Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 773/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-06-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr.) Asesor WSA Jarosław Trelka Protokolant Małgorzata Płodzicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi T. S. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie obniżenia nagrody rocznej za rok 2005 1. uchyla zaskarżony rozkaz personalny i utrzymany nim w mocy rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w W. z dnia [...] stycznia 2006 r. 2. stwierdza, że zaskarżony rozkaz personalny nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

II SA/Wa 773/06

UZASADNIENIE

Komendant Powiatowy Policji w W. rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] stycznia 2006 r., na podstawie § 1 ust. 1, § 3, § 4 ust. 1 pkt 2, ust 2, § 6 pkt 1, § 7 ust. 1, oraz § 12 ust 1 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie warunków przyznawania policjantom nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg (Dz. U. Nr 86, poz. 789) T. S. policjantowi w służbie stałej obniżył nagrodę roczną za 2005 rok do wysokości 70% jednomiesięcznego uposażenia.

W uzasadnieniu organ wskazał, że obniżenie nagrody rocznej wynika z faktu, że w stosunku do wymienionego policjanta było prowadzone postępowanie dyscyplinarne, w wyniku którego został on uznany winnym naruszenia dyscypliny służbowej oraz ukarany karą dyscyplinarną w postaci nagany. Przy obniżeniu nagrody rocznej uwzględniono całokształt okoliczności sprawy, a w szczególności charakter popełnionego przewinienia dyscyplinarnego i jego skutki, a także rodzaj i wymiar orzeczonej kary oraz dotychczasowe wyniki w służbie.

Komendant Wojewódzki Policji z siedzibą w R. rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] lutego 2006 r., na podstawie art. 138 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98 ,poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r., Nr 7, poz. 58 ze zm.) - po rozpatrzeniu odwołania od rozkazu personalnego Komendanta Powiatowego Policji w W. nr [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. w sprawie obniżenia nagrody rocznej za 2005 r. policjantowi T. S., utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny.

W uzasadnieniu rozkazu organ wskazał, że stosownie do § 4 ust. 1 pkt 2 cyt. rozporządzenia nagrodę roczną obniża się o 20 % - 50 % w przypadku naruszenia przez policjanta dyscypliny służbowej w czasie lub podczas wykonywania zadań albo czynności służbowych, jeżeli w zakończonym prawomocnie postępowaniu dyscyplinarnym został uznany winnym zarzucanych czynów. Zgodnie z art. 135q ust. 2 pkt 1 ustawy o Policji kara nagany podlega zatarciu po upływie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia. Zatarcie kary oznacza uznanie kary za niebyłą. .Art 135q ust. 7 ustawy o Policji stanowi, że zatarcie kary dyscyplinarnej powoduje usunięcie z akt osobowych policjanta orzeczenia o ukaraniu. Powyższy przepis określa skutki materialne instytucji zatarcia skazania, tj. usunięcie z akt osobowych policjanta orzeczenia o ukaraniu, natomiast nie skutkuje nabyciem praw do nagrody rocznej w pełnej wysokości. Zatarcie kary dyscyplinarnej odnosi się do skutków orzeczenia o ukaraniu, lecz nie eliminuje w sensie prawnym samego orzeczenia nakładającego karę.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżący wniósł o jej uchylenie.

W uzasadnieniu skargi podniósł, że w dniu 14 września 2005 r. wymierzona kara dyscyplinarna uległa zatarciu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, czyli w tej sprawie - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

W ocenie Sądu skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie.

Podstawę materialnoprawną dla wydania zaskarżonej decyzji stanowi § 1 ust. 1, § 3, § 4 ust. 1 pkt 2, ust. 2 § 6 pkt 1 § 7 ust. 1 oraz § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie warunków przyznania policjantom nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg (Dz. U. Nr 86, poz. 789 ze zm.). Zgodnie z § 1 cytowanego rozporządzenia policjantowi pełniącemu służbę przez okres pełnego roku kalendarzowego przysługuje nagroda roczna w wysokości jednomiesięcznego uposażenia. .Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 2 nagrodę roczną obniża się o 20 % - 50 % kwoty obliczonej w sposób określony w § 1 w przypadku naruszenia przez policjanta dyscypliny służbowej w czasie lub podczas wykonywania zadań albo czynności służbowych, jeżeli w zakończonym prawomocnie postępowaniu dyscyplinarnym został uznany winnym zarzucanych mu czynów.

T. S. orzeczeniem dyscyplinarnym Komendanta Powiatowego Policji w W. nr [...] z dnia [...] marca 2005 r. został uznany winnym popełnienia zarzucanego mu czynu i wymierzono mu karę dyscyplinarną nagany.

Zgodnie z art. 135q ust. 2 pkt 1, po upływie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kara nagany ulega zatarciu. Zatarcie kary dyscyplinarnej oznacza uznanie kary za niebyłą i powoduje usunięcie z akt osobowych policjanta orzeczenia o ukaraniu.

W dniu 14 września 2005 r. wymierzona kara dyscyplinarna nagany w stosunku do funkcjonariusza T. S. uległa zatarciu.

Z chwilą zatarcia skazania następuje jego uznanie za niebyłe. Skazanie zatarte nie może więc rodzić żadnych konsekwencji prawnych, nikt też nie może ograniczać praw osoby, której skazanie uległo zatarciu. Osoba taka w świetle prawa jest niekarana, a wszystkie dane o jej karalności powinny być usunięte z dokumentów, w których je umieszczono.

W ocenie Sądu nieuprawnione jest twierdzenie prezentowane przez organ Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R., że zatracie skazania odnosi się tylko do zatarcia kary, jak to określa organ "skutków orzeczenia o ukaraniu, lecz nie eliminuje w sensie prawnym samego orzeczenia".

Wobec powyższego w dacie wydania rozkazu personalnego przez Komendanta Powiatowego Policji w W., tj. w dniu [...] stycznia 2006 r., wobec prawa T. S. był osobą niekaraną i nie było podstaw do obniżenia w stosunku do niego nagrody rocznej w oparciu o § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie warunków przyznawania policjantom nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.