Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 277/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2018-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1, art. 2 ust. 1
journal: Dz.U. 2014 poz 1204
law: Ustawa z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych - tekst jednolity.
article: art. 151, art. 250
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 33 par. 1, art. 34 par, 1 i par. 4
journal: Dz.U. 2017 poz 1201
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek, Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec (spr.), Sędzia WSA Danuta Kuchta, Protokolant Starszy inspektor sądowy Michał Gajda, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2018 r. sprawy ze skargi A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym 1. oddala skargę; 2. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata M. G. kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

I SA/Ke 277/18

Uzasadnienie

1.1.Postanowieniem z dnia [...] 2018 roku Nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. po rozpatrzeniu zażalenia A. W. ( dalej: skarżący, zobowiązany) utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. z dnia [...].2018r. znak: [...] w sprawie uznania za nieuzasadniony zarzut na prowadzone postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] z dnia [...]2016r. wystawionego przez Pocztę Polską S.A. Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej z tytułu zaległości w uiszczeniu opłaty abonamentowej rtv.

1.2.W uzasadnieniu orzeczenia organ wskazał, że w związku z nieopłaceniem przez A. W. należności z tytułu opłaty abonamentowej rtv wierzyciel - Poczta Polska S.A. Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej wystawił w dniu [...]2016r. tytuł wykonawczy o nr [...]. W/w tytuł wykonawczy został skierowany do organu egzekucyjnego - Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. celem przeprowadzenia postępowania egzekucyjnego. Na podstawie zawiadomienia o zajęciu świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej z dnia [...]2016r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w J. dokonał zajęcia świadczenia A. W. w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddział w K. W/w zawiadomienie zostało doręczone dłużnikowi. W dniu 17.05.2016r. do Urzędu Skarbowego we W. wpłynęło pismo obowiązanego zatytułowane jako "Skarga" zawierające w swej treści zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne oraz skargę na pracownika organ u egzekucyjnego. Zobowiązany podniósł, iż nie posiada radia ani telewizora, który wiele lat temu wyrejestrował tj. podniósł zarzut nieistnienia obowiązku. Wierzyciel - Poczta Polska S.A Centrum Obsługi Finansowej uznała za nieuzasadniony zarzut wniesiony przez Pana A. W., dotyczący nieistnienia egzekwowanego obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym o nr [...] z dnia [..]2016r. Po otrzymaniu ostatecznego stanowiska wierzyciela postanowieniem z dnia [..]2018r. znak: [..] Naczelnik Urzędu Skarbowego w J. uznał za nieuzasadniony zarzut Strony na prowadzone postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego o nr [..] z dnia [..]2016r. wystawionego przez Pocztę Polską S.A. Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej z tytułu zaległości w uiszczeniu opłaty abonamentowej rtv.

Rozpoznając zażalenie zobowiązanego Dyrektor Izby Administracji wskazał, że przedmiotowej sprawie został złożony zarzut na prowadzone postępowanie egzekucyjne, o którym mowa w art. 33 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2017 r. poz. 1201 ze. zm. dalej: ,,u.p.e.a.") tj. zarzut nieistnienia obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Naczelnik Urzędu Skarbowego w J. po uzyskaniu wiążącego stanowiska wierzyciela w zakresie złożonych zarzutów, postanowieniem z dnia [...]2018r. znak: [...] uznał za nieuzasadniony zarzut Strony na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Organ wskazał, że w świetle postanowienia wierzyciela, za nieuzasadniony należy uznać zarzut zobowiązanego, iż w przedmiotowej sprawie nie istnieje obowiązek z tyt. nieuregulowanej opłaty abonamentowej. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. uznał za prawidłowe przyjęcie przez organ egzekucyjny- Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. za wiążący pogląd wierzyciela w zakresie istnienia obowiązku uiszczania zaległych opłat abonamentowych, bowiem organ egzekucyjny jest związany stanowiskiem wierzyciela w tym zakresie.

Organ zauważył, że obowiązek wnoszenia opłat abonamentowych wynika bezpośrednio z ustawy z dnia 21 kwietnia 2005r. o opłatach abonamentowych (Dz. U z 2014r., poz. 1204). Zgodnie z art. 2 ust 1 ww. ustawy za używanie odbiorników radiofonicznych oraz telewizyjnych pobiera się opłaty abonamentowe. Natomiast zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy obowiązek uiszczania opłaty abonamentowej powstaje z pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano rejestracji odbiornika radiofonicznego lub telewizyjnego. Obowiązek uiszczania opłaty abonamentowej trwa do dnia poprzedzającego zgłoszenie wyrejestrowania lub do miesiąca, w którym dopełniono w placówce pocztowej Poczty Polskiej S.A. formalności związanych ze zwolnieniem od opłat abonamentowych. Do zaistnienia obowiązku wnoszenia opłaty abonamentowej nie jest wymagane zawarcie umowy cywilnoprawnej z Telewizją Polską S.A. czy KRRiT, ponieważ wynika to bezpośrednio z ustawy. Zgodnie z art. 7 ust, 1 i 3 ustawy o opłatach abonamentowych Poczta Polska S.A. jest uprawniona do żądania wykonania w drodze egzekucji administracyjnej obowiązku uiszczania opłaty abonamentowej oraz opłaty pobieranej w przypadku stwierdzenia niezarejestrowanego odbiornika radiofonicznego lub telewizyjnego, przy zastosowaniu wprost przepisu o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w zakresie obowiązków o charakterze pieniężnym. W przedmiotowej sprawie obowiązek uiszczania opłaty abonamentowej istniał, bowiem jak wynika z akt sprawy rejestracja odbiornika telewizyjnego używanego pod adresem: ul. P., [..] zgłoszona została na A.W. Po zgłoszeniu rejestracji wydana została książeczka opłat rtv stanowiąca dowód zarejestrowania odbiornika. Wierzyciel wskazał, że w momencie wejścia w życie rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 25 września 2007 r. w sprawie warunków i trybu rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych (Dz. U. Nr 187 z 2007 r. poz, 1342) został stronie nadany indywidualny numer identyfikacyjny 11057111. Ponadto wierzyciel podkreślił, że zgodnie z treścią § 11 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie warunków i trybu rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych (Dz. z 2013 r poz. 1676), użytkownik odbiorników niezwłocznie powiadamia operatora wyznaczonego o zmianie danych zawartych w zgłoszeniu, o zgubieniu lub zniszczeniu dowodu zarejestrowania odbiorników, o którym mowa w § 9 oraz o zaprzestaniu używania odbiorników, przez złożenie w placówce pocztowej zgłoszenia wypełnionego w części dotyczącej zmiany danych wraz z podaniem indywidualnego numeru identyfikacyjnego użytkownika lub z wykorzystaniem strony internetowej operatora wyznaczonego do wypełnienia zgłoszenia. W okresie poprzedzającym zmiany związane z wejściem w życie rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 17 grudnia 2013 r. o zmianie danych zawartych we wniosku rejestracyjnym jak również o zaprzestaniu używania odbiorników rtv użytkownik powinien niezwłocznie powiadomić właściwą placówkę Poczty Polskiej poprzez złożenie "Formularza zgłoszenia zmiany danych" (zgodnie z treścią § 4 Rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 25 września 2007 r. w sprawie warunków i trybu rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych, obowiązującego do 31 grudnia 2013 r. - Dz. U. Nr 187 z 2007 r. poz. 1342).

Również w okresie poprzedzającym wejście w życie Rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 25 września 2007 r. zmianę danych zawartych we wniosku rejestracyjnym zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2005 r. w sprawie warunków i trybu rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych (Dz. U. z 2005 r. nr 141, poz. 1190), należało zgłosić na odcinku "Z" lub "W" stanowiących integralną część obowiązujących wówczas książeczek radiofonicznych. Zasady postępowania w określonych sytuacjach, także w przypadku wyrejestrowania odbiorników rtv zawarte były na stronie drugiej książeczki radiofoniczno-telewizyjnej, wydanej przez urząd pocztowy w wyniku dopełnienia formalności rejestracji odbiorników rtv. Każdy z powołanych powyżej aktów prawnych nakładał na abonenta obowiązek powiadomienia właściwej placówki Poczty Polskiej obecnie Poczty Polskiej S.A. o zmianie nazwiska, nazwy firmy, miejsca zamieszkania, siedziby, miejsca używania odbiorników, zagubienia łub zniszczenia dowodu rejestracji: czy o fakcie zaprzestania używania odbiorników. Podkreślono jednocześnie, że wyłącznie podjęcie przez abonenta działań zmierzających do wyrejestrowania odbiorników rtv, opisanych w powołanych wyżej powszechnie obowiązujących przepisach, może doprowadzić do ustania obowiązku wnoszenia opłat z tytułu abonamentu rtv. Jeżeli abonent nie dokona skutecznego prawnie wyrejestrowania odbiorników, zobowiązany jest do uiszczania opłat abonamentowych. Organ wskazał, że w postanowieniu wierzyciel nadmienił, iż nie dysponuje dokumentem, który stanowiłby o dopełnieniu przez stronę w urzędzie pocztowym formalności związanych ze zmianą danych użytkownika lub zgłoszeniem wyrejestrowania odbiornika telewizyjnego. A.W. mimo udzielonej informacji na wezwanie wierzyciela, nie przesłał dokumentu potwierdzającego dopełnienie formalności wyrejestrowania odbiorników.

Organ stwierdził ponadto, że w postanowieniu z dnia [...]2018r. znak: [...] wierzyciel odniósł się również do podniesionej przez Stronę na etapie zażalenia kwestii dotyczącej nieotrzymania zawiadomienia o nadaniu indywidualnego numeru identyfikacyjnego stanowiącej podstawę zarzutu istnienia obowiązku. Wskazał, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż strona została powiadomiona o nadaniu indywidualnego numeru identyfikacyjnego użytkownikowi odbiorników radiofonicznych / telewizyjnych. Zawiadomienie zostało przesłane w dniu 31.07.2008r., jak również załączone do postanowienia z dnia [...]2018r, znak: [...].

Skarga do Sądu

2.1.Na powyższe postanowienie A. W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach.

2.2. Skarżący wskazał, że bezprawnie zabrano pieniądze z jego konta.

2.3.W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

3.1.Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). W myśl art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 - dalej: ,,p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Ponadto, Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Dodać trzeba, że Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy /.../ (art. 133 § 1 p.p.s.a.). Zarysowany zakres kognicji sądu administracyjnego umożliwia sądowi również kontrolę legalności postanowień wierzyciela (w tej sprawie Poczty Polskiej S.A. Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej), mimo że aktualne brzmienie art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. wyłącza skargę na postanowienia, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Kontrola przez sąd administracyjny postanowień, zawierających stanowisko wierzyciela, jest realizowana w razie wniesienia skargi na postanowienie organu nadzoru nad organem egzekucyjnym. Skoro postanowienie zawierające wypowiedź wierzyciela jest wiążące dla organu egzekucyjnego i stanowi niezbędny element postanowienia tego organu w sprawie zgłoszonych zarzutów, to przy sądowej ocenie postanowienia organu egzekucyjnego i organu nadzoru nie można odstąpić od oceny zgodności z prawem stanowiska wierzyciela, które wiążąco oddziałuje na postanowienie organu egzekucyjnego.

Przedmiotem badania Sądu pod kątem legalności były zatem postanowienia organów administracji wydane w przedmiocie uznania za nieuzasadniony zarzut w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego.

3.2. Dokonując kontroli w tak określonych ramach należało uznać, że skarga jest niezasadna. Sąd nie dopatrzył się bowiem takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia.

Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zgodnie z treścią art. 33 § 1 u.p.e.a. podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być:

1) wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku;

2) odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej;

3) określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4;

4) błąd co do osoby zobowiązanego;

5) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym;

6) niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego;

7) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1;

8) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego;

9) prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny;

10) niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27, a w zagranicznym tytule wykonawczym - wymogów określonych w art. 102 ustawy o wzajemnej pomocy.

W myśl art. 34 § 1 u.p.e.a. zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 § 1 pkt 1-7, 9 i 10, a przy egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym - także na podstawie art. 33 § 1 pkt 8, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 § 1 pkt 1- 5 i 7, stanowisko wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążące. W przypadku egzekucji należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. a-f i pkt 9, stanowiska wierzyciela nie wymaga się. W myśl art. 34 § 4 u.p.e.a. organ egzekucyjny, po otrzymaniu ostatecznego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela lub postanowienia o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu, wydaje postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów, a jeżeli zarzuty są uzasadnione - o umorzeniu postępowania egzekucyjnego albo o zastosowaniu mniej uciążliwego środka egzekucyjnego.

3.3. W rozpoznawanej sprawie, Naczelnik US (jako organ egzekucyjny) prowadził wobec skarżącego postępowanie egzekucyjne, na podstawie tytułu wykonawczego z 22 lutego 2016 r., wystawionego przez Pocztę Polską S.A. (wierzyciela), obejmującego zaległości z tytułu opłaty abonamentowej RTV. Opłaty za używanie odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych reguluje ustawa z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1204 ze zm.). Zgodnie z jej przepisami (art. 1 i art. 2 ust. 1), w celu umożliwienia realizacji misji publicznej, o której mowa w art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2011 r., Nr 43, poz. 226 ze zm.), za używanie odbiorników radiofonicznych oraz telewizyjnych pobiera się opłaty abonamentowe. Opłaty te stanowią dochód publiczny. Domniemywa się, że osoba, która posiada odbiornik radiofoniczny lub telewizyjny w stanie umożliwiającym natychmiastowy odbiór programu, używa tego odbiornika. W świetle w/w uregulowań prawnych, zdolność do natychmiastowego odbioru programu przez odbiornik jest równoznaczna ze stwierdzeniem, że odbiornik jest używany, a to z kolei prowadzi do wniosku, że posiadacz jest obowiązany do wniesienia opłaty abonamentowej za jego używanie. Opłatę tę uiszcza się za każdy odbiornik, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 2 ust. 5 ustawy. Z kolei, jak stanowi art. 5 ust. 1 ustawy, odbiorniki radiofoniczne i telewizyjne podlegają, dla celów pobierania opłat abonamentowych za ich używanie, zarejestrowaniu w placówkach pocztowych operatora wyznaczonego w rozumieniu przepisów ustawy - Prawo pocztowe. Istotna jest także treść art. 7 ust. 5 ustawy, zgodnie z którym uprawnionymi do żądania wykonania w drodze egzekucji administracyjnej obowiązków określonych w ust. 1 są kierownicy jednostek operatora wyznaczonego. Reasumując, należy przyjąć, że obowiązek regulowania opłat z tytułu używania odbiorników RTV powstaje z mocy prawa, po zarejestrowaniu odbiornika.

3.4.Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, w świetle zgłoszone przez skarżącego zarzut nieistnienia obowiązku należy podkreślić, że na podstawie akt administracyjnych sprawy zasadnie ustalono, że obowiązek uiszczania opłaty abonamentowej istniał. Jak wynika z akt sprawy rejestracja odbiornika telewizyjnego używanego pod adresem: ul. P., [...] W., zgłoszona została na Pana A. W.. Po zgłoszeniu rejestracji wydana została książeczka opłat rtv stanowiąca dowód zarejestrowania odbiornika. Wierzyciel wskazał, że w momencie wejścia w życie rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 25 września 2007 r. w sprawie warunków i trybu rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych (Dz. U. Nr 187 z 2007r. poz. 1342) został stronie nadany indywidualny numer identyfikacyjny 11057111. Strona została powiadomiona o nadaniu indywidualnego numeru identyfikacyjnego użytkownikowi odbiorników radiofonicznych / telewizyjnych. Zawiadomienie zostało przesłane dniu [...]2008r., jak również załączone do postanowienia z dnia [...]2018r. znak: [...]. Wierzyciel (w ślad za nim organy egzekucyjne) zasadnie stwierdził, że skarżący została powiadomiony o nadaniu indywidualnego numeru identyfikacyjnego abonenta.

3.5.Równocześnie podkreślenia wymaga, że zgodnie z treścią § 11 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 17 grudnia 2013r. w sprawie warunków i trybu rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych (Dz. z 2013 r poz. 1676), użytkownik odbiorników niezwłocznie powiadamia operatora wyznaczonego o zmianie danych zawartych w zgłoszeniu, o zgubieniu lub zniszczeniu dowodu zarejestrowania odbiorników, o którym mowa w § 9 oraz o zaprzestaniu używania odbiorników, przez złożenie w placówce pocztowej zgłoszenia wypełnionego w części dotyczącej zmiany danych wraz z podaniem indywidualnego numeru identyfikacyjnego użytkownika lub z wykorzystaniem strony internetowej operatora wyznaczonego do wypełnienia zgłoszenia. W okresie poprzedzającym zmiany związane z wejściem w życie rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 17 grudnia 2013r. o zmianie danych zawartych we wniosku rejestracyjnym jak również o zaprzestaniu używania odbiorników rtv użytkownik powinien niezwłocznie powiadomić właściwą placówkę Poczty Polskiej poprzez złożenie "Formularza zgłoszenia zmiany danych" (zgodnie z treścią § 4 Rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 25 września 2007 r. w sprawie warunków i trybu rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych, obowiązującego do 31 grudnia 2013r. - Dz. U. Nr 187 z 2007 r. poz. 1342). Również w okresie poprzedzającym wejście w życie Rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 25 września 2007r. zmianę danych zawartych we wniosku rejestracyjnym zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2005 r. w sprawie warunków i trybu rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych (Dz. U. z 2005 r. m 141, poz. 1190), należało zgłosić na odcinku "Z" lub "W" stanowiących integralną część obowiązujących wówczas książeczek radiofonicznych. Zasady postępowania w określonych sytuacjach, także w przypadku wyrejestrowania odbiorników rtv zawarte były na stronie drugiej książeczki radiofoniczno-telewizyjnej, wydanej przez urząd pocztowy w wyniku dopełnienia formalności rejestracji odbiorników rtv.

Każdy z powołanych powyżej aktów prawnych nakładał na abonenta obowiązek powiadomienia właściwej placówki Poczty Polskiej obecnie Poczty Polskiej S.A. o zmianie nazwiska, nazwy firmy, miejsca zamieszkania, siedziby, miejsca używania odbiorników, zagubienia lub zniszczenia dowodu rejestracji: czy o fakcie zaprzestania używania odbiorników. Tym samym jeżeli abonent nie dokona skutecznego prawnie wyrejestrowania odbiorników, zobowiązany jest do uiszczania opłat abonamentowych. W postanowieniu wierzyciel nadmienił, iż nie dysponuje dokumentem, który stanowiłby o dopełnieniu przez stronę w urzędzie pocztowym formalności związanych ze zmianą danych użytkownika lub zgłoszeniem / wyrejestrowania odbiornika telewizyjnego. Ponadto skarżący pismem z dnia 29.12.2017r. został wezwany do przekazania dokumentu potwierdzającego dopełnienie formalności wyrejestrowania odbiorników rtv w Urzędzie Pocztowym Włoszczowa. A. j W. mimo udzielonej informacji na wezwanie wierzyciela, nie przesłał dokumentu potwierdzającego dopełnienie formalności wyrejestrowania odbiorników. Zasadnie zatem uznano, że nie doszło do wyrejestrowania odbiornika przez skarżącego. Tym samym bezzasadny jest zarzut wskazujący na nieistnienie obowiązku podlegającego egzekucji.

3.6. W świetle przedstawionej powyżej argumentacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wynagrodzenie pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu Sąd przyznał na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. i § 21 ust. 1pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2006 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (j.t. Dz.U.2016.1714).