Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 917/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-09-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par.2 pkt 4,art.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.14 par.1 ipar.2, art.33 ,art. 34 par.1ipar.2,
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.
article: art. 40 ust. 3 pkt 3, ust. 3a, art. 40 ust. 3 lit. b
journal: Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Ruszyński /spr./ Sędziowie NSA Jerzy Małecki as. sąd. WSA Karol Pawlicki Protokolant st.sekr.sąd. Urszula Kosowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2008r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego oddala skargę /-/ K. Pawlicki /-/ J. Ruszyński /-/ J. Małecki


UZASADNIENIE

Występując jako wierzyciel, Starostwo Powiatowe wystawiło tytuł wykonawczy, w którym obciążyło Spółkę z o.o. A opłatą za czynności geodezyjne i kartograficzne zgodnie z rachunkiem z dnia [...], Nr [...] w kwocie [...].

Jako podstawę prawną egzekucji administracyjnej wskazano rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego.

Wyżej wymieniony rachunek wskazywał, że wymieniona w nim opłata dotyczy weryfikacji ewidencji gruntów i budynków.

Z kolei przedmiotem zgłoszenia pracy geodezyjnej Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej była modernizacja baz danych.

A Spółka z o.o. złożyło w Starostwie Powiatowym wniosek o udostępnienie danych zawartych w zasobie geodezyjnym i kartograficznym na potrzeby wykonania prac związanych z modernizacją i budową baz danych Systemu Identyfikacji Działek Rolnych.

Po wystawieniu tytułu wykonawczego Starostwo Powiatowe wystąpiło do Naczelnika Urzędu Skarbowego o wszczęcie postępowania egzekucyjnego.

A Spółka z o.o. zgłosiła zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Na podstawie art. 34 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji Naczelnik Urzędu Skarbowego wystąpił do wierzyciela (Starostwo Powiatowe) o zajęcie stanowiska w sprawie zgłoszonych zarzutów.

Zarzuty oparte zostały na twierdzeniu, że wygasł obowiązek A Spółka z o.o. z innego powodu oraz, że obowiązek został określony niezgodnie z treścią przepisu prawa.

Zdaniem dłużnika egzekwowana należność została obliczona przez Starostwo Powiatowe w sposób sprzeczny z przepisami wymienionymi w tytule wykonawczym.

Wadliwość wyliczenia należności za wykonanie prac związanych z modernizacją i budową baz danych systemu identyfikacji działek rolnych wynika według A Spółka z o.o. z nieuwzględnienia w wyliczeniach pkt 1 zawartego w tabeli nr III w załączniku nr 1 pkt. 3.

Chodzi o zastosowanie współczynnika 0,01 do opłaty ustalonej według tabeli nr III lp. 2 w przypadku, gdy przedmiotem opracowania jest wyłącznie zmiana nośnika informacji.

Zdaniem skarżącej współczynnika 0,01 nie stosuje się, gdy w wyniku zgłoszonej pracy pozyskiwane są dane ewidencyjne w formie pomiarów terenowych, oględzin terenowych lub przetwarzania innych dokumentów.

Te argumenty uzasadniają zdaniem skarżącej Spółki zarzut wygaśnięcia obowiązku. gdyż należność określona została przez wierzyciela niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z przepisu prawa.

Postanowieniem z dnia [...] Starosta nie uwzględnił powyższych zarzutów.

W szczególności Starosta uznał, że wpłata dokonana przez skarżącego w kwocie łącznie [...] złotych, obejmująca należność wyliczoną według uznania skarżącego, karę za zwłokę, koszty upomnienia i koszty egzekucyjne nie wyczerpuje roszczeń wynikających z rachunku nr [/...], który obejmuje kwotę [...] złotych. Ponadto Starosta stoi na stanowisku, że obliczenie należności pieniężnej przez wierzyciela - Starostwo Powiatowe zastało wykonane poprawnie tzn. zgodnie z obowiązującym stanem prawnym oraz zgodnie z istniejącym stanem faktycznym. Ustalając pozycje do sporządzenia rachunku w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego (Dz.U.Nr 37, poz.33), wierzyciel ustalił, że właściwa jest pozycja zawarta w załączniku nr 1, tabeli III, lp. 3 – okresowa weryfikacja danych ewidencyjnych.

Znany jest wierzycielowi zapis zawarty w warunkach technicznych, dotyczący opłaty z

tytułu zgłoszonej pracy geodezyjnej, z którego wynika, że ośrodki dokumentacji naliczą opłatę według załącznika nr 1, tabeli III, lp.2 z zastosowaniem uwagi nr 1, czyli ze współczynnikiem 0,01, ale zapis ten nie może mieć zastosowania w przypadku powiatu. Stosowanie tego współczynnika jest możliwe wyłącznie przy przetworzeniu mapy analogowej do postaci cyfrowej co jednoznacznie wynika z pisma Głównego Geodety Kraju z dnia [...], nr [...], które jest znane skarżącemu.

Przypadek powiatu polega na tym, że na całym obszarze objętym opracowaniem przez zobowiązanego, istniała mapa numeryczna już wcześniej, wobec czego nie musiał jej wykonywać i otrzymał do swojego opracowania gotowe pliki tej mapy. Sytuacja ta wykluczała zastosowanie w rachunku pozycji lp.2 ze współczynnikiem 0,01. Dlatego też Starosta, korzystając ze swoich uprawnień ustalił, że praca wykonawcy - zobowiązanego, w zakresie geodezyjnym i kartograficznym, ograniczała się do weryfikacji ewidencji gruntów i taką pozycję zastosował przy sporządzaniu rachunku.

Po rozpoznaniu zażalenia A Spółka z o.o. na postanowienie Starosty z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanowieniem z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Organ odwoławczy ustalił, że dokumentacja techniczna, wynikająca z Wytycznych organizacyjno-technicznych zgłaszania prac (...), stanowiących załącznik do Warunków technicznych opracowanych na potrzeby realizowanego przez ARiMR projektu pn. "Modernizacja baz danych Systemu Identyfikacji Działek Rolnych (LPIS) w tym opracowanie postaci wektorowej danych graficznych z integracją z częścią opisową", nie została przekazana przez wykonawcę pracy do powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w zadeklarowanym terminie. Obowiązek przekazania powstałych materiałów lub informacji o tych materiałach do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego nałożony został na wykonawców prac geodezyjnych zapisami art. 12 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240 poz. 2027 ze zm.).

W przedstawionej sytuacji faktycznej, mając na względzie zapisy pkt 9.8 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dniał 9 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego, organ prowadzący zasób podjął czynności zmierzające do obciążenia zobowiązanego opłatą za udostępnione dane i informacje do zgłoszenia pracy. Zgodnie bowiem z przywołanym wyżej przepisem: "w przypadku niedostarczenia dokumentacji po upływie 10 dni od zadeklarowanej w zgłoszeniu daty zakończenia prac wysokość opłaty ustala się według wysokości stawek obowiązujących w terminie deklarowanego zakończenia pracy; pobranie opłaty następuje 11 dnia od zadeklarowanej w zgłoszeniu daty zakończenia prac ".

Jednocześnie organ I instancji pozyskał od zobowiązanego informacje, wynikające z Wytycznych organizacyjno - technicznych zgłaszania prac (...) opracowanych przez zamawiającego (ARiMR) na potrzeby realizowanego projektu, iż opłaty za przedmiotową pracę geodezyjną powiatowe ośrodki dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej winny naliczać w oparciu o załącznik nr 1 pkt 3 tabela III poz. 2 rozporządzenia w sprawie wysokości opłat(...) - Modernizacja ewidencji gruntów i budynków, z zastosowaniem uwagi nr 1 do tabeli. Uwaga ta wskazuje, że w przypadku opracowania polegającego na zmianie nośnika informacji ewidencji gruntów i budynków wysokość opłaty ustala się według tabeli III poz. 2, stosując współczynnik 0.01., Starosta powziął jednak wątpliwość co do zastosowania przy naliczeniu opłaty przytoczonych wyżej pozycji rozporządzenia i wystąpił do organu centralnego pismem z [...]. Nr [...] o zajęcie stanowiska, jak naliczyć opłaty w sytuacji, gdy zobowiązany nie opracowuje, w ramach zgłoszonej pracy, numerycznej mapy ewidencyjnej tylko ośrodek dokumentacji udostępnia mu gotowe bazy mapy wektorowej. Nie zachodzi zatem sytuacja zmiany nośnika informacji uprawniająca do skorzystania z zastosowania współczynnika 0.01 do naliczonej opłaty.

Główny Geodeta Kraju pismem z [...]. [...] wyjaśnił, że "(...) zastosowanie współczynnika 0.01 do opłaty ustalonej według tabeli III poz. 2 ma miejsce w przypadku, gdy przedmiotem opracowania jest wyłącznie zmiana nośnika informacji".

Kierując się obowiązującymi przepisami prawa, wspomnianym wyżej rozporządzeniem w sprawie wysokości opłat (...), po analizie Warunków technicznych wykonania pracy, sformułowanych przez zamawiającego (ARiMR) oraz stanu faktycznego istniejącej w zasobie numerycznej mapy ewidencyjnej, organ naliczył ostatecznie opłatę, zgodnie z załącznikiem nr 1 pkt 3 tabela III poz. 3 rozporządzenia - Okresowa weryfikacja danych ewidencyjnych. Do obliczeń przyjęto [...] działek ujawnionych w części opisowej operatu na dzień wydania baz, co dało kwotę [...] zł. Odrzucono tym samym sugerowany powiatowym ośrodkom dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej w Wytycznych organizacyjno-technicznych zgłaszania prac (...) sposób naliczenia opłat wykonawcom projektu ARiMR.

W analizowanej sprawie organ odwoławczy podzielił stanowisko Starosty, w zakresie sposobu naliczenia opłaty urzędowej za udostępnienie danych i informacji z zasobu geodezyjnego i kartograficznego, do zgłoszenia pracy [...]. Naliczanie tychże opłat należy do zadań starosty, związanych z prowadzeniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, wynikających z art. 7d ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Wpływy z opłat są dochodami powiatowego funduszu celowego - funduszu gospodarki zasobem geodezyjnym i kartograficznym.

Zakres prac realizowanych przez firmę A na terenie powiatu nie mógł zostać zakwalifikowany do asortymentu prac Modernizacja ewidencji i gruntów i budynków, wyszczególnionego w tabeli III poz. 2 załącznika nr 1 I do rozporządzenia w sprawie wysokości opłat (...), gdyż nie spełniał wymogów art. 24a

ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Zgodnie bowiem z tym przepisem:

- starosta może zarządzić przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków, starosta podaje do publicznej wiadomości informację o przystąpieniu do modernizacji I ewidencji gruntów i budynków,

* wykonawca pracy opracowuje projekt operatu opisowo-kartograficznego, który podlega określonym procedurom wyłożenia do wglądu zainteresowanych,

* starosta ogłasza w dzienniku urzędowym województwa, że projekt operatu staje się operatem ewidencji gruntów i budynków.

Warunki techniczne opracowane na potrzeby projektu realizowanego dla Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nie przewidywały takiego trybu dokonywania zmian w operatach ewidencyjnych.

Niezgodne z obowiązującym prawem byłoby także zastosowanie współczynnika 0.01, w sytuacji, gdy w powiatowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym funkcjonuje numeryczna mapa ewidencyjna, która została wykonawcy udostępniona do zgłoszonej pracy, jako gotowy produkt wcześniej wykonanych prac geodezyjno kartograficznych.

Zobowiązany, zgodnie z Warunkami technicznymi wykonania pracy, opracowanymi przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, miał natomiast dokonać weryfikacji konturów użytków gruntowych na podstawie ortofotomapy (elementu istotnego do redakcji pól zagospodarowania), a także kontrolę poprawności przebiegu granic działek, konturów użytków na mapie ewidencyjnej oraz zlokalizować oczywiste pomyłki w odniesieniu do ich przebiegu i wszystkie inne rozbieżności. Tak sformułowane cele pracy odpowiadają wymogom § 54 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Budownictwa z dnia 29 marca 200Ir. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) definiującego, co rozumiemy przez weryfikację danych ewidencyjnych. Zgodnie z tym przepisem starosta zapewnia przeprowadzenie okresowych weryfikacji danych ewidencyjnych w zakresie:

* zgodności danych z treścią dokumentów źródłowych, stanowiących podstawę wpisu do ewidencji,

* zgodności treści mapy ewidencyjnej ze stanem faktycznym w terenie.

Niezgodności stwierdzone w wyniku weryfikacji, podlegają usunięciu w trybie przewidzianym dla aktualizacji operatu ewidencyjnego (§ 54 ust. 6).

Natomiast zapisy § 46 ust.2 pkt 2 przywołanego wyżej rozporządzenia wskazują, że do ewidencji gruntów i budynków wprowadza się z urzędu zmiany, wynikające z opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych. Dokonana zatem przez zobowiązanego (ustalenie w oparciu o zapisy Warunków technicznych projektu), w ramach zgłoszonej pracy geodezyjnej, weryfikacja użytków gruntowych oraz kontrola rozbieżności przebiegu granic działek na mapie ewidencyjnej, dokonana na podstawie ortofotomapy, odpowiada wymogom, opisanym w rozporządzeniu w sprawie ewidencji gruntów i budynków, dla weryfikacji danych ewidencyjnych.

Powyższe argumenty uzasadniają zdaniem organu odwoławczego zastosowanie poz. 3 z tabeli III załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne...

W skardze na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] A Spółka z o.o.w K wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i postanowienia Starosty z [...].

Zaskarżonym postanowieniem Spółka z o.o. A zarzuciła:

1. oparcie na regulacji rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. - w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego (Dz.U. z 2004 r., Nr 37, poz. 333 z późn. zm.), niezgodnego z Konstytucją RP i ustawą - prawo geodezyjne i kartograficzne,

- naruszenie przepisów prawa materialnego, a to rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. - w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r., Nr 38, poz. 454 z późn. zm.), jak i rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. - w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonywanie wy rysów i wypisów z operatu ewidencyjnego (Dz.U. z 2004 r., Nr 37, poz. 333 z późn. zm.) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie,

przepisów postępowania, a to:

* art. 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - kodeks postępowania administracyjnego (t.jedn. Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) w zw. z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. - o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.) poprzez naruszenie zasady praworządności i oparcie rozstrzygnięcia na stanowisku Centralnego Organu Administracji - Głównego Geodety Kraju,

* art. 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t.jedn. Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) w zw. z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. - o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.) poprzez naruszenie zasady zaufania do organów państwa w sytuacji, gdy skarżący działając w ramach postępowania o udzielenie zamówienia publicznego zobligowany jest uwzględniać stanowisko zamawiającego, które kwestionowane jest przez inny organ administracji publicznej,

- art. 7 i art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - kodeks postępowania administracyjnego (t.jedn. Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) w zw. z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. - o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.) poprzez nie ustalenie stanu faktycznego sprawy i brak wszelkich dowodów pozwalających na wydanie rozstrzygnięcia uwzględniającego stan faktyczny, w sytuacji, gdy operat techniczny nie został w dalszym ciągu przyjęty do zasobu dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej.

Skarżąca Spółka podniosła, że wystąpienie do Starosty o udostępnienie danych z obszaru Starostwa pozostawało w bezpośrednim związku z realizacją prac wykonawczych w ramach zamówienia publicznego na zlecenie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Skarżąca Spółka kierowała się informacjami opracowanymi i przekazanymi przez Agencję, wedle których, opłaty za wykonanie zleconej pracy geodezyjnej winny być naliczane przez powiatowe ośrodki dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej w oparciu o załącznik nr 1 pkt 3 tabela III poz. 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. przy zastosowaniu uwag nr 1 do tabeli.

Zgodnie z przedmiotowymi uwagami, w przypadku opracowania polegającego na zmianie nośnika informacji ewidencji gruntów i budynków, wysokość opłaty ustala się według tabeli III poz. 2, stosując współczynnik 0,01.

Kierując się przedmiotowym stanowiskiem zamawiającego, które miało wpływ na konstruowanie oferty skarżącego i jej konkurencyjność w ramach zamówienia publicznego, skarżący dokonał kalkulacji opłat publiczno - prawnych należnych w związku z otrzymaniem danych z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, niezbędnych dla należytego wykonania zamówienia publicznego na zlecenie zamawiającego - ARiMR. W toku postępowania egzekucyjnego powołując się na fakt wypełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa poprzez uiszczenie opłaty w należnej kwocie, zgodnej z informacjami opracowanymi i przekazanymi przez zamawiającego, wystąpił z zarzutami w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego.

Skarżąca Spółka zarzuca, że zaskarżone postanowienia zostały wydane na podstawie rozporządzenia, które narusza art. 2 Konstytucji RP jak i zasady techniki legislacyjnej.

Skarżąca Spółka twierdzi, że:

1. przepis art. 40 ust. 5 pkt 1"b" ustawy, nie spełnia wymogów określonych przepisem art. 92 ust. 1 Konstytucji RP, gdyż nie zawiera określenia granic przedmiotowych, w jakich winno zostać wydane kwestionowane przez skarżącego rozporządzenie (zakresu spraw przekazanych do uregulowania aktem niższego rzędu nie został przepisem określony),

2. organ umocowany ustawą do wydania rozporządzenia, nie może przekazywać kompetencji w tym zakresie innym organom (rozporządzenie wydane zostało przez Ministra Infrastruktury, nie zaś - jak wymaga tego ustawa - przez Ministra do spraw administracji publicznej). Takie kompetencje ustawowe zostały tymczasem niezgodnie z prawem "przekazane",

3. rozporządzenie reguluje materię ustawową, co pozostaje w sprzeczności z zasadami techniki legislacyjnej oraz istotą i celem wydawania przepisów wykonawczych. Zasady naliczania opłat, terminy ich rozliczania, wysokość stawek za czynności geodezyjne i kartograficzne, wskazanie współczynnika opłat winny być uregulowane wyłącznie w ustawie. Ani ustawa, ani kwestionowane rozporządzenie nie wskazują, który z podmiotów uprawniony jest do pobierania opłat cza czynności geodezyjne i kartograficzne, stąd w żadnej mierze nie wiadomo, iż podmiotem tym miałby być Starosta Powiatowy. Brak regulacji w zakresie tego, kto zobowiązany jest do uiszczania opłaty oraz jakie są skutki zwłoki. Skarżący podnosi, iż skoro na podmioty w państwie nakładane są daniny o charakterze publiczno - prawnym, to ustawa winna określać minimalny i maksymalny poziom opłaty, tak by organu władzy publicznej nie miały w tym zakresie całkowitej swobody, a przedmiotowe zagadnienia nie pozostawały poza kontrolą ustawodawcy,

4. rozporządzenie narusza zasady techniki legislacyjnej, gdyż całą materię dotycząca współczynników opłat przenosi do załączników, przy czym brak w rozporządzeniu przepisów ogólnych wspólnych dla wszystkich kwestii regulowanych tym akrem wykonawczym. Powyższe skutkuje tym, iż treść rozporządzenia jest niejasna, zagmatwana i niezrozumiała zarówno dla podmiotów, które maja być obciążane

opłatami, ale co szczególnie doniosłe, również dla organów administracji publicznej stosujących te przepisy. W szczególności absolutnie niemożliwe jest jednoznaczne ustalenie wysokości poszczególnych opłat, a przykłady istniejące w skali kraju unaoczniają, iż w tożsamych stanach faktycznych podmioty obciążane są różnymi opłatami.

Skarżąca Spółka zarzuca również, że kwestionowane orzeczenie oparte zostało na jednej z wielu interpretacji Centralnego Organu Administracji -Głównego Geodety Kraju z dnia [...]., znak: [...], a stanowisko to miało decydujące znaczenie dla wydanych orzeczeń. Działanie takie narusza regulację przepisu art. 6 k.p.a. i wyrażoną tym przepisem zasadę legalizmu, zgodnie z którą organy administracji publicznej zobowiązane są działać wyłącznie na podstawie powszechnie obowiązujących przepisów prawa, nie zaś interpretacjach i okólnikach.

Skarżący zarzuca, iż system obowiązującego prawa nie przewiduje wiążących wykładni prawa, dokonywanych przez organy wyższego stopnia, które obowiązane są stosować organy niższego szczebla. Każdy z organów obowiązany jest bowiem do dokonywania wykładni prawa autonomicznie i w ramach własnych kompetencji. Stanowisko zaprezentowane przez organ centralny - Głównego Geodetę Kraju, nie posiada rangi wiążącej wykładni prawa dla organów administracji niższych instancji. Nadto w uprzednio przedstawianych stanowiskach, interpretacja przepisów stanowiących podstawę naliczenia opłaty stanowiącej przedmiot postępowania egzekucyjnego, dokonywana przez Centralny Organ Administracji publicznej, pozwalała skarżącemu przyjmować, iż w sposób prawidłowy dokonał obliczenia opłaty w związku z otrzymaniem danych z zasobu geodezyjnego i kartograficznego, tj. zgodnie ze wskazaniami Zamawiającego - ARiMR, w toku postępowania o udzielenie zamówienia publicznego.

Skarżący zarzuca, iż działanie wierzyciela oraz organu wyższego stopnia w toku postępowania egzekucyjnego - nie uwzględniające zarzutów do postępowania egzekucyjnego, narusza zasadę zaufania do organów administracji publicznej. Oznacza brak stabilności i możliwości zaplanowania przedsięwzięć gospodarczych finansowanych ze środków publicznych. Podejmując działania w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego skarżący opierał się o stanowisko ARiMR, jak i poprzedniego Głównego Geodety Kraju, podczas gdy stanowisko tego ostatniego uległo zmianie wraz ze zmianą osoby sprawującej tą funkcję, co jest konsekwencją interpretacji niestabilnych i niejasnych przepisów. Taki stan rzeczy potwierdził sam wierzyciel - Starosta wskazując, iż na etapie sporządzania warunków technicznych w kwestii opłat z tytułu zgłoszenia pracy geodezyjnej, Główny Geodeta Kraju prezentował stanowisko zbieżne ze stanowiskiem skarżącego.

Podnieść należy i to, iż sporna opłata jest do chwili obecnej w sposób niejednolity naliczana w różnych powiatowych ośrodkach geodezyjno kartograficznych w skali całego kraju.

W ocenie skarżącego w demokratycznym państwie prawa nie może dochodzić do sytuacji, w której właściwe organy administracji, różniące się właściwością miejscową, stosując w analogicznych datach tożsame normy administracyjnego prawa materialnego, dochodzą do wykluczających się wzajemnie stanowisk.

Skarżący zarzuca kolejno, iż organ administracji - wierzyciel, nie ustalił w sposób pełny i wyczerpujący stanu faktycznego sprawy. W treści kwestionowanego postanowienia wskazuje ekspressis verbis, iż szczegółowa ocena przedłożonej do przyjęcia do zasobu dokumentacji i zasady jej wykorzystania przez Starostę, możliwe będą po przekazaniu operatu technicznego opracowanego przez Skarżącego zgodnie z przepisem art. 12 ustawy - prawo geodezyjne i kartograficzne (k. - 4 in fine uzasadnienia). Takie stwierdzenie równoznaczne jest z przyznaniem przez orzekającego, iż nie ustalono bezspornie charakteru i przeznaczenia opracowania, dla potrzeb którego Skarżący występował o dane z zasobu geodezyjnego, ergo stan faktyczny nie został ustalony w sposób pełny, a rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego podjęte w takiej sytuacji nie może się ostać, jako oparte o materiał dowodowy nie zgromadzony w całości. Warunkiem podjęcia rozstrzygnięcia jest bowiem pełne i niewadliwe zgromadzenie materiału dowodowego, gdyż taki wyłącznie stan umożliwia i warunkuje prawidłowe rozstrzygnięcie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył. co następuje:

Na wstępie należy przypomnieć, że przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego jest skarga na postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela, o którym mowa w art. 14 § 1 i § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Skarżąca Spółka w zgłoszonych zarzutach jako podstawę prawną wskazała art. 33 pkt 1 ustawy egzekucyjnej.

Zgodnie z jego treścią podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być m.in. wygaśnięcie obowiązku.

Skarżąca Spółka nie wskazała wprawdzie jako podstawy zarzutu art. 33 pkt 3 lecz w punkcie 2 zarzutów wskazała, że zarzut dotyczy też określenia obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Jest to więc w istocie zarzut przewidziany w art. 33 pkt 3 ustawy egzekucyjnej.

Zgodnie z treścią art. 34 § 1 ustawy egzekucyjnej zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 pkt 1-7, 9 i 10 organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów. Na postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela przysługuje zażalenia (§ 2 art. 34).

Wygaśnięcia obowiązku uiszczenia opłaty za korzystanie z zasobu geodezyjno-kartograficznego skarżąca Spółka upatruje w tym, że uiściła taką opłatę zgodnie z obowiązującymi przepisami a dochodzenie należności z tytułu opłat w kwocie przekraczającej uiszczoną opłatę nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach. W art. 33 ustawy egzekucyjnej chodzi o rozbieżność między treścią obowiązku podaną w tytule wykonawczym, a treścią obowiązku określonego w przepisie prawa. Taka rozbieżność w niniejszej sprawie nie występuje. Skarżąca twierdzi jedynie, że przewidziana w przepisach prawa wysokość opłaty winna być inna niż to wynika z rachunku oraz z tytułu wykonawczego. W istocie więc skarżąca spółka w postępowaniu egzekucyjnym usiłuje zakwestionować wysokość żądanej przez wierzyciela opłaty.

Przez zapłatę opłaty w innej wysokości, niż to wynika z tytułu wykonawczego nie następuje wygaśnięcie obowiązku, o którym mowa w wart. 33 pkt 1 ustawy egzekucyjnej. Z tego powodu zgłoszony zarzut trafnie został uznany za nieuzasadniony.

Powyższa argumentacja dotyczy również zarzutu z art. 33 pkt 3 ustawy egzekucyjnej.

Sąd pragnie zauważyć, że strona skarżąca podniosła zarzuty zawarte w skardze, które nie mogą dotyczyć postępowania egzekucyjnego. Nie może w tym postępowaniu odnieść skutku zarzut skargi niezgodności z Konstytucją RP rozporządzenia regulującego wysokość opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne.

Ten zarzut oraz zarzut naruszenia rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków jest zarzutem, który mógł być podniesiony w chwili, gdy strona skarżąca dowiedziała się o wysokości żądanej opłaty, a nie w postępowaniu egzekucyjnym.

W sprawie będącej przedmiotem skargi chodzi o wykorzystanie przez skarżącą Spółkę państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

Prowadzenie i gromadzenie tego zasobu, kontrola opracowań przyjmowanych do zasobu oraz udostępnianie tego zasobu zainteresowanym jednostkom oraz osobom prawnym i fizycznym należy do starostów – w zakresie zasobów powiatowych (art. 40 ust. 3 pkt 3 ustawy – prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2005 r., nr 240, poz. 2027).

Zgodnie z art. 40 ust. 3a tej ustawy wykonywanie czynności związanych z prowadzeniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, udzielanie informacji, a także wykonywanie wyrysów i wypisów a operatu ewidencyjnego jest odpłatne.

Na podstawie art. 40 ust. 3 lit. "b" Minister właściwy do spraw administracji publicznej został upoważniony do określenia w drodze rozporządzenia wysokości opłat za czynności związane z prowadzeniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

Ani ustawa, ani rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za wymienione wyżej czynności nie określają w jakim trybie i w jakiej formie ustalana jest wysokość opłaty za te czynności.

Opłaty za czynności geodezyjne i kartograficzne są pobierane przez jednostki budżetowe, w związku z czym są przekazywane do budżetu danego urzędu.

W niniejszym przypadku jest to budżet powiatu. Z datą wpływu do budżetu stają się one środkami publicznymi jako dochody publiczne.

Należy zwrócić uwagę na to, że przedmiotowe opłaty mają charakter ekwiwalentny. Są one bowiem wnoszone za korzystanie z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Nie mają więc charakteru daniny publicznej tak jak np. podatki. Charakter prawny opłaty za korzystanie z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego prowadzi do wniosku, że do określenia wysokości opłaty nie została przewidziana forma decyzji.

Jeżeli tak, to wysokość opłaty może być określona w różnej formie, np. wezwania do zapłaty, rachunku, faktury.

Ponieważ jednak opłaty te są środkami publicznymi to niezależnie od formy ich określenia podmiotowi zobowiązanemu do ich uiszczenia przysługuje prawo zakwestionowania ich wysokości.

Wymiar opłaty jest ze względu na publiczny jej charakter czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Kontrolę sądowoadministracyjną tych czynności przewiduje art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Tryb uruchomienia postępowania sądowoadministracyjnego reguluje art. 52 § 3 tej ustawy.

Jak już wyżej wskazano strona skarżąca nie wykorzystała możliwości zakwestionowania wysokości opłaty za czynności geodezyjne i kartograficzne w sposób wyżej opisany. Kwestionowanie zaś wysokości opłaty w postępowaniu egzekucyjnym nie jest możliwe.

Z powyższych przyczyn skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu na podstawie art. 151 poppsa.

/-/ K.Pawlicki /-/J.Ruszyński /-/ J.Małecki

uk