Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SAB/Bk 11/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2008-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 1 i 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, asesor WSA Małgorzata Roleder (spr.), Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. A. D. na bezczynność Wójta Gminy S. w przedmiocie opinii w sprawie wstępnego podziału działki p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie sądowe w sprawie.-


UZASADNIENIE

U podstaw podjętego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia faktyczne

i prawne.

Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2007 r. S. A. D. zwrócił się do Wójt Gminy S. z wnioskiem o wydanie opinii w sprawie wstępnego podziału nieruchomości oznaczonej nr geodezyjnym [...], położonej w S. przy ul. [...] M. i O..

Pismem z dnia [...] października 2007 r. Wójt Gminy S. wezwał S. A. D. do uzupełnienia wniosku poprzez przedstawienie decyzji o warunkach zabudowy terenu, która określi zasady podziału nieruchomości, zaznaczając, iż w przypadku nie uzupełnienia tego braku, wniosek zostanie pozostawiony bez rozpoznania. W wezwaniu powołano art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 261, poz. 2603 ze zm.). Powyższe pismo doręczono stronie w dniu [...] listopada 2007 r. Skarżący nie zastosował się do powyższego wezwania i w dniu [...] października 2007 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. na bezczynność Wójta Gminy S. w przedmiocie opinii w sprawie wstępnego podziału wyżej opisanej działki. Skarga ta została odrzucona postanowieniem WSA w B. z dnia [...] listopada 2007 r., sygn. akt [...] z uwagi na niewyczerpanie przez stronę środków zaskarżenia służących jej w postępowaniu administracyjnym.

Następnie w dniu [...] grudnia 2007 r. skarżący złożył zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławcze w B. na niezałatwienie w terminie przez Wójta Gminy S sprawy wstępnego podziału nieruchomości. W wyniku rozpoznania powyższego zażalenia Kolegium postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...], stwierdziło jego niezasadności.

W tym stanie rzeczy skarżący w dniu [...] stycznia 2008 r. ponownie wywiódł do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Wójta Gminy S. w przedmiocie opinii w sprawie wstępnego podziału działki oznaczonej nr [...], położonej w S..

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy S. wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Organ podkreślił, iż wobec nie uzupełnienia przez S. A. D. wniosku z dnia [...] sierpnia 2007 r. dotyczącego wydania opinii w sprawie wstępnego podziału nieruchomości o wymagane przepisami prawa dokumenty - do czego skarżący został wezwany w dniu [...] października 2007 r. - nie może być mowy o bezczynności Wójta w powyższym przedmiocie.

Następnie w piśmie z dnia [...] marca 2008 r. organ poinformował Sąd, iż w dniu [...] lutego 2008 r. z mocy aktu notarialnego Rep. Nr [...] nastąpiło przeniesienie prawa własności działki [...] na rzecz S. i E. małżonków M. zamieszkałych w S. przy ul. L. nr [...]. Do pisma załączono kopią aktu notarialnego wraz z oświadczeniem wyżej wymienionych małżonków M. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. za pośrednictwem Wójta Gminy S., w którym w/w oświadczyli, iż są właścicielami nieruchomości nr [...] położonej w S., którą to nabyli od S. A. D. na mocy aktu notarialnego z dnia [...] lutego 2008 r., Rep. [...] i w związku z powyższym nie są zainteresowani jej podziałem, o co wnosił poprzedni jej właściciel.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje:

Sąd zobligowany był do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania, albowiem postępowanie będące przedmiotem kontroli sądowej stało się bezprzedmiotowe.

Na wstępie podnieść należy, iż niniejsza sprawa dotyczy skargi na bezczynność organu administracji, gdzie sąd administracyjny orzeka biorąc za podstawę stan prawny i faktyczny istniejący w chwili orzekania. Ma to istotne znaczenie przy ocenie legitymacji skargowej, o której mowa w art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Stosownie bowiem do brzmienia tego przepisu uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest każdy, kto ma

w tym interes prawny. Przewidziana w tym przepisie legitymacja skargowa stanowi nową kategorią interesu prawnego w prawie administracyjnym. Istotą tej legitymacji skargowej jest uprawnienie do żądania przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Komentarz do ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, s. 122 i 123, a także glosa J. Zimmermanna do postanowienia NSA z dnia 19 sierpnia 2004 r. sygn. akt OZ 340/04, OSP 2005, z. 4, poz. 51, s. 21).

Zauważyć również należy, iż orzekając w sprawie dotyczącej skargi na bezczynność organu sąd nie przeprowadza kontroli określonego aktu lub czynności danego organu, lecz biorąc za podstawę stan faktyczny i prawny danej sprawy rozstrzyga czy istotnie organ pozostaje w bezczynności (art. 149 p.p.s.a.). Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, iż charakter niniejszej sprawy i zakres rozstrzygnięcia czynią koniecznym badanie przez sąd czy skarżący zachował legitymacje do uczestniczenia w postępowaniu przed sądem również po jej wniesieniu. W postanowieniu NSA z dnia 15 lutego 2006 r., sygn. akt II OSk 825/05, Lex 194006 wyrażono pogląd, który Sąd w składzie obecnym w pełni podziela,

iż: "legitymacja do uczestniczenia w postępowaniu przed sądem administracyjnym

w postępowaniu ze skargi na bezczynność będzie zależeć od tego czy skarżący jest nadal stroną postępowania administracyjnego. Utrata przymiotu strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. powoduje, że skarżący utracił interes prawny, który uzasadniał wniesienie skargi na bezczynność". W uzasadnieniu tego stanowiska wskazano,

iż kodeks postępowania administracyjnego w przeciwieństwie do przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w art. 30 § 4 reguluje sprawę następstwa prawnego stron.

Tymczasem jak wynika z akt sprawy, skarżący na mocy aktu notarialnego z dnia

[...] lutego 2008 r., Rep [...] dokonał sprzedaży działki będącej przedmiotem wniosku o wydanie opinii w sprawie wstępnego podziału działki na rzecz S. i E. małżonków M.. Stwierdzić zatem należy, iż nowi właściciele działki - małżonkowie S. i E. M. stali się stronami postępowania administracyjnego w sprawie zainicjowanej wnioskiem S. A. D. w przedmiocie opinii w sprawie wstępnego podziału działki i wstąpili w jego miejsce. Jednakże z treści pism składanych przez nowych właścicieli działki jednoznacznie wynika, iż nie są oni zainteresowani w kontynuowaniu postępowania administracyjnego, którego dotyczyła skarga na bezczynność. W złożonym do tut. Sądu za pośrednictwem organu piśmie z dnia z odsprzedaniem im działki przestał być stroną tego postępowania.

Stąd w ocenie Sądu nie do przyjęcia byłaby więc sytuacja, w której wbrew woli obecnych właścicieli nieruchomości kontynuowane byłoby postępowanie sądowe dotyczące ich interesu prawnego z woli osoby, która tego interesu już nie posiada. Nadto treść wyżej zaprezentowanego oświadczenia małżonków M. sprawia, że postępowanie sądowe, którego celem jest zobowiązanie organu do wydania decyzji merytorycznej, stało się bezprzedmiotowe.

Wobec powyższego, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia

30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Uwzględniając stan faktyczny i przywołany przepis prawa należało zatem orzec jak w sentencji.