Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3307/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik, , po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. C. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 20 sierpnia 2015 r. nr IPPP2/4512-507/15-2/IZ/AOg w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej w W. działając w imieniu Ministra Finansów w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożone przez S.C. , dalej jako Skarżący stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego z dnia 20 sierpnia 2015 r.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zawarto pouczenie, iż stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu który wydał interpretację w terminie 30 dni od dnia doręczenia niniejszej odpowiedzi. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa doręczono Skarżącemu w dniu 28 września 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych).

W dniu 29 października 2015 r. Skarżący złożył za pośrednictwem operatora I. Sp. z o.o. skargę na wskazaną wyżej interpretację indywidualną. Skarga wpłynęła do organu w dniu 2 listopada 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę.

W przypadku, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a., czyli wezwania do usunięcia naruszenia prawa po wydaniu indywidualnej interpretacji w określonym terminie, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 p.p.s.a.).

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

W niniejszej sprawie odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 25 sierpnia 2015 r. jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy "Potwierdzenia odbioru" została doręczona Skarżącemu w dniu 28 września 2015 r.

Termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 28 października 2015 r. (środa), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a.

Skarga na interpretację indywidualną została nadana poprzez operatora I. Sp. z o.o. w dniu 29 października 2015 r. (odcisk datownika na kopercie w której nadano skargę) z jednodniowym przekroczeniem terminu do jej złożenia.

Zaznaczyć w tym miejscu należy, że z dniem 1 stycznia 2013 r. weszła w życie ustawa z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz.U. z 2012 r., poz. 1529). Na mocy art. 153 pkt 3 tej ustawy znowelizowany został przepis art. 83 § 3 P.p.s.a., który stanowi obecnie, że oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Natomiast zgodnie z art. 178 ust. 1 ustawy – Prawo pocztowe, P. S.A. pełni obowiązki operatora wyznaczonego w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie tej ustawy. Obowiązujące obecnie regulacje prawne, przytoczone powyżej, nie pozostawiają zatem wątpliwości, iż równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu jest nadanie go w placówce P. , która aktualnie – z mocy art. 178 ust. 1 Prawa pocztowego – pełni obowiązki tzw. "operatora wyznaczonego". Nadanie przesyłki zawierającej pismo za pośrednictwem operatora, jakim jest I. Sp. z o.o., nie może być natomiast uznane za równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu (w przypadku skargi – do sądu za pośrednictwem organu), gdyż na dzień wnoszenia w niniejszej sprawie skargi I. Sp. z o.o. nie był (i nie jest obecnie) "operatorem wyznaczonym" w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo pocztowe.

Przywołać w tym miejscu należy również uchwałę siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2015 r. sygn. akt I OPS 1/15, zgodnie z którą "Oddanie przed upływem przewidzianego prawem terminu pisma procesowego w polskiej placówce pocztowej innego operatora niż operator wyznaczony w rozumieniu art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w zw. z art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529) nie skutkuje zachowaniem terminu w sytuacji, gdy pismo dostarczono sądowi po jego upływie".

Sąd zauważa, iż złożenie Skargi u operatora jakim posłużył się Skarżący nastąpiło z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 2 p.p.s.a. Jednakże w rozpatrywanej sprawie dniem wniesienia skargi jest dzień jej wpływu do organu, co nastąpiło w dniu 2 listopada 2015 r., tj. po upływie trzydziestodniowego terminu, przewidzianego na wniesienie skargi.

Mając na uwadze powyższe Sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.