Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 30/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2008-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w W. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w O. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nadzoru sanitarnego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 14 grudnia 2007 r., działający w imieniu A S.A. z siedzibą w W., adwokat R. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w O. z dnia [...], Nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O., z dnia [...], Nr [...] o nałożeniu grzywny w wysokości 5.000,00 zł złotych, celem przymuszenia zobowiązanego A S.A. do wykonania obowiązków polegających na zapewnieniu prawidłowych warunków sanitarno-higienicznych w zakresie zaopatrzenia w wodę przeznaczoną do spożycia oraz odprowadzania ścieków w budynku mieszkalnym w P., przy ulicy [...].

Powyższa skarga z aktami administracyjnymi sprawy i odpowiedzią na skargę wpłynęła do Sądu w dniu 17 stycznia 2008 r. Wraz z powyższymi dokumentami do Sądu przekazany został także wniosek pełnomocnika skarżącej z dnia 18 grudnia 2007 r., wycofujący wniesioną skargę.

Podpis pełnomocnika skarżącej Spółki, naniesiony na wniesionej skardze, został sporządzony w sposób komputerowy, a ponadto wbrew twierdzeniom zawartym w skardze, nie dołączono do niej pełnomocnictwa, upoważniającego adwokata R. W. do działania w imieniu skarżącej Spółki. Stąd Sąd wezwał pełnomocnika do usunięcia braków formalnych skargi, a to pismem z dnia 22 stycznia 2008 r. do jej podpisania, a pismem z dnia 5 lutego 2008 r. do doręczenia stosownego pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej Spółki. Wezwania zawierały pouczenia, iż niezastosowanie się do ich treści w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia, spowoduje odrzucenie skargi.

Pomimo upływu zakreślonych przez Sąd terminów do dokonania żądanych czynności, pełnomocnik skarżącej nie zastosował się do wezwań Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), zwanej dalej "P.p.s.a." Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu ( pkt 1 ), wniesienie po terminie ( pkt 2 ), nieuzupełnienie braków formalnych ( pkt 3 ), zawisłość sprawy ( pkt 4 ), brak zdolności sądowej lub procesowej ( pkt 5 ) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn ( pkt 6 ), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia.

Dokonując oceny skargi wniesionej przez adwokata R. W., działającego w imieniu skarżącej Spółki, pod kątem wyżej wskazanych wymogów należało stwierdzić, że skarga ta podlegała odrzuceniu z powodu niewykonania w terminie zarządzenia Sądu, a mianowicie wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi przez jej podpisanie oraz doręczenie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej Spółki przed tutejszym Sądem. W myśl bowiem art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga, jak każde pismo strony, powinna zawierać podpis strony albo podpis jej pełnomocnika. Podkreślić w tym miejscu należy, iż podpis na dokumencie jest formą złożenia oświadczenia woli lub wiedzy i służy identyfikacji osoby, która to oświadczenie złożyła. Podpis musi zawierać w charakterze pisma ściśle osobiste cechy podpisującego, co pozwala na identyfikację tej osoby, a w efekcie stwierdzenie, czy podpis jest autentyczny ( por. F. Rosengarten: "Podpis i jego znaczenie w prawie cywilnym", opubl. "Palestra" 1973 r., nr 1, str. 11 – 12 ). Z tych też względów szczególne znaczenie ma to, aby został on złożony własnoręcznie. Dlatego nie jest podpisem, podpis wypisany maszyną, odciśnięty stemplem, odbity z matrycy, itp. ( por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 1967 r., sygn. akt II PZ 22/67, LEX nr 6142 ). Nie można uznać zatem za własnoręczny podpis, który został naniesiony komputerowo. Z kolei brak takiego własnoręcznego podpisu pełnomocnika na skardze, stanowi brak formalny tej skargi.

Ponadto należy stwierdzić, że pełnomocnik strony zobowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Obowiązek taki wypływa wprost z art. 37 § 1 P.p.s.a., który rozróżnia pełnomocnictwo od uwierzytelnionego jego odpisu, przewidując alternatywnie możliwość dołączenia do akt sprawy pełnomocnictwa lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa. Jeżeli pełnomocnik tego nie uczynił, pełnomocnictwo powinien dołączyć do pierwszego pisma wnoszonego przez siebie, czyli w niniejszym przypadku - do skargi. Trzeba mieć na uwadze, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest nową sprawą i nowym postępowaniem, nietożsamym z postępowaniem administracyjnym. Od określonego w art. 46 § 3 w związku z art. 37 § 1 P.p.s.a. obowiązku doręczenia pełnomocnictwa, nie zwalnia zatem fakt, że pełnomocnictwo zostało złożone w innym postępowaniu (administracyjnym).

Niezachowanie wymogów formalnych skargi, może skutkować wezwaniem pełnomocnika skarżącego przez Sąd w wyznaczonym terminie, a w razie jego niezachowania – odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który stanowi, że Sąd odrzuca skargę w przypadku, gdy jej braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie.

Pismo Sądu o usunięcie braków formalnych skargi przez jej podpisanie, zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej Spółki w dniu 28 stycznia 2008 r., a zatem siedmiodniowy termin do wykonania zarządzenia Sądu upłynął w dniu 4 lutego 2008 r. Natomiast wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, doręczono skutecznie pełnomocnikowi w dniu 8 lutego 2008 r. W tym przypadku siedmiodniowy termin wyznaczony przez Sąd do dokonania żądanej czynności, upłynął w dniu 15 lutego 2008 r. Zarówno wezwanie do podpisania skargi, jak i wezwanie do przedłożenia pełnomocnictwa, zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej w trybie zastępczym, do rąk osoby upoważnionej do odbioru przesyłek pocztowych – I. S. O powyższym świadczą stosowne adnotacje dokonane na pocztowych zwrotnych potwierdzeniach odbioru przesyłek, znajdujące się w aktach sądowych. Pomimo skutecznego doręczenia wezwań do usunięcia braków formalnych skargi oraz upływu terminu do ich dokonania, skarga przez pełnomocnika nie została podpisana oraz nie doręczono Sądowi stosownego pełnomocnictwa, upoważniającego adwokata R. W. do występowania w imieniu skarżącej Spółki przez sądem administracyjnym.

Wobec powyższego, na podstawie przywołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. niniejszą skargę należało odrzucić.

Sąd zważył także, iż wprawdzie adwokat R. W. pismem procesowym z dnia 18 grudnia 2007 r. cofnął wniesioną skargę, a więc w myśl art. 60 P.p.s.a. zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania sądowego, niemniej jednak nie zmienia to faktu, iż nie uzupełnił braków formalnych skargi w terminie zakreślonym przez Sąd. Wobec tego, orzekając w sprawie w pierwszym rzędzie wzięto pod uwagę okoliczności skutkujące odrzucenie skargi, a nie umorzenie postępowania. Merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest bowiem dopuszczalne dopiero wówczas, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Sąd nie podejmuje bowiem żadnej czynności na skutek pisma ( skargi ), które nie może otrzymać prawidłowego biegu, w myśl obowiązujących przepisów P.p.s.a. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca ( por. post. NSA z dnia 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207 ).

Mając na względzie powyższe, Sąd orzekł jak na wstępie postanowienia.