Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 633/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2006 r. sprawy ze skargi I. i L. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2006r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa i odmowy jej uchylenia w postępowaniu wznowieniowym skargę oddala.


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną dnia [...] lutego 2006 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania I. i L. B. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2006 r. – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ podał, iż decyzją z dnia [...].02.1998r., znak: [...], Prezydent Miasta S. nakazał L. B. w terminie do

1 maja 1998r., rozbiórkę warsztatu, zlokalizowanego przy Al. [...] w S. wybudowanego w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...].04.1998r., znak: [...], utrzymał w mocy ww. decyzję Prezydenta Miasta S., w części dotyczącą nakazu rozbiórki budynku warsztatowego, oraz uchylił ww. decyzję w części dotyczącej terminu rozbiórki i w tym zakresie umorzył postępowanie w I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku wyrokiem z dnia 20.06.2000r., sygn. akt II SA/Ga 1098/98, oddalił skargę L. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...].04.1998r., w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego.

W dniu 9 marca 2004 r. I. B. złożyła wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...].04.1998 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 i pkt 5 kpa.

Po rozpatrzeniu wniosku [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją znak [...] wydaną dnia [...] lutego 2006 r. po wznowieniu postępowania stwierdził, że kontrolowana decyzja Wojewody [...] z dnia [...].04.1998 r. została wydana z naruszeniem art. 10 § 1 kpa, gdyż nie zapewniono I. B., będącej stroną w tej sprawie, czynnego udziału w postępowaniu oraz odmówił uchylenia tej decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 4 i pkt 5 kpa, ponieważ od dnia jej doręczenia upłynęło 5 lat, oraz gdyż brak jest podstaw do uchylenia decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 kpa.

Organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji prawidłowo ustalił, że zaistniała przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 kpa, a mianowicie strona nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, ponieważ pomimo iż nakaz rozbiórki dotyczył tylko inwestora, zawiadomione o tym zdarzeniu powinny być wszystkie osoby będące stronami w przedmiotowym postępowaniu, a tym bardziej współwłaściciel nieruchomości, na której przedmiotowa rozbiórka powinna nastąpić (co ma miejsce w niniejszej sprawie). Jednakże zgodnie z art. 146 § 1 kpa. uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 kpa nie może nastąpić, jeśli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat.

Decyzja Wojewody [...] znak: [...], została wydana dnia [...].04.1998r., a skarżąca o ww. decyzji Wojewody [...] i związanym z nią postępowaniem dowiedziała się dnia 16.02.2004r., co wynika z jej pisma z dnia 27.04.2004r. W związku z powyższym zgodnie z art. 151 § 2 kpa. organ wojewódzki prawidłowo odmówił uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...].04.1998r. oraz stwierdził, że ww. decyzja została wydana z naruszeniem art. 10 § 1 kpa, gdyż nie zapewniono I. B., będącej stroną w tej sprawie, czynnego udziału w postępowaniu.

Odnośnie stwierdzenia skarżącej, że "dowody wskazane w decyzji na rozbiórkę (...) nie były jednoznaczne ani wyczerpujące, a ponadto fałszywe", organ wskazał, że aby uznać przesłankę art. 145 § 1 pkt 1 Kpa. za istotną, sfałszowanie dowodu musi być stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu, co nie miało miejsca w niniejszym postępowaniu.

Argument wymieniony przez skarżącą, dotyczący "ujawnienia nowej okoliczności faktycznej, która istniała w dniu wydania decyzji, a nieznana była organowi wydającemu decyzję, tj. faktu, iż pozostawienie budynku bez rozbiórki nie zagraża innym, nie narusza dóbr ogólnych i interesu społecznego", zdaniem organu odwoławczego, odnosi się do inwentaryzacji powykonawczej budynku warsztatu ślusarsko-hydraulicznego sporządzonej w 02.2004r., nie wnosi nowych istotnych informacji w danej sprawie.

Nadto organ odwoławczy wskazał, że kwestionowana decyzja Wojewody [...] z dnia [...].04.1998 r. była przedmiotem badania jej zgodności z prawem w postępowaniu sądowym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku, a wyrok i ocena prawna sądu wiąże organy administracji publicznej orzekające w sprawie.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli I. i L. B.

Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżący wskazali na nieprawidłowości i uchybienia organu w prowadzonym postępowaniu naprawczym, toczącym się przed wydaniem decyzji rozbiórkowej. Nadto I. B. podniosła, że przed wydaniem decyzji we wznowionym postępowaniu organ nie prowadził postępowania wyjaśniającego, nie ustosunkował się do zarzutów wniosku o wznowienie.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, wnosząc o jej oddalenie, podniósł że powołana przez skarżących dokumentacja powykonawcza wraz z ekspertyzą techniczną nie może stanowić przesłanki wymienionej w art. 145 § 1 pkt 5 kpa, tj. nowej okoliczności faktycznej lub nowego dowodu istniejącego w dniu wydania decyzji, nieznanego organowi, który wydał decyzję, ponieważ została wykonana w 2004 r. a decyzja której dotyczy wniosek była wydana w dniu [...].04.1998 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.

Uwzględnienie skargi następuje tylko wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji.

Skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Przedmiotem oceny w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2006 r. utrzymująca w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2006 r. wydaną w postępowaniu wznowieniowym, odmawiającą uchylenia decyzji z dnia

[...] kwietnia 1998 r. wydanej w przedmiocie rozbiórki budynku warsztatu wybudowanego w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków pozwolenia na budowę w S. przy ul. [...].

Art. 16 ust. 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego ustanowił ogólną zasadę trwałości decyzji administracyjnych, od której ustawodawca dopuścił pewne wyjątki.

Jednym z nich jest możliwość wzruszenia decyzji obarczonych istotnymi wadami postępowania w trybie wznowienia postępowania administracyjnego.

Instytucja wznowienia ma charakter nadzwyczajny, bowiem dotyczy kontroli prawidłowości wydanej decyzji ostatecznej i polega na ponownym rozpatrzeniu sprawy w celu sprawdzenia czy któraś z wad postępowania wymieniona w art. 145 § 1 i art. 145a § 1 kpa nie wpłynęła na treść rozstrzygnięcia.

Zasadnie więc w niniejszej sprawie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z uwagi na zaistnienie przesłanki wymienionej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, tj. faktu, iż I. B. bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu prowadzonym w sprawie nakazania rozbiórki wybudowanego warsztatu, wznowił postępowanie.

Prawidłowo też z uwagi na treść art. 146 § 1 kpa organ odmówił uchylenia decyzji ostatecznej, której dotyczył wniosek. Zgodnie bowiem z art. 146 § 1 kpa uchylenie decyzji z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 3-8 kpa nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat. Przepis ten określając początek biegu wskazanego w nim terminu posługuje się pojęciem "dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji" nie uzależnia zatem rozpoczęcia biegu tego terminu od tego, czy decyzja doręczona została wszystkim stronom.

Termin o którym mowa w art. 146 § 1 kpa jest terminem określającym przedawnienie możliwości uchylenia decyzji, początek zaś jego biegu jest związany z czynnością organu (doręczenie lub ogłoszenie).

Po upływie pięciu lat od tej czynności art. 146 § 1 kpa wprowadza zakaz uchylenia decyzji wydanej w postępowaniu dotkniętym jedną z wad opisanych w art. 145 § 1 pkt 3-8 kpa (vide wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego IV SA 1018/97 z dn. 25.06.1999 r., IV SA 505/99 z dn. 5.11.2001 r.).

W rozpoznawanej sprawie, kontrolowana decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego była wydana dnia [...] kwietnia 1998 r., co prawda w aktach sprawy brak jest dowodu doręczenia decyzji stronom, jednakże od decyzji tej L. B. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego i skarga ta była przedmiotem rozpoznania Sądu w sprawie zarejestrowanej w 1998 r. pod numerem 1098, a więc niewątpliwym jest że decyzja od której zgodnie z ustawą z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym skarga pod rygorem jej odrzucenia mogła być wniesiona w terminie 30 dni od jej doręczenia, została doręczona skarżącemu L. B. najpóźniej w sierpniu 1998 r., o czym także świadczy treść pisma z dnia 26 sierpnia 1998 r. Urzędu Wojewódzkiego w G. wzywającego organ I instancji do nadesłania akt administracyjnych w związku ze skargą wniesioną przez stronę oraz data odpowiedzi na skargę skierowana do Naczelnego Sądu Administracyjnego – tj. 10 września 1998 roku.

W tym stanie rzeczy wobec złożenia wniosku o wznowienie postępowanie dnia

9 marca 2004 r. organ prawidłowo uznał, ze możliwość uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...].04.1998 r. przedawniła się na skutek zaistnienia przesłanki o której mowa w art. 146 § 1 kpa.

Wobec powyższych ustaleń na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w wyroku.