Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 678/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-01-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień, Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Protokolant referent stażysta Nina Krzemieniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. z dnia [...] nr [...].


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Nr [...] w sprawie [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnictwa (Dz.U. Nr 229, poz. 2273 ze zm.), §6 ust. 1 w związku z §2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U. Nr 73, poz. 657 ze zm.) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku A. K. z dnia [...] o przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW), odmówił Pani K. przyznania płatności ONW na [...] rok.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż w dniu [...] Pani K. złożyła wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, w konsekwencji powyższego, zaświadczeniem z dnia [...] stronie został nadany numer identyfikacyjny producenta rolnego ([...]), który jednakże oświadczeniem Kierownika Biura ARiMR w R. z dnia [...] został anulowany. W związku z utratą numeru identyfikacyjnego Pani złożyła wniosek o dołączenie działek zadeklarowanych w swym wniosku obszarowym do wniosku obszarowego swojego męża A. K. Organ podniósł, iż analiza tak ustalonego stanu faktycznego pozwoliła mu na wniosek, iż strona nie spełnia kryteriów materialno-prawnych zawartych w ustawie z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i ustawie z dnia 18 grudnia 2003r. o krajowym systemie ewidencji producentów rolnych, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, koniecznych do przyznania płatności obszarowych. Jednym z warunków przyznania płatności jest bowiem posiadanie statusu producenta rolnego, który to producent podlega wpisowi do ewidencji producentów na podstawie wniosku złożonego do kierownika biura powiatowego ARiMR właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę wnioskodawcy (art. 11 ust. 1 i art. 12 w/w ustawy). Jednocześnie z wpisem do ewidencji producentowi nadawany jest numer identyfikacyjny. Jak wynika z materiału sprawy Pani K. takiego numeru nie posiada nie będąc zatem zaewidencjonowanym producentem nie może ubiegać się o przyznanie dopłat do gruntu.

Organ odniósł się również do pisma strony z dnia[...], w którym wniosła o dołączenie jej działek zadeklarowanych we wniosku obszarowym do wniosku obszarowego swojego męża A. K. – który posiada numer identyfikacyjny przyznany za zgodą żony. Wyjaśnił, iż zgodnie z postanowieniami art. 15 ust. 1 – 3 rozporządzenia Komisji WE Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady WE Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników, wnioskodawca składa formularz zmiany, obejmujący zmiany dotyczące dodania działki rolnej, zmianę użytkowania działki rolnej do dnia 31 maja o ile wnioskodawca nie został poinformowany o nieprawidłowościach we wniosku lub powiadomiony o zamiarze przeprowadzenia kontroli. Jak wynika zatem z powyższej regulacji prawnej dodanie działek rolnych do wniosku A. K. o przyznanie płatności obszarowych na [...] rok może nastąpić jedynie z inicjatywy Pana K. w nieprzekraczalnym terminie do dnia [...], brak zatem podstaw prawnych do uwzględnienia żądania A. K.

W dniu [...] A. K. wniosła odwołanie od powyższej decyzji, w którym wyjaśniła, iż w [...] roku został jej nadany numer identyfikacyjny. Jest samoistnym właścicielem gospodarstwa rolnego, które nabyła w [...] roku tj. przed zawarciem związku małżeńskiego. Gospodarstwo to znajduje się w miejscowości, w której mieszka i jest zameldowana. Wskazała, iż wniosła o przyznanie płatności do gruntów a tymczasem organ uznał, iż nie powinien zostać jej nadany numer identyfikacyjny, anulował numer i odmówił płatności. Obecnie wnosi o umożliwienie dołączenia jej gruntów, działek do wniosku obszarowego męża A. K., jednocześnie wyjaśniając, iż złożenie przedmiotowego dokumentu w terminie do dnia [...] nie było możliwe z uwagi na przeświadczenie, że przy składaniu wniosku nie dopuściła się żadnych nieprawidłowości. Dodatkowo zwróciła uwagę na swoją trudną sytuację finansową, która pogłębi się jeśli nie uzyska pomocy w formie płatności ONW.

W dniu [...] strona odebrała powiadomienie o możliwości zapoznania się i wypowiedzenia w stosunku do zebranego w sprawie materiału. Korzystając z przysługującego prawa złożyła odpis skróconego aktu małżeństwa, z którego wynika, że związek małżeński z A. K. zawarła w dniu [...]. Nadto przedstawiła umowę darowizny z dnia[...] zawartą w formie aktu notarialnego, z której to umowy wynika, że Pani A. F., nazwisko panieńskie strony, darowane zostały przez Panią Z. F. oraz B. K., A. B. przysługujące im udziały we współwłasności nieruchomości wymienionych w §1 przedmiotowego aktu notarialnego.

Decyzją z dnia [...] Nr [...] znak sprawy [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Kierownika Biura Powiatowego w R. z dnia [...] Nr [...] odmawiającą przyznania płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ II instancji szczegółowo opisał dotychczasowy przebieg postępowania i czynności podejmowane w jego toku przez obie strony.

Organ odwoławczy podkreślił, iż prawo do płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania przysługuje producentowi rolnemu, pod warunkiem, że spełnia pozostałe przesłanki określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich. Nadto zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, producent rolny to osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, będąca posiadaczem gospodarstwa rolnego lub zwierzęcia. Organ powtórzył, że producent rolny podlega wpisowi do ewidencji producentów i jednocześnie z wpisem producentowi nadawany jest numer identyfikacyjny (art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1 w/w ustawy). Przy czym w przypadku małżonków przedmiotowy numer nadawany jest jednemu z małżonków za pisemną zgodą drugiego, od zasady tej ustawodawca nie przewidział żadnych wyjątków. Zwrócił uwagę, iż Pani K. pozostająca w związku małżeńskim z A. K., w dniu [...] wyraziła zgodę na nadanie numeru identyfikacyjnego mężowi, a następnie w dniu [...] wystąpiła o nadanie jej numeru, który to numer został nadany, a następnie anulowany.

Organ wyjaśnił nadto, iż wnioski złożone po dniu 15 maja, jednak nie później niż do dnia 31 maja uznaje się za złożone z zachowaniem terminu, o którym mowa w §6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004r. Przypomniał przypadki, w których producent może dokonać zmiany złożonego wniosku - §4 w/w rozporządzenia, podkreślając, iż dodanie działek do wniosku Pana K. mogło nastąpić jedynie z inicjatywy Pana K. w nieprzekraczalnym terminie do dnia [...].

W dniu [...] A. K. wniosła skargę na powyższą decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Wnosząc o wnikliwe wyjaśnienie sprawy powtórzyła, iż prowadzi własne gospodarstwo rolne. Oświadczyła, iż z uwagi na konflikty rodzinne sama starała się o przyznanie płatności zaś z uwagi na okoliczność, iż został jej przyznany numer identyfikacyjny, była przekonana, iż dopełniła wszelkich wymogów prawnych, formalnych i przedmiotową pomoc finansową otrzyma. Strona uważa, iż decyzja organów o anulowaniu numeru identyfikacyjnego jest bardzo krzywdząca, tym bardziej, że skarżąca samodzielnie ponosi koszty prowadzenia gospodarstwa a jej sytuacja materialna nie jest najlepsza. Powtórzyła, iż nie mogła złożyć wniosku o dołączenie jej działek do wniosku męża, ponieważ anulowanie numeru nastąpiło już po upływie daty [...]. Wskazała, iż o dopłaty na [...] rok występowała razem z mężem, dodała nadto, iż anulowany numer identyfikacyjny był już jej trzecim numerem.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. powtórzył szczegółowo dotychczasowy przebieg postępowania, podtrzymał w całości zajmowane stanowisko, przytoczył argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniach decyzji organu I jak i II instancji i wniósł o oddalenie skargi.

Odnosząc się do zarzutów skargi organ wyjaśnił, iż w analizowanym stanie faktycznym nie ma znaczenia czy nieruchomości rolne darowane Pani K. przed zawarciem małżeństwa nie były objęte wspólnością majątkową małżeńską, gdyż ustawodawca nie wprowadził takiego rozróżnienia. Ustawa wyraźnie stanowi, że wnioski o płatności mogą składać producenci rolni posiadający numer identyfikacyjny, a takiego numeru strona nie posiada. Organ zwrócił również uwagę, iż postępowanie zmierzające do ustalenia czy wnioskodawca spełnia przesłanki przyznania dopłat do posiadanych gruntów nie nosi znamion uznania administracyjnego i dlatego też w tym zakresie organy muszą ściśle stosować przepisy ustawy, co w niniejszej sprawie uczyniły. Reasumując wywody, które w przeważającej części były powtórzeniem argumentów zawartych w zaskarżonych decyzjach, organ podkreślił, iż posiadanie numeru identyfikacyjnego producenta rolnego jest warunkiem bezwzględnym, którego skarżąca nie wypełniła.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, iż sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej pod kątem jej zgodności z prawem (art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.). Analogiczne unormowanie zawarte zostało w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ). Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić w całości lub części (art. 145 § 1 ust.1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), stwierdzić jej nieważność w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 ust. 2 w/w ustawy). Ewentualnie stwierdzić, iż zaskarżony akt został wydany z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 ust. 3 w/w ustawy). W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega oddaleniu.

Podkreślić należy także, iż sąd zgodnie z art. 134 § 1 powołanej ustawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Może więc dokonać oceny zaskarżonej decyzji także w innym zakresie niż zakres, w jakim zakwestionowała decyzję strona skarżąca. Przy czym należy jeszcze raz zwrócić uwagę, iż sądy administracyjne nie mają uprawnień do merytorycznego rozstrzygania spraw.

Przeprowadzając kontrolę zaskarżonej decyzji w tak zakreślonej kognicji oraz analizując dokumenty zawarte w aktach administracyjnych, Sąd dopatrzył się uchybień, których skutkiem było uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Zaskarżone przez stronę decyzje zostały podjęte w wyniku przeprowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie przyznania płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, które to postępowanie podlega ogólnym regułom procedury administracyjnej. Postępowanie takie winno zatem być zgodne z wyrażonymi m.in. w: art. 6, art. 7, art. 12 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, zasadą praworządności, zasadą prawdy obiektywnej oraz zasadą uwzględniania w postępowaniu interesu społecznego i słusznego interesu jednostki, zasadą wnikliwości i szybkości postępowania. W toku postępowania prowadzonego z uwzględnieniem wyżej wymienionych zasad, wszelkie działania organów winny być podejmowane wyłącznie na podstawie przepisów prawa, zmierzać do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz szybkiego i wnikliwego załatwienia sprawy, przy pomocy możliwie najprostszych środków. Jednocześnie w myśl art. 77 §1 w/w ustawy organy powinny dążyć do zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący, tak aby ustalić stan faktyczny zgodny z rzeczywistością, a samo postępowanie administracyjne prowadzić tak by pogłębić zaufanie obywateli do organów praworządnego państwa (art. 8 kpa). W szczególności jest obowiązany dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnić w sposób wymagany przez przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 26 maja 1981r., SA 810/81, ONSA 1981/1/45). Naruszenie powyższych zasad może prowadzić do uchylenia zaskarżonych do sądu administracyjnego decyzji, jeśli uchybienia przepisom postępowania mogły mieć wpływ na wynik sprawy.

Analiza dokumentów zebranych w aktach administracyjnych niniejszej sprawy wskazuje na szereg uchybień, jakich dopuściły się organy prowadzące postępowanie. Na mocy zaskarżonych decyzji stronie skarżącej odmówiono przyznania płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Jako podstawowy argument przemawiający za odmową przyznania tychże płatności organ wskazał utratę przez stronę skarżącą statusu producenta rolnego posiadającego numer identyfikacyjny. Należy zgodzić się z organem, iż zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa, wniosek o pomoc finansową na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania może złożyć jedynie producent rolny. W myśl przepisu art. 5 ust. 1a ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej, pomoc w zakresie wspierania rozwoju obszarów wiejskich udzielana jest na wniosek producenta rolnego. Również w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, w §2 ust. 1 czytamy, iż przedmiotowe płatności udzielane są producentowi rolnemu, który spełni określone przepisami warunki. Niewątpliwie zatem chodzi o producenta rolnego, który w art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 18 kwietnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz.U. z 2004 r. nr 10 poz. 76 ze zm.) został zdefiniowany poprzez wskazanie, iż producent rolny oznacza "osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadajacą osobowości prawnej, będącą posiadaczem gospodarstwa rolnego lub posiadaczem zwierzęcia". Jeśli zatem ustaliliśmy, iż mamy do czynienia z producentem rolnym to w dalszej kolejności należy sprawdzić czy zgodnie z art. 11 w/w ustawy producent rolny wpisany został do ewidencji producentów na podstawie wniosku złożonego do kierownika biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę wnioskodawcy. Jednocześnie pamiętając, w myśl art. 12 w/w ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów, że wraz z wpisaniem producenta do przedmiotowej ewidencji, podmiotowi takiemu nadawany jest numer identyfikacyjny, który jest niepowtarzalny i nie przechodzi na następcę prawnego. Ustawodawca zastrzegł nadto, iż w przypadku małżonków nadaje się jeden numer identyfikacyjny i numer ten nadaje się temu z podmiotów, co do którego współmałżonek wyrazi pisemną zgodę (art. 12 ust. 4 w/w ustawy). Reasumując zatem, aby starać się o przyznanie płatności, w pierwszej kolejności, należy być producentem rolnym wpisanym do ewidencji producentów rolnych i mieć nadany numer identyfikacyjny oraz złożyć wniosek we wskazanym terminie tj. od dnia 15 marca do dnia 15 maja danego roku - §6 ust. 3 rozporządzenia RM z dnia 14 kwietnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich.

Strona skarżąca w dniu [...], zatem w określonym przepisem terminie, złożyła wniosek o przyznanie pomocy finansowej i wpisanie do ewidencji producentów, a tym samym nadanie numeru identyfikacyjnego. Zaświadczeniem z dnia [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w R. wydał w dniu [...] zaświadczenie o nadaniu Pani A. K. numeru identyfikacyjnego ([...]). Jednakże oświadczeniem z dnia [...] ten sam organ powołując się na naruszenie przepisu art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o krajowym systemie ewidencji producentów... anulował Pani K. nadany numer identyfikacyjny. Okoliczność ta spowodowała, iż skarżącej odmówiono przyznania płatności, ponieważ nie posiadała numeru identyfikacyjnego. Należy zauważyć, iż postępowanie, które zakończyło się nadaniem stronie numeru trwało bardzo krótko, w przeciwieństwie do postępowania zakończonego jego anulowaniem. Pozwala to na wniosek, iż w postępowaniu o nadanie numeru organy administracji nie przeprowadziły postępowania wnikliwie i nie wyjaśniły wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Skarżącej został nadany numer pomimo, iż pozostaje ona w związku małżeńskim i to jej mężowi, w [...] roku, został nadany numer identyfikacyjny, który umożliwia mu wnioskowanie o przyznanie płatności (zaświadczenie z dnia [...] o nadaniu numeru A. K. oraz zgoda A. K. na nadanie numeru mężowi z dnia [...]). Niewątpliwie zatem organ nie ustalił czy strona spełnia warunki umożliwiające nadanie numeru. Przede wszystkim zauważyć należy, iż przepis art. 12 ustawy o krajowym systemie ewidencji... wskazuje, iż w przypadku małżonków numer może zostać nadany za pisemną zgodą współmałżonka. A organ nie wyjaśnił czy zgoda męża wnioskodawczyni została udzielona. We wniosku o wpis do ewidencji brak takiej zgody, jednak numer został nadany. Przeprowadzenie prawidłowego postępowania wyjaśniającego i ustalenie, iż małżonkowi strony numer taki został już nadany, winno zakończyć się wydaniem na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów...decyzji administracyjnej o odmowie wpisu do ewidencji producentów. Tymczasem w niniejszej sprawie, kilka miesięcy po wydaniu stronie zaświadczenia o nadaniu numeru, w dniu [...] Kierownik Biura Powiatowego wydał oświadczenie, którym anulował numer identyfikacyjny. Oświadczenie o anulowaniu numeru identyfikacyjnego zostało zatem wydane bez podstawy prawnej i jest ono nieważne w świetle prawa. Ustawodawca wyraźnie wskazał, iż kierownik biura powiatowego Agencji odmawia w drodze decyzji administracyjnej wpisu do ewidencji producentów, w niniejszej sprawie wbrew oczywistym przesłankom dla wydania takiej decyzji organy nie zastosowały się do regulacji przepisu art. 13 w/w ustawy. Naruszenie to doprowadziło w konsekwencji do sytuacji, w której stronie nie przysługiwały żadne środki zaskarżenia, natomiast wydanie decyzji o odmowie nadania numeru pozostawiłoby stronie możliwość kwestionowania tego rozstrzygnięcia.

Należy również zwrócić uwagę na długi czas, jaki upłynął od dnia nadania numeru do wydania oświadczenia o jego anulowaniu (zaświadczenie o nadaniu z dnia [...] zaś oświadczenie o anulowaniu z dnia [...]) i płynących z tego faktu konsekwencjach dla strony. Pamiętać bowiem należy, iż od dnia otrzymania zaświadczenia strona skarżąca miała podstawy by pozostawać w przeświadczeniu, iż ze swej strony dopełniła wszelkich wymogów prawno – formalnych i wnioskowana pomoc finansowa zostanie jej przyznana. Tymczasem [....] miesięcy później dowiaduje się, iż numer nie powinien zostać nadany a co za tym, z uwagi na brak numeru nie otrzyma przedmiotowej płatności. Wszystkie te czynności winny zostać załatwione o wiele wcześniej. W przepisach regulujących warunki i tryb udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania nie został zakreślony termin, w jakim organ ma rozpoznać wniosek o wpis do ewidencji producentów, a tym samym, o nadanie numeru identyfikacyjnego, dlatego też w takich przypadkach zastosowanie znajdują zasady ogólne, a zatem przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. I tak zgodnie z art. 35 Kpa organy administracji obowiązane są załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki, zaś załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Organy prowadzące postępowanie nie zastosowały się do powyższej regulacji prawnej. Okoliczność ta doprowadziła do pogorszenia sytuacji strony, bowiem gdyby organ, po należytym wyjaśnieniu sprawy, w terminie prawem przewidzianym odmówił stronie nadania numeru to wówczas mogłaby zwrócić się do męża, by wystąpił o dołączenie jej działek do jego wniosku obszarowego. Nie ma bowiem wątpliwości, iż z inicjatywą taką mógłby wystąpić jedynie A. K., ponieważ wyłącznie Pan K. jako producent rolny wpisany do ewidencji i posiadający numer identyfikacyjny może wprowadzić zmiany do swojego wniosku obszarowego i dopisać do niego działki żony. Jednak co istotne, przewlekłość postępowania organów administracji uniemożliwiła stronie skarżącej skorzystanie z tej formy "pośredniego" ubiegania się o pomoc finansową, tym samym organ nie uwzględnił słusznego interesu strony i nie przeprowadził sprawy zgodnie z zasadą szybkości postępowania.

Reasumując, w ocenie Sądu organy administracji publicznej I jak i II instancji naruszyły zasady postępowania określone w art. 6, art. 7, art. 8, art. 12 i art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, a naruszenia te miały istotny wpływ na wynik sprawy.

Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.