Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SAB/Łd 4/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-04-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1-2, art. 58 par. 1 pkt 6, par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na bezczynność Starosty [...] Wschodniego w przedmiocie niezałatwienia wniosku w sprawie o uchylenie decyzji z dnia [...] r. postanawia: odrzucić skargę. k.p.


UZASADNIENIE

W dniu 28 grudnia 2013 r. T. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę opatrzoną datą "[...]" na bezczynność Starosty [...] Wschodniego w przedmiocie niezałatwienia w terminie wniosku z dnia 10 października 2013 r. o uchylenie decyzji tego organu z dnia [...] r.

W odpowiedzi na skargę Starosta [...] Wschodni wniósł o oddalenie skargi wskazując, że jako podstawę wniosku skarżący wskazał art. 155 i art. 156 § 1 K.p.a. Wniosek ten został przekazany zgodnie z właściwością do organu właściwego – [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. Postępowanie dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] Wschodniego z dnia [...] r., prowadzone przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł, nie zostało dotychczas zakończone.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powołanego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu. Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 K.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 K.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność Starosty [...] Wschodniego jest uprzednie wniesienie przez skarżącego do organu wyższego stopnia zażalenia, o którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a. Wobec wskazania przez skarżącego jako podstawy żądania uchylenia ostatecznej decyzji Starosty[...] Wschodniego z dnia [...] r. m.in. art. 155 K.p.a., zauważyć trzeba, że stosownie do art. 155 w związku z art. 154 § 2 K.p.a. rozstrzygnięcie tego rodzaju wniosku następuje w drodze decyzji w sprawie uchylenia lub zmiany dotychczasowej decyzji.

Analiza akt niniejszej sprawy wskazuje, że skarżący wniósł takie zażalenie skierowane do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. za pośrednictwem Starosty [...] Wschodniego w dniu 28 grudnia 2014 r. (data nadania przesyłki zawierającej zażalenie opatrzone datą "[...]" k. 30). W tej samej dacie, tj. w dniu [...] r. wniósł też do sądu administracyjnego skargę na bezczynność Starosty [...] Wschodniego (k. 3).

Kodeks postępowania administracyjnego umożliwia stronom postępowania administracyjnego zaskarżenie do organu wyższego stopnia bezczynności organu administracji publicznej (art. 37 K.p.a.). Organ wyższego stopnia może wyznaczyć dodatkowy termin na załatwienie sprawy, zarządzić wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 37 § 2 K.p.a). Dopiero po wyczerpaniu tego trybu strona może wnieść skargę zarówno na bezczynność danego organu, jak i na przewlekłe prowadzenie przez ten organ postępowania. Skarga jest dopuszczalna niezależnie od pozytywnego, czy negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia.

Uwzględniając konieczność wyczerpania wszelkich środków zaskarżenia w administracyjnym toku instancji, przed skierowaniem skargi do sądu administracyjnego, należy ustalić, czy strona skutecznie skierowała zażalenie na bezczynność organu do organu wyższego stopnia. Istotny jest więc czas, jaki upłynął od dnia wniesienia zażalenia do organu wyższego stopnia, do dnia wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Przesyłki zawierające pismo z dnia "[...]" zatytułowane "zażalenie na bezczynność" skierowane do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. oraz skargę na bezczynność Starosty [...] Wschodniego zostały nadane w tym samym dniu – 28 grudnia 2013 r. Organ, którego bezczynności skarga dotyczy, nie miał zatem nawet możliwości przekazać zażalenia do organu nadrzędnego, tj. do organu właściwego do jego załatwienia. Organ nadrzędny nie miał natomiast okazji, chociażby powziąć wiadomości o nieprawidłowościach, jakich dopuścić się miał – w ocenie skarżącego – Starosta [...] Wschodni.

W ocenie sądu, jednoczesne wnoszenie zażalenia w trybie art. 37 § 1 K.p.a. do organu wyższego stopnia oraz skargi na bezczynność do sądu administracyjnego (w tym samym dniu), nie może być uznane za wykorzystanie przez skarżącego wszystkich środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a. Dopuszczenie takiej możliwości czyniłoby przepis art. 37 K.p.a. zupełnie niecelowym, postępowanie zaś prowadzone przez organ odwoławczy – mające na celu dokonanie stosownych ustaleń zmierzających do wyjaśnienia przyczyn i ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, czy też podjęcia środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości – iluzorycznym i pozbawionym sensu. Katalog uprawnień organu wyższego stopnia przewidziany w art. 37 § 2 K.p.a. wymaga, aby organ ten mógł choćby zapoznać się z treścią zażalenia, co pozwoliłoby organowi – w razie zasadności zażalenia – na wdrożenie procedur dyscyplinujących i eliminujących stwierdzone nieprawidłowości. Tymczasem wniesienie zażalenia w dniu złożenia skargi uniemożliwia podjęcie tych działań przez organ wyższego stopnia (por. postanowienie NSA z dnia 17 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 914/12, Lex nr 133624).

Skoro więc do dnia wniesienia niniejszej skargi nie upłynął miesięczny termin, o którym mowa w art. 35 § 3 K.p.a., do rozpatrzenia zażalenia przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł., to skargę na bezczynność Starosty [...] Wschodniego należy uznać za niedopuszczalną wobec niewyczerpania środka zaskarżenia zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a.

Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 2 p.p.s.a, sąd skargę odrzucił.

k.p.