Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 252/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-02-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 134 par. 1, art. 184 ; art. 145 par. 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (Dz.U.  z 2000 r. nr 98, poz . 1071 ze zm.)
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Bujko /spr./ Sędziowie sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz sędzia NSA Janina Kosowska Protokolant Marcin Sikorski po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej T. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 2152/06 w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2006 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

T. K. wniosła o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2004 r. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z dnia [...] marca 2004 r. umarzającą postępowanie administracyjne prowadzone w ramach nadzoru budowlanego po rozpatrzeniu sprawy dotyczącej rozbiórki garażu A. i J. W. na terenie posesji przy [...] w W.. Wniesiona od wymienionej decyzji z dnia [...] października 2004 r. przez T. i M. K. skarga została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 118/05. W następstwie rozpoznania wniosku T. K. o wznowienie postępowania Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. odmówił wznowienia postępowania. Po rozpoznaniu odwołania T. K. od tej decyzji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą wznowienia postępowania. Organ ustalił, iż wnioskodawczyni sprecyzowała swój wniosek jako żądanie wznowienia postępowania z powodu uzyskania nowych dowodów istniejących w dacie wydania decyzji objętej wnioskiem, lecz nieznanych organowi, który wydał tę decyzję, to jest protokołu oględzin nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., sporządzonego przez PINB dla m.st. Warszawy. O tym dowodzie wiedziała ona już w dniu 11 grudnia 2003 r., co potwierdziła też w treści odwołania od decyzji organu I instancji odmawiającej wznowienia. Wobec tego Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że prawidłowe było ustalenie organu I instancji, iż wniosek o wznowienie został złożony z uchybieniem terminu z art. 148 k.p.a., co uzasadnia odmowę wznowienia postępowania.

Wymienioną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2006 r. T. K. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając błędne ustalenie, iż upłynął termin do wniesienia wniosku o wznowienie. Skarżąca podniosła, iż organy błędnie przyjęły, że fakt powstawania uszkodzeń jej garaży wynikający z błędów budowlanych udokumentowanych protokołem z dnia 9 grudnia 2003 r. był wcześniej znany skarżącej.

Wyrokiem z dnia 19 lutego 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 2152/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił. Uzasadniając ten wyrok Sąd stwierdził, że dopuszczalne jest wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną, co do której sąd oddalił skargę, jeżeli po wyroku sądowym zostaną ujawnione lub pojawią się przesłanki wznowienia, o których mowa w art. 145 § 1 k.p.a.

Takich nowych okoliczności w sprawie nie przedstawiono, a okoliczności, które skarżąca podała w ww. wniosku o wznowienie postępowania nie miały istotnego znaczenia dla sprawy.

Ponadto, w ocenie Sądu organy administracji publicznej trafnie uznały, że okoliczności podnoszone przez skarżącą znane były organowi.

W związku z powyższym prawidłowo organ wojewódzki badając w pierwszej fazie postępowania, czy podanie o wznowienie postępowania spełnia wszystkie wymogi formalne, w szczególności czy wniosek o wznowienie postępowania został złożony w terminie określonym w art. 148 k.p.a. stwierdził, iż ustawowy termin jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie już minął. Natomiast uchybienie tego terminu przez stronę jest podstawą do wydania decyzji o odmowie wznowienia.

Wymieniony wyrok zaskarżyła skargą kasacyjną T. K. reprezentowana przez adw. K. P.. Skargę kasacyjną oparła na naruszeniu następujących przepisów mającym istotny wpływ na wynik sprawy:

1) art. 145 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez mylne przyjęcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, iż przedmiotowa sprawa jest sprawą o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnie, podczas gdy z treści wniosku skarżącej z dnia 5 maja 2006 r. inicjującego postępowanie, odwołania z dnia 21 sierpnia 2006 r., pisma uzupełniającego odwołanie z pisma z dnia 31 sierpnia 2006 r. oraz samej skargi od decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2006 r. wynika wprost, iż chodziło tu o wszczęcie nowej sprawy administracyjnej w oparciu o nowe okoliczności (nowe skutki, usterki), które powstały w związku z niegdysiejszą rozbiórką, co w pełni potwierdza nie tylko kilkukrotne powoływanie w ww. pismach celu zainicjowanego postępowania (uzyskanie stosownego zabezpieczenia budynku), ale także złożone wnioski dowodowe, w tym wniosek o przeprowadzenie dowodu z zupełnie nowej ekspertyzy budowlanej (pismo z dnia 31 sierpnia 2006 r.),

2) art. 134 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez ograniczenie analizy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyłącznie do elementu błędnie wskazanej przez skarżącą podstawy prawnej wniosku oraz uznanie w tym zakresie stanowiska wyrażonego przez organy administracyjne, bez jakiejkolwiek analizy treści złożonych przez skarżącą w sprawie dokumentów, w tym odniesienia do celu oraz odniesienia do wniosków dowodowych wyraźnie wskazanych przez strony, co w szczególności dotyczy wniosku o przeprowadzenie odrębnej ekspertyzy, do którego to wniosku żaden z organów administracyjnych a także Sąd wydający zaskarżone orzeczenie nie odniósł się w jakimkolwiek zakresie.

Wskazując na powyższe skarżąca wniosła o:

1) uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania w całości,

2) zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych w tym kosztów zastępstwa prawnego z urzędu oraz poniesionych przez pełnomocnika w dniu 11 maja 2007 r. wydatków związanych z uzyskaniem kopii z akt sprawy (28,00 zł).

Uzasadniając postawione zarzuty skarżąca podała, że działając w toku postępowania bez pomocy profesjonalnego pełnomocnika określiła podstawę prawną swego wniosku odpowiadającą wznowieniu postępowania. Jednakże celem jej wniosku było zabezpieczenie uszkodzeń ściany, które wystąpiły już po zakończeniu pierwszej sprawy w 2004 r. Cel ten był czytelny i został potwierdzony pismem z dnia 21 sierpnia 2006 r., w którym skarżąca złożyła formalny wniosek o przeprowadzenie kolejnej, niezależnej ekspertyzy w przedmiocie oceny powstałych uszkodzeń.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Wydanie zaskarżonej decyzji poprzedziło wydanie ostatecznej decyzji z dnia [...] lipca 2003 r. zezwalającej A. i J. W. na rozbiórkę ich garażu znajdującego się na posesji przy ul. [...] w W.. Na podstawie tej decyzji małżonkowie W. w 2003 r. rozebrali ten garaż, łączący się bezpośrednio z usytuowanym na sąsiedniej nieruchomości przy ul. [...] garażem skarżącej T. K.. Wszczęte następnie, na wniosek T. K., nowe postępowanie dotyczące prawidłowości dokonanej rozbiórki zakończyło się decyzją umarzającą postępowanie z powodu niestwierdzenia żadnych nieprawidłowości. Skarga wniesiona przez T. K. na decyzję umarzającą postępowanie została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2005 r., sygn. VIII SA/Wa 118/05, który uznał, że do rozbiórki garażu doszło na podstawie ostatecznej i prawomocnej decyzji administracyjnej. Po wydaniu tego wyroku T. K. w dalszym ciągu przysyłała do organów różnej treści pisma wskazujące na jej niezadowolenie z zaistniałej sytuacji, gdyż skutkiem rozbiórki garażu na sąsiedniej posesji było szkodliwe zalewanie jej garażu wodami opadowymi. Między innymi pismem z dnia 5 maja 2006 r. zażądała "ponownego wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie rozebranego garażu". W tej sytuacji Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wezwał T. K. do sprecyzowania jej żądania i w dniu 31 lipca 2007 r. protokołem przyjęcia interesantów udokumentował, iż żąda ona wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją tego organu z dnia [...] października 2004 r. a podstawą wznowienia jest zapoznanie się z protokołem oględzin jej nieruchomości z dnia 9 grudnia 2003 r., to jest art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. O trafności takiego zakwalifikowania jej żądania poświadcza treść skargi do WSA, w której wyraźnie jest mowa o wniosku o wznowienie postępowania. Skarga kasacyjna sprzecznie z zebranym materiałem dowodowym zarzuca, iż organy niezgodnie z żądaniem T. K. zakwalifikowały jej wniosek i niezasadnie zarzuca naruszenie przepisów podanych w podstawie skargi kasacyjnej. W szczególności niezasadny jest zarzut naruszenia art. 134 § 1 p.p.s.a., który to przepis stanowi, iż sąd rozstrzyga sprawę w jej granicach, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Granice sprawy, ograniczające kompetencję sądu, określił jej przedmiot wskazany wnioskiem strony, to jest żądaniem wznowienia postępowania. Skoro strona tak określiła swoje żądanie, to zarówno organy jak i Sąd I instancji musiały rozpoznać sprawę co do tak podanego przedmiotu postępowania. Przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. pozwalał wyjść Sądowi poza zarzuty i wnioski strony, lecz nie pozwalał na zmianę określonego przez stronę przedmiotu postępowania. Jednocześnie ustalając, iż dokument wskazany jako podstawa wznowienia (art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.) był znany już w toku postępowania zakończonego decyzją z [...] października 2004 r. Sąd I instancji trafnie podzielił w pełni uzasadnione stanowisko organów, iż dowód ten nie może stanowić podstawy wznowienia i w sposób oczywisty podanie o wznowienie zostało wniesione po upływie ustawowego terminu z art. 148 § 1 k.p.a. W tej też sytuacji WSA zasadnie oddalił skargę, która nie przedstawiła żadnych uzasadnionych zarzutów.

Skarga kasacyjna jest więc nieuzasadniona i podlega oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a.