Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 406/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-08-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 190 ust. 1 i 2, art. 207 ust. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 164 poz 1365
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym
article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 80
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
article: art. 134, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i c, art. 152, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński Sędziowie Sędzia WSA Maria Kwiecińska Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi P. D. na decyzję Rektora Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dziekana Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w P. z dnia [...] grudnia 2010 r. II. zasądza od Rektora Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu na rzecz skarżącego kwotę 200,- (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2010 roku Dziekan Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu im. A. M. na podstawie art. 190 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164 poz. 1365) i § 54 pkt 3 uchwały Senatu Uniwersytetu im. A. M. w P. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 roku – Regulamin Studiów skreślił P. D. z listy studentów.

W uzasadnieniu organ wskazał, że skarżący rozpoczął ponownie drugi roku studiów na kierunku prawo, nie zaliczając powtarzanych przedmiotów, a zatem nie wykazał on postępów w nauce.

Pismem z dnia [...] grudnia 2010 roku P. D. odwołał się od tej decyzji.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż pismem z dnia [...] października 2009 roku powiadomiono go o wyrażeniu zgody na powtarzanie drugiego roku studiów w roku akademickim 2009/2010. W trakcie studiów zmieniły się jednak zasady studiowania na kierunku prawo, wobec czego powstał problem, według jakich zasad ma on zaliczać powtarzany drugi rok studiów. Pomimo podejmowanych prób nie udało mu się otrzymać jednoznacznej informacji w Dziekanacie. Na stronie internetowej Wydziału Prawa i Administracji umieszczone zostało zarządzenie Dziekana Wydziału Prawa i Administracji z dnia [...] września 2008 roku – "Warunki, termin i sposób uzupełnienia przez studenta zaległości wynikających z różnic planów i programów studiów". Z pkt 1 tego zarządzenia wynika, iż student powtarzający rok studiuje odtąd wedle nowego planu studiów i nowych zasad studiowania określonych przez Radę Wydziału. Student taki jest jednak zwolniony z obowiązku uzupełniania różnic programowych w zakresie powtarzanego roku. Student powtarzający rok studiuje zatem w ocenie skarżącego według nowych zasad, ale w zakresie powtarzanego roku nie musi uzupełniać różnic programowych pomiędzy nowymi oraz starymi zasadami studiowania i obowiązują go dotychczasowe zasady. W przypadku skarżącego różnica programowa polegała na tym, iż przed przystąpieniem do egzaminu nie musiał on uzyskać zaliczenia ćwiczeń. Taki obowiązek przewidują natomiast nowe zasady studiowania. Oznaczało to więc dla skarżącego, iż w przypadku powtarzania przedmiotów Prawo Cywilne I i Prawo Karne zaliczenie ćwiczeń z powyższych przedmiotów nie jest warunkiem podejścia do egzaminu. Potwierdza to zdaniem skarżącego też pkt 2 cytowanego zarządzenia z dnia [...] września 2008 roku. Wynika bowiem z niego, iż student powtarzając rok zachowuje zdobyte dotąd punkty ECTS tytułem złożonych egzaminów i uzyskanych zaliczeń, a powtarzane przedmioty zalicza w formie przewidzianej dotychczasowym planem studiów, uzyskując z tego tytułu punkty przypisane tym przedmiotom w tymże planie. W odniesieniu do skarżącego oznacza to, że powtarzane przedmioty zaliczał on w formie dotychczas przewidzianej, bez potrzeby uzyskania zaliczenia z ćwiczeń przed przystąpieniem do egzaminu i z tego tytułu uzyskiwał on punkty za egzamin, przewidziane w starym planie studiów (14 pkt za każdy egzamin, a nie 9 pkt według nowych zasad). Na początku roku akademickiego 2009/2010 skarżący uzyskał także z Dziekanatu kartę egzaminacyjną, na której znajdowały się przedmioty, podlegające zaliczeniu. Nie zawarto tam jednak obowiązku zaliczenia ćwiczeń przed egzaminem. Powołując się na załączone do odwołania wydruki z elektronicznego systemu USOS, P. D. zauważył, iż w tabelce pt. "zastąpione na mocy decyzji nr [...] z dnia [...].10.2009 r." wymieniono przedmioty, które miał on powtórzyć. Po kliknięciu na nazwę przedmiotu Prawo Cywilne I ukazywała się informacja, z której wynikało, że za dany przedmiot otrzyma on 14 punktów, zgodnie ze starymi zasadami studiowania, a zajęcia obejmują tylko wykład kończący się egzaminem. Nie ma natomiast żadnej wzmianki o obowiązku zaliczenia ćwiczeń. Taka sama informacja ukazywała się w przypadku Prawa Karnego. Następnie, bez żadnych problemów skarżący przystąpił do egzaminów z powtarzanych przedmiotów. Został więc dopuszczony do egzaminu, pomimo, że nie miał zaliczonych ćwiczeń. Nie zwrócono mu także uwagi, że nie ma zaliczonych ćwiczeń przy składaniu indeksu w Dziekanacie. Z konta internetowego w systemie USOS z zakładki zaliczania etapów wynikało, iż powtarzane przedmioty są zaliczone i za każdy uzyskał on po 14 punktów (według startych zasad studiowania). W tabelce znajdowały się oryginalne wartości wymagań przedmiotowych, oznaczone nowym kodem, które zostały przekreślone, a zatem nie dotyczyły go. Zastąpione na mocy decyzji nr [...] z dnia [...] października 2009 roku wymagania przedmiotowe etapu Prawo Cywilne I i Prawo Karne oznaczono natomiast dotychczasowym kodem. W zakładce występuje przy tym błędna liczba 148 punktów, zamiast 120, zgodnie z decyzją nr [...]. Skarżący wskazał następnie, iż pismem z dnia [...] sierpnia 2010 roku poinformowano go o tym, że ze względu na to, iż decyzją z dnia [...] października 2009 roku został skierowany na powtarzanie II roku studiów obowiązuje go już nowy program studiów, na którym obowiązkowe jest zaliczenie ćwiczeń z Prawa Karnego i Prawa Cywilnego. Okoliczność ta stanowiła przeszkodę do zaliczenia drugiego roku studiów. Podobnie w piśmie z dnia [...] września 2010 roku poinformowano go, że skoro został skierowany na powtarzanie drugiego roku studiów, a więc obowiązują go nowe zasady studiowania, przy czym nie miał on prawa przystąpienia do egzaminów z przedmiotów, które wymagają jednocześnie zaliczenia konwersatoriów. Zaskarżona decyzja jest w ocenie skarżącego niesłuszna, ponieważ wbrew twierdzeniom o braku postępów w nauce, zaliczył on powtarzane przedmioty: Prawo Cywilne I na ocenę 4,5, a Prawo Karne na ocenę 3.

Decyzją z dnia [...] marca 2011 roku, znak [...], Prorektor Uniwersytetu im. A. M. w P. na podstawie art. 207 ust. 1 Prawa o szkolnictwie wyższym oraz § 54 Regulaminu Studiów orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, iż skarżący w roku akademickim 2006/2007 rozpoczął studia stacjonarne na kierunku prawo. W kolejnym roku uzyskał on zgodę na powtarzanie pierwszego roku studiów. W roku 2008/2009 kontynuował on studia na drugim roku, przy czym decyzją Prodziekana z dnia [...] października 2009 roku uzyskał on zgodę na powtarzanie II roku w roku akademickim 2009/2010. W ocenie organu skarżący błędnie interpretował zarządzenie Dziekana Wydziału Prawa i Administracji z dnia [...] września 2008 roku, przyjmując, iż powtarzanie roku przy zmianie ze starego planu nauczania na nowy zwalnia go od realizacji planu studiów, objętych powtarzanym rokiem według nowego planu. Wedle pkt 1 tego zarządzenia, student powtarzający rok nie musi uzupełnić różnic przy braku punktów ECTS z dwóch pierwszy lat studiów. W przeciwnym razie byłby on zobowiązany do złożenia egzaminów z pierwszego roku studiów jako różnicy programowej. Organ wskazał też, iż w dniu [...] sierpnia 2010 roku uzyskał on pisemne wyjaśnienie Wydziału Prawa i Administracji, iż obowiązuje go nowy program studiów i musi on uzyskać zaliczenie z ćwiczeń z przedmiotów Prawo Cywilne I i Prawo Karne ze względu na powtarzanie drugiego roku studiów w 2009/2010. Wyjaśnienie w kwestii określenia swego statusu P. D. otrzymał natomiast w odpowiedzi z dnia [...] września 2010 roku. W rezultacie brak jest przesłanek do uznania odwołania. Organ wskazał jednocześnie, iż w sprawie skarżącego zastosowanie znalazły wszystkie trzy pkt § 54 Regulaminu Studiów.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2011 roku P. D. zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, domagając się przy tym jej uchylenia.

W uzasadnieniu skarżący wyjaśnił, iż z powodu choroby w roku akademickim 2006/2007, która utrudniała mu naukę, nie zaliczył pierwszego roku studiów i musiał go powtarzać. Zwrócił on następnie uwagę na brak konsekwencji organów w kwestii niezaliczenia mu roku oraz skreślenia go z listy studentów. Decyzją z dnia [...] grudnia 2010 roku został on bowiem powiadomiony, iż przyczyną skreślenia z listy studentów było niezaliczenia powtarzanych przedmiotów i brak postępów w nauce. Nie jest to natomiast prawda, gdyż został on dopuszczony do egzaminu z powtarzanych przedmiotów i zaliczył je na oceny pozytywne. Skarżący wskazał ponadto, iż zwrócił się do koordynatora systemu USOS o poprawienie błędów na koncie elektronicznym w postaci niewłaściwego podania liczby punktów koniecznych do zaliczenia drugiego roku (zamiast 120 pkt wpisane było 148 pkt) i podania nieprawidłowego trybu studiów w kodzie przedmiotu Prawo Karne w rubryce "zastąpione na mocy decyzji nr [...]", gdzie wpisano "stacjonarne" zamiast "niestacjonarne". Gdyby błędy te nie wystąpiły, to system USOS sam powiązałby zdane przedmioty, jak miało miejsce w stosunku do Prawa Cywilnego I. Sytuacja kształtuje się podobnie z wymaganymi punktami. W wyniku tej interwencji do systemu USOS zostały wprowadzone zmiany z tym, że rozszerzono przedmioty, które miał on zaliczyć. P. D. zakwestionował w dalszej części skargi stanowisko Prorektora co do obowiązku otrzymania zaliczenia z ćwiczeń przed przystąpieniem do egzaminu. Jego zdaniem, obowiązek taki został na mocy pkt 1 zarządzenia Dziekana Wydziału Prawa i Administracji z dnia [...] września 2008 roku uchylony. Skarżący zauważył także, iż udzielenie mu informacji o sposobie zaliczenia powtarzanych przedmiotów w piśmie z dnia [...] sierpnia 2010 roku nie było racjonalne, gdyż w tym czasie ćwiczenia nie były już prowadzone. Natomiast próby wyjaśnienia tej kwestii we wrześniu 2009 roku zakończyły się niepowodzeniem, choć zapewniono go, że uzyska w tej mierze pisemną informację. Ponadto zarzucono w skardze, że decyzja organu II instancji została uzasadniona w sposób niespójny. Nie zaistniały w tym wypadku łącznie wszystkie trzy sytuacje, opisane w § 54 Regulaminu Studiów. W pozostałym zakresie skarżący zwrócił też uwagę na brak odniesienia się organu do argumentacji zawartej w odwołaniu, przytaczając ją ponownie w skardze.

W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu im. A. M. w P. wniósł o jej oddalenie, wskazując, iż z § 9 i § 10 Regulaminu Studiów nie wynika by student powtarzający określone przedmiotu zgodnie z nowym planem studiów i programem nauczania był zwolniony z obowiązku zaliczenia ich zgodnie z nowymi zasadami. Nadto § 19 tego Regulaminu wskazuje, iż kierownik jednostki organizacyjnej prowadzącej przedmiot ma obowiązek nie później niż 14 dni od daty rozpoczęcia semestru powiadomić o warunkach uzyskiwania zaliczeń i składania egzaminów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga okazała się zasadna.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrole działalności organów administracji publicznej. Jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem – art. 1 § 2 powyższej ustawy. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do ustalonego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów.

W świetle z kolei z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), Sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, przy czym – jak wynika z treści art. 145 § 1 – Sąd uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie i orzeka o ich uchyleniu w sytuacji, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164 poz. 1365). Zgodnie z art. 190 ust. 1 wymienionej wyżej ustawy, kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej skreśla studenta z listy studentów w razie (1) niepodjęcia studiów, (2) rezygnacji ze studiów, (3) niezłożenia w terminie pracy dyplomowej bądź egzaminu dyplomowego, czy też (4) ukarania karą dyscyplinarną wydalenia z uczelni. Ponadto, organ ten może skreślić studenta z listy studentów w wypadku (1) stwierdzenia braku postępów w nauce, (2) nieuzyskania zaliczenia semestru bądź roku w określonym terminie, albo (3) niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów. Zgodnie z kolei z art. 207 ust. 1 cytowanej ustawy, do decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studentów stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 30 poz. 168). Odpowiednie stosowanie przepisów postępowania administracyjnego oznacza w tym kontekście konieczność zachowania przez organy co najmniej minimum norm procedury, niezbędnego do załatwienia sprawy i zagwarantowania ustawowych praw stronom.

Odnosząc powyższe uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, należy wskazać, że ustawodawca wyraźnie odróżnia podstawy obligatoryjne i podstawy fakultatywne skreślenia studenta z listy studentów. Z zebranego w aktach materiału dowodowego wynika jednocześnie, iż w przypadku P. D. zachodzić mógł wyłącznie drugi z tych przypadków, opisany w art. 190 ust. 2 cytowanej ustawy. Należy wobec tego zauważyć, iż użycie przez ustawodawcę w powołanym przepisie zwrotu "może" świadczy o chęci pozostawienia organom pewnego marginesu swobody w podjęciu decyzji, która w tym wypadku opiera się na uznaniu administracyjnym. Taki wniosek nie oznacza jednak, iż działania organu mogą być zupełnie dowolne. Ustawodawca nakłada bowiem w tym zakresie obowiązek szczególnie wnikliwego oraz logicznego uzasadnienia przyjętego rozstrzygnięcia, gdyż dana sprawa powinna być załatwiona w sposób uwzględniający zarówno interes społeczny, jak i słuszny interes strony. W konsekwencji uznanie administracyjne wymaga wskazania przesłanek skorzystania z niego, a fakt ten poddany jest kontroli sądowej, podobnie jak spójność argumentacji, m.in. z perspektywy zgodności z art. 7 Kodeks postępowania administracyjnego.

Sąd pragnie zatem wskazać, iż podziela stanowisko skarżącego w zakresie niejasności, jakie wyniknęły na tle redakcji zarządzenia Dziekana Wydziału Prawa i Administracji z dnia [...] września 2008 roku. Z treści pkt 1 i 2 tego zarządzenia można bowiem wyprowadzić wniosek, iż student powtarzający rok obowiązany jest zaliczyć powtarzane przedmioty na starych zasadach, a więc zarówno bez potrzeby zdobycia zaliczenia z konwersatoriów, jak i według starej punktacji ECTS. Skutek przejścia na nowe zasady studiowania oddziałuje zatem wyłącznie na przyszłość, w stosunku do tych przedmiotów, do których student w ogóle jeszcze nie przystąpił w świetle planu lub programu nauczania. Wskazane niejasności, związane z redakcją zarządzenia z dnia [...] września 2008 roku, nie powinny być jednak w ocenie Sądu rozstrzygane na niekorzyść skarżącego. Należy przy tym zaznaczyć, iż z materiału zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że dołożył on należytej staranności przy ustalaniu zasad, na jakich ma zaliczyć powtarzane przedmioty. Trudno tymczasem uznać, że informacje te zostały mu faktycznie udostępnione pismem z dnia [...] sierpnia 2010 roku, kiedy to rok akademicki dobiegał końca. W tym czasie niemożliwe już było zastosowanie się przez P. D. do nowych zasad studiowania.

Za takim ujęciem przemawiają nadto załączone do skargi wydruki z systemu informatycznego USOS. Na ich podstawie można było bowiem przyjąć, iż uzyskanie zaliczenia z ćwiczeń nie jest warunkiem koniecznym do zaliczenia egzaminu, a w rezultacie również i roku. Jak wskazuje strona konta zatytułowana "Szczegółowe informacje o zaliczeniu etapu prawo (ZM-Prawo)", skarżący był zobowiązany na mocy decyzji nr [...] z dnia [...] października 2009 roku do zdania dwóch przedmiotów Prawo cywilne I (sygn. 10-PCIe-22-n) i Prawo karne (sygn. 10-PKe-22-s) (k. 16 akt sądowych). Z informacji o tych przedmiotach wynika natomiast, że do ich zaliczenia wystarczające było uzyskanie pozytywnej oceny z egzaminu (k. 18-19 akt sądowych). Obowiązek zaliczenia dodatkowo ćwiczeń z danego przedmiotu został jednak przewidziany m.in. dla Prawa cywilnego I (sygn. 10-PCI-pj-n) oraz Prawa karnego (sygn. 10-PK-pj-n) (k. 20-23 akt sądowych). Wobec różnic między kodami, jakimi oznaczono te przedmioty dydaktyczne, P. D. miał w ocenie Sądu prawo zasadnie przypuszczać, że nie dotyczy go obowiązek zaliczenia konwersatoriów. Taki wniosek potwierdza też fakt, iż został on dopuszczony do egzaminów, z których uzyskał pozytywne oceny (k. 14-15 akt sądowych). Trafnie poza tym skarżący wskazał, że na stronie konta "Szczegółowe informacje o zaliczeniu etapu prawo (ZM-Prawo)" błędnie oznaczano sumę punktów ECTS konieczną do zaliczenia roku. Suma tych punktów wyraźnie bowiem określono w decyzji nr [...] z dnia [...] października 2009 roku na 120 pkt, a nie 148 pkt (k. 24-25 akt sądowych).

Biorąc zatem pod uwagę dotychczasowe rozważania, Sąd powziął wątpliwość co do trafności zaskarżonych rozstrzygnięć. W treści uzasadnienia decyzji organu I instancji nie zawarto bowiem jakichkolwiek rozważań co do słusznego interesu skarżącego. W tej mierze brakuje więc ustosunkowania się do złożonych przez niego wyjaśnień oraz wniosków. Organ powinien był w szczególności wskazać, dlaczego nie przychylił się do argumentacji P. D., której zręby zawarto w piśmie z dnia [...] września 2010 roku, a więc przed wszczęciem postępowania, co nastąpiło dopiero w dniu [...] października 2010 roku. Dziekan Wydziału Prawa i Administracji nie przedstawił poza tym powodów, które przemawiałyby w jego ocenie za skreśleniem skarżącego z listy studentów. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] grudnia 2010 roku wskazano jedynie, iż P. D. nie zaliczył powtarzanych przedmiotów, co jednak nie zgadza się z materiałem zgromadzonym w aktach sprawy – kartą przebiegu studiów (k. 60-61 akt sądowych). W podstawie prawnej wymieniono wprawdzie przepis art. 190 ust. 2 pkt 1 Prawa o szkolnictwie wyższym, lecz organ nie odniósł się wcale do okoliczności uzyskania pozytywnych ocen z powtarzanych przedmiotów, pomimo, że zagadnienie to zostało poruszone przez skarżącego w piśmie z dnia [...] grudnia 2010 roku. Wnioski te zdają się więc podważać zasadność uznania, iż skarżący nie wykazywał postępów w nauce, a w konsekwencji także poprawność zastosowania art. 190 ust. 2 pkt 1 tej ustawy.

Powyższych wad nie usunęła także decyzja organu II instancji, która ponownie nie zawiera jakiegokolwiek odniesienia się do treści zarzutów, sformułowanych przez skarżącego w odwołaniu. Decyzja z dnia [...] marca 2010 roku uzupełnia jedynie, choć w sposób niewystarczający, stanowisko organu I instancji, a przy tym wyrażona tam podstawa prawna budzi kolejne zastrzeżenia. Nie zawiera ona bowiem odwołania do art. 190 ust. 2 Prawo o szkolnictwie wyższym, lecz wskazuje jedynie ogólnikowo na § 54 Uchwały Senatu Uniwersytetu im. A. M. w P. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 roku – Regulamin Studiów, który z kolei powtarza treść art. 190 ust. 2 Prawa o szkolnictwie wyższym. Przytoczenie natomiast wszystkich trzech podstaw do fakultatywnego skreślenia z listy studentów było wadliwe, ponieważ z akt sprawy nie wynika by przypadki, opisane w § 54 pkt 1 i 2 tego Regulaminów Studiów, ziściły się w przedmiotowej sprawie. Nie został więc ponownie należycie rozważony interes społeczny oraz słuszny interes strony, co wskazuje na wadliwość decyzji uznaniowej.

W świetle dotychczasowych uwag nie ulega zatem wątpliwości, iż organy nie rozważyły materiału dowodowego w sposób wyczerpujący. Zgodnie z art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego organy powinny czuwać na straży praworządności, podejmując kroki niezbędne do wyjaśnienia stanu faktycznego. Uszczegółowieniem tej zasady jest art. 77 § 1 powołanej wyżej ustawy, wedle którego materiał dowodowy należy zebrać w sposób wyczerpujący i rozpatrzyć go jako całość. Jak wynika nadto z art. 80 cytowanej ustawy, dopiero na podstawie całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego możliwe jest uznanie, czy dana okoliczność została w istocie udowodniona. Uchybienie tym obowiązkom stanowi zatem wadę postępowania, która może mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Należy przy tym zaznaczyć, iż naruszenie tych przepisów w przypadku decyzji uznaniowej, do jakich zalicza się m.in. rozstrzygnięcie z art. 190 ust. 2 Prawa o szkolnictwie wyższym, stanowi istotne uchybienie organu.

W tej sytuacji Sąd zmuszony był na mocy o art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) uchylić zaskarżoną decyzję i decyzję ją poprzedzającą ze względu na naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. 190 ust. 2 Prawa o szkolnictwie wyższym, oraz ze względu na naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. 7, art. 77 § 1, art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego. W toku ponownego rozpoznania sprawy organy powinny uwzględnić dotychczasowe uwagi Sądu, a w szczególności rozważyć problem niejednoznacznego sformułowania treści zarządzenia Dziekana Wydziału Prawa i Administracji z dnia [...] września 2008 roku, braku powiadomienia skarżącego we właściwym czasie o sposobie zaliczenia powtarzanych przedmiotów i uzyskania przez niego pozytywnych ocen z tychże przedmiotów, przy czym odnieść należy się zarówno do interesu społecznego, jak i słusznego interesu strony.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a o wykonalności zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 152 wymienionej ustawy.