Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2119/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-02-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: w zw. z art. 8 ust. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2008 nr 141 poz 892
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - tekst jednolity
article: art. 31, art. 32 ust. i 2
journal: Dz.U. 2004 nr 8 poz 66
law: Ustawa z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. W. na decyzję Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w W. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ponownego ustalenia wysokości świadczenia emerytalno-rentowego i wypłaty odsetek postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

R. W. przedmiotem skargi uczynił decyzję Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w W. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr .[...] wydaną po rozpatrzeniu jego wniosku o ponowne ustalenie wysokości świadczenia emerytalno-rentowego i wypłacenie odsetek.

Skarżący zarzucił, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi na decyzję Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w W. z tego samego dnia i o tym samym numerze, ale wydanej w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji wydanych po dniu 1 stycznia 1999 r., wskazując, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpatrywania odwołań od decyzji wydanych w sprawach emerytalnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności Sąd obowiązany jest stwierdzić, czy zaskarżony akt podlega jego kontroli. Należy więc zbadać, czy mieści się on w katalogu aktów i czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), uwzględniając jednocześnie regulacje szczególne, na mocy których kognicja sądów administracyjnych została w ogóle wyłączona.

Zaskarżona decyzja została wydana przez wojskowy organ emerytalny na podstawie art. 31, art. 32 ust. 1 i 2 i art. 48a ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 66 z późn. zm.).

Zgodnie z art. 31 ust. 1 tej ustawy, prawo do zaopatrzenia emerytalnego i wysokość świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia ustala w formie decyzji wojskowy organ emerytalny. Od decyzji, o której mowa w ust. 1, przysługuje zainteresowanemu odwołanie do właściwego sądu, według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego (art. 31 ust. 4). Stosownie natomiast do art. 32 ust. 1 tej ustawy, prawo do świadczeń pieniężnych z tytułu zaopatrzenia emerytalnego lub ich wysokość ulega ponownemu ustaleniu na wniosek osoby zainteresowanej albo z urzędu, jeżeli po uprawomocnieniu się decyzji w tej sprawie zostaną przedstawione istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne albo ujawnione nowe dowody, istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, a mające wpływ na prawo do świadczeń albo ich wysokość. Przepis art. 32 ust. 2 stanowi, że decyzje ostateczne, od których nie zostało wniesione odwołanie do właściwego sądu, mogą być z urzędu przez wojskowy organ emerytalny zmienione, uchylone lub unieważnione, na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.).

Z kolei z przepisów Kodeksu postępowania cywilnego wynika, iż sprawy dotyczące emerytur i rent, w których wniesiono odwołanie od decyzji organów rentowych należą do kategorii spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych (art. 476 § 2 pkt 2 kpc), zaś przez organy rentowe rozumie się m. in. wojskowe organy emerytalne (art. 476 § 4 pkt 3 kpc). W myśl natomiast art. 461 § 2¹ kpc, w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, w których wniesiono odwołanie od decyzji wojskowego organu emerytalnego (czyli Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego) właściwy jest sąd, w którego okręgu ma siedzibę ten organ.

Z powołanych przepisów wynika, że w sprawach zaopatrzenia emerytalnego, w tym również w sprawach dotyczących zmiany, uchylenia lub unieważnienia bądź też odmowy zmiany, uchylenia lub unieważnienia decyzji wydanych w przedmiocie zaopatrzenia emerytalnego odwołanie rozpatrywane jest przez sąd powszechny.

Oznacza to, że decyzja Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego z dnia [...] stycznia 2009 r., odmawiająca skarżącemu ponownego ustalenia wysokości świadczenia emerytalnego nie podlega orzecznictwu sądu administracyjnego. Ustawodawca przyjął bowiem, że w tego rodzaju sprawach zainteresowanemu przysługuje odwołanie do sądu powszechnego, według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego.

Należy wskazać, że skarżący w zaskarżonej decyzji został prawidłowo pouczony o przysługującym mu środku zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podziela pogląd wyrażony

w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2007 r. sygn. akt I OSK 279/07, zgodnie z którym fakt, iż wojskowy organ emerytalny stosuje przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie zmiany, uchylenia lub unieważnienia decyzji w sprawach emerytalnych, nie zmienia zasady, iż decyzje wydawane na podstawie art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r.

o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin, są decyzjami

z zakresu ubezpieczeń społecznych.

Jednocześnie – w ocenie Sądu – fakt, że organ w odpowiedzi na skargę (pismo z dnia 16 grudnia 2009 r.) podał, że skarga dotyczy innej decyzji niż decyzja zaskarżona, chociaż z tej samej daty i o tym samym numerze, nie ma istotnego znaczenia dla rozpatrzenia sprawy, bowiem wniesiona skarga podlega odrzuceniu przez Sąd, wobec braku drogi sądowoadministracyjnej.

Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.