Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 1587/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 31 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie: Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz Sędzia NSA del. Janusz Furmanek /spr./ Protokolant: Agnieszka Majewska po rozpoznaniu w dniu 14 października 2010 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej A. i W. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 czerwca 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 528/09 w sprawie ze skargi T. Ż. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od A. i W. G. solidarnie na rzecz T. Ż. kwotę 180 (słownie: sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.


UZASADNIENIE

WYROKIEM Z DNIA 24 CZERWCA 2009 R. SYGN. AKT VII SA/WA 528/09, WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE, W SPRAWIE ZE SKARGI T. Ż. NA DECYZJĘ WOJEWODY MAZOWIECKIEGO Z DNIA [...] LUTEGO 2009 R. NR [...] UCHYLIŁ ZASKARŻONĄ DECYZJĘ ORAZ POPRZEDZAJĄCĄ JĄ DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI.

POWYŻSZĄ DECYZJĄ WOJEWODA MAZOWIECKI NA PODSTAWIE ART.138 § 1 UST. 1 KODEKSU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO (USTAWA Z DNIA 14 CZERWCA 1960 R. - JEDNOLITY TEKST DZ. U. NR 98 Z 2000 R., POZ.1071 Z PÓŹN. ZM.) ZWANY DALEJ K.P.A. PO ROZPATRZENIU ODWOŁANIA SKARŻĄCEJ, OD DECYZJI Z DNIA [...] LISTOPADA 2008 R. NR [...] PREZYDENTA MIASTA OSTROŁĘKI, ZATWIERDZAJĄCEJ PROJEKT BUDOWLANY I UDZIELAJĄCEJ POZWOLENIA NA BUDOWĘ A. I W. G., POLEGAJĄCEGO NA ROZBUDOWIE BUDYNKU MIESZKALNO-USŁUGOWEGO W ZABUDOWIE BLIŹNIACZEJ NA DZIAŁKACH NR EW. [...], [...] I [...] W OSTROŁĘCE PRZY UL. [...], WG PROJEKTU BUDOWLANEGO (KAT. OBIEKTU XVII), UTRZYMAŁ ZASKARŻONĄ DECYZJĘ W MOCY.

W UZASADNIENIU ORGAN ODWOŁAWCZY STWIERDZIŁ, IŻ INWESTOR DO WNIOSKU O POZWOLENIE NA BUDOWĘ ZAŁĄCZYŁ PROJEKT BUDOWLANY WRAZ Z UZGODNIENIAMI, POZWOLENIAMI, DOKUMENTAMI WYMAGANYMI PRZEPISAMI SZCZEGÓLNYMI, OŚWIADCZENIE O POSIADANYM PRAWIE DO DYSPONOWANIA NIERUCHOMOŚCIĄ NA CELE BUDOWLANE ORAZ WYPIS I WYRYS Z MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO REJONU "ŚRÓDMIEŚCIE – PŁN. – 11 LISTOPADA" W OSTROŁĘCE - UCHWAŁA NR 471/LII/2006 RADY MIEJSKIEJ W OSTROŁĘCE Z DNIA 30 MARCA 2006 R.( DZ. URZ. WOJ. MAZOWIECKIEGO NR 80, POZ. 2621).

PODNIESIONO, IŻ ZGODNIE Z TREŚCIĄ § 73 UST. 1, 2 WW. UCHWAŁY DLA JEDNOSTKI TERENOWEJ MNU 7B: "1. USTALA SIĘ PRZEZNACZENIE PODSTAWOWE W POSTACI ZABUDOWY MIESZKANIOWEJ JEDNORODZINNEJ, 2. USTALA SIĘ RÓWNIEŻ, ŻE DOPUSZCZALNYM PRZEZNACZENIEM TOWARZYSZĄCYM JEDNOSTKI TERENOWEJ SĄ USŁUGI (BEZ PRZESĄDZANIA ICH PROFILU) - POD WARUNKIEM SPEŁNIENIA WYMAGAŃ ZAWARTYCH W PRZEPISACH SZCZEGÓLNYCH".

PODKREŚLONO, IŻ PROJEKT BUDOWLANY ZOSTAŁ UZGODNIONY I ZAOPINIOWANY BEZ ZASTRZEŻEŃ PRZEZ RZECZOZNAWCÓW.

ORGAN STWIERDZIŁ, IŻ USYTUOWANIE PROJEKTOWANEJ ROZBUDOWY BUDYNKU JEST ZGODNE Z §13 I 60 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA INFRASTRUKTURY Z DNIA 12 KWIETNIA 2002 R. W SPRAWIE WARUNKÓW TECHNICZNYCH, JAKIM POWINNY ODPOWIADAĆ BUDYNKI I ICH USYTUOWANIE (DZ. U. NR 75, POZ. 690, Z PÓŹN. ZM.) I NIE POWODUJE POGORSZENIA WARUNKÓW MIESZKANIOWYCH W ISTNIEJĄCYM BUDYNKU SĄSIEDNIM.

ODNOSZĄC SIĘ DO ZARZUTU SKARŻĄCEJ: ,,W JAKI SPOSÓB SĄSIEDZI ZAMIERZAJĄ PROWADZIĆ BUDOWĘ NIE NARUSZAJĄC JEJ DZIAŁKI" ORGAN ODWOŁAWCZY WSKAZAŁ NA UREGULOWANIE PRAWNE TAKIEJ SYTUACJI ZAWARTE W ART. 47 USTAWY Z DNIA 7 LIPCA 1994 R. - PRAWO BUDOWLANE.

SKARGĘ NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W WARSZAWIE ZŁOŻYŁA T. Ż.. WNIOSŁA O UCHYLENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI. WSKAZAŁA, IŻ ZOSTAŁA ONA WYDANA Z NARUSZENIEM PRAWA, GDYŻ ZAPISY PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO NIE PRZEWIDUJĄ ZABUDOWY BLIŹNIACZEJ NA DZIAŁCE NR 40374 I 40375. PODNIOSŁA, IŻ ZOSTAŁA POKRZYWDZONA WYDANĄ DECYZJĄ.

W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ WOJEWODA MAZOWIECKI PODTRZYMAŁ SWOJE STANOWISKO ZAWARTE W ZASKARŻONEJ DECYZJI I WNIÓSŁ O ODDALENIE SKARGI.

W UZASADNIENIU WYROKU Z DNIA 24 CZERWCA 2009 R. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE, NA PODSTAWIE AKT SPRAWY STWIERDZIŁ, IŻ ZAMIERZONA INWESTYCJA MAŁŻ. G. MA POLEGAĆ NA ROZBUDOWIE BUDYNKU MIESZKALNO – USŁUGOWEGO W ZABUDOWIE BLIŹNIACZEJ NA TRZECH DZIAŁKACH (NR. [...], [...],[...]) ZNAJDUJĄCYCH SIĘ PRZY UL. [...] W OSTROŁĘCE. NA TYM TERENIE PLAN MIEJSCOWY PRZEWIDUJE ZABUDOWĘ MIESZKANIOWĄ JEDNORODZINNĄ. USTALA RÓWNIEŻ, ŻE DOPUSZCZALNYM PRZEZNACZENIEM TOWARZYSZĄCYM TAKIEJ ZABUDOWIE BĘDĄ USŁUGI (§ 73 UST. 1 I 2 UCHWAŁY NR 471/LII/2006 RADY MIEJSKIEJ W OSTROŁĘCE Z DNIA 30 MARCA 2006 R. (DZ. URZ. WOJ. MAZOWIECKIEGO NR 80, POZ. 2621). TENŻE PLAN DOPUSZCZA TAKŻE ROZBUDOWĘ, PRZEBUDOWĘ, ORAZ NADBUDOWĘ BUDYNKÓW JUŻ ISTNIEJĄCYCH, JAK RÓWNIEŻ ICH WYMIANĘ I LIKWIDACJĘ. W RAMACH TEGO ZAKAZUJE JEDNAK ZMIANY DACHÓW SPADZISTYCH NA PŁASKIE (§ 73 UST 3 PKT 2A WW UCHWAŁY). TO ZAŚ OZNACZA, IŻ ZAMIERZENIE INWESTYCYJNE MAŁŻ. G. NIE JEST SPRZECZNE Z PLANEM MIEJSCOWYM.

JEGO POSTANOWIENIA NIE WYKLUCZAJĄ ROZBUDOWY BUDYNKÓW JUŻ ISTNIEJĄCYCH W TAKI SPOSÓB JAKI WYNIKA Z PRZEDSTAWIONEGO PROJEKTU BUDOWLANEGO.

W KAŻDYM RAZIE NIE SPOSÓB NAKAZU TAKIEGO DOPATRZEĆ SIĘ W TREŚCI PRZYWOŁANYCH WYŻEJ PRZEPISÓW.

SĄD WSKAZAŁ, IŻ OCENA CZY POZOSTAŁE WARUNKI WSKAZANE W ART. 35 UST. 1 PRAWA BUDOWLANEGO ZOSTAŁY SPEŁNIONE JEST JEDNAK OBECNIE PRZEDWCZESNA A TO ZE WZGLĘDU NA PRZEDMIOT NINIEJSZEGO POSTĘPOWANIA, ORAZ PRZEDMIOT POSTĘPOWANIA BĘDĄCEGO NASTĘPSTWEM WNIOSKU MAŁŻ. G. O POZWOLENIA NA BUDOWĘ Z DNIA [...] LISTOPADA 2007 R. JAK WYNIKA Z AKT SPRAWY W WYNIKU ROZPOZNANIA WW. WNIOSKU PREZYDENT MIASTA OSTROŁĘKA WYDAŁ DECYZJĘ Z DNIA [...] STYCZNIA 2008 R. NR [...] ZATWIERDZAJĄCĄ PROJEKT BUDOWLANY I UDZIELAJĄCĄ POZWOLENIA NA BUDOWĘ MAŁŻ. G. POLEGAJĄCĄ NA ROZBUDOWIE BUDYNKU MIESZKALNO – USŁUGOWEGO NA DZIAŁKACH NR. [...] I [...] W OSTROŁĘCE PRZY UL. [...] WG. PROJEKTU BUDOWLANEGO, KATEGORIA OBIEKTU XVII. TO ROZSTRZYGNIECIE ZOSTAŁO UCHYLONE PRZEZ WOJEWODĘ MAZOWIECKIEGO DECYZJĄ NR. [...] Z DNIA [...] LUTEGO 2008 R. W DNIU [...] KWIETNIA 2008 R. PREZYDENT MIASTA OSTROŁĘKA WYDAŁ JEDNAK KOLEJNĄ DECYZJĘ (NR [...]) IDENTYCZNEJ TREŚCI JAK DECYZJA Z DNIA [...] STYCZNIA 2008 R. (NR [...]). Z TREŚCI NOTATKI URZĘDOWEJ Z DNIA 23 CZERWCA 2009 R. WYNIKA, ŻE KOŃCZYŁA ONA POSTĘPOWANIE ADMINISTRACYJNE WSZCZĘTE WNIOSKIEM Z DNIA [...] LISTOPADA 2007 R.

SĄD WSKAZAŁ, IŻ W POSTĘPOWANIU JAKIE BĘDZIE TOCZYŁO SIĘ PRZED ORGANAMI PONOWNIE WYJAŚNIENIA BĘDZIE WYMAGAŁO JAKIE SĄ RELACJE MIEDZY WW. ROZSTRZYGNIĘCIEM Z DNIA [...] KWIETNIA 2008 R., A ROZSTRZYGNIĘCIEM ZAPADŁYM W OBU INSTANCJACH, KTÓRE SĄ PRZEDMIOTEM OCENY W POSTĘPOWANIU KTÓRE TOCZY SIĘ PRZED TUT. SĄDEM. Z DECYZJI WYDANEJ W I INSTANCJI (Z DNIA [...] LISTOPADA 2008 R.) WYNIKA, ŻE RÓŻNI SIĘ ONA OD DECYZJI Z DNIA [...] KWIETNIA 2008 R. JEDYNIE TYM, ŻE SPORNA INWESTYCJA MA BYĆ REALIZOWANA TAKŻE NA TRZECIEJ DZIAŁCE OZNACZONEJ NR. [...], KTÓRA NIE ZOSTAŁA WYMIENIONA W ROZSTRZYGNIĘCIU PREZYDENTA MIASTA OSTROŁĘKA Z DNIA [...] KWIETNIA 2008 R. NIE MNIEJ WAŻNĄ KWESTIĄ DO KTÓREJ ORGANY OBOWIĄZANE BĘDĄ ODNIEŚĆ SIĘ W TRAKCIE PONOWNEGO POSTĘPOWANIA BĘDZIE KWESTIA TEGO, CZY BUDYNEK KTÓRY MA BYĆ ROZBUDOWANY ZGODNIE Z PROJEKTEM BUDOWLANYM I UDZIELONYM POZWOLENIEM NA BUDOWĘ BYŁ W CAŁOŚCI BĄDŹ W CZĘŚCI SAMOWOLĄ BUDOWLANĄ.

SĄD WSKAZAŁ, IŻ PROBLEM TEN UMKNĄŁ UWADZE ORGANÓW MIMO TEGO, IŻ W AKTACH SPRAWY ZNAJDOWAŁY SIĘ DOKUMENTY (POWOŁUJE SIĘ NA NIE TAKŻE PEŁNOMOCNIK SKARŻĄCEJ W PIŚMIE Z DNIA 18 CZERWCA 2009 R.) WYWOŁUJĄCE WĄTPLIWOŚCI W TYM ZAKRESIE. CHODZI TU M.IN. O TYTUŁ WYKONAWCZY Z DNIA [...] KWIETNIA 1999 R. WYDANY PRZEZ POWIATOWEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO W OSTROŁĘCE ([...]). POWYŻSZA OKOLICZNOŚĆ MA KAPITALNE ZNACZENIE ALBOWIEM OCZYWISTYM JEST, ŻE NIE JEST MOŻLIWE WYDANIE POZWOLENIA NA BUDOWĘ (ROZBUDOWĘ) BUDYNKU WZNIESIONEGO W RAMACH SAMOWOLI BUDOWLANEJ.

OD POWYŻSZEGO WYROKU A. I W. G. WNIEŚLI SKARGĘ KASACYJNĄ ZASKARŻAJĄC GO W CAŁOŚCI I ZARZUCAJĄC MU NARUSZENIE PRAWA MATERIALNEGO MAJĄCE WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, TJ.:

- ART. 145 § 1 PKT. 1 LIT. A USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, PÓZ. 1270 Z PÓŹN. ZM.), ZWANEJ DALEJ PPSA W ZW. Z ART. 35 UST. 1 USTAWY Z DNIA 7 LIPCA 1994 R. PRAWO BUDOWLANE, PRZEZ ZANIECHANIE MERYTORYCZNEJ KONTROLI DECYZJI NR [...] PREZYDENTA MIASTA OSTROŁĘKI Z DNIA [...] LISTOPADA 2008 R. I UTRZYMUJĄCEJ JĄ W MOCY DECYZJI NR [...] WOJEWODY MAZOWIECKIEGO Z DNIA [...] LUTEGO 2009 R. W ZAKRESIE PRZEWIDZIANYM PRZEZ ART. 35 UST. 1 PKT. 2 – 4;

- ART. 145 § 1 PKT. 1 PKT 1 LIT. A W ZW. Z ART. 48 § 1 ORAZ BŁĘDNE PRZYJĘCIE, ŻE ISTNIEJĄ

UZASADNIONE PRZESŁANKI DO UZNANIA, ŻE POSADOWIONY NA DZIAŁKACH NR EW. [...] I [...] PRZY UL. [...] W OSTROŁĘCE BUDYNEK MIESZKALNO – USŁUGOWY ZOSTAŁ WYBUDOWANY W WARUNKACH SAMOWOLI BUDOWLANEJ, UNIEMOŻLIWIAJĄCEJ WYDANIE POZWOLENIA NA JEGO ROZBUDOWĘ.

PONADTO SKARŻĄCY ZARZUCILI ZASKARŻONEMU WYROKOWI NARUSZENIE PRAWA PROCESOWEGO MAJĄCE ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, TJ.:

- ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. C W ZW. Z ART. 133 § 1 PPSA PRZEZ BŁĘDNE I WYNIKAJĄCE Z BRAKU

WNIKLIWEGO ZAPOZNANIA SIĘ PRZEZ SĄD Z CAŁOŚCIĄ ZEBRANEGO W SPRAWIE MATERIAŁU DOWODOWEGO UZNANIE, ŻE W PRZEPROWADZONYM PRZEZ ORGANY ADMINISTRACJI POSTĘPOWANIU NIE ZOSTAŁA WYJAŚNIONA RELACJA POMIĘDZY DECYZJĄ NR [...] PREZYDENTA MIASTA OSTROŁĘKI Z DNIA [...] LISTOPADA 2008 R. A WYDANYMI WCZEŚNIEJ W TEJ SPRAWIE DECYZJAMI TEGOŻ ORGANU NR [...] Z DNIA [...] STYCZNIA 2008 R. ORAZ NR [...] Z DNIA [...] KWIETNIA 2008 R. ORAZ KWESTIA SAMOWOLI BUDOWLANEJ, PODNIESIONEJ PRZEZ SKARŻĄCĄ T. Ż. W SKARDZE, BĘDĄCEJ PODSTAWĄ NINIEJSZEGO ROZSTRZYGNIĘCIA;

- ART. 141 § 4 PPSA PRZEZ BRAK WSKAZANIA JAKIE PRZEPISY POSTĘPOWANIA I MAJĄCE WPŁYW NA WYNIK SPRAWY ZOSTAŁY PRZEZ ORGANY ADMINISTRACJI NARUSZONE ORAZ SPRZECZNOŚĆ POWOŁANEJ W WYROKU PODSTAWY Z TREŚCIĄ UZASADNIENIA, ODWOŁUJĄCEGO SIĘ POŚREDNIO DO NARUSZENIA PRZEZ UCHYLONE DECYZJE POWOŁANYCH W PKT 1 NINIEJSZEJ SKARGI PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO.

WSKAZUJĄC POWYŻSZE UCHYBIENIA SKARŻĄCY WNIEŚLI O UCHYLENIE ZASKARŻONEGO WYROKU I PRZEKAZANIE SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA ORAZ ZASĄDZENIE KOSZTÓW POSTĘPOWANIA.

W OCENIE STRONY WNOSZĄCEJ SKARGĘ KASACYJNĄ, WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE W NIEWYSTARCZAJĄCY SPOSÓB ZAPOZNAŁ SIĘ Z ZEBRANYM W SPRAWIE MATERIAŁEM DOWODOWYM. GDYBY BOWIEM UCZYNIŁ TO W SPOSÓB WNIKLIWY STWIERDZIŁBY, ŻE W AKTACH SPRAWY SĄDOWEJ DO SKARGI T. Ż. (K. 28) ZAŁĄCZONA JEST KOPIA PISMA POWIATOWEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO W OSTROŁĘCE Z DNIA [...] GRUDNIA 2008 R. , NR [...], W KTÓREGO TEKŚCIE ORGAN TEN STWIERDZA, ŻE POWIATOWY INSPEKTOR NADZORU BUDOWLANEGO W OSTROŁĘCE DECYZJĄ Z DNIA [...] MAJA 2006 R., NR. [...] UMORZYŁ POSTĘPOWANIE ADMINISTRACYJNE W SPRAWIE WYKONANIA WARUNKÓW DECYZJI NR [...] KIEROWNIKA URZĘDU REJONOWEGO W OSTROŁĘCE NAKAZUJĄCEJ W. G. ROZBIÓRKI CZĘŚCI WYBUDOWANEGO BUDYNKU NA DZIAŁCE PRZY UL. [...] W OSTROŁĘCE Z UWAGI NA WYKONANIE POWOŁANEJ WYŻEJ DECYZJI KIEROWNIKA URZĘDU REJONOWEGO.

PONADTO W AKTACH ADMINISTRACYJNYCH SPRAWY ZNAJDUJE SIĘ DECYZJA PREZYDENTA MIASTA OSTROŁĘKA Z DNIA [...] SIERPNIA 2008 R. O UMORZENIU POSTĘPOWANIA W SPRAWIE WYDANIA DECYZJI O POZWOLENIU NA BUDOWĘ BUDYNKU MIESZKALNO – USŁUGOWEGO W ZABUDOWIE BLIŹNIACZEJ NA DZIAŁKACH NR EW. [...] I [...]. KONSEKWENCJĄ TEGO ROZSTRZYGNIĘCIA JEST NIE TYLKO FAKT, ŻE POSTĘPOWANIE ADMINISTRACYJNE, W RAMACH KTÓREGO ZOSTAŁY WYDANE 3 DECYZJE, TJ. DECYZJA PREZYDENTA MIASTA OSTROŁĘKA NR [...] Z DNIA [...] KWIETNIA 2008 R., UCHYLAJĄCA JĄ DECYZJA WOJEWODY MAZOWIECKIEGO NR [...] Z DNIA [...] LUTEGO 2008 ORAZ WYDANA W JEJ WYKONANIU PONOWNA DECYZJA PREZYDENTA MIASTA OSTROŁĘKA NR [...] Z DNIA [...] KWIETNIA 2008 R. ZOSTAŁO PRAWOMOCNIE ZAKOŃCZONE UMORZENIEM NA WNIOSEK SKARŻĄCYCH W NINIEJSZEJ SPRAWIE, TJ. A. I W. G.. TYM SAMYM DECYZJA PREZYDENTA MIASTA OSTROŁĘKA NR [...] Z DNIA [...] LISTOPADA 2008 R. STANOWI ROZSTRZYGNIĘCIE W NOWYM ZUPEŁNIE POSTĘPOWANIU ADMINISTRACYJNYM I NIE POZOSTAJE W ŻADNYM ZWIĄZKU PRAWNYM ZE WCZEŚNIEJ WYDANYMI I POWOŁANYMI WYŻEJ DECYZJAMI ORGANÓW ADMINISTRACJI A TYM SAMYM NIE ZACHODZI JAKAKOLWIEK POTRZEBA USTALENIA RELACJI POMIĘDZY NIMI.

W OCENIE WNOSZĄCYCH SKARGĘ KASACYJNĄ OZNACZA TO, ŻE SĄD BEZPODSTAWNIE I Z NARUSZENIEM ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. C W ZW. Z ART. 133 § 1 PPSA UZNAŁ, ŻE W ZAKOŃCZONYM UCHYLONYMI WYROKIEM DECYZJAMI KWESTIA STANU PRAWNEGO A W SZCZEGÓLNOŚCI EWENTUALNEGO ISTNIENIA STANU SAMOWOLI BUDOWLANEJ ORAZ RELACJI POMIĘDZY WCZEŚNIEJ WYDANYMI W TEJ SPRAWIE PRZEZ ORGANY ADMINISTRACJAMI DECYZJAMI NIE ZOSTAŁA WYJAŚNIONA.

WNOSZĄCY SKARGĘ KASACYJNĄ UZNALI, IŻ ISTOTNE ZASTRZEŻENIA W TEJ SYTUACJI BUDZI WSTRZYMANIE NA PODSTAWIE ART. 152 PPSA WYKONANIA ZASKARŻONEJ DECYZJI WOJEWODY MAZOWIECKIEGO.

PONADTO SKARŻĄCY STWIERDZILI, ŻE UZASADNIENIE ZASKARŻONEGO WYROKU, POWOŁUJĄCE SIĘ JEDYNIE NA PRZEPIS ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. C NIE SPEŁNIA TYCH WYMOGÓW, ALBOWIEM FORMUŁUJĄC WĄTPLIWOŚCI CO LEGALNOŚCI DECYZJI NIE WSKAZUJE JAKIE PRZEPISY KPA ZOSTAŁY PRZEZ ORGANY ADMINISTRACJI W PROWADZONYM POSTĘPOWANIU NARUSZONE I TYM CO NAJMNIEJ W SPOSÓB ZNACZĄCY UTRUDNIA STRONIE SKARŻĄCEJ SFORMUŁOWANIE ZARZUTÓW KASACYJNYCH.

PONADTO WYRAZILI WĄTPLIWOŚĆ CZY POWOŁANY PRZEPIS MOŻE STANOWIĆ PODSTAWĘ PRAWNĄ WYROKU PRZY POŚREDNIO WSKAZANYCH W UZASADNIENIU ZARZUTACH NARUSZENIA PRZEZ ORGANY ADMINISTRACJI PRAWA MATERIALNEGO, TJ. ART. 35 UST. 1 ORAZ ART. 48 UST. 1 PRAWA BUDOWLANEGO.

W OCENIE SKARŻĄCYCH PONADTO, WYRAŻONE PRZEZ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W UZASADNIENIU ZASKARŻONEGO WYROKU PRZESŁANKI ODSTĄPIENIA OD KONTROLI LEGALNOŚCI UCHYLONYCH DECYZJI ORGANÓW ADMINISTRACJI W ZAKRESIE OKREŚLONYM PRZEZ ART. 35 UST. 1 PKT. 2 – 4 PRAWA BUDOWLANEGO NIE SĄ UZASADNIONE A SFORMUŁOWANE W TYM WZGLĘDZIE WĄTPLIWOŚCI MOGŁY ZOSTAĆ JEDNOZNACZNIE ROZSTRZYGNIĘTE NA PODSTAWIE ZEBRANEGO W AKTACH SPRAWY MATERIAŁU DOWODOWEGO.

ODNOSZĄC SIĘ Z KOLEI DO WĄTPLIWOŚCI SĄDU CO DO EWENTUALNEJ SAMOWOLI BUDOWLANEJ PODKREŚLONO, ŻE BRAK W AKTACH ADMINISTRACYJNYCH A WYDANEJ W 1990 R. SKARŻĄCYM I PRZEZ WŁAŚCIWY WÓWCZAS ORGAN DECYZJI O POZWOLENIU NA BUDOWĘ NA DZIAŁKACH NR EW. [...] I [...] PRZY UL. [...] W OSTROŁĘCE BUDYNKU MIESZKALNO – USŁUGOWEGO SAM W SOBIE NIE DAJE PODSTAW DO STWIERDZENIA SAMOWOLI BUDOWLANEJ. TYM BARDZIEJ PRZESŁANKĄ DO WYRAŻENIA WĄTPLIWOŚCI W TYM WZGLĘDZIE NIE MOGĄ STANOWIĆ POWOŁANE PRZEZ SĄD OKOLICZNOŚCI, W TYM TYTUŁ WYKONAWCZY Z 1999 R., DOTYCZĄCY NIE BUDOWY, LECZ FAKTYCZNEJ ROZBUDOWY PRZEDMIOTOWEGO BUDYNKU, KTÓRA TO NIEPRAWIDŁOWOŚĆ ZOSTAŁA PRZEZ SKARŻĄCYCH A. I W. G. USUNIĘTA JESZCZE PRZED ROZPOCZĘCIEM POSTĘPOWANIA W SPRAWIE WYDANIA POZWOLENIA NA ROZBUDOWĘ ISTNIEJĄCEGO JUŻ BUDYNKU MIESZKALNO – USŁUGOWEGO.

W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ KASACYJNĄ T. Ż. WNIOSŁA O JEJ ODDALENIE UZNAJĄC ZA CHYBIONE ZARZUTY ZAWARTE W SKARDZE KASACYJNEJ.

NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

STOSOWNIE DO TREŚCI ART. 183 § 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM. ZWANEJ DALEJ P.P.S.A.) - NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ROZPOZNAJE SPRAWĘ W GRANICACH SKARGI KASACYJNEJ, BĘDĄC ZWIĄZANY JEJ ZARZUTAMI. Z URZĘDU BIERZE POD ROZWAGĘ TYLKO NIEWAŻNOŚĆ POSTĘPOWANIA, KTÓREJ PRZESŁANKI ENUMERATYWNIE WYLICZA PRZEPIS § 2 ART. 183 P.P.S.A. W SPRAWIE NINIEJSZEJ NIE STWIERDZONO WYSTĄPIENIA ŻADNEJ PRZESŁANKI SKUTKUJĄCEJ STWIERDZENIEM NIEWAŻNOŚCI. ZWIĄZANIE NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO ZARZUTAMI SKARGI KASACYJNEJ OZNACZA, IŻ JEJ GRANICE OKREŚLA SAMA STRONA WNOSZĄCA SKARGĘ KASACYJNĄ PRZEZ WSKAZANIE JEJ PODSTAW.

W niniejszej sprawie strona skarżąca zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarówno naruszenie przepisów prawa materialnego jak i przepisów postępowania.

W tej sytuacji rozważyć trzeba najpierw kwestie związane z naruszeniem przepisów postępowania. Dopiero bowiem po przesądzeniu, że stan faktyczny przyjęty przez Sąd w zaskarżonym wyroku jest prawidłowy, można przejść do skontrolowania procesu subsumcji tego stanu faktycznego pod zastosowany przez sąd pierwszej instancji przepis prawa materialnego (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 433 i wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt FSK 618/04, ONSAiWSA 2005, nr 6, poz. 120).

Sformułowany zarzut naruszenia przepisów postępowania, ściśle związany jest w niniejszej sprawie z zarzutem naruszenia prawa materialnego tj. art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane.

Mając na uwadze ten związek Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że nietrafny jest powołany w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia 145 § 1 pkt 1 lit. a, oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 133 § 1 p.p.s.a.

Strona wnosząca skargę kasacyjną zarzuciła Sądowi naruszenie tych przepisów, gdyż w jej ocenie Sąd I instancji nie dość wnikliwie zapoznał się z całością zebranego w sprawie materiału dowodowego, co w konsekwencji doprowadziło do uznania, że w przeprowadzonym przez organy administracji postępowaniu nie została wyjaśniona relacja między funkcjonującymi w obrocie prawnym decyzjami Prezydenta Miasta Ostrołęki oraz kwestia samowoli budowlanej, podniesiona przez skarżącą w skardze.

Tymczasem wydając zaskarżony wyrok słusznie Sąd Wojewódzki stwierdził, że ocena zaskarżonej decyzji z punktu widzenia warunków, które należy spełnić przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę jest przedwczesna. Przed dokonaniem tej oceny konieczne jest bowiem ustalenie relacji między decyzjami wydanymi na skutek prowadzenia w niniejszej sprawie dwóch odrębnych postępowań.

Należy w pełni zgodzić się ze stanowiskiem Sądu, iż ocena stanu faktycznego dokonana przez organy była wadliwa. Planowana przez skarżących rozbudowa budynku w zabudowie bliźniaczej na trzech działkach była wprawdzie zgodna z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jednak na przeszkodzie wydaniu rozstrzygnięcia zaskarżonego w niniejszej sprawie stało nierzetelne wyjaśnienie, jakimi przesłankami przy jego wydaniu kierował się organ. Utrzymuje ono bowiem w mocy rozstrzygnięcie z dnia [...] listopada 2008 r., swej treści niemal identyczne z treścią kończącej postępowanie decyzji wydanej przez organ I instancji w dniu [...] kwietnia 2008 r. w następstwie wydania decyzji kasacyjnej, w postępowaniu wszczętym wnioskiem małż. G. o wydanie pozwolenia na budowę z dnia [...] listopada 2007 r.

Naczelny Sąd Administracyjny podzielił pogląd Sądu I instancji, że wyjaśnienia będzie wymagało jakie są relacje między ww. rozstrzygnięciem Prezydenta Miasta Ostrołęka z dnia [...] kwietnia 2008 r., a rozstrzygnięciem zapadłym w obu instancjach, które są przedmiotem oceny w postępowaniu które toczy się przed tut. Sądem. Z decyzji wydanej w I instancji (z dnia [...] listopada 2008 r.) wynika, że różni się ona od decyzji z dnia [...] kwietnia 2008 r. jedynie tym, że sporna inwestycja ma być realizowana także na trzeciej działce oznaczonej nr. [...], która nie została wymieniona w rozstrzygnięciu Prezydenta Miasta Ostrołęka z dnia [...] kwietnia 2008 r. Nie ulega wątpliwości, że obowiązkiem organów było również odniesienie się w trakcie ponownego postępowania do kwestii tego, czy budynek który ma być rozbudowany zgodnie z projektem budowlanym i udzielonym pozwoleniem na budowę był w całości bądź w części samowolą budowlaną.

JEST TO BOWIEM W NINIEJSZYM POSTĘPOWANIU DOTYCZĄCYM UDZIELENIA POZWOLENIA NA BUDOWĘ ZAGADNIENIE NIEZWYKLE ISTOTNE. PODOBNIE KWESTIA TEGO, CZY BUDYNEK KTÓRY MA BYĆ ROZBUDOWANY ZGODNIE Z PROJEKTEM BUDOWLANYM I UDZIELONYM POZWOLENIEM NA BUDOWĘ BYŁ W CAŁOŚCI BĄDŹ W CZĘŚCI SAMOWOLĄ BUDOWLANĄ WYMAGAŁA DOKŁADNEGO USTALENIA PRZEZ ORGANY PROWADZĄCE POSTĘPOWANIE. TYMCZASEM JAK SŁUSZNIE WSKAZAŁ SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI, PROBLEM TEN UMKNĄŁ UWADZE ORGANÓW MIMO TEGO, IŻ W AKTACH SPRAWY ZNAJDOWAŁY SIĘ DOKUMENTY, NA KTÓRE POWOŁUJE SIĘ PEŁNOMOCNIK SKARŻĄCEJ W PIŚMIE Z DNIA 18 CZERWCA 2009 R., WYWOŁUJĄCE WĄTPLIWOŚCI W TYM ZAKRESIE, CZYLI TYTUŁ WYKONAWCZY Z DNIA [...] KWIETNIA 1999 R. WYDANY PRZEZ POWIATOWEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO W OSTROŁĘCE ([...]). NIE JEST MOŻLIWE WYDANIE POZWOLENIA NA BUDOWĘ (ROZBUDOWĘ) BUDYNKU WZNIESIONEGO W RAMACH SAMOWOLI BUDOWLANEJ, TYM SAMYM OKOLICZNOŚĆ TA BEZSPORNIE WINNA BYŁA ZOSTAĆ PRZEZ ORGANY PROWADZĄCE POSTĘPOWANIE WYJAŚNIONA.

W szczególności zatem błąd organów polegał na niezweryfikowaniu różnic między wskazanymi rozstrzygnięciami. W kontekście treści decyzji z dnia [...] listopada 2008 r. różniącej się od treści decyzji z dnia [...] lutego 2008 r. jedynie dodaniem działki nr [...], Sąd zasadnie uznał, że różnica ta wymaga wyjaśnienia.

Powyższe jednoznacznie prowadzi do wniosku, że organy orzekające w sprawie zaniechały wszechstronnego i prawidłowego zgromadzenia dowodów, a następnie ich rozważenia i oceny niezbędnej dla rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy. Świadczy to o naruszeniu przez nie podstawowych zasad postępowania administracyjnego, zaś wytyczne Sądu I instancji w zakresie dochodzenia do ustalenia powyższych zagadnień, w pełni zasługują na aprobatę.

Wobec powyższego nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez brak wskazania, jakie przepisy postępowania zostały przez organy administracji naruszone. Przepis ten stanowi, że uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi sprawa ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji, uzasadnienie powinno ponadto zawierać wskazania co do dalszego postępowania. Rozstrzygnięcie Sądu I instancji niewątpliwie zawiera wszystkie wskazane wyżej elementy.

NIE SPOSÓB RÓWNIEŻ UZNAĆ, ŻE POWOŁANA W WYROKU PODSTAWA PRAWNA – ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. C P.P.S.A. ORAZ ART. 152 P.P.S.A – STOI W SPRZECZNOŚCI Z TREŚCIĄ UZASADNIENIA. PIERWSZY Z NICH WYMIENIA BOWIEM CZYNNOŚCI, KTÓRE DOKONUJE SĄD W RAZIE UWZGLĘDNIENIA SKARGI. DRUGI ZAŚ WSKAZUJE, IŻ W RAZIE UWZGLĘDNIENIA SKARGI SĄD W WYROKU OKREŚLA, CZY I W JAKIM ZAKRESIE ZASKARŻONY AKT LUB CZYNNOŚĆ NIE MOGĄ BYĆ WYKONANE. POWYŻSZE ZARZUTY NIE ZASŁUGUJĄ NA UWZGLĘDNIENIE ZWŁASZCZA WOBEC FAKTU, IŻ STRONA SKARŻĄCA NIE OKREŚLA, W JAKIM ZAKRESIE WSTRZYMANIE WYKONANIA DECYZJI WOJEWODY MAZOWIECKIEGO BUDZI JEJ WĄTPLIWOŚCI I ZASTRZEŻENIA.

NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY UZNAŁ RÓWNIEŻ, ŻE NIE SĄ ZASADNE ZARZUTY SKARGI KASACYJNEJ DOTYCZĄCE NARUSZENIA PRAWA MATERIALNEGO PRZEZ ZANIECHANIE MERYTORYCZNEJ KONTROLI DECYZJI ORGANÓW OBYDWU INSTANCJI.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza m.in. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Ponadto organ sprawdza m. in. zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno – budowlanymi 9 (pkt 2) oraz wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 (pkt 4).

JAK JUŻ WSKAZANO WYŻEJ, SĄD I INSTANCJI TRAFNIE WSKAZAŁ, JAKIE OKOLICZNOŚCI, MAJĄCE ZNACZENIE DLA ROZSTRZYGNIĘCIA, ORGANY POWINNY BYŁY WZIĄĆ POD UWAGĘ PRZY TEJ OCENIE. PODJĘTE BEZ NICH ROZSTRZYGNIĘCIE JEST BOWIEM PRZEDWCZESNE.

Oceniając podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut, iż decyzja organu I instancji stanowi rozstrzygnięcie w nowym postępowaniu i nie pozostaje w żadnym związku prawnym z wcześniej wydanymi, wskazać trzeba, że – wobec opisanej wyżej istoty sporu w niniejszej sprawie – skutkiem takiego stanu rzeczy jest fakt, iż w obrocie prawnym istnieją dwie decyzje, dotyczące tej samej nieruchomości. Oznacza to, iż sprawa została ponownie rozstrzygnięta inną decyzją ostateczną, co stanowi przesłankę stwierdzenia nieważności postępowania na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.

Odrębną kwestią budzącą wątpliwości w niniejszej sprawie jest fakt, iż o zakończeniu pierwszego ze wskazanych postępowań decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. stanowi notatka służbowa, co w kontekście treści wyroku Sądu wzmacnia jedynie pogląd co do jego słuszności.

Konieczność ponownego rozpoznania sprawy będąca następstwem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pozwoli na wyjaśnienie powyższych kwestii.

Wobec powyższego nie sposób zgodzić się ze stwierdzeniem, że wątpliwości w zakresie kontroli legalności uchylonych decyzji w zakresie określonym przez art. 35 ust. 1 pkt 2 – 4 mogły zostać jednoznacznie rozstrzygnięte na podstawie zebranego w aktach sprawy materiału dowodowego. Jak bowiem słusznie wskazał Sąd Wojewódzki, rolą organów przy ponownym rozpatrzeniu sprawy będzie wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, także poprzez działania podjęte z urzędu.

Z wymienionych powodów skarga kasacyjna podlega oddaleniu na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.