Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 178/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA - Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. W. na bezczynność Dyrektora [...] w W. w przedmiocie wypłaty odszkodowania postanawia: - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

L. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Dyrektora [...] w W. polegającą na niewypłaceniu odszkodowania za niewłaściwe leczenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Z uwagi na przedmiot skargi oraz wskazanie w niej jako organu Dyrektora [...] w W., przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd za konieczne uznał w pierwszej kolejności rozważenie, czy sprawa należy do właściwości sądu administracyjnego.

Rozważając powyższe zauważyć trzeba, że stosownie do treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej także P.p.s.a., sądy administracyjne są uprawnione do kontroli działalności organów administracji publicznej, a kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Nadto, w myśl § 3 cytowanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Powołany przepis określa właściwość rzeczową sądów administracyjnych. Na podstawie tej regulacji prawnej sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działalnością organów administracji publicznej oceniając pod względem zgodności z przepisami prawa postępowanie tych organów w sprawach wymienionych w cyt. art. 3 P.p.s.a.

Jak wynika z powyższego, kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a P.p.s.a (art. 3 § 2 pkt 8). Dotyczy to sytuacji, w których organy administracji nie podejmują nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Skarga na bezczynność organów przysługuje bowiem tylko w tych sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1-3 P.p.s.a), w tych sprawach, w których mogą być podejmowane akty lub czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., tam gdzie wydawane są pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a.), a także wówczas, gdy odrębna ustawa tak stanowi. Zatem skarga na bezczynność organu dopuszczalna jest tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 1101/08, lex nr 552736).

W niniejszej sprawie L. W. domaga się od Sądu w oparciu o przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi konkretnego działania polegającego na zobowiązaniu Dyrektora [...] w W. do wypłaty odszkodowania.

Mając na względzie powyższe wywody wskazać trzeba, że skarga wniesiona przez L. W. nie dotyczy sprawy sądowoadministracyjnej. Skarga ta skierowana jest przeciwko Szpitalowi, który w zakresie w jakim dotyczy to leczenia pacjentów nie jest organem administracji publicznej i nie wydaje żadnych rozstrzygnięć, które mógłby Sąd poddać kontroli zgodności z przepisami prawa. Nadto, sprawy o odszkodowanie bądź zadośćuczynienie są sprawami cywilnymi w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm.), a do ich rozpoznania właściwe są sądy powszechne.

Konkludując, rozpoznawana sprawa z uwagi na to, że dotyczy bezczynności Dyrektora [...] w W., nie może stanowić przedmiotu skargi do sądu administracyjnego, nie należy bowiem do spraw wymienionych w art. 2 i 3 P.p.s.a. Sąd administracyjny nie jest właściwy rzeczowo w takich sprawach, tj. nie ma kompetencji do oceny prawidłowości działania podmiotu innego niż organ administracji publicznej i w innych sprawach niż te wskazane w art. 3 ww. ustawy.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.