Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 976/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2008-04-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 149
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 1 kwietnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krzysztof Gruszecki Sędziowie: sędzia WSA Anna Klotz sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2008 roku sprawy ze skargi W. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na rozbudowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję Starosty [...]z dnia [...] r. nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 976/07

Uzasadnienie

Starosta B. decyzją [...] z dnia [...] września 2007 r. na podstawie art. 104 i 149 § 3 Kpa po rozpatrzeniu wniosku W. K. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Starosty B. z dnia [...] lipca 2007 r. znak [...] o pozwolenie na rozbudowę hali produkcyjnej o pomieszczenie do konfekcjonowania gotowego produktu na terenie działki nr [...] i [...] przy ul. P. w B. – odmówił wznowienia postępowania. Uzasadniając decyzję z [...] września 2007 r. organ wskazał, że na podstawie art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) dokonał sprawdzenia przedłożonego projektu architektoniczno –budowlanego na rozbudowę zakładu produkcji cukierniczej z ostateczną decyzją o warunkach zabudowy i przepisami techniczno-budowlanymi rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.), oraz że projektowana rozbudowa zakładu produkcyjnego o budynek produkcyjny konfekcjonowania (pakowania) czekolady nie spowoduje zwiększenia obszaru oddziaływania na sąsiednie nieruchomości i tym samym nie uznał właścicieli sąsiednich nieruchomości za strony w tym postępowaniu. Nadto organ wskazał, że W. K. nie skorzystała z prawa wniesienia skargi na ostateczną decyzję z dnia [...] czerwca 2007 r. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta B. z dnia [...] maja 2007 r. znak [...] o warunkach zabudowy, co może świadczyć, iż przystała na warunki zabudowy sąsiedniej działki.

Po rozpatrzeniu odwołania W. K. od ww. decyzji z dnia [...] września 2007 r. Wojewoda [...] decyzją [...] z dnia [...] listopada 2007 r. na podstawie art. 138 § 1 Kpa oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając swoją decyzję Wojewoda odnosząc się do zarzutu, braku zawiadomienia skarżącej o wszczęciu postępowania o pozwoleniu na budowę stwierdził, że wynikało to z tego, że zgodnie z art. 28 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego W. K. nie została uznana za stronę w postępowaniu.

Na powyższą decyzję W. K. złożyła skargę stwierdzając, że nie brała udziału w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji z dnia [...] lipca 2007 r. i dlatego postępowanie to winno być wznowione.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego.

Zgodnie natomiast z treścią art. 134 § 1 i art. 133 § 1 zd. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy i – co w niniejszej sprawie wymaga szczególnego podkreślenia z uwagi na uchybienia organu - nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Z akt sprawy wynika, że dnia [...] września 2007 r. do Starosty B. wpłynął wniosek skarżącej noszący datę [...] września 2007 r. o wznowienie postępowania w sprawie pozwolenia udzielonego W. W. jako właścicielowi na rozbudowę jego Zakładów Cukierniczych "V." w B., ul. P. [...], ponieważ bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Skarżąca wskazała, że pismem znak: [...] z dnia [...] września 2007 r. po przeprowadzonej na jej wniosek kontroli, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. poinformował ją, że na terenie Zakładów Cukierniczych "V." w B. prowadzone są roboty budowlane na podstawie pozwolenia na budowę wydane decyzją Starosty Powiatowego w B. znak: [...] z dnia [...] lipca 2007 r. Skarżąca stwierdziła, że data otrzymania powyższego pisma tj. [...] września 2007 r. jest datą powzięcia przez nią informacji o wydaniu decyzji o pozwolenie na budowę przedmiotowej inwestycji.

Przepisy regulujące tryb postępowania w sprawie o wznowienie postępowania administracyjnego zawarte są w art. 145 -152 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej Kpa) w Rozdziale 12 zatytułowanym "Wznowienie postępowania". Wynika z nich, że postępowanie w sprawie wznowienia postępowania jest dwuetapowe. Żądanie wznowienia postępowania przez stronę wszczyna, z chwilą jego doręczenia organowi administracyjnemu (art. 61 § 3 Kpa) postępowanie wstępne. W toku tej fazy postępowania organ administracyjny ogranicza się do badania, czy:

a) żądanie pochodzi od strony,

b) strona ma zdolność do czynności prawnych,

c) żądanie dotyczy postępowania zakończonego decyzją,

d) kwestionowana decyzja ma charakter ostateczny,

e) w żądaniu wskazano postawę wznowienia,

f) zachowany został termin jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, a w przypadku podstawy z art. 145 §1 pkt 4 Kpa, od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.

Niespełnienie choćby jednej z wymienionych przesłanek uzasadnia wydanie decyzji odmawiającej wznowienia postępowania (art. 149 § 3 Kpa). Natomiast wznowienie postępowania zgodnie z art. 149 § 1 Kpa następuje w drodze postanowienia.

W doktrynie prawa oraz w orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmuje się, że nie jest dopuszczalne prowadzenie postępowania wznowionego bez uprzedniego wydania i doręczenia stronie postanowienia o wznowieniu postępowania (por. wyrok NSA z dnia 16 czerwca 1983 r. SA/Ka 245/83, GP 1983, nr 31 s. 2, a także wyrok NSA z dnia 26 maja 1989 r. IV SA 339/89, ONSA 1989, nr 1 poz. 50), a ocena przyczyn wznowienia postępowania i rozstrzygnięcia co do istoty sprawy (jak w zaskarżonej decyzji) przez organ administracyjny przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania jest niedopuszczalna (por. wyrok NSA z dnia 20 czerwca 1991 r. IV SA 487/91, ONSA 1991, nr 2,poz. 50).

Dopiero bowiem wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania otwiera drugi etap postępowania w sprawie o wznowienie, tj. postępowanie rozpoznawcze (wyjaśniające). Podkreślano to wielokrotnie w orzecznictwie sądów administracyjnych. I tak np. w wyroku z dnia 13 listopada 1987 r. I SA 1326/86 ONSA 2/1987 poz. 80. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że postanowienie o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 kpa) jest jedynie postanowieniem wszczynającym postępowanie i nie może zawierać innych treści poza wskazaniem przesłanek uzasadniających wznowienie postępowania, dodając że stwierdzenie, czy przyczyna wznowienia rzeczywiście wystąpiła w sprawie i jakie z tego wynikają skutki dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 149 § 2 Kpa), mogą być wyłącznie efektem postępowania przeprowadzonego po wydaniu postanowienia z art. 149 § 1 i muszą być zawarte w decyzji określonej w art. 151 Kpa.

W niniejszej sprawie natomiast organ bez wydania postanowienia o wznowieniu postępowania dokonał już oceny przyczyn wznowienia postępowania i de facto organ wydał decyzję, o której mowa w art. 151 Kpa, tj. odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] lipca 2007 r.

W tym stanie rzeczy należało na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. uchylić zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty B. z dnia [...] września 2007 r., stwierdzając jednocześnie w oparciu o art. 152 ww. ustawy, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.

Powyższe rozstrzygnięcie obliguje zatem organ do ponownego rozpoznania żądania skarżącej zawartego we wniosku z dnia 19 września 2007 r. o wznowienie postępowania zakończonego – jak w wynika z akt sprawy ostateczną decyzją Starosty B. [...] z dnia [...] lipca 2007 r. – w sposób wyżej opisany zgodnie ze wskazanymi przepisami, respektując jednocześnie treść przepisu art. 28 Kpa. Z przepisu tego wynika natomiast, że stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. I dopiero przeprowadziwszy postępowanie przez oba wskazane etapy organ będzie mógł wydać jedną z decyzji przewidzianych ww. art. 151 Kpa.