Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 211/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-08-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w osobie Referendarza Sądowego Renaty Ranickiej po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.B. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania kontrolnego p o s t a n a w i a oddalić wniosek skarżącego W.B. o zwolnienie od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek W.B. o zwolnienie od kosztów sądowych, uzupełniony pismem z dnia 2 czerwca 2015 roku, w sprawie skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 grudnia 2014 r.

We wniosku skarżący oświadczył, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną B. M.- B. oraz dwoma synami – M. i K. B.

Ich wspólny miesięczny dochód wynosi 3.300 zł i składa się na niego wynagrodzenie za pracę żony w wysokości 1.300 zł oraz dochód z prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej w wysokości 2.000 zł.

W skład majątku skarżącego wchodzi mieszkanie spółdzielcze.

Na uzasadnienie wniosku skarżący podał, iż dochody firmy, której jest właścicielem w ostatnim czasie nie jest wysoki i pozwala jedynie na zwykłą egzystencję. Duża część dochodu skarżącego pochłaniają wydatki na leczenie. Żona skarżącego jest osobą niepracująca, bez prawa do zasiłku. Jedyny jej przychód stanowią wykonywane prace dorywcze. Obaj synowie skarżącego uczą w trybie dziennym.

W ocenie referendarza informacje przekazane przez skarżącego we wniosku o przyznanie prawa pomocy były niewystarczające do oceny jego rzeczywistej sytuacji majątkowej i finansowej w związku z czym, działając na zasadzie art. 255 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pismem z dnia 20 kwietnia 2015 r., ostał on wezwany do jego uzupełnienia.

W piśmie z dnia 2 czerwca 2015 r., uzupełniającym wniosek skarżący wyjaśnił, iż nie posiada rachunków za lekarstwa i żywność. Żona skarżącego zajmuje się pilnowaniem dzieci. Rozliczana jest przez Rejonowy Urząd Pracy.

Do pisma dołączone zostały kserokopie następujących dokumentów:

faktury Vat za dostawę gazu ze stycznia 2015 r. - 82,10 zł, odcinki opłat za energię elektryczną - 206,30 zł, odcinki wpłat do T. Spółdzielni Mieszkaniowej - opłata za mieszkanie - 750 zł i 450 zł, wezwanie do zapłaty zaległości czynszowych z dnia 21 kwietnia 2015 r. na kwotę 11.664,08 zł, odcinek opłat za internet- 114,29 zł, odcinek wpłaty za usługi telekomunikacyjne - 159,75 zł, deklarację VAT za m-ce luty, marzec, kwiecień 2015 r., PIT-36 skarżącego za rok 2014.

Rozpoznając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie zaś z treścią art. 246 § 1 pkt 2 cyt. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W przedmiotowej sprawie zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia ma analiza przesłanek przyznania prawa pomocy stronie skarżącej wymienionych w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy. Wskazuje ona, iż na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że strona nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. To strona ma wskazać taka sytuację materialną, która uzasadniałaby przyznanie prawa pomocy. Brzmienie tego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że inicjatywa dowodowa zmierzającą do uprawdopodobnienia, że zachodzą przesłanki przemawiające na rzecz przyznania prawa pomocy ciąży na wnioskodawcy ( por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 23 października 2009 r., sygn. akt II SA/GL 823/09). Wnioskodawca ma też obowiązek współdziałania z sądem w zakresie gromadzenia dowodów źródłowych i wyjaśnień wszystkich okoliczności w celu ustalenia jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. Brak tej współpracy przesz niedostarczenie dokumentów, bądź nieskładanie wyczerpujących oświadczeń musi mieć wpływ na dokonywaną przez orzekającego ocenę wniosku o przyznanie prawa pomocy ( por. postanowienie NSA z dnia 4 kwietnia 2011 r., sygn.. akt II FZ 103/11, postanowienie NSA z dnia 19 października 2010 r., sygn.. akt II GZ 296/10).

W przedmiotowej sprawie skarżący w ocenie orzekającego nie wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej uzasadniającej zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych.

Mimo precyzyjnego wezwania nie przedstawił wyciągów z konta bankowego ani swojego ani żony. W swych wyjaśnieniach w ogóle nie odniósł się do tego punktu wezwania. A przecież prowadząc działalność gospodarczą z tak wysokim przychodem jak wykazany w zeznaniu podatkowym i z uwagi na obowiązujące przepisy, kontem choćby firmowy musi dysponować. Nie odniósł się też do wezwania o wykazanie lub brak pojazdów mechanicznych poprzez przedłożenie stosownego zaświadczenia. Obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia kosztów postępowania, a tym samym przedstawienia i wykazania wszelkich okoliczności potwierdzających ten fakt obciąża wnioskującego o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym uchylanie się strony od obowiązków nałożonych w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy jest przeszkodą wyłączającą możliwość przyznania tego prawa ( por. postanowienie NSA z 5 września 2005 r. , sygn. akt II FZ 418/05).

Dodatkowo analizując przedstawione przez skarżącego miesięczne wydatki należy zauważyć, iż prócz zadeklarowanych wydatków koniecznych - opłaty za mieszkanie, media, pojawiają się wydatki, które trudno uznać za konieczne, a których koszt w skali przedstawionych wspólnych dochodów rodziny jest znaczny (opata za inetrnet, telefon). Wobec powyższego należało przyjąć, iż skarżący nie zrealizował warunków wykazania, iż nie jest w stanie uiścić kosztów postępowania. Złożone na urzędowym formularzu oświadczenie jest niepełne, nie zawiera bowiem wszystkich danych o sytuacji rodzinnej i finansowej skarżącego.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie

art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ).