Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 44/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2017-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 658
6480
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: umorzono postępowanie sądowe na podst. art. 161 § 1 pkt 1 ppsa
Powołane przepisy: article: art. 161  par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Saniewski sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) Protokolant asystent sędziego Magdalena Tambelli – Orwat po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi J. G. na bezczynność Przedszkola w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. umorzyć postępowanie, 2. zasądzić od Przedszkola na rzecz skarżącej kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] lutego 2017 r. J. G., za pomocą poczty elektronicznej, wniosła do Przedszkola Nr [...] w M. wniosek o udostępnienie informacji publicznej o liczbie naborów w jednostce na stanowisko urzędnicze w 2016 r.

Pismem oznaczonym datą [...] lutego 2017 r. (wniesionym tego samego dnia), J. G., reprezentowana przez męża radcę prawnego W. G., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Przedszkola Nr [...] w M., zarzucając naruszenie art. 13 ust. 1 i 2 oraz art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, polegające na nieudostępnieniu ww. informacji publicznej przy jednoczesnym niewydaniu rozstrzygnięcia w sprawie odmowy jej udostępnienia. Na tej podstawie skarżąca wniosła o:

1. stwierdzenie bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej;

2. zobowiązanie organu do udzielenia żądanej informacji publicznej;

3. zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Względnie, w przypadku udzielania żądanej informacji po złożeniu skargi, skarżąca wniosła o:

1. uznanie, że na dzień wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności w przedmiocie informacji publicznej;

2. zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W dniu [...] lutego 2017 r. udzielono skarżącej za pośrednictwem poczty elektronicznej, odpowiedzi na wniosek z [...] lutego 2017 r. informując, że w 2016 r. nie było naboru na stanowisko urzędnicze.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako przedwczesnej i zasądzenie od skarżącej na rzecz organu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, ewentualnie w przypadku orzeczenia, że organ dopuścił się bezczynności, o stwierdzenie, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w przedszkolach i szkołach do udzielenia informacji publicznej zobowiązani są dyrektorzy. Dyrektor Przedszkola Nr [...] w M. od 1 lutego 2017 r. do 9 lutego 2017 r. przebywała na urlopie wypoczynkowym. Statut Przedszkola nie przewiduje utworzenia stanowiska zastępcy dyrektora. W tej sytuacji termin 14 dniowy na udzielenie informacji publicznej winien liczyć się od chwili, kiedy organ mógł faktycznie zapoznać się z wnioskiem. W opisanym przypadku termin ten powinien zacząć swój bieg dopiero w momencie powrotu dyrektora z urlopu, tj. od 10 lutego 2017 r. W dniu [...] lutego 2017 r. Dyrektor Przedszkola udzieliła informacji skarżącej w zakresie objętym wnioskiem. Skarżąca w dniu [...] lutego 2017 r. w poniedziałek nadała w urzędzie pocztowym skargę na bezczynność organu. Skarga została wysłana w pierwszym dniu roboczym przypadającym po upływie 14 dni od wysłania maila z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej, a więc w dniu, w którym organ nie pozostawał w zwłoce. W tej sytuacji uznać należy, że organ nie dopuścił się bezczynności, dlatego skarga winna zostać oddalona.

Pismem z dnia [...] maja 2016 r. skarżąca cofnęła skargę i wniosła o umorzenie postępowania z uwagi na udzielenie przez organ informacji publicznej. Równocześnie skarżąca wniosła o zwrot kosztów postępowania w postaci wpisu (100 zł) oraz kosztów zastępstwa procesowego (480 zł).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718, dalej powoływana jako P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność. W takich przypadkach kontroli poddany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ administracji, względnie inny podmiot zobowiązany do określonego działania, miał obowiązek podjąć działanie w danej formie w określonym przez prawo terminie. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia powody, przez które akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również to, czy bezczynność spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu.

Przedmiotem skargi uczyniono bezczynność Przedszkola Nr [...] w M. w udostępnieniu skarżącej informacji publicznej określonej we wniosku z [...] lutego 2017 r., poprzez brak odpowiedzi na pytanie dotyczące liczby naborów w jednostce na stanowisko urzędnicze w 2016 r.

Dla prawidłowego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy ze skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej niezbędne jest uprzednie przesądzenie, czy żądana informacja jest w ogóle informacją publiczną, a adresat wniosku należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udzielania takich informacji. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości to, że publiczne przedszkole jest gminną jednostką organizacyjną wykonującą zadania publiczne, zatem podmiot reprezentujący tę jednostkę organizacyjną (dyrektor) jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.

Cyt. ustawa wprowadziła definicję legalną "informacji publicznej", przez którą, zgodnie z art. 1 ust. 1, należy rozumieć "każdą informację o sprawach publicznych". W doktrynie zasadnie wskazuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (zob. M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa NSA, Toruń 2002, s. 28–29).

Przepis art. 6 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. stanowi, że udostępnianiu podlega informacja publiczna, w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4, w tym o: a) statusie prawnym lub formie prawnej, b) organizacji, c) przedmiocie działalności i kompetencjach, d) organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach, e) strukturze własnościowej podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3-5, f) majątku, którym dysponują. .

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że żądana przez stronę skarżącą informacja jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, a zatem ustawa ta znajduje w sprawie zastosowanie. Informacja o naborze na stanowisko kierownicze odnosi się bezpośrednio do działania podmiotu, który został powołany celem wykonywania zadań publicznych, a ponadto wykonującego powierzone mu zadanie ze środków pochodzących ze środków publicznych. Zaznaczyć przy tym należy, iż organ nie kwestionował, że żądana przez wnioskodawcę informacja ma status informacji publicznej i że jest zobligowany do jej udzielenia.

Ustawa o dostępie do informacji publicznej określa tryb jej udzielania, w tym obowiązki podmiotu, do którego został skierowany wniosek w przedmiotowym zakresie, wskazując w szczególności, w jaki sposób zainicjowane takim wnioskiem postępowanie powinno zostać zakończone. Podmiot, do którego złożono wniosek, powinien albo udostępnić informację w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 w zw. z art. 14 i 13 u.d.i.p.) albo, w drodze decyzji, odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Zgodnie z art. 14 ust. 1 u.d.i.p., jeżeli organ udostępnia informację publiczną na wniosek, powinien uczynić to w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem.

Stosownie do art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku ( art. 13 ust. 2). Stan bezczynności ustępuje w sytuacji, gdy organ udostępni żądaną informację w zakresie i w formie wnioskowanej przez podmiot zainteresowany jej uzyskaniem (por. wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 27.07.2016 r. II SAB/Go 57/16 – dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W przedmiotowej sprawie uchybienie organu jest bezsporne. Czternastodniowy termin odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej upłynął z dniem [...] lutego 2017 r. Wbrew stanowisku organu, nie ma wpływu na bieg tego terminu fakt przebywania przez Dyrektora Przedszkola na urlopie. Działanie organu nie może być uzależnione od takich okoliczności, organ musi mieć zapewnione bieżące funkcjonowanie niezależnie od obecności w pracy Dyrektora.

Skarga była więc zasadna, jednakże nastąpiło jej cofnięcie, co skutkowało koniecznością umorzenia postępowania w oparciu o art. 60 P.p.s.a.

Powyższe rozważania dotyczące zasadności skargi miały znaczenie w kontekście określenia, czy organ winien zostać obciążony kosztami postępowania. W tym zakresie Sąd orzekł w punkcie 3 sentencji postanowienia na mocy art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a., uwzględniając treść art. 206 ww. ustawy, zgodnie z którym sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej do wartości przedmiotu. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie zachodzi uzasadniony przypadek w rozumieniu powyższego przepisu, bowiem wniesienie skargi nie wymagało szczególnego nakładu sił i wiedzy pełnomocnika, z podobnej treści skargą skarżąca występowała w wielu zbliżonych sprawach sądowoadministracyjnych, w których reprezentowana jest przez członka najbliższej rodziny. Nie wynika nadto z treści wniosku ani skargi, aby jej wniesienie związane było z rzeczywistą wolą zyskania przez stronę żądanej informacji publicznej. Mając powyższe na względzie Sąd zasądził na rzecz skarżącej jedynie zwrot uiszczonego wpisu sądowego (100 zł), odstępując równocześnie od zasądzenia wynagrodzenia pełnomocnika.