Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 1795/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 178 § 1, art. 179 § 1
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Robert Hałabis,, Sędzia WSA Ewa Ibrom, Protokolant Asystent sędziego Dorota Winiarczyk - Ożóg, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 16 lutego 2017 r. sprawy ze skargi J.-F. Spółki Akcyjnej z siedzibą w K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zapoznania się z materiałem dowodowym oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] października 2015 r., znak: [...], Dyrektor Izby Celnej w B. (dalej: organ II instancji lub organ odwoławczy), po rozpatrzeniu zażalenia [...] z siedzibą w K. (skarżącej), utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w Z. (organu I instancji) z dnia [...] lipca 2015 r., znak: [...], odmawiające skarżącej możliwości zapoznania się z dokumentem oraz wydania kserokopii dokumentu.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie sprawy:

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. organ I instancji wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie uregulowania sytuacji towaru objętego procedurą tranzytu.

W toku postępowania, postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r., organ wyłączył z akt postępowania (prowadzonego pod numerem [...]) pisma Referatu Kontroli Wewnętrznej Urzędu Celnego w Z. z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] i z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...].

W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji podniósł, że dokumenty zawierają dane dotyczące osób i podmiotów, ich aktywności oraz dane dotyczące zgłoszeń celnych i dokumentów handlowych, które nie są związane z niniejszą sprawą. Materiał ten wykracza poza ramy wspólnego stanu faktycznego, zatem w interesie publicznym leży, aby organy nie ujawniały danych podmiotów niezwiązanych ze sprawą.

Pismem z dnia [...] lipca 2015 r. skarżąca wniosła o umożliwienie zapoznania się z wyłączonymi z akt sprawy dokumentami i przesłanie ich kopii na adres spółki.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r., organ I instancji odmówił możliwości zapoznania się z dokumentami oraz wydania ich kserokopii, ze względu na interes publiczny.

Postanowieniem z dnia [...] października 2015 r., po rozpatrzeniu zażalenia skarżącej, organ II instancji utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że zgodnie z art. 178 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201 z późn. zm.), dalej jako "Ordynacja podatkowa", strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Prawo to przysługuje również po zakończeniu postępowania. Jednak stosownie do art. 179 ust. 1 ustawy, przepisów art. 178 nie stosuje się do znajdujących się w aktach sprawy dokumentów zawierających informacje niejawne, a także do innych dokumentów, które organ podatkowy wyłączy z akt sprawy ze względu na interes publiczny.

Organ wskazał, że dokumenty zostały stworzone w związku z podejrzeniami fikcyjnego wywozu towarów przez grupę obywateli Ukrainy przez przejście graniczne w H. Wyłączone dokumenty zawierają dane osób podejrzanych o takie działania, dane identyfikacyjne pojazdów oraz szczegółowe wykazy przypadków przekraczania granicy przez te osoby. Obok operacji tranzytowych, w których skarżąca była głównym zobowiązanym, pisma zawierają także dane dotyczące innych operacji tranzytu i wywozu. Dokumenty zawierają również tezy i wnioski stawiane przez funkcjonariuszy Referatu Kontroli Wewnętrznej organu I instancji w oparciu o dane związane z tymi operacjami, próbę analizy postępowania funkcjonariuszy celnych, oceny tego postępowania, a także zalecenia dotyczące podjęcia ewentualnych działań. Poczynione ustalenia opierają się na danych pozyskanych z rejestrów i systemów informatycznych służby celnej oraz innych służb i podmiotów gospodarczych.

Organ II instancji stwierdził, że organ I instancji prawidłowo uznał, że przedstawione w wyłączonych dokumentach materiały przekraczają ramy wspólnego stanu faktycznego z niniejszą sprawą i należy je chronić w interesie publicznym.

Organ II instancji stwierdził także, że dokumenty tworzone przez komórki kontroli wewnętrznej nie powinny być udostępniane stronom w ramach prowadzonych postępowań, bowiem zawierają z założenia treści przeznaczone jedynie dla organów. Zadania tych komórek polegają na wspomaganiu organu w realizowaniu procesów zarządczych w podległych komórkach organizacyjnych oraz profilaktyce i eliminowaniu zjawisk niepożądanych, w szczególności sprzyjających korupcji i nieprzestrzeganiu zasad etyki zawodowej. W ramach tych zadań podejmowane są działania polegające na przygotowaniu danych i opracowywaniu analiz, zaś udostępnienie tego typu informacji niewątpliwie godzi w interes publiczny.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżąca wniosła o uchylenie powyższego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji, zarzucając naruszenie art. 123, art. 178 i art. 179 Ordynacji podatkowej.

Zdaniem skarżącej w niniejszej sprawie nie występuje interes publiczny wymagający ochrony, a nawet gdyby istniał, nie byłoby podstaw do odmowy dostępu do części dokumentu. Istnieje bowiem możliwość dokonania anonimizacji dokumentu i udostępnienia go w ograniczonym zakresie. W ocenie skarżącej organ nie wskazał konkretnych i rzeczywistych powodów takiego wyłączenia, przez co uniemożliwił stronie wzięcie czynnego udziału w postępowaniu. Zdaniem skarżącej wyłączony dokument dotyczy uchybień funkcjonariuszy celnych i innych okoliczności mających znaczenie dla ustalenia stanu faktycznego sprawy. Jeżeli bowiem funkcjonariusze celni świadomie potwierdzili fikcyjny wywóz towarów na Ukrainę, to powinni zostać uznani za dłużników celnych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w B. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona.

Przepis art. 178 § 1 Ordynacji podatkowej przyznaje stronie prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, odpisów oraz sporządzania kopii przy wykorzystaniu własnych przenośnych urządzeń. Prawo strony do przeglądania akt obejmuje uprawnienie do zapoznania się z treścią wszystkich pism, opinii, protokołów, dokumentów i innych materiałów znajdujących się w aktach sprawy. Tak określone uprawnienie strony nie jest jednak nieograniczone. Ograniczenie w dostępie strony do akt sprawy wprowadza art. 179 § 1, który stanowi, że przepisów art. 178 nie stosuje się do znajdujących się w aktach sprawy dokumentów zawierających informacje niejawne, a także do innych dokumentów, które organ podatkowy wyłączy z akt sprawy ze względu na interes publiczny.

Ograniczenie dostępu do określonych dokumentów poddane jest kontroli sądowej, co stanowi istotną gwarancję procesową strony.

Z treści art. 179 § 1 wynika, że ograniczenie to obejmuje dostęp "do znajdujących się w aktach sprawy dokumentów", a zatem nie zawsze będzie dotyczyć całego materiału zawartego w aktach sprawy. Prawo wglądu do akt zostaje ograniczone z dwóch powodów: ochrony informacji niejawnych i ochrony interesu publicznego.

W rozpoznawanej sprawie odmowa udostępnienia skarżącej określonych dokumentów nastąpiła z powodu konieczności ochrony interesu publicznego. W przypadku ograniczenia prawa wglądu do akt z uwagi na interes publiczny, organ powinien wskazać, co w konkretnym przypadku stanowi ten interes publiczny uniemożliwiający stronie zapoznanie się z aktami sprawy. Nie można jedynie ogólnikowo wskazać w postanowieniu na bliżej nieokreślony interes publiczny. Obowiązkiem organu jest wskazanie w realiach konkretnej sprawy, w czym upatruje interesu publicznego, jaka jest jego treść. Postanowienie odmawiające udostępnienia stronie dokumentu wyłączonego z akt sprawy powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, odnoszące się do przesłanki wyłączenia, nawet jeśli wyłączenia dokonano odrębnym postanowieniem, na które nie przysługiwało zażalenie.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie zaskarżone postanowienie spełnia powyższe wymogi. Organ wskazał prawidłową podstawę rozstrzygnięcia, wyjaśnił, na czym polega interes publiczny w tej sprawie i dlaczego interes publiczny nakazywał wyłączenie pism z dnia [...] listopada 2012 r. i z dnia [...] kwietnia 2013 r. z akt sprawy i odmowę udostępnienia stronie tych dokumentów.

W orzecznictwie podkreśla się, że przez "interes publiczny" należy rozumieć korzyść służącą ogółowi, dyrektywę postępowania, nakazującą respektowanie takich wartości wspólnych dla całego społeczeństwa jak: sprawiedliwość, bezpieczeństwo, zaufanie obywateli do organów władzy publicznej. W ramach tak rozumianego interesu publicznego, mieści się zarówno dobro prowadzonego przez organ postępowania podatkowego lub celnego, jak i dobro prowadzonego przez właściwe organy śledztwa. Ujawnienie przestępstw i skuteczne ściganie ich sprawców, jako element bezpieczeństwa i porządku publicznego, leży bowiem w interesie całego społeczeństwa. Potrzeba ochrony tego dobra może zatem stanowić uzasadnienie dla ograniczenia stronie postępowania dostępu do niektórych dokumentów z akt sprawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2015 r., II FSK 2297/13 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 grudnia 2015 r., I SA/Łd 1147/1 dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W orzecznictwie zwraca się również uwagę, że czynny udział strony w postępowaniu podatkowym nie może umożliwiać dostępu do informacji o innym podatniku. W wyroku z dnia 30 marca 2012 r., II FSK 1876/10, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że interesem publicznym, w rozumieniu art. 179 § 1 Ordynacji jest również ochrona danych osób trzecich, niezwiązanych ze sprawą, których dotyczyły wyłączone z akt sprawy dokument. Podkreślił, że zaufanie obywateli do organów władzy publicznej to jedna z zasad obowiązujących w prowadzonym postępowaniu podatkowym. Odpowiednio, w postępowaniu celnym, w sytuacji gdy organ prowadzi postępowanie dotyczące kilku stron, powinien im udostępniać materiały dotyczące wspólnej dla nich sytuacji procesowej w granicach określonych przedmiotem orzekania. Jeżeli natomiast zakres materiałów uzyskanych od różnych stron przekracza ramy wspólnego dla nich stanu faktycznego, to organ ma obowiązek zachowania w tajemnicy danych, które nie są dla stron wspólne. Również w przypadku, gdy organy wykorzystują w postępowaniu dowodowym informacje dotyczące innych podmiotów, związanych jedynie pośrednio z daną sprawą, mają obowiązek utrzymać w tajemnicy te ich cechy, które pozwoliłyby osobom nieuprawnionym (w tym stronie postępowania) na ich identyfikację.

Dokumentami, które w rozpoznawanej sprawie zostały wyłączone z akt i z którymi strona nie mogła się zapoznać były pisma Referatu Kontroli Wewnętrznej Urzędu Celnego w Z. z dnia [...] listopada 2012 r. i z dnia [...] kwietnia 2013 r. Pismo z dnia [...] listopada 2012 r., zawiera informacje dotyczące wywozu towarów na Ukrainę oraz wjazdów i wyjazdów obywateli Ukrainy, podejrzewanych o działanie w grupie, mającej na celu dokonywanie fikcyjnych operacji wywozu towarów o objętych dokumentami celnymi T1 i ECS. Pismo to zawiera także szczegółową analizę działań poszczególnych funkcjonariuszy celnych uczestniczących w operacji tranzytowej, o którą chodzi w sprawie niniejszej. Pismo liczy 14 stron i stanowi opracowanie kończące się wnioskami co do dalszego sposobu postępowania, w szczególności co do podjęcia czynności zmierzających do uregulowania sytuacji prawnej towarów, rozważenia potrzeby wszczęcia postępowań karnych skarbowych oraz dyscyplinarnych. Nie ulega zatem wątpliwości, że w interesie publicznym było wyłączenie tego pisma z akt sprawy, zawiera ono bowiem dane niezwiązane bezpośrednio z osobą skarżącej i - co należy podkreślić - nie stanowiło podstawy ustaleń faktycznych w sprawie określenia długu celnego. Podstawę tę stanowiły dokumenty szczegółowo omówione w uzasadnieniach decyzji organów obu instancji. Drugie z wyłączonych pism, z dnia [...] kwietnia 2013 r., zawiera natomiast informację uzupełniającą pisma z dnia [...] listopada 2012 r., obejmującą analizę działań funkcjonariuszy celnych uczestniczących w operacji tranzytowej i wnioski co do dalszego sposobu postępowania.

Należy również zauważyć, że pisma Referatu Kontroli Wewnętrznej są dokumentami wewnętrznymi, które nie zostały sporządzone w ramach postępowania prowadzonego w oparciu o przepisy Ordynacji podatkowej i - jak słusznie zwraca uwagę organ II instancji – co do zasady nie są adresowane do stron postępowania. Jak już była o tym mowa, pisma te zawierają zestawienie danych, istotnych z punktu widzenia odpowiedzialności różnych podmiotów, zaś udostępnienie tego typu informacji niewątpliwie godzi w interes publiczny. Dobro toczących się postępowań: celnego i karnego nakazywało ochronę danych zawartych w pismach. Należy również zauważyć, że pisma stanowią spójną całość, zawierającą analizę zjawisk zaobserwowanych przez funkcjonariuszy w związku z wywozem towarów na Ukrainę i słusznie uznał organ, że nie istnieje możliwość udostępnienia stronie części pism.

Należy także wyjaśnić, że wbrew twierdzeniom skarżącej, dane dotyczące funkcjonariuszy uczestniczących w procedurze tranzytu w sprawie niniejszej nie mają żadnego wpływu na jej odpowiedzialność. Ewentualna odpowiedzialność karna lub dyscyplinarna funkcjonariuszy celnych nie wpływa na ocenę prawidłowości realizacji procedury tranzytu przez głównego zobowiązanego i na kwestie powstania długu celnego z tego tytułu, a w szczególności nie zwalnia głównego zobowiązanego z odpowiedzialności za dług celny.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.).