Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 779/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-02-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 86 ust.1, ust. 2
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity
article: art. 3 ust.1, ust.2 pkt 5, ust.6
journal: Dz.U. 2010 nr 247 poz 1652
law: Ustawa z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Jarosław Szaro Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska / spr./ SO del. Piotr Popek Protokolant ref. staż. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2016 r. spraw ze skarg K. M. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2015 r. - nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2012 r., - nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień 2012 r., - nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2012 r., oddala skargi.


UZASADNIENIE

I SA/Rz 779/15

Uzasadnienie

Zaskarżonymi decyzjami z dnia [...] czerwca 2015r., nr [...], [...] i [...], Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu odwołań K. M. (dalej: podatnik/skarżący) od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lutego 2015r., nr [...], [...] i [...], określających w podatku od towarów i usług za sierpień, wrzesień i październik 2012r. zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiednio: 19.261zł, 32.145zł i 46.348zł, utrzymał w mocy decyzje organu I instancji.

Z uzasadnień decyzji oraz akt sprawy wynika, że wobec podatnika, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "A" K. M., przeprowadzono kontrolę podatkową w zakresie prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług za okres od 1 sierpnia 2012r. do 31 października 2012r. W wyniku kontroli ustalono, że podatnik wadliwie prowadził ewidencję nabyć za sierpień, wrzesień i październik 2012r. w zakresie, w jakim zaewidencjonował:

- fakturę VAT z dnia 31 sierpnia 2012r., nr 58278995, na wartość netto 79.673,39zł

i podatek VAT 18.324,88zł, wystawioną przez "B" S.A. we W., dokumentującą czynsz inicjalny leasingu operacyjnego samochodu specjalnego Volvo XC60 na podstawie umowy leasingu operacyjnego z dnia 28 sierpnia 2012r.,

- fakturę VAT z dnia 10 września 2012r., nr 58279921, na wartość netto 1.350,40zł

i podatek VAT 310,59zł, wystawioną przez "B" S.A. we W., dokumentującą opłatę manipulacyjną,

- fakturę VAT z dnia 15 września 2012r., nr 41735083, na wartość netto 2.635,04zł

i podatek VAT 606,06zł, wystawioną przez "B" S.A. we W., dokumentującą opłatę

z tytułu czynszu wynikającego z umowy leasingu operacyjnego samochodu specjalnego Volvo XC60 na wartość netto 2.317,54zł

i podatek VAT 533,03zł oraz opłatę z tytułu rejestracji pojazdu na wartość netto 317,50zł i podatek VAT 73,03zł,

- fakturę VAT z dnia 17 września 2012r., nr 50436920, na wartość netto 30zł

i podatek VAT 6,90zł, wystawioną przez "B" S.A. we W., dokumentującą opłatę za wydanie kary do Umowy o Świadczeniu Usługi Karta Paliwowa,

- fakturę VAT z dnia 19 października 2012r., nr 3203000315630, na wartość netto 81,99zł i podatek VAT 18,86zł, wystawioną przez "C" Sp. z o.o.

w W., dokumentującą zakup paliwa do samochodu specjalnego Volvo XC60.

W deklaracjach VAT-7 za analizowany okres podatnik odliczył w pełnej wysokości podatek naliczony wynikający z ww. faktur. Organ I instancji stwierdził, że kwota przysługującego podatnikowi do odliczenia w miesiącu sierpniu 2012r. podatku naliczonego z faktury VAT z dnia 31 sierpnia 2012r., nr 58278995, dokumentującej czynsz inicjalny leasingu operacyjnego samochodu specjalnego Volvo XC60, wyczerpała limit 6.000zł wynikający z art. 3 ust. 6 ustawy z dnia 16 grudnia 2010r.

o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652 ze zm.) – dalej: ustawa zmieniająca.

Stwierdzono również, że podatnik błędnie wykazał w ewidencji sprzedaży za sierpień, wrzesień i październik 2012r. sprzedaż kart doładowujących w systemie PAYSAFECARD na wartość odpowiednio: 58zł 22zł i 709zł, jako opodatkowaną stawką 0% (winna być wykazana jako zwolniona od podatku).

W trakcie kontroli podatkowej dokonano oględzin pojazdu, podczas których podatnik oświadczył, że samochód posiada wyposażenie i zabezpieczenia wymagane przepisami rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 września 2010r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez przedsiębiorców

i inne jednostki organizacyjne (Dz. U. Nr 166, poz. 1128 ze zm.) – dalej: rozporządzenie z 7 września 2010r. Wskazano również, że w bagażniku samochodu, w miejscu przeznaczonym na koło zapasowe, zamontowany jest pojemnik specjalistyczny, w którym przewożone są pieniądze.

Organ I instancji ustalił, że podatnik w kontrolowanym okresie prowadził działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej i hurtowej artykułów spożywczych i przemysłowych oraz uzyskiwał obrót z tytułu wynajmu lokali oraz miejsc w lokalach, refakturowania kosztów mediów, świadczenia usług marketingowych i usług pośrednictwa w prowadzeniu gier liczbowych (lotto).

Z wyjaśnień podatnika wynikało, że wykorzystywał pojazd do przewozu utargu gotówkowego z miejsc wykonywania działalności gospodarczej do Banku Spółdzielczego w T. Oddział w R. Z dowodu rejestracyjnego przedmiotowego pojazdu oraz świadectwa homologacji wynikało, że Volvo XC60 jest pojazdem specjalnym o przeznaczeniu bankowóz. Prawo do używania przedmiotowego samochodu podatnik nabył na podstawie umowy leasingu operacyjnego z dnia 28 sierpnia 2012r., nr 30549/Rz/12.

Na podstawie powyższych ustaleń Naczelnik Urzędu Skarbowego stwierdził, że podatnikowi:

- przysługiwało prawo do odliczenia 60% podatku naliczonego wynikającego

z faktury VAT z dnia 31 sierpnia 2012r., dokumentującej czynsz inicjalny leasingu operacyjnego samochodu specjalnego Volvo XC60 – nie więcej niż 6.000zł;

- nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT z dnia 10,15, 17 września 2012r. i 19 października 2012r., gdyż określona

w decyzji organu I instancji, dotyczącej rozliczenia podatnika z sierpień 2012r., kwota przysługującego podatnikowi do odliczenia w miesiącu sierpniu 2012r. podatku naliczonego z faktury VAT z 31 sierpnia 2012r. wyczerpała limit wynikający z art. 3 ust. 6 ustawy zmieniającej.

W konsekwencji stwierdzono, że podatnik zawyżył podatek naliczony przysługujący do odliczenia w rozliczeniu za: sierpień 2012r. o kwotę 12.324,88zł, wrzesień 2012r. o kwotę 317,49zł, październik 2012r. o kwotę 624,92zł.

W ocenie organu I instancji, aby było możliwe odliczenie w pełnej wysokości podatku naliczonego z tytułu innych płatności wynikających z nabycia (leasingu) samochodu specjalnego, udokumentowanych fakturą, oraz faktur VAT dokumentujących zakup paliwa do napędu tego samochodu, pojazd ten winien służyć takiej działalności opodatkowanej podatnika, w której jego wykorzystywanie jest niezbędne. Tymczasem w zakresie działalności prowadzonej przez podatnika, jak też wśród faktycznie wykonywanych przez niego czynności, nie ma świadczenia usług przewozu wartości pieniężnych. W związku z tym, organ I instancji stwierdził, że wykorzystywanie bankowozu do celów innych niż jego przeznaczenie (którym jest wyłącznie transport wartości pieniężnych), wyklucza możliwość skorzystania przez podatnika z prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego.

Powyższe ustalenia znalazły odzwierciedlenie w decyzjach Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lutego 2015r., w których zakwestionowano prawidłowość rozliczenia podatnika w podatku od towarów i usług za sierpień, wrzesień i październik 2012r i określono podatnikowi w podatku od towarów i usług za wskazane miesiące zobowiązanie podatkowe w wysokościach odpowiednio: 19.261zł, 32.145zł i 46.348zł

Od decyzji organu I instancji podatnik wniósł odwołania do Dyrektora Izby Skarbowej, który powołanymi na wstępie decyzjami z dnia [...] czerwca 2015r. utrzymał w mocy decyzje organu I instancji.

Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, że w rozliczeniu za analizowany okres podatnik zawyżył naliczony podatek VAT o wskazane

w decyzjach kwoty. Wyjaśnił, że odliczenie w pełnej wysokości podatku naliczonego związanego z nabyciem, bądź leasingiem bankowozu przysługuje tym podatnikom, których specyfika wykonywanej działalności gospodarczej polega na ochronie przechowywanych i transportowanych wartości pieniężnych, np. bankom lub wyspecjalizowanym firmom świadczącym usługi przewozu gotówki, przy czym musi to być działalność rzeczywiście wykonywana.

Zdaniem organu II instancji, dla uznania prawa podatnika do odliczenia podatku naliczonego z faktur związanych z leasingiem samochodu o specjalnym przeznaczeniu (bankowozu) i podatku naliczonego przy zakupie paliwa służącego do jego napędu, istotne jest, aby profil prowadzonej działalności gospodarczej, potwierdzał zasadność używania tego typu pojazdu. Pojazd ten winien służyć działalności opodatkowanej podatnika takiej, w której wykorzystanie tego pojazdu jest niezbędne. W postępowaniu ustalono, że podatnik nie świadczył w ramach prowadzonej działalności na rzecz innych podmiotów usług przewozu gotówki lub innych wartości pieniężnych, które wymagałyby wykorzystania bankowozu. Brak jest zatem podstaw do uznania, że podatnikowi bankowóz jest niezbędny do prowadzenia działalności gospodarczej. W tej sytuacji, zasadnie organ I instancji uznał, że podatnik nie miał możliwości skorzystania z prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego.

Organ II instancji nadmienił również, że podatnik podpisał umowę na monitorowanie pojazdu z podmiotem nieposiadającym koncesji Ministra Spraw Wewnętrznych na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie ochrony osób i mienia, tj. nieuprawnionym do świadczenia usług w tym zakresie, co oznacza, że nie zostały spełnione wymagania techniczne określone dla bankowozu

w rozporządzeniu z dnia 7 września 2010r.

Organ odwoławczy wskazał również, że wprawdzie organ I instancji nie wykazał w protokole kontroli podatkowej wadliwości ewidencji sprzedaży za sierpień, wrzesień i październik 2012r. w zakresie sprzedaży kart doładowujących

w systemie PAYSAFECARD, jednakże błąd ten nie miał wpływu na wysokość wykazanego podatku należnego.

Na decyzje organu odwoławczego podatnik, reprezentowany przez pełnomocnika, złożył skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Rzeszowie wnosząc o uchylenie zaskarżonych decyzji oraz poprzedzających je decyzji organu I instancji i umorzenie postępowań w sprawie, ewentualnie

o uchylenie zaskarżonych decyzji i przekazanie spraw do ponownego rozpatrzenia.

Zaskarżonym decyzjom zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego

i procesowego mające wpływ na treść rozstrzygnięcia:

1) art. 86 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów

i usług (Dz. U. z 2011r., Nr 177, poz.1054 ze zm.) dalej: ustawa o VAT oraz art. 3 ust. 1 i ust.2 pkt 5 ustawy zmieniającej, przez wadliwe przyjęcie, że skarżącemu w związku z zakupem samochodu o przeznaczeniu specjalnym (bankowozu) przysługiwało jedynie prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej nabycie samochodu w wysokości 60 % tej kwoty, nie więcej niż 6.000,00zł, a w sprawie nie można zastosować art.3 ust.2 pkt 5 ustawy zmieniającej,

2) art. 120 w zw. z art. 180 § 1, art. 187 § 1 i art. 235 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015r., poz. 613) – dalej: O.p., przez brak wszechstronnego rozpatrzenia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności przez przyjęcie, że wykorzystywanie bankowozu nie jest konieczne w działalności opodatkowanej skarżącego oraz przez ustalenie, że aby podatnik nabył prawo do pełnego odliczenia podatku VAT konieczne jest by w zakresie jego działalności gospodarczej mieściło się świadczenie usług przewozu wartości pieniężnych.

W odpowiedzi na skargi organ odwoławczy podtrzymał stanowisko wyrażone

w zaskarżonych decyzjach i wniósł o oddalenie skarg.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. nr 153,poz. 1269 ) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, dalej: P.p.s.a.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane

w ustawie. Natomiast zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi.

Skargi są niezasadne.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy możliwe było odliczenie w pełnej wysokości podatku naliczonego wynikającego

z faktur za raty opłaty leasingowej oraz za zakup paliwa do samochodu

o specjalnym przeznaczeniu – bankowozu typu C.

W przedmiotowym stanie faktycznym skarżący prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej i hurtowej artykułów spożywczych

i przemysłowych oraz wykonuje czynności z tytułu najmu lokali i miejsc w lokalach, refakturowania kosztów mediów, świadczenia usług marketingowych i usług pośrednictwa w prowadzeniu gier liczbowych. W związku z wykonywaną działalnością jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Skarżący nabył prawo do używania samochodu specjalnego Volvo XC60 na podstawie umowy leasingu operacyjnego nr 30549/Rz/12. W deklaracji VAT-7 za miesiące sierpień, wrzesień i październik 2012r. skarżący odliczył podatek naliczony z faktur za czynsz inicjalny leasingu operacyjnego, opłatę manipulacyjną, ratę opłaty leasingowej, opłatę za wydanie kary do Umowy o Świadczeniu Usługi Karta Paliwowa oraz za zakup paliwa do bankowozu w pełnej wysokości.

Z oświadczenia skarżącego wynika, że używał on bankowozu do "bieżącej obsługi" działalności, w tym do przewożenia do banku utargu z prowadzonej działalności.

Zgodnie z art. 86 ust.1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art.15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, o kwotę podatku naliczonego (z zastrzeżeniami niemającymi znaczenia w niniejszej sprawie). Kwotę podatku naliczonego stanowi, co do zasady, suma kwot podatku określonych

w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, potwierdzających dokonanie przedpłaty, zaliczki, zadatku, raty, itd. (art. 86 ust. 2 tej ustawy).

Jednakże w art. 3 ustawy zmieniającej wprowadzono odmienną zasadę, że

w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonego w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – ale nie więcej niż 6.000zł,

z zastrzeżeniem ust. 2 (art. 3 ust.1 ww. ustawy); jeśli zaś chodzi o usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust.1, na podstawie m.in. umowy leasingu, to kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą, przy czym suma kwot w całym okresie użytkowania nie może przekroczyć 6.000zł (art.3 ust.6 ustawy zmieniającej).

Równocześnie jednak w art. 3 ust.2 pkt 5 ustawy zmieniającej, powyższe ograniczenie, co do odliczenia podatku naliczonego, wyłączono w stosunku do pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów Prawa o ruchu drogowym, o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do tej ustawy. W powoływanej ustawie – Prawo o ruchu drogowym, pojazd specjalny zdefiniowano jako pojazd samochodowy lub przyczepę przeznaczone do wykonywania specjalnej funkcji, która powoduje konieczność dostosowania nadwozia lub posiadania specjalnego wyposażenia; w pojeździe tym mogą być przewożone osoby i rzeczy związane z wykonywaniem tej funkcji (art. 2 pkt 36 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym – Dz. U. z 2012r., poz. 1137).

W niniejszej sprawie należy uwzględnić przepisy rozporządzenia z dnia

7 września 2010r., wydanego na podstawie delegacji zawartej w ustawie o ochronie osób i mienia. Stosownie do § 1 pkt 15 ww. rozporządzenia, bankowóz to pojazd samochodowy przeznaczony do transportu wartości pieniężnych, oznaczony

w zależności od konstrukcji i zabezpieczenia technicznego jako typy: A, B i C. Wymagania techniczne dla bankowozu typu C wskazano w Załączniku nr 5 i – między innymi – zawarto wymóg wyposażenia go w stosowny pojemnik specjalistyczny, monitorowany z zewnątrz system lokalizacji satelitarnej i system sygnalizacji napadu, system transmisji alarmu przekazujący informacje o położeniu

i prędkości pojazdu, otwarciu i zamknięciu drzwi, włączeniu i wyłączeniu silnika itd.

(a od 1 grudnia 2012r. także wymóg wyposażenia w specjalne szyby). Zdefiniowano też wartości pieniężne, jako krajowe i zagraniczne znaki pieniężne, czeki i weksle

(z opisanymi wyjątkami), inne dokumenty zastępujące w obrocie gotówkę, złoto, srebro i wyroby z nich, kamienie szlachetne i perły, platynę (z opisanym wyjątkiem) - § 1 pkt 2 - a transport tych wartości zdefiniowano jako ich przewożenie lub przenoszenie poza obiektami przedsiębiorcy lub innej jednostki organizacyjnej - § 1 pkt 3 cyt. rozporządzenia. Wymóg transportowania wartości pieniężnych - tylko

w pojemnikach specjalistycznych lub określonych urządzeniach - odniesiono w ww. rozporządzeniu do wartości powyżej jednej jednostki obliczeniowej, z wyjątkiem sytuacji, gdy brak jest możliwości dojazdu do miejsca poboru lub oddawania pieniędzy (§ 6 ust.1, 2, § 1 pkt 5 ww. rozporządzenia).

W nawiązaniu do okoliczności faktycznych ustalonych w niniejszej sprawie, należy wskazać, że z przepisu art. 86 ust.1 ustawy o VAT wynika, iż warunkiem odliczenia podatku naliczonego jest wykorzystywanie nabywanych towarów i usług do wykonywania czynności opodatkowanych. W niniejszej sprawie organy podatkowe tego związku nie kwestionują, gdyż co do zasady, uznają prawo skarżącego do odliczenia podatku naliczonego w wysokości ograniczonej

(w rozstrzygnięciu dotyczącym sierpnia 2012r.). Wskazują natomiast na brak konieczności wykorzystywania bankowozu w prowadzonej przez skarżącego działalności opodatkowanej.

Sąd w niniejszej sprawie podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w wyroku z dnia 25 czerwca 2014r., sygn. akt I FSK 1037/13 (dost. CBOIS), w którym stwierdzono, że odliczenie w pełnej wysokości podatku naliczonego z tytułu nabycia, leasingu samochodu o specjalnym przeznaczeniu lub

z tytułu nabycia paliwa służącego do jego napędu, przysługuje wówczas, gdy pojazd ten jest wykorzystywany wyłącznie zgodnie z jego przeznaczeniem, w ramach opodatkowanej działalności gospodarczej podatnika o profilu, dla którego wykorzystywanie tego typu pojazdu jest konieczne oraz racjonalnie uzasadnione. NSA wskazał, że bankowóz, jako pojazd specjalny służyć ma konkretnym czynnościom specjalnym, czyli jego przeznaczeniem jest wykonywanie specjalnej funkcji, jako podstawowej, tj. transportu wartości pieniężnych. Takie przeznaczenie bankowozu powoduje, że wykorzystywanie tego pojazdu winno być ściśle powiązane z profilem działalności gospodarczej podatnika.

Zdaniem Sądu, w stanie faktycznym sprawy brak jest podstaw do uznania, że bankowóz objęty umową leasingową zawartą przez skarżącego jako leasingobiorcę, był niezbędny do prowadzenia przez niego działalności gospodarczej. Skarżący

w swej działalności profesjonalnie nie zajmował się przewozem pieniędzy i papierów wartościowych. Bankowóz służył wprawdzie do działalności opodatkowanej skarżącego, ale nie do czynności opodatkowanych wymagających użycia pojazdu

o specjalnym przeznaczeniu, jako realizującego tę specjalną funkcję, determinującą zakres prawa do odliczenia. W sprawie nie ma zatem zastosowania art. 3 ust. 2 pkt 5 ustawy zmieniającej. Co do zasady skarżącemu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w ograniczonej wysokości, jednakże z uwagi na wyczerpanie limitu odliczenia podatku naliczonego w rozliczeniu za sierpień 2012r., skarżący nie miał już możliwości odliczenia podatku naliczonego w wynikającego

z zakwestionowanych w niniejszej sprawie faktur VAT.

W sprawie istotne jest również, że z uwagi na zawarcie przez skarżącego umowy na monitorowanie pojazdu z podmiotem, który nie posiadał wymaganej koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony mienia, nie zostały spełnione wymagania techniczne określone dla bankowozu

w rozporządzeniu z dnia 7 września 2010r. (pkt 1 ppkt 4 załącznika nr 5).

Z przedstawionych względów, Sąd uznał za nieuzasadnione zarzuty naruszenia art. 86 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT oraz art. 3 ust. 1 i ust. 2 pkt 5 ustawy zmieniającej.

Sąd nie podziela również zarzutów skarg, co do naruszenia przepisów postępowania podatkowego. W ocenie Sądu, organy podatkowe podjęły wszelkie niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, zebrały zupełny materiał dowodowy, który w wyczerpujący sposób rozpatrzyły. Wbrew zarzutom skargi, wyciągnięte przez organy podatkowe wnioski, że profil wykonywanej przez skarżącego działalności gospodarczej nie uzasadnia konieczności wykorzystywania bankowozu, co prowadzi do odmowy skorzystania

z pełnego odliczenia podatku naliczonego, są prawidłowe. W konsekwencji zasadnie uznano, że skarżący prowadził ewidencję nabyć VAT za badany okres w sposób wadliwy, co wynikało z nieprawidłowego odliczenia podatku VAT na podstawie zakwestionowanych faktur.

Z przedstawionych powodów Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skarg i uchylenia zaskarżonych decyzji.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 P.p.s.a., Sąd orzekł jak

w sentencji.