Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1656/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargi
Powołane przepisy: article: Art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: Art. 134 w zw. z art. 129  par. 2 i 144
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Kasprzycki Sędziowie WSA Janusz Bociąga WSA Halina Jakubiec (spr.) Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2015 r. sprawy ze skarg K. K. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 sierpnia 2014 r. nr [....] z dnia 21 sierpnia 2014 r. nr [....] z dnia 21 sierpnia 2014 r. nr [....] z dnia 21 sierpnia 2014 r. nr [....] z dnia 21 sierpnia 2014 r. nr [....] z dnia 21 sierpnia 2014 r. nr [ ] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania skargi oddala.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniami z dnia 21 sierpnia 2014 r.:

- Nr [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania K. K. od decyzji Prezydenta Miasta z [...] 2014 r. Nr [...] w sprawie odmowy przyznania K. K. pomocy finansowej w formie zasiłku okresowego;

- Nr [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania K. K. od decyzji Prezydenta Miasta z [...] 2014 r. Nr [...] w sprawie odmowy przyznania K. K. pomocy finansowej w formie zasiłku celowego na zakup żywności;

- Nr [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania K. K. od decyzji Prezydenta Miasta z [...] 2014 r. Nr [...] w sprawie odmowy przyznania K. K. pomocy finansowej w formie zasiłku celowego na środki czystości;

- Nr [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania K. K. od decyzji Prezydenta Miasta z [...] 2014 r. Nr [...] w sprawie odmowy przyznania K. K. pomocy finansowej w formie zasiłku celowego na dofinansowanie do energii elektrycznej;

- Nr [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania K. K. od decyzji Prezydenta Miasta z [...] 2014 r. Nr [...] w sprawie odmowy przyznania K. K. pomocy finansowej w formie zasiłku celowego na buty dla dzieci;

- Nr [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania K. K. od decyzji Prezydenta Miasta z [...] 2014 r. Nr [...] w sprawie odmowy przyznania K. K. pomocy finansowej w formie zasiłku celowego na leki.

W podstawie prawnej postanowień powołano przepis art.134 w zw. z art. 129 § 2 i 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.).

Z uzasadnień postanowień wynika, że K. K. odwołała się od ww. decyzji pierwszej instancji, skutkiem czego Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało w dniu [...] 2014 r. kolejno decyzje Nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...] utrzymujące w mocy decyzje organu pierwszej instancji.

Następnie pismem z dnia 16 lipca 2014 r. K. K. po raz drugi odwołała się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego od decyzji stanowiących już przedmiot rozpoznania przez ten organ odwoławczy, za przyczynę wniesienia odwołania podając rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku sygn. akt III SA/Gd 9/14.

Organ odwoławczy uznał, że zachodzi niedopuszczalność tych odwołań ze względów przedmiotowych. Wskazał przy tym, że przyczyny przedmiotowe obejmują przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki braku możliwości powtórnego zaskarżenia decyzji w toku instancji. Zalicza się do nich sytuacje zaistniałe w niniejszych sprawach.

K. K. zaskarżyła powyższe postanowienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, podnosząc zarzut niezgodności z Konstytucją.

W odpowiedziach na skargi organ wniósł o ich oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 tej ustawy, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, albo stwierdzenia nieważności decyzji. Przystępując do oceny legalności zaskarżonych decyzji sąd bada czy zaskarżona decyzja nie narusza prawa oraz czy została wydana w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu.

Kierując się powyższymi kryteriami należy stwierdzić, że skargi K. K. nie podlegają uwzględnieniu.

W niniejszym postępowaniu przedmiotem oceny Sądu jest prawidłowość wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowień stwierdzających niedopuszczalność wniesionych przez K. K. odwołań, które są aktami administracyjnymi o charakterze stricte procesowym. W ten sposób określony przedmiot sprawy sądowoadministracyjnej oznacza, że sądowi nie wolno wkraczać w materię innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Wobec tego poza rozważaniami Sądu pozostaje argumentacja odnosząca się do merytorycznych decyzji Prezydenta Miasta o braku podstaw do przyznania skarżącej zasiłków celowych i zasiłku okresowego.

Stosownie do art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz.1071 ze zm.) organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania.

W orzecznictwie reprezentowany jest pogląd, iż niedopuszczalność odwołania może wynikać z dwóch rodzajów przyczyn: przedmiotowych i z podmiotowych. W pierwszej grupie wymienić można brak przedmiotu zaskarżenia, wyłączenie możliwości wniesienia środka odwoławczego czy też wyczerpanie przysługujących środków odwoławczych. Do drugiej grupy zalicza się przypadki wniesienia środka zaskarżenia przez osobę nie posiadającą do tego legitymacji (np. przez osobę trzecią), bądź przez osobę nie posiadającą zdolności do czynności prawnych. (por. wyrok NSA o/z w Gdańsku z dnia 11 września 1997 r., sygn. akt II SA/Gd 538/96, Lex 44192, wyrok WSA w Szczecinie z 5 października 2011 r. sygn. akt II SA/Sz 715/11, cbois.nsa.gov.pl). Wobec tego wniesienie ponownego środka zaskarżenia od tej samej decyzji powoduje przeszkodę formalną do rozpoznania sprawy na skutek wniesionego odwołania.

W przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego nie ma unormowania, które przyznawałoby stronom prawo do kilkakrotnego składania odwołania od tego samego rozstrzygnięcia. Przeciwnie, zarówno z zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego wyrażonej w art. 15 Kpa, zasady trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych wynikającej z art. 16 Kpa oraz unormowania art. 127 Kpa wynika jednoznacznie, iż decyzje niedostateczne mogą być zaskarżane w drodze odwołania do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad organem, który wydał zaskarżona decyzji tylko jeden raz.

Jak wynika z akt sprawy, Prezydent Miasta wydał w dniu [...] 2014 r. decyzje, w których rozstrzygnął o odmowie przyznania skarżącej zasiłku okresowego oraz zasiłków celowych. Następnie, na skutek zakwestionowania tych decyzji przez skarżącą w drodze odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w decyzjami ostatecznymi z dnia [...] 2014 r. utrzymało w mocy zaskarżone decyzje organu I instancji. Tym samym skarżąca wyczerpała przysługujący jej tok instancji w sprawie dotyczącej zasiłków celowych i zasiłku okresowego, co skutkuje tym, iż wniesienie kolejnego odwołania od decyzji organu I instancji orzekającej o odmowie przyznania jej tych zasiłków jest niedopuszczalne.

W tym stanie rzeczy na podstawie przepisu art. 151 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w wyroku.