członek rodziny zaczął osiągać przed złożeniem wniosku.

Uwzględniając powyższe, w ocenie Sądu w rozpatrywanym przypadku nie można mówić, że skarżąca utraciła dochód z tytułu zatrudnienia, gdyż zarówno w roku 2013, jak w momencie składania wniosku dochód z tego tytułu osiągała.

W konsekwencji nie można uwzględnić do obliczeń dochodu z tytułu zatrudnienia osiągniętego w 2014r., który nie był dodatkowym źródłem utrzymania, ale zaczął być osiągany w miejsce poprzedniego.

Niezależnie od powyższego, nawet w przypadku przyjęcia poprawności założeń organów w uwzględnionym kształcie, to błędnie zsumowano średni miesięczny dochód z 2013r. z dochodem za jeden pełny miesiąc zatrudnienia uzyskany za X 2014r., uznając, że jest to średni miesięczny dochód rodziny. Skoro w art. 3 pkt 2a mowa jest o przeciętnym miesięcznym dochodzie z roku poprzedzającego okres zasiłkowy, to do ustalonego dochodu z 2013r. prawidłowo należałoby doliczyć dochód uzyskany w 2014r. i dopiero tę sumę uśrednić w skali roku, a następnie podzielić uzyskaną wartość przez liczbę osób wchodzących w skład rodziny. Takie stanowisko było prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (vide: np. wyrok NSA z dnia 10 kwietnia 2013r., sygn. akt I OSK 1552/12, wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 5 listopada 2014r., sygn. akt II SA/Bd 1057/14, dostępne na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl) na tle § 18 ust. 1 Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. Nr 105, poz. 881 ze zm.), który stanowił, że w przypadku uzyskania przez członka rodziny dochodu po roku, z którego dochody stanowią podstawę do ustalenia prawa do świadczeń rodzinnych, do dochodu rodziny dodaje się miesięczną kwotę dochodu uzyskanego przez członka rodziny, o ile dochód ten osoba otrzymuje w dniu ustalenia prawa do świadczeń rodzinnych. W dacie orzekania przez organy przepis ten już nie obowiązywał, gdyż wskazaną nowelą ustawy o świadczeniach rodzinnych tożsama treść zawarta została z dniem 1 stycznia 2012 w dodanym ust. 4b art. 5 omawianej ustawy. Zmiana ta nie wpływa na dotychczasową praktykę. Dochód dodawany z tytułu podjęcia zatrudnienia w roku rozpoczynającym okres zasiłkowy powinien być obliczany w skali roku.

Mając powyższe na uwadze, stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.

Rozstrzygnięcie w kwestii wykonalności zaskarżonej decyzji podjęto stosownie do art. 152 p.p.s.a.

Rozpoznając ponownie sprawę organ winien uwzględnić powyższe wskazania, stosownie do art. 153 p.p.s.a.