Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 158/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 par 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 maja 2018 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie wydania orzeczenia postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pełnomocnik [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej zwanej "skarżącą") złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie wydania zezwolenia na pracę cudzoziemca – M. R. na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2018 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego uprawniającego do reprezentowania skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.

W powyższym wezwaniu zawarto pouczenie, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania spowoduje odrzucenie skargi.

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. wezwania wynika, że zostało ono skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej 25 kwietnia 2018 r. (k. 12 akt sądowych).

Pełnomocnik skarżącej, mimo wezwania, nie uzupełnił braków formalnych skargi do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 37 § 1 zd. pierwsze ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; zwana dalej "p.p.s.a.") pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.

Z kolei art. 57 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (...). Jeżeli natomiast skarga, nie spełnia wymagań przewidzianych dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, to braki w tym zakresie mogą zostać uzupełnione w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi bowiem, że jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Brakiem formalnym obarczona jest skarga, do której podpisująca ją osoba nie złożyła dokumentu, z którego wynikałoby jej upoważnienie do reprezentacji skarżącego w dacie złożenia skargi. Oznacza to bowiem, że nie zostało wykazane umocowanie osoby, która podpisała skargę do działania w imieniu strony skarżącej. Tego rodzaju brak formalny możliwy jest do uzupełnienia, o czym stanowi cytowany wyżej art. 49 § 1 p.p.s.a. Takim właśnie brakiem dotknięta jest skarga złożona w niniejszej sprawie.

Z akt spawy wynika, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 25 kwietnia 2018 r., zatem siedmiodniowy termin do nadesłania pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi upłynął 2 maja 2018 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Pełnomocnik skarżącej do dnia dzisiejszego nie uzupełnił powyższego braku formalnego skargi.

Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.