Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 240/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-07-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Banaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2011 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego S. S. kwotę 760 zł (siedemset sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] września 2010 r., nr 95/10 na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., zwanej dalej K.p.a.) w związku z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm., zwanej dalej Prawem budowlanym), po rozpatrzeniu wniosku S. S., umorzył postępowanie administracyjne prowadzone w sprawie schodów z płytą betonową oraz fundamentem, na nieruchomości oznaczonej nr ew. [...], położonej przy ul. [...] w miejscowości [...], powiat [...], stanowiącej własność K. i T. O.

W uzasadnieniu organ przedstawił stan faktyczny sprawy i wskazał, że w dniu 6 października 2008 r. wpłynął wniosek S. S. w sprawie schodów z płytą betonową oraz fundamentem powstałych samowolnie na posesji przy ul. [...] w [...], stanowiącej własność K. i T. O.

Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego organ pismem z dnia 23 października 2008 r. poinformował S. S. o braku podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego w tej sprawie.

Następnie w dniu 2 kwietnia 2009 r. skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył S. S.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 lipca 2009 r., sygn. akt VII SAB/Wa 47/09 zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] do załatwienia sprawy wszczętej wnioskiem S. S. z dnia 6 października 2008 r. dotyczącej schodów z płytą betonową oraz fundamentem na nieruchomości przy ul. [...] w miejscowości [...] poprzez wydanie decyzji administracyjnej.

Mając na uwadze wytyczne Sądu zawarte w wyroku z dnia 16 lipca 2009 r., sygn. akt VII SAB/Wa 47/09 organ w dniu 24 września 2009 r. wszczął postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie. W wyniku oględzin przeprowadzonych w dniu 20 października 2009 r. ustalił, że na działce K. i T. O. istnieją schody wejściowe z płytą spocznikową połączone z istniejącą konstrukcją

budynku mieszkalnego jednorodzinnego stanowiące jego część składową i jedyną drogę ewakuacyjną z budynku z terenem i przestrzenią otwartą. Schody te zlokalizowano w szczycie budynku od podwórka, od strony ul. [...] w odległości około 12, 85 m od istniejącego ogrodzenia betonowego wydzielającego działkę sąsiednią S. S. Ustalono także, że ta część budynku ze schodami nie jest widoczna od strony działki S. S. i przedziela ją budynek mieszkalny.

Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] na podstawie art. 105 § 1 K.p.a., umorzył postępowanie administracyjne, w sprawie schodów z płytą betonową oraz fundamentem, na posesji przy ulicy [...] w miejscowości [...], wszczęte wnioskiem S. S., z uwagi na brak przymiotu strony po stronie S. S.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...], po rozpoznaniu odwołania S. S., utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2009 r.

Na powyższą decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył S. S[.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 czerwca 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 585/10 uchylił zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...]

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, mając na uwadze stanowisko Sądu zawarte w uzasadnieniu wyroku z dnia 8 czerwca 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 585/10, organ stwierdził, że stan faktyczny przedmiotu sprawy nie jest tożsamy ze stanem faktycznym ustalonym w dacie wydania zaskarżonej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. Organ wskazał, że istniejące schody z płytą betonową oraz fundamentem, na nieruchomości położonej przy ul. [...] w [...], będące przedmiotem postępowania, zostały rozebrane, z uwagi na prowadzoną przez K. i T. O. nową inwestycję - rozbudowę budynku mieszkalnego, na działkach nr ew. [...],położonych przy ul. [...] w miejscowości [...], w oparciu o ostateczną decyzję Starosty

[...] z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę.

Ten fakt potwierdzają zarówno dokumenty złożone przez inwestora K. i T. O. dnia 27 lipca 2010 r. w sprawie zawiadomienia o zakończeniu rozbudowy budynku mieszkalnego, tj. dziennik budowy nr [...] wydany dnia 8 kwietnia 2010 r. przez Starostwo Powiatowe w [...] i stanowiący zgodnie z art. 45b Prawa budowlanego dokument urzędowy, w którym kierownik budowy dokonanymi wpisami na str. 6 tego dziennika dnia 5 czerwca 2010 r., 6 czerwca 2010 r. i 9 czerwca 2010 r. stwierdził "rozbicie schodów i podestu do łapacza wiatru, wykonanie szalunków i zalanie nowych schodów i posadzek w łapaczu wiatru, licowanie schodów i podestów płytkami szkliwionymi typu gres", jak również wykazała to kontrola przeprowadzona w tej sprawie przez przedstawicieli Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w dniu [...] sierpnia 2010 r. W wyniku czynności kontrolnych mających na celu stwierdzenie zgodności wykonanych robót budowlanych z zatwierdzonym projektem budowlanym i warunkami udzielonego pozwolenia na budowę ustalono m.in., że rozbudowy budynku mieszkalnego w części wiatrołapu dokonano w miejscu istniejących schodów wejściowych do budynku, przy czym jak ustalono dokonano rozbiórki istniejących schodów ze względu na realizację nowego obiektu. Ten stan rzeczy potwierdza również mapa sytuacyjno-wysokościowa z inwentaryzacją powykonawczą budynku, sporządzona dnia 1 lipca 2010 r. przez uprawnionego geodetę i zarejestrowana dnia 15 lipca 2010 r. w Starostwie Powiatowym w [...] w Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej.

Mając na uwadze powyższą dokumentację i dokonane ustalenia organ stwierdził, że schody z płytą betonową oraz fundamentem, na nieruchomości położonej przy ul. [...] w [...] w wyniku zrealizowanej przez K. i T. O. rozbudowy budynku mieszkalnego zostały rozebrane, a w ich miejscu powstał zupełnie nowy zaprojektowany obiekt - wiatrołap.

Organ stwierdził, że skoro przedmiotowe schody z płytą betonową oraz fundamentem już nie istnieją to brak jest przedmiotu sprawy, zatem na podstawie art. 105 K.p.a. należało orzec jak w sentencji.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w związku z art. 83 ust. 2 Prawa budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania S. S., utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] września 2010 r., nr [...].

W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego niniejszej sprawy, jak również zastosował właściwe przepisy prawa, wziął także pod uwagę stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W wyniku ponownego rozpoznania sprawy organ pierwszej instancji ustalił bowiem, że istniejące schody z płytą betonową oraz fundamentem będące przedmiotem niniejszego postępowania zostały rozebrane z uwagi na prowadzoną przez K. i T. O. nową inwestycję, polegającą na rozbudowie budynku mieszkalnego położonego na działkach o nr ewid. [...] w miejscowości [...] ul. [...] w oparciu o ostateczną decyzję wydaną przez Starostę [...] w dniu [...] marca 2009 r., nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielający pozwolenia na budowę.

Powyższe wynika ze znajdujących się w aktach sprawy wpisów dokonanych przez kierownika budowy w dzienniku budowy w dniach 5 i 6 czerwca 2010 r., a także z kontroli przeprowadzonej w dniu 5 sierpnia 2010 r.

Mając powyższe na uwadze, zdaniem organu odwoławczego nakaz rozbiórki orzeczony decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2006 r., nr [...] nie obejmował przedmiotu niniejszego postępowania, czyli schodów betonowych z płytą betonową wraz z fundamentem na nieruchomości położonej przy ul. [...] w [...].

W związku z powyższym organ stwierdził, że w wyniku rozbudowy budowy budynku mieszkalnego przez K. i T. O. sporny przedmiot został rozebrany, a w jego miejsce powstał nowo zaprojektowany wiatrołap.

Zatem organ pierwszej instancji zasadnie umorzył postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie stosując art. 105 §1 K.p.a., który stanowi: "gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania". Kwestionowane schody z płytą betonową oraz fundamentem zostały rozebrane, a zatem brak jest przedmiotu sprawy z uwagi na fakt, iż sprawa utraciła charakter sprawy administracyjnej w toku postępowania administracyjnego.

Na powyższą decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 grudnia 2010 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył S. S. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie na jego rzecz od organu kosztów postępowania sądowego.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie prawa procesowego to jest: art. 76 § 3 K.p.a. poprzez pominięcie dowodu z zeznań stron (w szczególności skarżącego) oraz dokumentacji fotograficznej poprzez bezkrytyczne uznanie prawdziwości wpisów w dzienniku budowy wobec ich oczywistej sprzeczności z materiałem fotograficznym dokumentującym przebudową schodów oraz wiedzą stron i zignorowanie dowodu z ich przesłuchania; art. 75 § 1 K.p.a. w związku z art. 77 § 1 K.p.a. oraz art. 104 § 1 i 107 § 1 i 3 K.p.a. poprzez pominięcie w toku sprawy badania legalności tzw. fundamentu i ograniczenie się do schodów; art. 153 p.p.s.a. poprzez brak ustaleń, co do okoliczności, których badanie nakazano w uzasadnieniu wyroku WSA w Warszawie z dnia 8 czerwca 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 585/10 - a konsekwencji błędne ustalenie że przedmiotowe schody, fundament i płyta betonowa spocznikowa zostały rozebrane, podczas gdy materiał zdjęciowy wskazuje jednoznacznie, iż dokonano przebudowy schodów, zaś płyta spocznikowa betonowa i fundament pozostały w stanie niezmienionym od 2004 r., tj. od momentu wybudowania samowoli budowlanej; postępowanie podlega umorzeniu z powodu rzekomego rozebrania obiektu, podczas gdy nielegalnie wzniesiony fundament, płyta spocznikowa betonowa oraz schody istnieją nadal (stare schody stanowią podstawę nowej konstrukcji schodów)

W uzasadnieniu skargi zarzucił, że wpisy w dzienniku budowy nie pokrywają się z dokumentacją fotograficzną ukazującą stan przedmiotowych schodów oraz płyty spocznikowej betonowej i fundamentu przed ich przebudową (w roku 2009 oraz w dniu 8 czerwca 2010 r.), w trakcie przebudowy (9 czerwca 2010 r.) oraz po jej zakończeniu (2010). Na zdjęciach widać, że fundament wiatrołapu i tzw. płyta betonowa spocznikowa w ogóle nie zostały rozebrane, zaś schody po odkuciu płytek zostały jedynie przebudowane w dniu 9 czerwca 2010 r. Zatem wpisy dokonywane w dzienniku budowy, pochodzące z dnia 5 i 6 czerwca 2010 r. są sprzeczne z materiałem zdjęciowym przedłożonym przez stronę. Na zdjęciach późniejszych (to jest wykonanych dnia 9 czerwca 2010 r. oraz po tej dacie) widać, że stare schody nie zostały rozebrane -jak sugerowałyby to wpisy w dzienniku budowy, a jedynie przebudowane, a fundament i płyta spocznikowa betonowa pozostały w stanie niezmienionym. Tymczasem - co w ocenie skarżącego stanowi oczywiste naruszenie art. 76 § 3 k.p.a. - organy administracji zignorowały całkowicie ten materiał zdjęciowy, mimo że przepis ten pozwala na prowadzenie dowodów przeciwko wiarygodności dokumentu jakim jest dziennik budowy.

Dalej skarżący zauważył, że przedmiotem postępowania są nie tylko schody, ale także płyta spocznikowa betonowa i fundament wiatrołapu. Jednakże w zaskarżonej

decyzji brak jest jakichkolwiek stwierdzeń co do legalności budowy płyty fundamentowej, podobnie brak jest jakichkolwiek ustaleń w decyzji ją poprzedzającej, co w sposób oczywisty wskazuje, że badanie sprawy ograniczono do ustalania legalności budowy schodów.

Organy obu instancji w ogóle nie prowadziły postępowania w zakresie, w jakim nakazał to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu wyroku z dnia 8 czerwca 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 585/10, w którym to Sąd nakazał badanie relacji pomiędzy zakończonymi już prawomocnymi decyzjami [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazami rozbiórki: z dnia [...] stycznia 2006 r., nr [...] i z dnia [...] stycznia 2006 r., nr [...] W ocenie skarżącego nawet całkowity brak przedmiotu postępowania nie zwalniałby organów od zbadania, czy postępowanie niniejsze ma ten sam przedmiot, czy też toczy się ono w stosunku do innych obiektów.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim należy wskazać, że zaskarżona decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] i poprzedzająca ją decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] września 2010 r., nr [...] na podstawie art. 105 § 1 K.p.a. umarzająca postępowanie administracyjne prowadzone w sprawie schodów z płytą betonową oraz fundamentem, na nieruchomości oznaczonej nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w miejscowości [...], powiat [...], stanowiącej własność K. i T. O., zostały wydane po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 186/08. W uzasadnieniu wskazanego wyroku Sąd stwierdził, że "Skarga jest uzasadniona albowiem sprawa w postępowaniu administracyjnym nie została wyjaśniona w sposób pozwalający na jej ostateczne rozstrzygnięcie. W pierwszej kolejności podkreślenia wymaga to, iż organ odwoławczy nie odniósł się do zarzutów podniesionych w odwołaniu od decyzji wydanej w I instancji przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Brak stanowiska co do tychże zarzutów wiązał się najprawdopodobniej z przedwczesnym założeniem przyjętym przez organy orzekające w obu instancjach, iż S. S. (na wniosek którego wszczęto postępowanie w

sprawie) nie ma przymiotu strony w rozumieniu art. 28 kpa. Zarówno odwołanie, o którym mowa jak i skarga wniesiona do sądu zawierają szereg istotnych argumentów wskazujących na to, iż S. S. nie sposób było odmówić przymiotu strony bez wyjaśnienia okoliczności przez niego podnoszonych. Chodzi w szczególności o porównanie przedmiotu postępowania w sprawie niniejszej z przedmiotem spraw zakończonych decyzjami [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2006 r. nr. [...] oraz z dnia [...] stycznia 2006 r. nr. [...]. Pierwsza z nich dotyczyła nakazu rozbiórki dobudowy wiatrołapu, druga zaś nakazu rozbiórki budynku gospodarczego. Zarówno wiatrołap jak i budynek gospodarczy znajdowały się na tej samej działce co schody i płyta fundamentowa będąca przedmiotem oceny w przedmiotowej sprawie. Zdaniem skarżącego tak schody jak i betonowa płyta były jedynie elementem konstrukcji wyżej wymienionych, których nakazano rozbiórkę. Ta okoliczność będzie wymagała oceny w postępowaniu jakie organy przeprowadzą ponownie. Co oczywiste ocena ta musi zostać poprzedzona stosownymi ustaleniami z wykorzystaniem materiałów znajdujących się w aktach spraw zakończonych obu ww. decyzjami. W tym miejscu przypomnieć należy, iż decyzje te były przedmiotem oceny tutejszego Sądu. W następstwie rozpoznania skarg T. i K. O. Sąd uznał, iż były one zgodne z prawem czemu dał wyraz w wyrokach z dnia 27 listopada 2006 r. wydanych w sprawach o sygn. akt VIISA/Wa 422/06 oraz VIISA/Wa 424/06. Także materiał znajdujący się w aktach tychże spraw powinien być wykorzystany przez organy w toku ponownego postępowania administracyjnego. Zdaniem Sądu kluczową w niniejszej sprawie będzie odpowiedź na pytanie czy rzeczywiście nakaz rozbiórki orzeczony decyzjami z dnia [...] stycznia 2006 r. nr. [...] oraz z dnia [...]4 stycznia 2006 r. nr. [...] obejmował także przedmiot niniejszego postępowania tj. schody i betonowy fundament. Odpowiedź pozytywna na to pytanie będzie jednak możliwa wyłącznie wówczas kiedy organy ustalą, że były one elementami obiektów, których rozbiórkę nakazano. Powyższe ustalenie będzie istotne także dla oceny tego czy skarżący może być uznany za stronę toczącego się postępowania oraz tego czy sprawa rozbiórki schodów i fundamentu nie została rozstrzygnięta już wcześniej a mianowicie decyzjami, o których wyżej mowa. Ustalenie, iż takie wcześniejsze rozstrzygnięcie rzeczywiście miało miejsce należałoby ocenić w kategoriach obowiązującej zasady powagi rzeczy rozstrzygniętej, a zatem i w kontekście treści art. 156 § 1 pkt 3 kpa a więc przepisu będącego podstawą stwierdzenia nieważności decyzji z przyczyn tamże wskazanych. Uznanie natomiast, że zarówno schody jak i fundament są obiektami samodzielnymi i

niezależnymi od innych, które znajdują się na nieruchomości wymagać będzie od organów znalezienia takich dowodów, które powyższa tezę potwierdzą przy jednoczesnym obaleniu tych, które pozwalają na postawienie tezy przeciwnej. Oczywiście ustalenie, że sporne obiekty są częścią innych obiektów znajdujących się na działce T. i K. O. nie pozwoli organom na przyjęcie, iż skarżący nie ma przymiotu strony w rozumieniu art. 28 kpa. Skarżący był bowiem stroną tak postępowań administracyjnych jak i sądowych dotyczących decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] oraz z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...]. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż w postępowaniu przed organami doszło do naruszenia art. 7 i 77 § 1 kpa co skutkowało koniecznością uchylenia zarówno decyzji zaskarżonej jak i decyzji ja poprzedzającej. Rozpoznając sprawę ponownie organy wezmą pod uwagę powyższe uwarunkowania oraz przeprowadzą postępowanie dowodowe obejmujące także dowody wnioskowane przez skarżącego".

W ocenie Sądu zaskarżona decyzja i decyzją ją poprzedzającą naruszają przepisy prawa w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Organy obu instancji przeprowadziły postępowanie administracyjne z naruszeniem przepisów art. 7 poprzez niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, oraz art. 77, art. 80 i art. 107 K.p.a. spowodowane niedopełnieniem obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.

Organy, ponownie rozpoznając sprawę po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2008 r, stwierdziły, że istniejące schody z płytą betonową oraz fundamentem będące przedmiotem postępowania zostały rozebrane, z uwagi na prowadzoną przez K. i T. O. nową inwestycję -rozbudowę budynku mieszkalnego na działkach nr ew. [...] w oparciu o ostateczną decyzję Starosty [...] z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę, a w ich miejscu powstał zupełnie nowy obiekt - wiatrołap. Skoro przedmiotowe schody z płytą betonową oraz fundamentem nie istnieją to brak jest przedmiotu sprawy, zatem na podstawie art. 105 § 1 K.p.a. postępowanie w sprawie należało umorzyć.

Bezprzedmiotowość postępowania występuje wówczas, gdy brak jest któregoś z podmiotowych lub przedmiotowych elementów materialnego stosunku prawnego, w związku z czym nie można wydać decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty. W

sytuacji takiej brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozpoznania sprawy lub brak jest podstaw do rozpoznania jej w drodze postępowania administracyjnego. Ustalenie powyższego musi nastąpić z uwzględnieniem zasad wyrażonych w kodeksie postępowania administracyjnego. Za naczelną zasadę należy uznać wyrażoną w art. 7 K.p.a. zasadę prawdy obiektywnej, zgodnie z którą organ administracji publicznej zobowiązany jest do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Ponadto wymieniona wyżej zasada została wyrażona również w innych przepisach Kodeksu, m.in. w art. 6, 10, 77 § 1, 80. Zasada ta ma podstawowe znaczenie dla prawidłowego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, ponieważ na podstawie ustalonego stanu faktycznego sprawy organ administracyjny dokonuje jego subsumcji pod stosowną normę prawną. Ponadto zgodnie z art. 77 § 1 K.p.a. na organie administracyjnym ciąży obowiązek zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, obejmującego wszystkie jego części składowe, wszystkie środki dowodowe. A więc pominięcie, czy też zlekceważenie jakiegokolwiek dowodu, skutkuje wadliwością podjętej decyzji administracyjnej. Oznacza to, że organ administracyjny jest obowiązany z urzędu przeprowadzić dowody służące ustaleniu stanu faktycznego sprawy i podjąć wszelkie kroki niezbędne dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego wydania decyzji o przekonującej treści (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 432/06, publ. Lex nr 1543146). Organy wydały na podstawie art. 105 §1 K.p.a. decyzję umarzającą postępowanie w sprawie schodów z płytą betonową oraz fundamentem na nieruchomości oznaczonej nr ew. [...] bez dokonania w sposób należyty czynności wyjaśniających i bez rozpatrzenia w całokształcie materiału dowodowego, co pozwoliłoby na jednoznacznie ustalenie, czy w istocie zachodzą przesłanki do obligatoryjnego umorzenia postępowania w oparciu o powołany przepis. Nie bez znaczenia pozostaje w tym przypadku przedmiot niniejszego postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie schodów z płytą betonową oraz fundamentem, które zostało wszczęte na wniosek S. S. z dnia 6 października 2008 r. w którym zawarł informację, że na działce K. i T. O. położonej w miejscowości [...] przy ul. [...] powstała samowola budowlana i wniósł o "zainteresowanie się w/w samowolą i wydanie postanowienia w trybie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane.

Prawidłowe przeprowadzenie postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie wymagało przede wszystkim ustalenia podstawowego dla sprawy faktu, tj. czy przedmiot niniejszego postępowania został rozebrany w całości. Dopiero to pozwoliłoby ustalić czy w istocie w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z bezprzedmiotowością.

W ocenie Sądu organy obu instancji pomijając szczegółowe wyjaśnienie tej kwestii, którą najpierw należało ustalić w sposób nie budzący wątpliwości, nie wykazały bezprzedmiotowości postępowania o tak zakreślonym przedmiocie postępowania.

Organy jako dowód rozebrania schodów z płytą betonową oraz fundamentem uznały wpisy kierownika budowy w dzienniku budowy nr 95/10, stanowiącym niewątpliwie dokument urzędowy, z dnia: 5 czerwca 2010 r., 6 czerwca 2010 r. i 9 czerwca 2010 r. o treści "rozbicie schodów i podestu do łapacza wiatru, wykonanie szalunków i zalanie nowych schodów i posadzek w łapaczu wiatru, licowanie schodów i podestów płytkami szkliwionymi typu gres" oraz kontrolę przeprowadzoną w tej sprawie przez przedstawicieli Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]w dniu 5 sierpnia 2010 r. W protokole z tej kontroli stwierdzono "(...) Rozbudowę w części wiatrołapu dokonano w miejscu istniejących schodów wejściowych do budynku mieszkalnego, przy czym jak ustalono dokonano rozbiórki istniejących schodów ze względu na różne wymiary realizowanego nowego obiektu (...)". oraz wskazały, że ten stan rzeczy potwierdza również mapa sytuacyjno-wysokościowa z inwentaryzacją powykonawczą budynku, sporządzona dnia 1 lipca 2010 r. przez uprawnionego geodetę i zarejestrowana dnia 15 lipca 2010 r. w Starostwie Powiatowym w [...] w Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej.

Powyższe dowody w postaci wpisu w dzienniku budowy oraz protokołu z przeprowadzonej kontroli wskazują na to, że dokonano rozbicia schodów, natomiast nie wynika z nich, czy doszło do rozbiórki płyty betonowej oraz fundamentu, a więc czy przedmiot niniejszego postępowania przestał istnieć.

Organy w swoich ustaleniach zupełnie nie dokonały oceny dowodu w postaci: zdjęć przedmiotowych schodów wraz z płytą betonową oraz fundamentem, znajdujących się w aktach administracyjnych jako załącznik do odwołania skarżącego z dnia 24 października 2010 r. (zdjęcia z dnia 8 czerwca 2010 r. oraz z dnia 9 czerwca 2010 r.) oraz zdjęcia stanowiącego załącznik do protokołu z kontroli z dnia 5 sierpnia 2010 r. - ukazujące stan przedmiotowych schodów, płyty betonowej oraz fundamentu przed ich przebudową, w trakcie przebudowy oraz po jej zakończeniu.

Pomocnym może być projekt budowlany stanowiący załącznik do decyzji Starostwa Powiatowego w [...] z dnia [...] marca 2009 r, nr [...] udzielającej K. i T. O. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego, a określający przedmiot i zakres inwestycji w postaci rozbudowy budynku mieszkalnego.

Obowiązkiem organów, z którego się nie wywiązały, było także ustalenie, czy przedmiot niniejszego postępowania, tj. schody z płytą betonową oraz fundamentem były elementami obiektów, których rozbiórkę nakazano decyzjami z dnia [...] stycznia 2006 r., nr [...] oraz z dnia [...] stycznia 2006 r., nr [...], czy też były obiektami samodzielnymi i niezależnymi od innych, które znajdują się na nieruchomości K. i T. O. Organ w zaskarżonej decyzji stwierdził jedynie, że jego zdaniem "nakaz rozbiórki orzeczony decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 4 stycznia 2006 r., nr [...] nie obejmował przedmiotu niniejszego postępowania, czyli schodów betonowych z płytą betonową wraz z fundamentem na nieruchomości położonej przy ul. [...] w [...]", nie uzasadniając szerzej swojego stanowiska oraz nie odniósł się do decyzji z dnia [...] stycznia 2006 r., nr [...]. Na marginesie wskazać należy, że decyzja z dnia [...] stycznia 2006 r., nr [...] została wydana przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nie zaś przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...].

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że w postępowaniu przed organami doszło do naruszenia art. 7 i 77 § 1 K.p.a. co skutkowało koniecznością uchylenia zarówno decyzji zaskarżonej, jak i decyzji ja poprzedzającej. Rozpoznając sprawę ponownie organy wezmą pod uwagę powyższe uwarunkowania oraz przeprowadzą postępowanie dowodowe obejmujące także dowody wnioskowane przez skarżącego".

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c art. 135 i art. 152 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.