Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 350/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-03-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 86, art. 87, art. 88
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 15 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 października 2009 r., sygn. akt IV SA/Wr 350/09 oddalającego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 21 lipca 2010 r. T. K. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 października 2009 r., sygn. akt IV SA/Wr 350/09 oddalającego skargę T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej.

Skarżąca podała, że w czasie wydania wyroku przebywała na zwolnieniu lekarskim i nie była w stanie dokonać wymaganych czynności.

Pismem z dnia 7 września 2010 r. Sąd wezwał skarżącą do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminowi do złożenia wniosku poprzez przedłożenie Sądowi stosownych zaświadczeń czy zwolnień lekarskich, lub innej dokumentacji.

W odpowiedzi skarżąca przedłożyła zaświadczenie z dnia 2 października

2009 r. wystawione przez lekarza sądowego przy Sądzie Okręgowym w Świdnicy, z którego wynika, że skarżąca nie mogła stawić się w dniu 29 września 2009 r. na wezwanie Sądu Rejonowego w Świdnicy z powodu choroby. Przewidywany termin jej zdolności do stawienia się na wezwanie Sądu wyznaczono na dzień 19 października 2009 r.

Postanowieniem z dnia 29 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Należy wskazać, że w sentencji tego postanowienia Sąd omyłkowo wskazał, że dotyczy ono wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wskazano, że skarżąca przekroczyła siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, co skutkowało jego odrzuceniem.

Na postanowienie T. K. złożyła zażalenie, z którego wynika, że nie zgadza się z rozstrzygnięciem Sądu. Podniosła, że wniosek o przywrócenie terminu nie był spóźniony, albowiem przeszkoda do jego złożenia nie ustała, gdyż nadal jest na zwolnieniu lekarskim do 30 listopada 2010 r., 6 grudnia 2010 r. idzie na operację do szpitala, a do 24 października 2010 r. jest na leczeniu ambulatoryjnym. Z dalszej części pisma wynika, że zdolność do pracy na krótko odzyskała, ale od 22 sierpnia 2009 r. jej stan zdrowia znowu się pogorszył. Do zażalenia skarżąca dołączyła dokumentację, która jej zdaniem uprawdopodobnia okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi.

Pismem z dnia 9 grudnia 2010 r. sąd zwrócił się do skarżącej o przedstawienie stosownej dokumentacji uprawdopodobniającej okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi, gdyż nadesłane zaświadczenia i zwolnienia lekarskie są skopiowane w sposób nieczytelny przez co sąd nie ma możliwości odczytania ich treści.

W dniu 27 grudnia 2010 r. skarżąca nadesłała wskazaną dokumentację.

Postanowieniem z dnia 9 lutego 2011 r., sygn. akt I OZ 89/11 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie WSA we Wrocławiu i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazano, że w sprawie zachodzi niespójność pomiędzy sentencją orzeczenia a jego uzasadnieniem. Zgłoszony bowiem w dniu 21 lipca 2010 r. wniosek T. K. dotyczył przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 14 października 2009 r., natomiast sentencja postanowienia WSA wydanego w niniejszej sprawie, wskazywała jako przedmiot, wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, podczas gdy uzasadnienie tego postanowienia dotyczyło wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 14 października 2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Istotnie wskazać należy, że w sentencji uchylonego postanowienia z dnia 27 października 2010 r., Sąd omyłkowo określił jego przedmiot jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, podczas gdy rozpoznaniem Sądu objęta była sprawa przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku.

Wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu podlegał odrzuceniu.

Przepisy art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu, wniosek o przywrócenie zostanie złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony.

Zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Informacyjnie należy wskazać, że jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Negatywnie z tego punktu widzenia oceniane jest choćby lekkie niedbalstwo (zob. wyrok NSA z dnia 22 maja 1997 r., sygn. akt SA/Sz 630/96, LEX nr 30784). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. (zob. postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2000 r. sygn. akt III SA 1716/99, niepubl.).

Istotnie, okoliczności faktyczne wskazane przez skarżącą, tj. niezdolność do pracy z powodu choroby mają charakter okoliczności wyjątkowych. Z przedłożonej jednak przez skarżącą dokumentacji wynika, że była ona nieprzerwanie niezdolna do pracy od dnia 17 lutego 2009 r. do dnia 1 kwietnia 2010 r. (k.80-85 akt sądowych). Skarżąca jednocześnie nie przedstawiła Sądowi żadnych okoliczności uprawdopodobniających, że w okresie od 2 kwietnia 2010 r. do 11 sierpnia 2010 r. była niezdolna do pracy lub stan zdrowia nie pozwalał jej na złożenie przedmiotowego wniosku. Sama skarżąca w piśmie z dnia 25 listopada 2010 r. przyznała, że stan jej zdrowia na krótko uległ poprawie. Mimo tego wniosek o przywrócenie terminu skarżąca złożyła dopiero w dniu 21 lipca 2010 r.

Należy zauważyć, iż termin siedmiodniowy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu biegnie od daty ustania przyczyny uchybienia. Bez znaczenia dla obliczenia terminu jest data, w której sama strona dowiedziała się o tym i mogła tej czynności dokonać (por. postanowienie SN z dnia 10 września 1971 r., I CZ 138/71, OSPiKA 1972, nr 3, poz. 50).

Skoro zatem skarżąca do dnia 1 kwietnia 2010 r. była niezdolna do pracy z powodu choroby, to siedmiodniowy termin do złożenia wniosku liczony od pierwszego dnia następującego po dniu ustania niezdolności do pracy, tzn. od dnia

2 kwietnia 2009 r., upływał w dniu 8 kwietnia 2010 r. Skarżąca zaś złożyła wymieniony wniosek w dniu 21 lipca 2010 r. co oznacza, że wniosek jako spóźniony skutkuje jego odrzuceniem.

W związku z tym na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.