Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 1359/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6161 Lasy oraz zalesianie gruntów rolnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Hauser po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 września 2005 r., sygn. akt IV SA/Wa 461/05 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. R. na decyzję Wojewody Ostrołęckiego w przedmiocie zatwierdzenia uproszczonego planu urządzenia lasu postanawia oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

UZASADNIENIE:

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 września 2005 r. Sygn. akt IV SA/Wa 461/05 odrzucił skargę B. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia 16 grudnia 1997 r. w przedmiocie zatwierdzenia uproszczonego planu urządzenia lasu. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca wniosła skargę po upływie terminu przewidzianego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.). Sąd zaznaczył, iż od daty wydania zaskarżonej decyzji do daty wniesienia skargi upłynęło prawie 7 lat, a skarżąca przyznała, iż nie odwołała się od zaskarżonej decyzji w ustawowym terminie.

W skardze kasacyjnej, sporządzonej przez radcę prawnego, skarżąca zarzuciła postanowieniu WSA z dnia 21 września 2005 r. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy tj. art. 53 § 1 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, iż trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia 16 grudnia 1997 r. zaczął biec od jej wydania tzn. na przesłance wynikającej z art. 174 pkt 2 p.p.s.a.

Powołując się na tak przytoczoną podstawę kasacyjną skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę kasacyjną należy oddalić. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyjmuje jako jeden z wymogów formalnych skargi do sądu administracyjnego zachowanie terminu do złożenia skargi. Według art. 53 tej ustawy "Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (§ 1). W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (§ 2). Prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich mogą wnieść skargę w terminie sześciu miesięcy od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, a w pozostałych przypadkach w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie aktu lub podjęcia innej czynności uzasadniającej wniesienie skargi. Termin ten nie ma zastosowania do wnoszenia skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (§ 3)".

Ponadto w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego trafnie podkreślono, iż skarżąca nie odwołała się od zaskarżonej decyzji w ustawowym terminie. W tym kontekście należy podkreślić, iż do warunków dopuszczalności skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy również wyczerpanie środków zaskarżenia (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Przez wyczerpanie środków odwoławczych w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. należy rozumieć sytuację, w której strona (czy jedna ze stron) lub uczestnik na prawach strony określonego postępowania administracyjnego złoży przewidziany prawem środek zaskarżenia (np. zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) od aktu wydanego przez organ administracji. W ten sposób spełniony zostaje wymóg wyczerpania środków zaskarżenia i każdy z podmiotów określonych w art. 50 p.p.s.a. uzyskuje prawo zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcia wydanego w skutek złożenia środka zaskarżenia. Niewątpliwie w niniejszej sprawie nie zostały przez skarżącą wyczerpane środki zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co powoduje, iż skarga jest niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny.

Na marginesie należy dodać, iż w myśl art. 21 § 4 i 5 ustawy z 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. Nr 101, poz. 444 z późn. zm.- w brzemieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji) projekt uproszczonego planu urządzenia lasu należało wyłożyć do publicznego wglądu na okres 60 dni w siedzibie urzędu gminy. O wyłożeniu projektu uproszczonego planu urządzenia lasu zarząd gminy informował pisemnie właścicieli lasów, z zaznaczeniem, że uproszczony plan urządzenia lasu będzie podstawą naliczenia podatku leśnego. W terminie 30 dni od daty wyłożenia projektu uproszczonego planu urządzenia lasu zainteresowani właściciele lasów mogli wtedy składać zastrzeżenia i wnioski w sprawie planu, a wojewoda wydawał decyzje w sprawie uznania lub nieuznania tych zastrzeżeń lub wniosków. Wskazany powyżej termin miał jednak charakter zawity, co oznacza, iż zastrzeżenia i wnioski złożone po upływie owych 30 dni nie mogły zostać rozpatrzone chyba, że strona, domagając się przywrócenia terminu, uprawdopodobniła, iż uchybienie nastąpiło bez jej winy, a prośbę o przywrócenie terminu wniosła w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 58 § 1 i 2 kpa). Należy zaznaczyć, iż wskazany termin do wniesienia zastrzeżeń i wniosków dotyczył jednak osób, którym pisemna informacja o wyłożeniu uproszczonego planu urządzenia lasu została doręczona. W przypadku zaś podmiotu, który bez swojej winy nie brał udziału w postępowaniu (co być może miało miejsce w odniesieniu do skarżącej), a decyzja w przedmiocie uproszczonego planu urządzenia lasu stała się już ostateczna, to przysługiwać mu będzie prawo do żądania wznowienia postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa.

Z tych względów, działając na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę kasacyjną należało oddalić.