Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 480/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 215, art. 216
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Jerzy Płusa, , , po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. M. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 maja 2013 r. sygn. akt I SA/Sz 998/12 ustalające wpis od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 2 lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 27 lutego 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 988/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił zaskarżoną przez J. M. (dalej jako "Skarżąca") decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 2 lipca 2010 r. wydaną przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu, oraz stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Ponadto zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w S. na rzecz Skarżącej kwotę 5.617 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiodła Skarżąca.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 maja 2013 r. wpis od skargi kasacyjnej ustalony został na kwotę 1.000 zł.

Na powyższe zarządzenie Skarżąca złożyła zażalenie, podnosząc, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 216 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", poprzez ustalenie wpisu sądowego w oparciu o całkowitą kwotę zobowiązania podatkowego ustalonego Skarżącej, podczas gdy kwestionuje ona w ramach skargi kasacyjnej orzeczenie WSA w Szczecinie dotyczącą części ustalonego jej zobowiązania.

W uzasadnieniu Skarżąca podała, że formalnie wyrok WSA w Szczecinie został zaskarżony w całości, niemniej jednak w ramach skargi kasacyjnej wyraźnie wskazano, że faktycznie Skarżąca kwestionuje rozstrzygnięcie tylko w zakresie części błędnego jej zdaniem uzasadnienia orzeczenia Sądu I instancji. Na tej podstawie wskazała na wartość przedmiotu zaskarżenia w kwocie równej 30.824,00 zł, a nie 105.824,00 zł. Powołano się na treść uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2008 r., sygn. akt I FPS 7/07, (www.orzecznictwo.nsa.gov.pl), według której wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jako bezzasadne podlega oddaleniu.

Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 28 stycznia 2008 r., sygn. akt I FPS 7/07 (publ. ONSAiWSA z 2008 r. nr 2, poz. 24), wskazał, że w świetle przepisów art. 231 w związku z art. 215 i 216 P.p.s.a. wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze. W przypadku gdy podatnik zaskarża w całości określone rozstrzygnięcie organu, wpisem należnym jest wpis wyliczony w oparciu o wszystkie zagadnienia ujęte w zaskarżonej decyzji, a zarówno odnoszące się do kwestii związanej z ustaleniem istnienia czynności opodatkowanych, jak i prawidłowości w zakresie podatku naliczonego.

W dalszej części uzasadnienia uchwały Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że wysokość wpisu wpływa również na wysokość wynagrodzenia fachowego pełnomocnika i wysokość wpisu od skargi kasacyjnej.

Art. 215 P.p.s.a. nakazuje stronie w każdym piśmie wszczynającym postępowanie podać "wartość przedmiotu zaskarżenia". Art. 216 P.p.s.a. natomiast wskazuje, że jeżeli "przedmiotem zaskarżenia" jest należność pieniężna, stanowi ona "wartość przedmiotu zaskarżenia". Z uwagi na fakt, iż pojęcia użyte w cytowanych powyżej przepisach mają charakter nieostry w ugruntowanym już orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, iż przez "sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne" należy rozumieć te, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie (por. postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2008 r., II FZ 227/08, 395047), natomiast przez "przedmiot zaskarżenia" należy rozumieć akt bądź czynność, o którym mowa w art. 3 § 2 i 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 30 sierpnia 2011 r., I FZ 224/11, LEX nr 896197).

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie była decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w S., którą uchylono decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia 24 listopada 2008 r. ustalającą Skarżącej zobowiązanie podatkowe z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. w kwocie 120.069 zł od dochodów w kwocie 160.092 zł nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu i ustalił zobowiązanie w kwocie 105.924 od dochodów w kwocie 141.098 zł. Wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła więc 105.924 zł, wpis od skargi do WSA w Szczecinie ustalony został na kwotę 2.000 zł, strona zaś nie kwestionowała tej kwoty.

Ustalając wpis od skargi kasacyjnej sąd jest związany przepisem § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 211, poz. 2193 ze zm.) powoływanej dalej jako "rozporządzenie Rady Ministrów", który stanowi, że wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł.

Należy zważyć zatem, że argumentacja Skarżącej, a w głównej mierze powoływanie się na ww. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego nie jest zasadna. Uchwała ta ma bowiem zastosowanie przy ustalaniu wysokości wpisów od skarg wnoszonych do wojewódzkich sądów administracyjnych. Natomiast wpis od skargi kasacyjnej ustala się na podstawie wysokości wpisu od skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Abstrahując od powyższego, wyrok WSA w Szczecinie z dnia 27 lutego

2013 r. zaskarżony został w całości, natomiast sama argumentacja zawarta w skardze kasacyjnej, że Skarżąca kwestionuje jedynie część uzasadnienia wyroku Sądu I instancji, jest na gruncie ustalania wysokości wpisu od skargi kasacyjnej nieistotna. Wysokość przedmiotu zaskarżenia pozostaje bowiem niezmienna i wynosi

105.924 zł.

Konstatując, powoływana w uzasadnieniu zażalenia uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2008 r. nie może stanowić podstawy do obniżenia wysokości wpisu od skargi kasacyjnej, tak jak jest to w przypadku ustalania wpisu sądowego od skargi do wojewódzkich sądów administracyjnych. Wysokość wpisu ustalonego przez Sąd I instancji ma natomiast dalszy wpływ na wysokość wpisu od skargi kasacyjnej i na zasadzie § 3 rozporządzenia Rady Ministrów wynosi on połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Literalne brzmienie tego przepisu zatem nie pozostawia sądowi żadnej dyspozycyjności w zakresie ustalania wysokości wpisu od skargi kasacyjnej. Zarzut naruszenia art. 216 P.p.s.a. nie znajduje zatem uzasadnienia i jest nietrafny, bowiem wysokość wpisu od skargi kasacyjnej została ustalona w sposób prawidłowy.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.