Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1042/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-08-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej M. H. i S. H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 6 maja 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 1042/14 oddalającego skargę M. H. i S. H. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] czerwca 2014 r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków - postanawia - odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 6 maja 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 1042/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę M. H. i S. H. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] czerwca 2014 r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków

Odpisy wyroku wraz z uzasadnieniem zostały doręczone skarżącym

i odebrane przez nich w dniu 25 czerwca 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru –

k. 112 i 113 akt sądowych).

W dniu 7 lipca 2015 r. (data złożenia w siedzibie Sądu) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie złożone zostało pismo z dnia 5 lipca 2015 r., sporządzone i podpisane osobiście przez S. H. i M. H. W piśmie tym skarżący wskazali, że "nie godzą się na wyrok sądowy".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie zaznaczyć należy, że powyżej wskazane pismo z dnia 5 lipca 2015 r. tut. Sąd uznał za skargę kasacyjną złożoną od wyroku z dnia 6 maja 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 1042/14 oddalającego skargę S. H. i M. H.

Stosownie do treści art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - określanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.") skargę kasacyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego

z zastrzeżeniem § 2 i § 3 art. 175 P.p.s.a. - (postanowienie NSA z dnia 24.08.2004 r., sygn. FSK 946/2004 – Lex Polonica nr 408539). Zdefiniowany w art. 175 § 1 P.p.s.a przymus adwokacki nie obowiązuje, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 P.p.s.a.). Skargę kasacyjną może sporządzić też doradca podatkowy - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami oraz rzecznik patentowy - w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 P.p.s.a.).

Sporządzenie skargi kasacyjnej osobiście przez stronę nieposiadającą wskazanych wyżej kwalifikacji stanowi brak skargi kasacyjnej przesądzający o jej niedopuszczalności (postanowienie NSA z dnia 5 marca 2004 r., OSK 69/04, publ. Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach). W takiej sytuacji sąd skargę kasacyjną odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków (postanowienie WSA

w Warszawie z 6 lipca 2004r., sygn. akt I SA 1556/02 – niepubl.).

W okolicznościach sprawy złożona skarga kasacyjna obarczona jest brakiem, który czyni ją niedopuszczalną. Podpisani pod tą skargą S. H. i M. H. nie są adwokatami, radcami prawnymi bądź innymi podmiotami wskazanym w art. 175 § 2 i § 3 P.p.s.a.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 178 P.p.s.a. uznał skargę kasacyjną sporządzoną przez skarżących samodzielnie za niedopuszczalną i orzekł jak

w sentencji postanowienia.