Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 537/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Uchylono zaskarżone postanowienie w całości
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Henryk Ożóg (spr.), sędzia NSA Tadeusz Kuczyński, sędzia NSA Jolanta Sikorska, Protokolant Z-ca Kierownika Sekretariatu Agnieszka Figura, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 19 listopada 2014 r. sprawy ze skargi Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział Regionalny we W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonego postanowienia; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. na rzecz Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział Regionalny we W. kwotę 357 (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi w tej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. (SKO) z dnia [...], nr [...] stwierdzające niedopuszczalność zażalenia Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. na postanowienie Prezydenta W. z dnia [...], nr [...] odmawiające wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu użytkowego [...] przy pl [...] we W.

W uzasadnieniu postanowienia SKO stwierdziło :

Wnioskiem z dnia 10 września 2013 r. G. K. D. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka), wystąpiła do Prezydenta W. o wydanie zaświadczenia o samodzielności lokalu użytkowego nr [...] (kawiarni), usytuowanego w budynku przy pl. [...] we W.

Po rozpatrzeniu wniosku organ pierwszej instancji, postanowieniem z dnia [...], odmówił wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu użytkowego. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie podniósł, że z analizy posiadanych materiałów wynika, że schody znajdujące się w obrębie lokalu, prowadzące do pomieszczeń piwnicy nie wchodzą w skład lokalu i stanowią część wspólną budynku. Dodatkowo w związku z wykonaną niezgodnie z przepisami prawa budowlanego przebudową w lokalu, likwidacji uległ ciąg komunikacyjny prowadzący do pomieszczeń wspólnych piwnicy. Tym samym pomieszczenia te pozostają niedostępne dla ich współwłaścicieli. W ocenie organu pierwszej instancji, do czasu uregulowania stanu prawnego piwnic, nie powinno nastąpić wyodrębnienie lokalu użytkowego nr [...] w budynku usytuowanym przy pl. [...] we W.

Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł Oddział Regionalny Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. reprezentowany przez Dyrektora, żądając uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Zdaniem skarżącego organ I instancji dopuścił się naruszenia przepisów:

- art. 2 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, w związku z art. 217 kpa, poprzez błędne przyjęcie, że w sprawie zachodziła podstawa do odmowy wydania żądanego zaświadczenia oraz bezzasadne przyjęcie, że przedmiotem badania w postępowaniu o wydanie zaświadczenia o samodzielności lokalu położonego we W. przy pl. [...], mogła być również kwestia dostępności części wspólnych nieruchomości, w której lokal będący przedmiotem wniosku jest usytuowany, jak i fakt posiadania lub nie stosownego pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych,

- art. 124 § 1 kpa, poprzez pominięcie przez organ wymaganych elementów składowych rozstrzygnięcia, tj. pouczenie o możliwości złożenia środka zaskarżenia od postanowienia,

- art. 217 § 3 kpa, poprzez przekroczenie terminu do wydania zaświadczenia.

Zarzuty te żalący się obszernie uzasadnił.

W związku z tym Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, iż w postępowaniu wstępnym organ właściwy do rozpatrzenia zażalenia podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy zażalenie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Niedopuszczalność zażalenia może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym oraz podmiotowym. Niedopuszczalność zażalenia z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia (postanowienia) oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia postanowienia w toku instancji. Niedopuszczalność zażalenia przez podmiot niemający legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia albo wniesienia zażalenia przez osobę niemającą zdolności do czynności prawnych.

W rozważanym przypadku zachodzi niedopuszczalność odwołania z przyczyn o charakterze podmiotowym, gdyż zostało złożone przez podmiot nieposiadający legitymacji do wniesienia zażalenia.

Postępowanie w sprawie wydania zaświadczeń unormowane zostało w przepisach działu VII kpa (art. 217 - 220 kpa). Zwrócić należy uwagę, że postępowanie to stanowi rodzaj uproszczonego i w znacznym stopniu odformalizowanego postępowania o charakterze administracyjnym, obowiązującego organy administracji publicznej przy podejmowaniu czynności materialno - technicznych polegających na urzędowym potwierdzeniu stanu faktycznego lub prawnego. Należy podkreślić, że uproszczony charakter postępowania prowadzonego w trybie dział VII kodeksu postępowania administracyjnego, skutkuje także węższym, niż wskazany w trybie art. 28 kpa, kręgiem podmiotów, którym w tym postępowaniu przysługuje przymiot "strony" (tu: zainteresowanego).

W myśl art. 217 § 1 kpa, organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie. Stosownie natomiast do art. 219 kpa odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

Z treści art. 217 § 1 kpa bezspornie wynika, że w postępowaniu o wydanie zaświadczenia jego uczestnikiem jest wyłącznie podmiot domagający się wydania zaświadczenia. Skoro zatem "stroną" postępowania w sprawie wydania zaświadczenia o żądanej treści jest wyłącznie wnioskodawca, to stwierdzić należy, że tylko ten podmiot jest uprawniony do wniesienia zażalenia na postanowienie wydane w trybie art. 219 kpa. Takie też stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 19 stycznia 2012 r. (III SA/Łd 1073/11), gdzie wskazał, że "z brzmienia niniejszego przepisu wypływa wniosek, iż zażalenie w trybie art. 219 kpa może wnieść tylko osoba, która wniosła żądanie o wydanie zaświadczenia. Inna osoba, zainteresowana w jakikolwiek sposób wydaniem zaświadczenia, nie może szukać ochrony w art. 219 kpa. Jeżeli legitymowana jest do uzyskania zaświadczenia, swój interes może zaspokoić, składając własny wniosek o jego wydanie - zob. wyrok NSA z dnia 19 kwietnia 2000 r., II SA/Gd 433/98, wraz z glosą aprobującą prof. W. Chróścielewskiego (OSP 2001/6/84). Dlatego też niedopuszczalne jest wniesienie zażalenia na postanowienie odmawiające wydania zaświadczenia przez osobę, która nie składała wniosku o jego wydanie".

W świetle powyższych regulacji, zważyć należy, że z wnioskiem o wydanie zaświadczenia o samodzielności lokalu użytkowego nr [...] usytuowanego w budynku przy pl. [...] we W. wystąpiła G. K., D., Spółka, z o.o. (Spółka). Postanowieniem z dnia [...], organ pierwszej instancji odmówił wydania zaświadczenia o żądanej treści. Postanowienie to zostało skierowane do wnioskodawcy. Na to rozstrzygnięcie zażalenie wniósł natomiast Oddział Regionalny Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W.

Mając zatem na uwadze, że żalący się nie domagał się wydania analizowanego zaświadczenia w postępowaniu wszczętym na wniosek Spółki, stwierdzić należy, że nie posiada on także legitymacji do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...], wydane w trybie art. 219 kpa. Podkreślić tym samym należy, że dla uruchomienia postępowania przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym, w którym mogłaby nastąpić ewentualna weryfikacja zaskarżonego postanowienia, niezbędne było złożenie zażalenia przez Spółkę.

Stwierdzenie braku legitymacji procesowej po stronie Żalącego się wyklucza możliwość prowadzenia postępowania przez organ wyższego stopnia i obliguje do zastosowania art. 134 kpa, zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania (zażalenia), a postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

Nadto wyjaśnić należy, że niniejsze postanowienie rozstrzyga wyłącznie kwestię dopuszczalności złożonego zażalenia. W takiej sytuacji polemika z argumentami zawartymi we wspomnianym środku zaskarżenia, zgłaszającymi konkretne zarzuty, co do prawidłowości zaskarżonego postanowienia, jest niedopuszczalna. W świetle powyższych rozważań trzeba także dojść do przekonania, że podmiot chcący uzyskać zaświadczenie o żądanej treści, o ile tylko jest uprawniony do jego uzyskania, winien indywidualnie wystąpić ze stosownym wnioskiem do właściwego organu (...).

W skardze na to postanowienie Wojskowa Agencja Mieszkaniowa Oddział Regionalny we W. zarzuciła :

I. naruszenie art. 28 kpa przez bezzasadne przyjęcie, że żaląca nie posiadała legitymacji procesowej do kwestionowania postanowienia Prezydenta W. z dnia [...] odmawiającego wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu, gdy tymczasem Wojskowa Agencja Mieszkaniowa jako właściciel przedmiotowego lokalu jest samodzielnie legitymowana w zakresie posiadanego interesu prawnego;

II. naruszenie art. 28 w zw. z art. 32 kpa, poprzez bezzasadne przyjęcie, że legitymacja procesowa w zakresie skarżenia rozstrzygnięcia Prezydenta W. z dnia [...] przysługiwała podmiotowi wnoszącemu o wydanie zaświadczenia, tj. Spółce w sytuacji gdy wymieniona działała wyłącznie jako pełnomocnik w sprawie, na podstawie stosownego upoważnienia udzielonego jej przez właściciela lokalu - Wojskową Agencję Mieszkaniową Oddział Regionalny we W.;

III. naruszenie art. 217 § 1 w zw. z art. 28 kpa, poprzez nieprawidłowe ustalenie, że pełnomocnik Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddziału Regionalnego we W., tj. Spółki, jest podmiotem ubiegającym się o wydanie zaświadczenia, a nie jest nim faktyczny właściciel lokalu, z upoważnienia którego pełnomocnik ten dokonywał określonych czynności tak faktycznych jak i prawnych, a dalej, że to właśnie Spółka jest wnioskodawcą w sprawie.

IV. naruszenie art. 219 w zw. z art. 144 i w zw. z art. 134 kpa, a to w konsekwencji niezasadnego przyjęcia istnienia podstaw dla stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia rozstrzygnięcia przez Skarżącą.

Wskazując na powyższe podstawy wnosi o :

I. I. uchylenie na podstawie art. 145§1 ustawy z dnia 2 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) ppsa, kwestionowanego rozstrzygnięcia w całości,

II.

II. zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.

III. rozpoznanie sprawy również pod nieobecność skarżącej.

W uzasadnieniu skargi podniosła, że w imieniu Skarbu Państwa wykonuje prawo własności wobec lokalu oznaczonego symbolem[... ] położonym we W. przy pl. [...], a dla nieruchomości, w której ów lokal się znajduje prowadzona jest księga wieczysta nr [...]. Wojskowa Agencja Mieszkaniowa sukcesywnie wyodrębniała poszczególne lokale wchodzące w skład nieruchomości przy pl. [...] we W., w wyniku czego w chwili obecnej niewyodrębniony pozostał wyłącznie lokal oznaczony symbolem [...]. Jako podmiot, któremu służy wobec lokalu prawo własności, Wojskowa Agencja Mieszkaniowa uprawniona jest, z mocy ustawy dokonywać wszelkich czynności tak faktycznych jak i prawnych celem zachowania, zmiany bądź zbycia służącego jej niepodzielnie prawa.

Skarżąca zawarła ze Spółką w dniu [...] umowę nr [...], na mocy której Spółka zobowiązała się m.in. do wykonania pomiarów lokali i pomieszczeń przynależnych ze sporządzeniem rzutu kondygnacji lub sporządzenia tabeli udziałów lokali i nieruchomości lub też uzyskania zaświadczenia o samodzielności lokali. Celem właściwego wykonania wiążącej strony umowy Wojskowa Agencja mieszkaniowa udzieliła kontrahentowi stosownego upoważnienia, na podstawie którego działania Spółki odnosiły bezpośredni skutek dla mocodawcy w zakresie określonego umownie zasobu lokalowego (...).

Zgodnie z treścią art. 28 kpa stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Przywołana regulacja, na gruncie postępowania administracyjnego realizuje, przyjętą przez ustawodawcę, koncepcję strony tegoż postępowania. Nie może budzić wątpliwości, że strona postępowania, jako podmiot uprawnień procesowych, może je realizować również w trybie wnioskowym, uregulowanym w art. 217 i nast. kpa jako ubiegająca się o wydanie zaświadczenia. Istotne bowiem jest, że zarówno strona postępowania jak i zainteresowany w pozyskaniu zaświadczenia winni legitymować się interesem prawnym w jego pozyskaniu. Innymi słowy osoba ubiegająca się o wydanie zaświadczenia, oprócz wykazania istnienia podstawy dla wystawienia zaświadczenia określonej treści, powinna również legitymować się interesem prawnym w jego pozyskaniu. Dopiero połączenie tych dwóch zasadniczych weryfikowalnych w postępowaniu elementów skutkować winno pozytywnym rozstrzygnięciem w postaci wystawienia żądającemu zaświadczenia określonej treści. Kwestię istnienia interesu prawnego i jego oceny w ramach postępowania wnioskowo - skargowego, wielokrotnie obejmowało swym zainteresowaniem sądownictwo administracyjne. Przykładowo, w wyroku z dnia 12 września 2013 r., II OSK 889/12 Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że "interes prawny, o którym mowa w art. 28 kpa, może wynikać nie tylko z normy prawa materialnego administracyjnego, ale także z normy prawa materialnego należącej do każdej gałęzi prawa, w tym również do prawa cywilnego". Wypada jednocześnie wskazać, że ocena legitymacji procesowej w postępowaniu II instancyjnym winna być oparta na tożsamych zasadach, a zatem bezwzględnie, skoro Wojskowa Agencja Mieszkaniowa w odniesieniu do przypisanego jej jako właścicielowi zasobu lokalowego, mogłaby realizować swoje uprawnienia procesowe, jako strona postępowania, w rozumieniu nadanym temu pojęciu art. 28 kpa, to, tym bardziej realizacji swoich uprawnień, w kontekście przypisanego jej interesu prawnego, mogłaby domagać się w ramach postępowania uregulowanego art. 217 i nast. kpa.

W ramach niniejszego postępowania, Wojskowa Agencja Mieszkaniowa, w ramach przysługujących jej kompetencji ustanowiła Spółkę swoim pełnomocnikiem, m.in. w zakresie uzyskiwania zaświadczeń o samodzielności lokali. Działanie takie nie przenosiło jednakże, na pełnomocnika, jakichkolwiek innych uprawnień, poza ściśle określonymi w umowie i udzielonych na jej podstawie upoważnieniach. Tym bardziej nie przenosiło uprawnień do dokonywania czynności zmierzających do zadysponowania lokalem, po uzyskaniu stosownego poświadczenia o jego samodzielności. To pozwala wyraźnie stwierdzić, że po stronie Spółki nie istniał samoistny interes prawny w domaganiu się określonego działania organu, a miał on jedynie pochodny charakter wywodzony z uprawnień Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, jako właściciela lokalu. Wypada również zaznaczyć, że w postępowaniu uproszczonym, jakim jest postępowanie określone art. 217 i nast. kpa możliwość występowania przez pełnomocnika nie została w żaden sposób ograniczona. Dlatego też zasadnie należy przyjmować, że fakt złożenia przez pełnomocnika wniosku o wydanie zaświadczenia nie może wpłynąć w żaden sposób na jego sytuację prawną, w szczególności poprzez przypisanie mu większej ilości uprawnień niźliby w rzeczywistości posiadał. Warto w tym miejscu przywołać wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 13 czerwca 2013 r., I SA/Ol 678/12, którym tenże Sąd potwierdza wyłącznie ugruntowany i niebudzący wątpliwości pogląd zgodnie, z którym strona postępowania może ustanowić pełnomocnika, ale nie pozbawia to jej statusu strony i związanych z tym uprawnień.

Skoro okoliczność ustanowienia przez stronę postępowania pełnomocnika procesowego dla dokonania określonych czynności nie wyłącza jej osobistego działania, to tym bardziej nie może wyłączyć dalszych uprawnień, jak choćby kompetencji kwestionowania wydanego w sprawie rozstrzygnięcia, o ile oczywiście przepisy taką możliwość przewidują. Innymi słowy (...) ustanowienie w sprawie pełnomocnika nie tworzy alternatywnego stanu pozwalającego na przyjęcie, że ów pełnomocnik wchodzi w prawa strony postępowania, a jej własne uprawnienia procesowe zostają tym samym w takim zakresie ograniczone. Jest wręcz przeciwnie pełnomocnik funkcjonuje w powiązaniu i na podstawie procesowych uprawnień strony postępowania, a strona obok pełnomocnika zachowuje całość instrumentarium procesowego, mogąc swym działaniem modyfikować, odwoływać czy wyłączać jego poczynania. Tym bardziej strona zachowuje uprawnienia do kwestionowania wydawanych rozstrzygnięć. Wymaga również zaznaczenia, że forma i zakres pełnomocnictwa udzielonego Spółce, nie obejmuje wprost umocowania do złożenia środka zaskarżenia od niekorzystnego dla mocodawcy rozstrzygnięcia, co mogłoby prowadzić do hipotetycznej sytuacji, w której mocodawca traciłby uprawnienie do kwestionowania rozstrzygnięcia, wówczas gdyby umocowanie dla pełnomocnika, a w szczególności jego zakres, zostałoby zakwestionowane (...).

Odpowiadając na skargę Kolegium, odnosząc się do kwestii udzielonego Spółce pełnomocnictwa, zwraca uwagę, że z wnioskiem o wydanie zaświadczenia o samodzielności lokalu użytkowego nr [...] usytuowanego w budynku przy pl. [...] we W. we własnym imieniu wystąpiła Spółka podając, że jej interes prawny w uzyskaniu zaświadczenia wynika z zamiaru wyodrębnienia lokalu i jego sprzedaży. Co równie istotne wobec braku skutecznie wniesionego zażalenia, Kolegium nie było władne ocenić czy wnioskodawca był uprawniony do uzyskania zaświadczenia żądanej treści.

Nadto zważyć należy, że właściciel nieruchomości, może stosownie do art. 32 kpa ustanowić w sprawie pełnomocnika, który to w jego imieniu będzie ubiegać się o uzyskanie zaświadczenia żądanej treści. Co jednak istotne, stosownie do treści 33 § 1 kpa pełnomocnikiem strony, może być osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych. W związku z powyższym pełnomocnikiem strony w postępowaniu administracyjnym nie może być osoba prawna, jaką jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Przepis art. 33 § 1 kpa jednoznacznie bowiem stanowi, że pełnomocnikiem strony w postępowaniu administracyjnym może być osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych. Z tych też powodów G. K. D. Spółka z o.o. nie była władna reprezentować Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w przedmiotowym postępowaniu (...).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Skarga jest zasadna.

Podniosła w niej skarżąca, że w dniu [...], we W. zawarła ze Spółką umowę, której przedmiotem jest sporządzenie opinii określających wartość nieruchomości stanowiących zasób skarżącej, w formie operatu szacunkowego (...) oraz uzyskanie zaświadczeń o samodzielności lokali (§1 umowy nr [...]).

W dniu 20 sierpnia 2012 r. skarżąca upoważniła do: dokonywania czynności pomiarowych nieruchomości zabudowanych, lokali mieszkalnych i innych pomieszczeń oraz ich wyceny, występowania, w imieniu skarżącej, przed wszystkimi organami, w sprawach związanych z uzyskaniem zaświadczeń o samodzielności lokali i wyceny nieruchomości. Do tych czynności upoważniono w szczególności [...], która mogła realizować je osobiście "przez swoich pracowników lub podwykonawców". Upoważnienie było ważne do dnia 31 grudnia 2012r. wraz z okazaniem pisemnego zlecenia "ORYWAM we W. na konkretną nieruchomość /budynek, lokal mieszkalny użytkowy/ i dowodu tożsamości, a w przypadku współpracowników, dodatkowego upoważnienia imiennego wystawionego przez Prezesa Zarządu".

W toku postępowania sądowego pełnomocnik skarżącej przedłożył kolejne upoważnienie, podobnej treści, noszące datę: 2 stycznia 2013 r., ważne do odwołania lub do dnia wydania przez właściwy organ zaświadczenia o samodzielności lokalu użytkowego".

W dniu 4 września 2013 r., w Urzędzie Miejskim we W. upoważniona złożyła wniosek o wydanie zaświadczeń o samodzielności lokali; w jego pkt D: "Oświadczenie wnioskodawcy uzasadniające jego interes prawny w uzyskaniu zaświadczenia", wpisano odręcznie : "wyodrębnienie lokalu i jego sprzedaż". Jednakże w piśmie z dnia 17 grudnia 2013r. do Urzędu Miasta W. upoważniona wskazała, że działa na zlecenie właściciela nieruchomości, tj. Skarbu Państwa – Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. Oddział Regionalny we W., który jest właścicielem lokalu użytkowego nr [...] przy pl. [...] we W. Do tego pisma zostało dołączone oświadczenie skarżącej dotyczące dostępu do pomieszczeń w piwnicy, należącej do nieruchomości przy pl. [...], stanowiącej część wspólną budynku.

W świetle okoliczności, wyłaniających się ze wspomnianej umowy, obu upoważnień, wniosku o wydanie stosownego zaświadczenia trudno uznać, że to Spółka wystąpiła we własnym imieniu, realizując swój interes prawny, o taki akt wiedzy organu administracyjnego. Istotnej wątpliwości w tym względzie nie znosi fakt, że wniosek kieruje Spółka do Urzędu Miejskiego W. nie wspominając o relacjach jakie ją łączą ze skarżącą. Można bowiem przyjąć, że wypełniająca ten wniosek osoba korzysta z ustalonego wzoru przy czym wzór ten budzi zastrzeżenia skoro w rubryce: D. Oświadczenie wnioskodawcy uzasadniające jego interes prawny w uzyskaniu zaświadczenia, dodano w nawiasie: określić cel, któremu ma służyć zaświadczenie. Odręcznie w związku z tym wpisano: wyodrębnienie lokalu i jego sprzedaż jednak czy to wystarczająco wyjaśnia interes prawny wypełniającego wniosek można już tylko na tej podstawie wątpić.

Rozważanie tego jednakże traci na wartości skoro osobą mającą interes prawny w staraniu się o takie zaświadczenie jest jedynie właściciel lokalu-skarżąca Wojskowa Agencja Mieszkaniowa, a nie Spółka. Drugorzędne znaczenie w tej sprawie ma też kwestia czy Spółka mogła występować w niej w charakterze pełnomocnika, czy nie gdyż problemem do rozstrzygnięcia jest czy skarżąca, składająca zażalenie a następnie skargę jest do tego uprawniona. Na tak postawione pytanie odpowiedź może być tylko jedna: Agencja ma taką właściwość. Po pierwsze: upoważnienia do działania w sprawie wydania zaświadczenia nie uprawniają osoby/osób do podejmowania jakichkolwiek środków prawnych. Po drugie: jeśli zakwestionuje się w ogóle możliwość występowania Spółki w tym przypadku w charakterze pełnomocnika /czyni tak Kolegium w odpowiedzi na skargę/ i wykluczy, że zwraca się ona o stosowne zaświadczenie we własnym imieniu, bo nie ma żadnego interesu prawnego w tym względzie, to oczywiste się staje, że tylko Agencja może kwestionować negatywne postanowienie wydane w sprawie. Wreszcie gdyby nawet uznać, że Spółka, a w istocie upoważnione osoby w niej działające, ma skuteczne upoważnienie do działania to absolutnie nie ograniczałoby to możliwości Agencji do samodzielnego działania w miejsce pełnomocnika. Tezę zawartą w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 13 czerwca 2013r., sygn. akt I SA/Ol 678/12 przywołanego przez skarżącą, należy w pełni podzielić. Sąd ten bowiem uznał, że strona postępowania może ustanowić pełnomocnika, ale nie pozbawia to jej statusu strony i związanych z tym uprawnień (...). Każdy z podmiotów występujących w sprawie w charakterze strony posiada przy tym własne uprawnienia procesowe (zbiór komputerowy).

To natomiast uprawniało skarżącą do zakwestionowania negatywnego postanowienia przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym we W. Odmienne stanowisko prowadziłoby do sytuacji trudnej do rozwiązania: skarżąca nie ma przymiotu strony, Spółka nie może być pełnomocnikiem. Spółka działa we własnym imieniu, co wyraźnie kłóci się z poczynionymi przez Sąd ustaleniami.

Tym samym Kolegium naruszyło przepis art. 134 kpa, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Na podstawie art. 145§1 pkt 1 lit. "c" ppsa Sąd orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. Sąd nie orzekł w przedmiocie wykonania zaskarżonego postanowienia (art. 152 ppsa) gdyż jako orzeczenie negatywne (nie rozpoznaje zażalenia) nie ma ono przymiotu wykonalności.

Orzeczenie o kosztach Sąd zaś oparł o art. 200 ppsa.

J.T. 23.12.14r.