Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1936/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 146, art. 150, art. 169
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Golec (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Bożena Dziełak, Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, Protokolant Alicja Bogusz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2009 r. sprawy ze skargi T. S.A. z siedzibą w H. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o zwrot podatku od towarów i usług oddala skargę


UZASADNIENIE

III SA/Wa 1936/08

U Z A S A D N I E N I E

Zaskarżonym do Sądu postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. nr [...] z dnia [...] grudnia 2008 r., którym organ pierwszej instancji postanowił o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku skarżącej T. S.A. z siedzibą w H. o zwrot naliczonego podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do grudnia 2005 r. w kwocie 87 378,48 zł.

Z akt sprawy wynika, że w dniu 3 lipca 2006 r. do organu pierwszej instancji wpłynął wniosek skarżącej spółki o zwrot naliczonego podatku, za okresy od stycznia do grudnia 2005 r. Przedmiotowy wniosek został złożony na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom (Dz. U. Nr 89, poz. 851 ze zm.) w dalszej części uzasadnienia powoływanego jako rozporządzenie. Pismem z dnia [...] grudnia 2006 r. organ wezwał pełnomocnika skarżącej spółki o uzupełnienie w/w wniosku o oryginał zaświadczenia potwierdzającego, że skarżąca spółką jest podatnikiem podatku od towarów i usług lub podatku o podobnym charakterze zarejestrowanym w kraju siedziby (§ 5 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia) oraz o tłumaczenie przysięgłe zaświadczenia. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi spółki na adres wskazany w pełnomocnictwie i we wniosku o zwrot podatku – [...] w dniu 23 stycznia 2007 r. Doręczenia dokonano w trybie zastępczym określonym w art. 150 § 1 -2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), powoływanej w dalszej części jako "O.p." W wezwaniu spółkę pouczono, że nieuzupełnienie wskazanych braków formalnych w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia.

Skarżąca spółka nie uzupełniła w/w wniosku o zwrot podatku we wskazanym terminie i wobec tego, Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. postanowieniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2008 r., na podstawie art. 169 § 4 O.p. postanowił o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku skarżącej T. S.A. z siedzibą w H. o zwrot naliczonego podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do grudnia 2005 r. w kwocie 87 378,48 zł.

Na postanowienie organu pierwszej instancji spółka wniosła zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w W. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że w niniejszej sprawie organ nie dokonał doręczenia zastępczego wezwania z dnia 27 grudnia 2006 r. w sposób wskazany w art. 150 § 2 O.p. i dlatego brak było podstaw faktycznych do wydania postanowienia na podstawie art. 169 § 4 O.p.

Zaskarżonym do Sądu postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. nr [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. W uzasadnieniu postanowienia organu drugiej instancji stwierdzono, że w świetle treści przepisu § 5 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia dołączenie do wniosku o zwrot podatku naliczonego zaświadczenia o tym, że wnioskodawca jest podatnikiem podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze zarejestrowanym w kraju siedziby lub miejsca zamieszkania albo stałego miejsca prowadzenia działalności, należało uznać za wymóg formalny wniosku o zwrot podatku. Niespełnienie tego wymogu przy złożeniu wniosku uprawniało organ do wezwania wnioskodawcy na podstawie art. 169 § 1 O.p. do usunięcia tego braku formalnego. W niniejszej sprawie skarżąca spółka nie spełniła przedmiotowego wymogu i organ pierwszej instancji w trybie art. 169 § 1 O.p. wezwał ją do uzupełnienia wniosku o opisane zaświadczenie. Wezwanie zostało doręczone w trybie zastępczym w sposób zgodny z treścią przepisów art. 150 O.p. i po bezskutecznym upływie terminu do usunięcia braku formalnego wniosku skarżącej spółki o zwrot naliczonego podatku, za okresy od stycznia do grudnia 2005 r. organ obowiązany był do pozostawienia tego wniosku bez rozpatrzenia wydając postanowienie w tym zakresie (art. 169 § 4 O.p.).

Na postanowienie organu drugiej instancji skarżąca spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzuciła naruszenie:

- art. 150 § 2 O.p. przez bezzasadne uznanie, że organ dokonał doręczenia zastępczego wniosku o zwrot podatku naliczonego,

- art. 120, art. 121 § 1 , art. 122 O.p.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że spółka w której zatrudniony był pełnomocnik skarżącej spółki J. S. wynajmowała pomieszczenia w G. przy ulicy [...], w których mieściła się siedziba spółki. Spółka przeprowadziła remont w tych pomieszczeniach i w związku z tym na czas remontu przeniosła swoją siedzibę w inne miejsce. O fakcie zmiany siedziby poinformowano zarządcę budynku oraz Pocztę Polską. W tym stanie rzeczy zdaniem skarżącej spółki zostały spełnione warunki do otrzymywania przez J. S. korespondencji z organu podatkowego pod nowym adresem. Dlatego zdaniem skarżącej należało uznać, że organ z naruszeniem art. 150 O.p. dokonywał doręczenia wezwania do usunięcia barku formalnego wniosku o zwrot podatku pod dotychczasowym adresem. Ponadto w skardze podniesiono, że w aktach sprawy brak jest: koperty w której doręczono wezwanie do usunięcia braków formalnych wniosku i oryginału zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania. Strona skarżąca podniosła, że w aktach znajduje się kserokopia zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania do usunięcia braku formalnego wniosku o zwrot podatku z dnia 3 lipca 2006 r., na której dokonano ołówkiem poprawek.

Na rozprawie w dniu 13 marca 2009 r. pełnomocnik skarżącej spółki złożył wniosek o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z:

- treści z pisma z dnia 7 stycznia, którym poinformowano Pocztę Polską o zmianie adresu pełnomocnika skarżącej spółki i zażądano doręczania korespondencji pod nowy adres (karta 60 akt sądowych),

- pisma M. N. z dnia 3 marca 2009, którym poinformował on pełnomocnika skarżącej spółki, że w grudniu i styczniu 2007 r. na drzwiach biura skarżącej spółki w G. przy ulicy [...] oraz w innych miejscach nie zauważył zawiadomień pocztowych o przesyłkach poleconych adresowanych do skarżącej spółki (karta 59 akt sądowych).

Sąd na podstawie art. 106 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), w dalszej części uzasadnienia powoływanej jako p.p.s.a. postanowił przeprowadzić dowód z w/w dokumentów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skarga jest bezzasadna.

Z akt rozpoznaj sprawy wynika, że do pełnomocnika skarżącej spółki zostało wysłane wezwanie do usunięcia braków formalnych wniosku o zwrot podatku w terminie określonym w art. 169 § 1 O.p. W wezwaniu organ zawarł pouczenie, że nieusunięcie braku w oznaczonym terminie spowoduje pozostawienie wniosku o zwrot podatku bez rozpatrzenia.

Z treści § 5 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia wynika, że żądane przez organ zaświadczenie stanowiło niezbędny dokument bez, którego wniosek o zwrot podatku nie mógł być dokonany. Zatem zastosowanie w stosunku do skarżącej spółki przepisu art. 169 § O.p. w sytuacji, gdy do wniosku nie dołączono przedmiotowego zaświadczenia było uzasadnione.

Wezwanie do usunięcia braków formalnych organ pierwszej instancji wysłał do pełnomocnika skarżącej spółki na adres wskazany w znajdującym się w aktach sprawy pełnomocnictwie z dnia 28 kwietnia 2003 r. (karta bez numeru, pomiędzy kartą 11 i 12 akt administracyjnych) oraz we wniosku o zwrot podatku. Wezwanie to zostało doręczone w trybie zastępczym zgodnie z treścią przepisów art. 150 Op. O prawidłowości tego doręczenia świadczy pocztowe potwierdzenie odbiory przesyłki zawierającej to wezwanie, z którego treści wynika, że Poczta przy doręczaniu przedmiotowego wezwania dokonała czynności wskazanych w przepisach art. 150 § 1 pkt 1, § 1a i § 2 O.p.

Powołany przez skarżącą spółkę na rozprawie dowód z oświadczenia M. N., w którym stwierdzono, że na drzwiach biura pełnomocnika skarżącej spółki, w okresie kiedy Poczta dokonywała doręczenia przedmiotowego wezwania, nie umieszczono zawiadomień o przesyłkach, w ocenie Sądu nie może świadczyć o tym, że w rozpoznanej sprawie naruszono art. 150 O.p. Oświadczenie to zdaniem Sądu nie jest wystarczającym dowodem na to, że Poczta nie dokonała awizowania przesyłki zgodnie z treścią art. 150 O.p. M. N., jak wynika z treści jego oświadczenia prowadzi działalność w tym samym budynku, w którym mieściła się siedziba pełnomocnika skarżącej spółki. W ocenie Sądu oświadczenie osoby prowadzącej działalność w lokalu sąsiednim nie może być dowodem na to, że Poczta w ogóle nie dokonała awizowania przesyłki. Oświadczenie o tej treści co złożone w niniejszej sprawie może świadczyć jedynie o tym, że osoby składające to oświadczenie nie widziały zawiadomienia o przesyłce. Oświadczenie to nie może świadczyć o zaniechaniu przez Pocztę obowiązku awizowania przesyłki w sytuacji, gdy o wykonaniu tego obowiązku świadczy potwierdzenie odbioru wypełnione przez doręczającego, które jest dokumentem urzędowym.

Z treści skargi oraz z treści pisma z dnia 8 lutego 2007 r. (karata 6 akt administracyjnych), złożonego do organu w dniu 13 lutego 2007 r. wynika, że pełnomocnik skarżącej spółki zmienił adres z uwagi na remont biura. Zgodnie z treścią art. 146. § 1 O.p. w toku postępowania strona oraz jej przedstawiciel lub pełnomocnik mają obowiązek zawiadomić organ podatkowy o zmianie swojego adresu, w tym adresu poczty elektronicznej, jeżeli wystąpiono o doręczanie pism drogą elektroniczną. W razie zaniedbania obowiązku określonego w § 1, pismo uznaje się za doręczone pod dotychczasowym adresem, a organ podatkowy pozostawia pismo w aktach sprawy (§ 2). Z przywołanych przepisów wynika, że w rozpoznanej sprawie organ do dnia uzyskania informacji o nowym adresie pełnomocnika skarżącej spółki obowiązany był dokonywać doręczeń pod dotychczasowym adresem, co też uczynił. Powołane na rozprawie pismo z dnia 7 stycznia 2007 r., którym poinformowano Pocztę Polską o zmianie adresu pełnomocnika skarżącej spółki i zażądano doręczania korespondencji pod nowy adres (karta 60 akt sądowych) nie mogło mieć znaczenia dla przebiegu postępowania podatkowego w niniejszej sprawie, gdyż z godnie z treścią przywołanych przepisów art. 146 O.p. tylko zawiadomienie organu o zmianie adresu strony oraz jej przedstawiciela lub pełnomocnika skutkuje powstaniem po stronie organu obowiązku dokonywania doręczeń pod nowy adres. W rozpoznaj sprawie wobec braku powiadomienia organu o nowym adresie pełnomocnika organ zasadnie zgodnie z treścią przepisów art. 146 O.p. doręczał wezwanie na adres wskazany we wniosku o zwrot podatku i w pełnomocnictwie.

W skardze niezasadnie podnoszono, że w aktach sprawy brak jest koperty w której doręczono wezwanie do usunięcia braków formalnych wniosku i oryginału zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania. Dokumenty te organ drugiej instancji otrzymał przy piśmie z dnia 3 lipca 2008 r. a zatem już po wydaniu zaskarżonego postanowienia. Zaskarżone postanowienie wydane zostało w oparciu o kserokopie w/w dokumentów co świadczy o tym, że w sprawie organ drugiej instancji przed wydaniem zaskarżonego postanowienia nie uzyskał oryginalnych dokumentów, na których oparto zaskarżone postanowienie co mogło stanowić uzasadnienie zarzutu naruszenia przepisu art. 187 § 1 O.p. Uchybienie to, w ocenie Sądu nie mogło mieć żadnego wpływu na wynik sprawy, gdyż organ dołączył do akt właściwe dowody potwierdzające, że treść kserokopii którymi posłużyły się organy przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu pierwszej instancji była taka sama jak treść oryginalnych dokumentów. W aktach administracyjnych znajduje się kserokopia potwierdzenia odbioru wezwania do usunięcia braków formalnych, którego dotyczy niniejsza sprawa (przy karcie 4 akt administracyjnych) na dokumencie tym brak jest opisanych w skardze poprawek, które miały być naniesione ołówkiem. Zatem zarzut ten należało uznać za całkowicie pozbawiony podstaw.

Z tych wszystkich względów w ocenie Sądu brak było uzasadnionych podstaw do uznania, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia wskazanych w skardze zasad ogólnych postępowania określonych w przepisach art. 120, art. 121 § 1 i art. 122 O.p.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.