Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 615/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-08-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Pozostawiono skargę bez rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: art. 30c ust. 5, art. 30b ust. 4
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 13 sierpnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędzia NSA Teresa Rutkowska Protokolant sekr. sąd. Dominika Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2013 roku sprawy ze skargi B. N. na informację Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie negatywnego wyniku ponownej oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu [...] postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia.


UZASADNIENIE

B.N. zwrócił się do Urzędu Marszałkowskiego Województwa Ł. z wnioskiem o dofinansowanie realizacji projektu "Świat dziecka" w ramach programu operacyjnego Kapitał Ludzki.

Pismem z dnia 9 stycznia 2013r., został poinformowany, że jego wniosek o dofinansowanie projektu nr [...], złożony w ramach konkursu zamkniętego z Poddziałania Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki nie przeszedł pozytywnie oceny merytorycznej. Jednocześnie został pouczony o możliwości złożenia środka odwoławczego w postaci pisemnego protestu.

Wobec powyższego strona złożyła protest na powyższe pismo.

Protest został rozpatrzony negatywnie, a zainteresowany, zgodnie z pouczeniem, zwrócił się do Ministerstwa Rozwoju Regionalnego z odwołaniem.

W dniu 26 marca 2013r., Departament Zarządzania Europejskim Funduszem Społecznym Ministerstwa Rozwoju Regionalnego pozytywnie rozpatrzył odwołanie skarżącego i skierował projekt do ponownej oceny merytorycznej .

Po ponownym rozpatrzeniu wniosku, Urząd Marszałkowski Województwa Ł. w piśmie z dnia 13 maja 2013r., nr [...], stwierdził, że wniosek o dofinansowanie projektu nr [...], złożony w ramach konkursu zamkniętego z Poddziałania Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki nie przeszedł pozytywnie ponownej oceny merytorycznej. Jednocześnie w pouczeniu poinformował, że od wyników oceny projektu, ponownie przeprowadzonej w efekcie uwzględnienia protestu nie przysługuje dodatkowo żaden środek odwoławczy przewidziany w systemie Realizacji POKL. Powyższą informację strona otrzymała w dniu 23 maja 2013r.

W dniu [...], B.N. wniósł osobiście skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. na informację o negatywnym wyniku ponownej oceny merytorycznej wniosku o dofinansowania projektu "Świat dziecka".

W odpowiedzi na skargę Urząd Marszałkowski Województwa Ł. wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie. W uzasadnieniu organ argumentował, że zgodnie z "Zasadami dokonywania wyboru projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki z dnia 1 stycznia 2012r.," skarga do sądu administracyjnego dopuszczalna jest tylko w razie nieuwzględnienia żadnego środka odwoławczego (tj. protestu i odwołania). Tym samym w razie uwzględnienia jednego z tychże środków odwoławczych (w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie w zakresie odwołania jest pozytywne) zgodnie z treścią "ZASAD..." wnioskodawca nie był uprawniony do wnoszenia skargi do sądu administracyjnego, stąd wniosek o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Przy ewentualnym uznaniu, że skarga jest jednak dopuszczalna nie ma podstaw merytorycznych do jej uwzględnienia.

Postanowieniem z dnia 17 lipca 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zawiesił postępowania sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie, na podstawie art. 125 paragraf 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Sąd stwierdził, że przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zawisła skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 maja 2013r., sygn. akt III SA/Łd 327/13, w której wystąpił identyczny problem prawny jak w sprawie niniejszej. Termin rozprawy w Naczelnym Sądzie Administracyjnym w sprawie sygn. akt II GSK 1366/13 został wyznaczony na dzień 31 lipca 2013r. Wobec powyższego, zdaniem Sądu, z uwagi na fakt, iż sprawa niniejsza dotyczy konkursu w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki i w świetle "Zasad dokonywania wyboru projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki" organ wnioskował m.in. o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, a identyczny problem był przedmiotem rozważania Sądu w sprawie sygn. akt III SA/Łd 327/13, która również dotyczyła konkursu w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki - z uwagi na prejudycjalny charakter sprawy o sygn. akt III SA/Łd 327/13, względem przedmiotowego postępowania celowym jest zawieszenie postępowania. Wzgląd bowiem na jednolitość orzecznictwa sądowego oraz ekonomię procesową przemawia za tym, by do czasu rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie III SA/Łd 327/13, postępowanie w niniejszej sprawie zostało zawieszone. Naczelny Sąd Administracyjnym wyrokiem z dnia 31 lipca 2013r. w sprawie II GSK 1366/13 oddalił skargę kasacyjną.

Postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi podjął zawieszone postępowanie sądowoadministracyjne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Podstawowym aktem prawnym ustanawiającym zasady oraz tryb postępowania w sprawach dofinansowania projektów ze środków publicznych (krajowych i zagranicznych) jest ustawa z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r. nr 84, poz.712 ze zm., zwana dalej u.z.p.p.r.).

Ustawa ta przewiduje sądową kontrolę rozstrzygnięć zapadających w postępowaniu kwalifikacyjnym o dofinansowanie. Uregulowania w tym zakresie mają charakter szczególny w stosunku do trybu kontroli sądowej aktów i czynności organów administracji publicznej realizowanej na zasadach ogólnych, określonej w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi .Art. 30 c ust. 1 i 2 u.z.p.p.r., ( w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania przez Urząd Marszałkowski Województwa Ł. zaskarżonej informacji oraz w dacie wniesienia skargi do Sądu) stanowi, iż wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Skarga wnoszona jest w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego. Stosownie do art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r., wniesienie skargi po upływie powyższego terminu, powoduje pozostawienie jej przez sąd bez rozpatrzenia.

Jednocześnie istotnym jest, że ustawodawca w art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r.,(w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej informacji) nałożył na właściwą instytucję obowiązek pouczenia w piśmie zawierającym informację o wynikach procedury odwoławczej o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 30c u.z.p.p.r.

Tymczasem Urząd Marszałkowski Województwa Ł. w zaskarżonym piśmie z dnia 13 maja 2013r. poinformował wnioskodawcę, że nie przysługuje mu żaden środek odwoławczy. W konsekwencji wnosił o odrzucenie skargi z powodu jej niedopuszczalności z uwagi na wyczerpanie środków odwoławczych i brak podstaw do wniesienia skargi do sądu. W tym miejscu godzi się więc przytoczyć stanowisko WSA w Łodzi w sprawie rozstrzygniętej wyrokiem z dnia 16 maja 2013r. w sprawie sygn. akt III SA/Łd 327/13. W sprawie tej Sąd analizując powyższe regulacje ustawowe na tle wniosku organu o odrzucenie skargi wyjaśnił, że "ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie wskazuje wprost, co należy rozumieć przez pojęcie "negatywna ocena projektu". W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest pogląd, że określenie negatywna/ pozytywna w sposób jednoznaczny odnoszą się do oceny projektu. W świetle art. 30a ust. 1 pkt 1 ustawy pozytywnie oceniony projekt to taki, który przeszedł pozytywnie wszystkie etapy jego oceny (por. wyrok NSA sygn. akt II GSK 174/10).

Obecnie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje pogląd, zgodnie z którym pojęcie negatywnej oceny projektu należy utożsamiać z oceną niedającą możliwości zakwalifikowania projektu do dofinansowania.

Negatywna ocena to taka, której wyniki nie pozwalają na skierowanie do dalszego etapu oceny bądź do dofinansowania, chodzi bowiem o negatywny charakter wyniku konkursu dla danego wnioskodawcy (strony). Celem złożenia wniosku jest bowiem uzyskanie środków pieniężnych, a zatem w sytuacji gdy wnioskodawca nic nie otrzyma, trudno jest ocenić końcowe rozstrzygniecie jako pozytywne załatwienie sprawy. Negatywna ocena projektu w rozumieniu art. 30b ust. 1 ustawy ma miejsce nie tyle w sytuacji uznania jej za taką przez "właściwą instytucję", ale przede wszystkim przez stronę, która w związku z tym zamierza skorzystać z przysługującego jej środka odwoławczego, kwestionując zasadność, ale także legalność informacji – podjętego na podstawie przepisów prawa indywidualnego aktu z zakresu administracji publicznej (por. wyrok NSA sygn. akt II GSK 565/10, II GSK 1175/10, II GSK 657/10). W ocenie IOK wnioskodawcy nie przysługuje żaden środek odwoławczy przewidziany w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz Zasadach dokonywania wyboru projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki z dnia 1 stycznia 2012 r. Zdaniem IOK skarga do sądu administracyjnego dopuszczalna jest tylko w razie nieuwzględnienia żadnego środka odwoławczego (tj. protestu i odwołania), natomiast w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie w zakresie odwołania jest pozytywne, a więc wnioskodawca nie był uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Zdaniem Sądu, wobec powyżej przedstawionych rozważań, nie można zgodzić się ze stanowiskiem Urzędu Marszałkowskiego w Ł.. Stanowisko organu jest błędne. Organ nie dostrzegł, że skoro ponowna ocena merytoryczna projektu nr(...) złożonego w ramach konkursu zamkniętego z Poddziałania 9.6.2 Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki nie przeszedł pozytywnie ponownej oceny merytorycznej, to oznacza, że ocena projektu jest negatywna. A zatem końcowe rozstrzygnięcie jest dla beneficjenta niekorzystne. Nie jest zatem pozytywnie oceniony projekt, który nie przeszedł pozytywnie wszystkich etapów jego oceny.

To, że wnioskodawcy nie przysługuje żaden środek odwoławczy nie oznacza, że nie może wnieść skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, skoro strona wyczerpała środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego. Uprawnienie do wniesienia skargi wynika zarówno z treści art. 30c ust. 1 ustawy o zasadach polityki rozwoju, a także, wbrew stanowisku IOK, z Zasad dokonywania wyboru projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki z dnia 1 stycznia 2012 r. Błędne jest więc pouczenie organu zawarte w piśmie informującym z dnia (...), gdyż nie zawiera informacji co do możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego."

Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni podziela zaprezentowane powyżej stanowisko Sądu w sprawie III SA/Łd 327/13, tym bardziej, że wyrokiem z dnia 31 lipca 2013r. w sprawie II GSK 1366/13 NSA oddalił skargę kasacyjną Urzędu Marszałkowskiego Województwa Ł..

Kwestia dopuszczalności skargi jest w tej sytuacji przesądzona. Rozstrzygnięcie Sądu podyktowane jest natomiast wniesieniem skargi z uchybieniem terminu. Przypomnieć należy, że jak wynika z akt sprawy wnioskodawca otrzymał zaskarżoną informację w dniu 23 maja 2013r., a zatem termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał z dniem 6 czerwca 2013r. Skarżący, wnosząc skargę w dniu 10 czerwca 2013r., nie dochował powyższego terminu, co skutkuje pozostawieniem skargi bez rozpatrzenia, na podstawie art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r.

Faktem jest natomiast, że zaskarżona informacja z 13 maja 2013r., nie zawierała pouczenia o sposobie jej zaskarżenia, nie wskazano w niej bowiem ani na możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego i sposób w jaki skarga powinna być wniesiona ani jakie dokumenty składają się na kompletną dokumentację w sprawie i w jakiej formie powinny być złożone. Wręcz przeciwnie wprowadzono skarżącego w błąd pouczając o tym, że nie przysługuje żaden środek odwoławczy.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 30 d ust. 3 u.z.p.p.r., na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30 b ust. 1 i 4 ww. ustawy ( w aktualnym brzmieniu nadanym ustawą z dnia 19 kwietnia 2013r. o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju Dz.U. poz. 714, na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o których mowa w art. 30a ust. 3, art. 30b ust. 9 pkt 2 i art. 30i pkt 1).

Sąd rozpoznający sprawę w składzie orzekającym popiera linię dotychczasowego orzecznictwa, mimo nowelizacji przepisów, aktualnego w zakresie rozpoznawanego problemu, z którego wynika, że przepis art. 30d ust. 3 u.z.p.p.r. ma pierwszeństwo przed art. 30 c ust. 5, bowiem w sytuacji, gdy strona nie zostanie pouczona o możliwości i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, wniesienie skargi po terminie skutkuje pozostawieniem jej bez rozpatrzenia, co w konsekwencji pozbawia ją prawa do sądu. Wniesienie skargi po upływie ustawowego terminu wynikające z braku pouczenia może zatem być podstawą do złożenia wniosku o przywrócenie terminu (art. 87 p.p.s.a.) Stanowisko to jest poparte utrwalonym już orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, a w szczególności zawarte jest w postanowieniach z dnia 14 października 2010 r., sygn. akt II GSK 1198/10, z dnia 22 października 2009 r., sygn. akt II GSK 811/09, z dnia 27 października 2009 r., sygn. akt II GSK 841/09 oraz z dnia 13 marca 2012r., sygn. akt II GSK 231/12).

Wobec tego, że powodem wniesienia skargi z uchybieniem terminu, był brak pouczenia, Sąd podkreśla, że okoliczność ta - w związku z art. 30 d ust. 3 u.z.p.p.r. - może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Zgodnie z treścią art. 30c ust. 5 pkt 1 u.z.p.p.r., wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w art. 30c ust. 2 powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia, a zatem w oparciu o ten przepis Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

D.Cz.