Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1829/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-04-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Ł. o wstrzymanie wykonania postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w sprawie ze skargi A. Ł. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...]


UZASADNIENIE

W skardze na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] umarzające postępowanie zażaleniowe z zażalenia A. Ł. i M. Ł. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych polegających na budowie zabudowy wielorodzinnej z usługami, garażem podziemnym z elementami zagospodarowania terenu położonego na terenie działek nr ew. [...], [...], [...], [...] w obrębie [...] stanowiącej rozbudowę istniejącego budynku przy Al. K. i W. w W. – skarżąca A. Ł. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu uprawomocnienia się wyroku w tej sprawie. Wskazała, że realizacja postanowienia o zakończeniu postępowania dowodowego w dotychczasowej formule spowoduje nieodwracalną szkodę i pozbawi ją możliwości skutecznego dochodzenia praw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Z konstrukcji powołanego przepisu po pierwsze wynika, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Zgodnie z poglądem reprezentowanym w orzecznictwie, zgłaszając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanki wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Argumentacja powinna być spójna, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie (por. postanowienie NSA z 9 września 2010 r., sygn. I OZ 671/10).

Po drugie, przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. postanowienie NSA z 28 września 2011 r., sygn. II OZ 852/11).

Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła, że podnoszona przez nią przesłanka niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody występuje. Nie można przyjąć, że w sytuacji, gdy skarżąca przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (por. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009 r. sygn. akt II FZ 39/09). Podnieść przy tym należy, że tylko w związku z zawartym w skardze wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia - Sąd przyjął, że wskazywane przez skarżącą niebezpieczeństwo wystąpienia nieodwracalnej szkody w związku z "brakiem zabezpieczenia roszczenia" – odnosi się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.

Niemniej jednak, co wymaga szczególnego podkreślenia, zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie zażaleniowe na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych. Jak już wyżej wykazano przedmiotem wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Bez wątpienia zaskarżone postanowienie, którego przedmiotem jest umorzenie postępowania zażaleniowego nie mieści się w katalogu aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.