Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 590/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-03-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej~Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2017 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku G. K. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) czerwca 2016 r., nr (...), w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2011 r. - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie dla niego radcy prawnego, w osobie P. K.. W związku z tym złożył oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, w którym podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwójką małoletnich dzieci. Jedynym źródłem utrzymania całej rodziny jest pobierane przez niego wynagrodzenie za pracę, którego wysokość wynosi 1 355,69 zł.

Jeżeli chodzi o zgromadzony przez skarżącego i jego żonę majątek, to zgodnie z oświadczeniem, obejmuje on tylko udział wynoszący ½ części we współwłasności nieruchomości, położonej w Przemyślu, o pow. użytkowej 55 m2. Nieruchomość ta obciążona jest hipoteką.

Przedstawiając listę ponoszonych wydatków, skarżący wyszczególnił następujące pozycje (w ujęciu miesięcznym): wyżywienie – 1 500 zł, edukacja dzieci – 300 zł, media 400 zł, lekarstwa 150 zł, ubrania 100 zł.

Uzasadniając złożony wniosek skarżący podkreślił, że oboje z małżonką są bardzo zadłużeni, ale niski poziom uzyskiwanych dochodów uniemożliwia im spłacenie wszystkich zobowiązań.

W związku z niepełnym i niejasnym charakterem oświadczenia wezwano skarżącego do złożenia dodatkowego oświadczenia, między innymi poprzez udokumentowanie ponoszonych wydatków, wskazanie statusu zawodowego żony, przedłożenie deklaracji VAT "A" sp. z o.o., z siedzibą w R., której skarżący jest prokurentem oraz wskazanie spółek, w których skarżący bądź jego żona, pełnią funkcje kierownicze lub są prokurentami.

W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie skarżący wyjaśnił, że obecnie wraz z żoną pracują na pół etatu, a ich miesięczne wynagrodzenie wynosi po 500 zł netto. Jednocześnie wyjaśnił, że nie jest w stanie przedłożyć deklaracji Vat "A" sp. z o.o., gdyż już nie jest jej prokurentem, a rachunków za media nie posiada.

Niezależnie od powyższego skarżący odmówił przedłożenia informacji odnośnie innych podmiotów gospodarczych, których jest przedstawicielem, gdyż w jego ocenie brak jest podstawy prawnej do zobligowania go do podania tego typu danych, które z resztą nie dotycza jego sytuacji materialnej.

Jak wynika z informacji zamieszczonych w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS) skarżący aktualnie jest prokurentem w "B" sp. z o.o., z siedzibą w R., a podmiot ten został wpisany do rejestru w październiku 2016 r. Jedynym jego udziałowcem jest zaś "A" sp. z o.o., z siedzibą w R..

W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2016, poz. 718, ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie, o którym mowa w cytowanym przepisie, obciąża w całości wnioskodawcę i oznacza przede wszystkim złożenie, pełnego, jasnego i wiarygodnego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, a na wezwanie, także dodatkowego oświadczenia wyjaśniającego wszelkie wątpliwości i rozbieżności, oraz odpowiednich dokumentów źródłowych.

Oświadczenia złożone przez skarżącego w niniejszej sprawie nie spełniają jednak wskazanych powyżej wymogów, gdyż są wybiórcze, niejasne i nie sposób im przypisać atrybutu wiarygodności. Skarżący zaś, wzywany do uzupełnienia informacji o swojej sytuacji materialnej i wyjaśnienia sprzeczności i nieścisłości w oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu, odmówił udzielenia odpowiedzi, jeżeli chodzi o podmioty gospodarcze którymi kieruje, argumentując to brakiem podstawy prawnej do wystąpienia do niego z takim pytaniem. W pozostałym zaś zakresie udzielił zdawkowych odpowiedzi, niepozwalających na rzetelną ocenę jego sytuacji materialnej.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że postawa skarżącego, odmawiającego współpracy w zakresie ustalenia jego sytuacji materialnej i wysokości dochodów oraz możliwości zarobkowych i płatniczych, przesądziła negatywne załatwienie jego wniosku.

W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.