Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 492/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-07-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Pozostawiono skargę bez rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: art. 30c ust. 2 i 5
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz,, WSA Wojciech Kręcisz (sprawozdawca), Protokolant Stażysta Bartłomiej Pastucha, po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. W. na informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie oceny projektu p o s t a n a w i a - pozostawić skargę bez rozpatrzenia.


UZASADNIENIE

Agencja Wspierania Przedsiębiorczości rozstrzygając w przedmiocie wniosku E. W. prowadzącej "A" o dofinansowanie dla wnioskodawców ubiegających się o wsparcie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego województwa [...]na lata 207 – 2013 pt. "Trwały rozwój przedsiębiorstwa "A" poprzez wprowadzenie nowych produktów" złożonego w odpowiedzi na konkurs nr 09/RPOWL/1.2/2009, zarejestrowany pod nr ewidencyjnym [...], w ramach Osi Priorytetowej I Działania 1.2 RPO WL 2007 - 2013, po dokonaniu przez Oddział Oceny Projektów Agencji Wspierania Przedsiębiorczości jego oceny w oparciu o kryteria formalne – dopuszczające, poinformowała wnioskodawcę pismem z dnia [...], że wniosek został odrzucony.

W uzasadnieniu tej informacji AWP podała, że wniosek o dofinansowanie nie spełnia kryterium dopuszczającego nr 7 oceny formalnej: Czy projekt spełnia kryteria określone w odpowiednich rozporządzeniach w sprawie udzielania pomocy publicznej (jeśli dotyczy)? W tym kontekście podnosiła, że planowany termin rozpoczęcia realizacji projektu wskazany w pkt. E7 Wniosku o dofinansowanie (21 grudnia 2009 r.) jest wcześniejszy niż data złożenia wniosku (23 grudnia 2009 r.). Zgodnie z § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz.U. Nr 193, poz. 1399 z późn. zm.) prace związane z realizacją nowej inwestycji, w przypadku mikroprzedsiębiorców, małych lub średnich przedsiębiorców mogą się rozpocząć po złożeniu przez beneficjenta pomocy wniosku o dofinansowanie. W związku z tym projekt o dofinansowanie nie spełnia definicji "nowej inwestycji" i zostaje odrzucony.

W proteście z dnia [...], E. W., w kontekście przywoływanych okoliczności stanu sprawy podnosiła, że wskazane przez Agencję niedopełnienie wymogów kryterium dopuszczającego nr 7 stanowi tylko i wyłącznie konsekwencję ludzkiego błędu i przeoczenia. E.W. argumentowała, że jest świadoma treści przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 roku w sprawie udzielenia regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych, jak również definicji "nowej inwestycji", jako prac rozpoczynających się dopiero po złożeniu wniosku. Data, która pojawiła się we wniosku – 21 grudnia 2009 r. - jest nieadekwatna do stanu faktycznego i stanowi błąd ludzki polegający na przeoczeniu, wynikającym z kilkakrotnej aktualizacji wniosku, determinowanej przesunięciami rozpoczęcia procedury konkursowej 09/RPOWU1.2/2009. Wnioskodawczyni przygotowywała się do aplikowania o dotację nieustannie od sierpnia 2009 r., co związane było z pierwotną datą naboru wniosków w ramach RPO WL Działanie 1.2., a w związku ze zmianami wynikającymi z przesunięcia daty rozpoczęcia konkursu przygotowany wniosek wymagał aktualizacji i modyfikacji w kontekście harmonogramu realizacji planowanej inwestycji. W obliczu zmian i modyfikacji doszło do przedmiotowego przeoczenia, skutkującego pozostawieniem błędnego terminu rozpoczęcia projektu. Uzasadniając swoje stanowisko, w tym względzie odwoływała się do dołączonej faktury VAT nr [...], wystawionej dnia 28 grudnia 2009 r., której treść świadczy o faktycznej dacie rozpoczęcia planowanej inwestycji, a o wiarygodności transakcji i wystawionego dowodu zakupu jest w stanie zaświadczyć również sprzedający tj. "B" z siedzibą ul. M. [...], [...].

W związku z powyższym, E. W.podnosiła, że nie rozpoczęła żadnych działań, o których stanowi § 12 ust. 3 przywoływanego rozporządzenia, przed faktycznym złożeniem wniosku do AWP, tj. prac budowlanych, czy pierwszego prawnie wiążącego zobowiązania do zamówienia ruchomych środków trwałych, z wyłączeniem wydatków związanych z przygotowaniem i opracowaniem dokumentacji projektowej. Pierwszym dokumentem wpisującym się w definicję prawnie wiążącego zobowiązania jest faktura VAT nr [...] wystawioną dnia 28 grudnia 2009 r. Błąd w dacie rozpoczęcia inwestycji jest nieświadomym przeoczeniem, które nie odzwierciedla faktycznie podjętych działań.

W rozstrzygnięciu z dnia 18 maja 2010 r., AWP uznała protest za niezasadny. Agencja argumentowała, że wnioskodawczyni zarzucając "rażący" brak próby upewnienia się przez AWP co do prawidłowości lub nie daty rozpoczęcia inwestycji pomija istotę ustanowionego sposobu wypełniania pkt. E7 oraz zasad oceny spełniania kryteriów formalnych - dopuszczających, wyłączających możliwość badania określonych oświadczeń wnioskodawców. W tej mierze, odwołując się do stanowiska wyrażonego w uzasadnieniu wyroku WSA w Lublinie z dnia 22 stycznia 2010 r., sygn. akt. I SA/Lu 888/09 wywodziła, że uwzględniając konkursowy charakter postępowania, w którym wnioskodawcy mieli prawo uczestniczyć na znanych i notyfikowanych im, takich samych i równych zasadach, brak jest podstaw, aby za przekonującą i uzasadnioną uznać argumentację, że zaistniała sytuacja polegająca na omyłkowym określeniu daty rozpoczęcia realizacji projektu nie ma istotnego znaczenia. Zaistniałą sytuację należało bowiem ocenić z perspektywy zasad i procedur przedmiotowego programu operacyjnego. W konsekwencji należało uznać, że wniosek nie spełnia bezwzględnego, brzegowego kryterium formalnego. Wskazany system operacyjny w tego rodzaju sytuacjach nie przewiduje, na tym wstępnym etapie postępowania na usuwanie błędów formalnych wniosku, co ponad wszelką wątpliwość zdeterminowane jest charakterem samego postępowania, tj. innymi słowy konkursu. Na tym etapie postępowania konkursowego Agencja nie dysponuje bowiem jakimkolwiek instrumentarium prawnym nakierowanym na weryfikowanie treści informacji i danych zawartych we wniosku z rzeczywistym stanem rzeczy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na ocenę formalną wniosku o dofinansowanie pt. "Trwały rozwój przedsiębiorstwa "A" poprzez wprowadzenie nowych produktów", zarejestrowanego pod nr ewidencyjnym [...], złożonego w odpowiedzi na konkurs nr 09/RPOWL/1.2/2009, w ramach Osi Priorytetowej I Przedsiębiorczość i Innowacje, Działanie/Poddziałanie 1.2 RPO WL 2007 - 2013 dokonaną przez Oddział Oceny Projektów Agencji Wspierania Przedsiębiorczości, na odrzucenie wniosku o dofinansowanie przez Agencję Wspierania Przedsiębiorczości oraz na wydane w dniu [...] orzeczenie Agencji Wspierania Przedsiębiorczości [...], tj. uznanie za niezasadny protestu złożonego w dniu [...] w związku z brakiem wyłonienia do dofinansowania wyżej opisanego projektu, E. W. wnosiła o stwierdzenie, że ocena przedmiotowego wniosku o dofinansowanie została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie wniosku o dofinansowanie do ponownego rozpatrzenia Agencji Wspierania Przedsiębiorczości oraz zasądzenie od Agencji Wspierania Przedsiębiorczości na rzecz skarżącej kosztów postępowania sądowego.

E. W. zarzucała błąd w ustaleniach faktycznych polegający na nieuzasadnionym uznaniu, że skarżąca rozpoczęła prace związane z realizacją inwestycji przed złożeniem wniosku o dofinansowanie, a w konsekwencji naruszenie § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 roku w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych poprzez jego niesłuszne zastosowanie w sytuacji, kiedy skarżąca rozpoczęła prace związane z realizacją inwestycji dopiero po złożeniu wniosku o dofinansowanie.

W odpowiedzi na skargę Agencja Wspierania Przedsiębiorczości, wnosząc o oddalenie skargi, odwoływała się do argumentacji zawartej w uzasadnieniu rozstrzygnięcia protestu. Jednocześnie w wykonaniu zarządzenia złożyła kopię akt postępowania oraz potwierdzenia doręczenia rozstrzygnięcia protestu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.

Zgodnie z przepisem art. 30c ust. 2 ustawy z dnia 6 października 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. 2009 Nr 84, poz. 712), skargę w zakresie informacji o negatywnym rozpatrzeniu odwołania od negatywnej oceny projektu wnosi się bezpośrednio do właściwego sądu administracyjnego wraz kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji o rozstrzygnięciu procedury odwoławczej. Skargę wnosi się i opłaca w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o rozstrzygnięciu protestu.

Stosownie do art. 30c ust. 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, wniesienie skargi: 1) po terminie, o którym mowa w ust, 2; 2) niekompletnej; 3) bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2 - powoduje pozostawienie jej bez rozpoznania.

W tym kontekście podkreślić należy, że z treści złożonego wraz ze skargą wniosku o dofinansowanie (str. 19 wniosku) wynika wprost, że integralną częścią wniosku wymaganą przy jego złożeniu były składane, jako załączniki: 1) formularz dotyczący zgodności projektu z linia demarkacyjną pomiędzy RPO WL 2007 – 2013, a PROW 2007 – 2013; 2) odpis oryginału lub kopia dokumentu rejestrowego wnioskodawcy; 3) biznes plan; 4) kopie dokumentów potwierdzających sytuację finansową wnioskodawcy; 5) inne załączone do wniosku dokumenty wymagane prawem lub kategorią projektu.

Wbrew wynikającemu z art. 30c ust. 2 ustawy z dnia 6 października 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju warunkowi wniesienia skargi wraz kompletną dokumentacją w sprawie (obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji o rozstrzygnięciu procedury odwoławczej), do skargi nie zostały dołączone dokumenty w postaci załącznika odpisu oryginału lub kopii dokumentu rejestrowego wnioskodawcy; oraz załącznika w postaci dokumentów potwierdzających sytuację finansową wnioskodawcy. Ponadto, cechy kompletności nie posiada również informacja o rozstrzygnięciu procedury odwoławczej – skarżąca dołączyła tylko strony 1 i 2 rozstrzygnięcia protestu, przy czym kopię strony 2 w trzech egzemplarzach.

Z powyższego wynika, że w sprawie stanowiącej przedmiot orzekania Sądu, nie dołączono do skargi kompletnej dokumentacji w rozumieniu przepisu art. 30c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, co uzasadnia twierdzenie, że skarżąca nie uczyniła zadość warunkowi wniesienia skargi wraz kompletną dokumentacją w sprawie.

W analizowanym zakresie wskazać należy na stanowisko Naczelnego Sadu Administracyjnego zaprezentowane w uzasadnieniu postanowienia z dnia 21 kwietnia 2010 r., sygn. akt II GSK 345/10, w świetle którego skarga o której mowa w art. 30c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, jako pismo procesowe w rozumieniu art. 45 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, musi spełniać wymagania wymienione w art. 46 i art. 57 § 1 tej., a ponadto powinny być do niej dołączone odpisy (art. 47 § 1) – jednakże braki w tym względzie nie czynią skargi niekompletnej w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, co prowadzi do wniosku, że skarga, o której mowa w art. 30c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju – aby została rozpoznana przez sąd administracyjny – powinna być kompletna (a więc musi zawierać dokumentację wyraźnie określoną w art. 30c ust. 2 zd. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju) oraz nie może zawierać braków formalnych, jako pismo procesowe (a więc musi spełniać wymagania określone w art. 46, art. 47 § 1 i art. 57 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Różne są skutki prawne w przypadku złożenia skargi niekompletnej od skutków złożenia skargi zawierającej braki formalne. Skutkiem złożenia skargi niekompletnej (to jest niezawierającej dokumentacji określonej w art. 30c ust. 2 zd. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju) jest pozostawienie skargi bez rozpatrzenia (art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). Z uwagi na to, że kwestia kompletności skargi oraz skutków braku tej kompletności została kompleksowo uregulowana w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, nie ma w tej sytuacji możliwości zastosowania art. 49 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w celu uzupełnienia tego rodzaju braków. NSA podkreślił w tym względzie, że wojewódzki sąd administracyjny, aby mógł prawidłowo ocenić legalność zaskarżonego aktu musi dysponować kompletną dokumentacją, która była przedmiotem oceny w toku procedury odwoławczej. Oznacza to, że wniosek o dofinansowanie, stanowiący niezbędny element kompletnej dokumentacji, powinien odpowiadać wnioskowi złożonemu w ramach konkursu. Wniosek zaś składa się z trzech elementów: formularza wniosku, załączników i elektronicznej wersji wniosku. Tylko więc wniosek o dofinansowanie zawierający wszystkie wymienione elementy jest wnioskiem kompletnym. Załączniki są przy tym integralną częścią wniosku.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że brak kompletnej dokumentacji skargi skutkował tym, że Sąd bez wzywania o jej uzupełnienie, zobowiązany był pozostawić skargę bez rozpatrzenia, stosownie do art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Ponadto podnieść należy, że pismo skarżącej z dnia 7 czerwca 2010 r. nie mogło być zakwalifikowane (uznane), jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a to z uwagi na jego treść, nie zawierającą jednoznacznie tego rodzaju stanowiska (wniosku), jak również i na datę, w której zostało ono wygenerowane i wniesione do Sądu, co nastąpiło wraz z wniesieniem skargi i w terminie do jej wniesienia.

Zasady i warunki orzekania w przedmiocie przywrócenia uchybionego terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym regulują przepisy art. 86 i 87 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.