Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1649/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-04-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46 ust. 1 pkt 1 , art. 46 a ust. 1 i 7 pkt 4 oraz art. 56 ust. 2 i 8
journal: Dz.U. 2008 nr 25 poz 150
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska  - tekst jednolity
article: art. 153 ust. 1
journal: Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja (spr.) Sędziowie: WSA Mirosław Bator WSA Renata Czeluśniak Protokolant: Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "[...]" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 23 września 2009 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia; skargę oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. znak [...] - wydaną po rozpatrzeniu wniosku z dnia 16 października 2008 r. inwestora: A. S.A. w N. oraz przeprowadzeniu postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko - Burmistrz M. orzekł o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia pod nazwą: "Modernizacja Wytwórni Mas Bitumicznych. Wymiana technicznie zużytej otaczarki do wyrobu masy bitumicznej typ Teltomat V/3-S na nową niemieckiej firmy AMMANN typ GLOBAL 160 o wydajności 120/160 Mg/h na działce nr ewid. 1 w K. , gm. M. ". Podstawę prawną wydanej decyzji stanowiły art. 104 k.p.a. w związku z art. 46 ust. 1 pkt 1, art. 46a ust. 1 i 7 pkt 4 oraz art. 56 ust. 2 i 8 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. nr 25 poz. 150 ze zm.) w zw. z art. 153 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r. nr 199, poz. 1227), a także § 3 ust. 1 pkt 22 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczególnych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. nr 257, poz. 2573 ze zm.). W treści decyzji organ administracji szczegółowo określił rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji oraz wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym.

W uzasadnieniu organ I instancji opisał przebieg postępowania administracyjnego. Ponieważ liczba stron w postępowaniu przekraczała 20, zgodnie z art. 46a ust. 5 ustawy Prawo ochrony środowiska organ wydający decyzję zastosował art. 49 k.p.a. powiadamiając strony o podejmowanych czynnościach obwieszczeniem. Wydając opinię w przedmiocie obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zarówno Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. , jak i Starosta S. wydali postanowienia stwierdzające, że przedmiotowe przedsięwzięcie wymaga sporządzenia raportu. Postanowieniem z dnia [...] marca 2009 r. znak: [...] Burmistrz M. nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko. W dniu 31 marca 2009 r. inwestor przedłożył raport. Organ prowadzący postępowanie zwrócił się wówczas do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. oraz do Starosty S. o wydanie uzgodnień, o których mowa w art. 48 ust. 3 prawa ochrony środowiska. Po zapoznaniu się z raportem obydwa te organy uzgodniły planowane przedsięwzięcie w zakresie swojej właściwości.

Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli: Stowarzyszenie Ekologiczne "[...]" oraz A. i S.R. , domagając się jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Stowarzyszenie wskazało, że organ I instancji dokonał analizy materiału dowodowego w sposób wadliwy i niepełny, przez co naruszył art. 7 k.p.a. Ponadto rozpatrując przedmiotową sprawę organ I instancji oparł się głównie o materiał dowodowy przedstawiony przez inwestora. W opinii Stowarzyszenia organ błędnie przyjął, że odpowiedzi inwestora na uwagi zgłoszone do raportu zostały udzielone w sposób wyczerpujący. Zdaniem Stowarzyszenia inwestor nie przedstawił metod badawczych w odniesieniu do identyfikacji poszczególnych komponentów środowiska biotycznego oraz metod prognozowania wpływu na to środowisko, a także pominął zupełnie kwestię inwentaryzacji świata roślinnego i zwierzęcego w bezpośrednim sąsiedztwie inwestycji. Kolejną nieprawidłowością jest brak informacji o wpływie inwestycji na obszar Natura 2000. Istnieje możliwość negatywnego oddziaływania na znajdujący się w pobliżu obszar Natura 2000 i raport powinien analizować wpływ na niego. Konieczności sporządzenia raportu w tym zakresie nie wyłącza opinia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Ponadto według Stowarzyszenia analiza dotycząca możliwości lokalizacji obiektów o wysokości powyżej 12 metrów powinna zostać poddana procedurze udziału społeczeństwa. Kolejną nieprawidłowością jest wydanie pozwolenia wodnoprawnego na budowę studni, z której ma być czerpana woda technologiczna. Przedsięwzięcie to należy traktować jako integralną część inwestycji, a studnia powinna zostać poddana ocenie razem z resztą przedsięwzięcia, a nie wydzielona do osobnego postępowania. Ponadto wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych - na podstawie ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne. W opinii Stowarzyszenia Burmistrz M. wydając decyzję nie uwzględnił faktu, iż stara otaczarka nie istniała, jej fundamenty zostały rozebrane a na ich miejsce postawiono nowe. W związku z tym inwestycja nie powinna zostać uznana za modernizację, lecz za budowę nowej wytwórni mas bitumicznych.

A. i S.R. w odwołaniu podnieśli, że planowana inwestycja usytuowana jest zaledwie w odległości 100 m od granicy ich nieruchomości. W związku z tym istnieją obawy, że inwestycja będzie miała niekorzystny wpływ na zdrowie rodziny. Związane jest to z emisją pyłów, różnych związków chemicznych i chorobotwórczych, wpływ inwestycji będzie uciążliwy również z uwagi na hałas związany z ogromną ilością wytwarzanej masy bitumicznej i dwuzmianowym czasem pracy wytwórni.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] września 2009 r. znak: [...] na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 1, ust. 3 i 4, art. 56 ust.1 ustawy Prawo ochrony środowiska w związku z art. 153 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy przywołał obowiązujące przepisy oraz opisał przebieg postępowania. Podkreślił, że decyzję I instancji wydano po sporządzeniu raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz po dokonaniu przewidzianych prawem uzgodnień. Planowana inwestycja usytuowana będzie w miejscu dotychczas użytkowanej instalacji, nie powodując żadnych zmian w dotychczasowym sposobie użytkowania instalacji, jak i terenu. Obszar objęty inwestycją znajduje się w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy M. , obejmującego wieś K. , w jednostce strukturalnej oznaczonej symbolem [...] tj. jako tereny przemysłowe. W wyniku realizacji nowej inwestycji emisja pyłu całkowitego zostanie ograniczona o 43,6 %, a pyłu zawieszonego o 48,1% w porównaniu do starej emisji. Emisja pozostałych zanieczyszczeń nie ulegnie istotnym zmianom. Dopuszczalny czas pracy ujęty w pozwoleniu (wydanym przez Starostę ) wynosi 1000 h/rok i jest mniejszy od czasu pracy w odniesieniu do starej wytwórni mas bitumicznych, który wynosił 1760 h/rok. Inwestycja nie graniczy z terenami chronionymi akustycznie wymienionymi w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Najbliższy teren prawnie chroniony zlokalizowany jest w odległości 150 m w kierunku wschodnim od wytwórni i wpływ hałasu emitowanego przez wytwórnię będzie znikomy, nierozróżnialny z tłem. Hałas w obrębie projektowanej inwestycji kształtowany jest przez ruch pojazdów poruszających się drogą krajową nr [...].

Zaskarżona decyzja spełnia również wymogi formalne, określone w prawie ochrony środowiska, określając rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich oraz wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym. Natomiast charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, który to warunek kwestionowana decyzja również spełnia.

Niewątpliwie inwestycje, które mogą oddziaływać na środowisko często wywołują sprzeciw lokalnej społeczności, niemniej jednak kwestią kluczową - z punktu widzenia oceny dokonywanej przez organ odwoławczy - jest zweryfikowanie, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa. Decyzja organu I instancji poprzedzona była wielopłaszczyznowym postępowaniem wyjaśniającym, a przedłożony raport będący elementem postępowania dowodowego podlegał weryfikacji zarówno organu prowadzącego postępowanie główne, jak również faktycznie organów uzgadniających na końcowym etapie postępowania. Stronom zapewniony został czynny udział w postępowaniu, a do ich argumentacji szczegółowo odniesiono się w toku postępowania administracyjnego. Podkreślono, że zastosowane nowe rozwiązania spowodują mniejszą uciążliwość w stosunku do tej, którą powodowała instalacja dotychczas istniejąca, zaś poza kognicją SKO pozostaje kwestia oceny legalności rozbiórki fundamentów dotychczasowej otaczarki.

Powyższą decyzję zaskarżyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Stowarzyszenie [...] , domagając się uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. oraz przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:

– art. 61 w zw. z art. 104 k.p.a. poprzez brak rozstrzygnięcia co do zarzutów podnoszonych przez skarżącego w odwołaniu od decyzji Burmistrza M. ,

– art. 7 w zw. z art. 77 k.p.a. poprzez brak wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy, w szczególności dotyczących zagadnień związanych z zakresem planowanego przedsięwzięcia,

– art. 80 k.p.a. poprzez wydanie decyzji w oparciu o nie w pełni zgromadzony materiał dowodowy,

– art. 107 § 3 k.p.a. poprzez sporządzenie uzasadnienia w sposób niespełniający wymagań wynikających z tego przepisu.

Uzasadnienie skargi stanowi powtórzenie zarzutów podnoszonych wcześniej w odwołaniu. W szczególności wskazano, że organ I instancji dokonując analizy materiału dowodowego dokonał jej w sposób wadliwy, niepełny, nie wyjaśniając wszystkich okoliczności sprawy. Organ ten bezkrytycznie zaakceptował odpowiedź inwestora na uwagi mieszkańców, pomimo, że były one lakoniczne, niepełne i często wymijające. Pominięto udział społeczeństwa przy sporządzaniu dodatkowej analizy dotyczącej zgodności planowanej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w zakresie m.in. uzasadnienia lokalizacji obiektów o wysokości ponad 12 m. Kolejną nieprawidłowością w ocenie skarżącego jest wydanie pozwolenia wodno-prawnego na budowę studni, z której ma być czerpana woda technologiczna. Przedsięwzięcie to należy traktować jako integralną część przedmiotowej inwestycji i co za tym idzie przedmiotowa studnia powinna być poddana ocenie razem z resztą przedsięwzięcia, a nie wydzielona do osobnego postępowania. Ponadto zgodnie z treścią art. 46 ust. 4 pkt 4 wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych. Skarżący uważa, iż pozwolenie wodnoprawne dla przedmiotowej studni zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa i dlatego też powinna zostać stwierdzona jego nieważność. Dodatkowo Burmistrz M. nie uwzględnił okoliczności sygnalizowanych przez Stowarzyszenie [...] ", iż na dzień złożenia wniosku przez inwestora stara otaczarka Teltomat V/3-S nie istniała, a jej fundamenty zostały rozebrane, a na ich miejsce - jako samowola budowlana zostały wykonane nowe.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymało swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2010 r. strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska, przy czym skarżący stwierdził, że zmierza do tego, aby zakład produkcji mas bitumicznych w ogóle nie działał i praktycznie od dwóch lat zakład ten nie prowadzi działalności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie.

Podkreślenia wymaga, że uzasadnienie skargi stanowi niemal dosłowne powtórzenie odwołania (usunięto jedynie tę część odwołania, która dotyczyła oddziaływania inwestycji na obszar Natura 2000). Zarzuty podniesione w skardze dotyczą decyzji I instancji i zostały wyczerpująco rozważone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Fakt, że zarzuty te nie doprowadziły do pożądanego przez skarżącego skutku w postaci uchylenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie oznacza jednak, że decyzja organu odwoławczego jest wadliwa.

Nie można podzielić zarzutu dotyczącego niedokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Sąd podziela stanowisko organów obu instancji, iż przedłożone przez inwestora wyjaśnienia do uwag zgłoszonych przez strony były szczegółowe i wyczerpujące.

Kwestia sporządzenia analizy zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego również nie budzi wątpliwości. Przedstawiona analiza architektoniczna (k. [...] akt administracyjnych) została wykonana w związku z wezwaniem Burmistrza M. z dnia 4 maja 2009 r. (k. [...] akt administracyjnych), dokonanym na podstawie art. 50 § 1 k.p.a. Analiza ta stanowi dowód z dokumentu, o którym mowa w art. 75 § 1 k.p.a. Zarówno wezwanie, jak i późniejsze oparcie ustaleń faktycznych przez organ administracji na przedłożonej analizie było dopuszczalne i zgodne z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. Bezpodstawny jest również zarzut, iż analiza nie została poddana procedurze udziału społeczeństwa. Obwieszczeniem z dnia 5 czerwca 2009 r. (k. [...] akt administracyjnych) organ I instancji poinformował strony postępowania o zakończeniu postępowania dowodowego oraz o możliwości zapoznania się z materiałami zebranymi w toku postępowania. Okoliczność, że skarżące Stowarzyszenie z tej możliwości nie skorzystało nie oznacza, że uniemożliwiono mu wypowiedzenie się co do tej kwestii dokonując obejścia prawa.

Kolejny zarzut - dotyczący pozwolenia wodnoprawnego na budowę studni, z której ma być czerpana woda technologiczna - pozostaje poza zakresem kognicji sądu w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli sądowej dokonywanej w niniejszej sprawie jest decyzja o uwarunkowaniach środowiskowych zgody na realizację przedsięwzięcia, a ocena, czy pozwolenie wodnoprawne narusza prawo, nie może być dokonywana w ramach prowadzonego właśnie postępowania sądowoadministracyjnego.

Sąd całkowicie podziela również stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w odniesieniu do zarzutu dotyczącego zakresu inwestycji. Organ prowadzący postępowanie był związany granicami wniosku, które zostały określone przez inwestora. Postępowanie dotyczące samowoli budowlanej w zakresie rozbiórki oraz wykonania nowych fundamentów wytwórni należy do właściwości organów nadzoru budowlanego i również te zagadnienia nie wchodzą w zakres oceny dokonywanej w niniejszej sprawie.

Wreszcie ostatni zarzut podniesiony w skardze, a dotyczący braków w materiale dowodowym, także nie zasługuje na uwzględnienie. Strona skarżąca wskazuje, że "istnienie przedmiotowej inwestycji może spowodować znaczne zagrożenia dla okolicznych mieszkańców i przyrody". Z zapisów protokołu rozprawy z dnia 13 kwietnia 2010 r. wynika, że skarżącemu Stowarzyszeniu faktycznie chodzi o całkowite zakończenie działalności przez zakład wytwórni mas bitumicznych. W tym zakresie sąd całkowicie podziela ocenę Samorządowego Kolegium Odwoławczego, iż kwestią kluczową przy wydawaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest zgodność planowanej inwestycji z obowiązującym prawem w zakresie jej wpływu na środowisko naturalne. Taka zgodność została w niniejszej sprawie wykazana, tym bardziej, że realizacja objętej niniejszym postępowaniem inwestycji spowoduje zmniejszenie uciążliwości w stosunku do tej, którą powodowała instalacja dotychczas istniejąca.

Biorąc pod uwagę wszystkie wskazane wyżej argumenty skargę Stowarzyszenia [...] należało oddalić jako bezzasadną na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).