Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 369/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1 i § 3, art. 230 § 1 i § 2, art. 232 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Przybysz, po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od lutego do sierpnia oraz od października do grudnia 2013 r. postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę 11,16 zł (słownie: jedenaście złotych i szesnaście groszy) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

A. sp. z o.o. z siedzibą w W. (zwana dalej: "Skarżącą") wniosła w niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od lutego do sierpnia oraz od października do grudnia 2013 r.

We wskazanej skardze Skarżąca zawarła również wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych. Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu powyższego wniosku postanowieniem z dnia 22 marca 2017 r. zwolnił Skarżącą od wpisu od skargi ponad kwotę 20.000 zł, odmawiając jednocześnie przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Skarżąca pismem z dnia 3 kwietnia 2017 r. wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia starszego referendarza sądowego. Na skutek powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie starszego referendarza sądowego.

Skarżąca wniosła pismem z dnia 19 kwietnia 2017 r. zażalenie na postanowienie z dnia 11 kwietnia 2017 r., które tut. Sąd odrzucił postanowieniem z dnia 12 maja 2017 r. Następnie Skarżąca wniosła pismem z dnia 25 maja 2017 r. zażalenie na postanowienie tut. Sądu z dnia 12 maja 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 1 września 2017 r., sygn. akt I FZ 158/17 oddalił zażalenie Skarżącej na postanowienie tut. Sądu z dnia 12 maja 2017 r.

Na podstawie zarządzenia z dnia 12 maja 2017 r. Skarżąca została wezwana, za pośrednictwem swojego pełnomocnika, do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 20.000 zł, z uwzględnieniem prawomocnego postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 369/17 w przedmiocie przyznania stronie Skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 20.000 zł. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu 18 maja 2017 r.

Skarżąca odpowiadając na powyższe wezwanie nadesłała przy piśmie z dnia 25 maja 2017 r. potwierdzenie uiszczenia części z kwoty określonej w tym wezwaniu, tj. 11,16 zł. Skarżąca wyjaśniła jednocześnie w tym piśmie, że uiściła tytułem wpisu sądowego od skargi jedynie kwotę 11,16 zł, gdyż taką właśnie kwotę deklarowała w toku postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy, jako znajdującą się w jej dyspozycji. Skarżąca nie dysponuje natomiast większą kwotą pozwalającą na uiszczenie całości kwoty określonej w wezwaniu.

Na podstawie danych zawartych w ewidencji księgowej tut. Sądu ustalono, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych zidentyfikowano wpłatę przez Skarżącą w dniu 25 maja 2017 r. kwoty 11,16 zł, tytułem wpisu od skargi do niniejszej sprawy (k. 257).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej: "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. W myśl zaś art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.

Jak już wskazano powyżej, w niniejszej sprawie Skarżąca była wzywana za pośrednictwem swojego pełnomocnika do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 20.000 zł, z uwzględnieniem prawomocnego postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 369/17 w przedmiocie przyznania Skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 20.000 zł. Na podstawie danych zawartych w ewidencji księgowej tut. Sądu ustalono że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych zidentyfikowano wpłatę przez Skarżącą tytułem wpisu od skargi do niniejszej sprawy jedynie kwoty 11,16 zł. Skarżąca nie uiściła pozostałej części kwoty określonej w wezwaniu. Skarga nie została zatem opłacona w należnej wysokości i z tego względu podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonej części wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd postanowił jak w sentencji.