Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1310/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-02-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1; art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi S. D. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] lipca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie wstrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. 1. zwolnić od kosztów sądowych, 2. ustanowić adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...].


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 25 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. D. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z [...] lipca 2009 r. z uwagi uiszczenie wpisu sądowego z uchybieniem terminu.

Wnioskiem sporządzonym na urzędowym formularzu PPF skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. W uzasadnieniu oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż we wspólnym gospodarstwie pozostaje wraz z żoną i dwoma synami, nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Skarżący oświadczył, iż uzyskuje miesięczny dochód w wysokości 570 zł 09 gr z tytułu świadczenia emerytalnego, natomiast żona i pełnoletni syn są bezrobotni i pozostają na jego utrzymaniu.

Z uwagi na to, iż złożone oświadczenia okazały się niewystarczające dla oceny możliwości majątkowych strony, zarządzeniem z 15 grudnia 2009 r. wezwano wnioskodawcę do udzielenia dodatkowych informacji oraz do złożenia określonych dokumentów.

W odpowiedzi na powyższe, pismem procesowym z 7 stycznia 2010 r., skarżący wyjaśnił, iż mieszka w mieszkaniu syna, które przekazał mu wraz z gospodarstwem rolnym w drodze darowizny z ustanowioną dożywotnią służebnością mieszkania. Oświadczył, iż nie uzyskuje żadnych dochodów z gospodarstwa rolnego, nie prowadzi z synem wspólnego gospodarstwa domowego, ponosi koszty związane z opłatami za energię elektryczną, wodę, opał i telefon, zaś na wyżywienie pozostaje mu 300 zł miesięcznie.

Wezwany ponowienie – zarządzeniem z 15 stycznia 2010 r. – do złożenia oświadczenia czy posiada rachunek bankowy oraz wyciągów z takiego rachunku, udzielił odpowiedzi w piśmie z 26 stycznia 2010 r., iż rachunek bankowy posiadał w okresie, w którym prowadził gospodarstwo rolne, zaś po jego przekazaniu synowi rachunek ten zlikwidował.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.

Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie w całości, bowiem ani on sam ani osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym nie posiadają wystarczających źródeł dochodów, jak również zasobów pieniężnych, które pozwoliłoby ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym oraz z zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika. Uznać zatem należało, iż wnioskodawca wykazał, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.