Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 1744/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6204 Środki farmaceutyczne i  materiały medyczne oraz nadzór farmaceutyczny
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 19 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku I.W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej I.W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 sierpnia 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 1527/19 w sprawie ze skargi I.W. na decyzję Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie zmiany podmiotu odpowiedzialnego w pozwoleniu na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 4 sierpnia 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 1527/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę I.W. (dalej "wnioskodawczyni") na decyzję Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z [...] lutego 2019 r. w przedmiocie zmiany podmiotu odpowiedzialnego w pozwoleniu na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego.

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku I.W. m.in. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej "p.p.s.a.").

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów NSA z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. Wobec tego wniosek skarżącej należało rozpoznać.

Z art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym wskazać, że z wnioskowego charakteru powyższej instytucji wynika, że wnioskodawca powinien w taki sposób wykazać okoliczności sprawy, aby uprawdopodobnić, że wykonanie decyzji może skutkować podanymi powyżej konsekwencjami.

Warunkiem udzielenia ochrony tymczasowej jest uprawdopodobnienie przez stronę wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Stwierdzić przy tym należy, że przez wyrządzenie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Trudnymi do odwrócenia skutkami są zaś takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2015, s. 379).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjny, skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej.

Należy bowiem stwierdzić, że skarżąca nie podjęła nawet próby uprawdopodobnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ani bowiem w petitum skargi kasacyjnej ani w jej uzasadnieniu nie zawarto choćby jednego zdania, w który wskazałoby przyczyny przemawiające za tym, że w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Tak sporządzony wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej nie pozwolił Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu na zastosowanie tej instytucji. NSA nie może bowiem sam uznać, jakie skutki może spowodować dana decyzja, lecz ma za zadanie ocenę wniosku skarżącej. Jak już wyżej wskazano, zostało to uniemożliwione przez złożenie wniosku niezawierającego uzasadnienia.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.