Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 282/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2017-06-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych oraz przyznano pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 245 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.R. o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów wynikających z przechowywania, oszacowania oraz likwidacji samochodu postanawia 1. przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. ustanowić adwokata


UZASADNIENIE

W dniu 13 kwietnia 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga M.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2017 r. w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów wynikających z przechowywania, oszacowania oraz likwidacji samochodu. Wraz z skargą skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy, jak sprecyzował w formularzu wniosku złożonego w dniu 5 maja 2017 r., w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.

W uzasadnieniu wniosku M.R. podał, iż jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym, leczy się w poradniach: kardiologicznej, nefrologicznej, chirurgii naczyniowej i diabetycznej, wobec czego wymaga pomocy drugiej osoby. Skarżący podał, iż mieszka sam w pokoju z kuchnią. Ponoszone przez niego koszty utrzymania wynoszą: 150 zł – czynsz, 150-200 zł – energia elektryczna, 100 zł – woda i gaz, 150 zł – telewizja, telefon. Dodatkowo skarżący ponosi koszty dojazdów do poradni, które miesięcznie wynoszą 200-250 zł i koszty zakupu leków – 180-220 zł miesięcznie. Ponadto skarżący zmuszony jest utrzymywać odpowiednią dietę z uwagi na chorobę, która wiąże się także z wyższymi kosztami. Z oświadczenia zawartego w formularzu PPF wynika, iż skarżący nie posiada żadnego majątku, jedyne źródło dochodu stanowi emerytura z zasiłkiem opiekuńczym – 1668 zł. Wśród obciążeń finansowych skarżący wymienił także 100 zł spłaty zadłużenia w instytucji kredytowej. Do wniosku skarżący załączył karty leczenia szpitalnego, dowody zakupu leków, opłat za energię elektryczną, telewizje i dowód spłaty kredytu. Na wezwanie Sądu skarżący złożył dodatkowo zaświadczenie o wysokości otrzymywanej emerytury, potwierdzenie wysokości opłat związanych z utrzymaniem mieszkania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Wniosek jest uzasadniony.

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.

W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.).

Instytucja pomocy prawnej jest wyjątkiem od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez same strony. Celem przyznania prawa pomocy jest zapewnienie realizacji konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które ze względu na brak odpowiednich środków nie są w stanie ponieść, miedzy innymi kosztów sądowych (wpisu) czy kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika.

Przechodząc do analizy sytuacji materialnej M.R. należy wskazać, że skarżący otrzymuje emeryturę w wysokości 1.512,13 zł (netto).

Z dokumentacji medycznej wynika, że skarżący cierpi na liczne schorzenia. Skarżący oświadczył, że nie posiada majątku, ani oszczędności. W sprawie nie występują racjonalne przesłanki mogące podważyć wiarygodność oświadczenia skarżącego odnośnie braku oszczędności.

Doświadczenie życiowe nakazuje przyjąć, że osoba dysponująca dochodem w wysokości około 1.500 zł, ponosząca standardowe koszty utrzymania, a także dodatkowe koszty leczenia, może mieć problemy z poczynieniem jakichkolwiek oszczędności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 2010 r., II OZ 902/10, LEX nr 743993).

Konstatując należy stwierdzić, że wniosek M.R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika zawiera usprawiedliwione podstawy i dlatego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. został uwzględniony.

Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia