Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 886/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2 i § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia w całości własnej decyzji określającej wysokość zobowiązania oraz odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 30 czerwca 2015 r. (data stempla pocztowego) M. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy uchylenia w całości własnej decyzji określającej wysokość zobowiązania oraz odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok.

Wskazana decyzja organu II instancji została doręczona stronie w dniu 29 maja 2015 r., co wynika z treści zwrotnego potwierdzenia jej odbioru. W treści rozstrzygnięcia zawarto pouczenie o możliwości i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł..

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest więc jej wniesienie w terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. termin ten wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

W myśl art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O zachowaniu określonego w powołanym wyżej art. 53 § 1 P.p.s.a. trzydziestodniowego terminu decyduje więc data nadania skargi do właściwego organu administracji za pośrednictwem którego należy ją wnieść do sądu.

Z akt niniejszej sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono stronie skarżącej w dniu 29 maja 2015 r. Zawierała prawidłowe pouczenie o tym, że skargę do należy wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Jak wynika z akt niniejszej sprawy przesyłka zawierająca skargę została nadana w dniu 30 czerwca 2015 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia, gdyż ten mijał dnia 29 czerwca 2015 r. W tej sytuacji skargę należało uznać za spóźnioną, gdyż została złożona z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. Uchybienie to skutkuje odrzuceniem skargi. Odrzucenie skargi natomiast wyłącza możliwość merytorycznego jej rozpoznania.

Z powyższych względów sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. zobowiązany był orzec o odrzuceniu skargi jako wniesionej z uchybieniem terminu wskazanego w art. 53 § 1 P.p.s.a.

AKE.