Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 902/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2010-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30c ust. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2006 nr 227 poz 1658
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska, Sędziowie Sędzia WSA Anna Sokołowska (spr.), Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Lidia Maląg, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 grudnia 2010 sprawy ze skargi I. i J. B. – N. "I." Spółka Cywilna w S. na ocenę projektu pod nazwą [...] zgłoszonego do konkursu Nr [...] w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007-2013 dokonaną przez Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu 25 maja 2010 r. I. i J.B. prowadzący działalność gospodarczą w ramach "I" s.c. z siedzibą w S., złożyli w Urzędzie Marszałkowskim Województwa [...] wniosek o dofinansowanie projektu zatytułowanego "I" składanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013. Wnioskowi nadano nr [...].

Pismem z dnia 13 września 2010 r. Dyrektor Wydziału Wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego poinformował wnioskodawców, że wniosek został poddany ocenie środowiskowej oraz, że w wyniku tej oceny projekt został oceniony negatywnie, gdyż nie spełniał wszystkich kryteriów dopuszczających,

w związku z tym został odrzucony z procedury ubiegania się o dofinansowanie.

W uzasadnieniu, powołując się na Regulamin Komisji Oceniającej Projekty (§ 8 pkt 7), wskazano, że projekt nie uzyskał pozytywnej oceny wszystkich kryteriów dopuszczających i przedstawiono w dalszej części stanowiska krytyczne oceny dwóch ekspertów.

Eksperci wskazali na złą kwalifikację przedsięwzięcia (zaliczonego do grupy IV, poza Aneksem I i II Dyrektywy RE 85/337/EWG) i w konsekwencji na brak dokumentacji środowiskowej, która byłaby wymagana przy zaliczeniu przedsięwzięcia do Aneksu II Dyrektywy RE 85/337/EWG, jako przedsięwzięcie

z grupy II a. Nadto wskazano, że projekt obejmuje zadania, które nie są zgodne

z wymaganiami prawnymi Unii Europejskiej i polskimi w zakresie ochrony środowiska.

Nie zgadzając się z przedstawioną oceną projektu, I. i J. B. pismem z dnia 27 września 2010 r. złożyli protest, w którym zaznaczając, że z uwagi na to, że komisja oceniająca nie skorzystała z możliwości złożenia wyjaśnień celem rozwiania wątpliwości, podniesiono argumenty mające przekonać

o słuszności dokonanej we wniosku kwalifikacji przedmiotowego przedsięwzięcia.

Wskazano nadto w uzasadnieniu projektu na wpływ wnioskowanego projektu na środowisko naturalne.

Protest ten został rozpatrzony przez Wydział Zarządzania Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...]. Pismem z dnia

8 listopada 2010 r. Dyrektor tego Wydziału podjął "rozstrzygnięcie" stwierdzające brak przesłanek do uznania, że ocena środowiskowa przedmiotowego wniosku została przeprowadzona w sposób niewłaściwy.

Informacja o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, przewidzianej

w systemie realizacji regionalnego programu operacyjnego, doręczono I.

i J.B. 9 listopada 2010 r. i stosownie do zawartego w niej pouczenia złożyli oni w dniu 22 listopada 2010 r. (data stempla pocztowego) skargę do sądu administracyjnego, dopełniając obowiązku załączenia kompletnej dokumentacji.

W skardze domagają się stwierdzenia przez sąd administracyjny, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i wnosząc

o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez instytucję zarządzającą, skarżący zarzucili, że kwestionowana przez nich ocena narusza przepisy:

- art. 26 ust. 2, 30b ust. 1, 31 ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju,

- 59 ust. 1 oraz art. 71 ust. 1 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,

- §3 ust. 1 pkt 53 rozporządzenia z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko,

- § 1 oraz §8 ust. 7 regulaminu Komisji Oceniającej Projekty stanowiącego załącznik nr 1 do uchwały Nr 1461/10 Zarządu Województwa [...] z dnia 17 sierpnia 2010 r. w sprawie przyjęcia zmian

w zapisach regulaminu Komisji Oceniających Projekty w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z przepisem art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Przepis art. 30 c ust.1 Ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz.1658 ze zm.), zwanej dalej ustawą, stanowi, że po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c ustawy.

Stosownie natomiast do art. 30c ust. 3 ustawy, w wyniku rozpatrzenia skargi sąd administracyjny może: uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe.

Dokonując kontroli sądowej zaskarżonego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia w tak zakreślonych granicach, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że ocena projektu przedstawionego przez skarżącą przeprowadzona została w sposób nienaruszający prawa, w związku z czym brak jest podstaw do uwzględnienia skargi.

W toku dokonywania oceny omawianego projektu eksperci Komisji Oceniającej Projekty uznali, że procedury dotyczące analizowanego przedsięwzięcia nie spełniają wymagań przepisów o ocenach oddziaływania na środowisko, ze względu na to, że skarżący zakwalifikowali przedsięwzięcie do grupy IV, a nie do grupy II a, objętej Dyrektywą OOŚ. Zdaniem ekspertów Komisji Oceniającej Projekty przedsięwzięcie jest wymienione w załączniku II do Dyrektywy OOŚ, pkt 10 lit. b) tj. należy do grupy przedsięwzięć inwestycyjnych na obszarach miejskich i nie posiada ono w związku z tym odpowiedniej dokumentacji środowiskowej. Na tej podstawie przedmiotowy projekt został przez ekspertów oceniony negatywnie, a Wydział Wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego pismem z dnia 13 września 2010r. poinformował skarżących o odrzuceniu wniosku o dofinansowanie.

Istota sporu między stronami sprowadza się do oceny czy prawidłowo skarżący zakwalifikowali przedsięwzięcie objęte złożonym wnioskiem do grupy IV, a nie do grupy II a, objętej Dyrektywą OOŚ. W konsekwencji, czy spełnili oni warunek formalny w postaci dołączenia dokumentacji środowiskowej.

Sąd zauważa, iż przedmiotem sporu nie jest fakt, czy inwestycja ma znaczący wpływ na środowisko, ale czy została prawidłowo zakwalifikowana do grupy IV i w konsekwencji czy skarżący mogli nie dołączyć do wniosku dokumentacji środowiskowej.

Zdaniem składu orzekającego rację ma Instytucja Wdrażająca, iż inwestycja skarżących winna zostać zaliczona do grupy II a. Mając na uwadze treść Wytycznych, dotyczących interpretacji kategorii przedsięwzięć z załącznika II pkt 10 lit. b). należy wskazać, że "podstawową zasadą klasyfikowania przedsięwzięć do kategorii "urban development project" jest to, że przedsięwzięcie ma charakter miejski i może powodować oddziaływania takie jak hałas, zwiększenie ruchu pojazdów podczas fazy budowy lub eksploatacji, zajęcie terenu, zmianę funkcji gleby czy efekt wizualny - zmiana krajobrazu. Zdaniem Sądu przesądza to o tym że omawiane przedsięwzięcie powinno być zaliczone do grupy lla zgodnie z kwalifikacją przyjętą w Przewodniku dla Wnioskodawców przygotowanym przez Instytucję Zarządzającą (tzw. przedsięwzięcie podprogowe). Budowa nowego obiektu Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej dostępna dla ludności może powodować tego typu oddziaływania. Istotny jest ewentualny wpływ inwestycji na środowisko a nie rzeczywisty.

W tym miejscu Sąd zauważa, iż w skardze Skarżący przytaczając treść zarówno wytycznych jak i zaleceń Komisji Europejskiej wskazuje na fakt, iż ta konkretna inwestycja nie będzie miała wpływu rzeczywistego na środowisko. Zupełnie jednak pomija okoliczność kluczową dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy a mianowicie fakt, iż projekt został odrzucony w związku ze zła kwalifikacją przedsięwzięcia i brakiem dokumentacji środowiskowej.

W ocenie Sądu, To nie skarżący winien oceniać czy planowane przedsięwzięcie "nie może w sposób znaczący oddziaływać na środowisko". Rozstrzygniecie czy przedsięwzięcie może znacząco oddziaływać na środowisko następuje właśnie w trakcie procedury selekcji. Organ właściwy do wydania decyzji środowiskowej po dokonaniu selekcji kategorycznej i przed selekcją indywidualną rozstrzygnąłby bądź wydając decyzję bądź umarzając postępowanie. Niedopuszczalne jest natomiast zakładanie z góry braku takiego oddziaływania tylko dlatego, że jest to " niewielki zakład opieki zdrowotnej, obsługujący w ciągu dnia maksymalnie około dziesięciu pacjentów niepełnosprawnych". W tym miejscu należy podkreślić, że Instytucja Zarządzająca nie twierdzi, iż planowane przedsięwzięcie wymaga przeprowadzenia ocen oddziaływania na środowisko, domaga się natomiast przeprowadzenia selekcji indywidualnej dla przedsięwzięcia, w ramach której właśnie zostanie stwierdzone, charakter oddziaływania na środowisko. W związku z powyższym za bezprzedmiotowe dla omawianej sprawy należy uznać argumenty, odnoszące się do kryteriów selekcji. Kryteria te mają zastosowanie w trakcie przeprowadzanej selekcji i służą do rozstrzygnięcia czy przeprowadzenie OOŚ jest w danym wypadku potrzebne, a nie do rozstrzygnięcia, czy przeprowadzać samą selekcję.

Twierdzenia skarżących, w zakresie tego, iż przedsięwzięcie

z uwagi na jego właściwości nie może negatywnie oddziaływać na środowisko są bez znaczenia w kontekście dyrektywy 85/337. Zgodzić się trzeba z instytucją Zarządzającą, iż Dyrektywa ta nie mówi o "negatywnym oddziaływaniu", ale o potencjalnym znaczącym oddziaływaniu. Nie ulega wątpliwości, że chodzi tu o jakiekolwiek oddziaływanie, niezależnie od tego, czy będzie ono pozytywne czy negatywne. Przedsięwzięcie zamierzone przez Skarżących jako zaliczone do kategorii lla musi być poddane selekcji rozstrzygającej o tym, czy przedsięwzięcie powinno zostać poddane "pełnej" procedurze oceny oddziaływania na środowisko. Jeżeli zatem dla przedsięwzięcia nie przeprowadzono wymaganej przez dyrektywę 85/337 etapu selekcji, i w konsekwencji nie dołączono na etapie składania wniosku wymaganej dokumentacji to przedsięwzięcie to nie może otrzymać dofinansowania.

W ocenie Sądu zupełnie nieuzasadnione są zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Zgodnie z tym przepisem Instytucja Zarządzająca, powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewniać przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów. Zarząd Województwa jest zatem zobowiązany między innymi do opisania priorytetów programu operacyjnego, przygotowania i przekazania Komitetowi Monitorującemu do zatwierdzenia propozycji kryteriów wyboru projektów oraz określenia kryteriów kwalifikowalności wydatków objętych dofinansowaniem w ramach programu operacyjnego. Tak więc, kryteria określone przez zarządzającego programem regulują tryb oceny wniosków i określają kryteria tej oceny, w tym merytoryczne (środowiskowe). I tak na wniosek Instytucji Zarządzającej RPO WZ [...] Komitet Monitorujący zatwierdził kryteria wyboru projektów (merytoryczno -technicznych) dla

poddziałania 1.1.1. Jednym z zatwierdzonych przez [...] Komitet Monitorujący kryteriów podlegających ocenie merytorycznej (środowiskowej) jest zgodność projektu z wymogami prawa (wykonalność prawna) - tzn. czy projekt jest zgodny z prawem krajowym i/lub wspólnotowym w zakresie związanym ze środowiskiem. Jest przy tym rzeczą oczywistą, iż instytucja oceniająca projekt i decydująca o jego dofinansowaniu, jest bezwzględnie zobowiązana do stosowania kryteriów wyboru projektów, ustalonych dla poszczególnych działań i typów projektów. Kryteria te są obowiązkowe dla wszystkich wnioskodawców i podlegają weryfikacji podczas oceny merytorycznej (środowiskowej) wniosku. Należy przy tym podkreślić, że ogłaszając przedmiotowy konkurs, Zarząd Województwa określił rodzaj projektów podlegających dofinansowaniu, rodzaj podmiotów które mogą ubiegać się o dofinansowanie, termin i miejsce składania wniosków, tryb rozpatrywania wniosków oraz miejsce, gdzie zainteresowanie mogą zapoznać się z dokumentacją konkursową. Wobec powyższego Sąd nie dopatrzył się naruszenia powyższej regulacji.

W niniejszej sprawie Instytucja wbrew zarzutom skargi nie naruszyła art. 31 ust. 1 ustawy, albowiem ocena projektu Wnioskodawcy jest prawidłowa. Jest oceną rzetelną, bezstronną, mającą swoje logiczne uzasadnienie. Znajduje ona przy tym pełne odzwierciedlenie w dokumentacji aplikacyjnej przedstawionej przez Wnioskodawcę i została dokonana zgodnie z kryteriami dokonywania wyboru projektów w ramach RPO WZ. Ocena ta dokonana została przez niezależnych ekspertów .

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że skarga nie może zostać uwzględniona, dlatego w oparciu o przepis art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, orzekł jak w sentencji.