Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 120/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: ART. 86 § 1, ART 87 § 2, ART 184 W ZW Z ART 197
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 stycznia 2012 r., sygn. akt IV SA/GI 749/10 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 14 lipca 2011 r. oddalającego skargę w sprawie ze skargi D.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: oddalić zażalenie. .


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił D.C. przywrócenia terminu do wystąpienia z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 14 lipca 2011 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż skarżąca - reprezentowana przez pełnomocnika ustanowionego w ramach przyznanego stronie prawa pomocy – we wniosku o przywrócenie terminu powołała się na to, iż działający w sprawie adwokat nie poinformował jej o wyniku sprawy ani o konieczności złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Ponadto pełnomocnik nie utrzymywał z nią żadnego kontaktu, co spowodowało złożenie na niego skarg do właściwego samorządu zawodowego. W ocenie Sądu I instancji powołane przez stronę okoliczności nie mogły zostać uznane za przesłanki przywrócenia terminu, w myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako ustawa P.p.s.a., nie wskazują one bowiem na brak winy skarżącej w uchybieniu. Sąd podkreślił, iż działania i uchybienia pełnomocnika obciążają stronę, nawet jeśli pełnomocnik działa w ramach prawa pomocy. Sąd podkreślił, iż reprezentujący skarżącą adwokat miał możliwość złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 14 lipca 2011 r., zaś zaniechanie dokonania tej czynności wywołuje skutki w stosunku do strony.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła D.C., domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia. Skarżąca podkreśliła, iż nie mogła stawić się na rozprawie w dniu 14 lipca 2011 r., a ustanowiony w sprawie adwokat nie poinformował jej ani o wyniku sprawy, ani o obowiązku złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Nie mogła też skontaktować się z działającym w jej imieniu adwokatem, co skutkowało wypowiedzeniem pełnomocnictwa i złożeniem skargi do odpowiedniej rady adwokackiej. Ponadto skarżąca podniosła, iż w jej ocenie nie ponosi jakiejkolwiek winy w uchybieniu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy P.p.s.a. przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności w postępowaniu możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie nastąpiło bez winy strony. Okoliczności wskazujące na brak takiej winy strona winna wskazać we wniosku o przywrócenie terminu, co wynika z art. 87 § 2 ustawy P.p.s.a. W przedmiotowej sprawie D.C. swoje żądanie przywrócenia terminu wystąpienia w wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 14 lipca 2011 r., oddalającego jej skargę, poparła tym, iż nie została poinformowana przez działającego w sprawie adwokata o konieczności złożenia takiego wniosku. Skarżąca podniosła nadto, iż nie mogła nawiązać kontaktu ze swoim pełnomocnikiem i wypowiedziała w ostateczności umocowanie do działania w jej imieniu.

Okoliczności te, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie mogą jednak stanowić przesłanki przywrócenia terminu.

Zauważyć bowiem trzeba, iż w sytuacji, gdy strona zastępowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika – a takim był działający w sprawie adwokat – Sąd nie ma obowiązku pouczania strony działającej przez tego pełnomocnika o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia. Okoliczność ta wynika a contrario z treści art. 140 § 3 ustawy P.p.s.a. Podkreślenia wymaga, iż w momencie wydania orzeczenia z dnia 14 lipca 2011 r., skarżąca działała w postępowaniu przez profesjonalnego pełnomocnika, który uczestniczył w rozprawie, po której został wydany wyrok. Umocowanie pełnomocnika do działania w sprawie wygasło skutecznie, mając na uwadze art. 42 § 1 ustawy P.p.s.a., dopiero w dniu 30 listopada 2011 r., wraz z doręczeniem Sądowi pisma strony z dnia 21 listopada 2011 r., zawierającego wypowiedzenie pełnomocnictwa.

Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż niepoinformowanie skarżącej przez jej poprzedniego pełnomocnika o trybie i sposobie zaskarżenia wyroku z dnia 14 lipca 2011 r. nie może być uznane za okoliczność wyłączającą winę strony w uchybieniu terminu. Zarówno czynności jak i zaniechania ustanowionego w sprawie pełnomocnika wywierają skutki jak gdyby mocodawca dokonał ich samodzielnie. Uchybienie terminu przez pełnomocnika obciąża więc stronę. Ponadto podkreślenia wymaga, iż z pism, które skarżąca przedstawiła w toku sprawy, wynika, że o rozstrzygnięcie zapadłe na rozprawie w dniu 14 lipca 2011 r. skarżąca zapytała dopiero w dniu 13 października 2011 r., kiedy to zwróciła się do swojego pełnomocnika, drogą elektroniczną, o podanie informacji co do wyroku. Tak długi okres oczekiwania nie znajduje uzasadnienia w okolicznościach przedmiotowego postępowania i wskazuje także na brak staranności skarżącej w dbałości o własne sprawy. Także ponadmiesięczny okres, który minął od dnia wysłania zapytania do dnia złożenia wniosku o przywrócenie terminu nie znajduje, w ocenie Sądu odwoławczego, uzasadnienia.

Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyjął, iż skarżąca nie wykazała, aby pozostawała bez winy w uchybieniu terminu, a postanowienie odmawiające przywrócenia terminu odpowiada prawu.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.