Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 945/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-12-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. L. i J. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi L. L. i J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej p o s t a n a w i a przyznać L. L. i J. L. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżący na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez całkowite zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wezwani do nadesłania dokumentów źródłowych wykonali wezwanie.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ocena możliwości wystąpienia w związku z ponoszeniem pełnych kosztów postępowania uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego wymaga porównania realnych możliwości finansowych do wysokości obciążeń finansowych związanych z postępowaniem (por. postanowienie NSA z dnia 25 czerwca 2008 r., sygn. akt I GZ 153/08 - Legalis). Na podstawie oświadczeń skarżących i nadesłanych potwierdzonych za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentów referendarz sądowy ustalił, że skarżący są małżeństwem prowadzącym wspólne gospodarstwo domowe wraz ze studiującą córką, z którą zamieszkują w domu o powierzchni [...] m2, utrzymującym się z emerytury skarżącego w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto i emerytury skarżącej w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżących wynosi [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego skarżący określają na kwotę [...] złotych. W ocenie referendarza sądowego skarżący wykazali, że nie są w stanie ponieść kosztów sądowych niniejszego postępowania bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla siebie i córki. Koszty sądowe w przedmiotowej sprawie każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 1 pkt 1, § 3 w zw. z § 1 pkt. 1, § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Jak wynika zaś z oświadczenia skarżących całość dochodów ich gospodarstwa domowego pochłaniają koszty utrzymania koniecznego. W świetle tego ustalenia zasadnym jest przyjęcie, że poniesienie przez skarżących tytułem kosztów sądowych jakiejkolwiek kwoty spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla skarżących i ich córki. Przy czym na ocenę tą nie wpływa fakt, że z porównania miesięcznych dochodów netto gospodarstwa domowego skarżących do ich wydatków związanych z kosztami utrzymania koniecznego wynika, iż wydają oni więcej niż mają miesięcznych dochodów. Różnica ta wynosi bowiem jedynie 19,66 złotych i jest na tyle niska, że nie rzutuje ona na ocenę możliwości ponoszenia przez skarżących kosztów sądowych niniejszego postępowania.

Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.