Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 699/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi W. M. na rozstrzygniecie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2012 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2012 r. znak: [...] dotyczące odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych wniosła W. M. zwana dalej skarżącą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje :

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż stosownie do przepisu art. 22 ust. 3 ustawy z 3 kwietnia 2009 r. o ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2007 r., Nr 64 poz. 427- zwanej dalej"ustawa o wspieraniu"), w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy.

Jednocześnie w art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, zagwarantowano wnioskodawcom prawo do złożenia na takie pismo skargi do sądu administracyjnego, na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwana dalej: "p.p.s.a."

Zatem, aby skutecznie wnieść środek zaskarżenia, o którym mowa w omawianym przepisie art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, sięgnąć należy do odpowiednich regulacji p.p.s.a., określających zasady i tryb skarżenia aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4.

Stosownie do treści art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z § 2 ww. przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Natomiast zgodnie z § 3 ww. przepisu jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.

Zgodnie natomiast z § 2 art. 53 p.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

W niniejszej sprawie pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] skarżąca została poinformowana o odmowie przyznania pomocy. Ww. pismo zostało doręczone skarżącej w dniu 30 stycznia 2012 r., a więc 14-dniowy terminy do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa upływał z dniem 13 lutego 2012 r.

Natomiast skarżąca w dniu 13 lutego 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) złożyła skargę na rozstrzygnięcie z dnia [...] stycznia 2012 r.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że skarżąca wniosła skargę bez wyczerpania trybu o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. ponieważ nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa.

Należy zauważyć, iż organ prawidłowo pouczył skarżącą w zaskarżonym rozstrzygnięciu o trybie wnoszenia skargi do sądu administracyjnego wskazując, iż ,,od niniejszego pisma wnioskodawcy przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (...), po uprzednim wezwaniu na piśmie Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 14 dni od otrzymania tego pisma. Skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli odpowiedzi na wezwanie nie udzielono, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usuniecie naruszenia prawa".

Ponieważ skarga wniesiona do Sądu przed wyczerpaniem przysługujących stronie środków zaskarżenia jest niedopuszczalna, podlega ona odrzuceniu.

W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.