Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1040/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-12-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 245 par.3, art. 246 par. 1 pkt 2, art. 262
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku H. F. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego i w naturze p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej H. F. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu


UZASADNIENIE

II SA/Łd 1040/10

UZASADNIENIE

W dniu 22 września 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga H. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie zasiłku celowego i w naturze. W kolejnym piśmie złożonym do Sądu skarżąca zwróciła się o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu.

Postanowieniem z dnia 29 października 2010r. Referendarz sądowy postanowił przyznać stronie prawo pomocy we wnioskowanym zakresie.

W terminie prawem przewidzianym skarżąca złożyła sprzeciw od powyższego rozstrzygnięcia Sądu. Argumentowała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Prawo pomocy jest szczególną instytucją postępowania przed sądami administracyjnymi, która ma na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu podmiotom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego.

Zgodnie z treścią art. 243 §1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w treści art. 246 §1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).

W ocenie Sądu, mając na uwadze sytuację rodzinną oraz materialną skarżącej H. F., wniosek strony zasługuje na uwzględnienie. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika bowiem, iż skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe z mężem Z. F. Utrzymuje się z emerytury w kwocie [...] zł, a Z. F. z renty inwalidzkiej w wysokości [...] zł. Jedynym majątkiem strony jest mieszkanie 4-izbowe o łącznej powierzchni 46,16 m² oraz budynek gospodarczy. Innego majątku nie wykazała. Nadto strona skarżąca oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym.

W świetle powyższego za uzasadnione należy uznać przyznanie wnioskodawczyni prawa pomocy w części poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata. Strona w sposób dostateczny wykazała, iż zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., o czym świadczy przede wszystkim sytuacja osobista i materialna, którą kształtuje w znacznej mierze wysokość osiąganych dochodów.

Na marginesie wyjaśnić należy, iż z uwagi na przedmiot skargi, zasiłek celowy i w naturze, skarżąca z mocy ustawy korzysta ze zwolnienia od konieczności poniesienia kosztów sądowych, jak stanowi art. 239 pkt 1 lit. a w związku z art. 262 w/w ustawy. Oznacza to, iż strona nie jest obowiązana ponosić jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego, o których stanowi ustawa.

Mając na uwadze sytuację rodzinną oraz materialną, przedstawioną przez skarżącą, za Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 i art. 262 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

ar