Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1256/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 8 ust 1
journal: Dz.U. 1946 nr 53 poz 298
law: Dekret z dnia 13 września 1946 r. o rozgraniczeniu nieruchomości.
article: art. 21 ust 1
journal: Dz.U. 2015 poz 520
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity.
article: art. 107 par 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj, Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 2 lutego 2017 r. sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie sprostowania rozbieżności w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [....] r., nr [...] wydaną na podstawie § 47 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2015 r., poz. 542 ze zm.), art. 7b ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne z dnia 17 maja 1989 r. (Dz.U. z 2015 r., poz. 520) i art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23) Starosta po rozpoznaniu wniosku Z. K. odmówił dokonania sprostowania rozbieżności pomiędzy zapisem w ewidencji gruntów i budynków, a stanem prawnym nieruchomości wynikającym z księgi wieczystej nr [...] dla działki oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków numerem [...] aktualnie oznaczonej numerem [...] położonej w obrębie [...] miasta B.

Organ wyjaśnił, że przedmiotowa sprawa była wielokrotnie rozpoznawana przez organy, aktualne rozstrzygnięcie zapadło na skutek uchylenia przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...]r., nr [...] decyzji organu I instancji z dnia [...]r. i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Kierując się wytycznymi organu odwoławczego zawartymi w decyzji z dnia [...] r. Starosta wskazał, że w dniu [...] r. B. i K. M. nabyli na podstawie aktu notarialnego repertorium [...] nieruchomość oznaczoną numerem [...], położoną w obrębie [...] m. B. W roku [...] nieruchomość ta została podzielona na działkę nr [...] oraz nr [...]. Działka nr [...] najpierw została zbyta na rzecz Skarbu Państwa, a następnie na podstawie decyzji z dnia [...]r., [...] przeszła na własność gminy B. Ponadto w dniu [...]r. Z. i R. K. aktem notarialnym repertorium [...]nabyli prawo wieczystego użytkowania działki nr[...] o powierzchni [...] ha położonej w obr. [...] m. B. Na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych ub. wieku przeprowadzono modernizację dla miasta B. na potrzeby której wykonano m.in. operat geodezyjny [...] zawierający wyniki ustalenia granic działek i ich pomiar w terenie, na podstawie czego ustalono nową powierzchnię. Przedmiotowy operat posłużył do sporządzenia nowego rejestru ewidencji gruntów dla m. B. w którym uwzględniono nowe numery działek i ich powierzchnie (w miejsce działki nr [...] wpisano działkę nr [...] o powierzchni [...] ha). Ponadto organ ustalił, że powierzchnia działek nr [...] ujawniona w księgach wieczystych odpowiada powierzchni zapisanej w ewidencji gruntów i budynków oraz, że w dniu [...] r. na podstawie rejestru pomiarowego m. Barlinek dokonano wpisu w księdze wieczystej nr [...] prowadzonej dla działki nr [...] na podstawie którego ujawniony został nowy numer działki i jej nowa powierzchnia.

Reasumując organ stwierdził, że dane zawarte w rejestrze ewidencji są zgodne z zapisem w [...]dotyczącym działki nr[...] obr. [...] m. B. wobec czego brak jest podstawy prawnej do dokonania zmian usunięcia rozbieżności pomiędzy zapisem w rejestrze ewidencji gruntów i budynków.

Odwołanie od opisanej decyzji Starosty złożył Z. K. Kwestionowanemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie art. 7, 8, 9 K.p.a. i art. 21 ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz nieuwzględnienie treści jego wniosku i treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sygn. akt VI SA/254/04. Nadto w ocenie skarżącego decyzja ta jest sprzeczna z orzecznictwem Sądu Najwyższego, Naczelnego Sądu Administracyjnego, postanowieniem Sądu Okręgowego G. z dnia [...] r. oraz postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia [...]

Skarżący zakwestionował zmianę przebiegu granic działki nr [...] oraz zmniejszenie jej powierzchni, wskazując, że są one pozbawione podstaw prawnych. W oparciu o powyższe wniósł o przywrócenie zapisów ewidencji gruntów i budynków do zgodności ze stanem prawnym nieruchomości wynikającym m.in. z decyzji zarządu Gospodarki Terenami w M. z dnia [...]r., nr [...] poprzez wycofanie zmian ujawnionych na podstawie wadliwej w aspekcie prawnym dokumentacji technicznej. Podkreślił przy tym rejestracyjny charakter ewidencji gruntów i budynków, która odzwierciedla stan prawny nieruchomości na podstawie właściwych dokumentów źródłowych, a nie sama go kreuje. Skarżący podkreślił, że zmiana, która doprowadziła do przesunięcia granicy i zmniejszenia powierzchni działki nr [...] została ujawniona w ewidencji gruntów i budynków z naruszeniem ówcześnie obowiązującego § 64 ust. 2 załącznika do zarządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia [...] r. w sprawie ewidencji gruntów (M.P. Nr 11, poz. 98) tj. bez wymaganej decyzji administracyjnej. W wyniku kwestionowanej zmiany działka nr [...] została skrócona i zniekształcona od strony działki nr [...] oraz zwężona od strony działki nr [...]. Powyższa zmiana nie może stanowić podstawy sprostowania zapisów w księdze wieczystej, ponieważ, jak wskazał Sąd Rejonowy, nie posiada umocowania w odpowiedniej podstawie prawnej. Obecne zapisy ewidencji gruntów i budynków rażąco naruszają prawo i słuszny interes skarżącego.

Skarżący wniósł o ustalenie przez organ II instancji, czy zapisy wprowadzone do rejestru ewidencji gruntów i budynków, bezprawnie jego zdaniem zmieniające położenie 4 punktów granicznych, a w konsekwencji powodujące zmniejszenie powierzchni działki nr [...] m2 rejestrują rzeczywisty stan prawny tej nieruchomości.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego rozpoznając odwołanie Z. K., decyzją wydaną w dniu [...] r., nr [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

W uzasadnieniu organ przeanalizował stan faktyczny niniejszej sprawy wywodząc, że analiza układu granic przedstawionych w orientacji na mapie z [...] r. i na mapie z [...] r. pokazuje odmienna sytuację., tj. treść przedstawiona w [...] r. sugeruje, że pomiędzy rokiem [...] przeprowadzono scalenie i ponowny podział działek, jednak nie naruszono granic działki [...] i ośrodka zdrowia (działka z lewej strony działki [...]). Powstała również droga będąca dojazdem do nieruchomości położonych pomiędzy ul. Lipową a tyłami nieruchomości położonych przy ul. S. Na orientacji wskazanej mapy widoczne jest także, że działka położona na prawo od działki nr [...] nie ma kształtu regularnego prostokąta, co jest istotne, ponieważ jest to późniejsza działka nr [...], która na opisie nieruchomości z [...] r. ma kształt nieruchomości.

W oparciu o powyższe, zdaniem organu, można przyjąć, że już w chwili powstania działki nr [...] jej granice kolidowały z sąsiednimi nieruchomościami. Załączony do wniosku o założenie księgi wieczystej dla działki nr [...] opis i mapa nie odzwierciedlały stanu faktycznego jej granic, a powstały na podstawie założonej księgi wieczystej i zawartej umowy użytkowania wieczystego działki nr [...] stan prawny już w chwili zaistnienia wprowadził "podwójny" stan wieczystego użytkowania dla terenu objętego granicami zarówno działki nr [...].

Główny Geodeta Województwa decyzją z dnia [...]r., [...] postanowił dokonać odnowienia operatu ewidencji gruntów miasta Barlinek, co zostało poprzedzone wykonaniem nowej mapy zasadniczej. W ramach prac związanych z odnowieniem ewidencji gruntów pomierzono granice ustalonego stanu władania czyli faktycznego władania na gruncie. Taki sposób ustalania granic na potrzeby ewidencji gruntów był zgodny z § 10 w związku z § 94 pkt 1 zarządzenia w sprawie ewidencji gruntów a ujawnienie zmienionych danych ewidencyjnych (zarówno przebiegu granic jak i powierzchni) nastąpiło z urzędu jako wynik ujawnienia pomiarów związanych z prowadzeniem ewidencji gruntów (§ 67 pkt 2 i § 68 ust. 1 zarządzenia w sprawie ewidencji gruntów). W kwietniu 1980 r. ogłoszono wyniki pomiaru stanu władania nieruchomości objętych odnowieniem ewidencji gruntów, na podstawie której w protokole ogłoszenia ww. wyników w pozycji dotyczącej nieruchomości państwa K. w kolumnie 3 "numery działek i ich powierzchnia ogólna" wpisano "dz. [...] m2, a w kolumnie 5 "uwagi i wyjaśnienia geodety oraz podpisy" umieszczono informację "zbyt mała powierzchnia [...] m (szerokość i długość za małe)". Natomiast w protokole ustalenia stanu władania na marginesie przed pozycją dotyczącą działki nr [...] umieszczono informację "sporna" (bez podania daty i osoby dokonującej wpisu). Odnowienie ewidencji gruntów zakończyło się podaniem do publicznej wiadomości w formie obwieszczenia informacji o odnowieniu operatu ewidencji gruntów dla terenów miasta B., terminu obowiązywania danych w niej zawartych oraz siedziby organu prowadzącego. Obwieszczenie to opublikowane zostało w Dz. U. Woj. Rady Narodowej w G.

Z uwagi na fakt, że granice i powierzchnie niektórych działek wykazane w ewidencji gruntów wg faktycznego stanu władania nie są zgodne ze stanem prawnym nieruchomości Naczelnik Miasta i Gminy w B. w oparciu o przepisy dekretu z dnia 13 września 1946 r. o rozgraniczeniu nieruchomości (Dz.U. Nr 53, poz. 298) decyzją z dnia 16 lipca 1979 r. wszczął postępowanie rozgraniczeniowe w celu ustalenia granic działek Skarbu Państwa położonych w B. przekazanych w użytkowanie wieczyste. Powód wszczęcia przedmiotowego postępowania wynikał z potrzeby przeprowadzenia pomiaru do założenia ewidencji gruntów. Z wykonanego w tym celu protokołu granicznego wynika, że ustalane były wszystkie odcinki granicy działki nr [...], a położenie punktów i przebieg linii granicznych nieruchomości działki nr [...] (dotychczasowa nr [...]) na szkicach granicznych jest adekwatne do położenia punktów i przebiegu linii granicznych przedstawionych na szkicach polowych z odnowienia ewidencji gruntów. Jednakże jest to położenie i przebieg odmienny od widniejącego na opisie nieruchomości sporządzonym w [...] r. Tym niemniej położenie punktów i przebieg linii granicznych działki nr [...] na szkicu polowym i na szkicu granicznym jest podobny do przedstawionego na orientacji i opisie nieruchomości (dla działki nr [...]) z października [...] r.

W operacie technicznym nie ma decyzji kończącej postępowanie rozgraniczeniowe, czyli orzekającej o rozgraniczeniu w myśl art. 8 ust. 1 dekretu z dnia 13 września 1946 r. o rozgraniczeniu nieruchomości, natomiast ze zgromadzonych akt sprawy wynika, że postępowanie rozgraniczeniowe wszczęte w [...] r. nie zostało zakończone, a w styczniu 2014 r. skarżący złożył do Burmistrza B. wniosek o zawieszenie toczącego się postępowania, który postanowieniem z dnia [...] r., [...] zawiesił je.

Organ podkreślił, że na przestrzeni lat podejmowane były bezskuteczne próby uregulowania zaistniałej sytuacji, skutkiem czego stan prawny nadal jest rozbieżny ze stanem faktycznym. Jednakże regulowanie stanu prawnego pozostaje poza możliwościami prawnymi wynikającymi z przepisów dotyczących prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w tym ewidencji gruntów i budynków.

Z informacji uzyskanych od Geodety Powiatowego w M. wynika, że w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym znajdują się dokumenty z odnowienia operatu ewidencji gruntów i budynków B. wykonanej w latach [...] , nie ma natomiast materiałów sporządzonych przed rokiem [...] , tym samym niemożliwe jest ustalenie jakie dokumenty stanowiły podstawę wydania opisów i map w latach [...] do założenia ksiąg wieczystych dla przedmiotowych nieruchomości. W ewidencji gruntów i budynków został ujawniony stan faktyczny władania nieruchomościami oznaczonym jako działki o nr[...] , co spowodowane jest brakiem możliwości przedstawienia na mapie ewidencji gruntów i budynków stanu prawnego, który dla części terenu posiada podwójne prawo własności.

Spełnienie żądania skarżącego uniemożliwia również brak dokumentacji technicznej umożliwiającej przedstawienie innego niż obecnie ujawniony przebieg granic działki [...] . Z uwagi na powyższe z powodu braku możliwości przedstawienia przebiegu granic nieruchomości wg stanu prawnego ujawniony został stan faktyczny władania nieruchomością. Powyższe spowodowało oczywistą rozbieżność pomiędzy opisem nieruchomości ujawnionych w księdze wieczystej a danymi ujawnionymi w ewidencji gruntów i budynków. Jednak z treści art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz.U. z 2016 r., poz. 790 ze zm.) jednoznacznie wynika, że podstawą oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej są dane katastru nieruchomości, a nie odwrotnie.

Podsumowując, organ wskazał, że do czasu zakończenia postępowania rozgraniczeniowego wszczętego w [...] r. bądź przedłożenia organowi prowadzącemu ewidencję gruntów i budynków innej dokumentacji ustalającej położenie punktów i przebieg linii granicznych w jednym z trybów prawem przewidzianych brak podstaw prawnych i technicznych do spełnienia żądań skarżącego, czyli ujawnienia granic działki nr [...] w oparciu o opis granic nieruchomości, znajdujący się w księdze wieczystej nr [...] a nie posiadający żadnych elementów potwierdzających sporządzenie go przez organ prowadzący ewidencję gruntów na podstawie danych zawartych w tej ewidencji.

Decyzję organu odwoławczego Z. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Kwestionowanej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, 8 i 9 K.p.a. Dalej przywołując treść decyzji z dnia 9 grudnia 2014 r. zarzucił organowi brak konsekwencji odnośnie operatu, na podstawie którego wykazano przebieg granic działki nr [...] w ewidencji, jako potencjalnego źródła danych ewidencyjnych. W ocenie skarżącego wydanie zaskarżonej decyzji spowodowało pozostanie w ewidencji gruntów i budynków stanu sprzecznego z zapisami w księdze wieczystej oraz stanem prawnym wynikającym z treści decyzji o oddaniu nieruchomości w użytkowanie wieczyste. Ponadto ustalenia organu są sprzeczne z prawdą obiektywną, dokumentacją znajdującą się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, decyzjami organów administracji publicznej oraz orzecznictwem sądów. Po opisaniu dotychczasowego przebiegu postępowania skarżący wywiódł, że organ odwoławczy nie odniósł się do błędnych ustaleń organu I instancji w zakresie zgodności zapisów zawartych w księdze wieczystej z danymi ujawnionymi w ewidencji gruntów i budynków dotyczącymi powierzchni działki nr [...]. Ponadto, jego zdaniem, ewidencja gruntów i budynków winna rejestrować stany prawne, a nie wprowadzać zmiany na podstawie dokumentacji technicznej sporządzonej na potrzeby postępowania rozgraniczeniowego, które nie zostało formalnie zakończone. Zarzucił również, że organ pominął mapę znajdującą się w aktach sprawy organu I instancji, która została dołączona do skargi.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego podtrzymał stanowisko zajęte w niniejszej sprawie, wnosząc o oddalenie skargi jako bezzasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Rozpoznając zatem skargę Sąd badał, czy zaskarżona decyzja, jak również poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji wydane zostały zgodnie z obowiązującymi w dacie ich wydania przepisami prawa. Sąd badał również, czy stan faktyczny istniejący w dacie wydania zaskarżonego aktu dawał organom podstawę do zastosowania odpowiednich przepisów prawa.

Zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji wydane zostały na podstawie przepisów ustawy z dnia ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne. Badając zgodność zaskarżonej decyzji z tymi przepisami Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa, które mogłoby skutkować uchyleniem względnie stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu. Sąd nie dopatrzył się również takiego naruszenia przepisów prawa formalnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy.

Postępowanie w niniejszej sprawie zainicjowane zostało wnioskiem Z. K. z [...] r. w którym wnosił o usunięcie rozbieżności pomiędzy zapisem w ewidencji gruntów i budynków a stanem prawnym wynikającym z księgi wieczystej nr [...] dla działki oznaczonej aktualnie w ewidencji gruntów i budynków nr [...] (dawniej [...]), położonej w obrębie ewidencyjnym [...] miasta B.

Fakt, istnienia powoływanych rozbieżności pomiędzy danymi ujawnionymi w księdze wieczystej rzeczonej nieruchomości a danymi zawartymi w ewidencji gruntów i budynków jest w badanej sprawie bezsporny.

Tym niemniej wyjaśnić należy, iż prawidłowo organy ustaliły, że nieruchomości oznaczone jako działki o numerach [...] poddawane były wielokrotnym procesom scalania i podziału, co spowodowało sytuację, że granice i powierzchnie niektórych działek wykazane w ewidencji gruntów według faktycznego stanu władania nie są zgodne ze stanem prawnym nieruchomości.

Z uwagi na powyższe decyzją z dnia [...] r. Naczelnik Miasta i Gminy w B. wszczął postępowanie rozgraniczeniowe w celu ustalenia granic działek Skarbu Państwa położonych w B. przekazanych w użytkowanie wieczyste. W tym celu pomierzono granice działek, sporządzono protokoły graniczne dla działki nr [...], wykonano mapę zasadniczą oraz ustalono stan faktyczny władania działek.

Położenie punktów i przebieg linii granicznych nieruchomości oznaczonej numerem [...] (dotychczasowy nr [...]) na szkicach granicznych odpowiada położeniu punktów i przebiegu linii granicznych przedstawionych na szkicach polowych z odnowienia ewidencji gruntów, jednakże jest odmienne od położenia i przebiegu ustalonego na opisie nieruchomości sporządzonym w [...] r.

W sporządzonym operacie technicznym nie ma decyzji kończącej postępowanie rozgraniczeniowe, czyli decyzji orzekającej o rozgraniczeniu w myśl art. 8 ust. 1 dekretu z dnia 13 września 1946 r. o rozgraniczeniu nieruchomości (Dz.U. Nr 53, poz. 298).

Z zebranych przez organy materiałów dowodowych jednoznacznie wynika, że postępowanie rozgraniczeniowe wszczęte w [...] r. nie zostało zakończone. W tej sytuacji nadal istnieją rozbieżności pomiędzy stanem prawnym nieruchomości a stanem faktycznym, jednakże regulowanie stanu prawnego pozostaje poza możliwościami prawnymi wynikającymi z przepisów dotyczących prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym ewidencji gruntów i budynków. Brak dokumentów sporządzonych przed rokiem [...] r. uniemożliwia organom ustalenie dokumentów stanowiących podstawę do wydania opisów i map w latach [...] do założenia ksiąg wieczystych dla przedmiotowych nieruchomości. Z uwagi na brak możliwości przedstawienia na mapie ewidencji gruntów i budynków stanu prawnego, który dla części terenu posiada podwójne prawo własności, w ewidencji gruntów i budynków ujawniono stan faktyczny władania nieruchomościami.

Wniosek skarżącego w istocie stanowi żądanie usunięcia rozbieżności pomiędzy zapisem w rejestrze ewidencji gruntów a stanem prawnym ujawnionym w księdze wieczystej.

Za prawidłowe w tak ustalonym stanie faktycznym Sąd uznał wnioski organu odwoławczego, że do czasu zakończenia postępowania rozgraniczeniowego wszczętego w [...] r. bądź przedłożenia organowi prowadzącemu ewidencję gruntów i budynków innej dokumentacji ustalającej położenie punktów i przebieg linii granicznych w jednym z trybów przewidzianych prawem brak jest podstaw prawnych do spełnienia żądania skarżącego, tj. ujawnienia granic działki nr [...] w parciu o opis granic nieruchomości znajdujący się w księdze wieczystej nr [...]

Wyjaśnić należy, że zarówno akt notarialny, czy wypis z księgi wieczystej, na który powołuje się skarżący, nie stanowią dokumentów obrazujących przebieg granic nieruchomości, a co za tym idzie nie mogą być podstawą do ujawnienia zmian. Wbrew twierdzeniom skarżącego, wpisy w dziale I-0 księgi wieczystej (oznaczenie nieruchomości) są pochodną danych ujawnionych w katastrze nieruchomości i nie są objęte rękojmią wiary publicznej ksiąg wieczystych.

Stosownie do treści art. 21 ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, to dane ujawnione w ewidencji gruntów i budynków są podstawą do oznaczenia nieruchomości w księgach wieczystych. Powyższe potwierdza treść art. 26 ust. 1 i art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece, zgodnie z którą podstawą oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej są dane katastru nieruchomości (ewidencji gruntów i budynków). W razie zaś niezgodności danych katastru nieruchomości (ewidencji gruntów i budynków) z oznaczeniem nieruchomości w księdze wieczystej sąd rejonowy dokonuje - na wniosek właściciela nieruchomości lub wieczystego użytkownika - sprostowania oznaczenia nieruchomości na podstawie danych katastru nieruchomości. Oznacza to, że oznaczenie nieruchomości w księdze wieczystej powinno być zgodne z danymi wynikającymi z ewidencji gruntów i budynków, a nie odwrotnie (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2004 r. sygn. akt II CK 6/04, Lex nr 530616).

Zatem żądanie skarżącego wobec organów ewidencji geodezyjnej nie znajdowało oparcia w przesłankach materialnoprawnych umożliwiających dokonanie sprostowania danych w ewidencji gruntów i budynków. Do czasu ustalenia, w wyniku rozgraniczenia, stanu prawnego nieruchomości, ujawnionego w ewidencji gruntów i budynków brak jest podstaw do określenia w inny sposób przebiegu granic i powierzchni działki nr [...].

Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela również stanowisko organu, że prowadzone postępowanie w przedmiocie odnowienia operatu ewidencyjnego oraz postępowanie rozgraniczeniowe są odrębnymi sprawami prowadzonymi w oparciu o różne podstawy prawne, tryby oraz inne organy administracji publicznej. Na potrzeby odnowienia operatu ewidencyjnego jak i rozgraniczenia nieruchomości powstała ta sama dokumentacja zawierająca szkice polowe przedstawiające stan władania na gruncie, protokoły ustalenia stanu władania mające posłużyć do odnowienia ewidencji oraz protokoły graniczne z rozgraniczenia nieruchomości. W oparciu o różne części tej samej dokumentacji technicznej dokonano odnowienia operatu ewidencyjnego, które z uwagi na brak stosownych danych polegało m.in. na ujawnieniu granic działek ewidencyjnych zgodnie z ich rzeczywistym sposobem użytkowania oraz wykorzystano jako podstawę decyzji rozgraniczeniowej. Zatem odnawiając operat ewidencyjny organ nie mógł czekać na zakończenie postępowania rozgraniczeniowego, dlatego postanowił ujawnić w ewidencji stan zgodny ze sposobem użytkowania na gruncie, a kwestie praw do nieruchomości zostawić w gestii postępowania rozgraniczeniowego. Jeżeli wyniki tego postępowania, byłyby odmienne od stanu faktycznego użytkowania, zostałyby uwzględnione w ewidencji gruntów i budynków.

Kwestionowany przez skarżącego operat, w części dotyczącej ustalenia stanu władania posłużył do odnowienia operatu ewidencji gruntów miasta B. Na jego podstawie organ mógł dokonać stosownej zmiany w prowadzonym rejestrze odnośnie przebiegu granic i powierzchni działki nr [...], bez konieczności wydawania w tym zakresie decyzji administracyjnej, której ówcześnie obowiązujące przepisy dotyczące prowadzenia ewidencji gruntów i budynków w tym jej odnowienia nie przewidywały, co przesądza o uznaniu zarzutu skarżącego w tym zakresie za bezpodstawny.

Analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wskazuje na niezasadność skargi. Wbrew zarzutom skargi organy administracji publicznej prowadziły postępowanie administracyjne w sposób prawidłowy, zebrały obszerny materiał dowodowy w oparciu o który ustaliły stan faktyczny i prawny w sprawie, a także właściwie zastosowały przepisy prawa, a powody podjętych rozstrzygnięć wystarczająco przedstawiły i wyjaśniły w uzasadnieniu wydanych rozstrzygnięć zgodnie z treścią art. 107 § 3 K.p.a.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.