Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 946/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Izabela Dobosz Sędziowie NSA Andrzej Niecikowski WSA Mariusz Kotulski (spr) Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2006 r. sprawy ze skargi J. E. na decyzję Wojewody z dnia 11 marca 2003r., nr [...] w przedmiocie przeniesienia pozwolenia na budowę skargę oddala


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...].08.2002r. skierowanym do Urzędu Gminy w B. Wydział Budownictwa S. R. – W. i M. W. wnieśli o przeniesienie na ich rzecz pozwolenia na budowę wydanego przez Wójta Gminy B. z dnia [...].03.2002r., nr [...], a wydanego na wniosek A. R. i B. R. w przedmiocie budowy budynku mieszkalnego, jednorodzinnego wraz z przyłączem kanalizacyjnym i wodociągowym, przełożeniem istniejącego przyłącza wody, budynku garażu na działce nr [...] w Ł.. Wnioskodawcy wskazali, że od [...].06.2002r. są nowymi właścicielami działki nr [...] położonej w Ł., powstałej w wyniku podziału działki nr [...]. Oświadczyli, iż zgodnie z otrzymanym pozwoleniem na budowę, budowa jest prowadzona na działce nr [...] oraz że przejmują warunki wynikające z decyzji pozwolenie na budowę z dnia [...].03.2002r. Na wniosku znajduje się także oświadczenie A. R. i B. R., iż wyrażają zgodę na przeniesienie w/w decyzji o pozwoleniu na budowę.

Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego decyzją z dnia [...] listopada 2002r., nr [...] Wójt Gminy B. działając na podstawie art.40 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. prawo budowlane (t.j. z 2000r. Dz.U. nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) oraz art.104 k.p.a. przeniósł pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego, jednorodzinnego wraz z przyłączem kanalizacyjnym i wodociągowym, przełożeniem istniejącego przyłącza wody, budynku garażu na działce nr [...] w Ł. /po podziale działka nr [...]/ z nazwiska P.P. A. i B. R. na nazwisko P. S. R. – W. i P. M. W.. Wskazał, iż "w/wym. przyjmują wszystkie warunki zawarte w decyzji znak: [...] z dnia [...].03.2002r. wydanej na rzecz P.P. R.". W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, iż wnioskodawcy "złożyli wniosek o przeniesienie pozwolenia na budowę przedmiotowych obiektów, załączając niezbędne dokumenty."

Odwołanie z [...].11.2002r. od wyżej wskazanej decyzji wniosła J. E. (zwana dalej skarżącą), wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Skarżąca zarzuciła bowiem nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy istotnych dla jej rozstrzygnięcia oraz naruszenia art.9 i 10 k.p.a. W uzasadnieniu podniosła, iż jest żywotnie zainteresowana przedmiotową sprawą, bowiem jest stroną postępowania, gdyż przez działkę nr [...] przebiega służebność i zachodzi obawa, że w wyniku budowy domu, garażu i urządzeń towarzyszących służebność ta zostanie naruszona, a może nawet całkowicie zlikwidowana." Zarzucała także, że nie brała udziału w postępowaniu dotyczącym podziału działki nr [...] oraz że "nie została uregulowana ostatecznie sprawa następstwa prawnego po K. S., która figuruje jako właścicielka parceli [...] (działki nr [...]). Działka ta graniczy z działką nr [...] a do tej pory nie przeprowadzono spadku i nie rozgraniczenia dz. nr [...] z parcelą [...] (działką nr [...]). Nieuregulowanie tej sprawy spadkowej i wykazanie ostateczne w jaki sposób parcela [...] przekształciła się w działkę nr [...] jest istotnym błędem całego postępowania od samego początku." W konsekwencji skarżąca podnosi, iż uniemożliwiono jej zapoznanie się z aktami sprawy i wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów naruszając art.9 i 10 k.p.a.

Decyzją z dnia 11 marca 2003r., nr [...] Wojewoda, na podstawie art. 138 § l pkt l k.p.a., utrzymał decyzję organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu tej decyzji Wojewoda zwięźle omówił stan faktyczny sprawy oraz poprzedzającą jej wydanie postępowanie. Wskazano także i wyjaśniono podstawę prawną - art.40 prawa budowlanego - wydania decyzji administracyjnej przez organ I instancji oraz organ odwoławczy. Organ odwoławczy ustosunkował się także do zarzutów skarżącej oraz wskazał, że "ustalona przez Sąd Cywilny droga służebna chroniona jest prawem. Wszelkie spory w tym względzie należy rozstrzygać na drodze cywilno-prawnej." Jednocześnie organ odwoławczy podniósł, że "decyzja ostateczna Wojewody dot. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego z garażem i przyłączami dla PP. A. i B. R. została zaskarżona do NSA i zalega pod sygnaturą II SA/Kr 1386/02."

Decyzję Wojewody z dnia 11 marca 2003r., nr [...] zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie J. E. zarzucając naruszenie art.40 prawa budowlanego, art.9, art.10 § l, art.28 i art.136 k.p.a przez błędną ich wykładnię oraz nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy istotnych dla jej rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu skargi zarzucono, iż Wojewoda naruszył art.40 prawa budowlanego, gdyż nie wyjaśnił jaki jest aktualnie stan własności działki nr [...], czy w aktach sprawy znajduje się aktualny wypis z księgi wieczystej dotyczący także działki nr [...], czy i kiedy podział taki został przeprowadzony, dlaczego w postępowaniu tym nie uczestniczyła skarżąca, ponieważ jej zdaniem była stroną tamtego postępowania, a przez dawną działkę nr [...] (po podziale [...] i [...]) "przebiega jej służebność osobista." Zarzucono także, iż organ odwoławczy nie wyjaśnił także stanu prawnego działki nr [...] (przekształceń geodezyjnych). Nie została uregulowana sprawa następstwa prawnego po K. S., która figuruje jako właścicielka parceli nr [...] (obecnie działka nr [...]). "Powódka podtrzymuje zarzut, że nie uczestniczyła w postępowaniu administracyjnym przed podpisaniem pozwolenia na budowę na rzecz pp. W.. Zarzut wiąże się z tym, że jeżeli błędy zostały popełnione w poprzednim postępowaniu w przedmiocie pozwolenia na budowę dla pp. A. i B. R., to automatycznie zostały one przeniesione do niniejszego przedmiotowego postępowania. (...) Naruszone zostały przepisy art. 9 i 10 § l k.p.a., albowiem organ administracji publicznej nie informował powódki w sposób należyty o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogły by mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego, mimo, że powódka przez cały czas domagała się udostępnienia jej materiałów z tego postępowania, o czym świadczą liczne pisma powódki znajdujące się w aktach sprawy, nie zapewniono także powódce czynnego udziału w każdym stadium postępowania."

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Wojewody podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

W piśmie procesowym z [...].08.2006r. skarżąca poinformowała Sąd, iż wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Krakowie została uchylona decyzja Wojewody z dnia [...].04.2002r., nr [...] - co ma bezpośredni związek z przedmiotową sprawą i znaczenie dla jej rozstrzygnięcia.

Zgodnie z brzmieniem art.97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten ma zastosowanie w przedmiotowej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Na wstępie wskazać należy, iż jak wynika z oświadczenia A. R., S. R., który został zawiadomiony o terminie rozprawy, zmarł "15 lat temu". W konsekwencji nie mógł być on stroną postępowania administracyjnego, a także uczestnikiem postępowania sądowoadministracyjnego. Tym samym nie ma zastosowania art.124 § l pkt l ustawy z 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W przedmiotowej sprawie na gruncie normy materialnoprawnej ma zastosowanie przepis art.40 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. prawo budowlane (Dz.U. nr 89, poz.414 z poźn. zm.). Stanowi on bowiem podstawę prawną dla przedmiotowej sprawy oraz rozstrzygnięć organów administracyjnych wydanych w toku prowadzonego postępowania. Przepis ten na dzień orzekania przez organ odwoławczy miał następujące brzmienie: "organ, który wydał decyzję, określoną w art. 28, jest obowiązany, za zgodą strony, na rzecz której decyzja została wydana, do przeniesienia tej decyzji na rzecz innej osoby, jeżeli przyjmuje ona wszystkie warunki zawarte w tej decyzji oraz wykaże się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane."

Z treści tego przepisu jednoznacznie wynikają następujące przesłanki do wydania decyzji administracyjnej o przeniesieniu pozwolenia na budowę na rzecz innej osoby: - zgoda strony, na rzecz której wydano pozwolenie na budowę,

- przyjęcie wszystkich warunków zawartych w decyzji o pozwoleniu na budowę, przez osobę, na którą nastąpi przeniesienie tej decyzji,

- wykazanie się przez taką osobę prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Oczywiście w momencie wydawania decyzji o przeniesieniu pozwolenia na budowę musi istnieć w obrocie prawnym sama decyzja o pozwoleniu na budowę.

Tylko te w/w przesłanki podlegają weryfikacji przez organy administracyjne w toku postępowania administracyjnego o przeniesienie decyzji administracyjnej na rzecz innej osoby. Nie jest w takim postępowaniu administracyjnym wydawana nowa decyzja o pozwoleniu na budowy, ani też w jakikolwiek sposób nie są zmieniane ustalenia i warunki wynikające z wydanego już pozwolenia na budowę. W stosunku do wydanej i pozostającej w obrocie prawnym decyzji o pozwoleniu na budowę zmianie podlega wyłącznie osoba inwestora.

W przedmiotowym postępowaniu wszystkie niezbędne do przeniesienia decyzji o pozwoleniu na budowę przesłanki zostały spełnione i wykazane. Wniosek S. R. – W. i M. W. z dnia [...].08.2002r. zawiera ich oświadczenie, że przejmują warunki wynikające z decyzji pozwolenie na budowę z dnia [...].03.2002r. nr [...]. Na wniosku znajduje się także oświadczenie A. R. i B. R., iż wyrażają oni zgodę na przeniesienie w/w decyzji o pozwoleniu na budowę. Wnioskodawcy wskazali także, że od [...].06.2002r. są nowymi właścicielami działki nr [...] położonej w Ł., powstałej w wyniku podziału działki nr [...]. Oświadczyli, iż zgodnie z otrzymanym pozwoleniem na budowę, budowa jest prowadzona na tej części działki nr [...], która obecnie jest działką nr [...].

W tym kontekście stwierdzić należy, iż organ odwoławczy prawidłowo zastosował art.40 prawa budowlanego i wynikające z niego przesłanki, a zarzut skargi o naruszeniu tego przepisu przez organy administracyjne jest całkowicie bezzasadny.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż także pozostałe zarzuty skarżącej są nieuzasadnione. Na prawidłowe rozstrzygnięcie wniosku S. R. – W. i M. W. z dnia [...].08.2002r. żadnego znaczenia nie ma stan prawny działki nr [...], czy w aktach sprawy znajduje się aktualny wypis z księgi wieczystej dotyczący działki nr [...], czy i kiedy podział taki został przeprowadzony i dlaczego skarżąca w postępowaniu o podział nie uczestniczyła. W tym miejscu zwrócić jedynie należy uwagę, iż stronami postępowania o podział nieruchomości są wyłącznie właściciela lub użytkownicy działki podlegającej podziałowi. Bez znaczenia są także zarzuty nie wyjaśnienia stanu prawnego działki nr [...] (przekształceń geodezyjnych) oraz nie uregulowania następstwa prawnego po K. S., która figuruje jako właścicielka parceli nr [...] (obecnie działka nr [...]). Wskazać w tym miejscu należy, iż to następcy prawni zmarłej K. S. winni wystąpić do sądu powszechnego o stwierdzenie nabycia spadku m.in. skarżąca, która twierdzi, że jest wnuczką zmarłej. Wywodzenie negatywnych skutków prawnych dla innych podmiotów z własnych zaniechań winno być ocenione negatywnie. Jednocześnie jednak na organach administracyjnych orzekających w przedmiotowej sprawie ciążył postulat - dotąd nie zrealizowany - poinformowania właściwego organu prowadzącego ewidencję gruntów o śmierci K. S. i S. R. celem dokonania odpowiednich wpisów w prowadzonej ewidencji gruntów, a także wszczęcia postępowania egzekucyjnego w stosunku do ich następców prawnych w przedmiocie nie wykonania obowiązku zgłoszenia aktualnych danych wynikającego z art.22 ustawy z 17.05.1989r. prawo geodezyjne i kartograficzne i ewentualnego nałożenia na nich kary grzywny z art.48 cyt. ustawy.

Sąd nie dopatrzył się również uchybień postępowania związanych z naruszeniem przepisów art.9 i 10 § l k.p.a. Skarżąca została zawiadomiona o wszczęciu postępowania, była w wystarczający sposób informowana o okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy, a także aktywnie korzystała ze swojego prawa do wnoszenia środków zaskarżenia. Tym samym zapewniono skarżącej czynny udziału w każdym stadium przedmiotowego postępowania administracyjnego. Błędne przeświadczenie skarżącej, iż postępowanie administracyjne winno być prowadzone w szerszym zakresie i uwzględniać wydaną w innym postępowaniu decyzję o pozwoleniu na budowę poprzez ją powtórną analizę i weryfikację w tym postępowaniu administracyjnym — w żadnym razie nie może skutkować stwierdzeniem o ograniczaniu jej praw jako strony w postępowaniu administracyjnym będącym przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie.

Kontroli decyzji o pozwoleniu na budowę jej ustaleń warunków i prowadzonego w tym względzie postępowania administracyjnego, która to decyzja została utrzymana w mocy decyzją Wojewody z dnia 26.04.2002r. nr [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie dokonał w innej sprawie sądowej o sygn. akt II SA/Kr 1386/02.

W tym kontekście stwierdzić należy, iż bezzasadne jest również twierdzenie skarżącej, że wobec uchylenia wyrokiem przez WSA w Krakowie decyzji Wojewody z dnia 26.04.2002r. nr [...] ma to wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy sądowej będącej przedmiotem rozpoznania przez Sąd. Otóż Sąd bada stan prawny i faktyczny sprawy na dzień orzekania przez organ odwoławczy - i wówczas w/w decyzja Wojewody funkcjonowała w obrocie prawnym - a nie na dzień orzekania przez sąd administracyjny. Zatem okoliczność uchylenia powołanej decyzji Wojewody nie ma żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy.

Na koniec wskazać należy, iż w aktualnym stanie prawnym (art.40 ust.3 prawa budowlanego) ustawodawca jednoznacznie wskazał, iż stronami postępowania o przeniesienie decyzji o pozwoleniu na budowę na rzecz innej osoby są jedynie podmioty, między którymi ma być dokonane przeniesienie decyzji. W konsekwencji obecnie skarżąca nie byłaby uznana za stronę postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie. Okoliczność ta dodatkowo podkreśla uznanie, że decyzja o przeniesieniu decyzji o pozwoleniu na budowę na rzecz innego inwestora, ma przede wszystkim charakter formalny.

Zatem wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30.08.2002r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono ojej oddaleniu.