Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 783/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-01-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Zwrócono opłatę kancelaryjną
Powołane przepisy: article: art. 163 par. 1, art. 211, art. 212 par. 1, art. 214 par. 1, art. 225, art. 234 par. 1, par. 2 i par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 10 stycznia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w R. na uchwałę Rady Miejskiej w Działoszynie z dnia 18 lipca 2017 r. nr XXXIX/255/17 w przedmiocie zmiany Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta i Gminy Działoszyn postanawia: zwrócić na rzecz strony skarżącej - A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w R. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem nadpłaconej opłaty kancelaryjnej, zaksięgowaną w dniu 15 grudnia 2017 r. pod poz. [...]. A. P.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po rozpoznaniu sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w R. na uchwałę Rady Miejskiej w Działoszynie z dnia 18 lipca 2017 r. nr XXXIX/255/17 w przedmiocie zmiany Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta i Gminy Działoszyn odrzucił skargę i orzekł o zwrocie wpisu od skargi.

W dniu 19 grudnia 2017 r. strona skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego postanowienia i uiściła kwotę 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za odpis postanowienia z uzasadnieniem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zasadą obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest obciążenie kosztami sądowymi tego podmiotu, który wnosi pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, o czym stanowi art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.). Opłatami sądowymi są natomiast wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do art. 234 § 1 p.p.s.a. za stwierdzenie prawomocności oraz wydanie odpisów, zaświadczeń, wyciągów i innych dokumentów na podstawie akt, pobiera się opłatę kancelaryjną, z zastrzeżeniem § 3. Opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie (art. 234 § 2 zdanie 1 p.p.s.a.). Jednakże zgodnie z art. 234 § 3 p.p.s.a. nie pobiera się opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, podlegający doręczeniu z urzędu.

W niniejszej sprawie z uwagi na to, że skarga A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w R. została odrzucona, stosownie do art. 163 § 1 p.p.s.a. sąd z urzędu sporządził uzasadnienie postanowienia z dnia 12 grudnia 2017 r. Zgodnie z powołanym wyżej art. 234 § 3 p.p.s.a. strony skarżącej nie obciążał zatem obowiązek uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis postanowienia z uzasadnieniem. Skoro zaś strona skarżąca uiściła tytułem opłaty kancelaryjnej za odpis postanowienia z uzasadnieniem kwotę 100 zł w sytuacji, gdy nie obciążał jej taki obowiązek, to kwota ta stanowi nadpłatę. W tym stanie rzeczy uznać należy, że zachodzi określona w art. 225 p.p.s.a. podstawa do jej zwrotu na rzecz strony skarżącej. Przepis art. 225 p.p.s.a. stanowi bowiem, że opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także po pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy wystąpi nadpłata w kwocie kosztów uiszczonych przez stronę w porównaniu z wysokością kwoty należnej. W wypadku, o którym mowa w art. 225 p.p.s.a. sąd ma obowiązek z urzędu zwrócić stronie nadpłaconą kwotę kosztów postępowania.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 225 p.p.s.a. należało postanowić o zwrocie na rzecz strony skarżącej kwoty 100 zł.

A. P.