Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 7/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2011-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo miejscowe
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 60, art. 161 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędziowie Sędzia WSA Joanna Brzezińska Sędzia WSA Marek Szumilas (spr.) Protokolant referent - stażysta Malwina Tomiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2011 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] r., Nr XXVII/206/05 w przedmiocie zmian do uchwały Nr XXXVI/256/02 Rady Gminy dotyczącej ustalenia zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

W dniu [...] marca 2002 roku Rada Gminy podjęła uchwałę nr XXXVI/256/02 w przedmiocie ustalenia zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy. Uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa.

Powołując się na treść przepisów art. 18 ust. 2 pkt15 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 2001 roku nr 142 poz. 1591 ze zm.) oraz art. 4 oraz 21 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu Cywilnego (Dz. U. z 2001 roku nr 71 poz. 733) Rada Gminy uchwaliła utworzenie mieszkaniowego zasobu Gminy ( § 1 uchwały ). W § 2 wskazano, że uchwała ustala zasady

i kryteria wynajmowania tych lokali.

Uchwałą Nr XXVII/206/05 z dnia [...] lipca 2005 roku W sprawie zmian do uchwały Nr XXXVI/256/02 Rady Gminy w sprawie ustalenia zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy, to jest wyżej wymienionej (opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa z dnia 12 sierpnia 2005 roku , Nr 48 , poz. 1062 z późn. zm ) Rada Gminy wprowadziła w § 4 pkt 1 zmianę poprzez ograniczenie kręgu osób, którym wynajmowano lokale wchodzące w skład mieszkaniowego zasobu gminy do "mieszkańców gminy, którzy mieszkają i są zameldowani w granicach gminy co najmniej 3 lata i nie posiadają tytułu prawnego do innego lokalu" .

Prokurator Rejonowy, w piśmie z dnia [...] grudnia 2010 roku, wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] marca 2002 roku nr XXXVI/256/02 w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy w cześć dotyczącej jej § 4 ust. 1, oraz uchwały Rady Gminy Nr XXVII/206/05 z dnia [...] lipca 2005 r. w sprawie zmian do uchwały Nr XXXVI/256/02 Rady Gminy w sprawie ustalenia zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy w części zmieniającej treść § 4 pkt 1 powyższej uchwały zarzucając uchwałom w tak określonym zakresie naruszenie prawa a to art. 4 i art. 21 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu Cywilnego poprzez ustalenie, że Gmina gospodarując swoim zasobem mieszkaniowym, wynajmuje lokale mieszkańcom posiadającym stałe zameldowanie na terenie gminy przez okres ostatnich 3 lat – pomimo braku po stronie rady gminy kompetencji do ustalenia takiego ograniczenia.

Prokurator wskazał, że kompetencję do uchwalania zasad wynajmowania lokali z gminnego zasobu mieszkaniowego radzie gminy przyznaje przepis art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie praw lokatorów. W ust. 3 powołanego przepisu ustawodawca wymienia przykładowo elementy przedmiotowe zasad, które powinna uregulować rada w drodze uchwały. Katalog tych spraw nie ma charakteru zamkniętego, co oznacza, że rada gminy może w uchwale zawrzeć także inne niż wyliczone postanowienia, o ile mieścić się one będą w zakresie przedmiotowym udzielonej delegacji. Zawarty w przepisie zwrot "w szczególności" nakazuje jednocześnie obligatoryjne uwzględnienie w uchwale wszystkich elementów wymienionych w pkt. 1 - 7.

Istotne znaczenie dla rozważanej kwestii ma art. 4 omawianej ustawy, bowiem w przepisie tym ustawodawca określił osoby , które posiadaj ą prawo do najmu lokalu mieszkalnego z gminnego zasobu, wskazując, że są nimi osoby nie mające zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych, mieszkający na terenie gminy, posiadające niskie dochody . Ustawa o ochronie praw lokatorów nie wprowadza innych ograniczeń wyłączających możliwość zawarcia umów najmu .

Zdaniem Prokuratora analiza zaskarżonej uchwały pozwala na stwierdzenie, że § 4 ust. 1 rażąco narusza art. 4 i art. 21 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku

o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, bowiem znajduje się w nim zapis że Gmina wynajmuje lokale mieszkalne osobom, które zamieszkują są zameldowane w granicach administracyjnych gminy co najmniej 3 lata wstecz i nie posiadają tytułu prawnego do innego lokalu.

Niedopuszczalne jest w ocenie skargi wyłączenie z kręgu osób mogących ubiegać się o wynajem lokalu komunalnego osób posiadających tytuł prawny do lokalu lub jego części - z wyjątkiem lokalu socjalnego ( art. 23 ust. 2 cytowanej ustawy) - bądź uzależnienie takie uprawnienia od innego niż przewidzianego

w ustawie kryterium przykładowo zameldowania na pobyt stały albo zamieszkiwania na terenie gminy przez określony okres czasu przed złożeniem wniosku.

Prokurator odwołał się do treści ustawy z dnia 08 marca 1990 roku

o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ), która w art. 1 ust. 1 definiuje pojęcie wspólnoty samorządowej , określając , że tworzą ją mieszkańcy gminy.

W związku z powyższym, zdaniem skarżącego zawężenie przez Radę Gminy katalogu osób mogących ubiegać się o lokal z gminnego zasobu mieszkaniowego do osób zamieszkujących i zameldowanych na terenie gminy stanowi rażące naruszenie art.4 ust. l ustawy o ochronie lokatorów , mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu Cywilnego oraz wykracza poza upoważnienie wynikające z art. 21 cytowanej ustawy. Rozwiązanie przyjęte przez Radę Gminy mające charakter normatywny Jako odnoszące się do wszystkich mieszkańców gminy znajdujących się w określonej sytuacji mieszkaniowej, budzą zastrzeżenia z powodu podjęcia ich z przekroczeniem upoważnienia ustawowego, a zatem nie powinny być akceptowane w obowiązującym porządku prawnym.

W odpowiedzi na skargę Rada Gminy poinformowała, że uchwałą Nr III/11/10 z dnia [...].12.2010 r. uwzględniła skargę Prokuratora Rejonowego na wskazane powyżej uchwały i uchwałą Nr 111/10/10 z dnia [...].12.2010 r. zmieniła treść zaskarżonych uchwał w zakresie objętym skargą prokuratora, poprzez usunięcie zapisów naruszających przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu Cywilnego.

W zaistniałej sytuacji zdaniem Rady zasadny jest wniosek o umorzenie postępowania w niniejszej sprawie.

Powyższa skarga Prokuratora, z mocy art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, została rozdzielona w ten sposób, że skarga na uchwałę nr XXXVI/256/02 prowadzona będzie w innym postępowaniu, natomiast przedmiotem postępowania w tej sprawie jest skarga na uchwałę Rady Gminy Nr XXVI/206/05 z dnia [...] lipca 2005 roku.

Pismem z dnia [...] listopada 2011 roku Prokurator Okręgowy, cofnął skargę w zakresie żądania stwierdzenia nieważności uchwały. Nr XXVII/206/05. Podstawą cofnięcia skargi stało się badanie legalności § 4 ust. 1 i § 8 plt 3 uchwały Nr XXXVI/256/02 przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w sprawie II SA/Go 6/11.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa stanowi, że skarżący może cofnąć skargę. Takie cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w przepisie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Powołany wyżej przepis art. 60 ppsa statuuje zasadę dyspozycyjności, która przejawia się przez przyznanie stronom postępowania sądowego uprawnienia do rozporządzania przedmiotem tego postępowania oraz rozporządzania uprawnieniami procesowymi. Składając oświadczenie o cofnięciu skargi, skarżący daje wyraz temu, że rezygnuje z realizacji prawa do sądu, którego treścią jest poddanie sądowej kontroli aktu administracyjnego, czynności lub bezczynności organu administracji publicznej (tak też: Romańska Marta, Knysiak-Molczyk Hanna, Woś Tadeusz (redakcja) (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2007 Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis s. 872 ). Sąd przeto jest związany żądaniem strony, jeśli stwierdzi jego dopuszczalność, zatem jeżeli cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

W rezultacie cofnięcia przez Prokuratora złożonej skargi o stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy z dnia [...] lipca 2005 roku Nr XXVII/206/05, postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe, w wyniku czego przestała istnieć sprawa sądowoadministracyjna.

W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały ustawowe przesłanki wyłączające skuteczność oświadczenia Prokuratora o cofnięciu skargi.

Uchwała Nr XXXVI/256/02 w zakresie zaskarżonym będzie rozpatrywana sprawie II SA/Go 6/11. Niezależnie od tego stwierdzić należy, że Rada Gminy

uznała zasadność skargi Prokuratora i Uchwałą z dnia [...] grudnia 2010 roku zmieniła treść zaskarżonego § 4 ust. 1 Uchwały z dnia [...] marca 2002 roku Nr XXXVI/256/02.

W istniejącym stanie rzeczy, Sąd z powołaniem się na przepis art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 ppsa postanowił umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne .