Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 427/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
659
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 149 par 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 35, art. 37 par 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (spr.), Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Protokolant Referent Paulina Nagajek, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 listopada 2013 r. sprawy ze skargi T. W. na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wniosku z dnia 30 grudnia 2012 r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. w sprawie usług opiekuńczych I. oddala skargę; II. przyznaje [...] A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

II SAB/Lu 427/13

Uzasadnienie

T. W. w dniu 10 lipca 2013 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie jej wniosku z dnia 30 grudnia 2012 r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją tego Kolegium z dnia ...lipca 2012 r. w sprawie usług opiekuńczych.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi z uwagi na jej bezzasadność. Organ wskazał, że wyrokiem z dnia 30 października 2012 r. sygn. akt II SA/Lu 706/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia ... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w formie usług opiekuńczych od 1 maja 2012 r. Następnie w dniu 10 grudnia 2012 r. skarżąca wniosła o wznowienie postępowania w tej sprawie na podstawie art.145 § 1 pkt 1 i pkt 3 k.p.a. Decyzją z dnia ...lutego 2013 r. Kolegium odmówiło uchylenia decyzji ostatecznej z dnia lipca 2012 r. po rozpoznaniu wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy Kolegium decyzją z dnia ... kwietnia 2013 r. utrzymało w mocy decyzję z dnia ...lutego 2013 r.

Na tą decyzję T. W. wniosła skargę, która wpłynęła do sądu w dniu 10 maja 2013 r. Sprawa ma sądzie sygnaturę II SA/Lu 418/13 i w dacie udzielania odpowiedzi na skargę nie została rozpatrzona. Natomiast skargę z dnia 30 grudnia 2012 r. Kolegium zwróciło organowi pierwszej instancji w celu zapytania T. W. w trybie art. 64 § 2 k.p.a. o jakie postępowanie jej chodzi.

Dodatkowo organ podniósł, że nie jest obecnie możliwe wszczynanie nowego postępowania nadzwyczajnego dopóki nie zakończy się prawomocnym orzeczeniem sądu sprawa II SA/Lu 418/13, przy której znajdują się akta sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

W myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. Na podstawie tego przepisu skarga do Sądu przysługuje więc w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1-3) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, określone w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.

Przewlekłe prowadzenie postępowania, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., a także w art. 37 § 1 K.p.a., ma miejsce wówczas, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie, nie pozostając jednocześnie w bezczynności, a podejmowane przez ten organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją, wymaganą zasadą szybkości postępowania (art. 12 K.p.a.) lub mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania administracyjnego zachodzi więc wtedy, gdy można skutecznie postawić organowi zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie lub też zarzut przeprowadzania czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia. A contrario nie można przypisać organowi przewlekłego prowadzenia postępowania w przypadku, gdy podejmuje on wszelkie możliwe, a konieczne dla zakończenia postępowania działania, które jednak z przyczyn niezależnych od organu nie przynoszą oczekiwanego skutku w postaci zakończenia postępowania administracyjnego (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 7 marca 2012 r., II SAB/Łd 2/12, Lex nr 1139147).

Terminy załatwiania spraw zostały określone w art. 35 K.p.a., który stanowi, że sprawy nie wymagające postępowania wyjaśniającego winny być załatwiane niezwłocznie (§ 1 i § 2), sprawy wymagające postępowania wyjaśniającego – nie później niż w ciągu miesiąca, sprawy szczególnie skomplikowane – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (§ 3).

Zgodnie z art. 149 § 1 P.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Z przepisu tego wynika, że celem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, jak również skargi na bezczynność organu, nie jest samo stwierdzenie prowadzenia postępowania w sposób przewlekły czy pozostawania organu administracji publicznej w bezczynności, lecz spowodowanie ustania tego stanu (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2008 r., I SAB/Wa 205/07, Lex nr 479291 oraz wyrok WSA w Gliwicach z dnia 4 kwietnia 2012 r., II SAB/Gl 1/12, Lex nr 1139099). W zdaniu 2 § 1 art. 149 P.p.s.a. przewidziano bowiem stwierdzenie przez sąd czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa jedynie w sytuacji, gdy następuje to jednocześnie z nałożeniem przez sąd obowiązku przewidzianego w zdaniu 1, to jest obowiązku wydania przez organ w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

Analiza przebiegu postępowania prowadzonego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie potwierdza zarzutów skarżącego co do przewlekłości tego postępowania. Skarga, którą organ pierwszej instancji zakwalifikował jako skargę o wznowienie postępowania, datowana na 30 grudnia 2012 r. wpłynęła do organu w dniu 3 stycznia 2013 r. , zaś do Kolegium przekazana została w dniu 14 stycznia 2013 r. Natomiast akta administracyjne dotyczące decyzji w przedmiocie odmowy przyznania T. W. usług opiekuńczych od 1 maja 2012 r. zostały zwrócone do Kolegium przez sąd wraz z prawomocnym wyrokiem w dniu 16 stycznia 2013 r.

Wówczas Kolegium rozpoznało wniosek skarżącej o wznowienie postępowania , który złożyła w dniu 10 grudnia 2012 r. Decyzją z dnia ... lutego 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło uchylenia decyzji z dnia ... lipca 2012 r., a następnie po ponownym rozpatrzeniu sprawy wydało decyzję z dnia ... kwietnia 2013 r., którą utrzymało w mocy decyzję z dnia ... lutego 2013 r.

Na ocenę przewlekłości postępowania w niniejszej sprawie nie może mieć wpływu podnoszony przez skarżącą w postępowaniu sądowym fakt, iż Kolegium pismem przewodnim z dnia 25 lutego 2013 r. zwróciło Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej przedmiotową "skargę", wskazując na konieczność wezwania skarżącej, w trybie art. 64 § 2 K.p.a. do usunięcia braków formalnych tej "skargi" poprzez sprecyzowanie zakresu żądania strony (k. 7 akt adm.).

W tych okolicznościach nie można zatem skutecznie zarzucić Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu przewlekłego prowadzenia postępowania w niniejszej sprawie.

Podkreślenia wymaga okoliczność podniesiona przez organ w odpowiedzi na skargę, że nie jest możliwe wszczynanie aktualnie nowego nadzwyczajnego postępowania, ani przed Kolegium ani też przed organem pierwszej instancji, dopóki nie zakończy się prawomocnym orzeczeniem sądu sprawa oznaczona sygnaturą II SA/Lu 418/13, przy której znajdują się akta administracyjne.

Z tych względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie skargę oddalił na podstawie art. 151 P.p.s.a. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 P.p.s.a. oraz § 19 pkt 1 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 litera "c" i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461)