Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1480/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-05-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7 w zw. z art. 258 par. 3 oraz art. 245 par. 1 i par. 3 w zw. z art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Jolanta Skowronek po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. (M.) na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W treści złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie

prawa pomocy skarżący domagał się zwolnienia od kosztów sądowych (tj. opłat sądowych i wydatków).

W jego uzasadnieniu podał, iż od [...] miesięcy prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług [...]. Osiągane z tego tytułu dochody wynoszą

[...] zł. Tymczasem zobowiązany jest do płacenia [...] na rzecz [...] w kwocie [...] zł. Ponadto z uwagi na ustanowioną rozdzielność majątkową nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności (z wyjątkiem tych, z których pokrywa bieżące wydatki), a także papierów wartościowych czy przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro.

Ponieważ powyższe okazało się niewystarczające do oceny sytuacji finansowej

i możliwości płatniczych strony skarżącej, a ponadto budziło wątpliwości, pismem z dnia [...] r. wezwano skarżącego do uzupełnienia złożonego wniosku przez nadesłanie odpisów lub kserokopii składanych w okresie ostatnich dwóch lat kalendarzowych zeznań podatkowych albo zaświadczenia wystawionego przez Naczelnika właściwego Urzędu Skarbowego o wysokości osiągniętego w tych latach dochodu oraz o wysokości dokonanych odliczeń; przedłożenie dokumentów obrazujących miesięcznie ponoszone w związku z kosztami utrzymania mieszkania wydatki, tj. rachunki, faktury VAT lub dowody wpłat uiszczanych opłat za wodę, czynsz, gaz, energię elektryczną, telefon itp. oraz wskazujących do kogo należy mieszkanie położone przy ul. [...] w S. i na jakich zasadach skarżący z niego korzysta (tj. umowa najmu, użyczenia, przydział do mieszkania itp.); w tym potwierdzających wysokość osiąganego przez skarżącego z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej dochodu w postaci stosownych deklaracji podatkowych VAT-7 z okresu ostatnich trzech miesięcy, jeżeli takie były składane, podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz ewidencji środków trwałych, jeżeli takie są prowadzone, a także wyciągu z posiadanego rachunku bankowego obrazującego ilość zgromadzonych tam środków; ponadto orzeczenia sądu w przedmiocie separacji bądź zasądzenia [...] na rzecz [...]; oraz umowy majątkowej małżeńskiej, na którą powołano się w rubryce 8 formularza.

Jak wynika z akt sprawy wezwanie to doręczono pełnomocnikowi strony w dniu

[...] r.

Do dnia dzisiejszego skarżący nie nadesłał żądanych dokumentów źródłowych.

Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności zważono,

co następuje.

Stosownie do treści art. 245 § 1 w zw. z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,

poz. 1270 ze zm.) strona może ubiegać się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 ustawy). Przysługuje ono osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy).

Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje - stosownie do treści art. 245 § 3 ustawy - zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego z urzędu. Przyznaje się je takim osobom, które wykażą, że nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy).

Odnosząc przywołaną wyżej regulację prawną do realiów rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że przewidziana w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy przesłanka zwolnienia strony skarżącej od kosztów sądowych (tj. opłat sądowych i wydatków) nie została spełniona w stopniu pozwalającym na uwzględnienie złożonego wniosku. Skarżący

nie wykazał bowiem w dostateczny i przekonujący sposób jakoby jego sytuacja materialna i bytowa została zachwiana w taki sposób, iż w chwili obecnej nie jest

w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.

Podkreślić wszakże w tym miejscu należy, że instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od generalnej zasady odpłatności wymiaru sprawiedliwości obowiązującej

w procedurach sądowych, w tym w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek należytego wykazania, tj. dowiedzenia, udowodnienia, przedstawienia czegoś w sposób przekonywający, pokazania, unaocznienia - por. Słownik języka polskiego pod red.

M. Szymczaka, tom III, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1978, wyd. IX

z 1994 r., str. 805 - że przewidziana w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy przesłanka przyznania prawa pomocy w jego przypadku wystąpiła. Inicjatywa dowodowa w stosunku do okoliczności, z których strona wnioskująca zamierza wywieść skutki prawne leży bowiem po stronie wnioskodawcy, a nie rozpoznającego wniosek. Ma ona istotne znaczenie w sprawie albowiem pozwala wyjaśnić wątpliwości co do ich wiarygodności oraz skonfrontować treść składanych oświadczeń z dokumentacją źródłową.

Podobnie art. 252 § 1 ustawy nie pozostawia wątpliwości co do tego, że wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne i aktualne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony

o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym.

Jeżeli jednak oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa

w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego

i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Ich przykładowy katalog zawiera § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245).

Ponieważ z przytoczonej regulacji podobnie jak z treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wynika, iż to na wnioskującym spoczywa ciężar dowodu, zatem strona ubiegająca się

o przyznanie prawa pomocy powinna w sposób wystarczająco przekonujący udowodnić istnienie faktów z których wywodzi skutki prawne. To bowiem na podstawie przedłożonych przez nią dokumentów musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, iż nie jest w stanie pokryć pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.

Tymczasem złożone przez skarżącego oświadczenie, o którym mowa w art. 252 § 1 ustawy nie zawierało dostatecznych danych koniecznych do oceny jego sytuacji majątkowej i rodzinnej oraz rzeczywistych możliwości płatniczych. Ograniczało się bowiem jedynie do przedstawienia takich okoliczności, które mogłyby świadczyć o jego złym stanie finansowym. Te jednak z uwagi na bierną postawę skarżącego,

który nie zareagował na wezwanie z dnia [...] r., nie mogły zostać skonfrontowane z dokumentami źródłowymi. Tym samym weryfikacja złożonego w tym zakresie oświadczenia nie była możliwa podobnie jak niemożliwym było ustalenie jaki uszczerbek w koniecznym utrzymaniu skarżącego i jego rodziny spowoduje uiszczenie występujących w sprawie opłat sądowych i wydatków.

Wobec powyższego przyjąć należało, iż P. M. ubiegając się

o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, nie dołożył należytej staranności w wykazaniu, że nie jest w stanie ich ponieść. Okoliczność ta nie pozwala uwzględnić wniosku. W orzecznictwie pojawił się nawet pogląd, w świetle którego w takiej sytuacji wykluczona jest możliwość jego merytorycznego rozpoznania, a uzasadnione jest pozostawienie go bez rozpoznania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2005 r., sygn. akt I OZ 842/05).

W tym stanie sprawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z

art. 258 § 3 oraz art. 245 § 1 i § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono

orzec jak w sentencji.