Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2019/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-01-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 8 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1460
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych  w perspektywie finansowej 2014- 2020  - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Protokolant specjalista - Agnieszka Małyszko, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. sp. komandytowo-akcyjna w [...] na informację Banku Gospodarstwa Krajowego z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę.


UZASADNIENIE

H. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w S. – dawniej H. Sp. z o.o. Sp. komandytowo-akcyjna (dalej: "Skarżąca" lub "Spółka") złożyła do Banku Gospodarstwa Krajowego (dalej: "BGK" lub "Organ") wniosek o dofinansowanie projektu nr [...] pn. "[...]" umożliwiające produkcję innowacyjnych systemów sanitarnych, w tym stelaży KOMBI" w ramach realizacji przez ten organ Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020, Oś Priorytetowa III: Wsparcie Innowacji w Przedsiębiorstwach, Działanie 3.2 Wsparcie wdrożeń wyników prac B+R, Poddziałanie 3.2.2: Kredyt na innowacje technologiczne.

BGK, pismem z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...], zawiadomił Skarżącą o odmowie przyznania premii technologicznej. Organ podał, że ww. projekt nie spełnił Kryterium 2 – Innowacyjność technologii planowane do wdrożenia w ramach projektu, Kryterium 3 – Nowość i potencjał rynkowy końcowego rezultatu projektu (towaru, procesu, usługi), Kryterium 10 – Wnioskodawca jest członkiem Krajowego Klastra Kluczowego. Do pisma załączono Karty Oceny Merytorycznej wypełnione przez każdego z trzech ekspertów oceniających projekt, zawierające przyznaną punktację wraz z uzasadnieniem.

Po rozpatrzeniu protestu Skarżącej, w którym zakwestionowała ona ocenę w zakresie Kryteriów 2 i 3, pismem z dnia [...] października 2017 r. nr [...] Organ poinformował Spółkę, że jej protest nie został uwzględniony.

Na wstępie uzasadnienia ww. rozstrzygnięcia Organ wyjaśnił, że dokonanie oceny sformułowanego w proteście zarzutu dotyczącego kryteriów merytorycznych wymagało wiedzy specjalistycznej, zatem zasięgnął opinii nowego eksperta zewnętrznego, który nie brał wcześniej udziału w jakiejkolwiek ocenie wniosku spółki. Po zapoznaniu się z dokumentacją projektową oraz protestem strony ekspert ten wyraził swoją opinię w Karcie Oceny Merytorycznej. Organ natomiast uznał, że opinia została sporządzona poprawnie pod względem logicznym i merytorycznym, a przyznana punktacja nie budzi wątpliwości w świetle podanego uzasadnienia.

Następnie Organ wskazał, że Kryterium 2 zostało uznane za spełnione, natomiast obligatoryjne Kryterium 3 nie zostało spełnione w związku z czym protest został rozpatrzony negatywnie. Odnosząc się do oceny tego Kryterium BGK przypomniał, że zgodnie z podkryterium 3.1.A planowany do wytwarzania w wyniku realizacji projektu towar/proces/usługa jest nowy lub znacząco ulepszony w odniesieniu do dotychczas wytwarzanych w RP i jest wynikiem wdrożenia przedstawionej w projekcie technologii.

Wnioskodawca określił planowany do wdrożenia rezultat projektu jako "znacząco ulepszony stelaż podtynkowy, w tym stelaż typu KOMBI". Takie ujęcie zdaniem Organu oznaczało zaś, że rezultat projektu obejmuje grupę co najmniej dwóch produktów. Wnioskodawca wskazał też, że na linii technologicznej będą produkowane: 1) "wysoce innowacyjne" stelaże "KOMBI" umożliwiające jednoczesne mocowanie dwóch przyrządów sanitarnych (miski do WC oraz miski bidetu na jednym stelażu oraz 2) stelaże podtynkowe do mocowania jednego urządzenia sanitarnego. Rezultatem projektu miały więc być dwa stelaże - pojedynczy i KOMBI. W tej sytuacji Organ stwierdził, iż należało zgodzić się z ekspertem zewnętrznym, że konieczne było rozstrzygnięcie czy oba produkty (stelaże) będą nowe bądź znacząco ulepszone względem produktów obecnie wytwarzanych w RP. Powołując się na stanowisko eksperta Organ dodał też, że ocenie został poddany jeden zdefiniowany we wniosku o dofinansowanie rezultat projektu, który został błędnie przedstawiony przez wnioskodawcę. Należało bowiem zdefiniować dwa odrębne rezultaty (stelaż podwójny i stelaż pojedynczy). Wnioskodawca przedstawił natomiast dwa produkty w ramach jednego rezultatu, co oznaczało, że oba muszą być znacząco ulepszone bądź nowe, a nie tylko jeden z nich.

Wymóg ten spełnił tylko stelaż typu KOMBI, który uznano za produkt znacząco ulepszony, a nawet za produkt nowy zgodnie z definicją z podręcznika OSLO. Z kolei stelaż pojedynczy nie jest produktem znacząco ulepszonym ani nowym. BGK powołując się na ocenę eksperta wskazał, że tego typu produkty są dostępne na rynku (również są produkowane przez wnioskodawcę). Zaproponowane zmiany konstrukcyjne nie wpłyną w sposób istotny na rezultat końcowy w postaci stelaża pojedynczego.

W związku z powyższym BGK uznał ww. podkryterium za niespełnione. Podobnie oceniono również podkryterium 3.1.B i częściowo pokryterium 3.1.C(d). Podsumowując Organ wskazał jednak, że aby Kryterium 3 zostało uznane za spełnione, co najmniej jeden towar/proces/usługa musi być uznany za rezultat projektu (tj. musi zostać pozytywnie oceniony w podkryterium A). Z uwagi na niespełnienie podkryterium 3.1.A uznano całe Kryterium 3 za niespełnione.

Odnosząc się do podniesionych w proteście zastrzeżeń strony co do różnych ocen dotyczących identycznego stanu faktycznego w naborze II i III BGK stwierdził, że każdy wniosek oceniany jest indywidualnie przez trzech niezależnych ekspertów branżowych w oparciu o kryteria wyboru projektów na podstawie informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie (w tym ewentualnych uzupełnień lub poprawek wniosku o dofinansowanie na etapie oceny formalnej), a także informacji udzielanych przez Wnioskodawcę podczas posiedzenia Panelu Ekspertów. W celu zapewnienia równego traktowania wszystkich Wnioskodawców, przy ocenie wniosku złożonego w danym konkursie lub rozpatrzeniu protestu nie może być brany pod uwagę wynik oceny wniosku o dofinansowanie uzyskany w poprzednich konkursach.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o jej uwzględnienie i stwierdzenie, że ocenia projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez BGK.

Zaskarżonej informacji Spółka zarzuciła:

- naruszenie prawa w postaci błędnej wykładni "Kryteriów wyboru projektów" odnośnie Kryterium 3 stanowiącego Załącznik nr 1 do Regulaminu Konkursu "Kredyt na innowacje technologiczne N03 zmiana 24 sierpnia 2017 r." wydanego na podstawie Ustawy wdrożeniowej, w szczególności zapisów ze stron 10-12 ww. Załącznika, polegające na ocenieniu dwóch produktów łącznie;

- naruszenie prawa w postaci naruszenia art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2016, poz. 217 ze zm.) – dalej jako "ustawa wdrożeniowa" lub "u.z.r.p.s.", polegające na naruszeniu zasady bezstronności, rzetelności i przejrzystości przy przeprowadzaniu wyboru projektów, tj. dokonaniu różnej oceny w dwóch tożsamych stanach faktycznych.

Uzasadniając tak sformułowane zarzuty Skarżąca wskazała, że Załącznik nr 1 do Regulaminu Konkursu "Kryteria wyboru projektów", określając sposób oceny Kryterium 3 na stronie 10 zawiera zapis, że "Każdy towar/proces/usługa podlega niezależnej ocenie w podkryteriach A, B i C. (...)". Zdaniem Skarżącej wynika z tego, że ocena dotycząca stelaża KOMBI i ocena stelaża pojedynczego powinny być dokonane rozłącznie, tymczasem ekspert zdyskwalifikował cały projekt/wniosek ze względu na negatywną ocenę w ramach Kryterium 3.1.A przy ocenie produktu – stelaża pojedynczego.

W sytuacji gdyby dokonano oceny oddzielnie odnośnie każdego z rezultatów, stelaż KOMBI otrzymałby w ocenie ostatniego eksperta liczbę punktów w przedziale 6-8 punktów, a stelaż pojedynczy 0 punktów. Zgodnie z ww. Załącznikiem nr 1 (na stronach 10-12) kryterium zostałoby spełnione, bowiem "co najmniej jeden towar musi być uznany za rezultat projektu". Skutkowałoby to również odrzuceniem stelaża pojedynczego jako rezultatu projektu, co byłoby również zgodne z zamierzeniami Skarżącej, która miała na celu jedynie wskazanie, że dzięki realizacji projektu możliwe będzie produkowanie innych stelaży niż stelaż KOMBI, co miało podkreślić potencjał technologiczny technologii "high-Hautec-tech".

Dalej Skarżąca podniosła, że mając na uwadze zapis: "Oceną końcową w ramach kryterium jest średnia arytmetyczna ocen jedynie tych towarów/procesów/usług, które uzyskały 1 pkt w podkryterium A (a więc zostały uznane za rezultat projektu), zaokrąglona do dwóch miejsc po przecinku" należało stwierdzić, że wniosek otrzymałby w ramach Kryterium 3 co najmniej 6 punktów i otrzymałby premię technologiczną.

Następnie Skarżąca wskazała, że w poprzednim konkursie organizowanym w ramach poddziałania "3.2.2. Kredyt na innowacje technologiczne", złożyła wniosek bliźniaczo podobny w stosunku do tego, który był przedmiotem obecnego postępowania. Dokonując oceny tego wniosku, Organ przyznał w ramach Kryterium 3 aż 5 punktów. Tylko jeden z ekspertów wówczas uznał to Kryterium za niespełnione, dwóch kolejnych natomiast zgodnie przyznało wnioskowi Skarżącej taką samą ilość punktów.

Wniosek Skarżącej został wpisany z numerem czwartym na tzw. listę rezerwową. Złożony protest nie wywołał co prawda pozytywnego skutku, jednak przeprowadzona przez kolejnych trzech ekspertów ocena w zakresie Kryterium 3 również przyznała wnioskowi 5 punktów. W sumie więc oceny pozytywnej w ramach Kryterium 3 dokonało czterech ekspertów, a jedynie dwóch z nich uznało Kryterium 3 za niespełnione. W konsekwencji Skarżąca stwierdziła, że skoro wnioski są w zasadzie identyczne odnośnie Kryterium 3, to pojawiają się poważne wątpliwości co do prawidłowości oceny dokonywanej przez ekspertów/Organ.

W odpowiedzi na skargę BGK wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Z kolei przepis art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – dalej "p.p.s.a."), stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy wdrożeniowej), które określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a., z wyłączeniami, o których mowa w art. 64 u.z.r.p.s.

W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a.

Z utrwalonego orzecznictwa sądowo-administracyjnego jednoznacznie wynika, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy prawa wspólnotowego i ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Dla oceny tej nie jest też obojętna udostępniona potencjalnym beneficjentom dokumentacja konkursowa.

Kontrolując w takim zakresie legalność oceny projektu dokonanej przez organy, w tym również legalność działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z 31 października 2017 r., stwierdzić wypada, iż odpowiadają one prawu.

Ocena sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania Komisji Oceny Projektów oraz Organu rozpoznającego protest z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z:

- rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE. L 347 str. 320);

- rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1301/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i przepisów szczególnych dotyczących celu "Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia" oraz w sprawie uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 (Dz. Urz. UE L 347 str. 289);

- rozporządzeniem 651/2014 - Rozporządzenie Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w stosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187/1 z 26.06.2014);

- rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 215/2014 z dnia 7 marca 2014 r. ustanawiające zasady wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego w zakresie metod wsparcia w odniesieniu do zmian klimatu, określania celów pośrednich i końcowych na potrzeby ram wykonania oraz klasyfikacji kategorii interwencji w odniesieniu do europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych ( Dz. Urz. UE L 69 str. 65);

- ustawą z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz.U. z 2015 r. poz. 1710 t.j);

- ustawą z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020;

- Programem Operacyjnym Inteligentny Rozwój 2014-2020;

- Wytycznymi ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego w zakresie trybu wyboru projektów na lata 2014-2020 (wydanymi na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy wdrożeniowej),

- Szczegółowym opisem osi priorytetowych PO IR 2014-2020;

- Regulaminem konkursu nr 3, Oś priorytetowa III Wsparcie Innowacji w Przedsiębiorstwach, Działanie 3.2 Wsparcie wdrożeń wyników prac B+R, Poddziałanie 3.2.2: Kredyt na innowacje technologiczne;

- Kryteriami wyboru projektów dla III Osi priorytetowej PO IR przyjętymi przez Komitet Monitorujący PO IR;

- Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie w ramach PO IR, Poddziałanie 3.2.2. Kredyt na innowacje technologiczne.

Sąd zaznacza przy tym, że dokumenty określające warunki i procedury obowiązujące w programach operacyjnych są wydawane na podstawie upoważnienia ustawowego, tj. art. 6, art. 7, art. 41 ustawy wdrożeniowej.

Dokonując oceny zaskarżonej informacji przede wszystkim wskazać należy, że w zatwierdzonym Programie Operacyjnym Inteligentny Rozwój 2014-2020 zastrzeżono, iż wybór projektów do dofinansowania będzie następował w wyniku oceny poszczególnych przedsięwzięć w oparciu o obiektywne kryteria zatwierdzone przez Komitet Monitorujący. Kryteria wyboru będą służyły zapewnieniu efektywnej i prawidłowej realizacji celów określonych dla osi priorytetowej. Kryteria będą precyzyjne, mierzalne i obiektywne. Dodatkowo dopuszcza się możliwość nadania kryteriom merytorycznym odpowiedniej punktacji oraz określonych wag punktowych.

W Kryteriach wyboru projektów dla III Osi priorytetowej PO IR przyjętych przez Komitet Monitorujący PO IR wskazano pod nr 3 zatytułowanym Nowość i potencjał rynkowy końcowego rezultatu projektu (towaru, procesu, usługi), iż w ramach kryterium dokonuje się oceny nowości i potencjału rynkowego końcowego rezultatu projektu, tj. towaru, procesu, usługi, będącego wynikiem wdrożenia nowej technologii. Wnioskodawca przy opisywaniu rezultatów projektu (towarów/procesów/usług) w ramach tego kryterium powinien przedstawić ich cechy, parametry lub funkcjonalności, które pozwolą dokonać oceny w poszczególnych podkryteriach. W szczególności w opisie tym, cechy, parametry i funkcjonalności powinny zostać porównane do już istniejących na rynku towarów/procesów/usług, ze wskazaniem które z nich i w jaki sposób świadczą o nowości, potencjale rynkowym i ewentualnej przełomowości rezultatów projektu.

Warunkiem spełnienia powyższego Kryterium 3 było spełnienie podkryterium 3.1.A, tj. wykazanie, że planowany do wytwarzania w wyniku realizacji projektu towar/proces/usługa jest nowy lub znacząco ulepszony w odniesieniu do dotychczas wytwarzanych w RP i jest wynikiem wdrożenia przedstawionej w projekcie technologii. W ocenianym przez BGK wniosku Skarżąca jako rezultat projektu wskazała "znacząco ulepszony stelaż podtynkowy, w tym stelaż typu KOMBI". W ramach jednego rezultatu wskazano więc dwa produkty.

W tej sytuacji – kierując się treścią Kryteriów wyboru projektów – Organ zobowiązany był uznać, że do spełnienia podkryterium 3.1.A konieczne było, aby oba ww. produkty stanowiące rezultat projektu były nowe lub znacząco ulepszone. Warunek ten został spełniony wyłącznie w odniesieniu do stelaża typu KOMBI. W konsekwencji podkryterium 3.1.A, a co za tym idzie również Kryterium 3 nie zostało spełnione.

Sąd podziela stanowisko BGK, że nie można zgodzić się z twierdzeniem Skarżącej jakoby stelaż pojedynczy został wymieniony we wniosku o dofinansowanie wyłącznie jako uzasadnienie dużego potencjału technologii "high-Hautec-tech", która umożliwia nie tylko produkcję stelaży typu KOMBI, lecz także innych stelaży podtynkowych produkowanych na indywidualne zamówienie. Takiemu twierdzeniu Skarżącej przeczy treść wniosku (pkt 15) w części dotyczącej opisu rezultatów projektu, gdzie wskazano wraz ze szczegółowym opisem: 1. Wysoce innowacyjny stelaż podtynkowy typu KOMBI oraz 2. Stelaż podtynkowy do mocowania jednego urządzenia sanitarnego. Skarżąca dokonała w ten sposób wyraźnego określenia, że rezultatem projektu będą dwa ww. produkty, tj. stelaż typu KOMBI oraz stelaż pojedynczy. Z zawartych tam informacji dotyczących tych dwóch produktów w żaden sposób nie wynika, że to stelaż typu KOMBI będzie stanowił większość produkcji Skarżącej. Informacji takiej Skarżąca nie zawarła też w biznesplanie ani nie podała podczas panelu ekspertów.

Skoro Skarżąca w sposób przedstawiony powyżej określiła rezultat projektu, to dla końcowej oceny spełnienia Kryterium 3 nie miał znaczenia fakt uznania przez ekspertów stelaża typu KOMBI za produkt znacząco ulepszony, a nawet produkt nowy zgodnie z definicją podręcznika OSLO. Stelaż pojedynczy nie został bowiem uznany ani za produkt znacząco ulepszonym ani produkt nowy, czego nie podważa sama Skarżąca.

Niezasadne jest przy tym twierdzenie Skarżącej, że nawet w przypadku uznania, iż w projekcie przewiduje się wytwarzanie odrębnego towaru w postaci stelaża pojedynczego i towar ten nie spełnia podkryterium 3.1.A, to zgodnie z treścią Kryteriów wyboru projektów nie powinien on być brany pod uwagę. W ocenie Sądu Skarżąca pomija tu treść Instrukcji wypełniania wniosku, w której na str. 20 wskazano, że w przypadku, gdy projekt przewiduje wytwarzanie kilku rezultatów, należy je opisać w kolejnych dodawanych przez wnioskodawcę podpunktach. Ekspert oceniać będzie niezależnie każdy z rezultatów, zaś ocenę końcową stanowić będzie średnia arytmetyczna tych ocen (według zasad opisanych w kryteriach merytorycznych).

Rację ma więc BGK zaznaczając, że tylko w przypadku wskazania we wniosku dwóch rezultatów projektu, tj. stelaża typu KOMBI i stelaża pojedynczego możliwe było dokonanie odrębnej oceny każdego z nich i wyciągnięcie z tej oceny średniej arytmetycznej. W przypadku wskazania – tak jak w rozpoznawanej sprawie – jednego rezultatu polegającego na wprowadzeniu dwóch produktów dokonanie oceny w taki sposób było natomiast niemożliwe, a do pozytywnej oceny w ramach podkryterium 3.1.A konieczne było, aby oba te produkty były znacząco ulepszone bądź nowe.

Podsumowując wskazać należy, że to błędne (nieprecyzyjne) określenie rezultatu projektu przez Skarżącą przyczyniło się do uznania, że Kryterium 3 nie zostało spełnione. Jak wskazano w opinii eksperta ocena ta mogłaby być inna, gdyby Skarżąca dokonała we wniosku rozróżnienia dwóch rezultatów projektu, tj. stelaża pojedynczego i stelaża typu KOMBI.

W ocenie Sądu zaskarżona ocena projektu, wbrew zarzutom skargi, została w kwestionowanym przez Skarżącą Kryterium 3 dokonana prawidłowo. Zarzut dotyczący błędnej wykładni "Kryteriów wyboru projektów" nie zasługuje więc na uwzględnienie.

Odnosząc się do drugiego z podniesionych w skardze zarzutów wskazać należy, że

zgodnie z treścią art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Ustawa wdrożeniowa nie definiuje żadnego z tych pojęć. Zasady przejrzystości i rzetelności zostały natomiast zdefiniowane w Rozdziale 4 - Ogólne warunki wyboru projektów, Wytycznych w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014-2020, za pomocą których na podstawie art. 5 ustawy wdrożeniowej minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określa ujednolicone warunki i procedury wdrażania funduszy strukturalnych. Zgodnie z tymi Wytycznymi, przejrzystość rozumiana jest jako zapewnienie dostępu do informacji związanych z przebiegiem wyboru projektów. Zasada ta jest realizowana co najmniej poprzez udzielanie na wniosek wnioskodawcy informacji o postępowaniu, jakie toczy się w odniesieniu do jego projektu, a także poprzez bieżące zamieszczanie na stronie internetowej instytucji organizującej konkurs informacji o etapie, na którym znajduje się dany konkurs lub innych informacji związanych z jego przebiegiem. W ramach konkursu na bieżąco informuje się wnioskodawców w drodze komunikatów na stronie internetowej o tym, na jakim etapie znajduje się konkurs oraz udziela odpowiedzi na indywidualne pytania zadawane przez wnioskodawców. W niniejszej sprawie Skarżąca nie przedstawiła jakiejkolwiek argumentacji mogącej wskazywać na to, że zasada przejrzystości została naruszona przy ocenie złożonego przez nią wniosku.

Zgodnie z Wytycznymi, rzetelność rozumiana jest jako obowiązek zgodnej z ustanowionymi regułami oceny każdego projektu. Zasada ta jest realizowana co najmniej poprzez pisemne uzasadnienie wyniku oceny spełniania każdego z kryteriów, które zostało ocenione negatywnie oraz w przypadku kryterium punktowego nie przyznano maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów. Każde uzasadnienie zawiera przynajmniej wskazanie wszystkich okoliczności, które przesądziły o negatywnym wyniku oceny spełniania danego kryterium lub wskazanie okoliczności uniemożliwiających przyznanie maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów lub wskazanie okoliczności, które zdecydowały o przyznaniu określonej liczby punktów.

Kontrolowane stanowisko Organu zawiera pisemne uzasadnienie wyniku oceny braku spełnienia kryterium, które zostało ocenione negatywnie oraz zawiera wskazanie wszystkich okoliczności, które przesądziły o negatywnym wyniku oceny spełnienia tego kryterium.

Z kolei zasada bezstronności definiowana jest w Wytycznych jako zakaz indywidualnych preferencji w ramach grup czy typów wnioskodawców dopuszczonych do ubiegania się o dofinansowanie. Zasada ta jest realizowana poprzez przygotowanie kryteriów w taki sposób, aby ich stosowanie podczas wyboru projektów uniemożliwiało zastosowanie indywidualnych preferencji o charakterze podmiotowym. Stosowanie innych preferencji, dotyczących np. typów wybieranych projektów oraz grupowe preferencje o charakterze podmiotowym nie są zabronione, o ile mają umocowanie w kryteriach. Dodatkowo zasada bezstronności odnosi się do stosowania mechanizmów gwarantujących bezstronność osób uczestniczących w wyborze projektów. W ocenie Sądu Skarżąca nie wykazała, że zasada ta została w jej przypadku naruszona. Samo powołanie się na różnice w ocenach ekspertów dotyczących zbliżonych projektów nie jest w tej kwestii wystarczające. Trafnie w tym zakresie twierdzi Organ, że każdy wniosek o dofinansowanie jest oceniany indywidualnie przy zaangażowaniu trzech niezależnych ekspertów branżowych w oparciu o kryteria wyboru projektów, na podstawie informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie, a także informacji udzielanych przez Wnioskodawcę podczas posiedzenia Panelu Ekspertów. Wzięcie pod uwagę – przy ocenie wniosku złożonego w danym konkursie lub rozpatrzeniu protestu – wyniku oceny innego wniosku o dofinansowanie składanego w poprzednich konkursach byłoby sprzeczne z określoną w Wytycznych zasadą równego traktowania wnioskodawców.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej orzekł jak w sentencji.