Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1476/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-07-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budżetowe prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par 1 pkt 1 lit b i art. 135
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 51 ust 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 145 par 1 pkt 8
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.),, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...], znak: [...], II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. na rzecz skarżącej Spółki A. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją z [...] r., nr [...] , na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołań od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nakazującej Spółka A. S.A. w W. doprowadzenie przebudowanej stacji bazowej telefonii komórkowej [...] do stanu poprzedniego, uchylił zaskarżoną decyzję w całości i na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane nakazał Spółka A. S.A. rozbiórkę elementów samowolnej przebudowy stacji bazowej telefonii komórkowej [...] , zlokalizowanej na działce nr [...] , gmina M. , poprzez zdemontowanie: [...] .

Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wpłynął wniosek Ogólnopolskiego Stowarzyszenia w R. o wszczęcie postępowania w sprawie prowadzonych robót budowlanych przy stacji bazowej telefonii komórkowej [...] na działce nr [...] , gm. M. .

Organ nadzoru budowlanego przeprowadził w dniu [...] r. kontrolę ww. stacji bazowej telefonii komórkowej, podczas której ustalono, że Spółka A. S.A. w [...] r. wykonała prace przy stacji polegające na: zainstalowaniu [...] szt. modułów radiowych bezpośrednio na wspornikach wieży, zainstalowaniu radiolinii, zdemontowaniu kabli tradycyjnych i zastąpieniu ich przez światłowodowe oraz wymianie anten sektorowych.

Postanowieniem z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wszczął postępowanie w sprawie montażu urządzeń radiowych i anten sektorowych o innych parametrach niż zainstalowane pierwotnie na istniejącym maszcie stacji bazowej telefonii komórkowej nr [...] , zaś decyzją z dnia [...] r. nr[...] , znak [...] - w związku z przebudową stacji bazowej telefonii komórkowej bez wymaganego prawem pozwolenia - nałożył na Spółka A. S.A. obowiązek wykonania określonych czynności, w terminie do [...] r., w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, poprzez dostarczenie:

- inwentaryzacji budowlanej zrealizowanych robót (część opisowa i graficzna) wraz

z oceną techniczną ich wykonania sporządzoną przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane.

- decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowej inwestycji (przebudowa stacji bazowej) w oparciu o kwalifikację przedsięwzięcia pod względem konieczności uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniającą całościową analizę rozkładu pól elektromagnetycznych wokół stacji bazowej w tym skumulowanego potencjalnego oddziaływania na środowisko.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją z dnia [...] r. nr[...] , uchylił ww. decyzję organu I instancji w części dotyczącej obowiązku określonego w punkcie 2 i nadał mu brzmienie: "Decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczącej przedmiotowej inwestycji (przebudowa stacji bazowej), wydanej na podstawie przepisów ustawy z dnia [...] r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r. poz. 1235 ze zm.)", a w pozostałej części utrzymał decyzję PINB w K. w mocy.

Po przeanalizowaniu przedstawionej przez stronę dokumentacji, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] r. nr[...] , znak[...] , na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 pkt 2 oraz art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego, nakazał Spółka A. S.A. doprowadzenie przebudowanej stacji bazowej telefonii komórkowej [...] do stanu poprzedniego.

Według organu I instancji, inwestor jedynie częściowo wypełnił nałożony na niego obowiązek decyzjami stosownych organów, gdyż przedłożył tylko inwentaryzację budowlaną wraz z oceną techniczną zrealizowanych robót. Niewykonany pozostał natomiast obowiązek dostarczenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczącej przedmiotowej inwestycji (przebudowy stacji bazowej), wobec czego należało zobowiązać do przywrócenia obiektu do stanu poprzedniego, to jest wynikającego z projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty K. z dnia [...] r.

Od powyższej decyzji odwołanie złożyło zarówno Ogólnopolskie Stowarzyszenie jak i Spółka A. S.A.

Stowarzyszenie zarzuciło ww. decyzji naruszenie art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 51 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane wskazując, że na mocy wyroku WSA w S. z dnia 16 maja 2013 r. sygn. akt II SA/Sz 86/13 w obiegu prawnym nie znajduje się już decyzja o pozwoleniu na budowę oraz zatwierdzająca projekt budowlany stacji bazowej.

Z kolei Spółka podniosła, że w przedmiotowej sprawie nie doszło do przebudowy stacji, ale do instalowania urządzeń o wysokości nieprzekraczającej 3m na obiekcie budowlanym, co w myśl art. 29 ust. 2 pkt 15 i art. 30 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy Prawo budowlane jest zwolnione z konieczności pozyskiwania pozwolenia na budowę jak i dokonywania zgłoszenia. Nadto poinformowała, że zaskarżyła do sądu administracyjnego decyzję zobowiązującą do dostarczenia inwentaryzacji wraz z oceną techniczną oraz decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Rozpoznając sprawę w wyniku wniesionego odwołania, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. na podstawie zebranego

w sprawie materiału dowodowego ustalił, że na działce nr [...] w miejscowości [...] , gmina M. , została wybudowana stacja bazowa [...] , na podstawie decyzji Starosty K. z dnia [...] r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę obejmującą budowę masztu, montaż anten, posadowienie kontenera technicznego i ułożenie linii kablowej zalicznikowej. Decyzją Wójta Gminy M. z dnia [...] r. umorzono postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację obiektu, w skład którego wchodziło 6 anten sektorowych, dla których zgodnie z "Analizą kwalifikującą przedsięwzięcie do sporządzenia raportu" z lipca 2008 r. równoważna moc promieniowana izotropowo EIRP wynosiła: antena AS-2, azymut 90°, 3526,2 W; antena AS-3, azymut 90°, 1549,4 W; antena AS-2, azymut 230°, 3526,2 W, antena AS-3,azymut 230°, 1549,4 W; antena AS-1, azymut 350°, 2817,5 W; antena AS-3,azymut 350°,1549,4 W. Naczelny Sąd Administracyjny, prawomocnym wyrokiem z dnia 10 lipca 2015 r. sygn. akt II OSK 2887/13, oddalił skargę kasacyjną Spółka A. S.A. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia 16 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 86/13 uchylającego decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty K. z dnia [...] r. Tym samym decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę stacji bazowej [...] została wyeliminowana z obiegu prawnego. Dalej organ podkreślił, że przedmiotem niniejszego postępowania administracyjnego są prace przy stacji bazowej [...] , które Spółka A. S.A. wykonała w [...] r. bez uzyskania pozwolenia na budowę bądź dokonania zgłoszenia, polegające na wymianie 3 anten sektorowych, rekonfiguracji 3 anten sektorowych istniejących, montażu konstrukcji wsporczych oraz 12 modułów radiowych, zainstalowaniu radiolinii, zdemontowaniu kabli tradycyjnych i zastąpieniu ich przez światłowodowe. W "Kwalifikacji przedsięwzięcia przebudowa stacji bazowej telefonii komórkowej nr [...] w[...] " z dnia [...] r. określono, że równoważna moc promieniowana izotropowo EIRP dla 6 zmodernizowanych anten wynosi: antena S1 A1, azymut 90°, 9814 W; antena S1 A2, azymut 90°, 7383 W, antena S2 A1, azymut 230°, 9814 W; antena S2 A2, azymut 230°, 7383 W; antena S3 A1, azymut 350°, 9814 W; antena S3 A2, azymut 350°, 7383 W. Wykonane prace stanowiły zatem przebudowę obiektu budowlanego, która to zmieniła parametry techniczne istniejącej stacji bazowej telefonii komórkowej, w związku czym w ramach procedury legalizacyjnej nałożono na Spółka A. S.A. obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Organ odwoławczy stwierdził, że pomimo nałożonego obowiązku, Spółka nie dostarczyła decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jak i nie wypełniała pkt 1 decyzji z dnia 1 grudnia 2014 r., gdyż przedłożona inwentaryzacja, z uwagi na lakoniczne stwierdzenia, nie spełnia wymagań w zakresie dokonania przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlanego oceny technicznej wykonania zrealizowanych robót.

Mając na uwadze okoliczność, że Spółka A. S.A. nie wykonała nałożonych na nią obowiązków Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. uznał, że w niniejszej sprawie należało zastosować przepis art. 51 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, który w przypadku niewykonania obowiązku - nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Ponadto organ podkreślił, że nałożony zaskarżoną decyzją obowiązek doprowadzenia przebudowanej stacji bazowej telefonii komórkowej [...] do stanu poprzedniego, tj. do stanu wynikającego

z projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty K. z dnia [...] r., nie uwzględnia obecnego stanu prawnego, jaki nastąpił po wydaniu wyroku w dniu 10 lipca 2015 r. przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z tego też względu należało w niniejszej decyzji skorygować treść nałożonego na inwestora obowiązku.

Odnosząc się do argumentów odwołania, organ II instancji wyjaśnił, że rozbiórka jest konsekwencją niespełnienia przez stronę obowiązków nałożonych uprzednią decyzją ZWINB w S. , wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 7 ustawy Prawo budowlane, która to decyzja jest ostateczna i funkcjonuje w obiegu prawnym.

W skardze na powyższą decyzję Spółka A. S.A. w W. wniosła o uchylenie decyzji organu odwoławczego z dnia [...] r. w całości i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z dnia [...] r. oraz

o zasądzenie kosztów postępowania według norm ustawowo przepisanych. Zaskarżonej decyzji strona zarzuciła naruszenie:

- art. 29 ust. 2 pkt 15 Prawa budowlanego poprzez niezastosowanie tego przepisu

i ustalenie, że prace wykonane przez skarżącego wbrew wyraźnemu zwolnieniu

z obowiązku pozyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, takiej decyzji wymagają,

- art. 51 ust. 3 pkt 2 ww. ustawy poprzez nakazanie rozbiórki elementów stacji

w sytuacji, gdy wykonane prace polegały nie tylko na instalacji urządzeń, ale także na wymianie niektórych urządzeń (wymiana trzech anten sektorowych, rekonfiguracja trzech anten sektorowych), co oznacza, że w sprawie co najwyżej winna być wydana decyzja o przywróceniu stanu poprzedniego, nie zaś decyzja rozbiórkowa,

- art. 107 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak wskazania podstawy prawnej dla uznania, że Spółka nie wywiązała się z zobowiązania nałożonego w punkcie 1 decyzji z dnia 1 grudnia 2014 r.,

- art. 6 i 7 Kodeksu postępowania administracyjnego na skutek braku działania na podstawie przepisów prawa i stania na straży praworządności.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. wniósł o jej oddalenie.

Prawomocnym wyrokiem z dnia 21 stycznia 2016 r. sygn. akt II SA/Sz 420/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. w sprawie ze skargi Spółka A. S.A. w W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności, uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] , znak: [...] .

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t.: Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) w związku z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 - zwanej dalej "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przy czym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (art. 134 § 1 P.p.s.a.) i stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.).

Sądowa kontrola zgodności zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej wykazała, iż naruszają one prawo w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania ich z obrotu prawnego.

Przedmiotem niniejszej sprawy jest wynik prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego postępowania legalizacyjnego dotyczącego prac wykonywanych przez stronę skarżącą w [...] r. przy użytkowej przez nią stacji bazowej [...] , zlokalizowanej na działce nr [...] , gmina M. . Bezsporne jest, że prace te polegały na wymianie 3 anten sektorowych, rekonfiguracji 3 anten sektorowych istniejących, montażu konstrukcji wsporczych oraz [...] modułów radiowych, zainstalowaniu radiolinii, zdemontowaniu kabli tradycyjnych i zastąpieniu ich przez światłowodowe, w wyniku których to nastąpiła zmiana paramentów istniejącej stacji bazowej poprzez zwiększenie dla 6 zmodernizowanych anten równoważnej mocy promieniowanej izotropowo EIRP. W związku z tym decyzjami z dnia [...] r. i z dnia [...] r., nałożono na stronę obowiązek dokonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego

z prawem, w tym przedłożenia inwentaryzacji budowlanej zrealizowanych robót oraz decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczącej przedmiotowej inwestycji. Organ I instancji po stwierdzeniu, że strona nie wykonała nałożonego obowiązku, decyzją z dnia [...] r. nakazał Spółce doprowadzenie przebudowanej stacji bazowej telefonii komórkowej do stanu poprzedniego, zaś Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowalnego w S. uchylając tą decyzję, nakazał rozbiórkę elementów samowolnej przebudowy stacji poprzez zdemontowanie [...] (decyzja z dnia [...] r.).

Podstawą materialnoprawną powołanych decyzji obu instancji stanowił art. 51 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t.: Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), w myśl którego, po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i w przypadku niewykonania obowiązku – wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.

Z powyższego przepisu wynika wprost, że decyzja wydana w trybie art. 52 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane jest prawną konsekwencją decyzji nakładającej na stronę obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Stąd wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji wydanej w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności powoduje, że przestaje istnieć akt prawny stanowiący podstawę do merytorycznej oceny wykonania tej decyzji, a zatem i wynikających z niej obowiązków.

Tymczasem, jak wynika z ustaleń Sądu, wyrokiem z dnia 21 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 420/15 uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego K.

z dnia [...] r. nr[...] , znak[...] . Wyrok ten

- w związku z niewniesieniem od niego skargi kasacyjnej - stał się prawomocny, stąd stosownie do art. 171 P.p.s.a. ma powagę rzeczy osądzonej (res iudicata), zaś ocena prawna wyrażona w nim wiąże tak organy, jak i Sąd orzekający w niniejszej sprawie.

W uzasadnieniu przedmiotowego wyroku stwierdzono, że skoro u podstaw rozstrzygnięć wydanych przez organy obu instancji leżało przekonanie, iż inwestor dysponuje ostateczną decyzją o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę stacji bazowej, zatem kwestia wyeliminowania z obrotu prawnego przez Sąd wyrokiem z dnia 16 maja 2013 r. sygn. akt II SA/Sz 86/13 ma

w sposób oczywisty wpływ na wynik postępowania legalizacyjnego dotyczącego przebudowy istniejącej stacji bazowej, gdyż powoduje, że brak jest możliwości zalegalizowania dokonanej przebudowy.

Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie pogląd ten w spełni podziela. Jak bowiem wynika z akt sprawy strona skarżąca wybudowała stację bazową [...] na podstawie decyzji Starosty K. z dnia [...] r. nr[...] , znak [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę obejmującą budowę masztu, montaż anten, posadowienie kontenera technicznego i ułożenia linii kablowej zalicznikowej

w miejscowości [...] , gmina M. , obręb [...] , działka nr[...] . Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy przez Wojewodę decyzją z dnia [...] r. nr [...] . Jednakże wyrokiem z dnia 16 maja 2013 r. sygn. akt II SA/Sz 86/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. uchylił decyzję organów obu instancji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowalnego i udzielenia pozwolenia na budowę. Z uwagi na oddalenie skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 10 lipca 2015 r., sygn. akt II OSK 2887/13, skutecznie wyeliminowano te decyzje z obrotu prawnego, na co słusznie zwrócił uwagę organ odwoławczy, jednakże nie wywodząc z tego faktu prawidłowych wniosków.

Niewątpliwie sam fakt wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji wydanych

w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności celem doprowadzenia wykonanych robót przy stacji bazowej do stanu zgodnego z prawem powoduje, że zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji utraciły podstawę swego bytu prawnego. Jednakże z drugiej strony uprzednie uchylenie przez Sąd decyzji udzielającej pozwolenie na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej powoduje, że w realiach niniejszej sprawy nie sposób powyższych kwestii, rozpatrywać odrębnie. Konsekwencją wskazanych bowiem wyroków jest to, że w stanie faktycznym sprawy przedmiotem postępowania powinna być stacja bazowa jako całość. Maszt wraz z antenami sektorowi oraz innymi elementami stacji bazowej, powinien być traktowany jako jeden obiekt budowlany, w stosunku do którego prowadzone powinno być jedno postępowanie, jednakże z uwzględnieniem okoliczności, że moc tych anten ulegała kilkukrotnemu zwiększeniu. Oceny tej nie podważa fakt, że część elementów stacji bazowej została doinstalowana lub wymieniona, dopiero po jej wybudowaniu.

Reasumując stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie zaistniała sytuacja, w której decyzja została wydana w oparciu o inną, uchyloną decyzję, co stanowi o wystąpieniu przesłanki wznowienia postępowania, wymienionej w art. 145 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.). Z kolei stwierdzenie naruszenia prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego stanowi okoliczność uzasadniającą, w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Wyjaśnić należy, że stwierdzenie przesłanki uzasadniającej wznowienie postępowania niecelowym czyni ustosunkowanie się przez Sąd do zarzutów skargi.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ nadzoru budowlanego zobowiązany będzie do uwzględnienia skutków wynikających z wyroku tutejszego Sądu z dnia 16 maja 2013 r. sygn. akt II SA/Sz 86/13 oraz z dnia 21 stycznia 2016 r. sygn. akt II SA/Sz 420/15 w szczególności mając na uwadze, że w obrocie prawnym nie funkcjonuje decyzja nakładająca na stronę obowiązek wykonania określonych czynności celem doprowadzenia przebudowy stacji bazowej do stanu zgodnego z prawem jak i udzielająca pozwolenia na budowę tej stacji bazowej. W takiej sytuacji maszt stacji bazowej telefonii komórkowej [...] wraz z doinstalowanymi czy wymienionymi urządzeniami objąć należy wspólną procedurą legalizacyjną, jako jeden obiekt budowlany.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. , na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. b i art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt I wyroku. Rozstrzygnięcie w pkt II wyroku zapadło stosownie do art. 200 i 205 P.p.s.a.