Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1840/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par 1 i art 87 par 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną gazową postanawia - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi -


UZASADNIENIE

A. P., działając przez profesjonalnego pełnomocnika – adw. K. P. – wniósł w dniu 29 czerwca 2011 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym – k. 41 akt sądowych), bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną gazową.

W związku z powyższym Sąd - stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), przesłał skargę w dniu 7 lipca 2011 r. (data stempla pocztowego na kopercie, znajdującej się w aktach administracyjnych) do Komendanta Głównego Policji, jako organu właściwego, informując o powyższym pełnomocnika skarżącego, pismem z dnia 6 lipca 2011 r., doręczonym pełnomocnikowi skarżącego w dniu 11 lipca 2011 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 43 akt sądowych).

W dniu 13 lipca 2011 r. (prezentata organu – k. 11 akt sądowych), pełnomocnik strony skarżącego złożył za pośrednictwem organu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. Do wskazanego wniosku dołączono skargę z dnia 29 czerwca 2011 r.

W uzasadnieniu wniosku podniesiono m.in., że złożenie skargi po terminie zostało spowodowane błędnym zaadresowaniem koperty przez współpracownika pełnomocnika skarżącego. Tymczasem w treści skargi wskazano, że jest ona wnoszona za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji jako organu II instancji. Do błędnego zaadresowania koperty doszło pomimo wyraźnego wskazania w treści skargi, że jest ona wnoszona za pośrednictwem organu. Do wniosku pełnomocnik skarżącego dołączył oświadczenie swojego współpracownika dotyczące omyłkowego zaadresowania koperty.

W odpowiedzi na wniosek organ wskazał, iż nie zasługuje on na uwzględnienie, bowiem nie zachodzi przesłanka braku winy strony w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, gdyż błędne zaadresowanie koperty nie stanowi usprawiedliwionej przesłanki do przywrócenia terminu.

W piśmie z dnia 25 sierpnia 2011 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, powołując się przy tym na orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 303/08.

W odpowiedzi na powyższe organ w piśmie z dnia 19 września 2011 r. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, przywołując obszernie na jego poparcie orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W kolejnym piśmie z dnia 10 października 2011 r. pełnomocnik skarżącego podkreślił, że w treści skargi prawidłowo wskazał nazwę i adres organu, za pośrednictwem którego wnoszona była skarga. Wysłanie skargi zlecił studentowi V roku prawa, który otrzymał jasne instrukcje dotyczące wysyłki. Miał zatem uzasadnione prawo oczekiwać, że czynność zostanie dokonana w sposób prawidłowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Stosownie zaś do treści art. 87 § 1 w zw. z art. 87 § 3 ww. ustawy, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działania lub bezczynność są przedmiotem skargi, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 ww. art.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4 ww. art.).

Oznacza to, że jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy wniosek został złożony w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, a ponadto uchybienie to nastąpiło bez winy strony.

Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, iż przesyłka Sądu, zawierająca informację o przekazaniu sprawy do właściwego organu została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 11 lipca 2011 r., a zatem z tym dniem strona powzięła wiadomość o powstałym uchybieniu. Jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi pełnomocnik skarżącego wniósł do Sądu za pośrednictwem organu w dniu 13 lipca 2011 r. Jak wynika z powyższego, wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w terminie, określonym w art. 87 § 1 ww. ustawy.

Rozpoznając złożony wniosek, należy stwierdzić, że kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przez brak winy, o jakim mowa w art. 86 § 1 cytowanej ustawy, należy rozumieć sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności skarżący nie miał możliwości dochowania ustawowego terminu. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu.

W świetle poczynionych rozważań, wniosek A. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nie zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności wskazywane przez skarżącego nie uprawdopodobniają bowiem braku winy w uchybieniu pierwotnemu terminowi do wniesienia skargi.

Przede wszystkim należy podkreślić, że w niniejszym postępowaniu strona była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Powierzając prowadzenie swoich spraw pełnomocnikowi, strona winna liczyć się z tym, iż wszelkie jego działania, jak również jego zaniechania w podejmowaniu określonych czynności procesowych, będą odnosić skutek prawny wobec mocodawcy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2010 r. sygn. akt. II OZ 254/10).

W ocenie Sądu, nie można zgodzić się z pełnomocnikiem skarżącego, że nie ponosi on odpowiedzialności za błędy popełnione przez pracownika kancelarii adwokackiej. Podkreślenia wymaga bowiem fakt, iż profesjonalny pełnomocnik ponosi na zasadzie ryzyka odpowiedzialność za błędy osób, którymi się posługuje przy wykonywaniu swego zawodu. Błędy pracowników mu podległych są jego błędami, nawet wtedy, gdy pełnomocnik nie ponosi żadnej winy w wyborze pomocników, co z kolei obciąża samą stronę (por. postanowienie SN z dnia 5 lutego 1999 r., III CKN 1052/98, LEX nr 50719; wyrok NSA z dnia 9 marca 2000 r., I SA/Gd 1288/99, LEX nr 44331). A zatem nie sposób jest przyjąć, że za niezachowanie procedur przez pracownika kancelarii adwokackiej, skutkujące przesłaniem skargi bezpośrednio do Sądu, prowadzący tą kancelarię adwokat nie ponosi winy.

Sam fakt prawidłowego wskazania w treści skargi organu administracji, za pośrednictwem którego pełnomocnik zamierzał wnieść skargę, nie oznacza, że została ona wniesiona prawidłowo. Tego rodzaju błąd w nadaniu przesyłki świadczy o braku zachowania przywoływanego wyżej obowiązku zachowania staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 21 kwietnia 2011 r., sygn. akt II FZ 153/11, "błędne zaadresowanie przesyłki zawierające skargę nie może stanowić okoliczności uzasadniającej przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Nie budzi wątpliwości fakt, że pełnomocnik popełniając pomyłkę takiego rodzaju ponosi winę w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi."

Reasumując, należy podkreślić, iż przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy. W ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił w niniejszej sprawie braku winy w uchybieniu terminu.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.