Wyrok NSA oz. w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 451/96
NSA oz. w Gdańsku
Data orzeczenia: 1997-06-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Powołane przepisy: article: art. 33 ust. 1
journal: Dz.U. 1993 nr 11 poz. 50
law: Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
Teza: Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ sam fakt wystawienia faktury powoduje powstanie obowiązku zapłaty wykazanego w niej podatku i to niezależnie od tego czy sprzedaż to była, czy nie była objęta obowiązkiem podatkowym. Wystawienie faktury zgodnie z wolą ustawodawcy w zakresie podatku od towarów i usług jest samoistną czynnością rodzącą publicznoprawny obowiązek zapłaty wykazanego w niej podatku.

TEZY

Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ sam fakt wystawienia faktury powoduje powstanie obowiązku zapłaty wykazanego w niej podatku i to niezależnie od tego czy sprzedaż to była, czy nie była objęta obowiązkiem podatkowym. Wystawienie faktury zgodnie z wolą ustawodawcy w zakresie podatku od towarów i usług jest samoistną czynnością rodzącą publicznoprawny obowiązek zapłaty wykazanego w niej podatku.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało uznać za nieuzasadnioną. Z niebudzących wątpliwości okoliczności stanu faktycznego sprawy wynika, iż nie ma sporu między stronami co do przedmiotu sprzedaży, wystawiania faktury, jak również wysokości wykazanego w niej i zapłaconego podatku VAT.

Istota sporu sprowadza się do zajęcia przez organy podatkowe określonego stanowiska co do oceny przedmiotu sprzedaży i w konsekwencji oceny prawidłowego wykonania obowiązku podatkowego przez skarżącego.

Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym sam fakt wystawienia faktury powoduje powstanie obowiązku zapłaty wykazanego w niej podatku i to niezależnie od tego czy sprzedaż to była czy nie była objęta obowiązkiem podatkowym.

Wystawienie faktury zgodnie z wolą ustawodawcy w zakresie podatku od towarów i usług jest samoistną czynnością rodzącą publicznoprawny obowiązek zapłaty wykazanego w niej podatku.

Mając na uwadze tak bardzo sformalizowane określenie powstanie obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług należy stwierdzić, iż w okolicznościach sprawy, skoro skarżący wystawił fakturę, w której wykazał podatek VAT to z tym momentem był zobowiązany do zapłaty wykazanego w niej podatku i to niezależnie od tego czy przedmiot sprzedaży podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT.

Należy więc dodatkowo podkreślić, iż dla powstania publicznoprawnego obowiązku zapłaty podatku VAT istotne jest wystawienie faktury z wykazanym w niej podatkiem VAT, mimo iż objęta nią sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem.

Skoro zatem skarżący wystawił fakturę dotyczącą sprzedaży bazy transportowej i wykazał w niej należny podatek VAT, to zasadnie organ podatkowy odmówił zwrotu uiszczonego podatku tylko i wyłącznie z uwagi na wykazanie go w przedmiotowej fakturze, a więc z przyczyn całkowicie niezależnych od oceny przedmiotu sprzedaży.

Fakt, czy skarżący wystawiając faktury działał z zachowaniem reguł należytej staranności /w tym również co do oceny przedmiotu sprzedaży/ nie może w tym przypadku podlegać kontroli organu podatkowego, a tym samym nie może być przedmiotem decyzyjnego rozstrzygnięcia.

Ustaleń w tym zakresie może dokonać jedynie Sąd Powszechny przy uwzględnieniu całokształtu okoliczności sprawy w ramach toczącego się między stronami umowy sprzedaży procesu o roszczenia regresowe z tytułu zapłaty podatku przez skarżącego.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegając uchybienie w sformułowaniu rozstrzygnięcia decyzji organu I instancji w zakresie precyzyjnego określenia zwrotu uiszczonego podatku zaakceptowane poprzez rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji uznał, iż związane z tym naruszeniem przepisu art. 107 par. 1 Kpa w konkretnych okolicznościach sprawy nie można uznać, iż było na tyle istotne, że mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Z tych względów Sąd nie dopatrując się nadto naruszenia prawa materialnego na mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368/ skargę jako nieuzasadnioną oddalił.