Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 827/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2023-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 29 ust. 1 pkt 29 lit. b, art. 30 ust. 5c
journal: Dz.U. 2021 poz 2351
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
article: art. 50 ust. 2, art. 59
journal: Dz.U. 2022 poz 503
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j.)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza Asesor sądowy Bartłomiej Pastucha (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 2 lutego 2023 r. sprawy ze skargi T. A. na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia 9 września 2022 r. nr IF-VII.7840.8.19.2022.MAK w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru budowy I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Starosty Lubartowskiego z dnia 21 lipca 2022 r. nr AIB.6743.397.2022; II. umarza postępowanie administracyjne; III. zasądza od Wojewody Lubelskiego na rzecz T. A. kwotę 980 (dziewięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wojewoda Lubelski decyzją z dnia 9 września 2022 r. nr IF-VII.7840.8.19.2022.MAK, po rozpatrzeniu odwołania T. A. (dalej także jako "strona" lub "skarżąca") od decyzji Starosty L. z dnia 21 lipca 2022 r. nr AIB.6743.397.2022 w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia budowy, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

Rozstrzygnięcie powyższe zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

W dniu 20 czerwca 2022 r. (data wpływu – k. 6 akt adm. I inst.) T. A. dokonała w Starostwie Lubartowskim zgłoszenia zamiaru przystąpienia do budowy dwóch silosów na kiszonkę o powierzchni zabudowy 400,46 m2, wysokości 3,10 m oraz pojemności użytkowej ok. 1100 m3, na działce nr ewid.[...] położonej w obrębie ewid. M. , jednostka ewid. M. .

Postanowieniem z dnia 5 lipca 2022 r. Starosta L., działając na podstawie art. 30 ust. 5c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 ze zm., dalej jako "Pr.bud."), nałożył na stronę obowiązek usunięcia nieprawidłowości w złożonej dokumentacji, w terminie 60 dni kalendarzowych liczonych od dnia następnego po doręczeniu postanowienia, poprzez przedłożenie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu dla inwestycji objętej zgłoszeniem, a także usunięcie rozbieżności dotyczących projektowanej inwestycji, tj. wyjaśnienie, czy przedmiotem zgłoszenia jest budowa silosów na kiszonkę, czy silosów paszowych (organ wskazał w tym zakresie na różnice pomiędzy treścią samego zgłoszenia a treścią załączonej do niego mapy do celów projektowych). Postanowienie to doręczono stronie w dniu 8 lipca 2022 r. (k. 12 akt adm. I inst.).

W wykonaniu obowiązku nałożonego powyższym postanowieniem T. A. w piśmie z dnia 12 lipca 2022 r. wyjaśniła, że jej zgłoszenie dotyczy budowy dwóch silosów na kiszonkę. Ponadto przedłożyła decyzję Wójta Gminy M. z dnia 16 lutego 2022 r. nr [...], ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie obiektu inwentarskiego (farmy hodowlanej) – chlewni macior i tuczu, wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, zlokalizowanego na działce nr ewid.[...] w obrębie geod. M. .

Z kolei w piśmie z dnia 15 lipca 2022 r. (data wpływu: 18 lipca 2022 r.) strona stwierdziła w nawiązaniu do postanowienia z dnia 5 lipca 2022 r., że inwestycja polegająca na budowie silosów na kiszonkę nie wymaga uzyskania decyzji o warunkach zabudowy. Na tej podstawie wniosła o odstąpienie od konieczności uzyskiwania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji.

Decyzją z dnia 21 lipca 2022 r. Starosta [...] wniósł sprzeciw w sprawie przedmiotowego zgłoszenia zamierzenia budowlanego polegającego na budowie dwóch silosów na kiszonkę na działce nr ewid.[...] w miejscowości M. W.. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że T. A. przedłożyła decyzję o warunkach zabudowy, która nie dotyczy inwestycji będącej przedmiotem zgłoszenia, co oznacza, że nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braku zgłoszenia wskazanego w pkt 1 postanowienia z dnia 5 lipca 2022 r. Z tych względów, powołując się na przepis art. 30 ust. 5c Pr.bud., Starosta [...] uznał za konieczne wniesienie sprzeciwu do zgłoszenia.

W odwołaniu od decyzji organu I instancji T. A. zarzuciła naruszenie:

- art. 30 ust. 2a pkt 3 Pr.bud. poprzez błędne uznanie, że do zgłoszenia budowy należało w niniejszej sprawie dołączyć decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu;

- art. 30 ust. 6 pkt 1 Pr.bud. poprzez błędne uznanie, że zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, co skutkowało niezgodnym z prawem wniesieniem sprzeciwu;

- art. 30 ust. 5c Pr.bud. poprzez niezgodne z prawem i błędne nałożenie na zgłaszającą obowiązku uzupełnienia zgłoszenia o decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz błędne wniesienie sprzeciwu w drodze decyzji wskutek jego nieuzupełnienia, w sytuacji, gdy w sprawie nie zachodziła konieczność uzupełnienia zgłoszenia o decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu;

- art. 59 ust. 1 i 2 w zw. art. 50 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 503 ze zm., dalej jako "u.p.z.p.") poprzez ich błędną wykładnię i w konsekwencji błędne przyjęcie, że inwestycja polegająca na budowie dwóch silosów na kiszonkę, zgodnie z treścią art. 30 ust. 2a pkt 3 oraz ust. 6 pkt 1 Pr.bud., wymaga uzyskania decyzji o warunkach zabudowy;

- art. 107 k.p.a. poprzez brak jakiegokolwiek odniesienia się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do argumentacji skarżącej zawartej w szczególności w piśmie z dnia 15 lipca 2022 r. oraz zawartego tam wniosku o odstąpienie od konieczności uzyskiwania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji.

Wskazując na powyższe, skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, a także postanowienia organu I instancji z dnia 5 lipca 2022 r. w zakresie jego punktu 1.

Rozpatrując odwołanie Wojewoda Lubelski nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia i powołaną na wstępie decyzją ostateczną z dnia 9 września 2022 r. (będącą przedmiotem rozpoznawanej skargi), utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Organ odwoławczy zaaprobował stanowisko Starosty L. , że dla inwestycji będącej przedmiotem dokonanego przez skarżącą zgłoszenia, konieczne jest uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy. Rozwijając te ocenę Wojewoda wskazał, że według art. 59 ust. 1 u.p.z.p., zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Z regulacji tej wynika jednoznacznie, że decyzja o warunkach zabudowy jest wymagana w odniesieniu do każdej nietymczasowej i niejednorazowej zmiany zagospodarowania terenu, choćby nie wiązała się ona z obowiązkiem posiadania pozwolenia na budowę. Aby rozstrzygnąć wątpliwość, czy w sprawie znajduje odpowiednie zastosowanie przepis art. 50 ust. 2 u.p.z.p. (wyłączający konieczność uzyskania warunków zabudowy dla obiektów niewymagających uzyskania pozwolenia na budowę), czy art. 59 ust. 2 tej ustawy (nakazujący uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy dla obiektów niewymagających uzyskania pozwolenia na budowę), organ odwoławczy odwołał się do poglądu wyrażonego m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 2012 r. sygn. akt II OSK 2144/10, zgodnie z którym odpowiednie stosowanie przepisu art. 50 ust. 2 u.p.z.p. do postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, polega na przyjęciu, że zmiana zagospodarowania terenu tylko jednej z trzech sytuacji określonych w art. 59 ust. 1 u.p.z.p. zwolniona będzie z obowiązku uzyskania decyzji o warunkach zabudowy. Skoro art. 50 ust. 2 u.p.z.p. nie wymienia dwóch pozostałych przypadków, o których mowa w art. 59 ust. 1, tj. budowy obiektu budowlanego oraz zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego, to przypadków tych nie obejmuje zwolnienie z obowiązku uzyskania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Wydania decyzji o warunkach zabudowy wymaga zatem każda zmiana zagospodarowania terenu, nawet ta, która nie wymaga pozwolenia na budowę.

Wojewoda zaznaczył, że znany jest mu przeciwny pogląd prezentowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, jednak – jak stwierdził – w niniejszej sprawie kluczowe jest zastosowanie przepisów odrębnych, które jednoznacznie przesądzają o kwestii uzyskania decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. W tym kontekście organ odwoławczy przywołał przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 81, dalej jako "r.w.t."), w tym § 4, który stanowi, że usytuowanie budowli rolniczych i projekt zagospodarowania działki lub terenu powinny być zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku tego planu z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W ocenie Wojewody, przepis ten przesądza zatem o tym, że przedmiotowa inwestycja w postaci budowy dwóch silosów na kiszonkę (będących – zgodnie z § 3 r.w.t. - budowlami rolniczymi w rozumieniu tego rozporządzenia) wymaga uzyskania decyzji o warunkach zabudowy.

Organ II instancji wskazał, że wprawdzie skarżąca w postępowaniu pierwszoinstancyjnym przedłożyła prawomocną decyzję Wójta Gminy [...] z dnia 16 lutego 2022 r. o warunkach zabudowy, jednakże decyzja ta nie dotyczy zamierzenia budowlanego wskazanego w zgłoszeniu z dnia 20 czerwca 2022 r.

Podsumowując Wojewoda stwierdził, że skoro roboty budowlane polegające na budowie dwóch silosów na kiszonkę wymagają uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, a strona nie legitymuje się taką decyzją, to zasadne było wniesienie sprzeciwu na podstawie art. 30 ust. 5c Pr.bud., ponieważ brak zgłoszenia w tym zakresie nie został uzupełniony.

T. A., reprezentowana przez radcę prawnego D. , wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na powyższą decyzję ostateczną Wojewody Lubelskiego, domagając się jej uchylenia, a także uchylenia poprzedzającej ją decyzji Starosty [...]. W ramach zarzutów wobec zaskarżonej decyzji skarżąca podtrzymała zarzuty naruszenia art. 30 ust. 2a pkt 3, art. 30 ust. 6 pkt 1, art. 30 ust. 5c i art. 59 ust. 1 i 2 w zw. art. 50 ust. 2 Pr.bud., podniesione wcześniej w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Ponadto zarzuciła naruszenie § 4 r.w.t., poprzez jego błędną wykładnię i błędne zastosowanie wskutek wadliwego uznania, że z brzmienia tego przepisu wynika, iż budowa silosów na kiszonkę wymaga uprzedniego uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podtrzymała stanowisko, że inwestycja budowlana wskazana w art. 29 ust. 1 pkt 29 lit. "d" Pr.bud., polegająca na budowie silosów na kiszonkę, nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, a zarazem decyzji o warunkach zabudowy. W ocenie skarżącej, organ w sposób nieuprawniony przyjął, że budowa obiektów gospodarczych, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt Pr.bud., pokrywa się z pojęciem usytuowania budowli rolniczych, w rozumieniu § 4 r.w.t. Definicja "budowli rolniczych", zawarta w przywołanym przepisie rozporządzenia, jest wiążąca jedynie podczas stosowania przepisów rozporządzenia. Bez odpowiedniego odesłania ustawowego nie może być jednak wiążąca w procesie wykładni norm ustawowych, w tym przypadku przepisów Pr.bud. Nie należy zatem zawężać stosowania przepisów Pr.bud. z tego powodu, że niektóre budowle wpasowują się w definicje określone w rozporządzeniu wydanym na podstawie tej ustawy i mogące być wiążące jedynie na gruncie stosowania tego rozporządzenia.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Lubelski wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej oraz podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Jednocześnie organ odwoławczy wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

Skarżąca, w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej pełnomocnikowi zawiadomienia o wniosku organu o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, nie zażądała przeprowadzenia rozprawy. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna. Zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja Starosty [...] z dnia 21 lipca 2022 r. naruszają bowiem prawo w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.

Przypomnieć dla porządku należy, że zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję wnoszącą sprzeciw do dokonanego przez skarżącą zgłoszenia budowy dwóch silosów na kiszonkę na działce nr ewid.[...] położonej w miejscowości M. W., gmina M.. Z załączonej do zgłoszenia dokumentacji, a także z decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku inwentarskiego, przedłożonej przez skarżącą w ramach uzupełnienia zgłoszenia, wynika, że objęta planowaną inwestycją działka nr ewid.[...], stanowi działkę siedliskową, na której zlokalizowane jest gospodarstwo rolne. W sprawie bezsporne zatem pozostaje, że projektowana budowa dwóch silosów na kiszonkę jest zwolniona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, natomiast wymaga dokonania zgłoszenia. Wszak zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 29 Pr.bud., nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, budowa obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej, w tym silosów na kiszonkę (lit. "d").

Istota sporu sprowadza się natomiast do oceny tego, czy dla przedmiotowej inwestycji konieczne jest uzyskanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Nieprzedłożenie przez skarżącą takiej decyzji, pomimo nałożenia na nią postanowieniem organu I instancji z dnia 5 lipca 2022 r. obowiązku uzupełnienia zgłoszenia w tym zakresie, stanowiło bowiem przyczynę wniesienia przez Starostę Lubartowskiego sprzeciwu do zgłoszenia w drodze decyzji z dnia 21 lipca 2022 r. Podkreślić w tym miejscu należy, że decyzja Wójta Gminy M. z dnia 16 lutego 2022 r. w przedmiocie warunków zabudowy, przedstawiona przez skarżącą po doręczeniu jej postanowienia z dnia 5 lipca 2022 r., nie dotyczy, ani też nie obejmuje w swym zakresie, objętej zgłoszeniem z dnia 20 czerwca 2022 r. budowy silosów na kiszonkę. Skarżąca, pomimo przedłożenia tej decyzji w reakcji na ww. postanowienie, braku zgodności tej decyzji z przedmiotem zgłoszenia nie kwestionowała, zaś w dalszym toku postepowania konsekwentnie twierdziła, że nałożenie na nią obowiązku uzupełniania zgłoszenia o decyzję o warunkach zabudowy było niezasadne, albowiem przedsięwzięcie objęte zgłoszeniem uzyskania takiej decyzji nie wymaga.

Przed przystąpieniem do oceny tej kwestii wyjaśnić trzeba, że instytucja zgłoszenia, wymaganego dla inwestycji wymienionych w art. 29 ust. 1 Pr.bud., uregulowana została w art. 30 tej ustawy. Zgodnie z tym przepisem zgłoszenia budowy lub wykonywania innych robót budowlanych dokonuje się organowi administracji architektoniczno-budowlanej (ust. 1b). W zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres, miejsce i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia (ust. 2). Zakres dokumentów, jakie należy dołączyć do zgłoszenia, zostały wymienione w ust. 2a-4c cytowanego artykułu. Zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Organ administracji architektoniczno-budowlanej, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia, może, w drodze decyzji, wnieść sprzeciw. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wniósł sprzeciwu w tym terminie (ust. 5). Zgodnie zaś z ustępem 5c cytowanego artykułu, w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada na zgłaszającego, w drodze postanowienia, obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw w drodze decyzji. Nałożenie obowiązku, o którym mowa w ust. 5c, przerywa bieg terminu, o którym mowa w ust. 5 (ust. 5d).

Należy zauważyć, że w ustępach 2a-4c art. 30 Pr.bud., określających zakres dokumentów, jakie należy dołączyć do zgłoszenia, ustawodawca nie wskazał wprost decyzji o warunkach zabudowy. W ustępie 4b przewidział jednak obowiązek przedłożenia dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1-4 (a więc m.in. decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wymienionej w punkcie 3 tego przepisu), jednak obowiązek ten ograniczył wyłącznie do zgłoszenia budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1-4, a zatem dotyczącego inwestycji innego rodzaju, niż będąca przedmiotem niniejszej sprawy.

Obowiązek uzupełnienia zgłoszenia o decyzję o warunkach zabudowy może wprawdzie zostać nałożony w trybie art. 30 ust. 5c Pr.bud. (a więc w trybie zastosowanym przez organ w niniejszej sprawie). W takim wypadku obowiązek ten musi jednak znajdować oparcie w przepisach ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Tymczasem, wbrew opinii organów obu instancji, dla spornej inwestycji z ustawy tej obowiązek taki nie wynika.

W ocenie Sądu, wbrew stanowisku wyrażonemu w zaskarżonej decyzji, obowiązku uzyskania przez skarżącą decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji objętej jej zgłoszenie, nie można wywieść z art. 59 ust. 2 u.p.z.p., zgodnie z którym każda zmiana zagospodarowania terenu, nawet niewymagająca pozwolenia na budowę (z wyjątkiem w tym przepisie podanym), wymaga ustalenia w drodze decyzji warunków zabudowy. Należy bowiem zauważyć, że stosownie do ust. 1 tego artykułu, zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Przepis art. 50 ust. 2 stosuje się odpowiednio. Z art. 50 ust. 2 wynika natomiast, że nie wymagają wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego roboty budowlane: 1) polegające na remoncie, montażu lub przebudowie, jeżeli nie powodują zmiany sposobu zagospodarowania terenu i użytkowania obiektu budowlanego oraz nie zmieniają jego formy architektonicznej, a także nie są zaliczone do przedsięwzięć wymagających przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, w rozumieniu przepisów o ochronie środowiska, albo 2) niewymagające pozwolenia na budowę.

Stosownie do art. 3 pkt. 7 Pr.bud. roboty budowlane to budowa, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Z kolei przepis art. 59 ust.2 u.p.z.p. nakazuje stosować art. 59 ust. 1 także do takiej zmiany zagospodarowania terenu, która nie wymaga pozwolenia na budowę, za wyjątkiem tymczasowej, jednorazowej zmiany zagospodarowania terenu, trwającej do roku.

W ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, zestawienie przywołanych wyżej przepisów art. 59 ust. 1 i art. 59 ust. 2 u.p.z.p., przy odpowiednim stosowaniu art. 50 ust. 2 tej ustawy, prowadzi do wniosku, że wydania decyzji o warunkach zabudowy nie wymagają roboty budowlane: 1) polegające na remoncie, montażu lub przebudowie, jeżeli nie powodują zmiany sposobu zagospodarowania terenu i użytkowania obiektu budowlanego oraz nie zmieniają jego formy architektonicznej, a także nie są zaliczone do przedsięwzięć wymagających przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, w rozumieniu przepisów o ochronie środowiska, albo 2) niewymagające pozwolenia na budowę. Nie można przy tym uznać, że powyższe wyłączenie dotyczy wyłącznie takich robót budowlanych, które nie polegają na budowie obiektu budowlanego. Taką interpretację podważa przywołany wcześniej przepis art. 30 ust. 4b Pr.bud., który ogranicza obowiązek dołączenia dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1-4, a więc m.in. wymienionej w pkt 3 decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jedynie do zgłoszenia budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1-4 (a więc m.in. takiej, której skutkiem jest również powstanie obiektu budowlanego), Wprowadzenie do Pr.bud. art. 30 ust. 4b, przy założeniu, że każda realizacja robót budowlanych skutkująca powstaniem obiektu budowlanego, wiąże się z koniecznością uzyskania decyzji o warunkach zabudowy (również polegająca na wykonaniu robót podlegających tylko zgłoszeniu), byłoby oczywiście zbędne. Do takiego samego wniosku prowadzi treść art. 59 ust. 2a u.p.z.p. stosownie do którego w razie braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego budowa obiektów budowlanych, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1, 1a, 3 i pkt 16 lit. "b" Pr.bud. wymaga uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Również ten przepis byłyby zbędny gdyby przyjąć, że budowa wszystkich obiektów budowlanych, w tym zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę a podlegających zgłoszeniu, wymaga uzyskania decyzji o warunkach zabudowy. Jego treść potwierdza tym samym, ze dla inwestycji będącej przedmiotem niniejszej sprawy, wymienionej w art. 29 ust. 1 pkt 29 lit. "b" Pr.bud. i jako takiej zwolnionej z pozwolenia na budowę, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy nie jest wymagane.

Skład orzekający w niniejszej sprawie nie podziela zatem stanowiska orzeczniczego wyrażonego m.in. w przywołanych w zaskarżonej decyzji wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2144/10 oraz z dnia 13 lipca 2007 r., sygn. akt II OSK 1069/06, wedle którego z art. 59 ust. 2 w zw. z art. 59 ust. 1 u.p.z.p. wydania decyzji o warunkach zabudowy wymaga każda zmiana zagospodarowania terenu, nawet ta, która nie wymaga pozwolenia na budowę. Sąd orzekający w sprawie aprobuje natomiast pogląd, przeciwny, zgodnie z którym konsekwencją uregulowania art. 59 ust. 1 w zw. z art. 50 ust. 2 u.p.z.p. jest wyłączenie obowiązku uzyskania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji podlegających zgłoszeniu (poza wyjątkami, do których odnosi się art. 30 ust. 4b Pr.bud. i art. 50 ust. 2a u.p.z.p.). Do odmiennego wniosku nie może prowadzić treść art. 59 ust. 2 u.p.z.p., albowiem przepis ten nie dotyczy zmiany zagospodarowania polegającej na realizacji robót budowlanych (por. wyroki NSA: z dnia 8 grudnia 2016 r., sygn. akt II OSK 646/15; z dnia 26 stycznia 2015 r., sygn. akt II OSK 1620/13; wyrok WSA w Gdańsku 22 września 2010 r., sygn. akt II SA/Gd 697/09; wyroki WSA w Lublinie: z dnia 21 listopada 2019 r., sygn. akt II SA/Lu 409/19; z dnia 11 grudnia 2018 r., sygn. akt II SA/Lu 792/18 – opubl. w CBOSA).

Wbrew stanowisku Wojewody, obowiązek uzyskania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji będącej przedmiotem sprawy nie może wynikać z § 4 r.w.t. Powołany przepis rozporządzenia, wskazując na powinność usytuowania budowli rolniczych zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku tego planu, z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, nie może zostać uznany za źródło obowiązku uzyskania decyzji o warunkach zabudowy dla obiektów gospodarczych, dla których obowiązek uzyskania takiej decyzji znoszą przepisy rangi ustawowej. Powołany przepis rozporządzenia ma więc zastosowanie jedynie w odniesieniu do budowli rolniczych realizowanych na podstawie decyzji o warunkach zabudowy, bądź na terenie, dla którego obowiązuje plan miejscowy.

Podsumowując stwierdzić należy, że organy dokonały błędnej interpretacji przepisów art. 59 ust. 1 w zw. z art. 50 ust. 2 oraz art. 59 ust. 2 u.p.z.p., a także § 4 r.w.t., uznając, że z regulacji tych wynika obowiązek uzyskania decyzji o warunków zabudowy dla inwestycji objętej zgłoszeniem skarżącej. W konsekwencji zarówno zaskarżona decyzja Wojewody Lubelskiego, jak i utrzymana nią w mocy decyzja Starosty [...] z dnia 21 lipca 2022 r., zostały wydane z naruszeniem art. 30 ust. 5c Pr.bud., wynikającym z bezzasadnego zobowiązania skarżącej do uzupełnienia zgłoszenia o decyzję o warunkach zabudowy, a następnie – wobec niewykonania tego obowiązku – wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" w związku z art. 135 p.p.s.a., orzekł, jak w punkcie I sentencji wyroku.

Uchylenie kontrolowanych decyzji przekłada się na konieczność umorzenia postępowania administracyjnego, albowiem przewidziany w art. 30 ust. 5 Pr.bud., 21-dniowy termin do wniesienia sprzeciwu, w niniejszej sprawie już upłynął. Podkreślić należy, że jest to termin materialnoprawny i nie ma żadnych przepisów, z których wynikałoby, że rozpoczyna on bieg na nowo po uprawomocnieniu się wyroku sądu uchylającego decyzję w przedmiocie wniesienia sprzeciwu. Skoro zaś organy administracji architektoniczno-budowlanej nie mogą już skutecznie wnieść sprzeciwu wobec inwestycji objętej zgłoszeniem skarżącej, postępowanie administracyjne w tym przedmiocie stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć na podstawie art. 145 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie II sentencji wyroku.

Orzeczenie o kosztach postępowania, zawarte w pkt III sentencji wyroku, znajduje natomiast uzasadnienie w art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. Zasądzone koszty postępowania obejmują uiszczony wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 500 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej, które stosownie do § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 265), wynosi 480 zł.