Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 532/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 2014 poz 1647
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jednolity
article: art. 57a, art. 134 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 38 ust. 1 pkt 1, art. 38 ust. 1 pkt 1, art. 38 ust. 4 i 5
journal: Dz.U. 2015 poz 163
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - tekst jednolity.
article: art. 7, art. 77 par., art. 80
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 18 listopada 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędzia WSA Jakub Zieliński Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2015 roku sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] kwietnia 2015 roku Nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...], Prezydent Miasta P. na mocy art. 38 ust. 1 pkt 1, art. 38 ust. 2 pkt 1, art. 38 ust. 3 i 5 w związku z art. 106 ust. 1, 3 i 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2013 r. poz. 182 z późn. zm., dalej: "u.p.s."), § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2012 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. z 2012 r. poz. 823) oraz art. 104 i art. 130 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm., dalej: "k.p.a.") przyznał A. K. zasiłek okresowych w kwocie 418,00 zł, płatny do 21 dnia miesiąca, w okresie od dnia [...] stycznia 2015 r. do dnia [...] marca 2015 r.

W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że decyzja jest zgodna z żądaniem wszystkich stron, skarżący nie osiąga żadnego rzeczywistego dochodu, zaś kryterium dochodowe wynosi 542 zł. Gwarantowana kwota zasiłku okresowego wynosi 271 zł. Zasiłek przyznano z tytułu bezrobocia skarżącego. Organ I instancji przytoczył ponadto treść art. 38 u.p.s. oraz wskazał, że zasiłek okresowy przyznany na mocy niniejszej decyzji powinien zabezpieczyć niezbędne potrzeby bytowe skarżącego.

Pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. A. K. odwołał się od powyższej decyzji z dnia [...] stycznia 2015 r.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że pracownicy organu I instancji wykazali nadzwyczajne starania, interesując się jego sytuacją bytową już w poprzednim roku kalendarzowym i wydając decyzję bardzo szybko. Jednocześnie wskazał, że jego odwołanie wynika z woli dokonania korekt systemowych, aby w normalnym trybie można było zrealizować przekaz bankowy do drugiego dnia miesiąca.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. nr 79 poz. 856 z późn. zm.), art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 8 ust. 1 pkt 1 i art. 38 ust. 1-5 u.p.s. oraz § 1 pkt 1 lit. a powołanego rozporządzenia utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] stycznia 2015 r.

W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania, podzielając w pełni ustalenia faktyczne i prawne organu I instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wyjaśniło zarazem, że materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy jest wystarczy do wydania kontrolowanego orzeczenia. Ponadto kwota 418 zł stanowi maksymalną wysokość zasiłku okresowego, jaki może być przyznany.

Pismem z dnia [...] maja 2015 r. A. K. zaskarżył powyższą decyzję Kolegium z dnia [...] kwietnia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że nie jest zadowolony z decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Uważa, że rozstrzygnięcie to powinno być poddane kontroli przez bardziej kompetentny organ.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracji zważył, co następuje

Skarga okazała się niezasadna.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Jak wynika przy tym z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w graniach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołana podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a.

Na wstępie trzeba zauważyć, że w dniu [...] stycznia 2015 r. skarżący A. K. zgłosił ustnie wniosek o przyznanie pomocy finansowej. W tymsamym dniu przeprowadzono rodzinny wywiad środowiskowy, podczas którego wniosek skarżącego został sprecyzowany jako wniosek o przyznanie zasiłku okresowego. Okoliczność tę należy uznać za bezsporną, gdyż nie była kwestionowana przez żadną ze stron postępowania.

Podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2015 r. poz. 163 z późn. zm., dalej: "u.p.s."). Zgodnie z art. 38 ust. 1 pkt 1 u.p.s., zasiłek okresowy przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego osobie samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej.

Jak wynika przy tym z art. 38 ust. 2 pkt 1 u.p.s., zasiłek okresowy ustala się w przypadku osoby samotnie gospodarującej – do wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 418 zł miesięcznie. Z kolei w art. 38 ust. 4 u.p.s. ustawodawca wskazuje, że kwota omawianego świadczenia pieniężnego nie może być niższa niż 100 zł. Jednocześnie w myśl art. 38 ust. 5 u.p.s. okres, na jaki jest przyznawany zasiłek okresowy, ustala ośrodek pomocy społecznej na podstawie okoliczności sprawy.

Z § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2012 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. poz. 823) wynika przy tym, że kryterium dochodowe dla osoby samotnie gospodarującej wynosi 542 zł.

Trzeba przy tym zaznaczyć, że decyzja w przedmiocie przyznania rozważanej formy wsparcia ze środków publicznych – w odróżnieniu od innych świadczeń pieniężnych z pomocy społecznych – ma co do zasady charakter obligatoryjny, a zatem rozstrzygnięcie to nie jest zależy wyłącznie od uznania organu administracji publicznej. Spełnienie się przesłanek, o jakich mowa w art. 38 ust. 1 u.p.s., obliguje bowiem organ pomocy społecznej do przyznania rozważanego świadczenia. Należy jednak zauważyć także, że ustawodawca pozostawia ocenie organów administracji publicznej wysokość przyznanego wsparcia finansowego. Konsekwentnie decyzja w sprawie zasiłku okresowego wymaga dokładnego ustalenia stanu faktycznego oraz przekonującego wyjaśnienie pobudek i motywów, jakimi kierował się organ pomocy społecznej przy ustalaniu kwoty zasiłku okresowego.

Takie stanowisko prezentowane jest również w orzecznictwie (zob. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 27 listopada 2014 r., II SA/Po 685/14, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl; wyrok WSA w Poznaniu z dnia 18 czerwca 2014 r., II SA/Po 39/14, tamże; wyrok WSA w Łodzki z dnia 4 grudnia 2013 r., II SA/Łd 642/13, tamże; wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 6 grudnia 2012 r., IV SA/Wr 482/12).

Odnosząc te uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, należy zauważyć, że w kwestionariusz rodzinnego wywiadu środowiskowego z dnia [...] stycznia 2015 r. wskazano na brak jakichkolwiek dochodów osiąganych przez A. K., prowadzącego jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jednocześnie organ I instancji zauważył w tym dokumencie, że skarżący pozostaje osobą długotrwale schorowaną (stan po udarze mózgu, tętniak na przegrodzie międzyprzedsionkowej, przerost lewej komory, zwyrodnienie stawów) oraz bezrobotną.

Tym samym należy uznać, że w przypadku A. K. zaktualizowały się co najmniej dwie podstawy do przyznania mu omawianego świadczenia, tj. długotrwała choroba oraz bezrobocie. Trafnie zatem organy administracji publicznej uznały, że zasadne jest przyznanie skarżącemu wspomnianego świadczenia pieniężnego. Trzeba przy tym zauważyć, że zasiłek okresowy został przyznany w maksymalnej wysokości, co powinno w pełni zaspokajać w poruszanym zakresie interes skarżącego.

Sąd nie znalazł także podstaw, by kwestionować długość okresu wypłacania tej formy wsparcia ze środków publicznych, jak i daty dokonywania kolejnych przelewów. Ustalenia poczynione w tym zakresie przez organy administracji publicznej czynią zadość wymaganiom wynikającym z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.). Nie można zatem przyjąć, że w powyższym zakresie doszło do przekroczenia uznania administracyjnego, a wydane rozstrzygnięcie mają charakter arbitralny. Okoliczności te nie były zresztą również kwestionowane przez skarżącego, który w istocie traktuje zaskarżanie rozważanych rozstrzygnięć jako element działań zmierzający do podniesienia jakości czynności podejmowanych przez organy administracji publicznej.

Podsumowując, w rozpatrywanej sprawie zaktualizowały się przesłanki, od których w świetle art. 38 ust. 1 u.p.s. zależy przyznanie zasiłku okresowego A. K. Decyzje wydane przez organy administracji publicznej okazały się zatem trafne i odpowiadały prawu.

W tej sytuacji Sąd nie znalazł żadnych podstaw do uwzględnienia skargi. Skarga jako niezasadna podlegała zatem oddaleniu na mocy art. 151 p.p.s.a.