Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 32/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-06-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: art. 185 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Zdzisław Kostka (spr.) del. NSA Leszek Kiermaszek Protokolant starszy asystent sędziego Anna Pośpiech-Kłak po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2017 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej "Zakładów [...]" Sp. z o.o. z siedzibą w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 września 2016 r. sygn. akt II SAB/Łd 191/16 w sprawie ze skargi "Zakładów [...]" Sp. z o.o. z siedzibą w P. na bezczynność Prezydenta Miasta P. w sprawie wniosku o wznowienie postępowania 1) uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi do ponownego rozpoznania; 2) zasądza od Prezydenta Miasta P. na rzecz Zakładów [...] Sp. z o.o. z siedzibą w P. kwotę 400 (czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z 15 września 2016 r., sygn. akt II SAB/Łd 191/16, oddalił skargę "[...]" Sp. z o.o. w P. na bezczynność Prezydenta Miasta P. w sprawie wznowienia postępowania.

Skarżący w skardze twierdził, że podaniem z 7 lipca 2015 r. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta P. z [...] maja 2010 r. w sprawie administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego pozwolenia oraz zniszczenie drzew spowodowane niewłaściwym wykonaniem zabiegów pielęgnacyjnych, wskazując jako podstawę wznowienia art. 145a § 1 k.p.a. oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 lipca 2014 r., sygn. akt SK 16/12, dodając, że sprawa do tej pory nie została załatwiona. Podniósł m.in., że Prezydent Miasta P. postanowieniem z [...] września 2015 r. odmówił wznowienia postępowania i skarżący od tego postanowienia wniósł zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, jednakże Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem z [...] stycznia 2016 r. stwierdziło niedopuszczalność zażalenia uznając, że brak jest zaskarżonego zażaleniem postanowienia, gdyż nie zostało ono wydane ani w formie papierowej, ani w formie dokumentu elektronicznego. Następnie skarżący wniósł do SKO w P. zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta P. i SKO postanowieniem z [...] kwietnia 2016 r. uwzględniło zażalenie i wyznaczyło Prezydentowi Miasta P. termin jednego miesiąca od doręczenia postanowienia na załatwienie sprawy. Na skutek tego postanowienia Prezydent Miasta P. przy piśmie z 28 kwietnia 2016 r. doręczył skarżącemu odpis swojego postanowienia z [...] września 2015 r., przy czym postanowienie to nie było podpisane.

Prezydent Miasta P. w odpowiedzi na skargę twierdził, że sprawa została załatwiona postanowieniem z [...] września 2015 r., które zostało skarżącemu doręczone.

Sąd pierwszej instancji oddalając skargę uznał, że sprawa o wznowienie postępowania została przez Prezydenta Miasta P. załatwiona poprzez wydanie postanowienia z [...] września 2015 r. o odmowie wznowienia postępowania, które zostało doręczone skarżącemu w dniu 17 września 2015 r. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, fakt doręczenia postanowienia został potwierdzony znajdującym się w aktach sprawy zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Z kolei okoliczności dotyczące zgodności z prawem postanowienia z [...] września 2015 r., w tym tego, czy zwierało ono wszystkie wymagane przez prawo elementy, nie podlegają – zdaniem Sądu pierwszej instancji – badaniu w sprawie ze skargi na bezczynność organu administracji. Tym samym Sąd pierwszej instancji uznał, że nie był uprawniony do oceny zgodności z prawem stanowiska SKO w P. zajętego w postanowieniu z [...] stycznia 2016 r., które mogło być przez skarżącego zaskarżone do Sądu administracyjnego. Sąd pierwszej instancji zauważył też, że niezasadne jest twierdzenie skarżącego o bezczynności organu administracji skoro wniósł on o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta P. z [...] września 2015 r. wraz z tym zażaleniem.

Skarżący w skardze kasacyjnej zarzucił naruszenie art. 3 § 1 pkt 8 i art. 149 § 1 i § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 124 § 1 k.p.a. oraz w zw. z art. 37 § 1 i § 2 zdanie drugie k.p.a., a także naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. Naruszenie powołanych przepisów miało, zdaniem skarżącego, polegać na błędnym przyjęciu przez Sąd pierwszej instancji, że w sprawie na bezczynność organu administracji nie jest dopuszczalna kontrola, czy akt administracyjny, załatwiający sprawę, został podpisany przez osobę do tego uprawnioną, na oddaleniu skargi na bezczynność, mimo że sprawa administracyjna nie została załatwiona, gdyż organ administracji nie doręczył aktu administracyjnego podpisanego przez uprawnioną osobę oraz na błędnym przyjęciu, że znajdujące się w aktach zwrotne potwierdzenie odbioru z 17 września 2015 r. świadczy, że skarżącemu zostało doręczone postanowienie spełniające wszystkie wymogi określone w art. 124 k.p.a.

Uzasadniając skargę kasacyjną wywiedziono, że brak podpisu pod postanowieniem organu administracji oznacza, że postanowienie nie zostało w ogóle wydane. W związku z tym, w sprawie na bezczynność organu administracji, konieczne jest zbadanie, czy wydane w sprawie postanowienie zostało podpisane, gdyż w razie niepodpisania postanowienia nie można przyjąć, że sprawa została nim załatwiona.

We wnioskach skargi kasacyjnej zażądano uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.

Prezydent Miasta P. w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie.

Rozpoznając skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna jest zasadna. Skarżący kasacyjnie trafnie bowiem zarzuca, że wadliwie Sąd pierwszej instancji oddalił skargę na bezczynność organu, mimo że sprawa administracyjna nie została załatwiona.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w sprawie istotne jest to, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. w postanowieniu z [...] stycznia 2016 r. uznało, iż w sprawie z wniosku skarżącego o wznowienie postępowania nie zostało wydane postanowienie, w szczególności, że nie zostało wydane postanowienie z [...] września 2015 r. Wskazane postanowienie SKO jest ostateczne i prawomocne, w tym znaczeniu, że nie została od niego wniesiona skarga do sądu administracyjnego. W związku z tym wiąże ono Prezydenta Miasta P. Tym samym Prezydent Miasta P. nie może wbrew temu postanowieniu twierdzić, że jednak wydał postanowienie, którym załatwił podanie skarżącego o wznowienie postanowienie. Zauważyć też należy, że stanowisko SKO w P. co do tego, że w sprawie z podania skarżącego o wznowienie postępowania nie zostało wydane postanowienie, jest konsekwentne. Poza postanowieniem z [...] stycznia 2016 r. zostało ono wyrażone w postanowieniu tego organu z [...] grudnia 2015 r., którym odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta P. z [...] września 2015 r. oraz w postanowieniu z [...] kwietnia 2016 r., którym SKO w P. uwzględniło zażalenie skarżącego na niezałatwienie sprawy z jego podania o wznowienie postępowania w terminie i wyznaczyło Prezydentowi Miasta P. termin jednego miesiąca od doręczenia postanowienia na załatwienie tej sprawy.

Mając powyższe na uwadze w rozpoznawanej sprawie należało przyjąć, że sprawa z podania skarżącego z 7 lipca 2015 r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta P. z [...] maja 2010 r. w sprawie administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego pozwolenia oraz zniszczenie drzew spowodowane niewłaściwym wykonaniem zabiegów pielęgnacyjnych nie została załatwiona, co uzasadniało uwzględnienie skargi na bezczynność. W związku z tym, że skarga na bezczynność jest zasadna, konieczne jest także określenie przez Sąd pierwszej instancji, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz czy istnieje podstawa do wymierzenia z urzędu temu organowi grzywny.

Uwzględniając powyższe NSA, na mocy art. 185 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst ustawy - Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

W związku z uwzględnieniem skargi kasacyjnej od wyroku Sądu pierwszej instancji, którym oddalono skargę, NSA na mocy art. 203 pkt 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. zasądził od organu administracji na rzecz skarżącego kasacyjnie zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.