Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1083/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-09-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję w części
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1  lit. c, art. 151, art. 200
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 września 2021 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Telewizji Polskiej S.A. z siedzibą w W. z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję w zakresie jakim odmawia udostępnienia informacji publicznej żądanej: w punkcie 1 wniosku oraz w zdaniu drugim punktu 3 wniosku; 2. oddala skargę w pozostałym zakresie; 3. zasądza od Telewizji Polskiej S.A. z siedzibą w W. na rzecz A. S. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Telewizja Polska S.A. z siedzibą w W. decyzją z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...], na podstawie art. 16 w związku z art. 5 ust. 1 i 2 i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 2176), zwanej dalej u.d.i.p. art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1913), art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1914), po rozpatrzeniu wniosku A. S. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: 1. Ile wynosi miesięczne wynagrodzenie brutto [...]? 2. Kto w Telewizji Polskiej S.A. odpowiedzialny jest za formułowanie pasków w programach informacyjnych? Ile złotych brutto miesięcznie zarabia/zarabiają osoba/osoby odpowiedzialne za to? 3. Kto w Telewizji Polskiej S.A. odpowiedzialny jest za obsługę kont w mediach społecznościowych? Ile złotych brutto miesięcznie zarabia/zarabiają osoba/osoby odpowiedzialne za to? 4. Ile wynoszą szacunkowe koszty Sylwestra Marzeń w [...]? odmówiła udostępnienia informacji publicznej.

W uzasadnieniu TVP wskazała, że zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 2 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu m. in. ze względu na prywatność osoby fizycznej. TVP odmówiła dostępu do informacji o wysokości wynagrodzenia brutto [...] z uwagi na ochronę jego prywatności.

TVP wskazała, że zgodnie z art. 5 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Podniosła, że taką tajemnicą jest tajemnica dziennikarska. Zgodnie z art. 15 ust 1 Prawa prasowego autorowi materiału prasowego przysługuje prawo zachowania w tajemnicy swego nazwiska. Zdaniem TVP tworzenie pasków w programach informacyjnych oraz obsługa kont w mediach społecznościowych stanowi tworzenie materiałów prasowych, a ich autorom przysługuje prawo zachowania w tajemnicy swojego imienia i nazwiska. Wskazując na objęcie niniejszych informacji ustawową tajemnicą TVP odmówiła udostępnienia informacji we wnioskowanym zakresie.

Dostępu do informacji o wysokości wynagrodzenia brutto osób odpowiedzialnych za formułowanie pasków w programach informacyjnych oraz odpowiedzialnych

za obsługę kont w mediach społecznościowych TVP odmówiła z uwagi na ochronę prywatności.

W odniesieniu do pytania o szacunkowe koszty Sylwestra Marzeń w [...] TVP wskazała, że zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 2 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu także ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy. Podała, że zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności.

Wskazano, że Telewizja Polska S.A. pomimo, iż jest spółką Skarbu Państwa dysponującą majątkiem publicznym i wykonującą zadania publiczne, to jako spółka prawa handlowego działa w warunkach wolnego rynku, co niesie szereg zagrożeń dla jej właściwego funkcjonowania TVP wskazała, że jej przychodów nie stanowią wyłącznie środki publiczne, ale przychody te pochodzą także z innych źródeł, m.in.

z obrotu prawami do audycji i z reklam, i audycji sponsorowanych.

Spółka stwierdziła, że informacje o szacunkowych kosztach jakie poniosła w związku z organizacją wydarzenia "Sylwester Marzeń w [...]" posiadają dla TVP S.A. na tyle istotną wartość gospodarczą, iż ich udostępnienie nastąpić nie może.

W zakresie swojej podstawowej działalności Telewizja Polska S.A. tworzy

i rozpowszechnia audycje telewizyjne, TVP cały czas stara się zapewnić jak najlepszą ofertę programową skierowaną na rynek medialny. W ramach tej działalności m. in. tworzy i nadaje audycje rozrywkowe w tym takie jak "Sylwester Marzeń w [...]". TVP dąży do tego, aby jej oferta programowa zyskała możliwie najwyższą oglądalność. Oglądalność z kolei ma wpływ na przychody TVP, w szczególności na przychody

z emisji spotów reklamowych. Niewątpliwie "Sylwester Marzeń w [...]" cieszył

się u odbiorców dużą popularnością. Widać to było w wynikach oglądalności.

Informacje o szacunkowych kosztach "Sylwestra Marzeń w [...]" mają dla TVP istotne znaczenie. Uzyskanie przez podmiot konkurencyjny informacji

o szacunkowych kosztach organizacji "Sylwestra Marzeń w [...]" może wpływać na wzmocnienie pozycji rynkowej tego konkurenta, jednocześnie osłabiając na nim pozycję TVP S.A. Inne stacje telewizyjne również, z uwagi na swoją działalność na rynku mediów, prowadzą aktywność w zakresie produkcji i emisji audycji rozrywkowych, w tym w zakresie produkcji i nadawania imprez sylwestrowych.

Podmioty te konkurują z TVP S.A. i zainteresowane są poznaniem kosztów jakie w tym zakresie poniosła Telewizja Polska S.A. Sposobów wykorzystania informacji wytwarzanych przez TVP S.A. przez podmioty konkurencyjne jest wiele, jak np. to,

iż konkurent TVP S.A. chcąc zorganizować swoją działalność produkcyjną i nadawczą w przedmiotowym zakresie, znając warunki organizacji takiej działalności przez Spółkę, może łatwiej wynegocjować korzystniejsze dla siebie warunki jej realizacji. Spółka wskazała, że inne podmioty konkurencyjne w stosunku do TVP S.A. nie podlegają ustawie o dostępie do informacji publicznej, a co za tym idzie TVP S.A. nie ma możliwości uzyskania informacji o warunkach produkcji audycji przez te podmioty, w trybie w/w ustawy. Upublicznienie przedmiotowych informacji o szacunkowych kosztach organizacji "Sylwestera Marzeń w [...]" może chociażby potencjalnie zagrozić interesom TVP S.A. Jedyną przesłanką ku utajnianiu wytwarzanych przez przedsiębiorcę informacji jest istnienie chociażby minimalnego, potencjalnego ryzyka zagrożenia interesów TVP S.A. Takie ryzyko występuje w przedmiotowym przypadku.

TVP S.A. wskazała, że podjęła działania w celu zachowania informacji

o szacunkowej wartości kosztów organizacji "Sylwester Marzeń w [...]"

w poufności nadając im klauzulę "tajemnica przedsiębiorstwa" zgodnie z wewnętrznym aktem prawnym spółki, tj. Instrukcją Ochrony Tajemnicy Przedsiębiorstwa stanowiącą Dział II Polityki Bezpieczeństwa Informacji w TVP S.A. Takie działanie ogranicza grono osób, mających dostęp do treści przedmiotowych informacji, skutecznie uniemożliwiając dostęp do nich osobom trzecim. Zgodnie z pkt II Załącznika nr 1 do Działu II Polityki Bezpieczeństwa Informacji w TVP SA. klauzula "tajemnica przedsiębiorstwa" może zostać nadana dokumentom i materiałom, jeśli ich wytwórca uzna je za szczególnie istotne z punktu widzenia interesu Spółki. Zdaniem TVP S.A. w/w informacje mają takie istotne znaczenie, z przyczyn wskazanych wyżej.

Decyzja Telewizji Polskiej S.A. z siedzibą w [...] z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w części dotyczącej odmowy odpowiedzi na pytanie 1, 3 i 4 wniosku stała się przedmiotem skargi A. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wnosząc o uchylenie decyzji w zaskarżonej części oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych zarzucił naruszenie:

1. przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj.:

- art. 7 w zw. z art. 77 i 107 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie wszystkich czynności dowodowych, co skutkowało przyjęciem, że wszystkie pytania z wniosku skarżącego są objęte tajemnicą przedsiębiorstwa lub tajemnicą życia prywatnego;

- art. 8 § 1 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób nierzetelny, w oparciu

o subiektywne odczucia podmiotu zobowiązanego, bez uwzględnienia słusznego interesu społecznego i rzeczywistej woli strony;

2. przepisów prawa materialnego mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj.:

- art. 31 ust. 3 w zw. z. art. 87 ust. 1 Konstytucji RP poprzez przyjęcie, że akt wewnętrznie obowiązujący, który nie jest ustawą może ograniczać korzystanie

z konstytucyjnych wolności i praw;

- art. 61 ust. 1 w zw. z art. 61 ust. 3 Konstytucji RP poprzez przyjęcie, że wniosek skarżącego dotyczy informacji objętej tajemnicą przedsiębiorstwa lub też, że podmiot zobowiązany nie jest zobligowany do udzielenia informacji ze względu na to,

że obowiązek ten nie obejmuje stacji komercyjnych;

- art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. poprzez odmowę udostępnienia informacji publicznej w wyniku błędnego przyjęcia, że wnioskowana informacja w zakresie Sylwestra Marzeń w [...] jest objęta tajemnicą przedsiębiorstwa;

- art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p. poprzez błędne przyjęcie, że wynagrodzenie pracowników nie jest przedmiotem informacji publicznej;

- art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. poprzez odmowę udostępnienia informacji publicznej w wyniku błędnego przyjęcia, że należy odmówić udzielenia informacji o wynagrodzeniach dla pracowników ze względu na ich prywatności, a także poprzez pominięcie faktu, iż są one osobami publicznymi.

- art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 i w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 2 lit b u.d.i.p. poprzez błędne przyjęcie, że informacje o obsłudze kont TVP S.A. objęte są ochroną prywatności, a przez to istnieje obowiązek wydania negatywnej decyzji.

W uzasadnieniu skarżący wskazał m.in., że z decyzją nie sposób się zgodzić. Zarzuty stawiane zaskarżonej decyzji dotyczą w dużej mierze tego, czy na podstawie dokumentu wewnętrznie obowiązującego możliwe jest ograniczenie prawa do informacji publicznej o wydatkowaniu środków publicznych, a także czy przedmiot wniosku dotyczy informacji objętych tajemniczą przedsiębiorstwa lub inną klauzulą. Skarżący podał też m.in., że we wniosku pytał również o kwestie związane z obsługą kont należących do Skarżący podał, że organ odmówił ujawnienia tych informacji powołując się także na ochronę prywatności osób, które obsługują konta należące do spółki. Skarżący stwierdził, że odmowa udzielenia tejże informacji była całkowicie nieuzasadniona. Funkcjonowanie podmiotu publicznego w ramach mediów społecznościowych stanowi element organizacji jego pracy. Skarżący wskazał m.in., że TVP analizując tą problematykę potraktowało to zagadnienie niezwykle ogólnie. Przedmiot wniosku nie jest związany w żadnym stopniu z życiem prywatnym osoby obsługującej media społecznościowe. Dotyczy on jednak szerszego zagadnienia jakim jest organizacja pracy całej spółki. Skarżący wskazał, że TVP poprzez media społecznościowe realizuje zadanie jakie zostało ujęte w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji tj. dostarczanie informacji. Jest to element jej działalności publicznej. Istnienie oraz funkcjonowanie polityki informacyjnej w ramach mediów społecznościowych wymaga nakładu odpowiedniej ilości środków finansowych. Dosyć częstą praktyką jest zatrudnianie osób, których zadaniem jest administrowanie oraz moderowanie kont w mediach społecznościowych. Odmowę udzielenia informacji należy traktować jako unikanie udzielenia informacji o sposobie organizacji spółki,

a przede wszystkim utajnienie zasad gospodarowania środkami finansowymi.

Skarżący wskazał też m.in., że wewnętrzne regulacje TVP, które odnoszą się do zagadnienia tajemnicy handlowej i przedsiębiorstwa dotyczą jedynie wewnętrznych procedur obowiązujących w spółce. Nie jest to akt prawny na podstawie którego można odmówić udzielenia informacji i na podstawie którego można oprzeć treść rozstrzygnięcia.

TVP S.A. z siedzibą w [...], reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w decyzji. TVP dodatkowo podniosła, że konieczność udostępnienia informacji publicznej zgodnie z u.d.i.p. nie może stać ponad słusznym interesem przedsiębiorcy i tym samym nie może pozbawiać go możliwości ochrony istotnych w jego działalności gospodarczej informacji. Z pewnością nie było celem ustawodawcy zobowiązywanie podmiotów publicznych do ujawniania takich informacji, w następstwie udostępnienia których nastąpiłoby umniejszenie ich znaczenia, zachwianie równowagi na rynku, a także w wyniku czego zaistniałaby przewaga konkurencyjna innych podmiotów, ułatwienie im działalności, przede wszystkim w wyniku łatwego zdobycia informacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga w części podlegała uwzględnieniu.

Sąd stwierdził, że decyzja w części dotyczącej odmowy udostępnienia informacji publicznej "ile wynosi miesięczne wynagrodzenie brutto [...]" (punkt 1 wniosku) wydana została z naruszeniem art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia

i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa.

Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia w tym zakresie ustawowych wymogów. Organ nie wykazał, że brak jest podstaw do udostępnienia żądanej informacji z uwagi na prawo do prywatności. W uzasadnieniu TVP S.A. wskazała tylko, że odmawia udostępnienia żądanej w tym zakresie informacji "z uwagi na ochronę jego prywatności". Z decyzji nie wynika jaką funkcję, czy rolę pełni osoba, której dotyczy ten punkt wniosku. Spółka nie wskazała, czy osoba ta jest zatrudniona w TVP S.A., jakie zadania wykonuje w TVP S.A., jaką funkcję pełni w TVP S.A. Spółka nie wyjaśniła przy tym jak rozumie pojęcie "prywatności".

Nadto, w związku z treścią art. 5 ust. 2 u.d.i.p. wskazania wymaga, że kwestia pojęcia "osoby pełniącej funkcję publiczną" była wielokrotnie podejmowana

w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (v. wyrok NSA z dnia 5 stycznia 2016 r. sygn. akt I OSK 3042/14, wyrok NSA z dnia 14 października 2016 r. sygn. akt I OSK 2487/16, orzeczenia.nsa.gov.pl). Pojęcie osoby pełniącej funkcję publiczną ma na gruncie u.d.i.p. autonomiczne i szersze znaczenie niż w art. 115 § 13 i 19 Kodeksu karnego. Zdaniem Sądu obejmuje ono każdą osobę, która ma wpływ na kształtowanie spraw publicznych w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., tj. na sferę publiczną. Taka wykładnia odpowiada intencjom twórców u.d.i.p. oraz najpełniej urzeczywistnia dyrektywę konstytucyjną wynikającą z art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (v. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2018 r. sygn. akt I OSK 169/18, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Spółka ponownie rozpoznając sprawę obowiązana będzie uwzględnić przedstawione wskazania, w tym zająć stanowisko, czy osoba, której dotyczy punkt 1 wniosku jest osobą pełniącą funkcję publiczną i uzasadnić wyczerpująco swój pogląd.

Podobnie ustawowych wymogów, o których mowa w art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. nie spełnia uzasadnienie zaskarżonej decyzji w zakresie odmowy udzielenia odpowiedzi na drugą część pytania 3 wniosku "Ile złotych brutto miesięcznie zarabia/zarabiają osoba/osoby odpowiedzialne za to". TVP wskazała jedynie,

że odmawia udzielenia informacji z uwagi na "ochronę ich prywatności". Nie ma w decyzji uzasadnienia tego stanowiska, co uniemożliwia w istocie ocenę jego trafności. Uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. TVP obowiązana będzie stwierdzić, czy są to osoby pełniące funkcje publiczne, czy też nie i dlaczego ujawnienie żądanej informacji narusza prawo do prywatności.

Wbrew zarzutom skargi, TVP S.A. nie twierdziła w decyzji, że "wynagrodzenie pracowników nie jest przedmiotem informacji publicznej". Zarzuty i twierdzenia skargi w tym zakresie nie są trafne.

W pozostałej zaskarżonej części decyzji, tj. dotyczącej pytania pierwszego punktu 3 wniosku "Kto w Telewizji Polskiej S.A. odpowiedzialny jest za obsługę kont

w mediach społecznościowych" oraz dotyczącej pytania 4 wniosku "Ile wynoszą szacunkowe koszty Sylwestra Marzeń w [...]" Sąd skargę oddalił uznając ją za niezasadną w tym zakresie.

Biorąc pod uwagę, że obsługa kont TVP S.A. w mediach społecznościowych stanowi tworzenie materiałów prasowych, jak wskazano w uzasadnieniu decyzji, to TVP S.A. miała podstawy, aby stwierdzić, że imię i nazwisko autora materiału prasowego objęte jest tajemnicą dziennikarską. Wbrew twierdzeniu skargi TVP S.A. w tym zakresie nie wskazywała na prawo do prywatności. Zgodnie z art. 15 ust. 1 Prawa prasowego,

autorowi materiału prasowego przysługuje prawo zachowania w tajemnicy swego nazwiska. Dziennikarz ma obowiązek zachowania w tajemnicy: 1) danych umożliwiających identyfikację autora materiału prasowego, listu do redakcji lub innego materiału o tym charakterze, jak również innych osób udzielających informacji opublikowanych albo przekazanych do opublikowania, jeżeli osoby te zastrzegły nieujawnianie powyższych danych; 2) wszelkich informacji, których ujawnienie mogłoby naruszać chronione prawem interesy osób trzecich (art. 15 ust. 2 Prawa prasowego). Stosownie do art. 15 ust. 3 Prawa prasowego, obowiązek, o którym mowa w ust. 2, dotyczy również innych osób zatrudnionych w redakcjach, wydawnictwach prasowych

i innych prasowych jednostkach organizacyjnych. Materiałem prasowym zgodnie z 7 ust. 2 pkt 4 Prawa prasowego, jest każdy opublikowany lub przekazany do opublikowania w prasie tekst albo obraz o charakterze informacyjnym, publicystycznym, dokumentalnym lub innym, niezależnie od środków przekazu, rodzaju, formy, przeznaczenia czy autorstwa. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd skargę w tym zakresie oddalił.

Zdaniem Sądu TVP S.A. wykazała, że podstawę ograniczenia dostępu do informacji żądanej w punkcie 4 wniosku, tj. "Ile wynoszą szacunkowe koszty Sylwestra Marzeń w [...]" stanowi art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w zw. z art. 11 ust. 2 u.z.n.k. Spółka nie naruszyła w tym zakresie powołanych w skardze przepisów prawa materialnego, Konstytucji RP oraz prawa procesowego. W uzasadnieniu decyzji wykazano,

że żądana informacja publiczna stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Ograniczenie prawa do uzyskiwania informacji publicznej, o której mowa w art. 61 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. Takimi właśnie wartościami kierował się ustawodawca wprowadzając w ustawowej regulacji art. 5 ust. 2 u.d.i.p. kategorię tajemnicy przedsiębiorcy jako wartości uzasadniającej ograniczenie dostępu do informacji publicznej.

Stosownie do art. 11 ust. 2 u.z.n.k., przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie

się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób,

o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że na tajemnicę przedsiębiorcy składają się dwa elementy: materialny oraz formalny (v. wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 195/13; wyrok NSA z dnia 12 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 759/14, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Tajemnicę przedsiębiorcy wyprowadza się z tajemnicy przedsiębiorstwa i pojęcia te w zasadzie pokrywają się zakresowo, choć tajemnica przedsiębiorcy w niektórych sytuacjach może być rozumiana szerzej. Tajemnicę przedsiębiorcy stanowią więc informacje znane jedynie określonemu kręgowi osób i związane z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością, wobec których podjął on wystarczające środki ochrony w celu zachowania ich poufności (nie jest wymagana przesłanka gospodarczej wartości informacji jak przy tajemnicy przedsiębiorstwa). Informacja staje się tajemnicą, kiedy przedsiębiorca przejawi wolę zachowania jej jako niepoznawalnej dla osób trzecich.

Nie traci natomiast swojego charakteru przez to, że wie o niej pewne ograniczone grono osób zobowiązanych do dyskrecji.

TVP S.A. w zaskarżonej decyzji wyjaśniła, w sposób wystarczający dla oceny trafności zajętego stanowiska, dlaczego żądane w punkcie 4 wniosku informacje publiczne mają dla niej wartość gospodarczą i ich ujawnienie może zagrozić interesom TVP S.A. na rynku mediów. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji w sposób wystarczający wyjaśnia potrzebę ochrony informacji, których udostępnienia domagał się skarżący. TVP S.A. wskazała w uzasadnieniu na zagrożenia związane z pozyskaniem żądanych informacji przez podmioty konkurencyjne na rynku mediów. Zwróciła uwagę, że inne stacje telewizyjne również prowadzą aktywność w zakresie produkcji i emisji audycji rozrywkowych, w tym w zakresie produkcji i nadawania imprez sylwestrowych.

Podniosła argumentację w zakresie możliwych niekorzystnych skutków dotyczących trudności w negocjowaniu warunków realizacji prowadzonej przez Spółkę działalności, w sytuacji gdy podmioty konkurencyjne poznają warunki organizacji tego rodzaju imprezy.

W ocenie Sądu brak jest – na gruncie tej sprawy – podstaw do podważenia stanowiska TVP S.A., co do tego, że żądane w punkcie 4 wniosku informacje posiadają dla niej wartość gospodarczą.

W sprawie tej TVP S.A. wskazała też, że podjęła działania w celu zachowania informacji, o których mowa w punkcie 4 wniosku, w poufności, a tym samym ograniczyła grono osób mających dostęp do treści przedmiotowych informacji. Spółka bezspornie wykazała wolę nieujawniania tych informacji. Spełniona została zatem przesłanka formalna. Powołanie się przez Spółkę w tym zakresie na Instrukcję Ochrony Tajemnicy Przedsiębiorstwa stanowiącą Dział II Polityki Bezpieczeństwa Informacji w TVP S.A. nie stanowi naruszenia przepisów Konstytucji. Zarzuty skargi nie są trafne. Odmowa udostępnienia żądanej informacji opiera się bowiem na art. 5 ust. 2 u.d.i.p., który został prawidłowo zastosowany w stanie faktycznym tej sprawy. Wymieniona Instrukcja stanowi jedynie potwierdzenie, że Spółka podjęła działania w celu utrzymania informacji w poufności.

Ponownie rozstrzygając sprawę w zakresie, w jakim Sąd uwzględnił skargę,

TVP S.A. weźmie pod uwagę rozważania i wskazania Sądu przedstawione wyżej.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), orzekł jak w punkcie pierwszym wyroku. W punkcie drugim wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

O zwrocie kosztów postępowania sądowego, jak w punkcie 3 wyroku, Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy. Do kosztów tych Sąd zaliczył uiszczony wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł.

-----------------------

6