Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1039/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2016-02-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3, art. 58 par. 1 pkt 1, par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 229
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. M. na uchwałę Rady Miejskiej w Uniejowie z dnia 31 lipca 2015 r. Nr XV/107/2015 w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Miasta Uniejów p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. A. P.


UZASADNIENIE

W dniu 3 grudnia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu skarga G. M. na uchwałę Rady Miejskiej w Uniejowie z dnia 31 lipca 2015 r. w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Miasta Uniejów. Wraz ze skargą wpłynęły akta administracyjne sprawy oraz odpowiedź na skargę, w której Rada Miejska w Uniejowie wniosła o odrzucenie skargi z powodu jej niedopuszczalności, nadto z ostrożności procesowej o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych, bowiem nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – w dalszej części przywoływana jako: p.p.s.a.).

Kognicja sądu ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowanych przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji. Sądy administracyjne nie mogą i nie zastępują organów, co oznacza, że obowiązkiem sądu jest jedynie zbadanie legalności działania organów administracji publicznej. Nie są one władne orzekać merytorycznie w danych sprawach, zatem nie mają uprawnienia by wydać orzeczenia przyznające stronie uprawnienie lub obciążające ją jakimś obowiązkiem opartym na obowiązujących przepisach prawa materialnego.

I jak wynika z przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2 )postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Poza katalogiem ww. spraw zgodnie z treścią art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają jedynie w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, stosując przy tym środki określone w tych przepisach.

W świetle powyższego dostrzec trzeba, iż złożona przez G. M. skarga dotyczy uchwały Rady Miejskiej w Uniejowie w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Miasta Uniejów. I co istotne, kwestionowana uchwała wydana została w następstwie rozpatrzenia skargi powszechnej złożonej w trybie określonym w Dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm. – dalej jako: k.p.a.), zatytułowanym "Skargi i wnioski" (art. 221- 260 k.p.a) i jej kontrola pozostaje poza właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Przedmiotem skargi powszechnej jest bowiem w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Stanowi ona odformalizowany środek obrony i ochrony różnych interesów jednostki, które nie dają podstaw do żądania wszczęcia jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego. Skargi powszechne załatwiane są w samodzielnym jednoinstancyjnym postępowaniu, kończącym się czynnością materialno – techniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że w sprawach dotyczących postępowania przewidzianego w dziale VIII k.p.a. realizującego konstytucyjne prawo do składnia petycji, skarg i wniosków nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Sąd administracyjny nie jest właściwy do oceny prawidłowości postępowania skargowego prowadzonego w trybie działu VIII k.p.a., a zatem nie jest również uprawiony do rozpoznawania skarg na zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi powszechnej, niezależnie od formy, jaka zostanie temu zawiadomieniu nadana, więc również gdy załatwienie sprawy nastąpi w postaci uchwały (por. postanowienia NSA: z dnia 10 grudnia 2015 r., sygn. akt I OZ 1636/15; z dnia 27 listopada 2015 r., sygn. akt I OSK 2970/15; dnia 16 listopada 2011 r., sygn. akt I OSK 1340/11 oraz postanowienia WSA: w Bydgoszczy z dnia 24 listopada 2015 r., sygn. akt I SAB/Bd 18/15; w Łodzi z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 477/15 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl).

Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami działu VIII k.p.a., nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Wnioskodawcy niezadowolonemu ze sposobu załatwienia wniosku służy prawo wniesienia skargi, o której mowa w art. 246 § 1 k.p.a. W razie nierozpatrzenia skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. stronie nie służy skarga na bezczynność organu (postanowienie NSA z dnia z dnia 12 marca 2013 r., sygn.akt I OSK 318/13 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Reasumując, w rozpoznawanej sprawie zachodzi niedopuszczalność skargi, ponieważ działalność organów państwa i organów administracji publicznej uregulowana przepisami Działu VIII k.p.a., dotycząca skarg i wniosków obywateli, nie jest objęta kognicją sądów administracyjnych. Z tych wszystkich względów skarga podlega odrzuceniu, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.

A. P.