Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 172/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-04-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art 61 par 3 i par 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska, , po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2010 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności wspólników spółki za zaległości podatkowe spółki oraz określenia wysokości zobowiązania podatkowego spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 17 grudnia 2010 r. J. S. (zwany dalej "Skarżącym"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2010 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności wspólników spółki za zaległości podatkowe spółki oraz określenia wysokości zobowiązania podatkowego spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r.

Pismem z dnia 31 grudnia 2010 r. Skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu pisma wskazał, iż zaskarżoną decyzją Dyrektor izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego W. określającego odpowiedzialność osoby trzeciej w przedmiocie podatku VAT spółki jawnej A. w wysokości 4.334.223zł oraz odsetki. Zaznaczył, iż natychmiastowe wykonanie decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pozbawienia Skarżącego środków do życia i regulowania bieżących zobowiązań wynikających z codziennego funkcjonowania. Wskazał, iż kwota określonych zaległości jest dla osoby fizycznej astronomiczna Ponadto dotyczy istnienia potencjalnych zaległości innego podmiotu. Podniósł, iż nie jest to kwota nie zapłacona przez ten podmiot, a jej wymagalność jest wątpliwa. Podkreślił, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie narusza interesu publicznego.

Zarządzeniem z dnia 28 lutego 2011 r. w związku z przekazaniem Sądowi przez organ wniosku Skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2010 r. Nr [...] zobowiązano pełnomocnika Skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez wskazanie prawidłowej podstawy prawnej poprzez powołanie się na jedną z podstaw wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu pismem z dnia 10 marca 2010 r. Skarżący uzupełnił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując jako przesłankę niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody Skarżącemu poprzez wykonanie decyzji. Zaznaczył, iż wykonanie decyzji wiąże się z koniecznością zapłaty kwoty ponad 7 milionów złotych. Wskazał, iż nie uzyskuje żadnych dochodów, nie dysponuje majątkiem który wystarczyłby na uregulowanie zobowiązania wynikającego

Sygn. akt III SA/Wa 172/11

z zaskarżonej decyzji. Zdaniem Skarżącego uregulowanie zobowiązania w części spowoduje utratę dorobku jego całego życia. Sytuacja taka nie pozostanie bez wpływu na zdrowie Skarżącego oraz jego rodziny. Podkreślił, iż przedmiotowa sprawa dotyczy odpowiedzialności Skarżącego jako osoby trzeciej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Z tak sformułowanego przepisu wynika, iż warunkiem wstrzymania wykonania decyzji jest stwierdzenie przez Sąd, że strona wykazała w sposób wyczerpujący i przekonywujący, istnienie okoliczności przemawiających za obawą wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie przesłanek uzasadniających pozytywne rozpatrzenie wniosku spoczywa na stronie (por. postanowienia NSA z dnia 25.05.2004 r. sygn. akt FZ 65/04, niepubl. oraz z dnia 24.05.2004 r. sygn. akt FZ 85/04, niepubl.).

Innymi słowy, z powyższego przepisu wynikają dwa rodzaje obowiązków. Z jednej strony wskazany przepis obciąża wnioskodawcę ciężarem uprawdopodobnienia przesłanek w nim określonych. Z drugiej, zaś nakłada na Sąd obowiązek dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny wskazanych we wniosku okoliczności z uwzględnieniem zasad logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego, dostępnej wiedzy oraz innych elementów, które pozwalają domniemywać, że wskazane okoliczności mieszczą się w hipotezie art. 61 § 3 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z 15.12.2005 r., I FZ 633/05, niepubl.).

Należy podkreślić, że wstrzymanie wykonania przedmiotu skarżenia może wystąpić wskutek czynnego udziału Skarżącego tj. na jego wniosek. To na

Sygn. akt III SA/Wa 172/11

wnioskodawcy, ciąży obowiązek uprawdopodobnienia występowania, w jego sprawie, którejkolwiek lub obu wskazanych przesłanek.

Skarżący uzasadniając wniosek wskazał, że wykonanie przedmiotowej decyzji, spowoduje poważną szkodę. Twierdzenie to jednak nie zostało poparte merytoryczną argumentacją pozwalającą na ocenę, czy wykonanie decyzji rzeczywiście może takie skutki wywołać. Samo powołanie się na wysokość podatkowego wynikającego z zaskarżonej decyzji nie może być uznane za wykazanie zaistnienia powyższej przesłanki. Skarżący, cytując postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 2004 roku (sygn. akt GZ 138/04) wskazał, że przesłanka wyrządzenia znacznej szkody jest spełniona w sytuacji gdy chodzi o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, co występuje w sytuacjach gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swoich właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu.

Pomimo przytoczenia powyższego postanowienia Skarżący nie wyjaśnił, jaki to przedmiot może zostać przez niego utracony na skutek wykonania decyzji i z jakich przyczyn nie może być on zastąpiony innym przedmiotem. Ogólne wskazanie, że wykonanie decyzji nawet w części spowoduje utratę dorobku całego życia Skarżącego również nie pozwala na stwierdzenie, że doprowadzi to do powstania szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia. Skarżący nie wskazał co składa się na dorobek całego życia i nie wyjaśnił, z jakich przyczyn uważa, że zwrot ewentualnej wartości owego "dorobku całego życia" nie wynagrodzi mu jego utraty.

Skarżący nie wyjaśnił również na czym polega ewentualne niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu przez jego i jego rodzinę. Nie wykazał, jaka jest wysokość jego dochodów, jakie są jego koszty utrzymania, w tym koszty ochrony zdrowia co nie pozwala sądowi na ocenę, czy ewentualne skierowanie egzekucji do wierzytelności z tytułu emerytury istotnie spowoduje zagrożenie dla zdrowia i życia Skarżącego.

Z wyżej wymienionych względów Sąd uznał, że nie ma podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.