Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 948/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-09-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3 i par 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 14 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Celnej w S. decyzją z dnia [...] r utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [..] r. o wymierzeniu Spółka A. z o.o. z/s w[...] , kary pieniężnej w wysokości [...] zł z tytułu urządzania gier na automatach do gry [...] oraz [..] poza kasynem gry.

Spółka A. z o.o., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia [...] r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Celnej w S.

W treści skargi złożony został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazano, że uiszczenie kar pieniężnych na obecnym etapie postępowania (kiedy dokonanie czynu z art. 107 k.k.s. nie zostało udowodnione żadnym prawomocnym orzeczeniem) dodatkowo pogorszy sytuację finansową Spółki i będzie niewspółmierne do zaistniałych okoliczności. Ponadto, zagrozi utratą płynności finansowej, a to z kolei skutkowałoby groźbą upadłości Spółki.

Skarżąca zaznaczyła, że w tożsamych przedmiotowo sprawach sądy administracyjne (WSA w Poznaniu, w Gorzowie Wlkp., w Białymstoku, w Lublinie) wstrzymują wykonanie zaskarżonych decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do treści art. 61 § 2 pkt 1 tej ustawy w razie wniesienia skargi na decyzję wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania organ, który wydał zaskarżoną decyzję może z urzędu lub na wniosek strony skarżącej uwzględnić ten wniosek i w całości lub w części wstrzymać jego wykonanie. Ponadto, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza natomiast, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do poprzedniego stanu.

Konieczność uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa przy tym na wnioskodawcy. To na nim ciąży obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki wymienione w art. 61 § 3 P.p.s.a. Jest to bowiem związane z tym, że użyte przez ustawodawcę pojęcia "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki" każdorazowo wymagają konkretyzacji w świetle stanu faktycznego i prawnego danej sprawy. Samo żądanie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub powołanie się przez wnioskodawcę na ustawowe przesłanki bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia uczynienia zadość temu żądaniu. Innymi słowy dokonywana przez sąd ocena wystąpienia w określonym przypadku przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku, która powinna być spójna i odnosząca się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy.

Zatem w celu wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wnioskodawca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez wnioskodawcę, pozbawione szerszego uzasadnienia, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.

W ocenie Sądu, przedstawiona w uzasadnieniu wniosku argumentacja jest niewystarczająca do uznania, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera bowiem żadnych konkretnych okoliczności, które świadczyłyby o zasadności żądania, jak i nie przedłożono dokumentów, z których wynikałoby, w jaki sposób poniesienie kosztów związanych z uregulowaniem kary pieniężnej wpłynie na stabilność finansową prowadzonej przez stronę działalności gospodarczej i czy w tej konkretnej sytuacji będzie można mówić o znacznej szkodzie, czy trudnych do odwróceniach skutkach.

Natomiast powołanie się we wniosku na rozstrzygnięcia Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu, Gorzowie Wielkopolskim, Białymstoku i w Lublinie, orzekające o wstrzymaniu wykonania decyzji w przedmiotowo tożsamych sprawach, nie sposób uznać za właściwe uzasadnienie zgłoszonego żądania udzielenia ochrony tymczasowej. Okoliczności warunkujące wstrzymanie zaskarżonej decyzji powinny odnosić się do indywidualnej sytuacji wnioskodawcy, gdyż z uwagi na przedmiot postępowania nie obowiązuje ogólna zasada wstrzymywania takich decyzji. Oznacza to, że okoliczności będące podstawą orzeczeń sądowych wydanych w innych sprawach pozostają bez znaczenia dla oceny przedmiotowego wniosku. Również subiektywne przekonanie strony skarżącej o zaistnieniu przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a jest niewystarczające, skoro należy podać konkretne okoliczności za tym przemawiające.

Poza tym, przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie można brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi, albowiem przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi.

Stwierdzić zatem należy, że skarżąca oparła swój wniosek jedynie o ogólnikowe stwierdzenie, pozbawione szerszego uzasadnienia, co uniemożliwia przyjęcie, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Na istnienie tych okoliczności nie wskazuje również analiza akt administracyjnych.

W tym stanie rzeczy Sąd – mając na względzie treść art. 61 § 3 i § 5 cytowanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – nie znalazł podstaw do uwzględnienia przedmiotowego wniosku.