Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1578/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-12-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
6560
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 3 pkt 1 i 2, art. 14b par. 1 i 3, art. 169 par. 4, art 233
journal: Dz.U. 2018 poz 800
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - t.j.
article: art. 89a ust. 1 i 2 pkt 3 lit. b
journal: Dz.U. 2017 poz 1221
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Aneta Trochim – Tuchorska, Sędziowie sędzia WSA Włodzimierz Gurba, sędzia WSA Monika Barszcz (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi F. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej 1) uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...], 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz F. S.A. z siedzibą w W. kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

F. S.A. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca", "Spółka", "Strona") złożyła wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu skorygowania podstawy opodatkowania oraz podatku należnego z tytułu świadczenia usług na rzecz Dłużnika.

W ocenie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: "Dyrektor KIS") złożony wniosek nie spełniał wymogów, o których mowa ww. art. 14b § 3 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r., poz. 800 ze zm., dalej: "O.p."). W związku z tym, pismem z dnia 16 stycznia 2019 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Ww. wezwanie dotyczyło uzupełnienia wniosku poprzez doprecyzowanie przedstawionego opisu sprawy i wskazanie:

1) czy na dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której Skarżąca zamierza dokonać korekty, o której mowa w art. 89a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2017 r., poz. 1221 ze zm., dalej: "ustawa o VAT") wierzytelność, o której mowa we wniosku nie będzie uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie,

2) czy na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której Skarżąca zamierza skorygować podatek należny Spółka (wierzyciel) i Dłużnik będą podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni,

3) czy na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której Skarżąca zamierza dokonać korekty, o której mowa w art. 89a ust. 1 ustawy o VAT Dłużnik nie będzie w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacyjne, postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji,

4) czy od daty wystawienia dokumentującej wierzytelność faktury, o której mowa we wniosku - na dzień złożenia deklaracji podatkowej w której Skarżąca zamierza dokonać korekty, o której mowa w art. 89a ust. 1 ustawy o VAT - nie upłyną 2 lata, licząc od końca roku, w którym faktura ta została wystawiona,

5) czy została już podjęta jednomyślna uchwała wszystkich wspólników Dłużnika o rozwiązaniu spółki komandytowej bez przeprowadzania likwidacji, a jeśli tak, to w jakiej dacie,

6) czy wspólnicy spółki Dłużnika wskazali, w jaki sposób długi spółki mają być zaspokojone,

7) czy ww. uchwała została zgłoszona do właściwego sądu rejestrowego celem wykreślenia Dłużnika z rejestru przedsiębiorców,

8) czy nastąpiło już na podstawie wydanego postanowienia sądu rejestrowego wykreślenie Dłużnika z rejestru przedsiębiorców, a jeśli tak to z jaką datą, a dokładniej, czy uprawomocniło się już postanowienie dotyczące wykreślenia spółki Dłużnika z KRS.

9) czy dzień wykreślenia spółki Dłużnika z rejestru przedsiębiorców będzie ostatnim dniem, w którym od daty wystawienia przedmiotowej faktury dokumentującej wierzytelność nie upłyną 2 lata, licząc od końca roku, w którym faktura ta została wystawiona.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, zdaniem organu, Spółka nie uzupełniła złożonego wniosku o informacje, o które wzywał organ. W szczególności Skarżąca pomimo odpowiedzi na wezwanie nie przedstawiła opisu sprawy w sposób umożliwiający wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. Zdaniem organu w odpowiedzi na wezwanie organu zabrakło precyzyjnych i jednoznacznych informacji dotyczących wskazania, czy wobec Dłużnika będzie się toczyć na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której Skarżąca zamierza dokonać korekty, o której mowa w art. 89a ust. 1 ustawy o VAT, postępowanie likwidacyjne, czy też Dłużnik w ogóle nie będzie w stanie likwidacji, gdyż może nastąpić (choć to sytuacja niepewna i hipotetyczna) rozwiązanie umowy spółki komandytowej Dłużnika bez przeprowadzania likwidacji.

Spółka w odpowiedzi na wezwanie dodatkowo wskazała, że kwestia likwidacji stanowi zagadnienie prawne, tak więc Spółka oczekuje, że to organ ustali, iż okresu między podjęciem uchwały o rozwiązaniu spółki bez likwidacji a wykreśleniem spółki z rejestru przedsiębiorców nie można uznać za postępowanie likwidacyjne. W piśmie uzupełniającym złożony wniosek Wnioskodawca zaznaczył ponadto, że pytanie postawione we wniosku dotyczy wskazania, do którego momentu Wnioskodawca będzie spełniał warunek z art. 89a ust. 1 ustawy o VAT, by mógł skorygować podstawę opodatkowania. Skarżąca w złożonym wniosku oczekiwała bowiem od organu potwierdzenia, że okresu między podjęciem uchwały o rozwiązaniu spółki bez likwidacji a wykreśleniem spółki z rejestru przedsiębiorców nie można uznać za postępowanie likwidacyjne i w związku z tym najpóźniej w dniu wykreślenia spółki Dłużnika z rejestru przedsiębiorców Strona będzie uprawniona do skorygowania podstawy opodatkowania oraz podatku należnego z tytułu świadczenia usług na terytorium kraju.

W konsekwencji powyższego Dyrektor KIS uznał, że pomimo odpowiedzi na wezwanie wniosek nadal obarczony był brakami i postanowieniem z 5 lutego 2019 r. pozostawił ww. wniosek bez rozpatrzenia.

W zażaleniu na ww. postanowienie Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz rozstrzygnięcie sprawy co do istoty oraz zarzuciła naruszenie: art. 169 § 1 i 4 w zw. z art. 14b § 1 i 3, art. 3 pkt 1 i 2 O.p., art. 89a ust. 1 i ust. 2 pkt 3 lit. b ustawy o VAT poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, wskutek:

1. uznania, iż Skarżąca, pomimo odpowiedzi na wezwanie, nie przedstawiła opisu sprawy w sposób umożliwiający wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, nie wskazała bowiem precyzyjnie i jednoznacznie informacji dotyczących wskazania czy wobec Dłużnika będzie się toczyć na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której Skarżąca zamierza dokonać korekty, o której mowa w art. 89a ust. 1 ustawy o VAT, postępowanie likwidacyjne, czy też Dłużnik w ogóle nie będzie w stanie likwidacji, gdyż może nastąpić (choć to sytuacja niepewna i hipotetyczna) rozwiązanie umowy spółki komandytowej Dłużnika bez przeprowadzania likwidacji, podczas gdy zagadnienie będące przedmiotem zapytania nie stanowiło elementu stanu faktycznego, a zagadnienie prawne, przy czym z ostrożności procesowej Spółka udzieliła odpowiedzi na zadane pytanie,

2. twierdzenia, że pytanie Spółki dotyczy zagadnienia likwidacji, które nie jest regulowane przepisami prawa podatkowego, w związku z czym nie mieści się w zakresie kompetencji organu, podczas gdy przedmiotem zapytania była interpretacja przepisu art. 89a ust. 2 pkt 3 lit b ustawy o VAT, czyli interpretacja przepisów prawa podatkowego.

Postanowieniem z [...] kwietnia 2019 r. Dyrektor KIS utrzymał w mocy własne postanowienie z [...] lutego 2019 r.

Organ wskazał, że Skarżąca w złożonym wniosku oczekiwała w pierwszej kolejności potwierdzenia, że okresu między podjęciem uchwały o rozwiązaniu spółki bez likwidacji, a wykreśleniem spółki z rejestru przedsiębiorców nie można uznać za postępowanie likwidacyjne i w związku z tym najpóźniej w dniu wykreślenia spółki Dłużnika z rejestru przedsiębiorców Wnioskodawca będzie uprawniony do skorygowania podstawy opodatkowania oraz podatku należnego z tytułu świadczenia usług na terytorium kraju, w myśl art. 89a ust. 1 ustawy o VAT.

Dyrektor KIS powołując się na treść art. 89 a ust. 1, 1a i 2 ustawy o VAT stwierdził, że do wydania interpretacji indywidualnej w zakresie momentu skorygowania podstawy opodatkowania i podatku należnego z tytułu świadczenia usług na rzecz Dłużnika niezbędne było jednoznaczne i precyzyjne wskazanie przez Stronę odpowiedzi na pytania przedstawione w ww. wezwaniu. W związku z tym należy uznać, że pytania postawione przez organ w wezwaniu - wbrew twierdzeniu Strony - stanowiły braki szczególnie istotne z punktu widzenia przepisów, których interpretacji oczekiwała Strona i powinny zostać uzupełnione w trybie art. 169 O.p.

Organ nie podzielił stanowiska Skarżącej, że zagadnienie momentu rozpoczęcia postępowania likwidacyjnego i kwestia likwidacji jest zagadnieniem prawnym, a nie elementem stanu faktycznego.

Dyrektor KIS zaznaczył, że zgodnie z art. 14b § 1-3 O.p. organ rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji dokonuje oceny prawnej stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę w kontekście zadanego pytania i własnego stanowiska wnioskodawcy w danej sprawie. Zatem wszystkie elementy niezbędne do wydania interpretacji indywidualnej powinny być zawarte we wniosku.

Organ zaznaczył, że na gruncie postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego informacje istotne z punktu widzenia możliwości dokonania w sposób jednoznaczny prawnopodatkowej kwalifikacji wnioskodawca jest zobowiązany podać jako element stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja musi być bowiem osadzona w ściśle określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym. Organ wydający interpretację indywidualną opiera się wyłącznie na okolicznościach sprawy przedstawionych przez wnioskodawcę w złożonym wniosku i jego uzupełnieniu. W związku z tym, opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego powinien zawierać przedstawione w jednoznaczny sposób wszystkie okoliczności istotne z punktu widzenia przepisów, których interpretacji oczekuje wnioskodawca. W postępowaniu interpretacyjnym organ podatkowy nie dokonuje żadnych własnych ustaleń faktycznych, a przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest dla niego wiążący. Organ podatkowy nie jest bowiem uprawniony do ustalania, weryfikowania czy też kwestionowania stanu faktycznego/zdarzanie przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę w ramach instytucji wydawania interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b O.p. nie może bowiem przeprowadzać postępowania dowodowego mającego na celu zebranie niezbędnych dla sprawy okoliczności faktycznych, które pozwolą rozstrzygnąć o prawach i obowiązkach wynikających z przepisów prawa podatkowego.

W rezultacie powyższego, w ocenie Dyrektora KIS, określenie przez Skarżącego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, że Dłużnik na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której Wnioskodawca zamierza dokonać korekty, o której mowa w art. 89a ust. 2 pkt 3 lit. b ustawy o VAT nie będzie w trakcie postępowania likwidacyjnego stanowi element zdarzenia przyszłego, który nie podlega weryfikacji w postępowaniu interpretacyjnym.

Organ wskazał, że interpretacja określenia momentu rozpoczęcia postępowania likwidacyjnego nie stanowi interpretacji przepisów prawa podatkowego w rozumieniu art. 3 pkt 1 i 2 O.p. Podkreślił, że żadna z norm prawnych ustawy o VAT nie definiuje zagadnień dotyczących postępowania likwidacyjnego. Tymczasem w trybie wydawania interpretacji określonym w art. 14b O.p. Dyrektor KIS nie ma uprawnień do interpretowania przepisów innych niż przepisy prawa podatkowego. Organ w trybie interpretacji indywidualnej wydawanej na podstawie art. 14b § 1 O.p. nie był więc uprawniony do oceny, czy moment wpisu przez właściwy sąd rejestrowy postanowienia o wpisie likwidacji Dłużnika czyni zadość warunkom stawianym przez art. 89a ust. 1 ustawy o VAT.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożonej na ww. postanowienie Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowo-administracyjnego wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów art. 169 § 4 w zw. z art. 14b § 1 i 3, art. 3 pkt 1 i 2, art. 233 O.p., art. 89a ust. 1 i ust. 2 pkt 3 lit. b ustawy o VAT, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i przez to niewydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacji indywidualnej) mimo spełnienia przez wniosek Strony wymogów określonych w art. 14b O.p.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca wskazała, że w jej ocenie przedstawione w sprawie stanowisko umożliwiało wydanie przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Spółka podała, że wskazane w treści wniosku pytanie zmierza do ustalenia czy Skarżąca będzie uprawniona do skorygowania podstawy opodatkowania oraz podatku należnego z tytułu świadczenia usług na terytorium kraju wskazanych w zdarzeniu przyszłym, zgodnie z art. 89a ust. 1 ustawy o VAT. Przywołane przepisy mają zatem charakter podatkowy, natomiast odesłanie do postępowania upadłościowego zawarte w tym przepisie ma w tym przypadku jedynie pomocniczy charakter, bowiem służy dokonaniu interpretacji przepisu prawa podatkowego.

Skarżąca zauważyła, że aby skorygować podstawę opodatkowania oraz podatku należnego zgodnie z art. 89a ust. 1 ustawy o VAT, konieczne jest wykazanie, iż na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się korekty, Dłużnik nie będzie w trakcie postępowania upadłościowego. Z powyższego Spółka wywodzi, że w celu skorzystania z możliwości skorygowania podstawy opodatkowania oraz podatku należnego, w sytuacji gdy podmiot będący Dłużnikiem Skarżącej znajduje się w trakcie postępowania upadłościowego, niezbędnym jest ustalenie czy okres pomiędzy podjęciem uchwały o rozwiązaniu spółki Dłużnika bez przeprowadzania likwidacji a jej wykreśleniem z rejestru przedsiębiorców będzie stanowić postępowania likwidacyjnego. Ustalenie momentu zakończenia postępowania upadłościowego na gruncie ustawy o VAT leży zatem w kompetencji organu.

Zdaniem Skarżącej kwestia czy Dłużnik Skarżącej na dzień poprzedzający złożenie korekty deklaracji nie będzie w trakcie postępowania upadłościowego lub postępowania restrukturyzacyjnego nie jest elementem stanu faktycznego, tylko elementem stanu prawnego i stanowi część zapytania postawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, ustawa nie wskazuje bowiem wprost, w jakiej dacie postępowanie upadłościowe zostaje uznane za zakończone.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana jest pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy organ administracji wydając zaskarżony akt nie naruszył prawa. W wyniku takiej kontroli decyzja lub postanowienie mogą zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności naruszających prawo i przez to mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.; dalej: "P.p.s.a.") lub też wystąpiło naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia jej nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).

Wniesiona w tej sprawie skarga zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że złożona w tej sprawie skarga została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Od dnia 15 sierpnia 2015 r. obowiązuje bowiem regulacja art. 119 pkt 3 P.p.s.a, zgodnie z którą sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie. Oznacza to, że w przypadku skargi na takie postanowienie organu administracji publicznej w obecnym stanie prawnym skierowanie ich do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od wniosku strony.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej ("Dyrektor KIS") z [...] kwietnia 2019 r. utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora KIS z [...] lutego 2019 r. pozostawiające bez rozpatrzenia wniosek o wydanie interpretacji dotyczącej przepisów prawa podatkowego.

Zakres przedmiotowy interpretacji indywidualnej określony został przez ustawodawcę w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm., dalej także jako "O.p."). W świetle tego przepisu, w jego brzmieniu przed 1 marca 2017 r. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Od 1 marca 2017 r. organem właściwym w sprawie jest z kolei Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej.

Przedmiotem sporu w niniejszym postępowaniu jest to, czy Strona udzieliła odpowiedzi na wezwanie organu interpretacyjnego wystosowane (w trybie art. 169 § 1 O.p.), dotyczące zdaniem organu, uzupełnienia opisu stanu faktycznego o określone informacje. Zdaniem organu w piśmie będącym odpowiedzią na powyższe Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na następujące pytania organu: czy wobec Dłużnika będzie się toczyć na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której Skarżąca zamierza dokonać korekty, o której mowa w art. 89a ust. 1 ustawy o VAT, postępowanie likwidacyjne, czy też Dłużnik w ogóle nie będzie w stanie likwidacji, gdyż może nastąpić (choć to sytuacja niepewna i hipotetyczna) rozwiązanie umowy spółki komandytowej Dłużnika bez przeprowadzania likwidacji. W konsekwencji powyższego Dyrektor KIS uznał, że pomimo odpowiedzi na wezwanie wniosek nadal obarczony był brakami, gdyż Strona nie uzupełniła brakującego, niezbędnego do wydania interpretacji, opisu stanu faktycznego oraz w konsekwencji pozostawił ww. wniosek o interpretację bez rozpatrzenia.

Z tym stanowiskiem nie zgodziła się Skarżąca twierdząc, że ww. informacje, których żąda organ są zagadnieniem prawnym, tak więc to organ powinien odpowiedzieć na to pytanie.

Sąd w niniejszej sprawie podzielił stanowisko Skarżącej.

Zagadnienie momentu rozpoczęcia postępowania likwidacyjnego i kwestia likwidacji, o których mowa w art. 89a ust. 2 ustawy o VAT jest zagadnieniem prawnym, a nie elementem stanu faktycznego.

Wskazać należy, że w myśl art. 89a ust. 1 ustawy o VAT, podatnik może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona. Korekta dotyczy również podstawy opodatkowania i kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności, której nieściągalność została uprawdopodobniona.

Zgodnie z art. 89a ust. 1a, ustawy o VAT, nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną, w przypadku gdy wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 150 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze.

Jak stanowi art. 89a ust. 2, przepis ust. 1 stosuje się w przypadku gdy spełnione są następujące warunki:

1) dostawa towaru lub świadczenie usług jest dokonana na rzecz podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędącego w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. z 2017 r. poz. 1508 oraz z 2018 r. poz. 149, 398, 1544 i 1629), postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;

2) (uchylony);

3) na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się korekty, o której mowa w ust. 1: a) wierzyciel i dłużnik są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni, b) dłużnik nie jest w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;

4) (uchylony);

5) od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona;

6) (uchylony).

Analiza treści wniosku oraz ww. przepisów wskazuje, że Wnioskodawca zasadnie oczekiwał od organu potwierdzenia, czy najpóźniej do dnia wpisu przez właściwy sąd rejestrowy postanowienia o wpisie likwidacji Dłużnika do rejestru przedsiębiorców będzie uprawniony do skorygowania podstawy opodatkowania oraz podatku należnego z tytułu świadczenia usług na terytorium kraju.

Zdaniem Sądu Skarżąca prawidłowo chciała uzyskać interpretację ww. przepisów prawa podatkowego, aby móc je prawidłowo zastosować. Jak zasadnie wskazała Strona w odpowiedzi na wezwanie organu - pytanie postawione we wniosku dotyczy wskazania, do którego momentu Wnioskodawca będzie spełniał warunek z art. 89a ust. 1 ustawy o VAT, by mógł skorygować podstawę opodatkowania. Skarżąca w złożonym wniosku oczekiwała bowiem od organu potwierdzenia, że okresu między podjęciem uchwały o rozwiązaniu spółki bez likwidacji a wykreśleniem spółki z rejestru przedsiębiorców nie można uznać za postępowanie likwidacyjne i w związku z tym najpóźniej w dniu wykreślenia spółki Dłużnika z rejestru przedsiębiorców Strona będzie uprawniona do skorygowania podstawy opodatkowania oraz podatku należnego z tytułu świadczenia usług na terytorium kraju.

Analiza treści odpowiedzi udzielonej na wezwanie organu wskazuje również, że Skarżąca, pomimo tego iż uznała, że ta kwestia jest elementem oceny prawnej, zawarła, wbrew twierdzeniu organu, odpowiedź na zadane pytanie.

Strona w odpowiedzi na sporne pytania wprost stwierdziła, że: "3. (...) Zdaniem Wnioskodawcy z dniem podjęcia uchwały o rozwiązaniu spółki komandytowej bez przeprowadzania likwidacji nie dochodzi do otwarcia postępowania likwidacyjnego w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, w związku z tym jeżeli Wnioskodawca dokona korekty podatku należnego najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień wpisu wykreślenia Dłużnika do rejestru przedsiębiorców lub nawet w dniu wpisu wykreślenia Dłużnika z rejestru przedsiębiorców, wówczas taka korekta będzie skuteczna.".

Organ jednak całkowicie pominął powyższe wydając swoje rozstrzygnięcie w sprawie; Nie odniósł się do stanowiska Strony w tym zakresie.

Reasumując w niniejszej sprawie organ wezwał Skarżącą do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego, Wnioskodawca udzielił na powyższe odpowiedzi, dlatego też jego wniosek niezasadnie został pozostawiony bez rozpatrzenia.

Z powyższego wynika, że w zakresie wskazanym powyżej przez sąd zarzuty podniesione w skardze, były zasadne. Zaskarżone postanowienie podlegało zatem uchyleniu, jako naruszające art. 169 § 4 w zw. z art. 14b § 1 i § 3, art. 3 pkt 1 i 2, art. 233 O.p., art. 89a ust. 1 i ust. 2 pkt 3 lit. b ustawy o VAT, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i przez to niewydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacji indywidualnej) mimo spełnienia przez wniosek Strony wymogów określonych w art. 14b O.p.

Rozpoznając sprawę ponownie, organ interpretacyjny winien uwzględnić poczynione powyżej wskazania Sądu i wydać stosowną interpretację prawa podatkowego. Podkreślić należy, iż w niniejszym postępowaniu Sąd nie zajmował się ewentualną zgodnością z przepisami prawa własnego stanowiska w sprawie przedstawionego przez Skarżącą. Przedmiotem rozważań Sądu było bowiem wyłącznie pozostawienie bez rozpatrzenia przez organ wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c, w zw. z art. 135 ustawy o P.p.s.a. orzekł jak w p. I wyroku, o kosztach postępowania rozstrzygając na podstawie art. 200 tejże ustawy.