Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 322/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: *Uchylono zaskarżone postanowienie w całości
Powołane przepisy: article: art. 7 par. 1, art. 8, art. 9
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kamieniecka (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska, Asesor WSA Marta Pająkiewicz - Kremis, , po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 20 października 2022 r. sprawy ze skargi O. T. na postanowienie D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia 12 kwietnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. przyznaje adwokat E. S. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć i 20/100) złotych, w tym 23 % VAT tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 20 stycznia 2022 r. nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. nałożył na O. T. karę pieniężną w kwocie 10.000 zł za naruszenie w dniu 17 stycznia 2022 r. obowiązku izolacji domowej w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem lub zwalczaniem COVID – 19. Jak wskazał organ pierwszej instancji, w związku z pozytywnym wynikiem testu z dnia 16 stycznia 2022 r. zainteresowany został objęty obowiązkiem izolacji domowej. W dniu 17 stycznia 2022 r. zainteresowany naruszył obowiązek izolacji przez opuszczenie miejsca zamieszkania i kilkukrotną obecność w przychodni MCZ w L. Decyzję doręczono stronie w dniu 21 stycznia 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru).

W dniu 27 stycznia 2022 r. zainteresowany wniósł odwołanie od powyższej decyzji (e-mail z dnia 27 stycznia 2022 r.).

D. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. wezwał stronę do usunięcia braków formalnych odwołania przez podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem stwierdzenia niedopuszczalności odwołania (wezwanie z dnia 11 lutego 2022 r.). Wezwanie to zostało doręczone stronie w dniu 22 lutego 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru).

Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2022 r. nr [...] D. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.) stwierdził niedopuszczalność odwołania. Organ odwoławczy wyjaśnił, że korespondencja nadana przez stronę w dniu 22 lutego 2022 r. nie dotarła do adresata z uwagi na błędnie podany adres organu odwoławczego i została zwrócona do nadawcy. Ponownie nadana korespondencja wpłynęła do organu w dniu 15 marca 2022 r. Organ odwoławczy uznał jednak, pomimo wpływu pisma po terminie, że strona zachowała wyznaczony przez organ 7 – dniowy termin.

Organ drugiej instancji stwierdził, że strona nie uzupełniła braków formalnych odwołania. W wyniku porównania odwołania wniesionego w dniu 27 stycznia 2022 r. pocztą elektroniczną z odwołaniem wniesionym pocztą tradycyjną – wpływ do organu w dniu 15 marca 2022 r., organ uznał, że są to dwa różne odwołania pod względem treści. Warunkiem uzupełnienia braków formalnych wniesionego odwołania jest nadesłanie wcześniej wysłanego pisma, opatrzonego własnoręcznym podpisem. Nie chodzi zatem o złożenie własnoręcznego podpisu na jakimkolwiek piśmie, ale na piśmie o dokładnie tej samej treści, co zgłoszone żądanie. Brak formalny, polegający na niepodpisaniu podania, nie może być skutecznie usunięty przez podpisanie i złożenie innego podania.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wyjaśnił, że braki formalne odwołania uzupełnił w terminie przez nadanie listem poleconym treści odwołania wraz z podpisem (wydrukował e-mail z dnia 27 stycznia 2022 r. i podpisał go) na adres podany mu przez urzędników w Sanepidzie w L. i we W. Odwołanie powinno zatem zostać merytorycznie rozpoznane. Dodatkowo skarżący wyjaśnił, że na własny koszt wykonał ponowny test, którego wynik był negatywny. Dlatego też jako lekarz emeryt zagraniczny mógł chodzić oficjalnie po przychodniach i pomagać pacjentom. Posiada bowiem specjalizację w zakresie bakteriologii i epidemiologii oraz zezwolenie z Ministerstwa Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 5 lipca 1993 r. w przedmiocie prawa wykonywania zawodu lekarza.

W odpowiedzi na skargę z dnia 24 maja 2022 r. D. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Ponadto organ wyjaśnił, że twierdzenia strony nie są poparte dowodem w postaci przedłożenia oryginału czytelnego pisma o e-maila z dnia 27 stycznia 2022 r., opatrzonego własnoręcznym i czytelnym podpisem.

W piśmie procesowym z dnia 28 lipca 2022 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i merytoryczne rozpatrzenie wniesionego przez stronę odwołania, zarzucając naruszenie art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 k.p.a. przez pominięcie, że skarżący jest obcokrajowcem, niewładającym biegle językiem polskim, osobą w starszym wieku oraz nieuwzględnienie, że wezwanie organu mogło być dla skarżącego niezrozumiałe, a także zaniechanie ustanowienia dla strony tłumacza lub pełnomocnika z urzędu. Skarżący nie miał wiedzy, że musi przedłożyć odwołanie o identycznej treści jak uprzednio, dlatego przygotował je ponownie z dodatkową argumentacją. Z treści wezwania organu nie wynikało w sposób jednoznaczny, że skarżący zobligowany jest do przedłożenia odwołania o identycznej jak uprzednio treści, a jedynie opatrzonego podpisem. Skarżący wykonał wezwanie, w taki sposób, jak je zrozumiał. W tej sytuacji organ winien wezwać go ponownie do uzupełnienia odwołania, przy czym treść wezwania powinna być skonstruowana jasno i dokładnie, aby skarżący miał szansę je zrozumieć.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej p.p.s.a.), uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

W rozpatrywanej sprawie organ odwoławczy nie kwestionował terminu nadesłania przez skarżącego korespondencji w odpowiedzi na wezwanie organu. Należy też zauważyć, że w ostatnim akapicie "uzasadnienia" wezwania organ pouczył stronę, że wszelkich informacji w sprawie udziela Dział Higieny Pracy, który mieści się w budynku Wojewódzkiej Stacji Sanitarno – Epidemiologicznej we W., ul. [...], pokój [...]. Skarżący wysłał w terminie korespondencję na powyższy, podany przez organ w wezwaniu adres.

Jednakże organ uznał, że skarżący nie usunął braku formalnego odwołania, ponieważ nie nadesłał czytelnego i podpisanego własnoręcznie egzemplarza odwołania tej samej treści co uprzednio złożone odwołanie.

Pełnomocnik skarżącego zauważył, że z treści wezwania organu nie wynikało w sposób jednoznaczny, iż skarżący zobligowany jest do przedłożenia odwołania o identycznej jak uprzednio treści, a jedynie opatrzonego podpisem.

W ocenie Sądu słuszne są zarzuty strony odnośnie niejasnego i niezrozumiałego dla strony przedstawienia w wezwaniu wymagań organu. Należy bowiem zauważyć, że w wezwaniu z dnia 11 lutego 2022 r. organ zobowiązał stronę do podpisania odwołania w terminie 7 dni pod rygorem stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Następnie organ wyjaśnił, że brak formalny można uzupełnić przez przesłanie egzemplarza odwołania w formie pisemnej, opatrzonego własnoręcznym podpisem lub w formie dokumentu elektronicznego, opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Organ wyjaśnił też, jak należy liczyć termin do usunięcia braków formalnych odwołania. Następnie w "uzasadnieniu" wezwania organ stwierdził, że odwołanie z dnia 27 stycznia 2022 r. nie jest czytelne i nie zawiera stosownego podpisu, co uniemożliwia zapoznanie się z jego treścią albowiem forma graficzna uniemożliwia (a przynajmniej znacznie utrudnia) jego przeczytanie, co doprowadziłoby do interpretacji żądania strony. Dlatego też, złożone odwołanie winno być czytelne i zrozumiałe dla organu odwoławczego, aby zostały rozpoznane zarzuty stawiane orzeczeniu organu.

Należy przy tym zaznaczyć, że w ocenie Sądu drugi akapit "uzasadnienia" wezwania jest niezrozumiały z uwagi na wadliwe sformułowanie.

Z "uzasadnienia" wezwania wynika, że skarżący winien przesłać podpisany nowy egzemplarz odwołania, czytelny z jasno sformułowanymi zarzutami, ponieważ uprzednie odwołanie z uwagi na formę graficzną jest nieczytelne i niezrozumiałe dla organu. W tej sytuacji skarżący w odpowiedzi na wezwanie organu nadesłał pisma z dnia 22 lutego 20022 r. i z dnia 11 marca 2022 r., opatrzone własnoręcznym podpisem. Jak stwierdził organ, pisma te różnią się w treści z treścią odwołania z dnia 27 stycznia 2022 r.

Należy jednak zauważyć, że organ w treści wezwania nie wskazał, iż skarżący winien nadesłać podpisane odwołanie tej samej treści, co odwołanie nadesłane w dniu 27 stycznia 2022 r. Poza tym w ocenie Sądu nie jest możliwe nadesłanie odwołania tej samej treści, co uprzednio złożone, ale zawierającego jaśniej i bardziej zrozumiale sformułowane zarzuty. Odmienne sformułowanie zarzutów zakłada bowiem inną treść odwołania, zasadniczo krótszą i bardziej precyzyjną.

Mając na uwadze wymagania organu przedstawione w wezwaniu co do jasnego i zrozumiałego przedstawienia zarzutów odwołania, można było uznać, że organ wzywa stronę do nadesłania nie tylko podpisanego złożonego wcześniej odwołania, ale również odwołania z ponownie jasno i zrozumiale sformułowanymi zarzutami.

W tej sytuacji przedwczesne było wydanie przez organ odwoławczy postanowienia w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Organ odwoławczy winien był ponownie skierować do strony wezwanie z wyjaśnieniem, że strona zobowiązana jest przedłożyć podpisany egzemplarza odwołania z dnia 27 stycznia 2022 r. (tej samej treści), a także w jakiej formie strona zobowiązana jest przedstawić zarzuty w sposób jasny i zrozumiały dla organu odwoławczego.

Stosownie do art. 7 k.p.a. organy administracji publicznej w toku postępowania winny mieć na względzie słuszny interes obywateli, a zgodnie z art. 8 § 1 k.p.a. prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Ponadto stosownie do art. 9 k.p.a. organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek.

W rozpatrywanej sprawie, organ odwoławczy naruszył powyższe zasady ogólne postępowania administracyjnego, wystosowując do strony niezrozumiałe dla strony i niespójne wezwanie do uzupełnienia braków formalnych odwołania, a następnie przedwcześnie stwierdzając niedopuszczalność odwołania. Organ winien mieć na uwadze wiek skarżącego (73 l.) oraz brak znajomości przepisów prawa.

W ponownie prowadzonym postępowaniu, organ odwoławczy zobowiązany jest do uwzględnienia zaleceń Sądu, przedstawionych powyżej.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Sąd uchylił zaskarżone postanowienie. Wynagrodzenie pełnomocnika wyznaczonego z urzędu przyznano na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a.