Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 2439/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2010 nr 95 poz 613
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity.
article: art. 121 § 1, art. 122, 124, art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 191, art. 199a § 3, art. 210 § 4
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 135, art. 200 oraz art. 205 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Sędziowie Sędzia WSA Karol Pawlicki (spr.) Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Szydłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2016 r. sprawy ze skargi "A" S.A. z siedzibą [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] r. o nr [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] na rzecz skarżącej spółki kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy [...], na podstawie art. 207 § 1 w zw. z art. 21 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm. – dalej: "O.p."), art. 2, art. 3 ust. 1 pkt 1, 2art. 4, art. 5 i art. 6 ust. 9 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm. – dalej: "u.p.o.l."), § 2 Uchwały Rady Miasta i Gminy [...] nr [...] z dnia [...] października 2009 w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości na 2010 rok i wzorów formularzy, określił [...] S.A. wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2010 r. w kwocie [...] zł wraz z odsetkami.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że [...] S.A złożyła w dniu [...] stycznia 2010 r. deklarację na podatek od nieruchomości na 2010 r. na łączną kwotę [...] zł, przyjmując za podstawę opodatkowania: wartość budowli [...] zł.

Wskazana przez podatnika w deklaracji na podatek od nieruchomości wartość budowli była znacznie niższa niż w 2008 r. W związku z tym organ podatkowy wezwał podatnika do złożenia wyjaśnień dotyczących zadeklarowanej wartości budowli za 2009 i 2010 r. Podatnik w odpowiedzi stwierdził, że wskazana wartość budowli jest prawidłowa. Jego zdaniem opodatkowaniu nie podlegają kable ułożonej w tej kanalizacji, gdyż nie stanowią one ani obiektu budowlanego ani urządzenia budowlanego w rozumieniu przepisów prawa budowlanego. Z tych też powodów wartość budowli powinna obejmować wyłącznie wartość kanalizacji kablowej.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r. wszczął postępowanie podatkowe, w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego za 2009 i 2010 r. W toku postępowania w dniu [...] stycznia 2014 r organ umorzył postępowanie co do określenia wysokości zobowiązania podatkowego za rok 2009 pozostawiając tym samym ustalenie wysokości zobowiązania podatkowego na rok 2010.

W celu ustalenia wartości linii kablowych stanowiącej podstawę opodatkowania w 2009 i 2010 r. organ podatkowy wezwał podatnika do określenia tej wartości oraz do przedstawienia ewidencji środków trwałych. W odpowiedzi na wezwanie organu podatkowego podatnik przedstawił tylko płytę CD stanowiącą wyciąg z ewidencji środków trwałych. W ocenie organu przesłana ewidencja środków trwałych nie zawiera dokładnego określenia położenia budowli telekomunikacyjnych i na podstawie przesłanych danych nie można stwierdzić czy wskazane obiekty budowlane położone są na terenie Gminy [...]. W związku z tym organ podatkowy nie miał możliwości ustalenia w oparciu o przedstawiony dowód wartości budowli położonych na terenie Gminy [...]. Organ podatkowy przyjął zatem wartość budowli zadeklarowaną przez podatnika z roku 2008.

W odwołaniu z dnia [...] czerwca 2015 r. Spółka, reprezentowana przez pełnomocnika, zarzuciła naruszenie art. 1a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. Spółka zakwestionowała stanowisko organu w zakresie uznania, że linie kablowe położone w kanalizacji kablowej podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, w sytuacji, w której [...] S.A. przestała być właścicielem kanalizacji kablowej, zaś pozostała właścicielem przebiegających przez tę kanalizację linii kablowych. W ocenie odwołującej w sytuacji, gdy właścicielem kanalizacji kablowej, przez którą przebiegają linie kablowe jest inny podmiot niż właściciel linii kablowych, linie te nie mogą zostać uznane za budowle podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Zdaniem strony przedstawiona przez organ argumentacja nie uwzględnia regulacji z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., że podatnikiem podatku od nieruchomości jest właściciel obiektu budowlanego. W przypadku, gdy właścicielem kanalizacji kablowej i linii kablowych jest ten sam podmiot, podatnikiem podatku od nieruchomości jest właściciel obu tych rzeczy, składających się na całość techniczno-użytkową. Całość taka nie posiada właściciela, gdy właścicielem kanalizacji jest inny podmiot niż właściciel położonych w niej linii kablowych. Na potwierdzenie swojego stanowiska Spółka przywołała orzecznictwo sądów administracyjnych.

Decyzją z dnia [...] października 2015 r. [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) O.p. oraz art. 1a ust. 1 pkt 2 i pkt 3, art. 2 ust. 1 pkt 3, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1 pkt 3, art. 6 ust. 3, ust. 4 i ust. 5 u.p.o.l. uchyliło w całości zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji oraz określiło [...] SA z siedzibą w [...] wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za 2010 r. w kwocie [...] zł.

W uzasadnieniu organ stwierdził, że kwestią budzącą kontrowersje, jest opodatkowanie podatkiem od nieruchomości w kategorii budowle linii kablowych stanowiących własność Spółki, położonych w kanalizacji kablowej, będącej własnością innego podmiotu niż podatniczka. Nie ulega wątpliwości, że linie kablowe, o które toczy się spór nie są ani budynkiem ani też obiektem małej architektury. Dla rozstrzygnięcia sprawy istotne jest, czy sporne linie kablowe, umieszczone w kanalizacji technicznej należącej do podmiotu trzeciego, stanowią budowlę lub część budowli. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stanęło na stanowisku, że sieć telekomunikacyjna stanowi całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami (art. 3 pkt 1 Pr. bud). Natomiast linie kablowe umieszczone w kanalizacji kablowej, stanowią element (część) budowli sieci telekomunikacyjnej i tym samym podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości (na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.). Należy podkreślić, że w art. 3 pkt 3 pr. bud. ustawodawca wymienił w sposób przykładowy szereg obiektów budowlanych, które nie są budynkiem czy obiektem małej architektury, a które należy uznać za budowlę, w tym sieci techniczne. Za budowlę należy natomiast uznać całość powiązanych ze sobą instalacji technicznych jak np. stanowiących funkcjonalną całość instalacji do przesyłania sygnału przez operatorów telefonicznych. Linia kablowa stanowi taki właśnie element budowli, bez względu na sposób połączenia z siecią, czy innym jej elementem. Przewody telekomunikacyjne stanowią element sieci wykorzystywany w technice telekomunikacyjnej i jako takie mieszczą się w pojęciu sieci technicznych, o których mowa w przepisie art. 3 pkt 3 pr. bud. Kable tworzące tak rozumianą sieć mogą być umiejscowione na słupach, w kanalizacji czy też być bezpośrednio ułożone w ziemi. Tworzą one sieć techniczną. Nie ma przy tym żadnego znaczenia, w czyjej kanalizacji lub na czyich słupach jest zlokalizowana taka sieć. Linie kablowe umieszczone w kanalizacji pełnią funkcje stricte techniczne, mając na celu zapewnienie przesyłu. Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegać będą wszystkie elementy składające się na tę sieć techniczną, a więc również kable niezależnie od tego czy ułożone są bezpośrednio w ziemi, czy w kanalizacji kablowej.

Zdaniem organu dla opodatkowania linii kablowych telekomunikacyjnych nie ma znaczenia kto jest właścicielem kanalizacji kablowej, przez którą ona przebiega. Bez znaczenia pozostaje kwestia statusu własnościowego poszczególnych elementów sieci telekomunikacyjnej. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Linie kablowe jako część sieci telekomunikacyjnej, nawet jeżeli są umieszczone w obcej sieci uzbrojenia terenu, nadal podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości w kategorii budowle, jako część budowli Podstawę opodatkowania stanowi ich wartość, określona przez właściciela kabli. Nawet po zbyciu przez [...] S.A. poszczególnych elementów sieci telekomunikacyjnej podmiotowi trzeciemu (tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie), kable ułożone w kanalizacji kablowej, stanowiące własność podatniczki i kanalizacja kablowa zbyta podmiotowi trzeciemu, nadal wykorzystywane są w tym samym celu i kable te nadal stanowią element sieci telekomunikacyjnej. Zbycie przez podatniczkę kanalizacji kablowej w 2009 r. na rzecz podmiotu trzeciego nie zmieniło przeznaczenia linii kablowych, umieszczonych w tej kanalizacji kablowej, które nadal są elementem sieci telekomunikacyjnej i stanowią z nią całość techniczno-użytkową.

Kolegium zgodziło się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, że linie kablowe będące własnością [...] S.A. położone w kanalizacji kablowej w 2010 r. (od I do VII) podlegały opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości w kategorii budowle. Organ odwoławczy nie podzielił jednak ustaleń Burmistrza Miasta i Gminy [...] dotyczących przyjętej podstawy opodatkowania tych linii kablowych.

W wydanej decyzji organ pierwszej instancji w ogóle nie wyjaśnił w formie rachunkowej w jaki sposób obliczył podatek od nieruchomości i jaką przyjął podstawę opodatkowania dla budowli. W ocenie Kolegium niezrozumiałym jest z jakich powodów organ do podstawy opodatkowania dodał wartość budowli będących w posiadaniu [...] Sp. sp. o. o. [...] Sp. z o. o. jest odrębnym podmiotem, który w 2009 r. nabył od [...] S.A. poszczególne środki trwałe sieci telekomunikacyjnej, w tym kanalizację kablową. Środki te nie stanowiły więc własności [...] S.A w roku 2010.

Zdaniem organu odwoławczego nie jest również zgodne z prawdą, że [...] S.A. nie wskazała wartości linii kablowych. W dwóch pismach z dnia [...].11.2014 r. i [...].05.2015 r. pełnomocnik Spółki wskazał, że podatniczka dokonała identyfikacji obiektów określonych jako linie kablowe ułożone w kanalizacji i wyjaśnił, że ich wartość na terenie Miasta [...] wynosi [...] zł.

W ocenie Kolegium, skoro podatnik określił wartość linii kablowych, to brak jest uzasadnienia dla określenia wartości tych linii w sposób przyjęty przez organ I instancji. Dlatego też należało przyjąć wartość linii kablowych określoną przez podatnika.

W skardze z dnia [...] listopada 2015 r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., a także o zwrot kosztów postępowania, w tym zwrot kosztów zastępstwa procesowego.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 2 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 1a ust. 1 pkt 2 oraz w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., gdyż obciążono podatkiem od nieruchomości linie telekomunikacyjne kablowe położone w kanalizacji kablowej, mimo, iż za okres roku 2010 - ze względu na to, że własność kanalizacji i własność położonych w niej linii kablowych nie pokrywa się - nie stanowią one budowli w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja, jak i decyzja ją poprzedzająca zostały wydane z naruszeniem prawa w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania ich z obrotu prawnego.

Zasadniczym elementem sporu w rozpoznawanej sprawie jest zakwalifikowanie telekomunikacyjnych linii kablowych, stanowiących własność skarżącej, umieszczonych w kanalizacji kablowej, która z kolei stanowi własność osoby trzeciej, jako budowli w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych i w konsekwencji opodatkowanie ich podatkiem od nieruchomości, jako związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W pierwszej kolejności podkreślić należy, że prawidłowe ustalenie stanu faktycznego przy pełnym zastosowaniu reguł postępowania jest warunkiem prawidłowego zastosowania norm prawa materialnego. W ocenie Sądu w sprawie poddanej sądowej kontroli doszło do naruszenia art. 121 § 1, art. 122, 124, art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 191 i art. 210 § 4 O.p.

W szczególności wskazać należy na brak wystarczających ustaleń organów, co do wartości budowli stanowiących podstawę opodatkowania wobec występujących zmian w zakresie ich własności. Z akt sprawy wynika, że transakcja sprzedaży i leasingu zwrotnego z dnia [...] stycznia 2009 r. zawarta pomiędzy [...] S.A. a [...] Sp. z o.o. nie obejmowała linii kablowych położonych w kanalizacji kablowej, które pozostały własnością skarżącej spółki. Wskazując zatem, że doszło do zawarcia umowy sprzedaży i leasingu zwrotnego w odniesieniu do mienia skarżącej, okoliczność ta wymagała wyjaśnienia.

Organ pierwszej instancji w ogóle nie ustosunkował się do powyższych kwestii. Organ odwoławczy natomiast stwierdził, że należące do Spółki linie kablowe (położone w kanalizacji technicznej podmiotu trzeciego), stanowią część budowli sieci telekomunikacyjnej i podlegającą opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Kolegium stwierdziło, że [...] Sp. z o. o. jest odrębnym podmiotem, który w 2009 r. nabył od [...] S.A. poszczególne środki trwałe sieci telekomunikacyjnej, w tym kanalizację kablową. Środki te nie stanowiły więc własności [...] S.A w roku 2010.

Sądowi z urzędu jest jednak wiadomym, że zgodnie z wynikiem kontroli wydanym przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] "w sensie prawnym właścicielem sprzedanej infrastruktury została [...], w związku z czym przeszedł na nią ciężar ponoszenia podatku od nieruchomości od Przedmiotu Leasingu". Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] wyjaśnił też w wyniku kontroli, że "[...] S.A. sprzedała infrastrukturę telekomunikacyjną" w związku z czym doszło do przejścia obowiązku podatkowego na [...]. Z powyższego wynika, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] nie kwestionował skuteczności umowy sprzedaży i leasingu zwrotnego w zakresie prawa cywilnego i w konsekwencji faktu, że od [...] stycznia 2009 r. właścicielem infrastruktury telekomunikacyjnej jest spółka [...], a nie skarżąca spółka. Z powyższego jasno wynika, że stanowisko organu odwoławczego, jakoby nie doszło do skutecznego przeniesienia własności budowli na spółkę [...], nie ma oparcia w zgromadzonym w sprawie materiale sprawy.

W tym miejscu wypada zauważyć, że w polskim prawie podatkowym nie istnieje ogólna norma prawna pozwalająca organom na pominięcie podatkowych skutków czynności cywilnoprawnych i opodatkowanie bez uwzględnienia dokonanej transakcji lub zastąpienie jej transakcją właściwą dla osiągnięcia danego celu gospodarczego. Organ podatkowy nie jest także właściwy do zakwestionowania istnienia lub treści stosunku prawnego, jeżeli ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że sporna czynność została dokonana poprawnie pod względem formalnym.

Z akt sprawy wynika natomiast, że w dniu [...] stycznia 2009 r. została zawarta umowa pomiędzy [...] i skarżącą spółką i czynność ta wywołała określone skutki w zakresie prawa cywilnego (k. 80 pismo Spółki z dnia [...] lutego 2009 r.). Zakwestionować ważność lub skuteczność tej umowy mógłby wyłącznie sąd powszechny, stosowanie do postanowień art. 199a § 3 O.p., zgodnie z którym jeżeli z dowodów zgromadzonych w toku postępowania, w szczególności zeznań strony, chyba że strona odmawia składania zeznań, wynikają wątpliwości co do istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, z którym związane są skutki podatkowe, organ podatkowy występuje do sądu powszechnego o ustalenie istnienia lub nieistnienia tego stosunku prawnego lub prawa. Z przytoczonego przepisu wynika, że organ podatkowy nie jest uprawniony do stwierdzania nieważności umowy cywilnoprawnej czy też orzekania o istnieniu lub nieistnieniu stosunku prawnego lub prawa (por. wyrok NSA z dnia 07 czerwca 2013 r., I FSK 1095/12, wyrok dostępny w bazie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że organy podatkowe nie są władne do pomijania skutków wynikających z zawartych przez skarżącą umów rozporządzających kanalizacją kablową. W sytuacji natomiast, gdy w ocenie organu podatkowego na podstawie zgromadzonych w sprawie dowodów powstaną wątpliwości co do istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, organ może wystąpić do sądu powszechnego z powództwem o ustalenie istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa.

Odnosząc powyższe do realiów poddanej sądowej kontroli sprawy należy raz jeszcze wskazać, że z wyników kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] wynika, że w dniu [...] stycznia 2009 r. skarżąca przeniosła przysługujące jej prawo własności kanalizacji kablowej na rzecz spółki [...]. W przywołanych wynikach kontroli wprost stwierdza się, że "w sensie prawnym właścicielem sprzedanej infrastruktury została [...], w związku z czym przeszedł na nią ciężar ponoszenia podatku od nieruchomości od Przedmiotu Leasingu". Skarżąca pomimo zbycia kanalizacji kablowej zachowała własność linii kablowych.

Obszernie uzasadniając decyzję organ podatkowy pierwszej instancji nie wyjaśnił jednak, czy skarżąca była w ogóle właścicielem budowli, co jest warunkiem koniecznym powstania obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości. Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. podatnikami podatku od nieruchomości są co do zasady, w szczególności osoby prawne będące właścicielami obiektów budowlanych. Z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego wynika, że organ nie kwestionuje faktu zbycia przez skarżącą infrastruktury w postaci kanalizacji kablowej na rzecz [...] sp. z o.o. Skarżąca pozostaje zatem, zdaniem Kolegium właścicielem jedynie kabli położonych w tej kanalizacji. Rozważania natomiast organu pierwszej instancji zawarte w uzasadnieniu decyzji nie obejmują w ogóle kwestii zasadniczej, tj. czy skarżąca była podatnikiem podatku od nieruchomości, tzn. czy była właścicielem budowli w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, skoro była właścicielem jedynie kabli, które jak twierdzi organ nie są obiektem budowlanym, a więc nie stanowią odrębnego przedmiotu opodatkowania. W tym kontekście uzasadnienie decyzji organu pierwszej instancji koncentruje się na zagadnieniu wtórnym i w zasadzie bezspornym, że przewody telekomunikacyjne ułożone w kanalizacji kablowej tworzą z nią całość techniczno-użytkową, podlegającą opodatkowaniu. Stanowisko to dotyczy jednak sytuacji, gdy właścicielem budowli jako całości, tj. kanalizacji kablowej oraz położonych w niej przewodów telekomunikacyjnych jest ten sam podmiot. W okolicznościach faktycznych sprawy poddanej sądowej kontroli kwestia ta nie została jednak wyjaśniona. Jak wynika z uzasadnienia decyzji, organ pierwszej instancji nie odnosił się do tej kwestii w uzasadnieniu decyzji. Jedynie na wezwanie Kolegium organ pierwszej instancji wyjaśnił, że podstawą naliczenia podatku była różnica zadeklarowanej kwoty za rok 2008 i 2010 podzielona przez 12 miesięcy. Otrzymana kwota została pomnożona przez 7 miesięcy i dodana do kwoty podatku od nieruchomości zadeklarowanej przez [...] w roku 2010.

Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu rozpatrującego sprawę przyjęte przez organy obu instancji jako podstawa rozstrzygnięcia ustalenia faktyczne nawzajem się wykluczają. Z uzasadnień decyzji organów obu instancji w ogóle nie wynika, na jakiej podstawie dowodowej organy przyjęły, że dokonana w dniu [...] stycznia 2009 r. transakcja nie doprowadziła do przeniesienia własności kanalizacji kablowej. Należy w tym miejscu powtórzyć, że cel transakcji nie ma wpływu na jej skutek w zakresie prawa cywilnego, a na gruncie prawa podatkowego nie istnieje ogólna norma prawna pozwalająca organom na pominięcie podatkowych skutków czynności cywilnoprawnych i opodatkowanie bez uwzględnienia dokonanej transakcji lub zastąpienie jej transakcją właściwą dla osiągnięcia danego celu gospodarczego.

Przedstawiona przez Kolegium argumentacja, wskazująca na podleganie linii kablowych położonych w kanalizacji kablowej podatkowi od nieruchomości, nie jest adekwatna do stanu faktycznego, który w przedmiotowej sprawie wystąpił od lutego 2009 r., tj. w sytuacji, w której Spółka przestała być właścicielem kanalizacji kablowej, zaś pozostała właścicielem przebiegających przez tę kanalizację linii kablowych.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji naruszają normy postępowania podatkowego. W myśl art. 122 O.p. w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Stosownie do art. 124 O.p. organy podatkowe powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwianiu sprawy. Stosownie zaś do postanowień art. 180 § 1 O.p. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Zgodnie z art. 187 § 1 O.p. organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy, natomiast w myśl art. 191 O.p. organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Z kolei art. 210 § 4 O.p. stanowi, że uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, uzasadnienie prawne zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa.

W ocenie Sądu w sprawie poddane sądowej kontroli doszło do naruszenia art. 121 § 1, art. 122, 124, art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 191 i art. 210 § 4 O.p., poprzez brak ustaleń faktycznych dotyczących, tego czy skarżąca była właścicielem budowli podlegającej opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, a więc czy powstał wobec niej obowiązek podatkowy. Powyższe oznacza, że organy obu instancji rozstrzygnęły sprawę w oparciu o nieprawidłowo ustalony stan faktyczny, co miało wpływ na rozstrzygnięcie. Stanowi to naruszenie art. 122 w związku z art. 180 § 1, art. 187 § 1 oraz art. 191 O.p.

Zalecenia co dalszego postępowania wynikają wprost z rozważań Sądu. W pierwszej kolejności organ winien zatem w sposób niebudzący wątpliwości ustalić, czy spełnione zostały przesłanki opodatkowania podatkiem od nieruchomości, tj. czy skarżąca była właścicielem budowli w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Kwestionując skuteczność zawartej w dniu [...] stycznia 2009 r. umowy pomiędzy skarżącą spółką i [...] organ może zwrócić się do Sądu powszechnego z powództwem o ustalenie ważności umowy, na mocy której skarżąca zbyła należącą do niej kanalizację kablową bez ułożonych w niej przewodów. Ewentualne ustalenie, że skarżąca była właścicielem obiektu niestanowiącego budowli w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych implikować winno stwierdzenie, że nie powstał wobec niej obowiązek podatkowy w tym zakresie.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 135, art. 200 oraz art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.