Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 944/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-01-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 86, art.87, art.88
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodnicząc Sędzia WSA Anna Jarosz po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 grudnia 2011 r., sygn. akt IV SA/Po 944/11 w sprawie ze skargi J.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie odmowy zmiany zezwolenia na zbieranie i transport odpadów postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 14 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie odmowy zmiany zezwolenia na zbieranie i transport odpadów.

W dniu (...) 2012 r. (data stempla pocztowego) J. W. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia tegoż wyroku wskazując, iż że względu na stan zdrowia nie był w stanie złożyć wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku w wymaganym terminie. Na dowód choroby skarżący załączył zwolnienia lekarskie, z których wynika, że był niezdolny do pracy w dniach od (...) 2011 r. do (...)2011 r. i od (...)2011 r. do (...) 2012 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i 87 ppsa: uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1), dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4).

Zgodnie z dyspozycja art. 87 § 1 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Jednocześnie ustawodawca w art. 88 ppsa postanowił, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Siedmiodniowy termin do wystąpienia z prośba i przywrócenie terminu liczony jest od momentu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od daty w której strona dowiedziała się o uchybieniu terminu.

Jak wynika z akt sprawy skarżący uzasadnił uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku swoją chorobą, przedkładając kopię zaświadczeń lekarskich. Analiza treści przedstawionych zaświadczeń wskazuje jednak, że w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim skarżący nie musiał leżeć. Fakt ten wynika wprost z treści zaświadczeń lekarskich, gdzie w pkt 6 - "wskazania lekarskie" wpisano cyfrę "2", która świadczy o tym, ze chory mógł w okresie objętym tymi zwolnieniami chodzić ( k. 45-46 akt sprawy). Na potwierdzenie tego, że skarżący podczas przebywania na zwolnieniu lekarskim chodził i nie zaniechał swojej aktywności jest jego osobiste stawiennictwo na rozprawie sądowoadministracyjnej w dniu 14 grudnia 2011 r. podczas, której Sąd ogłosił wyrok i pouczył skarżącego, iż wniosek o pisemne uzasadnienie wyroku należy wnieść w terminie 7 dni od ogłoszenia wyroku, a także sporządzenie w dniu (...) 2012 r. wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o pisemne uzasadnienie wyroku (k. 44 akt sprawy) i nadanie w dniu (...) 2012 przedmiotowego wniosku na poczcie (k. 47 akt sprawy).

W konsekwencji Sąd uznał, iż skoro skarżący podczas przebywania na zwolnieniu lekarskim osobiście stawił się na rozprawę sądowoadministarcyjną oraz sporządził i nadał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosek o przywrócenie terminu, to nie wystąpiła przyczyna powodująca uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W związku z powyższym, jeżeli brak jest przyczyny powodującej niemożność dochowania wskazanego terminu to wniosek o jego przywrócenie uznać należy za niedopuszczalny. Skoro skarżący pomimo przebywania na zwolnieniu lekarskim uczestniczył w rozprawie to wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku mógł zgłosić na rozprawie lub w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku tj. do dnia (...) 2011 r. Skarżący w przedmiotowym wniosku nie wskazał, bowiem że jego stan zdrowia po dniu (...) 2011 r. uległ znacznemu pogorszeniu, który uniemożliwił dochowanie terminu, co więcej skarżący kontynuując zwolnienie lekarskie nie zaniechał aktywności, ponieważ w tym czasie sporządził i nadał na poczcie wniosek o przywrócenie terminu.

Ubocznie Sąd wskazuje, iż nawet gdyby przyjąć, iż wystąpiła przyczyna uchybienia terminu (choroba skarżącego) i można byłoby wskazać chociażby w przybliżeniu kiedy ta przyczyna ustała, to w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że samo zwolnienie lekarskie od pracy nie jest potwierdzeniem braku winy w uchybieniu terminu. Nie wyklucza bowiem ono możliwości dokonania czynności procesowej przez strony (np. sporządzenie wniosku o pisemne uzasadnienie wyroku) i nadania pisma przez pocztę osobiście lub przez inną osobę, zwłaszcza gdy z treści zwolnienia lekarskiego – jak w niniejszej sprawie - wynika możliwość chodzenia (por. wyrok NSA z 4 listopada 1998 r. , sygn. akt III SA 1243/97 Lex 36902; postanowienie NSA z 26 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 428/08; postanowienie NSA z 25 listopada 2011 r., sygn. akt II FZ 643/11, opubl. cbois).

Ponadto wyjaśnienia wymaga kwestia poświadczenia przez samego skarżącego zgodności z oryginałem zaświadczenia lekarskiego.

Zgodnie z art. 48 § 3 ppsa zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącej adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Wykładnia językowa art. 48 § 3 wskazuje, że poświadczenia oryginału dokumentu może dokonać występujący w sprawie (tej konkretnej sprawie) pełnomocnik strony. Jeżeli strona nie ma pełnomocnika, o którym mowa jest w tym przepisie, poświadczenia za zgodność może dokonać jedynie notariusz, nie zaś inny pełnomocnik, który w danej sprawie nie występuje, natomiast występował w innej sprawie z udziałem tej strony (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz> B. Dauter. B. Gruszczyński. A. Kabat. M. Niezgódka-Medek Wydanie IV, Wolters Kluwer 2011 r.).

Z powyższego jednoznacznie wynika, iż skarżący nie będąc notariuszem ani profesjonalnym pełnomocnikiem nie mógł osobiście poświadczyć przedłożonych przez siebie zaświadczeń lekarskich.

Sąd dopatrując się powyższego uchybienia stwierdził jednak, iż w niniejszej sprawie nie miało ono wpływu na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 88 ppsa w związku z art. 87 § 1 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.

MZ