Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 571/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-09-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 92 a,  art. 92 c
journal: Dz.U. 2013 poz 1414
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym -  tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędzia WSA Artur Żurawik, Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 września 2016 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o. o. w K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 18 października 2015 r. o godzinie 22:43 w miejscowości G. na drodze krajowej nr [...] zatrzymano do kontroli samochód marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] wraz z naczepą o numerze rejestracyjnym [...]. Prowadzący go K. I. wykonywał międzynarodowy transport rzeczy z Polski do Francji. Przewoźnikiem był "A" Sp. z o.o. w K., co stwierdzono na podstawie okazanego wypisu licencji nr [...]. Podczas czynności stwierdzono, że zamontowany w kontrolowanym pojeździe przyrząd kontrolno- pomiarowy (tachograf) Continental Automotive GmbH nie został poddany wymaganej kalibracji, co odczytano na podstawie danych pobranych z tachografu.

Pismem z dnia 23 października 2015 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego we W. zawiadomił o wszczęciu postępowania w przedmiocie stwierdzonego naruszenia i po przeprowadzeniu wymaganego postępowania decyzją z dnia [...] r. nr [...], działając na podstawie art. 92a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 1414 ze zm.) nałożył na przedsiębiorcę "A" Sp. z o.o. w K. karę pieniężną w wysokości 1.000,00 zł. z tytułu wykonywania przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące lub cyfrowe urządzenie rejestrujące bez wymaganego sprawdzenia okresowego, badania kontrolnego lub kalibracji - tj. lp.6.1.4. załącznika nr 3 do cytowanej ustawy.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w podczas kontroli drogowej stwierdzono, że zamontowany w kontrolowanym pojeździe przyrząd kontrolno- pomiarowy (tachograf) Continental Automotive GmbH nie został poddany wymaganej kalibracji . Strona wyjaśniła, że pojazd jest przedmiotem leasingu i został przez Spółkę odebrany w dniu 15 lipca 2015 r. u autoryzowanego dealera [...] w S., a pojazd wydany został użytkownikowi w stanie gotowości do ruchu, co w szczególności obejmuje przygotowanie urządzeń pokładowych (w tym tachografu) do eksploatacji.

Organ zacytował obowiązujące przepisy rozporządzeń wskazując na obowiązek prawidłowego funkcjonowania urządzeń rejestrujących i obowiązek dokonywania przeglądów okresowych, w ramach którego wykonuje się także kalibrację. W myśl przywołanych przepisów kalibracja oznacza aktualizację lub potwierdzenie parametrów pojazdu przechowywanych w pamięci danych. Parametry pojazdu obejmują identyfikację pojazdu (numery VIN, VRN i kod rejestrującego państwa członkowskiego) i charakterystyki pojazdu (w,k,l, wielkość opon, ustalenie ogranicznika prędkości - bieżący czas UTC, bieżąca wartość licznika kilometrów). Zgodnie z rozdziałem V Instalacja Urządzenia Rejestrującego wymaganie 243 załącznika IB rozporządzenia przewiduje - producenci pojazdów lub instalatorzy aktywują zainstalowane urządzenie rejestrujące najpóźniej przed rozpoczęciem korzystania z pojazdu w zakresie objętym rozporządzeniem (WE) nr 561/2006. Według wymagania 248 - następnym krokiem po instalacji jest kalibracja. Podczas pierwszej kalibracji wprowadzenie numeru rejestracyjnego pojazdu (VRN) nie jest konieczne, jeżeli nie jest on znany uprawnionemu warsztatowi mającemu przeprowadzić kalibrację. W tej sytuacji i tylko wtedy, właściciel pojazdu może wprowadzić VRN, używając swojej karty firmowej przed rozpoczęciem korzystania z pojazdu w zakresie objętym rozporządzeniem (WE) nr 561/2006 (np. używając poleceń poprzez odpowiednie menu interfejsu człowiek - maszyna przyrządu rejestrującego). Każda aktualizacja lub potwierdzenie tego wprowadzenia są możliwe jedynie przy użyciu karty warsztatowej.

Dalej organ stwierdził, że zgodnie z wykonanym wydrukiem z danych technicznych urządzenie zostało aktywowane i kalibrowane w dniu 23 maja 2014 r. przez [...] przy użyciu niemieckiej karty warsztatowej, W rubryce "B" dowodu rejestracyjnego kontrolowanego pojazdu widnieje data 11 lipca 2014 r. - data pierwszej rejestracji pojazdu, a data wydania dokumentu - to 15 lipca 2014 r. - rubryka "I" .

W związku z powyższym producent pojazdu aktywował i skalibrował urządzenie rejestrujące (tachograf) zgodnie z wymaganiami rozporządzenia. Na dzień jego wykonania (23 maja 2014 r.) nie był jeszcze znany numer rejestracyjny pojazdu.

Dalej wskazał organ, że w pamięci urządzenia zapisano datę ostatniego pobrania danych - 22 sierpnia 2015 r. o godzinie 6:15 przy użyciu karty firmowej nr [...] należącej do "A" Sp. z o.o. Przewoźnik mógł zatem, nie tylko poprzez wykonanie wydruku z urządzenia, ale także poprzez analizę pliku cyfrowego ustalić, iż brakuje wymaganego elementu kalibracji, tj. numeru VRN.

Organ stwierdził, że Spółka przed pierwszym wyjazdem pojazdu w trasę mogła wpisać jego numer VRN przy użyciu karty firmowej, a mimo to nie wykonała tego. Nie można zatem uznać by przewoźnik nie miał wpływu na powyższe uchybienie, a naruszenie nastąpiło wskutek okoliczności, którym nie mógł zapobiec. Przy należytym sprawdzeniu urządzenia można było wykryć taką nieprawidłowość- wystarczyło wykonać wydruk z tachografu, względnie po pobraniu danych przy pomocy karty firmowej w dniu 22 sierpnia 2015 r. - przeprowadzić ich analizę.

Konsekwencją stwierdzonego naruszenia jest kara przewidziana w lp. 6.1.4 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym - w wysokości 1.000zł.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła "A’ Sp. z o.o. w K., wnosząc o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i umorzenie postępowania. W uzasadnieniu podniesiono, że faktycznie w pojeździe w dniu 23 maja 2014 r. dokonano aktywacji i pierwszej kalibracji urządzenia. Faktycznie nie wprowadzono wówczas numeru VRN, jednak nie jest to czynność przy pierwszej kalibracji wymagana (wymaganie 248 załącznika IB). Z wymagania tego wynika, że właściciel ma możliwość (nie obowiązek) wprowadzenia tego numeru w późniejszym okresie, a pierwszą kalibrację uznaje się za prawidłową. Późniejsze wprowadzenie numeru VRN ma zaś charakter fakultatywny ("może") i ustawodawca europejski nie poczytuje tej czynności za działanie wyczerpujące samoistnie definicji "kalibracji". Pierwsza kalibracja, która ma charakter odrębny, może mieć postać niepełną - bez VRN. W okresie pierwszej kalibracji do dnia kontroli Spółka nie miała obowiązku wykonać kalibracji, a więc wprowadzenia pełnych danych.

W ocenie skarżącej, późniejsze wprowadzenie numeru VRN nie stanowi kalibracji (ani jej uzupełnienia), zatem brak jest podstawy prawnej do nałożenia kary wskazanej przez organ.

Dalej Spółka podkreśliła, że obowiązek i możliwość wprowadzenia VRN spoczywa na właścicielu, a nie na posiadaczu (jakim jest skarżąca), a cytowane rozporządzenie nie utożsamia tych pojęć, mówiąc o wydaniu "karty firmowej" właścicielowi lub posiadaczowi pojazdu. Jakkolwiek posiadacz pojazdu posiada kartę firmową, to jej wykorzystanie do wprowadzenia VRN pozbawione jest podstawy prawnej, zaś kalibracji dokonuje się używając karty warsztatowej, zastrzeżonej dla uprawnionych warsztatów. Stąd też nie można mówić o jakichkolwiek zaniechaniach Spółki, skoro wprowadzenie VRN miało charakter fakultatywny i nie zagrażało funkcjonowaniu urządzenia rejestrującego. Spółka nie zgodziła się z twierdzeniem organu, że nie dochowała należytej staranności.

Wyjaśniła, że ze względu na wykorzystywane urządzenia techniczne (system telemetrii) Spółka nie ma konieczności robienia wydruków, gdyż pamięć masowa tachografu jest pobierana zdalnie i przekazywana do programu służącego do przetwarzania danych.

W takiej sytuacji do kontroli fizycznej dochodzi wyłącznie w trakcie czynności serwisowych dokonywanych przez upoważnione warsztaty. Ponieważ praca tachografu nie wskazywała na jakiekolwiek nieprawidłowości, a wszystkie plomby i dokumenty potwierdzały przeprowadzenie kalibracji - nie było podstaw do ingerencji w zapisy urządzenie i uzupełnianie danych.

Przed wyjazdem pojazdu w trasę Spółka dokonała jedynie czynności standardowej czyli blokady tachografu przed próbą sczytania danych przez innego pracodawcę. Podczas tej operacji nie otrzymano żadnego komunikatu o braku numeru VRN.

Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy opisał przebieg dotychczasowego postępowania administracyjnego i podzielił ustalenia organu pierwszej instancji w zakresie naruszenia, przywołując treść lp. 6.1.4. załącznika nr 3 do ustawy. Dalej organ odniósł się do treści wymienionych w toku postępowania rozporządzeń, podnosząc, że tachografy poddaje się regularnym przeglądom, przynajmniej raz na dwa lata. Wprowadza się je także po każdej naprawie urządzenia lub zmiany jakiegokolwiek współczynnika charakterystycznego dla pojazdu.

Organ odwoławczy zważył, że zostało udowodnione na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego (protokół kontroli drogowej, raport danych z tachografu, kserokopia dowodu rejestracyjnego), iż strona wykonywała międzynarodowy przewóz drogowy pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące bez wymaganego sprawdzenia okresowego, badania kontrolnego lub kalibracji. Zamontowany w pojeździe tachograf nie został poddany sprawdzeniu okresowemu/ kalibracji. Stwierdzono, że producent prawidłowo dokonał pierwszej kalibracji, ale nie został następnie wprowadzony numer rejestracyjny pojazdu, jako nieznany w dacie kalibracji przez producenta pojazdu.

Dalej organ odwoławczy stwierdził, że zarzuty odwołania nie zasługują na uwzględnienie.

Zgodnie z działem "Definicje" rozporządzenia 3821/85 - "kalibracja" to aktualizacja lub potwierdzenie parametrów pojazdu przechowywanych w pamięci danych. Parametry pojazdu obejmują identyfikację pojazdu (numery VIN, VRN i kod rejestrującego państwa członkowskiego) i charakterystykę pojazdu (w,k,l, wielkość opon, ustawienie ogranicznika prędkości, bieżący czas UTC, bieżącą wartość licznika kilometrów).

W ocenie organu wyjaśnienia strony nie mogą zostać uwzględnione. Zgodnie z rozporządzeniem 165/2014 - "karta warsztatowa" oznacza kartę do tachografu wydaną m.in. producentowi pojazdu lub wyznaczonemu warsztatowi (art. 2 pkt 2 lit. K). Czyli warsztat może wprowadzić nr VRN do pamięci tachografu, jednak podczas pierwszej kalibracji wprowadzenie tego numeru nie jest obowiązkowe, ponieważ numer ten nie musi być znany warsztatowi, który ma prowadzić kalibrację. Właściciel pojazdu ma wtedy obowiązek wprowadzić numer VRN korzystając z karty przedsiębiorstwa, czyli karty wydanej przez organ państwa członkowskiego przedsiębiorstwu transportowemu używającemu pojazdów wyposażonych w tachografy. Identyfikuje ona to przedsiębiorstwo transportowe i pozwala na wyświetlanie, pobieranie i drukowanie danych zapisanych w tachografie, który został zabezpieczony blokadą przez to przedsiębiorstwo transportowe (art. 2 pkt 2 lit. J). Oznacza to, że przedsiębiorca jest zobowiązany do wprowadzenia numeru VRN przed rozpoczęciem korzystania z pojazdu.

Numer ten nie był znany w dniu 23 maja 2014 r. czyli w dniu dokonywania kalibracji urządzenia. Na przedsiębiorcy ciążył więc obowiązek wprowadzenia do go pamięci urządzenia. Organ prawidłowo ustalił, że podczas ostatniego pobierania danych cyfrowych z tego tachografu (dnia 22 sierpnia 2015 r.) przedsiębiorca mógł sprawdzić brak tego numeru, a następnie przy użyciu karty przedsiębiorstwa mógł go wprowadzić. To właśnie na przedsiębiorcy spoczywa obowiązek stosowania i zapewnienia poprawnego działania urządzenia rejestrującego.

Dalej organ podniósł, iż strona nie wskazała okoliczności, których nie mogła przewidzieć oraz na które nie miała wpływu. Brak jest zatem podstaw do zastosowania art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym. Strona winna bowiem udowodnić takie okoliczności, czego w niniejszej sprawie nie uczyniła.

Pismem z dnia 5 maja 2016 r., reprezentowana przez pełnomocnika, "A’ Sp. z o.o. w K., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wydaną w sprawie decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, zarzucając jej naruszenie:

- art. 107 § 1 i § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego przez brak wskazania w uzasadnieniu podstawy prawnej i faktycznej wydania decyzji;

- art. 92a ust. 1 i ust. 6 w związku z lp. 6.1.4. załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym poprzez błędną jego wykładnię i uznanie, że przedsiębiorca nie dopełnił obowiązku kalibracji, a w konsekwencji jego zastosowania.

Uwzględniając powyższe Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu powtórzono argumentację przedstawioną już w odwołaniu, dowodząc, iż nałożona kara jest bezzasadna. Przypomniano, iż organ sam przyznał, iż przy pierwszej kalibracji numer VRN nie mógł być wprowadzony. Podniesiono, że przepisy mówią o "pierwszej kalibracji" i "pełnej kalibracji", a bezsporne jest, co stwierdziły organy, że pierwsza kalibracja przeprowadzona została w sposób prawidłowy (ale bez wprowadzania tego numeru). W ocenie Spółki należy więc ustalić, kiedy przewoźnik ma obowiązek dokonać «kolejnych "pełnych" kalibracji». Według strony skarżącej, zgodnie z załącznikiem IB do rozporządzenia 3821/85 występują dwie takie sytuacje, a mianowicie - naprawa urządzeniq (wymóg 254) oraz przegląd okresowy (wymóg 258). W niniejszym przypadku od rozpoczęcia korzystania z urządzenia żadne z powyższych zdarzeń nie miało miejsca. Przepisy rozporządzenia przewidują wprawdzie możliwość prowadzenia numeru VRN przez przedsiębiorcę w ramach wymogu 254, ale w regulacji wyraźnie mowa o możliwości a nie obowiązku.

Brak numeru VRN nie prowadzi do niesprawności urządzenia rejestrującego. Nie służy też do identyfikacji pojazdu przez urządzenie, gdyż ta realizowana jest przez numer VIN (wymóg 97). Wprowadzenie tego parametru nie ma zatem wpływu na realizację celów wynikających z rozporządzenia nr 165/ 2014 i jego poprzednika.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do argumentacji skargi ponownie podniósł, że podczas pierwszej kalibracji wprowadzenie numeru VRN nie jest obowiązkowe, ponieważ numer ten nie musi być wtedy znany warsztatowi, który prowadzi kalibrację. Jednak właściciel ma wtedy obowiązek wprowadzić nr VRN korzystając z karty przedsiębiorcy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpatrując sprawę zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.jedn. Dz.U. z 2014 r., poz. 1467) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez m.in. kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że nie jest ona dotknięta uchybieniami uzasadniającymi jej wzruszenie, a tym samym przedmiotowa skarga nie mogła zostać uwzględniona. Trafnie bowiem zaskarżoną decyzją Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego K. wymierzającą przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 1.000,00 zł, w związku ze stwierdzonym naruszeniem polegającym na: "wykonywaniu przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące lub cyfrowe urządzenie rejestrujące bez wymaganego sprawdzenia okresowego, badania kontrolnego lub kalibracji" - l.p. 6.1.4. załącznika nr 3 do ustawy.

W sposób przekonujący i poparty dowodami orzekające w sprawie organy wykazały, iż zatrzymany w dniu w dniu 18 października 2015 r. przez inspektorów transportu drogowego pojazd [...] kierowany przez K. I. wyposażony był w przyrząd kontrolno- pomiarowy (tachograf) Continental Automotive GmbH, który nie został poddany wymaganej kalibracji. Naruszono zatem w niniejszej sprawie zacytowany powyżej przepis załącznika w części dotyczącej braku wymaganej kalibracji przedmiotowego urządzenia rejestrującego.

W myśl przywołanych przepisów rozporządzeń unijnych "kalibracja" - to aktualizacja lub potwierdzenie parametrów pojazdu przechowywanych w pamięci danych. Wymienione parametry pojazdu obejmują identyfikację pojazdu (tj. numery VIN, VRN i kod rejestrującego państwa członkowskiego) oraz charakterystykę pojazdu (w,k,l, wielkość opon, ustalenie ogranicznika prędkości - bieżący czas UTC, bieżąca wartość licznika kilometrów) - według rozdziału I Definicje załącznika IB do rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym - lit. f.

Zgodnie z rozdziałem V tego rozporządzenia - Instalacja Urządzenia Rejestrującego - wymaganie 243 załącznika IB rozporządzenia przewiduje - że producenci pojazdów lub instalatorzy aktywują zainstalowane urządzenie rejestrujące najpóźniej przed rozpoczęciem korzystania z pojazdu w zakresie objętym rozporządzeniem (WE) nr 561/2006, a według wymagania 244 - aktywacja urządzenia rejestrującego uruchamiana jest automatycznie przez pierwsze włożenie karty warsztatowej do któregokolwiek czytnika karty.

Zatem wtedy już wprowadzane są do urządzenia pierwsze dane, za pomocą "karty warsztatowej" . W niniejszym przypadku organ potwierdził (na podstawie wykonanego wydruku z danych technicznych), że urządzenie zostało aktywowane i kalibrowane w dniu 23 maja 2014 r. przez[...] przy użyciu niemieckiej karty warsztatowej.

Zgodnie z rozporządzeniem 165/2014 - "karta warsztatowa" - to karta do tachografu wydana m.in. producentowi pojazdu lub wyznaczonemu warsztatowi (art. 2 pkt 2 lit. K). Posługując się kartą warsztatową warsztat może wprowadzić nr VRN do pamięci tachografu, jednak podczas pierwszej kalibracji wprowadzenie tego numeru nie jest obowiązkowe, ponieważ najczęściej ( i tak było w niniejszym przypadku) numer ten nie musi być znany warsztatowi, który ma prowadzić pierwszą kalibrację.

Dlatego też według wymagania 248 - następnym krokiem po instalacji jest kalibracja. Jak dalej wskazuje ten przepis - podczas pierwszej kalibracji wprowadzenie numeru rejestracyjnego pojazdu (VRN) nie jest konieczne, jeżeli nie jest on znany uprawnionemu warsztatowi mającemu przeprowadzić kalibrację. W tej sytuacji i tylko wtedy, właściciel pojazdu może wprowadzić VRN, używając swojej karty firmowej przed rozpoczęciem korzystania z pojazdu w zakresie objętym rozporządzeniem (WE) nr 561/2006 (np. używając poleceń poprzez odpowiednie menu interfejsu człowiek - maszyna przyrządu rejestrującego). Każda aktualizacja lub potwierdzenie tego wprowadzenia są możliwe jedynie przy użyciu karty warsztatowej.

Zapis powyższy wskazuje więc, że w takim przypadku, czyli w przypadku gdy brak jest pełnej kalibracji - tzn. tak jak w tym przypadku brak jest danych np. w postaci numeru VRN, po stronie właściciela czy też posiadacza pojazdu, dysponującego "kartą firmową" - czyli "kartą wydaną przez organ państwa członkowskiego właścicielowi lub posiadaczowi pojazdu wyposażonego w urządzenia rejestrujące, która identyfikuje przedsiębiorstwo i umożliwia odczytywanie, wczytywanie i drukowanie danych zapisanych w urządzeniu rejestrującym, które zostały wprowadzone przez to przedsiębiorstwo lub które nie zostały wprowadzone przez żadne przedsiębiorstwo". - lit. l rozdziału Definicje, powstaje obowiązek wprowadzenia tych brakujących danych do pamięci tachografu. Sformułowania zawartego w przytoczonym wymaganiu 248 - "....właściciel pojazdu może wprowadzić VRN, używając swojej karty firmowej przed rozpoczęciem korzystania z pojazdu ...." - wbrew stanowisku strony skarżącej nie można odczytywać jako fakultatywności czy tylko możliwości. Uwzględniając bowiem całą regulacją dotyczącą tej kwestii należy stwierdzić, że sprawdzenia okresowego, badania kontrolnego lub kalibracji dokonuje tylko wyznaczony warsztat, wykorzystując do tego celu "kartę warsztatową". Zatem wprowadzenie danych do tachografu następuje tylko poprzez uprawniony i wyznaczony do tego warsztat. Natomiast tylko i wyłącznie w jednym przypadku, może to nastąpić poza tym warsztatem, a mianowicie w przypadku wprowadzenie numeru VRN - który wprowadza właściciel pojazdu używając do tego swojej karty firmowej (gdyż jak stwierdzono powyżej dane o tym numerze nie były znane wcześniej).

Podzielić zatem trzeba twierdzenie organów, że warsztat może wprowadzić nr VRN do pamięci tachografu, jednak podczas pierwszej kalibracji wprowadzenie tego numeru nie jest obowiązkowe (a czasem jest wręcz niemożliwe), ponieważ numer ten nie musi być znany warsztatowi, który ma prowadzić kalibrację. Wtedy właściciel pojazdu ma obowiązek samodzielnie wprowadzić numer VRN korzystając z karty przedsiębiorstwa, czyli karty firmowej wydanej przez organ państwa członkowskiego przedsiębiorstwu transportowemu używającemu pojazdów wyposażonych w tachografy. W rezultacie oznacza to, że przedsiębiorca jest zobowiązany do wprowadzenia numeru VRN przed rozpoczęciem korzystania z pojazdu.

Odnosząc się do ustaleń dokonanych przez organy, to prawidłowo przyjęto, że numer ten nie był znany w dniu 23 maja 2014 r. czyli w dniu dokonywania kalibracji urządzenia przez [...] przy użyciu niemieckiej karty warsztatowe Zatem na przedsiębiorcy ciążył obowiązek wprowadzenia go do pamięci urządzenia. Organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że Spółka dokonywała pobierania danych cyfrowych z tego tachografu - ostatnio zrobiła to dnia 22 sierpnia 2015 r. Zatem przedsiębiorca, przy dołożeniu należytej staranności, mógł sprawdzić brak tego numeru, a następnie przy użyciu karty przedsiębiorstwa mógł go wprowadzić do pamięci urządzenia, gdyż to właśnie na nim spoczywa obowiązek stosowania i zapewnienia poprawnego działania urządzenia rejestrującego.

Obowiązek wczytania pełnego zestawu danych do urządzenia rejestrującego wynika z obowiązujących przepisów i nie można usprawiedliwiać jego braku stwierdzeniem, że brak numeru VRN nie prowadzi do niesprawności urządzenia rejestrującego, nie służy do identyfikacji pojazdu przez urządzenie i wprowadzenie tego parametru nie ma wpływu na realizację celów wynikających z przywołanych powyżej rozporządzeń.

Skoro obowiązek taki został nałożony, to podmioty wykonujące transport drogowy winny go szanować i respektować.

Dodać przy tym trzeba, iż strona nie wskazała w toku postępowania okoliczności, których nie mogła przewidzieć oraz na które nie miała wpływu., czyli o których mowa w art. 92c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym.

Do tego by uwolnić się od odpowiedzialności, podmiot wykonujący przewozy musi wykazać okoliczności wskazujące, że nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć (obie przesłanki spełnione muszą być kumulatywnie). Tylko wówczas postępowanie w sprawie nałożenia kary nie wszczyna się, a wszczęte umarza.

Trafnie organy oceniły, iż takich okoliczności przedsiębiorca nie wykazał. Skarżący nie przedstawił w toku postępowania administracyjnego żadnych dowodów na powstanie takich okoliczności, mogących obalić ustalenia organu pierwszej instancji. Dla zwolnienia się z odpowiedzialności przedsiębiorca musi wykazać, że dołożył należytej staranności, czyli uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie wymagać organizując przewóz, a jedynie wskutek jakichś nadzwyczajnych, nieprzewidywalnych okoliczności lub zdarzeń doszło do naruszenia przepisów prawa. W niniejszej sprawie żadnych takich obiektywnych, nieprzewidywalnych, nadzwyczajnych okoliczności skarżący nie wykazał, podzielić należy zatem przekonanie organów, iż nie wykazał tym samym istnienia przesłanek, o których mowa w art. 92c ust. 1 pkt. 1 ustawy.

W konsekwencji poprawnie organ pierwszej instancji wymierzył przedsiębiorcy karę pieniężną, prawidłowo też organ odwoławczy utrzymał rozstrzygnięcie to w mocy.

Decyzja o nałożeniu kary ma bowiem charakter decyzji związanej, co oznacza że organ administracyjny nie działa w ramach uznania administracyjnego. Przy stwierdzeniu naruszenia obowiązków lub warunków wykonywania przewozu drogowego organ administracyjny - co do zasady - zobowiązany jest do nałożenia kary pieniężnej w wysokości określonej w załącznikach do ustawy. Postępowania obydwu organów prowadzone były wnikliwie, wykazały wszystkie istotne dla sprawy okoliczności faktyczne i prawne, a zaskarżona w sprawie decyzja została obszernie uzasadniona.

W konsekwencji przedstawionych wyżej wywodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie uwzględnił skargi i na podstawie art. 151 Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.