Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 752/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-08-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3,
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka, , , po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od gier p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 25 kwietnia 2013 r. A Sp. z o.o. w B., reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na oznaczoną

w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B.

o odmowie stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier za miesiąc wrzesień 2010 r. wpłaconego z tytułu prowadzenia gier na automatach w salonach gier.

Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 lipca 2013 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi

w kwocie 303 zł w terminie siedmiu dni licząc od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka polecona zawierająca m.in. odpis powyższego zarządzenia została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 15 lipca 2013 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy.

W piśmie z dnia 18 lipca 2013 r. (nadanym w dniu 22 lipca 2013 r.) pełnomocnik skarżącej spółki wniósł o cofnięcie skargi.

Wymagany wpis sądowy od skargi do chwili obecnej nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa"), skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W omawianej sprawie pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. W zakreślonym siedmiodniowym terminie do jego uiszczenia wniósł o cofnięcie skargi, nie wykonując jednak wspomnianego wezwania. W tym miejscu przyjdzie zatem zauważyć, że merytoryczne rozpatrzenie wniosku

o cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera braki, sąd skargę odrzuci (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia

10 czerwca 1987 r., sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207 z aprobującą glosą J. P. Tarno, OSP 1990, nr 4, poz. 207, a także zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Gl 951/08, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego, będące skutkiem cofnięcia skargi (art. 161 § 1 pkt 1 ppsa), może mieć bowiem miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, publ. LEX nr 335007).

W niniejszej sprawie niewątpliwie skarga dotknięta jest brakiem uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu, gdyż do takich braków zaliczyć należy brak wpisu sądowego od skargi (warunek skutecznego wniesienia skargi – art. 230 § 1 i § 2 ppsa). Termin zaś do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie

z dniem 22 lipca 2013 r. W takiej sytuacji skargę należy odrzucić, gdyż – jak wyżej wskazano – brak jest podstaw do merytorycznego rozpoznania wniosku o jej cofnięcie.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 220 § 3 ppsa orzekł jak

w sentencji.