Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 81/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-02-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58§1 pkt 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA - Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. oraz G. Sp. z o.o. w O. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia... sierpnia 2013 r. nr ... w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego o stwierdzenie nieważności postanowienia; postanawia: - odrzucić skargę G. Sp. z o.o. w O.


UZASADNIENIE

Pismem z ... września 2013 r. B. G. oraz G. Sp. z o.o. w O. wnieśli, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia ... sierpnia 2013 r.

Z wcześniej prowadzonego w sprawie postępowania o stwierdzenie nieważności postanowienia Prezesa ARiMR nr ... z dnia ....04.2013 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi postanowieniem z dnia ....07.2013 r., nr ... odmówił wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności postanowienia, które swoim rozstrzygnięciem obejmowało B. G.

Zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98 poz. 1071 ze zm.) stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Z kolei w myśl art. 32 ustawy z 30 08 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. z 2012 r., poz. 270 j.t.] – dalej: p.p.s.a., w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Art. 50 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, iż uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Powyższe oznacza, że o istnieniu legitymacji skargowej nie decyduje zarzut naruszenia interesu prawnego skarżącego, lecz interes prawny, którego istotę stanowi żądanie oceny przez sąd administracyjny zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z obiektywnym porządkiem prawnym[1]. Skarżący musi mieć w złożeniu skargi interes prawny pojmowany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością.

W ocenie Sądu istotne jest zatem ustalenie istnienia po stronie skarżących interesu prawnego tj. przymiotu strony uprawniającego do wniesienia skargi.

W tym kontekście Sąd zauważa, iż wniesiona w niniejszej sprawie skarga na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia ....08.2013 r. w istocie dotyczyła postępowania w sprawie B. G. o stwierdzenie nieważności postanowienia Prezesa ARiMR nr ... z dnia ...04.2013 r. Z uwagi na to, iż powyższe postanowienie z ... sierpnia 2013 r. wydane zostało w stosunku do B. G., podnieść należy, iż stroną postępowania w przedmiotowej sprawie są te same osoby, które brały udział w postępowaniu zakończonym ostatecznym postanowieniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z ... sierpnia 2013 r., którym zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a. przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi.

Zauważyć w tym miejscu należy, iż G. Sp. z o.o. w O., której to spółki postępowanie o stwierdzenie nieważności postanowienia nie dotyczyło, również wniosła skargę (podpisując się pod skargą) do Sądu na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z ... sierpnia 2013 r., nie mając, w ocenie Sądu, do tego legitymacji skargowej.

Stroną bowiem w toczącym się postępowaniu administracyjnym zakończonym postanowieniem ostatecznym z ... sierpnia 2013 r., była wyłącznie B. G. Całe zatem postępowanie obejmowało tylko B. G.

Tym samym w sprawie nie może być zastosowany, w stosunku do G. Sp. z o.o. w O. art. 50 § 1 p.p.s.a., który uprawniałby go do wniesienia skargi.

Jak podkreśla się w dotychczasowym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i doktrynie - norma prawa materialnego, na której oparto zaskarżony akt administracyjny, a nie interes faktyczny (por. wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 1993r., sygn. akt I SA 1719/92, OSP 1994/10/199 z aprobującą glosą P. Kucharskiego; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, s. 86) decyduje o tym, czy skarżący ubiegający się o udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma interes prawny w danej sprawie.

Tym samym status strony wynika z przepisów prawa materialnego ustanawiających prawa lub obowiązki, a nie z uznania danego podmiotu za stronę, bądź też przekonania wewnętrznego strony. Osoba trzecia może brać udział w charakterze strony przed sądem administracyjnym jedynie w takich sprawach, w których przepisy prawa dopuszczają jej udział w postępowaniu administracyjnym zakończonym zaskarżoną decyzją.

W przedmiotowej sprawie brak jest przepisu prawa materialnego, który uzasadniałby uczestnictwo G. Sp. z o.o. w O. w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Również sama zainteresowana nie wykazała przepisu prawa, z którego mogłaby wywieść interes prawny.

Wyjaśnienia ze strony Sądu również wymaga, iż orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wydane w niniejszej sprawie, będzie dotyczyło wyłącznie G. Sp. z o.o. w O. bowiem zarówno w zaskarżonym postanowieniu, jak i w poprzedzającym go postanowieniu z ... lipca 2013 r. konsekwencje odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności postanowienia dotyczą wyłącznie podmiotów w niej wymienionych.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

-----------------------

[1] T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym – Komentarz, Warszawa 2005, Wyd. Prawnicze C H. Beck, s. 212.