Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1515/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-06-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys- Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 21 października 2016 r. skarżący wniósł do tutejszego Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r., nr [...], w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków

W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niepowetowaną szkodę dla podatnika w postaci utraty płynności finansowej, co będzie skutkowało całkowitym zaprzestaniem działalności przedsiębiorstwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej – "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Jak podkreśla się w judykaturze, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienia NSA z 31 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 271/09 oraz z dnia 5 marca 2014 r., sygn. akt I FZ 37/14 publik. na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Udzielenie stronie tzw. ochrony tymczasowej ma zatem charakter wyjątkowy i musi być umotywowane szczególnymi powodami, dla których uzasadnione jest odstąpienie od generalnej zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych.

W interesie strony leży zatem możliwie najbardziej wyczerpujące wskazanie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Oznacza to, że strona zobowiązana jest skonkretyzować rodzaj szkody grożącej jej na skutek wykonania aktu lub czynności, bądź też wskazać na czym miałyby polegać trudne do odwrócenia skutki.

Jednocześnie w orzecznictwie podkreśla się, że przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko (por. postanowienia NSA z dnia z dnia 31 maja 2010 r., sygn. II OZ 443/10, z dnia 11 sierpnia 2016 r. sygn. akt I OZ 874/16). Ogólnikowe twierdzenia strony, pozbawione szerszej motywacji, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd

o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.

Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie bowiem strona

w rzeczywistości nie wykazała występowania w sprawie przesłanek skutkujących uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący w uzasadnieniu wniosku powołał jedynie hipotetyczny ciąg następstw, jakie może pociągnąć za sobą wykonanie zaskarżonej decyzji, nie przedstawiając przy tym w ogóle swojej sytuacji materialnej i finansowej. Niemniej jednak pomimo tego, że strona uchybiła obowiązkowi zobrazowania swojej sytuacji, Sąd przy rozpatrywaniu wniosku wziął pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy dokumenty, które złożone zostały przez skarżącego w związku z ubieganiem się o przyznanie prawa pomocy.

W ocenie Sądu, w świetle przedstawionej sytuacji finansowej i majątkowej skarżącego nie można przyjąć, aby w sprawie zaistniała którakolwiek z przesłanek uzasadniająca wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przedłożone do akt dokumenty nie wyjaśniają bowiem w na tyle sytuacji majątkowej i finansowej skarżącego, aby możliwe było dokonanie oceny tego, czy wskutek wykonania zaskarżonej decyzji może zaistnieć stan niebezpieczeństwa wystąpienia szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Sąd wprawdzie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia go z uiszczenia każdorazowej opłaty sądowej ponad kwotę 50 zł jednak, co należy podkreślić, przesłanką orzeczenia w tej sprawie była aktualna sytuacja finansowa jego firmy, w szczególności okresowy spadek przychodów. W związku z powyższym, nie sposób obecnie ocenić, czy brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może prowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub też trudnych do odwrócenia skutków.

Zaakcentować jednocześnie należy, że w kwestii wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Sąd działa wyłącznie na wniosek strony, zatem to ona jest zobowiązana do uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających prawdopodobieństwo wywołania skutków wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wnioskujący winien wskazać na konkretne zdarzenia, czy też okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione oraz poprzeć je stosownymi dokumentami. Zadaniem Sądu jest natomiast zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają (lub nie) za uwzględnieniem wniosku. Mając powyższe na uwadze Sąd za niewystarczające uznał odwołanie się przez skarżącego do ogólnych stwierdzeń, że wykonanie decyzji spowoduje niepowetowaną szkodę w postaci utraty płynności finansowej, a w konsekwencji doprowadzi do zaprzestania prowadzenia działalności.

Na koniec należy dodać również, że wykonanie zaskarżonej decyzji – związane bezpośrednio ze świadczeniem pieniężnym – ma charakter odwracalny. Zatem w sytuacji ewentualnego wzruszenia decyzji administracyjnej istnieje oczywista możliwość zwrotu stronie skarżącej kwoty orzeczonej w decyzji. Nie ma przy tym znaczenia kwestia ewentualnego skomplikowanego odzyskania uiszczonych kwot i czasu ich odzyskania, gdyż w wypadku pozytywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia będą mu przysługiwały określone środki prawne, które doprowadzą do zwrotu przez organ zapłaconych przez skarżącego należności (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 1568/13).

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak na wstępie.