Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 515/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-07-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dozoru pojazdu w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 18 maja 2018 r. B. C. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dozoru pojazdu. Organ pierwszej instancji zobowiązał skarżącą do zapłaty kosztów dozoru pojazdu w wysokości 28.001,30 zł oraz umorzył postępowanie w przedmiocie ustalenia kosztów za okres od [...] r. do [...] r.

W skardze pełnomocnik skarżącej zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek uzasadnił szkodą majątkową jaką wywoła ww. decyzja w związku z koniecznością zaciągnięcia kredytu i związanych z nim kosztami. Zaznaczył przy tym, że zwrot spełnionego świadczenia nie wynagrodziłby poniesionych przez skarżącą dodatkowych kosztów związanych z zaciągniętym kredytem. Pełnomocnik skarżącej wskazał, że jej wynagrodzenie zasadnicze wynosi 2.800 zł brutto oraz, że samotnie wychowuje studiującego syna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Przytoczona regulacja niewątpliwie nakłada określone obowiązki zarówno na wnioskodawcę, jak i na Sąd, który winien dokonać analizy całokształtu akt sprawy. Do skarżącej należy jednak wskazanie w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia.

Sąd rozpoznając powyższy wniosek uwzględnił ewentualne możliwości finansowe strony skarżącej i jej sytuację życiową. Niewątpliwie kwota 28.001,30 zł w kontekście zarobków skarżącej wynoszących około 2.000 zł na rękę nie może być postrzegana jako nieznaczna, niezwłoczne zaś jej uiszczenie mogłoby rodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia po stronie skarżącej szkody i to znacznej. Zaciągnięcie kredytu na ten cel może zaś w istocie spowodować tzw. spiralę zadłużenia. Sąd uwzględnił również, że skarżąca z otrzymywanego wynagrodzenia utrzymuje również studiującego syna. Z drugiej strony Sąd zauważa, że czasowe wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie godzi ani w żaden interes indywidualny ani też w interes społeczny.

Zdaniem Sądu określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki wstrzymania wykonania aktu zostały spełnione w niniejszej sprawie.

Jednocześnie zaznaczyć wypada, że uwzględnienie rozpoznawanego wniosku nie przesądza o zasadności wniesionej skargi albowiem dopiero na rozprawie Sąd rozstrzygnie o zgodności zaskarżonego aktu z prawem.

Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.