Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 243/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2013-04-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. i I. E. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty adiacenckiej p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Skarżący J. i I. E. Z. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] grudnia 2012 r. w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty adiacenckiej na kwotę [...] zł.

W przedmiotowej skardze został zawarty jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 j.t.. dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 cytowanego przepisu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 §1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenie skutków. Co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia lub uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Chodzi, zatem o skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (tak m. in.: postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004r., OZ 889/04, niepublik.; postanowienie NSA z dnia 9 marca 2005r., II OZ 52/05, niepublik.). Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (vide: postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004r., FZ 495-497/04, niepublik., postanowienie NSA z dnia 22 listopada 2004r., FZ 474/04, niepublik., postanowienie NSA z dnia 31 sierpnia 2004r., FZ 267/04 niepublik.).

Skarżący w niniejszej sprawie nie wykazali żadnej z ustawowych przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji. Ograniczyli się jedynie do sformułowania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania przedmiotowej sprawy, bez podania jakiejkolwiek argumentacji potwierdzającej zasadność tego wniosku w kontekście wystąpienia przesłanek z art. 61 § 1 i § 3 p.p.s.a. Należy jednocześnie zaznaczyć, iż zaskarżona decyzja odnosi się do świadczenia pieniężnego, którego zwrot strona może uzyskać, w przypadku uchylenia rozstrzygnięcia organu administracyjnego. Nie można, zatem mówić o tym, że wykonanie decyzji będzie się wiązało z możliwością spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.