Wyrok NSA oz. w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1762/97
NSA oz. w Poznaniu
Data orzeczenia: 1998-08-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Hasła tematyczne: Celne postępowanie
Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 33, art. 134
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
Teza: 1. W myśl postanowień art. 32 Kpa strona może działać przez pełnomocnika; przepis art. 33 par. 2 Kpa wprowadza wymóg formy pisemnej pełnomocnictwa lub zgłoszenia go do protokołu. Przytoczone przepisy, ani inne przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie wprowadzają rozróżnienia pełnomocnictwa szczególnego od ogólnego,

2. W toku postępowania wstępnego zasadne było wezwanie strony do sprecyzowania, w jakiej sprawie pełnomocnictwo zostało udzielone. Sprecyzowanie to mogło nastąpić przez nadesłanie nowego pełnomocnictwa udzielonego adwokatowi;

3. Przedkładając - zgodnie z wezwaniem organu celnego - drugie pełnomocnictwo /z dnia 9 września 1997 r./ skarżący szanował tym samym poprzednie pełnomocnictwo /załączone do odwołania/ przez sprecyzowanie, że udzielone ono zostało w sprawie celnej;

4. Ustanowienie pełnomocnika, podobnie jak jego wybór, należy do strony. W tej sytuacji należy uznać, że skarżący uzupełnił braki formalne odwołania, tym bardziej że w wezwaniu do ich usunięcia organ celny nie zawarł wymogów co do daty pełnomocnictwa, a więc nie zachodziły już wątpliwości co do zakresu umocowania adwokata.

TEZY

1. W myśl postanowień art. 32 Kpa strona może działać przez pełnomocnika; przepis art. 33 par. 2 Kpa wprowadza wymóg formy pisemnej pełnomocnictwa lub zgłoszenia go do protokołu. Przytoczone przepisy, ani inne przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie wprowadzają rozróżnienia pełnomocnictwa szczególnego od ogólnego,

2. W toku postępowania wstępnego zasadne było wezwanie strony do sprecyzowania, w jakiej sprawie pełnomocnictwo zostało udzielone. Sprecyzowanie to mogło nastąpić przez nadesłanie nowego pełnomocnictwa udzielonego adwokatowi;

3. Przedkładając - zgodnie z wezwaniem organu celnego - drugie pełnomocnictwo /z dnia 9 września 1997 r./ skarżący szanował tym samym poprzednie pełnomocnictwo /załączone do odwołania/ przez sprecyzowanie, że udzielone ono zostało w sprawie celnej;

4. Ustanowienie pełnomocnika, podobnie jak jego wybór, należy do strony. W tej sytuacji należy uznać, że skarżący uzupełnił braki formalne odwołania, tym bardziej że w wezwaniu do ich usunięcia organ celny nie zawarł wymogów co do daty pełnomocnictwa, a więc nie zachodziły już wątpliwości co do zakresu umocowania adwokata.


SENTENCJA

uchyla zaskarżone postanowienie w przedmiocie niedopuszczalności wniesienia przez adwokata odwołania.


UZASADNIENIE

Prezes Głównego Urzędu Ceł postanowieniem z dnia 10 października 1997 r. stwierdził niedopuszczalność wniesionego przez adwokata odwołania z dnia 11 marca 1997 r. od decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w P w sprawie M. K.

Zdaniem organu celnego odwołanie zostało wniesione przez osobę nie będącą pełnomocnikiem strony. Pełnomocnictwo zostało bowiem udzielone przez M. K. w sprawie cywilnej, tj. do reprezentowania go w sprawie przeciwko Urzędowi Celnemu w zakresie art. 91 Kodeksu postępowania cywilnego i zaopatrzone w znaczek opłaty skarbowej w wysokości 3 zł, właściwej dla pełnomocnictwa szczególnego.

Ponieważ zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy - Prawo celne w postępowaniu przed organami celnymi stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, pełnomocnictwo winno być udzielone do prowadzenia sprawy administracyjnej w zakresie objętym przepisami Kpa.

W tej sytuacji wezwano stronę do nadesłania prawidłowego pełnomocnictwa, upoważniającego adwokata, zgodnie z art. 33 Kpa do reprezentowania M. K. w postępowaniu celnym.

Jednocześnie pouczono stronę, iż braki powinny być usunięte w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.

W odpowiedzi strona nadesłała pełnomocnictwo datowane 9 września, a więc po dniu wniesienia odwołania.

W związku z powyższym Prezes Głównego Urzędu Ceł uznał, że odwołanie zostało wniesione przez podmiot, który w dniu jego podpisania nie miał należytego umocowania do reprezentowania strony w postępowaniu administracyjnym.

Z tych względów na podstawie art. 134 Kpa stwierdzono niedopuszczalność odwołania.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożonej na powyższe postanowienie strona podniosła, iż zgodnie z żądaniem organu celnego w określonym przez niego terminie usunęła braki formalne podania. Przedstawiając nowe pełnomocnictwo potwierdziła i konwalidowała dotychczas dokonane przez jej pełnomocnika czynności.

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy sformułował w uzasadnieniu powyższe tezy.