Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 192/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-07-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6301 Wiążąca informacja taryfowa (VIT)
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art.3 §1, art.106 §3, art.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.122, art.187
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.
journal: Dz.U. 1987 nr 256 poz 1
law: Rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy  Celnej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Danuta Dopierała, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Asesor WSA - Piotr Kraczowski, Protokolant - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lipca 2008 r. sprawy ze skargi H. P. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą P. w K. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie wiążącej informacji taryfowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

H. P. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą P.M. B. w K. wystąpił [...] sierpnia 2006 r. do Dyrektora Izby Celnej w W. z wnioskiem o udzielenie na podstawie art. 12 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE L 302 z dnia 19 października 1992 r., str. 1 z późn. zm.); dalej: "WKC" wiążącej informacji taryfowej dotyczącej klasyfikacji taryfowej płyty głównej elektroniki PCB 16400 do kodu TARIC 8531 90 80 90. Wyjaśnił, że płyta główna elektroniki PCB 16400 do multipleksera cyfrowego sieciowego MCS 16400 jest to płyta laminatowa z wytrawionym miedzianym systemem połączeń. Na płycie obsadzone są: procesor, pamięci RAM, procesory wejścia wyjścia, elementy półprzewodnikowe, elementy bierne oraz złącza. Płyta będzie dostarczana bez oprogramowania. Stanowi ona główny podzespół do przewidywanej w Polsce produkcji multiplekserów sieciowych oraz gotowych systemów nadzoru wizyjnego. Wyjaśniono, iż elementy takie jak zasilacze, wentylatory, twarde dyski, niektóre kable połączeniowe, kartony, wypełniacze, płyty CD z oprogramowaniem, instrukcje obsługi oraz nalepki będą kupowane bądź produkowane w Polsce. W początkowej fazie produkcja będzie polegać na montażu w obudowie elementów elektroniki kabli połączeniowych oraz twardego dysku. Następnie będzie instalowana pamięć flesz oraz wgrywane oprogramowanie firmowe. Zaznaczono, iż urządzenie będzie rozprowadzane w trzech wersjach: MCS 16400 – pełniącej funkcję multipleksera, systemu alarmowego oraz monitoringu wizyjnego poprzez sieć LAN, MCS 16400R – z zamontowanym dyskiem twardym i możliwością rejestracji danych oraz zdarzeń alarmowych, ZNW 16400R – jako zestaw nadzoru wizyjnego z kamerami przemysłowymi oraz czujnikami alarmowymi. Podkreślono, iż urządzenie jest przeznaczone do profesjonalnych systemów monitoringu i będzie sprzedawane tylko dystrybutorom systemów alarmowych oraz profesjonalnym firmom instalacyjnym.

Decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w W. wydał wiążącą informację taryfową, klasyfikując przedmiotowy towar do kodu 8521 90 00 90. W uzasadnieniu wskazano, iż klasyfikacja ustalona została w myśl postanowień reguły 1, 2 a) i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej i zgodna jest z brzmieniem pozycji 8521, obejmującej aparaturę wideo do zapisu i odtwarzania obrazu i dźwięku, nawet wyposażoną w urządzenie do odbioru sygnałów wizyjnych i dźwiękowych (tunery wideo), a także zgodna jest z treścią podpozycji 8521 90 00 90, właściwej dla pozostałych – z pozostałych urządzeń tego rodzaju.

Po rozpatrzeniu odwołania wnioskodawcy, Minister Finansów decyzją z dnia [...] października 2007 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2007 r. W uzasadnieniu Minister wyjaśnił, iż jak wynika z załączonych do akt sprawy zdjęć dokumentujących proces montażowy urządzenia, oprócz operacji takich jak: montaż płyty zasilającej, stelaża HDD, panelu przedniego i tylnego, instalacji pamięci E2PROM-FLASH, przewodów połączeniowych, oprogramowania firmowego, wgrania pamięci E2PROM oraz procedury testowej gotowego urządzenia – cyfrowego multipleksera sieciowego, w urządzeniu montowany jest także dysk twardy, na którym zapisywane są dane. W przypadku gdy urządzenie nie posiada zamontowanego dysku twardego (jedna z opcji urządzenia) dane mogą być rejestrowane przez urządzenie zewnętrzne podłączane do multipleksera, przekazywane do monitora lub wysyłane do sieci LAN lub Internetu. Wyjaśniono, iż inną funkcję może pełnić multiplekser wybierający sygnały pochodzące np. z detektorów ruchu lub czujników pożarowych. Sygnał wyjściowy może uruchamiać wtedy sygnał syreny alarmowej. W ocenie organu, niewątpliwie zasadnicza funkcja urządzenia konstruowanego na bazie płyty głównej elektroniki PCB 16400, niezależnie od modelu, jest realizowana właśnie w tej płycie – multipleksowanie sygnałów wejściowych przez multiplekser wejściowy, ich zamiana na sygnały cyfrowe i przekazywanie do multipleksera wyjściowego w celu zapisu na dysku twardym lub generacji sygnałów wyjściowych w celu zapisu na urządzeniu zewnętrznym (także w celu przekazu do monitora lub wysłania do sieci LAN lub Internetu). Minister Finansów stwierdził, że ocena wyżej wymienionych funkcji urządzenia jakimi jest multipleksowanie sygnałów w celu jego zapisu, pozwala na jego klasyfikowanie do pozycji 8521. Zaznaczono, iż produkcja gotowego multipleksera sprowadza się do zamontowania przedmiotowej płyty głównej oraz dysku twardego w obudowie. Pozostałe zabiegi dotyczą zainstalowania i wgrania pamięci E2PROM-FLASH oraz instalacji firmowego oprogramowania. Powoduje to, że płyta główna spełnia warunki reguły 2 a) ORINS i jest traktowana zgodnie z brzmieniem nomenklatury CN jako wyrób niekompletny lub niegotowy, posiadający zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego, gdyż płyta sama w sobie jest urządzeniem, którego działanie nie ulega już zmianie w trakcie procesu technologicznego budowy urządzenia kompletnego.

W skardze na powyższą decyzję, uzupełnionej pismami procesowymi z dnia [...] marca 2008 r. oraz z dnia [...] lipca 2008 r., skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucił:

• naruszenie art. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE L 256 z dnia 7 września 1987 r., str. 1 z późn. zm.) w zw. z regułami wykładni w zakresie klasyfikacji towarów w nomenklaturze scalonej (CN) zawartymi w załączniku nr I do tego rozporządzenia poprzez niewłaściwe zastosowanie reguły 2 a) w Nomenklaturze Scalonej Część 1 Przepisy wstępne Sekcja 1A ORINS;

• naruszenie art. 122 i 187 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.); dalej: "Ordynacja podatkowa" w zw. z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 z późn. zm.); dalej: "Prawo celne" poprzez nie zebranie i nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, które polega na nieuwzględnieniu pełnych danych technicznych towaru załączonych do wniosku o udzielenie WIT.

Rozwijając w motywach skargi zarzuty o charakterze merytorycznym, skarżący podniósł, iż płyta główna elektroniki PCB 16400 nie jest kompletnym, gotowym urządzeniem, co oznacza, że nie może pracować samodzielnie, a jedynie stanowi podzespół, który może być wykorzystany do produkcji urządzenia lub do celów serwisowych. Przy pomocy płyty głównej elektroniki PCB 16400 jest możliwe wyprodukowanie multipleksera sieciowego, jednakże w związku z brakiem dysku twardego, taki multiplekser nie będzie miał możliwości nagrywania, a tym samym zapisu i odtwarzania obrazu i dźwięku. Tym samym urządzenie takie nie może być zakwalifikowane oraz stosowane jako pełnowartościowy multiplekser, czy aparatura do zapisu obrazu i dźwięku. W ocenie skarżącego, płytę główną elektroniki PCB 16400 należy zatem zakwalifikować do odpowiedniego kodu CN biorąc pod uwagę podstawową funkcję urządzenia – jako część multipleksera sieciowego, czyli urządzenia integrującego system alarmowo-nadzorujący, a nie służącego do nagrywania, gdyż wraz z płytą główną nie jest dostarczany dysk twardy i brak jest możliwości zapisu audio. Podkreślono, iż płyta główna elektroniki PCB 16400 bez pozostałych elementów takich jak: przewody połączeniowe, zasilacze, wentylatory, których zakupu odwołujący się dokonuje w kraju oraz zainstalowania oprogramowania (hardware), nie może spełnić podstawowych funkcji, a bez dysku rejestrować danych. Wskazano, iż na potrzeby reguły 2 a) ORINS "wyroby przedstawiane w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym" oznaczają elementy składowe artykułu, z których powinien on być złożony za pomocą prostych urządzeń do montażu lub za pomocą innych operacji, ale pod warunkiem, że zastosowano tylko proste operacje montażowe. Tymczasem w przypadku płyty głównej elektroniki PCB 16400 należy zainstalować oprogramowanie (hardware) oraz przeprowadzić skomplikowaną procedurę testowania urządzenia, gdyż nie jest ono testowane u producenta.

W odpowiedzi na skargę, Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.); dalej: "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem.

Funkcją sądownictwa administracyjnego jest więc sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. Wymaga to oceny, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Rozważając w tym kontekście zarzuty skargi stwierdzić należy, że jest ona bezzasadna.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest klasyfikacja taryfowa płyty głównej elektroniki PCB 16400, stanowiącej jedną z części cyfrowego multipleksera sieciowego MCS 16400, stosowanego w systemach nadzoru wizyjnego obiektów przemysłowych, handlowych lub mieszkalnych. Minister Finansów ustalił, iż aby uzyskać kompletne urządzenie, płyta główna elektroniki PCB 16400 montowana jest do jego dolnej części. Powołując się na załączone do akt sprawy zdjęcia dokumentujące proces montażowy, organ ustalił, iż produkcja gotowego multipleksera sprowadza się do zamontowania przedmiotowej płyty głównej oraz dysku twardego w obudowie. Pozostałe zabiegi dotyczą zainstalowania i wgrania pamięci E2PROM-FLASH oraz instalacji firmowego oprogramowania. W ocenie Ministra, powoduje to, iż płyta główna spełnia warunki reguły 2 a) Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej – podanych w Taryfie celnej i jest traktowana zgodnie z brzmieniem nomenklatury CN jako wyrób niekompletny lub niegotowy, posiadający zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego, gdyż płyta sama w sobie jest urządzeniem, którego działanie nie ulega zmianie w trakcie procesu technologicznego budowy urządzenia kompletnego.

Należy wyjaśnić, iż Nomenklatura Scalona opiera się na międzynarodowym Zharmonizowanym Systemie Oznaczania i Kodowania Towarów, opracowanym przez Radę Współpracy Celnej, ustanowionym na mocy Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzonej w Brukseli, dnia 14 czerwca 1983 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 11, poz. 62); dalej: "Konwencja HS", która wraz z protokołem zmian została zatwierdzona w imieniu Wspólnoty dnia 24 czerwca 1986 r. na mocy decyzji Rady (EWG) nr 369/87 z dnia 7 kwietnia 1987 r. dotyczącej zawarcia Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów oraz Protokołu zmian do tej Konwencji (Dz. U. UE L 198 z dnia 20 lipca 1987 r., str. 1). Zgodnie z art. 1 ust. 2 lit. c rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej Nomenklatura Scalona obejmuje przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN. Nomenklatura Scalona zawarta jest w załączniku I do tego rozporządzenia, który został zastąpiony, ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2007 r., tekstem zamieszczonym w Załączniku do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE L 301 z dnia 31 października 2006 r., str. 1). W przepisach wstępnych Nomenklatury Scalonej zawarte zostały reguły, którym podlega klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej. Pierwsza reguła interpretacyjna stanowi, iż tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury Scalonej. Zgodnie z regułą 2 a) wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Informacje te dotyczą także wyrobu kompletnego lub gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły), znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym.

Odnosząc powyższe uwagi do spornej płyty głównej elektroniki PCB 16400, stanowiącej, zgodnie z opisem towaru przedstawionym przez skarżącego, główny podzespół do produkcji multiplekserów sieciowych oraz gotowych systemów nadzoru wizyjnego, organy obu instancji zasadnie wywiodły, iż w świetle reguły 2 a) rozstrzygająca o prawidłowej klasyfikacji jest cecha charakterystyczna spornego urządzenia, którego zasadniczą funkcję stanowi multipleksowanie sygnałów wejściowych przez multiplekser wejściowy, ich zamiana na sygnały cyfrowe i przekazywanie do multipleksera wyjściowego w celu zapisu na dysku twardym lub generacji sygnałów wyjściowych w celu zapisu na urządzeniu zewnętrznym (także w celu przekazu do monitora lub wysyłania do sieci LAN lub Internetu). Z opisu działania urządzenia wynika, iż z uwagi na to, że powyższa funkcja realizowana jest w płycie głównej elektroniki PCB 16400, produkcja gotowego multipleksera sprowadza się w istocie do zamontowania przedmiotowej płyty głównej oraz dysku twardego (jako wyposażenia opcjonalnego) w obudowie, a zatem dotyczy prostych operacji montażu, w trakcie których działanie spornej płyty głównej nie ulega zmianie. Również operacje zainstalowania pamięci E2PROM-FLASH stanowiącej rodzaj pamięci cyfrowej w postaci układu scalonego oraz firmowego oprogramowania nie powodują zmiany działania urządzenia. W ocenie Sądu, organy dokonały prawidłowej wykładni reguł, którym podlega klasyfikacja spornego towaru w Nomenklaturze Scalonej, uznając, iż ocena funkcji urządzenia pozwala na jego klasyfikowanie do pozycji 8521.

Ustosunkowując się z kolei do zarzutów przedstawionych w piśmie procesowym z dnia [...] marca 2008 r. wskazać należy, iż powołany wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 27 września 2007 r. w sprawach połączonych C-208/06 i C-209/06 dotyczy klasyfikacji taryfowej camcorderów cyfrowych (tzw. "camcordery" – kamera wizyjna zespolona z magnetowidem i magnetofonem), które dla wykonania funkcji DV-in, polegającej na możliwości uzyskiwania danych z innych urządzeń, wymagały nowego wyposażenia albo wymiany płyty głównej przez wykwalifikowanego inżyniera. Trybunał orzekł, że z art. 2 a) ogólnych reguł interpretacji CN wynika, iż dla potrzeb klasyfikacji taryfowej produkt niekompletny lub niegotowy powinien zostać uznany za produkt kompletny lub gotowy, o ile posiada on zasadniczy charakter produktu kompletnego lub gotowego. Część produktu musi być przy tym wystarczająco znaczna lub istotna, aby nadać danemu produktowi jego zasadniczy charakter. Trybunał wyjaśnił w tym kontekście, iż czynnikiem odróżniającym camcordery objęte podpozycją 8525 40 91 od tych, które są objęte podpozycją 8525 40 99 jest zdolność tych ostatnich, poza możliwością rejestracji dźwięków i obrazów za pośrednictwem wbudowanej kamery lub mikrofonu, do rejestracji tych samych elementów, gdy pochodzą one ze źródeł innych niż ta wbudowana kamera lub mikrofon. Zasadniczą cechą camcordera objętego podpozycją 8525 40 99 jest zatem, w szczególności, funkcja DV-in, czyli możliwość rejestracji zewnętrznych sygnałów wizyjnych. W ocenie Trybunału, w celu klasyfikacji camcorderów do podpozycji 8525 40 99 konieczne jest aby te urządzenia, przed aktywacją funkcji DV-in, były skonstruowane w taki sposób, aby posiadały zasadnicze cechy tej funkcji oraz aby aktywność tej funkcji nie była uzależniona od podłączenia sprzętu zewnętrznego. W konsekwencji klasyfikacji do wskazanej powyżej podpozycji należy dokonywać wyłącznie, jeżeli funkcja rejestracji obrazów i dźwięków pochodzących ze źródeł innych niż wbudowana kamera i mikrofon jest aktywna w momencie odprawy celnej lub jeżeli funkcja ta może zostać aktywowana później poprzez zwykłą zmianę ustawień urządzenia przez użytkownika nie posiadającego specjalnych umiejętności, bez dokonywania materialnej modyfikacji camcordera. Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Sporna płyta główna elektroniki PCB 16400, której import jest planowany przez skarżącego, niezależnie od procesu technologicznego budowy urządzenia kompletnego, posiada zasadniczy charakter produktu kompletnego lub gotowego, którego zasadniczą cechą jest –realizowane właśnie w tej płycie – multipleksowanie sygnałów wejściowych przez multiplekser wejściowy, ich zamiana na sygnały cyfrowe i przekazywanie do multipleksera wyjściowego w celu zapisu na dysku twardym lub generacji sygnałów wyjściowych w celu zapisu na urządzeniu zewnętrznym.

W odniesieniu natomiast do powoływanych przez stronę skarżącą na etapie postępowania sądowoadministracyjnego Wiążących Informacji Taryfowych wydanych przez administracje celne różnych krajów unijnych dotyczących klasyfikacji płyt głównych do różnych urządzeń objętych pozycją 8521, wskazać należy, iż zgodnie z art. 12 ust. 2 WKC wiążąca informacja taryfowa lub wiążąca informacja dotycząca pochodzenia zobowiązuje organy celne wobec osoby, na którą wystawiono informację jedynie w zakresie, odpowiednio, klasyfikacji taryfowej lub określenia pochodzenia towaru. Natomiast w myśl art. 10 ust. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U UE L 253, str. 1 z późn. zm.) na wiążącą informację taryfową może się powoływać tylko jej posiadacz, tj. osoba, na której nazwisko wydawana jest wiążąca informacja. Przedstawionym przez skarżącego ww. Wiążącym Informacjom Taryfowym nie można zatem przypisać atrybutu takich informacji w rozumieniu art. 12 ust. 2 WKC.

Ponadto, należy zauważyć, iż powyższe zagadnienie stanowiło przedmiot analizy Trybunału Sprawiedliwości, który w wyroku z dnia 15 września 2005 r. (w sprawie C-495/03 I. Zb. Orz. str. I-8151, pkt 27) wskazał, iż na podstawie art. 12 WKC, z wiążącej informacji taryfowej wynikają prawa jedynie dla osoby, do której skierowano tę informację, i jedynie w zakresie towarów, które są w niej wskazane. W rezultacie, Trybunał uznał, iż w ramach sporu zawisłego przed sądem jednego z państw członkowskich, strony nie miały żadnego prawa przysługującego im osobiście do powoływania się na wiążącą informację taryfową odnoszącą się do towaru podobnego, wydaną przez władze innego państwa członkowskiego na rzecz osoby trzeciej.

Na marginesie zaznaczyć przy tym należy, iż, jak wyjaśnił w piśmie procesowym z dnia [...] kwietnia 2008 r. Minister Finansów, powołana przez skarżącego w piśmie procesowym z dnia [...] marca 2008 r. decyzja [...] z dnia [...] lutego 2007 r. wydana przez polską administrację celną, dotyczy podzespołu odtwarzacza multimedialnego MP4, który nie zawiera elementów takich jak: pamięć flash, tuner radiowy, wyświetlacz, klawisze sterujące, wyjście i wejście video, wyjście słuchawkowe, port USB, złącze baterii.

W nawiązaniu do stwierdzenia skarżącego, iż powołanie się przez Ministra Finansów w piśmie procesowym z dnia [...] kwietnia 2008 r. na regulacje zawarte w obwieszczeniu Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (M.P. Nr 86, poz. 880) narusza zasady wykładni obowiązującego prawa z uwagi na podważanie oficjalnej treści rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, należy zauważyć, iż zgodnie z utrwalonym orzecznictwem TS noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej (CN) oraz noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS) przyczyniają się w istotny sposób do interpretacji poszczególnych pozycji, jednakże nie są prawnie wiążące (zob. wyrok z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie C-405/97 M., Rec. str. I 2397, pkt 18). W swych orzeczeniach TS wskazuje również, iż noty te powinny być w związku z tym zgodne z przepisami CN i nie mogą modyfikować zakresu tych przepisów (zob. w szczególności wyroki z dnia 9 lutego 1999 r. w sprawie C-280/97 R., Rec. str. I-689, pkt 23 i z dnia 26 września 2000 r. w sprawie C-42/99 E., Rec. str. I-7691, pkt 20). Noty wyjaśniające do HS są wydawane i uaktualniane przez Radę Współpracy Celnej jedynie w językach angielskim i francuskim. Natomiast noty wyjaśniające do CN po przyjęciu przez Komisję są publikowane Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C. Na marginesie jedynie można tutaj wskazać, iż rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy – Prawo celne oraz o zmianie niektórych innych ustaw (druk nr 938 Sejmu RP VI kadencji) zakłada rezygnację z obowiązku publikacji not wyjaśniających do CN z uwagi na ich publikację w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Odnosząc się z wreszcie do zarzutu podniesionego w piśmie procesowym z dnia [...] lipca 2008 r., iż przywołane przez Ministra Finansów Wiążące Informacje Taryfowe wydane przez brytyjskie oraz polskie władze celne nie dotyczą płyt głównych, ale całych zmontowanych urządzeń, zauważyć należy, iż powołując się na powyższe informacje taryfowe organ odwoławczy zaznaczył, iż dotyczą one kompletnych multiplekserów oraz multiplekserów bez dysku twardego.

Chybione są również zarzuty skarżącego o charakterze procesowym. W ocenie Sądu, postępowanie przeprowadzono prawidłowo, podjęto wszelkie kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, zgromadzono materiał dowodowy, poddano go wszechstronnym rozważaniom i ocenie, umożliwiono stronie wypowiedzenie się co do zebranych dowodów oraz wskazano w uzasadnieniu faktycznym decyzji okoliczności, które organ uznał za udowodnione oraz dowody, na których się oparł.

Należy zaznaczyć, iż stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., naruszenie przepisów postępowania stanowi podstawę do uwzględnienia skargi tylko wówczas, gdy mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W świetle powołanego przepisu uwzględnienia skargi nie mogą uzasadniać podniesione przez skarżącą zarzuty dotyczące naruszenia art. 122 i 187 Ordynacji podatkowej. Dokonując ustaleń w konkretnej sprawie, w myśl zasady prawdy obiektywnej na organach ciąży obowiązek podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy (art. 122 Ordynacji podatkowej). Rozwinięciem tej zasady jest reguła wyrażona w art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, nakazująca organom zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Niemniej jednak stwierdzić należy, że nie można obarczać organu celnego obowiązkiem nieograniczonego poszukiwania dowodów przemawiających za twierdzeniami strony, jeżeli ona sama takich dowodów nie wskazuje (wyrok NSA z dnia 1 czerwca 1999 r., sygn. akt III S.A. 5688/98, LEX 38711). Podkreślenia wymaga przy tym, iż strona powinna współpracować z organem w realizacji obowiązku wyczerpującego zebrania materiału dowodowego. Należy zauważyć, iż rozstrzygnięcia organów obu instancji oparte zostały na analizie danych technicznych spornego towaru przedstawionych przez stronę skarżącą. Za niezrozumiałe w powyższym kontekście uznać należy również powołanie się przez skarżącego na Wiążące Informacje Taryfowe dotyczące klasyfikacji płyt głównych do różnych urządzeń dopiero na etapie postępowania sądowoadministarcyjnego, zamiast w postępowaniu odwoławczym. Pomijając nawet okoliczność, iż przywołane przez skarżącego Wiążące Informacje Taryfowe nie stanowią takich informacji w rozumieniu art. 12 ust. 2 WKC, uznać należy, iż jest to działanie spóźnione, gdyż sąd administracyjny nie dokonuje własnych ustaleń faktycznych, a postępowanie dowodowe prowadzi jedynie w zakresie określonym w art. 106 § 3 p.p.s.a. Sąd zauważył przy tym, że z treści przedłożonych WIT, nie wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że dotyczą spornego towaru.

W świetle powyższych rozważań, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, gdyż zarówno argumentacja skargi, jak i analiza akt sprawy, nie ujawniła wad tego rodzaju, że mogłyby one mieć wpływ na podjęte rozstrzygnięcie. Nie doszło do naruszenia zasady ochrony słusznego interesu skarżącego, czy też zasady zaufania obywateli do organów Państwa. Wydając rozstrzygnięcie, organy działały na podstawie przepisów prawa, prowadziły postępowanie w sposób budzący zaufanie do organów celnych i podjęły wszelkie niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. W ocenie Sądu, wnioski organu odwoławczego wyprowadzone z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wykraczają poza swobodną ocenę dowodów, a więc nie stanowią naruszenia prawa.

Z tych względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a., należało oddalić skargę jako niezasadną.