Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 142/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art 37 § 1, art 46 § 2 pkt 1 lit. b, art 49 § 1, art 57 § 1, art 58 § 1 pkt 3, art 184, art 197 § 2, art 220 § 1 i 3, art 230
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 lutego 2022 r., sygn. akt II SA/Gd 699/21 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi K.F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] maja 2021 r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] listopada 2021 r. K.F., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] maja 2021 r. w przedmiocie opłaty adiacenckiej.

Zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału z [...] grudnia 2021 r. pełnomocnika skarżącego wezwano do usunięcia braków formalnych i fiskalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego oraz podania numeru PESEL skarżącego, a także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 173 zł. W obu wezwaniach wyznaczono na ich wykonanie termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Postanowieniem z 23 lutego 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił złożoną skargę w związku z nieuzupełnieniem w wyznaczonym terminie braków formalnych i fiskalnych skargi.

Na powyższe rozstrzygnięcie skarżący złożył zażalenie, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ppsa pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Ponadto w myśl art. 37 § 1 zd. 1 ppsa pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Zgodnie z art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Odmienny rygor, o którym mowa w przytoczonym przepisie, został przewidziany w art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Ponadto w myśl art. 230 ppsa od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym w szczególności skarg, w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do postanowień art. 220 § 1 ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że zgodnie z art. 220 § 3 skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W rozpoznawanej sprawie należy odnotować, że pełnomocnik skarżącego złożył skargę, która nie zawierała numeru PESEL skarżącego, nie dołączył do niej pełnomocnictwa do występowania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi i nie uiścił należnego wpisu sądowego. W związku ze stwierdzeniem wspomnianych braków formalnych i fiskalnego skargi pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia tych braków w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, wezwania do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych zostały doręczone pełnomocnikowi [...] grudnia 2021 r., a zatem termin do ich uzupełnienia upływał [...] grudnia 2021 r. W terminie tym pełnomocnik nie uiścił należnego wpisu ani nie wskazał numeru PESEL skarżącego i nie przedstawił pełnomocnictwa do występowania w imieniu skarżącego lub odpisu tego dokumentu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego oznacza to, że w rozpoznawanej sprawie spełnione zostały przesłanki do odrzucenia skargi z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych w terminie oraz nieuiszczenie wymaganego wpisu sądowego.

W rozpoznawanej sprawie bez znaczenia pozostaje fakt, że wezwania do usunięcia braków formalnych i fiskalnych zostały skierowane do pełnomocnika. Zgodnie bowiem z treścią art. 67 § 5 ppsa, jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Przepis ten obligował zatem sąd do skierowania wskazanych powyżej wezwań do pełnomocnika, a nie strony. Zaznaczyć przy tym należy, że zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowiskiem strona ponosi wszelkie skutki działań pełnomocnika, także negatywne skutki uchybień lub czynności wadliwie dokonanych (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 maja 2011 r., sygn. akt. I OZ 324/11, z 11 stycznia 2012 r., sygn. akt I GZ 231/11, czy z 21 września 2021 r., sygn. akt III FZ 565/21). W związku z powyższym w rozpoznawanej sprawie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak było podstaw do uchylenia prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w postanowieniu.