Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 280/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba Sędziowie: WSA Maria Tarnowska WSA Bogdan Wolski (spr.) Protokolant referent Agnieszka Bieniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Prezydenta W. na rzecz skarżącego A. S. kwotę 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

A. S. wniósł skargę na bezczynność Prezydenta W. w sprawie o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu położonego w W. przy ul. [...].

W uzasadnieniu skargi wskazano, iż wniosek o przyznanie własności czasowej został złożony 14 grudnia 1948 r. Wielokrotne ponaglenia w sprawie nie przyniosły oczekiwanych rezultatów. W piśmie Urzędu Miasta W. z dnia

[...] kwietnia 2009 r. podano - jako przewidywany termin zakończenia postępowania - 31 maja 2009 r. W dniu 23 lipca 2009 r. została złożona skarga do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., jednakże postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. Kolegium uznało zażalenie za nieuzasadnione.

W skardze zawarto wniosek o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, iż decyzją z dnia [...] października 2009 r. Prezydent W. ustanowił prawo uzytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości położonej

w W. przy ul. [...] ozn. nako działka ew. nr [...] o powierzchni [...] m2

w obrębie [...] na rzecz A. S. w całości. Akt notarialny został zawarty w dniu [...] stycznia 2010 r. Obecne prowadzone jest postępowanie mające na celu rozpatrzenie wniosku złożonego w dniu 14 grudnia 1948 r. co do pozostałej części przedmiotowej nieruchomości hipotecznej. Pełnomocnik następcy prawnego został zawiadomieniem z dnia [...] września 2010 r. poinformowany o terminie zakończenia postępowania, który został wyznaczony na koniec października 2010 r. Ponadto

w piśmie z [...] listopada 2010 r. organ poinformował, podtrzymując wniosek o oddalenie skargi, iż decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. odmówiono następcy prawnemu przyznania prawa użytkowania wieczystego do pozostałej części gruntu przedmiotowej nieruchomości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 161 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.

Z akt administracyjnych wynika, iż organ wydał decyzję z dnia [...] października 2009 r. oraz decyzję z dnia [...] listopada 2010 r., które odnoszą się do wniosku wymienionego w skardze. Z odpowiedzi na skargę i pisma organu z dnia [...] listopada

2010 r. wynika, iż w ocenie organu wydane decyzje w sposób wyczerpujący odnoszą się do wniosku z 14 grudnia 1948 r.

Powyższe oznacza, iż postępowanie sądowe co do skargi na bezczynność organu stało się bezprzedmiotowe.

Przedstawiając to stanowisko wyjaśnić nadto należy, iż w toku postępowania sądowego dotyczącego skargi na bezczynność organu nie następuje ocena legalności wydanej decyzji, a w szczególności sąd nie bada decyzji w aspekcie jej zupełności. Wady decyzji w tym zakresie mogą być usunięte w trybie przewidzianym w art. 111 § 1 k.p.a. Odnosząc te wyjaśnienia do postępowania administracyjnego prowadzonego

z udziałem skarżącego stwierdzić należy, skoro w postępowaniu tym wydano decyzje, które – w ocenie organu – odnoszą się w sposób zupełny do zgłoszonego żądania,

iż Prezydent W. nie pozostaje aktualnie w bezczynności. Stanowisko skarżącego co do niezupełności rozstrzygnięcia sprawy, przede wszystkim w decyzji

z dnia [...] listopada 2010 r., może (mogło) być ocenione w ramach postępowania administracyjnego w wypadku skorzystania przez tę stronę z uprawnienia przewidzianego w art. 111 § 1 k.p.a. Stanowisko organu pierwszej instancji odnoszące się do takiego żądania może (mogło) być także zweryfikowane w ramach postępowania odwoławczego, a następnie w toku postępowania sądowego przy spełnieniu warunków określonych w art. 52 p.p.s.a. Zatem przedmiotem niniejszego postępowania sądowego nie jest i nie może być ocena legalności wydanych decyzji, gdyż czynności w tym zakresie mogą być podjęte, w pierwszej kolejności, w ramach postępowania administracyjnego, a kolejnego postępowania sądowego. W tym postępowaniu Sąd był obowiązany jedynie ustalić czy organ pozostaje bezczynności, co stwarzałoby podstawę do uwzględnienia skargi.

Skarżący zawarł w skardze wniosek o zasądzenie od organu kosztów postępowania. Wniosek ten został uwzględniony, gdyż wydanie decyzji nastąpiło po wniesieniu skargi. Ustalając wysokość kosztów należnych skarżącemu Sąd wziął pod uwagę wyłącznie wynagrodzenie ustanowionego pełnomocnika (240 zł) i opłatę skarbową od pełnomocnictwa (17 zł). Sąd nie uwzględnił kwoty uiszczonej tytułem wpisu od skargi (100 zł), gdyż skarżący mógł uzyskać zwrot wpisu na podstawie

art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. podejmując odpowiednią czynność procesową. Skarżący nie cofnął jednak skargi. Niepodjęcie tej czynności oznacza, iż nie jest zasadne obciążenie Prezydenta W. kwotą uiszczonego wpisu, gdyż organ ten powinien być obciążony wyłącznie kosztami niezbędnymi do celowego dochodzenia praw. Takimi kosztami nie są koszty, których zwrot mogła strona uzyskać ze Skarbu Państwa na podstawie art. 232 p.p.s.a (zob. odpowiednio postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 września 1977 r., II CZ 81/77, OSNC/1978/5-6/101).

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a oraz art. 205 § 2 w zw. z art. 201 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.