Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 969/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2020-07-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 146 par. 2 w zw. z art. 151 par. 2 kpa
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
journal: Dz.U. 2019 poz 2167
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jedn.
article: art. 151 P.p.s.a.
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
journal: Dz.U. 2003 nr 164 poz 1588
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.) Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Protokolant starszy sekretarz sądowy Agnieszka Klimek po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 lipca 2020 r. spraw ze skarg R. K., I. K., Spółdzielni na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania, we wznowionym postępowaniu, decyzji ustalającej warunki zabudowy z naruszeniem prawa oraz odmowy uchylenia ww. decyzji oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., na podstawie art. 151 § 2, art. 146 § 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), dalej zwanej: "k.p.a.", po rozpoznaniu wniosków: A. I., J. J., A. i S. P., M. M., A. W., E. W., D. K., B. S., T. i M. S., A. S., R. K., I. K., P. N., W. M. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r., Nr [...] ustalającej na rzecz B. . Sp. z o.o. z siedzibą w S. warunki zabudowy dla budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami handlu w parterze o powierzchni sprzedaży do [...] m2 wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, na terenie działki nr [...] położonej przy ul. [...] w S. orzekło następująco:

1. stwierdza wydanie decyzji Nr [...] Prezydenta Miasta S. z dnia

[...] r., ustalającej na rzecz B. Sp.

z o.o. z siedzibą w S. warunki zabudowy, z naruszeniem prawa;

2. odstępuje od uchylenia decyzji Nr [...] Prezydenta Miasta S. z dnia

[...] r., gdyż w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Kolegium podało, iż decyzją z dnia

[...] r. Nr [...] Prezydent Miasta S. ustalił na rzecz B. Sp. z o.o. z siedzibą w S. warunki zabudowy dla budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami handlu w parterze

o powierzchni sprzedaży do [...] m2 wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, na terenie działki nr [...] położonej przy ul. [...] w S.. Po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia [...] r., znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy powyższą decyzję organu I instancji, która stała się ostateczna. Organ I instancji ustalił następujące warunki kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu:

1. funkcja zabudowy - zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna z usługami;

2. linia zabudowy - w odległości 6 m od granicy z działką drogową zgodnie

z przebiegiem przestawionym na załączniku graficznym;

3. wielkość powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki - do 30%, wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej minimum 25%;

4. szerokość elewacji frontowej - w przedziale od 25 do 51 m;

5. wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej do gzymsu/attyki/okapu dachu

- w przedziale od 17 do 30 m, przy czym ustalono, że wysokość elewacji frontowej od strony wschodniej (w nawiązaniu do budynku przy ul. J. o wysokości około 18 m) w przedziale od 17,5 do 18,5 m z możliwością jej zwiększenia do 30 m od strony zachodniej (w nawiązaniu do budynku położonego przy ul. K.

6. geometria dachu - ustalono dach płaski.

Z wnioskami o wznowienie postępowania zakończonego powyższą decyzją,

w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., wystąpili: A. I., J. J., A. i S. P., M. M., A. W., E. W., D. K., B. S., T. i M. S., A. S., R. K., I. K., P. N., W. M.. Postanowieniem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wznowiło postępowanie zakończone ww. decyzją Prezydenta Miasta S..

W pismach jednakowych co do treści, A. P., S. P., I. K., R. K., J. W., E. W., J. R.-O. oraz S. Spółdzielnia Mieszkaniowa wskazali, że domagają się uchylenia w całości decyzji Nr [...] Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r., ustalającej warunki zabudowy. Dalej wskazali, że teren inwestycji graniczy z działką nr [...], na której są posadowione budynki mieszkalne wielorodzinne, w których to budynkach posiadają odrębną własność lokalu. Wskazali, że obawiają się pogorszenia warunków zamieszkiwania z uwagi na usytuowanie nowej wysokiej zabudowy, która ograniczy dostęp światła do mieszkań w ich budynku. Ponadto podnieśli, że już obecnie w sąsiedztwie brakuje miejsc postojowych dla parkujących samochodów, lokowanie dodatkowego budynku z lokalami handlowymi zwiększy ruch pojazdów w związku z dostawami. Wskazane strony podnoszą również, że:

- wysokość projektowanego budynku powinna być taka, jak zabudowa sąsiednia, budynek nie powinien być wyższy niż rzędne budynków na działce nr [...];

- ilość miejsc postojowych zaprojektowanych na działce nr [...] w ilości 10 szt. jest niewystarczająca dla planowanego zamierzenia, a ponadto projektowanie tych miejsc przy granicy z działką nr [...] jest niezgodne z przepisami rozporządzenia

w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki mieszkalne

i ich usytuowanie. Miejsca postojowe zostały zaplanowane w miejscu istniejącego wjazdu na działkę nr [...] poprzez ustanowioną służebność drogową, która nie będzie mogła być wykonywana;

- postulują, aby w decyzji znalazł się zapis obligujący urządzenie ustalonej ilości miejsc postojowych dla samochodów w granicach terenu inwestycji, działki

nr [...];

- nie wyrażają zgody na dostawy do projektowanych w budynku lokali usługowych od strony działki nr [...], gdyż pogorszy to bezpieczeństwo oraz warunki zamieszkiwania w pobliskich budynkach;

- planowana inwestycja stanowi również zagrożenie dla uczęszczających do szkoły położonej w sąsiedztwie terenu inwestycji.

Z kolei inwestor,. Sp. z o.o. z siedzibą

w S. zakwestionowało, że osoby występujące z wnioskiem o wznowienie postępowania posiadają przymiot stron tego postępowania, w rozumieniu przepisu

art. 28 k.p.a.

Kolegium wyjaśniło, że w sprawie, której przedmiotem jest ustalenie warunków zabudowy przymiot strony przysługuje osobom uprawnionym w stosunku do nieruchomości, na której ma być lokalizowana inwestycja oraz na które rozciąga się wpływ planowanej inwestycji, przy czym wpływ ten należy rozumieć szeroko, jako oddziaływanie, o którym mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z utrwalonym już w poglądach orzecznictwa oraz doktryny przekonaniem, za stronę postępowania w sprawie warunków zabudowy należy uznać przede wszystkim właścicieli nieruchomości sąsiednich w stosunku do działki stanowiącej przedmiot inwestycji. W niniejszej sprawie teren inwestycji (działka nr [...]) graniczy bezpośrednio z działką nr [...], zabudowaną dwoma budynkami wielorodzinnymi. Udziały w gruncie działki nr [...], na zasadzie współwłasności, posiadają S. Spółdzielnia Mieszkaniowa oraz osoby fizyczne: A. I., P. I., J. J., Alicja i S. P., M. M., W. M., A. W., E. W., D. K., B. S., T. i M., A. S., R. K., I. K., P. N., B. K., M. S., J. S., E. Z., R. Z., J. W., J. R., G. R., H. N., Z. N. - co potwierdza zawarty w aktach postępowania (strona 35 akt) wydruk informacyjny z ewidencji gruntów. Zatem będąc współwłaścicielami gruntu, a nie tylko członkami spółdzielni mieszkaniowej, wnioskujące o wznowienie postępowania osoby fizyczne były uprawnione do uczestnictwa jako strony w postępowaniu, tak samo jak uczestniczyła w nim uznana za stronę postępowania spółdzielnia. Do uczestnictwa jako strona w postępowaniu był uprawniony również I. K. jako współużytkownik wieczysty sąsiadującej bezpośrednio z terenem inwestycji działki nr [...] (zabudowanej garażem wielostanowiskowym - tenże wydruk informacyjny z ewidencji gruntów).

Dalej organ odwoławczy wskazał, że w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną Nr [...] z dnia [...] r. ustalającą warunki zabudowy organ I instancji sporządził analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Analiza ta pozostaje dokumentem aktualnym, gdyż w zakreślonym obszarze od dnia jej sporządzenia nie zaszły zmiany w zabudowie i zagospodarowaniu terenu, które wpływałyby na dane w niej zgromadzone. Analiza zawiera część tekstową i graficzną. Część graficzna została sporządzona na kopii mapy pochodzącej z zasobu geodezyjnego w skali 1:1000, na której zakreślono obszar analizowany. Minimalny obszar analizowany powinien obejmować odległość 255 m wokół granic terenu inwestycji (front działki o szerokości 85 m x 3 = 255 m). Wyznaczony na mapie obszar obejmuje działki (w ich geodezyjnych granicach) położone w tej odległości od terenu inwestycji. W obszarze analizy występuje zabudowa o różnorodnym charakterze, mieszkaniowa jednorodzinna i wielorodzinna o różnej intensywności, usługowa, oświatowa i handlowa. Wnioskowany budynek mieszkalny wielorodzinny z funkcją handlową kontynuuje funkcję istniejącej zabudowy w analizowanym obszarze. Badając poszczególne cechy i parametry w zakreślonym obszarze stwierdzono w analizie:

- wzdłuż działki drogowej budynki mieszkalne usytuowane są uskokami w odległości od 5 do 16 m od pasa drogowego. Przyjęcie najdalej położonej zabudowy, jak wskazuje analiza urbanistyczna, spowodowałoby eliminację zabudowy znacznej części terenu inwestycji. Minimalna wymagana przepisami ustawy o drogach publicznych odległość od pasa drogowego powinna wynosić 6 m. W analizie uznano za możliwe ustalenie obowiązującej linii zabudowy w odległości 6 m od granicy z działką drogową. Kolegium uznało, iż ta wymagana minimalna odległość od pasa drogowego będzie odległością właściwą wyznaczenia obowiązującej linii dla nowej zabudowy - na zasadzie przewidzianej w § 4 ust. 4 rozporządzenia. Zbliżając budynek do pasa drogowego tak wyznaczona linia pozwoli inwestorowi odsunąć go od istniejącego w głębi obszaru zabudowanego budynku wielorodzinnego na działce nr [...].

- w analizowanym obszarze ujawniono 168 obiektów budowlanych. Intensywność zabudowy w obszarze analizy kształtuje się różnorodnie, w zależności od typu zabudowy (jednorodzinna 35-47%, wielorodzinna 11-33%, usługowa 28-75%). Obliczony średni wskaźnik zabudowy dla całego obszaru wynosi 28%. Uwzględniając rodzaj zabudowy (wielorodzinna z usługami) organ pierwszej instancji podwyższył wskaźnik intensywności zabudowy dla nowego obiektu do 30%, co wynika z dopuszczenia przepisem § 5 ust. 2 rozporządzenia. Jak wynika z tej analizy, większy wskaźnik zabudowy dotyczy budynków jednorodzinnych położonych pomiędzy ulicami: J., O., S.. Z kolei zabudowa wielorodzinna posiada niższe wskaźniki zabudowy na działkach. Ustalony wskaźnik dla nowego budynku o funkcji mieszanej, mieszkaniowo handlowej, wyższy jedynie o 2% od obecnego wskaźnika zabudowy na działce inwestycyjnej, w rzeczywistości nie zmienia pod względem urbanistycznym zabudowy na obszarze położonym na południe od ul. J. - to jest na obszarze zabudowy wielorodzinnej.

- szerokość elewacji frontowej budynków w obszarze analizy kształtuje się różnorodnie, w zależności od typu zabudowy (średnia dla budynków jednorodzinnych 10 m, dla wielorodzinnych niskiej intensywności 32,8 m, dla wielorodzinnych wysokiej intensywności 66,4 m, dla handlowej i oświatowej 41,1 m). Obliczony średni wskaźnik szerokości elewacji frontowej z całego obszaru analizy wynosi 31,6 m. Uwzględniając 20% tolerancję obliczonej szerokości średniej, wartość ta kształtuje się od 25,3 m do 38 m. Ustalono szerokość elewacji nowej zabudowy w przedziale od 25,3 m (wartość najniższa) do 51 m (sąsiedni budynek ul. J. ), co odpowiada dyspozycji § 6 ust. 2 rozporządzenia. Kolegium uznało, że ustalona szerokość elewacji frontowej dla nowego budynku wynika z analizy urbanistycznej. Jak wynika z tej analizy, budynki jednorodzinne położone pomiędzy ulicami: J., O., S. posiadają węższe elewacje frontowe niż budynki wielorodzinne. Różnica pomiędzy tymi szerokościami jest znacząca. Obecnie istniejący na działce inwestycyjnej budynek handlowy (docelowo do wyburzenia) posiada szerokość elewacji wynoszącą 50 m. Ustalona szerokość elewacji frontowej wynosząca maksymalnie 51 m jest większa od obecnej szerokości obiektu o 1 m. Zwiększenie szerokości elewacji o 1 m i jednoczesne nawiązanie szerokością do sąsiedniego budynku wielorodzinnego na działce nr [...] nie zmienia pod względem urbanistycznym zabudowy na obszarze położonym na południe od ul. J. - to jest na obszarze zabudowy wielorodzinnej.

- budynki sąsiadujące z terenem inwestycji są zróżnicowane co do wysokości. Górne krawędzie elewacji frontowych przebiegają z uskokami. Średnia wysokość krawędzi elewacji frontowej w obszarze analizy dla wszystkich budynków wynosi 11 m. Na obliczoną średnią składają się zarówno parterowe budynki jednorodzinne, jak też budynki wielorodzinne do 12 kondygnacji nadziemnych. Bezpośrednio sąsiadujący budynek wielorodzinny (ul. J. posiada wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej około 18 m, a kolejny najbliżej położony (ul. K. ) około 29 m. Pierzeja budynków przy ul. J. wznosi się w kierunku zachodnim, również teren, na którym położone są budynki wielorodzinne wznosi się. Zróżnicowana wysokość zabudowy sąsiedniej oraz uwarunkowania terenowe wpłynęły na ustalenie parametru wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej nowej zabudowy od 17,5 m do 30 m, przy czym ustalono, że wysokość elewacji frontowej od strony wschodniej (nawiązanie do budynku ul. J. ) w przedziale 17,5-18,5 m a od strony zachodniej do 30 m (nawiązanie do budynku ul. K. ). Powyżej opisane uwarunkowania dają podstawę do ustalenia takiej wysokości elewacji frontowej nowej zabudowy, zgodnie z § 7 ust. 4 rozporządzenia. Kolegium uznało, że wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej nowego budynku wynika z powyżej przywołanego opisu analizy urbanistycznej.

- w obszarze analizy przekrycia dachu budynków są zróżnicowane. Dachy płaskie oraz strome. Ustalono przekrycie dachem płaskim, co jest zgodne z § 8 rozporządzenia.

Dokument analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu zawiera również ocenę pozostałych warunków koniecznych do wydania decyzji. Teren inwestycji posiada bezpośredni dostęp do gminnej drogi publicznej, ul. J. jest działką uzbrojoną w sieci: wodociągową, kanalizacyjną, elektryczną, gazową, deszczową. Dysponenci oświadczyli o gotowości przyłączenia wnioskowanego budynku do tych sieci. Teren inwestycji jest działką budowlaną, grunt nie zmienia swojego przeznaczenia. Przepisy odrębne (ustawa o drogach publicznych, prawo ochrony środowiska, ustawa o ochronie przyrody, prawo wodne) nie wykazują niezgodności dla realizacji wnioskowanego zamierzenia. Decyzja Nr [...] z dnia [...] r. ujmuje kompleksowo wszystkie wymagane przepisem art. 54 ustawy elementy. W szczególności warunki w zakresie komunikacji, będące wynikiem analizy urbanistycznej, ustalają ilość miejsc postojowych dla wnioskowanej inwestycji. Czynią to w sposób następujący: dla planowanej inwestycji ustala się minimum 1 miejsce postojowe na 1 mieszkanie, lokalizowane między innymi w garażu podziemnym. Dla usług nie mniej niż 1 miejsce postojowe na 100 m2 powierzchni użytkowej, a dla usług handlu nie mniej niż 2,5 miejsca postojowego na 100 m2 powierzchni sprzedaży. Ustalenie decyzji wypełnia wymóg ujęcia tej kwestii w rozstrzygnięciu - art. 54 pkt 2 lit c ustawy. Ilość miejsc postojowych, które mają być zabezpieczone dla planowanej inwestycji została określona przelicznikiem (jak cytowano powyżej) i ostatecznie będzie wynikać z konkretnego projektu architektonicznego. Ustalenia decyzji wyraźnie wskazują, że miejsca postojowe inwestor ma zabezpieczyć na terenie inwestycji, to jest działce nr [...]. Decyzja o warunkach zabudowy nie reguluje takich kwestii jak szczegółowe rozwiązania projektowe zagospodarowania terenu. Ilość miejsc nie jest obecnie przesądzona, jak sugerują strony w swoim stanowisku, w decyzji o warunkach zabudowy również nie wskazuje się miejsca lokalizacji miejsc postojowych na działce. Również szczegóły dotyczące dojścia i dojazdu do budynku oraz usytuowania miejsca rozładunku dostaw, są opracowywane na kolejnym etapie realizacji inwestycji - projekcie budowlanym. Podobnie należy odnieść się do uwagi dotyczącej ograniczenia dostępu światła do sąsiedniego budynku. Ta kwestia również jest oceniana nie przy ustalaniu warunków zabudowy, a przy zatwierdzaniu konkretnego projektu budowlanego i udzielaniu pozwolenia na budowę. Na marginesie Kolegium zauważa jednak, że symulacja zacienienia sąsiedniego terenu i istniejącej zabudowy, przy parametrach zabudowy zakładanej przez inwestora, została przedstawiona i jest dołączona do wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Symulacja ta, choć nie podlega ocenie i nie rozstrzyga w tej kwestii, orientacyjnie pokazuje, że obawy o zacienienie sąsiednich budynków mogą być niezasadne. Strony kwestionując zacienienie w ogóle nie analizowały przedstawionej przez inwestora symulacji. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy również brano pod uwagę kompozycję urbanistyczną sąsiedniej zabudowy na działce nr [...]. Dlatego też w decyzji ustalono, że wysokość elewacji frontowej nowej zabudowy od strony wschodniej ma nawiązywać do budynku przy ul. J.

i być w przedziale od 17,5 m do 18,5 m.

Reasumując powyższe rozważania Kolegium stwierdziło, że współwłaściciele działki nr [...] oraz współużytkownik wieczysty działki nr [...] faktycznie zostali pominięci jako strony postępowania. Jednakże w związku z tym, że ustalenia decyzji Nr [...] z dnia [...] r. są zgodne z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie ma podstaw do jej uchylenia.

Na opisaną powyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego

w S. wpłynęły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie trzy jednobrzmiące skargi: R. K. (zarejestrowana pod sygnaturą akt

II SA/Sz 969/19), I. K. (zarejestrowana pod sygnaturą akt

II SA/Sz 970/19) oraz S. S. (zarejestrowana pod sygnaturą akt II SA/Sz 971/19).

W skardze zarzucono naruszenie art. 61 ustawy z dnia 27 marca 2003 r.

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie ustalenia sposobu wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także poważne naruszenie wymagań dotyczących ochrony osób trzecich poprzez uniemożliwienie korzystania ze służebności przejazdu i przechodu, ustanowionej dla działek numer [...] również spowodowanie poważnego pogorszenia warunków użytkowania nieruchomości sąsiednich.

W skargach wniesiono o:

- uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji SKO z dnia [...] r., znak: [...] i uchylenie decyzji Nr [...] Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania;

- wstrzymanie wykonania decyzji Nr [...] Prezydenta Miasta S. z dnia

[...] r.;

- przesłuchanie w charakterze świadka Z-cy Prezesa Zarządu [...] P. S. - wezwanie na adres: S. Spółdzielnia Mieszkaniowa,

ul. J.

- obciążenie strony przeciwnej kosztami postępowania.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że skarżona decyzja nie uwzględnia faktu, iż teren, na którym ma być realizowana inwestycja graniczy z dz. nr [...]. Usytuowane na tej działce budynki przy ul. J. ul. J. ul. J. mają wysokość 16,54 m, a nie jak przyjęło Kolegium, w ślad za analizą do warunków zabudowy, 18 m. Znamienne jest, że pomimo odnoszenia się w "Analizie do warunków zabudowy..." do bezpośredniego sąsiedztwa planowanej inwestycji takie sąsiedztwo nie jest brane pod uwagę - pomija się budynki przy ul. J. , które będą się znajdowały w odległości zaledwie 12 m od planowanej zabudowy.

Skarżący argumentowali, iż Kolegium ustaliło, że decyzja o warunkach zabudowy wydana została z naruszeniem prawa i mimo tego utrzymało przedmiotową decyzję w mocy, co uniemożliwiło ponowne rozważenie przez organ błędnych ustaleń i wytycznych w niej zawartych. Gdyby organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy dokonał rzetelnej analizy całości zgromadzonego materiału dowodowego, z uwzględnieniem wszystkich zarzutów podniesionych zarówno przez Spółdzielnię, jak i przez współwłaścicieli, którzy dopiero we wznowionym postępowaniu mieli możliwość zgłoszenia swoich twierdzeń, Kolegium dostrzegłoby, że skarżona decyzja powoduje istotne pogorszenie warunków użytkowania nieruchomości sąsiednich. W rzeczywistości decyzja o warunkach zabudowy, wydana między innymi w oparciu o załączoną do wniosku, przez inwestora, koncepcję planowanej zabudowy, faktycznie uniemożliwia realizowanie służebności przejazdu i przechodu, ustanowionej na rzecz każdoczesnego użytkownika wieczystego lub właściciela działek o numerach [...] Rzeczona koncepcja zawiera rozwiązanie całkowicie blokujące dojazd i dojście do nieruchomości, na których zlokalizowane są garaże i miejsca postojowe oraz lokal usługowy, poprzez:

- lokalizację wydzielonej drogi z placem manewrowym od strony garaży,

- zagospodarowanie terenem zielonym (zapewne dla uzyskania wymaganego stopnia terenu biologicznie czynnego) części działki od strony budynku J. co zablokuje wjazd na istniejące miejsca postojowe przy tym budynku,

- usytuowanie nowych miejsc postojowych przy istniejącym wjeździe na działkę [...] (lokal usługowy SSM), uniemożliwiając w ten sposób korzystanie z istniejącego wjazdu na tą działkę. Nadto nowo planowane miejsca postojowe na terenie dz. nr [...] (przy działce [...]) zaplanowane zostały niezgodne z rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, które stanowią że odległość wydzielonych miejsc postojowych od granicy działki budowlanej nie może być mniejsza niż: 3 m w przypadku do 4 stanowisk włącznie lub 6 m w przypadku 5-60 stanowisk włącznie (zgodnie z przepisami obowiązującymi w czasie wydania decyzji).

Dalej skarżący argumentowali, że wbrew twierdzeniu organu decyzja

o warunkach zabudowy nie wskazuje, iż miejsca postojowe inwestor ma zabezpieczyć na terenie inwestycji, tj. na działce nr [...]. Decyzja o warunkach zabudowy takiego uszczegółowienia nie zawiera, dlatego wniosek o doprecyzowanie tej kwestii w ten sposób, by taki właśnie zapis zawarty został wprost w decyzji był w pełni uzasadniony. Jest to o tyle istotne, że przy planowanej ilości mieszkań około 156 plus usługi, aby zapewnić odpowiednią ilość miejsc postojowych i spełnić warunek 1mp/1 mieszkanie, trzeba by było wykonać podziemne wielopoziomowe parkingi, co przy wysokim poziomie wód podziemnych jest co najmniej trudne, jeśli nie niewykonalne. Zrealizowanie inwestycji na podstawie kwestionowanej przez skarżącą decyzji spowoduje, że mieszkańcy nowo powstałego budynku będą szukali możliwości parkowania na ich nieruchomościach.

Zdaniem skarżących, istotną w niniejszej sprawie jest również okoliczność, że dostawy do lokali usługowych nie mogą być realizowane od strony działki nr [...] przy ul. J. gdyż spowoduje to w istotny sposób pogorszenie bezpieczeństwa mieszkańców pobliskich budynków, a zwiększony hałas pogorszy warunki korzystania z lokali mieszkalnych w budynkach usytuowanych na działce [...] Ponadto, brak jest tam wystarczającego placu manewrowego dla dużych samochodów dostawczych. Zorganizowanie dostaw od strony garaży usytuowanych na dz. [...] zablokuje swobodny dostęp do garaży, co jest zagwarantowane poprzez ustanowienie służebności. Obecnie dostawy do sklepu [...] odbywają się bezpośrednio z ul. J.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym z dnia 1 lipca 2020 r. uczestnik postępowania, B. Sp. z o.o. z siedzibą w S., wniósł o oddalenie skargi, wskazując w uzasadnieniu, że skarżący nie poosiadają interesu prawnego w zakwestionowaniu ustaleń wynikających z decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r., bowiem planowana inwestycja nie narusza ich interesu prawnego. Nadto zdaniem uczestnika, kwestionowana decyzja wydana została zgodnie z prawem a zaproponowany przez uczestnika sposób zagospodarowania nieruchomości nie spowoduje pogorszenia sytuacji mieszkańców budynków sąsiednich. Wręcz przeciwnie, zmiana charakteru lokali usługowych i rodzaju dostaw wpłynie na poprawę komfortu korzystania z sąsiednich budynków.

Na rozprawie w dniu 30 lipca 2020 r. Sąd postanowił, na podstawie art. 111

§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.- dalej "p.p.s.a."), połączyć do łącznego rozpoznania, a także rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt II SA/Sz 969/19

ze skargi R. K., sygn. akt II SA/Sz 970/19 ze skargi I. K. oraz sygn. akt II SA/Sz 971/19 ze skargi S. Spółdzielnia Mieszkaniowej

w S., albowiem dotyczą tej samej decyzji i mogły być objęte jedną skargą.

Nadto Sąd, na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a., oddalił wnioski dowodowe złożone przez S. albowiem wnioskowano o przeprowadzenie dowodu z projektów uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a nie przeprowadza się dowodu z treści przepisów prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t.: Dz. U. 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowiący, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zaznaczyć też należy, że co do zasady Sąd orzeka na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.). Oznacza to, że dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd bierze pod uwagę stan prawny i faktyczny istniejący w dacie wydania tej decyzji. Z tej przyczyny Sąd, rozpoznając niniejszą sprawę, nie mógł uwzględnić okoliczności, iż w chwili obecnej należąca do uczestnika działka nr [...] z obrębu [...] dla której ustalono warunki zabudowy objęta jest ustaleniami uchwalonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według powyższego kryterium wykazała, że skarga nie jest zasadna, gdyż akt ten odpowiada prawu. W szczególności wyjaśniono podstawy prawne decyzji z przytoczeniem przepisów prawa oraz przekonywująco uzasadniono stanowisko organu.

W niniejszej sprawie postępowanie administracyjne toczyło się w jednym

z nadzwyczajnych trybów postępowania, jakim jest wznowienie postępowania administracyjnego. Wznowienie postępowania jako instytucja procesowa ma na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, w stosunku do której zaistniała jedna ze wskazanych w art. 145 § 1 i art. 145a § 1 k.p.a. okoliczności będących podstawami wznowienia postępowania.

W przedmiotowej sprawie podstawę wznowienia postępowania stanowiła przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., tj. strony nie brały udziału

w postępowaniu administracyjnym zakończonym ostateczną decyzją Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. bez własnej winy.

W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że wbrew stanowisku uczestnika postępowania - B. Sp. z o.o. z siedzibą w S., Kolegium prawidłowo uznało, iż skarżącym przysługiwał przymiot strony

w prowadzonym przez organ I instancji postępowaniu o ustalenie na rzecz uczestnika warunków zabudowy dla budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami handlu w parterze o powierzchni sprzedaży do 400 m2 wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, na terenie działki nr [...] położonej przy ul. J. w S.. Nie jest bowiem trafne stanowisko uczestnika, iż dla uznania właścicieli nieruchomości sąsiadujących z trenem planowanej inwestycji konieczne jest naruszenie ich interesu prawnego. Kwestia ta została już jednoznacznie wyjaśniona w orzecznictwie, iż dla uznania danego podmiotu za stronę postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy konieczne jest istnienie interesu prawnego, a nie jego naruszenie. Właściciele sąsiednich nieruchomości mają interes prawny znajdujący oparcie w przepisie art. 140 kodeksu cywilnego.

Następną sporną kwestią w sprawie jest istnienie przesłanki z art. 146 § 2 k.p.a., uzasadniającej, stosownie do art. 151 § 2 k.p.a., odmowę uchylenia w wyniku wznowienia postępowania decyzji, w przypadku jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.

W rozpoznawanej sprawie Kolegium stwierdziło bowiem, że zamierzenie inwestora nie narusza w analizowanym obszarze kontynuacji funkcji parametrów, cechi wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003 r. poz. 1588), dalej zwane "rozporządzeniem". W związku z tym uznało, że mimo iż decyzja o warunkach zabudowy z dnia 20 września 2017 r., narusza prawo, to nie uchyla się jej, bowiem w wyniku ponownego rozpatrzenia wniosku inwestora mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.

Wskazać zatem należy, że przepis art. 146 § 2 k.p.a. wprowadza negatywną przesłankę uchylenia decyzji administracyjnej w wyniku wznowienia postępowania. Stanowi ona odejście od przyjętego w kodeksie postępowania administracyjnego domniemania, iż kwalifikowana wadliwość procesowa ma wpływ na treść decyzji, czego konsekwencją byłoby uchylenie decyzji po wznowieniu postępowania. Zastosowanie tej przesłanki może nastąpić tylko w razie, gdy nowa decyzja odpowiadałaby w swojej istocie decyzji dotychczasowej, a więc tylko w przypadku, gdy organ w wyniku ponownego rozpoznania sprawy administracyjnej rozstrzygnie sprawę tak, jak została rozstrzygnięta decyzją ostateczną (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 18.11.2005 r. II SA/Wr 443/04).

Z kolei zgodnie z art. 149 § 1 k.p.a. wznowienie postępowania następuje

w drodze postanowienia. W myśl § 2 tego przepisu postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania, co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.

Kolegium przeprowadziło postępowanie "co do rozstrzygnięcia sprawy" w rozumieniu art. 149 § 2 k.p.a. Rozważyło mianowicie wpływ pominięcia w postępowaniu skarżących na decyzję ustalającą warunki zabudowy i wpływu takiego nie stwierdzając. W szczególności stwierdziło prawidłowe ustalenie obszaru analizowanego na potrzeby analizy urbanistyczno-architektonicznej, który został ustalony zgodnie z przepisem § 3 rozporządzenia. Nie stwierdziło również wpływu podstawy wznowienia postępowania na ustalone w decyzji o warunkach zabudowy parametry nowej zabudowy. Doprowadziło to organy administracji publicznej II instancji do prawidłowego wniosku, że w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej, a w konsekwencji – zgodnie z art. 146 § 2 w zw. z art. 151 § 2 k.p.a. – ograniczono się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylono tej decyzji.

Zarówno przeprowadzona procedura, jak i merytoryczna treść wydanego

w sprawie rozstrzygnięcia nie budzą zastrzeżeń Sądu.

Zdaniem Sądu na aprobatę zasługuje stanowisko organu, że wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej planowanego budynku mogła być ustalona w oparciu

o przepis § 7 ust. 4 rozporządzenia, bowiem taki sposób jej określenia wynika ze sporządzonej analizy urbanistycznej. W analizie tej podano, że na terenie analizowanym występuje zróżnicowana wysokość zabudowy sąsiedniej. Bezpośrednio sąsiadujący z terenem planowanej inwestycji budynek wielorodzinny (ul. J. ) posiada wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej około 18 m, a kolejny najbliżej położony (ul. K. ) około 29 m. Pierzeja budynków przy ul. J. wznosi się w kierunku zachodnim, również teren, na którym położone są budynki wielorodzinne wznosi się. Zróżnicowana wysokość zabudowy sąsiedniej oraz uwarunkowania terenowe wpłynęły na ustalenie parametru wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej nowej zabudowy od 17,5 m do 30 m, przy czym ustalono, że wysokość elewacji frontowej od strony wschodniej (nawiązanie do budynku ul. J. w przedziale 17,5-18,5 m a od strony zachodniej do 30 m (nawiązanie do budynku ul. K.

Prawidłowości powyższych ustaleń nie podważa fakt, że budynki położone przy ul. J. w rzeczywistości mają wysokość 16,54 m. Zauważyć należy, że ustalając wysokość planowanej zabudowy wzięto pod uwagę nie tylko wysokość zabudowy na działkach sąsiednich, lecz również ukształtowanie terenu. Zdaniem Sądu, za dopuszczalne również uznać należy wzięcie pod uwagę wysokości zabudowy budynku, co prawda nie położonego na działce bezpośrednio sąsiadującej z terem planowanej inwestycji, ale znajdującego się w granicach terenu analizowanego. Istotne jest również to, iż pomiędzy budynkiem, do wysokości którego odniesiono się w analizie, a terenem planowanej inwestycji nie występują inne budynki mieszkalne oraz położony jest on w odległości około 42,5 m.

Trafnie też wskazało Kolegium, że takie kwestie jak szczegółowe rozwiązania projektowe zagospodarowania terenu, ilość miejsc postojowych i ich lokalizacja na działce, dojścia i dojazdu do budynku oraz usytuowania miejsca rozładunku dostaw, są opracowywane na kolejnym etapie realizacji inwestycji, tj. w projekcie budowlanym. Fakt, że do wniosku o ustalenie warunków zabudowy dołączono koncepcję zagospodarowania terenu, nie przesądza jeszcze o tym, że takie rozwiązania projektowe zostaną przyjęte w postępowaniu o pozwoleniu na budowę. Zauważyć należy, że decyzja o warunkach zabudowy nie rozstrzyga wymienionych kwestii, a organ architektoniczno-budowlany związany jest treścią decyzji ustalającej warunki zabudowy, a nie wniosku o jej wydanie.

Odnosząc się do kolejnego zarzutu skargi, wyjaśnić należy, że wbrew stanowisku skarżących z decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. wynika, iż miejsca postojowe mają być zlokalizowane w granicach działki nr [...] z obrębu [...]. Na stwierdzenie takie pozwala analiza ustaleń zawartych w decyzji pod literą e) warunki w zakresie komunikacji, pkt 5, gdzie nie ma mowy o możliwości lokalizowania miejsc postojowych poza ternem planowanej inwestycji, a jest wskazanie na ich lokalizowanie w garażach podziemnych.

Mając na uwadze powyższe Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisów rozporządzenia. Wydana została również w zgodzie z art. 146 § 2 w zw. z art. 151 § 2 k.p.a.

W tym stanie rzeczy, skarga nie zasługiwała na uwzględnienie i dlatego też, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.