Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SAB/Lu 7/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-01-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. O. na bezczynność Wójta Gminy Stoczek w przedmiocie ustalenia dojazdu do nieruchomości na skutek sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 16 grudnia 2010r., odmawiającego przyznania prawa pomocy postanawia: przyznać J. O. prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w Lublinie.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2010 r., złożonym na urzędowym formularzu, skarżąca zwróciła się o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2010 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. W dniu [...] stycznia 2010 r., w terminie otwartym do jego złożenia, skarżąca wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Wniesienie sprzeciwu przez stronę skarżącą powoduje, na mocy art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, zaskarżone postanowienie traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Stosownie do art. 246 § 1 ppsa, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego jest żądaniem przyznania prawa pomocy w całkowitym zakresie (art. 245 § 2 ustawy ppsa).

Koszty niniejszego postępowania to m.i. koszty sądowe, których część została już uiszczona (wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł – uiszczony przez stronę). Pozostałe koszty sądowe, na które składa się wpis sądowy od skargi kasacyjnej, opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczonego na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia, oraz wpis sądowy od ewentualnego zażalenia, każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 zł. Zdaniem sądu jest to kwota, której uiszczenie nie spowoduje uszczerbku utrzymania koniecznego dla skarżącej.

Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym nie zasługuje na uwzględnienie, mając na uwadze przedstawioną sytuację materialną w urzędowym formularzu o przyznanie prawa, nie można uznać iż skarżąca wykazała że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek wydatków.

Skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. W skład jej majątku nieruchomego wchodzi mieszkanie o pow. [...] m² oraz nieruchomość rolna o pow. [...] ha. Strona uzyskuje dochód z wynagrodzenia w wysokości [...] zł. Miesięczne wydatki skarżącej to ok. [...] zł.

Jak wynika z oświadczenia skarżącej nie może ona użytkować nieruchomości rolnej ze względu na brak dostępu do tej nieruchomości. W sprzeciwie skarżąca podała, iż na jej utrzymaniu pozostaje chory brat, jednak nie ma to znaczenia w niniejszej sprawie, na J. O. nie ciąży obowiązek alimentacyjny wobec brata. Łożenie na utrzymanie brat jest jej jedynie dobrą wolą.

Oceniając zdolność strony do ponoszenia kosztów postępowania, należy brać pod uwagę realne możliwości finansowe strony, istniejące w chwili składania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Mając zatem na względzie aktualną sytuację materialną strony skarżącej (wydatkowanie wszystkich miesięcznych dochodów na konieczne koszty związane z bieżącym utrzymaniem i leczeniem, brak oszczędności i majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów toczącego się postępowania, jak również nieuzyskiwanie przez skarżącą dochodów z nieruchomości rolnej), uznać należy, że strona wykazała spełnienie przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, nie jest bowiem w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.

Z powyższych względów zasadne jest przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie radcy prawnego.

Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 260 ustawy ppsa, należało orzec jak na wstępie.