Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 3174/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-07-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 260
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu B. sp. z o.o. z siedzibą w W. od postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 4 maja 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 3174/13 w sprawie ze skargi B. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia odmówić skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 28 października 2015 r. odrzucił skargę kasacyjną spółki B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (nazywanej dalej: spółka, skarżąca) od wyroku Sądu z 10 października 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 3174/13.

Pismem z 13 listopada 2015 r. skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.

Zarządzeniem z 2 lutego 2016 r. skarżąca została wezwana do wypełnienia przez osoby upoważnione do jej reprezentacji urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPPr).

W odpowiedzi na nadesłany w terminie wypełniony formularz PPPr, w którym żądała zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata (k. 242) skarżąca zarządzeniem z 24 lutego 2016 r. została wezwana do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie: rocznego sprawozdania finansowego spółki za rok 2014, dokumentu wskazującego na wysokość osiągniętego dochodu (lub poniesionej straty) w 2015 r. i w 2016 r., wyciągów z posiadanych rachunków bankowych za okres ostatnich 3 miesięcy, obejmujących informację o wszystkich transakcjach dokonanych na rachunkach w objętym wezwaniem terminie. Powyższa korespondencja została przez skarżącą odebrana 3 marca 2016 r. (k. 261).

Postanowieniem starszego referendarza sądowego z 4 maja 2016 r. odmówiono Skarżącej, na podstawie art. 246 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, nazywanej dalej: "p.p.s.a.") prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

W uzasadnieniu postanowienia podano w szczególności, że nienadesłanie przez skarżącą na żądanie Sądu dodatkowych dokumentów źródłowych dotyczących jej stanu majątkowego oraz dochodów, uniemożliwia dokonanie oceny spełniania ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy.

Pismem z 24 maja 2016 r. skarżąca wniosła sprzeciw na ww. postanowienie z 4 maja 2016 r., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania. Postanowieniu zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych, przejawiający się w uznaniu, że "skarżącemu zostało prawidłowo doręczone wezwanie o uzupełnieniu braków formalnych."

W uzasadnieniu sprzeciwu skarżąca podała m.in., że wezwanie do uzupełnienia złożonego wniosku nie zostało spółce skutecznie doręczone 3 marca 2016 r. ponieważ spółka nie odebrała awizo w terminie. Ponadto spółka podała, że aby funkcjonować musi otrzymywać pomoc finansową "z zewnątrz"; "zastrzyki gotówki" dokonywane są przez jedynego udziałowca spółki, który musi z własnych środków współfinansować jej dalsze działanie. Mimo że spółka osiągnęła dochody, to ich wysokość jest równoważna z wydatkami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 p.p.s.a., (w brzmieniu tego przepisu przed 15 sierpnia 2015 r.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.

W myśl art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w zakresie całkowitym następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.

Użyte w cytowanym przepisie określenie "gdy wykaże" oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, że osiągane przychody nie pozwalają na poniesienie kosztów postępowania. Zatem, to strona powinna należycie uzasadnić i uprawdopodobnić okoliczności, które podaje we wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdyż od tego będzie zależało rozstrzygniecie Sądu.

Stosownie do art. 252 § 1 p.p.s.a. strona postępowania, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, zobowiązana jest do złożenia oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od stron ubiegających się o przyznanie prawa pomocy oczekuje się aktywnej postawy procesowej przejawiającej się przede wszystkim w wyczerpującym podawaniu informacji na temat ich stanu majątkowego oraz w dostarczaniu wszelkich żądanych dokumentów, w oparciu o które ma zostać poddana analizie ich kondycja finansowa i możliwości płatnicze. To bowiem na podstawie przedłożonych dokumentów źródłowych musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.

W oświadczeniu o majątku i dochodach podanych we wniosku o przyznanie prawa pomocy – Skarżąca podała, że wysokość kapitału spółki wynosi [...] zł, nie posiada środków trwałych, strata z poprzednich lat wyniosła [...] zł, a strata za ostatni rok 2014 [...] zł.

Jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych lub budzi wątpliwości, jest ona zobowiązana na wezwanie złożyć w zakreślonym terminie dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów (art. 255 p.p.s.a.). Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów możliwe jest wydanie prawidłowego orzeczenia we wnioskowanym zakresie.

Z tej przyczyny Skarżąca była wzywana do potwierdzenia stosownymi dokumentami oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy z 17 lutego 2016 r., zarządzeniem z 24 lutego 2016 r.

Skarżąca nie przesłała żądanych dokumentów w odpowiedzi na zarządzenie, których analiza pozwoliłaby na ocenę zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy. Załączony do formularza PPPr wyciąg z rachunku bankowego nie stanowi wystarczającego dokumentu obrazującego sytuację majątkową spółki. Należy zauważyć, że spółka nie załączyła ich także do sprzeciwu pomimo wiedzy o ich wymaganiu przez Sąd, na co wskazuje uzasadnienie wniosku sprzeciwu.

Nieprzesłanie żądanych danych, przedstawienie ich w sposób niekompletny, bądź mało czytelny powoduje, że oświadczenie wnioskodawcy pozostaje niepełne i niewystarczające do wydania pozytywnego dla niego rozstrzygnięcia. W takiej sytuacji Sąd uprawniony jest do sformułowania oceny, że wniosek o przyznanie prawa pomocy jest nieuzasadniony (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1361/10, LEX nr 743829). Uchylając się od pełnej współpracy z Sądem w wyjaśnianiu niejasności związanych z rzeczywistymi możliwościami finansowymi, wnioskodawca powinien mieć świadomość, że ponosi w ten sposób ryzyko stwierdzenia przez sąd, że nie wykazał spełniania przesłanek przyznania prawa pomocy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2014 r., sygn. akt II GZ 393/14, LEX nr 1495223).

Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty skarżącej dotyczącej wadliwego doręczenia jej korespondencji zawierającej zarządzenie z 24 lutego 2016 r. Jak wynika z zwrotnego poświadczenia odbioru, powyższa korespondencja została prawidłowo doręczona 3 marca 2016 r. – odbiór osobiście kwitował prezes zarządu skarżącej J.K..

Biorąc powyższe pod uwagę, w tym powołane stanowisko sądów administracyjnych, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 260 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.