Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 79/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-09-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46 § 3  w zw. z art. 57 § 1, 58 § 1 pkt 3 i § 3 , art. 220  § 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 września 2018 r. sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Wojewody w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia odrzucić skargę. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak


UZASADNIENIE

W dniu 18 czerwca 2018 r. radca prawny Ł. S. wniósł w imieniu M. K. skargę do tutejszego Sądu na bezczynność Wojewody w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy.

Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 24 lipca 2018r., wezwano r.pr. Ł. S. do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do uiszczenia wpisu sadowego od skargi w wysokości 100,- zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie doręczono w dniu 1 sierpnia 2018 r. pod adresem Kancelarii Radcy Prawnego wskazanym w skardze. Mimo upływu terminu braki skargi nie zostały uzupełnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018 r., poz. 1302, z późn. zm. – dalej: p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei stosownie do art. 46 §3 p.p.s.a do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Art. 49 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku braków formalnych skargi przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ustanawia – w przypadku ich nieusunięcia w wyznaczonym terminie – rygor odrzucenia skargi.

W rozpoznawanej sprawie pomimo prawidłowego doręczenia wezwania, pełnomocnictwo nie zostało złożone do akt sprawy. W tym stanie rzeczy sprawie nie można nadać biegu. Ponadto zauważyć należy, iż zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 powołanej ustawy skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu. Również ten brak fiskalny skargi nie został uzupełniony mimo wezwania.

W tym stanie rzeczy Sąd orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 46 § 3 w zw. z art. 57 § 1, art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.

Nieuzupełnienie braków formalnych skargi stało na przeszkodzie uwzględnienia wniosku r.pr. Ł. S. zawartego w piśmie z 25 lipca 2018 r., a dotyczącego cofnięcia skargi w trybie art. 60 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 tej ustawy. Skuteczne cofnięcie skargi, stanowiące podstawę do umorzenia postępowania, może bowiem dotyczyć jedynie takiej skargi, które nie jest obarczona brakami formalnymi uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. W niniejszej sprawie skarga nie została skutecznie wniesiona, gdyż strona, mimo wezwania, nie uiściła wpisu sądowego od skargi oraz nie przedłożyła stosownego pełnomocnictwa , zatem jej cofnięcie jest bezskuteczne i nie mogło doprowadzić do umorzenia postępowania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 stycznia 2008 r. o sygn. akt I OSK 1829/07 oraz z dnia 18 czerwca 2014 r. o sygn. akt I OSK 1333/14 - oba dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ).

/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak