Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1412/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-05-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 14 ust. 5
journal: Dz.U. 2007 nr 193 poz 1397
law: ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu  przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich  na lata 2007-2013

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz – Wóltańska, Sędzia WSA - Barbara Mleczko - Jabłońska (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2013 r. sprawy ze skargi J.K. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zawarte w piśmie z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest rozstrzygnięcie z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...], którym Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa odmówiła J.K. przyznania pomocy finansowej ze środków budżetu Unii Europejskiej, w ramach działania "Modernizacja Gospodarstw Rolnych ".

Zaskarżone rozstrzygnięcie wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Wnioskiem z dnia [...] listopada 2007 r. J.K. zwrócił się do [...] Oddziału Regionalnego (OR) Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) o przyznanie pomocy w ramach działania 121 "Modernizacja gospodarstw rolnych"

Pismem z dnia 9 października 2008 r. znak [...] OR ARiMR wezwał J.K. do usunięcia szeregu uchybień i nieprawidłowości ww. wniosku. W treści wezwania wskazano m.in.:

- uchybienia zawarte w formularzu wniosku (w zakresie pkt 4, pkt 17, pkt 21, pkt 26),

- nieprawidłowo wypełniony załącznik III. A,

- błędy rachunkowe w zestawieniu rzeczowo-finansowym operacji,

- nieprawidłowy opis zadań (zawierający koszty niekwalifikowane),

- brak dokumentacji związanej z planowaną budową,

- potrzebę wyjaśnienia celu zakupu sprzętu komputerowego oraz przedstawienie

oferty na zakup tego sprzętu,

- brak prawidłowego pełnomocnictwa,

- błędna dokumentacja funkcjonalno-przestrzenna gospodarstwa,

- błędnie wypełnione tabele 2.1, 2.2, 3.4, 5.1 w Planie Rozwoju Gospodarstwa,

- niezgodności tabeli ekonomicznej gospodarstwa SGM a Planem Rozwoju Gospodarstwa.

W treści wezwania zawarto pouczenie o podstawie prawnej, trybie oraz terminie dokonania przedmiotowych uzupełnień. Wezwanie doręczono zainteresowanemu w dniu 15 października 2008 r.

W dniu 5 oraz 18 listopada 2008 r. J.K. odpowiadając na ww. wezwanie nadesłał ponownie uzupełniony wniosek.

Po dokonaniu weryfikacji uzupełnionego wniosku organ administracyjny pismem z dnia [...] stycznia 2009 r. znak: [...] ponownie zwrócił się do zainteresowanego o poprawę złożonego wniosku wskazując przy tym m.in. wszystkie wymienione wyżej nieprawidłowości określone wcześniej w piśmie z 9 października 2008 r.

Odpowiadając na drugie wezwanie do usunięcia braków wniosku w dniu 2 lutego 2009 r. J.K. nadesłał pismo uzupełniające w sprawie.

Pismem z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] Małopolski OR ARiMR w K. powiadomił J. K. o odmowie przyznania wnioskowanej pomocy z uwagi na niespełnienie warunków określonych w par. 14 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2007 r. Nr 193, poz. 1397 ze zm.). W treści rozstrzygnięcia wyjaśniono, iż pomimo dwukrotnego wezwania do usunięcia wskazywanych nieprawidłowości, zainteresowany nie usunął dostrzeżonych braków. Organ stwierdził, iż :

1) wnioskodawca nie usunął kosztów niekwalifikowanych z planowanej operacji,

2) formularz wniosku zawiera uchybienia: pkt 4 (błędnie wypełniony), pkt 17 (nie określono prawidłowo celu operacji, nie wypełniono zgodnie z instrukcją), pkt 21 i pkt 26 (błędnie wypełniona część finansowa, kwoty we wniosku niezgodne z pozycjami zestawienia rzeczowo-finansowego),

3) załącznik III.A wniosku wypełniony został niezgodnie z instrukcją – (wpisane powierzchnie działek rolnych są niezgodne z dopłatami obszarowymi za rok 2007),

4) zestawienie rzeczowo-finansowe operacji zawiera błędy rachunkowe (nie usunięto kosztów niekwalifikowalnych),

5) wnioskodawca nie dostarczył poprawnego opisu zadań,

6) wnioskodawca nie przedstawił dokumentów wymaganych przy inwestycjach budowlanych (kosztorys, pozwolenie budowlane/zgłoszenie robót budowlanych),

7) wnioskodawca nie wyjaśnił wystarczająco celu zakupu sprzętu komputerowego oraz nie dostarczył ofert (specyfikacji) na jego zakup,

8) wnioskodawca nie przedstawił prawidłowo sporządzonego pełnomocnictwa,

9) dostarczona dokumentacja funkcjonalno-przestrzenna gospodarstwa jest wykonana niezgodnie z instrukcją,

10) błędnie wypełniono tabele 2.1, 2.2, 3.4, 5.1 w Planie Rozwoju Gospodarstwa

11) występują niezgodności pomiędzy danymi w Tabeli SGM a Planem Rozwoju Gospodarstwa.

Pismem z dnia 14 lutego 2009 r. J.K. zwrócił się do [...] OR ARiMR z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.

Pismem z dnia 17 kwietnia 2009 r. J.K. powołując się na treść przepisu art. 55 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w K. na działanie ARiMR domagając się ukarania organu grzywną.

Odpowiadając na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa ARiMR pismem z [...] sierpnia 2009 r. znak: [...] stwierdziła brak podstaw do uwzględnienia złożonego wezwania. W uzasadnieniu pisma powołano podstawę prawną wydanego rozstrzygnięcia oraz szczegółowo odniesiono się do przedstawionej w wezwaniu argumentacji zainteresowanego.

Postanowieniem z dnia 23 listopada 2009 r. sygn. akt I SO/Kr 1/09 WSA w Krakowie oddalił wniosek skarżącego o ukaranie organu grzywną, przy czym z uwagi na podtrzymanie wniosku o rozpoznanie sprawy w trybie art. 55 § 2 p.p.s.a. wydzielono nową sprawę jako sprawę w przedmiocie odmowy przyznania pomocy (sygn. akt I SA/Kr 325/10).

Postanowieniem z dnia 12 maja 2010 r. sygn. akt I SA/Kr 325/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę J.K. na czynność Dyrektora [...] OR ARiMR z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...], między innymi wskazując, że w sprawie zachodzi powaga rzeczy osądzonej. Sąd wskazał na postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2010 r. sygn. akt V SA/Wa 1572/09 o odrzuceniu skargi J.K., przyjmując, że postanowienie to dotyczyło tej samej sprawy (tj. pisma z dnia [...] lutego 2009r. nr [...]), a także na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 29 marca 2010 r. sygn. akt I SA/Kr 1346/09, którym odrzucono skargę J.K. z powodu nie uiszczenia wpisu sądowego. Nadto WSA w Krakowie w uzasadnieniu postanowienia z dnia 12 maja 2010r. sygn. akt I SA/Kr 325/10 wskazał, że właściwym do rozpoznania skargi byłby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, ale z uwagi na to, że skarga nie została opłacona niemożliwym było przekazanie sprawy do właściwego Sądu. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej, postanowieniem z dnia 22 grudnia 2010r. sygn. akt II GSK 1442/10 uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał między innymi, że dla zaistnienia skutku prawomocnego osądzenia sprawy konieczne jest istnienie prawomocnego wyroku, takiej roli nie pełni postanowienie o odrzuceniu skargi, a nadto Sąd pierwszej instancji nie wyjaśnił w dostatecznym stopniu, czy przedmiot objęty wydanymi wcześniej postanowieniami dotyczył tej samej sprawy w znaczeniu materialno-prawnym.

Następnie Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2012 r. (Sygn. akt III SA/Kr 385/11) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu orzeczenia wyjaśniono, iż przedmiotem niniejszego postępowania jest czynność Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków budżetu Unii Europejskiej, w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych ". Mając zatem na uwadze, iż Dyrektor OR ARiMR działa jako pełnomocnik ARiMR a faktyczną stroną zawieranej umowy jest ARiMR której organem jest Prezes ARiMR, uznać należało, iż Sądem właściwym do rozpoznania sprawy jest WSA w Warszawie obejmujący swą właściwością siedzibę tego organu.

Pismem procesowym z dnia 31 grudnia 2012 r. Prezes ARiMR wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu pisma wyjaśniono, iż skarżący pomimo dwukrotnego wezwania do usunięcia nieprawidłowości wniosku nie usunął przedmiotowych braków. Tym samym organ administracyjny orzekający w sprawie w oparciu o § 14 ust. 5 rozporządzenia MRiRW z dnia 17 października 2007 r. zobowiązany był odmówić przyznania wnioskowanej pomocy. Nadto organ odniósł się do argumentacji strony skarżącej w zakresie: budowy wiaty przeznaczonej do przechowywania maszyn i urządzeń rolniczych, kwestii formularzy na których składany jest wniosek, zastrzeżeń co do tabeli IIIA, oraz kwestionowanego zakupu sprzętu komputerowego.

Pełnomocnik procesowy strony skarżącej odnosząc się do ww. stanowiska Prezesa ARiMR pismem z dnia 29 stycznia 2013 r. podniósł, iż w ocenie strony skarżącej planowana budowa wiaty na maszyny rolnicze wbrew twierdzeniom organu stanowi koszt kwalifikowalny o którym mowa w § 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia MRiRW z 17 października 2007 r. W piśmie wskazano przy tym, iż skarżący nigdy nie otrzymał kompletnej informacji na temat ewentualnych uchybień w złożonym wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 -j.t.); dalej: "p.p.s.a.", Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i to na dzień wydania decyzji. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej.

W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie.

W powyższym kontekście stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem w ocenie Sądu zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu.

Na wstępie rozważań wyjaśnić należy, iż spór w przedmiotowej sprawie sprowadza się do kilku kwestii. Według strony skarżącej wezwania uzupełniające wystosowane w toku postępowania administracyjnego w zakresie kwestionowania kwalifikowalności kosztów planowanej wiaty, oraz co do wezwania do złożenia pozwolenia na budowę tej wiaty, były całkowicie bezpodstawne. Nadto w ocenie skarżącego nigdy nie doręczono mu kompletnej i zrozumiałej informacji na temat rzekomych braków, co w konsekwencji uniemożliwiło ich uzupełnienie. Zdaniem organu natomiast skarżący pomimo dwukrotnego wezwania do usunięcia nieprawidłowości wniosku, nie uzupełnił należycie złożonego wniosku. Stwierdzić zatem należy, iż stanowisko skarżącego sprowadza się zasadniczo do dwóch elementów. Po pierwsze kwestionuje on ustalenia stanu faktycznego w zakresie otrzymania kompletnej i zrozumiałej informacji na temat stwierdzonych przez organ uchybień przedmiotowego wniosku (pismo z 29 stycznia 2013 r.), a po drugie zarzuca organowi bezpodstawność wezwań organu co do takich kwestii jak: kwalifikowalności kosztu budowy wiaty i zakupu sprzętu komputerowego, rozbieżności w załączniku III A wniosku oraz braku miejsca w formularzu zgłoszeniowym na dokonanie dokładnego opisu. Nadto skarżący powoływał się także na nieczytelność i niefunkcjonalność programu wykorzystywanego do składania wniosków. Istota badanej sprawy sprowadza się zatem do oceny zasadności zastosowania paragrafu 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. 2007 r. nr 193, poz. 1397 ze zm.). W ocenie Sądu rację należało przyznać organowi administracyjnemu.

W zakresie pierwszego z elementów argumentacji strony skarżącej, wskazać należy, iż stan faktyczny ustalony przez organ w sprawie nie budzi zastrzeżeń Sądu. Tym samym zarzuty skarżącego co błędnych ustaleń organu w tym w zakresie nie zasługiwały na uwzględnienie. W świetle materiału dowodowego zebranego w aktach sprawy nie ulega bowiem wątpliwości, iż wystosowane przez organy orzekające w sprawie wezwania do usunięcia nieprawidłowości sporządzone zostały w sposób czytelny, zrozumiały i kompletny. Zarówno wezwanie z 9 października 2008 r. jak i wezwanie z dnia 5 stycznia 2009 r. sporządzone zostały w formie punktowego przedstawienia wykrytych nieprawidłowości wraz ze szczegółowym opisem kategorii danych uchybień (Np. "1/ Formularz wniosku", "2/ Załącznik III.A" etc.). Treść obu wezwań zawierała pouczenie o sposobie i terminie dokonania uzupełnień oraz informację o telefonie kontaktowym do osoby zajmującej się tą sprawą. Nie można zatem uznać jak wskazuje skarżący, iż organ nie udzielił pełnej (kompletnej) informacji w zakresie stwierdzonych uchybień co uniemożliwiać miało ich usunięcie. Wskazać tutaj także należy, iż oświadczenie o rzekomym wprowadzaniu w błąd skarżącego przez pracowników organu w trakcie jego wizyt w organie nie znajduje swojego odzwierciedlania w materiale dowodowym zebranym w sprawie. Sąd rozpoznaje, sprawę na podstawie dokumentacji znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy, a ta nie potwierdza oświadczeń skarżącego. Przede wszystkim jednak należy mieć tutaj na uwadze, iż znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy wezwania, które doręczone zostały skarżącemu (okoliczność niesporna) zawierały czytelną informacje w zakresie uchybień przedmiotowego wniosku.

Przechodząc natomiast do motywów podjętego przez Sąd rozstrzygnięcia w zakresie merytorycznej oceny zarzutów odnoszących się do materialnoprawnej podstawy zaskarżonej decyzji wskazać należy na treść mających w sprawie zastosowanie przepisów prawa. Zgodnie zatem z treścią przepisu § 14 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 193 poz. 1373 z późn. zm.), jeżeli złożony wniosek o przyznanie pomocy jest wypełniony nieprawidłowo lub zawiera braki, wzywa się wnioskodawcę, na piśmie, do usunięcia nieprawidłowości lub braków w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania. Jeżeli wnioskodawca, pomimo takiego wezwania nie usunął w terminie żadnych nieprawidłowości lub braków, pomocy nie przyznaje się (par. 14 ust. 4 pkt 1). Jeżeli natomiast wnioskodawca w odpowiedzi na wezwanie usunął w terminie nie wszystkie nieprawidłowości lub braki, wzywa się go ponownie, na piśmie, do usunięcia pozostałych nieprawidłowości lub braków, w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania (par. 14 ust. 4 pkt 2). W sytuacji gdy wnioskodawca pomimo wezwania, o którym mowa w par. 14 ust. 4 pkt 2, nie usunął w terminie pozostałych nieprawidłowości lub braków, pomocy nie przyznaje się, o czym wnioskodawcę informuje się na piśmie, podając przyczyny nieprzyznania pomocy (art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w zw. z § 14 ust. 1 ww. rozporządzenia).

W świetle treści ww. przepisów prawa w sytuacji częściowego usunięcia nieprawidłowości do których usunięcia wzywano stronę, organ ponownie zwraca się o usunięcie pozostałych braków w terminie 21 dni od dnia doręczenia kolejnego wezwania. Dopiero w przypadku nie usunięcia nieprawidłowości wskazanych w kolejnym wezwaniu, wnioskowanej pomocy nie przyznaje się.

Podkreślić tutaj należy, iż wszystkie braki wskazane w treści zaskarżonego pisma tj.:

- uchybienia zawarte w formularzu wniosku (w zakresie pkt 4, pkt 17, pkt 21, pkt 26),

- nieprawidłowo wypełniony załącznik III. A,

- błędy rachunkowe w zestawieniu rzeczowo-finansowym operacji,

- nieprawidłowy opis zadań (zawierający koszty niekwalifikowane),

- brak dokumentacji związanej z planowaną budową,

- potrzebę wyjaśnienia celu zakupu sprzętu komputerowego oraz przedstawienie

oferty na zakup tego sprzętu,

- brak prawidłowego pełnomocnictwa,

- błędna dokumentacja funkcjonalno-przestrzenna gospodarstwa,

- błędnie wypełnione tabele 2.1, 2.2, 3.4, 5.1 w Planie Rozwoju Gospodarstwa,

- niezgodności tabeli ekonomicznej gospodarstwa SGM a Planem Rozwoju Gospodarstwa,

wskazane zostały w obu skierowanych do strony wezwaniach z dnia 9 października 2008 r. oraz z dnia 5 stycznia 2009 r. Zważywszy na to, iż skarżący nie uzupełnił wszystkich nieprawidłowości wskazanych w obu ww. zarządzeniach uznać należy, iż nawet gdyby – tak jak argumentuje skarżący, organ nie miał racji co do kwestii podniesionych w skardze (tj. kwalifikowalności kosztów wiaty i sprzętu komputerowego oraz rozbieżności w załączniku III A wniosku i braku miejsca w formularzu zgłoszeniowym), i tak treść rozstrzygnięcia musiałaby brzmieć odmownie. Zauważyć bowiem trzeba, że w obu ww. wezwaniach wskazano także szereg innych nieprawidłowości, które nie zostały usunięte przez stronę skarżącą. Tym samym zaskarżone rozstrzygnięcie uznać należy za prawidłowe.

Odnosząc się do argumentacji skargi - pomimo braku wpływu zarzutów w omawianym zakresie na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia - wyjaśnić należy, iż prezentowane stanowisko skarżącego nie zasługuje według Sądu na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią § 9 ww. rozporządzenia do kosztów kwalifikowalnych, o których mowa w powoływanym przez skarżącego § 8 ust. 1 pkt 1, zalicza się koszty:

1) budowy, przebudowy, remontu połączonego z modernizacją budynków lub budowli wykorzystywanych do produkcji rolnej oraz do przechowywania, magazynowania, przygotowywania do sprzedaży lub sprzedaży bezpośredniej produktów rolnych (łącznie ze zlokalizowanymi w tych budynkach pomieszczeniami higieniczno-sanitarnymi) wraz z zakupem, montażem instalacji technicznej, wyposażenia, koszty rozbiórki i utylizacji materiałów szkodliwych pochodzących z rozbiórki pod warunkiem, że rozbiórka jest niezbędna w celu realizacji operacji, z zastrzeżeniem ust. 4;

2) zakupu maszyn, urządzeń, wyposażenia do produkcji rolnej, przechowalnictwa, suszenia, magazynowania, przygotowywania produktów rolnych do sprzedaży, sprzedaży bezpośredniej, w szczególności sprzętu do uprawy, pielęgnacji, ochrony, nawożenia oraz zbioru roślin, ciągników rolniczych, przyczep rolniczych, maszyn lub urządzeń do przygotowywania, przechowywania, czyszczenia, sortowania, kalibrowania, konfekcjonowania produktów rolnych, maszyn lub urządzeń do przygotowywania lub składowania pasz, maszyn lub urządzeń do pojenia, zadawania pasz, urządzeń do pozyskiwania, przechowywania mleka;

3) zakładania lub wyposażania sadów lub plantacji wieloletnich, z wyłączeniem zakładania plantacji choinek, wiśni, malin, truskawek, porzeczek oraz roślin na cele energetyczne, w tym:

a) (35) koszty zakupu materiału rozmnożeniowego lub nasadzeniowego przeznaczonego do założenia sadu lub plantacji, których okres użytkowania jest dłuższy niż 5 lat; w przypadku gatunków roślin uprawnych wymienionych w wykazie gatunków roślin, których odmiany podlegają rejestracji oraz których materiał siewny może być wytwarzany, oceniany i kontrolowany, ogłoszonym w obwieszczeniu, o którym mowa w art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 9 listopada 2012 r. o nasiennictwie (Dz. U. poz. 1512), kosztem kwalifikowalnym jest zakup materiału rozmnożeniowego lub nasadzeniowego kategorii kwalifikowany, z tym że jeżeli do krajowego rejestru nie wpisano żadnej odmiany gatunku rośliny uprawnej, który jest wymieniony w tym wykazie, kosztem kwalifikowalnym może być zakup materiału szkółkarskiego CAC,

b) koszty grodzenia, wyposażania sadów i plantacji wieloletnich w niezbędne urządzenia techniczne i technologiczne;

4) wyposażania pastwisk lub wybiegów dla zwierząt, w szczególności koszty grodzenia lub budowy wiat;

5) zaopatrzenia gospodarstw rolnych w wodę, w tym budowy ujęć wody, zakupu urządzeń do uzdatniania, rozprowadzania, magazynowania wody, nawodnień ciśnieniowych;

6) instalacji lub budowy budynków lub budowli, zakupu maszyn lub urządzeń służących ochronie środowiska, w tym do składowania odchodów zwierzęcych lub odpadów, mycia lub czyszczenia sprzętu, oczyszczania ścieków powstających w wyniku prowadzonej działalności rolniczej lub służących poprawie warunków utrzymania zwierząt lub poprawie higieny produkcji;

7) zakupu, instalacji lub budowy innych niż wymienione w pkt 5 i 6 elementów infrastruktury technicznej wpływających bezpośrednio na warunki prowadzenia działalności rolniczej, w tym utwardzanie placów manewrowych, zakup i instalacja urządzeń do pozyskiwania energii ze źródeł odnawialnych;

8) zakupu sprzętu komputerowego i oprogramowania służącego wsparciu prowadzonej działalności rolniczej, w tym programów księgowych;

9) rat zapłaconych z tytułu wykonania umowy leasingu, nieprzekraczające ceny netto nabycia rzeczy, o których mowa w pkt 2, jeżeli przeniesienie własności tych rzeczy na beneficjenta nastąpi w okresie realizacji operacji, lecz nie później niż do dnia złożenia wniosku o płatność ostateczną.

Powoływany przez skarżącego cel "budowa wiaty" w celu suszenia i przechowywania płodów rolnych oraz przechowywania maszyn i urządzeń rolniczych nie znajduje swojego odzwierciedlenia w ww. kosztach kwalifikowanych. Jak wynika z ww. przepisu budowa wiaty przewidziana została jako koszt kwalifikowany w zakresie wyposażania pastwisk lub wybiegów dla zwierząt (art. 9 ust. 1 pkt 4/), jednak taki cel nie został wskazany przez skarżącego, skoro jak wynika z wniosku rolnik zamierzał dokonać inwestycji (budowy zadaszonego pomieszczenia również w celu przechowywania maszyn i urządzeń rolniczych). W tej sytuacji prawidłowo organ wskazał, że nie można w tej części kosztu budowy, uznać za koszt kwalifikowany. Z tego względu wezwanie do wyjaśnienia i przedstawienia wyłącznie kosztów budowy wiaty do przechowywania płodów rolnych, bez kosztów budowy pomieszczenia do przechowywania sprzętu rolniczego w ocenie Sądu był zasadny. Planowanej wiaty (garażu) na maszyny rolnicze nie można także uznać za budynek lub budowlę używaną do produkcji rolnej w myśl wskazanych przepisów rozporządzenia(art. 9 ust 1 pkt 1/).

Odnosząc się natomiast do kwestii sprzętu komputerowego wskazać trzeba, iż wymogi programu dopuszczają, iż zakup komputera bez oprogramowania może stanowić koszt kwalifikowalny w ramach ww. działania, jeżeli wnioskodawca udowodni, że posiada już legalne oprogramowanie w zakresie programów użytkowych. We wniosku skarżącego brak jest jednak szczegółowego opisu dotyczącego zakupu i montażu instalacji technicznej związanej z monitoringiem, jak również nie jest podana liczba kamer oraz sposób ich rozmieszczenia w gospodarstwie, dlatego organ nie miał możliwości weryfikacji zasadności zakupu komputera wraz z kamerami przeznaczonego do monitorowania gospodarstwa rolnego.

Co do braku możliwości dokonania we wniosku dokładnych opisów z uwagi na małą ilość miejsca w przeznaczonych do tego wskazać należy, iż w Instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" (...) Część A Zalecenia ogólne pkt 8 widnieje zapis, iż w przypadku, gdy zakres niezbędnych informacji nie mieści się w przewidzianych do tego tabelach i rubrykach, dane należy zamieścić na dodatkowych kartach. Skarżący nie miał więc przeszkód w zakresie składania obszernych wyjaśnień.

Odnosząc się do zarzutu braku rozbieżności w załączniku III.A wniosku, wyjaśnić należy, iż różnice w sposobie zapisu powierzchni działek ewidencyjnych (m2, ha) w świetle przeprowadzonej na etapie odwoławczym analizy porównawczej (np. powierzchnia użytków rolnych działki nr [...] wpisanej w tabeli IIIA wynosi 0.232 ha, a w systemie 0.0 ha, działki nr [...] ww. tabeli to 0,0900 ha, a w systemie 0.05 ha) nie stanowią konsekwencji zastosowania różnych jednostek miar w jakich działki te zostały wykazane.

W zakresie zastrzeżeń skarżącego co do programu komputerowego, w jakim został utworzony elektroniczny formularz wniosku o przyznanie pomocy dla działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach PROW 2007-2013 należy podkreślić, iż przedmiotowy formularz sporządzony został w najbardziej popularnym arkuszu kalkulacyjnym Excel i zawiera pola, w których zablokowano możliwość edycji formuł. Zasadnie organ wskazywał tutaj, iż przyjęte w tym zakresie rozwiązania przyspieszają i ułatwiają ocenę techniczną i ekonomiczną chroniąc również interesy wnioskodawcy w sytuacji, kiedy pomyłkę popełniłby pracownik Agencji.

Reasumując zatem, w sytuacji w której wnioskodawca pomimo dwukrotnego wezwania nie usunął w terminie wszystkich nieprawidłowości lub braków, pomocy nie przyznaje się, o czym wnioskodawcę informuje się na piśmie, podając przyczyny nieprzyznania pomocy. Przepis § 14 ust. 5 ww. rozporządzenia nie daje organowi udzielającemu pomocy żadnego marginesu swobody w zakresie przyznania dofinansowania. W przypadku niewykonania przez wnioskodawcę wezwania w terminie przepis ten nakazuje organowi odmówić przyznania pomocy.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało oddalić skargę jako niezasadną.