Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 744/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2019-08-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: par. 12 ust. 2, par. 18
journal: Dz.U. 2019 poz 1065
law: Rozporządzenie Miniistra Infrastruktury  z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich  usytuowanie - tekst jedn.
article: art. 5 ust. 1 pkt 9,
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 200, art. 205 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek, Asesor WSA Agnieszka Banach, Protokolant Starszy inspektor sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi J. S. i G.S. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody na rzecz J. S. i G.S. solidarnie kwotę 500 (pięćset) złotych - tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wojewoda decyzją z [...] r., znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania J. S. od decyzji Starosty z [...] stycznia 2017 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej A. S. pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego (handel artykułami przemysłowymi i spożywczymi, usługi komercyjne nieuciążliwe dla środowiska, kategorii XVII) z instalacjami wewnętrznymi: wody, kanalizacji sanitarnej, p.poż, centralnego ogrzewania, gazową, wentylacji i klimatyzacji, elektryczną i teletechniczną oraz rozbiórkę: dwóch budynków usługowych, budynku gospodarczego, zbiornika na nieczystości ciekłe i fundamentu, na działkach o numerach: [...] położonych w B. przy ulicy P., ulicy T. oraz Placu T., na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 ze zmianami) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu Wojewoda podał, że niniejsza sprawa była już przedmiotem kontroli przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, który wyrokiem z 9 marca 2016 r. sygn. akt II SA/Ke 1042/15, uchylił decyzję Wojewody z [...] r. oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty z [...] r. Sąd wskazał, że projekt zagospodarowania terenu sporządzono w części na paskach papieru naklejonych na kopię mapy do celów projektowych, co jest nieprawidłowe. Ponadto istniały różnice w odniesieniu do zakresu inwestycji określonej we wniosku o pozwolenie na budowę i w osnowie decyzji Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Kielcach.

Zdaniem organu odwoławczego rozpatrując sprawę ponownie, Starosta wyeliminował nieprawidłowości wskazane w wyroku, a następnie wydał zaskarżoną decyzją. Rozpatrując odwołanie od tej decyzji Wojewoda zaznaczył, że inwestor uzyskał decyzję Burmistrza Miasta i Gminy B. z [...] r. o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie, przebudowie, rozbudowie i nadbudowie budynków z przeznaczeniem na budynek handlowo-usługowy. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami tej decyzji, warunkami techniczno-budowlanymi, jest on kompletny oraz został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się, aktualnym na dzień opracowania projektu, zaświadczeniem o wpisaniu na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego.

Analizując projekt budowlany inwestycji pod względem zgodności z ustaleniami powyższej decyzji o warunkach zabudowy Wojewoda stwierdził, że:

- rodzaj inwestycji według decyzji: budowa, przebudowa, rozbudowa i nadbudowa budynków z przeznaczeniem na budynek handlowo-usługowy (handel artykułami przemysłowymi i spożywczymi, usługi komercyjne nieuciążliwe dla środowiska) o powierzchni sprzedaży 1999m2, według projektu budowa budynku handlowo- usługowego o powierzchni sprzedaży 1998m2;

• linia zabudowy:

- według decyzji obowiązującą od strony ul. P. - ok. 5,5m od krawędzi jezdni, w granicach nieruchomości, jako kontynuacja zabudowy pierzejowej usytuowanej na działkach nr [...] i nieprzekraczalną, w projekcie warunek zachowany,

- według decyzji od strony ul. T. i Placu Targowego - jak na załączniku graficznym do decyzji, w projekcie warunek zachowany;

• wielkość powierzchni zabudowy według decyzji - dopuszczono możliwość zabudowy do 80% powierzchni działek, w projekcie powierzchnia zabudowy wynosi 78% powierzchni działki,

• wielkość powierzchni biologicznie czynnej - bez zmian, według projektu powierzchnia biologicznie czynna nie ulegnie zmianie w stosunku do istniejącej i wynosi 54m2;

• szerokość elewacji frontowej:

- według decyzji od strony ulicy P. - budynek należy usytuować w zwartej zabudowie pierzejowej, w granicach działki wnioskowanej do zabudowy, w projekcie warunek spełniony,

- według decyzji od strony ul. T. - maksymalnie 18,0m, w projekcie zaprojektowano szerokość elewacji 17,63m,

- według decyzji od strony Placu Targowego dopuszczono usytuowanie budynku na całej szerokości działek nr [...] i [...] i w granicy działki sąsiedniej nr [...], w projekcie usytuowano budynek na całej szerokości działek nr [...] i [...] w granicy działki sąsiedniej nr [...],

- według decyzji dla projektowanego fragmentu budynku pomiędzy projektowaną częścią budynku od strony ul. P. i istniejącym budynkiem na działce nr [...] dopuszczono budowę budynku w granicach działek nr [...] , [...] i [...] pod warunkiem sporządzenia analizy (§ 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - Dz. U. nr 75, poz. 690 ze zm.), w projekcie budowlanym znajduje się analiza przesłaniania, w której autor projektu wykazuje spełnienie przepisu § 13 tego rozporządzenia;

• wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki:

- według decyzji od strony ul. P. - do 8,0m, od dwóch do trzech kondygnacji nadziemnych, w projekcie dwie kondygnacje nadziemne, wysokość 7,54m;

- według decyzji projektowany fragment budynku pomiędzy północną granicą działki nr [...] a projektowaną częścią budynku od strony ul. P. - wysokość do dwóch kondygnacji nadziemnych, dach płaski - stropodach, w przypadku stropodachów - nie ustala się wysokości kalenicy, dopuszcza się budowę tego fragmentu budynku w granicach działek nr [...] i [...] pod warunkiem sporządzenia analizy, o której mowa wyżej, w projekcie ta część budynku ma dwie kondygnacje, dach płaski - stropodach, budynek usytuowany w granicy działek nr [...] i [...] ,

- według decyzji od strony ul. T. i Placu Targowego - do 9,50m (dotyczy dachu dwu lub wielospadowego, w przypadku dachu płaskiego dopuszczono wysokość budynku do attyki - do 12m;), w projekcie dach płaski, wysokość do attyki 11,99m;

• geometria dachu:

a. kierunek głównych kalenic dachu:

- według decyzji od strony ul. P. - równoległy do elewacji północnej, w projekcie warunek spełniony,

- według decyzji od strony ul. T. - równoległy do elewacji zachodniej, w przypadku stropodachu nie ustala się kierunku kalenicy, w projekcie zaprojektowano stropodach,

- według decyzji od strony Placu Targowego - równoległy do elewacji południowej, w przypadku stropodachu nie ustala się kierunku kalenicy, w projekcie zaprojektowano stropodach;

b. dach:

- według decyzji od strony ul. P. - dwuspadowy z możliwością zastosowania lukarn, według projektu dach dwuspadowy,

- według decyzji od strony ul. T. - dwu lub wielospadowy z możliwością zastosowania lukarn, z dopuszczeniem dachu płaskiego stropodachu, według projektu - stropodach,

- według decyzji od strony Placu Targowego - dwu- lub wielospadowy z możliwością zastosowania lukarn, z dopuszczeniem dachu płaskiego stropodachu, według projektu - stropodach;

c. kąt nachylenia połaci dachu:

- według decyzji od strony ul. P. - w dostosowaniu do spadku dachów znajdujących się na budynkach usytuowanych od frontu na działkach sąsiednich nr [...] lub [...] , według projektu kąt nachylenia połaci wynosi 23°,

- według decyzji od strony ul. T. - do 30°, z dopuszczeniem dachu płaskiego - stropodachu, według projektu stropodach,

- według decyzji od strony Placu. Targowego - do 30°, z dopuszczeniem dachu płaskiego - stropodachu, według projektu - stropodach; d/ wysokość do kalenicy:

- według decyzji od strony ul. P. - do 11,70m, według projektu 10,66m,

- według decyzji od strony ul. T. - do 13,0m, w przypadku stropodachów nie ustala się wysokości kalenicy, według projektu -stropodach,

- według decyzji od strony Placu Targowego - do 13m, w przypadku stropodachu nie ustala się wysokości, według projektu -stropodach.

• w zakresie ochrony środowiska i zdrowia ludzi oraz dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej:

- według decyzji inwestycja nie jest zaliczana do grupy przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U., nr 213, poz. 1397 ze zm.), zaprojektowane przedsięwzięcie nie należy do wymienionych w powyższym rozporządzeniu;

- według decyzji wnioskowana inwestycja jest usytuowana w obszarze, który znajduje się w układzie urbanistycznym miasta B. wpisanym do Rejestru Zabytków Nieruchomych Województwa Świętokrzyskiego. Przed wydaniem pozwolenia na budowę, na projektowane prace należy uzyskać pozwolenie odpowiednich organów. W aktach sprawy znajdują się decyzje Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Kielcach zezwalające inwestorowi na wykonanie prac budowlanych w terminie do 31 grudnia 2020 r.;

• według decyzji i projektu obsługa komunikacyjna terenu inwestycji z wykorzystaniem istniejącego układu komunikacyjnego - z ulicy T. przez istniejący zjazd:

• według decyzji należało przewidzieć niezbędną ilość miejsc parkingowych wynikającą i odpowiednią do powierzchni handlowej oraz ilości i potrzeb podmiotów prowadzących działalność, autor projektu przewidział dwa miejsca parkingowe na działce nr [...] , oraz dodatkowo przewidziano 10 miejsc parkingowych na rzecz obsługi budynku handlowo-usługowego na działce nr 446 z wjazdem od Placu Targowego; w aktach sprawy znajduje się umowa najmu 10 miejsc parkingowych na czas nieokreślony zawarta 6 sierpnia 2015 r. w B.. Ponadto klienci handlu i usług korzystać mogą z miejsc parkingowych ogólnodostępnych (centrum miasta).

Organ zauważył, że stosownie do wymagań decyzji o warunkach zabudowy inwestycję zaprojektowano w sposób nie powodujący ograniczeń w dostępie do drogi publicznej, światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, możliwości korzystania z poszczególnych elementów infrastruktury technicznej oraz nie powodujący uciążliwości powodowanych przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne, promieniowanie a także zanieczyszczenia powietrza, wody i gleby. Projektowana inwestycja mieści się w liniach rozgraniczających teren inwestycji, oznaczonych na załączniku graficznym nr 1 do decyzji o warunkach zabudowy. Ponadto Wojewoda dodał, że projekt zagospodarowania działki został sporządzony na kopii aktualnej mapy do celów projektowych, uaktualnionej przez uprawnionego geodetę, dokumenty potwierdzające aktualność mapy przyjęto do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego - Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Busku-Zdroju i zaewidencjonowano, zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno - kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie (Dz.U. nr 25, poz. 133 ze zmianami).

Organ II instancji wskazał, że z projektu zagospodarowania terenu wynika, że inwestycja usytuowana jest częściowo ścianą zachodnią w granicy z działką nr [...] oraz ścianą wschodnią bezpośrednio przy granicy działki nr [...] . Takie usytuowanie wynika z ustaleń decyzji o warunkach zabudowy. Ściany, o których mowa wyżej, usytuowane bezpośrednio przy granicy działek sąsiednich, spełniają warunki dla ścian oddzielenia przeciwpożarowego, o których mowa w § 235 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 1422 ze zmianami). Zatem usytuowanie przedmiotowej inwestycji jest również zgodne z przepisami tego rozporządzenia. Ponadto zgodność usytuowania inwestycji z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej stwierdził rzeczoznawca do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, projekt został uzgodniony także pod względem wymagań higieniczno-zdrowotnych przez rzeczoznawcę do spraw sanitarnohigienicznych, i zgodności z przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wymaganiami ergonomii przez rzeczoznawcę do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy. Projektanci dołączyli do projektu budowlanego oświadczenia o sporządzeniu tego projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projekt budowlany, stanowiący załącznik do decyzji, jest kompletny, posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia, zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a także zapewnienie (warunki przyłączenia) gestorów sieci odnośnie dostawy mediów, został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się, aktualnym na dzień opracowania projektu, zaświadczeniem o wpisaniu na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego.

Dalej Wojewoda podkreślił, że stosownie do art. 33 ust. 4 ustawy Prawo budowlane inwestor do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę dołączył projekt przeznaczonych do rozbiórki obiektów. Obiekty te nie należą do obiektów mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko (tekst jedn. Dz. U. z 2016r., poz. 71) i nie wymagają przeprowadzenia postępowania w sprawie ochrony środowiska, nie podlegają także uregulowaniom przepisów szczególnych. Zatem inwestor przedłożył wszystkie wymagane prawem dokumenty do pozwolenia na rozbiórkę.

Odpowiadając na zarzuty odwołania organ odwoławczy podał, że niniejsze postępowanie odwoławcze było zawieszone do czasu rozstrzygnięcia wniosków o rozgraniczenie nieruchomości nr [...] i nr [...]. Ponieważ jednak braki tych wniosków nie zostały uzupełnione, postanowieniem z 5 lipca 2018 r. postępowanie zostało podjęte.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na powyższą decyzję, domagając się jej uchylenia oraz uchylenia decyzji organu I instancji wnieśli J. S. i G. S.. Skarżący zarzucili, że wniosek dotyczy rozbiórki dwóch budynków usługowych, a przecież jest ich więcej. Decyzja o warunkach zabudowy jest inna niż wniosek o pozwolenie. Należało przebudować, rozbudować i nadbudować istniejące budynki, tymczasem wniosek dotyczy pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego. Autorzy skargi wskazali, że nie mogą się zgodzić na rozbiórkę ogrodzenia trwałego, tylko dlatego, że teraz zostały zmienione granice działki. Dodali, że opinia o zacienieniu nie uwzględnia tego, że ich działka jest własnością trzech rodzin i każda z nich ma prawo budować się na tej działce. Budowa w granicy ściany o wysokości prawie 12 metrów pozbawi przyszłe budynki właściwego nasłonecznienia. Ponadto, zdaniem autorów skargi, umowa dzierżawy miejsc parkingowych to fikcja, gdyż dzierżawione działki nie znajdują się po sąsiedzku. Poza tym teren inwestycji był wywłaszczony pod budowę drogi, a zamiast tego został sprzedany. Z tego też powodu złożyli wniosek o ustanowienie drogi koniecznej.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż nie wszystkie, podniesione w niej zarzuty są uzasadnione.

Przede wszystkim stwierdzić należy, że w toku postępowania skarżący kwestionowali projekt w zakresie, w jakim przewiduje on zrealizowanie inwestycji na całej długości granicy z ich nieruchomością, bezpośrednio przy tej granicy, zarzucając, że takie usytuowanie budynku, którego ściana przy granicy ma wynosić prawie 12 metrów, uniemożliwi im w przyszłości zagospodarowanie ich nieruchomości, która stanowi współwłasność kilku rodzin. Organy do tych zarzutów w zasadzie się nie odniosły, powołując się jedynie na to, że takie usytuowanie nowej inwestycji przewiduje decyzja ustalająca warunku zabudowy.

Faktycznie, zgodnie z § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - dalej rozporządzenia - w brzmieniu, jakie miało zastosowanie w niniejszej sprawie (zgodnie bowiem z § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z 14 listopada 2017 r., zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jaki powinny odpowiadać budynki i ich usytuowane – Dz. U. z 2017 r., poz. 2285 -

1. Dla zamierzenia budowlanego, wobec którego przed dniem wejścia w życie rozporządzenia:

1) został złożony wniosek o pozwolenie na budowę, odrębny wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego, wniosek o zmianę pozwolenia na budowę lub wniosek o zatwierdzenie zamiennego projektu budowlanego,

2) zostało dokonane zgłoszenie budowy lub wykonania robót budowlanych w przypadku, gdy nie jest wymagane uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę,

3) została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę lub odrębna decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego

- stosuje się przepisy dotychczasowe), dopuszczalne było sytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy, jeżeli wynikało to z decyzji o warunkach zabudowy. Taka jednak możliwość nie zwalniała organów od obowiązku rozważenia, czy przedstawiony do zatwierdzenia projekt budowlany zapewnia poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej. W niniejszej sprawie, w dacie wydawania zaskarżonej decyzji nieruchomość inwestora nie była obciążona służebnością drogi koniecznej na rzecz nieruchomości skarżących, w związku z czym w tym zakresie podnoszone przez nich zarzuty są nieuzasadnione. Obowiązek uwzględnienia interesów osób trzecich przez zapewnienie im dostępu do drogi publicznej nie może być bowiem rozumiany w ten sposób, że w postępowaniu administracyjnym, mającym na celu wydanie pozwolenia na budowę organy administracji publicznej mają ustanawiać na rzecz osób trzecich drogę konieczną lub samodzielnie ustalać, którędy przebiegać będzie dostęp do drogi publicznej przez działkę, na której ma być realizowana inwestycja. To osoba zainteresowana dostępem do drogi publicznej powinna zadbać o to, aby uzyskać ograniczona prawo rzeczowe. (por. Komentarz do Prawa budowlanego pod red. Andrzeja Glinieckiego wydawnictwo LexisNexis, wydanie 2 z 2014 r., str. 118).

Poszanowanie interesów osób trzecich, o jakim mowa w art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego polega między innymi na umożliwieniu tym podmiotom skorzystania z prawa zabudowy w takim samym zakresie, w jakim przysługuje ono inwestorowi. W orzecznictwie wskazuje się, że należy w związku z tym dokonać wyważenia interesów inwestora oraz właścicieli działek sąsiednich. Oznacza ono uwzględnienie istniejącej zabudowy oraz możliwości zabudowy działek w przyszłości.

Jak wynika z projektu zagospodarowania terenu, stanowiącego część zatwierdzonego zaskarżoną decyzją projektu budowlanego, nieruchomość skarżących jest długa ale dość wąska. Brak jest jakichkolwiek ustaleń odnośnie jej szerokości, jednak zauważyć należy, że już w chwili obecnej od drugiej strony w stosunku do terenu inwestycji, nie licząc budynku w zabudowie pierzejowej, a więc przylegającego do budynku skarżących, na działce nr 460 usytuowane są w ostrej granicy jeszcze dwa budynki w tym jeden o znacznej długości. Tymczasem planowana inwestycja przewiduje na całym odcinku wspólnej granicy, to jest od ul. P. do wysokości Placu Targowego ( z którym nieruchomość skarżących nie graniczy) postawienie budynku w ostrej granicy, którego ściana tylko na bardzo niewielkim odcinku, tuż przy istniejącym budynku skarżących, będzie miała "tylko" 5,10 metra wysokości, zaś na pozostałym odcinku od 8,32 metra do 11,99 m. O ile zgodzić się należy z organem, że spełnienie wymagań określonych w § 13 i 60 rozporządzenia bada się w stosunku do już istniejącej zabudowy, tym niemniej z art. 5 ust. 1 pkt 9 wynika obowiązek zbadania, czy projektowana inwestycja nie uniemożliwi w przyszłości zabudowy na nieruchomości, której współwłaścicielami są skarżący, w tym przykładowo zabudowy mieszkaniowej, która wymaga między innymi naturalnego oświetlenia i nasłonecznienia.

Dodatkowo zaś zauważyć należy, że ustalenia organów co do tego, że decyzja ustalająca warunki zabudowy dopuszcza sytuowanie projektowanego budynku w tak zwanej ostrej granicy na całej długości tej granicy z działką [...] , budzą wątpliwości co do ich prawidłowości.

Decyzja Burmistrza Miasta i Gminy B. z [...] r. ustalała warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie, przebudowie, rozbudowie i nadbudowie istniejących budynków z przeznaczeniem na budynek handlowo - usługowy. Zaskarżona decyzja dotyczy tylko pozwolenia na budowę (oraz rozbiórki). Wbrew zarzutom skargi powyższa okoliczność nie oznacza, że jest ona sprzeczna z decyzją o warunkach zabudowy. Istotą tej ostatniej było bowiem ustalenie, że na danym terenie może być wzniesiony, w wyniku wymienionych w niej robót budowlanych (budowa, przebudowa, rozbudowa, nadbudowa) jeden budynek. Taki też jeden budynek został zaprojektowany. Jednakże, być może w związku z tym, że decyzja ustalająca warunki zabudowy nawiązywała do istniejącej zabudowy, zauważyć należy, że decyzja ta, jakby to wynikało z jej brzmienia, nie przewiduje, aby na całej długości nowoprojektowany budynek miał stanąć w ostrej granicy. Niewątpliwie zabudowa pierzejowa została w tej decyzji przewidziana od strony ul. P. (gdzie projektowany budynek - jego część - miał przylegać do budynku skarżących, usytuowanego przy tej ulicy). Od strony Placu Targowego – na działkach 454 i 507 oraz dla projektowanego fragmentu budynku pomiędzy projektowaną częścią budynku od strony ulicy P., a istniejącym na działce nr 458 /1 budynkiem, również decyzja ustalająca warunki zabudowy dopuszcza możliwość budowy w granicy. Jednakże budynek istniejący na działce nr [...] nie stoi w granicy, lecz jest od niej oddalony. Z decyzji ustalającej warunki zabudowy nie wynika, aby dopuszczała ona jego rozbudowę w taki sposób, aby on także (a więc i projektowany na tym odcinku budynek) miał przylegać do granicy z działką skarżących).

W tym miejscu, odnośnie ściany usytuowanej w granicy zauważyć dodatkowo należy, że pewne wątpliwości budzi znajdujący się w projekcie widok elewacji wschodniej (a więc od strony działki skarżących), na której to elewacji zaznaczone są okna. Co prawda faktycznie są one w stosunku do innych linii narysowane słabszą linią i znajdują się na niej krzyżyki, tym niemniej organ winien był tę okoliczność wyjaśnić, zwłaszcza, że w projekcie, w opisie technicznym budynku – części zatytułowanej "rozwiązania architektoniczne i estetyczne" wskazano, że zabudowa uzupełniająca od stron działek sąsiednich oraz dziedzińca wewnętrznego wykonano z tradycyjnego tynku z otworami okiennymi doświetlającymi przestrzenie ze stanowiskami pracy.

Częściowo za uzasadnione uznać należy także zarzuty skarżących związane z zapewnieniem miejsc postojowych. Zgodnie z § 18 rozporządzenia, zagospodarowując działkę budowlaną, należy urządzić, stosownie do jej przeznaczenia i sposobu zabudowy, miejsca postojowe dla samochodów użytkowników stałych i przebywających okresowo, w tym również miejsca postojowe dla samochodów, z których korzystają osoby niepełnosprawne.

2. Liczbę i sposób urządzenia miejsc postojowych należy dostosować do wymagań ustalonych w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z uwzględnieniem potrzebnej liczby miejsc, z których korzystają osoby niepełnosprawne.

W decyzji ustalające warunki zabudowy nie została określona liczba miejsc postojowych, a jedynie wskazano w niej, że "należy przewidzieć niezbędna ilość miejsc parkingowych wynikającą i odpowiednią do projektowanej powierzchni handlowej oraz ilości i potrzeb podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Wyklucza się parkowanie pojazdów w granicach pasów drogowych. W trakcie dostawy towaru do w/w budynku, rozładunek pojazdów winien być prowadzony na terenie działki Inwestora". Jak wynika z zaskarżonej decyzji organ uznał za wystarczające przewidziane w projekcie na nieruchomości inwestora dwa miejsca parkingowe ( z projektu wynika, że nie są one przeznaczone dla klientów, jak również że na terenie inwestycji nie przewidziano placu do nawracania samochodów ze względu na brak niezabudowanego miejsca w związku z czym wjazd samochodów dostawczych będzie się odbywał tyłem z ulicy T.) oraz 10 miejsc na innej nieruchomości, a także możliwość parkowania w centrum miasta na miejscach parkingowych ogólnodostępnych. Brak jest ustaleń odnośnie tego, czy takie ogólnodostępne miejsca w centrum są częścią pasów drogowych, na których parkowanie zostało wykluczone decyzją ustalającą warunki zabudowy czy też nie. Poza tym organ nie wskazał, czy 10 miejsc na terenie wydzierżawionym jest wystarczające, uwzględniając projektowaną powierzchnię handlową oraz ilość i potrzeby podmiotów, które mają prowadzić działalność w projektowanym obiekcie, który to wymóg został przewidziany decyzją ustalającą warunki zabudowy. Brak jest także jakichkolwiek ustaleń odnośnie zapewnienia miejsc postojowych dla osób niepełnosprawnych.

Natomiast zarzut skarżących, że wszystkie miejsca postojowe muszą znajdować się na działce, na której ma być zrealizowana inwestycja nie zasługuje na uwzględnieni. Czasami istniejące okoliczności wymagają innego rozwiązania, w tym zlokalizowania miejsc postojowych na innym terenie, do którego jednak inwestor musi posiadać tytuł prawny, z tym że niekoniecznie rzeczowy. Przykładowo w wyroku z 6 lutego 2018 r. w sprawie o sygn. II OSK 1008/17 NSA wskazał, że wykładnia § 18 ust. 1 rozporządzenia z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie pozwala na przyjęcie, że w szczególnych okolicznościach urządzenie miejsc postojowych może nastąpić na innej działce niż działka inwestycyjna. Podobne stanowisko zajął NSA między innymi w wyroku z 10 marca 2016 r. sygn. II OSK 1736/14, z 17 października 2018 r. sygn. II OSK 2561/16, z 15 marca 2917 r. sygn. II OSK 1774/15 – wszystkie orzeczenia dostępne w bazie LEX. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z inwestycją usytuowaną w zabudowie śródmiejskiej, w której zabudowa jest dość intensywna. W ocenie Sądu przemawia to za przyjęciem, że w tej konkretnej sprawie dopuszczalne jest zapewnienie miejsc postojowych poza terenem inwestycji. Jednakże musi to być odpowiednia ilość miejsc, w tym dla osób niepełnosprawnych.

Odnośnie braku zgody skarżących na rozbiórkę ogrodzenia z uwagi na zmianę granicy, wskazać należy, że przedmiotem tej sprawy nie jest ani ustalenie przebiegu granicy ani tez rozbiórka ogrodzenia, dlatego też zarzut ten nie może być uwzględniony. Natomiast co do ilości budynków jakie mają być rozebrane to faktycznie powyższe wymaga wyjaśnienia, skoro obecnie inwestycja ma polegać tylko na budowie między innymi w miejscu, w którym aktualnie stoją cztery budynki, podczas gdy pozwolenie dotyczy rozbiórki tylko trzech z nich.

Mając powyższe na uwadze zaskarżona decyzja podlegała uchyleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zmianami), dalej p.p.s.a.

Ponownie rozpoznając sprawę organ winien wyjaśnić wszystkie wyżej wskazane wątpliwości, a więc w szczególności, czy w świetle decyzji ustalającej warunki zabudowy oraz wynikającej z art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego zasady poszanowania interesów osób trzecich, w szczególności w zakresie możliwości zabudowy przez współwłaścicieli działki nr [...] ich nieruchomości, możliwe jest zatwierdzenie projektu budowlanego, przewidującego budowę w ostrej granicy, na całej jej długości z działką skarżących. W przypadku ustalenia, że taka zabudowa jest możliwa, organ wyjaśni dlaczego w projekcie przedstawiającym widok elewacji wschodniej zaznaczono na niej okna; następnie wyjaśni kwestie związane z zapewnieniem właściwej ilości miejsc parkingowych, w tym dla osób niepełnosprawnych oraz ilości budynków, które mają być rozebrane. Nadto ustali, czy w dacie dokonywania poprawek do projektu budowlanego autor tych poprawek A. L. był wpisany na listę członków [...] Okręgowej Izby Architektów (znajdujące się w aktach zaświadczenie było ważne do 3 marca 2015 r. zaś poprawki były dokonywane w sierpniu 2015 r.).

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a., zasądzając na rzecz skarżących kwotę odpowiadającą uiszczonemu przez nich wpisowi od skargi.