Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 602/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-06-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka, Asesor WSA Paweł Groński (spr.), , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi G. i R. R. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. skargę oddala


UZASADNIENIE

Stan faktyczny sprawy przedstawiał się następująco.

Skarżący wnioskiem z dnia 8 marca 2001 r. wystąpili o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] września 1999 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Gminy W. z dnia [...] czerwca 1999 r. nr [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Z. R. pozwolenia na budowę budynku biurowo-usługowo-handlowego z garażem podziemnym na terenie działki nr [...] i [...] przy ul. [...] i róg [...] w W.

Wojewoda Mazowiecki postanowieniem z dnia [...] czerwca 2002 r. wznowił postępowanie w przedmiotowej sprawie, a następnie po przeprowadzonym postępowaniu, decyzją z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...] odmówił uchylenia uprzedniej decyzji.

W wyniku odwołania od podjętego przez organ wojewódzki rozstrzygnięcia, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. uchylił zaskarżoną decyzję i orzekł o uchyleniu decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] września 1999 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Gminy W. z dnia [...] czerwca 1999 r. nr [...] oraz odmówił udzielenia Z. R. pozwolenia na budowę budynku biurowo-usługowo-handlowego.

Powyższa decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego został uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2005 r. sygn. akt VII SA/Wa 88/04, ze wskazaniami co do dalszego postępowania.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. znak [...], po ponownym rozpatrzeniu odwołania zainteresowanych w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2005 r., uchylił decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] czerwca 2003 r. i umorzył postępowanie organu I instancji.

Rozpatrując ponownie odwołanie w oparciu o akta sprawy i mając na uwadze wskazania Sądu, organ odwoławczy stwierdził, że odwołujący się nie zachowali terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowanie, bowiem wiedzieli lub też wiedzieć powinni uprzednio o niezgodności pomiędzy posiadaną przez nich mapą zasadniczą sporządzoną w dniu [...] lutego 1999 r. a znajdującą się w aktach mapą zagospodarowania działki. Ze względu na proceduralne przesłanki podjętego rozstrzygnięcia, organ odwoławczy nie zajmował się merytorycznym badaniem decyzji o pozwoleniu na budowę.

Po złożeniu skargi na powyższą decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 czerwca 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 471/06 uchylił zaskarżoną decyzję wskazując, że organ nie przeprowadził rzetelnego postępowania w przedmiocie ustalenia zachowania przez wnioskodawców terminu określonego w art. 148 kpa.

W wyniku wydanego wyroku, po ponownym rozpatrzeniu sprawy odwołania G., C. oraz R. R. od decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] czerwca 2003 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, uchylił zaskarżoną decyzję i odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] września 1999 r. nr [...], znak: [...].

W uzasadnieniu podał, że ponownie przeprowadzone przez organ odwoławczy postępowanie wyjaśniające we wskazanym przez Sąd zakresie doprowadziło do ustalenia, iż zawiadomieniem z dnia [...] maja 1999 r., znak: [...] Urząd Gminy W. poinformował strony postępowania o wszczęciu postępowania w sprawie udzielenia Z. R. pozwolenia na budowę budynku biurowo-usługowo-handlowego zlokalizowanego na terenie działek nr ew. [...], [...] z obrębu [...] przy ul. [...] róg [...] w W. oraz o możliwości zapoznania się z aktami przedmiotowej sprawy. W związku z tym G., C. oraz R. R. złożyli osobiście do Urzędu Gminy W. pismo z dnia [...] maja 1999 r., w którym stwierdzili: "W odpowiedzi na Państwa powiadomienie i po zapoznaniu się z projektem w ww. Wydziale Architektury nie wyrażamy zgody na wydanie Panu Z. R. pozwolenia na budowę budynku biurowo-usługowo-

handlowego na terenie działek nr ew. [...], [...] z obrębu [...] przy ul. [...] róg [...] w W.".

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, mając na względzie wskazania zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2006 r. zwrócił się do Państwa R. o określenie dnia, w którym wnioskodawcy zapoznali się z mapą stanowiącą projekt zagospodarowania działki inwestora sporządzoną w dniu [...] lutego 1999 r., która została im okazana w dniu rozprawy przed Naczelny Sądem Administracyjnym w dniu [...] marca 2001 r. W odpowiedzi pełnomocnik Państwa R. wskazał, że z punktu widzenia oceny zachowania przez wnioskodawców terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania nie jest istotna data zapoznania się z mapą z dnia [...] lutego 1999 r., gdyż jej treść przedstawiająca stan faktyczny była znana wnioskodawcom od dnia wybudowania należącego do nich budynku. Okolicznością nieznaną był natomiast projekt zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji przedstawiający odległości niezgodne ze stanem faktycznym, z którym wnioskodawcy zapoznali się dopiero w czasie rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu [...] marca 2001 r.

Pomimo powyższego, zdaniem organu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że wnioskodawcy zapoznali się z projektem budowlanym (w tym z projektem zagospodarowania terenu) jeszcze przed wydaniem decyzji Burmistrza Gminy W. z dnia [...] czerwca 1999 r. Nr [...], na co wskazuje przytoczona treść pisma z dnia [...] maja 1999 r.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi G. i R. R. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wnieśli oni o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów sądowych.

W obszernym uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżących podniósł, że w imieniu skarżących z dokumentacją projektową zapoznał się W. R., któremu okazano jako projekt budowlany jedynie luźne kartki papieru zawierające przekroje i rzuty projektowanego budynku. Na potwierdzenie powyższego przedstawił argument, że gdyby W. R. został zapoznany z treścią projektu zagospodarowania terenu, to z łatwością rozpoznałby, że projekt ten został wykonany na nieaktualnym podkładzie geodezyjnym i przedstawia rzut innego budynku niż budynek Państwa R. Ponownie wskazał, że skarżącym projekt zagospodarowania działki został okazany dopiero na rozprawie przed

Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu [...] marca 2001, gdy Sąd wyjaśniał zagadnienie rzeczywistych odległości pomiędzy budynkami. Podał także, że projekt zagospodarowania działki jest "elementem ruchomym" projektu budowlanego, który jest okazywany skarżącym w zależności od woli urzędnika.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując zarzuty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania.

Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Uwzględniając powyższe kryteria Sąd uznał, iż skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Zaskarżoną decyzję wydano w konsekwencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2005 r. sygn. akt VII SA/Wa 88/04, a w szczególności wyroku tego Sądu z dnia 6 czerwca 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 471/06, w którym to orzeczeniu Sąd zamieścił zalecenia co do dalszego postępowania dotyczące konieczności przeprowadzenia starannego postępowania zmierzającego do ustalenia terminu złożenia wniosku o wznowienie postępowania (art. 148 kpa) i związanej z tym dopuszczalności wznowienia postępowania administracyjnego.

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania, wyrażone w orzeczeniu Sądu, wiążą organ.

W ocenie Sądu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w sposób właściwy i rzetelny przeprowadził postępowanie dowodowe, które stanowiło podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia. Należy podkreślić, że rozpatrywana skarga dotyczy decyzji wydanej w nadzwyczajnym trybie administracyjnym, jakim jest wznowienie postępowania administracyjnego. Postępowanie wznowieniowe dotyczy kontroli prawidłowości decyzji ostatecznej i składa się z dwóch podstawowych etapów, przy czym pierwszy obejmuje jedynie badanie formalnoprawnej dopuszczalności wznowienia postępowania administracyjnego. Złożenie wniosku o wznowienie postępowania powinno zakończyć się wydaniem rozstrzygnięcia przewidzianym w art. 149 § 1 lub § 3 kpa. Jeżeli wstępna weryfikacja tego wniosku pozwala na przyjęcie stanowiska o dopuszczalności wznowienia organ wydaje postanowienie wznawiające postępowanie, natomiast negatywna ocena wniosku skutkować powinna odmową wznowienia postępowania, która następuje w formie decyzji. Dopiero po przeprowadzeniu wstępnego zbadania dopuszczalności wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną i wydaniu odpowiedniego postanowienia wszczynającego to nadzwyczajne postępowanie możliwe jest właściwe merytoryczne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją ostateczną. Przede wszystkim jednak - jak wskazano wyżej - organ zobowiązany jest dokonać wstępnej oceny dopuszczalności wznowienia postępowania. Jak słusznie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie organ powinien mieć na uwadze treść art. 148 § 1 kpa, zgodnie z którym podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. W konsekwencji powinien zbadać wskazaną w tym przepisie przesłankę dopuszczalności wznowienia i wyjaśnić okoliczności związane z zachowaniem terminu określonego przedmiotowym przepisem. Należy stwierdzić, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w sposób właściwy zastosował się do wskazówek Sądu zawartych w uzasadnieniu cyt. wyżej wyroku dokonując analizy akt postępowania, w szczególności pisma skarżących z dnia [...] maja 1999 r. oraz występując do skarżących o udzielenie odpowiedniej informacji i wykazanie zachowania terminu zgodnie z art. 148 kpa. Za właściwą należy także uznać ocenę organu dotyczącą przedstawionego wyżej oświadczenia z dnia [...] maja 1999 r.. Dokonanie opisanych ustaleń stanowi wystarczającą podstawę

do wydania decyzji odmawiającej wznowienia postępowania administracyjnego, stosownie do postanowień art. 149 § 3 kpa.

Odnosząc się do zarzutów skargi należy podkreślić, iż organ nie może przyjmować sprzecznych wyjaśnień stron w zależności od aktualnego etapu postępowania administracyjnego i woli wywiedzenia określonych skutków prawnych skoro w aktach znajduje się poprzednio złożone przez stronę oświadczenie wskazujące na zupełnie odmienną treść. Powoływanie się przez skarżących na argument niewiedzy o formie i postaci pełnego projektu budowlanego należy uznać za całkowicie chybione, bowiem z treści pisma z dnia [...] maja 1999 r. wynika, że organ przedstawił całość dokumentacji projektowej i nie istnieją podstawy do podważenia ustaleń dokonanych przez organ w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy w aktach sprawy. G. R., C. R. i R. R. nie tylko bowiem oświadczyli, że zapoznali się treścią projektu budowlanego ale też w dalszej części cytowanego pisma podnieśli szereg argumentów wskazujących, iż dobrze orientowali się w jego merytorycznej zawartości.

Odnosząc się do argumentu dotyczącego oczywistości niezapoznania się przez W. R. z całością projektu budowlanego w ocenie Sądu takie rozważania - pozostające w oczywistej sprzeczności ze zgromadzonym materiałem dowodowym w aktach sprawy, w oparciu o które może podejmować rozstrzygnięcia organ administracji publicznej - nie mogą stanowić podstawy do dokonywania zmian oceny tego stanu faktycznego. Przyjmując taką argumentację można w analogiczny sposób przyjąć, iż W. R. mógł z łatwością spostrzec, iż przedstawiony mu do wglądu projekt budowlany jest niepełny i niespójny, w postaci "luźnych kartek papieru", co nie znajduje żadnego odzwierciedlenia w aktach sprawy. Organ administracji publicznej nie może podejmować działań zmierzających do wszczęcia nadzwyczajnego postępowania administracyjnego na podstawie tak skonstruowanych wniosków dowodowych.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.