Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 272/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2020-07-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Wstrzymano wykonanie decyzji w całości
Powołane przepisy: article: arr. 61 § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska- Ilków po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...],nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie:

Pismem z dnia 14 maja 2020 r. P. M. ( dalej: skarżący, wnioskodawca) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na oznaczoną w sentencji decyzję utrzymującą w mocy decyzję z dnia 17 lutego 2020 r. nr [...] wydaną przez działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta L., Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. w sprawie ustalenia skarżącemu opłaty za pobyt dziadka w Domu Pomocy Społecznej "[...]" w B., w ten sposób, że: od 23 do 31 grudnia 2019 r. odpłatność wynosi 308, 37;począwszy od 1 stycznia 2020 odpłatność wynosi 594,95 zł. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wnioskodawca argumentował, że nie jest w stanie bez uszczerbku dla siebie i najbliższych członków rodziny regulować opłaty za pobyt dziadka. Wraz ze skargą wnioskodawca przedłożył kopię umowy o pracę, z której wynika, że z tytułu umowy o pracę osiąga wynagrodzenie zasadnicze w kwocie 2850 zł brutto, PIT- 11 za 2019 oraz oświadczenia najbliższych członków rodziny ( ojca i babci ) z których wynika, że partycypuje w kosztach utrzymania domu w miesięcznej kwocie 900 zł, oraz osobiście opiekuje się chorą babcią i pomaga jej finansowo z uwagi skromne zasoby finansowe ( emerytura w kwocie 1469 zł). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z uwagi na treść powyższych norm prawnych należy stwierdzić, że wstrzymaniu podlegają tylko takie akty i czynności organów, które posiadają przymiot wykonalności. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Nadto rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, a rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania podejmowane jest na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi. Dokonując oceny wniosku skarżącego pod kątem spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd uznał, że zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wprawdzie skarżący w bardzo lakoniczny sposób uzasadnił wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, to jednak z akt sprawy wynika, że kwota ustalonej opłaty miesięcznej (niemal 600 zł) w porównaniu do uzyskiwanego przez skarżącego miesięcznego wynagrodzenia jest znacząca. Sąd zgodził się z argumentacją wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przyjmując, że systematyczne regulowanie ustalonej na tym poziomie opłaty ustalonej od 23 grudnia 2019 r. stanowiłoby dla skarżącego znaczną dolegliwość finansową i bez wątpienia spowodowałby w sposób istotny ograniczenie środków utrzymania dla niego i jego najbliższej rodziny (ojciec i babcia). Należy przy tym mieć na uwadze, że z wynagrodzenia skarżący musi pokryć również własne codzienne potrzeby. Wskazać również pozostaje, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnej jest dolegliwością finansową, wpływającą w określony sposób na funkcjonowanie zobowiązanego do jej zapłaty. Stąd też biorąc pod uwagę sytuację życiową w jakiej znajduje się skarżący, należało przyjąć, że wykonanie decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem powstania dla niego znacznej szkody. Mając to na uwadze Sąd uznał za zasadne udzielić skarżącemu ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji