Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1437/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-11-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6167 Rybołówstwo morskie, i rybactwo śródlądowe
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Danuta Dopierała po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w G. z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w sprawie ze skargi F. K. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o rybołówstwie postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz decyzji Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w G. z dnia [...] października 2009 r., nr [...]


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] maja 2010 r., na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2010 r., w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o rybołówstwie, F. K., reprezentowany przez adw. K. S., wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w G. z dnia [...] października 2009 r., nr [...].

Uzasadniając swój wniosek skarżący wskazał, iż rozmiar wymierzonej kary oraz kar wymierzonych w pozostałych postępowaniach jest bardzo wysoki, bowiem łącznie wynosi ponad [...] zł, i tym samym jest to kwota zagrażająca w realny sposób jego egzystencji, jak też i członkom rodziny. Skarżący podniósł, iż wysokość kar nie pozostaje w żadnej relacji do jego sytuacji majątkowej. Ponadto skarżący nie posiada środków majątkowych, czy oszczędności które mógłby spożytkować na opłacenie wymierzonych mu kar.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., zwana dalej: P.p.s.a.) jest, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. dopuszcza jednak na wniosek skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Z powyższej regulacji wynika, iż instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy, albowiem może mieć miejsce jedynie w przypadku gdy zachodzą przesłanki, o których mowa wyżej. Zastosowanie tej instytucji nie może być poprzedzone oceną zasadności skargi, ponieważ takie działanie sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną przedwczesną ocenę legalności zaskarżonego aktu.

Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych wstrzymanie może dotyczyć tylko takiego aktu administracyjnego, który nadaje się do wykonania i podlega wykonaniu.

W wyniku dokonania analizy wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji, w ocenie Sądu zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.

Przedmiotem skargi jest decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Okręgowego Inspektora Rybołówstwa Morskiego w G. z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia skarżącemu kary pieniężnej w wysokości [...] zł za naruszenie przepisów o rybołówstwie, których wstrzymania żąda skarżący.

Utrzymanie w mocy przez organ drugiej instancji decyzji organu pierwszoinstancyjnego powoduje, iż decyzja ta jest ostateczna i wywołuje skutki prawne w niej określone.

W ocenie Sądu wykonanie powyższych decyzji, na mocy których nałożono na skarżącego karę pieniężną, przed zbadaniem ich legalności przez właściwy sąd administracyjny, może spowodować wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. Dodatkowo należy podkreślić, iż w chwili obecnej przed tut. Sądem toczy się jedenaście postępowań dotyczących wymierzenia skarżącemu kar pieniężnych w łącznej wysokości [...] zł. Ze względu na powyższe, a w szczególności okoliczność, iż w razie niewstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, kara podlegałaby wyegzekwowaniu w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, istnieje prawdopodobieństwo spowodowania tym znacznej szkody dla skarżącego.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, iż zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a.

W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.