Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1741/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: Art. 140 ust. 1 pkt 4  lit. a
journal: Dz.U. 2012 poz 1137
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec (spr.) Sędziowie WSA Dorota Dąbek WSA Janusz Bociąga Protokolant Asystent sędziego Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi P. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kat. B skargę oddala.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 12 sierpnia 2014 r. znak [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2014 r. znak [...] orzekającą o cofnięciu P. B. uprawnienia do prowadzenia pojazdów kat. B.

Jako podstawa prawna decyzji wskazany został przepis art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.).

Decyzja zapadła w następujących okolicznościach stanu faktycznego:

Starosta wydał w dniu [...] 2013 r. decyzję znak [...] o skierowaniu P. B. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego z uwagi na przekroczenie 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Decyzja została utrzymana w mocy na podstawie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2014 r. znak [...].

P. B. został poinformowany pismem z dnia 14 kwietnia 2014 r. o konieczności złożenia egzaminu kontrolnego sprawdzającego kwalifikację kierowcy do dnia 31 maja 2014 r.

W związku z bezskutecznym upływem terminu, Starosta wydał w dniu [...] 2014 r. decyzję znak [...] orzekającą o cofnięciu P. B. uprawnienia do prowadzenia pojazdów kat. B.

P. B. odwołał się od powyższej decyzji.

W treści odwołania podniósł argumenty związane z trudną sytuacją materialną rodziny w kontekście cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami kat. B, bowiem

z zawodu jest taksówkarzem. Ponadto wskazał, że upłynął rok od naliczenia w dniu 11 stycznia 2013 r. oraz w dniu 27 marca 2014 r. punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Z tego względu naruszenia te nie mogą stanowić podstawy orzekania o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania wydało opisaną na wstępie decyzję.

W uzasadnieniu decyzji, organ przytoczył treść znajdującego zastosowanie

w sprawie przepisu art. 140 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o ruchu drogowym, zgodnie z którym starosta wydaje decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym w razie niepoddania się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1. Przepis ten stanowi z kolei, że kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty wydaną na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1.

Organ przyjął, że stan faktyczny sprawy wyczerpuje dyspozycje ww. przepisów, gdyż P. B. został skierowany decyzją Starosty na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w związku z otrzymaniem przez niego łącznie 25 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie od 11 stycznia 2013 r. do dnia 29 lipca 2013 r. Decyzja stała się ostateczna, a P. B. nie poddał się sprawdzeniu kwalifikacji.

Odnosząc się do kwestii upływu czasu i niemożności ponoszenia konsekwencji za dokonane naruszenia przepisów o ruchu drogowym w roku 2013 organ podniósł, że podstawą poddania się sprawdzeniu kwalifikacji jest decyzja z dnia 7 marca 2014 r. Organ wskazał, że nie jest władny w niniejszym postępowaniu badać zasadności skierowania na egzamin, gdyż zakres tego postepowania wyznacza jedynie okoliczność, czy osoba skierowana na sprawdzenie kwalifikacji poddała się temu egzaminowi. Przyczyny niepoddania się egzaminowi nie mają znaczenia.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi P. B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której przedstawił argumentację tożsamą z odwołaniem.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.) (p.p.s.a.) wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosowanie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647). W sprawowaniu tej kontroli sąd nie jest związany granicami skargi, zarzutami, wnioskami ani powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego prawo do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowanie administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 i 2 p.p.s.a.).

Materialnoprawną podstawę decyzji wydanej w niniejszej sprawie w przedmiocie cofnięcia skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi stanowił art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym ( j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.). Stosownie do tego przepisu, decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta w razie niepoddania się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 ust. 1 pkt 1. Zgodnie zaś z art. 114 ust. 1 pkt 1 cytowanej ustawy, kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty w razie uzasadnionych zastrzeżeń co do jej kwalifikacji (lit. a), a także na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 (lit. b).

Rozstrzygnięcie sprawy w przedmiocie cofnięcia uprawnień na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy Prawo o ruchu drogowym wymaga zatem ustalenia, czy decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji ma walor ostateczności oraz czy skarżący takiemu kontrolnemu badaniu kwalifikacji się poddał.

W okolicznościach niniejszej sprawy, Starosta na wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 30 września 2013 r., decyzją z dnia [...] 2013 r. orzekł o skierowaniu P. B. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym, w związku z przekroczeniem 24 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2014 r.

Z powyższego wynika, że decyzja o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji stała się ostateczna.

Treść cytowanego wyżej przepisu jest jednoznaczna i nie wywołuje w orzecznictwie większych wątpliwości. Przede wszystkim podkreślić należy, że sformułowanie "starosta wydaje decyzję" wskazuje na bezwzględnie obowiązujący charakter tego przepisu. Wydanie decyzji cofającej uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi nie zostało pozostawione swobodnemu uznaniu organu i jego ocenie, co do zasadności wydania takiej decyzji. W przypadku bowiem stwierdzenia, że osoba, wobec której wydano decyzję o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji – temu sprawdzeniu kwalifikacji nie poddała się, starosta ma obowiązek wydania decyzji cofającej kierowcy uprawnienia do kierowania pojazdami. Jak słusznie orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w wyroku z dnia 4 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Bd 459/14 Lex nr 1498001, jeżeli osoba nie poddała się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, organ ma obowiązek wydać decyzję o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a p.r.d. Zastosowanie sankcji w postaci cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami nie zależy od uznania organu, lecz jest jego obowiązkiem. Decyzja w przedmiocie skierowania osoby z określonym dniem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji jest ostateczna, a tym samym korzysta z domniemania legalności i prawidłowości. Musi być ona respektowana przez samą osobę, ale także przez organy prowadzące postępowanie w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdem.

Argumentacja P. B. zawarta w skardze w zasadzie sprowadza się do podważenia zasadności decyzji w przedmiocie skierowania go na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji.

Tymczasem zakres niniejszego postępowania wyznaczony jest treścią przepisu art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy Prawo o ruchu drogowym, który wymaga tylko i wyłącznie ustalenia, czy osoba skierowana na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji podstawie ostatecznej decyzji poddała się tego rodzaju egzaminowi.

W przypadku dokonania negatywnego ustalenia – starosta ma obowiązek wydać decyzję o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami.

Stan ten został stwierdzony w niniejszej prawie, zatem należy przyjąć, że cofnięcie P. B. uprawnień do kierowania pojazdami kat. B nastąpiło w zgodzie z prawem.

Z tych powodów skarga została oddalona na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a.