Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 1074/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2016-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 ust. 1 i 2, art. 38 ust. 1, art. 39 ust. 1 i 2, art. 41 ust. 1, art. 43 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2016 poz 217
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020
journal: Dz.U.UE.C 2012 nr 326 poz 47 art. 107 ust. 1
law: Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (wersja skonsolidowania)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini, Sędziowie SO del. do WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.), WSA Paweł Janusz Lewkowicz, Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 listopada 2016 r. sprawy ze skargi Miasta Ł. na negatywne rozpatrzenie protestu przez Zarząd Województwa P. z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu "[...]" oddala skargę.


UZASADNIENIE

Miasto Ł. złożyło wniosek o dofinansowanie realizacji projektu

pt." Przebudowa zabytkowej Hali Targowej na Halę Kultury w Ł." w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa P. (RPOWP) na lata 2014-2020, Osi priorytetowej VIII. Infrastruktura dla usług użyteczności publicznej, Działania 8.3. Ochrona dziedzictwa kulturowego, Priorytetu inwestycyjnego 6.3. Zachowanie, ochrona, promowanie i rozwój dziedzictwa naturalnego i kulturowego.

Powyższy wniosek został zarejestrowany pod nr [...].

Pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...], Instytucja Zarządzająca RPOWP (dalej jako "IZ RPOWP", "Instytucja") poinformowała Wnioskodawcę, że przedmiotowy wniosek o dofinansowanie projektu, w wyniku oceny formalno-merytorycznej został odrzucony oraz nie podlega dalszej procedurze wyboru projektów do wsparcia. Odrzucenie wniosku nastąpiło z powodu nie spełnienia następujących kryteriów: 1) Wnioskodawca wiarygodnie uzasadnił konieczność realizacji projektu oraz związek celów projektu z celami osi/działania

i dokumentami strategicznymi określonymi w dokumentacji konkursowej, 2) Wydatki kwalifikowane projektu są zgodne z zasadami działania, precyzyjnie określone, racjonalne i niezbędne do realizacji celów projektu, 3) Wykonalność techniczna projektu, 4) Pomoc publiczna w projekcie.

Wnioskodawca nie zgodził się z taką oceną i wniósł protest, który został negatywnie rozpatrzony, o czym stronę poinformowano pismem IZ RPOWP z dnia

[...] października 2016 r. nr [...].

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia IZ RPOWP stwierdziła, że wniosek

o dofinansowanie przedmiotowego projektu został oceniony prawidłowo.

Odnosząc się do pierwszego z kwestionowanych przez stronę kryteriów Instytucja wskazała, że oceniający weryfikując projekt stwierdzili, że cele projektu nie są zbieżne z celami osi/działania, w ramach których ogłoszono przedmiotowy konkurs. Zaplanowana do dofinansowania inwestycja w infrastrukturę trwałą

tj. budynek Hali Targowej wpisanej do rejestru zabytków nie w całości będzie służyć działalności kulturalnej, ponieważ Wnioskodawca zaplanował, że piwnica budynku zostanie przystosowana do pomieszczeń kręgielni a na parterze budynku obok sali wielofunkcyjnej miałaby powstać klubokawiarnia. Tym samym część projektu dotycząca funkcji rozrywkowej i gastronomicznej nie ma związku z realizacją PK 6C tj. zachowaniem, ochroną, programowaniem i rozwojem dziedzictwa naturalnego i kulturowego, ponieważ nie wpłynie na zwiększenie lub zróżnicowanie oferty kulturalnej. Ponadto Wnioskodawca nie wskazuje, jak wynajem lokali pod usługi związane z zanikającymi zawodami wpłynie na efektywne wykorzystanie zasobów dziedzictwa kulturowego. We wniosku o dofinansowanie Wnioskodawca poinformował, iż w nawiązaniu do tradycji i dziedzictwa kulturowego powstanie klubokawiarnia, a także kilka jatek zostanie wystawionych pod wynajem abonamentowy, a w podziemiu budynku planuje się przeznaczenie kilku pomieszczeń na kręgielnię. W Studium Wykonalności znajduje się informacja,

że poza pomieszczeniami sali wielofunkcyjnej i salami wystawienniczymi w ramach projektu zostaną przygotowane pomieszczenia konferencyjne pod wynajem, ale związane z dziedzictwem kulturowym. Jatki planowane pod wynajem np. rzemieślnikom zanikających zawodów (np. szewc, krawiec, zegarmistrz, hafciarnia, koronkarnia, garncarz, naprawa starego sprzętu), np. sklepiki z regionalnymi pamiątkami. Natomiast pomieszczenie np. pod kręgielnię czy klubokawiarnię małym podmiotom gospodarczym. IZ RPOWP potwierdziła zasadność opinii oceniających, iż z dokumentacji konkursowej jednoznacznie wynika, że ta część projektu, która dotyczy funkcji rozrywkowej i gastronomicznej nie wpływa na osiągnięcie celu działania 8.3. Tym samym nie może zostać dofinansowana w ramach przedmiotowego konkursu. Instytucja zwróciła uwagę, że w ramach procedury odwoławczej nie dokonuje się ponownej oceny projektu, a jedynie sprawdza zgodność z prawem przeprowadzonej już oceny w zakresie jej zgodności

z kryteriami wyboru zatwierdzonymi przez KM RPOWP 2014-2020. Tym samym dodatkowe informacje przedłożone w proteście, nawet bardzo istotne z punktu widzenia przedmiotowej kwestii nie mogą być brane pod uwagę, ponieważ oceniający nie mieli możliwości zapoznania się z nimi.

Odpowiadając na zarzut braku wezwania Wnioskodawcy do wyjaśnienia kwestii tego wymagających i doprecyzowania faktów przedstawionych we wniosku, Instytucja powołała się na § 11 pkt 4 Regulamin Pracy Komisji Oceny Projektów oceniającej projekty złożone w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa P. na lata 2014-2020 (projekty EFRR), który mówi, że "KOP może zwrócić się do Wnioskodawcy z prośbą o złożenie dodatkowego wyjaśnienia do wniosku i/lub załączników oraz o uzupełnienie i/lub poprawę błędów we wniosku, przy założeniu, że wprowadzone zmiany nie mogą prowadzić do istotnej modyfikacji projektu, np.: skutkować zamianą oceny na pozytywną w ramach kryteriów merytorycznych lub podwyższeniem liczby punktów, które przyznał oceniający na podstawie danych zawartych we wniosku".

Odnosząc się do zarzutu, że oceniający nie wskazali żadnej podstawy prawnej potwierdzającej, iż w przypadku braku pomocy publicznej w projekcie całość działań musi dotyczyć kultury, Instytucja zauważyła, powołując się na zapisy Regulaminu konkursu, że aby dofinansowanie Wnioskodawcy nie miało przesłanek pomocy publicznej nie może on prowadzić działalności gospodarczej, tzn. nie może oferować na rynku towarów czy usług. Wskazywać na to musi ponadto wynik testu pomocy publicznej. W analizowanym przypadku, aby przedmiotowy projekt faktycznie nie podlegał regułom pomocy publicznej, a wynik testu to potwierdzał, całość zadań

i zamierzeń oraz wsparta infrastruktura musiałaby dotyczyć obszaru kultury.

W zakresie kolejnego kwestionowanego kryterium, tj. Wydatki kwalifikowane projektu są zgodne z zasadami działania, precyzyjnie określone, racjonalne

i niezbędne do realizacji celów projektu - Instytucja uznała, że z dokumentacji aplikacyjnej nie wynika jednoznacznie, że pomieszczenia przeznaczone pod kręgielnię, klubokawiarnię oraz 4 jatki będą wykorzystywane do celów związanych

z działalnością kulturalną, a tym samym koszt ich utworzenia nie powinien być kwalifikowalny w ramach działania 8.3.

Zdaniem IZ RPOWP oceniający mieli podstawy do tego, aby uznać,

że Wnioskodawca nie udowodnił w dokumentacji aplikacyjnej, że jest gotowy

do realizacji przedmiotowego projektu w zakładanym terminie, ponieważ

w dokumentacji brakuje informacji w jakich sposób zostaną rozwiązane umowy

z najemcami. Wobec tego Instytucja podzieliła ocenę kryterium dotyczącego wykonalności technicznej projektu.

Oceniając ostatnie z kwestionowanych kryteriów, tj. kryterium pomoc publiczna w projekcie, Instytucja uznała, że pomoc środkami publicznymi (EFRR)

w przedmiotowym projekcie umocni pozycję konkurencyjną Wnioskodawcy jako przedsiębiorstwa w myśl przepisów unijnych, w stosunku do innych przedsiębiorstw konkurujących z nim w ramach wewnątrzunijnej wymiany handlowej w zakresie oferowanych usług. Analiza testu pomocy publicznej przeprowadzonego w Studium Wykonalności wskazuje, że został on przeprowadzony błędnie. Wnioskodawca deklaruje, że będzie miał wpływy z biletów oraz opłat z najmu, choć projekt generować będzie większe koszty aniżeli przychody. Jak słusznie zauważył jeden

z oceniających "aby zweryfikować czy pomoc wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi nie jest konieczne ustalenie czy pomoc ma faktycznie wpływ na wymianę handlową miedzy państwami członkowskimi lecz tylko, czy może wpłynąć na taką wymianę". Tym samym w analizowanym przypadku pomimo,

że Wnioskodawca zaplanował, że swoją ofertę skieruje do mieszkańców Ł.,

to jednak nie można jednoznacznie wykluczyć transgranicznego wymiaru planowanego przedsięwzięcia, ponieważ usługa wynajmu lokali może zainteresować przedsiębiorców z innych krajów UE.

W skardze złożonej do tut. Sądu na powyższe rozstrzygnięcie w przedmiocie protestu Miasto Ł. zarzuciło naruszenie:

1) art. 53 ust. 1 i art. 57 w związku z art. 58 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r. poz. 217 – dalej w skrócie: "u.r.p."), poprzez brak rzetelności, przejrzystości i prawidłowości rozpoznania protestu, polegające na powieleniu argumentów z pisma z dnia [...] sierpnia 2016 r.

i nie dostrzeżeniu ewidentnych uchybień formalnych i merytorycznych, poczynionych w ramach oceny wniosku;

2) art. 37 ust. 1 i 2 u.r.p. w związku z art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r., poprzez nierzetelną ocenę projektu;

3) art. 41 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 2 pkt 4 w zw. z art. 43 ust. 1 u.r.p. w zw.

z pkt 11 Regulaminu Konkursu Zamkniętego Oceny i Wyboru Projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa P. na lata 2014-2020 Oś Priorytetowa VIII. Infrastruktura dla usług użyteczności publicznej Działanie 8.3 Ochrona dziedzictwa kulturowego - poprzez ich niezastosowanie i brak zwrócenia się do wnioskodawcy podczas dokonywania oceny projektu przez Instytucję Organizującą Konkurs - Departament Wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego o uzupełnienie wniosku bądź złożenie wyjaśnień dotyczących treści wniosku o dofinansowanie projektu w sytuacji, gdy określone wątpliwości mogły być usunięte w drodze wyjaśnień i nie zachodziły przesłanki do odrzucenia ww. wniosku.

Wskazując na powyższe naruszenia strona wniosła o uwzględnienie skargi

i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazanie jednocześnie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję.

W odpowiedzi na skargę Instytucja wniosła o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 u.r.p., w związku z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej powoływana jako "p.p.s.a."). Sąd po przeprowadzeniu kontroli legalności oceny wniosku o dofinansowanie projektu dokonanej przez właściwą instytucję, jak również zgodności z prawem jej działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji o rozpatrzeniu projektu, stwierdza, że odpowiadają one prawu. Brak jest podstaw do uznania, że ocena przedmiotowego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, co uzasadniałoby przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi - zgodnie z treścią art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a u.r.p.

Spór w rozpatrywanym przypadku dotyczy prawidłowości przeprowadzenia oceny projektu pt." Przebudowa zabytkowej Hali Targowej na Halę Kultury w Ł." złożonego przez Miasto Ł. w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa P. na lata 2014-2020, Osi priorytetowej VIII, Działania 8.3., Priorytetu inwestycyjnego 6.3. Wnioskodawca nie zgadza się z oceną wniosku

o dofinansowanie, która doprowadziła do jego wykluczenia z dalszej procedury wyboru projektów do wsparcia, z powodu niespełnienia czterech kryteriów merytorycznych dopuszczających ogólnych.

Rozstrzygając powstały spór, w pierwszej kolejności należy wskazać na reguły, według których przyznawane są dofinansowania projektów w ramach RPOWP. Uniwersalne zasady w tym przedmiocie ujęte zostały w u.r.p. Zgodnie

z art. 37 ust. 1 u.r.p. wybór projektów do dofinansowania musi być przeprowadzony w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny, przy zapewnieniu wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Stosownie do art. 37 ust. 2 u.r.p., projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego

i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. U. UE L 347 z dnia 20 grudnia 2013 r., s. 320 ze zm.). Wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym lub pozakonkursowym (art. 38 ust. 1 u.r.p.).

W trybie konkursowym, w jakim następował wybór projektów w rozpoznawanym przypadku, wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1 u.r.p.). Zgodnie z art. 39 ust. 2 u.r p. konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów (...). Konkurs jest przeprowadzany przez właściwą instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu (art. 41 ust. 1 u.r.p.), który m.in. określa kryteria wyboru projektów wraz

z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7 u.r.p.). Regulamin konkursu oraz jego zmiany są podawane do publicznej wiadomości, w szczególności na stronie internetowej oraz na portalu właściwej instytucji (art. 41 ust. 5 u.r.p.). Regulamin konkursu stanowi dokument systemu realizacji programu operacyjnego (art. 6 ust. 2 u.r.p.). Jego treść nie może być sprzeczna z przepisami prawa powszechnie obowiązującego oraz wytycznymi horyzontalnymi i wytycznymi programowymi.

Dokumenty stanowiące system realizacji programu operacyjnego, w tym regulamin, odnoszą się wyłącznie do relacji między właściwą instytucją a podmiotem zainteresowanym otrzymaniem pomocy z programu operacyjnego. Stąd też wnioskodawcy składający aplikację do programu operacyjnego wyrażają zgodę na poddanie się wymaganiom danego programu i muszą stosować się do zasad przewidzianych w ramach ogłoszonych konkursów wyboru projektów do dofinansowania. Tryb konkursowy wyboru projektów do dofinansowania wymaga, aby wnioskodawca ubiegający się o określone dofinansowanie w ramach danego konkursu, rzetelnie i wyczerpująco przygotował swój wniosek. Braki w złożonej dokumentacji czy jej niespójność, skutkujące zakwestionowaniem spełnienia przez wniosek różnych kryteriów dopuszczających, winny zostać ocenione negatywnie,

a taki wniosek musi zostać odrzucony. Zgodnie z art. 53 ust. 1 u.r.p., wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Protest jest rozpatrywany przez właściwą instytucję, która weryfikuje prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5 u.r.p., tj. kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza i zarzutów

o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny (zob. art. 57 u.r.p.).

Odnosząc powyższe uwagi do realiów niniejszej sprawy, Sąd stwierdza, że ocena projektu złożonego przez Miasto Ł. w ramach RPOWP na lata 2014-2020, została przeprowadzona w sposób, który nie narusza prawa.

Przede wszystkim nie można zgodzić się ze stroną skarżącą co do błędnej oceny spełnienia kryterium o nazwie: "Wnioskodawca wiarygodnie uzasadnił konieczność realizacji projektu oraz związek celów projektu z celami osi/działania

i dokumentami strategicznymi określonymi w dokumentacji konkursowej". W ramach tego kryterium weryfikowane jest m.in. to, czy cele projektu są zbieżne z celami osi/działania. W analizowanym przypadku ocena wniosku jest prawidłowa. Należy zgodzić się z IZ RPOWP, że dokumentacja konkursowa złożona przez stronę wskazuje, iż część projektu, która dotyczy funkcji rozrywkowej i gastronomicznej nie wpływa na osiągnięcie celu działania 8.3. Tym celem jest natomiast efektywne wykorzystanie zasobów dziedzictwa kulturowego i instytucji kultury. W złożonej aplikacji Wnioskodawca nie wykazał, że planowane w Hali Kultury pomieszczania kręgielni i klubokawiarni będą bezpośrednio związane z dziedzictwem kulturowym. Podstawową funkcją tego typu przedsięwzięć jest dostarczanie rozrywki, czy też rekreacji, co oczywiście nie wyklucza okresowego przeznaczania pomieszczeń klubokawiarni i kręgielni na cele kulturalne. Rzeczą wnioskującego o dofinansowanie było jednak jednoznaczne wykazanie w złożonym wniosku, w jaki sposób pomieszczenia komercyjne wpłyną na efektywne wykorzystanie zasobów dziedzictwa kulturowego, na zwiększenie lub zróżnicowanie oferty kulturalnej. Trzeba zauważyć, że zdaniem oceniających, z treści wniosku wynika, że pod wynajem Miasto Ł. planuje przeznaczyć około 40% powierzchni Hali. Przynieść to może tylko potencjalne korzyści wykorzystania zasobów dziedzictwa kulturowego. Dodatkowe wyjaśnienia zawarte w proteście i wskazujące na przykładowe sposoby wykorzystania komercyjnych pomieszczeń na cele kulturalne nie mogły zmienić oceny projektu. Instytucja zarządzająca, która rozpatruje protest, weryfikuje prawidłowość oceny projektu. Jeżeli wniosek nie był wystarczająco uzasadniony w omawianym zakresie, to nie można stawiać zarzutu braku rzetelności i przejrzystości w rozpoznaniu złożonego środka odwoławczego. Oceniający wniosek dysponowali określoną dokumentacją i wyjaśnieniami Wnioskodawcy i na tej podstawy analizowali zgodność przedłożonego projektu z kryteriami wyboru. Uwzględnienie dodatkowych wyjaśnień uzupełniających argumentację strony w zakresie związku celów projektu z celami osi/działania stawiałoby Wnioskodawcę w uprzywilejowanej sytuacji. Warunki konkursu muszą być jednakowe dla wszystkich ubiegających się o dofinansowanie, zwłaszcza że dokumenty aplikacyjne składane muszą być w określonym czasie, a uzupełnienie niektórych braków, i to tych formalnych, może nastąpić tylko w ściśle określonych przypadkach, przewidzianych w regulaminie konkursu.

W związku z powyższym Sąd akceptuje również stanowisko odnośnie nie spełnienia w tej sprawie kryterium o nazwie: "Wydatki kwalifikowane projektu

są zgodne z zasadami działania, precyzyjnie określone, racjonalne i niezbędne do realizacji celów projektu". Koszt utworzenia takich pomieszczeń jak kręgielnia, klubokawiarnia oraz 4 jatki nie powinien być kwalifikowalny w ramach działania 8.3., ponieważ wydatki te nie są niezbędne do realizacji celów projektu. Z wniosku wynika, że tylko 60% powierzchni przedsięwzięcia będzie wykorzystywana do celów związanych z działalnością kulturalną.

Zaakceptować też należy ocenę wniosku o dofinansowanie w zakresie kryterium pn. "Wykonalność techniczna projektu". W ramach tego kryterium weryfikowana jest wykonalność techniczna projektu, w tym przede wszystkim czy Wnioskodawca posiada wszystkie niezbędne z punktu widzenia procesu inwestycyjnego pozwolenia, koncesje, decyzje, prawa własności, licencje itp. lub czy uzyskanie odpowiednich praw, pozwoleń, licencji itp. zostało w projekcie uwzględnione i jest prawdopodobne. Zdaniem Sądu w sprawie tej prawidłowo oceniono, że wniosek o dofinansowanie nie wypełnia tego kryterium. Z wniosku wynika, że Miasto Ł. nie posiada pełnego prawa do dysponowania nieruchomością będącą przedmiotem aplikacji konkursowej. Wprawdzie strona jest właścicielem tej nieruchomości, jednak część lokali znajdujących się na nieruchomości jest wynajmowana. W dokumentacji brakuje informacji, w jaki sposób

i kiedy zostaną rozwiązane umowy najmu. Oceniający mieli zatem podstawy do uznania, że Wnioskodawca może nie być gotowy do realizacji projektu w zakładanym we wniosku terminie.

Kolejne kryterium, które w ocenie Instytucji nie zostało spełnione to kryterium pomocy publicznej w projekcie. Zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach wyboru projektów w ramach RPOWP na lata 2014-2020, w ramach niniejszego kryterium oceniający sprawdza czy zgodnie z art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004 r. nr 90, poz.864/2 ze zm.) zasady pomocy państwa (pomocy publicznej) mają zastosowanie do Wnioskodawcy, odbiorcy pomocy będącego "przedsiębiorstwem" w myśl przepisów unijnych. Wnioskodawca ma obowiązek przeprowadzenia testu pomocy publicznej zaś szczegółowy opis analizy w tym zakresie należy zawrzeć w studium wykonalności i przedstawić jego wynik we wniosku o dofinansowanie. Jeżeli wynik testu jest pozytywny i projekt jest objęty pomocą publiczną oceniający sprawdza czy wnioskodawca zastosował właściwe rozporządzenie/rozporządzenia regulujące pomoc publiczną oraz czy projekt spełnia wszystkie wymogi z nich wynikające.

Sąd podziela stanowisko Instytucji, że analiza testu pomocy publicznej przeprowadzonego w Studium Wykonalności wskazuje, że został on przeprowadzony błędnie.

Zgodnie z art. 107 ust. 1 TfUE, z zastrzeżeniem innych postanowień przewidzianych w Traktatach, wszelka pomoc przyznawana przez Państwo Członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między Państwami Członkowskimi.

Jak już wyżej zaznaczono Miasto Ł. pod wynajem planuje przeznaczyć około 40% powierzchni Hali. W ten sposób Miasto będzie niewątpliwie konkurowało

z innymi podmiotami, które prowadzą działalność gospodarczą w podobnym zakresie. Sytuacja Miasta byłaby uprzywilejowana, bowiem wniosek

o dofinansowanie przewiduje preferencyjne warunki wynajmowania powierzchni (zwolnienie z czynszu za okres 3 lat). Powyższej oceny nie zmieniają twierdzenia strony, że działalność kulturowa, a także świadczone usługi przez wynajmujących mają charakter lokalny i nie wpływają na wymianę handlową, a tym bardziej nie mogą jej zakłócić. To, że Wnioskodawca zaplanował swoją ofertę jako kierowaną do mieszkańców Ł., nie wyklucza transgranicznego wymiaru planowanego przedsięwzięcia. Nie można wykluczyć, że realizacja projektu wpłynie na wymianę handlową z państwami członkowskimi UE, zakłócając konkurencję poprzez uprzywilejowaną pozycję Miasta działającego jako przedsiębiorca oferujący lokale pod wynajem. Pomoc publiczna dla przedsiębiorstw stanowi pomoc państwa na mocy art. 107 ust. 1 TfUE, jeżeli wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. W tym względzie nie jest konieczne ustalenie, czy pomoc ma faktyczny wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi, lecz tylko, czy może wpłynąć na taką wymianę (zob. wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE

z dnia 14 stycznia 2015 r. w sprawie C-518/13).

Na uwzględnienie nie zasługują argumenty wskazujące na konieczność zakwalifikowania planowanych usług jako działalności gospodarczej o charakterze pomocniczym, która zazwyczaj nie wywiera żadnego wpływu na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Niewątpliwie w Zawiadomieniu Komisji w sprawie pojęcia pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (2016/C 262/01) (Dz. U. UE C nr 262 z dnia 19 lipca 2016 r., s. 1) stwierdzone zostało, iż w przypadkach infrastruktury podwójnego wykorzystania, jeżeli, jest ona prawie wyłącznie wykorzystywana do celów działalności niegospodarczej, finansowanie takiej infrastruktury może w całości wykraczać poza zakres zasad pomocy państwa, pod warunkiem że użytkowanie do celów działalności gospodarczej ma charakter czysto pomocniczy, tj. działalności bezpośrednio powiązanej z eksploatacją infrastruktury, koniecznej do eksploatacji infrastruktury lub nieodłącznie związanej z podstawowym wykorzystaniem

o charakterze niegospodarczym. Działalność gospodarcza o charakterze pomocniczym musi mieć ograniczony zakres, w odniesieniu do wydajności infrastruktury. Przykładem działalności gospodarczej o charakterze pomocniczym może być zdaniem Komisji okazjonalny wynajem przez organizację badawczą sprzętu i laboratoria partnerom przemysłowym. Komisja uważa także, że finansowanie publiczne zwykłej infrastruktury (takiej jak restauracje, sklepy lub płatne parkingi), znajdującej się w otoczeniu obiektów wykorzystywanych niemal wyłącznie do prowadzenia działalności niegospodarczej, zazwyczaj nie wywiera żadnego wpływu na wymianę handlową między państwami członkowskimi, ponieważ ta zwykła infrastruktura raczej nie będzie przyciągać klientów z innych państw członkowskich

i jest mało prawdopodobne, aby wpływ jej finansowania na inwestycje transgraniczne lub przedsiębiorczość transgraniczną był większy niż marginalny (zob. teza 207 przywołanego Zawiadomienia).

Komisja uznaje jednak, co trzeba podkreślić, że użytkowanie infrastruktury do celów gospodarczych można uznać za działalność pomocniczą, jeżeli wydajność przydzielana co roku na taką działalność nie przekracza 20 % całkowitej rocznej wydajności infrastruktury. Wobec planowanego przeznaczenia pod wynajem 40% powierzchni przebudowanej hali, trudno jest zatem przyjąć, że oferowane przez Miasto usługi wynajmu powierzchni pod przedsięwzięcia komercyjne (rozrywkowe, gastronomiczne) stanowią działalność pomocniczą. Wobec powyższego, przewidzianych w projekcie pomieszczeń klubokawiarni, kręgielni, jatek nie można także uznać, jako znajdujących się w otoczeniu obiektów wykorzystywanych niemal wyłącznie do prowadzenia działalności niegospodarczej.

W tym stanie rzeczy uprawnione jest twierdzenie, że udzielnie dofinansowania na planowane przedsięwzięcie podlega regulacjom dotyczącym pomocy publicznej.

Szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udzielania przedsiębiorcom pomocy inwestycyjnej na kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego, określa rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 28 sierpnia 2015 r. w sprawie udzielania pomocy inwestycyjnej na kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego

w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r. poz. 1364). Do pomocy tej mają zastosowanie przepisy rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1). Zgodnie z art. 53 ust. 1 tego aktu, pomoc na kulturę

i zachowanie dziedzictwa kulturowego jest zgodna z rynkiem wewnętrznym

w rozumieniu art. 107 ust. 3 TfUE i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 TfUE, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I. W przypadku pomocy inwestycyjnej za koszty kwalifikowalne ww. rozporządzenie uznaje koszty inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe i wartości niematerialne i prawne, w tym koszty budowy, modernizacji, nabycia, konserwacji lub poprawy infrastruktury, jeżeli w skali roku przynajmniej 80 % czasu lub przestrzeni tej infrastruktury jest wykorzystywane do celów związanych z kulturą (art. 53 ust. 4 lit. a).

Skoro 40% powierzchni planowej inwestycji przeznaczona ma być pod wynajem, a we wniosku nie uszczegółowiono zakresu potencjalnego wykorzystania lokali komercyjnych pod działalność kulturalną, udzielenie dofinasowania na realizację przedmiotowego projektu byłoby niezgodne z zasadami udzielania pomocy publicznej.

W skardze zarzucono, że podczas oceny projektu Instytucja nie zwróciła się do strony Skarżącej o uzupełnienie wniosku bądź wyjaśnienie wątpliwości co do treści wniosku.

Odpowiadając na te zarzuty trzeba podkreślić, że ustawa przewiduje,

iż w razie stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie projektu braków formalnych lub oczywistych omyłek właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku lub poprawienia w nim oczywistej omyłki w wyznaczonym terminie nie krótszym niż 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia (art. 43 ust. 1 u.r.p.). Uzupełnienie wniosku o dofinansowanie projektu lub poprawienie w nim oczywistej omyłki nie może jednak prowadzić do jego istotnej modyfikacji (art. 43 ust. 2 u.r.p.). Realizując ustawowe regulacje, w Regulaminie Pracy Komisji Oceny Projektów oceniającej projekty złożone w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa P.na lata 2014-2020 (projekty EFRR) postanowiono, że Komisja Oceny Projektów może zwrócić się do Wnioskodawcy

z prośbą o złożenie dodatkowego wyjaśnienia do wniosku i/lub załączników oraz

o uzupełnienie i/lub poprawę błędów we wniosku, przy założeniu, że wprowadzone zmiany nie mogą prowadzić do istotnej modyfikacji projektu, np.: skutkować zamianą oceny na pozytywną w ramach kryteriów merytorycznych lub podwyższeniem liczby punktów, które przyznał oceniający na podstawie danych zawartych we wniosku

(§ 11 ust. 4). Również Regulamin Oceny i Wyboru Projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa P. na lata 2014-2020 przewiduje, że na etapie weryfikacji wymogów formalnych istnieje możliwość jednorazowego uzupełnienia braków formalnych oraz oczywistych omyłek, które dotyczą w szczególności np.: uzupełnienia podpisów i pieczątek; błędów pisarskich; dostarczenie tylko jednego kompletu dokumentacji tj. wniosku wraz z załącznikami; nieczytelność kopii załączników; korekty w zakresie omyłek rachunkowych, itp.

Przez "istotną modyfikację wniosku" należy rozumieć przede wszystkim taką modyfikację, której skutkiem jest zmiana mająca wpływ na ocenę kryteriów merytorycznych wyboru projektów. W związku z powyższym strona nie może oczekiwać, że Instytucja uruchomi procedurę wezwania do uzupełnienia braków formalnych, celem uzyskania doprecyzowujących wyjaśnień w zakresie zbieżności celów projektu z celami osi/działania, czy też wykonalności technicznej projektu. Kryteria wyboru, o których mowa są kryteriami merytorycznymi dopuszczającymi ogólnymi i celem ich jest merytoryczna ocena projektów pod kątem spójności

i jednoznaczności treści, zasadności realizacji oraz wykonalności. Podanie niepełnych informacji w dokumentacji konkursowej, wpływa na zmniejszenie szans zakwalifikowania projektu do dofinansowania. Kryteria wyboru projektów i ich znaczenie są częścią regulaminu konkursu, który jest udostępniany potencjalnym beneficjentom. Kryteria wyboru oraz zasady naboru projektów są jednakowe dla wszystkich konkurujących. Aplikujący o dofinansowanie powinien dokładanie zapoznać się z zasadami naboru projektów do dofinansowania i znając te zasady, powinien dążyć do takiego sformułowania wniosku, aby nie było wątpliwości co do wypełnienia przez niego odpowiednich kryteriów. Pozbawione podstaw okazały się zatem zarzuty naruszenia art. 41 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 2 pkt 4 w zw. z art. 43 ust. 1 u.r.p. w zw. z § 11 Regulaminu Pracy Komisji Oceny Projektów.

Zdaniem Sądu, IZ RPOWP w swoim rozstrzygnięciu odniosła się do zarzutów protestu, w sposób prawidłowy uznając, że wniosek o dofinansowanie przedmiotowego projektu winien być odrzucony. Instytucja w żaden sposób nie naruszyła przepisów cyt. ustawy, zobowiązujących do przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnienia wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania.

Z tych wszystkich względów Sąd, na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 u.r.p. orzekł jak w sentencji.