Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 821/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-03-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3, art. 58 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. L. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia w części kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. - postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] orzekającą o odmowie umorzenia w części kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, nałożonej decyzją Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...].

Skargę na tą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Rzeszowie złożył Ł. L. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą: [...] Ł. L. Wraz ze skargą skarżący przedłożył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Postanowieniem z dnia 22 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 821/14 referendarz sądowy w WSA w Rzeszowie odmówił przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Następnie na skutek złożonego sprzeciwu, w sprawie orzekał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, który postanowieniem z dnia 6 października

2014 r., odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.

W otwartym terminie do wniesienia środka zaskarżenia Ł. L. złożył zażalenie na powyżej opisane zarządzenie.

Postanowieniem z dnia 27 listopada 2014 r., sygn. akt II GZ 775/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.

W tej sytuacji zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA

w Rzeszowie z dnia 2 lutego 2015 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł (słownie: dwieście złotych), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie to zostało doręczone na wskazany przez Ł. L. adres

i odebrane w dniu 16 lutego 2015 r., przy zachowaniu rygorów określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej jako "P.p.s.a.").

Pomimo upływu z dniem 23 lutego 2015 r. zakreślonego terminu wpis sądowy nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków fiskalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.

Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Nieuiszczenie pomimo wezwania,

w wyznaczonym terminie, wpisu od skargi powoduje – stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. – odrzucenie skargi.

W okolicznościach rozpoznawanej sprawy skarżący Ł. L., mimo wskazania o uzupełnienie jakiego braku się go wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania tej czynności, nie uczynił zadość wezwaniu i nie uiścił żądanego wpisu od skargi. Uznać zatem należy, że przedmiotowej skardze, jako obarczonej brakiem fiskalnym, nie można nadać dalszego biegu i z tej przyczyny należy ją odrzucić.

Mając na uwadze powyższe względy Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Rzeszowie, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.