Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 390/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-08-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy: article: par 3 ust.1, par. 14 ust. 2 pkt 1c
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
article: art. 54 par.3, art. 161 par. 1 pkt 3, art. 201 par. 1 w zw. z art. 205 par. 2 i 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. i A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu; postanawia: I. umorzyć postępowanie, II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących A. i A. W. kwotę 457,- zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/ E.Brychcy


UZASADNIENIE

A. i A. W. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza z dnia [...] zmieniającą decyzję z dnia [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji obejmującej rozbudowę budynku mieszkalnego i budowę budynku gospodarczego na działce nr [...] położonej w miejscowości R. Skarżący zażądali stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji oraz zasądzenia od Kolegium kosztów postępowania (wynagrodzenia pełnomocnika, kosztów sądowych i kosztów udzielonego pełnomocnictwa – opłaty skarbowej).

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że po zbadaniu skargi uwzględniło w całości żądanie skarżących i w trybie autokontroli decyzją z dnia 2 czerwca 2008r. w oparciu o przepis art. 54 § 3 ustawy z 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., stwierdziło nieważności zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z dnia [...]. Z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania wniosło o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego.

Sąd postanowieniem z dnia 11 września 2008r. zawiesił postępowanie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania autokontrolnego. W uzasadnieniu wskazał, że jeżeli postępowanie prowadzone w trybie autokontroli zakończy się prawomocną decyzją z dnia 2 czerwca 2008r. oznaczać to będzie, że z obrotu prawnego zostanie ostatecznie usunięta zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji z dnia 5 lutego 2008r. Tym samym przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia i niniejsze postępowanie stanie się bezprzedmiotowe. Jeżeli zaś z obrotu prawnego zostanie usunięta decyzja autokontrolna z dnia 2 czerwca 2008r. Sąd zobowiązany będzie do merytorycznego rozpoznania zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2009r. Sąd podjął zawieszone postępowanie.

Z informacji uzyskanych przez Sąd od organu wynika, że od decyzji autokontrolnej z dnia 2 czerwca 2008r. W. P. złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie przewidują w jakim trybie można zaskarżyć decyzję autokontrolną. Aktualność zachowuje stanowisko wyrażone w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 2000r. (OPS 16/99, publ. ONSA 2000/3/94, OSP 2000/10/155, Lex nr 40347) podjętej na gruncie przepisów ustawy z dnia 11 maja 1985r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), zgodnie z którym na postanowienie autokontrole uwzględniające skargę, przysługuje skarga bezpośrednio do sądu, bez uprzedniego wnoszenia środka odwoławczego lub wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Skoro tak, istotne dla ustalenia, czy decyzja autokontrolna z 2 czerwca 2008r. stała się prawomocna było zbadanie, czy została ona przez którąkolwiek ze stron zaskarżona do tutejszego Sądu. W zarządzeniu z dnia 8 stycznia 2009r. Przewodniczący Wydziału II tutejszego Sądu podała, że do dnia 7 stycznia 2009r. nie wpłynęła do Sądu skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 czerwca 2008r. Kolegium w piśmie z 6 listopada 2008r. poinformowało zaś Sąd, że od decyzji tej W. P. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Zważywszy, że skutecznym środkiem kwestionowania decyzji autokontrolnej wydanej w oparciu o przepis art. 54 § 3 p.p.s.a. jest skarga do sądu, a nie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, uznać należy, że skoro skargi takiej nie wniesiono decyzja z 2 czerwca 2008r. stała się prawomocna. Okoliczności tej nie kwestionują również skarżący. W piśmie z dnia 18 maja 2009r. pełnomocnik skarżących wskazał, że postępowanie autokontrole zostało zakończone prawomocnym rozstrzygnięciem, co oznacza, że ustała przyczyna zawieszenia.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że z obrotu prawnego usunięta została zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji z [...]., a skarga w niniejszej sprawie stała się bezprzedmiotowa.

Zgodnie zaś z treścią art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.

Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu powołanego przepisu mamy do czynienia, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. W orzecznictwie i piśmiennictwie przyjmuje się, że taka sytuacja zaistnieje w szczególności w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Warszawa 2005, s. 495 oraz wyrok NSA z 25.10.2005r., II OSK 85/05, Lex nr 188791; postanowienie WSA w Białymstoku z 19.10.2006r., II SA/Bk 526/06, Lex nr 194436).

Skoro zatem organ odwoławczy korzystając z uprawnień autokontrolnych określonych w art. 54 § 3 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję, a żadna ze stron postępowania nie zaskarżyła decyzji wydanej w tym trybie, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. zobowiązany był orzec jak punkcie I sentencji postanowienia.

O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 i 3 powołanej ustawy oraz § 3 ust. 1 i § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

/-/ E.Brychcy