Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 6/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-02-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: zobowiązano do wydania aktu lub podjęcia czynności
stwierdzono że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 1 , 4, 16 , 17 , 10
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art. 149 , art. 3, 52
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 61
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędziowie: WSA Krystyna Daniel (spr.) WSA Aldona Gąsecka-Duda Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2013 r. sprawy ze skargi W.G. na bezczynność [...] S.A. z siedzibą w K. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej I. zobowiązuje [...] S.A z siedzibą w K. do wydania w terminie 14 dni aktu lub podjęcia czynności w przedmiocie udzielenia informacji publicznej z wniosku W.G. z dnia 18 czerwca 2011 r.; II. określa, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od [...] S.A z siedzibą w K. na rzecz skarżącego W.G. kwotę 100,00 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

W piśmie z 18 czerwca 2011 r. W.G. wezwał [...] Spółka Akcyjna Oddział w K. do podjęcia negocjacji w przedmiocie ustalenia odszkodowania za bezumowne korzystanie przez spółkę z nieruchomości z postaci działki rolno-budowlanej o numerze ewidencyjnym [...] położonej w M. oraz do ustanowienia na ww. działce służebności przesyłu, za wynagrodzeniem. W treści pisma W.G. wskazał, że oczekuje odpowiedzi w terminie 30 dni od jego otrzymania, pod rygorem skierowania sprawy na drogę sądową. W przypadku zaprzeczenia słuszności roszczeń wniósł - w oparciu o art. 4 ust. 1 pkt 5 ust. 3, art. 6 ust. 1 pkt 3 "a" tired pierwszy ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (DZ. U. 112, póz. 1198 ze zm.) - o dokładne wskazanie wszelkich decyzji administracyjnych, z których wywodzi spółka prawo do ww. linii oraz udostępnienie kserokopii tych decyzji.

W odpowiedzi w piśmie z 11 lipca 2011 r. [...] Spółka Akcyjna, Oddział w K. poinformował, że przez teren nieruchomości oznaczonej numerem [...] położonej w miejscowości M. przebiega trasa dwutorowej, napowietrznej linii 110 kV relacji [...] oraz posadowiony jest słup nr [...]. Przedmiotowa linia została oddana do eksploatacji w 1962 r. i wybudowana zgodnie z obowiązującym wówczas prawem. Ponadto [...] S.A. Oddział w K. nabył na podstawie art. 172 k.c. w zw. z art. 292 k.c. służebność gruntową przez zasiedzenie. W związku z powyższym uznanie roszczeń W.G. jest niemożliwe.

W piśmie z 15 lipca 2011 r. W.G. nawiązując do pisma z 11 lipca 2011 r. zwrócił się o wyjaśnienie, czy od chwili wybudowania linii do dnia obecnego zmieniano położenie urządzeń stanowiących część linii przesyłowej, usytuowanych na działce [...] lub sąsiednich, a jeżeli tak to kiedy. Jednocześnie ponownie wezwał, odwołując się do ustawy o dostępie do informacji publicznej, o udostępnienie się wszelkich dokumentów oraz decyzji administracyjnych dotyczących budowy albo przebudowy urządzeń na działce [...].

W piśmie z 8 sierpnia 2011 r. [...] Spółka Akcyjna Oddział w K. poinformowała, że trasa linii elektroenergetycznej nie zmieniła swojego przebiegu od czasu budowy. Spółka wskazała również, że żądane dokumenty stanowią-tajemnicę przedsiębiorstwa (art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej), a nadto nie są informacją publiczną w rozumieniu art 1 ustawy. Poza tym, w ocenie spółki, [...] S.A. Oddział w K. nie zalicza się do żadnej z grup podmiotów wymienionych w art. 4 ww. ustawy.

W.G. wniósł 8 stycznia 2013, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność [...] S.A. Oddział w K. w udostępnieniu informacji publicznej wnioskowanej w piśmie z 18 czerwca 2011 r. Skarżący domagał się stwierdzenia bezczynności spółki oraz zobowiązania jej do udzielenia informacji w żądanym zakresie i w żądanej formie oraz o zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że zobowiązanymi do udostępniania informacji publicznej, oprócz władz publicznych, są również inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Użycie przez ustawodawcę terminu "zadania publiczne" nie było przypadkowe - miało na celu wyeliminowanie elementu podmiotowego - i oznacza ono, że zadania publiczne mogą być wykonywane przez różne podmioty niebędące organami władzy i bez konieczności przekazywania tych zadań. Tak rozumiane "zadanie publiczne" cechuje powszechność i użyteczność dla ogółu a także sprzyjanie osiąganiu celów określonych w Konstytucji lub ustawie. Wykonywanie zadań publicznych zawsze wiąże się z realizacją podstawowych publicznych praw podmiotowych obywateli.

Dystrybucja energii elektrycznej i inne zadania wykonywane przez przedsiębiorstwo energetyczne ze względu na znaczenie energii elektrycznej dla rozwoju cywilizacyjnego i poziomu życia obywateli, a tym samym urzeczywistniania dobra wspólnego, o którym mowa w art. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej są "zadaniami publicznymi". Z całą pewnością, w świetle powyższych rozważań, żądanie udostępnienia decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii energetycznych dotyczy "sprawy publicznej" i nakłada na przedsiębiorstwo obowiązek udzielenia informacji dotyczącej tej sprawy.

Skarżący wskazał również, że skarga na bezczynność w sprawie dostępu do informacji publicznej może być wniesiona do sądu administracyjnego bez wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

[...] S.A. Oddział w K. wniósł o oddalenie skargi i zasądzenie kosztów postępowania. Spółka wskazała, że nie jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, gdyż jest spółką prawa handlowego, której ponad 99% akcji jest w posiadaniu spółki [...] S.A. w K. (pozostałe ok. 1% akcji jest w rękach osób fizycznych ).

Z kolei [...] SA jest spółką publiczną notowaną na Giełdzie Papierów Wartościowych w W. Skarb Państwa nie posiada w tej spółce pozycji dominującej w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Tym samym nie zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 4 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Spółka powołała się na orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w wyroku z 13 lutego 2-012 r., sygn. akt II SAB/Wa 399/11 (LEX nr 1139139) gdzie wskazano, że "podmioty, o których mowa w art. 4 u.d.i.p., to władze publiczne, podmioty wykonujące zadania publiczne, organizacje związkowe i pracodawców oraz partie polityczne. W przypadku osób prawnych niereprezentujących Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego, państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych lub innych jednostek organizacyjnych wykonujących zadania publiczne, ustawa ograniczyła obowiązek udostępnienia informacji do tych, w których Skarb Państwa posiada pożycie dominująca. Przepis ten nie podlega wykładni rozszerzającej".

Niezależnie od powyższego również informacje, których dostarczenia domaga się skarżący nie stanowią informacji publicznej podlegających udostępnieniu w rozumieniu przepisu aft. 6 ustawy o dostępnie do informacji publicznej. Jak zaś wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 19 stycznia 2011 r., sygn. akt l OSK 8/11 "ustawa z 2001 r. o dostępie do informacji publicznej nie jest i nie może być środkiem do wykorzystywania jej w celu występowania z wnioskiem o udzielenie każdej informacji".

Dla poparcia swojego stanowiska spółka zacytowała również stanowisko NSA z 18. 08. 2010 r., sygn. akt l OSK 851/10. Wreszcie wskazano, że informacje, których udostępnienia domaga się skarżący stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisu art. 11 ust. 4 ustawy z 16. 04. 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji związaną z realizacją jej interesów gospodarczych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z 30. 08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. póz. 270 ), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne są powołane do kontroli administracji publicznej, w tym w zakresie orzekania m. in. w sprawach na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a p.p.s. a., przy czym zgodnie z treścią art. 149 ustawy sąd uwzględniając taką skargę zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia albo obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie stwierdza czy bezczynność lub przewlekłość miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Skarga jest zasadna.

W pierwszym rzędzie należy wskazać, że przedmiotowa skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu w przedmiocie dostępu do informacji publicznej nie wymaga poprzedzenia jej środkiem zaskarżenia wskazanym w art. 52 p.p.s.a., ponieważ stosownie do treści art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z 6. 09. 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112 póz. 1198 ze zm.), przepisy kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się jedynie do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenia postępowania o udostępnienie informacji publicznej. Oznacza to zatem, że przepisy kpa nie mają zastosowania w zakresie pozostałych czynności podejmowanych przez organ na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, w tym do czynności materialno-technicznych w rozumieniu przepisu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a. Jakkolwiek art. 52 §.3 p.p.s.a. stanowi, że warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § pkt 4 p.p.s.a. jest wezwanie do usunięcia naruszenia prawa to bezczynność nie wchodzi w zakres pojęcia "akty lub czynności", a ponieważ ustawa o odstępie do informacji publicznej nie wskazuje dodatkowych środków prawnych przeciwko czynnościom podejmowanym w ramach jej realizacji (za wyjątkiem art. 16 ust.1 i 2 ) należy przyjąć, że skarga na bezczynność w zakresie udzielenie informacji publicznej jest dopuszczalna bez wzywania organu do usunięcia naruszenia prawa. A zatem nie są wiążące również żadne terminy do jej skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego.

W niniejszej sprawie z W.G. wystąpił do [...] SA w K. z wnioskiem z 18 czerwca 2011 r. o wskazanie wszelkich decyzji administracyjnych, z których spółka wywodzi prawo do korzystania przez spółkę w zakresie przesyłu energii z działki rolno-budowlanej nr [...] w M. oraz do ich udostępnienia w formie kserokopii. Wskazał, że oczekuje odp. w terminie 30 dni. W.G. pismem z 15 lipca 2011 r. ponownie wezwał [...] S.A w K. o udostępnienie wszelkich dokumentów w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej dotyczących budowy lub przebudowy urządzeń na ww. działce.

W odpowiedzi [...] S.A. w K. Oddział w K. pismem z 8 sierpnia 2011 r. wskazała, że żądane dokumenty stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, a nadto nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wskazała również, iż [...] S.A w K. nie zalicza się do żadnego z podmiotów zobowiązanego do udzielania informacji publicznej, a zatem żądana informacja nie została mu udostępniona.

Żądana przez W.G. informacja nie została mu udostępniona do dnia rozprawy w dniu 27 lutego 2013 r.

Kwestia, która na wstępie wymaga wyjaśnienia dotyczy ustalenia czy przedsiębiorstwo energetyczne [...] S.A. w K. , a następnie [...] S.A. w K. jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej o jakim mowa w treści art. 4 ust. 1 ustawy z 6. 09. 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z ww. przepisem art. 4 ust. 1 wynika, że obowiązek udostępnienia informacji publicznej nałożony został na "władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne". Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela w całości pogląd wyrażony w wyrokach: NSA z 18. 08. 2010 r, sygn.. akt l OSK 851/10, .Lex 737513, w wyroku WSA w Krakowie z 15. 01. 2013 r., sygn. akt SAB 184/12 i ,wyroku WSA z 27. 02. 2013 r. sygn.. akt II SAB/Kr 5/13, że termin ""zadania publiczne" jest pojęciem' szerszym od terminu "zadań władzy publicznej" (art. 61 Konstytucji RP). Pojęcia te różnią się przede wszystkim zakresem podmiotowym bowiem zadania władzy publicznej mogą być realizowane przez organy tej władzy lub podmioty, którym zadania te zostały powierzone w oparciu o konkretne i wyrażone unormowania ustawowe Pojęcie "zadanie publiczne" użyte w art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej zamiast pojęcia "zadanie władzy publicznej" użytego w art. 61 Konstytucji RP ignoruje element podmiotowy i oznacza, że zadania publiczne mogą być wykonywane przez różne podmioty niebędące organami władzy i bez konieczności przekazywania tych zadań. Tak rozumiane "zadanie publiczne" cechuje powszechność i użyteczność dla ogółu, a także sprzyjanie osiąganiu celów określonych w Konstytucji lub ustawie. Wykonywanie zadań publicznych oznacza bowiem realizację podstawowych publicznych praw podmiotowych obywateli. Obowiązki operatora systemu dystrybucyjnego wymienia art. 9c ust. 3 Prawa energetycznego. Mając powyższe na uwadze należy uznać, że działalność przedsiębiorstwa energetycznego w tym zakresie dotyczy spraw publicznych w rozumieniu cyt. art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej ze względu na znaczenie energii elektrycznej dla rozwoju cywilizacyjnego i poziomu życia obywateli, a tym samym urzeczywistnianie dobra wspólnego, o którym mowa w art. 1 Konstytucji RP stanowi "zadania publiczne" i jedynie działalność przedsiębiorstwa energetycznego nie mieszcząca się w katalogu wymienionym w art. 9c*ust. 3 Prawa energetycznego jeżeli dotyczy "sprawy publicznej" nakłada na przedsiębiorstwo obowiązek udzielenia informacji dotyczącej tej sprawy. O obowiązku udostępniania przez przedsiębiorstwa energetyczne żądanej informacji decyduje zatem to czy dotyczy ona "sprawy publicznej" w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej".

W tej sytuacji należy uznać, że [...] S.A. w K. Oddział w K. , a następnie [...] S. A . w K. były podmiotami, na których ciążył obowiązek rozpoznania wniosków W.G. z 18. 06. 2011 i 15. 07. 2011 r. dotyczących udzielenia informacji publicznej, przy czym Sąd nie przesądza w sprawie ze skargi na bezczynność w jaki sposób powinien być załatwiony ww. wniosek.

Z bezczynnością podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej mamy do czynienia, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego "obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność wskazująca na powody, dla których określony akt nie został podjęty lub czynność dokonana a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną" lub też niezawinioną opieszałością podmiotu, czy też wiąże się z jego przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana, przy czym w postępowaniu sądowoadministracyjnym spowodowanym wniesieniem skargi na bezczynność możliwe są różne rozstrzygnięcia. Uwzględnienie skargi na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 - przy jej zasadności, prowadzi w myśl art. 149 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do zobowiązania podmiotu do wydania w określonym terminie aktu lub- w innych przypadkach, do dokonania czynności lub stwierdzenia, albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność sąd nie może jednak określić, w jaki sposób powinna być rozpoznana sprawa, w której dany podmiot pozostaje w bezczynności, nie może bowiem nakazywać temu podmiotowi wydania decyzji, postanowienia lub podjęcia czynności określonej treści.

Należy podkreślić, że zgodnie z art. 61 § 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo do uzyskiwania informacji obejmuje również dostęp do dokumentów. Zgodnie z art. 61 § 3 ograniczenie tego prawa może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w odrębnych ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. Zgodnie natomiast z art. 61 ust. 4 Konstytucji udzielania informacji, o których mowa w tym artykule określają ustawy i realizację powyższego przepisu stanowi właśnie ustawa o dostępie do informacji publicznej.

Zgodnie z art. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie, jednak przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów (por. wyrok WSA w Warszawie z 18. 11. Ź004 r., II SAB/Wa 166/04, Lex nr 164699). Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą (por. wyrok WSA w Warszawie z 31. 08. 2005 r., II SAB/Wa 1009/05, Lex nr 188310). Informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do podmiotu wykonującego zadania publiczne. Informacją publiczną będą nie tylko dokumenty bezpośrednio zredagowane i technicznie wytworzone przez taki podmiot, ale przymiot taki będą posiadać także te, których podmiot zobowiązany używa do zrealizowania powierzonych prawem zadań. Informacją publiczną są zatem zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych, jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części ich dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od nich (por. wyrok WSA w Krakowie 15. 01. 2013 r. sygn.. akt II SAB/Kr 184/12, CBOSA).

Odnosząc powyższe do okoliczności rozpatrywanej sprawy, w której W.G. wystąpił we wniosku z 18. 06. 2011 r. , ponowionym w dniu 15. 07. 2011 r. o udostępnienie kserokopii decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii energetycznej na działce nr [...] w M. stanowiącej jego własność trzeba uznać, iż wniosek ten stanowił wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Należy tez podkreślić, że nie ma znaczenia fakt iż wniosek dotyczy sporządzenia kserokopii wnioskowanych do udostępnienia dokumentów , gdyż ich sporządzenie nie prowadzi do powstania nowych informacji, składających się z cząstkowych informacji prostych (wyrok WSA w Krakowie z 15. 01. 2013 , sygn.. akt II SAB/Kr 184/12, CBOSA). Konkludując należy uznać, że o ile [...] S.A. w K. jest w dyspozycji dokumentów o udostępnienie których - w kserokopii - wnioskował W.G. , stanowiących podstawę prawną lokalizacji i budowy linii energetycznych na działce Skarżącego, to dokumentacja taka ma charakter informacji publicznej i pozostaje w dyspozycji podmiotu zobowiązanego do udostępniania informacji publicznej w tym zakresie.

Należy powołać orzecznictwo sądowoadministracyjne, przyjmujące, że dokumentacja związana z procesami inwestycyjnymi (w tym decyzje administracyjne, operaty szacunkowe i inne dokumenty) są dokumentami, do których dostęp gwarantuje ustawa o dostępie do informacji publicznej jeżeli znajdują się one w posiadaniu organu, do którego kierowany jest wniosek o taką informację (wyrok WSA w Krakowie z 15. 01. 2013, sygn. Akt II SAB 184/12. CBOSA; wyrok WSA w Poznaniu z 29. 05. 2008 r., IV SA/Po 545/07, Lex 516697, wyrok WSA w Poznaniu z 19. 12 2007 r., IV SA/Po 652/07, Lex nr 460751, wyrok WSA w Krakowie z 27. 02. 2013, sygn..akt5/13).

Z art. 10 ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku. Zgodnie z art. 17 ust. 1 i ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio, a wnioskodawca może wystąpić do takiego podmiotu o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zgodnie z art. 16 ust. 1 cyt. ustawy odmowa udostępnienia informacji publicznej przez organ władzy publicznej następuje w drodze decyzji.

W tej sytuacji wniosek W.G. z 18 czerwca 2011 r. , ponowiony w dniu 15 lipca 2011 r. A. S.A. w-K. powinien rozpoznać na zasadach przewidzianych w ww. ustawie o dostępie do informacji publicznej. Żądana przez niego informacja ma bowiem charakter informacji publicznej, a podmiot, do którego się zwrócił jest zobowiązany do udzielenia in formacji publicznej. A zatem o ile [...]S.A. w K. jest w posiadaniu wskazanych przez W.G. dokumentów -powinien zakończyć wszczęte ww. wnioskiem postępowanie w sposób przewidziany prawem, tj. udzielić informacji publicznej albo wydać decyzję o jej odmowie w sytuacji gdyby zaistniały przesłanki do wydania takiej decyzji.

Skoro zatem do dnia wydania przedmiotowego wyroku wniosek Skarżącego nie został załatwiony w sposób przewidziany przepisami ww. ustawy o dostępie do informacji publicznej, a skierowane do skarżącego pisma z 11. 07. 2011 r. i z 8 sierpnia 2011 r. nie odpowiadają prawu - oznacza to , że bezczynność podmiotu zobowiązanego nie ustała także po wniesieniu skargi.

W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł na podstawie art. 149 p.p.s.a. jak w punkcie l sentencji.

W punkcie II sentencji Sąd stwierdził, ze bezczynność nie miała miejsc z rażącym naruszeniem prawa.

O kosztach orzeczono jak w punkcie II sentencji na podstawie art. 200 p.p.s.a.