Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3974/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, , po rozpoznaniu w dniu 7 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2014r., nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług kwoty różnicy podatku do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za miesiące od września 2011r. do października 2012r. oraz do zwrotu na rachunek bankowy za listopad 2012r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Skarżąca – B. sp. z o.o. z siedzibą w W. – pismem z 7 lipca 2015r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] października 2014r. w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług kwoty różnicy podatku do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za miesiące od września 2011r. do października 2012r. oraz do zwrotu na rachunek bankowy za listopad 2012r.

W skardze zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek nie został uzasadniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny, zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej "P.p.s.a."), może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Sąd, orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Jest to możliwe i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę, jak również dokumentów, które potwierdzałyby zajście przesłanek z ww. przepisu. Oznacza to, że w uzasadnieniu wniosku należy zawrzeć spójną argumentację, popartą faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 maja 2009r. sygn. akt I FZ 148/09 stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.

Wniosek złożony przez Skarżącą nie spełnia powyższych wymogów, gdyż w skardze ograniczono się wyłącznie do jego złożenia, bez wskazania, czy wykonanie decyzji organów podatkowych spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków dla Skarżącej.

Skarżąca nie wykazała zatem inicjatywy w zakresie uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonalności aktu administracyjnego, który zaskarżyła w niniejszej sprawie. Sąd nie dokonuje ustaleń faktycznych w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skoro rolą Skarżącej jest powołanie się na okoliczności wskazujące, że możliwość zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, brak było podstaw do udzielenia ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z oczekiwaniami Skarżącej.

Sąd, w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.