Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 968/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-08-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej~Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 23 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od marca do grudnia 2012 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

[...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. (dalej: "Spółka", "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od marca do grudnia 2012 r.

Skarżąca, wezwana zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Sądu z dnia 16 września 2016 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, złożyła do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 30 listopada 2016 r. referendarz sądowy odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy, z uwagi na niewykazanie przez Spółkę niemożności wygospodarowania środków finansowych na opłacenie wpisu sądowego ze środków finansowych, którymi dysponuje. Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2017 r. Sąd utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego.

W tym stanie sprawy, pismem z dnia 10 lutego 2017 r., Skarżąca została ponownie wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...] zł należnego od wniesionej skargi - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono Skarżącej w dniu 3 marca 2017 r.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżąca złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2017 r., z uwagi na nieusunięcie braków formalnych złożonego wniosku (brak podpisu osoby wnoszącej uprawnionej do reprezentacji Spółki), starszy referendarz sądowy pozostawił ten wniosek bez rozpoznania. W dniu 19 kwietnia 2017 r. Spółka złożyła sprzeciw od postanowienia starszego referendarza sądowego, dołączając do sprzeciwu wypełniony i podpisany formularz PPPr, zawierający wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2017 r. Sąd odrzucił sprzeciw Spółki jako spóźniony, natomiast dołączony do sprzeciwu formularz PPPr został skierowany do merytorycznego rozpoznania przez referendarza sądowego.

Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2017 r. starszy referendarz sądowy odmówił zmiany postanowienia z dnia 30 listopada 2016 r. o sygn. akt I SA/Sz 968/16, odmawiającego Skarżącej przyznania prawa pomocy. Z uwagi na niewniesienie przez Spółkę sprzeciwu, postanowienie to stało się prawomocne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") opłatę sądową (wpis) należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Stosownie do art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismem podlegającym opłacie jest także skarga. W myśl art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku, gdy nie został uiszczony odpowiedni wpis, przewodniczący w oparciu o art. 220 § 1 zdanie drugie w zw. z § 3 p.p.s.a. wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Bezskuteczny upływ tego terminu skutkuje, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzuceniem skargi przez sąd.

Z akt sprawy wynika, że po prawomocnym merytorycznym rozstrzygnięciu wniosku Skarżącej o przyznanie prawa pomocy (vide: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 31 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Sz 968/16), Spółka została ponownie wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone Skarżącej w dniu 3 marca 2017 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru (vide: k. 262 akt sądowych). W zakreślonym terminie, który upływał 10 marca 2017 r., Skarżąca nie uiściła należnego wpisu od skargi, lecz złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Zgodnie zaś ze stanowiskiem judykatury, Sąd – po zakończeniu postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy – ma obowiązek stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. ponownie wezwać stronę do uiszczenia wpisu od skargi, wyznaczając ustawowy termin do dokonania tej czynności oraz wskazując rygor jej niewykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2012 r., sygn. akt I OZ 307/12 – to orzeczenie i nast. dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jeżeli natomiast strona po doręczeniu jej takiego wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do Sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, należy uznać, że bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje przerwany. Prawomocność postanowienia w przedmiocie kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia na toczące się postępowanie. Odmienne postępowanie Sądu mogłoby prowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy i skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania, a nawet trudnością w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do meritum (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2017 r., sygn. akt II FZ 328/17; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2017 r., sygn. akt II FZ 125/17 oraz powołane w nim postanowienia tego Sądu z dnia 10 czerwca 2016 r., sygn. akt I GZ 379/16, oraz z dnia 10 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 667/14).

W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że Skarżąca została prawidłowo wezwana i pouczona o skutkach nieuiszczenia wpisu sądowego. Wobec tego Sąd uznał, że mimo złożenia przez Skarżącą kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarga Spółki podlegała odrzuceniu, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a.

Z tych względów i na podstawie powołanych przepisów, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.