Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 384/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2006-04-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Teresa Randak, po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: odrzucić skargę;


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K., skargę na postanowienie tego organu z dnia [...] r. nr [...].

Po otrzymaniu skargi wraz z odpowiedzią na tę skargę i aktami administracyjnymi, Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł.

Skierowaną na adres skarżącego przesyłkę, zawierającą wezwanie Sądu wraz z pouczeniem o skutkach jego niewykonania w terminie 7 dni o dnia doręczenia wezwania tj. odrzuceniu skargi, awizowano dwukrotnie w dniu [...] 2006 r. oraz w dniu [...] 2006r. W dalszej kolejności wobec nie odebrania przesyłki w terminie, Urząd pocztowy dokonał jej zwrotu do tut. Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W przedmiotowej sprawie doręczenie wezwania, o którym mowa powyżej nastąpiło na zasadach określonych w art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Zgodnie z art. 72 p.p.s.a. w przypadku, gdy doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma.

W myśl art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób opisany powyżej, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu.

Czternastodniowy termin, o którym mowa powyżej wynika z faktu, stwierdzenia przez Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt P 13/05 niezgodności powyższego artykułu z art. 2 i 45 ust. 1 Konstytucji w zakresie, w jakim ustanawiał siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego i nie wymagał ponawiania zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma.

W niniejszej sprawie przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków skargi awizowano w dniu [...] 2006r. oraz powtórnie w dniu [...] 2006r. Zgodnie więc z dyspozycją art. 73 p.p.s.a. skutek doręczenia wezwania Sądu nastąpił w dniu 30 marca 2006r., z kolei termin do uiszczenia wpisu upłynął odpowiednio w dniu 6 kwietnia 2006r. Skarżący w przewidzianym terminie nie uiścił wymaganego wpisu.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji.