Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 80/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2014-04-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 18 ust. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 1164
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity.
article: art.64  par. 2,  art. 63  par. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2014r. sprawy ze skargi K. L. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu I instancji; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa postanowieniem z dnia [...] nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia K. L. na postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Końskich Nr [...]z dnia [...]o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 kpa utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że w dniu 15 maja 2012 r. K. L. złożył wniosek o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012. Pismem z dnia 14 czerwca 2012 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wezwał K. L. do usunięcia braków formalnych tego wniosku. Wezwanie to dotyczyło m.in.: braku podpisu na załączniku graficznym i zostało skutecznie doręczone w dniu 2 lipca 2012 r. W dniu 11 lipca 2012 r. strona zgłosiła się do organu I instancji w celu usunięcia braków formalnych wniosku, jednocześnie wnosząc prośbę o przywrócenie terminu. K. L. nie usunął wszystkich braków formalnych (nie podpisał załącznika graficznego) - opuścił Biuro Powiatowe, o czym stanowi notatka służbowa z dnia 11 lipca 2012 r.

Pismem z dnia 17 lipca 2012 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wezwał stronę do przedstawienia dowodów uprawdopodabniających brak winy w uchybieniu terminu. Wezwanie to zostało zwrócone z adnotacją "Zwrot. Nie podjęto w terminie". Przesyłkę uznano za doręczoną w dniu 2 sierpnia 2012 r.

Postanowieniem z dnia [...], doręczonym w dniu 7 września 2012 r. organ I instancji odmówił przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Z dniem 14 września 2012 r. stało się ono prawomocne. Następnie pismem z dnia 5 października 2012 r. uznając, że braki formalne ww. wniosku o przyznanie płatności nie zostały usunięte w wyznaczonym terminie, poinformował stronę o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania.

W dniu 14 maja 2013 r. (data stempla pocztowego) K. L. złożył pismo (błędnie datowane na dzień 14 lipca 2013 r.), w którym wnosił o wznowienie postępowania w związku z pozostawieniem wniosku z dnia 15 maja 2012 r. o przyznanie płatności na rok 2012 bez rozpoznania. W podaniu tym strona przedstawiła ponownie argumenty w kwestii niedotrzymania terminu do usunięcia braków formalnych i dołączyła zaświadczenie lekarskie z dnia 7 maja 2013 r. Biorąc pod uwagę przedstawioną przez skarżącego argumentację, Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wezwał K. L. do sprecyzowania czy żądanie zawarte w piśmie z dnia 14 maja 2013 r. jest zażaleniem na postanowienie z dnia [...], czy ponowną prośbą o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie płatności na rok 2012, czy ponownym wnioskiem o przyznanie płatności, czy też ma inny charakter. W dniu 27 czerwca 2013 r. strona odpowiedziała na wezwanie i sprecyzowała, iż wskazane pismo dotyczyło wznowienia postępowania w sprawie wniosku pozostawionego bez rozpoznania i zawierało ponowny wniosek o przywrócenie terminu. W związku z powyższym Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR przekazał podanie K. L. do rozpatrzenia przez organ I instancji, który następnie wydał opisane na wstępie postanowienie z dnia [...]

Dalej organ odwoławczy podał, że w niniejszej sprawie przedmiotem sporu stało się odmówienie K. L. wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012, w związku z tym, że żądanie wznowienia (podjęcia) postępowania zostało złożone w sprawie pozostawionej bez rozpoznania, w której nie zostało wydane rozstrzygnięcie i ze stwierdzeniem, iż pismo stanowiące wskazany wniosek zostało złożone po ustawowym terminie określonym w przepisach ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Organ podkreślił, że strona złożyła wniosek o przyznanie płatności w dniu 15 maja 2012 r. Termin na składanie wniosków wynika wprost z art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2012 r. poz. 1164 ze zm.) oraz art. 23 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009. Przedmiotowy wniosek ze względu na nieusunięcie w terminie braków formalnych pozostawiony został bez rozpoznania. Natomiast K. L. w piśmie z dnia 14 maja 2013 r. (data stempla pocztowego) wnosił o "wznowienie" postępowania w sprawie, w której nie została wydana decyzja ostateczna. Z treści przedmiotowego pisma wynikało, iż pomimo informacji, że sprawa jest pozostawiona bez rozpoznania, strona wnosiła o dalsze procedowanie postępowania (jego podjęcie - rozpatrywanie) oraz o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012.

Dalej cytując art. 145 kpa organ II instancji podał, że wniosek o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 został pozostawiony bez rozpatrzenia (zawiadomienie z dnia 5 października 2012 r.), co w konsekwencji oznaczało, że postępowanie nie zostało wszczęte i nie były podejmowane w sprawie żadne dalsze czynności. Brak w sprawie decyzji ostatecznej powoduje, że zwrócenie się do organu administracji publicznej z żądaniem wznowienia postępowania niezakończonego decyzją ostateczną skutkuje odmową wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wparcia bezpośredniego na rok 2012. Dodatkowo zawarta w piśmie z dnia 14 maja 2013 r. (data stempla pocztowego) prośba o podjęcie postępowania pozostawionego bez rozpoznania, nie mogła zostać uwzględniona z uwagi na fakt, iż wniosek z dnia 15 maja 2012 r. zawierał braki formalne, które nie zostały usunięte w terminie, co wywołało skutek wskazany w art. 64 § 2 kpa, a złożone kolejne żądanie przyznania płatności w ramach systemów wsparcie bezpośredniego na rok 2012 r. wraz z podpisanym załącznikiem graficznym, zawarte w piśmie z dnia 14 maja 2013 r. (data stempla pocztowego) wpłynęło po terminie materialnoprawnym.

Organ II instancji stwierdził, że wypowiadanie się w zakresie przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych we wniosku przyznanie płatności na rok 2012 (w tym poddanie ocenie zaistniałych okoliczności i dowodów, które zdaniem strony mają świadczyć, że bez własnej winy nie dotrzymała terminu), w niniejszym postępowaniu jest niedopuszczalne. Zaznaczył, że prośba o przywrócenie terminu wniesiona w dniu 11 lipca 2012 r. została rozstrzygnięta postanowieniem z dnia [...], które z uwagi na to, że z dniem 14 września 2012 r. stało się prawomocne, wywołuje określone skutki prawne. Postanowienie to zawierało pouczenie o terminie i sposobie wniesienia zażalenia. Strona w terminie prawem przypisanym nie kwestionowała rozstrzygnięcia w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu, stąd postępowanie zażaleniowe nie zostało przeprowadzone.

W skardze na powyższe postanowienie K. L. , wnosząc o uchylenie postanowień organów obu instancji zarzucił, że orzeczenia te zostały wydane niezgodnie z właściwością instancyjną, jak również niezgodnie z intencją wnioskodawcy, gdyż złożył on skargę z dnia 14 maja 2013 r. o wznowienie postępowania skierowaną do ARiMR jako organu I instancji, celem wydania decyzji, a nie wniosek o wszczęcie postępowania skierowany do ARiMR. Powyższe stanowi naruszenie art. 7, 77 i 107 kpa. Strona skarżąca zarzuciła także naruszenie art. 10 kpa, poprzez brak powiadomienia o możliwości wglądu w akta przed wydaniem orzeczenia, natomiast w dniu 20 listopada 2013 r. w trakcie osobistej obecności wraz z pełnomocnikiem w oddziale jako stronie postępowania nie udostępniono mu kompletnych akt w oryginale, gdyż nie były one dostępne do wglądu.

W odpowiedz na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest zasadna, częściowo z przyczyn w niej wskazanych.

Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli miało lub mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Wychodząc z tak zakreślonych granic kognicji Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.).

Przedmiotem skargi było postanowienie organu II instancji utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2012 rok. Taka kwalifikacja przedmiotu sprawy była efektem oceny przez organ I instancji, a za nim również przez organ odwoławczy, pisma strony, jakie wpłynęło do Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w dniu 17 maja 2013 r. Ponieważ z racji niejednoznacznej i wielowątkowej treści tego pisma, organ powziął wątpliwości co do kwalifikacji tego pisma, zasadnie na postawie art. 64 § 2 kpa w związku z art. 63 § 2 kpa wezwał stronę do sprecyzowania żądania zawartego w tym piśmie, poprzez wyjaśnienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, czy pismo to stanowi:

- ponowną prośbę o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie płatności na 2012 r.,

- zażalenie na postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] odmawiające przywrócenia terminu,

- ponowny wniosek o przyznanie płatności na 2012 r.,

- czy też ma inny charakter.

Należy zauważyć, że wbrew jednoznacznemu tytułowi i podstawowemu żądaniu zawartemu w piśmie strony z 17 maja 2013 r., organ nie wskazał w wezwaniu z dnia 4 czerwca 2013 r. jako jednej z możliwych opcji sprecyzowania tego pisma, uznania go właśnie za żądanie wznowienia postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2012 r. Odpowiadając na to wezwanie K. L. , w piśmie z dnia 26 czerwca 2013 r. (data nadania 27 czerwca 2013 r., data wpływu do organu 1 lipca 2013 r.) sprecyzował, że złożył skargę w sprawie wznowienia postępowania w związku z pozostawieniem jego wniosku z dnia 15 maja 2012 r. o przyznanie płatności z rok 2012 bez rozpoznania oraz, że skarga ta zawierała wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o płatność oraz wniosek o wydanie decyzji o przyznaniu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2012 rok .

Po takim sprecyzowaniu Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR na podstawie art. 65 § 1 kpa przekazał pismo strony sprecyzowane w dniu 26 czerwca 2013 r. (data nadania 26 czerwca 2013 r., data wpływu do organu 1 lipca 2013 r.) Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR według właściwości, zawiadamiając o tym K. L. W uzasadnieniu tego zawiadomienia organ wyraził pogląd, że zgodnie z odpowiedzią na wezwanie do sprecyzowania żądania, pismo strony stanowi "wniosek o wznowienie postępowania w zakresie płatności na rok 2012 oraz prośbę o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych we wniosku o przyznanie płatności na rok 2012".

Wbrew takiej kwalifikacji i sugestii, organ I instancji w postanowieniu z dnia [...]uznał, że strona domagała się ponownego wszczęcia postępowania o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2012 rok i odmówił wszczęcia postępowania w sprawie takiego wniosku na podstawie art. 61a § 1 kpa. Organ uznał bowiem, że skoro w sprawie przyznania płatności za 2012 rok wniosek strony pozostawiono bez rozpoznania, to brak jest podstaw prawnych do wznowienia postępowania, a przez to postępowanie w sprawie z uzasadnionych przyczyn nie może być wszczęte, co skutkuje wydaniem postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 kpa.

Taki tok rozumowania co do zasady zaakceptował również organ II instancji w zaskarżonym postanowieniu z dnia [...]Organ ten uznał bowiem, że przedmiotem sprawy jest odmowa wszczęcia postępowania w sprawie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2012 rok z powodu złożenia wniosku o tę płatność po terminie określonym w przepisach ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz z powodu złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie tej płatności w sprawie nie zakończonej decyzją ostateczną, ale pismem pozostawiającym wniosek bez rozpoznania. W uzasadnieniu tego postanowienia organ II instancji odniósł się też do wniosku strony o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych jej wniosku o płatność w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2012 rok stwierdzając, że wypowiadanie się w kwestii takiego wniosku jest niedopuszczalne, ponieważ taki sam wniosek datowany na dzień 11 lipca 2012 r. został już ostatecznie rozstrzygnięty postanowieniem z dnia [...], przez co wywołuje określone skutki prawne.

Powyższa ocena organów obu instancji nie może się ostać w obrocie prawnym, ponieważ stanowi naruszenie przepisów postępowania administracyjnego.

Określenie charakteru środków prawnych, z jakich korzysta strona w postępowaniu administracyjnym, należy do samej strony. Organ nie może wbrew intencji strony kwalifikować pism i czynności strony sprzecznie z jej wolą i to nawet wtedy, gdy kwalifikacja strony nie może doprowadzić do zamierzonego przez nią celu. Obowiązkiem organu bowiem wynikającym z treści art. 21 ust. 2 pkt 3) ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, jest udzielanie stronom tylko na ich żądanie niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania.

W niniejszej sprawie organy administracji, niezgodnie z intencją strony wyrażoną w sposób dostateczny, a także niezgodnie z sugestią samego organu II instancji wyrażoną w piśmie przekazującym sprawę według właściwości Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR, wadliwie zakwalifikowały i przez to rozpoznały pismo strony z 17 maja 2013 r. O tym, że intencją strony było wszczęcie postępowania wznowieniowego w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2012, a nie wszczęcie ponownego postępowania rozpoznawczego o przyznanie tej płatności, oprócz jednoznacznego tytułu pisma i jednoznacznego określenia podstawowego żądania strony zawartego w jego petitum, świadczy również uzasadnienie pisma strony. Zawarte w nim bowiem zostały, choć w nieco ukrytej formie, istotne elementy wniosku o wznowienie postępowania tj. uzasadnienie zachowania terminu jego złożenia i podstawa wznowieniowe. Nadając w dniu 14 maja 2013 r. skargę o wznowienie, strona wyjaśniła bowiem, że o pozostawieniu jej wniosku z dnia 15 maja 2012 r. o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego bez rozpoznania, dowiedziała się w dniu 9 maja 2013 r., co wyraźnie nawiązuje do określonego w art. 148 kpa terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania. Powołując się natomiast na "wystąpienie w sprawie nowych okoliczności nieznanych dotąd organowi I instancji", strona wyraźnie wskazała na podstawę wznowieniową, o jakiej mowa w art. 145 § 1 pkt 5 kpa.

Wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia (art. 149 § 1 kpa), które jest forma wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia. Nie wymaga natomiast wydawania odrębnego postanowienia o wszczęciu postępowania wznowieniowego. Również odmowa wznowienia postępowania następuje poprzez wydanie postanowienia o jakim mowa w art. 149 § 3 kpa. Do nadzwyczajnego postępowania, jakim jest postępowanie wznowieniowe, nie stosuje się natomiast przepisu art. 61a kpa dotyczącego odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego. Dlatego nawet jeśliby przyjąć, że intencją organów administracji w niniejszej sprawie była odmowa wznowienia postępowania w sprawie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2012 rok, to intencja ta nie mogła być zrealizowana poprzez wydanie postanowienia opartego na treści art. 61a § 1 kpa, i to nawet jeśli w uzasadnieniu tego postanowienia znalazła się argumentacja uzasadniająca odmowę wznowienia postępowania. Jeżeli organy administracji uważały, że wnioskowane przez stronę wznowienie postępowania jest niedopuszczalne, to powinny wydać postanowienie, o jakim mowa w art. 149 § 3 kpa.

Rozpatrują żądanie strony o wznowienie postępowania jako żądanie wszczęcia postępowania rozpoznawczego dotyczącego przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012, organy administracji obu instancji naruszyły przepis art. 149 kpa przez jego zignorowanie oraz art. 61a § 1 kpa przez jego błędne zastosowanie.

Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego naruszenia przez Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR jego właściwości instancyjnej należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 150 kpa, organem administracji publicznej właściwym w sprawach wymienionych w art. 149 (tj. w sprawach wznowienia lub odmowy wznowienia postępowania) jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. Regulacja ta nie odnosi się więc wprost do sytuacji zaistniałej w niniejszej sprawie, w której w ogóle nie doszło do wydania decyzji, gdyż wniosek strony został pozostawiony bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 kpa. Skoro jednak czynności w sprawie wniosku strony o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2012 r. podejmował wyłącznie Kierownik Biura Powiatowego ARiMR i on też pismem z dnia 5 października 2012 r. pozostawił wniosek strony bez rozpatrzenia na podstawie art. 64 § 2 kpa, a z żądania strony dotyczącego wznowienia tamtego postępowania nie wynika, aby zarzucane były temu organowi działania, o jakich mowa w art. 150 § 2 kpa, w ocenie Sądu należało przyjąć, że właściwym do rozpatrzenia żądania wznowienia postępowania jest Kierownik Biura Powiatowego ARiMR. Dlatego omawiany zarzut skargi nie był zasadny.

Niezasadne były też pozostałe zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 10 kpa poprzez uniemożliwienie stronie przed wydaniem postanowienia wglądu w kompletne i oryginalne akta sprawy. Skarżący nie wskazał, jaki istotny wpływ na wynik sprawy miałoby mieć zarzucane naruszenie przepisów postępowania. Sąd również takiego wpływu nie dostrzega. Poza tym należy zauważyć, że oryginały dokumentów zgromadzonych w sprawie zostały zwrócone do organu I instancji wraz z podjętym rozstrzygnięciem, tj. w dniu 31 października 2013 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Dlatego też w dniu 20 listopada 2013 r., podczas obecności K. L. w Oddziale Regionalnym ARiMR, dysponowano jedynie uwiarygodnionymi kserokopiami dokumentów. Z uwagi na wyrażenie przez skarżącego chęci zapoznania się z aktami sprawy w siedzibie Oddziału Regionalnego ARiMR, poinformowano go, że oryginały akt niezwłocznie zostaną przekazane przez organ pierwszej instancji do siedziby tutejszego organu (dowód: notatka służbowa z dnia 20 listopada 2013 r.). Skarżący nie zgłosił się jednak ponownie by uzyskać wgląd do oryginałów dokumentów. Dodać należy, że strona została poinformowana przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR o przekazaniu zażalenia na postanowienie z dnia [...]do rozpatrzenia organowi II instancji, który w niniejszej sprawie nie prowadził dodatkowego postępowania. K. L. od dnia 25 czerwca 2013 r. (kiedy to osobiście odebrał kserokopie dokumentu z dnia 14 maja 2013 r. i miał możliwość zapoznania się z dowodami) otrzymywał wszystkie dokumenty, które były mu przekazywane i które sam składał w sprawie. Wobec tego należy przyjąć, że fakt niezawiadomienia skarżącego przez organ pierwszej instancji o możliwości zapoznania się z aktami, nie miał istotnego wpływu na wynik sprawy.

Uwzględniając powyższe rozważania Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji. O wykonalności zaskarżonego postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 152 p.p.s.a.

Rozpatrując sprawę ponownie organ I instancji nada właściwy bieg pismu strony z dnia 14 maja 2013 r. będącemu według intencji K. L. wyrażonej w sposób dostateczny, żądaniem wznowienia postępowania w sprawie zainicjowanej wnioskiem strony z dnia 15 maja 2012 r. (data wpływu do organu 17 maja 2012 r.). Organ będzie przy tym pamiętał, że przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania, bądź postanowienia o odmowie wznowienia, organ administracji bada wyłącznie, czy wniosek o wznowienie postępowania oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 k.p.a., czy podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 148 k.p.a., czy żądanie wznowienia pochodzi od strony (o ile nie jest oparte na podstawie z art. 145 § 1 pkt 4 kpa) oraz czy nie zachodzą przedmiotowe lub podmiotowe przyczyny uniemożliwiające wznowienie postępowania. W zależności od wyniku tego wstępnego etapu postępowania organ wyda stosowne rozstrzygnięcie, o jakim mowa w art. 149 § 1 lub 3 kpa.

Organ I instancji oceni również, czy zamieszczony zarówno w piśmie strony z dnia 14 maja 2013 r. zatytułowanym "skarga w sprawie wznowienia postępowania", jak i powtórzony w piśmie strony z dnia 26 czerwca 2013 r. (data nadania 27 czerwca 2013 r., data wpływu do organu 1 lipca 2013 r.), wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych wniosku K. L. o płatność w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2012 rok, stanowi samodzielny wniosek niezależny od podstawowego żądania strony dotyczącego wznowienia postępowania, czy też raczej jest wnioskiem złożonym w ramach i w uzasadnieniu tego podstawowego żądania, którego rozpoznanie stanie się aktualne dopiero po ewentualnym wznowieniu postępowania. Przyjęcie tego drugiego wariantu spowoduje, że rozważania na temat niedopuszczalności rozpatrywania wniosku o przywrócenie terminu spowodowanej wcześniejszym ostatecznym rozpoznaniem w 2012 r. identycznego wniosku strony o przywrócenie terminu – będą przedwczesne. Wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie płatności, nie może być bowiem rozpatrywany, jeżeli nie toczy się już administracyjne postępowanie rozpoznawcze, w toku którego doszło do uchybienia terminu do usunięcia braków formalnych wniosku. Dopiero więc po ewentualnym wznowieniu postępowania w sprawie płatności, możliwe będzie odniesienie się do ponownego wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2012 rok.

Organ będzie również pamiętał, że w razie wątpliwości co do treści podania strony, konieczne jest wezwanie jej w trybie art. 64 § 2 kpa do jego stosownego sprecyzowania. Brak określenia żądania strony, bądź jego niejasne, czy nieprecyzyjne sformułowanie, stanowi brak podania wymieniony w art. 63 § 2 kpa podlegający usunięciu na podstawie art. 64 § 2 kpa.