Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 392/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu
Powołane przepisy: article: art. 168 § 1, art. 157 § 1, art. 203, art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku pełnomocnika M. A. – adwokata P. P. U. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt I OSK 392/12 oddalającego skargę kasacyjną M. A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 934/11 w sprawie ze skargi M. A. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie opróżnienia kwatery tymczasowej postanawia: oddalić wniosek o uzupełnienie wyroku.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt I OSK 392/12, oddalił skargę kasacyjną M. A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 934/11 w sprawie z jego skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...], w przedmiocie opróżnienia kwatery tymczasowej.

W skardze kasacyjnej zawarty został wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego na podstawie art. 203 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270).

Odpis wskazanego wyroku doręczono pełnomocnikowi skarżącego kasacyjnie – adwokatowi P. P. U. w dniu 5 lutego 2013 r.

Pismem z dnia 12 lutego 2013 r. (data stempla pocztowego) adwokat P. P. U. wniósł o uzupełnienie opisanego wyżej wyroku, poprzez rozstrzygniecie o kosztach postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego. Wskazano, że wniosek taki został złożony, jednakże Sąd nie odniósł się do niego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

zgodnie z art. 168 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne już od chwili ich wydania, bowiem nie przysługuje na nie żaden środek odwoławczy. Jednakże na podstawie art. 157 § 1 tej ustawy strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu (a gdy wyroku nie doręcza się z urzędu – od dnia jego ogłoszenia) zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w nim dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Instytucja uzupełnienia wyroku służy zatem temu, aby w szczególnej sytuacji pominięcia przez Sąd jakiejś kwestii, która winna być przedmiotem zapadłego rozstrzygnięcia, wydane orzeczenie uczynić kompletnym.

Stosownie zaś do art. 203 powołanej ustawy, stronie, która wniosła skargę kasacyjną, należy się zwrot poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego wyłącznie w przypadku uwzględnienia skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny. W niniejszej natomiast sprawie, skarga kasacyjna została oddalona. Oddalenie skargi kasacyjnej oznacza, że została oddalona w całości, a więc również w zakresie wniosku o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego, gdyż nie zaszły przesłanki do ich zasądzenia wynikające z art. 203 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wobec tego stwierdzić należy, że wniosek o uzupełnienie wyroku w zakresie przyznania kosztów postępowania kasacyjnego jest nieuzasadniony.

Nie zachodzi również podstawa do uzupełnienia wyroku w zakresie przyznania pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenia od Skarbu Państwa. Wynagrodzenie od Skarbu Państwa należne jest bowiem jedynie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu, o czym stanowi art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wynagrodzenie takie przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 powołanej ustawy. Natomiast z akt nie wynika, aby adwokat P. P. U. był pełnomocnikiem ustanowionym z urzędu, zatem wskazane wyżej przepisy nie miały zastosowania.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sad Administracyjny, na podstawie 157 § 1 i § 2 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.