Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 309/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-05-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 37, art. 62, art. 66, art. 74 ust. 3, art. 82 ust. 1 pkt 5, art. 85 ust. 2 pkt 1a
journal: Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko

SENTENCJA

Dnia 13 maja 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska Sędziowie Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Magdalena Rząsa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2014 roku sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia oddala skargę. a.bł.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. uchyliło decyzję Wójta Gminy W. o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie elektrowni wiatrowej w części dotyczącej jej pkt I ppkt 1 i pkt IV ppkt 1, ustalając jednocześnie ich brzmienie oraz wskazało, że w pozostałym zakresie decyzja organu I instancji nie ulega zmianie.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawa przedsięwzięcia polegającego na budowie elektrowni wiatrowej o mocy 800 kW wraz z niezbędną infrastrukturą, przewidzianego do realizacji na działkach nr ewid. 373/2, 374/4, 374/2, obręb [...], gmina W. była już rozpatrywana przez organy administracji, w konsekwencji czego Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. uchyliło poprzednią decyzję Wójta Gminy W. przekazując temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Wójt Gminy W. decyzją z dnia [...] r. nr [...] ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedmiotowego przedsięwzięcia. W decyzji tej określono zakres, skalę oraz miejsce lokalizacji przedsięwzięcia, działania konieczne do podjęcia na etapie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania pozwolenia na budowę, działania dotyczące zapobiegania, ograniczania oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Wskazano też na brak konieczności przeprowadzania przed rozpoczęciem realizacji przedsięwzięcia oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę i postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko oraz na konieczność sporządzenia analizy porealizacyjnej w przedmiocie oddziaływania elektrowni wiatrowej na środowisko - w zakresie klimatu akustycznego oraz efektu migotania cienia. W szczególności w części dotyczącej zakresu, skali oraz miejsca lokalizacji przedsięwzięcia organ określił m. in., że planowane przedsięwzięcie należy zrealizować w zakresie obejmującym budowę jednej elektrowni wiatrowej typu Enercon E53 o mocy akustycznej nie większej niż 103,0 dB, o średnicy wirnika do 53 m i wysokości zawieszenia wirnika na poziomie do 73,3 m, jako jednostki wytwórczej energii elektrycznej o mocy 800 kW oraz że całkowita wysokość elektrowni wiatrowej nad poziomem terenu nie przekroczy 99,8 m n.p.t. W części decyzji obejmującej wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania pozwolenia na budowę organ wskazał, że należy zaprojektować i zainstalować urządzenie fabrycznie nowe - turbinę wiatrową typu Enercon E53 o podanych parametrach, dodając że prędkość maksymalna wirnika ma być nie większa niż 29 obrotów na minutę. Natomiast w części decyzji dotyczącej wymogu sporządzenia analizy porealizacyjnej w przedmiocie oddziaływania elektrowni wiatrowej na środowisko w zakresie efektu migotania cienia organ określił, że należy dokonać porównania ustaleń zawartych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko z rzeczywistym oddziaływaniem przedsięwzięcia na środowisko (ilość godzin w roku) w trakcie jego eksploatacji. Pomiary efektu migotania cienia mają być prowadzone dla oddziaływania turbiny wiatrowej na teren zabudowy znajdującej się na działkach o numerach ewidencyjnych 1021, 1022, 311/2, 313/1, obręb [...] w miejscu lokalizacji budynków mieszkalnych (od strony wiatraka).

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła A. Sp. z o.o., która zarzuciła naruszenie art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm., dalej: u.i.o.ś.) poprzez jego niezastosowanie polegające na nieuwzględnieniu uzgodnień dokonanych przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. oraz treści przedłożonego w sprawie raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Strona zarzuciła naruszenie art. 83 ust. 1 u.o.ś. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na nałożeniu w analizie porealizacyjnej obowiązku dokonania porównań wykraczających poza zakres przedłożonego w sprawie raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, i w efekcie naruszenia art. 6 k.p.a. oraz naruszenie art. 106 § 1 k.p.a. w związku z art. 77 ust. 1 pkt 1 u.o.ś. poprzez jego niezastosowanie polegające na nieuwzględnieniu wiążących wydającego decyzję Wójta Gminy, uzgodnień wydanych przez RDOŚ. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej punktu 1 ppkt 1 pierwszy akapit sentencji decyzji oraz punktu IV ppkt 1 sentencji decyzji - wyłącznie w zakresie ustalenia, iż przedsięwzięcie może być zrealizowane wyłącznie poprzez zastosowanie turbiny typu Enercon E53, a także punktu VII sentencji decyzji, tj. w zakresie nałożenia obowiązku analizy porealizacyjnej w zakresie migotania cienia. Wskazała, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz zaskarżona decyzja nie zawierają żadnych ustaleń dotyczących efektu migotania cienia, co czyni wykonanie postanowienia niemożliwym, a także narusza art. 83 ust. 1 u.o.ś. Strona poinformowała, że domniemywa, iż dokonanie pomiarów efektu migotania cienia ma się sprowadzać wyłącznie do określenia ilości godzin, w jakich turbina działa w roku oraz w jakich cień rzucany przez maszt i turbinę dochodzi do zabudowań na działkach ewidencyjnych 1021, 1022, 311/2 i 313/1, obręb [...]. Nadto, wystąpiła o wykładnię decyzji w powyższym zakresie w trybie przepisu art. 113 § 2 k.p.a.

Postanowieniem z dnia [...] r., na podstawie art. 113 § 2 k.p.a., wyjaśnił, że wykonanie nałożonego w punkcie VII ppkt 4 decyzji z dnia [...] r. obowiązku przedstawienia analizy porealizacyjnej w zakresie efektu migotania cienia poprzez dokonanie porównania ustaleń w tym zakresie zawartych w złożonym raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, a rzeczywistym oddziaływaniem przedsięwzięcia, polega na dokonaniu pomiarów ilości godzin pracy turbiny w ciągu roku oraz ilości godzin, w jakich cień rzucany przez turbinę w trakcie jej pracy będzie dochodził do zabudowań na działkach ewidencyjnych nr 1021, 1022, 311/2, 313/1 obręb [...].

W piśmie z dnia 31 maja 2013 r. Spółka poinformowała Kolegium, że nie podtrzymuje żądania uchylenia decyzji pierwszoinstancyjnej w zakresie punktu VII ppkt 4.

Wspomnianą na wstępie decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. uchyliło decyzję Wójta Gminy W. o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie elektrowni wiatrowej w części dotyczącej punktu I ppkt 1 zdanie pierwsze odnoszącej się do zakresu, skali oraz miejsca lokalizacji przedsięwzięcia, zawierającej następującą treść: "Planowane przedsięwzięcie należy zrealizować w zakresie obejmującym budowę jednej elektrowni wiatrowej typu Enercon E53 o mocy akustycznej nie większej niż 103,0 dB, o średnicy wirnika do 53 m i wysokości zawieszenia wirnika na poziomie do 73,3 m, jako jednostki wytwórczej energii elektrycznej o mocy 800 kW, zlokalizowanej na działce nr ewid. 373/2 w obrębie geodezyjnym [...], gmina W." oraz punktu IV ppkt 1 odnoszącej się do wymagań dotyczących ochrony środowiska koniecznych do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania pozwolenia na budowę, zawierającej następującą treść: "Zaprojektować i zainstalować urządzenie fabrycznie nowe - turbinę wiatrową typu Enercon 53 o następujących parametrach:

• wysokość zawieszenia turbiny wiatrowej na wieży do 73,3 m n.p.t;

• turbina wyposażona w wirnik o średnicy do 53 m;

• wysokość całkowita konstrukcji elektrowni nie większa niż 99,8 m n.p.t.;

• moc elektrowni nie większa niż 0,8 MW;

• równoważny poziom dźwięku A turbiny nie większy niż 103 dB w porze dnia i w porze nocy;

• prędkość maksymalna wirnika nie większa niż 29 obrotów na minutę". Organ ustalił następujące brzmienie: punktu I ppkt 1 zdanie pierwsze ww. decyzji organu I instancji: "Planowane przedsięwzięcie należy zrealizować w zakresie obejmującym budowę jednej elektrowni wiatrowej typu Enercon E53 o mocy akustycznej nie większej niż 103,0 dB, o średnicy wirnika do 53 m i wysokości zawieszenia wirnika na poziomie do 73,3 m, jako jednostki wytwórczej energii elektrycznej o mocy 800 kW, lub elektrowni wiatrowej o takich samych parametrach jak wyżej wskazana, zlokalizowanej na działce nr ewid. 373/2 w obrębie geodezyjnym [...], gmina W." oraz punktu IV ppkt 1 decyzji organu I instancji: "Zaprojektować i zainstalować urządzenie fabrycznie nowe - turbinę wiatrową typu Enercon 53 o następujących parametrach:

• wysokość zawieszenia turbiny wiatrowej na wieży do 73,3 m n.p.t;

• turbina wyposażona w wirnik o średnicy do 53 m;

• wysokość całkowita konstrukcji elektrowni nie większa niż 99,8 m n.p.t.;

• moc elektrowni nie większa niż 0,8 MW;

• równoważny poziom dźwięku A turbiny nie większy niż 103 dB w porze dnia i w porze nocy;

• prędkość maksymalna wirnika nie większa niż 29 obrotów na minutę, bądź inną fabrycznie nową turbinę wiatrową o wskazanych wyżej parametrach turbiny typu Enercon E53". Wskazał, że w pozostałym zakresie decyzja organu I instancji nie ulega zmianie. W uzasadnieniu organ wskazał, że celem postępowania w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest ocena oddziaływania na środowisko, przez którą rozumie się postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, obejmujące w szczególności: weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień, zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu - art. 3 ust. 1 pkt 8 u.o.ś. Rolą decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest określenie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia, a postępowanie wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia (art. 71 ust. 1 i art. 73 ust. 1 u.o.ś.), którym organ jest związany. Przedmiotowe przedsięwzięcie jest przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, które może wymagać przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Organ I instancji, po zasięgnięciu opinii organu ochrony sanitarnej (PPIS) i organu ochrony środowiska (RDOŚ), orzekł o konieczności przeprowadzenia takiej oceny i nałożył obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Przedsięwzięcie to wymaga, po uprzednim uzgodnieniu z organem środowiska i uzyskaniu opinii organu ochrony sanitarnej, uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 2 pkt 2 u.o.ś. Organ wskazał, że z charakterystyki projektowanego przedsięwzięcia przedstawionej w raporcie o oddziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia i jego uzupełnienia oraz ze stanowisk organów: ochrony środowiska i ochrony sanitarnej w zakresie uzgodnienia i opinii wynika, że planowane przedsięwzięcie nie będzie powodować negatywnego oddziaływania na środowisko oraz warunki życia i zdrowie ludzi, nie przyczyni się do degradacji środowiska przyrodniczo-kulturowego, nie będzie powodować konfliktów przestrzennych i uzasadnionych konfliktów społecznych, nie naruszy interesu osób trzecich i nie wymaga ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania. W ocenie Kolegium, raport (wraz z uzupełnieniem), który jest podstawowym dowodem w sprawie jest rzetelny, spójny i nie budzi zastrzeżeń. Nie ma podstaw, aby odmówić mu waloru wiarygodności i przyjąć za podstawę ustaleń faktycznych. Brak jest przy tym dowodów przeciwnych w tym względzie. W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego organ uznał jednak, że zrewidowania wymagają środowiskowe uwarunkowania, na które wskazała Spółka w odwołaniu, a które ustalone zostały przez organ I instancji zaskarżoną decyzją: w punkcie I ppkt 1 zdanie pierwsze i w punkcie IV ppkt 1. Wskazanie w decyzji, że planowane przedsięwzięcie należy zrealizować w zakresie obejmującym budowę jednej elektrowni wiatrowej typu Enercon E53 o określonych parametrach, jak słusznie wskazała strona, nie koresponduje z jej żądaniem i uzgodnieniami RDOŚ. Podkreślił, że w złożonym wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach Spółka nie określiła wprost, że jej zamierzenie odnosi się do budowy elektrowni wiatrowej wyłącznie typu Enercon E53. W załączonej do wniosku karcie informacyjnej przedsięwzięcia określiła tylko parametry urządzenia przewidzianego do instalacji. Natomiast w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko Spółka wskazała m. in., że planuje zamontowanie turbiny wiatrowej typu Enercon E 53 o mocy do 800 kW lub innej firmy o równoważnej mocy i porównywalnych parametrach technicznych (w tym akustycznych), co potwierdziła w złożonym odwołaniu. Również uzgodnienie RDOŚ (postanowienie z dnia [...] r.) odnosi się do przedsięwzięcia polegającego ma budowie jednej elektrowni wiatrowej o określonych parametrach.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. wniósł A. W. W treści skargi zarzucił, że zaskarżona decyzja Kolegium, jak i decyzja pierwszoinstancyjna są sprzeczne z interesami mieszkańców W. i M., którzy sprzeciwiają się planowanej inwestycji, uważając że zahamuje ona rozwój tych miejscowości. Nadto, inwestor nie potrafił dokładnie wskazać miejsca planowanej inwestycji i nie przedstawił zgody właścicieli działek, na których inwestycja ma powstać. Dodał, że ani inwestor ani Wójt Gminy W. nie określili, gdzie znajdują się drogi dojazdowe do planowanej inwestycji oraz nie określili ewentualnych odszkodowań za szkody spowodowane inwestycją. Skarżący podniósł, że decyzja organu I instancji opublikowana została na tablicy ogłoszeń i w BIP Urzędu Gminy w W., jednakże ta opublikowana w BIP nie zawierała drugiej strony.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Organ dodał, że sprzeciw mieszkańców przeciwko planowanej inwestycji sam w sobie nie może stanowić podstawy do odmowy określenia środowiskowych uwarunkowań dla zamierzonego przedsięwzięcia. Zarzut dotyczący miejsca lokalizacji planowanego przedsięwzięcia uznał za niezrozumiały. Miejsce to zostało bowiem wyraźnie wskazane przez inwestora, jak i określone w decyzji środowiskowej, co obrazują akta sprawy. W kwestii zaś przedstawienia przez inwestora zgody właścicieli działek, na których inwestycja ma powstać, wskazać należy, że zgoda taka nie jest wymagana na etapie wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Kwestia zaś ewentualnych odszkodowań za szkody spowodowane inwestycją nie jest przedmiotem postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla danego przedsięwzięcia i nie może być rozstrzygana w takiej decyzji. Podniósł, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie uprawnia inwestora do rozpoczęcia robót budowlanych, a ostateczny kształt inwestycji określać będzie projekt techniczno - budowlany i pozwolenie na budowę, podejmowane w odrębnym postępowaniu przez organ architektoniczno - budowlany przy uwzględnieniu uwarunkowań wskazanych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Na rozprawie w dniu 7 maja 2014 r. skarżący wskazał, że decyzja Wójta z dnia [...] r. została zamieszczona na stronach BIP w wersji niepełnej (6 stron z 12), a w konsekwencji nie zawierała spraw najistotniejszych dla skarżącego, na dowód czego złożył do akt płytę CD z wersją elektroniczną opublikowanej decyzji. Pełnomocnik uczestnika postępowania A. Spółki z o.o. w R. wniósł o oddalenie skargi.

W piśmie z dnia 9 maja 2014 r. pełnomocnik uczestnika postępowania A. Spółki z o.o. w R. wskazał, że nie ma dowodów na opublikowanie decyzji organu I instancji w wersji niepełnej, nie wiadomo bowiem czy nagrany na płycie CD dokument został przegrany ze strony BIP, a jeśli tak było, to czy w treść pliku ingerowano. Pełnomocnik dodał, że nawet jeśli to tego uchybienia doszło, to i tak nie miało to wpływu na wynik sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do regulacji art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c p.p.s.a.). W razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.).

Po myśli art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).

Na wstępie należy wyjaśnić, że postępowanie prowadzące do wydania decyzji środowiskowej regulują przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.), powoływanej dalej jako ustawa lub w skrócie u.i.o.ś.

W ramach postępowania w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla realizacji planowanego przedsięwzięcia ustala się i ocenia bezpośredni i pośredni wpływ przedsięwzięcia na środowisko, zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, wzajemne oddziaływania między tymi elementami, dostępność do złóż kopalni oraz możliwości i sposoby zapobiegania i ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko, a także wymagany zakres monitoringu (art. 62 u.i.o.ś). Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa więc wyłącznie wpływ planowanego przedsięwzięcia na środowisko i wymagania, jakie powinny być spełnione, by zminimalizować skutki negatywnego wpływu na środowisko czynników dla niego szkodliwych.

Stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 8 u.i.o.ś., ilekroć w ustawie jest mowa o ocenie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko – rozumie się przez to postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, obejmujące w szczególności:

a. weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko,

b. uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień,

c. zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu.

Przedmiotem kontroli legalności w niniejszym postępowaniu jest decyzja uchylająca w części decyzję ustalającą środowiskowe uwarunkowania i w tym zakresie orzekająca co do istoty sprawy, a w pozostałym zakresie utrzymująca tę decyzję w mocy.

Głównym zarzutem skargi jest zarzut nieopublikowania na stronach BIP pełnej treści decyzji Wójta Gminy W. z dnia [...] r. Z treści skargi i pism pełnomocnika skarżącego wynika, że w zarzucie tym strona upatruje naruszenia zasady czynnego udziału strony w postępowaniu poprzez niepowiadomienie jej o treści decyzji. Zdaniem sądu rozpoznającego niniejszą sprawę zarzut ten nie jest zasadny. Przede wszystkim jeżeli liczba stron postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, co miało miejsce w niniejszej sprawie, stosuje się przepis art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 74 ust. 3 u.i.o.ś.). Zgodnie z powołanym przepisem strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi; w tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Przepis szczegółowy w niniejszej sprawie to powołany art. 74 ust. 3 u.i.o.ś. W przedmiotowej sprawie strony były zawiadamiane w trybie art. 49 k.p.a. o wszczęciu postępowania, o wydaniu postanowienia w przedmiocie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, o uzgodnieniach warunków realizacji przedsięwzięcia RDOŚ i PPIS, o terminie planowanej rozprawy administracyjnej, o zgromadzeniu materiału dowodowego pozwalającego na wydanie decyzji i o wydaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Podkreślenia w tym miejscu wymaga także, że organ dokonując zawiadomienia w trybie art. 49 k.p.a. nie ma obowiązku podawania do wiadomości treści decyzji, zawiadamia jedynie o jej wydaniu i możliwości zapoznania się z jej treścią (art. 85 ust. 3 ustawy). Powyższe oznacza, że w toku prowadzonego postępowania zapewniono społeczeństwu możliwość udziału w postępowaniu, w ramach którego przeprowadzono ocenę oddziaływania na środowisko, zgodnie z wymogami art. 79 ust. 1 i art. 30 ustawy, podając do publicznej wiadomości wszystkie informacje objęte przepisem art. 33 ustawy. W tym sensie nie ma znaczenia powoływany przez stronę skarżącą zarzut niepełnej publikacji wydanej w sprawie decyzji. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że tryb przewidziany w art. 49 k.p.a. został zachowany, bowiem o podjętych w sprawie czynnościach procesowych strony postępowania były powiadamiane poprzez zamieszczenie informacji na tablicy ogłoszeń w Urzędzie Gminy W. oraz na stronach BIP [...].

Udział społeczeństwa w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej organ zapewnia również poprzez umożliwienie składania uwag i wniosków. Nie są one wiążące dla organu, jednakże w świetle art. 85 ust. 2 pkt 1a w zw. z art. 37 ustawy, organ prowadzący postępowanie ma obowiązek ich rozpatrzenia i zamieszczenia w uzasadnieniu decyzji informacji, w jaki sposób uwagi i wnioski zostały wzięte pod uwagę i uwzględnione przez organ. W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że organ prowadzący postępowanie rozpatrywał zgłoszone uwagi i wnioski, a w uzasadnieniu decyzji odniósł się do nich wskazując, że informacje zawarte w raporcie i jego uzupełnieniach pozwalają na dokonanie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w chwili obecnej i w momencie jego uruchomienia, jednak jednoznacznie trudno jest przewidzieć oddziaływanie przedsięwzięcia na środowisko w przyszłości. W tym celu organ przewidział obowiązek sporządzenia analizy porealizacyjnej w przedmiocie oddziaływania elektrowni na środowisko – w zakresie klimatu akustycznego i efektu migotania cienia (art. 82 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.). Ponadto, przewidziano działania dotyczące zapobiegania, ograniczania oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko poprzez nałożenie obowiązku wykonania porealizacyjnego monitoringu ornitologicznego i chiropterologiczny.

W niniejszym postępowaniu wymagana była specjalistyczna wiedza z zakresu ochrony środowiska, zatem organ zobligowany był z mocy ustawy współdziałać z organem ochrony środowiska i uzgodnić warunki realizacji przedsięwzięcia. Tak też uczynił, dokonując przed wydaniem decyzji uzgodnienia z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska i uwzględniając te uzgodnienia, co znalazło odzwierciedlenie w treści decyzji środowiskowej. Organ zasięgnął także opinii PPIS w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych. Inspektor sanitarny nie stwierdził przeciwwskazań do realizacji przedsięwzięcia.

W ramach postępowania w niniejszej sprawie przeprowadzono należycie ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w oparciu o zapisy raportu, sporządzonego i uzupełnionego na potrzeby niniejszego postępowania. Jak wynika z akt sprawy planowane przedsięwzięcie nie będzie powodowało przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu na terenach objętych ochroną akustyczną zarówno w porze dnia jak i nocy. Podczas funkcjonowania elektrowni nie powinny wystąpić zanieczyszczenia gleby, wód gruntowych i wód powierzchniowych. Gospodarka odpadami została szczegółowo opisana w Raporcie w odniesieniu do fazy realizacji, eksploatacji i likwidacji przedsięwzięcia. Planowana inwestycja nie sąsiaduje bezpośrednio z obszarami Natura 2000, nadto inwestycja nie będzie miała znaczącego negatywnego oddziaływania na cele ochrony, przedmioty, integralność obszarów i spójność Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000. Zauważyć w tym miejscu należy, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko ma charakter dokumentu prywatnego inwestora będącego dowodem w postępowaniu administracyjnym (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2009 r. sygn. akt II OSK 383/08, Lex nr 526577). Raport oceniany jest przez organ wydający decyzję określającą uwarunkowania środowiskowe, a uczestnicy postępowania mają możliwość zgłoszenia zastrzeżeń dotyczących tego dowodu. Przedłożony w sprawie raport został sporządzony zgodnie z wymogami art. 66 ustawy. Zawiera wszystkie wymienione tam elementy, w szczególności opis analizowanych wariantów (ust. 1 pkt 5), czy też opis metod prognozowania (ust. 1 pkt 8). Został też należycie oceniony jako w pełni przydatny dowód w sprawie, mogący stanowić podstawę wydanego rozstrzygnięcia.

Podkreślić również należy, iż decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest jedynie etapem wstępnym dla postępowania w sprawie wydania decyzji zezwalającej na realizację inwestycji i nie upoważnia do rozpoczęcia jakichkolwiek robót budowlanych (czy planowanej działalności). Określa jedynie warunki wykorzystania terenu pod inwestycję z uwagi na konieczność ochrony przyrody, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich. Jak już wspomniano, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach sprowadza się do ustalenia, czy inwestycja w kształcie opisanym przez inwestora we wniosku zagraża środowisku oraz czy spełnia wymagania i parametry w zakresie ochrony środowiska.

W dalszej kolejności odnieść się należy do zarzutów skarżącego, wedle których inwestor nie określił dokładnie miejsca planowanej inwestycji i nie przedstawił zgody właścicieli działek, na których inwestycja ma powstać. Zarzut ten jest o tyle niezasadny, że ogólne dane lokalizacji inwestycji zostały przez inwestora wskazane. Wariant realizacyjny wskazuje, że elektrownia wiatrowa od południowej granicy działki nr 373/2 – od strony miejscowości M. – oddalona zostanie o ok. 50 m, a wariant alternatywny przewiduje położenie elektrowni wiatrowej od południowej granicy działki nr 373/2 – od strony miejscowości M. w odległości ok. 100 m). Kwestia dokładnej lokalizacji planowanej inwestycji będzie natomiast rozważana przez właściwe organy architektoniczno-budowalne dopiero na etapie postępowania zmierzającego do uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, co już zostało wspomniane, stanowi jedynie etap wstępny realizacji inwestycji. Jej wydanie nie gwarantuje inwestorowi, że zrealizuje inwestycję, ponieważ nie zwalnia go z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Uzyskanie z kolei zgody właścicieli działek na których inwestycja ma powstać nie jest wymagane, bowiem kwestia tytułu prawnego do terenu inwestycji nie podlega rozpatrzeniu w niniejszym postępowaniu.

W następnej kolejności wyjaśnić należy, że drogi dojazdowe do planowanej inwestycji zostały określone szczegółowo w dwóch wariantach. W rozdziale 3.2. Raportu przewidziano: a) pierwszą propozycję drogi wewnętrznej - przebiegającej przez działkę nr 373/2 i finalnie połączonej z istniejącą gminną drogą relacji W.-M. o nr 377 oraz b) drugą propozycję drogi wewnętrznej - przebiegającej przez działki o nr 374/2, 374/4, 373/2 (działki dzierżawione przez inwestora), a następnie przez działki nr 375/2, 376 oraz 378 (inwestor stara się o uzyskanie pozwolenia na poprowadzenie drogi dojazdowej od właścicieli) i finalnie połączonej z istniejącą gminną drogą relacji W.-M. o nr 377.

Ustosunkowując się do kolejnych zarzutów skarżącego wskazać należy, że ani inwestor ani Wójt Gminy nie mają obowiązku określać odszkodowania w niniejszym postępowaniu. Elementy, które musi zawierać decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określone zostały w art. 82 i 85 o.u.i.ś. i brak jest wśród nich zapisów dotyczących zadośćuczynienia za szkody spowodowane inwestycją. Ponadto, sprawy roszczeń z powodu zmniejszenia wartości działek mogą być rozstrzygane tylko przez sądy powszechne.

Organ nie jest też zobowiązany uzgadniać swojego stanowiska z uczestnikami postępowania, a mimo to dla zapewnienia w jak najszerszym stopniu udziału społeczeństwa w postępowaniu i wyjaśnieniu spornych kwestii przeprowadził rozprawę administracyjną. To zaś, że nie wszyscy członkowie społeczności lokalnej są przekonani co do celowości realizacji planowanego przedsięwzięcia nie może stanowić przesłanki uniemożliwiającej organowi ocenę zgromadzonego materiału dowodowego.

Decyzja o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia może być wydana jedynie w przypadkach określonych w ustawie. Przesłanki odmowy zgody polegać przy tym mogą wyłącznie na: niezgodności lokalizacji przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (art. 80 ust. 2 ustawy), odmowie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez organ współdziałający (art. 80 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 77 ust. 1 ustawy), braku zgody wnioskodawcy na realizację przedsięwzięcia w innym wariancie proponowanym przez wnioskodawcę, w sytuacji gdy organ skorzysta z możliwości określonej w art. 81 ust. 1 ustawy, wykazania znaczącego negatywnego oddziaływania na obszar Natura 2000 przy jednoczesnym braku spełnienia przesłanek z art. 34 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (art. 81 ust. 2 ustawy), wykazania że przedsięwzięcie może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, przy jednoczesnym braku spełnienia przesłanek z art. 38 lit. j ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (art. 81 ust. 3 ustawy). O ile zatem żadna z wymienionych wyżej okoliczności nie zachodzi, organ jest obowiązany do określenia środowiskowych uwarunkowań. Sąd zaś zobligowany jest jedynie do kontroli sprawy pod kątem oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, nie może brać natomiast pod uwagę aspektów ekonomiczno-społecznych, jakie może ono wywołać.

Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że organy słusznie uznały, iż zaistniała podstawa do wydania pozytywnego rozstrzygnięcia dla inwestora. Wydana decyzja spełnia wymogi art. 82 u.i.o.ś. Organy obu instancji, oceniając sporządzony raport pod względem zupełności i prawidłowości, zasadnie przyjęły go za pełnowartościowy dowód w sprawie, podzielając jego ustalenia w omawianym zakresie.

Słusznie też wskazał organ II instancji, że zrewidowania wymagały ustalenia Wójta Gminy W. w zakresie punktu I ppkt 1 zdanie pierwsze i punkcie IV ppkt 1, bowiem rozstrzygnięcie to nie korespondowało z żądaniem wnioskującego o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz uzgodnieniami RDOŚ. Jak wynika z treści karty informacyjnej przedsięwzięcia i przedłożonego raportu, wnioskodawca nie zastrzegał zastosowania wyłącznie elektrowni wiatrowej typu Enercon E53, ale miał również na uwadze elektrownię innej firmy o równoważnej mocy i porównywalnych parametrach. Podkreślenia wymaga, że to wnioskodawca wyznacza przedmiot i granice sprawy, a jego wniosek wszczynający postępowanie wiąże organ w tej sprawie. Za zasadne uznać zatem należało uchylenie decyzji organu I instancji w części dotyczącej zakresu, skali i lokalizacji przedsięwzięcia (pkt I ppkt 1) oraz wymagań dotyczących ochrony środowiska koniecznych do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej dla wydania pozwolenia na budowę. Zapisy te odnosiły się bowiem do wybranego rodzaju elektrowni typu Enercon 53.

Podsumowując, sąd nie stwierdził naruszenia prawa materialnego. Nie stwierdził też naruszenia przepisów procesowych, tak w zakresie podstawowych zasad postępowania zawartych w art. 7, 8, 9, 10, 11, 77 § 1, 107 § 3 k.p.a. jak i szczegółowych uregulowań dotyczących zawiadomienia stron w trybie art. 49 k.p.a. wobec zaistnienia przesłanki z art. 74 ust. 3 ustawy.

Z powyższych względów, Sąd orzekł jak w wyroku, na podstawie art. 151 p.p.s.a.

M.CH.