Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1202/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-08-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1pkt 1, art. 258 § 2 okt 7
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia ... kwietnia 2017 r. nr ... w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu grzywny p o s t a n a w i a: - przyznać Skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym tj.: 1. zwolnić od kosztów sądowych w całości, 2. ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie.


UZASADNIENIE

W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy B. S. (dalej: "Skarżąca" lub "Strona") wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątkowym oraz uzyskiwanych dochodach zawartym we wniosku o przyznanie prawa pomocy Skarżąca podała, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i jedynym jej źródłem utrzymania jest świadczenie emerytalne w wysokości 1.101 zł. Oświadczyła, iż nie posiada żadnych oszczędności, jest właścicielką domu o powierzchni 50 m2 oraz samochodu osobowego Opel Corsa: "służącego za wózek inwalidzki". Do miesięcznych kosztów utrzymani zaliczyła czynsz (480 zł), energię elektryczną (75 zł), internet i telefon (50 zł), benzyna (50 zł), leki (100 zł). Skarżąca wyjaśniła, że z uwagi na ograniczone możliwości finansowe nie wykupuje wszystkich leków i nie stosuje zalecanej diety. Zwróciła również uwagę na liczne problemy ze zdrowiem.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." - ponoszenie przez strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa.

Treść i warunki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym określa art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W myśl art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a, zostaje przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Na obecnym etapie postępowania na wysokość obciążeń finansowych do poniesienia których Skarżąca byłaby zobowiązana składają się wpis od skargi (200 zł) oraz wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika.

Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności oraz informacje i dokumenty zgromadzone w toku postępowania administracyjnego (roczne obliczenie podatku przez organ rentowy PIT-(...) za 2015 r.) należało uznać, iż sytuacja materialna Skarżącej jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.

Ze złożonego oświadczenia wynika, iż Skarżąca jest osobą samotną i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.101 zł. Miesięczne koszty utrzymania wynoszą około 755 zł i nie uwzględniają kosztów wyżywienia. Strona ma zapewnione potrzeby mieszkaniowe (jest właścicielką mieszkania) oraz posiada samochód, który zgodnie ze złożonymi wyjaśnieniami "służy za wózek inwalidzki" z uwagi na liczne zdrowotne dolegliwości.

Powyższe okoliczności w ocenie rozpoznającego wniosek starszego referendarza sądowego, uzasadniają przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.