Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 980/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 30c ust. 3
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Magdalena Bosakirska (spr.) Sędzia NSA Zdzisław Sadurski Sędzia NSA Hanna Kamińska Protokolant Beata Kołosowska po rozpoznaniu w dniu 21 września 2010 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. K.P.K. Sp. z o.o. w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 24 maja 2010 r. sygn. akt III SA/Gl 1168/10 w sprawie ze skargi A. K. P. K. Sp. z o.o. w B. na negatywną ocenę formalną zawartą w piśmie Zarządu Województwa [...] z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] dotyczącą wniosku w przedmiocie dofinansowania projektu z budżetu Unii Europejskiej 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od A. K. P. K. Sp. z o.o. w B. na rzecz Zarządu Województwa [...] kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 24 maja 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 1168/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. oddalił skargę A. K. P. K. Spółki z o.o. z siedzibą w B. na negatywną ocenę formalną wniosku o dofinansowanie środkami unijnymi w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013 z dnia [...] marca 2010 r. dokonaną przez Zarząd Województwa [...]

I

Z uzasadnienia wyroku wynika, że za podstawę rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji przyjął następujące ustalenia.

A. K. P. K. Spółka z o.o. z siedzibą w B. w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013 (dalej jako: RPO WSL), priorytet I Badania i rozwój technologiczny (B+R), innowacje i przedsiębiorczość, działanie 1.2. Mikroprzedsiębiorstwa i MSP, poddziałanie 1.2.4. Mikro, Małe i Średnie Przedsiębiorstwa, złożyła wniosek o dofinansowanie projektu o nazwie: "Rozbudowa serwisu gwarancyjnego i pogwarancyjnego znaków o zmiennej treści VMS".

[...] Centrum Przedsiębiorczości (dalej jako: ŚCP) pismem z dnia [...] stycznia 2010 r. wezwało wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku wobec stwierdzenia jego niezgodności z kryterium formalnym wyboru projektów, stanowiącym Załącznik nr 6 do Szczegółowego opisu priorytetów RPO WSL, w zakresie poprawności wypełnienia wniosku tj. m.in. błędnego ujęcia wydatku niekwalifikowalnego - Samochodu typu camper – jako kwalifikowalnego. Zaznaczono, że należy przenieść powyższy wydatek do tabeli Wydatki niekwalifikowalne i dostosować zmianę wysokości kosztów kwalifikowalnych do pozostałej części dokumentacji.

W odpowiedzi na wezwanie wnioskodawca złożył uzupełnienie wniosku. Jednak w sprawie kwalifikowalności wydatków na zakup samochodu typu camper wskazał, że w oparciu o Załącznik nr 2 do Szczegółowego opisu priorytetów RPO WSL w sprawie kwalifikowalności wydatków w RPO WSL oraz Klasyfikację Środków Trwałych (KŚT) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. (Dz. U. Nr 112, poz. 1317), symbol KŚT, rodzaj 743 "Samochody specjalne", w podziałaniu 1.2.4 dla wnioskowanego typu projektu kwalifikowalne są: "Koszty nabycia następujących specjalnych środków transportu: pojazdy samochodowe, które ze względu na swą konstrukcję przeznaczone są do wykonywania innych prac niż przewóz ładunków i osób, jak np. pojazdy stanowiące objazdowe punkty usługowe, warsztaty ruchome, pogotowia techniczne". Wydatek ujęty we wniosku jako "samochód typu camper" po doposażeniu w specjalistyczny sprzęt będzie stanowił "ruchomy warsztat" i będzie spełniał funkcję "objazdowego punktu usługowego" Spółki. Wobec powyższego, zdaniem Spółki, zasadnie wykazano go w pozycji wydatki kwalifikowalne.

Pismem z dnia [...] lutego 2010 r. ŚCP poinformowało wnioskodawcę, że wniosek nie spełnia kryteriów formalnych podstawowych i uszczegóławiających i w konsekwencji nie przeszedł pozytywnie oceny formalnej. Wniosek nie został bowiem poprawiony zgodnie ze wskazaniami ŚCP, a zgodnie z wnioskiem i wyjaśnieniami Spółki samochód będzie pojazdem specjalnym dopiero po doposażeniu w specjalistyczny sprzęt zakupiony w ramach projektu. Oznacza to, że na etapie zakupu pojazd nie jest specjalnym środkiem transportu.

W proteście z dnia [...] lutego 2010 r. wnioskodawca zakwestionował negatywną ocenę wniosku i podkreślił, że wydatek ujęty jako "samochód typu camper" będzie stanowił "ruchomy warsztat". Projekt dotyczy rozbudowy serwisu gwarancyjnego pogwarancyjnego, a ruchomy warsztat pozwoli skrócić czas usuwania awarii. Zakupiony samochód zostanie (przed odbiorem i zaksięgowaniem przez wnioskodawcę) odpowiednio zaadaptowany do potrzeb autonomicznego, mobilnego laboratorium elektroniczno-komputerowego, dzięki m.in. zainstalowaniu dodatkowych gniazd elektronicznych, wykonaniu połączeń sieciowych, zainstalowaniu anten, kamer, czujników meteorologicznych, laboratorium elektronicznego, montażowi dodatkowych półek oraz dostosowaniu stołów. Wnioskodawca uwypuklił fakt, że zakupiony środek trwały zostanie oddany do użytkowania właściwym dokumentem OT i umieszczony we właściwej klasyfikacji środków trwałych jako "samochód specjalny". Natomiast dodatkowy sprzęt - wyposażenie laboratorium badawczo-diagnostycznego stanowić będzie komponent całej inwestycji, która posłuży jako ruchomy warsztat.

Dyrektor Wydziału Rozwoju Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...], działając na podstawie art. 30b ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712) pismem z dnia [...] marca 2010 r. poinformował wnioskodawcę o negatywnym rozpatrzeniu protestu. W uzasadnieniu podał, że z zapisów zawartych we wniosku o dofinansowanie oraz z późniejszych wyjaśnień nie wynika, aby zakupiony w ramach projektu samochód był specjalnym środkiem transportu typu "ruchomy warsztat". Sprzęt laboratoryjno-diagnostyczny, który będzie stanowił wyposażenie samochodu zostanie zakupiony w ramach projektu odrębnie, a następnie zainstalowany w samochodzie. Z powyższego organ wywiódł, że w momencie zakupu samochód typu camper nie jest specjalnym środkiem transportu, w związku z tym, wnioskodawca nie postąpił zgodnie z wezwaniem do uzupełnienia, pozostawiając wydatek związany z zakupem samochodu jako wydatek kwalifikowalny. W konsekwencji protest dotyczący kryterium formalno-podstawowego nr 5: Kwalifikowalność kosztów - koszty są zgodne z katalogiem kosztów kwalifikowalnych będącym załącznikiem nr 2 do Szczegółowego opisu priorytetów RPO WSL, Wytyczne w sprawie kwalifikowalności wydatków w RPO WSL - rozpatrzono negatywnie.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. na rozstrzygnięcie o negatywnej ocenie formalnej wniosku złożyła A. K. P. K. Spółka z o.o. w B.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. wyrokiem z dnia 24 maja 2010 r., sygn. akt III SA/GL 1168/10 - oddalił skargę.

W uzasadnieniu wyroku stwierdził, że wydatek kwalifikowany to wydatek spełniający warunki umożliwiające jego całkowite lub częściowe pokrycie środkami przeznaczonymi na realizację programu operacyjnego, pochodzącymi z budżetu Unii Europejskiej lub z publicznych źródeł krajowych. Warunki uznania wydatku za wydatek kwalifikowalny w ramach RPO WSL wynikają z Załącznika nr 6 do Szczegółowego opisu priorytetów RPO WSL na lata 2007-2013. Dlatego też dany wydatek będzie uznany za kwalifikowalny, jeżeli spełnia wszystkie dotyczące go warunki określone w konkretnych wytycznych oraz wszystkie dotyczące go warunki określone w programie pomocowym.

Sąd wskazał, że ocena formalna przeprowadzana jest w oparciu o kryteria służące weryfikacji kompletności i zgodności wniosku z wytycznymi, zgodnie zaś z Instrukcją wypełniania Wniosku o dofinansowanie realizacji projektu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach RPO WSL dla działania 1.2 Mikroprzedsiębiorstwa i MŚP przy poddziałaniu 1.2.4. Mikro, małe i średnie przedsiębiorstwa, za wydatki kwalifikowalne w ramach tego poddziałania uznaje się wydatki poniesione na koszty nabycia specjalnych środków transportu takich, jak m.in. pojazdy samochodowe, które ze względu na swą konstrukcję przeznaczone są do wykonywania innych prac niż przewóz ładunków i osób, jak np.: pojazdy stanowiące objazdowe punkty usługowe, warsztaty ruchome, pogotowia techniczne - pod warunkiem, że projekt nie jest związany z działalnością w sektorze transportu i Wnioskodawca zagwarantuje, iż zakupiony środek transportu będzie służył wyłączenie do realizacji celu określonego w projekcie.

Z wyjaśnień wnioskodawcy Sąd wywiódł, że planowany do zakupu pojazd jest samochodem typu camper, całorocznym, wyposażonym w ogrzewanie, a po wyposażeniu w specjalistyczny sprzęt laboratoryjny będzie stanowił warsztat ruchomy. Wobec powyższego, w ocenie Sądu pierwszej instancji, zasadnie instytucja oceniająca wniosek stwierdziła, że sam pojazd nie spełnia kryterium "warsztatu ruchomego", gdyż stanie się nim, czyli autonomicznym, mobilnym laboratorium badawczo-diagnostycznym, dopiero po doposażeniu w specjalistyczny sprzęt laboratoryjno-komputerowy. Natomiast nawet przystosowanie przez producenta wnętrza samochodu pod względem szafek, szuflad, blatów dla potrzeb zamocowania urządzeń nie spowoduje uzyskania tego statusu.

Konkludując Sąd wskazał, że przedmiotowy wniosek został oceniony zgodnie z Regulaminem konkursu, na podstawie prawidłowo zastosowanych kryteriów wyboru projektów, a rozstrzygniecie protestu nastąpiło zgodnie z przyjętą procedurą. Wobec powyższego orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.).

II

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła A. K. P. K. Spółka z o.o. w B. Kasatorka zarzuciła Sądowi:

1. naruszenie przez niewłaściwe zastosowanie art. 26 ust. 2 w zw. z art. 26 ust. 1 pkt 3 i pkt 4 w zw. z art. 29 ust. 2 pkt 6 i w zw. z art. 27 ust. 1 pkt 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ p.p.s.a., poprzez naruszenie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz poprzez brak zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, poprzez negatywną ocenę projektu Skarżącej w oparciu o kryteria formalne, nieuwzględnienie protestu, a następnie oddalenie skargi,

2. naruszenie przez niewłaściwą wykładnię definicji wydatku kwalifikowalnego i katalogu tych wydatków kwalifikowalnych, gdy idzie o warsztat ruchomy (wymóg "laboratorium"), zawartych w Załączniku nr 2 (zwłaszcza na str. 27), co miało wpływ na wynik sprawy,

3. naruszenie mające istotny wpływ na wynik sprawy, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. w zw. z naruszeniem przez Instytucje oceniające prawa poprzez

- przekroczenie ram oceny formalnej przy badaniu kryterium kwalifikowamości kosztów,

- wezwanie do poprawy rzekomych błędów wniosku i obciążenie Skarżącego skutkami "braku" ich usunięcia,

- przeprowadzenie w sposób nieuprawniony elementów oceny merytoryczno-technicznej (z pominięciem właściwych kryteriów oceny według Załącznika Nr 6, str. 36) w ramach pierwszego etapu oceny, w miejsce kontroli KOP i ekspertów wykonywanej w ramach drugiego etapu oceny,

- uniemożliwienie przeprowadzenia pełnej i rzetelnej oraz bezstronnej oceny projektu (w tym kryterium kwalifikowalności) przy udziale ekspertów czy specjalisty na drugim etapie oceny (art. 31 ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju),

4. naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a poprzez brak należytego uzasadnienia tezy, że samochód staje się warsztatem ruchomym z chwilą, gdy staje się "autonomicznym, mobilnym laboratorium badawczo-diagnostycznym", co miało istotny wpływ na wynik sprawy,

5. naruszenie art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ oraz lit. c/ p.p.s.a. w zw. z art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez oddalenie skargi, gdy należało ją w całości uwzględnić.

Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i uwzględnienie skargi poprzez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i jednoczesne przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca podała, że dopiero przeprowadzenie oceny merytoryczno-technicznej umożliwiłoby udzielenie pełnej i rzetelnej odpowiedzi na zasadnicze pytanie, czy Spółka była uprawniona do wskazania wydatku na zakup warsztatu ruchomego jako wydatku kwalifikowalnego. Tymczasem droga do drugiego etapu oceny wniosku została przed Skarżącą zamknięta.

Wskazując motywy dokonanej przez siebie kwalifikacji samochodu, Spółka podała, że ze względu na konstrukcję nadwozia sporny samochód nie jest przeznaczony do przewozu ładunków i osób, natomiast jego przeznaczeniem jest: ruchomy warsztat. Samochód taki, w momencie zakupu może być zakwalifikowany zgodnie z K.Ś.T. wyłącznie do rodzaju 743. "Samochody specjalne", określone jako "pojazdy samochodowe, które ze względu na swą konstrukcję przeznaczone są do wykonywania innych prac niż przewóz ładunków i osób". Nadto wskazano, że nadwozie samochodu jeszcze przed zakupem i zaksięgowaniem przez Skarżącą zostanie odpowiednio dostosowane i przebudowane, aby samochód był ruchomym warsztatem. Zostaną m.in. zainstalowane dodatkowe gniazda elektroniczne, zamontowane zostaną dodatkowe półki i dostosowane stoły. Elementy te są wystarczające, aby samochód uznany został za "warsztat ruchomy". Pozostałe środki trwałe, które Skarżąca zamierza zakupić w ramach projektu, są wyposażeniem warsztatu, a nie warsztatem. Będą to oddzielne środki trwałe, które będą księgowane i amortyzowane zupełnie niezależnie od pojazdu. Nadto ŚCP, Zarząd Województwa [...] oraz Sąd wykroczyły poza definicję wydatku kwalifikowalnego, zawartą w Załączniku nr 2. Wystarczający jest bowiem status samochodu jako "warsztat ruchomy" a nie "laboratorium".

W skardze kasacyjnej podkreślono, że kategoria specjalnych środków transportu nie została doprecyzowana bardziej szczegółowo w wytycznych, wobec tego klasyfikowanie określonej inwestycji do tej grupy środków trwałych ma charakter ocenny. Instytucja zarządzająca a za nią Sąd, winny wobec tego w sposób bardziej obszerny i przekonujący uzasadnić przyjęcie tezy, że samochód staje się warsztatem ruchomym nie ze względu na swoją dostosowaną konstrukcję i przeznaczenie ale dopiero ze względu na jego wyposażenie ("laboratorium"). Nadto zarzucono brak wyraźnego rozdziału, co konkretnie jest weryfikowane, jeżeli chodzi o kwalifikowalność wydatków na etapie pierwszym oceny formalnej, a co na etapie drugim oceny merytorycznej. W okolicznościach tej sprawy Instytucja oceniająca (ŚCP) przekroczyła w ocenie Spółki ramy oceny formalnej wniosku i z naruszeniem swojej kompetencji w istocie dokonała w znaczącym zakresie oceny merytorycznej wniosku. Uzasadniając swoje stanowisko Spółka wskazała na treść Załącznika nr 2, w którym wskazano, że "Kwalifikowalność wydatków poddawana jest wnikliwej analizie na etapie oceny wniosku o dofinansowanie (...)" i "Ocena kwalifikowalności projektu następuje na etapie oceny jak i podczas realizacji projektu (...) w celu sprawdzenia, czy przedstawiony projekt może stanowić przedmiot współfinansowania w ramach danego programu".

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Zarząd Województwa [...] działający poprzez Urząd Marszałkowski Województwa [...] wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie kosztów postępowania. Wskazał na nieprawidłowe sformułowanie zarzut kasacyjnych, jako skierowanych przeciwko działaniom Instytucji Zarządzającej RPO WSL, zamiast przeciwko działaniom Sądu. Podniósł bezzasadność stanowiska strony w kwestii włączenia wydatków na zakup samochodu typu camper do wydatków kwalifikowanych.

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie przypomnieć trzeba, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. dalej zwanej p.u.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Cytowana wyżej Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (u.z.p.p.r.) nie stanowi inaczej, zatem działania administracji publicznej, podejmowane na podstawie omawianej ustawy, kontrolowane są przez sądy administracyjne pod względem zgodności z prawem.

Przed rozważeniem poszczególnych zarzutów skargi kasacyjnej kwestionującej wyrok Sądu pierwszej instancji przypomnieć trzeba, że w zaskarżonym do Sądu rozstrzygnięciu Zarząd Województwa [...] (dalej określany jako ZWS) działający poprzez Urząd Marszałkowski Województwa [...] rozstrzygając negatywnie o proteście strony uznał jednocześnie, że negatywna ocena formalna wniosku jest zgodna z prawem, a Sąd I instancji oddalając skargę pogląd ten podzielił. Działania kontrolne zarówno Instytucji Zarządzającej jak i Sądu mają na celu sprawdzenie zgodności z prawem oceny projektu dokonanej przez tę instytucję, która ocenę przeprowadzała; w sprawie niniejszej była to ocena formalna dokonana przez [...] Centrum Przedsiębiorczości. W przypadku braku przesłanek do uznania, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób niewłaściwy, protest musi zostać rozpatrzony negatywnie. Sąd rozpatrujący skargę, jeżeli w świetle przedłożonej mu kompletnej dokumentacji, pogląd ten podziela, nie może stwierdzić, że ocena projektu została dokonana w sposób naruszający prawo. W istocie więc, oceniając rozstrzygnie o proteście Sąd musi, przede wszystkim, kontrolować prawidłowość oceny projektu dokonanej na pierwszym etapie tj. na etapie rozpatrywania wniosku i w tym kontekście ocenia rozstrzygnięcie o proteście.

Reasumując, wskazać należy, że Sąd, działając na podstawie art. 30c ust. 3 u.z.p.p.r., ocenia nie tylko negatywne rozstrzygnięcie o proteście, ale bada czy ocena projektu (a nie tylko ocena protestu) została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Podkreślić trzeba, że postępowanie sądowe uregulowane jest w sprawach prowadzonych na podstawie u.z.p.p.r. w sposób szczególny i tylko w kwestiach nieuregulowanych w omawianej ustawie stosuje się przepisy p.p.s.a. Postępowanie kasacyjne, poza wymogami, co do terminu i sposobu wniesienia skargi kasacyjnej, ustanowieniem terminu 30 dniowego do rozpoznania skargi kasacyjnej oraz możliwością pozostawienia skargi kasacyjnej bez rozpatrzenia, prowadzone jest na podstawie przepisów p.p.s.a. Zatem mając na względzie powyższe uregulowania należy ocenić wniesioną skargę kasacyjną.

Skarga kasacyjna skierowana jest przeciwko wyrokowi sądu pierwszej instancji, zatem powinna kwestionować naruszenia prawa, których dopuścił się ten sąd przy rozpoznawaniu sprawy z powołaniem się na podstawy kasacyjne określone w p.p.s.a.

Skarga kasacyjna jest nieuzasadniona.

Nie wszystkie zarzuty kasacyjne odpowiadają przedstawionym wyżej wymogom, co do ich konstrukcji, ale z ich zestawienia i uzasadnienia wynika, że kasator zarzuca Sądowi akceptację błędnego działania organu polegającego na dokonaniu oceny merytoryczno-technicznej wydatku na etapie I oceny formalnej wniosku, zamiast na etapie II oceny merytoryczno-technicznej, oraz naruszenie art. 151 p.p.s.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c p.p.s.a. w związku z art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. poprzez oddalenie skargi w sytuacji, gdy wydatek na zakup samochodu typu camper powinien być uznany za wydatek kwalifikowalny, zaś organ bez wystarczającej wnikliwości i na etapie oceny formalnej uznał, że nie odpowiada on kryteriom określonym w załączniku nr 2 do Szczegółowego opisu priorytetów.

Zarzut powyższy jest nieusprawiedliwiony. Jak wskazano wyżej zgodnie z art. 30c ust. 3 u.z.p.p.r. Sąd kontroluje, czy ocena projektu została dokonana w sposób naruszający prawo.

Sam projekt zostaje określony w treści wniosku i wniosek z ewentualnymi poprawkami, dokonanymi wyłącznie w trybie przewidzianym Regulaminem konkursu, poddany zostaje najpierw ocenie formalnej na podstawie Regulaminu konkursu, zgodnie z Kryteriami wyboru projektów stanowiącymi zał. nr 6 do Szczegółowego opisu priorytetów RPO WSL. Do kryteriów formalno-merytorycznych ocenianych na I etapie oceny należy kwalifikowalność kosztów tj. wstępna weryfikacja, czy koszty są kwalifikowane. Zał. nr 2 do Szczegółowego opisu priorytetów RPO WSL definiuje pojęcie kwalifikowalności wydatków oraz określa w Części Pierwszej pkt 5 Ogólne warunki uznania wydatku za kwalifikowany. Omawiany Zał. nr 2 w Części Trzeciej precyzuje wydatki kwalifikowane i niekwalifikowane w Poddziałaniu 1.2.4. do którego to działania należał badany projekt. Z powołanych uregulowań wynikają znaczne ograniczenia w finansowaniu ze funduszy pomocowych kosztów nabycia środków transportu. Z omawianych funduszy może być finansowane jedynie nabycie specjalnych środków transportu (w tym pojazdów stanowiących objazdowe punkty usługowe, warsztaty ruchome, pogotowia techniczne).

Zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach wyboru projektów wśród "Kryteriów formalnych" (pkt A.) znajdują się "Kryteria podstawowe" (pkt A.2.). Jednym z kryteriów podstawowych jest kwalifikowalność kosztów (pkt A.2.5.). Badając kwalifikowalność kosztów organ oceniający sprawdza, czy wydatki planowane do współfinansowania są wydatkami kwalifikowanymi zgodnie z opisanym wyżej Zał. nr 2 do Szczegółowego opisu priorytetów RPO WSL. Tak więc już na tym etapie oceniający sprawdza, czy zgłoszony do dofinansowania wydatek może być dofinansowany w świetle uregulowań Zał. nr 2, czyli czy należy do wydatków kwalifikowanych.

Przy takim uregulowaniu, już z treści wniosku musi wynikać, że zgłoszony w projekcie wydatek na zakup środka transportu jest wydatkiem na zakup specjalnego środka transportu i ta okoliczność podlega badaniu na etapie oceny formalnej. Na etapie oceny merytoryczno - technicznej są badane dalsze okoliczności związane z projektem i celowość poszczególnych wydatków.

W sprawie niniejszej we Wniosku w pkt D.9.2. wśród informacji o projekcie wymieniona jest konieczność nabycia samochodu typu camper całorocznego, wyposażonego w ogrzewanie oraz sprzęt diagnostyczny i laboratorium. Zaś w dalszej treści tego punktu wniosku zawarte jest uzasadnienie dla dokonania tego zakupu. Jako kolejny niezbędny wydatek, który ma być dofinansowany w ramach projektu wymienione jest wyposażenie laboratorium badawczo-diagnostycznego. Z tej ani dalszych części wniosku nie wynika, że samochód typu camper na etapie zakupu będzie samochodem specjalnie dostosowanym do funkcji, jakie ma pełnić jako samochód specjalny. Przeciwnie, z treści wniosku wynika jedynie, że w zakupionym samochodzie będzie w przyszłości zainstalowane laboratorium. Tak sformułowany wniosek nie pozwala na zakwalifikowanie samochodu typu camper jako zakupu pojazdu specjalnego, bowiem z jego treści nie wynika, aby zakupiony miał być pojazd specjalny. Z wniosku wynika, że nabyty miał być pojazd typu camper, w którym w przyszłości zostanie zainstalowane laboratorium nabyte z środków pomocowych. Wskazać należy, że dopiero w Proteście pojawiła się informacja o dostosowaniu nabywanego pojazdu już na etapie nabywania do jego funkcji ruchomego punktu usługowego. Informacja ta została rozwinięta w skardze i skardze kasacyjnej. Pamiętać jednak należy, że ocenie podlega Wniosek, ewentualnie wniosek skorygowany zgodnie z regulaminem. Późniejsze wyjaśnienia dodatkowe, w szczególności na etapie postępowania sądowego nie mają żadnego wpływu na ocenę wniosku. W tej sprawie zaś do dofinansowania został zgłoszony pojazd niebędący na etapie nabywania pojazdem specjalnym, zatem nie mieścił się on w grupie wydatków kwalifikowalnych. Wobec nieusunięcia tej nieprawidłowości negatywna ocena formalna projektu była zgodna z prawem, a co za tym idzie negatywne rozstrzygnięcie protestu także było zgodne z prawem. W tym stanie rzeczy zarzut kasacyjny dotyczący błędnego uznania przez Sąd, że ocena projektu była zgodna z prawem jest nieusprawiedliwiony.

Zarzuty kasacyjne dotyczące naruszenia zasady równego dostępu do środków pomocowych i braku przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu nie zostały bliżej uzasadnione, nie mogą więc być uznane za usprawiedliwione.

Wskazać można jedynie, że przystępując do konkursu beneficjent zna jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Zgłaszając wniosek zgodnie z tymi zasadami, uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał zarzuty kasacyjne za nieusprawiedliwione i działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. skargę kasacyjną oddalił.