Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 242/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Hasła tematyczne: Telekomunikacja
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: art. 7, 8, 15, 77 par. 1, 107 par. 3, 127 par. 3, 141 par. 1, 144
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 52 par. 1 - 3, 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 11 ust. 4
journal: Dz.U. 2003 nr 153 poz 1503
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji - tekst jednolity
article: art. 206 ust. 1, art. 207 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 171 poz 1800
law: Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Kręcisz Sędzia NSA Jan Bała Sędzia del. WSA Zbigniew Czarnik (spr.) Protokolant Nina Szyller po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2015 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skarg kasacyjnych T. P. S.A. w W. oraz Prezesa U. K. E.l. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 23 lipca 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 13/13 w sprawie ze skargi K. I. G. E. i T. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia prawa wglądu do materiału dowodowego 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W.; 2. zasądza od K. I. G. E. i T. na rzecz O. P. S.A. w W. 280 (dwieście osiemdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 3. zasądza od K. I. G. E. i T. na rzecz Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej 280 (dwieście osiemdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. (dalej: Sąd I instancji, WSA w

W.) wyrokiem z dnia 23 lipca 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 13/13, po

rozpoznaniu skargi Krajowej Izby Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji z

siedzibą w W. (dalej: KIGEiT) na postanowienie Prezesa Urzędu

Komunikacji Elektronicznej (dalej: Prezes UKE) z dnia [...] września 2012 r., nr [...] w przedmiocie ograniczenia prawa wglądu do materiału

dowodowego, w pkt 1 uchylił zaskarżone postanowienie, w pkt 2 stwierdził, że

uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu, w pkt 3 zasądził od Prezesa UKE

na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.

Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] września 2012 r. Prezes UKE

działając na podstawie art. 207 ust. 1 w zw. z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca

2004 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 ze zm. - dalej: "pt.")

oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania

administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej: "k.p.a.") -

ograniczył trzem uczestnikom postępowania administracyjnego, w tym skarżącej

KIGEiT prawo wglądu do materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym

wszczętym z urzędu w dniu [...] kwietnia 2012 r. w przedmiocie ustalenia prawidłowej

wysokości opłat za usługi wchodzące w zakres rynku świadczenia usługi

zakończania połączeń w stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej (zwanym dalej

"Rynkiem 3") ustalonych w oparciu o koszty ponoszone przez [...] S.A. z siedzibą w W. (zwanej dalej: [...]), w zakresie dokumentu pt. "Uzasadnienie wysokości kosztów ponoszonych dla usług w ramach rynku zakończania połączeń", przekazanego przez [...] S.A. pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r., który [...] S.A. objęła klauzulą "tajemnica [...]" w części, w której dokument ten stanowiący załącznik nr 1 do tego pisma zawiera tajemnicę przedsiębiorstwa [...] S.A., która nie została ujawniona w wersji jawnej tego dokumentu przekazanej w dniu [...] sierpnia 2012 r.

Organ wyjaśnił, że przepis art. 207 ust. 1 p.t. daje kompetencje Prezesowi

UKE do ograniczenia zasady jawności postępowania. Przez tajemnicę

przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 207 ust. 1 p.t., należy rozumieć tajemnicę w

rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej

konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm., dalej: "u.z.n.k."). Prezes UKE

uznał, że informacje przekazane w piśmie z dnia [...] sierpnia 2012 r., które spółka [...]

S.A. zastrzegła stosowną klauzulą, są informacjami dotyczącymi przedsiębiorstwa

prowadzonego przez [...] S.A., które wyczerpują wszystkie przesłanki z art. 11 ust. 4

u.z.n.k. Organ podniósł, że informacje te - po pierwsze, są ściśle związane z

prowadzoną przez spółkę [...] S.A. działalnością gospodarczą i mają dla niej

niewątpliwą wartość gospodarczą, gdyż przedmiotowy dokument zawiera

szczegółowe informacje odnośnie wysokości kosztów modelowych elementów sieci

oraz ich udziału w koszcie całkowitym usług świadczonych na Rynku 3. Ponadto

organ stwierdził, że przedmiotowy dokument zawiera informacje finansowe mające

strategiczne znaczenie dla prowadzenia działalności przez [...] S.A., gdyż są to dane

dotyczące kosztów za usługi zakańczania połączeń w sieci [...] i mają bez wątpienia

znaczącą wartość gospodarczą. Po drugie, organ regulacyjny uznał, że informacje te

nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej, gdyż są nieznane ogółowi oraz nie

można dowiedzieć się o nich zwyczajową drogą, a także - po trzecie, organ

stwierdził, że spółka [...] S.A. podjęła w stosunku do tych informacji niezbędne

działania w celu zachowania ich poufności poprzez stworzenie sytuacji, w której

chronione informacje nie mogą dotrzeć do wiadomości osób trzecich w normalnym

toku zdarzeń, bez żadnych specjalnych starań z ich strony. Podjęcie przez spółkę [...]

S.A. działań niezbędnych w celu zachowania poufności tych informacji potwierdza

fakt, że w piśmie z dnia [...] sierpnia 2012 r. [...] S.A. złożyła wniosek o ograniczenie

prawa wglądu dla pozostałych stron do istotnych informacji zawartych w dokumencie

stanowiącym załącznik nr 1 do pisma, bo mogłoby dojść do udostępnienia danych

będących własnością [...].

Pismem z dnia [...] października 2012 r. KIGEiT wezwał Prezesa UKE do

usunięcia naruszenia prawa w postaci nieuprawnionego ograniczenia wglądu do akt

przez wydanie zaskarżonego postanowienia i umożliwienie KIGEiT wglądu do akt z

uwzględnieniem dokumentów, których dotyczy postanowienie.

Pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. Prezes UKE udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżącej, uznając je za niezasadne.

Dnia [...] grudnia 2012 r. KIGEiT złożyła do WSA w W. skargę na

postanowienie Prezesa UKE z dnia [...] września 2012 r., wnosząc o uchylenie w

całości zaskarżonego postanowienia. KIGEiT uznała, że podanie przez [...] S.A.

jedynie wyników bez prezentacji metodyki wyliczenia stawek - powoduje, że skarżąca

jest pozbawiona prawa do udziału w postępowaniu. Skarżąca wyjaśniła, że bez

posiadania tych informacji KIGEiT nie może zweryfikować ustaleń spółki [...] S.A. i

Prezesa UKE odnośnie wysokości opłat, przede wszystkim z powodu niemożności

przypisania odpowiednich wartości podczas alokowania kosztów [...] S.A.

W odpowiedzi na skargę Prezes UKE wniósł o jej oddalenie, podtrzymując

swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego

postanowienia.

WSA w W. stwierdził, że skarga KIGEiT zasługuje na uwzględnienie,

albowiem zaskarżone postanowienie Prezesa UKE narusza przepisy prawa.

Sąd I instancji rozpoznając zarzut formalny podniesiony przez [...] S.A.,

zmierzający do odrzucenia skargi KIGEiT, jako rzekomo złożonej bez wyczerpania

toku instancji, a więc z pominięciem środka odwoławczego, jakim jest wniosek o

ponowne rozpatrzenie sprawy, uznał, że uczestnik ten wadliwie zinterpretował

przepis art. 207 ust. 1 w związku z art. 206 ust. 1 p.t. Sąd przyjął, że zaskarżone

postanowienie Prezesa UKE ma charakter samodzielnego orzeczenia zamykającego

sprawę dostępu do materiału dowodowego. W tej sytuacji, za błędne uznał

odwoływanie się przez uczestnika postępowania do przepisów art. 144 i art. 127 § 3

k.p.a. i w konsekwencji za nieprawidłowo przyjętą tezę, że KIGEiT niezadowolona z

rozstrzygnięcia powinna skorzystać z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy ze

względu na przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o

postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej:

"p.p.s.a."

Sąd I instancji przechodząc do merytorycznej oceny zarzutów zauważył, że

wskazane przez organ informacje dotyczące spółki [...] S.A. spełniają przesłankę

drugą (vide: nieujawnienie owych informacji do wiadomości publicznej) oraz trzecią

(vide: podjęcie w stosunku do tych informacji niezbędnych działań w celu zachowania

ich poufności), a więc w tej części mieszczą się w zakresie przedmiotowym informacji

mogących stanowić tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 u.z.n.k.,

bo są ściśle związane z prowadzoną prze spółkę [...] S.A. działalnością gospodarczą.

Sąd I instancji podzielił natomiast stanowisko skarżącej i uznał, że w zaskarżonym

postanowieniu Prezes UKE nie wykazał w sposób jednoznaczny, że informacje

zastrzeżone przez spółkę [...] S.A., a zawarte w dokumencie pt. "Uzasadnienie

wysokości kosztów ponoszonych dla usług w ramach rynku zakończania połączeń",

posiadają dla tej spółki wartość gospodarczą. Pojęcie wartości gospodarczej

informacji należy oceniać w sposób obiektywny, a zatem zdaniem Sądu samo

przekonanie spółki [...] S.A. o wartości posiadanej informacji nie jest wystarczające.

Sąd I instancji stwierdził, że z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie wynika,

w jaki sposób inni, niż Spółka mogliby wykorzystać informacje zawarte w

dokumencie. W konsekwencji, Sąd przyjął, że podanie przez [...] S.A. jedynie

wyników bez prezentacji metodyki wyliczenia stawek powoduje, że skarżąca może

być w rzeczywistości pozbawiona możliwości skutecznego skontrolowania

prawidłowości ustalenia opłat na Rynku 3, gdyż kluczowy z punktu widzenia KIGEiT

procentowy wskaźnik udziału poszczególnych elementów sieciowych w opłacie za

usługę świadczoną przez [...] S.A. jest praktycznie podstawowym elementem

metodologii ustalenia opłat. Sąd stwierdził, że Prezes UKE nie wyjaśnił, w jaki

sposób wykorzystanie informacji przez KIGEiT mogłoby wpłynąć negatywnie na

sytuację [...] S.A., skoro zdaniem strony skarżącej, wiedza tego rodzaju nie

umożliwiała pozyskania informacji na temat sposobu zorganizowania

przedsiębiorstwa, gdyż zastrzeżone informacje nie dotyczą np. danych odnoszących

się do konkretnych rozwiązań technicznych zastosowanych przez [...] S.A.

W ocenie Sądu I instancji, Prezes UKE dopuścił się naruszenia przepisów

procedury administracyjnej, a w szczególności art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., a także

art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 p.t., które polegało przede wszystkim na

niewyjaśnieniu wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego

rozstrzygnięcia sprawy, a także na przyjęciu dowolnych ustaleń faktycznych oraz

przeprowadzeniu wadliwej i niepełnej analizy zebranego w sprawie materiału

dowodowego, co w konsekwencji prowadziło do błędnych ustaleń polegających na

przyjęciu, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do zastosowania art. 207

ust. 1 w zw. z art. 206 ust. 1 p.t. Ponadto organ dopuścił się naruszenia przepisu

art. 8 k.p.a. i wyrażonej w nim zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów

praworządnego państwa. Zdaniem Sądu, istotna obraza wspomnianych przepisów

postępowania administracyjnego doprowadziła w konsekwencji do co najmniej

przedwczesnego przyjęcia przez organ regulacyjny, że zastrzeżone informacje, które

spółka [...] S.A. objęła klauzulą "tajemnica [...]", stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa,

o której mowa w przepisie art. 207 ust. 1 p.t., interpretowaną poprzez odwołanie do

pojęcia tajemnicy, w rozumieniu art. 11 ust. 4 u.z.n.k. To z kolei doprowadziło do

wadliwego przyjęcia, że w niniejszej sprawie zachodzi podstawa do ograniczenia

prawa wglądu do materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym, na

podstawie art. 207 ust. 1 w zw. z art. 206 ust. 1 p.t.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł uczestnik postępowania [...]

S.A. Spółka wniosła o uchylenie wyroku WSA w W. w całości oraz

zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła:

1) naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe

zastosowanie:

- art. 207 ust. 1 w zw. z art. 206 ust. 1 p.t. w zw. z art. 15, art. 141 § 1, art. 144 oraz

art. 127 § 3 k.p.a. poprzez uznanie, że na postanowienie Prezesa UKE z dnia

[...] września 2012 r. nie przysługuje środek zaskarżenia w postaci wniosku o

ponowne rozpatrzenie sprawy,

-art. 11 ust. 4 u.z.n.k. poprzez uznanie, że zastrzeżone przez [...] informacje nie

stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa [...];

2) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy:

- art. 52 § 1 w zw. z art. 52 § 2 i 3 p.p.s.a. poprzez uznanie, że KIGEiT nie

przysługiwał środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i

w konsekwencji uznanie, że do skutecznego wniesienia skargi wystarczającym było

wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa,

- art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. poprzez nieodrzucenie przez Sąd I

instancji skargi na postanowienie wobec uznania, że nie było koniecznym uprzednie

zaskarżenie tego postanowienia do Prezesa UKE wnioskiem o ponowne rozpatrzenie

sprawy,

- art. 145 § 1 pkt 1 lit. cl p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 8, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3

k.p.a., poprzez uchylenie postanowienia z powołaniem się na niewyjaśnienie przez

Prezesa UKE wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego

rozstrzygnięcia sprawy oraz dokonania dowolnej oceny dowodów bez wyraźnego

wskazania przyczyn nieuwzględniania twierdzeń i zarzutów skarżącej, podczas gdy

nie było ku temu podstaw, bowiem postanowienie jest zasadne i odpowiada prawu.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł również Prezes UKE. Organ

wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do

ponownego rozpoznania WSA w W. oraz zasądzenie zwrotu kosztów

postępowania kasacyjnego. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie:

1) przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie przepisów art. 145 § 1 pkt 1 c/ p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1 k.p.a.

w zw. z art. 206 ust. 1 p.t. poprzez błędne uznanie, że Prezes UKE wydając

zaskarżone postanowienie nie wyjaśnił wszystkich okoliczności istotnych dla

prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy, przyjął dowolne ustalenia

faktyczne oraz przeprowadził wadliwą i niepełną analizę zebranego w sprawie

materiału dowodowego, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego ustalenia,

że zachodzą przesłanki do zastosowania art. 207 ust. 1 w zw. z art. 206 ust. 1 p.t.

pozwalające ograniczyć uczestnikom postępowania administracyjnego, w tym

skarżącej KIGEiT, prawo wglądu do materiału dowodowego w zakresie

uzasadnienia wysokości kosztów;

2) przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a

mianowicie przepisów art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a.

poprzez uznanie, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie zawiera

pełnych wyjaśnień okoliczności branych przez organ regulacyjny pod uwagę przy

wydawaniu postanowienia w przedmiocie ograniczenia prawa wglądu do

materiału dowodowego zawierającego tajemnicę przedsiębiorstwa [...] S.A.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny (dalej:

NSA lub Sąd II instancji) rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z

urzędu pod uwagę przyczyny nieważności postępowania sądowoadministracyjnego.

W sprawie rozpoznawanej przez Sąd II instancji nie wystąpiły okoliczności skutkujące

nieważnością postępowania, zatem spełnione zostały warunki do rozpoznania skargi

kasacyjnej.

Zgodnie z treścią art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na

naruszeniu prawa materialnego, które może polegać na błędnej wykładni lub

niewłaściwym zastosowaniu albo na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli

mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

W rozpoznawanej sprawie złożone zostały dwie skargi kasacyjne, jedna przez

Prezesa UKE, a druga przez [...] S.A. Obie oparte zostały na podstawach

kasacyjnych z art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a., przy czym Prezes UKE faktycznie stawia

zarzut naruszenia przepisów procesowych. W związku z tym Sąd II instancji odniesie

się w pierwszej kolejności do podnoszonych w nich zarzutów naruszenia przepisów

postępowania, bo tylko przy założeniu, że w tym zakresie nie doszło do naruszenia

prawa, powstaje możliwość dokonania oceny sposobu stosowania prawa

materialnego w postępowaniu przed Prezesem UKE oraz poprawności kontroli tego

procesu przez Sąd I instancji.

Obie skargi kasacyjne mają usprawiedliwione podstawy, przy czym nie

wszystkie podniesione przez [...] S.A. zarzuty zasługują na uwzględnienie.

W ocenie Sądu II instancji trafna jest skarga Prezesa UKE oraz zarzut skargi

kasacyjnej [...] S.A., gdy podnoszą naruszenie przez Sąd I instancji art. 145 § 1 pkt c/

p.p.s.a. w związku z art. 7, art. 8, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. W zakresie tak

postawionego zarzutu obie skargi kasacyjne wskazują na naruszenie tych przepisów,

bo wyrok uchylił postanowienie Prezesa UKE, w sytuacji gdy brak było podstaw do

takiego orzekania, gdyż postanowienie będące przedmiotem skargi do WSA w

W. wydane zostało w warunkach, w których stan faktyczny sprawy został

poprawnie ustalony i właściwie oceniony, tym samym wypełnione zostały warunki

wynikające z art. 7, art. 8, art. 77 § 1 k.p.a. Skoro tak, to przyjęcie przez Sąd I

instancji art. 145 § 1 pkt 1 lit. cl p.p.s.a. jako podstawy wyrokowania było

nieusprawiedliwione, a konsekwencją tego jest naruszenie wskazanego przepisu.

Zarówno skarga Prezesa UKE, jak i [...] S.A. formułują ten zarzut, przy czym różnica

między nimi jest tylko redakcyjna i sprowadza się do tego, że Prezes UKE ten zarzut

ujmuje w dwóch jednostkach redakcyjnych skargi kasacyjnej, bo odrębnie podnosi

naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. jako konsekwencję naruszenia art. 7, art. 77 § 1 k.p.a.,

a [...] S.A. naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. łączy z art. 7, art. 8, art. 77 § 1 k.p.a. w

jednej jednostce redakcyjnej. Z tych powodów NSA odnosi się do tak postawionych

zarzutów łącznie i przyjmuje, że mają one prawne uzasadnienie. Zgodzić należy się z uzasadnieniem skarg kasacyjnych, że Sąd I instancji wadliwie przyjął, że Prezes

UKE wydając postanowienie z dnia [...] września 2012 r. ograniczające uczestnikom

postępowania w sprawie ustalenia prawidłowej wysokości opłat za usługi wchodzące

w zakres rynku świadczenia usługi zakończenia połączeń w stacjonarnej publicznej

sieci telefonicznej, naruszył art. 7, art. 8, art. 77 § 1 w związku z art. 107 § 3 k.p.a.,

gdyż nie wyjaśnił w toku postępowania wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności i

dokonał dowolnej oceny zgromadzonych w sprawie dowodów. W ocenie Sądu II

instancji stanowisko WSA w W. nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy i uzasadnieniu skarżonego postanowienia. Sąd I instancji twierdzi, że wyłączenie

prawa do wglądu do materiału dowodowego, o jakim rozstrzygnęło kontrolowane

przez ten Sąd postanowienie, może mieć miejsce tylko w warunkach wynikających z

art. 207 ust. 1 p.t., a więc jest możliwe tylko wtedy, gdy udostępnienie materiału

dowodowego grozi ujawnieniu tajemnicy przedsiębiorstwa lub innych tajemnic

prawnie chronionych, przy czym wyjaśnia, że pojęcie tajemnicy przedsiębiorstwa

należy odnosić do treści art. 11 ust. 4 u.z.n.k. Z tym poglądem należy się zgodzić,

jednak nie można przyjąć tezy, że zastrzeżenie przez [...] S.A. jawności dokumentu

pt. "Uzasadnienie wysokości kosztów ponoszonych dla usług w ramach rynku

zakończania połączeń" i przyjęcie przez organ, że ten dokument w części określonej

przez [...] S.A. jest objęty tajemnicą przedsiębiorstwa, dokonane zostało z

naruszeniem art. 7, art. 8 i art. 77 § 1 k.p.a.

Zdaniem NSA ustalenia faktyczne w sprawie objętej wyrokiem nie są wątpliwe

w tym sensie, że treść dokumentu objętego klauzulą "tajemnica [...]" jest jasna i

oczywista. Problem prawny sprowadza się tylko do jej oceny prawnej, a więc

możliwości kwalifikowania tej treści do tajemnicy przedsiębiorstwa, o jakiej stanowi

art. 207 ust. 1 p.t.

Zdaniem NSA tajemnica przedsiębiorstwa, o której stanowi wskazany przepis,

musi być rozumiana w sposób przyjęty w art. 11 ust. 4 u.z.n.k., zatem są nią

nieujawnione do widomości publicznej informacje techniczne, technologiczne,

organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość

gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu

zachowania ich poufności. Na kanwie tej regulacji, by przyjąć, że zastrzeżenie

poufności informacji ma usprawiedliwienie prawne, trzeba dokonać oceny, czy

łącznie spełnione zostały warunki, że informacja ma charakter techniczny,

technologiczny, organizacyjny lub gospodarczy, nie została ujawniona do informacji

publicznej i zostały podjęte w stosunku do niej działania o zachowanie jej poufności.

W rozpoznawanej sprawie problem prawny sprowadzał się tylko do oceny, czy dane zawarte w zastrzeżonej części dokumentu pt. "Uzasadnienie wysokości

kosztów ponoszonych dla usług w ramach rynku zakończania połączeń" jest inną

informacją posiadającą wartość gospodarczą w rozumieniu art. 11 ust. 4 u.z.n.k.

Prezes UKE przyjął i w uzasadnieniu skarżonego postanowienia wskazał, że tak

należy ocenić dokument zastrzeżony przez [...] S.A., zatem z tego powodu należy

ograniczyć prawo wglądu do tego materiału dowodowego. W ocenie NSA stanowisko takie jest poprawne, zatem nie daje ono podstaw do przyjęcia odmiennego zapatrywania, które było podstawą oceny dokonanej przez Sąd I instancji. Zauważyć trzeba, że w rozpoznawanej sprawie uwzględnienie przez Sąd I instancji zarzutu skargi KIGEiT wskazującego na naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a.

przez przyjęcie, że Prezes UKE nie dokonał wszechstronnego rozważenia

okoliczności sprawy ze względu na sformułowaną ocenę co do charakteru

zastrzeżonego przez [...] S.A, dokumentu, nie może być traktowane jako naruszenie

przepisów powołanych przez stronę skarżącą, bo problem podnoszony w skardze

przez KIGEiT nie dotyczył ustaleń faktycznych, ale ich oceny, zwłaszcza przyjęcia

czy treść dokumentu zastrzeżonego przez [...] S.A. wyczerpuje dyspozycję art. 11

ust. 4 u.z.n.k., bo mieści się w pojęciu innych informacji posiadających wartość

gospodarczą. Skoro tak, to Sąd II instancji nie mógł uznać trafności tak stawianego

zarzutu, bowiem określony w skardze KIGEiT problem prawny nie mógł być

rozważany na poziomie wad postępowania wyjaśniającego, ale ewentualnej

wadliwości w zakresie zastosowania przepisów prawa materialnego, czyli

niewłaściwego ich zastosowania lub wadliwej wykładni. Ponieważ WSA w W.

przyjął, że w postępowaniu naruszono przepisy postępowania w zakresie

dokonanych ustaleń faktycznych, to tym samym ten Sąd naruszył art. 145 § 1 pkt 1

lit. cl p.p.s.a. i z tego powodu skargi kasacyjne w zakresie rozpoznawanego zarzutu

są prawnie uzasadnione. Na marginesie zauważyć należy, że uzasadnienie wyroku

Sądu I instancji ze względu na szczegółowość przedstawienia stanu faktycznego jest

mało komunikatywne i nie ujmuje istotnych dla sprawy wątków w syntetyczny

sposób.

Zdaniem Sądu II instancji nietrafne są zarzuty skargi kasacyjnej [...] S.A.

podnoszące naruszenie art. 52 § 1 w związku z art. 52 § 2 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 58

§ 1 pkt 6 p.p.s.a. Pierwszy z nich wskazuje na wadliwość wyroku Sądu I instancji ze

względu na niewyczerpanie przez KIGEiT drogi zaskarżenia przed wniesieniem

skargi do WSA w W. NSA zauważa, że powyższa kwestia została

rozstrzygnięta w judykaturze. Zatem należy odwołać się do poglądu NSA, że

postanowienie będące przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej jest

postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, kończącym sprawę, zatem

przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego i nie ma do niego zastosowania

tryb wynikający z art. 141 § 1 k.p.a. ze względu na treść art. 207 ust. 1 p.t. W takim

przypadku kontrola sądową takiego rozstrzygnięcia nie może być uzależniona od

wyczerpania trybu z art. 52 § 2 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z dnia 17 czerwca

2014 r., II GSK 1096/14). Tym samym nie można uznać trafności zarzutu naruszenia

przez Sąd I instancji treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

W ocenie NSA nietrafne są także zarzuty skargi kasacyjnej podnoszące

naruszenie prawa materialnego.

W pierwszym z nich [...] S.A. stwierdza, że Sąd I instancji naruszył prawo

materialne i wskazuje art. 207 ust. 1 w związku z art. 206 ust. 1 p.t. w związku z

art. 15, art. 141 § 1 i art. 144 oraz art. 127 § 3 k.p.a., przy czym naruszenie miało

polegać na uznaniu, że od postanowienia Prezesa UKE objętego skargą nie

przysługuje środek zaskarżenia. Ten zarzut nie ma uzasadnienia prawnego, bo

przepisy w nim wymienione nie mogą być traktowane jako materialne. Zaskarżalność

rozstrzygnięć administracyjnych to instytucja prawa procesowego, a naruszenie tych

przepisów nie może być podnoszone w ramach podstawy z art. 174 pkt 1 p.p.s.a.

Z kolei zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 11 ust. 4 u.z.n.k. jest

przedwczesny, bowiem skutkiem wyroku było uchylenie postanowienia ze względu

na istotne uchybienia w postępowaniu wyjaśniającym, tym samym Sąd I instancji nie

wypowiadał się wiążąco w zakresie wykładni tego przepisu. Wskazał wyraźnie, że

obraza przepisów postępowania doprowadziła do przedwczesnego przyjęcia przez

organ, że zastrzeżenie informacji przez [...] S.A. stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa.

Skoro więc Sąd II instancji przyjął trafność zarzutu naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. cl

p.p.s.a., tym samym uznał, że Sąd I instancji musi dokonać oceny zaskarżonego

postanowienia z punktu widzenia treści art. 11 ust. 4 u.z.n.k. i stosownie do tych

ustaleń sformułować swoje stanowisko.

Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 185 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w

sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 203 pkt 2 p.p.s.a.

-----------------------

Sygn. akt II GS K 242/14

7

Sygn. akt II GS K 242/14

11

Sygn. akt II GS K 242/14

8