Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 158/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-08-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej
Treść wyniku: Stwierdzono, że bezczynność organu miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy: article: art. 149, art. 161 par. 1 pkt 3, art. 206
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 23 sierpnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Protokolant Specjalista Aleksandra Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2017 roku sprawy ze skargi J. G. na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. stwierdza, że bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa; 2. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do załatwienia wniosku z dnia 28 maja 2017 roku; 3. zasądza od Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. na rzecz skarżącej J. G. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. LS


UZASADNIENIE

II SAB/Łd 158/17

U Z A S A D N I E N I E

Wnioskiem z dnia [...] maja 2017 r. J. G., za pośrednictwem poczty elektronicznej, wniosła do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. o udostępnienie informacji o liczbie naborów na stanowiska urzędnicze w ostatnich 2 latach i przesłanie skanu materiałów dotyczących naboru, w tym wyników naboru.

W dniu 22 czerwca 2017 r. J. G., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego W. G., wniosła za pośrednictwem Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P..

Skarżąca podniosła zarzut naruszenia art. 13 ust. 1, ust. 2, art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2015 r., poz. 2058 z późn. zm.), polegająca na nieudostępnieniu informacji publicznej przy jednoczesnym niewydaniu rozstrzygnięcia w sprawie odmowy jej udostępnienia lub umorzenia postępowania. Strona skarżąca wniosła o:

1. stwierdzenie bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej;

2. zobowiązanie Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. do udzielenia żądanej informacji publicznej;

3. zasądzenie od Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. kosztów postępowania w kwocie 100 zł oraz kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 480 zł.

W przypadku, gdy po złożeniu skargi do Sądu organ doręczyłby żądaną informację, skarżąca wniosła o:

1. uznanie, że na dzień wniesienia skargi do Sądu organ pozostawał w bezczynności w przedmiocie informacji publicznej;

2. zasądzenie kosztów postępowania w kwocie 100 zł oraz kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 480 zł.

W uzasadnieniu skargi J. G. podniosła, że do dnia złożenia skargi organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek przesłany w formie elektronicznej w dniu [...] maja 2017 r.

W odpowiedzi na skargę Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w P. wniósł o odrzucenie skargi lub o jej oddalenie. Wskazano, że wniosek został sporządzony w sposób bardzo lakoniczny, bez powołania się, że jest to wniosek o udzielenie informacji publicznej. Został więc skierowany do sporządzenia projektu odpowiedzi do osoby, która zajmuje się sprawami kadrowymi, a która przekonana była, że ma na odpowiedź 30 dni. W dniu 22 czerwca 2017 r. wpłynęła skarga na bezczynność i tego samego dnia została udzielona odpowiedź na wniosek skarżącej. Kierownik GOPS wniósł o nieuwzględnienie wniosku o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego lub ich zasądzenie w niższej wysokości, gdyż żądane koszty są znacząco wygórowane w kontekście nakładu pracy pełnomocnika wnioskodawcy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) - dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, a także w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Wyjaśnienia wymaga, iż bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności.

W przypadku spraw dotyczących dostępu do informacji publicznej organ administracji pozostaje w bezczynności wówczas, gdy nie udzielił zainteresowanej jednostce żądanej przez nią informacji publicznej stosownie do przepisów u.d.i.p., nie odmówił udostępnienia informacji na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., nie umorzył postępowania w myśl art. 14 ust. 2 u.d.i.p. bądź też nie odmówił udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Punkt wyjścia do rozważań w rozpoznawanej sprawie stanowić musi art. 1 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Pojęcie informacji publicznej ma szeroki charakter i odnosi się do wszelkich spraw publicznych również wówczas, gdy wiadomość ta nie została wytworzona przez podmioty publiczne, a jedynie odnosi się do nich. Prawo do informacji publicznej obejmuje m.in. dostęp do dokumentów, zarówno tych bezpośrednio wytworzonych przez organ, tych, których organ używa przy realizacji zdań przewidzianych prawem, jak i tych, które tylko w części dotyczą organu, nawet, gdy nie pochodzą wprost od niego. O zakwalifikowaniu określonej informacji, jako podlegającej udostępnieniu decyduje treść i charakter informacji.

Przedmiotem skargi J. G. jest bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w udostępnieniu skarżącej informacji określonej we wniosku z dnia 28 maja 2017 r., dotyczącej naborów na stanowiska urzędnicze w ostatnich dwóch latach. Wniosek dotyczył sposobu dysponowania środkami publicznymi poza sporem musi pozostać fakt, że żądana informacja ma charakter informacji publicznej.

W kontrolowanej sprawie wniosek o udostępnienie informacji publicznej został złożony w dniu 28 maja 2017 r., informacja publiczna została zaś udostępniona dopiero po wniesieniu skargi, w dniu 22 czerwca 2017 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że w dniu wpływu skargi do organu pozostawał on w bezczynności, jednakże stwierdzona w niniejszej sprawie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, co Sąd stwierdził w pkt 1 wyroku. Termin udostępnienia informacji publicznej został przez organ przekroczony, jednak Sąd dał wiarę wyjaśnieniom, że działanie to nie było zamierzone. Skoro załatwienie wniosku skarżącej nastąpiło po wniesieniu skargi, a przed dniem wydania wyroku w sprawie, musiało to skutkować umorzeniem postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w zakresie zobowiązania organu do rozpoznania wniosku strony, jak też Sąd orzekł w punkcie 2 sentencji wyroku. O zwrocie kosztów Sąd postanowił w punkcie 3 wyroku na mocy art. 200 p.p.s.a., uwzględniając treść art. 206 p.p.s.a, zgodnie z którym Sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej do wartości przedmiotu. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie zachodzi uzasadniony przypadek w rozumieniu powyższego przepisu do odstąpienia od zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego, bowiem wniesienie skargi nie wymagało szczególnego nakładu sił i wiedzy pełnomocnika, z analogicznej treści skargą skarżąca występowała w wielu sprawach sądowoadministracyjnych, w których reprezentowana jest przez pełnomocnika będącego członkiem najbliższej rodziny (II SAB/Bd 7/17, II SAB/Bd 8/17, II SAB/Bd 10/17, II SAB/Bd 25/17, II SAB/Bd 38/17, II SAB/Po 9/17, II SAB/Po 114/16, II SAB/Po 109/16). Mając powyższe na względzie Sąd zasądził na rzecz skarżącej jedynie kwotę 100 złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego.

LS