Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 86/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2010-05-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art.87 par.1 i 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji utrzymującej w mocy decyzję ustalającą podatek od nieruchomości na 1998 r. wobec wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej postanawia: odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 1 marca 2010r. odrzucił skargę M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji utrzymującej w mocy decyzję ustalającą podatek od nieruchomości na 1998r., albowiem złożenie skargi nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu, przewidzianego dla dokonania tej czynności.

Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej, za zwrotnym potwierdzeniem jego odbioru w dniu 10 marca 2010 r. i zawierało pełne pouczenie o sposobie i trybie jego zaskarżenia w ramach skargi kasacyjnej.

W piśmie z dnia 12 marca 2010 r. skarżąca, nawiązując do doręczonego jej postanowienia o odrzuceniu skargi, oprócz wniosku o przywrócenie jej terminu do wniesienia skargi, uzupełnionego następnie kolejnym pismem z dnia 19 marca 2010 r., zawarła także wniosek przyznanie jej prawa pomocy zarówno w zakresie zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych, jak i ustanowienia dla niej z urzędu pełnomocnika. Złożyła też w tym zakresie stosowny wniosek na druku PPF.

Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2010 r., uwzględniając w całości wniosek o przyznanie prawa pomocy, ustanowiono dla niej adwokata.

Ustanowiony dla skarżącej w ramach pomocy sądowej adwokat P. N., działając jako pełnomocnik skarżącej, pismem z dnia 2 maja 2010r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia WSA w Opolu z dnia 1 marca 2010r. o odrzuceniu skargi. Równocześnie z wnioskiem pełnomocnik złożył opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zasadą wynikającą z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270, ze zm.- zwanej p.p.s.a.) jest bezskuteczność czynności podjętej przez stronę w postępowaniu sądowym po upływie terminu. Jednakże w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w tym postępowaniu bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Warunkami skuteczności takiego wniosku jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 §1 i 2 oraz art. 87 §1, 2 i 4 p.p.s.a.). Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkować musi odmową przywrócenia terminu.

Nie ulega wątpliwości, że w przypadku osób wykonujących prawo pomocy, do których zawiadomienie o wyznaczeniu ich do wykonywaniu tego prawa, przyznanego stronie procesu, dociera już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, przyczyna uchybienia terminu do sporządzenia skargi kasacyjnej przez osobę wykonującą prawo pomocy ustaje w dniu, w którym osoba ta miała rzeczywistą możliwość sporządzenia tej skargi.

W zawisłej sprawie Okręgowa Rada Adwokacka w Opolu pismem z dnia 21 kwietnia 2010r. wyznaczyła do wykonywania przyznanego skarżącej prawa pomocy adwokata P. N. (pismo doręczono wyznaczonemu pełnomocnikowi w dniu 26 kwietnia 2010r.), który w dniu 2 maja 2010 r., działając jako pełnomocnik skarżącej, złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jednakże równocześnie z wnioskiem nie dopełnił uchybionej czynności, tj. złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia WSA w Opolu z dnia 1 marca 2010r., ale przedłożył opinię o braku podstaw prawnych do jej wniesienia.

A zatem, pomimo tego, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem terminu, to jednocześnie wraz z jego złożeniem nie dopełniono uchybionej czynności, co musiało spowodować uznanie, iż nie spełniono wszystkich ustawowych przesłanek warunkujących przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Należy bowiem zauważyć, że opinia prawna o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej nie może być utożsamiana ze skargą kasacyjną, a tym samym nie może być dołączona zamiast niej do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i traktowana na równi ze spełnieniem wymogu dokonania czynności, dla której ma być przywrócony uchybiony termin.

Dodatkowo Sąd zauważa, iż jakkolwiek w sytuacji, gdy strona nie dokonała wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, dla której określony był termin (nie wniosła skargi kasacyjnej), Sąd powinien wezwać jej pełnomocnika, na podstawie art. 49 p.p.s.a, do uzupełnienia braku wniosku o przywrócenie terminu poprzez dołączenie skargi kasacyjnej, to jednak w tej sprawie z uwagi na to, że ustanowiony z urzędu pełnomocnik w osobie adwokata, w przedłożonej Sądowi opinii prawnej odmówił sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, bezprzedmiotowym jest wzywanie go do dołączenia skargi kasacyjnej. Skoro bowiem w zajętym już przez niego stanowisku w sporządzonej opinii prawnej ustosunkował się on do braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej, to tym samym wezwanie go do usunięcia braku wniosku poprzez złożenie skargi kasacyjnej, pozostawałoby w sprzeczności z zajętym już przez niego stanowiskiem prawnym

W tym stanie faktycznym i prawnym należało, na podstawie art. 87 §1 i 4 p.p.s.a., orzec jak w sentencji.