Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SAB/Gd 12/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-05-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędzia NSA Marek Gorski, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Kaczmar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2011 r. sprawy ze skargi H. E. K. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji zakazującej zorganizowania zgromadzenia publicznego oddala wniosek skarżącego H. E. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia 16 maja 2011r., nr [...].


UZASADNIENIE

III SAB/Gd 12/11

UZASADNIENIE

Prezydent Miasta, decyzją z dnia 16 maja 2011r. nr [...] powołując się na art. 8 pkt 2 oraz art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1990 r. Prawo o zgromadzeniach (Dz.U. Nr 51 poz. 297 ze zmianami) orzekł o zakazie przeprowadzenia zgromadzenia publicznego organizowanego przez S. G. – pełnomocnika S. E., H. S. i H. E. K. w dniach 17,18 i 19 maja 2011r.

W dniu 17 maja 2011r. H. E. K. wniósł odwołanie od tej decyzji do Wojewody.

W dniu 18 maja 2011r. H. E. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Wojewody, podnosząc, że decyzja organu I instancji została wydana z rażącym naruszeniem przepisów postępowania i prawa materialnego i dlatego decyzja wojewody powinna zostać wydana bez zbędnej zwłoki w myśl art. 35 k.p.a.

Do skargi dołączono wniosek o wydanie zarządzenia tymczasowego (albo równoważnego postanowienia znanego w Polsce pod inną nazwą), domagając się wydania postanowienia o wywołaniu przez odwołanie z dnia 17 maja 2011r. skutku zawieszającego względem postanowienia z 16 maja 2011r. oraz pomocniczo o zobowiązanie Prezydenta Miasta do umożliwienia wnioskodawcy przeprowadzenia demonstracji określonej w zgłoszeniu i zakazującej wykonania decyzji Prezydenta Miasta.

Zdaniem skarżącego wydanie takiego postanowienia stanowi jedyną możliwość ochrony praw wnioskodawcy. Każde opóźnienie przebiegu demonstracji, według polskiego prawa prowadzi do utraty praw uzyskanych dzięki zgłoszeniu. Bez wydania takiego postanowienia bezpowrotnie utracona zostanie możliwość zrealizowania finału akcji w G.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zawiera kompleksową regulację w zakresie form działania procesowego sądów administracyjnych, a zwłaszcza możliwych rozstrzygnięć dokonywanych przez te sądy.

Celem złożonego przez stronę skarżącą wniosku było w istocie doprowadzenie do wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji i umożliwienie w ten sposób przeprowadzenia zaplanowanego zgromadzenia publicznego.

Jedynym środkiem o charakterze tymczasowym, stosowanym przez sąd administracyjny, mającym na celu zabezpieczenie interesów skarżącego do czasu rozstrzygnięcia sprawy jest przewidziana w art. 61§ 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi możliwość wydania na wniosek skarżącego postanowienia o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności – na które wniesiono skargę, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przedmiotem postępowania w sprawie ze skargi na bezczynność organu administracji nie jest żaden akt, ani czynność. Zatem powołany powyżej przepis nie daje podstawy do zastosowania określonego w nim środka jako zabezpieczenia interesów skarżącego w sprawie, której przedmiotem jest bezczynność organu.

Także ustawa z dnia 5 lipca 1990 r. Prawo o zgromadzeniach (Dz.U. Nr 51 poz. 297 ze zmianami) nie zawiera przepisów szczególnych, dających podstawę dla orzekania przez sąd administracyjny o wykonalności decyzji organu I instancji zakazującej zgromadzenia publicznego w postępowaniu ze skargi na bezczynność organu odwoławczego.

W tym stanie sprawy Sąd postanowił na podstawie art. 61§ 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jak w sentencji postanowienia.