Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 850/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-11-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 15 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
article: par. 8 ust. 1 pkt 14, par. 13 ust. 1 pkt 12
journal: Dz.U. 2008 nr 212 poz 1336
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od  towarów i usług.
article: art. 186 ust. 3
journal: Dz.U. 2005 nr 249 poz 2104
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych

SENTENCJA

Dnia 3 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Koziński Sędziowie Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk - Drozda (spr.) Sędzia WSA Bożena Kasprzak Protokolant Tomasz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2010 roku na rozprawie sprawy ze skargi Powiatu P. na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT oddala skargę.


UZASADNIENIE

Sygnatura akt I SA/Łd 850/10

UZASADNIENIE

Dnia 9 marca 2009 roku Powiat P. wystąpił z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT. Wniosek ten został uzupełniony pismami z dnia 13 marca 2009 roku oraz z dnia 12 maja 2009 roku o brakujące pełnomocnictwo oraz doprecyzowanie informacji czy przedmiotem interpretacji dotyczącej sformułowanego pytania jest stan faktyczny czy zdarzenie przyszłe.

W przedmiotowym wniosku strona wskazała, iż Powiat P. jest jednostką samorządu terytorialnego, Starosta (organ wykonawczy) powiatu wykonuje zadania przy pomocy Starostwa Powiatowego, które jest jednostką budżetową nieposiadającą osobowości prawnej i zakładem pracy zatrudniającym urzędników. Jest także jednostką budżetową, która działa na podstawie i w ramach ustalonego planu finansowego.

Wydatki i dochody jednostki budżetowej są odpowiednio wydatkami i dochodami budżetu Powiatu, który w celu wykonania swoich zadań, może tworzyć jednostki organizacyjne (jednostki budżetowe i/lub zakłady budżetowe według własnego uznania), natomiast Starostwo Powiatowe jest zawsze jednostką obligatoryjną.

Powiat (w sensie technicznym wszystkie czynności dokonywane są przez jednostki organizacyjne Powiatu, w tym w szczególności przez Starostwo Powiatowe) wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca wskazał, że funkcjonuje wiele umów oddających majątek Powiatu w posiadanie zależne (najem, dzierżawa) oraz dokonywana jest sprzedaż majątku.

Strona wskazała, iż zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), podatnikiem podatku VAT może być m.in. jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą.

W przedmiotowej sprawie stroną wszystkich umów cywilnoprawnych jest Powiat (jako jednostka posiadająca osobowość prawną), lecz czynności związane z wykonywaniem i obsługą finansową dokonywane są przez Starostwo Powiatowe i inne jednostki organizacyjne. Ponieważ każde starostwo powiatowe jest zakładem pracy, zatem musi posiadać numer NIP dla potrzeb m.in. odprowadzania pobranych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 28 lipca 2006 roku w sprawie zasad rachunkowości oraz planów kont dla budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz niektórych jednostek finansów publicznych (Dz.U. Nr 142, poz. 1020), w planie kont dla budżetu samorządu terytorialnego nie ma kont pozwalających na ujęcie zadań gospodarczych (dochodów sprzedaży towarów, świadczenia usług, wydatków na ich zakup). Nie ma też kont pozwalających na ujęcie tych zadań, czyli aktywów majątkowych, a przede wszystkim nie ma konta właściwego do rozliczeń publicznoprawnych. W konsekwencji, w rachunkowości budżetu jednostki samorządu terytorialnego faktycznie nie można rozliczyć obowiązków podatkowych tych podmiotów.

Wszystkie zdarzenia gospodarcze związane z wykonaniem budżetu, czyli ze świadczeniem usług publicznoprawnych (w tym wywołujące obowiązek podatkowy z tytułu VAT), zachodzą tylko i wyłącznie w jednostkach organizacyjnych wykonujących samodzielnie budżet w ramach swoich planów finansowych.

W dalszej kolejności strona wskazała, że zgodnie z rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 1999 roku w sprawie instrukcji kancelaryjnej dla organów gmin i związków międzygminnych (Dz.U. Nr 112, poz. 1319 ze zm.), brak jest urzędowych wzorów pieczęci gminy, ale jedynie wzory pieczęci urzędu gminy. Zapisy te potwierdzają fakt, że powiat jako osoba prawna formalnie nie posiada siedziby ani adresu. Siedzibę oraz adres posiada urząd gminy jako jednostka obligatoryjna w każdej gminie i starostwo jako jednostka obligatoryjna w każdym powiecie.

W związku z powyższym stanem faktycznym strona zadała pytanie "Czy Powiat zarejestrowany jako podatnik od towarów i usług może zastosować zwolnienie działając na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 27 kwietnia 2004 roku - § 8 ust. 1 pkt 14?".

Zdaniem wnioskodawcy Powiat, który wykonuje swoje zadania za pomocą Starostwa Powiatowego ma prawo do skorzystania ze zwolnienia działając na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 27 kwietnia 2004 roku - § 8 ust 1 pkt 14.

Minister Finansów w indywidualnej interpretacji z dnia [...] roku uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe.

W uzasadnieniu wskazał, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, póz. 535 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Natomiast, stosownie do treści art. 8 ust. 1 powołanej ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa wart. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...). W świetle zapisu art. 8 ust. 3 ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Organ wskazał nadto, że podstawowa stawka podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 1 cytowanej ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże ustawodawca przewidział w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów wykonawczych do niej, opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź możliwość zastosowania zwolnienia od podatku VAT.

Stosownie do obowiązującego od dnia 1 grudnia 2008 roku, przepisu § 13 ust. 1 pkt 12' rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 roku w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 212, poz. 1336), zwalnia się od podatku usługi świadczone pomiędzy gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi, z wyjątkiem usług wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika nr 3 do ustawy (tj. usług w zakresie rozprowadzania wody, gospodarki ściekami oraz wywozu i unieszkodliwiania odpadów, usług sanitarnych i pokrewnych) oraz usług komunikacji miejskiej.

Organ podniósł, że zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak i przepisy wykonawcze do niej nie definiują terminów: "jednostka budżetowa", "zakład budżetowy" oraz "gospodarstwo pomocnicze jednostki budżetowej." W związku z tym, należy posiłkować się definicjami zawartymi w ustawie z dnia 30 czerwca 2005 roku o finansach publicznych (Dz.U. Nr 249, poz. 2104 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 4 ust. 1 niniejszej ustawy sektor finansów publicznych tworzą m. in.:

- organy władzy publicznej, w tym organy administracji rządowej, organy kontroli państwowej i ochrony prawa, sądy i trybunały;

- gminy, powiaty i samorząd województwa, zwane dalej "jednostkami samorządu terytorialnego", oraz ich związki;

- jednostki budżetowe, zakłady budżetowe i gospodarstwa pomocnicze jednostek budżetowych;

- inne państwowe lub samorządowe osoby prawne utworzone na podstawie odrębnych ustaw w celu wykonywania zadań publicznych, z wyłączeniem przedsiębiorstw, banków i spółek prawa handlowego.

Zatem, w ocenie Ministra Finansów, w myśl art. 20 ust. 1 powoływanej ustawy, jednostkami budżetowymi są takie jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych, które pokrywają swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzają na rachunek odpowiednio dochodów budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z zastrzeżeniem art. 22 ust. 1-3.

Organ wskazał, iż zakładami budżetowymi, zgodnie z treścią art. 24 ust. 1 omawianej ustawy, są takie jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych, które:

1) odpłatnie wykonują wyodrębnione zadania;

2) pokrywają koszty swojej działalności z przychodów własnych, z zastrzeżeniem ust. 4 i ust. 5.

Gospodarstwem pomocniczym jednostki budżetowej, jest wyodrębniona z jednostki budżetowej, pod względem organizacyjnym i finansowym, część jej podstawowej działalności lub działalność uboczna (art. 26 ust. 1 niniejszej ustawy). Zatem, ze zwolnienia określonego w § 13 ust. 1 pkt 12 powołanego rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, korzystają usługi świadczone pomiędzy zdefiniowanymi wyżej grupami podmiotów.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.), powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jest jednostką zasadniczego podziału terytorialnego stopnia podstawowego, posiada osobowość prawną a zatem zdolność do działania we własnym imieniu. Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym (art. 4 ust. 1 cyt. ustawy). W celu wykonywania zadań, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, powiat może tworzyć jednostki organizacyjne i zawierać umowy z innymi podmiotami. Na postawie zapisu art. 8 ust. 2 ww. ustawy organami powiatu są rada powiatu oraz zarząd powiatu. W świetle art. 33 cyt. ustawy, zarząd wykonuje zadania powiatu przy pomocy starostwa powiatowego oraz jednostek organizacyjnych powiatu, w tym powiatowego urzędu pracy.

Mając na uwadze przytoczone powyżej argumenty organ stwierdził, że powiat nie jest jednostką budżetową, zakładem budżetowym ani gospodarstwem pomocniczym jednostki budżetowej. W związku z powyższym, do usług świadczonych pomiędzy powiatem, a wskazanymi wyżej podmiotami nie może mieć zastosowania zwolnienie określone w § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

W ocenie Ministra Finansów dla prawidłowego zastosowania stawki podatku od towarów i usług lub zwolnienia od tego podatku, należy stosować odrębne przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz aktów wykonawczych w tym zakresie na zasadach ogólnych, mając jednocześnie na uwadze klasyfikacje, o których mowa w powołanym art. 8 ust. 3 ustawy.

Nadto wskazał, iż z dniem 30 listopada 2008 roku przestał obowiązywać, powołany przez wnioskodawcę § 8 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 roku w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), zgodnie z którym zwalnia się od podatku usługi świadczone pomiędzy gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi, z wyjątkiem usług wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika nr 3 do ustawy oraz usług komunikacji miejskiej. Od dnia 1 grudnia 2008 roku w tym zakresie obowiązuje przepis § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 212, poz. 1336).

Nie zgadzając się z powyższą interpretacją strona wezwała do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę interpretacji indywidualnej i uznanie, iż stanowisko Powiatu P. w rozpatrywanej sprawie jest prawidłowe.

W wyniku ponownej analizy sprawy, z uwzględnieniem zarzutów zawartych w wezwaniu, organ stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej w przedmiotowej sprawie.

W związku z powyższym strona wniosła skargę na wydaną interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł..

Zaskarżonej interpretacji zarzuciła niezgodność z przepisami: art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług w związku z art. 33 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 roku o samorządzie powiatowym; § 8 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 roku w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług; art. 186 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 roku o finansach publicznych, § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 lipca 2006 roku w sprawie szczególnych zasad rachunkowości oraz planów kont dla budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz niektórych jednostek sektora finansów publicznych ( Dz.U. Nr 142, poz. 1020 ze zm.) oraz przepisami art. 2 ustawy z dnia 13 października 1995 roku o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (tj. Dz.U. z 2004 r. Nr 269, poz. 2681 ze zm.).

Z uwagi na zakres zaskarżenia wniosła o uchylenie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego z dnia [...] roku i uznanie za właściwe stanowisko skarżącego.

W uzasadnieniu strona skarżąca podniosła, iż powiatowi, mimo posiadanej osobowości prawnej, nie można przypisać statusu podatnika, gdyż obowiązujące przepisy nie przewidują wydatków realizowanych bezpośrednio przez powiat. Zadania powiatu realizowane są w sposób określony w art. 33 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym ( tj. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.) Zgodnie z tym przepisem zarząd powiatu jako organ wykonawczy powiatu wykonuje, zastrzeżone dla tej jednostki samorządu terytorialnego zadania, przy pomocy starostwa powiatowego oraz jednostek organizacyjnych powiatu, w tym również powiatowego urzędu pracy. Wszystkie, bez względu na to czy funkcjonują obligatoryjnie (np. starostwo, powiatowy urząd pracy, centrum pomocy rodzinie), czy fakultatywnie (o ich bycie decyduje rada powiatu) realizują określony wycinek zadań powiatu i w związku z tymi zadaniami wykonują na rzecz i w interesie powiatu określone czynności, w tym opodatkowane podatkiem VAT.

Skarżący podkreślił, że nie do zaakceptowania jest sytuacja, gdy ta sama czynność wykonywana w jednym powiecie bezpośrednio przez starostwo, a w drugim przez specjalnie w tym celu utworzoną jednostkę budżetową, w pierwszym przypadku będzie uważana za wykonywaną przez sam powiat, a w drugim przez jednostkę budżetowa. W jego ocenie, w świetle przepisów prawa podatkowego nie ma żadnych podstaw do różnicowania sytuacji w/w jednostek. Starostwo oraz pozostałe jednostki organizacyjne powiatu są, zdaniem Powiatu P., podatnikami podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Przepis ten przyznaje bowiem status podatnika m.in. jednostkom organizacyjnym nie mającym osobowości prawnej. Statusu tego nie może pozbawić fakt, że oprócz realizacji merytorycznych zadań powiatu, starostwo wykonuje również obsługę administracyjną organów powiatu.

Nadto w ocenie strony skarżącej stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji jest sprzeczne art. 186 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 roku o finansach publicznych ( Dz.U. Nr 249, poz. 2104 ze zm.) obowiązującym na dzień wydania interpretacji, zgodnie z którym w planie finansowym urzędu jednostki samorządu terytorialnego ujmuje się wszystkie wydatki budżetowe, nieujęte w planach finansowych innych jednostek budżetowych, w tym wydatki związane z funkcjonowaniem organu stanowiącego i zarządu jednostki samorządu terytorialnego. Przepis ten w sposób jednoznaczny wyklucza możliwość realizowania wydatków bezpośrednio przez jednostkę samorządu terytorialnego.

Zdaniem strony treść § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 roku w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług przewidywał zwolnienie od podatku usług świadczonych pomiędzy gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi, z zastrzeżeniem określonych usług. Treść tego przepisu potwierdza, że jednostki budżetowe mogą być podatnikami podatku VAT, choć nie mają osobowości prawnej. Uznanie, iż starostwo nie ma statusu podatnika podatku VAT, oznaczałoby, w ocenie strony skarżącej, pozbawienie go możliwości skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w cytowanym przepisie (np. gdyby wynajmowało pomieszczenia starostwa innej jednostki budżetowej).

Podsumowując skarżący wskazał, iż zaskarżona interpretacja bezpodstawnie pozbawia starostwo powiatowe statusu podatnika, a tym samym również prawa posługiwania się swoim NIP oraz swoją rejestracją VAT.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Spór w niniejszej sprawie dotyczy tego czy powiat czy starostwo jest podatnikiem podatku VAT, czy powiat zarejestrowany jako podatnik od towarów i usług może zastosować zwolnienie działając na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 27 kwietnia 2004 roku - § 8 ust. 1 pkt 14. Na kanwie niniejszych pytań podniesiona została również kwestia posługiwania się numerem NIP w rozliczeniach tego podatku, która jednakże ma charakter wtórny w rozpatrywanym sporze.

Zgodnie z treścią § 13 ust. 1 pkt 12' rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 roku w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi świadczone pomiędzy gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi, z wyjątkiem usług wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika nr 3 do ustawy (tj. usług w zakresie rozprowadzania wody, gospodarki ściekami oraz wywozu i unieszkodliwiania odpadów, usług sanitarnych i pokrewnych) oraz usług komunikacji miejskiej.

Zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak i przepisy wykonawcze do niej nie definiują terminów: "jednostka budżetowa", "zakład budżetowy" oraz "gospodarstwo pomocnicze jednostki budżetowej." W związku z tym, należy posiłkować się, jak to prawidłowo uczynił organ, definicjami zawartymi w ustawie z dnia 30 czerwca 2005 roku o finansach publicznych. Zgodnie z treścią art. 4 ust. 1 niniejszej ustawy sektor finansów publicznych tworzą m. in.:

- organy władzy publicznej, w tym organy administracji rządowej, organy kontroli państwowej i ochrony prawa, sądy i trybunały;

- gminy, powiaty i samorząd województwa, zwane dalej "jednostkami samorządu terytorialnego", oraz ich związki;

- jednostki budżetowe, zakłady budżetowe i gospodarstwa pomocnicze jednostek budżetowych;

- inne państwowe lub samorządowe osoby prawne utworzone na podstawie odrębnych ustaw w celu wykonywania zadań publicznych, z wyłączeniem przedsiębiorstw, banków i spółek prawa handlowego.

Znamienna jest redakcja powyżej cytowanego przepisu. Ustawodawca wymienia w nim bowiem podmioty, które stanowią sektor finansów publicznych. Podmioty te usystematyzowane zostały w czterech grupach. Dla potrzeb niniejszej sprawy ważne jest to, że do jednej z wymienionych grup zaliczone zostały gminy, powiaty i samorząd województwa, natomiast do innej – jednostki budżetowe, zakłady budżetowe i gospodarstwa pomocnicze jednostek budżetowych.

Z powyższego, w sposób jednoznaczny i oczywisty, wynika, iż powiat nie jest ani jednostką budżetową ani zakładem budżetowym ani taż gospodarstwem pomocniczym jednostki budżetowej. Skoro tak to do usług świadczonych pomiędzy powiatem, a wskazanymi wyżej podmiotami nie może mieć zastosowania zwolnienie określone w § 13 ust. 1 pkt 12 cytowanego rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Właściwe umiejscowienie poszczególnych podmiotów w sektorze finansów publicznych ma kluczowe znaczenie, a jego wynik determinuje dalsze postępowanie w niniejszej sprawie.

Starostwo Powiatowe w P. T. jest jedynie urzędem obsługującym Powiat P.. Samorządowe osoby prawne takie jak np. powiaty, są jednostkami podziału terytorialnego, posiadają osobowość prawną, a zatem i zdolność do działania we własnym imieniu i na własny rachunek. Nie mają jednak własnych struktur organizacyjnych, a nałożone na nie zadania wykonują za pośrednictwem urzędu. Urzędy te realizując zadania spoczywające na samorządowych osobach prawnych, a skutkujące obowiązkiem podatkowym w podatku od towarów i usług, występują wyłącznie jako jednostki organizacyjne działające w imieniu i na rzecz osób prawnych (podobnie NSA w wyroku z dnia 23.03.2010 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 273/09).

Mając na uwadze powyżej przytoczone argumenty, Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez Ministra Finansów przy wydawaniu pisemnej indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego uregulowań prawnych powołanych jako uzasadnienie dla wniesienia przedmiotowej skargi, tj. art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług w związku z art. 33 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 roku o samorządzie powiatowym; § 8 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 roku w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług; art. 186 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 roku o finansach publicznych, § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 lipca 2006 roku w sprawie szczególnych zasad rachunkowości oraz planów kont dla budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz niektórych jednostek sektora finansów publicznych oraz przepisami art. 2 ustawy z dnia 13 października 1995 roku o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników.

Na zakończenie należy wskazać, iż nadanie starostwu powiatowemu numeru identyfikacji podatkowej związane jest przede wszystkim ze statusem płatnika w podatku dochodowym od osób fizycznych (NSA w wyroku z dnia 28.04.2009 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 263/08). Starostwo powiatowe będące zakładem pracy dla pracowników tej jednostki samorządu terytorialnego jest płatnikiem zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, które uzyskują przychody miedzy innymi ze stosunku pracy – art. 31 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 12, poz. 176 ze zm.).

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd w oparciu o treść art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił przedmiotową skargę.

Sz.Ch.