Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 95/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Antoni Hanusz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 grudnia 2010 r. sygn. akt I SA/Kr 175/10 w zakresie oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 3 grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia opłaty skarbowej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

II FZ 95/11

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 grudnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie o sygnaturze akt I SA/Kr 175/10, oddalił wniosek M.W. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 3 grudnia 2009 roku w przedmiocie umorzenia lub zwolnienia z opłaty sądowej. M.W. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. We wniosku oświadczyła, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i otrzymuje rentę w wysokości 797 zł miesięcznie wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym. Sąd podniósł, że skarżąca nie wykazała spełnienia przesłanek przyznania jej prawa pomocy o których mowa w art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej u.p.p.s.a.). Sąd zauważył też, że skarżąca nie wykonała wezwania do przestawienia w trybie art. 255 u.p.p.s.a. dodatkowych informacji na temat jej sytuacji materialnej oraz stanu rodzinnego. Strona skarżąca zaskarżyła wskazane powyżej postanowienie w ustawowym terminie 7 dni od daty doręczenia jej odpisu tego orzeczenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, a zatem należało je oddalić. Stosownie do art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej u.p.p.s.a.), osobie fizycznej prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.

Wykazanie okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy z punktu widzenia treści art. 246 § 1 u.p.p.s.a., należy do obowiązku podmiotu ubiegającego się o przyznanie tego prawa. Strona ma zatem obowiązek wykazania, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania lub ich części albo że nie ma adekwatnych środków na poniesienie tych kosztów. Sąd natomiast rozpoznając wniosek zobowiązany jest wskazać z jakich względów uznał, że żądanie strony zasługuje bądź nie zasługuje na uwzględnienie oraz w jakiej części. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy należy z jednej strony uwzględnić wysokość kosztów postępowania, jakie strona musi ponieść, a z drugiej jej sytuację finansową, na którą składają się przede wszystkim uzyskiwane przez stronę dochody. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał wniosek podatniczki w prawidłowy sposób, gdyż wydając objęte zażaleniem rozstrzygnięcie uzasadnił z jakich względów wskazał, że wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd na podstawie oświadczenia skarżącej zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w związku z niewykonaniem przez nią wezwania Sądu do przedstawienia dodatkowych oświadczeń na temat jej sytuacji majątkowej, ocenił w sposób prawidłowy, że skarżąca nie wykazała spełnienia przesłanek przyznania prawa pomocy wymienionych w art. 246 § 1 u.p.p.s.a. Sąd prawidłowo też i w sposób wyczerpujący, z zachowaniem wymogów, o których mowa w art. 141 § 4 u.p.p.s.a. w związku z art. 166 tej ustawy wyjaśnił w uzasadnieniu postanowienia z jaki względów oddalił wniosek podatniczki w zakresie zwolnienia jej od obowiązku poniesienia pełnych kosztów postępowania oraz przyznania jej profesjonalnego pełnomocnika. Uzasadnienie Sądu w tym zakresie świadczy o rozpoznaniu przez Sąd wniosku podatniczki o przyznanie prawa pomocy w sposób rzetelny i nie naruszający zasad postępowania.

Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 tej ustawy, orzekł jak w sentencji.