Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 101/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 13
journal: Dz.U. 2016 poz 1764
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 6 grudnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant st. sekr. sąd. Natalia Sikorska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2017 roku sprawy ze skargi D. M. na bezczynność Inne w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej; oddala skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] maja 2017 r., które wpłynęło do Dyrektora Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w P. tego samego dnia, D. M. złożył skargę na bezczynność organu z uwagi na nierozpoznanie jego wniosku o dostęp do informacji publicznej żądając zasądzenia dostępu do informacji publicznej poprzez wydanie kserokopii wnioskowanych dokumentów, ewentualnie zasądzenie umożliwienia mu swobodnego przejrzenia dokumentacji i wykonania kserokopii interesujących go dokumentów.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że złożony przez niego wniosek o dostęp do informacji publicznej z dnia [...] stycznia 2017 r. nie został dotychczas rozpoznany przez Dyrektora Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w P..

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie ewentualnie o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego z uwagi na to, iż wnioskowana informacja nie ma waloru informacji publicznej.

Uzasadniając powyższe stanowisko podniesiono, że w dniu [...] stycznia 2017 r. D. M. zwrócił się z wnioskiem o udostępnienie informacji po byłym PGR [...] (faktycznie chodzi o Kombinat Państwowych Gospodarstw Rolnych w [...]). We wniosku konkretnie nie określono, o jakie dokumenty jemu chodzi. Jako formę udostępnienia informacji wnioskodawca wymieniła udostępnienie do przeglądania informacji oraz uzyskanie informacji w urzędzie. Agencja pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. poinformowali zainteresowanego, że z uwagi na zakres materiału do przygotowania informacja wraz z dokumentacją zostaną udostępnione w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące. Dokumentacja po zlikwidowanym Kombinacie w [...], taka jaka jest w posiadaniu Oddziału, jest przygotowana i od marca jest dostępna w siedzibie Oddziału. Wnioskodawca w tym okresie nie skorzystał z możliwości zapoznania się z dokumentami, nie wskazała terminu czy terminów, w których chciałby zapoznać się z dokumentami. W tym celu też nie pojawił się w Oddziale. Pismem z dnia [...] maja 2017 r. sprostowanym następnie pismem z dzień [...] maja 2017 r. wnioskodawca ponownie został poinformowany, iż dokumentacja jest dostępna do wglądu.

Organ wyjaśnił, że wnioskodawca posiada wiedzę, iż Oddział Agencji Nieruchomości Rolnych w P. nie dysponuje całością dokumentacji po zlikwidowanym Kombinacie [...]. W dniu [...] sierpnia 2015 r. udostępnione zostały Małgorzacie Grabskiej i D. M. wskazane przez nich dokumenty techniczne z byłego Kombinatu [...] zgodnie z ewidencją: teczki nr [...] [...], [...] i [...]. M. G. i obecny z nią D. M. powzięli informację, iż całość dokumentacji zlikwidowanych państwowych przedsiębiorstw gospodarki rolnej z terenu województwa wielkopolskiego została przekazana przez Oddział do Z. Składnicy Akt w [...]. Przekazaniu nie podlegała tylko dokumentacja techniczno, która jest w zasobie archiwum Oddziału Agencji Nieruchomości Rolnych w P..

M. G. jest jednym ze spadkobierców byłych właścicieli majątku [...], Wskutek zakończenia postępowania administracyjnego decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2014 r. umarzającą postępowanie odwoławcze od decyzji Wojewody W. z dnia [...] września 2013 r. orzekającej, iż nieruchomości stanowiące działki nr [...] i [...] obręb B., gm. K., na których posadowiony jest zespół pałacowo-parkowy w [...] nie podpadały pod działanie art. 2 lit. e dekretu PKWN z dnia 6 września 1944r. o przeprowadzeniu reformy rolnej. Protokołem zdawczo – odbiorczym z dnia [...] grudnia 2014 r. zespół pałacowo-parkowy został wydany spadkobiercom, w tym M. G..

Agencja zwróciła uwagę, że wnioskodawca w swojej skardze z dnia [...] maja 2017 r. na bezczynność organu prócz nakazania dostępu do dokumentacji dodatkowo żąda wydania kserokopii wnioskowanych dokumentów ewentualnie umożliwienia poprzez dostęp do dokumentów wykonanie kserokopii interesujących go dokumentów. Jest to znacznie szerszy zakres, niż objęty wnioskiem z dnia [...] stycznia 2017 r. Przy tym ze strony wnioskodawcy w samej skardze jest mowa o interesujących go dokumentach, bez uszczegółowienia tych dokumentów. Celem uzyskania kserokopii dokumentów bądź możliwości wykonania kserokopii wnioskodawca powinien zwrócić się odrębnym wnioskiem ze szczegółowym wskazaniem dokumentów do zapoznania.

Agencja Nieruchomości Rolnych zgodnie z ustawą z dnia 19 października 1991 r. jest państwową osobą prawną, której powierzono zgodnie z art. 5 ustawy wykonywanie uprawnień właścicielskich w stosunku do mienia Skarbu Państwa, a ujętego w ustawie, jako Zasób Własności Rolnej Skarbu Państwa. Mienie powyższego zasobu pochodzi również ze zlikwidowanych państwowych przedsiębiorstw gospodarki rolnej. Stosownie do art. 14 ustawy Agencja jest następcą prawnym zlikwidowanych ppgr, w tym również zlikwidowanego Kombinatu PPGR w [...]. Decyzją Wojewody Poznańskiego z dnia [...] sierpnia 1992 r. w sprawie likwidacji KPGR w [...] w oparciu o protokół zdawczo-odbiorczy z dnia [...] września 1992r. Agencja przejęła mienie po zlikwidowanym Kombinacie PPGR w [...].

Dokumentacja, o którą wnioskuje zainteresowany jest to dokumentacja, która ma przede wszystkim walor dokumentacji archiwalnej i nie została wytworzona w trakcie działalności Agencji, w zakresie realizacji określonych zadań publicznych w stosunku do mienia zasobu po zlikwidowanym Kombinacie w [...]. Wnioskodawca zwrócił się o dokumenty przejęte po byłym PGR [...], ale bez sprecyzowania jakiej informacji zawartej w tej dokumentacji żąda. We wniosku zażądano całości dokumentów niezależnie od ich treści.

W niniejszej sprawie zatem z powodu braku precyzyjnego wniosku również nie było możliwe zweryfikowanie publicznego charakteru żądanej informacji. Ustawa o dostępie do informacji publicznej reguluje prawo dostępu do informacji pojmowanej jako prawo do uzyskania określonej wiadomości lub wiedzy, pewnego opisu rzeczywistości, faktu związanych z działalnością instytucji (osób) ze sfery publicznej działalności i celem tej ustawy było zapewnienie obywatelom dostępu do konkretnej informacji o charakterze publicznym. Z przepisów powołanej ustawy nie wynika powszechny dostęp do każdego dokumentu bądź zbioru dokumentów, gdyż ustawa nie zawiera reguły, że każdy dokument nawet dokument urzędowy jest traktowany jako informacja publiczna.

W tych okolicznościach nie powstał stan bezczynności ze strony organu i skarga jest bezzasadna. Na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej z bezczynnością mamy do czynienia wówczas, gdy organ lub inny podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej nie podejmuje czynności materialno-technicznej udostępniając tę informację ani nie wydaje decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania.

Pismem z dnia [...] listopada 2017 r. Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa poinformował, że zgodnie z ustawą z dnia 10 lutego 2017 r. przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa, wstąpił on w ogół prawa o obowiązków zniesionej z dniem [...] sierpnia 2017 r. Agencji Nieruchomości Rolnych.

Podczas trwania rozprawy sądowoadministracyjnej w dniu 22 listopada 2017 r. skarżący wyjaśnił, że pisze monografię na temat historii [...]. Chciałby ją zakończyć na roku 1992 i jest zainteresowany historią PGR [...]. W związku z tym chciałby mieć dostęp do archiwalnej dokumentacji dotyczącej PGR [...]. Dokumentacja tegoż PGRu znajduje się w różnych ośrodkach, w związku z tym, ponieważ skarżący nie wie dokładnie jakie dokumenty posiadała Agencja Nieruchomości Rolnych sformułował wniosek w sposób ogólny. Skarżący podkreślił, że jako historyk chciałby mieć dostęp do przedmiotowych dokumentów w celu dokończenia pracy naukowej i nie wie w jakim trybie powinien ten dostęp uzyskać. Skarżący wskazał, że faktycznie udostępniono mu materiały archiwalne w Agencji, ale w jego ocenie były one częściowe. Udostępniały je dwie pracownice Agencji. Analizując wykaz dokumentów, które Agencja przejęła skarżący uważa, że na 1000 jednostek archiwalnych okazano mu jedynie 5 jednostek, przy czym wielokrotnie kontaktował się z pracownikami Agencji w tej sprawie.

Pełnomocnik organu oświadczył, że skarżącemu udostępniono te dokumenty, które znajdują się w archiwum Oddziału Terenowego w P.. Jednocześnie pełnomocnik organu wskazał, że być może skarżący jest zainteresowany PGR [...] nie tylko z punktu widzenia historycznego i badań naukowych, ale może być to związane z ustaleniami spadkobierczyni byłych właścicieli tego majątku M. G., którą to majątek - nieruchomość odzyskała i teraz są pewne sporne sprawy dotyczące tej nieruchomości. Pełnomocnik organu ponadto oświadcza, że w dniu dzisiejszym zapadł wyrok w sprawie II SAB/Po 100/17, ze skargi M. G. o udostępnienie informacji publicznej. Wyrok jest wyrokiem oddalającym skargę. Pełnomocnik organu ponadto podniósł, że wniosek skarżącego jest ogólnikowy. Jeżeli skarżący określiłby go bardziej precyzyjnie, to wtedy, jeżeli organ posiada takie dokumenty, to zostaną one skarżącemu udostępnione.

Skarżący oświadczył, że po otrzymaniu pisma [...] maja 2017 r. przez kilka miesięcy był zagranicą i do Agencji się nie zwrócił. Dopiero w październiku 2017 r., przyszedł do Agencji i spotkał się z odmową. Następnie skarżący sprostował, że po dniu [...] maja 2017 r. był również w Agencji i tam również odmówiono przedłożenia dokumentów. Skarżący sprecyzował, że w maju 2017 r. był w Oddziale Terenowym w P., widział się z dwoma pracownicami Oddziału, panią B. i panią K.. Pani B. udostępniła posiadane przez nią dokumenty, natomiast pani K. odmówiła. Pani Kafalską powiedziała, że nie ma w budynku na ul. [...] wnioskowanych przeze niego dokumentów, że znajdują się one w archiwum poza P. i że ona musiałaby najpierw złożyć zapotrzebowanie na te dokumenty, żeby zostały przywiezione. Pani K. podała skarżącemu nazwę miejscowości, gdzie znajdują się te dokumenty. C. o rodzaj składnicy dokumentów Agencji, rodzaj magazynu, przy czym skarżący nie mógłby sam się tam udać z prośbą o udostępnienie dokumentów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się bezzasadna.

Instytucja skargi na bezczynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), ma na celu ochronę strony przez doprowadzenie do wydania przez organ rozstrzygnięcia w sprawie. Ustawodawca dopuszczając możliwość wniesienia skargi na bezczynność organu administracji publicznej, zaniechał jednakże zdefiniowania pojęcia "bezczynność". W orzecznictwie podnosi się, że bezczynność, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ma miejsce w przypadkach, gdy w terminach określonych przepisami prawa, organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadzi postępowanie, ale pomimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 lipca 2012 r., sygn. akt III SAB/Gl 3/12, Baza NSA). Tym samym dla stwierdzenia przez sąd administracyjny bezczynności organu administracji konieczne jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: istnienia ustawowego obowiązku podjęcia określonego działania oraz braku jego podjęcia w terminach określonych przepisami postępowania. W konsekwencji zakres sądowej kontroli skargi na bezczynność sprowadza się do ustalenia, czy organ był zobowiązany do wydania aktu lub podjąć czynność oraz czy w zakreślonym przepisami procesowymi terminie, dokonał powyższych działań (P. Daniel, Skarga na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania – zakres kontroli, Kontrola państwowa 2013, Nr 3, s. 94). Oznacza to, że sam brak działania przy równoczesnym przekroczeniu terminu załatwienia przesądza o bezczynności organu. Zaznaczyć przy tym należy, że w ramach rozpoznawania skargi na bezczynność sąd administracyjny nie jest uprawniony do merytorycznej oceny podejmowanych w sprawie czynności oraz wydawanych rozstrzygnięć. Równocześnie, podejmując rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi na bezczynność organu, należy uwzględnić stan sprawy istniejący w dniu wyrokowania.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 powołanej powyżej ustawy. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno – techniczną. Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej może odmówić udzielenia tej informacji z uwagi na ochronę informacji niejawnych lub innych tajemnic ustawowo chronionych. Odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje w formie decyzji administracyjnej. Natomiast w sytuacji, gdy organ wnioskowaną informacją nie dysponuje jest zobligowany powiadomić pisemnie o tym fakcie wnioskodawcę. Co warte podkreślenia, w sytuacji gdy wnioskodawca żąda udzielenia informacji, które nie są informacjami publicznymi, lub takich informacji publicznych, w stosunku do których tryb dostępu odbywa się na odrębnych zasadach, organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz zawiadamia jedynie wnoszącego, że żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 czerwca 2002 r., sygn. akt II SA/Lu 507/02, Baza NSA).

Obowiązkiem Sądu, rozpoznającego niniejszą sprawę, było określenie, czy Dyrektor Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa Oddział Terenowy w [...] pozostawał w bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej.

Przed dokonaniem powyższej oceny, wskazać należy, że w myśl art. 21 in principio ustawy o dostępie do informacji publicznej (do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednakże, zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, ani wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto do skargi na bezczynność nie mają zastosowania terminy do wniesienia skargi ustalone w przepisach art. 53 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Dla prawidłowego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy ze skargi na bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej niezbędne jest uprzednie przesądzenie, czy żądana informacja jest w ogóle informacją publiczną, a adresat wniosku należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udzielania takich informacji. Wprawdzie kwestie te w niniejszej sprawie nie były pomiędzy stronami sporne, ale Sąd w granicach swej kognicji był zobligowany z urzędu przeprowadzić w tym zakresie własne rozważania. Kolejną kwestią było przesądzenie, czy wniosek został wniesiony skutecznie.

Wobec tego należy wskazać, że prawo dostępu do informacji publicznej wywodzi się wprost z Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483), która w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, a ponadto o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa.

W doktrynie zasadnie wskazuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (zob. M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa NSA, Toruń 2002, s. 28–29).

Jak wskazał sam organ w treści odpowiedzi na skargę, Agencja Nieruchomości Rolnych zgodnie z ustawą z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (tekst jedn. Dz. U. z 2007 r. Nr 231, poz. 1700, ze zm.) była państwową osobą prawną, której powierzono zgodnie z art. 5 ustawy wykonywanie uprawnień właścicielskich w stosunku do mienia Skarbu Państwa, a ujętego w ustawie, jako Zasób Własności Rolnej Skarbu Państwa. Mienie powyższego zasobu pochodzi również ze zlikwidowanych państwowych przedsiębiorstw gospodarki rolnej. Stosownie do art. 14 powyższej ustawy Agencja była następcą prawnym zlikwidowanych PPGR, w tym również zlikwidowanego Kombinatu PPGR w [...], gdyż na podstawie decyzji Wojewody Poznańskiego z dnia [...] sierpnia 1992 r. w sprawie likwidacji KPGR w Agencja przejęła mienie po zlikwidowanym Kombinacie PPGR w [...]. Wobec powyższego uznać należało, że wniosek z dnia 02 stycznia 2017 r., którym zwrócono się o udostępnienie dokumentów pozyskanych po byłym PPGR w [...], dotyczył dokumentów znajdujących się w posiadaniu Agencji oraz związanych bezpośrednio z jej działaniem, jako podmiotu, który przejął majątek PPGR. Co istotne, sama Agencja nie kwestionowała powyższej okoliczności, wskazując skarżącemu, że może zapoznać się z dokumentami zgromadzonymi przez Agencję. Zastrzeżenia powyższe odnoszą się do również do Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, które wstąpiło w ogół prawa o obowiązków zniesionej z dniem 31 sierpnia 2017 r. Agencji Nieruchomości Rolnych.

W tym miejscu należy zauważyć, że w momencie wpłynięcia wniosku o udostępnienie informacji publicznej (co miało miejsce w dniu 03 stycznia 2017 r.) po stronie adresata wniosku powstał obowiązek jego rozpatrzenia z uwzględnieniem ustawowych wytycznych. W myśl art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeżeli jednak informacja nie może zostać udostępniona w tym terminie podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym niż 2 miesiące od złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Powiadomienie, określone w ustawy o dostępie do informacji publicznej jest specyficzną formą działania, do dokonania, której ustawodawca wyznaczył termin 14 dni od dnia doręczenia wniosku podmiotowi. Z woli ustawodawcy powiadomienie, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej winno zawierać informacje o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację.

W przedmiotowej sprawie organ pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. poinformował skarżącego, że z uwagi na zakres materiału do przygotowania informacja wraz z dokumentacją zostaną udostępnione w terminie nie dłuższym niż dwa miesiące. Dokumentacja po zlikwidowanym Kombinacie w [...], została następnie przygotowana i była od marca dostępna w siedzibie Oddziału. Jak wynika z oświadczeń złożonych podczas rozprawy sądowoadministracyjnej, skarżący zapoznał się z powyższymi dokumentami w maju 2017 r., co stanowi okolicznością przesądzającą o tym, że w niniejszej sprawie nie można skutecznie zarzucić organowi bezczynności.

Skarżący wywodzi przy tym, że w jego ocenie na 1000 jednostek archiwalnych okazano mu jedynie 5 jednostek, natomiast już w trakcie zapoznawania się z dokumentacją w maju, jeden z pracowników organu poinformował go, że wnioskowane przeze niego dokumenty, znajdują się w archiwum poza P. i że mogłyby zostać sprowadzone do P. po złożeniu szczegółowego zapotrzebowanie. Innymi słowy, skarżący argumentuje, że nie uzyskał dostępu do wszystkich dokumentów, jakimi, w jego ocenie powinien dysponować organ.

Zauważyć jednak należy, że skarżący zwrócił się z wnioskiem o udostępnienie informacji po byłym PGR [...], nie precyzując jednakże we wniosku konkretnych dokumentów. Również na etapie postępowania sądowoadministracyjnego, nie określono, o jakie dokumenty chodzi skarżącemu. Skoro przed wniesieniem skargi udostępniono mu dokumenty, którymi dysponował organ, a skarżący nie potrafi określić, jakich dokumentów brakowało, pośród udostępnionej dokumentacji, tym bardziej nie może on oczekiwać od Sądu, że ten zobowiąże organ do udostępnienia informacji publicznej, bez równoczesnego doprecyzowania, brakujących dokumentów. Wysoki stopień ogólności wniosku o udostępnienie informacji publicznej, przy stwierdzonym działaniu organu polegającym na udostępnieniu wnioskowanej informacji (co przyznał sam skarżący), uniemożliwia zatem skuteczne podjęcie działań ze strony sądu. Okolicznością obiektywną pozostaje bowiem, że wniosek skarżącego został przed wniesieniem skargi rozpoznany i udostępniono mu wnioskowaną informację.

W tych okolicznościach faktycznych przyjąć należało, że organ podjął działania przewidziane przepisami prawa i w momencie złożenia skargi nie pozostawał w bezczynności. Organ postąpił bowiem w sposób przewidziany w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.