Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 210/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-04-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: Art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 2 , art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 19 kwietnia 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi Wydział II - Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku F.M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi F.M. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia p o s t a n a w i a przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. AG


UZASADNIENIE

II SA/Łd 210/10

U Z A S A D N I E N I E

F.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.

W piśmie z dnia 17 marca 2010 r. skarżący wystąpił z żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach F.M. pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną B. i synem S. Posiada dom o powierzchni 80 m kw. i gospodarstwo rolne o powierzchni 11,03 ha, a także mieszkanie o powierzchni 60 m kw. Skarżący osiąga dochody w wysokości 950 złotych tytułem emerytury, żona skarżącego – 2000 złotych tytułem wynagrodzenia za pracę, zaś syn – 560 złotych z tytułu renty socjalnej. Strona oświadczyła, iż posiada 36 – letni ciągnik oraz 8 – letni samochód osobowy. Ponadto nie zadeklarowała posiadania innego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący oświadczył, iż od lat rodzina "boryka się z problemem zdrowotnym syna". Majątek przeznaczony został na przejazdy na badania, leczenie i rehabilitację. Strona wskazała, iż osiągane dochody nie są wystarczające na pokrycie niezbędnych wydatków, dlatego też korzystają z ulg i możliwości opłacania szkoły i udziału w warsztatach terapii zajęciowej dla syna w symbolicznej wysokości. Do wniosku załączone zostały orzeczenia o niepełnosprawności żony i syna skarżącego oraz dwie faktury, z których wynikają kwoty wydatkowane na naprawę wózka inwalidzkiego i części zamiennych.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje.

Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy uznać, iż sytuacja rodzinna i materialna skarżącego i jego rodziny uzasadnia przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Sąd miał przede wszystkim na uwadze fakt, iż skarżący wskazał na konieczność ponoszenia wydatków w znacznej wysokości. Wydatki te związane są z niepełnosprawnością syna strony. Nie można zatem odmówić pierwszeństwa w ich zaspokojeniu. W konsekwencji należy uznać, że skarżący nie ma możliwości poniesienia kosztów sądowych bez uszczerbku dla utrzymania rodziny i zaspokojenia jej niezbędnych wydatków.

Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

AG