Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 187/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-10-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6199 Inne o symbolu podstawowym 619
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 października 2020 r. sprawy ze skargi X. Y. na decyzję Prokuratora Generalnego z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie dodatku wyrównawczego oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] Prokurator Generalny, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie przyznania X. Y. dodatku wyrównawczego od dnia [...] maja 2016 r.

Prokurator Generalny, decyzją z dnia [...] września 2019 r., wydaną na podstawie art. 80 ust. 2-4 i art 104 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r., poz. 414 ze zm.) oraz art. 32 i art. 36 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2016 r., poz. 178) - w związku z wyznaczeniem prokuratora będącego żołnierzem zawodowym na stanowisko służbowe prokuratora prokuratury okręgowej w Wydziale do Spraw Wojskowych Prokuratury Okręgowej w [...], przyznał X. Y. od dnia [...] maja 2016 r. dodatek wyrównawczy w kwocie 13.121,10 zł miesięcznie brutto.

W uzasadnieniu decyzji organ na wstępie podniósł, że wobec treści art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.), jest związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1758/16 w sprawie ze skargi X. Y. na decyzję Prokuratora Generalnego z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie dodatku wyrównawczego.

Jako organ właściwy do wydania decyzji w przedmiocie przyznania dodatku wyrównawczego Prokurator Generalny wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...], na podstawie art. 36 § 1 Przepisów wprowadzających, przeniósł X.Y. z dniem [...] kwietnia 2016 r. na stanowisko prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...], z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Naczelnej Prokuratury Wojskowej" oraz prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku. Organ zaznaczył, że data początkowa do dodatku za długoletnią pracę liczona jest od dnia [...] grudnia 1984 r.

Na mocy decyzji Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] (nr ewid. [...]) X. Y. został wyznaczony na stanowisko służbowe prokuratora prokuratury okręgowej w Wydziale do Spraw Wojskowych Prokuratury Okręgowej w [...], zaszeregowane do stopnia etatowego pułkownika i grupy uposażenia U: 16, przy czym data początkowa służby wojskowej do dodatku za długoletnią służbę wojskową ustalona została na dzień [...] lutego 1987 r.

Powołując się na treść art. 78 ust. 1 i 3 oraz art. 80 ust. 1 pkt 3 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, § 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 18 grudnia 2015 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2015 r., poz. 2213), § 28 ust. 1 pkt 5 i ust. 2 oraz § 29 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 listopada 2014 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1618 z późn. zm.), Prokurator Generalny wyjaśnił, że miesięczna kwota uposażenia należna X.Y. na zajmowanym stanowisku służbowym wynosi 8.849, 40 zł, a jej składnikami są: stawka uposażenia zasadniczego dla grupy uposażenia U:16 tj. 6.860,00 zł oraz dodatek za długoletnią służbę wojskową w wysokości 29% należnego uposażenia zasadniczego, tj. 1.989,40 zł.

Przytaczając treść art. 80 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych Prokurator Generalny podniósł, że w przypadku, gdy miesięczne uposażenie żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym prokuratora do spraw wojskowych jest niższe od miesięcznego wynagrodzenia prokuratora na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji, żołnierzowi przysługuje dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem, a uposażeniem należnym na zajmowanym stanowisku służbowym.

Wobec powyższego i w oparciu o § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 kwietnia 2010 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków funkcyjnych przysługujących prokuratorom (Dz. U. z 2010 r., Nr 56, poz. 339), Prokurator Generalny wskazał, że z dniem przeniesienia na stanowisko prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...] X. Y. posiadał prawo do wynagrodzenia zasadniczego na stanowisku prokuratora Prokuratury Generalnej w stawce awansowej, tj. 115% stawki podstawowej dla sędziów Sądu Najwyższego z zastosowaniem mnożnika 4,13 do podstawy ustalenia wynagrodzenia zasadniczego prokuratora. Wynagrodzenie to, na mocy art. 36 § 1 Przepisów wprowadzających, zostało ww. zachowane.

Prokurator Generalny podał nadto, że zgodnie z treścią art. 123 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze i Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 sierpnia 2015 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w drugim kwartale 2015 r. (M. P. z 2015 r. poz. 720), podstawą ustalenia wynagrodzenia zasadniczego prokuratora w 2016 roku jest przeciętne wynagrodzenie w drugim kwartale 2015 r., które wyniosło 3.854,88 zł.

Wobec powyższego Prokurator Generalny ustalił że kwota łącznego uposażenia, należna X. Y. na dzień [...] maja 2016 r., jest tożsama kwocie wynagrodzenia prokuratora wynikającej z zachowania prawa do wynagrodzenia na dotychczas zajmowanym stanowisku prokuratora, w skład której wchodzą:

– wynagrodzenie zasadnicze w kwocie wynikającej z ostatnio przysługującej stawki wynagrodzenia zasadniczego na stanowisku prokuratora w zniesionej Naczelnej Prokuraturze Wojskowej, tj. stawki awansowej - 115% stawki podstawowej dla sędziów Sądu Najwyższego z zastosowaniem mnożnika 4,13 do podstawy ustalenia wynagrodzenia zasadniczego tj. 18.308,75 zł,

– dodatek za długoletnią pracę w wysokości 20% wynagrodzenia zasadniczego tj. 3.661,75 zł.

Wyjaśnił nadto, że X. Y. otrzymał uposażenie za kwiecień, płatne z góry, wypłacone przez Jednostkę Wojskową [...] w [...]- oddział gospodarczy, na którego zaopatrzeniu finansowym pozostawała zniesiona Naczelna Prokuratura Wojskowa.

Uwzględniając powyższe Prokurator Generalny uznał, że skoro kwota dodatku wyrównawczego przysługująca X. Y. od dnia [...] maja 2016 r. stanowi różnicę pomiędzy kwotami wynagrodzenia 21.970,50 zł, a należnego uposażenia na zajmowanym stanowisku służbowym 8.849,40 zł, to wynosi ona 13.121,10 zł.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy pełnomocnik X.Y. zarzucił decyzji z dnia [...] września 2019 r. obrazę przepisu art. 80 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych w brzmieniu obowiązującym w dniu 3 kwietnia 2016 r. (Dz. U. z 2014 r. poz. 1414 z późn. zm.) w zw. z art. 36 § 1 Przepisów wprowadzających, poprzez bezpodstawne obniżenie dodatku wyrównawczego o kwotę 1.927,00 zł bez jakiegokolwiek uzasadnienia faktycznego i prawnego w sytuacji, gdy na mocy powołanych przepisów X. Y. nabył prawo do wynagrodzenia na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, którym na podstawie decyzji Ministra Obrony Narodowej Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r., wydanej zgodnie z ówcześnie obowiązującym art. 111 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze, było stanowisko służbowe (nie zaś funkcja) wizytatora - prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej.

Nadto zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 8, art. 9, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. poprzez dokonanie dowolnej oceny zebranych dowodów, która przyniosła skutek w postaci wydania zaskarżonej decyzji wyłącznie z tego względu, że w ocenie organu X. Y. nie jest uprawniony do należności z tytułu dodatku funkcyjnego, ponieważ po przeniesieniu z wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury (Naczelnej Prokuratury Wojskowej) do prokuratury powszechnej (Prokuratury Okręgowej w [...]) nie pełni funkcji wizytatora, a także art. 107 § 3 K.p.a. wobec nienależytego uzasadnienia decyzji.

W związku z powyższymi zarzutami, w oparciu o przepis art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. pełnomocnik wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez wydanie decyzji przyznającej X. Y. dodatek wyrównawczy w należnej wysokości, tj. kwocie 15.048,10 zł miesięcznie od dnia [...] maja 2016 r. oraz dokonanie wypłaty odpowiedniego wyrównania przedmiotowej należności wraz z należnymi odsetkami ustawowymi za opóźnienie.

W uzasadnieniu odwołania pełnomocnik podkreślił, że do dnia [...] kwietnia 2016 r., czyli do czasu przeniesienia przez Prokuratora Generalnego na stanowisko prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...] X. Y., na podstawie ww. decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] sierpnia 2015 r., zajmował stanowisko służbowe wizytatora - prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej (decyzja w aktach sprawy). Zgodnie z dyspozycją art. 111 ówcześnie obowiązującej ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze, w przeciwieństwie do powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury, to Minister Obrony Narodowej na wniosek Naczelnego Prokuratora Wojskowego wyznaczał w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury (wchodzących po myśli art. 108 ww. ustawy w skład Sił Zbrojnych RP) żołnierzy wyłącznie na stanowiska służbowe, nigdy zaś na funkcje. Tym stanowiskiem służbowym, na które zgodnie z etatem wyznaczony został X. Y., było stanowisko służbowe wizytatora prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej oznaczone etatowym numerem [...]. X. Y. poprzednio zajmował stanowisko służbowe prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej oznaczone numerem [...], które było stanowiskiem służbowym niższym w hierarchii wojskowej z niższym uposażeniem.

Pełnomocnik podkreślił przy tym, że każde stanowisko w strukturze prokuratury wojskowej, w tym w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej, oznaczone było stosownym numerem etatowym [...] nadanym przez Sztab Generalny WP. Ostatnio zajmowane przez X. Y. stanowisko służbowe oznaczone było numerem [...] co oznacza, że zajmował stanowisko wizytatora - prokuratora jako odrębne, jednorodne, stanowisko nie zaś stanowisko prokuratora (o numerze [...]) łączone z funkcją wizytatora, bo w przeciwieństwie do powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury w etacie prokuratur wojskowych z przyczyn normatywnych, niemożliwym było łączenie stanowisk służbowych z funkcją.

Pełnomocnik zaznaczył jednocześnie, że na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym wizytatora - prokuratora Naczelnej Prokuraturze Wojskowej przysługiwał X. Y. dodatek wyrównawczy w kwocie 15.048,10 zł, stanowiąc immanentny składnik "wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku służbowym" (decyzja Zastępcy Prokuratora Generalnego - Naczelnego Prokuratora Wojskowego Nr [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie przyznania dodatku wyrównawczego oraz zaświadczenie Dowódcy JW Nr [...] w [...] o wysokości uposażenia i innych należności pieniężnych żołnierza zawodowego do celów ewidencyjno - finansowych z dnia [...] kwietnia 2016 r.). Wskazana decyzja Zastępcy Prokuratora Generalnego - Naczelnego Prokuratora Wojskowego oraz zaświadczenie Dowódcy JW [...] w [...] jednoznacznie potwierdzają zatem, że ostatnie uposażenie miesięczne należne X. Y. za kwiecień 2016 r. wynosiło 23.897,50 zł wraz z dodatkiem wyrównawczym w kwocie 15.048,10 zł. Zatem zgodnie z przepisem art. 36 § 1 Przepisów wprowadzających ww. od dnia [...] maja 2016 r. uprawniony jest do miesięcznego wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku, tj. w kwocie 23.897,50 zł, podczas gdy organ bezpodstawnie zaniżył wysokość tej należności o kwotę 1.927,00 zł. Dalej pełnomocnik stwierdził, że wobec przeniesienia z dnia [...] kwietnia 2016 r., wydanego przez Prokuratora Generalnego X. Y. powinien otrzymywać wynagrodzenie nabyte na dotychczas zajmowanym stanowisku z dodatkiem wyrównawczym w należnej kwocie 15.048,10 zł, a nie jak wskazano niższe o 1.927,00 zł. Tymczasem przepis ten nie został zastosowany do rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji. W ocenie pełnomocnika organ powielił więc błędne rozstrzygnięcia z decyzji Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r., Nr [...] i decyzji Prokuratora Generalnego z dnia [...] sierpnia 2016 r., Nr [...], które zostały wyeliminowane z obrotu prawnego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 maja 2017 r. (sygn. akt II SA/Wa 1758/16) i Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 23 maja 2019 r. (sygn. akt I OSK 1866/17).

W ocenie pełnomocnika, w zaskarżonej decyzji organ nie odniósł się do istoty sprawy i ponownie błędnie ustalił stan faktyczny i prawny pomijając regulację zawartą w treści art. 125 ustawy - Prawo o prokuraturze stosując rozwiązania dotyczące prokuratorów nie będących żołnierzami zawodowymi, których przeniesienie na grunt służby wojskowej w sposób zgodny z prawem nie jest możliwe. Błędnie przyjęto, że w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej X. Y.wypłacano dodatek za pełnienie funkcji wizytatora podczas, gdy faktycznie pełnił on służbę na stanowisku służbowym wizytatora odpowiednio zaszeregowanym. Z treści decyzji można wywnioskować, że organ błędnie przyjmuje, że ww. otrzymywał dodatek z tytułu powierzonej funkcji wizytatora wypłacany "obok" uposażenia.

Pełnomocnik podniósł także, że przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stanowisko organu pozostaje w opozycji do dorobku orzeczniczego sądów w sprawach administracyjnych oraz sądów administracyjnych obydwu instancji, które wypowiedziały się w wyrokach w sprawie ze skargi X. Y., a opinia prawna i wskazania co do dalszego postępowania wiążą organ na mocy art. 153 P.p.s.a.

Zaznaczył jednocześnie, że w świetle obowiązujących w Siłach Zbrojnych RP przepisów prawa, w sytuacji X. Y., który z powodu orzeczonej przez wojskową komisję lekarską trwałej niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej, z dniem [...] sierpnia 2016 r. z mocy prawa, decyzją Ministra Obrony Narodowej Nr [...] zwolniony został z zawodowej służby wojskowej, przedstawione w zaskarżonej decyzji stanowisko, niekorzystnie przekłada się na wysokość wynagrodzenia branego pod uwagę przy obliczaniu należności emerytalnych.

Gdyby odwołujący miał podstawy przypuszczać, że jasny co do treści przepis art. 36 § 1 Przepisów wprowadzających interpretowany będzie przez organ w sposób zaprezentowany w zaskarżonej decyzji, to odszedłby ze służby nie przyjmując niższego stanowiska prokuratora Prokuratury Okręgowej. Tak się nie stało, gdyż treść przywołanego przepisu art. 36 § 1 stanowiła dla prokuratorów wojskowych, którzy w związku ze zmianą ustrojową prokuratury skierowani zostali na niższe stanowiska niż dotąd zajmowane, gwarancję zachowania dotychczasowego wynagrodzenia.

Prokurator Generalny, w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, decyzją z dnia [...] listopada 2019 r. utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] września 2019 r.

W uzasadnieniu decyzji wskazał, że zgadza się z argumentacją przedstawioną we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, iż z punktu widzenia przepisów wojskowych X. Y. zajmował stanowisko służbowe wizytatora - prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej. Organ wyjaśnił, że stanowisko to było zaszeregowane do grupy uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych U:16, co powoduje, że łączna wysokość wojskowego uposażenia wynosiła 8.849,40 zł (stawka dla grupy uposażenia U: 16 – 6.860,00 zł + dodatek za długoletnią służbę wojskową w wysokości 29% uposażenia zasadniczego – 1.989,40 zł). Podkreślił jednocześnie, że należność ta została w pełnej wysokości uwzględniona przy określaniu wynagrodzenia X. Y. jako prokuratora. W tym zakresie miał zastosowanie art. 80 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. W ocenie Prokuratora Generalnego dopiero tak ustalone wynagrodzenie podlegało zachowaniu na mocy art. 36 § 1 Przepisów wprowadzających. Pojęcie "z zachowaniem prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku", zawarte w treści ww. przepisu oznacza zdaniem Prokuratora Generalnego, zachowanie przez przenoszonego w tym trybie prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku prokuratorskim w kwocie wynikającej z przysługującej mu w dniu przeniesienia stawki oraz dodatku za długoletnią pracę. W przypadku X. Y. była to kwota 21.970,50 zł.

W skardze na powyższą decyzję skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie X. Y. reprezentowany przez pełnomocnika, zarzucił zaskarżonej decyzji, że została wydana z naruszeniem:

– przepisów prawa procesowego tj. art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. oraz prawa materialnego tj. art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych w brzmieniu obowiązującym w dniu 3 kwietnia 2016 r. (Dz. U. z 2014 r. poz. 1414 z późn. zm.) w zw. z art. 36 § 1 Przepisów wprowadzających poprzez bezpodstawne obniżenie skarżącemu dodatku wyrównawczego o kwotę 1.927,00 zł bez jakiegokolwiek uzasadnienia faktycznego i prawnego w sytuacji, gdy na mocy powołanych przepisów nabył on prawo do wynagrodzenia na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, którym na podstawie decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] sierpnia 2015 r. Nr [...] wydanej zgodnie ówcześnie obowiązującym art. 111 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze, było stanowisko służbowe (nie zaś funkcja) wizytatora - prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej.

– przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 8, art. 9, art. 77 § 1 i 80 K.p.a. poprzez dokonanie dowolnej oceny zebranych dowodów, która przyniosła skutek w postaci wydania zaskarżonych decyzji wyłącznie z tego względu, że w ocenie organu skarżący nie jest uprawniony do należności z tytułu dodatku funkcyjnego ponieważ po przeniesieniu z wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury (Naczelnej Prokuratury Wojskowej) do prokuratury powszechnej (Prokuratury Okręgowej w [...]) nie pełni funkcji wizytatora, a także art. 107 § 3 K.p.a. wobec nienależytego uzasadnienia decyzji.

Pełnomocnik skarżącego zarzucił nadto decyzji z dnia [...] listopada 2019 r.

– obrazę przepisu art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez jego zastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji Prokuratora Generalnego z dnia [...] września 2019 r. dotkniętej wadą określoną w art 156 § 1 pkt 2 K.p.a., co miało istotny wpływ na wynik sprawy;

– obrazę przepisu art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. poprzez jego nie zastosowanie i nie uchylenie decyzji z dnia [...] września 2019 r. dotkniętej wadą określoną w art 156 § pkt 2 k.p.a., co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Wobec powyższych zarzutów wniósł:

1) na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a) P.p.s.a. – o uchylenie, ewentualnie na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a. - stwierdzenie nieważności decyzji Prokuratora Generalnego z dnia [...] listopada 2019 r. oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] września 2019 r. w sprawie przyznania prokuratorowi X.Y. dodatku wyrównawczego w zaniżonej kwocie 13.121,10 zł, zamiast w należnej wysokości 15.048,10 zł,

2) na podstawie art. 145a § 1 P.p.s.a. - o zobowiązanie Prokuratora Generalnego do wydania decyzji zgodnej z treścią art. 32 i art. 36 § 1 Przepisów wprowadzających, tj. przyznającej skarżącemu dodatek wyrównawczy w kwocie 15.048,10 zł,

3) na podstawie art. 90 § 2 P.p.s.a. - o wyznaczenie rozprawy i rozpoznanie wniesionej skargi na rozprawie,

4) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego podkreślił, że do dnia [...] kwietnia 2016 r., tj. do czasu przeniesienia przez Prokuratora Generalnego na stanowisko prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...] skarżący, na podstawie decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] sierpnia 2015 r. Nr [...], zajmował stanowisko służbowe wizytatora-prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej jako odrębne, jednorodne stanowisko nie zaś stanowisko prokuratora łączone z funkcją wizytatora, bo w przeciwieństwie do powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury w etacie prokuratur wojskowych z przyczyn normatywnych, niemożliwym było łączenie stanowisk służbowych z funkcją.

Jednocześnie wyjaśnił, że podobnie jak obowiązująca poprzednio, również ustawa z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (Dz. U. poz. 177) nie reguluje zagadnienia wynagradzania prokuratorów będących żołnierzami zawodowymi, wskazując w art. 125 w sprawach nieuregulowanych przepisy dotyczące żołnierzy zawodowych. Podkreślił też, że zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych żołnierz zawodowy pełni służbę na stanowisku służbowym. Natomiast art. 78 ust. 1 tej ustawy stanowi, że: "Wysokość uposażenia zasadniczego żołnierza zawodowego jest uzależniona od grupy uposażenia, do której zostało zaszeregowane zajmowane przez niego stanowisko służbowe.", zaś art. 72 ust. 1, że: "Uposażenie żołnierzy zawodowych składa się z uposażenia zasadniczego i dodatków do uposażenia." W związku z powyższym podniósł, że dodatkiem wyrównawczym wypłacanym prokuratorom wojskowym będącym żołnierzami zawodowymi w oparciu o przepis art 80 ust 2. ww. ustawy była różnica między wynagrodzeniem przysługującym na równorzędnym stanowisku prokuratorowi powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury, a uposażeniem należnym prokuratorowi żołnierzowi na zajmowanym stanowisku służbowym.

Pełnomocnik podkreślił jednocześnie, że przepis art. 80 ww. wojskowej ustawy pragmatycznej, określa zamknięty katalog dodatków do uposażenia zasadniczego otrzymywanych przez żołnierzy zawodowych i w dacie przeniesienia skarżącego do Prokuratury Okręgowej w [...], tj. w dniu [...] kwietnia 2016 r., nie przewidywał dodatków funkcyjnych dla prokuratorów wojskowych, co więcej przepis ten w ogóle nie posługiwał się pojęciem funkcji, operując wyłącznie pojęciem stanowiska. Ten stan rzeczy uległ zmianie, ale dopiero na mocy przepisu art. 16 pkt 14 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze (Dz. U. poz. 178), który zmienił treść art. 80 wojskowej ustawy pragmatycznej, który w aktualnym brzmieniu dotyczy prokuratorów do spraw wojskowych, nie zaś byłych prokuratorów wojskowych.

Pełnomocnik podkreślił też, że decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] Minister Obrony Narodowej stwierdził zwolnienie skarżącego z zajmowanego stanowiska służbowego: wizytator – prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej. Na ww. ostatnio zajmowanym stanowisku skarżącemu przysługiwał dodatek wyrównawczy w kwocie 15.048,10 zł, który stanowił immanentny składnik "wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku służbowym", co zostało jednoznacznie potwierdzone w decyzji Zastępcy Prokuratora Generalnego -Naczelnego Prokuratora Wojskowego Nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. w przedmiocie przyznania dodatku wyrównawczego oraz w zaświadczeniu Dowódcy JW Nr [...] w [...] o wysokości uposażenia i innych należności pieniężnych żołnierza zawodowego do celów ewidencyjno-finansowych z dnia [...] kwietnia 2016 r.

Pełnomocnik zarzucił w związku z powyższym, że do rozstrzygnięcia zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji nie został zastosowany przepis art. 36 § 1 Przepisów wprowadzających, co oznacza, że powielone zostały błędne rozstrzygnięcia z wyeliminowanych z obrotu prawnego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (wyrok z dnia 19 maja 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1758/16) i Naczelny Sąd Administracyjny (wyrok z dnia 23 maja 2019 r. sygn. akt I OSK 1866/17) decyzji Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. Nr [...] i decyzji Prokuratora Generalnego z dnia [...] sierpnia 2016 r. Nr [...].

W zaskarżonych decyzjach organ nie odniósł się do istoty sprawy i ponownie błędnie ustalił stan faktyczny i prawny pomijając regulację zawartą w treści art. 125 ustawy - Prawo o prokuraturze stosując rozwiązania dotyczące prokuratorów nie będących żołnierzami zawodowymi, których przeniesienie na grunt służby wojskowej w sposób zgodny z prawem nie jest możliwe. W ocenie pełnomocnika skarżącego błędnie przyjęto i wbrew treści art. 116 ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. Prawo o prokuraturze, że w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej X.Y. wypłacano dodatek za pełnienie funkcji wizytatora podczas, gdy faktycznie pełnił on służbę na stanowisku służbowym wizytatora - prokuratora odpowiednio zaszeregowanym. Z treści decyzji można wywnioskować, że organ błędnie przyjął, iż skarżący otrzymywał dodatek z tytułu powierzonej funkcji wizytatora wypłacany "obok" uposażenia. Organ nie dostrzega, że żołnierze zawodowi - prokuratorzy otrzymywali uposażenie (z tytułu służby wojskowej) i dodatek wyrównawczy do tego uposażenia (z tytułu pełnienia służby na określonym etatem stanowisku prokuratorskim). Organ zupełnie pominął przepis ustępu 5 ww. ustawy, który jednoznacznie rozróżnia uposażenie prokuratorów wojskowych od wynagrodzenia prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych, ale niebędących oficerami.

Powołując uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2005 r. sygn. akt II UZP 5/05 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 17 grudnia 2019 r. sygn. akt III SA/Lu 516/19 pełnomocnik skarżącego podkreślił, że przedstawione w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji stanowisko organu pozostaje w opozycji do dorobku orzeczniczego sądów w sprawach administracyjnych.

Zaznaczył również, że w świetle obowiązujących w Siłach Zbrojnych RP przepisów prawa, w sytuacji skarżącego, który z powodu orzeczonej przez wojskową komisję lekarską trwałej niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej, z dniem [...] sierpnia 2016 r. z mocy prawa, decyzją Ministra Obrony Narodowej Nr [...] zwolniony został z zawodowej służby wojskowej, przedstawione w zaskarżonej decyli stanowisko, niekorzystnie przekłada się na wysokość wynagrodzenia branego pod uwagę przy obliczaniu należności emerytalnych.

Pełnomocnik skarżącego zarzucił nadto, że ww. zarzuty podnoszone były w postępowaniu przed organem, jednakże organ całkowicie je zignorował i nie odniósł się do nich w zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Prokuratora Generalnego wniósł o jej oddalenie, a odnosząc się do zarzutów skargi wskazał, że w przedmiotowej sprawie istota sporu sprowadza się do ustalenia, czy użyte przez ustawodawcę w przepisie art. 36 § 1 Przepisów wprowadzających określenie "z zachowaniem prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku" obejmuje swym zakresem także równowartość dodatku funkcyjnego, czy też nie. Pełnomocnik organu podniósł, że kwestia określenia, co należy rozumieć pod pojęciem "wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku", była przedmiotem wnikliwej analizy Sądu Najwyższego, który w wyroku z dnia 30 października 2012 r. sygn. akt II PK 70/12, jednoznacznie stwierdził, że to wyrażenie językowe jest ograniczone wyłącznie do dwóch składników wynagrodzenia, tj. wynagrodzenia zasadniczego oraz dodatku za wysługę lat bez uwzględnienia dodatku funkcyjnego. Podkreślił jednocześnie, że wyrok ten bazował na wcześniejszej uchwale Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2010 r. sygn. akt I PZP 3/10, dotyczącej analogicznej kwestii odnoszącej się do stanowisk sędziowskich. W ocenie pełnomocnika organu można więc uznać, że orzecznictwo w tej materii jest ugruntowane i jednoznaczne, gdyż także w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 września 2018 r. sygn. akt II SA/Po 170/18, jednoznacznie przyjęto, że przez omawiane pojęcie należy rozumieć zachowanie prawa do wynagrodzenia na stanowisku rozumianym jako pełnienie służby na określonym szczeblu w wojskowej prokuraturze (w niniejszej sprawie – Naczelnej Prokuraturze Wojskowej). Ochroną została objęta jedynie ta część wynagrodzenia prokuratora, która posiada cechę trwałości. Dodatek funkcyjny takiej cechy natomiast nie posiada, ponieważ z natury rzeczy jest przypisany do określonej funkcji, która pełniona jest czasowo.

Dodatkowo pełnomocnik organu wskazał, że w skardze podnoszona jest kwestia innego sposobu naliczania uposażenia prokuratorów będących żołnierzami zawodowymi w porównaniu z prokuratorami będącymi osobami cywilnymi. Podkreślono, że wprawdzie inne są składniki tych należności, ale efekt końcowy jest taki sam. Założenie ustawodawcy było i jest takie, że prokuratorzy będący żołnierzami zawodowymi mają otrzymywać świadczenie z tytułu wykonywania swoich obowiązków prokuratorskich dokładnie takie samo jak ich odpowiednicy cywilni. Takie samo, ale nie wyższe. Pełnomocnik organu podkreślił, że zapisy Przepisów wprowadzających w odniesieniu do określenia zasad zachowania wynagrodzenia przy przeniesieniu na inne stanowisko (w praktyce niższe - art. 36 § 1 oraz art. 41 § 1) mają walor uniwersalny, dotyczą bowiem zarówno prokuratorów cywilnych, jak też prokuratorów będących żołnierzami zawodowymi. Pełnomocnik organu podkreślił, że wszystkim prokuratorom cywilnym przeniesionym na niższe stanowiska zachowano prawo do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku, czyli bez uwzględnienia dodatku funkcyjnego, zgodnie z ww. orzeczeniami Sądu Najwyższego. Dowodzenie, że prokuratorom będącym żołnierzami zawodowymi należy – wbrew powołanym zapisom ustawowym – zachować w dodatku wyrównawczym także kwotę odpowiadającą dodatkowi funkcyjnemu, jest próbą doprowadzenia do bezprawnego zróżnicowania wynagrodzeń prokuratorów znajdujących się w takiej samej sytuacji prawnej. Pełnomocnik organu zwrócił nadto uwagę, że przeniesionemu prokuratorowi w jego nowej jednostce organizacyjnej może być powierzona określona funkcja (sytuacje takie mają aktualnie miejsce). Przyjmując tok rozumowania skarżącego, oznaczałoby to, że prokurator do spraw wojskowych w ramach dodatku wyrównawczego otrzymywałby równowartość kwoty dwóch dodatków funkcyjnych tzn. zachowanego - traktowanego jako immanentny składnik wynagrodzenia na stanowisku i należnego z tytułu wykonywania obecnie danej funkcji, a taka sytuacja jest prawnie niedopuszczalna.

Odnosząc się do podkreślonej w skardze różnicy w brzmieniu art. 80 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych przed zmianą ustrojową prokuratury i po zmianie, pełnomocnik organu wyjaśnił, że interpretując literalnie akcentowaną przez skarżącego kwestię, należałoby przyjąć, że przed zmianą wspomnianej ustawy pragmatycznej prokuratorzy wojskowi będący żołnierzami zawodowymi nie mieli prawa do uwzględnienia kwoty dodatku funkcyjnego w ramach należnego im dodatku wyrównawczego. Zdaniem organu, skarżący zdaje się sugerować, że możliwość taka pojawiła się dopiero po zmianie ww. ustawy, co nastąpiło z dniem [...] kwietnia 2016 r. na mocy art. 75 pkt 2 Przepisów wprowadzających i dotyczy wyłącznie prokuratorów do spraw wojskowych. Przy takim założeniu przedmiotowy spór byłby w ogóle bezzasadny, gdyż oznaczałoby to, że skarżący jako prokurator wojskowy pobierał zawyżony dodatek wyrównawczy, gdyż niesłusznie uwzględniano przy ustalaniu jego wysokości kwotę dodatku funkcyjnego. Tym samym nie może być mowy o zachowywaniu prawa do nienależnego świadczenia.

Pełnomocnik organu wyjaśnił nadto, że przy wykładni przepisów regulujących zasady wynagradzania prokuratorów wojskowych będących żołnierzami zawodowymi kierowano się ww. zasadą, że mają oni otrzymywać świadczenie z tytułu wykonywania swoich obowiązków prokuratorskich dokładnie takie samo jak ich odpowiednicy cywilni. Oznaczało to, że prokuratorowi wojskowemu będącemu żołnierzem zawodowym, który pełnił określoną funkcję prokuratorską, przy ustalaniu wysokości należnego dodatku wyrównawczego uwzględniano właściwą kwotę z tytułu pełnionej funkcji - w tym przypadku wizytatora. Dokonywano więc wykładni omawianego przepisu na korzyść zainteresowanych prokuratorów będących żołnierzami zawodowymi. Po wspomnianej zmianie ustawy pragmatycznej powyższa zasada interpretacyjna znalazła swój wyraz expressis verbis w zapisie ustawowym, wskazując jednoznacznie w art. 80 ust. 2, że przy ustalaniu wysokości należnego żołnierzowi zawodowemu pełniącemu zawodową służbę wojskową na stanowisku prokuratora do spraw wojskowych dodatku wyrównawczego należy uwzględnić wysokość wynagrodzenia prokuratora na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji. Zapis ten jedynie sankcjonuje istniejącą już wcześniej praktykę.

Pełnomocnik organu za bezpodstawny uznał zarzut, że wydane w sprawie decyzje administracyjne w sposób nienależyty wyjaśniły wszystkie okoliczności sprawy. Podkreślił, że decyzja wydana w I instancji zawiera szczegółowe wyliczenie wysokości przysługującego skarżącemu dodatku wyrównawczego, z wyliczeniem poszczególnych składowych tej należności. Powołano przy tym odpowiednie przepisy normujące przedmiotową kwestię. Natomiast decyzja Prokuratora Generalnego wydana w wyniku wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jest polemiką z argumentami zawartymi w tymże wniosku. Częściowo zgadza się z twierdzeniami skarżącego (co do faktu zajmowania przez niego stanowiska wizytatora - prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej), w pozostałym zakresie, prezentując stanowisko sprzeczne z poglądami skarżącego, ale poparte powołaniem się na stosowne przepisy prawa. W toku tejże polemiki organ posługiwał się nie tylko językiem prawnym, cytując poszczególne normy prawne, ale dla precyzyjnego wyjaśnienia sposobu ich interpretacji korzystał z języka prawniczego. Temu też celowi służyło użyte w decyzji sformułowanie dotyczące "wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku prokuratorskim". Z kontekstu całego akapitu, w którym znalazło się to określenie, wynika, że chodzi o wyeksponowanie faktu, że zachowaniu - w trybie art. 36 § 1 Przepisów wprowadzających - podlega nie uposażenie należne skarżącemu z tytułu zajmowania stanowiska o parametrach stricte wojskowych (grupa uposażenia U:16 + dodatek za długoletnią służbę wojskową), ale przysługująca mu należność po przyrównaniu do wynagrodzenia prokuratora (cywilnego) na takim samym stanowisku. Pełnomocnik organu stwierdził zatem, że wbrew twierdzeniom skarżącego organ w swoich decyzjach podjął próbę gruntownego wyjaśnienia swojego stanowiska w przedmiotowej sprawie, jednakże prezentowane argumenty nie przekonały strony, o czym świadczy wniesiona do sądu administracyjnego skarga.

Pełnomocnik skarżącego w piśmie procesowym z dnia [...] września 2020 r., ustosunkowując się do odpowiedzi na skargę organu podkreślił, że podniesione w skardze różnice w brzmieniu przepisu art. 80 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych przed "zmianą" i "po zmianie" nie wymagają żadnej interpretacji, tym bardziej jak to nazwano "literalnej". Otóż przed zmianą tj. przed dniem [...] kwietnia 2016 roku, wskazany przepis nie posługiwał się pojęciem "funkcji" , co więcej pojęciem tym nie posługiwał się przepis art. 116 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. - o prokuraturze, a to dlatego, że żelazną zasadą obowiązującą w wojsku było i jest wypłacanie uposażenia z tytułu zajmowanego stanowiska służbowego, a nie pełnionej funkcji. Stanowiska służbowe żołnierzy zawodowych określane były etatem nadanym danej jednostce wojskowej (jednostce organizacyjnej). O ile zatem w powszechnych jednostkach prokuratury funkcjonowało i funkcjonuje pojęcie stanowiska i funkcji, jako odrębnych elementów od których uzależnione są składniki wynagrodzenia, to w prokuraturze wojskowej reguły wynagradzania i ustalenie składników uposażenia oparte były wyłącznie o stanowiska mające oparcie w etacie, sankcjonowane rozkazem personalnym Ministra Obrony Narodowej.

W sytuacji dotyczącej skarżącego pełniącego zawodową służbę wojskową w jednostce organizacyjnej prokuratury wojskowej (Naczelnej Prokuraturze Wojskowej) - aby prokurator wojskowy mógł otrzymywać uposażenie wizytatora musiał być wyznaczony na stanowisko służbowe prokuratora - wizytatora i wówczas naliczano mu uposażenie równe wynagrodzeniu prokuratora nie będącego żołnierzem zawodowym pełniącego funkcję prokuratora. Zaprezentowane zaś w odpowiedzi na skargę tezy organu są niezrozumiałe i jak się wydaje mają na celu przedstawienie systemu uposażeń wypłacanych prokuratorom wojskowym jako tożsame z systemem wynagrodzeń prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury. Co powoduje, że stanowisko organu nie może zyskać akceptacji albowiem nie ma oparcia w przepisach prawa, które regulowały kwestie uposażeń prokuratorów - żołnierzy zawodowych.

Ponadto, poważnym nadużyciem wydaje się prezentowane w odpowiedzi na skargę twierdzenie, iż obowiązujący aktualny zapis cyt. "przepisu at. 80 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych jedynie sankcjonuje istniejącą już wcześniej praktykę", co o tyle jest w sumie pozytywne, że w sposób przewrotny i prawniczo niedopuszczalny, bo z zastosowaniem reguły lex retro agit, zdaje się uznawać normatywną jedność stanowiska prokurator (wojskowy) - wizytator, a zatem rację skarżącego.

Niezasadne i chybione jest też argumentowanie stanowiska prezentowanego w odpowiedzi na skargę orzeczeniami sądowymi zapadłymi w zupełnie odmiennych stanach faktycznych niż będący przedmiotem sporu w niniejszej sprawie. Jest co najmniej nieporozumieniem przywoływanie dorobku orzeczniczego dotyczącego stanowisk będących podstawą naliczania prokuratorom świadczeń ze stanu spoczynku. Otóż ustawa z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin ( Dz. U. z 2020 poz. 586) nie przewiduje dla prokuratorów wojskowych stanu spoczynku, a jedynie emeryturę wojskową obliczaną z ostatnio zajmowanego stanowiska. Dlatego jeżeli emerytowany prokurator wojskowy wybrał (a przysługuje mu prawo wyboru) zamiast emerytury wojskowej świadczenie ze stanu spoczynku, to jego wysokość naliczana jest w sposób przewidywany dla prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury - bo już nie jest żołnierzem.

Pełnomocnik organu ustosunkowując się do powyższego stanowiska pełnomocnika skarżącego w piśmie procesowym z dnia [...] września 2020 r. zgodził się ze stwierdzeniem, że treść zapisów art. 80 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, przed jej zmianą i po jej modyfikacji dokonanej ustawą z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o prokuraturze, nieco się różni. Nie mniej jednak należy uwzględnić, że ustawodawca w art. 80 ust. 7 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych w zakresie sposobu ustalania wysokości dodatku wyrównawczego należnego m.in. prokuratorom - poprzednio wojskowym, a obecnie do spraw wojskowych - odsyła do aktu wykonawczego. Aktem tym było, przed zmianą ustrojową prokuratury, rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodowa służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. Nr 196 poz. 1298 z późn. zm.). Rozporządzenie to w § 4 ust. 1 określało, że wysokość porównywanego wynagrodzenia ustala się, przyjmując wynagrodzenie zasadnicze, dodatek funkcyjny, dodatek za długoletnią pracę oraz dodatek specjalny, których zasady wypłacania i wysokość określają odpowiednio przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070, z późn. zm.) i ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze.

Z kolei aktualnie obowiązuje rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 czerwca 2017 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach służbowych sędziów sądów wojskowych oraz prokuratorów do spraw wojskowych (Dz. U. poz. 1126). Akt ten w § 2 ust. 2 zawiera w tej mierze analogicznie brzmiący zapis.

W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że pomimo zauważonej różnicy w brzmieniu przepisu ustawowego, sposób ustalania wysokości dodatku wyrównawczego w praktyce nie uległ zmianie.

Pełnomocnik skarżącego w piśmie procesowym z dnia [...] października 2020 r. podtrzymał w całości stanowisko zaprezentowane w skardze i późniejszych pismach procesowych. Nadto wskazał, że w analogicznej sprawie w przedmiocie przyznania dodatku wyrównawczego WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 7 października 2020 r. sygn. akt II SA/Wa 2800/19 uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prokuratora Generalnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

W myśl natomiast art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej P.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W ocenie Sądu, skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja Prokuratora Generalnego z dnia [...] listopada 2019 r. nie narusza prawa.

Na podstawie art. 31 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze (Dz.U. z 2016 r., poz. 178) z dniem [...] kwietnia 2016 r. zniesione zostały wojskowe jednostki organizacyjne prokuratury: Naczelna Prokuratura Wojskowa, wojskowe prokuratury okręgowe i wojskowe prokuratury garnizonowe.

Obowiązki i uprawnienia Naczelnego Prokuratora Wojskowego, wojskowych prokuratorów okręgowych i wojskowych prokuratorów garnizonowych w sprawach wynikających z ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1414 z późn. zm.) przejął, zgodnie z art. 32 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze, Prokurator Generalny.

X. Y., jako prokurator zniesionej Naczelnej Prokuratury Wojskowej będący żołnierzem zawodowym, na podstawie art. 30 § 1 i art. 75 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze w zw. z art. 22 ust 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 1a ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, został z dniem [...] kwietnia 2016 r. zwolniony z zajmowanego stanowiska służbowego w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury z mocy prawa i wyznaczony do pełnienia zawodowej służby wojskowej w instytucjach cywilnych – powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury.

Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego, skarżący został wyznaczony na stanowisko służbowe prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...] w Wydziale do Spraw Wojskowych, zaszeregowane do stopnia etatowego pułkownika i grupy uposażenia U: 16 z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Naczelnej Prokuratury Wojskowej" oraz prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku.

Przed dniem [...] kwietnia 2016 r. na podstawie decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] skarżący zajmował stanowisko służbowe "wizytator - prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej", które objął dnia [...] października 2015 r.

W związku z przeniesieniem X. Y. ze zniesionych wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury do prokuratury powszechnej konieczne było ustalenie wysokości przysługującego skarżącemu, jako żołnierzowi zawodowemu, dodatku wyrównawczego.

Ustalając wysokość dodatku wyrównawczego, o którym mowa w art. 80 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, organy przyjęły, iż równoważnym stanowiskiem dla prokuratura Naczelnej Prokuratury Wojskowej jest stanowisko prokuratora Prokuratury Generalnej w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury.

Należy w tym miejscu zwrócić uwagę, że przepis art. 116 ust. 2 nie obowiązującej już ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze ( tj. Dz. U. z 2011 r. Nr 270 poz. 1599 ze zm.) stanowił, że stanowiskami równorzędnymi prokuratorów w powszechnych i wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury są odpowiednio stanowiska w:

1) Prokuraturze Generalnej i Naczelnej Prokuraturze Wojskowej;

2) prokuraturze okręgowej i wojskowej prokuraturze okręgowej;

3) prokuraturze rejonowej i wojskowej prokuraturze garnizonowej.

Zgodnie natomiast z art. 116 ust. 4 ww. ustawy, uposażenie prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, będących oficerami, określały przepisy o uposażeniu żołnierzy. Uposażenie to było równe wynagrodzeniu prokuratorów oraz asesorów w równorzędnych powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury (art. 116 ust. 5 w. ustawy). Ponadto na podstawie art. 116 ust. 6 ww. ustawy o prokuraturze, Rada Ministrów wydała rozporządzenie z dnia 3 lipca 2012 r. w sprawie ustalenia szczegółowego wykazu stanowisk i funkcji prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury równorzędnych pod względem wynagrodzenia i uposażenia ze stanowiskami i funkcjami prokuratorów i asesorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. z 2012 r., poz. 825) - które zastąpiło wcześniejsze rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 marca 2010 r. (Dz. U. Nr 49, poz. 288) regulujące tę kwestię.

W załączniku do tego rozporządzenia, w punkcie 5 wymienione było stanowisko "wizytator - prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej", które na potrzeby wynagrodzenia odpowiadało "prokuratorowi Prokuratury Generalnej pełniącemu funkcję: [...] - wizytatora w Prokuraturze Generalnej".

Należy też zwrócić uwagę, że przepis art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze stanowił, że wynagrodzenie zasadnicze prokuratorów zajmujących równorzędne stanowiska prokuratorskie jest równe; wysokość wynagrodzenia prokuratorów zajmujących równorzędne stanowiska prokuratorskie różnicuje staż pracy lub pełnione funkcje. Podobny zapis znalazł się w art. 124 § 1 obecnie obowiązującej ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 740).

Powyższe prowadzi w ocenie Sądu do konkluzji, że choć wedle nomenklatury służbowej w prokuraturze wojskowej używano pojęcia "wizytator – prokurator" na określenie stanowiska w szerszym ujęciu, to jednak w istocie "stanowisko" to w swej treści kryło desygnat stanowiska "prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej", który pełnił funkcję "wizytatora".

Skarżący zajmując stanowisko służbowe "wizytatora - prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej w Oddziale Postępowania Sądowego" otrzymywał uposażenie wojskowe, na które składało się uposażenie zasadnicze według stawki dla grupy uposażenia U: 16 plus dodatek za długoletnią służbę wojskową oraz dodatek wyrównawczy. Dodatek wyrównawczy niwelował różnicę między jego uposażeniem żołnierza zawodowego, a wynagrodzeniem prokuratora w Prokuraturze Generalnej pełniącego funkcję wizytatora.

W efekcie, tak ustalone uposażenie równało się wynagrodzeniu prokuratora w Prokuraturze Generalnej pełniącego funkcję wizytatora.

Stosownie do art. 36 § 1 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze Prokurator Generalny przenosi prokuratorów Prokuratury Generalnej oraz prokuratorów Naczelnej Prokuratury Wojskowej, których nie powołał do Prokuratury Krajowej, na inne stanowisko służbowe w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Prokuratury Generalnej" lub "prokuratora byłej Naczelnej Prokuratury Wojskowej" oraz prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku, kierując się przy tym ich dotychczasowym miejscem zamieszkania lub miejscem pracy.

Spór w niniejszej sprawie dotyczy wykładni zwrotu "z zachowaniem prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku". Organ przyjmuje bowiem, iż w pojęciu "wynagrodzenia na dotychczas zajmowanym stanowisku" nie mieści się dodatek funkcyjny za pełnienie funkcji wizytatora, skarżący uważa natomiast, iż – zgodnie z literalnym brzmieniem ustawy – należy dodatek też zaliczyć do spornego pojęcia.

Rozważając tę kwestię, należy zwrócić uwagę, iż problem wykładni zwrotu "wynagrodzenie prokuratora na zajmowanym stanowisku" był przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego na tle regulacji związanych z reformą ustrojową powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury w 2010 r., zawartej w art. 19 ust. 4 ustawy z dnia 9 października 2009 r. o zmianie ustawy o prokuraturze (tj. Dz. U. Nr 178, poz. 1375 ze zm.) który w swej treści zawierał zapis podobny do obecnego art. 36 § 1 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze.

Sąd Najwyższy w wyroku z 30 października 2012 r. wydanym w sprawie sygn. akt II PK 70/12 zwrócił uwagę na występujące w ustawie o prokuraturze pojęcia "zajmowanego stanowiska" i "pełnionej funkcji". Katalog stanowisk prokuratorskich wymieniony był w art. 6 ust. 1 ustawy o prokuraturze z 1985 r. Od zajmowania "stanowiska prokuratorskiego" w prokuraturze odpowiedniego szczebla należy jednak odróżnić zdaniem Sądu Najwyższego, pełnienie określonych "funkcji" przez prokuratorów.

Podzielając to rozumowanie Sądu Najwyższego, stwierdzić należy, iż dodatek funkcyjny jest składnikiem wynagrodzenia prokuratora, który przysługuje mu "w związku z pełnioną funkcją", a nie "w związku z zajmowanym stanowiskiem". Skoro zatem w art. 36 § 1 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze ustawodawca wskazał – jako podstawę odniesienia – wynagrodzenie "na dotychczas zajmowanym stanowisku", to w skład tego wynagrodzenia, jak trafnie przyjęły organy, nie wchodzi dodatek funkcyjny z tytułu sprawowania funkcji wizytatora - prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej. Dodatek ten przysługiwał bowiem skarżącemu w związku z pełnioną funkcją, a nie w związku z zajmowanym stanowiskiem prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej.

Z uwagi na powyższe nie do zaakceptowania jest argumentacja skarżącego, że wynagrodzeniem "nabytym" w rozumieniu art. 36 § 1 Przepisów wprowadzających ustawę – Prawo o prokuraturze jest ta jego część, która odpowiadała ekwiwalentowi za pełnione czasowo funkcje. W ten sposób bowiem prokurator byłej Naczelnej Prokuratury Wojskowej poprzez regulację z art. 36 § 1 Przepisów wprowadzających nabywałby trwale prawo do wynagrodzenia, które przysługiwało mu czasowo z tytułu pełnionej funkcji. Nie dość więc, że otrzymywałby zapłatę odpowiadającą funkcjom, których nie pełni, ale nadto znalazłby się w lepszej sytuacji nawet, aniżeli prokuratorzy byłej Naczelnej Prokuratury Wojskowej powołani na stanowiska w Prokuraturze Krajowej, do których nie ma zastosowania art. 36 § 1 Przepisów wprowadzających.

W ocenie Sądu, Prokurator Generalny w toku rozpoznania niniejszej sprawy, nie dopuścił się naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania, albowiem w toku postępowania wszechstronnie wyjaśnił wszelkie istotne okoliczności dotyczące analizowanej sprawy, jak również wyjaśnił w sposób precyzyjny i jednoznaczny zarazem, dlaczego - w świetle powołanych regulacji prawnych - nie mógł uwzględnić stanowiska skarżącego i przyznać dodatek wyrównawczy we wnioskowanej wysokości.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.