Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2280/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit c)
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 47, art. 129 par. 2
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Sędzia NSA - Ewa Jóźków, Asesor WSA - Danuta Dopierała, Protokolant - Anna Lew-Starowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2007 r. sprawy ze skargi H. N. na postanowienie Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Wnioskodawczyni H. N. złożyła w dniu 16.06.2006do Wojewody Ś. wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, motywując go pozostawaniem w związku małżeńskim z obywatelem polskim K. B. Wojewoda Ś. decyzją z dnia [...].02.2007r. Nr [...] orzekł o odmowie udzielenia cudzoziemce zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Od powyższego rozstrzygnięcia zainteresowana za pośrednictwem pełnomocnika R.K. złożyła w dniu [...].02.2007r. odwołanie do Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców. Prezes Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców postanowieniem z dnia [...].04.2007r. Nr [...] stwierdził niedopuszczalność w/w odwołania, stwierdzając, iż zaskarżona decyzja nie weszła do obrotu prawnego, gdyż nie została doręczona pełnomocnikowi strony –N. N., miat tego została doręczona wnioskodawczyni. Po zwrocie akt do Ś. Urzędu Wojewódzkiego nie dokonano jednak doręczenia decyzji z [...].02.2007r. do rąk pełnomocnika strony, zamiast tego została w dniu 12.04.2007r. przez pracownika Urzędu sporządzona notatka służbowa informująca o tym, że w dniu [...].02.2007r. pełnomocnik skarżącej N.N. podczas wizyty w tut. Urzędzie poinformował, że nie odbierze decyzji Wojewody Ś. odmawiającej udzielenia stronie przedmiotowego zezwolenia gdyż odebranie tego rozstrzygnięcia rozpoczęłoby bieg terminu do wniesienia odwołania, a on nie pozostaje w kontakcie z cudzoziemką i wyjeżdża za granicę. W związku z powyższym N.N poprosił o przesłanie w/w decyzji bezpośrednio do wnioskodawczyni.

Postanowieniem nr [...] z [...].06.2007r. Prezes Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców stwierdził uchybienie terminu do złożenia przez R. K. – pełnomocnika obywatelki [...] – H. N., ur.[...]. odwołania od decyzji Wojewody Ś. z dnia [...].02.2007r. Nr [...] orzekającej o odmowie udzielenia w/w Cudzoziemce zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony .

Zdaniem organu odwołanie złożone przez pełnomocnika skarżącej R.K. zostało złożone z uchybieniem terminu , gdyż decyzja Wojewody Ś. z [...].02.2007r. została doręczona skutecznie stronie w dniu [...].02.2007r., czyli w dniu odmowy odebrania w/w decyzji organu I instancji przez pełnomocnika strony –N. N. Prezes wskazał, że zgodnie z art. 47 Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli adresat odmawia przyjęcia pisma przesłanego mu przez pocztę lub inny organ albo w inny sposób, pismo zwraca się nadawcy z adnotacją o odmowie jego przyjęcia i datą odmowy. Pismo wraz z adnotacją włącza się do akt sprawy (§ 1). Przypadkach, o których mowa w § 1, uznaje się, że pismo doręczone zostało w dniu odmowy jego przyjęcia przez adresata. Organ podkreślił, iż w dniu odmowy przyjęcia przez N. N. w/w decyzji organu I instancji, pełnomocnictwo udzielone mu przez cudzoziemkę nie zostało jeszcze cofnięte. Dopiero pismem z dmą [...].02.2007r. strona oświadczyła o odwołaniu N. N. jako jej pełnomocnika. Prezes zaznaczył, iż nie można uznać za skuteczne doręczenia tej decyzji Cudzoziemce, gdyż zgodnie z art. 40 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Dlatego też odwołanie złożone w dniu [...].02.2007r. zostało złożone z uchybieniem terminu.

Od powyższego rozstrzygnięcia cudzoziemka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze tej zarzucała sprzeczność twierdzeń zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia z oceną faktyczną i prawną zawartą w postanowieniu z [...].04.2007r. stwierdzającego niedopuszczalność odwołania. Podniosłą ponadto, że została mylnie poinformowana o terminie doręczenia decyzji w czasie wizyty w Urzędzie Wojewódzkim w dniu [...].02.2007r., zaś sama notatka o odmowie przyjęcia przez pełnomocnika przesyłki została sporządzona po upływie 2 miesięcy od zdarzenia.

W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Na wstępie wskazać należy, że sądy administracyjne w tym sąd wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), w którym wskazano, iż owe sądy stosują środki określone w ustawie (akt ten cyt. jest dalej jako Pr. o p.p.s.a.).

Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej.

W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 134 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.

W ocenie Sądu, organy administracji publicznej naruszyły przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W ocenie Sądu nie można uznać, że notatka sporządzone w dniu 12.04.2007r. przez pracowników Ś. Urzędu Wojewódzkiego spełnia wymogi określone w art. 47 § 1 k.p.a. . Zgodnie z tym przepisem jeżeli adresat odmawia przyjęcia pisma przesłanego mu przez pocztę lub inny organ albo w inny sposób, pismo zwraca się nadawcy z adnotacją o odmowie jego przyjęcia i datą odmowy. Pismo wraz z adnotacją włącza się do akt sprawy. Ze zdania drugiego powyższego przepisu jasno wynika co jest niezbędnym warunkiem, aby mógł zaistnieć skutek określony w § 2 art.47 tj. można było uznać, że pismo zostało doręczone w dniu odmowy jego przyjęcia przez adresata . W aktach administracyjnych powinna się więc znaleźć nie tylko notatka urzędowa, ale też egzemplarz decyzji, którego przyjęcia odmówił pełnomocnik skarżącej. Ten brak czyni ze zdarzenia opisanego w notatce fakt prawnie obojętny – nie wywołujący skutku w postaci doręczenia decyzji pełnomocnikowi strony.

Wobec powyższego należy uznać, że nadal są aktualne wskazania Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców zawarte w uzasadnieniu postanowienia z [...].04.2007r. , decyzja z [...].04.2007r. nie została w sposób prawidłowy doręczona i nie weszła do obrotu prawnego.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 47 oraz 129 § 2 k.p.a. i uchylił je na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.