Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 556/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-09-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 173, art. 175 par. 1 i par. 2, art. 177
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 15 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej H. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 maja 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 556/11 w sprawie ze skargi H. P. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zastosowania środka egzekucyjnego polegającego na wezwaniu do dobrowolnego opróżnienia z osób i rzeczy lokalu mieszkalnego postanawia: - odrzucić skargę kasacyjną -


UZASADNIENIE

W dniu 10 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy ze skargi H. P. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zastosowania środka egzekucyjnego polegającego na wezwaniu do dobrowolnego opróżnienia z osób i rzeczy lokalu mieszkalnego – skargę odrzucił.

Odpis postanowienia z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 24 maja 2011 r. W dniu 23 czerwca 2011 r. H. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną od wskazanego wyżej postanowienia. Skarga ta podpisana została osobiście przez skarżącego H. P.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 173 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie

w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie natomiast do art. 175 § 1 i § 2 powołanej ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten nie znajduje zastosowania w przypadku, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich i Rzecznik Praw Dziecka. Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Wymieniona na wstępie skarga kasacyjna nie spełnia wymogów określonych w art. 175 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga ta nie została bowiem sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Skargi nie sporządziła również inna uprawniona do tego osoba, wymieniona w art. 175 § 2 powołanej ustawy.

Z tych względów Sąd uznał skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez skarżącego za niedopuszczalną.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.