Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 85/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2014-09-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 11 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na bezczynność Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w T. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić B. B. kwotę 100 (sto) złotych, wpisaną do rejestru opłat sądowych WSA w Bydgoszczy w dniu [...]września 2014 r. pod pozycją [...]


UZASADNIENIE

B. B. dalej skarżący wnioskiem z dnia 7 stycznia 2014 r. zwrócił się drogą elektroniczną do Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w T. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie wszystkich orzeczeń wydawanych w ramach postępowań dyscyplinarnych za lata 2012 i 2013.

Następnie pismem z dnia 15 lipca 2014 r. skarżący wniósł za pośrednictwem Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w T. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w T., polegającą na nieudostępnieniu żądanej wnioskiem z dnia 7 stycznia 2014 r. informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę Okręgowy Sąd Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych w B. wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na brak zdolności sądowej Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w T.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność.

Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej jako "P.p.s.a.") sąd odrzuca skargę jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie.

Zgodnie z treścią art. 25 ust. 1 P.p.s.a. zdolność sądową, czyli zdolność do występowania przed sądem administracyjnym jako strona, ma osoba fizyczna i osoba prawna, a ponadto państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz organizacje społeczne nieposiadające osobowości prawnej, jak też inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, jeżeli przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich nakazów i zakazów, a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Zdolność sądową mają ponadto organizacje społeczne, choćby nie posiadały osobowości prawnej, w zakresie ich statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób.

Stronami postępowania sądowoadministracyjnego, w myśl art. 32 P.p.s.a., są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

W niniejszej sprawie stronami postępowania są skarżący B. B. oraz Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w T., na który wskazał skarżący w skardze, jako na organ zobowiązany do udostępnienia żądanej informacji publicznej.

Przed przystąpieniem do badania zasadności skargi Sąd zobowiązany jest do zbadania zdolności sądowej stron biorących udział w postępowaniu sądowym. Zatem w niniejszym postępowaniu w pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć, czy dziekan okręgowej izby radców prawnych posiada zdolność sądową.

Wskazać należy, że z przepisów art. 5 ust. 2, art. 42, art. 52 i art. 54 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz.U. z 2014 poz. 637) wynika, iż Okręgowy Sąd Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych w T. nie posiada zdolności sądowej. Okręgowy Sąd Dyscyplinarny jest zgodnie z przepisem art. 42 ustawy o radcach prawnych organem samorządu zawodowego radców prawnych.

Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych powołuje samorząd radców prawnych. Samorząd zawodowy radców prawnych jako taki nie ma osobowości prawnej. W osobowość prawną, zgodnie z art. 5 ustawy o radcach prawnych, wyposażone są natomiast okręgowe izby radców prawnych i Krajowa Izba Radców Prawnych, które działają przez swoje organy. Zgodnie z art. 52 ustawy o radcach prawnych, działalnością okręgowej izby radców prawnych kieruje rada okręgowej izby radców prawnych. Tylko rada jest uprawniona do reprezentowania okręgowej izby radców prawnych w stosunkach zewnętrznych i wewnętrznych i tylko rada może umocować (w drodze uchwały) do reprezentowania izby w stosunkach zewnętrznych. Z powyższego wynika, że dziekan nie jest organem okręgowej izby radców prawnych. Dziekan natomiast wraz z wicedziekanami, sekretarzem, skarbnikiem i członkami stanowi prezydium, które jest organem wykonawczym okręgowej rady radców prawnych.

Z powyższego wynika, że osobowość prawną, a co za tym idzie zdolność sądową posiada jedynie okręgowa izba radców prawnych, co oznacza, że tylko okręgowa izba radców prawnych może być stroną w postępowaniu ze skargi na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej. W realiach niniejszej sprawy stroną postępowania może być wyłącznie okręgowa izba radców prawnych.

Należy ponadto zwrócić uwagę, że na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej do udzielenia informacji publicznej obowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy samorządów gospodarczych i zawodowych. Zatem stwierdzić należy, że na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej, niniejszą skargę skierowano przeciwko podmiotowi, który nie mieści się w zakresie podmiotowym art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Jednocześnie wyjaśnić należy, że niewłaściwe określenie podmiotu, którego bezczynności dotyczy skarga, nie jest brakiem formalnym skargi, ani też brakiem podlegającym uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 31 P.p.s.a.

Reasumując, skoro Okręgowy Sąd Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych w T. nie posiada zdolności sądowej, jak również nie należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udostępnienia żądanej informacji publicznej na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej, to nie może występować w postępowaniu sądowoadministracyjnym jako strona.

Z tych też względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a, orzekł jak w postanowieniu. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.