Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1028/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: *Uchylono interpretację przepisów prawa podatkowego
Powołane przepisy: article: art. 12  ust. 1  pkt 7,  art. 14  ust. 1 - 3
journal: Dz.U. 2011 nr 74 poz 397
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Sędziowie Sędzia WSA Anetta Chołuj, Sędzia WSA Marek Olejnik (sprawozdawca), Protokolant Katarzyna Gierczak, po rozpoznaniu na rozprawie w Wydziale I w dniu 27 września 2013 r. sprawy ze skargi: "A" S.A. w L. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] 2013 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych I. uchyla zaskarżoną interpretację; II. zasądza od Ministra Finansów tytułem zwrotu kosztów postępowania na rzecz skarżącego kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem 0/100) złotych.


UZASADNIENIE

W dniu 30 listopada 2012 r. został złożony przez "A" S.A. (dalej : Spółka, wnioskodawca, podatnik, skarżąca) wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

1. opodatkowania transakcji przeniesienia udziałów do Spółki Kanadyjskiej,

2. opodatkowania objęcia nowo utworzonych udziałów w Spółce Luksemburskiej,

3. określenia przychodu z tytułu objęcia nowo utworzonych udziałów w Spółce Luksemburskiej,

4. kosztów uzyskania przychodów z tytułu objęcia nowo utworzonych udziałów w Spółce Luksemburskiej,

5. ustalenia wartości przychodu oraz kosztu uzyskania przychodów z tytułu wniesienia udziałów Spółki Kanadyjskiej do Spółki Luksemburskiej.

Przedmiotowa sprawa dotyczy zagadnienia przedstawionego w pkt 3 zatem zostanie przedstawiony jedynie stan faktyczny odnoszący się do niego.

W dniu 26 kwietnia 2012 r. Wnioskodawca wniósł nabyte udziały w Spółce Kanadyjskiej (otrzymane w zamian za udziały w "B".) do istniejącej spółki z siedzibą w Luksemburgu – "C" jest odpowiednikiem polskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością; dalej: "Spółka Luksemburska") w zamian za objęcie nowo utworzonych udziałów w kapitale zakładowym Spółki Luksemburskiej.

Zgodnie z kanadyjskim prawem, wartość udziałów spółek kanadyjskich może być rozpatrywana z punktu widzenia jednej z co najmniej trzech kategorii: par value, paid - up capital lub "wartość nabycia". Kategorie te nie są tożsame ze znanymi w polskim i luksemburskim prawie pojęciami kapitału zakładowego (oraz odpowiadającej kategorii wartości nominalnej udziałów) i kapitału zapasowego. Luksemburski notariusz obsługujący tę transakcję zakwalifikował pełną wartość udziałów w Spółce Kanadyjskiej jako "wartość nabycia". Tym samym, dokonując w akcie notarialnym dokumentującym transakcję takiej interpretacji kanadyjskiego systemu pojęciowego, notariusz uznał, że pełna wartość udziałów w Spółce Kanadyjskiej wnoszonych aportem do Spółki Luksemburskiej stanowi wartość nominalną tychże udziałów jako najbardziej właściwe odzwierciedlenie wartości określonych w Kanadzie z punktu widzenia prawa luksemburskiego.

Zgodnie z aktem notarialnym, dokumentującym wniesienie aportem udziałów w Spółce Kanadyjskiej do Spółki Luksemburskiej, sporządzanym przez luksemburskiego notariusza:

- wartość nominalna udziałów w Spółce Kanadyjskiej, wnoszonych do Spółki Luksemburskiej, wynosiła 143.718.200 USD

- wartość udziałów objętych przez Wnioskodawcę w Spółce Luksemburskiej wyniosła 143.718.200 USD. Objęcie przez Niego nowo utworzonych udziałów w Spółce Luksemburskiej zostało przeprowadzone z zachowaniem dotychczasowego parytetu (kapitał zakładowy / kapitał zapasowy) poprzez : podwyższenie kapitału zakładowego (równą wartości nominalnej udziałów) w wysokości 1% wartości wniesionego wkładu oraz podwyższenie kapitału zapasowego w wysokości 99% wartości wniesionego wkładu.

Rynkowy poziom wartości wkładu wniesionego do Spółki Luksemburskiej został potwierdzony przez wycenę udziałów w "B"., przygotowaną przez niezależnych ekspertów.

Wnioskodawca jest 100% udziałowcem Spółki Luksemburskiej, która jest zarejestrowana dla celów podatkowych w Wielkim Księstwie Luksemburga oraz podlega tam obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich uzyskania.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie.

Czy przychód powstały w Polsce w konsekwencji objęcia nowo utworzonych udziałów w Spółce Luksemburskiej, powinien zostać ustalony w wysokości wartości nominalnej udziałów objętych w Spółce Luksemburskiej.

Zdaniem Wnioskodawcy, w oparciu o art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 74 poz.397 ze zm.), dalej "u.p.d.o.p.", przychód powstały wskutek transakcji przeniesienia udziałów w Spółce Kanadyjskiej do Spółki Luksemburskiej powinien zostać ustalony w wysokości wartości nominalnej udziałów objętych w Spółce Luksemburskiej.

Zgodnie z u.p.d.o.p., w sytuacji objęcia udziałów w spółce kapitałowej w zamian za wkład niepieniężny (aport) u dokonującego aportu może powstać przychód. Powyższa reguła ma jednak zastosowanie tylko wtedy, gdy przedmiotem aportu są rzeczy i prawa, które nie tworzą ani przedsiębiorstwa, ani jego zorganizowanej części, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.p. Mając na uwadze to, że objęcie przez Wnioskodawcę udziałów w Spółce Luksemburskiej zostało pokryte aportem, tj. udziałami w Spółce Kanadyjskiej, transakcja ta skutkowała powstaniem przychodu po stronie Wnioskodawcy na gruncie przepisów u.p.d.o.p. Przychód ten - zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.p. - jest równy wartości nominalnej nowo utworzonych udziałów w Spółce Luksemburskiej.

Spółka wskazuje, że Jej przychód powinien zostać określony w wysokości wartości nominalnej udziałów bez względu na to, że wykorzystany został mechanizm agio, tzn. wartość rynkowa przedmiotu wkładu była wyższa od nominalnej wartości obejmowanych udziałów. Świadczy o tym zarówno wykładnia językowa, jak i celowościowa art. 12 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.p. Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 tej ustawy, przychodem jest w szczególności "nominalna wartość udziałów (akcji) w spółce kapitałowej albo - wkładów w spółdzielni objętych w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część; przepisy art. 14 ust. 1 - 3 stosuje się odpowiednio".

W przypadku Spółki nie znajdzie zastosowania odniesienie do art. 14 ust. 1 - 3 u.p.d.o.p. zawarte w art. 12 ust. 1 pkt 7 tej ustawy, ponieważ wartość udziałów wnoszonych aportem do Spółki Luksemburskiej została ustalona na poziomie rynkowym, na podstawie wyceny sporządzonej przez niezależnych ekspertów.

Ponadto, ustalenie wysokości przychodu z tytułu wniesienia udziałów aportem na poziomie wartości nominalnej udziałów wynika z wykładni systemowej przepisu art. 12 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.p. Należy bowiem zauważyć, że koszt uzyskania przychodów podczas zbycia udziałów objętych w zamian za wniesione aportem udziały ustalany jest na podstawie art. 15 ust. 1k pkt 1 u.p.d.o.p., czyli w wysokości nominalnej wartości objętych udziałów (akcji), wkładów z dnia ich objęcia. Zatem, skoro za koszt uzyskania przychodów w wypadku zbycia udziałów lub akcji uznaje się tylko ich nominalną wartość z dnia ich objęcia, nieuzasadnione byłoby odmienne określanie ich wartości w celu określenia przychodu powstałego z tytułu objęcia tych udziałów lub akcji.

W konsekwencji, zdaniem Spółki, jeżeli wycena wartości przedmiotu wkładu odpowiada jego wartości rynkowej, lecz w zamian za taki wkład wspólnik go wnoszący otrzymuje udziały o wartości nominalnej niższej niż wartość wkładu, to niezależnie od powodów, dla których strony postanowiły stworzyć agio zasilające kapitał zapasowy spółki, nie ma podstaw do szacowania przez organy podatkowe przychodów wspólnika wnoszącego taki wkład.

Dyrektor Izby Skarbowej w P. działający z upoważnienia Ministra Finansów w indywidualnej interpretacji z dnia [...] 2013 r. Nr [...] stanowisko Spółki za nieprawidłowe.

Wskazał, że regulując w art.12 ust.1 pkt 7 u.p.d.o.p. skutki podatkowe objęcia udziałów (akcji) w spółce w zamian za wkład niepieniężny inny niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, ustawodawca w przepisie art. 12 ust. 1b wyraźnie określił moment powstania przychodu udziałowca z tego tytułu, stanowiąc, że powstaje on w dniu:

1.zarejestrowania spółki kapitałowej albo

2.wpisu do rejestru podwyższenia kapitału zakładowego spółki kapitałowej, albo

3.wydania dokumentów akcji, jeżeli objęcie akcji związane jest z warunkowym podwyższeniem kapitału zakładowego.

W świetle przedstawionych uwarunkowań prawnych, należy więc stwierdzić zdaniem organu, że jeśli aport wniesiony do spółki kapitałowej w postaci składnika majątku niestanowiącego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, następuje w warunkach, o których mowa w cytowanym art. 12 ust. 1 pkt 7, to u udziałowca wnoszącego taki wkład powstanie przychód podatkowy w wysokości nominalnej wartości udziałów / akcji objętych w zamian za taki wkład.

Wobec powyższego, niezależnie zatem od tego, czy chodzi o objęcie udziałów w związku z tworzeniem spółki kapitałowej, czy też objęcie udziałów w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego, obowiązuje reguła, że udział można objąć co najmniej po jego wartości nominalnej, nigdy po wartości niższej od nominału.

W związku z powyższym, w dniu objęcia przez Wnioskodawcę udziałów w Spółce Luksemburskiej (tj. w dniu wpisu do rejestru podwyższenia jej kapitału zakładowego), w zamian za aport w postaci posiadanych przez Niego udziałów w Spółce Kanadyjskiej, powstanie po stronie Wnioskodawcy przychód podatkowy. Przychód ten stanowić będzie – stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – wartość nominalna objętych w Spółce Luksemburskiej udziałów.

Jednocześnie, w sytuacji gdy wniesienie wkładu przybiera postać wkładu niepieniężnego – tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie – należy zwrócić uwagę zdaniem organu na ograniczenie, przy ustalaniu wartości przychodu, wynikające z odesłania zawartego w art. 12 ust. 1 pkt 7 do odpowiedniego stosowania art. 14 ust. 1 - 3 u.p.d.o.p.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 u.p.d.o.p., przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.

Zdaniem organu zasadą jest, że przychodem z objęcia udziałów w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo albo jego zorganizowana część jest wartość nominalna udziałów / akcji objętych w zamian za ten wkład. Możliwość ustalenia przychodu w innej wysokości jest natomiast odstępstwem od tej zasady – uprawnieniem przysługującym właściwym organom podatkowym, w sytuacji gdy wartość nominalna obejmowanych udziałów / akcji, tj. wartość przedmiotu aportu określona w "cenie" jego zbycia w sposób znaczny (dość duży, istotny, wyróżniający się) odbiega od wartości rynkowej przedmiotu wkładu i jednocześnie nie znajduje uzasadnionych (opartych na obiektywnych racjach, podstawach) przyczyn.

Wobec powyższego, nie można zaakceptować stanowiska prezentowanego przez Spółkę, że "Jej przychód powinien zostać określony w wysokości wartości nominalnej udziałów bez względu na to, że wykorzystany został mechanizm agio, tzn. wartość rynkowa przedmiotu wkładu była wyższa od nominalnej wartości obejmowanych udziałów. (...) W przypadku Spółki nie znajdzie zastosowania odniesienie do art. 14 ust. 1 - 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zawarte w art. 12 ust. 1 pkt 7 tej ustawy, ponieważ wartość udziałów wnoszonych aportem do Spółki Luksemburskiej została ustalona na poziomie rynkowym, na podstawie wyceny sporządzonej przez niezależnych ekspertów".

Gdyby bowiem zdaniem organu przyjąć taką interpretację analizowanych przepisów, część regulacji art. 12 ust. 1 pkt 7 byłaby de facto martwa, niestosowalna, co naruszałoby jedno z podstawowych założeń prawidłowej wykładni przepisów – racjonalność ustawodawcy. W szczególności, gdyby ustawodawca chciał, ażeby problemowe odesłanie dotyczyło jedynie części art. 14, albo gdyby jego wolą było całkowite wyłączenie możliwości ustalania przychodu z objęcia udziałów w zamian za aport w postaci innej niż przedsiębiorstwo albo jego zorganizowana część w wysokości innej niż wartość nominalna obejmowanych udziałów, wyartykułowałby to odpowiednio poprzez stosowne sformułowanie odesłania albo brak odesłania w art. 12 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy.

Ponadto, Organ nie podzielił argumentacji Wnioskodawcy w kwestii związku pomiędzy art. 12 ust. 1 pkt 7 a art. 15 ust. 1k ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wskazał, iż ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych w żadnym miejscu nie wskazuje zasady symetrii przychodu z kosztem podatkowym jako ogólnie obowiązującej.

Po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa Spółka wniosła skargę na ww. interpretację domagając się jej uchylenia.

W uzasadnieniu swojego stanowiska przywołała argumenty wskazane już we wniosku o udzielenie interpretacji powołując się dodatkowo na orzecznictwo sądów administracyjnych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Kontroli Sądu poddana została interpretacja indywidualna w przedmiocie zasad określania przychodu z tytułu objęcia udziałów w luksemburskiej spółce kapitałowej w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część.

Skarżąca uważała, iż powinna rozpoznać przychód w wysokości odpowiadającej wartości nominalnej udziałów objętych w "C" (luksemburski odpowiednik polskiej spółki z o.o.) w zamian za wkład niepieniężny (udziały w spółce kanadyjskiej). Zawarte w art. 12 ust. 1 pkt 7 odesłanie do art. 14 ust. 1-3 nie uprawnia organów podatkowych (organów kontroli skarbowej) do określenia przychodu w innej wysokości.

Zdaniem Ministra Finansów, przychodem Skarżącej będzie wartość nominalna objętych udziałów. Jednakże będzie istnieć możliwość ustalenia tego przychodu na poziomie innym niż wartość nominalna udziałów objętych w zamian za aport, na podstawie odpowiednio stosowanego art. 14 ust. 1-3.

Rozstrzygnięcie zarysowanego wyżej spornego problemu wymaga – w kontekście analizowanego stanu faktycznego – ustalenia właściwych relacji między regulacją zawartą w art. 12 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.p., a art. 14 ust. 1-3 tej ustawy.

Przypomnieć zatem należy, że zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.p. stanowi, że przychodem jest nominalna wartość udziałów (akcji) w spółce kapitałowej albo wkładów w spółdzielni objętych w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część; przepisy art. 14 ust. 1-3 stosuje się odpowiednio. Z kolei w myśl art. 14 u.p.d.o.p. przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej (ust. 1). Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia (ust. 2) Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, organ podatkowy wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub biegłych. Jeżeli wartość określona w ten sposób odbiega co najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi zbywający (ust. 3).

Kluczowe znaczenie ma zatem wyjaśnienie możliwości zastosowania art. 14 ust.1-3 u.p.d.o.p. przez organy podatkowe dla określenia przychodu z tytułu objęcia udziałów w spółce kapitałowej.

Wskazując, w jakiej sytuacji zawarte w art. 12 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.p. odesłanie do odpowiedniego stosowania art. 14 ust. 1 - 3 znajdzie zastosowanie, należy podnieść, że szacowaniu w oparciu o reguły wynikające z tych ostatnich przepisów nie może podlegać wartość nominalna udziałów (akcji), nawet jeżeli znacząco odbiegać będzie od ich wartości rynkowej.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest pogląd (por. m.in. wyrok NSA z dnia 31 stycznia 2013 r., sygn. akt II FSK 1223/11, wyrok NSA z dnia z dnia 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt II FSK 1678/11 – dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl), że "odpowiednie" zastosowanie art. 14 ust. 1-3 u.p.d.o.p., o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 7 tej ustawy nie oznacza jednak, możliwości ingerowania przez organ podatkowy w wartość nominalną obejmowanych przez spółkę udziałów. Wartość ta jest wielkością stałą i wynika z umowy lub aktu założycielskiego spółki, a zatem działania polegające na wezwaniu stron umowy do odmiennego jej określenia nie byłyby dopuszczalne. Kodeks spółek handlowych wprowadza ograniczenia w zakresie obejmowania udziałów poniżej ich wartości nominalnej (art. 154 § 3 k.s.h.), natomiast samo określenie tej wielkości należy do decyzji wspólników i nie ma w przepisach prawa handlowego unormowania, które obligowałoby wspólników do ukształtowania wartości nominalnej udziału w wysokości równej wartości rynkowej przedmiotu aportu. Zadaniem organów podatkowych jest jednakże prawidłowe ustalenie wielkości przychodu podlegającego opodatkowaniu w przypadku objęcia przez spółkę udziałów. Z brzmienia art. 12 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.p jednoznacznie wynika, że ustawodawca wysokość przychodu odnosi do wartości nominalnej obejmowanych udziałów. Jak zostało wyżej powiedziane, wielkość nominalna nie musi dokładnie odpowiadać wartości rynkowej udziałów w chwili ich objęcia.

Skoro w art. 12 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.p. ustawodawca wprowadził kategorię przychodów w wysokości nominalnej akcji lub udziałów, to koszt uzyskania przychodu po stronie podmiotu otrzymującego aport nie może być wyższy niż ta wartość, ponieważ w innym przypadku prowadziłoby to do zaburzenia zasady współmierności przychodów i kosztów ich uzyskania. (art.15 ust.1k u.p.d.o.p.).

Uwzględnić bowiem należało wskazany przez Skarżącą w ślad za orzecznictwem, związek zachodzący pomiędzy przepisami art. 12 ust. 1 pkt 7 oraz art. 15 ust. 1k pkt 1 u.p.d.o.p. Zgodnie z art. 15 ust. 1k pkt 1, w przypadku odpłatnego zbycia udziałów lub akcji w spółce albo wkładów w spółdzielni objętych w zamian za wkład niepieniężny, na dzień zbycia tych udziałów (akcji), wkładów, koszt uzyskania przychodów ustala się w wysokości nominalnej wartości objętych udziałów (akcji), wkładów z dnia ich objęcia - jeżeli udziały (akcje), wkłady zostały objęte w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część.

Zarówno art. 15 ust. 1k pkt 1, jak i art. 12 ust. 1 pkt 7 odnoszą się do tej samej wartości przypisanej udziałom (akcjom), tj. wartości nominalnej, nie zaś wartości rynkowej. Oba te przepisy zostały wprowadzone mocą tej samej ustawy z dnia 9 czerwca 2000r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000r. Nr 60, poz. 700). Przepis art. 15 ust. 1k pkt 1 jest konsekwencją wprowadzenia art. 12 ust. 1 pkt 7, jako że określa koszt uzyskania przychodu z tytułu zbycia udziałów (akcji) uzyskanych w okolicznościach opisanych w art. 12 ust. 1 pkt 7. Nie sposób zaś przyjąć, że na potrzeby ustalenia przychodu w momencie objęcia udziałów ustawodawca nakazał wartość nominalną udziałów sprowadzić do wartości rynkowej, a w przypadku zbycia udziałów przyjąć ich wartość nominalną z dnia objęcia.

W świetle powyższego, zdaniem Sądu, rację ma Skarżąca twierdząc, iż wynikająca z art. 12 ust. 1 pkt 7 możliwość odpowiedniego stosowania art. 14 ust. 1-3 dotyczy wyłącznie ustalania wartości rynkowej przedmiotu zbycia, a zatem określenia wartości rynkowej aportu, nie zaś wartości obejmowanych udziałów (akcji). Przyznane organom podatkowym (organom kontroli skarbowej) prawo określania w postępowaniu podatkowym wartości rynkowej aportu ograniczone jest przy tym do sytuacji, gdy podana wartość rynkowa jest nierealna.

Podkreślić przy tym należy, że we wniosku o wydanie interpretacji Skarżąca jednoznacznie wskazała, że planowany przez nią aport, na jaki złożą się udziały kanadyjskiej Spółki, zostanie wyceniony według wartości rynkowej na dzień wniesienia aportu. W tak opisanym zdarzeniu przyszłym przepis art. 14 ust. 1-3 u.p.d.o.p. nie mógłby mieć zastosowania.

Kwestionując to stanowisko Minister Finansów naruszył przepisy prawa materialnego, tj. art. 12 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 14 ust. 1-3 u.p.d.o.p. Naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy.

Za niezasadne Sąd uznał natomiast podniesione przez Skarżącą zarzuty naruszenia przepisów postępowania, które wiązała ona z pominięciem orzecznictwa sądów administracyjnych.

Nie kwestionując i w żaden sposób nie podważając znaczenia tego orzecznictwa jako zawierającego istotne wskazówki co do interpretacji przepisów prawa oraz ich zastosowania, Sąd podkreśla, że istnienie tego orzecznictwa nie odbiera organowi wydającemu interpretację prawa do samodzielnej oceny zdarzeń i wykładni przepisów w sprawach innych niż ta, w której konkretny wyrok zapadł. Organ wydający interpretację ma wręcz obowiązek dokonania samodzielnej oceny przedstawionego we wniosku zagadnienia.

Rzeczą Organu interpretacyjnego jest ocena, czy i na ile określone orzeczenia sądów administracyjnych są przydatne w konkretnej sprawie. Organ interpretacyjny ponosi też konsekwencje wadliwości tej oceny, zwykle w postaci uchylenia interpretacji.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", Sąd uchylił zaskarżoną interpretację. O kosztach orzeczono na podstawie art.200 p.p.s.a.