Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 20/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-03-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 249 a par. 1 pkt 2 w zw. z art. 258 par. 1 pkt 7
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 marca 2016r. po rozpoznaniu wniosku R. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi R. M. na Głównego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie braku nadzoru nad pracą podległych jednostek postanawia: I. przyznać R. M. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, II. umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie wpłynął w dniu

15 lutego 2016r. (data wpływu do Sądu) formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawca R. M. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Z podanych danych przez wnioskodawcę w formularzu PPF oraz piśmie z dnia 26 stycznia 2016r. wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wraz z matką. Wspólnie utrzymują się z dochodów w wysokości 2.080 złotych miesięcznie. Na kwotę tą składa się emerytura matki w wysokości 1.560 złotych oraz zasiłek opiekuńczy wnioskodawcy w wysokości 520,00 złotych.

Wnioskodawca jest inwalidą o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności zaś matka osobą o znacznym stopniu niepełnosprawności. Posiada 1/6 mieszkania spółdzielczego o pow. 60,3 m². Poza tym skarżący nie posiada żadnego majątku

i oszczędności.

Wnioskodawca podniósł, że zasiłek jaki uzyskuje nie wystarcza mu bieżące koszty utrzymania i leczenie. Dlatego też koszty utrzymania mieszkania tj. opłatę za czynsz, energię, wodę, ogrzewanie ponosi matka. Wskazał, że ograniczają się wyłącznie do koniecznych wydatków.

W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:

Zgodnie z art. 245 § 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie

i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a).

Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawca wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.

Sytuacja materialna wnioskodawcy jest trudna. We wniosku o przyznanie prawa pomocy wnioskodawca wskazał, że wspólnie z matką utrzymują się z zasiłku opiekuńczego jaki uzyskuje w wysokości 520,00 złotych oraz emerytury matki

w wysokości 1560,00 złotych- łącznie 2.080 złotych miesięcznie.

Wnioskodawca i matka są osobami schorowanymi z orzeczonymi stopniami niepełnosprawności. Wnioskodawca poza niewielkim udziałem w mieszkaniu nie posiada żadnego majątku ani przedmiotów wartościowych.

Mając na względzie powyższe zwłaszcza wysokość miesięcznych dochodów uzyskiwanych przez wnioskodawcę i matkę uznano, że nie jest możliwe poczynienie z nich jakichkolwiek oszczędności czy też wydatków niesłużących bieżącemu koniecznemu utrzymaniu. Stwierdzono, że wnioskodawca w obecnej sytuacji finansowej nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego z wyboru. Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu.

Jednocześnie ze względu na ustawowe zwolnienie wnioskodawcy, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych zbędne stało się rozpoznawanie wniosku wnioskodawcy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie bowiem z treścią art. 249 a p.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Z tego względu, umorzono postępowanie w zakresie wniosku wnioskodawcy o zwolnienie od kosztów sądowych.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 249 a i 246 § 1 pkt 2 w związku

z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.