Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 869/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 73 par. 4, art. 220 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 20 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 1830/14 w zakresie odrzucenia zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 maja 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 1830/14 w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 października 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 1830/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 maja 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 1830/14 w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

W uzasadnieniu Sąd I instancji stwierdził, że w piśmie z dnia 12 czerwca 2014 r. A. W. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Po rozpoznaniu powyższego wniosku postanowieniem z dnia 12 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Pismem z dnia 27 maja 2015 r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia i przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Od zażalenia nie został uiszczony wpis sądowy.

Z uwagi na powyższe zarządzeniem z dnia 21 lipca 2015 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez uiszczenie wpisu w wysokości 100 zł. Przysyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu była dwukrotnie awizowana w dniach 27 lipca 2015 r. oraz 4 sierpnia 2015 r. Następnie została zwrócona do Sądu w dniu 12 sierpnia 2015 r. Sąd I instancji ustalił w Oddziale Finansowo-Budżetowym, że skarżąca nie uiściła wpisu od zażalenia.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd I instancji odrzucił zażalenie, podnosząc, że zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata sądowa. Opłatą sądową jest między innymi wpis od zażalenia (art. 212 § 1 p.p.s.a.). Zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Następnie Sąd I instancji przywołał przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące doręczania przesyłek i stwierdził, że doręczenie zastępcze wezwania do uisczenia wpisu nastąpiło w dniu 10 sierpnia 2015 r. Wobec tego termin do uiszczenia wpisu upływał w dniu 17 sierpnia 2015 r. Jak jednak ustalono, do dnia 27 sierpnia 2015 r. nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego w sprawie.

A. W. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, podnosząc, że nieodebranie przez nią zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu było spowodowane złym stanem zdrowia, gdyż w związku z chorobą górnych dróg oddechowych przez ponad dwa tygodnie nie sprawdzała skrzynki listowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji zasadnie przyjął, że pomimo prawidłowego doręczenia skarżącej zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu, wpis od zażalenia na postanowienie z dnia 12 maja 2015 r. nie został uiszczony.

Należy zauważyć, że Sąd I instancji nieprawidłowo powołał się na przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 42 - 44 k.p.a.) dotyczące doręczeń, podczas gdy dokonywanie doręczeń przez sądy administracyjne zostało uregulowane w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 65 - 81 p.p.s.a.). W szczególności art. 73 p.p.s.a. stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie siedmiu dni pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu. Powołanie przez Sąd niewłaściwych przepisów nie miało jednak wpływu na wynik sprawy, bowiem Sąd prawidłowo ustalił datę doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu.

Skoro w niniejszej sprawie przesyłka zawierająca zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu była dwukrotnie awizowana: w dniach 27 lipca 2015 r. oraz 4 sierpnia 2015 r., a następnie zwrócona do sądu w dniu 12 sierpnia 2015 r., to należało uznać, że doręczenie przesyłki, zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. nastąpiło w dniu 10 sierpnia 2015 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem w dniu 17 sierpnia 2016 r. Nie jest kwestionowane przez skarżącą, że wpis nie został przez nią uiszczony w wyznaczonym terminie. Prawidłowo zatem Sąd I instancji odrzucił zażalenie, którego braki fiskalne nie zostały uzupełnione.

Odnosząc się do argumentu skarżącej dotyczącego jej stanu zdrowia, należy zaznaczyć, że mógłby on zostać oceniony jedynie w ramach rozpoznawania wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, gdyby wniosek taki został złożony.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.