Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 807/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędzia WSA Małgorzata Walentek Protokolant Paulina Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2012 r. sprawy ze skargi A Spółka Jawna w Ś. na postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie nadzoru sanitarnego-wydanie zaświadczenia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 20 stycznia 2011 r. radca prawny M.R.-Ż. działając jako pełnomocnik A Spółka Jawna w Ś., wystąpiła o wydanie zaświadczenia potwierdzającego, iż "w dniu 16 maja 2007 r. (data protokołu kontroli sanitarnej) pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej prowadzonego przez A Sp. j., przeznaczone na [...] oraz [...] położone przy ul. [...] w C., spełniały wymagania fachowe i sanitarne, określone w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 10 listopada 2006 r. w sprawie wymagań, jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej".

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...] odmówił wydania zaświadczenia o żądanej treści.

Organ wskazał, że nie jest w posiadaniu dokumentu, na podstawie którego mógłby zaświadczyć zgodnie z żądaniem wnioskodawcy. Takim dokumentem mogłaby być wyłącznie wydana w formie postanowienia opinia sanitarna o spełnieniu w 2007 r. wymagań fachowych i sanitarnych. Wielokrotnie zwracano wnioskodawcy uwagę, że opinia sanitarna jest wydawana na wniosek, którego jednakże nie zgłoszono. Wprawdzie w posiadaniu organu znajduje się protokół kontroli sanitarnej z dnia 16 maja 2007 r., niemniej dokument ten nie może stanowić podstawy do wydania zaświadczenia żądanej treści bez dokonania uprzedniej interpretacji obowiązujących przepisów. Podkreślono, że zaświadczenie nie ma za zadanie rozstrzygania konkretnej sprawy, jest wyłącznie aktem wiedzy a nie woli organu i nie ma charakteru prawotwórczego.

A Sp. J. w Ś. złożyło zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia. W ocenie wnioskodawcy organ wskazał, że dysponuje dokumentem kontroli sanitarnej pomieszczeń objętych wnioskiem z daty, której dotyczy wniosek, zaś z przepisów regulujących obligatoryjną treść takiego protokołu wynika, że zawierać on powinien dane wystarczające do wydania zaświadczenia żądanej treści.

[...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...] utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

Organ ustalił, że w związku ze zgłoszeniem w dniu 16 kwietnia 2007 r. przez R.B. zakończenia budowy inwestycji budowy [...] na działce nr [...] przy ul. [...] w C. i zamiarze przystąpienia do użytkowania tego obiektu, w dniu 18 maja 2007 r. została przeprowadzona kontrola sanitarna przez upoważnionych przedstawicieli PPIS w B., w wyniku której sporządzone zostały dwa protokoły kontroli. Pierwszy o nr [...] r. dotyczył oględzin obiektu budowlanego w związku z dopuszczeniem go do użytkowania, natomiast drugi o nr [...] dotyczył kontroli sanitarnej w związku z odbiorem sanitarnym pomieszczeń przeznaczonych na prowadzenie [...].

W protokole z oględzin zamieszczono informację, iż "obiekt spełnia wymagania sanitarno-higieniczne dla planowanej działalności". Jednakże przedmiotowe oględziny zostały przeprowadzone w celu wydania decyzji z dnia [...]r. dotyczącej nie zgłoszenia sprzeciwu do użytkowania [...] oraz były one elementem postępowania prowadzonego w trybie art. 56 ustawy Prawo budowlane. Tak więc oględziny zostały przeprowadzone w zakresie sprawdzenia uzgodnienia projektu budowlanego pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych, a nie w zakresie spełnienia wymagań sanitarnych i fachowych pomieszczeń i urządzeń zoz-u, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 10.11.2006 r. Zaznaczyć również należy, iż decyzja ta została wydana właśnie na podstawie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a nie w oparciu o rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 10 listopada 2006 r. w sprawie wymagań, jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej. Wobec tego informacja zawarta w tym protokole nie dowodziła spełnienia przez A w C. wymogów, jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej. Kontrola została bowiem przeprowadzona pod kątem użytkowania obiektu budowlanego, a nie wymogów konkretnych pomieszczeń i urządzeń.

Ponadto organ odwoławczy zaznaczył, że protokół z kontroli sanitarnej, która nie została przeprowadzona w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 10 listopada 2006 r., również nie może być wykorzystany jako dowód w sprawie spełnienia wymagań fachowych i sanitarnych pomieszczeń i urządzeń zoz-u. Kontrola taka odbywa się bowiem na wniosek strony, a ponieważ stosownego wniosku nie było, nie została ona przeprowadzona pod kątem spełnienia wymagań określonych w rozporządzeniu, tylko dotyczyła ogólnego stanu higieniczno-sanitarnego. Protokół ten nie jest więc podstawą w oparciu o którą może być wydane żądane zaświadczenie.

Organ odpowiadając na zarzuty zażalenia wskazał, że sam opis wszystkich pomieszczeń zakładu oraz ich wyposażenia, podsumowany stwierdzeniem, iż obiekt spełnia wymagania sanitarno-higieniczne dla planowanej działalności oraz stwierdzenie, iż warunki higieniczno-sanitarne opisane w dokumentacji nie stanowiłyby przeszkody do wydania pozytywnej opinii sanitarnej nie może być podstawą do ubiegania się o wydanie zaświadczenia o spełnieniu wymagań fachowych i sanitarnych. Organ wydający zaświadczenie musi opierać się na posiadanych w sprawie dokumentach, a te są niewystarczające do jego wydania.

Jeżeli więc strona w 2007 r. nie zwróciła się z wnioskiem o wydanie opinii o spełnieniu wymagań fachowych i sanitarnych określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 10 listopada 2006 r. to nie jest możliwe wydanie zaświadczenia potwierdzającego spełnienie przez jednostkę wymagań określonych tym rozporządzeniem, bowiem w tym czasie nie została przeprowadzona kontrola, w zakresie sprawdzenia spełnienia, bądź braku spełnienia przez tę jednostkę wymagań określonych w rozporządzeniu.

A Sp. J. w Ś. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia.

Orzeczeniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 217 § 2 pkt 1 i 2, poprzez nieprawidłową wykładnię skutkującą przyjęciem przez organ, iż podstawą do wydania zaświadczenia jest łączne spełnienie obu przesłanek zawartych w art. 217

§ 2 pkt 1 i 2 pomimo, iż przepis ten zawiera dwie odrębne podstawy wydania zaświadczenia, a skarżąca opiera się na jednej z nich – wymagającej wykazania interesu prawnego (art. 217 § 2 pkt 2), art. 217 § 2 pkt 2 w zw. z art. 218 § 1 k.p.a. poprzez odmowę wydania zaświadczenia z uwagi na brak danych wynikających z posiadanej przez organ dokumentacji, podczas, gdy treść dokumentów znajdujących się w posiadaniu organu, potwierdza okoliczności zawarte w treści żądania skarżącej, ostatecznie zarzucono organowi naruszenie art. 75 § 1 i art. 7 k.p.a.

Skarżąca po opisaniu przebiegu dotychczasowego postępowania wskazała, że kwestia, w jakiej formie Powiatowy Inspektor Sanitarny stwierdza spełnienie wymagań fachowych i sanitarnych, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia zakładu, nie jest oczywista. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 16 lipca 2004 r. w sprawie rejestru zakładów opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 169, poz. 1781) w § 10 ust. 1 pkt 3 lit. e stanowi jedynie, że do wniosku o wpis zakładu do rejestru dołącza się kopie dokumentów stwierdzających spełnianie przez zakład wymagań określonych w art. 9-11 ustawy o zoz-ach, w tym postanowienie organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej o spełnieniu wymagań fachowych i sanitarnych, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia zakładu.

Przepis zawierający delegację ustawową stanowi, że Minister Zdrowia określa, w drodze rozporządzenia, dane objęte wpisem do rejestru, wzór rejestru i tryb dokonywania wpisów i zmian w rejestrze oraz wykreśleń z rejestru (art. 17 ustawy o zoz-ach). Nie wskazuje, że Minister Zdrowia nadaje jakiekolwiek kompetencje państwowej inspekcji sanitarnej. Postanowienia w tym przedmiocie powołują się na ogólne podstawy prawne działania inspekcji sanitarnej, tj. na art. 1 i 2 z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Stąd, postanowienie o spełnieniu wymagań fachowych i sanitarnych, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia zakładu może być kwalifikowane jako zaświadczenie w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego.

W dalszej kolejności należy wskazać, iż postępowanie w sprawie wydania zaświadczenia może zakończyć się wydaniem zaświadczenia o treści żądanej przez wnioskodawcę, wydaniem zaświadczenia o treści odmiennej lub odmową wydania zaświadczenia.

Równocześnie, postępowanie w sprawie wydania zaświadczenia może zakończyć się przez odmowę wydania zaświadczenia o żądanej treści, z powodu niepotwierdzenia się w toku postępowania wyjaśniającego istnienia stanu faktycznego lub prawnego, którego potwierdzenia żądała osoba ubiegająca się o zaświadczenie.

Mając na uwadze powyższe rozważania przyjdzie stwierdzić, że z treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie wynika natomiast, aby wskazana wyżej przesłanka odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści się ziściła. Brak w nim jakiegokolwiek śladu wskazującego, że organ I instancji przeprowadził jakiekolwiek postępowanie wyjaśniające, którego wynikiem mogłaby być odmowa wydania zaświadczenia żądanej treści, a w szczególności, aby z dokumentów lub innych danych, będących w posiadaniu organu I instancji wynikał stan faktyczny odmienny od wskazanego we wniosku.

Wręcz przeciwnie organ I instancji wskazał, iż dysponuje dokumentem kontroli sanitarnej pomieszczeń objętych wnioskiem z daty, której dotyczy wniosek, zaś z przepisów regulujących obligatoryjną treść takiego protokołu wynika, iż zawierać on powinien dane wystarczające do wydania zaświadczenia żądanej treści.

Mając powyższe na uwadze, nie sposób przyjąć, iż w posiadanej przez organ dokumentacji brak jest wystarczających danych do wydania zaświadczenia żądanej treści, lub, by jego wydanie wymagało przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, które musiało być przeprowadzone przed sporządzeniem powyższego pisma z dnia 12 lutego 2010 r. co więcej, praktyka działania organów kontroli sanitarnej nie wskazuje, aby w wypadku złożenia stosownego wniosku o wydanie postanowienia dotyczącego spełnienia przez zakład opieki zdrowotnej wymagań określonych rozporządzeniem Ministra Zdrowia w sprawie wymagań fachowych i sanitarnych, przeprowadzana była dodatkowa kontrola, ponad zaistniałą w niniejszej sprawie.

Jedyną przesłanką odmowy jest zatem brak złożenia przez stronę, w okresie objętym wnioskiem formalnego wniosku o wydanie postanowienia, stanowiącego w istocie opinie organu inspekcji sanitarnej o stanie higieniczno-sanitarnym pomieszczeń zakładu opieki zdrowotnej, który wynika z posiadanej przez organ dokumentacji.

W odpowiedzi na skargę organ postulował jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany stanowiska zajętego w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada wymogom prawa, a tylko pod tym względem odbywa się sądowa kontrola działalności administracji publicznej (art. 1 Prawa o ustroju sądów administracyjnych – Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1269 ze zm.). Zgodnie bowiem z art. 218 § 1 kpa organ zobowiązany jest do wydania zaświadczenia w przypadkach określonych w art. 217 § 2 pkt 2 kpa, na który powołuje się skarżący, jeżeli fakty lub stan prawny wynikają z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Tymczasem organy obu instancji wykazały, że nie dysponują dokumentacją pozwalającą na wydanie zaświadczenia o żądanej we wniosku treści. W szczególności nie posiadają danych dotyczących spełniania przez pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej prowadzonego przez skarżącego, w dniu 16.05.2007 r., wymagań fachowych i sanitarnych, określonych w powołanym we wniosku rozporządzeniu. Sporządzone w tym dniu protokoły nie zawierają stwierdzeń potwierdzających okoliczności objęte treścią wniosku. W trybie zaświadczeniowym nie można natomiast żądać od organu administracyjnego wyrażenia ocen lub opinii, które wprost nie wynikają z dostępnych materiałów. Tym bardziej zaświadczenie nie może zastępować innych form działania organu, przewidzianych dla załatwienia określonej sprawy, jak np. postanowienia o którym mowa w § 10 ust. 2 pkt 3 lit. e rozporządzenia z dnia 16 lipca 2004 r. dotyczącym rejestru zakładów opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 169, poz. 1781 ze zm.).

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji.

SW