Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 233/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-08-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 pkt 5 i 12, art. 9 ust. 2
journal: Dz.U. 2009 nr 1 poz 7
law: Ustawa z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów - tekst jednolity.
article: art. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2006 nr 139 poz 992
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - tekst jednolity.
article: art. 145 par. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor, Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca),, Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Protokolant Starszy asystent sędziego Marcin Małek, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej świadczenia z funduszu alimentacyjnego I. oddala skargę; II. przyznaje [...] M. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), należnego podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r., Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...] września 2011 r., Nr [...], którą:

- uchylono z dniem [...] listopada 2010 r. decyzję Nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r., przyznającą K. G. świadczenie z funduszu alimentacyjnego na rzecz N. S., w kwocie 400,00 zł miesięcznie, na okres od dnia 1 października 2010 r. do dnia 30 września 2011 r.;

- odmówiono K. G. przyznania prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego na osobę uprawnioną – N. S. na okres od dnia 1 października 2010 r. do dnia 30 września 2011 r.

Rozstrzygnięcie powyższe zapadło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

Decyzją z dnia [...] listopada 2010 r., Nr [...] Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] przyznał K. G. świadczenie z funduszu alimentacyjnego na rzecz jej małoletniej córki N. S., w wysokości 400 zł miesięcznie, na okres od 1 października 2010 r. do 30 września 2011 r.

W dniu [...] września 2011 r. Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] – działając na podstawie art. 149 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. – wydał postanowienie Nr [...], którym wznowił postępowanie w sprawie przyznania K. G. świadczeń z funduszu alimentacyjnego na rzecz N. S., zakończone decyzją ostateczną tego organu z dnia [...] listopada 2010 r. W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ wyjaśnił, iż mając na uwadze treść oświadczenia K. G. z dnia [...] października 2010 r., z którego wynika, iż J. B. nie wychowuje z nią wspólnego dziecka – B. G., nie uwzględniono dochodów J. B. przy ustalaniu prawa wnioskodawczyni do świadczenia z funduszu alimentacyjnego na okres 2010/2011. W dniach [...] czerwca 2011 r. oraz [...] lipca 2011 r. do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] wpłynęły pisma dłużnika alimentacyjnego R. S., w którym zwrócił się on o zweryfikowanie dochodów K. G. oraz jej konkubenta J. B. Do pisma z dnia [...] czerwca 2011 r. dłużnik dołączył kserokopię wyroku Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] marca 2010 r., sygn. akt [...], z którego wynika, iż K. G. wynajmuje wraz z J. B. mieszkanie w [...]. Koszty utrzymania tego mieszkania, jak również koszty utrzymania ich małoletniego syna w całości ponosi J. B., który pracuje w Niemczech. W związku z powyższym organ wezwał K. G. do złożenia wyjaśnień w niniejszej sprawie. W oświadczeniu z dnia [...] lipca 2011 r. wierzycielka potwierdziła informacje zawarte w uzasadnieniu powyższego wyroku, a ponadto wskazała, iż w 2009 r. pozostawała w związku konkubenckim z J. B., z którym wychowywała wspólne dziecko. W tej sytuacji organ wezwał K. G. do dostarczenia oświadczenia o dochodach J. B. jako członka rodziny (osoby, z którą rodzic osoby uprawnionej wychowuje wspólne dziecko). Wierzycielka nie wywiązała się z nałożonego obowiązku w wyznaczonym terminie, jednak w dniu [...] września 2011 r. w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w [...] stawił się J. B., który potwierdził, iż wychowuje razem z K. G. ich wspólnego syna oraz wskazał, iż w latach 2007 – 2009 prowadził działalność gospodarczą w Niemczech. Ze złożonego przez niego oświadczenia wynika, iż w 2009 r. uzyskał dochód w wysokości ok. 10.000 euro.

W związku z powyższym organ uznał, iż zachodzą w niniejszej sprawie przesłanki do wznowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. postępowania w sprawie przyznania K. G., jako przedstawicielowi ustawowemu uprawnionej N. S., świadczenia z funduszu alimentacyjnego w okresie świadczeniowym 2010/2011.

Wspomnianą na wstępie decyzją z dnia [...] września 2011 r. organ I instancji uchylił w trybie wznowieniowym swoją decyzję z dnia [...] listopada 2010 r. oraz orzekł co do istoty sprawy w ten sposób, że odmówił K. G. przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego na rzecz jej córki N. S. na okres od dnia 1 października 2010 r. do dnia 30 września 2011 r. W uzasadnieniu decyzji organ przedstawił dotychczasowy przebieg sprawy oraz wskazał, iż po przeliczeniu zadeklarowanej przez J. B. wysokości dochodów uzyskanych w 2009 r., tj. kwoty 10.000 euro – ustalił, iż dochód rodziny K. G. w 2009 r. wyniósł 41.082 zł, zatem miesięczny dochód na osobę w tej czteroosobowej rodzinie w przedmiotowym okresie stanowiła kwota 855,87 zł, która przekracza kryterium dochodowe uprawniające do uzyskania świadczeń w funduszu alimentacyjnego. Organ podkreślił, iż przed wydaniem powyższej decyzji strona skorzystała z przysługującego jej prawa do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego i w dniu [...] września 2011 r. złożyła oświadczenie, z którego wynika, iż nie wiedziała o dochodach uzyskiwanych przez J. B.

Od powyższej decyzji K. G. wniosła odwołanie, w którym stwierdziła, iż organ I instancji oparł swe ustalenia na niezweryfikowanych i niepewnych zapewnieniach, nie popartych żadnymi dowodami, co stanowi naruszenie art. 7 k.p.a. Ponadto zarzuciła Kierownikowi Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] naruszenie art. 2 pkt 12 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, poprzez bezzasadne uwzględnienie dochodów J. B. przy ustalaniu wysokości dochodów jej rodziny. Podniosła, iż w momencie złożenia przez nią wniosku o przyznanie świadczeń z funduszu alimentacyjnego nie pozostawała już w związku z wyżej wymienionym i samotnie wychowywała ich wspólnego syna, zaś J. B. jedynie dobrowolnie uiszczał alimenty na dziecko w wysokości 500 zł.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r., Nr [...] – zaskarżoną w niniejszym postępowaniu – Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję pierwszoinstancyjną. Organ odwoławczy uznał za prawidłowe ustalenia organu I instancji, wskazujące, iż dochód na osobę w rodzinie odwołującej w 2009 r. wynosił 855,87 zł, co wyklucza możliwość pobierania przez nią świadczeń z funduszu alimentacyjnego i uzasadnia uchylenie w ramach postępowania nadzwyczajnego decyzji przyznającej jej te świadczenia. Ustosunkowując się do zarzutów odwołania Kolegium wskazało, iż z oświadczenia J. B. wynika, że wychowuje on wspólnie z odwołującą ich syna oraz partycypuje w kosztach jego utrzymania. Stwierdziło również, że ustalając dochód J. B. z pracy za granicą, organ I instancji prawidłowo uwzględnił kwotę, którą zainteresowany wpisał w dniu [...] września 2011 r. w oświadczeniu złożonym na druku stanowiącym załącznik do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie sposobu i trybu postępowania, sposobu ustalania dochodu oraz wzorów wniosku, zaświadczeń i oświadczeń o ustalanie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego.

K. G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, w której domagała się uchylenia decyzji organów obu instancji. Organowi odwoławczemu zarzuciła mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1 , art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. oraz przepisu prawa materialnego, tj. art. 2 pkt 12 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. Skarżąca podniosła, iż organ odwoławczy nie zbadał w dokładny sposób istnienia przesłanek, którymi kierował się organ I instancji uchylając decyzję przyznającą jej świadczenie z funduszu alimentacyjnego oraz nie odniósł się do zarzutów zawartych w odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej. W jej ocenie organy administracji w toku postępowania naruszyły zasadę prawdy obiektywnej, zasadę swobodnej oceny dowodów oraz zasadę oficjalności, zaś uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia wymogów określonych w art. 107 § 3 k.p.a. Skarżąca podkreśliła, iż organy błędnie ustaliły wysokość uzyskanych w 2009 r. przez jej rodzinę dochodów, bezzasadnie zaliczając do nich dochody uzyskane w tym okresie przez J. B. Wyjaśniła, iż w związku konkubenckim z J. B. pozostawała jedynie do kwietnia 2010 r., zaś od tego czasu sama wychowuje ich wspólne dziecko. Nie jest on zatem – zdaniem skarżącej – członkiem jej rodziny w rozumieniu ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. Skarżąca wskazała ponadto, iż J. B. nie przedstawił żadnego dowodu potwierdzającego wysokość uzyskanych przez niego w 2009 r. dochodów, zaś organy poczyniły swe ustalenia w tym zakresie jedynie w oparciu o jego oświadczenie.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej pod względem jej zgodności

z prawem.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przeprowadzona ocena zgodności z prawem podjętych w sprawie rozstrzygnięć wykazała bowiem, iż nie naruszają one przepisów prawa materialnego ani też przepisów prawa procesowego w sposób, który mógłby mieć istotny wpływ na jej wynik.

Na wstępie podkreślić należy, iż poddane kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu decyzje organów administracji zapadły w wyniku wznowienia postępowania. Instytucja ta stwarza możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością wyliczoną wyczerpująco w przepisach prawa procesowego (por. W. Dawidowicz: Ogólne postępowanie administracyjne, s. 230; W. Dawidowicz: Postępowanie administracyjne, s. 242). Innymi słowy przedmiotem kontroli w trybie wznowieniowym jest prawidłowość decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym. Tryb ten powoduje nie tylko wyeliminowanie decyzji z obrotu prawnego przez jej uchylenie, ale zapewnia również możliwość ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, o której rozstrzygała weryfikowana decyzja.

Jedną z podstaw wznowienia postępowania – w myśl art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. – stanowi sytuacja, w której wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Przesłanka określona w tym przepisie stanowiła podstawę wznowienia postępowania w rozpoznawanej sprawie.

W ocenie Sądu organ I instancji prawidłowo zinterpretował sytuację jaka zaistniała w niniejszej sprawie i zasadnie wznowił postanowieniem z dnia [...] września 2011 r. postępowanie w przedmiocie przyznania K. G. świadczeń z funduszu alimentacyjnego na rzecz N. S., zakończone decyzją ostateczną tego organu z dnia [...] listopada 2010 r. Należy zauważyć, iż ustawodawca, w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2009 r. Nr 1, poz. 7 ze zm.), przywoływanej w dalszej części uzasadnienia jako "ustawa", uzależnił możliwość przyznania świadczeń z funduszy alimentacyjnego od zachowania kryterium dochodowego. Przepis ten stanowi bowiem, że świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty 725 zł. Zatem w sytuacji ujawnienia okoliczności, które wskazywały, iż dochód rodziny skarżącej – wbrew ustaleniom poprzedzającym wydanie decyzji przyznającej jej świadczenia z funduszu alimentacyjnego na okres 2010/2011 – przekracza kryterium dochodowe określone w powyższym unormowaniu, należy uznać, iż organ I instancji prawidłowo zastosował przepis art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Okoliczność ta nie była bowiem znana organowi w chwili wydania decyzji przyznającej skarżącej świadczenia z funduszu alimentacyjnego (została ujawniona dopiero na skutek pism dłużnika alimentacyjnego, które wpłynęły do organu w dniach [...] czerwca 2011 r. oraz [...] lipca 2011 r.) oraz – z uwagi na fakt, iż w sposób bezpośredni determinuje możliwość przyznania przedmiotowych świadczeń – jest ona istotna dla sprawy.

W ocenie Sądu za uzasadnione należy również uznać uchylenie w trybie wznowieniowym przez organ I instancji decyzji z dnia [...] listopada 2010 r. oraz orzeczenie o odmowie przyznania skarżącej prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego na rzecz jej córki N. S. na okres od 1 października 2010 r. do 30 września 2011 r. Nie budzi bowiem wątpliwości, iż przeprowadzone przez organy orzekające w niniejszej sprawie postępowanie wyjaśniające potwierdziło fakt, że dochód rodziny N. S. w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy 2010/2011 przekroczył kryterium dochodowe uprawniające do pobierania świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Przede wszystkim należy stwierdzić, iż organy prawidłowo określiły krąg osób stanowiących rodzinę córki skarżącej, będącej osobą uprawnioną do pobierania przedmiotowych świadczeń. Tym samym za chybiony uznać należy zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 2 pkt 12 ustawy. Rodziną w rozumieniu tego przepisu jest bowiem m.in. osoba, z którą rodzic osoby uprawnionej wychowuje wspólne dziecko. Bezspornym jest natomiast, iż K. G. posiada wspólne dziecko z J. B. Z akt sprawy wynika ponadto, iż ich syn B. G., urodzony w 2006 r. jest wychowywany wspólnie przez skarżącą oraz swojego ojca. Okoliczność tę potwierdza przede wszystkim treść przesłanego do siedziby organu I instancji uzasadnienia wyroku Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] marca 2010 r., [...], w którym wskazano iż "Pani K. G. oprócz małoletniej córki ma jeszcze na utrzymaniu syna w wieku 4 lat, a koszty jego utrzymania miesięcznie wynoszą ok. 500 zł. K. G. wspólnie z konkubentem J. B. i małoletnimi dziećmi wynajmuje mieszkanie w K. przy ul. N. (...) Koszty związane z utrzymaniem mieszkania oraz utrzymaniem małoletniego syna K. G. w całości ponosi jej konkubent J. B. i na ten cel przesyła konkubinie ok. 700 – 800 zł".

Okoliczność tę potwierdził również J. B., który w oświadczeniu z dnia [...] września 2011 r. wskazał, iż wspólnie ze skarżącą wychowuje ich syna od dnia jego narodzin i dobrowolnie przelewa skarżącej co miesiąc kwotę 500 złotych z przeznaczeniem na jego wychowanie.

Również sama skarżąca w rzeczywistości potwierdza fakt iż, J. B. – w okresie, w którym jest to istotne dla sprawy - wychowywał razem z nią ich wspólnego syna, a co za tym idzie – że stanowił on rodzinę córki skarżącej w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy. W skardze przyznaje ona bowiem, iż w 2009 r. wspólnie z J. B. wychowywała ich syna B. G. Dodaje ponadto, iż do chwili obecnej otrzymuje od byłego konkubenta co miesiąc pieniądze na utrzymanie ich dziecka. Należy zaznaczyć, iż okoliczność, jakoby od kwietnia 2010 r. J. B. przestał razem z nią wychowywać B. G., pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 9 ust. 2 ustawy, uprawnienie do pobierania świadczenia z funduszu alimentacyjnego uzależnione jest od wysokości dochodu rodziny. Ustawa nie definiuje pojęcia "dochodu rodziny", lecz odsyła w tym zakresie do przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych (art. 2 pkt 5 ustawy). Art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.) stanowi zaś, iż dochód rodziny to przeciętny miesięczny dochód członków rodziny w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy. Przenosząc powyższe unormowanie na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, iż rozstrzygając w przedmiocie przyznania skarżącej świadczenia z funduszu alimentacyjnego na okres 2010/2011, organ winien ustalić oraz uwzględnić dochód rodziny córki skarżącej uzyskany w 2009 r. Do dochodu tego organ zobowiązany był zatem zaliczyć dochód wszystkich osób, które w 2009 r. stanowiły rodzinę dla osoby uprawnionej. Skoro bezspornym jest, iż w 2009 r. skarżąca pozostawała w związku konkubenckim z J. B. i wspólnie z nim wychowywała syna, to nie budzi wątpliwości, iż organ I instancji, orzekając w postępowaniu nadzwyczajnym, zasadnie zaliczył dochód J. B. do dochodu rodziny N. S., uzyskanego w 2009 r. Ubocznie należy wskazać, iż twierdzenie, jakoby J. B. przestał stanowić rodzinę dla córki skarżącej w kwietniu 2010 r., bowiem jedynie do tego czasu skarżąca pozostawała z nim w związku konkubenckim, budzi wątpliwości Sądu. Przede wszystkim należy podkreślić, iż fakt wspólnego czy też oddzielnego zamieszkiwania nie ma wpływu na ustalenie osób zaliczających się do członków rodziny w rozumieniu ustawy (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 19 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Ol 108/12). Rozłam w relacjach osobistych pomiędzy skarżącą a J. B. nie stanowi zaś wystarczającej podstawy by przyjąć, iż wyżej wymieniony przestał stanowić rodzinę dla córki skarżącej. Wbrew przekonaniu skarżącej jej rozstanie z J. B. nie dowodzi bowiem, iż przestał on wspólnie z nią wychowywać ich syna, tym bardziej, że nie zaprzestał on partycypować w kosztach utrzymania dziecka, co potwierdza materiał dowodowy sprawy, a czemu nie zaprzecza sama skarżąca. Ponadto twierdzenie K. G., jakoby od kwietnia 2010 r. samotnie wychowywała syna B. G. jest sprzeczne z oświadczeniem J. B., zaś skarżąca swojego stanowiska w tym zakresie nie poparła żadnymi dowodami.

Należy również wskazać, iż wbrew stanowisku skarżącej, oświadczenie J. B. z dnia [...] września 2011 r., stanowiło wystarczającą podstawę do ustalenia wysokości jego dochodów w 2009 r. Oświadczenie to zostało bowiem prawidłowo wypełnione przez J. B. na druku stanowiącym załącznik nr 4 do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie sposobu i trybu postępowania, sposobu ustalania dochodu oraz wzorów wniosku, zaświadczeń i oświadczeń o ustalanie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego (Dz. U. z 2010 r. Nr 123, poz. 836 ze zm.). Informacja, iż J. B. nie składał zeznań podatkowych za 2009 r., przekazana przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] w piśmie z dnia [...] listopada 2010 r., nie może być natomiast interpretowana jako dowód na to, iż w rzeczywistości nie uzyskał on w 2009 r. żadnych dochodów, tym bardziej, że takie założenie byłoby sprzeczne z oświadczeniem samego J. B. Ponadto na fakt uzyskiwania przez niego dochodów w przedmiotowym okresie zdaje się wskazywać okoliczność, iż przekazywał on wówczas skarżącej kwoty pieniężne na utrzymanie ich wspólnego syna, czego dowodzą załączone do akt sprawy wydruki przekazów pieniężnych. Okoliczność, jakoby skarżąca nie wiedziała, iż jej były konkubent osiągał w 2009 r. jakiekolwiek dochody, pozostaje natomiast bez znaczenia w niniejszym postępowaniu.

Wbrew zarzutom skargi, w toku kontrolowanego postępowania nie doszło do naruszenia przepisów i zasad ogólnych postępowania administracyjnego. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 7 k.p.a organ prowadzący postępowanie ma obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Wskazać należy, że organ I instancji, wzywając skarżącą do złożenia wyjaśnień w związku z ujawnieniem okoliczności wskazujących na brak uprawnień jej córki do pobierania świadczeń z funduszu alimentacyjnego oraz udzielając jej stosownych pouczeń co do możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym, czy też czynnego udziału w postępowaniu, podjął wszelkie kroki do wyjaśnienia sprawy. W konsekwencji organ w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy, zaś wnioski jakie wywiódł z ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego są zgodne z logiką i doświadczeniem życiowym oraz nie wykraczają poza swobodną ocenę dowodów, jaką dysponuje organ w postępowaniu administracyjnym. Również postępowanie organu odwoławczego – w ocenie Sądu – zostało przeprowadzone zgodnie z podstawowymi zasadami wyrażonymi w art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., zaś uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) orzekł, jak w sentencji wyroku.