Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1130/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-06-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. o przywrócenie terminu w sprawie ze skargi T. S. na postanowienie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. w przedmiocie odmowy uwzględnienia wniosku postanawia - przywrócić termin do wniesienia skargi -


UZASADNIENIE

Pismami z dnia 10 czerwca 2009 r. i 14 czerwca 2009 r. nadanymi w placówce pocztowej w dniu 16 czerwca 2009 r., sprecyzowanymi, na wezwanie Sądu, pismem

z dnia 22 sierpnia 2009 r. T. S. wniósł skargę na postanowienie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych nr [...] z dnia

[...] kwietnia 2009 r. w przedmiocie odmowy uwzględnienia wniosku o przesłanie na adres Zakładu Karnego akt postępowania administracyjnego.

Zaskarżone postanowienie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. doręczone zostało skarżącemu w dniu 5 maja 2010 r. (dowód doręczenia znajduje się przy karcie nr 59 akt postępowania administracyjnego). Postanowienie zawiera prawidłowe pouczenie

o terminie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie. Pismem z dnia 10 maja 2009 r. skierowanym do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, nazwanym "skarga", T. S. wskazał, iż dotyczy ono m.in. aktu organu nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. Podał, że zaskarża ten akt na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. i wnosi o rozpatrzenie skargi w terminie określonym w art. 35 § 2 k.p.a. Pismem z dnia 25 maja 2009 r., doręczonym stronie w dniu 2 czerwca 2010 r. organ wezwał T. S. do wskazania, czy pismo, o którym mowa wyżej stanowi skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych nr [...] z dnia

[...] kwietnia 2009 r. Strona w wyznaczonym przez organ terminie nie udzieliła żadnej odpowiedzi.

W dniu 16 czerwca 2009 r. T. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. Skarga przekazana została organowi w dniu 22 czerwca 2009 r. Po doręczeniu skarżącemu w dniu 18 września 2009 r. odpisu odpowiedzi na skargę, w której organ wnosił o jej odrzucenie z powodu uchybienia terminu, strona w dniu 25 września 2009 r. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na to postanowienie. Pełnomocnik skarżącego wezwany do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, przedkładając pełnomocnictwo poinformował jednocześnie pismem z dnia 21 stycznia 2010 r., że nie jest w stanie wykonać wezwania Sądu, gdyż nie dysponuje dokładnymi informacjami na temat przyczyn uchybienia terminu. Po dokonaniu przez Okręgową Radę Adwokacką w W. zmiany osoby pełnomocnika skarżącego, Sąd wezwał wyznaczonego adwokata do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi poprzez uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. W odpowiedzi nazwanej "zażalenie" z dnia 30 maja 2010 r. skarżący podał, że jako osoba pozbawiona wolności nie miał możliwości wysłania skargi w terminie. Z uwagi na brak znaczków pocztowych wysłanie skargi we wcześniejszym terminie było niemożliwe. Wskazał, że przesyłki zwykłe nie są rejestrowane i często nie trafiają do adresata. Z tego względu, dopiero, kiedy skorzystał z przepustki mógł kupić znaczki pocztowe i wysłać skargę przesyłką poleconą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 powołanej ustawy).

Wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Sąd uznał

za dopuszczalny. Skarżący wniósł o jego przywrócenie w terminie 7 dni od powzięcia wiadomości o uchybieniu terminu, co nastąpiło z dniem doręczenia odpowiedzi na skargę. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uprawdopodobnione zostały także okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Skarżący, przebywający w Zakładzie Karnym, chciał mieć pewność, że jego skarga dotrze do adresata i z tego względu za konieczne uznał wysłanie jej jako przesyłki rejestrowanej (poleconej). Z uwagi na brak pewności dostarczenia przesyłki zwykłej, nie przesłał jej – jako takiej – za pośrednictwem Zakładu Karnego. Dla wysłania skargi przesyłką rejestrowaną konieczne było jej opłacenie, co stało się możliwe dopiero kiedy skarżący skorzystał z przepustki. Całokształt okoliczności niniejszej sprawy, w tym także treść akt postępowania administracyjnego, wskazuje na pewną nieporadność skarżącego, przebywającego w Zakładzie Karnym, w jej prowadzeniu. Powyższe oraz brak możliwości zakupu znaczków pocztowych w Zakładzie Karnym przyczyniło się w efekcie do niezawinionego uchybienia terminu. W ocenie Sądu skarżący uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu.

Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie

art. 86 § 1 i art. 87 § 1 - § 4 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.