Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1530/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 43, art. 148 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak Sędziowie: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Sędzia NSA Jan Zimmermann (spr.) Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi J. i B. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 31 lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie wstrzymania robót budowlanych skargę oddala


UZASADNIENIE

II SA/Kr 1530/09

UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. ostateczną decyzją z dnia 22 lutego 2008 r. umorzył postępowanie w sprawie wstrzymania robót budowlanych prowadzonych przez M. K. – B. przy budowie budynku mieszkalnego na działce nr "1" w W., w oparciu o decyzję Starosty Powiatu T. z dnia 18 sierpnia 2000 r. zatwierdzającą projekt budowlany i wydającą pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z przydomowym krytym basenem na działce nr "2" w W..

W uzasadnieniu powyższej decyzji wskazano, że inwestorka rozpoczęła budowę w/w obiektu, ale pismem z dnia 24 kwietnia 2002 r. B. i J. G. oraz A. N. wnieśli o wstrzymanie prac budowlanych, jednakże decyzją z dnia 22 maja 2002 r. odmówiono im wydania nakazu wstrzymania robót. Decyzja ta oraz decyzja organu II instancji, zmieniająca ją co do podstawy prawnej została uchylona wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 12 kwietnia 2007 r. Po otrzymaniu tego wyroku przeprowadzono dwie kontrole budowy w celu sprawdzenia, czy jest ona prowadzona zgodnie z ustaleniami pozwolenia na budowę. Stwierdzono, że inwestorka nie odstąpiła w sposób istotny od ustaleń pozwolenia na budowę i nie naruszyła dyspozycji art. 50 ust. 1 prawa budowlanego. Postępowanie w sprawie wstrzymania robót budowlanych stało się więc bezprzedmiotowe.

W dniu 12 czerwca 2008 r. B. i J. G., reprezentowani przez Radcę prawnego A. T. skierowali do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. wniosek o wznowienie trzech postępowań, w tym postępowania zakończonego w/w decyzją z dnia 22 lutego 2008 r. o umorzeniu postępowania w sprawie wstrzymania robót budowlanych przez M. K.. Napisali oni, że o wydaniu tej decyzji dowiedzieli się po otrzymaniu w dniu 25 maja 2008 r., zawiadomienia w przedmiocie rozpatrzenia skargi na bezczynność PINB w T.. Napisali, że zostały naruszone przepisy k.p.a., gdyż byli oni stronami w postępowaniu i bez własnej winy nie brali w nim udziału.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. decyzją z dnia 21 lipca 2008 r. odmówił wznowienia w/w postępowania. PINB zauważył, że pismem z dnia 18 marca 2008 r., doręczonym B. J. G. w dniu 21 marca 2008 r. (na zwrotnym potwierdzeniu odbioru podpisała się J. W. - matka) poinformował ich o wydaniu decyzji z dnia 22 lutego 2008 r. Dowiedzieli się oni zatem o tej decyzji w dniu 21 marca 2008 r., a nie - jak piszą - w dniu 12 maja 2008 r. W tej sytuacji stwierdzono, że wniosek o wznowienie postępowania został wniesiony z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 148 k.p.a. Z tego powodu odmówiono wznowienia postępowania. Decyzja została uzupełniona pouczeniem o prawie wniesienia odwołania, postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2008 r. Postanowienie to zostało doręczone stronom w dniu 3 września 2008 r.

Pełnomocnik B.J. G. wniósł w dniu 17 września 2009 r. odwołanie od powyższej decyzji. Zarzucił on naruszenie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. oraz art. 40 § 2 k.p.a. Zaznaczył, że pismo z dnia 18 marca 2008 r., w którym informowano B.J. G. o wydaniu decyzji z dnia 22 lutego 2008 r. nie było doręczone ani im ani ich pełnomocnikowi.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 31 lipca 2009 r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Wojewoda zaznaczył, że zgodnie z k.p.a. pismo z dnia 18 marca 2008 r. było doręczone dorosłemu domownikowi, co wypełnia zasady prawidłowego doręczenia. Dlatego też należy uznać, że wnioskodawcy dowiedzieli się o decyzji z dnia 22 lutego 2008 r. w dacie tego doręczenia, czyli w dniu 21 marca 2008 r. i od tej daty płynął miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, który nie został dotrzymany. Decyzja WINB została doręczona B. J. G. w dniu 5 sierpnia 2009 r. pełnomocnikowi B. J. G. w dniu 12 sierpnia 2009 r.

Na w/w decyzję WINB B. i J. G. skierowali w dniu 16 września 2009 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Podnieśli oni, że bezpodstawnie przyjęto, że J. W. jest dorosłym domownikiem i błędnie stwierdzono, że pismo z dnia 18 marca 2008 r. zostało B. J. G. doręczone. J. W. mieszka osobno i nie przekazała im tego pisma.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy (art. 42 § 1). W przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi, (art. 43).

W analizowanej tu sprawie pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia 18 marca 2008 r., zawiadamiające B. i J. G. o wydaniu ostatecznej decyzji z dnia 22 lutego 2008 r., zostało doręczone w dniu 21 marca 2008 r. a na zwrotnym potwierdzeniu odbioru tego pisma podpisała się J. W. - matka. J. W. jest niewątpliwi dorosłym domownikiem B. J. G., a jej podpis oznacza, że podjęła się ona doręczenia im w/w pisma. Należy zatem uznać, że pismo z dnia 18 marca 2008 r. zostało prawidłowo doręczone. Oznacza to, że o decyzji z dnia 22 lutego 2008 r. B. J. G. dowiedzieli się w dniu 21 marca 2008 r.

Zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Jeżeli więc B. i J. G. dowiedzieli się o fakcie wydania decyzji z dnia 22 lutego 2008 r. w dniu 21 marca 2008 r., to termin do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania upłynął w dniu 21 kwietnia 2008 r. (terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu -art. 57 § 3 k.p.a.).

Państwo B. J. G. wnieśli podanie o wznowienie postępowania w dniu 12 czerwca 2008 r., czyli po upływie wskazanego wyżej terminu. Dlatego organy obu instancji prawidłowo odmówiły wznowienia postępowania.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).