Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 228/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-08-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6293 Przejęcie gospodarstw rolnych
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi W. M. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji wniosku W. M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2012 r. postanawia: - odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 228/12


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 18 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W. M. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2011 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji orzekającej o przejęciu na własność Państwa bez odszkodowania nieruchomości rolnej o pow. 38,76 ha położonej we wsi M., powiat G.

W dniu 29 maja 2012 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżący reprezentowany przez ojca, wniósł o sporządzenia uzasadnienia wydanego w niniejszej sprawie wyroku. Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2012 r. Sąd odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku, argumentując w jego uzasadnieniu, ze skarżący uchybił terminowi określonemu w art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270).

Wnioskiem z dnia 18 czerwca 2012 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu następnym), sprecyzowanym pismem z dnia 18 lipca 2012 r. Z. M. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wydanego w niniejszej sprawie wyroku. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego wskazał, że przyczyną uchybienia terminowi była konieczność sprawowania opieki nad teściową K. P., która w dniu 22 maja 2012 r. uległa wypadkowi, zaś 31 maja 2012 r. przyjęła została do szpitala z podejrzeniem stłuczenia stawu biodrowego. Do wniosku dołączono m.in. karty leczenia szpitalnego, z których wynika, że K. P. w dniu 31 maja 2012 r. (a nie jak twierdzi strona – 22 maja 2012 r.) doznała urazu stawu biodrowego i z tego powodu przebywała na oddziale urazowo-ortopedycznym Szpitala Wojskowego w E. od dnia 31 maja 2012 r. do dnia 1 czerwca 2012 r. Następnie od dnia 1 do dnia 6 czerwca 2012 r. przebywała na oddziale wewnętrznym SP ZOZ w G.

Sąd zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. tekst jednolity z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy, może złożyć wniosek o przywrócenie terminu wnosząc go do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodabniając okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 P.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z dnia 22 lipca 1999 r., sygn. I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757).

Zarówno w literaturze prawniczej jak i w orzecznictwie sądowym utrwalony jest pogląd, iż kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej i że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się lekkiego choćby niedbalstwa. Brak winy w uchybieniu terminu można zatem przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć przy użyciu największego nawet wysiłku, i że nie można za winę poczytać niedopełnienie jakiegoś nadzwyczajnego wysiłku, np. zagrażającego jego zdrowiu lub życiu, albo narażającego ją na poważne straty. Akcentuje się też, iż przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej należy wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy, a do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która uniemożliwia wyręczenie przez inną osobę, powódź, pożar.

Wyrok w niniejszej sprawie został ogłoszony w dniu 18 maja 2012 r. i od tego dnia rozpoczął biec termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Należało zatem wykazać, że niemożność działania bez własnej winy nastąpiła w dniach od 19 do 25 maja 2012 r. tj. w czasie, gdy biegł termin do dokonania uchybionej czynności.

Mając na uwadze powyższe wywody należało stwierdzić, że pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 18 maja 2012 r. oddalającego skargę Z. M. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2011 r.

Jak wynika ze złożonego w przedmiotowej sprawie wniosku pełnomocnika skarżącego, jako okoliczności świadczące o braku winy w uchybieniu terminu wskazał on konieczność opieki nad teściową. Jak oświadczył pełnomocnik skarżącego, K. P. wymagała stałej opieki od 22 maja 2012 r. Opiekę nad chorą sprawowało kilka osób ("którą się opiekujemy 24 godziny na dobę (...) – k. 48 akt sprawy). K. P. z powodu stanu zdrowia w dniu 31 maja 2012 r. trafiła do szpitala – najpierw Szpitala Wojskowego w E., następnie Szpitala w G. Szpital opuściła w dniu 6 czerwca 2012 r.

Biorąc pod uwagę powyższą argumentację, nie można uznać, iż uzasadnia ona brak winy skarżącego w uchybieniu terminu.

Nie negując konieczności opieki nad teściową wskazać należy, iż powyższe okoliczności nie są okolicznościami które uzasadniałyby przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności procesowej. Stan chorobowy członka rodziny strony wnioskującej o przywrócenie terminu może być podstawą przywrócenia terminu, ale tylko wówczas, gdy jest to choroba całkowicie, obiektywnie uniemożliwiająca opiekunom podejmowanie zwykłych (choć niecodziennych) czynności życiowych. Co więcej – strona nie wykazała, że choroba teściowej spowodowała, ze nie mogła ona nadać przesyłki na poczcie albo wyręczyć się inną osobą w celu nadania tej przesyłki. We wniosku o przywrócenie terminu strona nie przedstawiła żadnych informacji na temat przyczyn, dla których w czasie sprawowania opieki nad chorą nie była w stanie posłużyć się inną osobą w celu nadania w urzędzie pocztowym na adres Sądu listu zawierającego wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 18 maja 2012 r.

Podkreślić trzeba, że zainicjowanie postępowania przed sądem administracyjnym wiąże się z koniecznością stosowanie się do wyznaczanych przez sąd terminów, o których każdorazowo strona jest pouczana – w przypadku terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, skarżący (pełnomocnik skarżącego), choć nieobecny na rozprawie, mógł się dowiedzieć z pouczenia zawartego w zawiadomieniu o terminie rozprawy. Obowiązkiem strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest terminów dotrzymywać, a przywrócenie terminu, któremu strona uchybiła następuje tylko w szczególnych okolicznościach, przy spełnieniu ustawowych przesłanek.

Z tych przyczyn Sąd nie znalazł podstaw do przywrócenia uchybionego terminu i na podstawie art. 86 § 1 cytowanej ustawy, orzekł jak w sentencji.