Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 837/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2005-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu l grudnia 2005 r. sprawy ze skargi L. M., na rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta z dnia 18 maja 2004 r. w przedmiocie zmiany organizacji powszechnej nauki pływania uczniów klas II szkół podstawowych postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Rozstrzygnięciem z dnia 18 maja 2004 r. Prezydent Miasta zmienił organizację powszechnej nauki pływania uczniów klas drugich szkół podstawowych w O.

W złożonej skardze L. M. wniósł o stwierdzenie nieważności powyższego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu zarzucił, że wydane zostało z przekroczeniem kompetencji oraz narusza art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h ustawy o samorządzie gminnym i art. 34b ustawy o systemie oświaty.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej oddalenie. Stwierdził w uzasadnieniu, że sporna reorganizacja nie stanowi likwidacji lub przekształcenia szkoły, do której ma zastosowanie art. 59 ustawy o systemie oświaty. Zmiany w organizacji pracy Szkoły Podstawowej nr "[...]" dokonywane są w ramach kompetencji Prezydenta Miasta w postaci zatwierdzenia arkusza organizacji szkoły na kolejny rok szkolny, uprzednio zaopiniowanego przez kuratora oświaty. Podkreślił, że program uczestniczenia uczniów klas drugich w powszechnej nauce pływania organizowanej przez Ośrodek Sportu i Rekreacji został zaakceptowany przez Radę Miasta w uchwale Nr "[...]" z dnia 23 lutego 2005 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, inne niż akty prawa miejscowego.

Zgodnie z art. 101 ust. l ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Jednocześnie należy wskazać, że przez zarządzenie - w odniesieniu do możliwości zaskarżenia aktu organu wykonawczego gminy do sądu administracyjnego - należy rozumieć wszystkie akty wójta (burmistrza, prezydenta) poza decyzjami indywidualnymi w sprawach z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 102 ustawy o samorządzie gminnym (zob. Komentarz do ustawy o samorządzie gminnym, P. Chmielnicki (red.), Warszawa 2004, s. 561).

Zarządzeniem z dnia 24 października 2005 r. skarżący został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi przez nadesłanie dokumentu potwierdzającego wezwanie Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa, wystosowane przed wniesieniem skargi na przedmiotowe rozstrzygnięcie, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone dnia 2 listopada 2005 r. W zakreślonym terminie skarżący przedłożył wyłącznie skargę z dnia 27 czerwca 2005 r., skierowaną do Komisji Rewizyjnej Rady Miasta, w której wezwał ten organ do usunięcia naruszenia prawa przez stwierdzenie nieważności m.in. rozstrzygnięcia Prezydenta Miasta z dnia 20 maja 2004 r.

Powyższe nie może być uznane za spełnienie warunku przewidzianego w art. 101 ust. l o samorządzie gminnym, gdyż wezwanie, o którym mowa w cytowanym przepisie, kieruje się do organu, który wydał kwestionowany akt. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § l pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.