Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 179/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-06-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6372 Prowadzenie przedsiębiorstwa maklerskiego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komisja Nadzoru Finansowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 70 § 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P S.A. w W na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2021 r. sygn. akt VI SA/Wa 1654/19 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej i nałożenia kary pieniężnej postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 28 stycznia 2021 r. odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi P S.A. z siedzibą w W na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [..] lipca 2019 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej oraz nałożenia kary.

Sąd I instancji podał w uzasadnieniu, że wyrokiem z 18 grudnia 2019 r. WSA w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym, oddalił skargę spółki. Korespondencja sądowa, zawierająca odpis sentencji powyższego wyroku przesłana na adres wskazany w skardze z 17 lipca 2019 r. oraz w zażaleniu z 21 października 2019 r., a następnie została zwrócona do sądu wobec niepodjęcia jej z placówki pocztowej. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z 14 stycznia 2020 r. została uznana w trybie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 dalej: p.p.s.a.) za doręczoną w dniu 6 stycznia 2020 r.

W dniu 12 stycznia 2021 r. Prezes Zarządu spółki, zapoznał się z aktami sprawy. Pismem nadanym 15 stycznia 2021r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia. W uzasadnieniu skarżąca wyjaśniła, że odpis sentencji wyroku z 18 grudnia 2019 r. został wysłany na nieaktualny adres skarżącej. Od 13 grudnia 2019 r. w jej KRS-ie ujawniony został nowy adres siedziby spółki, będący jednocześnie adresem korespondencyjnym.

WSA w Warszawie stwierdził, że spółka zarówno w skardze jak i w zażaleniu wskazała jako adres do doręczeń: [..] i w konsekwencji sąd doręczał korespondencję na ww. adres. Jedocześnie, skarżąca została prawidłowo pouczona o obowiązku zawiadomienia Sądu o każdej zmianie swego adresu do doręczeń lub siedziby (art. 70 § 1 i 2 p.p.s.a.) przy doręczaniu jej odpisu postanowienia Sądu z 26 września 2019 r., którym odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (k. 65 akt sądowych). Skarżąca spółka, jako profesjonalny przedsiębiorca, wykazując należytą staranność w prowadzeniu własnych spraw, winna była zawiadomić Sąd o zmianie adresu siedziby - a tym samym adresu do doręczeń - podając aktualny adres, czego zaniechała. Powoływanie się na ujawnienie w dniu 13 grudnia 2019 r. nowego adresu w KRS-ie nie jest przesłanką wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu, bowiem obowiązkiem spółki było zawiadomić WSA w Warszawie o zmianie adresu.

Spółka zaskarżyła powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Spółka zarzuciła naruszenie art. 87 § 2 p.p.s.a. i wskazała, że nie dysponowała pomocą prawnika, a organy spółki nie miały wiedzy o przepisach z zakresu postępowania sądowoadministracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 70 § 1 p.p.s.a. strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie miejsca zamieszkania, adresu do doręczeń, w tym adresu elektronicznego, lub siedziby. W rozpoznawanej sprawie kwestią bezsporną jest to, że adres spółki zmienił się, a spółka pomimo tego, że została pouczona o konieczności poinformowania sądu o zmianie adresu, nie zastosowała się do pouczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że argumentacja wskazana w zażaleniu nie może zasługiwać na uwzględnienie. Przesyłka zawierająca odpis sentencji wyroku prawidłowo została nadana na adres wskazany przez stronę. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie miał obowiązku ustalania aktualnego adresu siedziby spółki, bowiem to strona była zobowiązana do aktualizowana danych adresowych w toku trwającego już postępowania, o czym została pouczona już na początku postępowania sądowoadministracyjnego. Niezwłocznie po zmianie adresu siedziby spółki, skarżąca winna była powiadomić Sąd o dokonanej zmianie. Niepoinformowanie Sądu o nowym adresie skutkowało doręczaniem korespondencji sądowej na adres dotychczasowy. Bierność strony we wskazanym zakresie stanowiła zaś naruszenie art. 70 § 1 p.p.s.a. poprzez niedopełnienie obowiązku zawiadomienia sądu o każdej zmianie swojego miejsca zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. W konsekwencji powyższego doręczenie odpisu wyroku na dotychczasowy adres spółki, w sytuacji, gdy skarżąca nie powiadomiła Sądu I instancji o zmianie adresu siedziby spółki, musiało skutkować fikcją doręczenia i uznaniem przesyłki za skutecznie doręczoną.

Spółka starając się wykazać brak winy w uchybieniu terminu podnosi, że nie dysponowała pomocą prawnika, a organy spółki nie miały wiedzy o przepisach z zakresu postępowania sądowoadministracyjnego. Odnosząc się do takiej argumentacji wskazać należy, że poinformowanie sądu o zmianie adresu nie jest czynnością, która wymaga wiedzy prawniczej ani pomocy prawnika. Obowiązek ten został wyraźnie wskazany w pouczeniach kierowanych do spółki i należało się do tych pouczeń zastosować.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.