Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 225/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-04-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
6560
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

|Sygn. akt I SA/Kr 225/13 | POSTANOWIENIE Dnia 19 kwietnia 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Piotr Głowacki, Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek, Sędzia: WSA Agnieszka Jakimowicz (spr.), Protokolant: Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2013 r., sprawy ze skarg Drukarni M. Sp. z o.o. S.K.A. w K., na interpretacje indywidualne Ministra Finansów, z dnia 20 listopada 2012 r. Nr [...],,, [...], [...], w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych, postanawia: - zawiesić postępowanie sądowe -


UZASADNIENIE

I SA/Kr 225/13

UZASADNIENIE

Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) sąd może zawiesić z urzędu postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W doktrynie podkreśla się przy tym, że należy opowiadać się za szerokim interpretowaniem użytego w pkt 1 § 1 art. 125 cytowanej ustawy pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. Zawieszenie postępowania winno mieć również zastosowanie ze względów celowości, sprawiedliwości i ekonomiki procesowej.

Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że przed tut. Sądem zawisła sprawa ze skarg, będącej stroną skarżącą także w niniejszym postępowaniu, M. Sp. z o.o. S.K.A. w K. o sygn. akt I SA/Kr 188/13. Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: 1). Czy art. 2 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy Rady 2008/7/WE z dnia 12 lutego 2008 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dz. U. UE L 46 z 21 lutego 2008 r., s. 11), należy interpretować w ten sposób, że za spółkę kapitałową w rozumieniu tych przepisów należy uznać spółkę komandytowo-akcyjną, jeżeli z charakteru prawnego tej spółki wynika, że tylko część jej kapitału i wspólników może spełniać warunki przewidziane w art. 2 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy?, 2). W przypadku, jeśli odpowiedź na pytanie pierwsze byłaby negatywna – czy art. 9 dyrektywy Rady 2008/7/WE z dnia 12 lutego 2008 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dz. U. UE L 46 z 21 lutego 2008 r., s. 11), należy interpretować w ten sposób, że przyznając uprawnienie państwu członkowskiemu do nieuznawania podmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 2 dyrektywy za spółki kapitałowe, przyznaje on dowolność państwu członkowskiemu w zakresie opodatkowania podatkiem kapitałowym tych podmiotów?"

Identyczny problem dotyczący wykładni przepisów prawa unijnego powstał na gruncie niniejszej sprawy, a ponieważ postępowanie prowadzone przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest postępowaniem sądowym, które bez wątpienia mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tak: postanowienia NSA z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. akt II GSK 13/11, LEX nr 1116251 oraz z dnia 15 lutego 2012 r., sygn. akt II GSK 1546/10, LEX nr 1137890), Sąd postanowił zawiesić postepowanie w oparciu o ten właśnie przepis, zwłaszcza że jak wspomniano wyżej obydwie sprawy zostały zainicjowane skargami na indywidualne interpretacje podatkowe Ministra Finansów wniesionymi przez tę samą stronę.

W związku z powyższym należało orzec jak w sentencji postanowienia.