Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 667/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-05-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6203 Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych
Hasła tematyczne: Działalność gospodarcza
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 119 pkt 3, art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 145 par. 1, art. 149, art. 150 par. 2, art. 57 par. 3, art. 148 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie: Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 maja 2020 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Z. L. na postanowienie Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lutego 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki oddala skargę


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Farmaceutyczny postanowieniem z "(...)" lutego 2020 r. nr "(...)"odmówił Z. L. wznowienia postępowania zakończonego decyzją "(...)"Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w W. z dnia "(...)"czerwca 2017 r. nr "(...)", którą udzielono M. M. zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej zlokalizowanej w miejscowości "(...)", przy ulicy "(...)".

Podstawą prawną rozstrzygnięcia był art. 112 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 oraz art. 115 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2019 r., poz. 499 ze zm.) oraz art. 148 § 1, art. 149 § 3 i art. 150 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 poz. 2096, ze zm.), dalej "k p a.".

Do wydania powyższego postanowienia doszło w oparciu o następujące ustalenia:

W dniu 18.11.2019 r. do Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego wpłynął wniosek Z. L. o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją "(...)"Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w W. z dnia "(...)" czerwca 2017 r. nr "(...)", którą udzielono M.M.zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej zlokalizowanej w miejscowości "(...)", przy ul. "(...)".

W przedmiotowym wniosku Z. L. powołując się na art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. podnosiła, że przedmiotowa decyzja została wydana w oparciu o dowody, które okazały się fałszywe.

Następnie, przy piśmie z dnia 18.11.2017 r., stanowiącym pismo uzupełniające do wniosku o wznowienia postępowania w sprawie wydanego dnia [...].06.2017 r. zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej zlokalizowanej w miejscowości "(...)", przy ul. "(...)", Z. L. przekazała kopię pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w "(...)"z dnia [...].03.2018 r.

Zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym Strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Jednocześnie, na mocy art. 150 § 2 k.p.a., w sytuacji, gdy przyczyną wznowienia postępowania jest działalność organu I instancji, to o wznowieniu postępowania rozstrzyga organ wyższego stopnia.

Główny Inspektor Farmaceutyczny pismem z dnia [...] listopada 2019 r. wezwał Z. L. do usunięcia braków formalnych wniosku o wznowienie postępowania, przez:

- określenie dnia, w którym dowiedziała się, że dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, mogą być fałszywe;

- wykazanie związku pomiędzy przyczyną wznowienia postępowania, a działaniem "(...)"Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w W..

Pismem z dnia 5 grudnia 2019 r. Z. L. podała, że w dniu 3 lipca 2019 r. dowiedziała się, że dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, mogą być fałszywe. Jednocześnie, oświadczyła, że organ I instancji - "(...)"Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w W. - celowo nie sprawdził stanu lokalu przeznaczonego na aptekę, co w jej ocenie stanowiło "tolerowanie tzw. przekrętów popełnianych przez podległych inspektorów farmaceutycznych podczas wydawanych zezwoleń".

Główny Inspektor Farmaceutyczny po zapoznaniu się z aktami sprawy oraz wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego wyjaśnił, że zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Organ wskazał, że zgodnie z oświadczeniem Z. L. zawartym w piśmie z dnia 5 grudnia 2019 r., o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania dowiedziała się ona w dniu 3 lipca 2019 r. Tym samym, okres jednego miesiąca od dnia, w którym skarżąca dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania upływał w dniu 3 sierpnia 2019 r.

Zgodnie ze stemplem Poczty Polskiej zamieszczonym na kopercie, w której wpłynął wniosek o wznowienie postępowania w sprawie wydanego dnia [...] czerwca 2017 r. zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej zlokalizowanej w miejscowości "(...)", przy ul. "(...)"., przedmiotowy wniosek nadano dnia 15 listopada 2019 r. Z. L. nie zachowała terminu do złożenia przedmiotowego wniosku. Główny Inspektor Farmaceutyczny odmówił więc wznowienia postępowania.

Z. L. wniosła na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu skargi skarżąca opisała nieprawidłowości jakie w jej ocenie zostały popełnione przez organ przy wydawaniu zezwolenia dla M. M.na prowadzenie apteki.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Farmaceutyczny wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, a także wystąpienia innych przesłanek przewidzianych w przepisach art. 145 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: "p.p.s.a."). Ponadto, działając z urzędu, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd nie dostrzegł wystąpienia przesłanek powodujących konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia, które zostało uzasadnione w sposób zrozumiały i zdaniem Sądu odpowiada prawu.

Wznowienie postępowania jest instytucją stwarzającą możliwość ponownego rozpoznania sprawy administracyjnej, zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ją wydano, dotknięte jest jedną z wad, wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a. Zanim jednak dojdzie do wznowienia postępowania, organ administracji publicznej bada zaistnienie w sprawie przesłanek przedmiotowych i podmiotowych, stanowiących przeszkodę do jego wznowienia. Stwierdzenie ich zaistnienia uzasadnia odmowę wznowienia postępowania, która zgodnie z art. 149 § 3 k.p.a. następuje w drodze postanowienia, zaś ich brak skutkuje wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania z mocy art. 149 § 1 k.p.a. To ostatnie postanowienie, stosownie do art. 149 § 2 k.p.a., stanowi podstawę do przeprowadzenia przez organ administracji publicznej postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.

Sprawa będąca przedmiotem rozpoznania Sądu dotyczy oceny tego, czy wobec wystąpienia przez Z. L. z wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej zlokalizowanej w "(...)", przy ul. "(...)", wystąpiły przesłanki zobowiązujące organ administracji do jego wznowienia w myśl art.149 § 1 k.p.a.

Z akt sprawy nie wynika, że skarżąca była stroną postępowania administracyjnego dotyczącego udzielenia M. M. zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej zlokalizowanej w miejscowości "(...)", przy ul. "(...)". Tym samym skarżąca nie posiada legitymacji do zaskarżenia decyzji "(...)"Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w W. z dnia "(...)"czerwca 2017 r., którą udzielono zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej zlokalizowanej w miejscowości "(...)", przy ul. "(...)".

W dniu 18 listopada 2019 r. do Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego wpłynął wniosek Z. L. - działającej w imieniu własnym - o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją "(...)"Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w W. z dnia "(...)" czerwca 2017 r., którą udzielono M. M. zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej zlokalizowanej w miejscowości "(...)", przy ul. "(...)".

Główny Inspektor Farmaceutyczny zgodnie z art. 150 § 2 k.p.a. zobowiązany był do dokonania wstępnej analizy wniosku o wznowienie postępowania.

Organ wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych wniosku o wznowienie postępowania, przez:

- określenie dnia, w którym dowiedziała się, że dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, mogą być fałszywe;

- wykazanie związku pomiędzy przyczyną wznowienia postępowania, a działaniem "(...)"Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w W..

Skarżąca w piśmie z dnia 5 grudnia 2019 r. podała, że w dniu 3 lipca 2019 r. dowiedziała się, że dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, mogą być fałszywe.

Zgodnie z art, 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym Strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Podanie o wznowienie postępowania wszczyna postępowanie wstępne, w którym organ bada wyłącznie, czy wniosek o wznowienie oparty jest na ustawowej przesłance wznowienia enumeratywnie wyliczonej w art. 145 § 1 k.p.a. oraz, czy podanie wniesione zostało z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 148 k.p.a.

Zgodnie z oświadczeniem Z. L. o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania dowiedziała się ona w dniu 3 lipca 2019 r.

Na mocy art. 57 § 3 k.p.a. terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca.

Tym samym, okres jednego miesiąca od dnia, w którym skarżąca dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania upływał w dniu 3 sierpnia 2019 r.

Zgodnie ze stemplem Poczty zamieszczonym na kopercie, wniosek o wznowienie postępowania został nadany w dniu 15 listopada 2019 r.

Skarżąca nie zachowała więc terminu do złożenia wniosku o wznowienie, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a.

W tym miejscu należy podkreślić, że po złożeniu podania o wznowienie postępowania, organ podejmuje czynności wstępne badając czy zachowano ustawowy termin, czy zachodzą przesłanki podmiotowe (legitymacja wnioskodawcy, jego zdolność procesowa) oraz przedmiotowe (właściwość organu, wskazanie podstawy wznowienia, czy decyzja objęta wnioskiem jest ostateczna). Spełnienie tych warunków otwiera drogę do merytorycznego rozpatrzenia żądania, zaś nie spełnienie powoduje odmowę wznowienia.

Tym samym, kwestia zachowania terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania jest jedną z podstawowych okoliczności wymagających zbadania na etapie postępowania wstępnego. Przekroczenie ustawowego terminu do wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania wyklucza możliwość dokonania merytorycznej oceny decyzji kwestionowanej w postępowaniu wznowieniowym.

Ze względu na przekroczenie terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania, podniesione we wniosku skarżącej zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku.

Skoro na etapie postępowania wstępnego organ Inspekcji Farmaceutycznej stwierdził po stronie Izby brak przesłanek pozytywnych, umożliwiających wznowienie postępowania, zasadnie odmówił jego wznowienia.

Mając na uwadze powyższe, po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a., Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.