Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1968/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2020-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 12 i 15
journal: Dz.U. 2016 poz 1888
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Sławomir Kozik (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Zbigniew Romała Sędzia NSA Joanna Zdzienicka –Wiśniewska Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Dorota Kotlarek po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi P. F. P. Sp. z o.o. z siedzibą w na indywidualną interpretację Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 10 listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

"A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. (dalej: Wnioskodawca, Spółka) złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych.

W przedmiotowym wniosku wskazano, że Uchwałą z dnia 15 października 2009 r. Zarząd Województwa [...] dokonał wyboru projektu "Dokapitalizowanie [...] Funduszu Pożyczkowego Sp. z o.o." do dofinansowania w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa [...] na lata 2007 - 2013 osi Priorytetowej 1 "Rozwój i innowacje w MSP", Działania 1.4. "Systemowe wspieranie przedsiębiorczości" złożonych w ramach konkursu nr 1.4.2.

Zgodnie z załącznikiem do powyższej Uchwały oraz wnioskiem o dofinansowanie, całkowity koszt realizacji projektu wyniósł 20.861.040,- zł, w tym: wydatki kwalifikowane 16.417.454,12 zł, w tym kwota współfinansowana ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego: 12.313.090,59 zł (75% wydatków kwalifikowanych projektu),wydatki niekwalifikowane: 4.443.585,88 zł.

Wnioskodawca jako beneficjent, dnia 11 grudnia 2009 r. zawarł z Instytucją Zarządzającą - Województwem [...], reprezentowanym przez Agencję Rozwoju [...] S.A. Umowę o dofinansowanie Projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa [...] na lata 2007-2013, zmienioną następnie aneksami: z dnia 15 lutego 2010 r., z dnia 11 grudnia 2012 r., z dnia 27 listopada 2012 r. oraz z dnia 28 grudnia 2015 r. Według umowy o dofinansowanie okres realizacji Projektu określono w sposób następujący: rozpoczęcie: 11 grudnia 2009 r., zakończenie 31 grudnia 2011 r.

We wniosku i aneksie do umowy o dofinansowanie rozpoczęcie realizacji projektu ustalono na dzień 1 sierpnia 2007 r., a zakończenie na 31 grudnia 2011 r. Następnie aneksem zmieniono termin zakończenia realizacji projektu na 30 czerwca 2012 r. W aneksie do umowy zapisano, że w całkowitych wydatkach kwalifikowalnych Projektu wynoszących nie więcej niż 16.417.454,12 zł, środki własne beneficjenta stanowią nie mniej niż 4.104.363,53 zł (min. 25% całkowitych wydatków). Jako wkład własny stanowiący wydatki kwalifikowane beneficjenta w kwocie 4.104.363,53 zł zostały zakwalifikowane udzielone przez spółkę pożyczki w okresie od 1 sierpnia 2007 r. do dnia podpisania umowy o dofinansowanie.

Według umowy o dofinansowanie "Beneficjent jest zobowiązany do realizacji Projektu zgodnie z Wnioskiem o dofinansowanie". We wniosku o dofinansowanie w części E.2. Trwałość celów zapisano, że "trwałość projektu zostanie zagwarantowana dzięki otrzymaniu dotacji w wysokości 14.446 zł. Po zakończeniu realizacji projektu planowanej na grudzień 2011 r. projekt będzie kontynuowany przez min. kolejnych 5 lat (min. do końca 2016 r.). i pozyskane środki finansowe po zakończeniu realizacji projektu zostaną wykorzystane do prowadzenia działalności statutowej Funduszu tj. na udzielenie pożyczek".

Otrzymane w latach 2009-2010 środki pochodzące z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w kwocie 12.313.090,59 zł wraz z odsetkami, prowizjami i innymi przychodami związanymi z projektem zostały rozliczone w wynikach tych lat i wpłynęły na zwiększenie kapitału własnego Spółki.

Na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych w zeznaniach rocznych CIT-8 za lata 2009-2015 Wnioskodawca do przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium RP zaliczał w szczególności przychody z pożyczek udzielanych odbiorcom ostatecznym (przedsiębiorcom - pożyczkobiorcom) w formie odsetek, prowizji i innych przychodów uzyskiwanych od odbiorców ostatecznych oraz odsetki od środków lokowanych na bankowych rachunkach terminowych, a do dochodów (przychodów) wolnych wykazywanych w załączniku CIT-8/0 kwoty uzyskanego dofinansowania. Otrzymane odsetki, prowizje i inne przychody od pożyczek udzielanych odbiorcom ostatecznym oraz odsetki od środków lokowanych na bankowych rachunkach terminowych były zatem zaliczane do przychodów podatkowych nie podlegających zwolnieniu, a zatem wpływały na ustalenie podatku należnego za wskazane lata podatkowe.

W dniu 28 grudnia 2015 r. zarząd Spółki podpisał aneks do umowy z dnia 11 grudnia 2009 r. który wszedł w życie z dniem podpisania, a jego postanowienia obowiązują od dnia 1 stycznia 2016 r. Na podstawie Aneksu umowę uzupełniono o § 13 zatytułowany "Polityka wyjścia", na podstawie którego Spółka, jako beneficjent, zobowiązana jest między innymi do:

1. zaprzestania od dnia 1 stycznia 2016 r. udzielania pożyczek/poręczeń ze środków instrumentu inżynierii finansowej, na które składają się: (a) środki z EFRR przekazane beneficjentowi w formie bezpośredniego wkładu finansowego w kwocie 12.313.090,59 zł, stanowiące 75 % wydatków kwalifikowanych, (b) środki własne (wkład własny) beneficjenta w kwocie nie niniejszej niż 4.104.363.53 zł, (c) przychody z tytułu inwestowania salda niewypłaconych środków, o których mowa powyżej w lit. a) oraz b).

2. zwrotu na rachunek bankowy wskazany przez Instytucję Zarządzającą w terminie do 10 lipca 2016 r. następujących środków:

- wymienionych powyżej w lit a) i c),

- powracających po udzieleniu odbiorcom ostatecznym pożyczek/poręczeń, tym w formie: spłat kapitału pożyczek/uwolnionego kapitału zaangażowanego poręczenia oraz odsetek, prowizji i innych przychodów.

Zgodnie z zapisami Aneksu, zwrot powyższych środków następuje: "zgodnie z ich wartością na dzień 30 czerwca 2016 r. po pomniejszeniu o koszty zarządzania poniesione w okresie od 1 stycznia 2016 r. do 30 czerwca 2016 r. i z odliczeniem części przypadającej proporcjonalnie na wkład własny beneficjenta. Od 1 lipca 2016 r., środki zwracane przez odbiorców ostatecznych z tytułu udzielonych im pożyczek/uwolnione w wyniku wygaśnięcia poręczeń będą sukcesywnie przekazywane przez beneficjenta na rachunek bankowy wskazany przez Instytucję Zarządzającą, każdorazowo w terminie 15 dni roboczych po zakończeniu każdego kwartału kalendarzowego w wysokości odpowiadającej łącznej kwocie spłat pożyczek/uwolnionych poręczeń powiększonej o przychody pochodzące z udzielonych pożyczek/poręczeń, po pomniejszeniu o koszty zarządzania uwzględniając proporcjonalny udział wkładu własnego. Na tych samych zasadach Beneficjent zobowiązany jest do zwrotu kwot odzyskanych przez beneficjenta w związku z prowadzonymi czynnościami windykacyjnymi, do których jest on zobowiązany na mocy Umowy".

Konieczność zawarcia Aneksu i wprowadzenia "polityki wyjścia" wynikała z przepisów art. 98 ust. 1 i kolejnych ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej, zgodnie z którym środki finansowe pochodzące z wkładów wniesionych w ramach krajowych i regionalnych programów operacyjnych do instrumentów inżynierii finansowej, wdrażanych na podstawie art. 44 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31.07.2006, str. 25, ze zm.), po wykonaniu zobowiązań wynikających z zawartych umów o dofinansowanie w zakresie ich wykorzystania zgodnie z art. 78 ust. 7 tego rozporządzenia, niezaangażowane w ramach umów z odbiorcami wsparcia udzielanego przez instrumenty inżynierii finansowej oraz środki zwracane przez tych odbiorców do instrumentów inżynierii finansowej są ponownie wykorzystywane na realizację celów określonych w art. 78 ust. 7 tego rozporządzenia, zgodnie z art. 152 ust. 1 rozporządzenia ogólnego. Jak stanowi art. 98 ust. 2 wskazanej ustawy - w celu ponownego wykorzystania środków finansowych, o których mowa w ust. 1, instytucja zarządzająca otwiera w Banku Gospodarstwa Krajowego rachunek do obsługi instrumentów inżynierii finansowej, a na mocy art. 98 ust. 4 pkt 2 tej ustawy - wyłącznym dysponentem środków finansowych zgromadzonych na rachunku, o którym mowa w ust. 2, jest zarząd województwa - w odniesieniu do środków pochodzących z regionalnego programu operacyjnego.

Wnioskodawca na dzień 31 grudnia 2015 r. oszacował zobowiązania wynikające z Aneksu w łącznej kwocie 17.917.360,71 zł, w tym: zobowiązania krótkoterminowe w kwocie 14.210.620,70 zł oraz zobowiązania długoterminowe w kwocie 3.706.740,01 zł.

Środki z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w kwocie 12.313.090,59 zł obciążyły "Pozostałe koszty operacyjne" natomiast oszacowane za lata 2007 - 2015 odsetki, prowizje i inne przychody przypadające na wkład z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w kwocie 4.538.808,27 zł oraz odsetki od środków na rachunku bankowym w kwocie 1.065.461,85 zł zwiększyły "Koszty finansowe".

Opisane wyżej zdarzenia wpłynęły na zmniejszenie wyniku finansowego za rok obrotowy 2015 o kwotę 17.917.360.71 zł. Spółka w 2016 r. dokonała zwrotu części środków zgodnie z Aneksem i będzie dokonywała zwrotów w latach kolejnych.

W związku z powyższym opisem sformułowano następujące pytanie.

Czy w związku z podpisaniem Aneksu, który określił obowiązek zwrotu środków uzyskanych z tytułu pożyczek udzielanych odbiorcom ostatecznym (przedsiębiorcom - pożyczkobiorcom) w formie odsetek, prowizji i innych przychodów uzyskiwanych od odbiorców ostatecznych i faktycznym dokonaniem zwrotu tych środków do Instytucji Zarządzającej zgodnie z postanowieniami Aneksu, Wnioskodawca może rozpoznać koszt uzyskania przychodów, a jeśli tak, to czy będzie to koszt bezpośredni rozliczany poprzez korektę zeznań CIT-8 za właściwe lata, czy też będzie to koszt pośredni, rozliczany na bieżąco w dacie poniesienia, tj. dokonania zwrotu?

Przedstawiając własne stanowisko w sprawie Spółka wskazała m.in. na treść art. 15 ust. 1, art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j.: Dz.U. z 2014 r. poz. 851 ze zm.) - dalej jako "u.p.d.o.p.". Stwierdziła, że zwrot opisanych środków powinien zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów. Powstała wątpliwość, czy są to koszty bezpośrednie, czy pośrednie. Z jednej strony, skoro jest to zwrot ściśle określonych kwot uznanych wcześniej za przychody, to mogłoby to wskazywać na bezpośredni charakter takiego kosztu. Z drugiej jednak strony, mając na względzie, że podpisanie Aneksu i wprowadzenie "polityki wyjścia" nastąpiło po uzyskaniu tych przychodów - w ocenie strony należy je wiązać z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów, a ich związek z przychodami jest pośredni. Zdaniem zatem strony, zwrot ww. środków należy uznać za koszty pośrednie, rozliczane zgodnie z art. 15 ust. 4d i 4e u.p.d.o.p., a więc na bieżąco w dacie poniesienia, tj. dokonania zwrotu.

W wydanej w dniu [...] 2016 r. interpretacji indywidualnej Minister Rozwoju i Finansów, uznał stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie pytania drugiego za nieprawidłowe. (We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej zawarto również pytanie pierwsze, co do którego wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie, również uznające stanowisko Strony za nieprawidłowe, zaskarżone do WSA w Gdańsku w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 400/17).

W uzasadnieniu organ powołał się na fakt uznania w odrębnej interpretacji indywidualnej stanowiska strony w zakresie pytania pierwszego za nieprawidłowe. Wskazał, że skoro otrzymane odsetki, prowizje i inne przychody od pożyczek udzielanych odbiorcom ostatecznym były zaliczane przez Wnioskodawcę do przychodów podatkowych, to w przypadku ich zwrotu na rzecz Instytucji Zarządzającej, Wnioskodawca powinien skutkować zmniejszeniem tych przychodów. Z tego względu stanowisko Spółki uznał za nieprawidłowe. Organ stwierdził jednocześnie, że odpowiedź na pytanie Wnioskodawcy w części dotyczącej momentu potrącalności omawianych kosztów oraz ocena jego stanowiska w tym zakresie stają się bezprzedmiotowe.

Minister Rozwoju i Finansów w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Skarżąca Spółka wniosła o uchylenie indywidualnej interpretacji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonej interpretacji indywidualnej strona zarzuciła naruszenie art. 14b § 1, art. 14c § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz.U. z 2017 r. poz. 201 ze zm.) – dalej jako "O.p." poprzez wydanie interpretacji, w której organ w istocie nie dokonał interpretacji przepisów wskazanych przez wnioskodawcę we wniosku, tj. art. 15 ust. 1, 4d i 4e i art. 16 ust. 1 u.p.d.o.p.

W odpowiedzi na skargę Minister Rozwoju i Finansów wniósł o jej oddalenie. Dodatkowo wskazał, że w opisanym stanie faktycznym Spółka powinna zmniejszyć przychód a nie koszty uzyskania przychodów. Z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. nie wynika prawo do korygowania przychodów poprzez zwiększenie kosztów uzyskania przychodów. Zwrotu uzyskanej dotacji nie można traktować w kategoriach wydatku poniesionego w celu uzyskania przychodów.

Wyrokiem z 10 maja 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 399/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną Ministra Rozwoju i Finansów. W ocenie Sądu zaskarżona interpretacja była zbyt lakoniczna i ogólnikowa, zatem zasadny był zawarty w skardze zarzut, że organ nie dokonał interpretacji przepisów wskazanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a w szczególności art. 15 ust. 1 u.p.d.p.

Sąd wskazał, że Organ niepotrzebnie odwołał się do drugiej interpretacji, wydanej w przedmiocie pytania oznaczonego we wniosku numerem 1, dotyczącej kwestii objęcia ww. odsetek i innych wymienionych tam należności, zwolnieniem przedmiotowym, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 24 u.p.d.p. Interpretacja ta nie miała, zdaniem Sądu, związku z kwestią poruszoną w niniejszej sprawie. Również przedmiotowo obie interpretacje dotyczyły różnych kwestii: tamta interpretacja dotyczyła odsetek od środków lokowanych na bankowych rachunkach terminowych, podczas gdy niniejsza interpretacja dotyczyła odsetek, prowizji i innych przychodów od pożyczek udzielanych odbiorcom ostatecznym. Związek pomiędzy odpowiedzią na pytanie pierwsze i odpowiedzią na pytanie drugie, nie został przez organ wyjaśniony.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając złożoną przez Organ skargę kasacyjną w dniu 31 lipca 2019 r. wydał wyrok, sygn. akt II FSK 2842/17, którym uchylił zaskarżony wyrok Sadu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Gdańsku.

NSA uznał, że podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia art. 146 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 14c § 1 i § 2 w zw. z art. 14b § 1 i § 2 O.p. oraz art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p., a także art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 153 p.p.s.a., są trafne.

Sąd II instancji wskazał, że WSA w Gdańsku, wskazując na braki kontrolowanej interpretacji, nie zajął merytorycznego stanowiska w sprawie. Ponadto stwierdził, że uzasadnienie zaskarżonej interpretacji zawiera wszystkie niezbędne elementy, wyraża jednoznaczny i precyzyjny pogląd prawny Organu w tej sprawie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżona w tej sprawie interpretacja indywidualna jest kompletna, w szczególności zawiera ocenę stanowiska Wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Sąd pierwszej instancji powinien merytorycznie ocenić zaskarżoną interpretację indywidualną, a nie ją uchylać, domagając się dodatkowych argumentów prawnych.

W ocenie NSA, Organ interpretujący nie może zastępować swojego stanowiska odwołaniem do treści innej interpretacji równolegle wydanej w zakresie pytania nr 1 (z wniosku o interpretację). W rozpatrywanej sprawie to odwołanie nie przekreślało jednak faktu, że Organ odpowiedział na zadane pytanie. Rzeczą Sądu była ocena prawidłowości stanowiska zajętego przez Organ interpretujący.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku ponownie rozpatrując sprawę zważył, co następuje:

Skarga [...] Funduszu Pożyczkowego spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Gdańsku nie jest zasadna.

Na wstępie rozważań należy wskazać, że niniejsza sprawa była przedmiotem wyrokowania Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyniku złożonej przez Organ interpretacyjny skargi kasacyjnej, wyrokiem z dnia 31 lipca 2019 r., sygn. akt II FSK 2842/17 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu Sądowi.

W związku z powyższym, w rozpatrywanej sprawie zachodzi sytuacja przewidziana w art. 190 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2019, poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", zgodnie z którym sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

W ocenie Sądu, w sprawie nie zachodzą przesłanki umożliwiające odstąpienie od oceny prawnej wyrażonej w wyżej przywołanym wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, dlatego też dalsze rozważania na temat legalności zaskarżonego aktu muszą być prowadzone w oparciu o stanowisko Sądu wyższej instancji, który nakazał tutejszemu Sądowi dokonanie merytorycznej oceny zaskarżonej interpretacji indywidualnej.

Zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej interpretacji indywidualnej.

Odnosząc się do kwestii spornej należy wskazać, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera legalnej definicji przychodu. W art. 12 ust. 1 u.p.d.o.p. ustawodawca wprowadził otwarty katalog zdarzeń, które skutkują powstaniem przychodu, o czym świadczy użycie zwrotu w "szczególności." Analiza powyższego przepisu prowadzi do wniosku, że co do zasady przychodem są wyłącznie wartości, które definitywnie powiększają aktywa osoby prawnej.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Prawidłowo Organ interpretacyjny stwierdził, że użycie w powyższym przepisie sfomułowania "otrzymać" oznacza, iż momentem powstania przychodu pieniężnego jest moment otrzymania, czyli wpływu bezpośrednio do majątku podatnika – względnie na jego rachunek - wymienionych środków, skutkującego powstaniem po stronie podatnika możliwości dysponowania tymi środkami.

Z wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej wynika, że Spółka na postawie Aneksu do Umowy o dofinansowanie zobowiązała się do zwrotu na rachunek bankowy Instytucji Zarządzającej środków powracających po udzieleniu odbiorcom ostatecznym pożyczek/poręczeń: w tym spłat kapitału pożyczek, uwolnionego kapitału zaangażowanego poręczenia, odsetek, prowizji innych przychodów. Otrzymane odsetki, prowizje i inne przychody od pożyczek udzielanych ostatecznym odbiorcom oraz odsetki od środków lokowanych na bankowych rachunkach terminowych były zaliczane przez Wnioskodawcę do przychodów nie podlegających zwolnieniu.

Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że skoro Spółka otrzymane odsetki, prowizje i inne przychody od pożyczek udzielanych ostatecznym odbiorcom oraz odsetki od środków lokowanych na bankowych rachunkach terminowych zaliczała do przychodów podatkowych nie podlegających zwolnieniu, to w przypadku ich zwrotu na rzecz Instytucji Zarządzającej - Spółka uprawniona jest do zmniejszenia przychodów podatkowych o zwrócone środki, które wcześniej zaliczyła do przychodów podatkowych – a nie rozliczenia tych środków jako kosztów uzyskania przychodów.

Innymi słowy, jeżeli w momencie otrzymania dotacji kwota z tego tytułu stanowiła przychód, a obecnie (z uwagi na sporządzenie aneksu) należało ją zwrócić, to należało pomniejszyć przychód o tę kwotę. Jeżeli otrzymana dotacja spowodowała powstanie przychodu, to jej zwrot konsekwentnie skutkuje odpowiednim zmniejszeniem przychodów. Koszty uzyskania przychodów zostaną zaś na niezmienionym poziomie.

W tej sytuacji prawidłowe jest stanowisko Organu interpretacyjnego, że skoro otrzymane przez Wnioskodawcę odsetki, prowizje i inne przychody od pożyczek udzielanych odbiorcom ostatecznym (przedsiębiorcom - pożyczkobiorcom) były zaliczane przez niego do przychodów podatkowych, to w przypadku ich zwrotu na rzecz Instytucji Zarządzającej Wnioskodawca powinien zmniejszyć te przychody.

Wbrew stanowisku Skarżącej z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. nie wynika prawo do korygowania przychodów poprzez zwiększenie kosztów uzyskania przychodów. Zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągniecia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zwrotu uzyskanej dotacji nie można traktować w kategoriach wydatków poniesionych w celu uzyskania przychodów, gdyż zwrot ten jest ściśle powiązany z zasadami przyznawania dofinansowania przez co nie spełnia przesłanek niezbędnych dla zaliczenia go do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ww. ustawy. Z uwagi na brak możliwości zaliczenia zwróconej dotacji jako koszt uzyskania przychodu – Organ prawidłowo stwierdził, że bezprzedmiotowa jest odpowiedź na pytanie dotyczące momentu potrącalności, gdyż powyższych środków nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Powyższe oznacza, że Organ prawidłowo odrzucił w całości koncepcję Wnioskodawcy co do zastosowania w sprawie art. 15 ust. 1, 4d i 4e i art. 16 ust. 1 u.p.d.o.p.

Końcowo należy wskazać, że odwołanie się przez Organ do treści innej interpretacji równolegle wydanej w zakresie pytania nr 1 (z wniosku o interpretację) nie stanowiło uchybienia, albowiem Organ w niniejszej sprawie odpowiedział na zadane przez Spółkę pytanie.

W ocenie Sądu, w zaskarżonej interpretacji indywidualnej Organ podatkowy, dokonując oceny stanowiska Spółki, w zakresie objętym treścią wniosku, zawarł zarówno pełną ocenę przedstawionego stanowiska, jak i wskazał wystarczające uzasadnienie prawne, odnosząc się przy tym do treści złożonego wniosku.

Uwzględniając powyższe Sąd stwierdził, że zaskarżona interpretacja indywidualna nie narusza prawa materialnego i procesowego. Ponadto jej uzasadnienie zawiera wszystkie niezbędne elementy, w tym wyraża jednoznaczny i precyzyjny pogląd prawny Organu w tej sprawie.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.