Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1376/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-09-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 165, art. 245 par. 3, art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w dniu 2 września 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego (postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdzającego uchybienie terminowi przewidzianemu do wniesienia odwołania) w kwestii: wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia skarżąca, U. K., złożyła wniosek o prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu podniosła, że nie jest w stanie pokryć kosztów postępowania. Jest bowiem w trudnej sytuacji finansowej, jej dochody są w niewielkiej wysokości i nie wystarczają na zaspokojenie wszystkich podstawowych potrzeb. Podała także, że na jej majątek składa się nieużytek o obszarze [...] arów, jej dochód stanowi wynagrodzenie za pracę w kwocie 1013,96 zł netto a z mężem pozostaje w rozdzielności majątkowej, dlatego nie podała we wniosku jego dochodów.

W sprawie był już składany wniosek o prawo pomocy. Postanowieniem z 7 grudnia 2012 r. Sąd odmówił jego przyznania. Postanowienie to zostało zaskarżone zażaleniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z 6 lutego 2013 r. (sygn. akt I GZ 18/13) zażalenie oddalił.

Sąd zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."), prawo pomocy w zakresie częściowym - obejmującym zgodnie z art. 245 § 3 tej ustawy zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego – przysługuje wyłącznie takim osobom, które wykażą, że nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.

Zgodnie natomiast z art. 165 p.p.s.a., postanowienia niekończące postępowania mogą być przez sąd zmieniane lub uchylane w razie zmiany okoliczności chociażby były zaskarżone a nawet prawomocne.

Wobec powyższego Sąd, badając w niniejszym postępowaniu kwestię zdolności skarżącej do pokrycia kosztów sądowych winien w pierwszej kolejności stwierdzić, czy w jej sytuacji majątkowej nastąpiły zmiany w stosunku do stanu, który legł u podstaw postanowienia z 7 grudnia 2012 r., odmawiającego prawa pomocy. Na tak postawione pytanie należy udzielić odpowiedzi negatywnej. Skarżąca w formularzu PPF podała te same dane, które były wskazane w poprzednim postępowaniu wpadkowym. Co więcej, w ówczesnym wniosku poinformowała nadto o zajęciu przez komornika części jej wynagrodzenia, w obecnie złożonym formularzu tej informacji już nie ma. Na tej podstawie nie można przyjąć by nastąpiło pogorszenie stanu majątkowego skarżącej, uzasadniające zmianę prawomocnego postanowienia z 7 grudnia 2012 r.

Dlatego też działając na podstawie art. 165, art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd postanowił orzec jak w sentencji.