Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 557/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2005-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Pracownicy samorządowi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski /spr./, Sędziowie Sędzia WSA Maria Wieczorek, Asesor WSA Małgorzata Fita, Protokolant st. ref. Wiesława Dudek, po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z.W. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] kwietnia 2004r. Nr [...] w przedmiocie : uznania skargi na działalność Wójta Gminy za nieuzasadnioną p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia 20 lutego 2004 r. Urząd Wojewódzki przekazał według kompetencji Przewodniczącemu Rady Gminy skargę z dnia 12 lutego 2004 r. wniesioną przez Z.W. na działalność Wójta Gminy.

Skarga powyższa, wraz z dołączonymi do niej wcześniejszymi skargami Z.W. dotyczyła lekceważenia przez wójta zaleceń pokontrolnych, braku właściwego nadzoru wójta nad działalnością Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, nieukarania pracowników tego ośrodka winnych wydania wadliwych decyzji z zakresu pomocy społecznej, zagubienia jednej ze skarg oraz braku wszczęcia przez wójta bliżej nieokreślonego postępowania administracyjnego.

Skarga z dnia 12 lutego 2004 r. została uzupełniona przez Z.W. pismem z dnia 28 lutego 2004 r., w którym zarzucono nieprawidłowe rozpatrywanie dotychczasowych skarg.

Powyższe skargi zostały rozpatrzone przez Komisję Rewizyjną Rady Gminy na posiedzeniu w dniu 22 kwietnia 2004 r., która stwierdziła ich bezzasadność (wyciąg z protokołu k. 11a).

Następnie owe skargi były przedmiotem obrad Rady Gminy , która uchwałą Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004r. uznała je za nieuzasadnione (k. 10-11).

W piśmie z dnia 2 czerwca 2004 r. Z.W. wezwał Radę Gminy do zmiany przedmiotowej uchwały, zarzucając jej "naruszenie prawa" (k. 4).

Rada Gminy odmówiła zmiany w/w uchwały.

W dniu 30 czerwca 2004 r. Z.W. wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r., zarzucając jej niezgodność z prawem.

Rada Gminy w odpowiedzi na skargę wnosiła o jej oddalenie,

Sąd zważył, co następuje:

Naprzód rozważyć należy kwestię charakteru prawnego zaskarżonej uchwały Nr [...] Rady Gminy z dnia [...] kwietnia 2004 r.

Z.W. uruchomił procedurę skargową, związaną z nieprawidłowym (jego zdaniem) działaniem Wójta Gminy .

Procedura ta uregulowana jest w Dziale VIII k.p.a. (art. 221 i nast.).

W myśl art. 15 ust. 1 i art. 18a ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) do kompetencji rady gminy należy m.in. kontrola działalności wójta, gminnych jednostek organizacyjnych oraz jednostek pomocniczych gminy.

Stosownie do art. 229 pkt 3 k.p.a. – rada gminy jest właściwa do rozpatrywania skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2.

Procedura skargowa przewidziana w k.p.a. jest samodzielnym, jednoinstancyjnym i uproszczonym postępowaniem administracyjnym, kończącym się czynnością materialno-techniczną zawiadomienia skarżącego o załatwieniu sprawy, o jakim mowa w art. 238 § 1 k.p.a. (por. Kodeks postępowania administracyjnego – Komentarz B. Adamiak i J. Borkowski, Wydawnictwo C.H.Beck, W-wa 2000 r., str. 227-228).

Uchwała będąca przedmiotem skargi sądowej została wydana m.in. na podstawie art. 229 pkt 3 k.p.a. i ma następującą treść:

" § 1.

Po rozpatrzeniu skargi Pana Z.W. (...) dotyczącej działalności Wójta Gminy uznaje skargę za całkowicie nieuzasadnioną.

§ 2.

Rada Gminy upoważnia Przewodniczącego Rady Gminy do udzielenia odpowiedzi na skargę (...).

§ 3.

Uchwałę powierza się do wykonania Przewodniczącemu Rady Gminy.

§ 4.

Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia".

Pismem z dnia 29 kwietnia 2004 r., doręczonym Z.W. 30 kwietnia 2004 r. (k. 8) Przewodniczący Rady Gminy poinformował go o treści spornej uchwały.

Pismo to zamyka zatem procedurę skargową (art. 238 § 1 k.p.a.).

Rada Gminy rozstrzyga sprawy należące do jej kompetencji w formie uchwał. Skoro jednak przedmiotowa uchwała stanowi rozstrzygnięcie indywidualnej skargi obywatela w wyniku jej uprzedniego rozpatrzenia poprzez dyskusję i głosowanie, nie stanowi ona aktu z zakresu administracji publicznej, podlegającej kontroli sądowej na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

W stanie prawnym, pod rządem ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) orzecznictwo jednolicie prezentowało pogląd, że postępowanie w sprawie skarg i wniosków z działu VIII k.p.a. nie podlega kontroli sądowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lipca 2001 r. sygn. II SAB 213/00 – LEX nr 54555).

Nie każda sfera działalności administracji publicznej podlega kognicji sądu administracyjnego.

Art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej u.p.s.a. zawiera zamknięty katalog spraw rozpoznawanych przez sąd administracyjny, zamieszczony w pkt 1-8.

Sporna uchwała nie przyznaje skarżącemu uprawnień, ani też nie nakłada obowiązków (pkt 4). Nie jest ona aktem prawa miejscowego (pkt 5). Nie stanowi również, o czym była już wcześniej mowa – aktu podjętego w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6).

Uchwała ta jest w istocie czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi na działalność wójta i stanowiła jedyną możliwą prawnie formę działalności rady gminy. Z tych względów, nie jest dopuszczalne jej zaskarżenie na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (art. 3 § 3 u.p.s.a.).

Skład orzekający podziela pogląd prawny wyrażony w uzasadnieniach postanowień z dnia 7 lutego 2001 r. sygn. I SA 2139/00 (niepubl.) i z dnia 12 kwietnia 2001 r., sygn. I SA 2668/00 (LEX nr 54426), że rady gmin, powiatów oraz sejmiki województw we wszystkich sprawach należących do ich właściwości podejmują uchwały. "Jednakże uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. są taką samą czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych w art. 229 k.p.a., którym uchwała nie jest przypisana jako prawna forma działania. Uznanie zatem, że w sytuacji, gdy załatwienie skargi (...) nastąpiło w formie uchwały, służy skarga do sądu administracyjnego, powodowałoby niczym nieuzasadnioną nierówność prawną podmiotów. Tym bowiem, których skarga nie została załatwiona w formie uchwały, skarga do sądu na czynność informującą o sposobie załatwienia nie służyłaby".

Z tych przyczyn wniesienie skargi sądowej jest niedopuszczalne, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 u.p.s.a.

jp