Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1262/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 228 § 1 pkt 2 , art. 162 § 1
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Kraus, Sędziowie Sędzia WSA Janina Guść, Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 8 listopada 2016 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 maja 2015 r., [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdzenie uchybienia terminu i przywrócenie terminu 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 20 maja 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza z dnia 16 marca 2015 r. w sprawie ustalenia M.K. wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2015 w kwocie 6.549,00 zł.

Kolegium ustaliło, że decyzję organu pierwszej instancji doręczono stronie w dniu 31 marca 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru). Decyzja zawierała pouczenie o możliwości wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. W myśl art. 12 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, jeżeli początkiem terminu liczonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie to nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu.

W niniejszej sprawie odwołanie należało wnieść w dniach od 1 kwietnia 2015 r. do dnia 14 kwietnia 2015 r.. Odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia zostało zaś złożone w dniu 15 kwietnia 2015 r.. Podstawą wniosku było twierdzenie skarżącego, że uchybienie terminu nastąpiło nie z jego winy, gdyż nie przekazano mu decyzji bezpośrednio po jej odbiorze. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej decyzję widnieje data 31 marca 2015 r. i nieczytelny podpis, poniżej jest adnotacja, z której wynika, że przesyłkę doręczono do rąk ojca adresata M.K.

SKO przypomniało, że wedle art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin (art. 162 § 2 Ordynacji podatkowej).

Spośród czterech przesłanek przywrócenia terminu odwołania, które muszą występować łącznie (uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia wniosku, dopełnienie czynności dla której termin był ustanowiony) rozstrzygającą jest uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy.

Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego strona nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Przytoczona we wniosku przyczyna polegająca na przekazaniu decyzji M.K. zbyt późno, co uniemożliwiło mu wniesienie odwołania w przepisanym terminie, ma charakter subiektywny. M.K. w żaden sposób nie uwiarygodnił swego twierdzenia. Ponadto skarżący wskazał, że termin do złożenia odwołania minął w dniu 14 kwietnia 2015 r., co świadczyłoby to tym, że ojciec skarżącego poinformował M.K. kiedy dokładnie odebrał przesyłkę z decyzją.

Zdaniem Kolegium, nie wskazano żadnej przeszkody niezależnej i nie do przezwyciężenia, wobec czego stwierdzono brak podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza.

W skardze do sądu strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie ze swoją kognicją sądy administracyjne kontrolują zgodność z prawem zaskarżonych do sądu orzeczeń. Zatem są uprawnione do ich oceniania w zakresie szerokim, nie ograniczonym podniesionymi w skardze zastrzeżeniami.

Będąc w tej roli Sąd uznał, że postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 20 maja 2015 r. zostało wydane z naruszeniem przepisów procedury podatkowej.

Zgodnie z art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej organ może stwierdzić uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, zaś na podstawie art. 162 i 163 O.p. organ może postanowić o odmowie przywrócenia terminu do dokonania tej czynności. Jednakże rozstrzygnięcia powyższe muszą być poprzedzone oceną, czy dokonane doręczenie decyzji, od której strona ma prawo wnieść odwołanie, jest prawidłowe.

Zasadą wynikającą z art. 145 i 148 O.p. jest doręczanie pism stronie pod adresem miejsca ich zamieszkania. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób tam wskazany, uruchamiana jest procedura określona w art. 150 O.p., tzn. operator pocztowy przechowuje pisma przez 14 dni w swojej placówce, pozostawiając o tym informację na stosownym zawiadomieniu, ponowionym po upływie 7 dni.

Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji z 16 marca 2015 r., operator pocztowy wobec niemożności doręczenia pisma adresatowi M.K., złożył je w dniu 17 marca 2015 r. w Urzędzie Pocztowym [...], a zawiadomienie o powyższym umieścił w skrzynce.

Następnie przesyłkę wydano w dniu 31 marca 2015 r. ojcu podatnika.

W ocenie Sądu z akt sprawy nie wynika, czy osoba ta, była uprawniona do otrzymania pisma adresowanego do skarżącego. Operatora pocztowego w tym zakresie obowiązują przepisy ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe.

Zgodnie z treścią art. 37:

1. Przesyłkę pocztową lub kwotę pieniężną określoną w przekazie pocztowym doręcza się adresatowi pod adresem wskazanym na przesyłce, przekazie lub w umowie o świadczenie usługi pocztowej.

2. Przesyłka pocztowa, jeżeli nie jest nadana na poste restante, może być także wydana ze skutkiem doręczenia:

1) adresatowi:

a) do jego oddawczej skrzynki pocztowej, z wyłączeniem przesyłek rejestrowanych,

b) w placówce pocztowej, jeżeli podczas próby doręczenia przesyłki pocztowej adresat był nieobecny pod adresem wskazanym na przesyłce, przekazie pocztowym lub w umowie o świadczenie usługi pocztowej albo doręczenie za pomocą oddawczej skrzynki pocztowej nie jest możliwe,

c) w miejscu uzgodnionym przez adresata z operatorem pocztowym;

2) przedstawicielowi ustawowemu adresata lub pełnomocnikowi adresata upoważnionemu na podstawie pełnomocnictwa udzielonego na zasadach ogólnych lub na podstawie pełnomocnictwa pocztowego:

a) pod adresem wskazanym na przesyłce pocztowej, przekazie pocztowym lub w umowie o świadczenie usługi pocztowej,

b) w placówce pocztowej;

3) osobie pełnoletniej zamieszkałej razem z adresatem, jeżeli adresat nie złożył w placówce pocztowej zastrzeżenia w zakresie doręczenia przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego:

a) pod adresem wskazanym na przesyłce pocztowej, przekazie pocztowym lub w umowie o świadczenie usługi pocztowej,

b) w placówce pocztowej, po złożeniu na piśmie oświadczenia o zamieszkiwaniu razem z adresatem;

4) osobie uprawnionej do odbioru przesyłek pocztowych w urzędzie organu władzy publicznej, o którym mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. poz. 1228, z 2015 r. poz. 21, 1224 i 2281 oraz z 2016 r. poz. 749), jeżeli adresatem przesyłki jest dany organ władzy publicznej;

5) osobie uprawnionej do odbioru przesyłek pocztowych w podmiotach będących osobami prawnymi lub jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej, jeżeli adresatem przesyłki jest:

a) dana osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej,

b) niebędąca członkiem organu zarządzającego albo pracownikiem danej osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej osoba fizyczna w niej przebywająca;

6) kierownikowi jednostki organizacyjnej lub osobie fizycznej przez niego upoważnionej, jeżeli adresatem przesyłki pocztowej jest osoba fizyczna przebywająca w jednostce, w której ze względu na charakter tej jednostki lub powszechnie uznawany zwyczaj doręczenie przesyłki adresatowi jest znacznie utrudnione lub niemożliwe (...).

Z powyższych przepisów wynika, że w placówce pocztowej pismo powinno być wydane, co do zasady adresatowi (tj. skarżącemu), a jeżeli innej osobie, to bądź uprawnionemu pełnomocnikowi, bądź innej osobie pełnoletniej zamieszkałej z adresatem po złożeniu przez nią na piśmie oświadczenia, o którym mowa w art. 37 ust. 2 pkt 3b ustawy Prawo pocztowe.

Znajdujące się w aktach potwierdzenie odbioru (przyklejone do decyzji z dnia 16 marca 2015 r.) żadnych informacji, co do prawa do odbioru pisma zawierającego decyzję organu pierwszej instancji przez ojca skarżącego, nie zawiera.

W tej sytuacji Sąd stwierdza, że zaskarżone postanowienie SKO z 20 maja 2015 r. zostało wydane przedwcześnie, albowiem nie można w żaden sposób wydać nie budzącej wątpliwości opinii, że doręczenie decyzji wymierzającej podatek było prawnie skuteczne.

Stąd też potrzeba wyjaśnienia tej kwestii przez organ.

Dopiero w dalszej kolejności będzie możliwe rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Z tych względów Sąd orzekł w trybie określonym w art. 119 p.p.s.a. w myśl art. 145 § 1 pkt 1 c) p.p.s.a. i art. 200 p.p.s.a..