Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 509/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-08-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 100 ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 3 poz 11
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia NSA Sławomir Kozik (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Jarecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 1 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi B. Ć. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 22 marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana; 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz strony skarżącej kwotę 190 (sto dziewięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 22 marca 2012 r. Dyrektor Izby Celnej,

po rozpatrzeniu odwołania B. Ć., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 27 grudnia 2011 r. określającą zobowiązanie w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Renault Master w kwocie 4.743,- zł oraz nadpłatę w podatku akcyzowym zapłaconym wg deklaracji AKC-U z dnia 2 listopada 2011 r. z tytułu nabycia wewnątrzwspól-notowego w/w samochodu w wysokości 948,- zł.

Podstawą rozstrzygnięcia Dyrektora Izby Celnej był następujący stan faktyczny:

Dnia 2 listopada 2011 r. B. Ć. złożyła deklarację uproszczoną AKC-U

nr [...] z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Renault Master o nr nadwozia [...] i zapłaciła w dniu 3 listopada 2011 r. wynikający z niej podatek w kwocie 5.691,- zł.

W dniu 15 listopada 2011 r. do Urzędu Celnego wpłynął wniosek B. Ć. o zwrot nadpłaconego podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego pojazdu wraz z korektą deklaracji AKC-U,

w którym wyjaśniono, że podatek akcyzowy od nabytego w dniu 22 października 2011 r. samochodu został mylnie określony poprzez wykazanie w pozycji 28 deklaracji kodu Nomenklatury Scalonej jako CN 8703 32 90. Wskazano, że przedmiotowy pojazd,

na podstawie badań technicznych, zarejestrowany został jako samochód ciężarowy, natomiast samochody te nie podlegają akcyzie, wobec czego zaszła konieczność złożenia korekty deklaracji.

Decyzją z dnia z dnia 27 grudnia 2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego określił B. Ć. zobowiązanie w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Renault Master w kwocie 4.743,- zł oraz nadpłatę w podatku akcyzowym zapłaconym wg deklaracji AKC-U z dnia 2 listopada 2011 r. z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego w/w samochodu w wysokości 948,- zł.

W uzasadnieniu decyzji podano, że przeprowadzone w dniu 22 listopada 2011 r. oględziny przedmiotowego pojazdu wykazały, iż posiada on nadwozie typu van. Ponadto, samochód ten wyposażony jest w drzwi przednie, boczne drzwi odsuwane oraz tylne podwójne drzwi skrzydłowe. W panelach bocznych oraz w tylnych drzwiach zamontowane są panele szklane przyciemniane bez możliwości otwierania. Przestrzeń pasażerska i towarowa nie jest oddzielona żadną metalową kratką ani inną stałą przegrodą. Przestrzeń towarowa wykonana jest z blachy, do której przykręcone

są sklejki na panelach bocznych. Na suficie brak podsufitki, nie stwierdzono również oświetlenia, natomiast na podłodze zamontowana jest sklejka, do której przytwierdzone są szyny do mocowania dodatkowych foteli. W chwili przeprowadzenia oględzin fotele były zdjęte z szyn. Pasy bezpieczeństwa są montowane do foteli. Z przodu stwierdzono fotel dla dwóch pasażerów. Pasy bezpieczeństwa zamontowano w oparciu kanapy. Samochód posiadał klimatyzację automatyczną manualną, elektryczne podnoszenie/opuszczanie szyb przednich drzwi oraz elektryczną regulację lusterek.

W przestrzeni towarowej nie stwierdzono popielniczek, dywaników oraz wentylacji.

Mając na uwadze przeprowadzone oględziny oraz noty wyjaśniające

do Nomenklatury Scalonej organ uznał, że pojazd, który nie posiada oddzielnej kabiny dla kierowcy i pasażerów oraz zamontowanego na stałe panelu lub przegrody pomiędzy częścią dla kierowcy i pasażerów siedzących z przodu a częścią tylnią, posiada okna na panelach bocznych oraz wyposażony jest w przesuwane oraz wahadłowe drzwi wyposażone w okna, a także posiada stałe punkty kotwiczenia oraz fotele z pasami bezpieczeństwa do przewożenia pasażerów nie może być zaklasyfikowany do pozycji CN 8704, gdyż taki pojazd może być przeznaczony zarówno do przewozu osób, jak i do transportu towarów.

Posługując się dwoma uzyskanymi w toku gromadzenia materiału dowodowego zaświadczeniami potwierdzającymi przeprowadzenie badania technicznego oraz pismem autoryzowanego dystrybutora pojazdów ciężarowych Renault organ stwierdził, że w zależności od potrzeb użytkownika przedmiotowy samochód może być samochodem osobowym lub ciężarowym. Zwrócono uwagę, że już z definicji pojazd typu van jest pojazdem wielozadaniowym.

W konsekwencji, podkreślając szczególne znaczenie reguły I Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) organ uznał, że zakupiony przez stronę samochód marki Renault Master należy przypisać do kodu CN 8703 albowiem zalicza się on do kategorii samochodów osobowo-towarowych.

Jednocześnie, mając na uwadze wytyczne Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości zawarte w wyroku C-426/07 z dnia 17 lipca 2008 r. zaznaczono,

że kwota podatku akcyzowego nałożonego na pojazdy nabywane wewnątrzwspólnotowo nie może przekraczać podatku rezydualnego zawartego

w wartości samochodów podobnych, używanych i zarejestrowanych w kraju.

Tym samym w sprawie należało porównać kwotę podatku nałożonego na pojazd sprowadzony z innego państwa członkowskiego UE i kwotę podatku akcyzowego zawartego w cenie podobnego pojazdu zarejestrowanego w Polsce.

Na podstawie zebranych w sprawie dowodów dokonano wyceny przedmiotowego pojazdu w katalogu INFOEXPERT. Zgodnie z wyceną z dnia

2 listopada 2011 r., podobny pojazd na terenie kraju prezentował wartość brutto 37.200,- zł (wartość netto 25.501,- zł), a tym samym kwota podatku zawartego

w cenie podobnego pojazdu zarejestrowanego w Polsce ustalona przy zastosowaniu stawki podatku akcyzowego 18,6 % wyniosła 4.743,- zł.

Strona obliczyła i zapłaciła akcyzę w kwocie 5.691,- zł, co wynika z deklaracji uproszczonej nabycia wewnątrzwspólnotowego AKC-U z dnia 2 listopada 2011 r., zatem kwotę zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu osobowego ustalono

na poziomie 948,- zł.

Pismem z dnia 9 styczna 2012 r. podatniczka odwołała się od decyzji organu

I instancji wnosząc o jej uchylenie i stwierdzenie nadpłaty w podatku akcyzowym

w wysokości 5.691,- zł.

Zdaniem odwołującej się organ dokonał błędnej klasyfikacji pojazdu jako osobowego (CN 8703), podczas gdy w dacie nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowy samochód był przeznaczony zasadniczo do przewozu towarów

(CN 8704).

W opinii Strony organ pierwszej instancji dokonał niewłaściwej interpretacji

not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej dotyczących pozycji 8703. W głównej mierze skoncentrował się on na braku zamontowanej w spornym samochodzie stałej przegrody pomiędzy częścią dla kierowcy i ładunkową, a pominął brak wyposażenia części dla przewozu osób w dywaniki, wentylację, popielniczki, tapicerkę, a także

nie uwzględnił pisma firmy A Spółka z o.o. w G., w którym potwierdzono, że samochód został wyprodukowany jako samochód ciężarowy, naruszając w ten sposób naczelną zasadą postępowania przed organami podatkowymi, wyrażoną w art. 122 Ordynacji podatkowej, tj. zasadę ustalenia prawdy obiektywnej

i rozstrzygnął wątpliwości na niekorzyść podatnika.

Po rozpatrzeniu odwołania podatnika, decyzją z dnia 22 marca 2012 r., Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 27 grudnia 2011 r.

Organ uznał, że przeprowadzone oględziny przedmiotowego pojazdu oraz noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej pozwalają przyjąć, że zarzuty odwołania dotyczące braku wnikliwości organu I instancji w zakresie ustalania prawdy obiektywnej nie zasługują na uwzględnienie. Za prawidłowe uznano ustalenia, zgodnie z którymi pojazd:

– nie posiadający oddzielnej kabiny dla kierowcy i pasażerów,

– nie posiadający zamontowanego na stale panelu lub przegrody pomiędzy częścią dla kierowcy i pasażerów siedzących z przodu a częścią tylną,

– posiadający okna na panelach bocznych,

– wyposażony w przesuwane oraz wahadłowe drzwi wyposażone w okna,

– posiadający stałe punkty kotwiczenia oraz fotele z pasami bezpieczeństwa

do przewożenia pasażerów,

nie może być zaklasyfikowany do pozycji CN 8704, ponieważ przeznaczony jest zarówno do przewozu osób, jak i do transportu towarów.

Wskazano, że zaprezentowane w zaskarżonej decyzji stanowisko organu podatkowego I instancji znajduje również potwierdzenie w wyniku badania technicznego pojazdu z dnia 26 października 2011 r., zgodnie z którym jest on samochodem osobowym o nadwoziu typu van przeznaczonym do przewozu 9 osób.

Wskazano, że kolejne badanie techniczne z dnia 26 października 2011 r.,

jak i pismo A Sp. z o.o. Oddział w G., nie ma wpływu na zmianę oceny stanu faktycznego sprawy, ponieważ w zależności od potrzeb użytkownika samochód ten może być samochodem osobowym lub ciężarowym (skoro przedmiotowy samochód został wyprodukowany jako samochód ciężarowy z fabrycznym przystosowaniem pod zabudowę do przewozu dodatkowych sześciu osób). W sumie pojazd ten może przewozić 9 osób, co również sugeruje, iż jest on samochodem wielozadaniowym.

Podkreślono, że klasyfikacja pojazdów dla celów akcyzowych nie jest prowadzona na podstawie przepisów prawa europejskiego dotyczących homologacji pojazdów, czy przepisów ustawy prawo o ruchu drogowym i wydanych na jej podstawie aktów wykonawczych. Powyższe przepisy są stosowane dla potrzeb ustalania rodzaju pojazdu przez producenta oraz późniejszej rejestracji pojazdów, lecz nie mają zastosowania do ustalania klasyfikacji pojazdów dla celów podatku akcyzowego.

Wobec powyższego aktualny sposób określenia pojazdu w dokumentach identyfikujących pojazd nie jest wiążący dla organów podatkowych. Przepisy podatkowe są bowiem przepisami autonomicznymi względem innych gałęzi prawa, natomiast odrębność regulacji podatkowych i klasyfikacji zharmonizowanej wskazuje na istotność cech zewnętrznych pojazdu warunkujących jego zasadnicze przeznaczenie.

Wbrew stanowisku prezentowanemu przez podatnika, na wynik klasyfikacji pojazdu w oparciu o Scaloną Nomenklaturę nie mogą zatem mieć wpływu treści zapisów zawartych w dowodzie rejestracyjnym pojazdu, ponieważ klasyfikacja ta zależy od ściśle określonych elementów wyposażenia pojazdu, a nie od treści dokumentów wydawanych w oparciu o odrębne przepisy.

W konsekwencji organ odwoławczy podzielił stanowisko, że przedmiotowy pojazd nie jest samochodem ciężarowym i jego nabycie podlega podatkowi akcyzowemu. Za słuszne Dyrektor Izby Celnej uznał również ustalenia dotyczące wysokości podstawy opodatkowania przyjętej przez organ pierwszej instancji, wysokości określonego zobowiązania podatkowego oraz stwierdzonej nadpłaty

w tym podatku.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wnosząc

o uchylenie obu wydanych w spawie decyzji organów podatkowych, skarżąca zarzuciła im rażące naruszenie przepisów materialnego prawa podatkowego, a także przepisów proceduralnego prawa podatkowego w stopniu mającym istotny wpływ na prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy.

W uzasadnianiu skargi strona podniosła, że procedura klasyfikowania konkretnego pojazdu samochodowego do poszczególnego kodu CN powinna przebiegać w ten sposób, że najpierw ustala się przeznaczenie pojazdu,

o czym decyduje zasadniczy jego charakter. W przedmiotowej sprawie konstrukcja oraz wyposażenie spornego samochodu wskazują, że jest on w głównej mierze przeznaczony do przewozu towarów, a przewóz osób stanowi tylko uzupełnienie funkcjonalności pojazdu. Potwierdzają to zarówno badania techniczne z dnia 26 października 2011 r. oraz pismo A Sp. z o.o. Oddział w G. Okoliczność, że niektóre elementy wyposażenia spornego samochodu wymienione są w Notach wyjaśniających jako cechy pozwalające zakwalifikować pojazd do pozycji CN 8703 nie może przesądzać, że jest to samochód zasadniczo przeznaczony do przewozu osób, gdyż brak tych elementów w ogóle uniemożliwiałby przewóz osób uboczną funkcję samochodu przeznaczonego zasadniczo do przewozu towarów.

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy podtrzymał stanowisko zawarte

w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej narusza przepisy postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, zatem podlega uchyleniu (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r., poz. 270, tekst jedn., zwanej dalej P.p.s.a.).

Istota powstałego pomiędzy stroną skarżącą a organami celnymi sporu dotyczy tego, czy nabyty i sprowadzony przez skarżącą samochód marki Renault Master

jest samochodem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób (klasyfikowanym

do kodu CN 8703), czy też samochodem ciężarowym (pozycja CN 8704) jak twierdzi skarżąca, a wówczas nie podlegałby on opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

Zgodnie z art. 100 ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r., poz. 108, Nr 626 j.t. ze zm., zwanej dalej w skrócie u.p.a.) samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem skuterów śnieżnych o kodzie CN 8703 10 11, pojazdów typu meleks o kodzie CN 8703 10 18 oraz pojazdów typu quad o kodzie CN 8703 10 18.

W celu określenia, czy dany produkt stanowi wyrób akcyzowy niezbędne

jest jego zatem prawidłowe zaklasyfikowanie. Należy podkreślić, że nazwa handlowa,

czy też przeznaczenie wyrobu nie uzasadnia sugerowanej klasyfikacji do wskazanych kodów CN. Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej (CN) podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że określony towar zawsze

jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Zatem do każdego towaru jest przypisany odpowiedni kod. Należy również mieć na uwadze, że część opisową do Scalonej Nomenklatury (CN) stanowią Noty Wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego.

Noty Wyjaśniające do systemu kodowania zostały opublikowane w załączniku

do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień

do Taryfy Celnej (M.P. nr 86, poz. 880). Zgodnie z tymi wyjaśnieniami klasyfikacja pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8703 jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że pojazdy te są bardziej głównie przeznaczone do przewozu osób,

niż do transportu towarów (pozycja 8704). Przejawem owych cech projektowych zwykle stosowanych do pojazdów objętych pozycją o kodzie CN są takie cechy jak obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa

lub punkty kotwice oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa)

dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamontowane na stałe, składające się

ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych; obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli; obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu; brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów

a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób,

jak i towarów; wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

Treść powołanych wyżej unormowań nie pozostawia wątpliwości,

że dla zaliczenia danego przedmiotu jako wyrobu akcyzowego niezbędne jest przede wszystkim jego prawidłowe zaklasyfikowanie do odpowiedniego kodu CN.

Na potrzebę odwołania się do klasyfikacji przyjętej w Nomenklaturze Scalonej wskazuje ogólna zasada wyrażona w art. 3 ust. 2 u.p.a., według której do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację

w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej

i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382,

z późn. zm.).

Jednocześnie należy podkreślić, że związanie sposobem klasyfikacji przyjętej

w Nomenklaturze Scalonej uniemożliwia uwzględnianie odmiennej klasyfikacji wyrobu przeprowadzonej dla innych celów np. rejestracyjnych. Stąd zarejestrowanie samochodu jako ciężarowego, czy to poza granicami kraju, czy też na jego terytorium, nie ma decydującego znaczenia. Tym samym dowód rejestracyjny pojazdu

nie decyduje o kwalifikacji pojazdu dla celów podatku akcyzowego, spełniając zupełnie inną rolę. Dowód rejestracyjny jest bowiem zasadniczo dokumentem stwierdzającym dopuszczenie pojazdu do ruchu. Organ podatkowy nie jest więc związany zawartym

w dowodzie rejestracyjnym ustaleniem typu pojazdu jako samochodu osobowego,

czy ciężarowego, bowiem z punktu widzenia przepisów ustawy o podatku akcyzowym istotne jest dokonanie jego prawidłowej klasyfikacji do odpowiedniego kodu CN,

co potwierdza orzecznictwo sądowe, m.in. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt I SA/Rz 133/11, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 12 października 2009 r. III SA/Gl 647/09 czy wyrok WSA w Kielcach z dnia 24 marca 2011 r., sygn. akt

I SA/Ke 163/11 (opubl. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższe nie oznacza,

że dokument taki nie może być dowodem i podlegać ocenie w powiązaniu z innymi zebranymi materiałami.

Należy również zwrócić uwagę na to, że przepisy prawa o ruchu drogowym mają w sprawach podatkowych w zakresie podatku akcyzowego zastosowanie jedynie

do badania, czy dany pojazd jest zarejestrowany bądź też nie, na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, gdyż akcyzie podlegają jedynie samochody osobowe niezarejstrowane na terytorium kraju (art. 100 ust. 1 u.p.a.). Dla celów poboru akcyzy w nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklatorze (CN). Grupowanie pojazdów w świetle obowiązujących przepisów ruchu drogowego, nie ma znaczenia

dla ustalenia ich kodu CN.

Przystępując do oceny dokonanej przez organ klasyfikacji spornego pojazdu

Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę stoi na stanowisku, że organy podatkowe zakwalifikowały go do pozycji 8703 wbrew ustalonemu stanowi faktycznemu. Raz jeszcze podkreślenia wymaga okoliczność, że do pozycji CN 8703 może być zakwalifikowany jedynie taki pojazd, który jest przeznaczony zasadniczo

do przewozu osób, a zatem taki, który przeważnie i w głównej mierze służy temu celowi. Jednocześnie uznanie określonego pojazdu za służący do przewozu osób nie wyłącza możliwości pełnienia przez ten pojazd także innych funkcji użytkowych np. przewożenia towaru - kod CN 8703 wprost wskazuje na pojazdy typu combi. Rozszerzono zatem przynależność pojazdów do tego kodu o pojazdy osobowo-towarowe, ale tylko w zakresie pojazdów combi. Przedmiotowy pojazd samochodem combi nie jest, a wręcz przeciwnie wyprodukowany został jako ciężarówka i takie jest jego zasadnicze przeznaczenie i pomimo, że na składanych wzdłuż ścian samochodu mogą być przewożeni ludzie, nie sposób uznać, że podstawową funkcją tego pojazdu jest przewóz osób. Z punktu widzenia treści art. 100 ust. 4 u.p.a. istotne znacznie ma jednak funkcja podstawowa, główna jaką dany pojazd pełni, niezależnie od innych funkcji dodatkowych.

Należy zauważyć natomiast, że z dokonanych ustaleń nie wynika jakoby nabyty przez skarżącą samochód posiadał cechy świadczące o tym, że mamy do czynienia właśnie z samochodem służącym przede wszystkim przewozowi osób, a nie towarów. O osobowym przeznaczeniu samochodu świadczyć powinno niezbicie jego wyposażenie, natomiast zebrane dowody nie dają takiej pewności. Wręcz przeciwnie, zgromadzona dokumentacja fotograficzna (k. 29 – 31 akt administracyjnych), stanowiąca załącznik do przeprowadzonych przez organ oględzin oddaje,

że wewnętrzna, tylna część samochodu, która może być wprawdzie wykorzystywana dwojako, nie posiada wyposażenia typowego dla przewozu osób. Ściany boczne

nie są bowiem wyłożone pozwalającym na komfortowe podróżowanie wykończeniem, powierzchnia ta wykonana jest z blachy, a jedynie dolne części ściany obito drewnianą dyktą. Również podłoga wykonana została ze sklejki. Omawiana część pojazdu nie posiada dywaników, popielniczek, oświetlenia, wentylacji, czy innych akcesoriów towarzyszących podnoszeniu funkcjonalności wnętrz pojazdów, jak chociażby podsufitka, której brak również stwierdzono. Co istotne, zainstalowane w części ładownej siedzenia przytwierdzone zostały do ścian bocznych (w sposób umożliwiający pasażerom podróż bokiem do kierunku jazdy) i są one składane. Powierzchowna nawet ocena wykonanych zdjęć powoduje wystąpienia odczucia o niskim wręcz standardzie tego wnętrza, pozwalającym na okazjonalne jedynie transportowanie osób po opuszczeniu siedzeń bocznych.

Wnioski płynące z przeprowadzonych oględzin wskazują co prawda

na pewne elementy wspólne dla pojazdów klasyfikowanych do pozycji 8703.

Dla przykładu, w protokole z dnia 22 listopada 2012 r. wskazano m.in., że w panelach bocznych i tylnych drzwiach pojazd posiada panele szklane przyciemniane

(bez możliwości otwierania, przy czym tył pojazdu nie jest klimatyzowany), przestrzeń towarowa nie została oddzielona od przestrzeni pasażerskiej, a pojazd posiada pasy (mocowane nie do ścian jak w samochodach osobowych, lecz do samych składanych siedzeń) bezpieczeństwa, jednakże w ocenie Sądu okoliczności te nie przeważają i nie dając organom wystarczających podstaw do przyjęcia stanowiska w zaistniałym sporze

o osobowym zasadniczo przeznaczaniu pojazdu.

Ponadto, zdaniem Sądu organy obu instancji bezzasadnie przyjęły,

że oświadczenie producenta pojazdu dotyczące jego fabrycznego przeznaczenia

(k. 1 akt administracyjnych) nie ma znaczenia w sprawie. Tymczasem z jego treści wprost wynika, że pojazd został wyprodukowany jako samochód ciężarowy

z fabrycznym jedynie przystosowaniem do przewozu 9 osób. W oparciu

o w/w pismo nie można zatem skutecznie podnosić, jak to uczyniły organy,

że przedmiotowy pojazd jest samochodem osobowym, bądź ciężarowym, w zależności od potrzeb, skoro badać powinno się jego zasadnicze przeznaczenie.

W podobny sposób organy potraktowały załącznik do badania technicznego pojazdu (k. 2-3 akt administracyjnych), z którego również wynika, że badany pojazd jest pojazdem ciężarowym. Organy nie wyjaśniły dostatecznie przyczyny, dla której przyjęły odmienny od wynikającego z tego dokumentu wniosek opierając się bezkrytycznie na innym załączniku z tej samej daty i sporządzony przez tą samą osobę.

Należy dodatkowo podkreślić, że organy w wydanych przez siebie decyzjach

w ogóle nie zajęły się oceną znajdującego się w aktach sprawy dowodu rejestracyjnego przedmiotowego pojazdu przetłumaczonego z języka niderlandzkiego (k. 11 akt administracyjnych), w którym jako rodzaj pojazdu również wpisano "samochód ciężarowy". Dowód ten nie może co prawda stanowić wyłącznej podstawy oceny głównego przeznaczenia pojazdu, jednakże zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej organ nie powinien pomijać dowodów. Przywołana zasada ogólna postępowania, wyrażona w art. 122 Ordynacji podatkowej, nakłada na organy podatkowe obowiązek podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy.

Na organie ciąży również obowiązek zebrania i rozpatrzenia wszelkich dowodów koniecznych do wyjaśnienia sprawy, o czym stanowi art. 187 § 1 w/w ustawy.

W tym świetle należy stwierdzić, że organy podatkowe nie dokonały w sprawie właściwej oceny zebranego materiału dowodowego. Ponownie rozpoznając sprawę organ winien dokonać dogłębnej weryfikacji materiału dowodowego w oparciu

o poczynione przez Sąd wskazania.

Dodatkowo wskazać należy, że sam Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę jednoznacznie i wprost stwierdził, że przedmiotowy pojazd jest przeznaczony zasadniczo do przewozu osób i towarów, a takie stwierdzenie nie pozwala na zaklasyfikowanie pojazdu do pozycji kodu CN 8703, gdyż obejmuje ona jedynie pojazdy tylko i wyłącznie zasadniczo przeznaczone do przewozu osób.

Z tych przyczyn, uznając skargę za uzasadnioną, Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. orzekł jak w pkt I wyroku. Na mocy art. 152 P.p.s.a. orzeczono jak w punkcie II. O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 200 powyżej cytowanej ustawy.