Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 71/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2008-03-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
journal: Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Protokolant Asystent sędziego Sergiusz Leydo, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 marca 2008r. sprawy ze skargi E. K. i M. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie pozwolenia na rozbudowę i nadbudowę obiektu budowlanego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Wojewoda uchylił w całości decyzję Starosty z dnia [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą E. i M. K. pozwolenia na: rozbudowę i nadbudowę budynku sklepu o pomieszczenia mieszkalne na poddaszu, z wewnętrzną instalacją wodno-kanalizacyjną, centralnego ogrzewania, elektryczną i budowę zbiornika na ścieki, na działce nr [...] w miejscowości Z. D., gm. Ch. oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, ze względu na to, że sprawa wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości.

W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ II instancji ustalił, że E. i M. K. w dniu 24 sierpnia 2007 r. wnieśli o wydanie decyzji o pozwoleniu na rozbudowę i nadbudowę budynku sklepu spożywczo-przemysłowego z funkcją mieszkalną i instalacjami wewnętrznymi oraz zbiornikiem na ścieki. Do wniosku dołączyli:

-oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane,

- decyzję Burmistrza Miasta i Gminy ustalającą warunki przedmiotowej zabudowy,

- postanowienie Starosty z dnia [...], którym udzielono zgody E. i M. K. na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 1 pkt 2 i ust. 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.), umożliwiające wykonanie ściany bez otworów okiennych i drzwiowych w projektowanej nadbudowie, o część mieszkalną istniejącego budynku handlowego na działce Nr [...] w miejscowości Z. D., gm. Ch. – w odległości 2,88m od granicy z sąsiednią działką Nr [...] i w odległości 2,80m od granicy z działką Nr [...] oraz okapu pomniejszającego w/w odległości o 0,5m,

- opinię sanitarną Inspektora Sanitarnego z dnia [...] uzgadniającą pozytywnie ekspertyzę techniczną lokalizacji zbiornika bezodpływowego ścieków sanitarno-bytowych o pojemności 6,28m³, na terenie działki Nr [...] w Z. D., gm. Ch., projekt budowlany zawierający projekt zagospodarowania działki, projekt architektoniczno-budowlany rozbudowy i nadbudowy budynku sklepu.

Po wszczęciu w dniu [...] postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie, Starosta postanowieniem z dnia [...], działając na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy Prawa budowlane, nałożył na inwestorów – E. i M. K. obowiązek usunięcia, w terminie do dnia 22 października 2007 r. nieprawidłowości w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie budowlanym polegających na:

- sporządzeniu projektu zagospodarowania terenu na nieaktualnej mapie do celów projektowych,

- złożeniu oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane sporządzonego nie na dzień złożenia wniosku,

- zawarciu w projekcie budowlanym szerokości okapu niezgodnej z warunkami technicznymi.

Inwestor przy piśmie z dnia 4 października 2007r. przedłożył ponownie projekt budowlany przedmiotowej inwestycji, który został zatwierdzony powołaną na wstępie decyzją Starosty z dnia [...], działającego na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 i art. 80 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawa budowlane (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późno zm.) oraz art. 104 kpa.

Od powyższej decyzji odwołanie pismem z dnia 30 października 2007 r. wniósł Z. B., będący stroną w sprawie, wnosząc o wstrzymanie decyzji. Odwołujący się zakwestionował przebieg wspólnej granicy pomiędzy jego działką i działką inwestora twierdząc, że "faktyczna odległość od budowy jest mniejsza niż 3,0 m, co jest niezgodne z Prawem budowlanym". Odwołujący się poinformował ponadto, że z uwagi na "nieścisłość" granicy zmuszany jest przeprowadzić na własny koszt rozgraniczenie działek. W trakcie prowadzonego postępowania odwoławczego Z. B., pismem z dnia 26 listopada 2007r. poinformował, że istniejący budynek, przewidziany do rozbudowy znajduje się w odległości ok. 5,5m od południowej granicy działki inwestora i jednocześnie załączył szkic wyznaczenia działek sporządzany w 1984r. z podanymi długościami granic działek nr [...] i [...].

W tak ustalonym stanie faktycznym organ II instancji uznał, że liczne wady decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, a także przeprowadzonego przez organ I instancji postępowania, spowodowały konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Organ II instancji wskazał następujące uchybienia popełnione przez organ I instancji.

1.Starosta nie odniósł się do własnego postanowienia z dnia [...] udzielającego inwestorom zgody na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 1 pkt 2 i ust. 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych i nie wykazał, że w rozpatrywanej sprawie zachodziły przesłanki do zastosowania art. 9 Prawa budowlanego oraz istniały podstawy do udzielenia inwestorom zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych. Do akt sprawy nie dołączono ponadto upoważnienia Ministra Budownictwa z dnia [...] do wyrażenia zgody w drodze postanowienia na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, co uniemożliwiło ocenę zgodności wydanego postanowienia Starosty z dnia [...] z udzielonym upoważnieniem.

2. W zatwierdzonym projekcie budowlanym brak jest informacji, czy zostały spełnione warunki wynikające z przepisów § 13 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 oraz § 60 ust. 1 i 2 powołanego rozporządzenia Ministra Infrastruktury dotyczące kwestii naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi i czasu nasłonecznienia pokoi mieszkalnych w budynku mieszkalnym istniejącym na sąsiedniej działce oraz analizy w tym zakresie w odniesieniu do ewentualnej przyszłej zabudowy działek sąsiednich.

3. Analiza zatwierdzonego projektu budowlanego i porównanie go z decyzją Burmistrza Miasta i Gminy ustalającą warunki przedmiotowej zabudowy wykazała istotne różnice. Wysokość projektowanego budynku do gzymsu w odległości ok. 6 m od ściany północnej budynku wynosi 6,20 m i przekracza wysokość wynikającą z decyzji o warunkach zabudowy, która winna być mniejsza niż 6 m. Wysokość projektowanego budynku do kalenicy wynosząca 10,22 m przekracza wysokość 9,30 m. podaną w decyzji o warunkach zabudowy.

4. Z projektu zagospodarowania terenu nie wynika, aby na terenie działki przewidziano:

a/. 3 lub 4 miejsca postojowe usytuowane w zgodnych z obowiązującymi przepisami odległościach od okien pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi i od granicy działki,

b/. podjazd dla samochodu dostawczego,

c/. odpowiednio izolowany placyk gospodarczy

- co stanowi niezgodność z ustaleniami wynikającymi z decyzji o warunkach zabudowy.

5. W projekcie budowlanym przewidziano kąt nachylenia połaci dachowej budynku wynoszący 39º, podczas gdy wskazany w decyzji o warunkach zabudowy kąt nachylenia połaci ma wartość ok. 45 º.

6. Zatwierdzony projekt budowlany zawiera szereg rozbieżności i brakujących informacji, co uniemożliwia jednoznaczne odczytanie go i ustosunkowanie się do jego zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi.

a/. na rysunku przekroju A – A części dobudowanej nie podano odległości okien połaciowych od krawędzi ścian zewnętrznych. Z odczytu ze skali tego rysunku wynika, że odległość ta wynosi 0,60 m. Ponieważ ściany zewnętrzne dobudowanej części budynku znajdują się w odległościach 3,00 m i 3,16 m od granicy działki, a wspomniane okna połaciowe usytuowane są w odległościach ok. 0,60 m. od krawędzi zewnętrznej tych ścian, najbliższe krawędzie otworów okiennych umieszczonych w dachu, umieszczone są w odległościach ok. 3,60 m. i 3,76 m. od granicy działki. Tymczasem zgodnie z § 12 ust. 2 powoływanego rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r., odległość najbliższej krawędzi otworu okiennego umieszczonego w dachu winna być nie mniejsza niż 4 m. od granicy działki. Taka sama minimalna odległość od granicy przewidziana jest również w decyzji Burmistrza Miasta i Gminy ustalającej warunki zabudowy dla tej inwestycji,

b/. stosunek powierzchni okien liczonej w świetle ościeżnic do powierzchni podłogi powinien wynosić 1:8 w pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi (§ 57 ust. 2 powoływanego rozporządzenia). Proporcja ta nie jest zachowana w pokojach na poddaszu projektowanego budynku,

c/. zaprojektowany nad wejściem do sklepu balkon o wysięgu 0,9 m. nie spełnia warunku dotyczącego co najmniej 1 – metrowej głębokości lub wysięgu, wynikającego zarówno z decyzji o warunkach zabudowy, jak i z § 292 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r.,

d/. w projekcie budowlanym znajdują się dwie zatwierdzone części rysunkowe projektu zagospodarowania z różnym usytuowaniem projektowanego osadnika na ścieki sanitarno-bytowe, różniącym się znacznie pod względem odległości od granic działki i od linii regulacyjnej drogi, co jest niedopuszczalne,

e/. choć na sąsiedniej działce istnieje zbiornik na ścieki sanitarne, to w projekcie nie określono jego odległości od drzwi i okien w południowej i wschodniej ścianie projektowanej rozbudowy budynku handlowego, co powoduje, że nie można się ustosunkować w tym zakresie do zgodności z przepisami powoływanego rozporządzenia,

f/. w projekcie nie wykazano zwymiarowania usytuowania utwardzonego placu do ustawiania kontenerów z zamykanymi otworami wrzutowymi, co nie pozwala na sprawdzenie wymogów o jakich mowa w § 23 rozporządzenia z 12 kwietnia 2002 r.

7. Brak w projekcie zagospodarowania terenu – w części rysunkowej - informacji o jakich mowa w § 8 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 120/2003 poz. 1133) - tj. informacji dotyczących granic działki budowlanej lub terenu, usytuowania, obrysu i układu istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, w tym urządzeń budowlanych z nimi związanych, z oznaczeniem wejść i wjazdów oraz liczby kondygnacji, charakterystycznych rzędnych, wymiarów i wzajemnych odległości obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych oraz ich przeznaczenia, w nawiązaniu do istniejącej zabudowy terenów sąsiednich, rodzaju i zasięgu uciążliwości, zasięgu obszaru ograniczonego użytkowania, układu komunikacji wewnętrznej przedstawionego w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej komunikacji zewnętrznej, określającego układ dróg wewnętrznych, dojazdów, bocznic kolejowych, parkingów, placów i chodników, w miarę potrzeby przekroje oraz profile elementów tego układu, charakterystyczne rzędne i wymiary) - nie pozwala na ustosunkowanie się do usytuowania projektowanej inwestycji w zakresie zgodności z przepisami dotyczącymi bezpieczeństwa pożarowego. Ponadto wbrew wymogowi § 10 tego rozporządzenia, projekt zagospodarowania terenu jest nieczytelny.

8. Z informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (BIOS) wynika, że realizacja przedmiotowej inwestycji obejmuje m. in. wymianę przyłącza elektroenergetycznego napowietrznego, wykonanie przyłącza kanalizacji sanitarnej oraz przebudowę istniejącego zjazdu gospodarczego. Tymczasem zatwierdzony projekt budowlany tych robót nie obejmuje, przez co nie wiadomo, czy są one objęte pozwoleniem na budowę.

9. Ponieważ pomiędzy wymiarami działki inwestora nr [...] wynikającymi z projektu zagospodarowania, a uwidocznionymi na przedłożonym przez Z. B. szkicu wyznaczenia działek sporządzonym w 1984 r. są istotne różnice, konieczne jest wyjaśnienie tych rozbieżności przed zatwierdzeniem projektu.

W skardze na tę decyzję E.K. i M. K. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji, wyegzekwowanie od wnoszących odwołanie geodezyjnego wskazania granic działki nr [...] położonej w Z. D. lub inwentaryzacji geodezyjnej działek, a także o "wyegzekwowanie od wnoszących odwołanie zadośćuczynienia przeproszenia za bezpodstawne odwołanie w oparciu o mgliste ustalenia szkicowe bez wartości geodezyjnej".

Skarżący zarzucili, że w toku licznych, wymienionych w skardze postępowań administracyjnych, wydarzeń inwestycyjnych i czynności prawnych dotyczących działek nr: [...] należącej do skarżących i [...] oraz [...] należących do ich sąsiadów, granice działki inwestorów nie były przez nikogo kwestionowane. W tej sytuacji Wojewoda, bez badania prawidłowości przebiegu granic w oparciu o wyrys i wypis z geodezji lub inwentaryzację geodezyjną oraz bez żądania od wnoszących odwołanie aktualnych dokumentów dotyczących przebiegu granic, pochopnie podjął decyzję narażającą inwestorów na koszty i stratę czasu.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W nawiązaniu do zarzutu skargi organ zauważył, że wskazane rozbieżności w długości granic działki inwestora nie były głównym powodem uchylenia decyzji pierwszoinstancyjnej. Organ poinformował też, że po ponownym rozpatrzeniu przedmiotowej sprawy Starosta w związku z nieusunięciem braków występujących w przedłożonym projekcie budowlanym, decyzją z dnia [...] odmówił E. i M. K. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na: rozbudowę budynku sklepu o pomieszczenia o funkcji mieszkalnej wraz z wewnętrznymi instalacjami oraz budowę zbiornika na ścieki na działce nr [...] położonej w miejscowości Z. D., gmina Ch.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Zgodnie z art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153/2002 poz. 1269 ze zmianami) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sądowa kontrola legalności decyzji administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a rozstrzygając o zasadności skargi sąd nie jest związany jej zarzutami ani wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153/02 poz. 1270 ze zm.).

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji będącej przedmiotem skargi ( art. 145 § 1 ustawy o p.p.s.a.). Decyzja Wojewody nie narusza bowiem ani prawa materialnego obowiązującego w dacie jej wydania, ani też przepisów postępowania w takim zakresie, iż mogłoby to mieć wpływ na wynik sprawy.

Na wstępie należy stwierdzić, że poczynione przez organ II instancji ustalenia faktyczne sąd w całości podziela, uznając je za własne.

Zgodnie z art. 138 § 2 kpa, który był podstawą prawną zaskarżonej decyzji, organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ ten może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Wojewoda zasadnie wskazał na okoliczności świadczące o naruszeniu przez Starostę, przy wydawaniu decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na przedmiotową rozbudowę i nadbudowę, istotnych przepisów postępowania administracyjnego, które to naruszenie powoduje konieczność przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w sprawie co najmniej w znacznej części.

Wszystkie wadliwości projektu budowlanego zatwierdzonego przez organ I instancji, wskazane szczegółowo w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, rzeczywiście w nim występują. Naruszają one również wskazane przez organ II instancji przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (j.t. Dz. U. Nr 156/2006 poz. 1118 ze zm.), rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 120/2003 poz. 1133).

Również skarżący nie zakwestionowali żadnej z tych wadliwości, za wyjątkiem jednej tylko kwestii dotyczącej rozmiarów działki inwestorów.

Odnośnie tego zarzutu trzeba na wstępie stwierdzić, że nawet gdyby był on zasadny, to i tak nie mogło by to zmienić oceny zaskarżonej decyzji. Pozostałe bowiem liczne naruszenia prawa popełnione przy zatwierdzaniu projektu budowlanego i wydawaniu pozwolenia na przedmiotową rozbudowę i nadbudowę, szczegółowo i kompletnie wykazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wystarczały do przyjęcia, że rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego co najmniej w znacznej części.

Ustosunkowując się merytorycznie do tego jedynego zarzutu skargi należy zauważyć, że wskazania zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, dotyczące konieczności wyjaśnienia wątpliwości co do rozmiarów działki inwestorów, nie są sprzeczne z twierdzeniami i żądaniami samych skarżących. Organ II instancji bowiem, zauważając istotne rozbieżności pomiędzy wymiarami działki inwestorów nr [...] wynikającymi z projektu zagospodarowania, a wymiarami uwidocznionymi na przedłożonym przez odwołującego się Z. B. szkicu wyznaczenia działek sporządzonym w 1984 r. stwierdził jedynie, że konieczne jest wyjaśnienie tych rozbieżności przed zatwierdzeniem projektu. Żądania skarżących dotyczące zobowiązania Z. B. do ewentualnego wykazania tych rozbieżności aktualniejszymi lub bardziej wiarygodnymi dowodami, zmierzają w istocie do tego samego celu, czyli do wyjaśnienia, czy wymiary działki inwestorów uwidocznione na przedstawionym do zatwierdzenia projekcie zagospodarowania przedmiotowej działki do projektu budowlanego, są właściwe.

Przy ocenie przedłożonego projektu zagospodarowania i zabudowy organy administracji architektoniczno-budowlanej będą jednak pamiętać, że zgodnie z § 8 ust. 1. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien zawierać m. in. część rysunkową sporządzoną na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z zastrzeżeniem § 10, który przewiduje, że projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien być sporządzony na mapie w skali dostosowanej do rodzaju i wielkości obiektu lub zamierzenia budowlanego i zapewniającej jego czytelność. Jeżeli więc pomiędzy rozmiarami przedmiotowej działki uwidocznionymi na aktualnej mapie zasadniczej lub mapie jednostkowej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a jakimikolwiek innymi opracowaniami geodezyjnymi, zwłaszcza starszymi, występują istotne różnice, to bez zmiany aktualnej mapy zasadniczej lub bez sporządzenia nowej mapy jednostkowej przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, nie jest możliwe posługiwanie się przy sporządzaniu projektu zagospodarowania działki jakimikolwiek innymi dokumentami geodezyjnymi, niż wymienione w § 8 ust. 1 cytowanego rozporządzenia.

Należy również zauważyć, że oba znajdujące się w aktach sprawy projekty zagospodarowania, nie spełniają wymogów, o jakich mowa w przytoczonym przepisie § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. Żaden z nich bowiem nie został sporządzony na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjno-kartograficznego. Znajdujące się bowiem w aktach sprawy projekty nie zawierają oryginalnej klauzuli potwierdzającej ich przyjęcie do państwowego zasobu geodezyjno-kartograficznego. Taką klauzulę zawiera jedynie mapa sytuacyjno-wysokościowa dołączona do projektu zagospodarowania przedmiotowej działki, na której nie został jednak sporządzony przedmiotowy projekt zagospodarowania. Poza tym klauzula ta nosi datę 13 grudnia 2005 r., przez co nie spełnia wymogu aktualności kopii mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej, na której musi być sporządzona część rysunkowa projektu zagospodarowania działki. Za spełniającą ten wymóg nie może być również uznana odręczna adnotacja geodety M. K. datowana na 2 października 2007 r., figurująca na obu projektach zagospodarowania. Po jej naniesieniu tak zaktualizowana mapa, nie została bowiem przyjęta do państwowego zasobu geodezyjno-kartograficznego. Dopełnienie wskazanych wymogów nabiera szczególnego znaczenia w niniejszej sprawie, skoro pojawiły się w niej wskazane wyżej wątpliwości co do rozmiarów działki inwestorów, uprawdopodobnione złożonym przez Z. B. szkicem wyznaczenia projektowanych działek (k II-4). O ile bowiem szkic ten stał się podstawą mapy, w oparciu o którą dokonano wydzielenia działki nr [...] i o ile miary tej działki nie uległy prawnej zmianie w okresie późniejszym, to miary te uwidocznione na szkicu z 1984 r. powinny mieć odzwierciedlenie na mapie zasadniczej lub mapie jednostkowej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjno-kartograficznego. Rzeczą organu I instancji będzie więc dopilnowanie, aby ewentualnie zatwierdzony projekt budowlany zawierał projekt zagospodarowania działki nr [...] położonej w miejscowości Z. D., gm. Ch., którego część rysunkowa będzie sporządzona na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

Odnosząc się do wniosków zawartych w skardze należy przypomnieć, że rolą sądu administracyjnego określoną treścią cytowanego art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, jest kontrola działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Według natomiast treści art. 145 p.p.s.a. środki jakimi dysponuje sąd administracyjny rozpatrując skargi na decyzje administracyjne, ograniczone są do możliwości uchylenia decyzji w całości lub w części, stwierdzenia jej nieważności w całości lub w części, względnie do stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa, i to tylko w razie uwzględnienia skargi. Ponieważ w niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził istnienia podstaw do uwzględnienia skargi, żądanie wyegzekwowania od wnoszących odwołanie geodezyjnego wskazania granic działki nr [...] położonej w Z. D. lub inwentaryzacji geodezyjnej działek, a także żądanie "wyegzekwowania od wnoszących odwołanie zadośćuczynienia przeproszenia za bezpodstawne odwołanie w oparciu o mgliste ustalenia szkicowe bez wartości geodezyjnej", już z tej zasadniczej przyczyny nie mogło zostać uwzględnione. Nawet jednak w razie istnienia podstaw do uwzględnienia skargi, takie żądanie nie mogły by być przez Sąd uwzględnione, gdyż wojewódzkie sądy administracyjne stosują jedynie środki przewidziane w ustawie (art.3 § 1p.p.s.a.), a do nich w razie uwzględnienia skargi na decyzje administracyjne, należą jedynie wymienione wyżej środki, o jakich mowa w art. 145 p.p.s.a.

Uwzględniając powyższe uwagi należy stwierdzić, że Wojewoda zasadnie uznał, iż dla rozstrzygnięcia sprawy konieczne jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w sprawie co najmniej w znacznej części, co zgodnie z art. 138 § 2 kpa powodowało konieczność uchylenia decyzji organu I instancji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez ten organ.

Ponieważ podniesiony w skardze zarzut nie mógł odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 u.p.p.s.a. oddalił skargę jako niezasadną.