Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1110/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celnego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony akt
Powołane przepisy: article: art. 144
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.
article: art. 16 pkt 2
journal: Dz.U. 2004 nr 4 poz 27
law: Ustawa z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych - tekst jednolity.
article: par. 10 ust. 4 pkt 1
journal: Dz.U. 2003 nr 102 poz 946
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Sędzia WSA Renata Siudyka (spr.), Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2011 r. przy udziale – sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. we W. na czynność Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie gier losowych 1. uchyla zaskarżoną czynność; 2. stwierdza, że zaskarżona czynność nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od Naczelnika Urzędu Celnego w B. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] złotych (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym pismem z dnia [...] r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w B. poinformował "A" Spółkę z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą we W. o wygaśnięciu poświadczenia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych Daytona Classic, nr fabryczny [...], nr rej. [...] w związku wygaśnięciem zezwolenia na urządzenie i prowadzenie działalności, w oparciu o które przedmiotowe poświadczenie zostało dokonane.

Naczelnik Urzędu Celnego w B. jako podstawę prawną niniejszej informacji wskazał art. 144 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych

(Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ), art. 16 pkt. 2 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. Nr 4 z 2004 r., poz 27 z późn. zm. ), oraz § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. o warunkach urządzania gier i zakładów wzajemnych ( Dz. U. Nr 102 poz. 946 z późn. zm.).

Organ wskazał jednocześnie, że w dniu [...] r. upłynął okres ważności decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. nr [...] (decyzja pierwotna) z dnia [...] r. oraz decyzji zmieniającej, na podstawie której dokonano poświadczenia niniejszego automatu.

"A" Spółka z o.o. z siedzibą we W. pismem z dnia [...] r. w odpowiedzi na pismo Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] r. nr [...] złożyła odwołanie i wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa.

Pismem z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego w B. stwierdził, iż jego zdaniem w przedmiotowej sprawie nie zostały naruszone przepisy prawa, a zatem wezwanie do usunięcia naruszenia prawa było bezpodstawne.

Organ wyjaśnił, iż pismo nr [...] z dnia [...] r. przesłane do spółki "A" miało na celu jedynie poinformowanie jej, iż decyzja będąca podstawą rejestracji automatu o niskich wygranych Daytona Classic wygasła z mocy obowiązującego prawa tj. § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. o warunkach urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz.U. Nr 102, poz. 946 z późn. zm.).

Pismem z dnia [...] r. "A" Sp. z o.o. w W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na informację Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] r. nr [...] oraz na czynność wyrejestrowania określonego w niej automatu do gier, wnosząc o uchylenie lub stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności.

Skarżąca spółka zarzuciła naruszenie przez czynność organu art. 92 ust. 1 w związku z art. 2 i art. 7 Konstytucji oraz art. 15b ust. 4 i art. 16 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych poprzez zastosowanie w sprawie § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych, mimo iż zostało ono w tym zakresie wydane bez upoważnienia ustawowego, ewentualnie w związku z możliwością stwierdzenia bezskuteczności zaskarżonej czynności naruszenie § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 roku w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych poprzez orzeczenie o wygaśnięciu rejestracji automatu, mimo iż nie wygasło zezwolenie skarżącej do prowadzenia działalności w zakresie eksploatacji automatów do gier oraz naruszenie art. 128 i art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacji podatkowej (Dz. U. nr 8/2005 poz 60 z późn. zm. - zwanej dalej O.p. ). poprzez orzeczenie w przedmiocie wygaśnięcia lub uchylenia ostatecznej decyzji administracyjnej, mimo braku podstaw prawnych w tym zakresie w Ordynacji podatkowej ani też w przepisach ustaw podatkowych, a także naruszenie art. 120, art.124 oraz art. 210 § 1 pkt. 6 O.p. w związku z :

- art. 15b ust.4 ustawy o grach i zakładach w związku z art. 144 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych- dalej " ugh"),

- § 10 ust. 2-4, § 7 oraz § 1 pkt 2 i § 15 rozporządzenia Ministra Finansów w związku z art. 16 pkt 2, art., 15b ust. 4 oraz art.24 ust. 1 i 2 ustawy o grach i zakładach,

- art.117 ust. 1 ustawy o grach hazardowych,

poprzez przyjęcie rażąco błędnej wykładni wymienionych przepisów prawa.

W skardze zarzuciła w szczególności naruszenie przez organ zasad: pogłębiania zaufania obywateli państwa, pewności prawa, ochrony praw nabytych, ochrony interesów w toku, wolności działalności gospodarczej, praworządności i hierarchii źródeł prawa.

"A" Sp. z o.o. zakwestionowała kompetencje organu do informowania o wygaśnięciu decyzji, wskazała, iż w jej przypadku wydanie "informacji" i "wyrejestrowanie" automatu oznacza utratę uprawnienia do korzystania z tego urządzenia oraz do jego eksploatacji na terytorium Polski. Podkreśliła, że uprawnienie to uzyskała z chwilą rejestracji automatu, co potwierdzone zostało w treści poświadczenia rejestracji na dokumencie GL-1.

Skarżąca spółka podniosła, iż dokument rejestracyjny GL-1 winien być uznany za decyzję nadającą spółce "A" prawo do korzystania z zarejestrowanego urządzenia przez okres rejestracji, to jest przez sześć lat, przy czym decyzja ta stała się ostateczna na skutek niezłożenia w terminie przez skarżącą odwołania. Zdaniem skarżącej wzruszenie opisanej decyzji "rejestracyjnej" nastąpić mogło tylko w wyjątkowych przypadkach i w nadzwyczajnym trybie określonym w przepisach Ordynacji podatkowej lub ustaw podatkowych, co nie miało zdaniem "A" Sp. z o.o. miejsca w niniejszym postępowaniu.

Nadto skarżąca spółka wskazała, że automat określony w treści zaskarżonej decyzji został zarejestrowany i dopuszczony do użytkowania w oparciu o zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie innego województwa niż województwo [...].

"A" Sp. z o.o. zaakcentowała, iż zezwolenie, w oparciu o które nastąpiła rejestracja automatu, wydane na prowadzenie działalności na terenie województwa [...] nadal obowiązuje i wbrew twierdzeniom organu, nie wygasło. Podniosła, że przedmiotowy automat został przeniesiony do miejsca eksploatacji określonego w zezwoleniu udzielonym skarżącej na prowadzenie działalności na terenie województwa [...], o czym organ został powiadomiony poprzez przesłanie mu formularza GL-2. Skarżąca spółka podkreśliła, iż zezwolenie dotyczące województwa [...] również nie wygasło, co jej zdaniem oznacza, iż nie powinien do wspomnianego urządzenia znaleźć zastosowania powołany w zaskarżonej decyzji przepis rozporządzenia, gdyż automat ten został zarejestrowany, a co istotniejsze, jest w dalszym ciągu eksploatowany w ramach ważnego zezwolenia.

Dalej stwierdził, że poprzez wyrejestrowanie automatu i wydanie zaskarżonej informacji organ naruszył wyrażoną w art. 128 O.p. zasadę trwałości decyzji ostatecznych, gdyż Minister Finansów wydał wcześniej decyzję, nadającą skarżącej uprawnienie do eksploatacji automatu przez okres sześciu lat, a decyzja te stała się ostateczna. Argumentował przy tym, że przepisy Ordynacji podatkowej ani ustaw podatkowych nie przewidują możliwości wzruszenia decyzji ostatecznej.

Ponadto skarżąca wskazała, że upoważnienie ustawowe określone w art. 16 pkt. 2 ustawy o grach i zakładach wzajemnych, dotyczyło wyłącznie określenia warunków dopuszczenia urządzenia do eksploatacji i użytkowania i tym samym przyznania uprawnień, nie zaś ich cofania, pozbawiania czy stwierdzania ich wygaśnięcia.

Naczelnik Urzędu Celnego w B. w odpowiedzi na skargę z dnia [...] r., wniósł o odrzucenie skargi. Organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Odnosząc się do zarzutów strony skarżącej organ celny wyjaśnił, że realizując kompetencje dotyczące zadań w zakresie rejestracji automatów i urządzeń do gier oraz do cofania ich rejestracji wykorzystuje dane zawarte w elektronicznym systemie KRĄG, tj. Komputerowym Rejestrze Automatów do Gier.

Organ wskazał, że podstawowym zadaniem systemu KRĄG jest gromadzenie informacji o automatach lub urządzeniach do gier o niskich wygranych, wraz ze wskazaniem ich faktycznego umiejscowienia i stanu użytkowania na terytorium kraju, jak również ściśle powiązane z tym zadaniem nadzorowanie przemieszczania tych automatów pomiędzy poszczególnymi punktami lub ośrodkami gier, ponadto dodatkowym zadaniem systemu jest przechowywanie danych o podmiotach uprawnionych do prowadzenia gier na automatach lub urządzeniach do gier, o wydanych im zezwoleniach w tym zakresie i modyfikacjach tych zezwoleń, jak też o poszczególnych punktach / ośrodkach gier, w których urządzane są gry na tych automatach / urządzeniach do gier. Organ podniósł, że kolejną funkcjonalnością systemu, opracowaną w związku z przejęciem zadań z zakresu kontroli rynku gier przez Służbę Celną jest rejestracja pozostałych zezwoleń na urządzanie gier i zakładów wzajemnych, gdyż system KRĄG jest źródłem informacji dla naczelników urzędów celnych sprawujących kontrolę w zakresie automatów i urządzeń do gier.

Organ celny wyjaśnił, że informacja wysłana do strony skarżącej pismem z dnia [...] r. miała na celu jedynie poinformowanie spółki, że decyzja będąca podstawą rejestracji automatu o niskich wygranych wygasła z mocy obowiązującego prawa, zatem zdaniem organu nie zawiera rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie, a także nie jest czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a tym samym nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego określonej w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

Na mocy art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej, przy czym art. 3 § 2 pkt. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwana dalej p.p.s.a.), stwierdza, iż kontrola ta dotyczy także innych niż decyzje, czy postanowienia lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zgodnie z art. 146 § 1 p.p.s.a. Sąd uznając skargę na czynność, uchyla ten akt lub stwierdza bezskuteczność czynności.

Przedmiotowa sprawa dotyczy skargi na czynność Naczelnika Urzędu Celnego w B., który to pismem z dnia z dnia [...] r. nr [...] poinformował "A" Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W. o wygaśnięciu poświadczenia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych Daytona Classic, nr fabr. [...], nr rej. [...] w związku z wygaśnięciem zezwolenia na urządzenie i prowadzenie działalności, w oparciu o które przedmiotowe poświadczenie zostało dokonane.

Wskazać trzeba, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. akty lub czynności podległe kontroli sądów administracyjnych muszą mieć indywidualny charakter, a zatem być skierowane do zindywidualizowanego adresata, który znajduje się w określonej sytuacji, a ponadto muszą dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Sąd uznał, iż przedmiotowa czynność organu pierwszej instancji spełnia przesłanki zawarte w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., albowiem skierowana jest do konkretnego adresata - "A" Sp. z o.o. z siedzibą we W., która to spółka w wyniku stwierdzenia wygaśnięcia rejestracji automatu traci możliwości dalszej eksploatacji automatu do gry, zatem niewątpliwie czynność organu dotyczyła uprawnień strony skarżącej.

Ponadto podnieść należy, iż skoro poświadczenie rejestracji stwierdza uprawnienie określonego podmiotu do wprowadzenia do eksploatacji i użytkowania automatu lub urządzenia do gier objęte jest kontrolą sądów administracyjnych to działanie organu administracji mające na celu "wyrejestrowanie" winno być również objęte taką kontrolą jako czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Sąd stwierdził, że w przedmiotowym postępowaniu ustalić należy, czy dopuszczalna jest dalsza eksploatacja automatu do gier o niskich wygranych po jego przemieszczeniu na teren objęty innym zezwoleniem, w sytuacji, gdy wygasło zezwolenie pierwotne, na podstawie którego dokonano jego rejestracji i jego poświadczenia.

Opisane zagadnienie w opinii Sądu stanowi oś sporu pomiędzy organem administracji publicznej, a stroną wnoszącą skargę. Naczelnik Urzędu Celnego w B. stoi na stanowisku, iż wygaśnięcie pierwotnego zezwolenia wywołuje skutek utraty ważności poświadczenia rejestracji automatu, natomiast zdaniem "A" Sp. z o.o. z siedzibą we W. dopuszczalna jest dalsza eksploatacja automatu o niskich wygranych nawet, gdy pierwotne zezwolenie wygasło jeżeli eksploatacja ta oparta jest na aktualnym zezwoleniu i nie upłynął jeszcze sześcioletni okres rejestracji automatu.

W rozważanej sprawie, zdaniem organu decyzją pierwotną jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w B., nr [...] z dnia [...] r. na podstawie tej decyzji organ wskazał sześcioletni okres ważności poświadczenia rejestracji dla automatu do gier o niskich wygranych Daytona Classic nr fabr. [...] trwający od dnia [...] r. do dnia [...] r. Ponadto decyzją z dnia [...] r. Dyrektora Izby Skarbowej w B. nr [...] przedmiotowy automat otrzymał nr rejestracyjny [...] r. w dniu [...] r.

Organ stwierdził, iż z dniem [...] r. przedmiotowa decyzja wygasła, a poświadczenie rejestracji dla powyższego automatu straciło ważność z mocy obowiązującego prawa.

Wskazać należy, że od dnia [...] r. działalność gospodarcza w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych i gier na automatach o niskich wygranych uregulowana została przepisami ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.). Zgodnie z przepisem art. 129 tej ustawy działalność w zakresie m.in. gier na automatach o niskich wygranych na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz.U. Nr 4, poz. 27 ze zm.). W związku z tym, że "pierwotne" zezwolenie Dyrektora Izby Skarbowej w G. zostało wydane pod rządami ustawy z 1992 r., należy bliżej przyjrzeć się jej przepisom.

Na podstawie art. 23 a ust. 1, 2 i 6 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych, automaty i urządzenia do gier, z wyjątkiem terminali w kolekturach gier liczbowych służących wyłącznie do urządzania gier liczbowych, mogą być eksploatowane przez podmioty posiadające koncesję lub zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier losowych lub gier na automatach oraz przez podmioty wykonujące monopol państwa, po ich zarejestrowaniu przez naczelnika urzędu celnego. Rejestracja automatu lub urządzenia do gier oznacza dopuszczenie go do eksploatacji, dokonuje się na okres 6 lat. Rejestracja wygasa z upływem okresu, na jaki została dokonana, a także w przypadku wycofania z eksploatacji automatu lub urządzenia do gier. Zgodnie z art. 24 ust. 1b ustawy zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności m.in. w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, urządzanych na obszarze właściwości miejscowej jednego dyrektora izby celnej udziela dyrektor izby celnej, na którego obszarze właściwości miejscowej są urządzane i prowadzone takie gry.

Na podstawie upoważnienia ustawowego zawartego w art. 16 pkt 2 ustawy z 1992 r. zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz.U. Nr 102, poz. 946 ze zm.), które w § 1 pkt 2 reguluje m.in. warunki dopuszczenia do eksploatacji i użytkowania automatów i urządzeń do gier oraz warunki przyznawania uprawnień określonym podmiotom do wprowadzenia do eksploatacji i użytkowania takich automatów lub urządzeń. Stosownie zaś do treści § 7 tego rozporządzenia warunkiem dopuszczenia automatu lub urządzenia do gier do eksploatacji i użytkowania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest rejestracja takiego automatu lub urządzenia na podstawie badania takiego automatu lub urządzenia przez upoważnioną przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych jednostkę badającą, natomiast § 9 ust. 1 i 2 stwierdzają, że po uzyskaniu przez podmiot pozytywnego wyniku badań poprzedzających rejestrację wyznaczony naczelnik urzędu celnego dokonuje rejestracji automatu lub urządzenia do gier.

Wniosek o rejestrację każdego automatu lub urządzenia do gier składa się w dwóch egzemplarzach, dołączając do niego opinię techniczną zawierającą pozytywny wynik badania automatu lub urządzenia do gier poprzedzającego ich rejestrację i kopię zezwolenia, o którym mowa w art. 24 ust. 1, 1a i 1b ustawy. Wyznaczony naczelnik urzędu celnego na wniosku, o którym mowa w § 9, dokonuje poświadczenia rejestracji, w którym wskazuje numer rejestracji automatu lub urządzenia do gier do określonego zezwolenia, z wyszczególnieniem jego numeru i daty wydania. Poświadczenie rejestracji stwierdza uprawnienie określonego podmiotu do wprowadzenia do eksploatacji i użytkowania automatu lub urządzenia do gier zgodnie z § 10 ust. 1 i 2 rozporządzenia. Na podstawie § 10 ust. 3 rozporządzenia poświadczenia rejestracji dokonuje się na sześć lat, z zastrzeżeniem m. in. ust. 4 pkt 1, który stanowi, że poświadczenie rejestracji traci ważność wraz z wygaśnięciem zezwolenia, o którym mowa w art. 24 ust. 1, 1a i 1b ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach zakładach wzajemnych.

Kwestię zmiany miejsca punktu, ośrodka eksploatacji automatu lub urządzenia do gier reguluje § 14 ust. 3 rozporządzenia, który stanowi, że taka zmiana jest dopuszczalna pod warunkiem, że podmiot prowadzący gry na automatach o niskich wygranych, co najmniej na 7 dni przed zmianą miejsca, punktu, ośrodka eksploatacji powiadomi wyznaczonego naczelnika urzędu celnego właściwego według miejsca dotychczasowej oraz przyszłej eksploatacji automatu lub urządzenia do gier o zamiarze przemieszczenia oraz poda: dokładną datę przemieszczenia, adres miejsca punktu, ośrodka dotychczasowej eksploatacji, adres miejsca, punktu, ośrodka przyszłej eksploatacji. Zgodnie z konstrukcją druku GL-2, zawiadamiając o zamiarze przemieszczenia automatu, oprócz adresu przyszłej eksploatacji, należy podać numer zezwolenia obejmującego miejsce przyszłej eksploatacji.

Sąd stanął na stanowisku, po analizie wskazanych przepisów, iż warunkiem dopuszczenia automatu lub urządzenia do gier, do eksploatacji i użytkowania na terytorium Rzeczpospolitej Polski jest poświadczenie rejestracji takiego automatu lub urządzenia, przy czym przez wygaśnięcie zezwolenia, o którym mowa w § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia w zw. z art. 24 ust. 1, 1a i 1b ustawy należy rozumieć sytuację, w której dochodzi do wygaśnięcia zezwolenia, na podstawie którego aktualnie prowadzona jest działalność obejmująca eksploatację automatu, a nie zezwolenia "pierwotnego". Niniejsze przepisy odnoszą się ogólnie do zezwolenia z art. 24 ust. 1, 1a i 1b ustawy o grach i zakładach wzajemnych, nie zaś do zezwolenia pierwotnego. Sąd skłonił się do takiego stanowiska, także ze względu na treść § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia, albowiem gdyby wskazany przepis odnosił się do zezwoleń pierwotnych to przeczyłby przepisom § 14 ust. 3 rozporządzenia umożliwiającym przemieszczanie automatów, gdyż z chwilą wygaśnięcia pierwotnego zezwolenia, dany automat o niskich wygranych zostałby całkowicie wykluczony z eksploatacji na terenie Rzeczpospolitej Polskiej.

Tutejszy Sąd podzielił stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Białymstoku zawarte wyrokach z dnia 31 maja 2011 r. sygn. akt II SA/Bk 157/11 oraz z dnia 16 czerwca 2011 r. sygn. akt II SA/Bk 164/11 stwierdzające, iż jeżeli ustawodawca zamierzałby w sposób jednoznaczny powiązać konieczność dokonania poświadczenia rejestracji automatu z określonym zezwoleniem, to przepisy odnoszące się do poświadczeń rejestracji umieściłby wprost w ustawie, a nie w rozporządzeniu. Zdaniem Sądu przyjęta przez ustawodawcę konstrukcja określenia warunków poświadczenia rejestracji automatu w akcie podstawowym wiąże tę czynność z automatem, a nie z określonym zezwoleniem.

Konkludując powyższe rozważania w odniesieniu do przedmiotowego postępowania podnieść należało, że czynność Naczelnika Urzędu Celnego w B. stwierdzająca wygaśnięcie rejestracji automatu jest co najmniej przedwczesna. W ocenie Sądu organ administracji dokonując czynności polegającej na "wyrejestrowaniu" automatu do gier o niskich wygranych Daytona Classic, nr fabr. [...], nr rej. [...] w związku wygaśnięciem zezwolenia na urządzenie i prowadzenie działalności w oparciu o które przedmiotowe poświadczenie zostało dokonane, zastosował wybiórczą interpretację przepisów, stojącą w sprzeczności z wykładnią celowościową opisanych norm prawnych. Ponadto kierował się jedynie informacjami znajdującymi się w Komputerowym Rejestrze Automatów do Gier, nie podejmując żadnych innych działań mających na celu określenie stanu faktycznego sprawy. Jeżeli organ administracji, jak sam stwierdza dokonywał jedynie czynności technicznej związanej z prowadzonym elektronicznym rejestrem to nawet w tym zakresie nie przejawił należytej staranności, albowiem nie zweryfikował informacji w nim zawartych poprzez analizę dokumentacji, w tym decyzji organów, dotyczących rejestracji i poświadczenia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych Daytona Classic, nr fabr. [...], nr rej. [...].

Nadto podkreślić trzeba, iż strona skarżąca stwierdziła w wniesionej do tutejszego Sądu skardze, iż automat wskazany w treści zaskarżonej decyzji został zarejestrowany i dopuszczony do użytkowania w oparciu o zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie innego województwa, niż województwo [...]. Podniosła, że wyżej wymieniony automat został przeniesiony do miejsca eksploatacji określonego w zezwoleniu udzielonym skarżącej na prowadzenie działalności na terenie województwa [...] o czym organ został powiadomiony poprzez przesłanie mu formularza GL-2. Strona skarżąca podkreśliła, że zezwolenie na prowadzenie działalności na terenie województwa [...] nie wygasło, co jej zdaniem oznacza, że nie powinien do wspomnianego urządzenia znaleźć zastosowania powołany w zaskarżonej decyzji przepis rozporządzenia, gdyż automat ten został zarejestrowany, a co istotniejsze, jest w dalszym ciągu eksploatowany w ramach ważnego zezwolenia. Naczelnik Urzędu Celnego w B. nie odniósł się do opisanych twierdzeń strony skarżącej, co więcej w odpowiedzi na skargę obok enigmatycznego ustosunkowania się do zarzutów strony skarżącej nie zawarł opisu materiału dowodowego, który posłużył do ustalenia stanu faktycznego sprawy, a jedynie przedstawił funkcje Komputerowego Rejestru Automatów do Gier.

Należy wskazać, że organ celny w odpowiedzi na pismo Sądu z dnia [...] r., wyjaśnił, iż informacje o decyzjach, którymi dysponuje Naczelnik Urzędu Celnego w B., pochodzą z Komputerowego Rejestru Automatów do Gier i dotyczą jedynie podstawowych danych poszczególnych zezwoleń, takich jak numer, data wystawienia i ważność.

Zdaniem Sądu z treści przepisów ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych wynika, wbrew stanowisku zaprezentowanemu przez organ, iż możliwa jest dalsza eksploatacja automatu o niskich wygranych po jego przemieszczeniu do innego zezwolenia, pomimo wygaśnięcia zezwolenia pierwotnego, jednakże pod warunkiem zgłoszenia zamiaru przemieszczenia przed wygaśnięciem zezwolenia, na podstawie którego jest prowadzona aktualnie działalność oraz przy założeniu, że sześcioletni okres ważności rejestracji automatu jeszcze nie upłynął. Reasumując powyższe podkreślić należy, że Sąd w pełni podziela zarzuty strony skarżącej dotyczące możliwości eksploatacji automatu do gier o niskich wygranych po jego przemieszczeniu do innego zezwolenia przed wygaśnięciem zezwolenia pierwotnego.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi, podnieść trzeba, że zdaniem Sądu nie doszło do naruszenia § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych w związku z art. 16 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych w związku z art. 92 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r., gdyż w ocenie Sądu proces rejestracji automatów do gier o niskich wygranych obejmuje również możliwość wycofania automatów z eksploatacji. Zaakcentować także należy, że skoro ustawodawca wiąże dopuszczenie do eksploatacji i użytkowania automatów do gier o niskich wygranych z posiadaniem przez podmiot zezwolenia określającego konkretną liczbę punktów gier, a przez to konkretną liczbę automatów działających w ramach tego zezwolenia (art. 15b ust. 4 w związku z art. 9 pkt 3, art. 32 ust. 1 i art. 35 ust. 1 ustawy o grach i zakładach wzajemnych), to nie sposób przyjąć, że delegacja ustawowa zawarta w art. 16 pkt 2 powołanej ustawy, nie zawiera "aspektu negatywnego", dotyczącego możliwości wyłączenia z eksploatacji automatów lub urządzeń do gier.

Podkreślenia wymaga, iż w niniejszej sprawie organ stwierdził, że wygaśnięcie rejestracji nastąpiło z powodu i wraz z wygaśnięciem zezwolenia "pierwotnego" na prowadzenie działalności w zakresie gier o niskich wygranych, jednakże takie stanowisko Naczelnika Urzędu Celnego w B. nie zostało poparte należycie ustalonym stanem faktycznym sprawy, albowiem brak jakichkolwiek ustaleń dotyczących skutecznego przemieszczenie automatu przed wygaśnięciem "pierwotnej" decyzji na teren województwa, na obszarze którego strona skarżąca może nadal legitymować się ważnym zezwoleniem oraz ustaleń dotyczących określenia organu który wydał decyzję "pierwotną", wraz z ustaleniem czy nadal obowiązuje.

Sąd jednoznacznie uznał, że skarga "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W. jest zasadna, albowiem organ dokonał oceny faktu prawnego z naruszeniem zasad procedury, co rzutuje na uprawnienia strony skarżącej w zakresie posługiwania się przedmiotowym automatem w prowadzeniu działalności gospodarczej na podstawie obowiązującego zezwolenia na działalność w zakresie gier o niskich wygranych.

Ponownie rozpoznając sprawę organ winien uwzględnić wskazówki Sądu zawarte w uzasadnieniu wyroku. Przed ewentualnym stwierdzeniem przez organ wygaśnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych Daytona Classic, nr fabr. [...], nr rej. [...] należy zbadać czy doszło do wygaśnięcia decyzji "pierwotnej" i zmieniającej, a ponadto czy przed datą ewentualnego wygaśnięcia decyzji "pierwotnej" nie nastąpiło przeniesienie automatu na teren innego województwa, na którego obszarze strona skarżąca posiada ważne zezwolenie na prowadzenie punktów gry na automatach o niskich wygranych. W przypadku stwierdzenia przez organ, że nie doszło do wygaśnięcia rejestracji automatu nie będzie zachodzić potrzeba wydania aktu w sprawie.

Mając na uwadze, że nie wszystkie okoliczności w stanie faktycznym zostały wyjaśnione Sąd nie mógł skorzystać z możliwości prawnej przewidzianej w art. 146 § 2 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną czynność, nadto na mocy art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, iż zaskarżona czynność nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 p.p.s.a. stosownie do wyniku sprawy.