Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SAB/Gd 5/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-09-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 19 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie zaprzestania regulowania dotacji oświatowej za miesiące od stycznia do czerwca 2011 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A Sp. z o.o. jako organ prowadzący Szkoły B w S. rozpoczął procedurę rejestracji szkoły w maju 2010 r. Zgodnie z wymogiem z art. 90 ustawy o systemie oświaty (t.j. Dz.U. z 2004 r. nr 256, poz. 2572 ze zm.); dalej: u.s.o., organ złożył wniosek o udzielenie dotacji na przedmiotową szkołę na rok 2011 r. Procedura rejestracji szkoły zakończyła się 11 października 2010 r., kiedy to Urząd Miasta wydał zaświadczenie o wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych. Szkoła od początku istnienia posiada pozytywną opinię kuratora oświaty o spełnianiu wymagań z art. 7 ustawy o systemie oświaty, posiada więc uprawnienia szkoły publicznej i na podstawie art. 90 ust. 3 przysługuje na nią dotacja z budżetu jednostki samorządu terytorialnego.

Gmina Miasta, pomimo wezwań A Spółka z o.o. do zapłaty nie zapłaciła kwoty dotacji należnej na rzecz Szkoły B w S. w wysokości 125 244,72 zł.

Pismem z dnia 28 czerwca 2011 r. A Sp. z o.o. w S. wezwała Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa polegającego na zaprzestaniu regulowania rat dotacji oświatowej.

W odpowiedzi na wezwanie Naczelnik Wydziału Oświaty Urzędu Miasta pismem z dnia 6 lipca 2011 r. stwierdził brak podstaw do dokonania zwrotu, albowiem uznał, że zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, nie występują uzasadnione przesłanki pozwalające uznać żądanie wypłaty dotacji za zasadne.

A Sp. z o.o. pismem z dnia 27 lipca 2011 r. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Prezydenta Miasta. W ocenie skarżącej organ samorządu terytorialnego bezprawnie i bezpodstawnie zaprzestał regulowania na rzecz A Spółki z o.o. jako organu prowadzącego Szkoły B w S. rat dotacji oświatowej za miesiące od stycznia do czerwca 2011 r. W ocenie skarżącej A wypełniło wszelkie warunki wszczęcia przez właściwą jednostkę samorządu terytorialnego procesu dotowania szkoły, wynikające z treści art. 90 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej odrzucenie jako, że sprawa nie podlega kognicji sądów administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej: p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Jak wynika z akt sprawy, skarżąca spółka domaga się zapłaty określonych w art. 90 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty dotacji z tytułu prowadzenia niepublicznych szkół o uprawnieniach szkół publicznych. Zasady ich udzielania i rozliczania określają przepisy u.s.o. oraz uchwalone na podstawie art. 90 ust. 4 u.s.o. zapisy uchwały organu stanowiącego powiatu.

Z kolei, złożenie przez prowadzącego szkoły niepubliczne o uprawnieniach szkół publicznych wniosku zawierającego wymagane dane skutkuje, dla organu wykonawczego powiatu, obowiązkiem obliczenia należnej dotacji i wypłacenia jej uprawnionemu. Czynność ta jest czynnością techniczną o charakterze księgowo-rachunkowym i nie stanowi, w ocenie Sądu, czynności o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W konsekwencji czynności o tym charakterze, na podstawie tego przepisu, nie można zaskarżyć do sądu administracyjnego.

Skarga wniesiona w niniejszej sprawie w istocie dotyczy bezprawnego, zdaniem strony, zaniechania wypłaty dotacji. Jest więc żądaniem zapłaty, a spór dotyczy wypłaty należnych za poszczególne miesiące dopłat. Strona zgłasza więc roszczenia o zapłatę, których należałoby dochodzić przed sądem powszechnym, a nie w postępowaniu przed sądem administracyjnym.

Jak trafnie zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 25 stycznia 2008 r., sygn. akt I SA/Kr 903/07: "w chwili obecnej nie może już ulegać żadnej wątpliwości, że dochodzenie roszczeń o należną lecz nie wypłaconą dotację odbywa się na drodze sądowej w postępowaniu cywilnym. Z art. 90 ustawy o systemie oświaty wynika bowiem norma kreująca pomiędzy Skarbem Państwa lub jednostką samorządu terytorialnego, właściwymi do wypłaty dotacji, a osobami prowadzącymi szkoły lub placówki niepubliczne, uprawnionymi do żądania ich otrzymania, stosunek prawny odpowiadający cechom zobowiązania w rozumieniu art. 353 § 1 k.c. Skoro zaś w przepisach ustawy nie przewidziano szczególnego trybu dochodzenia tego rodzaju roszczeń na drodze postępowania administracyjnego, uprawniony może poszukiwać ochrony prawnej tylko przed sądem powszechnym w postępowaniu cywilnym" (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 3 stycznia 2007 r., sygn. akt IV CSK 312/06, LEX nr 277299).

W tej sytuacji, skoro sprawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skargę odrzucił.