Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 712/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2019-11-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 21 ust. 1
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: art. 122, 187 par. 1, 191, 194, 210 par. 1 pkt 6 i par. 4
journal: Dz.U. 2018 poz 800
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek Sędziowie: Sędzia WSA Dagmara Dominik - Ogińska (sprawozdawca) Sędzia WSA Anetta Makowska - Hrycyk Protokolant: referent Paweł Poźniak po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 26 listopada 2019 r. sprawy ze skargi J. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podatku rolnego na 2019 rok: oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

1. Postepowanie przed organami podatkowymi.

1.1. Przedmiotem skargi J. O. (dalej: Skarżący/ Strona) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej: SKO) z dnia [...] marca 2019r. Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta N. (dalej: organ podatkowy pierwszej instancji) z dnia [...] lutego 2019r. Nr [...] ustalającą podatek rolny na 2019r. w wysokości 307 zł.

1.2. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że Skarżący jest właścicielem nieruchomości gruntowych położonych w N. przy ul. [...]. W związku z powyższym w dniu 11 września 2017r. Skarżący złożył w gminnym organie podatkowym Informację w sprawie podatku rolnego IR. Do opodatkowania Strona zgłosiła działki gruntu nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...] o łącznej powierzchni 7,60 ha. Ponieważ organ podatkowy uznał, że złożona deklaracja była niezgodna ze stanem faktycznym, postanowieniem z dnia 18 stycznia 2019r. wszczęte zostało postępowanie, które zostało zakończone powołaną na wstępie decyzją organu podatkowego pierwszej instancji. Z przedmiotowej decyzji wynika, że opodatkowaniem objęto grunty o łącznej powierzchni 6,9877 ha fizycznych, co stanowi 4,74 ha przeliczeniowych.

1.3. Na skutek wniesionego odwołania, powołaną na wstępie decyzją SKO utrzymało w mocy decyzję organu podatkowego pierwszej instancji w mocy. SKO podkreśliło, że spór w sprawie dotyczy właściwego określenia przedmiotów opodatkowania; według twierdzeń Skarżącego jest on właścicielem działek gruntu położonych w N. przy ul. [...] nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...] o łącznej powierzchni 7,60 ha, w posiadanie których wszedł na mocy umowy przekazania gospodarstwa rolnego sporządzonej w formie aktu notarialnego z [...] Repertorium A nr [...], natomiast zdaniem gminnego organu podatkowego jest on właścicielem trzech działek gruntu tj. nr [...], [...] i [...] o łącznej powierzchni 6,9877 ha. Stanowisko podatnika prowadzi, zdaniem SKO, do zakwestionowania trafności twierdzenia organu podatkowego, zgodnie z którym nie można kwestionować zapisów w ewidencji gruntów i budynków, które mają stanowić postawę ustalenia charakteru budynku będącego przedmiotem opodatkowania oraz klasyfikacji gruntów na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2010r., Nr 193, poz. 1287 ze zm.; dalej: Upgk). Dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków mają walor i moc dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018r., poz. 800 ze zm.; dalej: O.p.). SKO podkreśliło, że dane dotyczące działek Skarżącego, które przyjął organ podatkowy pierwszej instancji, znajdują potwierdzenie w Zawiadomieniu o zmianie wydanym przez Starostę K. z dnia [...] listopada 2017r. oraz w zapisach księgi wieczystej prowadzonej przez Sąd Rejonowy w K. nr [...] prowadzonej dla ww. działek gruntu. Nie można zatem do celów opodatkowania przyjąć, iż Strona jest właścicielem działek gruntów położonych w N. przy ul. [...] o innej numeracji i powierzchni niż wynika z ww. dokumentów urzędowych. Zmiany powierzchni oraz numeracji działek doprowadziły do stanu jaki jest obecnie uwidoczniony w ewidencji gruntów jak również w księdze wieczystej. Ponadto zmiany zarówno w zakresie powierzchni działek jak i ich numeracji zostały przeprowadzone przez organ do tego upoważniony. Jeżeli podatnik kwestionuje prawidłowość danych zawartych w ewidencji, to powinien wszcząć przed starostą, jako organem prowadzącym ewidencję, procedurę ich zmiany. Zmiany takiej jednak nie może dokonać organ podatkowy.

2. Postępowanie przed Sądem pierwszej instancji.

2.1. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Skarżący zaskarżył w całości ww. decyzję SKO. Zaskarżonej decyzji zarzucił: brak wyjaśnienia okoliczności zaniechania przez Burmistrza uwzględnienia informacji podatkowej złożonej przez stronę w dniu [...] września 2017r. w Urzędzie Miejskim w N.; brak wyjaśnienia okoliczności zaniechania przez Burmistrza uwzględnienia danych zawartych w prawomocnym akcie notarialnym Repertorium A nr [...]; zaniechanie wyjaśnienia okoliczności poświadczenia nieprawdy w uzasadnieniu decyzji Burmistrza "...pomiary, tj. scalenie przeprowadzone w 1978r. i odnowienie operatu ewidencji gruntów dokonane w 1983r. Zmiany wynikające z ww. czynności geodezyjnych powinny być wprowadzone w księdze wieczystej przed sporządzeniem umowy przekazania gospodarstwa rolnego"; zaniechanie wyjaśnienia okoliczności poświadczenia nieprawdy w uzasadnieniu decyzji Burmistrza polegające na umieszczeniu informacji "...W momencie wprowadzenia w/w aktu notarialnego stwierdzono niezgodność wpisów zawartych w operacie ewidencji z działem I księgi wieczystej [...] i wystąpiono z wnioskiem [...] z dnia [...] listopada 1984r. o wprowadzenie w przedmiotowej księdze wieczystej zmian wynikających z odnowienia operatu ewidencji gruntów dokonanego w 1983r. przez A we W. Ks robót [...] i tak w miejsce działek [...] ,[...], [...], [...], [...] i [...] o łącznej pow. 7,60 ha (które figurują w umowie przekazania gospodarstwa rolnego, wpisano działki nr [...] ,[...], [...] [...] o łącznej pow. 7,0902 ha (...)".

2.2. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

2.3. W piśmie procesowym z dnia 31 sierpnia 2019r. Skarżący zakwestionował twierdzenie SKO, że zmiany powierzchni oraz numeracji doprowadziły do stanu jaki jest obecnie uwidoczniony w ewidencji gruntów jak i w księdze wieczystej.

3. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

3.1. Skarga jest bezzasadna.

3.2. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019r. poz. 52), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: ppsa), uwzględnienie skargi następuje w przypadku: a) naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

W zakresie tak określonej kognicji Sądu nie mieści się kwestia niezgodności wpisów poczynionych w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. Tak naprawdę zarzuty stawiane przez Skarżącego sprowadzają się do ww. problemu. Skarżący bowiem podnosi szereg wątpliwości dotyczących danych widniejących w księdze wieczystej, co do których Sąd w przedmiotowej sprawie nie może orzekać. Kognicja w tym zakresie należy do sądów powszechnych. Dodatkowo warto też wskazać, że w myśl art. 134 § 1 ppsa Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Granice sprawy, o której mowa w art. 134 § 1 p.p.s.a., wyznacza istota stosunku administracyjnoprawnego podlegającego załatwieniu danym, skarżonym rozstrzygnięciem administracyjnoprawnym (por. wyrok NSA z dnia 26 września 2019 r., I FSK 1269/19, CBOSA). W tym konkretnym przypadku jest to ustalenie podatku rolnego w oparciu o dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków.

3.3. Zasadnie zatem SKO odwołało się do treści art. 21 ust. 1 Upgk zgodnie z którym podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.

Stosownie do treści art. 20 ust. 1 Upgk ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące: 1) gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty; 2) budynków - ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych (...). Dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 O.p. i stanowią dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. Ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych i w każdym przypadku, gdy dane zawarte w deklaracji czy informacji złożonej przez podatnika są niezgodne z danymi wynikającymi z ewidencji, rozstrzygające znaczenie dla opodatkowania gruntów mają zapisy wynikające z ewidencji. Oznacza to, że przy wymiarze podatku rolnego wiążące są dla organów podatkowych zapisy wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Organy ustalające wysokość zobowiązań podatkowych nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku niż dane wskazane w ewidencji gruntów (por. np. wyroki NSA z dnia: 5 listopada 2009 r. II FSK 836/08; 15 kwietnia 2008 r., II FSK 372/07; 12 marca 2009 r., FSK 49/08; 2 kwietnia 2009 r. II FSK 1949/07, CBOSA).

3.4. Stąd też nie sposób jest organom podatkowym zarzucić naruszenia przepisów prawa procesowego w niniejszej sprawie a zwłaszcza art. 122 O.p., art. 187 § 1 O.p., art. 191 O.p. czy art. 210 § 1 pkt 6 O.p. i § 4 O.p. w sposób mający istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia. Tylko takie naruszenie może być podstawą uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ppsa. Jak wskazało zasadnie SKO dane dotyczące działek Skarżącego, które przyjął organ podatkowy pierwszej instancji, znajdują potwierdzenie w Zawiadomieniu o zmianie wydanym przez Starostę K. z dnia [...] listopada 2017r. oraz w zapisach księgi wieczystej prowadzonej przez Sąd Rejonowy w K. nr [...] prowadzonej dla ww. działek gruntu. Nie można zatem do celów opodatkowania przyjąć, iż Strona jest właścicielem działek gruntów położonych w N. przy ul. [...] o innej numeracji i powierzchni niż wynika z ww. dokumentów urzędowych. Dopóki Skarżący nie zmieni danych w ww. ewidencji gruntów i budynków, co może się również odbyć poprzez zmianę wpisu w księdze wieczystej, będą one stanowić podstawę wymiaru w podatku rolnym.

3.5. Z tych też względów oddalono skargę w całości na podstawie art. 151 ppsa.