Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 237/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-08-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6133 Informacja o środowisku
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Kobak po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2016 r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego wniosku o wstrzymanie wykonania postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Przedmiotem rozpoznania jest wniosek M. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego umarzającej postępowanie odwoławcze. W pisemnych motywach wniosku Skarżąca podnosi, że w związku z tym, że brak jest odpowiedzi na skargę, a postępowanie dotyczące wydania decyzji zezwalającej na realizację rozbudowy ul. w M., weszło w kolejny etap, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz powstania niemożliwych do odwrócenia skutków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2017 r., poz. 1369; dalej : "P.p.s.a" ) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Jako przedmiot wniosku Skarżąca wyraźnie wskazała decyzję organu II instancji umarzającą postępowanie odwoławcze.

Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Cechy wykonalności nie mają decyzje o umorzeniu postępowania, gdyż nie rodzą jakiegokolwiek uprawnienia po stronie skarżącego i nie nadają się do wykonania w postępowaniu egzekucyjnym. Z decyzji tych nie wynika bezpośrednio żadna powinność określonego zachowania strony, co uniemożliwia zastosowanie przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2009 r. II OZ 665/09 – dostępne na: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Sąd w pełni podziela powyższe stanowisko.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że wydanie decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego, wbrew twierdzeniom Skarżącej nie wywołuje żadnych skutków w świecie zewnętrznym, stanowi jedynie procesową formę zakończenia postępowania. Umarzając postępowanie odwoławcze nie nałożono na Skarżącą żadnych obowiązków, których wykonanie mogłoby podlegać wstrzymaniu.

Nie może również uzasadniać wniosku kontynuacja procesu inwestycyjnego rozbudowy drogi. Instytucja wstrzymania wykonania została skierowana do wyraźnie sprecyzowanych rozstrzygnięć. Dopóki tego rodzaju rozstrzygnięcia w sprawie nie zapadaną nie ma podstaw prawnych do wstrzymania wykonania.

Mając to na uwadze Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie wyżej cytowanego art. 61 § 3 oraz § 5 P.p.s.a.