Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 902/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-10-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 8 października 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 8 października 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku G. L. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi G. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za lipiec 2005 r. p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – G. L. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 14 września 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę G.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za wrzesień 2005 roku.

Wobec treści wyroku skarżący wniósł o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, a następnie złożył na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.

We wniosku tym skarżący wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego jedynym źródłem utrzymania jest dochód z prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości około 4.165 zł miesięcznie. Oświadczył przy tym, że jest właścicielem mieszkania o powierzchni 62 m2, w którym zamieszkuje. Nie posiada innego majątku ani oszczędności. W uzasadnieniu wskazał, iż jego sytuacja materialna oraz dochody z prowadzonej działalności gospodarczej nie pozwalają mu na poniesienie kosztów związanych z ustanowieniem adwokata celem wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Ponadto we wniosku skarżący zawarł oświadczenie, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek jest zasadny.

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).

Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz załączonych do akt spraw o sygn. I SA/Łd 910-939/09 dokumentów źródłowych, które Referendarz sądowy rozpoznający niniejszy wniosek wziął pod uwagę z urzędu, wynika, że skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Jego źródłem utrzymania jest dochód z działalności gospodarczej w wysokości około 4.165 zł miesięcznie. Skarżący jest właścicielem mieszkania o powierzchni 62 m2, w którym zamieszkuje. Nie posiada innego majątku ani oszczędności. Miesięczne koszty utrzymania mieszkania zamykają się kwotą około 531 zł, ponadto około 45 zł stanowią wydatki na telefon komórkowy. Podatnik ponosi także koszty najmu lokalu użytkowego w K. w wysokości 426 zł oraz koszty energii elektrycznej za ten lokal w wysokości około 40 zł. Ponadto jego zobowiązanie wobec urzędu skarbowego i ZUS wynoszą 1.243 zł miesięcznie. Skarżący posiada także zobowiązania prywatnoprawne z tytułu kredytów, których miesięczna rata wynosi około 370 zł.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu skarżącego i niezbędnych wydatków, Referendarz sądowy uznał, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Zdaniem Referendarza sądowego wykazana przez skarżącego sytuacja majątkowa powoduje bowiem, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, w tym zwłaszcza kosztów związanych z ustanowieniem adwokata, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2

pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

(MSi)