Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 447/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2020-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a, art. 153, art. 200, art. 205 par. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 października 2020 r. sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Wojewódzki Inspektor Sanitarny z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Wojewódzki Inspektor Sanitarny na rzecz strony skarżącej M. S. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...], wydanym na podstawie art. 58 § 1 i art. 59 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., zwanej dalej: "k.p.a."), art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2019 r., poz. 59) oraz art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r.

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2019 r., poz. 1438 ze zm.),

po rozpoznaniu wniosku M. S. (przywoływany dalej jako: "Strona"

lub "Skarżący"), [...]i Wojewódzki Inspektor Sanitarny w S. (przywoływany dalej jako: "Organ II instancji") odmówił przywrócenia terminu

do wniesienia zażalenia na postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. (przywoływany dalej jako: "Organ I instancji") z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...] w sprawie zajęcia stanowiska co do zgłoszonych zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.

W uzasadnieniu ww. postanowienia, Organ II instancji wskazał,

że postanowienie Organu I instancji z dnia [...] listopada 2019 r. zostało doręczone Stronie w dniu 21 listopada 2019 r.

Pismem z dnia [...] grudnia 2019 r. Strona wniosła o przywrócenie terminu

do wniesienia zażalenia wraz z wniesieniem zażalenia do Organu I instancji (data wpływu 19.12.2019 r.). We wniosku Strona wyjaśniła, że z powodu "oczywistej omyłki pisarskiej", tj. błędnie zaadresowanej koperty zawierającej zażalenie

na ww. postanowienie Organu I instancji, przedmiotowe zażalenie nie zostało złożone w terminie. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie.

Organ II instancji uznał, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż Strona nie wykazała braku winy

w swoim działaniu. Przyczyną uchybienia terminu było wpisanie błędnego adresu

i nastąpiło to z winy Strony, która dopuściła się niedbalstwa, co stanowi formę winy.

2. Główny Inspektor Sanitarny w W. postanowieniem z dnia [...] marca 2020 r. stwierdził niedopuszczalność zażalenia Strony na ww. postanowienie Organu

II instancji z dnia [...] stycznia 2020 r., zaznaczając, że błędnie pouczono Stronę postanowieniu o prawie wniesienia na nie zażalenia.

3. M. S. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Szczecinie ze skargą na postanowienie Organu II instancji z dnia [...] stycznia 2020 składając jednocześnie wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W skardze Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia

i przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, względnie wniósł o uchylenie postanowienia w całości oraz ponowne rozpatrzenie sprawy i przywrócenie terminu

do wniesienia zażalenia.

Przeciwko wydanemu postanowieniu Skarżący podniósł zarzut błędnej oceny Organu, że dopuścił się niedbalstwa wpisując na kopercie omyłkowy adres Organu, do którego było wnoszone zażalenie, podczas, gdy wszelkie okoliczności sprawy wskazują, że doszło do typowej omyłki pisarskiej, która może przydarzyć się każdemu przy pisaniu. Taka okoliczność nie może zamykać drogi do zaskarżenia, czy też prowadzenia postępowania.

Argumentował, że adresując przesyłkę popełnił oczywistą omyłkę pisarską, polegającą na nieprawidłowym oznaczeniu numeru ulicy, przy którym znajduje się siedziba PPIS w G.: zamiast ul. [...] wskazał [...] [...]. Następstwem powyższej omyłki był zwrot przesyłki do adresata z adnotacją "adresat nieznany",

W ocenie Skarżącego, drobny błąd w adresie nie jest oznaką zaniedbania stanowiącego formę winy. Zaznaczył, że w okresie nadania zażalenia ([...] listopad 2019 r.) w rejonie siedziby Organu I instancji pracował nowozatrudniony doręczyciel, który nie dołożył należytej staranności przy doręczeniu przesyłki. Błąd tak niskiego stopnia nie może przesądzić o nieznajomości jedynego Organu tego rodzaju

w G., gdzie codziennie doręczyciele dostarczają wiele przesyłek. W związku

z powyższym wada doręczenia występuje po stronie Urzędu Pocztowego.

Skarżący powołał się na stanowisko orzecznictwa sądowoadministracyjnego wskazujące, że rozpatrywanie i załatwianie słusznych spraw obywateli nie może być uniemożliwione z powodu bardzo drobnych uchybień formalnych (wyrok NSA z dnia 26 sierpnia 2013 r., sygn. akt I FZ 702/13). Zauważył, że jak wynika z niniejszej sytuacji, Organy też mylą się dokonując błędnego pouczenia o środkach zaskarżenia, więc i strona może się omylić wypisując adres na kopercie. Do skargi załączono kopię dowód nadania w dniu 28 listopada 2019 r. zażalenia wraz kopią koperty.

4. W odpowiedzi na skargę Organ II instancji wniósł o jej oddalenie.

5. Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2020 r., sygn. akt II SA/Sz 447/20 Sąd przywrócił Skarżącemu termin do wniesienia skargi.

6. Pismem z dnia [...] lipca 2020 r. udział w sprawie zgłosił pełnomocnik Skarżącego, będący adwokatem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

7. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 w zw. z art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., przywoływana dalej jako: "p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Kontrola sprawy sprawowana według ww. kryterium legalności, doprowadziła Sąd uznania, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

8. Na wstępie należy nakreślić ramy prawne sprawy.

Zgodnie z art. 58 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., przywoływana dalej jako: "k.p.a.") w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

Z przedstawionego przepisu jasno wynika, że jednym z wymagań wniosku

o przywrócenie terminu jest obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w dopełnieniu czynności. Wnioskodawca nie ma więc obowiązku dowodzić braku winy, a jedynie uwiarygodnić niezawinienie w uchybieniu terminu. W odniesieniu do realiów konkretnej sprawy organ administracji publicznej winien rozważyć okoliczności towarzyszące uchybieniu terminu i ocenić staranność strony w dotrzymaniu terminu. Nawet przy założeniu, że w sprawie wystąpił błąd pisarski, nie może on być zawsze automatycznie intepretowany, jako efekt braku należytej dbałości strony o swoje interesy. Stanowisko takie, które skład orzekający

w pełni podziela i uznaje na gruncie niniejszej sprawy za własny pogląd, prezentowane jest w postanowieniu NSA z dnia 26 sierpnia 2013 r., sygn. akt II FZ 702/13, opubl. w internetowej bazie - orzeczenia.nsa.gov.pl), które także zostało powołane w treści skargi.

9. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, uwzględniając,

że doświadczenie życiowe wskazuje na możliwość zaistnienia drobnych pomyłek poznawczych, w tym związanych z czynnością pisania, Sąd uznał, za wadliwe stwierdzenie Organu II instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia,

że powołane przez Skarżącego przesłanki nie stanowiły podstawy do przywrócenia terminu.

Niesporne jest, że postanowienie Organu I instancji z dnia [...] listopada 2019 r. doręczono Skarżącemu w dniu 21 listopada 2019 r. Siedmiodniowy termin

do wniesienia zażalenia na wskazane postanowienie upływał w dniu 28 listopada

2019 r. Ze znajdującego się w aktach sprawy dowodu nadania przesyłki wynika,

że Skarżący nadał zażalenie na ww. postanowienie, za pośrednictwem operatora pocztowego, w dniu 28 listopada 2019 r. Oznaczając adresata na kopercie

i w dowodzie nadania: "PPJS ul. [...] [...]". Przy tym wiadome jest, że siedziba tego Organu znajduje się w G. przy ul. [...]. Doręczyciel dokonał adnotacji na ww. przesyłce "Adresat nieobecny" i "Awizowano w dniu

2 grudnia 2019 r. adresat nieobecny". W innym miejscu na kopercie doręczyciel odnotował własnoręcznie "Adresat nieznany 29.11.19.",. W takich okolicznościach przesyłka z zażaleniem została zwrócona Skarżącemu (nadawcy) w dniu 13 grudnia 2019 r. W związku z tym Skarżący ponownie przesłał Organowi zażalenie z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.

Uwzględniając brak konsekwencji doręczającego w opisaniu okoliczności niemożności doręczenia przesyłki z zażaleniem oraz pominięcie przez Skarżącego właściwej cyfry – "6" budynku, w którym znajduje się siedziba Organu I instancji,

nie sposób uznać, że mamy do czynienia z sytuacją terminu, który został przez Skarżącego uchybiony w warunkach, uniemożliwiających jego przywrócenie.

Na gruncie sprawy, nie można dokonać bowiem rygorystycznej oceny wskazanej omyłki. Błąd ten winien być oceniany w kategoriach niewielkiego stopnia. Skarżący prawidłowo oznaczył bowiem na przesyłce nazwę Organu, miejscowość oraz nazwę ulicy, co nie mogło obiektywnie powodować żadnych trudności w identyfikacji adresata i jego siedziby. Wskazana drobna omyłka w adresie nie powinna stanowić nadmiernych starań doręczyciela w przekazaniu ww. przesyłki we właściwe miejsce. W zaistniałym splocie zdarzeń nie sposób uznać zawinienie Skarżącego w uchybieniu przedmiotowego terminu.

10. Konkludując, zarzut skargi okazał się trafny, Sąd uznaje, że błąd Skarżącego nie miał takiego charakteru, który sprzeciwia się przywróceniu terminu. Sąd nie może natomiast zastępować organu administracji publicznej w przypisanych mu ustawowo obowiązkach i zmienić zaskarżone postanowienie oraz przywrócić termin, jak wnosił

o to Skarżący w skardze. Rozpatrzenie wniosku Skarżącego o przywrócenie terminu

jest zadaniem Organu, a nie Sądu. Organ przy ponownym rozpoznaniu wniosku

o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia zażalenia jest natomiast związany ww. oceną prawną Sądu (art. 153 p.p.s.a.), że okoliczności sprawy nie wskazują na winione uchybienie terminu przez Skarżącego.

10. Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżone postanowienie, o czym orzekł, jak w pkt I sentencji wyroku. O kosztach przyznanych Skarżącemu od Organu II instancji, Sąd orzekł, jak w pkt II sentencji wyroku,

na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ww. ustawy.