Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA 1334/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-03-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Komendant Straży Granicznej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Leszek Włoskiewicz Sędziowie NSA - Cezary Pryca aWSA - Anna Tarnowska-Mieliwodzka (spr.) Protokolant - Anna Jurak po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2004 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej w W. z dnia [...] maja 2002 r. nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] stycznia 2002 r. nr [...]; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3) zasądza od Komendanta Głównego Straży Granicznej na rzecz S. S. 10,- zł (dziesięć zł), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I SA 1334/02

Uzasadnienie

Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2002 r., wydaną na podstawie art. 104 Kpa w zw. z § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania funkcjonariuszom Straży Granicznej równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych zasad ich zwracania (Dz. U. Nr 106, poz. 1213) - odmówił S. S. prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, począwszy od dnia 31 maja 1996 r. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że skarżący odmówił zasiedlenia przyznanego mu lokalu, a skoro przedmiotowy lokal znajdował się w należytym stanie technicznym i sanitarnym, to w takiej sytuacji równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego funkcjonariuszowi nie przysługuje.

Komendant Główny Straży Granicznej po rozpatrzeniu odwołania S. S. decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2002 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z § 6 pkt 4 powyżej przywołanego rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Skargę na powyższą decyzję wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie S. S., zarzucając w niej, że nie zostały wyjaśnione przez organy I i II instancji wszystkie okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia, a w szczególności zaś stan techniczny przydzielonego lokalu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w skarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyj nymi.

W związku z powyższym skarga S. S. podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Stosownie do art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr. 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na decyzję administracyjne.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji naruszają przepisy prawa.

Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie, zakończone ostateczną decyzją Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] maja 2002 r. dotyczy utraty uprawnień funkcjonariusza Straży Granicznej S. S. do pobierania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Z treści art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r- o Straży Granicznej (Dz. U. Nr 78, poz. 462), wynika, że funkcjonariuszowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, przy uwzględnieniu liczby członków rodziny. Natomiast przepis art. 96 ust. 1 ustawy stanowi, że funkcjonariuszowi przysługuje równoważnik pieniężny, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej. W dniu 22 grudnia 1999 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wydał rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasadach przyznawania funkcjonariuszom Straży Granicznej równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych zasad ich zwracania (Dz. U. z 1999 r., Nr 106, poz. 1213). Powołane rozporządzenie weszło w życie z dniem 24 grudnia 1999 r. i obowiązywało w dacie wydania zarówno decyzji przez organ pierwszej instancji, jak i organ odwoławczy.

Z akt sprawy wynika, że przydział lokalu na rzecz S. S. nastąpił na mocy decyzji nr [...]z dnia [...] maja 1996 r. Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej, od której strona wniosła odwołanie. Komendant Główny Straży Granicznej decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2001 r., trybie nadzorczym stwierdził nieważność decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 1996 r. Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej, wydanej w trybie art. 132 kpa. Rozpatrując ponownie odwołanie funkcjonariusza, od decyzji nr [...] z dnia [...] maja 1996 r, o przydziale lokalu mieszkalnego w m. P., Komendant Główny Straży Granicznej decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2001 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa - umorzył postępowanie odwoławcze, stwierdzając, iż niezasiedlenie przydzielonego lokalu przez S. S. i przydzielenie go decyzją z

dnia [...] kwietnia 1998 r., innemu funkcjonariuszowi, który lokal zasiedlił, powoduje bezprzedmiotowość postępowania.

W tej sytuacji decyzja Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] maja 1996 r., nr [...] stała się ostateczną.

W wyniku rozpatrzenia skargi na decyzję nr [...] z dnia [...] listopada 2001 r. Komendanta Głównego Straży Granicznej, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 7 listopada 2003 r., sygn. akt ISA 433/02, uznając skargę S. S. za zasadną uchylił zaskarżoną decyzję. W sprawie nie zachodziły bowiem przesłanki, które uzasadniałyby umorzenie postępowania odwoławczego, jako bezprzedmiotowego.

Po wydaniu wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny - decyzja nr [...] z dnia [...] maja 1996 r. Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej nie była ostateczna a wobec tego pozostawało do rozpatrzenia odwołanie S. S..

Zdaniem Sądu, skoro zaskarżone decyzje zostały wydane w sytuacji, gdy decyzja nr [...] z dnia [...] maja 1996 r. Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej - o przydziale lokalu mieszkalnego nr [...] w m. P. była ostateczna, zaś w dacie orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, rozstrzygnięcie powyższe zostało uchylone, to zaistniała sytuacja odpowiadająca uregulowaniu zamieszczonemu w art. 145 § 1, pkt 8 kpa, uzasadniająca wznowienie postępowania.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 8 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. W przedmiotowej sprawie zachodzi właśnie taka sytuacja, zwłaszcza, że z oświadczenia pełnomocnika organu wynika, iż decyzja o przydziale lokalu mieszkalnego została w dniu [...] stycznia 2004 r. uchylona przez organ odwoławczy.

W postępowaniu przed organami administracji stwierdzenie przesłanki z art. 145 § 1 kpa wywołuje konieczność wznowienia postępowania, a następnie przeprowadzenie stosownego postępowania w trybie art. 149 § 2 kpa i wydanie decyzji, przewidzianej w art. 151 § l kpa.

Ujawnienie podstaw wznowienia wywołuje inne skutki, gdy sprawa znajduje się w postępowaniu przed organami administracji, a inne gdy przesłanki wznowienia postępowania zostaną ujawnione przed sądem administracyjnym. Ujawnienie przesłanki wznowieniowej uzasadniającej wznowienie postępowania przed sądem administracyjnym, skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji.

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit b ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.