Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 347/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-08-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym, w dniu 28 sierpnia 2015 r., sprawy ze skargi K. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) lutego 2015 r., nr (...), w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2010 r., w związku z wnioskiem skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych - postanawia - oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Skarżący zwrócił się do Sądu o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych. Składając jednak oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym przedstawił swoją sytuację w sposób bardzo pobieżny, tj. wskazał jedynie, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwiema małoletnimi córkami, a źródłem utrzymania rodziny jest prowadzona przez niego działalność gospodarcza, dochód z której określił na 2 000 zł miesięcznie brutto. Odnośnie posiadanego majątku podał, że obejmuje on jedynie dom o pow. 180 m2.

W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 25 czerwca 2015 r., wezwano skarżącego do złożenie dodatkowego oświadczenia, między innymi przez określenie wysokości ponoszonych wydatków bytowych, przedłożenie wyciągów z rachunków bankowych i kopii deklaracji podatkowych. Skarżący odnosząc się do przedmiotowego wezwania nadesłał jedynie kserokopie składanych przez siebie deklaracji VAT, z których wynika między innymi, że podstawa opodatkowania go podatkiem od towarów i usług, w marcu br. wyniosła 386 538 zł, w kwietniu 355 038, a w maju 2015 r. 342 116 zł. Do tego dołączył wykaz środków trwałych. Następnie zaś, po upływie terminu do złożenia dodatkowego oświadczenia, złożył kolejne oświadczenie, w którym podał, że posiada dwa samochody, tj. Hondę CRV z 2010 r. i Mercedesa SL560 z 1988 r., jego żona nie jest aktywna zawodowo, a szczególnie duże obciążenie dla jego budżetu domowego stanowią wydatki na rehabilitację córki. Skarżący nie sprecyzował jednak jakiej wielkości są to wydatki, podkreślił jedynie, że spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy.

Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 500 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie okoliczności o których mowa w powołanym wyżej przepisie obciąża w całości wnioskodawcę, który winien nie tylko złożyć pełne, jasne i wiarygodne oświadczenie o swoim stanie rodzinnym i majątkowym, ale także współpracować z sądem w celu wyjaśnienia wszelkich rozbieżności i wątpliwości w tym zakresie.

W przedmiotowej sprawie skarżący pierwotnie złożył bardzo zdawkowe i wybiórcze oświadczenie o swoim stanie rodzinnym i majątkowym, ograniczając się jedynie do podania bardzo podstawowych, sformułowanych w sposób ogólnikowy, informacji, przytoczonych w oderwaniu od konkretnych okoliczności, zwłaszcza jeżeli chodzi o źródła swoich dochodów. Następnie zaś, wezwany do złożenia dodatkowego oświadczenia, przedłożył jedynie kopie deklaracji VAT, a już po upływie terminu do złożenia oświadczenia, informacje dotyczące posiadanych środków transportu i statusu zawodowego swojej żony. Skarżący uchylił się jednak od przedstawienia wykazu ponoszonych wydatków oraz wyciągów z rachunków bankowych, czym w praktyce uniemożliwił dokonanie kompleksowej oceny swojej sytuacji ekonomicznej. W związku z tym należy stwierdzić, że taka postawa skarżącego, przejawiająca się w odmowie współpracy z Sądem, w zakresie ustalenia jego sytuacji bytowej, nie pozwala na przyjęcie, że wykazał on spełnienie przez siebie przesłanek uzyskania wsparcia w postaci prawa pomocy.

Niezależnie od powyższego dodać także należy, że wysokość podstawy opodatkowania skarżącego podatkiem od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe, przekraczająca w każdym z tych okresów kwotę 270 000 zł (w grudniu 2014 r. podstawa opodatkowania wyniosła 611 872 zł) poddaje w wątpliwość, z uwagi na wielkość obrotu, a tym samym rozmiar prowadzonej działalności, jego twierdzenia odnośnie wysokości miesięcznych dochodów, które zadeklarował na kwotę 2 000 zł miesięcznie. Nie sposób też przyjąć, że dysponując takim dochodem skarżący jest w stanie utrzymać, dom, czteroosobową rodzinę oraz dwa samochody. Weryfikację możliwości sfinansowania z deklarowanych dochodów wszystkich wydatków uniemożliwił zaś sam skarżący, uchylając się od przedstawienia listy wydatków.

W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., odmówiono przyznania mu prawa pomocy.