Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 22/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2008-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 54 par 1, art. 58 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Piotr Pietrasz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. G. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] listopada 2007 r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji odmawiającej przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania p o s t a n a w i a Odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Objęte skargą postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] listopada 2007 r., Nr [...] zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 listopada 2007 r., czego dowodem jest znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy zwrotne potwierdzenie jej odbioru (data stempla pocztowego – karta 258 akt administracyjnych). Ze skargą na postanowienie H. G. wystąpił w dniu 6 grudnia 2007 r. adresując ją jednak do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Białymstoku. Sąd w dniu 13 grudnia 2007 r. przekazał skargę do [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. W tej samej dacie skarga wpłynęła do ww. organu (karta 6 akt sprawy).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako p.p.s.a., skargę do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jednakże - co jest istotne w sprawie - skargę do Sąd administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie

lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.).

Oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne

z wniesieniem go do sądu. (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Oznacza to, że o zachowaniu terminu do wniesienia skargi na ostateczne postanowienie organu administracji publicznej będzie decydowała data jej nadania w polskim urzędzie pocztowym. Nadanie pisma przez stronę postępowania na poczcie musi nastąpić przed upływem określonego terminu, a adresat pisma musi być - co do zasady - prawidłowo

przez nadawcę wskazany (patrz: postanowienie NSA z dnia 7 listopada 2006 r.,

I GSK 386/2006, Lex Polonica nr 1196794). Skarżący nadając skargę na poczcie nieprawidłowo podał na kopercie adresata tego pisma określając go jako Wojewódzki Sad Administracyjny w Białymstoku. Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi bezpośrednio do Sądu.

Nie ma tym samym znaczenia, że skarżący złożył skargę do tegoż Sądu w terminie. Decyduje bowiem data przekazania jej organowi właściwemu. Skoro nastąpiło

to po terminie, to skarga jest spóźniona. Dodać należy, że w przy wniesieniu skargi bezpośrednio do Sądu, z pominięciem pośrednictwa organu administracyjnego,

nie ma zastosowania art. 65 § 1 k.p.a., który to przepis gwarantuje zachowanie terminu do dokonania czynności, której podanie dotyczy. Skarżący uchybił zatem terminowi do wniesienia skargi, który upłynął dla niego 7 grudnia 2007 r.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3 tego artykułu).

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia