Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 825/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6551
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29 ust. 1
journal: Dz.U. 2008 nr 98 poz 634
law: Ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Protokolant starszy specjalista - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi B. J. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... lutego 2010 r. nr ... znak .. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej; 1) oddala skargę; 2) zasądza od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adw. B. M., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę ... zł (...), w tym tytułem wynagrodzenia kwotę ... i tytułem 22 % podatku od towarów i usług kwotę ...


UZASADNIENIE

B. J. w dniu ... sierpnia 2004 r. złożył w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. wniosek o przyznanie renty strukturalnej. W dniu ... marca 2005 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w C. decyzją nr ... przyznał Skarżącemu rentę strukturalną w wysokości ... zł.

Następnie Dyrektor ... Oddziału Regionalnego ARiMR wydał decyzję z ... marca 2006 r. o stwierdzeniu nieważności decyzji z ... marca 2005 r. Przyczyną stwierdzenia nieważności decyzji było ustalenie, że decyzja została wydana z rażącym naruszeniem § 12 rozporządzenia Rady Ministrów z 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 114, poz. 1191 ze zm.). Orzekając na skutek odwołania Prezes ARiMR w dniu ... czerwca 2006 r. utrzymał w mocy powyższą decyzję Dyrektora Oddziału.

W dniu ... marca 2006 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w C. przyznał wnioskodawcy rentę strukturalną w kwocie ... zł, od której strona nie złożyła odwołania.

W dniu ... stycznia 2007 r. Prezes ARiMR wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia nienależnie pobranych płatności przyznanych skarżącemu z tytułu renty strukturalnej w związku z ustaleniem nowej wysokości renty strukturalnej, a następnie decyzją z ... października 2009 r. nr ... ustalił wysokość nienależnie pobranych środków w kwocie ... zł.

Po przeprowadzeniu postępowania zainicjowanego złożonym przez stronę wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy Prezes ARiMR decyzją z ... lutego 2010 r. nr ... utrzymał w mocy decyzję z ... października 2009 r.

Prezes ARiMR wskazał, że zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 634 i Nr 227, poz. 1505) – Prezes ARiMR zobowiązany jest ustalić nienależnie pobrane środki finansowe, a na podstawie art. 29 ust. 2 i 3 tej ustawy zobowiązany jest dochodzić ich zwrotu jako organ podatkowy. Prezes ARiMR ustala w drodze decyzji administracyjnej, kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych:

1) pochodzących z funduszy Unii Europejskiej;

2) krajowych, przeznaczonych na:

a) współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej,

b) finansowanie przez Agencję pomocy przyznawanej w drodze decyzji administracyjnej.

Organ wyjaśnił, że za podstawę do naliczenia nienależnie pobranych środków finansowych przyjęto decyzję przyznającą rentę strukturalną z dnia ... marca 2005 r. oraz decyzję z dnia ... marca 2006 r. Na podstawie dokonanych wyliczeń stwierdził, że w decyzji Dyrektora Oddziału z ... października 2009 r. poprawnie ustalono kwotę nadmiernie pobranych środków finansowych.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa ARiMR zainteresowany wskazał m.in., że jest jedynie rolnikiem i że nie można odeń wymagać znajomości prawa, w przeciwieństwie do urzędników.

W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu 6 grudnia 2010 r. skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, ma prawo i obowiązek uwzględnić również okoliczności, wprawdzie nie wskazane w skardze jako zarzut, ale mające wpływ na tę ocenę.

W tym miejscu wskazać należy, że rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy" oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę (por. postanowienie NSA z 23 października 2007 r., sygn. akt I GSK 2218/06).

Wobec powyższego trzeba zaznaczyć, iż przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Prezesa ARiMR z ... lutego 2010 r. oraz poprzedzająca ją decyzja z ... października 2009 r., mocą których ustalono wysokość nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej. Sąd oceniał również działania organu administracyjnego podejmowane w toku postępowania zakończonego zaskarżonymi orzeczeniami. Innymi słowy, kontrola sądowa ograniczała się do tych czynności, które podjęto od wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych należności, tj. od dnia zawiadomienia Skarżącego o tym postępowaniu pismem z ... stycznia 2007 r. do dnia wydania decyzji w drugiej instancji.

W niniejszej sprawie decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w C. z dnia ... marca 2005 r. skarżącemu przyznano rentę strukturalną w wysokości ... zł od listopada 2004 r. do października 2014 r. Po stwierdzeniu nieważności powyższej decyzji w dniu ... marca 2006 r. Kierownik Biura wydał koleją decyzję, którą przyznał skarżącemu rentę strukturalną w wysokości ... zł.

Mając na względzie powyższe Sąd stwierdza, iż Prezes ARiMR słusznie uznał, że skarżący utracił prawo do uzyskania płatności z tytułu renty strukturalnej i w tej sytuacji środki pieniężne przekazane skarżącemu płatności z tytułu wypłat renty strukturalnej należało uznać za pobrane nienależnie w świetle art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, a to musiało skutkować zobowiązaniem skarżącego do ich zwrotu.

Jednocześnie wskazać trzeba, iż organ orzekając w trybie art. 29 ust. 1 ustawy o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa prawidłowo określił kwotę podlegającą temu zwrotowi, jak również zgodnie z prawem obciążył Skarżącego odsetkami. Stopa odsetek jest obliczana zgodnie z przepisami prawa krajowego. Przepisy krajowe w tym zakresie zawarte zostały – w myśl dyspozycji art. 29 ust. 2 ustawy o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa – w Dziale III ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.). Nadto należy w tym miejscu zaznaczyć, iż rozstrzygnięcie to jest zgodne nie tylko z ww. przepisem prawa krajowego, ale również z art. 73 ust. 1 i 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. UE L 2004.141.18 z 30 kwietnia 2004 r.). Stosownie do treści tego przepisu, w przypadku dokonania nienależnej płatności, rolnik zwraca daną kwotę powiększoną o odsetki obliczone za okres między powiadomieniem o obowiązku rolnika do zwrotu oraz zwrotem lub potrąceniem.

Konkludując, kontrolowane decyzje zawierają prawidłowe rozstrzygnięcia, jak również prawidłowe uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie faktyczne decyzji odwoławczej jest szczegółowe i oparte na wyczerpująco zebranym materiale dowodowym. Decyzja zawiera również uzasadnienie prawne z przytoczonymi przepisami oraz wyjaśnieniem podstawy prawnej orzeczenia. Sąd nie dopatrzył się ponadto innych naruszeń, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik postępowania a tylko takie uchybienia, stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., stanowią podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. Również, w ocenie Sądu, brak jest przesłanek do zastosowania art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.