Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 1192/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2004-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 128
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Witold Falczyński, Sędziowie NSA GrażynaPawlos-Janusz (spr.), B. Wiśniewski, Protokolant Beata Basak, po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2004 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania wniesionego po terminie I uchyla zaskarżone postanowienie II zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego J. K. 10 /dziesięć/złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2002r. wydanym na podstawie art. 134 kpa , po rozpatrzeniu odwołania J. K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2002r. znak: [...] nakazującej K. K. wykonanie określonych robót budowlanych – stwierdził, iż odwołanie to jest niedopuszczalne jako wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 1 kpa.

W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wyjaśnił, że decyzja organu pierwszej instancji została doręczona za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, żonie J. K. F. K. w dniu 10 maja 2002r. Mimo, iż zawiera ona pouczenie o sposobie i terminie odwołania, to J. K. wniósł odwołanie dopiero w dniu 6 czerwca 2002r. (data stempla pocztowego), a więc 13 dni po upływie ustawowego terminu.

Skargę do sądu administracyjnego wniósł J. K., domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Podniósł, że już w dniu 23 maja 2002r. , a więc w terminie, nadał listem poleconym odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji. Nazwał je wprawdzie podaniem ale wyraził w nim niezadowolenie z treści decyzji i wniósł o wprowadzenie w niej "poprawki" o określonej treści. Pismo z 6 czerwca 2002r. było tylko uzupełnieniem odwołania.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaskarżonego postanowienia. Odnosząc się do zarzutów skargi wyjaśnił, że tylko pismo z dnia 6 czerwca 2002r. spełnia wymogi odwołania, bo pismo z dnia 22 maja 2002r. zawiera prośbę o dołączenie go do decyzji jako jej poprawkę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia w zakresie jego zgodności z obowiązującym prawem należy stwierdzić, że postanowienie to zostało wydane z naruszeniem prawa.

Skarżący nie kwestionuje, iż decyzja organu pierwszej instancji została mu doręczona w dniu 10 maja 2002r. i zawierała pouczenie o możliwości wniesienia od niej odwołania w terminie 14 dni. Twierdzi jednak , że jego odwołaniem było pismo nadane 23 maja 2002r. w urzędzie pocztowym a zatem złożone w terminie.

W aktach administracyjnych sprawy istotnie znajduje się pismo skarżącego datowane na 22 maja 2002r. z prezentatą PINB z dnia 24 maja 2002r. W piśmie tym, zatytułowanym jako podanie, J. K. polemizuje z treścią decyzji organu pierwszej instancji i prosi o "poprawkę" tej decyzji.

W kodeksie postępowania administracyjnego przyjęto rozwiązanie, zgodnie z którym odwołanie nie wymaga szczególnej formy. Wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona jest niezadowolona z decyzji (art. 128 kpa).

W utrwalonym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto, że o tym, czy pismo wniesione przez stronę jest odwołaniem nie decyduje jego nazwa w nagłówku lecz treść tego pisma. Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, pismo strony wniesione w ustawowym terminie do złożenia odwołania, wyrażające niezadowolenie z decyzji nieostatecznej podlega rozpatrzeniu jako odwołanie od decyzji (wyrok Sądu Najwyższego z 20 czerwca 1996r. II ARN 14/96 – OSN 1997 Nr 2, poz. 16).

W razie wątpliwości co do treści pisma strony, organ administracji publicznej winien wezwać stronę do dokładnego określenia żądania zawartego w podaniu.

W rozpatrywanej sprawie nie do przyjęcia jest stanowisko organu odwoławczego zawarte w odpowiedzi na skargę, iż pismo skarżącego z 22 maja 2002r. zawiera tylko prośbę o dołączenie go do decyzji jako jej poprawki. Strona nie jest bowiem uprawniona do "poprawiania" decyzji administracyjnej. Zmienić decyzję ("poprawić") może tylko właściwy organ administracyjny.

Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Postępowanie przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr poz. ) orzekł jak w sentencji.