Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 212/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-07-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego na rok 2013 postanawia przyznać skarżącemu H. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych R.A.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 212/14

Uzasadnienie

Pismem z dnia 25 stycznia 2014 r. H. W. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] (Nr [...]) w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego na rok 2013. Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę.

Następnie skarżący sformułował wniosek o przyznanie prawa pomocy, przedkładając – po wezwaniu Sądu - formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jedyne jego dochody stanowi emerytura w kwocie 810 zł. Skarżący jest właścicielem domu o powierzchni 70 m2 oraz nieruchomości rolnych (łąki) o powierzchni 1,05 ha oraz zalesionej nieruchomości o powierzchni 2,36 ha. Zgodnie z oświadczeniem nie posiada żadnych oszczędności, ani innych środków majątkowych. W uzasadnieniu wniosku wskazał natomiast na wysokość ponoszonych bieżących wydatków, określając je na łączną kwotę 670 zł (w tym m.in energia elektryczna, woda, opał, gaz telefon).

Referendarz Sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że jedyne dochody gospodarstwa domowego stanowią świadczenia emerytalne skarżącego w łącznej wysokości 810 zł. Z tych dochodów skarżący pokrywa bieżące koszty utrzymania, w tym koszty zakupu leków, zabezpieczenia świadczeń zdrowotnych oraz tzw. opłat bieżących. Skarżący nie posiada przy tym żadnych zgromadzonych środków pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro.

W tej sytuacji, w ocenie referendarza sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków, może wpłynąć na sytuację materialną skarżącego. Mając na uwadze przedstawione argumenty stwierdza się, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wskazać przy tym należy, że zwolnienie od kosztów sądowych orzeczone w postanowieniu działa od daty złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy – jak wielokrotnie podkreślał Naczelny Sąd Administracyjny – wywiera bowiem skutki prawne od daty jego wniesienia. Nie obejmuje natomiast zwolnienia od kosztów, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 125/04, z dnia 26 marca 2010 r., sygn. akt I OZ 203/10). W realiach niniejszej sprawy oznacza to, że zwolnienie od kosztów sądowych nie obejmuje wpisu od skargi, a wobec jego nie uiszczenia skarga została odrzucona. Skarżący nie będzie natomiast zobligowany do ponoszenia żadnych kosztów na kolejnych etapach postepowania.

Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.

R.A.