Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SAB/Gl 13/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-10-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 października 2008 r. sprawy ze skargi R. H. na bezczynność Prezydenta Miasta S.Ś. w przedmiocie dodatku mieszkaniowego w zakresie wniosku skarżącego z dnia [...]r. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 9 września 2008 r., sygn. akt IV SAB/Gl 13/08 postanawia: odmówić przywrócenia terminu


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 9 września 2008 r., sygn. akt IV SAB/Gl 13/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę R.H. na bezczynność Prezydenta Miasta S.Ś. w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.

Skarżący wnioskiem z dnia [...]r. zwrócił się z prośbą o sporządzenie uzasadnienia powołanego wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jest osobą [...], która leczy się u [...]. Poinformował, że w dniu [...]r. otrzymał podwyżkę czynszu i zadzwonił do tut. Sądu, bo zapomniał o rozprawie z dnia [...]r. i wówczas dowiedział się o oddaleniu jego skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Rozpoznając wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powołanego wyroku Sąd miał na uwadze uregulowania przepisów art. 86 - 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), powołanej dalej w skrócie jako ustawa p.p.s.a.

W przepisach tych określone zostały przesłanki przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej.

Stosownie do treści art. 141 § 2 ustawy p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu jego sentencji.

Z protokołu rozprawy wynika, iż w dniu jej przeprowadzenia tj. [...]r.

skarżący nie brał w niej udziału (k-[...]). Zatem mając na uwadze treść powołanego art. 141 § 2 ustawy p.p.s.a. termin do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku minął w dniu [...]r. ([...]), a skarżący w tym terminie nie zgłosił takiego wniosku.

Dopiero pismem z dnia [...]r. zwrócił się z prośbą o sporządzenie uzasadnienia powołanego wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. W uzasadnieniu podał, że zapomniał o dniu rozprawy i dopiero w dniu [...]r. zadzwonił do tut. Sądu i wówczas dowiedział się o oddaleniu jego skargi.

Rozpoznając merytorycznie wniosek o przywrócenie terminu zwrócić należy w pierwszej kolejności uwagę na treść art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a.

Zgodnie z tym przepisem sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, o ile strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia (art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a.).

W oparciu o treść art. 87 § 2 ustawy p.p.s.a. w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przy czym brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ustawy p.p.s.a.).

Z zacytowanych regulacji wynika, że aby wniosek o przywrócenie uchybionego terminu mógł zostać uwzględniony, przywołane wcześniej przesłanki muszą być spełnione łącznie. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

W myśl postanowień art. 85 ustawy p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

Sąd mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa dokonał oceny, czy zachowany został termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzasadnienia powołanego wyroku i czy dochowane zostały wymogi formalne tego wniosku.

W zaistniałym stanie faktycznym sprawy skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku po terminie siedmiu dni licząc od dnia [...]r., jako ostatniego dnia upływu terminu do jego zgłoszenia, tj. po dniu [...]r. ([...]). Nadto, nieobecność na rozprawie skarżącego, w sytuacji, gdy mógł się dowiedzieć o tym, że zapadł na niej wyrok, nie usprawiedliwia spóźnienia w złożeniu wniosku o przywrócenie terminu i żądania doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 1997 r., I PKN 194/97, OSNP 1998, nr 2, poz. 45). Jednocześnie skarżący nie wykazał w sposób przekonywujący, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powołanego wyroku nastąpiło bez jego winy.

Podnoszone przez skarżącego argumenty nie mogą zostać uwzględnione, bowiem od dnia rozprawy aż do dnia złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu skarżący nie przebywał w szpitalu. Skarżący nie wskazał też nagłej choroby, jako przyczyny z powodu, której nie złożył w terminie wniosku o uzasadnienie powołanego wyroku.

W powołanych okolicznościach, zdaniem Sądu, skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powołanego wyroku i nie zachował siedmiodniowego terminu do jego złożenia, począwszy od dnia ustania przyczyny tego uchybienia (art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a.).

W tym stanie rzeczy, czynność w postępowaniu sądowym podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna, dlatego na podstawie art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.