Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1456/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6193 Funkcjonariusze Straży Granicznej
Hasła tematyczne: Straż graniczna
Skarżony organ: Komendant Straży Granicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 104
journal: Dz.U. 1990 nr 78 poz 462
law: Ustawa z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej.
article: par. 5  ust. 1  pkt 2,  ust. 2,  ust. 3,  par. 7  ust. 1 i  ust. 2,  par. 13  pkt 1 i  pkt 4,  par. 14
journal: Dz.U. 2007 nr 74 poz 491
law: ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI z dnia 18 kwietnia 2007 r. w sprawie uposażenia  zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras (spraw.), Sędzia WSA - Janusz Walawski, Protokolant - Magda Magdoń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2007 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie dodatku służbowego do uposażenia - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Komendant P. Oddziału Straży Granicznej rozkazem personalnym z dnia [...] maja 2007 r. Nr [...], działając na podstawie art. 110 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (tekst jedn. z 2005 r. Nr 234, poz. 1997 ze zm.) w zw. z § 2 ust. 5-7, § 7, § 11, § 14 i § 14 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 kwietnia 2007 r. w sprawie uposażenia zasadniczego i dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. Nr 74, poz. 491) oraz w zw. z § 2 pkt 2 lit. a, § 4 ust. 2 pkt 2 i § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 czerwca 2002 r. w sprawie właściwości organów i jednostek organizacyjnych Straży Granicznej w sprawach wynikających ze stosunku służbowego funkcjonariuszy Straży Granicznej oraz trybu postępowania w tych sprawach (Dz. U. Nr 91, poz. 814), z dniem 1 stycznia 2007 r. kpt. SG A. K. (kierownik zmiany Grupy Służby Granicznej Placówki SG kat. [...] w C., etat kierownik) w 07 grupie uposażenia zasadniczego i I kategorii zmienił mnożnik kwoty bazowej z "1,30" na "1,45" i przyznał dodatek służbowy na czas nieokreślony w VI kategorii z mnożnikiem 0,30 kwoty bazowej, a na mocy art. 108 § 1 k.p.a. nadał powyższemu rozkazowi rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu podał, że powyższa zmiana jest podyktowana wejściem w życie cytowanego już wyżej rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie uposażenia zasadniczego i dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej, którego przepisy zgodnie z treścią § 14 mają zastosowanie do uposażeń i dodatków do uposażeń funkcjonariuszy Straży Granicznej od dnia 1 stycznia 2007 r., natomiast wykonanie rozkazu w trybie art. 108 § 1 k.p.a. następuje ze względu na ważny interes strony, zaś kwota bazowa została określona w art. 15 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy budżetowej na rok 2007 z dnia 27 stycznia 2007 r. (Dz. U. Nr 15, poz. 90) w wysokości 1459,84 zł.

W odwołaniu z dnia 11 maja 2007 r. do Komendanta Głównego Straży Granicznej od powyższego rozkazu personalnego w części dotyczącej przyznania dodatku służbowego, skarżący stwierdził, że zmieniono mu dotychczasowy dodatek z kategorii VIII na kategorię VI, a prawo nie może działać wstecz. Dalej podał, że obniżenie dodatku może nastąpić jedynie w razie popełnienia przewinienia dyscyplinarnego lub zmiany stanowiska, a żadna ta okoliczność nie miała miejsca w jego sytuacji. Tym bardziej jego odwołanie jest zasadne, że powołane w podstawie rozporządzenie zachowuje kategorię VIII dodatku i w tej sytuacji rozkaz personalny został wydany z naruszeniem prawa. Ponadto nie jest dla niego zrozumiałe nadanie powyższemu rozkazowi personalnemu klauzuli natychmiastowej wykonalności i nie wie, jakiej to i czyjej strony on dotyczy.

Komendant Główny Straży Granicznej decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...], mając za podstawę art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. w zw. z art. 36 ust. 2 cytowanej już ustawy o Straży Granicznej, utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny z dnia [...] maja 2007 r. Uzasadniając swoje stanowisko – poza argumentami przedstawionymi już przez organ pierwszej instancji – podał, że skarżący w dniu 1 stycznia 2007 r. zajmował stanowisko kierownika zmiany grupy służby granicznej Placówki Straży Granicznej kat. [...] w C., etat kpt. w 07 grupie uposażenia zasadniczego z mnożnikiem 1,30 kwoty bazowej i dodatkiem służbowym w VIII kategorii z mnożnikiem 0,23 kwoty bazowej oraz dodatek graniczny przy zastosowaniu 0,03 kwoty bazowej. Wskazany powyżej dodatek został mu przyznany na podstawie poprzednio obowiązującego stanu prawnego uregulowanego w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 maja 2002 r. w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. Nr 67, poz. 622 ze zm.). Natomiast rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 kwietnia 2007 r. w sprawie uposażenia zasadniczego i dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej weszło w życie w dniu 25 kwietnia 2007 r. i wprowadziło nowe wartości mnożników kwoty bazowej w poszczególnych kategoriach grup uposażenia zasadniczego oraz zmieniono wysokość mnożników kwoty bazowej w kategoriach dodatku służbowego, zaś stosownie do treści § 14, przepisy te mają zastosowanie do uposażeń i dodatków od dnia 1 stycznia 2007 r. i w tej sytuacji zaistniała konieczność ustalenia od dnia 1 stycznia 2007 r. uposażenia zasadniczego i dodatku służbowego odpowiadających nowym wartościom mnożników kwoty bazowej. Według zaś § 13 pkt 1 i 2 rozporządzenia, funkcjonariuszom, którzy w dniu wejścia w życie rozporządzenia otrzymywali na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów dodatek służbowy, przyznaje się dodatek służbowy w kategorii, w której jego wysokość nie jest niższa niż przysługująca dotychczas wysokość tego dodatku, a funkcjonariuszom, którzy otrzymywali dodatek służbowy przyznany na czas nieokreślony, przyznaje się dodatek na czas nieokreślony, do czasu przyznania wyższej kategorii tego dodatku, zaś na podstawie § 13 pkt 4 funkcjonariuszom, którzy w dniu wejścia w życie rozporządzenia otrzymywali na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów dodatek graniczny, przyznaje się dodatek służbowy w wysokości nie mniejszej niż dotychczasowa wysokość tego dodatku i dodatku granicznego. Dalej organ dodał, że określenie "wysokość dodatku" odnosi się do jego wysokości wyrażonej w mnożniku kwoty bazowej, a nie w wysokości samej kategorii dodatku. W rozpoznawanej sprawie wysokość dodatku służbowego dla skarżącego została ustalona w ten sposób, że dotychczasową wysokość mnożnika dodatku służbowego, tj. 0,23 kwoty bazowej dodano do mnożnika 0,03 kwoty bazowej, czyli wysokości otrzymywanego dodatku granicznego i suma tych mnożników wynosi 0,26 kwoty bazowej. Z uwagi na to, że tabela stanowiąca załącznik nr 6 rozporządzenia nie przewiduje mnożnika kwoty bazowej 0,26, to skarżącemu przyznano dodatek służbowy w VI kategorii z mnożnikiem 0,30 kwoty bazowej. Natomiast powyższemu rozkazowi nadano rygor natychmiastowej wykonalności ze względu na ważny interes strony w celu umożliwienia jak najszybszej wypłaty skarżącemu wyrównania uposażenia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący A. K. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, a w uzasadnieniu –poza zarzutami podanymi już w odwołaniu od rozkazu personalnego organu pierwszej instancji – podał, że cytowane już wyżej rozporządzenie zakładało podwyższki funkcjonariuszom Straży Granicznej, zaś obniżając dodatek z VIII kategorii na dodatek VI kategorii, od 1 stycznia 2007 r. do 30 kwietnia 2007 r. pozbawiono go prawa do dodatku w VIII kategorii.

W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Straży Granicznej wniósł o jej oddalenie, a wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne dodał, że w wyniku zaskarżonej decyzji skarżący otrzymał wyższe uposażenie zasadnicze oraz dodatek służbowy i w prawie administracyjnym dopuszcza się wydawanie decyzji retroaktywnych, jeżeli są one korzystne dla strony. Natomiast zmiana numeru grupy dodatku służbowego nie stanowi obniżenia grupy, a jest tylko dostosowaniem do aktualnie obowiązujących przepisów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Skarga analizowana pod tym kątem podlega oddaleniu, bowiem zaskarżony rozkaz personalny został wydany zgodnie z prawem. W myśl art. 104 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (tekst jedn. z 2005 r. Nr 234, poz. 1997 ze zm.), uposażenie funkcjonariusza składa się z uposażenia zasadniczego i dodatków do uposażenia, zaś stosownie do treści § 5 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 kwietnia 2007 r. w sprawie uposażenia zasadniczego i dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. Nr 74, poz. 491), funkcjonariusz otrzymuje dodatek służbowy. Dodać jednak należy, że dodatek ten nie ma charakteru stałego i obligatoryjnego bez względu na jakiekolwiek okoliczności, bowiem – zgodnie z brzmieniem § 7 ust. 1 rozporządzenia – funkcjonariusze w służbie stałej i przygotowawczej otrzymują dodatek służbowy za należyte wykonywanie obowiązków służbowych, w szczególności za inicjatywę i samodzielność w realizacji zadań służbowych, terminowość i efektywność podejmowanych działań, a także posiadane kwalifikacje i umiejętności wykorzystywane na zajmowanym stanowisku. Innymi słowy mówiąc, jest on pochodną wyżej podanych przesłanek, a jego kategoria podlega uznaniu przełożonego, według kryteriów wskazanych w rozporządzeniu.

W rozpoznawanej sprawie skarżący pełni służbę na stanowisku kierownika zmiany kat. [...], zaś w tej sytuacji, mając na uwadze § 7 ust. 2 rozporządzenia (kategorię dodatku służbowego, jaką można przyznać funkcjonariuszom na poszczególnych stanowiskach służbowych, określają tabele stanowiące załączniki nr 4 i 5 do rozporządzenia), według załącznika nr 5, poz. 20 kierownik zmiany placówki kat. [...] może otrzymać dodatek służbowy w kategorii od VI do XVIII.

Dalsze warunki przyznania dodatku w określonej kategorii reguluje § 13 pkt 1 rozporządzenia, a mianowicie funkcjonariuszom, którzy w dniu wejścia w życie rozporządzenia otrzymywali na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów dodatek służbowy, przyznaje się ów dodatek służbowy w kategorii, w której wysokość dodatku jest nie niższa niż przysługująca dotychczas wysokość tego dodatku. Dodać ponadto należy, że z chwilą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, tj. w dniu 25 kwietnia 2007 r. (zgodnie z brzmieniem § 16, rozporządzenie wchodzi w życie w dniu ogłoszenia, a promulgacja rozporządzenia nastąpiła w Dzienniku Ustaw z dnia 25 kwietnia 2007 r.), zlikwidowano dodatek graniczny (§ 5 ust. 1 nie przewiduje już tego dodatku), funkcjonariuszom, którzy w dniu wejścia w życie rozporządzenia otrzymywali na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów dodatek graniczny (§ 13 pkt 4 rozporządzenia), przyznaje się dodatek służbowy w wysokości nie mniejszej niż dotychczasowa wysokość tego dodatku i dodatku służbowego. Warte zauważenia jest również i to, że określenie "wysokość" odnosi się nie do kategorii, lecz do kwotowo wyliczonego dodatku, bowiem zgodnie z treścią § 5 ust. 2, wysokość dodatków do uposażenia stanowi iloczyn mnożników określonych w rozporządzeniu i kwoty bazowej, o której mowa w § 2 ust. 2. Potwierdza to również treść § 5 ust. 3, w którym stanowi się, że kwoty dodatków, o których mowa w ust. 1, po ich wyliczeniu zaokrągla się do 10 groszy w górę.

W rozpoznawanej sprawie skarżący w myśl dotychczas obowiązującego rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 maja 2002 r. w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. Nr 67, poz. 622 ze zm.), otrzymywał dodatek służbowy w kategorii VIII z mnożnikiem 0,23 kwoty bazowej oraz dodatek graniczny z mnożnikiem 0,03 kwoty bazowej. Zatem łącznie 0,26 kwoty bazowej. Natomiast po wejściu w życie cytowanego już wyżej rozporządzenia z dnia 18 kwietnia 2007 r., w myśl § 7 ust. 3, miesięczną wysokość dodatku służbowego ustala się przy zastosowaniu mnożników kwoty bazowej w kategoriach, których wysokość określa tabela stanowiąca załącznik nr 6 do rozporządzenia. Zatem na podstawie poz. 24, mnożnik ten wynosi 0,30 i w konsekwencji jest on wyższy, aniżeli dotychczas otrzymywany. Najważniejsze zaś to fakt, że wysokość tego dodatku, zgodnie ze wskazanym już wyżej wymogiem określonym w § 5 ust. 2 rozporządzenia, jest wyższa od dotychczas otrzymywanego jeśli się ponadto zważy na zwiększenie kwoty bazowej.

Reasumując, przyznany skarżącemu dodatek – wbrew jego zarzutom zawartym w skardze – jest wyższy nie tylko kwotowo, aniżeli dotychczas otrzymywany i faktycznie skarżącemu "podwyższono" ów dodatek, a nie "obniżono" i w żadnym stopniu organ nie naruszył obowiązującego prawa, bowiem – jak już wyżej zaznaczono – kategoria przyznanego (uznaniowo) skarżącemu dodatku mieści się w przedziale od VI do XVIII kategorii.

Natomiast przyznając dodatek od dnia 1 stycznia 2007 r., organ zastosował się do dyspozycji § 14 rozporządzenia, w myśl którego przepisy rozporządzenia mają zastosowanie do uposażeń i dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej należnych od dnia 1 stycznia 2007 r. i w tej sytuacji, nadanie rozkazowi rygoru natychmiastowej wykonalności ze względu na wyjątkowo ważny interes skarżącego (wypłata większego kwotowo dodatku), nie budzi wątpliwości Sądu.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.