Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 883/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2009-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: 235
journal: Dz.U. 1998 nr 21 poz 94
law: Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędziowie: Sędzia WSA Grzegorz Saniewski Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak ( spr.) Protokolant Ewa Majchrzak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 2 grudnia 2009r. sprawy ze skargi T. G. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] znak: [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] uchylił w całości decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] r. Nr [...], znak: [...] w przedmiocie choroby zawodowej T. G. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, wskazując na złożoność sprawy i konieczność podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego poprzez przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...], dotyczącego narażenia zawodowego pacjenta na czynnik uznany za rakotwórczy u ludzi - tj. pył drewna twardego. Ponadto organ odwoławczy zalecił organowi I instancji przesłuchanie świadków, ustalenie (w miarę możliwości) odbiorców produktów i sprecyzowanie typu surowca użytego do wykonanego towaru lub usługi przez przedsiębiorstwa stolarskie zatrudniające T. G. oraz wskazał na konieczność przesłuchania księgowej zatrudnionej w Przedsiębiorstwie Stolarskim E. S. w celu uzyskania informacji na temat okazania przez nią dostępnych faktur z okresu zatrudnienia pacjenta.

Orzekając ponownie, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...], działając w oparciu o przepis art. art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jednolity: Dz.U. z 2006 r., Nr 122, poz. 851 z późn. zm.) oraz § 8 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115) wydał w dniu [...] r. decyzję Nr[...], znak: [...] o stwierdzeniu choroby zawodowej u T. G.: nowotwory złośliwe powstałe w następstwie działania czynników występujących w środowisku pracy, uznanych za rakotwórcze u ludzi wymienioną w poz. 17 (7) wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach. W uzasadnieniu tego orzeczenia orzekający organ podniósł, iż T. G. w okresie od 9.09.1974 r. - 31.03.1994 r. pracował w Zakładzie Rolnym w [...] na stanowisku elektromechanika, pracownika produkcji roślinnej oraz traktorzysty. Mając na uwadze zakres obowiązków wykonywanych przez T. G. w ww. zakładzie, w tym prace chemizacyjne organ uznał, że nie można wykluczyć narażenia pacjenta na tzw. czynniki współrakotwórcze (nawozy sztuczne i środki ochrony roślin o silnym działaniu drażniącym). Następnie od 1.04.1994 r. - 25.11.1994 r. T. G. był zatrudniony w Gospodarstwie Rolnym w [...] należącym do J.A. S. na stanowisku pracownika ogólnorolnego, a od 1.06.1995 r. do 30.11.1999 r. w Przedsiębiorstwie Stolarskim E&M S. na stanowisku pomocnika stolarza. Do jego obowiązków należał odbiór materiału (desek), praca przy frezarce, pile, grubościówce, prace wykończeniowe typu szlifowanie, pomoc przy malowaniu, lakierowaniu, okuwanie i szklenie. W okresie od 15.12.2000 r. do 15.12.2001 r. T. G. pracował w Przedsiębiorstwie Stolarskim E. S. również na stanowisku pomocnika stolarza. Od 30.08.2002 r. do 2.04.2006 r. T. G. zatrudniony był w Wytwórni Koncentratów Paszowych "[...]" B. B., K. K. na stanowisku pracownika fizycznego.

Zdaniem organu faktem jest, że w zakładach mających związek z produkcją roślinną, w których był zatrudniony T. G., nie można wykluczyć ekspozycji pracownika na czynniki drażniące układ oddechowy, a organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie kwestionowały tej okoliczności. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] uznał także narażenie T. G. na czynniki drażniące układ oddechowy. Jednakże same czynniki drażniące nie mogły przyczynić się do wystąpienia u pacjenta nowotworu złośliwego pod postacią raka płaskonabłonkowego krtani. Potencjalnymi zakładami, w których T. G. mógł być narażony na czynnik rakotwórczy - pył drewna twardego było Przedsiębiorstwo Stolarskie E&M S., a następnie Przedsiębiorstwo Stolarskie E. S. W związku z powyższym postępowanie wyjaśniające prowadzone było przede wszystkim w celu ustalenia faktycznego narażenia zawodowego pacjenta w zakładach stolarskich.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] podjął szereg działań mających na celu wyjaśnienie, czy T. G. był faktycznie narażony na pył drewna twardego w okresie zatrudnienia w Przedsiębiorstwie Stolarskim E&M S. oraz w Przedsiębiorstwie Stolarskim E. S. Organ I instancji przesłuchał świadków przedstawionych przez strony. W czynnościach uczestniczyły strony i ich pełnomocnicy, z przesłuchań sporządzone zostały protokoły, przesłuchiwanych pouczano o odpowiedzialności karnej za zeznanie nieprawdy lub zatajenie prawdy. Ponadto organ I instancji przesłuchał także dodatkowego świadka - właściciela stolarni w L. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] przesłuchał także byłą księgową Przedsiębiorstwa Stolarskiego E. S. – W. A. Dokumentacja sprawy T. G. została uzupełniona o faktury zakupu i sprzedaży. Organ I instancji uzupełnił także dokumentację sprawy o informacje uzyskane od nadleśnictw, firm transportujących drewno w latach 1995 -1999 do Przedsiębiorstwa Stolarskiego E&M S., [...] ul. [...] oraz w latach 2000-2001 do Przedsiębiorstwa Stolarskiego E. S. Ponadto organ wystosował pisma do odbiorców materiałów drewnianych zakupionych w Przedsiębiorstwie Stolarskim E&M S.

W związku z powyższym Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] na podstawie posiadanego materiału dowodowego oraz oświadczeń i zeznań świadków, stwierdził, że nie można jednoznacznie potwierdzić ani wykluczyć narażenia T. G. na czynniki rakotwórcze - pyły drewna buk i dąb w trakcie pracy w latach 1995 - 1999 r. w Przedsiębiorstwie Stolarskim E&M S. w[...]. Podobnie również Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] nie stwierdził w trakcie kontroli sanitarnej wykonywania prac związanych z obróbką drewna twardego dąb, buk i na podstawie przedstawionego materiału dowodowego oraz oświadczeń i zeznań świadków wykluczył narażenia strony na czynniki rakotwórcze - pyły drewna buk i dąb w trakcie pracy w latach 2000 – 2001 r. w Przedsiębiorstwie Stolarskim E, S., [...] , ul. [...] na stanowisku pomocnika stolarza.

W wyniku uzupełnienia i ponownej analizy całości dokumentacji dotyczącej prowadzonego postępowania w tym: oświadczenia i przesłuchania świadków, narażenia zawodowego oraz orzeczenia lekarskiego nr [...] o stwierdzeniu choroby zawodowej nowotworu złośliwego powstałego w następstwie działania czynników występujących w środowisku pracy, uznanych za rakotwórcze u ludzi, pod postacią raka płaskonabłonkowego krtani, u osoby narażonej w przeszłości na pył drewna twardego wystawione przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy Poradnię Chorób Zawodowych w [...], z dnia [...] r., w którym zgodnie z uzasadnieniem rozpoznano chorobę zawodową, ponieważ z przeważającym prawdopodobieństwem można przyjąć, że czynnikiem etiologicznym nowotworu krtani mogły być pyły drewna twardego, a także z powodu braku możliwości jednoznacznego potwierdzenia lub wykluczenia występowania w/w czynnika, zwłaszcza że T. G. nigdy nie palił tytoniu oraz o możliwości występowania czynników tzw. współrakotwórczych - nawozy sztuczne i środki ochrony roślin o silnym działaniu drażniącym, które uważa się za sprzyjające rozwojowi ognisk nowotworowych (powodując przewlekle stany zapalne), organ orzekł o chorobie zawodowej jak w sentencji decyzji.

W ustawowym terminie do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] wniesione zostało odwołanie od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] r. Nr [...] znak: [...] (pismo pełnomocników z dnia [...] r. i pismo E. S. z dnia [...]r.). Strona zarzuciła formalne błędy w decyzji, niespójne uzasadnienia treści. Ponadto podniosła, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] przeprowadził postępowanie w sposób jednostronny, nie uwzględniając obszernego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie w związku z czym wniosła o uchylenie decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania. W odwołaniu podniesiono ponadto, że uzasadnienie decyzji jest sformułowane na tyle niejasno, że nie sposób stwierdzić co zostało uznane przez organ za przyczynę zachorowania - czy była to praca w środowisku zapylenia pyłem drewna twardego, czy też była to praca przy nawozach sztucznych i środkach ochrony roślin. Zdaniem odwołującej strony zupełnie nieuzasadnionym jest powód, dla którego organ wydający decyzję prowadził swoje postępowanie wyłącznie w zakresie badania szkodliwości pracy T. G. w Zakładzie Stolarskim E. S. Wskazano, że Zakład E. S., jako jedyny istniejący do dziś były pracodawca T. G., musiał być z tego powodu uznany za miejsce wystąpienia czynników powodujących chorobę zawodową, a organ doszedł do takiego wniosku, mimo, iż rozsądna analiza obszernego materiału dowodowego prowadzi do ustaleń z goła odmiennych.

Po rozpatrzeniu wniesionych odwołań, decyzją z dnia [...] r. Nr [...] znak: [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] i nie stwierdził choroby zawodowej u T. G.. Zdaniem organu odwoławczego zgromadzona w sprawie obszerna dokumentacja dotycząca okresu zatrudnienia T. G. w Przedsiębiorstwie Stolarskim E&M S. oraz zatrudnienia w Przedsiębiorstwie Stolarskim E. S. potwierdza niewątpliwie fakt obróbki w obu przedsiębiorstwach drewna miękkiego – sosny, lecz uzupełniona przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] dokumentacja w zakresie protokołów przesłuchań świadków, w ocenie organu II instancji w sposób jednoznaczny nie wyjaśniła ekspozycji pacjenta na pył drewna twardego, a zeznania 15 przesłuchanych świadków różnią się w kwestii obrabianego w zakładach surowca. Z niezrozumiałych przesłanek dla Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] organ l instancji odrzucił zeznania wskazanych przesłuchiwanych, a dał wiarę zeznaniom świadków (H. P., H. G., K. G., M. K., A. K.) wskazujących, że w Przedsiębiorstwie Stolarskim E&M S. było obrabiane drewno twarde. Wymienieni świadkowie wskazywali, że m.in. obrabiane były sporadycznie "klocki" drewna twardego, w latach 1995 -1999 listewki, sporadycznie dębowe deski. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] podzielił pogląd odwołującej się, że wobec braku jednoznacznego potwierdzenia narażenia T. G. na czynniki rakotwórcze, organ l instancji nie może z przeważającym prawdopodobieństwem przyjąć, że czynnikiem etiologicznym nowotworu krtani u T. G. była ekspozycja pacjenta na pył drewna twardego. Organ odwoławczy wskazał również na przebieg postępowania przed właściwymi organami medycyny pracy, którego celem było stwierdzenie występowania choroby zawodowej i jej związku z wykonywanym zatrudnieniem, zakończonego orzeczeniem Instytutu Medycyny Pracy w [...] z dnia [...] r. nr [...] stwierdzającym brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. W uzasadnieniu tego orzeczenia wyjaśniono, że niezależnie od występowania, bądź wykluczenia stosowania w przedsiębiorstwach stolarskich drewna twardego nie ma merytorycznych podstaw do uznania związku przyczynowego pomiędzy rozpoznanym u T. G. nowotworem krtani a narażeniem zawodowym. W konsekwencji organ odwoławczy stwierdził, iż skoro pył drewna twardego nie może być rozpatrywany jako ewentualna przyczyna nowotworu krtani, bezzasadne jest uzupełnianie materiału dowodowego w zakresie oceny narażenia zawodowego, gdyż nie ma możliwości stwierdzenia choroby zawodowej w przedmiotowej sprawie.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy T. G. podniósł, że organ odwoławczy przeprowadził postępowanie w sposób jednostronny, na korzyść pracodawcy, odrzucając zeznania wskazanych przez niego świadków. Ponadto T. G. poddał w wątpliwość dowody zgromadzone w przedmiotowej sprawie i zakwestionował m.in. opisy części faktur oraz wyniki badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy z dnia 9 maja 1999 r. Zdaniem skarżącego przedstawione przez pracodawcę faktury zakupu tarcicy nie precyzują rodzaju zakupionego surowca, ponieważ każda faktura powinna posiadać dokładny opis zakupionego materiału, a ok. 20% faktur było tego opisu pozbawiona, więc nie można wykluczyć kupna tarcicy drewna twardego. Wyniki badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy z dnia 9.05.1999 w ocenie skarżącego nie posiadają informacji jakiego rodzaju drewno było badane i dlatego nie można tych badań uznać jako rzetelne. Interpretacja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] polegająca na przyjęciu takiej samej normy dla pyłów drewna twardego jak i miękkiego jest dla skarżącego niezrozumiała i błędna. Podniósł on ponadto, że niezrozumiały jest również fakt odmowy przez Instytut Medycyny Pracy w [...] przeprowadzenia kolejnych badań stanu zdrowia i wydania orzeczenia lekarskiego na podstawie literatury i dokumentacji.

W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] wniósł o jej oddalenie wskazując, że po ponownej analizie akt sprawy nie znaleziono podstaw do zmiany zaskarżonego orzeczenia, ponieważ zostało podjęte zgodnie ze stanem faktycznym oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa. W ocenie organu, zgromadzona w przedmiotowej sprawie dokumentacja była wystarczająca i nie wymagała podejmowania dalszych ustaleń. Orzeczenie lekarskie Instytutu Medycyny Pracy w [...] spełniało kryteria opinii biegłego, a przyczyną niekorzystnego dla strony rozstrzygnięcia był brak rozpoznania choroby zawodowej przez właściwe jednostki medyczne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, gdyż rozstrzygając sprawę dotyczącą stwierdzenia choroby zawodowej, organ II instancji, nie dopuścił się naruszenia przepisów prawa materialnego ani też przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Przede wszystkim zaznaczyć należy, że stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że Sąd rozpatrując skargę w niniejszej sprawie ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego, natomiast nie jest uprawniony do poddania merytorycznej ocenie rozpoznania dokonanego przez uprawnione jednostki medycyny pracy.

Celem prowadzonego postępowania było ustalenie, czy schorzenie w postaci nowotworu krtani, na które cierpi skarżący może być zakwalifikowane jako choroba zawodowa.

Punktem wyjścia dla rozważań uzasadniających słuszność podjętego w sprawie rozstrzygnięcia uczynić należy art. 235¹ ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998r. Nr 21 poz.94 ze z.), stosownie do którego za chorobę zawodową uważa się chorobę, wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanych "narażeniem zawodowym". Rozpoznanie choroby zawodowej u pracownika lub byłego pracownika może nastąpić w okresie jego zatrudnienia w narażeniu zawodowym albo po zakończeniu pracy w takim narażeniu, pod warunkiem wystąpienia udokumentowanych objawów chorobowych w okresie ustalonym w wykazie chorób zawodowych (art. 235²). Definicja prawna choroby zawodowej składa się więc z dwóch elementów, z których jeden jest formalnie wskazany w określonym wykazie, a drugi dotyczy określonego związku przyczynowego objętej wykazem choroby z warunkami wykonywanej pracy (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 czerwca 1998 r., III RN 36/98, publ. OSNP 1999/6/192 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 sierpnia 1998 r., I SA 786/98, System Informacji Prawnej Lex nr 45 835).

Wykaz chorób zawodowych oraz sposób postępowania w sprawie stwierdzenia wystąpienia choroby zawodowej określa obecnie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009r. w sprawie chorób zawodowych, którego przepisy stanowiły podstawę wydania zaskarżonej decyzji organu II instancji. Rozporządzenie to weszło w życie w dniu 3 lipca 2009r.

W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje, że u skarżącego wystąpił nowotwór krtani, który jest chorobą ujętą w wymienionym wykazie chorób zawodowych. Obowiązkiem organów orzekających w sprawie było w dalszej kolejności ustalenie, czy zaistniała kolejna przesłanka wymagana do zakwalifikowania choroby jako zawodowej, a mianowicie, czy w środowisku pracy występowały czynniki narażenia zawodowego oraz czy zachodzi związek przyczynowy pomiędzy chorobą, a tymi czynnikami. Dla uznania, czy dana jednostka chorobowa na charakter zawodowy konieczne jest zatem ustalenie związku przyczynowego pomiędzy chorobą, a działaniem czynnika szkodliwego. Innymi słowy, na podstawie cytowanych przepisów nie można automatycznie uznać, że w każdym przypadku wystąpienia choroby wymienionej w wykazie i działania czynnika szkodliwego, należy zakwalifikować schorzenie jako chorobę zawodową. Takie domniemanie wystąpi tylko wtedy, gdy choroba zawodowa została spowodowana działaniem czynnika szkodliwego. Na to wskazuje użyty przez ustawodawcę zwrot "jeżeli została spowodowana". Wskazany związek nie jest więc powiązany wyłącznie przez wystąpienie choroby zawartej w wykazie z wystąpieniem czynnika szkodliwego w środowisku pracy. Związek przyczynowy zachodzi tylko wtedy, gdy dana przyczyna normalnie powoduje określony skutek.

Przechodząc od tych wyjaśnień na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że podstawową przeszkodą do zakwalifikowania schorzenia jako choroby zawodowej okazał się brak związku przyczynowego pomiędzy wystąpieniem u skarżącego nowotworu krtani, a działaniem szkodliwego czynnika, którym w świetle rozporządzenia Ministra Zdrowia z 1 grudnia 2004r. w sprawie substancji, preparatów, czynników lub procesów technologicznych o działaniu rakotwórczym lub mutogennym w środowisku pracy (Dz.U. Nr 280, poz.2771 ze zm.) jest pył drewna twardego. Z orzeczenia Instytutu Medycyny Pracy w [...] z dnia [...] r. nr [...] stwierdzającego brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej wynika bowiem, że istnieje związek pomiędzy narażeniem na pyl drewna twardego a zachorowaniem na nowotwory nosa i zatok przynosowych, natomiast nie stwierdza się takiego związku pomiędzy nowotworami o innej lokalizacji a tego rodzaju narażeniem. Sąd nie dopatrzył się w tym ustaleniu wadliwości stanowiącej podstawę do zakwestionowania zaskarżonej decyzji. Stosownie do § 8 ust. 1 rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych, inspektor sanitarny wydaje decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej lub decyzję o braku podstaw do jej stwierdzenia, na podstawie materiału dowodowego, a w szczególności danych zawartych w orzeczeniu lekarskim oraz formularzu oceny narażenia zawodowego pracownika lub byłego pracownika. Orzeczenia lekarskie wydane przez jednostki właściwe do rozpoznawania chorób zawodowych wiążą inspektorów sanitarnych, którzy nie są uprawnieni do samodzielnej oceny dokumentacji lekarskiej prowadzącej do odmiennego rozpoznania schorzenia (por. wyrok NSA z 9 lipca 1998 r. w sprawie II SA 634/98, wyrok NSA z 24 lutego 1998 r., I SA 1520/97 – ONSA z 1998 r., Nr 4, poz. 150).

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, dysponując jednoznacznymi opiniami lekarskimi w zakresie rozpoznanego u skarżącego schorzenia nie mógł tego schorzenia uznać za chorobę zawodową i to niezależnie od tego, czy w środowisku pracy występował czynnik narażenia zawodowego w postaci pyłu drewna twardego. Z tego też względu nie mogą być uznane za zasadne zarzuty skarżącego odnośnie wadliwej oceny zagrożenia zawodowego i wyników dochodzenia epidemiologicznego w środowisku pracy.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi wskazać należy, że rozpoznanie kliniczne choroby występującej u skarżącego uczynione zostało w specjalistycznej jednostce służby zdrowia i potwierdzone badaniem histologicznym. Organy nie kwestionowały faktu wystąpienia u skarżącego choroby w postaci nowotworu krtani. W tych okolicznościach zarzuty T. G. dotyczące nie wykonania przez Instytut Medycyny Pracy w [...] dodatkowych badań dla stwierdzenia stanu zdrowia skarżącego nie mają wpływu na ocenę prawidłowości wydanej decyzji.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że wydanie zaskarżonego rozstrzygnięcia w sprawie poprzedzone zostało prawidłowo dokonaną oceną zgromadzonej w sprawie dokumentacji, a także orzeczeń lekarskich wydanych przez właściwe jednostki medyczne. Wyniki przeprowadzonych badań i konsultacji wykluczające związek przyczynowy między zaistniałym schorzeniem a wykonywaną pracą zawodową są jednoznaczne i wiążą organ orzekający w sprawie. Przyczyną wydania orzeczeń lekarskich o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej był brak związku przyczynowego między wykonywaną pracą zawodową a zaistniałym schorzeniem, w związku z czym organ inspekcji sanitarnej nie mógł uznać schorzenia skarżącego za chorobę zawodową i słusznie orzekł o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej.

Wobec powyższych ustaleń Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, na mocy art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.