Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 570/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-08-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 64, art. 134
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur Sędzia WSA Iwona Owsińska – Gwiazda (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 26 sierpnia 2021 r. sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] maja 2021 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. na rzecz skarżącego M. G. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] maja 2021 roku, znak [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. stwierdziło niedopuszczalność odwołania M. G. (dalej: skarżący) wniesionego od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] z [...] lutego 2021 roku nr. [...] o ustaleniu warunków zabudowy i sposobu zagospodarowania terenu dla inwestycji zamierzonej przez S. D. polegającej na budowie budynku trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych na częściach działek nr [...],[...],[...]. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 134 K.p.a.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia SKO wskazało, iż w/w decyzja Burmistrza Miasta i Gminy [...] z [...] lutego 2021 r. nr [...]zawierała prawidłowe pouczenie o przysługującym środku odwoławczym. Decyzję tę organ doręczył skarżącemu za pośrednictwem operatora pocztowego [...] lutego 2021 r. Skarżący w dniu [...] lutego 2021 r. złożył za pośrednictwem poczty elektronicznej odwołanie od w/w decyzji. Przesłana wiadomość nie została podpisana kwalifikowanym podpisem elektronicznym.

Organ odwoławczy na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. wezwał stronę do uzupełnienia braku odwołania w postaci podpisu pod odwołaniem (złożenie podpisu pod odwołaniem lub ewentualnie przekazanie podpisanego egzemplarza odwołania) w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia podania bez rozpoznania.

Wskazał, że wezwanie doręczone zostało [...] kwietnia 2021 roku. Mimo prawidłowego doręczenia wezwania skarżący nie uzupełnił braków podania. Organ wskazał, że co prawda skarżący w dniu [...] maja 2021 r, sporządził pismo, w którym poinformował o uzupełnieniu podpisu pod odwołaniem, ale w ocenie SKO działanie takie nie może zostać uznane za prawidłowe (skuteczne) wykonanie wezwania. W tej sytuacji organ stwierdził, że podanie z [...] lutego 2021 r. nie czyni zadość wymogom formalnym jakie stawia art. 63 § 3 K.p.a. Nieusunięcie zaś na wezwanie Kolegium braków podania przez skarżącego skutkuje pozostawieniem odwołania bez rozpoznania, co stanowi jedną z postaci stwierdzenia jego niedopuszczalności przewidzianą w art. 134 K.p.a.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący zaskarżył ww. postanowienie i wniósł o jego uchylenie i o zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania tj. art. 63 §1, § 2 i § 3, art. 64 § 2 oraz art. 134 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, poprzez niewłaściwe ich zastosowanie, skutkiem czego było przyjęcie przez organy iż wniesione przeze mnie podanie (odwołanie od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...]) nie spełnia wymagań ustalonych w przepisach prawa, że pomimo doręczenia mi wezwania do usunięcia braku formalnego odwołania braku tego nie usunąłem oraz że w odniesieniu do złożonego przeze mnie odwołania zachodzi niedopuszczalność odwołania, czego przejawem było w szczególności:

1) przyjęcie przez Organ, iż odwołanie wniesione przeze mnie za pośrednictwem poczty elektronicznej powinno być opatrzone nakreślonym przeze mnie podpisem,

2) przyjęcie przez Organ, iż przesłana przeze mnie na adres organu korespondencja (doręczona za pośrednictwem ,,tradycyjnej" poczty), stanowiąca odpowiedź na wezwanie do usunięcia braków formalnych, zawierająca nakreślony przeze mnie podpis, nie stanowiła usunięcia braku, którego dotyczyło wezwanie.

Nadto zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez dokonanie całkowicie odmiennego i rażąco niekorzystanego rozstrzygnięcia polegającego na stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania, podczas gdy w tej samej sprawie (na wcześniejszym etapie jej rozpoznawania) w identyczny sposób skarżący składał podpis pod odwołaniem od decyzji, a sposób ten uznany został przez organ za prawidłowy, bowiem organ nie stwierdził niedopuszczalności odwołania.

W uzasadnieniu skargi rozwinięto podniesione zarzuty, wskazując m. in., że żaden przepis prawa nie wymaga by odwołanie składało się z jednego dokumentu. Skarżący przesłał swój podpis właśnie w celu dołączenia go do złożonego wcześniej odwołania, zgodnie z otrzymanym wezwaniem organu. Wskazał też, że odwołanie złożył w dniu [...] lutego 2021 r., w okresie panujących obostrzeń wywołanych stanem epidemii. Z tego względu, dla ograniczenia kontaktów z osobami trzecimi, zarówno w urzędzie jak i placówkach pocztowych, skorzystał z formy złożenia odwołania za pośrednictwem poczty elektronicznej.

SKO w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Niniejsza sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019 r., poz. 2325) - dalej "P.p.s.a."- sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Zaskarżone postanowienie należy do pierwszej z ww. kategorii, dlatego też niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania w trybie uproszczonym, bez wyznaczania rozprawy.

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2021 r., poz. 137) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.).

Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).

Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 P.p.s.a.

Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności Sąd stwierdza, że skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Kontroli Sądu poddano w niniejszej sprawie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z [...] maja 2021 roku, stwierdzające niedopuszczalność odwołania M. G. wniesionego od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] z [...] lutego 2021 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy i sposobu zagospodarowania terenu.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że istotnie organ odwoławczy w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych odwołania nieprawidłowo powołał się na dyspozycję normy art. 64 K.p.a. co do pozostawienia odwołania bez rozpoznania, zamiast wskazania normy art. 134 K.p.a. Powyższe uchybienie nie było jednak uchybieniem istotnym, bowiem rację ma organ, że wada odwołania złożonego przez skarżącego istniała i, bez względu na wskazaną podstawę prawną wezwania o braki, należało brak formalny odwołania usunąć. Odwołanie znajdujące się w aktach odwoławczych w rzeczywistości nie zawiera podpisu skarżącego a w miejscu na podpis widnieje wydrukowany napis: ,,M. G.’’. Wezwanie do uzupełnienia tego braku formalnego było zatem uzasadnione. Skarżący w zakreślonym terminie 7 dni wniósł do organu pismo, nawiązujące do złożonego odwołania (pisma z dnia [...] lutego 2021 r. nadanego za pośrednictwem poczty elektronicznej) od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] lutego 2021 r., ze wskazaniem znaku, nr [...], stanowiące uzupełnienie braku formalnego podania, w postaci podpisu pod odwołaniem, datowane na dzień [...] maja 2021 roku, zawierające podpis. W ocenie skarżącego wniesienie takiego pisma czyniło zadość wezwaniu organu i stanowiło uzupełnienie braku formalnego odwołania.

Organ odwoławczy uznał natomiast, że pismo powyższe nie odpowiada wezwaniu do uzupełnienia braków jakie wystosowano do strony, nie może zatem być uznane za prawidłowe (skuteczne) wykonanie wezwania.

Stosownie do treści art. 128 K.p.a., odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji. Przepisy szczególne mogą ustalać inne wymogi co do treści odwołania.

Dla kwalifikacji podania, jako odwołania, decydujące znaczenie ma zatem intencja jego autora, której oceny dokonuje się na podstawie całokształtu podniesionych okoliczności. Dozwolona jest również modyfikacja treści uprzednio złożonego odwołania (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2020 r. sygn. akt II OSK 799/19 i z dnia 16 grudnia 2015 r. sygn. akt II OSK 965/14. Niepublikowane. Dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro więc w świetle art. 128 K.p.a. odwołanie jest odformalizowanym środkiem prawnym, z którego – poza ogólnymi wymogami każdego podania (art. 63 § 2, § 3 i § 3a K.p.a.) - musi wynikać, że strona jest niezadowolona z decyzji organu pierwszej instancji, to zmiana treści podania, w którym wniesiono odwołanie zawierające podpis, w stosunku do pierwotnie wniesionego (niepodpisanego) odwołania - o ile nastąpiło to w terminie wyznaczonym do uzupełnienia braku formalnego poprzez podpisanie - nie ma znaczenia dla stwierdzenia, że doszło do skutecznego uzupełnienia tego braku. Pismo skarżącego – złożone z zachowaniem terminu siedmiu dni od doręczenia wezwania z dnia [...] marca 2021 r. – należało zatem uznać za skuteczne uzupełnienie braku formalnego odwołania wniesionego [...] lutego 2021 r. poprzez jego podpisanie.

Twierdzenie organu administracji, że prawidłowe uzupełnienie braku formalnego odwołania poprzez jego podpisanie musi polegać na złożeniu podpisanego odpisu odwołania, które jest jednobrzmiącą kopią, a nie nowym pismem, nie znajduje oparcia w przepisach prawa (por. wyrok NSA z 9 września 2020 r. II OSK 1199/20).

Jak powyżej wywiedziono, uznanie odwołania skarżącego wniesionego [...] maja 2021 r. za skuteczne uzupełnienie braku formalnego odwołania wniesionego [...] lutego 2021 r. powoduje, że SKO w R. będzie zobowiązane rozpatrzeć to odwołanie.

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w pkt I sentencji, uwzględniając skargę i uchylając zaskarżone postanowienie, z uwagi na zaistniałe w sprawie naruszenie przepisów postępowania, które w tym przypadku miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.

O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt II sentencji, na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a., zasądzając od organu na rzecz strony skarżącej [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (uiszczony wpis od skargi).