Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 5062/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-05-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek (spr.), Sędziowie WSA Izabela Ostrowska, As. WSA Grzegorz Czerwiński, Protokolant Marcin Gruszczyński, po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2004 na rozprawie sprawy ze skargi S.K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2002 r. nr [...] w przedmiocie zadekowania przewodu wentylacyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie zostanie wykonana do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2002 r., na podstawie art. 105 § 1 kpa umorzył postępowanie wszczęte w dniu [...] lutego 2002 r. w sprawie zadekowania przewodu wentylacyjnego do garażu p. K. w podpiwniczeniu budynku mieszkalnego bliźniaczego w O. przy ul. [...], uznając iż przewody wentylacyjne do garażu podłączone zostały zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. W budynku bliźniaczym nie wykonano jednego przewodu wentylacyjnego, który miał być podłączony do garażu S.K.

Odwołanie od tej decyzji wniósł S.K., uznając iż decyzja jest nieważna bowiem została wydana na podstawie nieważnego protokołu z wizji z dnia 06.03.2002 r. Protokół nie został podpisany przez odwołującego, ani też K.S. Protokół ten został sporządzony później i antydatowany. Ponadto decyzja została skierowana do sąsiada, chociaż postępowanie zostało wszczęte na wniosek odwołującego.

W świetle dostarczonej opinii kominiarskiej, decyzji o użytkowaniu budynku mieszkalnego z dnia [...].12.1990 r. i wyjaśnień odwołującego wynika niezbicie, że sąsiad K. S. zadekował jego kanał wentylacyjny z garażu.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2002 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W następstwie dokonanych ustaleń organ odwoławczy uznał, iż budowa budynku odwołującego została zakończona (art. 54 Prawa budowlanego z 1994 roku).

Dokonywanie, na obecnym etapie użytkowania budynku, oceny merytorycznej budowy, zwłaszcza w zakresie zgodności z warunkami pozwolenia na budowę oraz projektu technicznego, nie znajduje oparcia w przepisach prawa budowlanego – rozdziału V.

Do obiektów dla których wydane zostało pozwolenie na użytkowanie, bądź takie pozwolenie nie jest wymagane, zastosowanie mogą mieć przepisy z działu VI powyższej ustawy. Organ I instancji winien ustalić czy rezygnacja z budowy jednego przewodu wentylacyjnego spowodowała niedopuszczalne pogorszenie warunków użytkowych budynku mieszkalnego.

W sytuacji, gdy użytkowany garaż zagraża życiu, zdrowiu ludzi organ nadzoru budowlanego z urzędu winien wszcząć postępowanie administracyjne i nakazać usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości.

Przedmiotem zaś obecnego postępowania jest zadekowanie przewodu wentylacyjnego w garażu S.K. Wzajemne roszczenia z tego tytułu winny być rozstrzygnięte na drodze postępowania cywilnego.

Skargę na te decyzję złożył S.K. Zarzucił on wydanym decyzjom rażące naruszenie prawa poprzez pominięcie dowodu z opinii kominiarskiej, z której wynika, że sąsiad zadekował przewód wentylacyjny skarżącego, pominięcie faktu użytkowania segmentu skarżącego od 1990 r., oraz oparcie się o nie podpisany protokół z wizji z dnia 06.03.2002 r.

Ponadto skarżący podkreślił okoliczność, iż budynek sąsiada uzyskał użytkowanie dopiero w dniu [...].03.2000 r., czego organ nie wiedział uznając, iż w budynku bliźniaczym nie wykonano jednego przewodu wentylacyjnego. Organ nie odniósł się również do oświadczenia kierownika budowy. Zdaniem skarżącego wydane z takimi błędami decyzje naruszają art. 271 § 1 i art. 77 § 1 kpa.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, uznając iż w sprawie nie znaleziono podstaw do prowadzenia postępowania w oparciu o normy ustawy – Prawo budowlane z 1994 roku, bowiem nie stwierdzono niezgodności robót z obowiązującymi przepisami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Należy podzielić pogląd strony skarżącej, że zakwestionowana decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i poprzedzająca ją decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego zapadła bez wyjaśnienia istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych.

Wskazują na to uzasadnienia zarówno zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W żadnym z tych uzasadnień organy administracji państwowej nie ustosunkowały się do dowodów przedstawionych przez skarżącego.

Organy administracyjne związane są treścią wniosku wszczynającego postępowanie. Jak wynika z zawiadomienia o wszczęciu postępowania, dotyczyło ono sprawy zadekowania przewodu wentylacyjnego do garażu S.K. oraz wybudowania murku na tarasie od strony ulicy z odprowadzeniem wód opadowych na działkę sąsiada.

W uzasadnieniach decyzji organów obu instancji nie podano żadnej okoliczności związanej z budową murku, należy więc przypuszczać, iż został on objęty odrębnym rozstrzygnięciem.

Na dowód zadekowania przewodu wentylacyjnego, skarżący przedłożył opinię nr [...] z dnia [...].12.2002 r. sporządzoną przez Mistrza Kominiarskiego. Zadekowanie miało dotyczyć przewodu kominowego nad podłączeniem kratki wentylacyjnej garażu S.K.

Organy nadzoru budowlanego uznały, iż przewody wentylacyjne garażu skarżącego są podłączone zgodnie z projektem budowlanym. Stwierdzono jednak brak wykonania jednego przewodu, który miał być podłączony do garażu skarżącego. Nie odniosły się zaś zupełnie do opinii kominiarskiej załączonej do akt sprawy. Trudno zaś uznać, że osoba fachowca mistrza kominiarskiego pomyliła zadekowanie istniejącego przewodu wentylacyjnego z jego niewybudowaniem.

Z protokołu wizji z dnia 06.03.2002 r. nie wynika, aby przedstawiciele organu nadzoru budowlanego zbadali wiarygodność dostarczonej opinii kominiarskiej na miejscu, tzn. w garażu skarżącego. Brak ustosunkowania się do opinii kominiarskiej, nie pozwala na prawidłową ocenę zaskarżonych decyzji.

Co prawda fakt niewybudowania jednego przewodu wentylacyjnego potwierdził również kierownik budowy realizowanej przez S. K., jednakże nie można wykluczyć, iż poza brakiem realizacji jednego przewodu wentylacyjnego w trakcie budowy, zaistniał również fakt zadekowania innego przewodu dochodzącego do garażu skarżącego, co stwierdził mistrz kominiarski.

Tak sprawę przedstawił sam skarżący w czasie rozprawy sądowej.

Potwierdził on fakt niewybudowania jednego przewodu wentylacyjnego na skutek działań poprzedniego właściciela działki sąsiedniej T.K., któremu "podciąg stalowy wszedł do przewodu wentylacyjnego skarżącego" (oświadczenie T.K. z dnia 10.12.1982 r.). Na skutek tego T.K. oddał do dyspozycji skarżącego swój przewód wentylacyjny do garażu, z którego S.K. korzystał do 2002 r.

W 2002 r. przewód ten został zabity deską i zabetonowany przez właściciela nieruchomości sąsiedniej – oświadczenie w czasie rozprawy S. K.

W świetle powyższego co najmniej przedwczesne było uznanie, iż postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe, bowiem podstawę prawną decyzji organu I instancji stanowi art. 105 § 1 kpa.

Zastrzeżenia musi budzić samo umorzenie postępowania – jako formalne orzeczenie wydane w sytuacji, gdy wszczęcie postępowania nastąpiło na wniosek skarżącego. Ewentualne ustalenie organu administracyjnego, iż nie może być uwzględnione żądanie zgłoszone we wniosku, nie czyni prowadzonego postępowania administracyjnego bezprzedmiotowym, lecz oznacza jedynie bezzasadność żądania strony (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19.10.2000 r., sygn. akt IV SA 707/00).

Uznając, iż prowadzone przez organy administracyjne postępowanie naruszyło przepisy art. 7 i art. 77 § 1 kpa, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji wyroku.