Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 396/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-10-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 651  Sprawy funduszy emerytalnych
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność postanowienia I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 2 art. 152 art. 233 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 233 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 17 pkt 1 art. 59 par. 1 par. 2  art. 127 par. 2 art. 138 par. 1 pkt 2 art. 145 par. 1 pkt 2 art. 156 par. 1 pkt 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek WSA Mirella Ławniczak ( spr.) Protokolant : st. sekr. sąd. Kamila Perkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 02 października 2008 r. przy udziale sprawy ze skargi Cz. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie odmawiające wydania zaświadczenia I. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia z dnia [...] Nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącego kwotę 100,- (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. /-/ M. Ławniczak /-/ M. Lorych-Olszanowska /-/ T. M. Geremek WSA/wyr. 1- sentencja wyroku


UZASADNIENIE

POSTANOWIENIEM Z DNIA [...] O NR [...] BURMISTRZ MIASTA I GMINY ODMÓWIŁ WYDANIA C. W. ZAŚWIADCZENIA POTWIERDZAJĄCEGO OPŁACANIE SKŁADKI NA FUNDUSZ UBEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO ROLNIKÓW. POSTANOWIENIE POWYŻSZE DORĘCZONE ZOSTAŁO C. W. W DNIU 13 LISTOPADA 2007 ROKU; TERMIN WNIESIENIA ZAŻALENIA UPŁYNĄŁ 20 LISTOPADA 2007 ROKU.

W DNIU 31 GRUDNIA 2007 R. SKARŻĄCY ZŁOŻYŁ W URZĘDZIE MIASTA I GMINY P. WNIOSEK O PRZYWRÓCENIE TERMINU DO ZŁOŻENIA ZAŻALENIA OD W/W POSTANOWIENIA BURMISTRZA MIASTA I GMINY. WNIOSKODAWCA PODKREŚLIŁ, IŻ ZŁOŻYŁ ZAŻALENIE W TERMINIE, ALE DO NIEWŁAŚCIWEGO ORGANU I Z TYCH POWODÓW ZWRÓCIŁ SIĘ Z WNIOSKIEM O JEGO PRZYWRÓCENIE.

ROZPATRUJĄC JEGO WNIOSEK W DNIU [...] BURMISTRZ MIASTA I GMINY POSTANOWIENIEM O NR [...] ODMÓWIŁ PRZYWRÓCENIA TERMINU DO WNIESIENIA ZAŻALENIA UZASADNIAJĄC SWOJE STANOWISKO FAKTEM, IŻ WE WNIOSKU NIE WYKAZANO OBIEKTYWNIE NIEMOŻNOŚCI ZACHOWANIA TERMINU, NATOMIAST ZDANIEM ORGANU MYLNA INTERPRETACJA SYTUACJI FAKTYCZNEJ NIE STANOWI PODSTAWY DO PRZYWRÓCENIA TERMINU CZYNNOŚCI PROCESOWEJ.

ZGODNIE Z ZAWARTYM POUCZENIEM C. W. WNIÓSŁ ZAŻALENIE DO SAMORZĄDOWEGO KOLEGIUM ODWOŁAWCZEGO PODNOSZĄC, IŻ ŚRODEK ODWOŁAWCZY OD POSTANOWIENIA Z DNIA [...] O NR [...] WNIÓSŁ W TERMINIE, ALE BŁĘDNIE ZROZUMIAŁ POUCZENIE I DLATEGO SKIEROWAŁ GO DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO, ZAMIAST ZGODNIE Z POUCZENIEM DO SAMORZĄDOWEGO KOLEGIUM ODWOŁAWCZEGO. DODATKOWO PODNIÓSŁ, IŻ MA PROBLEMY Z PORUSZANIEM SIĘ, A CO ZA TYM IDZIE Z MOŻLIWOŚCIĄ SPRAWNEGO ZAŁATWIANIA SPRAW W URZĘDACH.

PRZYWOŁUJĄC TREŚĆ ART. 162 §2 ORAZ ART. 233 §1 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 ROKU ORDYNACJA PODATKOWA (DZ.U. Z 2005 R. NR 8, POZ. 60 ZE ZMIANAMI) SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE UTRZYMAŁO W MOCY ZASKARŻONE POSTANOWIENIE. W UZASADNIENIU POSTANOWIENIA PODKREŚLONO, IŻ W ASPEKCIE ROZPATRYWANIA WNIOSKU O PRZYWRÓCENIE TERMINU BRAK WINY WNIOSKODAWCY MOŻNA BYŁOBY PRZYJĄĆ, GDYBY NIE MÓGŁ ON PRZEZWYCIĘŻYĆ PRZESZKODY W ZACHOWANIU TERMINU, NATOMIAST SKORO PRZYCZYNĄ ZŁOŻENIA WNIOSKU BYŁ JEDYNIE BŁĄD W ZROZUMIENIU POUCZENIA TO NIE JEST TO ZDANIEM ORGANU- PRZESZKODA DO DOKONANIA CZYNNOŚCI, KTÓREJ NIE MÓGŁBY PRZEZWYCIĘŻYĆ.

W SKARDZE DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO C. W. WSKAZAŁ, IŻ ZACHOWAŁ TERMIN DO ZŁOŻENIA ZAŻALENIA NA POSTANOWIENIE O ODMOWIE WYDANIA ZAŚWIADCZENIA, BO WNIÓSŁ JE W DNIU 15 LISTOPADA 2007 ROKU, LECZ ZAADRESOWAŁ JE DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO. DALEJ WYJAŚNIŁ, IŻ PO WPŁYNIĘCIU SKARGI DO SĄDU NA SKUTEK SUGESTII PRACOWNIKA URZĘDU MIASTA I GMINY P. NIE OPŁACIŁ WPISU OD SKARGI SĄDZĄC, ŻE JEGO WNIOSEK O PRZYWRÓCENIE TERMINU Z DNIA 31 GRUDNIA 2007 ROKU ZOSTANIE POZYTYWNIE PRZEZ ORGAN ROZPATRZONY. SKARGA ZAWIERA RÓWNIEŻ POLEMIKĘ Z TWIERDZENIAMI ORGANU O SYTUACJI OSOBISTEJ I ZDROWOTNEJ SKARŻĄCEGO I JEGO RODZINY.

W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ ORGAN PODTRZYMAŁ STANOWISKO ZAWARTE W ZASKARŻONYM POSTANOWIENIU PRZYTACZAJĄC WYBRANE PRZYKŁADY Z ORZECZNICTWA NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W ZAKRESIE PRZYCZYN UCHYBIENIA TERMINU DO DOKONANIA CZYNNOŚCI.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY ZWAŻYŁ CO NASTĘPUJE

SKARGA ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE, JEDNAKŻE Z POWODÓW ODMIENNYCH, NIŻ PODNIESIONE W JEJ TREŚCI.

STOSOWNIE DO TREŚCI ART.1 USTAWY Z DNIA 25 LIPCA 2002 R. - PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ.U. NR 153, POZ. 1269 ZE ZM.), SĄDY ADMINISTRACYJNE SPRAWUJĄ WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI PRZEZ KONTROLĘ DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ POD WZGLĘDEM ZGODNOŚCI Z PRAWEM, JEŻELI USTAWY NIE STANOWIĄ INACZEJ. SĄD STOSOWNIE DO ART. 134 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. – PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ.U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.) ROZSTRZYGA W GRANICACH DANEJ SPRAWY NIE BĘDĄC JEDNAK ZWIĄZANY ZARZUTAMI I WNIOSKAMI SKARGI ORAZ POWOŁANĄ PODSTAWĄ PRAWNĄ.

W MYŚL ART. 59 §1 KPA O PRZYWRÓCENIU TERMINU POSTANAWIA WŁAŚCIWY W SPRAWIE ORGAN ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ. OD POSTANOWIENIA O ODMOWIE PRZYWRÓCENIA TERMINU SŁUŻY ZAŻALENIE. Z LITERALNEGO BRZMIENIA TEGO PRZEPISU WYNIKA, ŻE ORGANEM WŁAŚCIWYM W SPRAWIE PRZYWRÓCENIA TERMINU JEST ORGAN WŁAŚCIWY DO ZAŁATWIENIA SPRAWY ADMINISTRACYJNEJ W FORMIE DECYZJI. W OMAWIANYM JEDNAK STANIE FAKTYCZNYM SKARŻĄCY WNIOSKIEM Z DNIA 31 GRUDNIA 2007 ROKU ZWRÓCIŁ SIĘ O PRZYWRÓCENIE TERMINU DO ZŁOŻENIA ZAŻALENIA OD POSTANOWIENIA BURMISTRZA MIASTA I GMINY P. ODMAWIAJĄCEGO WYDANIA ZAŚWIADCZENIA POTWIERDZAJĄCEGO OPŁACANIE SKŁADEK NA UBEZPIECZENIE SPOŁECZNE ROLNIKÓW. W ZWIĄZKU Z PROŚBĄ O PRZYWRÓCENIE TERMINU DO ZŁOŻENIA ŚRODKA ODWOŁAWCZEGO ZASTOSOWANIE ZNAJDUJE ART. 59 §2 KPA, KTÓRY STANOWI, IŻ O PRZYWRÓCENIU TERMINU DO WNIESIENIA ZAŻALENIA POSTANAWIA OSTATECZNIE ORGAN WŁAŚCIWY DO ROZPATRZENIA ZAŻALENIA. W NINIEJSZYM POSTĘPOWANIU WNIOSEK ROZSTRZYGNĄŁ ORGAN NIEWŁAŚCIWY TJ. BURMISTRZ MIASTA I GMINY DOPUSZCZAJĄC SIĘ TYM SAMYM NARUSZENIA PRZEPISÓW O WŁAŚCIWOŚCI.

SKORO ORGANEM WYDAJĄCYM POSTANOWIENIE O ODMOWIE WYDANIA ZAŚWIADCZENIA BYŁ BURMISTRZ MIASTA I GMINY TO ORGANEM WYŻSZEGO STOPNIA I JEDNOCZEŚNIE UPRAWNIONYM DO ROZPATRZENIA ZAŻALENIA NA TO POSTANOWIENIE ZGODNIE Z TREŚCIĄ ART. 17 PKT 1 I ART. 127 §2 KPA BYŁO SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE I TEN ORGAN WINIEN NA MOCY ART. 59 §2 KPA ROZPOZNAĆ WNIOSEK C. W. O PRZYWRÓCENIE TERMINU.

NARUSZENIE TO JEST WADĄ DECYZJI OKREŚLONĄ W ART. 156 §1 PKT 1 KPA. W ARTYKULE TYM W §1 PKT 1 NIE WPROWADZA SIĘ ŻADNEGO ELEMENTU KWALIFIKUJĄCEGO NARUSZENIE WŁAŚCIWOŚCI, A WOBEC TEGO KAŻDY TAKI PRZYPADEK W ODNIESIENIU DO WSZYSTKICH RODZAJÓW WŁAŚCIWOŚCI I NIEZALEŻNIE OD JEJ PODSTAW BĘDZIE PRZESŁANKĄ STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI. PRZEPIS TEN NALEŻY ODNOSIĆ ZARÓWNO DO NARUSZENIA TZW. WŁAŚCIWOŚCI WEWNĘTRZNEJ, A WIĘC W OBRĘBIE ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ, JAK TEŻ TZW. WŁAŚCIWOŚCI ZEWNĘTRZNEJ, CZYLI ROZGRANICZENIA WŁAŚCIWOŚCI ORGANÓW ADMINISTRACYJNYCH I ORGANÓW WYMIARU SPRAWIEDLIWOŚCI (B. ADAMIAK, J. BORKOWSKI - KOMENTARZ DO KODEKSU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO).

ANALIZA AKT SPRAWY NINIEJSZEGO POSTĘPOWANIA ORAZ AKT POSTĘPOWANIA SĄDOWOADMINISTRACYJNEGO TUTEJSZEGO SĄDU O SYGN. I SA/PO 1717/07 DOWODZI PONADTO, IŻ PISMO SKARŻĄCEGO Z DNIA 15 LISTOPADA 2007 ROKU SKIEROWANE DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W ISTOCIE ZŁOŻONE ZOSTAŁO W TERMINIE DLA ZŁOŻENIA ZAŻALENIA. WĄTPLIWOŚCI SĄDU BUDZĄ WIĘC PRZESŁANKI WYDANIA POSTANOWIENIA O ODMOWIE PRZYWRÓCENIA TERMINU, SKORO ORGAN W OGÓLE NIE USTALIŁ, KIEDY USTAŁY PRZYCZYNY UCHYBIENIA TERMINU. ZDANIEM SĄDU UPRAWDOPODOBNIENIE BRAKU WINY ŁĄCZY SIĘ Z POCZĄTKIEM BIEGU TERMINU DO ZŁOŻENIA PROŚBY. UPRAWDOPODOBNIENIE BRAKU WINY MUSI PRZECIEŻ OBEJMOWAĆ PEWNE RAMY CZASOWE, KTÓRE POZWOLĄ PRZYJĄĆ, ŻE W DANYM CZASIE ZAINTERESOWANY NIE BYŁ W STANIE DOPEŁNIĆ CZYNNOŚCI. NADTO UPRAWDOPODOBNIENIE GRANIC CZASOWYCH JEST NIEZBĘDNE DLA OKREŚLENIA DNIA USTANIA PRZYCZYNY UCHYBIENIA TERMINU, OD KTÓREGO LICZY SIĘ 7-DNIOWY TERMIN. ORGAN W OGÓLE NIE ROZWAŻYŁ TYCH OKOLICZNOŚCI I NIE DOKONAŁ JEDNOZNACZNYCH USTALEŃ WE TYM ZAKRESIE, POMIMO IŻ BYŁY ONE PRZEDMIOTEM ZARZUTÓW SKARŻĄCEGO W TOKU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO.

POSTANOWIENIE BURMISTRZA MIASTA I GMINY UTRZYMANE ZOSTAŁO W MOCY ZASKARŻONYM POSTANOWIENIEM SAMORZĄDOWEGO KOLEGIUM ODWOŁAWCZEGO, KTÓRE ORZEKAŁO W OPARCIU MIĘDZY INNYMI O ART. 233 § 1 PKT 1 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. – ORDYNACJA PODATKOWA (DZ.U. Z 2005 R. NR 8 POZ. 60 ZE ZM.) JAKO ORGAN ODWOŁAWCZY. W TYM MIEJSCU PODKREŚLIĆ NALEŻY, IŻ SĄD JAKO NIEZASADNE UZNAŁ PRZYWOŁANIE PRZEPISÓW TEJ USTAWY, GDYŻ ŻĄDANE PRZEZ STRONĘ ZAŚWIADCZENIE BYŁO ZAŚWIADCZENIEM OKREŚLONYM W DZIALE VII ZATYTUŁOWANYM "WYDAWANIE ZAŚWIADCZEŃ" USTAWY - KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO, A NIE JEDNYM Z RODZAJÓW ZAŚWIADCZEŃ OKREŚLONYCH PRZEPISAMI DZIAŁU VIII ZATYTUŁOWANYM "ZAŚWIADCZENIA" USTAWY - ORDYNACJA PODATKOWA. TYM SAMYM, POSTĘPOWANIE WINNO TOCZYĆ SIĘ W OPARCIU O PRZEPISY KODEKSU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO, A NIE JAK BŁĘDNIE WSKAZAŁ ORGAN W ZASKARŻONEJ DECYZJI PRZEPISY ORDYNACJI PODATKOWEJ

NIEZALEŻNIE OD POWYŻSZEGO W ŚWIETLE POCZYNIONYCH WYŻEJ ROZWAŻAŃ O WŁAŚCIWOŚCI - ORGAN TEN UTRZYMAŁ W MOCY POSTANOWIENIE NIEWAŻNE, CZYM DOPUŚCIŁ SIĘ RAŻĄCEGO NARUSZENIA ART. 138 §1 PKT 1 KPA W ZW. Z ART. 126 KPA ORAZ ART. 59 §2 KPA DODATKOWO ORZEKAJĄC JAKO ORGAN ODWOŁAWCZY W SYTUACJI ZAISTNIENIA POSTĘPOWANIA JEDNOINSTANCYJNEGO. TO UCHYBIENIE Z KOLEI STANOWI W ŚWIETLE ART. 156 §1 PKT 2 KPA, PRZESŁANKĘ STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI RÓWNIEŻ DECYZJI SAMORZĄDOWEGO KOLEGIUM ODWOŁAWCZEGO.

MAJĄC POWYŻSZE NA UWADZE, WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W POZNANIU, NA PODSTAWIE ART. 145 §1 PKT 2 USTAWY – PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI W ZWIĄZKU Z ART. 156 §1 PKT 1 I PKT 2 KPA ORZEKŁ JAK W SENTENCJI WYROKU. O WSTRZYMANIU WYKONANIA ZASKARŻONEGO POSTANOWIENIA SĄD ORZEKŁ W OPARCIU O ART. 152, A O KOSZTACH W OPARCIU O ART. 200 POWOŁANEJ USTAWY.

/-/ M. ŁAWNICZAK /-/ M. LORYCH-OLSZANOWSKA /-/ T.M. GEREMEK

D.W.D