Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1086/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A A. G., R. Z. sp. jawna w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

A A. G., R. Z. sp. jawna w P. (dalej: skarżąca albo spółka) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] mocą której uchylono decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] nr [...] określającą spółce wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2013 r. w kwocie [...] zł oraz określono wysokość tego zobowiązania w kwocie [...] zł.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 września 2015 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie dokumentu, z którego wynika upoważnienie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpis z KRS) oraz poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia.

Jednocześnie wezwano spółkę do wyjaśnienia w terminie 7 dni, czy wskazany w skardze R. Z. jako osoba reprezentująca spółkę występuje w niniejszej sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącej, a jeżeli tak, to nadesłać należało w terminie 7 dni pełnomocnictwo procesowe udzielone mu przez osoby upoważnione do reprezentowania spółki z jednoczesnym wykazaniem, że R. Z. należy do kręgu osób, mogących występować w charakterze pełnomocnika w postępowaniu przed sądem administracyjnym, wymienionych w art. 35 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: P.p.s.a., w szczególności poprzez nadesłanie np. umowy o pracę - pod rygorem uznania, że skarżąca występuje w niniejszej sprawie bez pełnomocnika.

Odpowiadając w terminie na wezwanie, spółka w piśmie z dnia 3 października 2015 r. podała wartość przedmiotu zaskarżenia oraz nadesłała jednocześnie skan pełnomocnictwa z dnia 7 kwietnia 2015 r. udzielonego przez spółkę R. Z. i skan odpisu z KRS skarżącej. Nadesłała także kopię umowy o pracę R. Z..

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 października 2015 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem przez notariusza dokumentu, z którego wynika upoważnienie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpis z KRS), zgodnie z art. 29 ustawy P.p.s.a.

Wskazano przy tym, że w odpowiedzi na poprzednie wezwanie nadesłany został jedynie skan odpisu z KRS.

Jednocześnie wezwano spółkę do nadesłania w terminie 7 dni oryginału albo poświadczonego za zgodność z oryginałem przez notariusza odpisu pełnomocnictwa udzielonego R. Z. przez skarżącą do działania w jej imieniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym albo przed sądami administracyjnymi bądź oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem przez notariusza pełnomocnictwa z dnia 7 kwietnia 2014 r., pod rygorem przyjęcia, że strona skarżąca występuje w niniejszym postępowaniu bez pełnomocnika.

Wskazano przy tym, że przy piśmie spółki z dnia 3 października 2015 r. nadesłany został jedynie skan pełnomocnictwa z dnia 7 kwietnia 2014 r.

Wezwania powyższe doręczone zostały spółce w dniu 2 listopada 2015 r.

Przy piśmie z dnia 6 listopada 2015 r. (nadanym w dniu 10 listopada 2015 r.) spółka nadesłała skan notarialnej kserokopii pełnomocnictwa z dnia 7 kwietnia 2014 r. dla R. Z. oraz kserokopię odpisu z KRS.

Z uwagi na nienadesłanie w terminie oryginału bądź poświadczonego za zgodność z oryginałem przez notariusza odpisu pełnomocnictwa udzielonego przez spółkę R. Z., na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 grudnia 2015 r. uznano, że skarżąca występuje w niniejszym postępowaniu bez pełnomocnika.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 29 P.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem stwierdzającym umocowanie do reprezentacji strony w odniesieniu do spółek kapitałowych jest aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 927/07, opubl. LEX nr 516658). Z kolei w postępowaniu sądowoadministracyjnym brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z tym ostatnim przepisem, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem takim jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do usunięcia braku formalnego skargi obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., do jej odrzucenia.

Dodatkowo należy wskazać, że stosownie do art. 48 § 3 P.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym.

Dokument winien być zatem złożony do Sądu jako oryginał bądź w postaci odpisu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym – zgodnie z art. 48 § 3 P.p.s.a. Przepis ten dopuszcza bowiem możliwość złożenia do sądu oryginału dokumentu bądź uwierzytelnionego przez notariusza lub pełnomocnika – profesjonalistę odpisu dokumentu. Wynika z powyższego, że również dokument wykazujący umocowanie do wniesienia skargi i określający sposób reprezentacji strony skarżącej, jeżeli nie jest złożony w oryginale, winien być poświadczony za zgodność z oryginałem zgodnie z art. 48 § 3 P.p.s.a., tj. przez występującego w sprawie profesjonalnego pełnomocnika albo przez notariusza.

W rozpatrywanej sprawie skarżąca w odpowiedzi na pierwsze wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi złożyła jedynie skan żądanego dokumentu. Trzeba podkreślić, że skan dokumentu nie może być uznany za oryginał. Dokument ten mógłby wprawdzie czynić zadość "odpisowi", gdyby jednak był poświadczony za zgodność z oryginałem w sposób, który przewiduje art. 48 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 lipca 2011 r., sygn. akt I SA/Gl 288/11, opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tego względu ponownie wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi, wskazując jednocześnie, w jaki sposób może zostać uwierzytelniona kopia odpisu z KRS. Spółka nie wykonała jednak należycie tego ponownego wezwania. Nadesłała bowiem jedynie kserokopię odpisu z KRS i uczyniła to już po upływie wymaganego siedmiodniowego terminu. Wezwanie doręczone zostało spółce w dniu 2 listopada 2015 r. a odpowiedzi udzieliła ona w dniu 10 listopada 2015 r. a więc na ósmy dzień od doręczenia wezwania.

Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd obowiązany był skargę odrzucić, co też orzeczono w sentencji postanowienia.