Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 596/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, Sędziowie sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak (spr.), sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2013 r. sprawy ze skargi J. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2010 roku nr [...]; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącej J. S.A. z siedzibą w W. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez [...] Sp. z o.o. z siedzibą w P. na podstawie art. 138 § 2 kpa uchyliło decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2010 r. odmawiająca wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną warunkach zabudowy wydaną w dniu [...] września 2005 r. przez Prezydenta W.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał na następujące ustalenia faktyczne i prawne.

Decyzją z dnia [...] września 2005 r. Prezydent W. po rozpatrzeniu wniosku Przedsiębiorstwa [...] z siedzibą w W. ustalił warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu inwestycji polegającej na budowie zespołu mieszkaniowego z częścią usługową, pełną infrastrukturą techniczną, dojściami, dojazdami, drogami wewnętrznymi oraz zagospodarowaniem terenu na działkach o nr ew. [...] w obrębie [...] przy ul. [...] na terenie [...] w W.

Powyższa decyzja została przeniesiona na rzecz [...] S.A. z siedzibą w Z.

Pismem z dnia 23 lipca 2009 roku [...] Sp. z o.o. z siedzibą w P. złożyła wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezydenta W. z dnia [...] września 2005 roku.

Jako podstawę wznowienia postępowania Spółka podała niepowiadomienie jej o wszczęciu postępowania w sprawie wydania warunków zabudowy. Spółka wskazała też, że wiadomość o decyzji powzięła w dniu 1 lipca 2009 roku podczas spotkania z przedstawicielami spółki [...] Sp. z o.o.

Decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. Prezydent W. odmówił wznowienia postępowania zakończonego własną decyzją z dnia [...] września 2005 roku.

W uzasadnieniu decyzji Prezydent W. stwierdził, że dla obszaru, którego dotyczy decyzja o warunkach zabudowy został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego rejonu ul. [...] na mocy Uchwały Nr [...] Rady W. z dnia [...] maja 2009 roku.

W związku z wejściem w życie powyższej Uchwały, miejscowy plan stał się aktem prawa miejscowego.

W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego inwestycje mogą być zrealizowane wyłącznie na podstawie decyzji o warunkach zabudowy. W przypadku uchwalenia miejscowego planu ważność zachowują uzyskane decyzje o pozwoleniu na budowę.

W związku z nową sytuacją prawną na terenie planowanej inwestycji z uwagi na to, że inwestor posiada decyzję o pozwoleniu na budowę, wniosek o wznowienie postępowania jest bezprzedmiotowy w odniesieniu do etapu ustalania warunków zabudowy. Na etapie ustalania warunków zabudowy zostały określone ogólne warunki obsługi komunikacyjnej i zapewnienie dostępu do drogi publicznej.

Wniosek inwestora nie obejmował działek, będących własnością [...] Sp. z o.o. z siedzibą w P. Granica terenu inwestycji [...] S.A. z siedzibą w Z. pokrywała się z południową granicą pasa drogowego ul. [...]. W trakcie opiniowania planowanej inwestycji na etapie projektu decyzji o warunkach zabudowy zarządca drogi – Zarząd Dróg Miejskich w swojej opinii nie uwzględnił informacji o obsłudze planowanej inwestycji przez istniejące układy drogowe [...] Sp. z o.o. z siedzibą w P. Decyzja o warunkach zabudowy nie zawiera więc stwierdzenia o możliwości podłączenia się do układu komunikacyjnego obsługującego [...].

Organ podkreślił, że w związku z tym nie było przesłanek do rozpatrywania, czy [...] Sp. z o.o. z siedzibą w P. uczestniczyć powinno w postępowaniu na prawach strony.

Wydając decyzję o warunkach zabudowy Prezydent W. o fakcie uzyskania przez [...] S.A. z siedzibą w Z. zezwolenia na korzystanie z istniejących układów komunikacji wewnętrznej [...] Sp. z o.o. z siedzibą w P. poinformowany został wnioskiem spółki o wznowienie postępowania, w sytuacji, gdy osiedle mieszkaniowe jest już zrealizowane, tzn. uzyskało decyzję o pozwoleniu na budowę i wszystkie niezbędne do tego uzgodnienia.

W świetle powyższego, zdaniem Prezydenta W., brak było podstaw do uznania wnioskodawcy za stronę w postępowaniu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] września 2005 roku.

Ponadto postępowanie w sprawie wznowienia postępowania w sprawie uchylenia ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe w związku z faktem, że dla terenu objętego wnioskiem został uchwalony plan miejscowy, który stał się aktem prawa miejscowego. Plan ten zawiera rozwiązania komunikacyjne, które są obowiązujące na tym terenie.

Od powyższej decyzji odwołanie złożyła [...] Sp. z o.o. z siedzibą w P. podnosząc zarzut naruszenia przez Prezydenta W. art. 149 § 1 kpa poprzez niewydanie postanowienia o wznowieniu postępowania. Nadto zdaniem odwołującej się Spółki wniosek o wznowienie postępowanie nie jest bezprzedmiotowy. Organ administracji może ewentualnie ocenić argumenty strony, jako bezzasadne, ale nie może bez konsekwencji wskazanych w art. 105 kpa określać wniosku strony, jako bezprzedmiotowy. Okoliczności, iż uchwalony został miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie oznacza, że nie jest możliwe wznowienie postępowania. Zdaniem Spółki przysługuje jej przymiot strony, gdyż przyjęte przez inwestora rozwiązania w zakresie komunikacji budynków mieszkalnych poprzez zjazd do ulicy [...] z użyciem zjazdu z centrum handlowego powoduje, że ruch samochodów wjeżdżających i wyjeżdżających z osiedla odbywać się będzie przez drogi wewnętrzne [...], którego spółka jest współwłaścicielem.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2010 roku, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2010 r. i przekazało sprawę Prezydentowi do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy będzie miało ustalenie, kogo w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy uznać można za stronę w rozumieniu art. 28 kpa. Kolegium wskazało, że w tej kwestii wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny, który w wyroku z dnia 2 grudnia 2009 roku, sygn. akt II OSK 1880/08 stwierdził, że "stroną postępowania w sprawie warunków zabudowy może być nie tylko właściciel (użytkownik wieczysty) działki bezpośrednio graniczącej z działką, której dotyczy postępowanie w sprawie warunków zabudowy, ale również innej działki w granicach obszaru analizowanego w rozumieniu art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

We wskazanym postępowaniu za takie strony uznać zatem należy przede wszystkim oprócz samego inwestora także właścicieli lub użytkowników wieczystych terenów, na których ma zostać zrealizowania określona inwestycja budowlana, lub nieruchomości z terenami owymi sąsiadujących.

Jak wynika z okoliczności sprawy, [...] sp. z o.o. z siedzibą w P. jest właścicielem jednej z działek znajdujących się w obszarze analizowanym, a tym samym posiada interes prawny w rozstrzygnięciu sprawy zakończonej decyzją ostateczną Prezydenta W. o warunkach zabudowy. Tym samym [...] sp. z o.o. z siedzibą w P. uprawniona jest do żądania wznowienia postępowania zakończonego tą decyzją.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła [...] S.A. z siedzibą w Z.

Po rozpoznaniu skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2011 r. sygn. akt IV SA/Wa 317/11, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę [...] S.A. z siedzibą w Z.

W uzasadnieniu wyroku Sąd podniósł, że zasadnie Kolegium uchyliło decyzję organu pierwszej instancji wskazując, iż istotną dla rozstrzygnięcia sprawy kwestią, jest ustalenie, czy [...] Sp. z o.o. z siedzibą w P. przysługuje status strony uprawniający tę Spółkę do żądania wznowienia postępowania zakończonego wydaniem decyzji o warunkach zabudowy.

Zdaniem Sądu organ administracji może odmówić wznowienia postępowania z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych. Odmowa wznowienia postępowania z przyczyn podmiotowych ma miejsce wówczas, gdy podanie o wznowienie postępowania pochodzi od podmiotu, któremu nie przysługuje status strony postępowania. Może to nastąpić jednak tylko wówczas, gdy oczywistym i niewątpliwym jest, że podmiot składający podanie o wznowienie postępowania nie jest stroną postępowania. Jeśli jednak stwierdzenie, czy podmiot składający podanie o wznowienie postępowania jest stroną, czy też nie wymaga poczynienia dodatkowych ustaleń, wówczas organ administracji winien wznowić postępowanie i rozstrzygnąć tę kwestię we wznowionym już postępowaniu. Jeśli organ administracji stwierdzi, że wznowiono postępowanie na wniosek podmiotu niebędącego stroną postępowania, wówczas wydaje na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 kpa decyzję odmawiającą uchylenia decyzji dotychczasowej, wobec stwierdzenia braku podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa.

W przedmiotowej sprawie Prezydent W. odmówił wznowienia postępowania uznając, że [...] Sp. z o.o. z siedzibą w P. nie przysługuje status strony. Tymczasem z uzasadnienia decyzji wynika, że powodem odmowy wznowienia postępowania były przyczyny merytoryczne. Z przyczyn merytorycznych można odmówić uchylenia decyzji, a nie odmówić wznowienia postępowania.

W ocenie Sądu niezasadnie podnosił Prezydent W., że postępowanie w sprawie wznowienia postępowania w sprawie uchylenia ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe w związku z faktem, że dla terenu objętego wnioskiem został uchwalony plan miejscowy, który stał się aktem prawa miejscowego. Uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie spowodowało wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji o warunkach zabudowy. Nie można w tej sytuacji twierdzić, że prowadzenie postępowania wznowieniowego jest bezprzedmiotowe, gdyż istnieje decyzja, która po ewentualnym wznowieniu postępowania może zostać poddana ocenie pod kątem jej zgodności z prawem. Bezprzedmiotowe byłoby wydawanie nowej decyzji o warunkach zabudowy, gdyby na przykład we wznowionym postępowaniu decyzja o warunkach zabudowy została uchylona. Nie wydaje się bowiem decyzji o warunkach zabudowy, gdy dla terenu, którego miałaby dotyczyć decyzja obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie zawiera definicji strony postępowania w sprawie dotyczącej wydania decyzji o warunkach zabudowy. Zastosowanie ma więc w tej sytuacji definicja strony postępowania zawarta w art. 28 kpa. Podmiot występujący z wnioskiem o wznowienie postępowania musi więc wykazać, że istnieje przepis prawa, który skutkuje w związku z wydaniem decyzji o warunkach zabudowy powstaniem dla tego podmiotu obowiązku lub uprawnienia. W ocenie Sądu nie można zgodzić się ze stanowiskiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., iż sam fakt, że spółka jest właścicielem jednej z działek znajdujących się w obszarze analizowanym, to tym samym posiada interes prawny w rozstrzygnięciu sprawy zakończonej decyzją ostateczną Prezydenta W. o warunkach zabudowy. Taki automatyzm w ustalaniu strony postępowania, zdaniem Sądu, nie znajduje uzasadnienia. Organ pierwszej instancji rozpoznający ponownie sprawę nie będzie tym poglądem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. związany. Będzie natomiast zobowiązany do dokonania oceny, czy [...] sp. z o.o. z siedzibą w P. może być uznane za stronę postępowania.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2011 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła spółka [...] S.A. z siedzibą w Z.

Wyrokiem z dnia 1 lutego 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny sygn. akt II OSK 1838/11 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu wyroku wskazał, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych w granicach ich zaskarżenia, a z urzędu bierze jedynie pod rozwagę nieważność postępowania w przypadkach wyszczególnionych w § 2 art. 183 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że z akt sprawy wynika, że w odpowiedzi na wniosek z dnia 24 lipca 2009 r. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w P. o wznowienie postępowania, Naczelnik Wydziału Realizacji Urbanistycznej Biura Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu W. M. G. w piśmie z dnia [...] września 2009 r. skierowanym do W. W. radcy prawnego spółki poinformowała o stanowisku WOR, iż postępowanie w sprawie wznowienia postępowania stało się bezprzedmiotowe w związku z uchwaleniem planu miejscowego dla terenu objętego wnioskiem.

[...] Sp. z o.o. z siedzibą w P. wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. od powyższego pisma z dnia [...] września 2009 r. uznając je za decyzję Prezydenta W.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r. na podstawie art. 134 kpa stwierdziło niedopuszczalność odwołania, gdyż pismo Naczelnika Wydziału z dnia [...] września 2009 r. nie jest decyzją administracyjną.

Skargę na powyższe postanowienie SKO w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła [...] Sp. z o.o. z siedzibą w P.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 lutego 2010 r., IV SA/Wa 164/10 uchylił zaskarżone postanowienie wyrażając pogląd, iż przedmiotowe pismo organu pierwszej instancji stanowi negatywne rozstrzygnięcie wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego, czyli decyzję wydaną na podstawie art. 149 § 3 kpa.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 21 lipca 2011 r., II OSK 1225/10 oddalił skargę kasacyjną. Zdaniem NSA, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. bezpodstawnie uznało, że zaskarżone pismo Naczelnika Wydziału Realizacji Urbanistycznej Biura Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu W. z dnia [...] września 2009 r. nie jest decyzją. Trafnie natomiast określił charakter prawny tego pisma WSA w Warszawie w wyroku z dnia 22 lutego 2010 r. (sygn. akt IV Sa/Wa 164/10).

Fakt późniejszego wydania przez organ pierwszej instancji decyzji z dnia [...] lutego 2010 r. jest bez znaczenia dla przedmiotowej sprawy. Z odpowiedzi na skargę kasacyjną (26 maja 2010 r.) wynika, że sprawa z odwołania od tej decyzji jest w toku. Nawet gdyby była już rozpoznana, zachodzą przesłanki do stwierdzenia jej nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 kpa.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zachodzi nieważność postępowania określona w art. 183 § 2 pkt 3 p.p.s.a., naruszenie powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), gdyż skarga została wniesiona w sprawie, w której postępowanie sądowoadministracyjne było w toku i zostało zakończone prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2011 r., II OSK 1225/10.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 190 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z określenia "związany wykładnią prawa" należy wyprowadzić wniosek, że wojewódzki sąd administracyjny nie jest związany oceną Naczelnego Sądu Administracyjnego co do stanu faktycznego sprawy, albowiem ocena ta nie jest wykładnią przepisów prawa (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, str. 268). W pozostałym zakresie ocena wyrażona przez NSA wiąże sąd rozpoznający sprawy ponownie. Możliwość odstąpienia od zawartej w orzeczeniu wykładni prawa istnieje tylko wtedy gdy: a) stan faktyczny ustalony w wyniku ponownego rozpoznania sprawy uległ tak zasadniczej zmianie, że do nowo ustalonego stanu faktycznego nie mają zastosowania przepisy wyjaśnione przez Naczelny Sąd Administracyjny; b) po wydaniu orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego zmieni się stan prawny (J. P. Tarno, dz. cyt. i powołane tam orzeczenie Sądu Najwyższego).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odnosząc przedstawione wyżej rozważania do okoliczności rozpoznawanej sprawy nie stwierdził zaistnienia przesłanek umożliwiających odstąpienie od oceny prawnej wyrażonej w wyżej przywołanym wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. Oznacza to, że dalsze rozważania na temat legalności zaskarżonego aktu muszą być prowadzone w oparciu o stanowisko Sądu wyższej instancji.

[...] Sp. z o.o. z siedzibą w P. w piśmie z dnia 23 lipca 2009r. wniosła o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 §1pkt 4 kpa w celu uchylenia decyzji Prezydenta W. z dnia [...] września 2005r.

Pismem z dnia [...] września 2009r. Naczelnik Wydziału Realizacji Urbanistycznej Biura Architektury i Planowania Przestrzennego w Urzędzie W. poinformował pełnomocnika wnioskodawcy, iż jego wniosek o wznowienie postępowania jest bezprzedmiotowy w odniesieniu do etapu ustalania warunków zabudowy z uwagi na to, że inwestor posiada decyzję o pozwoleniu na budowę.

[...] Sp. z o.o. z siedzibą w P. wniosła odwołanie od powyższego pisma traktując je jako merytoryczne rozstrzygnięcie wniosku o wznowienie postępowania, czyli decyzję wydaną na podstawie art. 149 § 3 kpa.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] listopada 2009r. na podstawie art. 134 kpa stwierdziło niedopuszczalność odwołania. Zdaniem Kolegium przedmiotowe pismo Naczelnika Wydziału Realizacji Urbanistycznej z dnia [...] września 2009 r. nie stanowi decyzji administracyjnej, lecz jedynie informację udzieloną wnioskodawcy w odpowiedzi na jego wystąpienie. Organ podkreślił, iż pisma tego nie można uznać za władcze i jednostronne rozstrzygnięcie o prawach lub obowiązkach jednostki, zawierające minimum elementów przewidzianych przez przepisy prawa procesowego, a przede wszystkim art. 107 § 1 i 3 kpa, wystarczających do zaliczenia go do decyzji istniejących w obrocie prawnym.

Rozpatrując skargę [...] Sp. z o.o. z siedzibą w P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 lutego 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 164/10 uchylił zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., wskazując w uzasadnieniu wyroku, że organ odwoławczy dokonał błędnej oceny spornego pisma Naczelnika Wydziału Realizacji Urbanistycznej Biura Architektury i Planowania Przestrzennego z dnia [...] września 2009r., konsekwencją której było przyjęcie przez organ, iż wymienione pismo nie może być uznane za decyzję administracyjną. Zdaniem Sądu kryterium kwalifikującym akt organu administracji publicznej do kategorii decyzji administracyjnej będzie zewnętrzne, władcze i jednostronne rozstrzygnięcie o prawach lub obowiązkach jednostki, spełniające wymaganie posiadania minimum elementów przewidzianych przez przepisy prawa procesowego, które będzie wystarczające, ażeby zaliczyć akt do decyzji istniejących w obrocie prawnym (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lipca 1999 r., I SA 1509/98, LEX nr 48728). W wyroku tym NSA stwierdził, że do elementów niezbędnych do zakwalifikowania pisma organu administracyjnego zawierającego rozstrzygnięcie w sprawie załatwionej decyzją administracyjną zaliczyć należy: oznaczenie organu wydającego decyzję, wskazanie jej adresata, rozstrzygnięcie w sprawie oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji. W ocenie Sądu pismo z dnia [...] września 2009r. zawiera minimum elementów decyzji administracyjnej, a mianowicie: oznaczenie właściwego organu, od którego pochodzi, adresata, czyli stronę, rozstrzygnięcie /w sposób negatywny orzeka o sposobie załatwienia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją o warunkach zabudowy/, jak również podpis osoby upoważnionej do wydawania decyzji ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego. Jak wynika bowiem z przedłożonego w toku postępowania sądowego upoważnienia udzielonego M. G. przez Prezydenta W. była ona upoważniona do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień i zaświadczeń w zakresie wynikającym z ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 21 lipca 2011 r., II OSK 1225/10 oddalił skargę kasacyjną.

Jednocześnie po skierowaniu do [...] Sp. z o.o. z siedzibą w P. pisma datowanego na dzień [...] września 2009 r. (które w toku późniejszego postępowania uznano za decyzję administracyjną), Prezydent W. wydał w dniu [...] lutego 2010 r. decyzję odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną o warunkach zabudowy wydaną w dniu [...] września 2005 r. przez Prezydenta W. Decyzja ta została uchylona decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2010 r.

Sąd stwierdził nieważność powyższych decyzji tj. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. oraz decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2010 r. Decyzja Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2010 r. ponownie rozstrzygnęła sprawę już uprzednio rozstrzygniętą decyzją Prezydenta W. z dnia [...] września 2009 r. i jest obarczona istotną wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 3 kpa stanowiącą podstawę do stwierdzenia nieważności tejże decyzji. Natomiast Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. mimo wady jaką obarczona była powyższa decyzja Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2010 r. rozpoznał merytorycznie odwołanie wniesione od tej decyzji.

Obecnie w niniejszej sprawie pozostaje do rozpoznania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. odwołanie od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] września 2009 r. wniesione przez pełnomocnika [...] Sp. z o.o. z siedzibą w P. datowane na dzień [...] września 2009 r.

Z podniesionych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak sentencji wyroku.