Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 35/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2008-10-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 30 października 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 30 października 2008 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na bezczynność Prezydenta Miasta T. w przedmiocie zwolnienia z opłaty za wymianę prawa jazdy - postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 29 sierpnia 2008 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Rzeszowie wpłynęła skarga Z. K. na bezczynność Prezydenta Miasta T. w przedmiocie zwolnienia z opłaty za wymianę prawa jazdy. Uzasadniając skargę Z. K. podała, iż 9 lipca 2008 roku złożyła w Urzędzie Miasta T. wniosek o wymianę prawa jazdy. Ponieważ jest osobą samotną i ubogą wniosła o zwolnienie z obowiązku ponoszenia opłaty z tytułu ww. czynności. Do dnia wniesienia skargi wniosek nie został rozpoznany.

W odpowiedzi na skargę organ podał, iż rozpatrując wniosek skarżącej ustalił, że nie ma podstaw prawnych do zwolnienia jej z obowiązku uiszczenia opłaty za wymianę prawa jazdy. Uwzględniając ciężką sytuacje materialną Z. K. Prezydent Miasta T., pismem z dnia 25 sierpnia 2008 roku, zwrócił się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w T. o rozważenie możliwości udzielenia jej zasiłku celowego na wymianę prawa jazdy. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 roku, nr [...] MOPR w T., przyznał skarżącej zasiłek celowy na wymianę prawa jazdy w wysokości 70,50 złotych. W dniu 10 września 2008 roku skarżąca pobrała przyznaną jej kwotę z kasy MOPR.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej jako P.p.s.a. skarga na bezczynność jest dopuszczalna jedynie w razie niewydania aktów bądź czynności, o jakich mowa w pkt 1-4a tego przepisu, tj. decyzji, postanowienia, aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających

z przepisów prawa bądź interpretacji przepisów prawa podatkowego. Pozwala to ogólnie stwierdzić, iż skarga na bezczynność organu przysługuje wtedy, gdy przepis prawa zobowiązuje go do wydania aktu lub podjęcia czynności, które podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Jeżeli danego aktu nie można poddać kontroli sądowoadministracyjnej, to konsekwentnie wyłączona jest również możliwość złożenia skargi na bezczynność sprowadzającą się do jego niewydania. Stosownie do § 6 pkt 1 wydanego na podstawie art. 115 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515, z późn. zm.) rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 11 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat i stawek wynagrodzenia za sprawdzenie kwalifikacji oraz za wydanie dokumentów w tych sprawach (Dz. U. 2003 r. nr 219, poz. 2162) wysokość opłaty za wymianę prawa jazdy wynosi 70 złotych. Zarówno przepisy prawa o ruchu drogowym, jak i powołanego rozporządzenia, nie przewidują możliwości zwolnienia

z obowiązku uiszczenia opłaty za wymianę prawa jazdy. Z tych przyczyn brak jest również przepisów, które uprawniałyby organ do rozpatrzenia wniosku w tym przedmiocie w formach procesowych; poprzez wydanie decyzji, postanowienia, etc. Jeżeli zatem nie ma prawnego umocowania do rozstrzygania o zasadności wniosku o zwolnienie od opłaty za wymianę prawa jazdy, to nie ma również podstaw do zarzucenia organowi bezczynności w tym zakresie. Postępowanie organu

w analizowanej sprawie było prawidłowe i godne pochwały. Mimo braku uprawnienia do zwolnienia skarżącej z opłaty w ramach własnych kompetencji organ ustalił,

w jaki sposób można jej pomóc i zainicjował postępowanie przed właściwym organem. Wskutek podjętych działań skarżąca w bardzo krótkim czasie otrzymała pomoc, której się domagała.

Mając na względzie przytoczone okoliczności oraz treść art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.