Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 563/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1 i 2, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 37
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. i Z. Z. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącym J. Z. i Z. Z. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

J. Z. i Z. Z. , reprezentowani przez adw. B. K., pismem z dnia 9 listopada 2012 r., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, zarzucając organowi, że w niniejszej sprawie przekroczony został przez organ ustawowy termin na rozpoznanie sprawy, a mimo to Minister nie rozpoznał odwołania Agencji Nieruchomości Rolnych od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2011 r. nr [...] orzekającej, że nieruchomość stanowiąca działkę nr [...] (obręb [...], gm. N., pow. [...]), na której posadowiony jest zespół pałacowo-parkowy w N. nie podpadła pod działanie przepisu art. 2 ust. 1 lit. e dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej.

W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że strony niniejszego postępowania były regularnie informowane o braku możliwości rozpatrzenia przedmiotowej sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. oraz powodach opóźnienia w załatwieniu sprawy, jak również przewidywanym terminie jej rozpatrzenia. Jednocześnie wskazał, że pismem z dnia 3 grudnia 2012 r. poinformowano strony, że przedmiotowa sprawa zostanie rozpoznana do dnia 31 stycznia 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) powoływana dalej jako: "k.p.a.", na niezałatwienie sprawy przez organ administracji publicznej w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 ustawy lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeśli nie ma takiego organu (która ma miejsce w niniejszej sprawie) – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Zarządzeniem z dnia 3 stycznia 2013 r. zwrócono się do organu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o wskazanie czy przed wniesieniem skargi na bezczynność J. Z. i Z. Z. wystosowali do tego organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 k.p.a. oraz wezwano pełnomocnika skarżących do nadesłania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, wystosowanego przed wniesieniem skargi na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wezwania z dnia 17 października 2012 r. do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w skardze z dnia 9 listopada 2012 r. wraz z dowodem jego nadania.

Pismem z dnia 17 stycznia 2013 r. (karta nr 30 akt sądowych) organ poinformował, że nie odnotowano wpływu przedmiotowego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast przy piśmie z dnia 18 stycznia 2013 r. (karta nr 26 akt sądowych) adw. B. K. nadesłał poświadczoną kopię wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia 17 października 2012 r., nie załączając dowodu jego nadania. W związku z tym, zarządzeniem z dnia 29 stycznia 2013 r. ponownie wezwano pełnomocnika skarżących do nadesłania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, dowodu nadania (wniesienia) wezwania z dnia 17 października 2012 r. do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi adw. B. K. przy piśmie z dnia 25 lutego 2013 r. (karta nr 35 akt sądowych) nadesłał wezwanie z dnia 12 lutego 2013 r. do usunięcia naruszenia prawa wraz z dowodem nadania oraz potwierdzeniem jego odbioru.

W tym miejscu podnieść należy, że wezwanie z dnia 17 października 2012 r., z uwagi na brak dowodu jego nadania, uznać należy, że nie zostało wysłane, zaś wezwanie z dnia 12 lutego 2013 r. do usunięcia naruszenia prawa wysłane zostało w dniu 12 lutego 2013 r. zatem po wniesieniu przedmiotowej skargi na bezczynność.

W związku z powyższym skoro skarżącym przed wniesieniem skargi do Sądu przysługiwało prawo wniesienia wezwania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do usunięcia naruszenia prawa, z czego strona skarżąca – jak wynika z akt sprawy - nie skorzystała, to skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 – p.p.s.a postanowił jak w sentencji. W przedmiocie zwrotu wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Fakt odrzucenia skargi nie zamyka skarżącym drogi do ponownego wystąpienia ze skargą na bezczynność organu administracyjnego po wyczerpaniu trybu określonego w art. 37 k.p.a.