Wyrok NSA oz. we Wrocławiu, sygn. akt SA/Wr 1432/95
NSA oz. we Wrocławiu
Data orzeczenia: 1995-10-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 1 pkt 1-3 i 5
journal: Dz.U. 1991 nr 9 poz. 31
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych.
Teza: Przepis art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 31 ze zm./ przewidujący zróżnicowaną wielkość maksymalną stawek podatkowych dla określonych kategorii nieruchomości, nie wyklucza wprowadzania przez radę gminy w uchwale, ustalającej szczegółowe stawki podatkowe dalszych podziałów nieruchomości na mniejsze grupy i różnicowania dla nich stawek podatkowych, jeżeli nie spowoduje to przekroczenia stawki maksymalnej ustalonej dla poszczególnych rodzajów nieruchomości w ustawie i w wydanych na jej podstawie rozporządzeniach wykonawczych.

Zasada ta dotyczy budynków i gruntów wyszczególnionych w art. 5 ust. 1 pkt 1-3 oraz pkt 5.

TEZY

Przepis art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 31 ze zm./ przewidujący zróżnicowaną wielkość maksymalną stawek podatkowych dla określonych kategorii nieruchomości, nie wyklucza wprowadzania przez radę gminy w uchwale, ustalającej szczegółowe stawki podatkowe dalszych podziałów nieruchomości na mniejsze grupy i różnicowania dla nich stawek podatkowych, jeżeli nie spowoduje to przekroczenia stawki maksymalnej ustalonej dla poszczególnych rodzajów nieruchomości w ustawie i w wydanych na jej podstawie rozporządzeniach wykonawczych.

Zasada ta dotyczy budynków i gruntów wyszczególnionych w art. 5 ust. 1 pkt 1-3 oraz pkt 5.


UZASADNIENIE

(...) Na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych w związku z par. 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 7 grudnia 1994 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 132 poz. 675/ rada gminy określa wysokość stawek rocznych podatku od nieruchomości, których maksymalna stawka została zróżnicowana w odniesieniu do budynków mieszkalnych lub ich części, budynków lub ich części związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą inną niż produkcja rolnicza lub leśna, od pozostałych budynków lub ich części oraz od powierzchni gruntów związanych z działalnością gospodarczą inną niż rolnicza lub leśna i gruntów pozostałych.

Wynikające z tych przepisów ograniczenia rady gminy w określeniu stawek podatku od nieruchomości dotyczą wielkości dopuszczalnej stawki i okresu rocznego wymiaru tej stawki do przedmiotu opodatkowania, który w odniesieniu do budynków podzielony został na trzy, a w odniesieniu do gruntów na dwie grupy.

W poszczególnych grupach budynków mieszkalnych, związanych z działalnością gospodarczą inną niż rolnicza lub leśna i pozostałych oraz gruntów związanych z działalnością gospodarczą inną niż rolnicza lub leśna możliwe są dalsze podziały w zależności od ich przeznaczenia lub pełnionej funkcji. Z ustawy nie wynika by przy ustalaniu szczegółowych stawek podatkowych od nieruchomości rada gminy była związana z podziałem nieruchomości dla celów opodatkowania określonym w ustawie.

(...) Należy w tym miejscu podkreślić, że art. 5 ust. 1 w związku z art. 7 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych stwarzają podstawę do zróżnicowania stawek podatkowych w podatku od nieruchomości tak pod względem przedmiotowym i podmiotowym - co potwierdza par. 2 zaskarżonej uchwały.

Zróżnicowania takie muszą jednak znajdować oparcie w obiektywnych uwarunkowaniach w sytuacji bytowej, lokalnej majątkowej podatnika.

Zdaniem sądu można się zgodzić, że warunki bytowania i prowadzenia działalności na wsi są odmienne od takich warunków w mieście. Stąd też jako zasadne należy ocenić zróżnicowanie stawek podatkowych dla osób fizycznych na wsi i w mieście. (...)