Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 937/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-11-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonego aktu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk - Marciniak po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody W. z dnia[...] września 2010 r., nr [...] w sprawie ze skargi Miasta P. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] września 2010 r., nr [...] w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] października 2010 r. Miasta P. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody W. z dnia [...] września 2010 r., nr [...] w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, składając jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.

We wniosku i jego uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, iż domaga się wstrzymania wykonania decyzji Wojewody W., jak i decyzji organu I instancji, ponieważ ostateczna decyzja jest podstawą do wypłaty bardzo wysokiego osdszkodowania (kwota 11.062.008,00zł) na rzecz pani B. N., a skutki tej czynności byłyby trudne do odwrócenia w przypadku uwzględnienia skargi.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przede wszystkim należy podkreślić, iż skarżący domaga się wstrzymania wykonania decyzji organu I i II instancji. Przy czym przedmiotem zaskarżenia jest decyzja organu II instancji.

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej ppsa), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa, w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie zaskarżonej decyzji są: grożące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że to obowiązkiem strony jest wskazanie w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywołaniem trudnych do odwrócenia skutków. Strona powinna, zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji przedstawić wiarygodne okoliczności wskazujące, iż przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa faktycznie zaistnieją oraz skonkretyzować przyczyny uzasadniające możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ppsa. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, iż nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego powołanie się na przesłankę ustawową niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona powinna wskazać we wniosku konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie (por. postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku z dnia 5 września 2008r. II SA/Gd 652/08, LEX nr 477258).

Wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący wskazał przesłanki uzasadniające jej wstrzymanie jak również uprawdopodobnił, iż przesłanki te faktycznie występują. Strona skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazała, iż zaskarżona decyzja stanowi podstawę do wypłaty bardzo wysokiego odszkodowania na rzecz uczestniczki postępowania B. N., a skutki tej czynności byłyby trudne do odwrócenia w przypadku uwzględnienia skargi.

W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia

ja