Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 1310/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-02-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Utrzymano w mocy postanowienie referendarza sądowego
Powołane przepisy: article: art.246 §2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA – Elżbieta Woźniak po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu "[...] od postanowienia referendarza sądowego z dnia 26 stycznia 2016 r. sygn. akt I SA/Sz 1310/15 w sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 16 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013. p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...]zł,

"[...]" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] – dalej "spółka" wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego.

Spółka wyjaśniła, że uiściła wpis sądowy od innych skarg wniesionych do WSA

w [...] i obecnie nie ma możliwości uzyskania kwoty [...] zł koniecznej do uiszczenia wpisów od przedmiotowej skargi oraz pozostałych 4 skarg objętych również wnioskami o zwolnienie od kosztów sądowych. Oświadczyła również, że wobec niej toczy się postępowanie egzekucyjne z nieruchomości objętej Kw [...] prowadzone przez Komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w [...] (aktualna wysokość zaległości to kwota prawie [...] zł), nie posiada konta bankowego, własnością spółki jest nieruchomość rolna o powierzchni [...] ha położona w [...](gmina [...]), nie ma zdolności kredytowej i nie otrzymuje dopłat z ARiMR. Do wniosku spółka załączyła: kopię bilansu za 2013 r. rachunek zysków i strat za 2013 r. i 2014 r. oraz wypełniony formularz PPPr.

Ponadto w uzasadnieniu spółka wskazała, że na chwilę składania wniosku pozostaje w bardzo złej kondycji finansowej i nie posiada jakichkolwiek środków finansowych na bieżącą działalność. Stanowiąca własność spółki nieruchomość obciążona jest hipoteką na kwotę ponad [...] zł. Nieruchomości stanowiące własność spółki nie stanowią źródła zysków, w związku z tym, że spółka i osoby działające na jej rzecz nie mogą wchodzić na przedmiotowe nieruchomości (objęte ochroną posiadania ustanowioną przez Sąd). Ponadto dzierżawcy nie płacą jakichkolwiek opłat z tytułu dzierżawy gruntów i nie płacą podatku od nieruchomości, który obciąża w całości spółkę. Spółka oświadczyła również, że wysokość kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych (należy wpisać wartość w złotych polskich) wynosi [...] zł, wartość środków trwałych wnioskodawcy (według bilansu na ostatni rok) wynosi [...] zł, wysokość straty za rok obrotowy 2014, według bilansu wynosi [...] zł.

Rozpoznając powyższy wniosek referendarz sądowy uznał, że istnieje potrzeba nadesłania dodatkowych dokumentów i zobowiązaniem z dnia 30 grudnia 2015 r. wezwał spółkę do złożenia:

– kopii bilansu oraz rachunku zysków i strat za 2014 r. oraz za okres od 1 stycznia 2015 r. do 30 czerwca 2015 r. podpisanych przez osoby upoważnione do sporządzenia takiej dokumentacji księgowej,

– wyciągów ze wszystkich rachunków bankowych spółki, w tym z lokat z ich stanem za okres ostatnich sześciu miesięcy lub dokumentu potwierdzającego likwidację rachunków bankowych,

– kopii rocznego zeznania podatkowego za 2014 r. wraz z potwierdzeniem złożenia

w urzędzie skarbowym,

– raportów stanu środków pieniężnych w kasie spółki za lipiec 2015 r., sierpień 2015 r., wrzesień 2015 r., październik 2015 r., listopad 2015 r. i grudzień 2015 r.,

– wyciągu z prowadzonych ksiąg podatkowych lub ewidencji przychodów, kosztów uzyskania przychodów, dochodów (strat) za okres od 1 lipca 2015 r. do

31 grudnia 2015 r., a także z ewidencji podatku VAT za ostatnie trzy miesiące prowadzonej działalności gospodarczej,

– zaświadczenia z własnej terenowej jednostki Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa potwierdzające, że spółka jest producentem rolnym oraz czy otrzymała dopłaty do rolnictwa w latach 2013, 2014, 2015 i w jakiej wysokości, lub kopii decyzji przyznającej taką pomoc,

– zestawienie stanu należności i zobowiązań spółki na dzień 31 grudnia 2015 r.,

– dokumentów potwierdzających brak możliwości korzystania z posiadanych nieruchomości i uzyskiwania z nich dochodów oraz dokumentów potwierdzających prowadzenie postępowania egzekucyjnego z nieruchomości.

W odpowiedzi na powyższe spółka nadesłała:

– kopie bilansu oraz rachunku zysków i strat za 2014 r. oraz okres do 30 czerwca 2015 r.,

– wyciąg z rachunku bankowego spółki za okres 15 czerwca 2015 r.

do 31 grudnia 2015 r.,

– kopię rocznego zeznania podatkowego za 2014 r. wraz z potwierdzeniem

złożenia w US,

– zestawienie obrotów i sald (konta bilansowe) za okres od 1 stycznia 2015 r.

do 31 grudnia 2015 r. str. 1 z 2 oraz zestawienie obrotów i sald (konta bilansowe) za okres od 1 stycznia 2015 r. do 31 grudnia 2015 r. str. 1 i 2 z 3,

– rejestr zakupów od 1 września 2015 r. do 30 listopada 2015 r.,

– zaświadczenie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...]

z 14 stycznia 2016 r. o nieotrzymywaniu dopłat do rolnictwa,

– zestawienie stanu należności i zobowiązań spółki na dzień 31 grudnia 2015 r.,

– dokumenty potwierdzające zadłużenie spółki: pismo komornika sądowego do sprawy Km [...] i Km [...] o stanie spraw egzekucyjnych na dzień 9 czerwca 2015 r., pismo Gminy [...] z 25 listopada 2015 r. o stanie zaległości z tytułu podatku rolnego

i leśnego, wezwania do zapłaty zaległości z tytułu podatku rolnego i leśnego, kopie odpisu sentencji wyroku SO w [...]

z 25 czerwca 2012 r., w sprawie sygn. akt [...], kopię odpisu nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 23.07.2013 r., sygn. akt [...], kopię odpisu wyroku SO w [...]Wydział Cywilny Odwoławczy z dnia 29.08.2014 r.

w sprawie [...].

W ocenie referendarza sądowego, twierdzenia spółki, iż nie posiada możliwości zdobycia środków pieniężnych na opłacenie należnych kosztów sądowych nie jest prawdziwe. Wskazał, że zestawienie podanych przez spółkę informacji z danymi wynikającymi z dokumentów źródłowych oraz wartością należnych kosztów sądowych

w sprawie przemawia za uznaniem, iż brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy

w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Rozpoznając sprawę referendarz sądowy wziął, także pod uwagę, że spółka przed WSA w [...] zainicjowała także inne sprawy, w których zobowiązana jest do uiszczenia kosztów sądowych oraz, że w kilku

z nich wpis uiściła.

Referendarz sądowy wskazał, że spółka zobligowana jest do zapewnienia środków na prowadzenie działalności określonej, czy to w umowie, czy też w statucie. Określając cele i formy działania, jej wspólnicy czy też założyciele, powinni zatem przewidywać środki,

z jakich będzie finansowana działalność statutowa. Chcąc realizować działalność m.in. poprzez wystąpienie w postępowaniach administracyjnych i procesowych sądowych musi się ona więc liczyć także z koniecznością ponoszenia kosztów postępowania sądowego.

W uzasadnieniu referendarz sądowy odniósł się także do wykazanej przez spółkę straty za rok obrotowy 2014, w kwocie [...] zł. W ocenie referendarza sądowego odnotowana starta jest tzw. stratą bilansową, która nie oznacza rzeczywistego rezultatu prowadzonej działalności. Ponadto z nadesłanych dokumentów wynika, że w okresie od stycznia 2015 r. do 30 grudnia 2015 r. obracała środkami pieniężnymi, rozliczała

z kontrahentami, regulowała bieżące zobowiązania publicznoprawne, dokonała sprzedaży towarów. Powyższe stoi w sprzeczności ze złożonymi przez spółkę oświadczeniami.

Na zaistnienie przesłanek do przyznania prawa pomocy w przedmiotowym zakresie zdaniem referendarza sądowego nie wpływa, także niskie saldo na rachunku bankowym. Tym samym, referendarz sądowy nie uznał, podnoszonych przez spółkę okoliczności za wyjątkowe, bowiem stanowią one zwykłe ryzyko prowadzenia każdej działalności gospodarczej.

W uzasadnieniu sprzeciwu spółka wskazała, że nie posiada środków finansowych na opłacenie chociażby jednej skargi. Spółka bowiem nie prowadzi obecnie żadnej działalności, i jej zdaniem bez znaczenia pozostaje wpis w KRS w zakresie kodów PKD. Ponadto jedynym przedmiotem działalności spółki była działalność rolnicza, która

z momentem wydania zakazu wstępu na należące do spółki nieruchomości przestała być wykonywana. Spółka w dalszej części ponowiła argumenty zawarte we wniosku

o przyznanie prawa pomocy.

Dodatkowo spółka przedłożyła kopię rachunku zysków i strat za okres

od 1 stycznia 2015 r. do 31 grudnia 2015 r., kopię rachunku zysków i strat za okres od

1 grudnia 2015 r. do 31 grudnia 2015 r., kopię wydruku salda z rachunku bankowego prowadzonego przez [...] za okres od 31 grudnia 2015 r. do 31 stycznia 2016 r. oraz kopię wydruku salda wg. stanu na dzień 16 lutego 2016 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] zważył, co następuje:

Sprzeciw nie zasługiwał na uwzględnienie.

Na wstępie należy zaznaczyć, że postępowanie sądowoadministracyjne zostało

w niniejszej sprawie wszczęte w dniu 28 września 2015 r., a więc po wejściu w życie zmian wprowadzonych ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), które zaczęły obowiązywać od dnia 15 sierpnia 2015 r. Zgodnie z art. 2 ustawy nowelizującej, przepis art. 260 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", stosuje się w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą.

Stosownie do art. 260 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje

w mocy (§ 1). W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (§ 2). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (§ 3).

Stosownie do treści art. 245 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane

w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.).

Natomiast art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana z jednej strony z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść

w konkretnym postępowaniu, z drugiej zaś strony z uwzględnieniem jej możliwości finansowych. Spółka domaga się częściowego zwolnienia od kosztów sądowych obejmujących wpis od skargi.

Na obecnym etapie postępowania, na koszty sądowe składa się wpis od skargi, który w niniejszej sprawie wynosi [...] zł, zgodnie z § 2 ust. 6 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221,

poz. 2193 ze zm.).

Z przepisów tych wyraźnie wynika, iż jedynym kryterium, jakim kieruje się sąd rozpatrując wniosek w tym przedmiocie, są możliwości finansowe wnioskującego. Inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne do uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy, świadczy o tym użyty we wskazanym przepisie zwrot: "...gdy (osoba prawna) wykaże...". Znajduje to dodatkowe potwierdzenie

w treści art. 252 § 1 p.p.s.a. in principio, który stanowi, że wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu

w innym stosunku prawnym z adwokatem, radca prawnym, doradca podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Ponadto oświadczenie, o którym mowa w § 1, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: "Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia". Klauzula ta zastępuje pouczenie sądu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia (art. 252 § 1a p.p.s.a.).

Wykazanie braku środków niezbędnych do pokrycia kosztów postępowania jest warunkiem niezbędnym do uzyskania ulgi w postaci prawa pomocy, nie kreuje jednak po stronie skarżącej roszczenia o jego przyznanie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, że każdy kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do uiszczenia stosownych kosztów sądowych. Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, stanowi odstępstwo od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony. W przypadku przyznania prawa pomocy koszty postępowania sądowego pokrywane są z budżetu państwa. Korzystanie z tej instytucji powinno mieć miejsce jedynie w wypadkach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, gdy istnieje realne zagrożenie nie zrealizowania przez stronę przysługującego jej prawa do sądu. Stanowisko to potwierdzone zostało w orzecznictwie i piśmiennictwie (por. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, pod red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego, C.H.Beck, wydanie 2, Warszawa 2013 r., s. 855-856).

Spółka powinna zatem należycie uzasadnić i uprawdopodobnić okoliczności, które podaje we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Uchylenie się od przedstawienia stosownej dokumentacji, bądź też przedstawienie niepełnych lub sprzecznych ze sobą danych, skutkuje brakiem wystarczających podstaw do przyznania prawa pomocy.

W związku z tym, strona chcąca skorzystać z prawa pomocy, powinna liczyć się

z koniecznością udzielenia, na wezwanie sądu, wszelkich wyjaśnień odnoszących się do jej sytuacji materialnej, a także udokumentowania podnoszonych we wniosku okoliczności (por. postanowienie NSA z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. akt I OZ 929/12, Lex nr 123955). Niewywiązanie się z tego obowiązku może mieć wpływ na ocenę zasadności wniosku

o przyznanie prawa pomocy. W świetle ugruntowanego orzecznictwa sądów administracyjnych, przyznanie stronie prawa pomocy powinno mieć miejsce tylko

w sytuacjach, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe (por. postanowienie NSA z dnia 6 października 2004 r., sygn. akt GZ 61/04). Taka sytuacja nie zachodzi

w niniejszej sprawie.

Spółka jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, której kapitał zakładowy wynosi [...] zł, wartość środków trwałych [...] zł. Za rok obrotowy 2014 według bilansu spółka wykazała stratę w kwocie [...] zł, natomiast w załączonej do sprzeciwu kopii rachunku zysków i strat wynika, że przychód wyniósł [...] zł, a koszty [...] zł, co daje zysk w kwocie [...] zł. Na rachunku bankowym spółki znajduje się kwota [...] zł (wg. stanu na dzień 16 lutego 2016 r.). Spółka dołączyła do wniosku oświadczenie z dnia 25 kwietnia 2015 r., bilans za 2013 r., rachunek zysków i strat za

2013 r. (nieuwierzytelnione kopie), rachunek zysków i strat za 2014 r. (nieuwierzytelniona kopia, niezatwierdzona przez prezesa spółki). Natomiast po wezwaniu przez referendarza sądowego spółka nadesłała bilans za 2014 r., rachunek zysków i strat za rok 2014, rachunek zysków i strat za okres od 1 stycznia 2015 r. do 30 czerwca 2015 r., saldo

z rachunku bankowego za okres od 15 czerwca 2015 r. do 30 lipca 2015 r.,

od 31 lipca 2015 r. do 30 sierpnia 2015 r., od 31 sierpnia 2015 r. do 30 września 2015 r.,

1 października 2015 r. do 30 grudnia 2015 r. (nieuwierzytelnione kopie), zeznanie

o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych (CIT-8) za rok 2014 wraz z urzędowym poświadczeniem odbioru dokumentu elektronicznego, zestawienie obrotów i sald (konta bilansowe) na podstawie księgowań dokonanych i przygotowanych za okres od 1 stycznia 2015 r.

do 31 grudnia 2015 r., za okres od 1 lipca 2015 r. do 31 grudnia 2015 r., rejestr zakupów (nieuwierzytelniona kopia), kopię zaświadczenia nr [...] z dnia 14 stycznia 2016 r., zestawienie stanu należności i zobowiązań spółki na dzień 21 grudnia 2015 r., informację

o stanie spraw: [...] (nieuwierzytelnione kopie), informację

o wysokości zadłużenia z tytułu podatku rolnego i podatku leśnego na rzecz Gminy [...], wezwania do zapłaty z dnia 25 listopada 2015 r. (nieuwierzytelnione kopie), sentencję wyroku z dnia 25 czerwca 2012 r. sygn. akt [...], sentencję zapłaty

w postępowaniu upominawczym z dnia 23 lipca 2013 r. sygn. akt [...], sentencję wyroku z dnia 29 sierpnia 2014 r. sygn. akt [...] (nieuwierzytelnione kopie). W załączeniu do przedmiotowego sprzeciwu spółka przedłożyła rachunek zysków

i start za okres od 1 stycznia 2015 r. do 31 grudnia 2015 r., od 1 grudnia 2015 r.

do 31 grudnia 2015 r. (uwierzytelnione kopie), saldo rachunku bankowego za okres od

31 grudnia 2015 r. do 31 stycznia 2016 r., na dzień 16 lutego 2016 r. (uwierzytelnione kopie).

Z bilansu spółki sporządzonego na dzień 31 grudnia 2014 r. wynika, że zarówno aktywa jak i pasywa uległy nieznacznemu obniżeniu tj. z kwoty [...] zł w 2013 r. do [...] zł w 2014 r. obniżeniu uległa też poniesiona przez spółkę strata z kwoty [...] zł do kwoty [...] zł. Tak, więc z analizy dokumentów zgromadzonych

w sprawie wynika, że w 2014 r. spółka nie uzyskała przychodu odnotowując stratę brutto [...] zł. Natomiast zgodnie z rachunkiem zysków i strat za okres od 1 stycznia 2015 r. do 31 grudnia 2015 r. różnica pomiędzy przychodami w kwocie [...] zł, a kosztami

w kwocie [...] zł wyniosła [...] zł, tj. uzyskano zysk.

Wskazać należy, że poniesiona w roku 2014 strata jest okolicznością niemająca przesądzającego znaczenia w sprawie. W obrocie gospodarczym przyjmuje się, że starta powstaje wskutek nadwyżki kosztów uzyskania nad przychodem, a to skutkuje jedynie brakiem dochodu do opodatkowania i nie świadczy o braku środków finansowych

(por. postanowienie NSA z dnia 22 marca 2011 r., sygn. akt II GZ 112/11). Okoliczność, że spółka poniosła stratę nie świadczy, że utraciła płynność finansową. Spółka nie wykazała bowiem, aby zamierzała zakończyć formalnie prowadzoną działalność gospodarczą (spółka wskazuje, że zaprzestała prowadzenia działalności rolniczej, jednak nadal w tym obrocie funkcjonuje, wykazując aktywność gospodarczą), czy też aby była objęta postępowaniem likwidacyjnym, upadłościowym, układowym lub naprawczym. Dla kondycji finansowej spółki istotne znaczenie ma uzyskany przychód, ale także wysokość kapitału zakładowego czy wartość środków trwałych. Te pozycje wynoszą odpowiednio 0 zł (zgodnie z zeznaniem CIT-8) oraz [...] zł (zgodnie z rachunkiem zysków i strat za okres od 1 stycznia 2015 r. do 31 grudnia 2015 r., [...] zł, [...] zł, znacznie przewyższając wartość wpisu w niniejszej sprawie. Ponadto dodać należy, że

w działalności gospodarczej występują różnego rodzaju zobowiązania, które związane są

z wydatkami finansowymi. Zaliczyć do nich należy także opłaty sądowe. W orzecznictwie sądowym zwraca się uwagę, że, podmiot prowadzący działalność gospodarczą powinien przewidzieć konieczność ponoszenia kosztów spraw sądowych związanych z prowadzoną działalnością i mieć wygospodarowane na ten cel środki finansowe (por. postanowienie NSA z dnia 18 stycznia 2008 r., sygn. akt I OZ 809/07). Nie bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszego wniosku jest też szczególna instytucja przewidziana w art. 177 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1030 ze zm.), a mianowicie umożliwiająca zobowiązanie wspólników do dopłat. Dopłaty wspólników mogą być wnoszone w związku z czasowymi trudnościami finansowymi spółki, potrzebą jej dokapitalizowania, koniecznością poniesienia dodatkowych nakładów inwestycyjnych (por. postanowienie NSA z 20 lutego 2014 r. II FZ 146/14). W ocenie Sądu, powyższe świadczyć może tylko o braku podjęcia przez spółkę należytej aktywności w celu samodzielnego sfinansowania kosztów swojego udziału w postępowaniu i nie może przemawiać na jej korzyść. Pozostawanie w obrocie prawnym jako przedsiębiorca wiąże się z koniecznością podejmowania wszelkich działań niezbędnych do efektywnego prowadzenia działalności gospodarczej i regulowania wszelkich związanych z nią należności tak prywatnoprawnych, jak i tych o charakterze publicznym.

Wszystkie powołane powyżej orzeczenia opublikowane zostały w internetowej bazie orzeczeń NSA: www.nsa.gov.pl.

W świetle powyższych okoliczności brak było podstaw do uznania że spółka wykazała istnienie przesłanek z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., co uzasadnia odmowe przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisów art. 260 § 1 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.