Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 815/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 107 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 3 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2015 poz 2058
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.), Janusz Walawski, Protokolant starszy sekretarz sądowy Izabela Kaliszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej – oddala skargę –


UZASADNIENIE

Prezes Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] , wydaną na podstawie art. 17 w zw. z art. 16 w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r., poz. 2058), po ponownym rozpatrzeniu sprawy z wniosku [...] S. A. z dnia [...] lutego 2016 r., uzupełnionego i doprecyzowanego pismem z dnia [...] lutego 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie decyzji wydanych przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości w latach 2014 - 2015 w przedmiocie nałożenia korekty finansowej i żądania zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowych z udziałem środków europejskich oraz wysokości tej korekty, ze wskazaniem w odniesieniu do przedmiotowych decyzji wysokości korekty finansowej i wartości środków unijnych wynikających z umów zawartych przez PARP z beneficjentami, wobec których te decyzje zostały wydane, utrzymał w całości w mocy rozstrzygnięcie z dnia [...] marca 2016 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

W uzasadnieniu podano, iż dnia 16 lutego 2016 r. wpłynął do Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (zwanej dalej "PARP") wniosek z dnia [...] lutego 2016 r. podpisany przez T. B. Prezesa Zarządu [...] S. A. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie liczby postępowań oraz oznaczenie beneficjentów środków unijnych, wobec których Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości wydała decyzję administracyjną w latach 2012 - 2015 w przedmiocie nałożenia korekty finansowej i żądania zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich, ze wskazaniem w odniesieniu do każdego beneficjenta: wartości przyznanych środków unijnych, zgodnie z zawartą umową z beneficjentem oraz wysokości korekty finansowej nałożonej przez PARP na beneficjenta.

Pismem z dnia [...] lutego 2016 r. strona została poinformowana, iż wnioskowane informacje stanowią informację publiczną przetworzoną w rozumieniu przepisu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej i mogą być udostępnione w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wskazano, iż PARP nie dysponuje gotowymi do przekazania informacjami, a ich pozyskanie wymaga podjęcia czasochłonnych czynności angażujących zasoby osobowe/finansowe oraz analizy dokumentów, które w znacznej części zostały już zarchiwizowane.

Wobec powyższego, strona została wezwana do wykazania, w terminie 14 dni od daty otrzymania pisma, okoliczności szczególnie istotnych dla interesu publicznego, które przemawiałyby za udostępnieniem informacji publicznej, o której mowa powyżej.

W odpowiedzi, w piśmie z dnia [...] lutego 2016 r. Prezes Zarządu [...] S. A. podała, że uzyskane informacje "(...) mają posłużyć porównaniu praktyki instytucji zarządzających i instytucji pośredniczących w różnych krajach Unii Europejskiej, na podstawie stosownych informacji uzyskanych w ramach naszego członkostwa w międzynarodowej sieci niezależnych firm [...]." Ponadto chce również skonfrontować te informacje z informacjami publicznymi uzyskanymi od ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, a w następstwie zebranych informacji publicznych "(...) wykonać zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo składania skarg i wniosków do organów państwowych, organów jednostek samorządu terytorialnego, organów samorządowych jednostek organizacyjnych oraz do organizacji i instytucji społecznych. Ma to na celu ocenę efektywności wykorzystania przez Polskę środków pochodzących z Unii Europejskiej i charakteru działań organów państwa polskiego mających na celu umożliwić i ułatwić polskim podmiotom skorzystanie z tych środków.".

Jednocześnie wskazała, iż ogranicza zakres czasowy żądanych informacji publicznych do lat 2014 - 2015 i uściśliła zakres żądanej informacji publicznej do:

a) decyzji wydanych przez PARP w pierwszej instancji, w których PARP nałożył na beneficjentów korektę finansową i zażądał zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowych z udziałem środków europejskich oraz wysokości tej korekty;

b) wysokości korekty finansowej wynikającej z decyzji wskazanej w pkt a);

c) wartości środków unijnych wynikających z umów zawartych przez PARP z beneficjentami określonymi w punkcie a).

W dniu [...] marca 2016 r. Prezes Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości wydał rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej objętej wnioskiem strony z dnia [...] lutego 2016 r. i uzupełnionego oraz doprecyzowanego pismem z dnia [...] lutego 2016 r. z powodu niewykazania przez wnioskodawcę szczególnie istotnego interesu publicznego wymaganego przez ustawę o dostępie do informacji publicznej dla uzyskania informacji publicznej przetworzonej.

Wnioskodawca wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzucając powyższemu rozstrzygnięciu:

a) naruszenie art. 2 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez domaganie się wykazania interesu prawnego lub faktycznego;

b) naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez przyjęcie, że czasokres i zakres informacji objętych wnioskiem uzasadniał przyjęcie, że chodzi o informację przetworzoną;

c) wydanie rozstrzygnięcia z dnia [...] marca 2016 r. wobec T. A., podczas gdy wnioskodawcą i stroną postępowania była spółka [...] S.A., reprezentowana przez Prezesa Zarządu T. A., co spowodowało nieważność rozstrzygnięcia zgodnie z art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, Prezes PARP utrzymał w całości

w mocy rozstrzygnięcie z dnia [...] marca 2016 r., podając, iż wnioskowane informacje mają charakter przetworzony, a wnioskodawca także we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie wykazał szczególnie istotnego interesu publicznego w żądaniu informacji, które specjalnie dla niego PARP musiałaby stworzyć znacznym nakładem czasu i specjalnym zaangażowaniem pracowników w oparciu o różne źródła informacji, w szczególności akta poszczególnych postępowań administracyjnych, z których ok. 250 we wnioskowanym okresie zakończyło się wydaniem decyzji administracyjnej.

Wskazał, iż ustawa o dostępie do informacji publicznej nie definiuje pojęcia informacji publicznej przetworzonej. W judykaturze i piśmiennictwie przyjmuje się, że informacja przetworzona to jakościowo nowa informacja, nieistniejąca dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego (M. Bernaczyk, M. Jabłoński, K. Wygoda, Biuletyn informacji publicznej. Informatyzacja administracji, Wrocław 2005). Wytworzenie takiej informacji wymaga podjęcia przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji określonego działania intelektualnego w odniesieniu do odpowiedniego zbioru znajdujących się w jego posiadaniu informacji i nadania skutkom tego działania cech informacji publicznej.

W literaturze przedmiotu za informację przetworzoną uznano taką informację publiczną, która została opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych. Niewątpliwie proces przetwarzania, w którym istotnym elementem jest włożenie wysiłku intelektualnego w przygotowanie tej informacji, musi prowadzić do uzyskania jakościowo nowej informacji wobec materiału wyjściowego. Mamy tu zatem do czynienia z opracowaniem informacji jednostkowych i wykreowaniem nowego typu informacji, które można określić mianem informacji źródłowych (E. Jarzęcka-Siwik, Ograniczenie dostępu do informacji przetworzonej. Przegląd Sądowy Nr 7-87 2004, s. 157). Zgodnie z tym stanowiskiem informacja przetworzona to taka informacja, która została przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji nie dysponuje na dzień złożenia wniosku gotową informacją, a jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności polegających na sięgnięciu np. do dokumentacji źródłowej. Nie jest to, zatem czynność mechaniczna sprowadzająca się do automatycznego usuwania danych, lecz poprzedzona musi być złożonymi działaniami myślowymi. Wymaga bowiem podjęcia przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji działania o charakterze intelektualnym w odniesieniu do zbioru informacji, który jest w jego posiadaniu (art. 4 ust. 3 ustawy) i nadania skutkom tego działania cech informacji (H. Izdebski - Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Komentarz. Warszawa 2001 r. s. 31, R. Stefanicki - Ustawa o dostępie do informacji publicznej - Wybrane zagadnienia w świetle orzecznictwa sądowego PiP 2004 r., nr 2).

Wnioskodawca żądający informacji publicznej przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej dla jej uzyskania powinien wykazać nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale również, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2011 r., sygn. akt I OSK 1365/11). Powyższe stanowisko potwierdza również wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 3097/12.

Organ wskazał, iż w przedmiotowej sprawie wnioskodawca nie wykazał szczególnego interesu publicznego, wymaganego zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 do udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w zakresie, o jaki wnosiła PARP. Wnioskodawca nie wykazał też, że informacje, które zamierza uzyskać, nie dotyczą tylko jego interesu i nie określił okoliczności i faktów, które pozwalałyby przyjąć, że działa on w interesie publicznym oraz że spełnienie jego żądania ma znaczenie dla interesu publicznego, a także w jaki sposób zamierza wykorzystać uzyskane informacje. Zdaniem PARP niewystarczające jest uzasadnienie, iż żądane informacje mają na celu "(...) ocenę efektywności wykorzystania przez Polskę środków pochodzących z Unii Europejskiej i charakteru działań organów państwa polskiego mających na celu umożliwić i ułatwić polskim podmiotom skorzystanie z tych środków".

Organ podkreślił, iż zgodnie z art. 98 ust. 1 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 "Państwo członkowskie dokonuje korekt finansowych wymaganych w związku z pojedynczymi lub systemowymi nieprawidłowościami stwierdzonymi w operacjach lub programach operacyjnych". Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 7 ww. rozporządzenia nieprawidłowość to jakiekolwiek naruszenie przepisu prawa wspólnotowego wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego, które powoduje lub mogłoby spowodować szkodę w budżecie ogólnym Unii Europejskiej w drodze finansowania nieuzasadnionego wydatku z budżetu ogólnego".

Zgodnie z powyżej przytoczonymi przepisami prawa, korekta finansowa nakładana jest w związku z nieprawidłowościami stwierdzonymi w projekcie, związanymi z naruszeniem przepisów prawa wspólnotowego wynikającymi z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego i nie ma związku z ułatwieniem i umożliwieniem polskim podmiotom skorzystania ze środków pochodzących z Unii Europejskiej.

Udostępnienie wnioskodawcy informacji zgodnie z jego żądaniem, w ocenie PARP, nie będzie służyć interesowi publicznemu, lecz wyłącznie realizacji indywidualnych celów wnioskodawcy, niemających związku z poprawą funkcjonowania Państwa.

Organ stwierdził, iż wniosek sprowadza się do pozyskania informacji i wykorzystania jej w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez wnioskodawcę oraz inne podmioty m. in. przez [...] Sp. z o. o. (którą zgodnie z informacją przedstawioną w piśmie z dnia [...] lutego 2016 r. reprezentuje – T. B. pełniąca jednocześnie funkcję Prezesa [...] S. A.) w zakresie projektów unijnych. Nie można, zatem wykluczyć, że intencją wnioskodawcy, jest pozyskanie materiału dowodowego na potrzeby postępowań związanych z dochodzeniem należności przez PARP.

Jak uzasadniła PARP w rozstrzygnięciu z dnia [...] marca 2016 r. żądane przez wnioskodawcę dane stanowią informację publiczną przetworzoną, gdyż PARP nie posiada ich w postaci tzw. informacji prostej, nie wymagającej przetworzenia. Żaden przepis prawa powszechnie obowiązującego nie nakłada na PARP obowiązku prowadzenia rejestru wydanych decyzji administracyjnych, uwzględniających korekty finansowe. W PARP nie funkcjonuje system informatyczny zawierający wszystkie żądane informacje i umożliwiający wyselekcjonowanie danych, o które wnosi wnioskodawca. Przygotowanie informacji odpowiadającej żądaniu wymaga podjęcia dodatkowych czynności połączonych z sięgnięciem do dokumentacji źródłowej oraz z zaangażowaniem do tej czynności określonych środków kadrowych i finansowych, tj. przeanalizowania kilkuset teczek i segregatorów w tym analizy kilku tysięcy stron decyzji. Żądane informacje funkcjonują w PARP w tzw. zbiorach dokumentów.

W przypadku niniejszego wniosku przetworzeniem informacji jest zebranie i podsumowanie informacji z jednostkowych dokumentów znajdujących się w posiadaniu PARP. Ich przetworzenie jest równoznaczne z koniecznością analizy akt poszczególnych spraw, odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania, których końcowym efektem byłby nowy wytworzony dokument/informacja. Z tego względu żądana informacja nie stanowi informacji prostej, a PARP nie posiada jej wprost. Mając na względzie powyższe, należy stwierdzić, że informacje, o jakich udostępnienie zwrócił się wnioskodawca, stanowią informację przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Odnosząc się do zarzutu nieważności rozstrzygnięcia PARP z dnia [...] marca 2016 r., podnoszonej przez wnioskodawcę we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy poprzez zaadresowanie rozstrzygnięcia na osobę reprezentującą spółkę i rzeczoną spółkę organ podkreślił, że rozstrzygnięcie zostało zaadresowane zgodnie z oznaczeniem podmiotu, który podpisał się na wniosku o udzielenie informacji publicznej, jak i na piśmie z dnia [...] lutego 2016 r. Zaznaczył, iż treść wniosku o udzielenie informacji publicznej oraz pisma z dnia [...] lutego 2016 r. budzą wątpliwości, co do faktu występowania w niniejszej sprawie T. B. w imieniu spółki. Brak w tym zakresie jednoznacznego sformułowania w treści prowadzonej korespondencji z PARP. Ponadto zwroty takie jak: "(...) nie zgadzam się z zaprezentowaną w tym piśmie interpretacją (...), "Chcę również skonfrontować te informacje z informacjami publicznymi (...)", "(...) chciałabym ograniczyć zakres czasowy żądanych informacji publicznych, "Ponadto proszę zauważyć, iż mój wniosek dotyczy podstawowych, elementarnych informacji (...)" wskazują, iż wnioskodawca mówi o sobie w osobie pierwszej, a nie w trzeciej, co tym samym może wprowadzać PARP w błąd co do rzeczywistego podmiotu wnioskującego u udzielenie informacji publicznej. Biorąc pod uwagę powyższe, uznał zarzut naruszenia art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. za nieuzasadniony.

Powyższa decyzja Prezesa PARP stała się przedmiotem skargi [...] S.A. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Strona skarżąca powtórzyła zarzuty podniesione w toku postępowania administracyjnego i zarzuciła wydanym decyzjom naruszenie przepisów:

1. art. 2 ust. 1 i ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez domaganie się wykazania interesu prawnego lub faktycznego w uzyskaniu przez Spółkę informacji publicznej zgodnie z wnioskiem,

2. art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez uznanie, że charakter, czasokres i zakres informacji objętych wnioskiem uzasadniał przyjęcie, że chodzi o informację przetworzoną, którą Prezes PARP musiał wytworzyć specjalnie dla Spółki, a nie był obowiązany posiadać na bieżąco w ramach zwykłych czynności dokonywanych w postępowaniu administracyjnym lub sprawowania bieżącego nadzoru nad wykonywaniem i egzekwowaniem umów zawieranych przez Prezesa PARP,

3. wydanie rozstrzygnięcia w I instancji wobec T. A., zaś następnie po rozpatrzeniu wniosku odwoławczego, zmianę strony postępowania i wydanie rozstrzygnięcia w II instancji wobec Spółki [...] S.A. w [...], podczas gdy wnioskodawcą i stroną postępowania z wniosku była Spółka [...] S.A. reprezentowana przez Prezesa Zarządu T. A. co spowodowało nieważność obu wydanych w sprawie rozstrzygnięć, zgodnie z art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca Spółka wniosła o stwierdzenie nieważności wydanych rozstrzygnięć albo ich uchylenie i zobowiązanie Prezesa PARP do udzielenia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem i zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżąca rozwinęła zgłoszone zarzuty. Stwierdziła m. in., że domaganie się przez Prezesa PARP wykazania jakie okoliczności szczególnie istotne dla interesu publicznego przemawiają za udostępnieniem informacji publicznej objętej wnioskiem oznacza w istocie domaganie się wykazania interesu prawnego lub faktycznego kwalifikowanego z uwzględnieniem interesu publicznego.

W ocenie skarżącej zakres informacji objętych wnioskiem był dostosowany do treści decyzji wydawanych przez PARP oraz informacji, które organ ten ze względu na swoje funkcje instytucji pośredniczącej powinien był gromadzić i przetwarzać we własnym zakresie, aby sprawować nadzór nad procesem zawierania i rozliczania umów zawieranych przez PARP o dofinansowanie projektów współfinansowanych ze środków Unii Europejskiej. Brak informacji zawartych w rozstrzygnięciach wydanych decyzji administracyjnych o tak podstawowym charakterze jak wysokość korekt finansowych oraz wartość środków unijnych dotyczących tego samego beneficjenta wskazywałoby, zdaniem skarżącej, że PARP nie sprawuje żadnego nadzoru ani w zakresie rachunkowym, ani w zakresie finansowym, jak również, że w ciągu ostatnich dwóch lat wydaje decyzje administracyjne o zwrocie środków unijnych, których treści sam nie zna.

W odpowiedzi na skargę Prezes Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponownie wskazał, że PARP nie posiada wprost wnioskowanych przez skarżącą informacji publicznej w postaci informacji prostej, niewymagającej przetworzenia. PARP nie jest zobligowana przez powszechnie obowiązujące przepisy prawa do prowadzenia tak szczegółowo wyodrębnionego rejestru decyzji z podziałem na te, które w treści uzasadnienia wprowadzają przedmiotową korektę finansową. Podkreślił, że ujęcie żądanych informacji w postaci zestawień i obliczeń odnośnie wniosku zawartego w pkt b) i c), dla ich wytworzenia wymaga sięgnięcia do dokumentacji źródłowej i przeprowadzenia działań implikujących powstanie nowej jakościowo informacji, zawierającej dane, o które wnosi skarżąca. PARP nie dzieli wydawanych decyzji według tak szczegółowego kryterium, tym samym do udzielenia wskazanej we wniosku informacji niezbędna jest analiza wszystkich decyzji z lat 2014-2015 i sprawdzenia w ich treści, czy w związku z nieprawidłowościami w projekcie została nałożona korekta finansowa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a zatem polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną – art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).

Oceniając zaskarżoną decyzję według powyższych kryteriów uznać należy, iż nie narusza ona prawa.

W pierwszej kolejności odnieść się należy do zarzutu nieważności wydanych w sprawie decyzji z uwagi na treść art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a.

Zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 107 § 1 k.p.a. do elementów konstytutywnych decyzji należy oznaczenie strony. Oznaczenie w decyzji strony będącej osobą fizyczną musi uwzględniać jej dane osobowe, takie jak imię i nazwisko, adres zamieszkania lub pobytu, ewentualnie inne dane. Oznaczenie osoby prawnej jednostki organizacyjnej polega na podaniu jej nazwy i siedziby. Naruszenie art. 107 k.p.a. w zakresie prawidłowego oznaczenia strony może powodować różne konsekwencje prawne w zależności od charakteru tego naruszenia.

W przedmiotowej sprawie, w oznaczeniu decyzji odmawiającej informacji publicznej z dnia [...] marca 2016 r. wskazano imię i nazwisko Prezesa Zarządu [...] S.A. i podano adres siedziby Spółki – ul. [...] . Jeżeli zatem decyzja została skierowana do osoby Prezesa Zarządu Spółki, na adres siedziby Spółki, to nie można zasadnie twierdzić, że została ona skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie.

Nie zasługują na uwzględnienie także pozostałe zarzuty skargi.

W sprawie nie jest sporne, że żądana informacja jest informacją publiczną. Spór dotyczy przyjętej przez PARP oceny, iż żądanie dotyczy udostępnienia informacji publicznej przetworzonej.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego zauważa się, iż jakkolwiek informacja publiczna przetworzona nie posiada na gruncie obowiązującego prawa swojej definicji legalnej, to można wskazać, że charakter taki mogą mieć dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się zatem musi z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona (zob. np. wyrok NSA z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 863/14; wyrok NSA z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1645/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych orzeczenia.nsa.gov.pl). W wyroku z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 792/11 dostępny j. w. NSA wprost postawił tezę, że "w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo iż składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej." W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie taka sytuacja ma miejsca w analizowanej sprawie.

W badanej sprawie adresat wniosku o udostępnienie informacji publicznej, jak podał, nie posiada żądanych informacji w postaci tzw. informacji prostej, niewymagającej przetworzenia. Powtórzyć należy za organem, iż w Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości nie istnieje system informatyczny zawierający wszystkie żądane informacje i umożliwiający wyselekcjonowanie danych, o które wnosi wnioskodawca. Przygotowanie informacji odpowiadającej żądaniu wniosku, wymagałoby podjęcia dodatkowych czynności połączonych z sięgnięciem do dokumentacji źródłowej oraz zaangażowaniem do tych czynności określonych środków kadrowych i finansowych, tj. przeanalizowania kilkuset teczek i segregatorów, w tym dokonania przeglądu kilku tysięcy stron decyzji. Organ wskazał, iż żądane informacje funkcjonują w PARP w tzw. zbiorach dokumentów. Ich przetworzenie jest równoznaczne z koniecznością analizy akt poszczególnych spraw, odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania, których końcowym efektem byłby nowo wytworzony dokument. Podniesiono, że przepisy prawa nie nakładają na PARP obowiązku prowadzenia rejestru wydanych decyzji administracyjnych.

Powyższych stwierdzeń nie mogła podważyć argumentacja skarżącej Spółki, iż zakres informacji objętych wnioskiem był dostosowany do treści decyzji wydanych przez PARP oraz informacji, które organ ten ze względu na swoje funkcje instytucji pośredniczącej powinien był gromadzić i przetwarzać we własnym zakresie, aby spowodować właściwy nadzór nad procesami zawierania i rozliczania umów o dofinansowanie projektów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie ma podstaw, aby poważać wyjaśnienia organu, iż informacji jakiej żąda wnioskodawca nie posiada i wymagałaby ona dopiero przetworzenia. Uwagi sformułowane w skardze, a dotyczące podmiotu zobowiązanego iż powinien on posiadać informacje w kształcie określonym we wniosku celem właściwego wykonywania postawionych mu zadań, nie mogą być przedmiotem oceny w niniejszej sprawie.

W ocenie Sądu organ wykazał, że żądana informacja ma charakter przetworzony w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2015 r., poz. 2058 ze zm.), a zatem dla jej udostępnienia konieczne jest wykazanie, że jest ono szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W doktrynie i orzecznictwie wskazuje się jednolicie, iż powinność wykazania interesu publicznego spoczywa w głównej mierze na autorze wniosku o udzielenie informacji przetworzonej (w myśl zasady koniecznego współdziałania organu i podmiotu ubiegającego się o załatwienie sprawy w określony sposób).

Należy wskazać, iż pojęcie "szczególnie istotnego interesu publicznego", którym ustawodawca posługuje się w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, podobnie jak w sytuacji definicji "informacji publicznej przetworzonej", jest pojęciem niedookreślonym i nie posiada zwartej, spisanej formuły na gruncie obowiązującego prawa. Pojęcie to jest znaczeniowo węższe od funkcjonującego w powszechnym użyciu pojęcia interesu społecznego. Interes publiczny odnosi się więc w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz jego ciał publicznych jako pewnej całości, szczególnie zaś łączy się z funkcjonowaniem podstawowej struktury państwa. Skuteczne działanie w granicach interesu publicznego wiąże się zatem z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji państwa w szerokim tego słowa znaczeniu. Pozyskanie informacji publicznej przetworzonej, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, musi więc być nie tylko istotne dla interesu publicznego, ale istotność ta musi mieć również charakter szczególny. Żądane dane mogą być więc - ogólnie rzecz ujmując - istotne dla interesu publicznego, jednakże w wyniku np. zestawienia kosztów ich wytworzenia, a przede wszystkim potrzeby ich pozyskania, nie będą miały szczególnie istotnej wartości dla wskazanego interesu publicznego. Przetworzenie tych informacji i trud z tym poniesiony nie przełoży się bowiem na wskazywane przez ustawodawcę ulepszenie działania organu.

W konsekwencji, charakter czy też pozycja podmiotu, który występuje z żądaniem udzielenia informacji publicznej przetworzonej, a zwłaszcza realne możliwości przyszłego wykorzystania przez ten podmiot tak uzyskanych danych, ma wpływ na ocenę istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniającego udzielenie mu żądanych informacji. Przykładem w tym zakresie może być np. poseł lub senator zasiadający w komisji ustawodawczej, mający możliwość kształtowania uchwalanych przepisów prawa, organizacja zawodowa lub społeczna mogąca realnie wpłynąć na funkcjonowanie organu np. poprzez realne przeprowadzenie obywatelskiej inicjatywy ustawodawczej. Podmioty te w swoim codziennym działaniu mają rzeczywistą możliwość wykorzystywania uzyskanych przetworzonych informacji publicznych w celu "usprawnienia" funkcjonowania odpowiednich organów – patrz wyrok NSA z dnia 5 marca 2015 r. sygn. akt I OSK 865/14 (publ. jw.).

W przedmiotowej sprawie skarżąca Spółka, jak wskazała, zamierzała uzyskać określone informacje na temat działania PARP w charakterze instytucji pośredniczącej w celu wyciągnięcia samodzielnych wniosków co do efektywności wykorzystania przez Polskę środków pochodzących z Unii Europejskiej. Dlatego informacja publiczna objęta wnioskiem miała charakter ogólny, a nie zindywidualizowany i dotyczyła okresu obejmującego ostatnie 2 lata.

Tak określony cel wykorzystania żądanej informacji przetworzonej zasadnie został uznany przez organ za niewystarczający do wykazania istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu tejże informacji. Nie stwarza bowiem realnych możliwości wykorzystania wnioskowanych danych dla funkcjonowania określonych struktur publicznych w konkretnej dziedzinie życia społecznego i nie wpływa na usprawnienie wykonywania zadań publicznych (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, W-wa 2016, s. 80-81).

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w wyroku.