Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 294/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 34, art. 35 par. 1, art. 46 par. 1 pkt 4, art. 58 par. 1 pkt 3 i par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński, , po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej - stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę;


UZASADNIENIE

W dniu [...] r. K. M. - określająca się jako pełnomocnik O. Z. - wniosła do tutejszego Sądu, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., skargę na postanowienie tego organu z dnia [...] r., nr [...], stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od wydanej w pierwszej instancji decyzji o odmowie skierowania skarżącej do domu pomocy społecznej.

Wezwaniem z dnia 25 marca 2013 r., wystosowanym na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 15 marca 2013 r., zwrócono się do O. Z. o usunięcie braków formalnych skargi, poprzez jej podpisanie. Równocześnie skarżącej wyjaśniono, że K. M. nie jest umocowana do występowania w niniejszym postępowaniu sądowym jako jej pełnomocnik, gdyż nie mieści się w kręgu osób wymienionych w art. 35 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a.

Analogiczną informację zawarto w odrębnym piśmie, wystosowanym do K. M.

Jak wynika z dołączonego do akt sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru (patrz: karta nr 8 akt sprawy), przywołane wezwanie z dnia 25 marca 2013 r. zostało doręczone skarżącej w dniu 28 marca 2013 r.

W wyznaczonym terminie, którego upływ nastąpił z dniem 4 kwietnia 2013 r., O. Z. nie udzieliła jakiejkolwiek odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 34 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Zgodnie przy tym z art. 35 §1 cytowanej regulacji, pełnomocnikiem strony będącej osobą fizyczną może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.

W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że podpisana pod skargą K. M. nie mieści się w tak wyznaczonym kręgu osób uprawnionych do reprezentowania skarżącej. Jak wynika z akt administracyjnych, pomiędzy tymi osobami nie istnieje stosunek pokrewieństwa ani przysposobienia. Treść uzasadnienia decyzji wydanej przez Prezydenta Miasta P. w dniu [...] r., jak również kwestionariusza wywiadu środowiskowego sporządzonego w dniu 24 września 2012 r. (część VII), a także odwołania wniesionego od decyzji pierwszoinstancyjnej wskazuje bowiem, iż wyżej wymieniona jest dla O. Z. osobą niespokrewnioną i jedynie udziela jej pomocy w czynnościach dnia codziennego.

Jakkolwiek zatem K. M. mogła występować jako pełnomocnik skarżącej w postępowaniu administracyjnym, to już w postępowaniu przed tutejszym sądem, możliwość taka była wykluczona.

W tej sytuacji, aby skarga mogła otrzymać dalszy bieg, niezbędne było opatrzenie jej podpisem przez skarżącą. Dopiero wówczas skarga ta spełniałaby wymóg formalny wynikający z art. 46 §1 pkt 4 p.p.s.a.

W rezultacie, O. Z. należało wezwać do uzupełnienia wspomnianego braku, co uczyniono w stosownym piśmie z dnia 25 marca 2013 r., w którym pouczono ją wyraźnie, że po myśli art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a., niewykonanie tego wezwania spowoduje odrzucenie skargi.

Skoro zatem skarżąca nie podpisała skargi ani też nie nadesłała jej kolejnego - podpisanego przez siebie - egzemplarza w terminie, który został w powyższym wezwaniu wyznaczony, to należało orzec jak w sentencji, działając na podstawie art. 58 §1 pkt 3 i §3 p.p.s.a.