Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 743/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2019-11-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53, art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Bożena Kasprzak po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] UNP: [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej jako prezesa zarządu za zaległości podatkowe Spółki w podatku od towarów i usług za marzec i kwiecień 2015 roku oraz styczeń 2016 roku wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 16 października 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga T. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] 2019 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej jako prezesa zarządu za zaległości podatkowe Spółki w podatku od towarów i usług za marzec i kwiecień 2015 roku oraz styczeń 2016 roku wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami postępowania egzekucyjnego. Jak wynika ze stempla pocztowego na kopercie, skarga została nadana w dniu 16 września 2019 r.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do zapisów art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 - zwanej dalej p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.

Z powyższych unormowań wynika, iż datą miarodajną dla oceny, czy skarga została złożona z zachowaniem ustawowego terminu, jest dzień jej wniesienia do właściwego organu administracji publicznej (osobiście lub za pośrednictwem poczty). Istotne przy tym, iż stosownie do art. 83 § 2 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

Podkreślić należy, iż przepis art. 83 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie wyłącznie do sytuacji, gdy ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, nie obejmuje natomiast swoją dyspozycją przypadku, gdy dzień ustawowo wolny od pracy lub sobota przypada bezpośrednio po dniu dokonania czynności, od której rozpoczyna biec dany termin (postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2006 r., sygn. akt II OSK 1687/06).

W niniejszej sprawie, zaskarżona decyzja z dnia [...] 2019 r., jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, została doręczona stronie skarżącej w dniu 14 sierpnia 2019 r. Trzydziestodniowy termin na złożenie skargi rozpoczął bieg z dniem 15 sierpnia 2019 r. i upływał z dniem 13 września 2019 r. (piątek). Jednakże mimo zamieszczonego w zaskarżonym akcie prawidłowego pouczenia o sposobie i terminie jego zaskarżenia do sądu administracyjnego, skarga na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] 2019 r. została nadana w dniu 16 września 2019 r., zatem z uchybieniem terminu określonego w art. 53 p.p.s.a.

Na marginesie wyjaśnić należy, iż skarga złożona w dniu 16 września 2019 r. nie była podpisana przez skarżącego. Ustalenie to obligowało Sąd, stosownie do art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4, art. 57 § 1 p.p.s.a., do wezwania skarżącego do podpisania skargi lub nadesłania jej podpisanego egzemplarza. Strona skarżąca w podanym przez Sąd terminie uzupełniła brak skargi. Okoliczność powyższa pozostaje jednakże bez wpływu na ocenę, iż skarżący uchybił terminowi do złożenia skargi.

Przedstawione okoliczności sprawy obligują Sąd do odrzucenia skargi jako wniesionej po upływie terminu do jej wniesienia, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

mko