Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 127/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2016-03-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1 i 2, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w przedmiocie opłaty adiacenckiej odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. S., reprezentowany przez pełnomocnika, pismem z dnia 5 stycznia 2016r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w przedmiocie opłaty adiacenckiej.

Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 1 ust. 1 , art. 2, art. 17 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2015r., poz. 1659) oraz art. 151 § 1 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2013r. , poz. 267 ze zm.).

Jak wynika z pouczenia zaskarżonej decyzji, jest ona ostateczna a stronie przysługuje prawo wniesienia skargi na decyzję za pośrednictwem Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze. zm., dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Jak wynika zarazem z art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Jak wynika z akt sprawy, Burmistrz [...], decyzją z dnia [...] grudnia 2014r. nr[...], zobowiązał do uiszczenia przez skarżącego opłaty adiacenckiej w wysokości ustalonej w decyzji na [...]zł. Po rozpoznaniu wniesionego przez skarżącego odwołania od powyższej decyzji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], decyzją z dnia [...] stycznia 2015r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] grudnia 2014r.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2015r. nr [...] Burmistrz [...] wznowił postępowanie zakończone decyzją ostateczną z dnia [...] grudnia 2014r, a następnie, decyzją z dnia [...] sierpnia 2015r. nr [...], odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] grudnia 2014r. Po rozpoznaniu odwołania od powyżej wskazanego rozstrzygnięcia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], decyzją z dnia [...] października 2015r. nr[...], uznając że właściwym w sprawie wznowienia postępowania jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], uchyliło w części decyzję Burmistrz [...] z dnia [...] sierpnia 2015r., przekazując sprawę do ponownego rozpoznania organowi właściwemu.

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2015r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze wznowiło postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] stycznia 2015r. nr [...].

Decyzją z dnia [...] listopada 2015r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło uchylenia decyzji własnej z dnia [...] stycznia 2015r. nr[...].

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie.

Wskazać należy, że z godnie z art. 150 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., dalej: "k.p.a."), organem administracji publicznej właściwym w sprawach wymienionych w art. 149 (wszczęcie oraz odmowa wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia) jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji.

W myśl ogólnej zasady wyrażonej w art. 15 k.p.a. postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Reguła ta znajduje również zastosowanie w nadzwyczajnych trybach zmierzających do wzruszenia decyzji ostatecznej, a zatem także w przypadku zainicjowania postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. W konsekwencji od decyzji samorządowego kolegium odwoławczego wydanej w związku z wznowieniem postępowania zakończonego decyzją ostateczną, stronie przysługuje, zgodnie z art. 127 § 3 k.p.a., wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przepis ten stanowi, że od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.

Na obecnym etapie skarga z dnia 5 stycznia 2016 r. jest przedwczesna, gdyż nie wyczerpano jeszcze wszystkich środków zaskarżenia, tj. nie złożono wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Tym samym skarga podlegała odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jako niedopuszczalna.

Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że decyzja zawiera błędne pouczenie, jednakże z uwagi na to, że skarżący w niniejszym postępowaniu reprezentowany jest przez profesjonalnego pełnomocnika, Sąd odstąpi od informowania skarżącego o sposobie dalszego postępowania w sprawie, celem uniknięcia negatywnych konsekwencji związanych z uchybieniem dokonanym przez organ administracji publicznej.

W związku z powyższym, z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia i nie złożenie wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy przez organ pierwszej instancji, Sąd, na podstawie art. 52 § 1 i 2 oraz art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.