Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 681/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6560
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy: article: art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a),art. 200 w zw. z art. 205 § 4 i 2,art. 134 § 1,art. 57a
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: § 3 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2011 nr 31 poz 153
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w  postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę  podatkowego z urzędu.
article: art. 14c § 1 i § 2 oraz art. 120 i art. 121 § 1 w zw. z art. 14h ,art. 122
journal: Dz.U. 2018 poz 800
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - t.j.
article: art. 453 § 2,art. 444 § 7 ,art. 448 § 2 pkt 3,
journal: Dz.U. 2017 poz 1577
law: Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych - tekst jedn.
article: art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10,art. 11 ust. 1,ust. 2, 2a oraz 2b ,art. 12 ust. 2-2c,art. 13 pkt 7,art. 24 ust. 11 i 11b ,art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. b)
journal: Dz.U. 2016 poz 2032
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Nikodem (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Protokolant: st. sekr. sąd. Joanna Świdłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi [...] na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych I. uchyla zaskarżoną interpretację; II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 457,00 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] marca 2018 r. P. Ł. zwrócił się z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że wnioskodawca należy do kadry zarządzającej [...] S.A. Skarżący pełni funkcję członka zarządu spółki, nie mając przy tym podpisanej ze spółką umowy o pracę. Wnioskodawca uzyskuje przychody z tytułu wskazanego w art. 13 ust. 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 poz. 2032 ze zm. – dalej w skrócie: "ustawa o PDOF"), tj. przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Spółka planuje przygotować program motywacyjny adresowany do kluczowych osób (kadry wyższego szczebla), w tym również do wnioskodawcy. Program ten będzie stanowić system wynagradzania utworzony przez spółkę na podstawie uchwały walnego zgromadzenia. Kryteria uczestnictwa w programie będą dość rozbudowane, pod uwagę wzięta zostanie ocena pracy członka kadry zarządzającej, jego staż oraz wyniki całej spółki. W celu realizacji postanowień regulaminu programu motywacyjnego spółka planuje warunkowo podwyższyć kapitał zakładowy oraz dokonać emisji bezpłatnych warrantów subskrypcyjnych na okaziciela (uprawniających ich posiadaczy do objęcia akcji) albo dokonać emisji akcji. W ramach programu spółka zaoferuje nieodpłatnie członkom kadry zarządzającej, w tym skarżącej warranty subskrypcyjne albo akcje imienne spółki. Wnioskodawca w związku z uczestnictwem w programie złoży spółce ofertę zbycia warrantów/akcji (oferta może zostać złożona w chwili objęcia warrantów/akcji lub nawet przed tym dniem). Oferta ta będzie nieodwołalna i wiążąca w określonym terminie (w przypadku warrantów, w terminie nie krótszym niż termin wykonania praw z tych warrantów). Program zakładać będzie bowiem możliwość skupienia warrantów/akcji od członków kadry zarządzającej celem zaoferowania ich kolejnym beneficjentom programu. Zasady odkupu, w tym cenę odkupu, określać będzie regulamin programu motywacyjnego oraz podpisana umowa uczestnictwa w programie motywacyjnym. Ponadto zbywalność i obciążanie warrantów/akcji będzie ograniczone w ten sposób, że ich zbycie (za wyjątkiem zbycia na rzecz spółki) oraz obciążenie wymagać będzie każdorazowo zgody walnego zgromadzenia spółki. Co do zasady wnioskodawca nie będzie mógł zatem zbyć warrantów/akcji na rzecz osób trzecich, a jedynie na rzecz spółki. Warranty nie będą dawać ich właścicielom, a zatem beneficjentom programu, żadnych praw korporacyjnych ani prawa do dywidendy spółki. Warranty/akcje wydawane członkom kadry zarządzającej w ramach programu mają na celu zapewnić ich lojalność wobec przedsiębiorstwa. Jest to forma premii oraz dodatkowej motywacji dla zarządzających spółką, mająca na celu zachęcić, zmotywować i zatrzymać członka kadry zarządzającej oraz powiązać jego interesy z interesem spółki. Przyznanie skarżącemu instrumentów finansowych w postaci warrantów subskrypcyjnych/akcji nastąpi w sposób nieodpłatny. Przyznanie warrantów subskrypcyjnych stanowić będzie jedynie potencjalną możliwość uzyskania przyszłych korzyści w przypadku realizacji praw z nich wynikających i objęcia akcji. Sam fakt posiadania tych instrumentów finansowych nie uprawnia do żadnych praw korporacyjnych czy też majątkowych, w szczególności nie oznacza posiadania praw głosu czy też dywidendy. Warranty subskrypcyjne są papierami wartościowymi o charakterze wierzycielskim, które nie posiadają ceny nominalnej (ang. face value). Zawierają one w sobie dwa odmienne, alternatywne uprawnienia, a mianowicie uprawnienie do złożenia zapisu na akcje w ramach kapitału docelowego na podstawie art. 453 § 2 w zw. z art. 444 § 7 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1577 ze zm. – dalej w skrócie: "k.s.h.") albo uprawnienie do objęcia akcji nowej emisji w związku z warunkowym podwyższeniem kapitału zakładowego na podstawie art. 453 § 2 w zw. z art. 448 § 2 pkt 3 k.s.h.

Uzupełniając na wezwanie organu opis zdarzenia przyszłego wnioskodawca wyjaśnił, że warranty subskrypcyjne stanowią papiery wartościowe w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1768). Skarżąca zakłada, że będzie dokonywała zarówno odpłatnego zbycia warrantów subskrypcyjnych, jak i realizacji wynikających z nich praw polegających na nieodpłatnym nabywaniu/obejmowaniu akcji. W ramach programu motywacyjnego skarżąca będzie otrzymywała zarówno warranty subskrypcyjne jak i akcje. Wnioskodawczyni będzie również faktycznie nabywała/obejmowała akcje, również w tych przypadkach, gdy złoży spółce ofertę zbycia akcji przed dniem ich objęcia/nabycia. Oferta ta będzie nieodwołalna i wiążąca w określonym terminie, a zbycie będzie każdorazowo następować już po objęciu/nabyciu akcji. Zasady odkupu, w tym cenę odkupu, określać będzie regulamin programu motywacyjnego oraz podpisana umowa uczestnictwa w programie motywacyjnym. Omówiono jakie zagadnienia będzie regulować uchwała emisyjna. Wszelkie działania związane z przydziałem akcji na rzecz posiadaczy warrantów pozostają w gestii zarządu, na mocy zaś uchwały zarządu wymiana warrantów na akcje nastąpi w terminie 30 dni od wystąpienia z takim żądaniem przez posiadacza warrantu. Skarżący wyjaśnił również, że na dzień sporządzenia wniosku o wydanie interpretacji oraz odpowiedzi na wezwanie organu nie jest akcjonariuszem spółki, jednakże w przypadku podjęcia decyzji o realizacji praw wynikających z przyznanych warrantów lub objęcia/nabycia akcji w ramach programu motywacyjnego stanie się jej akcjonariuszem. Z tego względu możliwe jest, że w czasie uczestnictwa w programie motywacyjnym skarżąca będzie akcjonariuszem spółki. Regulamin programu motywacyjnego będzie przewidywał w zakresie odkupu warrantów przyznanie opcji call (spółce) oraz opcji put (beneficjentowi). Skarżący omówił również zasady odkupu warrantów subskrypcyjnych przez spółkę.

Na tle przedstawionego powyżej opisu zdarzenia przyszłego wnioskodawca zwrócił się do organu z następującymi pytaniami:

1) Czy objęcie/nabycie przez wnioskodawcę warrantów będzie skutkowało powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

2) Czy w momencie zbycia warrantu subskrypcyjnego na rzecz Spółki powstanie przychód z kapitałów pieniężnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o PTUF i płatny będzie do 30 kwietnia bez obowiązku wpłacania zaliczki na podatek w ciągu roku?

3) Czy objęcie/nabycie akcji będzie skutkowało powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

4) Czy w momencie zbycia akcji na rzecz spółki powstanie przychód z kapitałów pieniężnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o PDOF płatny do 30 kwietnia bez obowiązku wpłacania zaliczki na podatek w ciągu roku? (pytanie oznaczone we wniosku nr 4).

Zdaniem wnioskodawcy objęcie/nabycie warrantów nie będzie skutkowało powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, natomiast w momencie zbycia warrantu subskrypcyjnego na rzecz spółki powstanie przychód z kapitałów pieniężnych płatny do 30 kwietnia bez obowiązku wpłacania zaliczki w ciągu roku.

Podobnie objęcie i nabycie akcji nie będzie skutkowało powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, natomiast w momencie zbycia akcji na rzecz spółki powstanie przychód z kapitałów pieniężnych, podatek będzie płatny do 30 kwietnia bez obowiązku wpłacania zaliczki.

Uzasadniając swoje stanowisko strona skarżąca wskazała, że przychodami m. in. członków zarządów osób prawnych z tytułu działalności wykonywanej osobiście opisanej w art. 13 ust. 1 pkt 7 ustawy o PDOF są przychody otrzymywane na podstawie samego aktu powołania w skład organu osoby prawnej jak również na podstawie np. umowy zlecenia lub innej umowy cywilnoprawnej. Natomiast gdy wynagrodzenia za pełnienie wymienionych funkcji w organach osób prawnych są wypłacane na podstawie umowy o pracę - stanowią przychód ze stosunku pracy opisany w art. 12 ustawy o PDOF. Granicę pomiędzy poszczególnymi elementami wynagrodzenia członka zarządu i ich wysokość określają zazwyczaj zapisy uchwały Zgromadzenia Wspólników (Rady Nadzorczej) lub umowy cywilnoprawnej. W ocenie skarżącego jedynie w sytuacji gdy możliwość objęcia warrantów w ramach programu na preferencyjnych zasadach byłaby przedmiotem postanowień uchwały o powołaniu wnioskodawcy na członka zarządu, przychód uzyskany w trakcie realizacji takiego programu mógłby być potraktowany jako przychód z działalności wykonywanej osobiście. Ponadto pieniądze, wartości pieniężne albo faktycznie otrzymane świadczenia w naturze członek zarządu musi otrzymać od spółki, w związku z wypełnianiem swoich obowiązków w ramach łączącego go z nią stosunku. Zdaniem skarżącego w chwili nabycia warrantów nie dochodzi do powstania żadnego przychodu. Przyznanie warrantów stanowi jedynie potencjalną możliwość uzyskania korzyści w przyszłości. Nie można mówić o powstaniu przychodu podatkowego. Z objęciem warrantów nie są związane żadne realne korzyści, wnioskodawca nie wie, kiedy obejmie akcje spółki w zamian za warranty, jaka będzie wartość tych akcji, kiedy do takiego nabycia dojdzie. Jedynym momentem, w którym wnioskodawca będzie zobowiązany do rozpoznania przychodu podatkowego, będzie moment zbycia warrantów subskrypcyjnych.

Podobne stanowisko wnioskodawca wyraził odnośnie nabycia i sprzedaży akcji. Zdaniem strony tylko w sytuacji gdy możliwość objęcia akcji w ramach programu na preferencyjnych zasadach byłaby przedmiotem postanowień uchwały o powołaniu wnioskodawcy na członka zarządu, przychód uzyskany w trakcie realizacji takiego programu mógłby być potraktowany jako przychód z działalności wykonywanej osobiście. W opinii wnioskodawcy w sytuacji nabycia akcji nie dochodzi do powstania żadnego przychodu. Cechą akcji jest to, że generują dochód w przyszłości w postaci dywidendy, czy też w przypadku ich odpłatnego zbycia - w postaci różnicy pomiędzy przychodem ze sprzedaży a kosztami poniesionymi na ich nabycie. W momencie otrzymania akcji przysporzenie jest potencjalne. Z objęciem akcji nie są związane żadne realne korzyści. Skarżący nie wie bowiem, jaka będzie wartość tych akcji, czy akcje zostaną nabyte przez spółkę, kiedy do takiego nabycia dojdzie itp. Wnioskodawca nie będzie mieć prawa do zbycia akcji na rzecz osób trzecich. Dochód podlegający opodatkowaniu w momencie przyznania akcji spółki w ocenie skarżącego wystąpi dopiero w momencie odpłatnego zbycia tych akcji na rzecz spółki. Środki pieniężne uzyskane z tego tytułu stanowią przychód z kapitałów pieniężnych, opodatkowany 19% stawką podatku. Podatek z tego tytułu będzie płatny w terminie złożenia deklaracji - do 30 kwietnia roku następnego, bez obowiązku wpłacania zaliczki na podatek w ciągu roku. Skarżący powołał się również na postanowienia art. 24 ust. 11 i 11b oraz art. 10 ust. 4 ustawy o PDOF. W tym kontekście zaznaczono, że warranty subskrypcyjne stanowią papiery wartościowe, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1768 ze zm.), na skutek czego powołany ostatnio przepis ustawy o PDOF nie znajduje zastosowania.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał odrębne interpretacje w zakresie skutków podatkowych nabycia/objęcia warrantów subskrypcyjnych wydanych wcześniej członkom kadry zarządzającej w ramach programu motywacyjnego oraz ich zbycia oraz skutków podatkowych nabycia i objęcia akcji wydanych wcześniej członkom kadry zarządzającej w ramach programu motywacyjnego oraz ich zbycia na rzecz spółki akcyjnej.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z [...] czerwca 2018 r., nr [...] uznał przedstawione przez skarżącego stanowisko za nieprawidłowe w części dotyczącej braku powstania przychodu z tytułu nabycia/objęcia warrantów subskrypcyjnych oraz za prawidłowe w pozostałej części.

Uzasadniając swoje stanowisko organ powołał się m. in. na postanowienia art. 11 ust. 1, 2 oraz 2a ustawy o PDOF definiujące pojęcie przychodu oraz wyznaczające sposób ustalania wartości pieniężnej świadczeń w naturze jak i wartości pieniężnej innych nieodpłatnych świadczeń. Powołano się również m. in. na definicję papieru wartościowego zawartą w art. 5a pkt 11 ustawy o PDOF. Zgodnie z tą definicją, papier wartościowy oznacza papiery wartościowe, o których mowa w art. 3 pkt 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi. Odwołując się do postanowień art. 24 ust. 11 oraz 11b ustawy o PDOF. Wyjaśniono, że z programem motywacyjnym w rozumieniu ustawy o PDOF mamy do czynienia w przypadku gdy:

1) jest to system wynagradzania utworzony na podstawie uchwały walnego zgromadzenia przez spółkę akcyjną lub spółkę akcyjną będącą jednostką dominującą w stosunku do spółki,

2) podatnik uzyskuje świadczenie lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 (stosunek pracy) lub art. 13 (działalność wykonywana osobiście),

3) w wyniku tego programu motywacyjnego podatnik uprawniony do otrzymania świadczeń w ramach tego systemu wynagradzania bezpośrednio lub w wyniku realizacji praw z pochodnych instrumentów finansowych lub realizacji praw z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, lub realizacji innych praw majątkowych, nabywa prawo do faktycznego objęcia/nabycia akcji spółki akcyjnej lub jej spółki dominującej,

4) podatnik faktycznie obejmuje lub nabywa akcje tych spółek.

W przypadku programów motywacyjnych przychód powstaje dopiero w momencie zbycia wskazanych akcji i zaliczany jest do źródła przychodów kapitały pieniężne. Zdaniem organu w niniejszej sprawie wnioskodawca uzyska jednak świadczenie ze źródła, o którym mowa w art. 13 pkt 7 ustawy o PDOF. Skarżący obejmie/nabędzie warranty uprawniające do nieodpłatnego otrzymania dopiero w przyszłości akcji spółki, przy czym nie dojdzie do faktycznego objęcia akcji i ich zbycia. Warranty subskrypcyjne nie są papierami wartościowymi, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, zostały wymienione w art. 3 pkt 1 lit. a tej ustawy, co potwierdził sam skarżący. W związku z tym należy stwierdzić, że opisany przez skarżącego program w odniesieniu do warrantów subskrypcyjnych nie spełnia przesłanek programu motywacyjnego, o którym mowa w art. 24 ust. 11 i 11b ustawy o PDOF. Uznać należy, że w momencie objęcia/nabycia warrantów niewątpliwie dojdzie do przysporzenia majątkowego, z uwagi na to, że aby czerpać korzyści z warrantów konieczne jest ich nabycie za określoną cenę, która w związku z ich nieodpłatnym nabyciem nie zostanie poniesiona. W ocenie organu przychód podlegający opodatkowaniu powstanie również w momencie zbycia warrantów na rzecz spółki.

W kwestii źródła przychodu wskazano, że objęcie/nabycie warrantów będzie skutkować powstaniem przychodu ze źródła działalność wykonywana osobiście. Warranty są bowiem obejmowane w związku z przystąpieniem do programu, który organizuje spółka, w skład której to zarządu wchodzi skarżący. W momencie odpłatnego zbycia warrantów subskrypcyjnych dojdzie zaś do powstania przychodu z odpłatnego zbycia papierów wartościowych.

Konkludując swoje rozważania organ stwierdził, że objęcie/nabycie warrantów będzie skutkowało powstaniem przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PDOF. Przychody te należy zakwalifikować do źródła, jakim jest działalność wykonywana osobiście zgodnie z art. 13 pkt 7 powołanego aktu. Również w momencie zbycia warrantu subskrypcyjnego na rzecz spółki dojdzie do powstania po stronie skarżącego przychodu, który należy zakwalifikować do źródła kapitały pieniężne, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o PDOF. Dochód z tego tytułu będzie płatny do 30 kwietnia bez obowiązku wpłacania zaliczki na podatek w ciągu roku.

Pismem z [...] lipca 2018 r. skarżący złożył skargę na omówioną powyżej interpretację indywidualną, wnosząc o jej uchylenie w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.

Zaskarżonej interpretacji zarzuca się naruszenie:

I) przepisów prawa procesowego, w szczególności: naruszenie art. 14c § 1 i § 2 oraz art. 120 i art. 121 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 800 ze zm. – dalej w skrócie: "O.p."), tj. naruszenie zasady prawdy obiektywnej oraz zasady zaufania do organów podatkowych poprzez skrajnie niewnikliwe potraktowanie sprawy poprzez nieodniesienie się do całości przedstawionej przez stronę skarżącą argumentacji oraz pominięcie w wydanej interpretacji przywołanego orzecznictwa polskich sądów administracyjnych;

II) przepisów prawa materialnego, w szczególności:

1) naruszenie art. 11 ustawy o PDOF poprzez dopuszczenie się błędu wykładni i uznanie, że objęcie/nabycie przez skarżącego warrantów będzie skutkowało powstaniem przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń;

2) naruszenie art. 13 pkt 7 ustawy o PDOF poprzez dokonanie niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu i uznanie, że objęcie/nabycie warrantów będzie rodziło dla strony skarżącej przychód ze źródła działalność wykonywana osobiście;

3) naruszenie art. 24 ust. 11 w zw. z ust. 11b ustawy o PDOF poprzez dopuszczenie się błędu wykładni i uznanie, że program motywacyjny oparty na warrantach subskrypcyjnych nie spełnia przesłanek programu motywacyjnego, o którym mowa w przywołanych przepisach.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie, wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

Spór w zawisłej przed Sądem sprawie sprowadza się do kwestii dotyczących skutków podatkowych, jakie ustawa o PDOF wiąże z nabyciem lub objęciem warrantów subskrypcyjnych. W ocenie skarżącego powyższe zdarzenia są neutralne podatkowo. Zdaniem organu w ich wyniku dochodzi do powstania przychodu z nieodpłatnych świadczeń, który w realiach sprawy należy zakwalifikować o źródła działalność wykonywana osobiście.

Rację w przedstawionym powyżej sporze należało przyznać skarżącemu. Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PDOF, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Zgodnie zaś z art. 11 ust. 2 powołanego aktu, wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania. Ustawa o PDOF nie definiuje pojęcia nieodpłatnych oraz częściowo odpłatnych świadczeń precyzując jedynie w art. 11 ust. 2, 2a oraz 2b sposób ich ustalania. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że pojęcie nieodpłatnego świadczenia ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku osobie, mające konkretny wymiar finansowy [tak: uchwała NSA z 24 października 2011 r., II FPS 7/10 oraz powołane tam orzecznictwo – orzecznictwo sądów administracyjnych dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl]. Również w wyroku TK z 08 lipca 2014 r., K 7/13 wskazano, że za przychód pracownika mogą być uznane świadczenia, które: po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie), po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść, po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Rozstrzygnięcie istoty zawisłego przed sądem sporu wymaga ustalenia czy wnioskodawca obejmując bądź też nabywając warrant osiągnie wymierną, tzn. wyrażalną w wartościach pieniężnych korzyść pod tytułem darmym. Zgodnie z art. 453 § 2 k.s.h., w celu podwyższenia kapitału zakładowego zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału spółka może emitować papiery wartościowe imienne lub na okaziciela uprawniające ich posiadacza do zapisu lub objęcia akcji, z wyłączeniem prawa poboru (warranty subskrypcyjne). Przytoczony przepis został zamieszczony w rozdziale zatytułowanym "Kapitał docelowy Warunkowe podwyższenie kapitału zakładowego".

Zgodnie z art. 453 § 2 k.s.h., warranty subskrypcyjne uprawniają posiadacza do zapisu lub objęcia akcji, z wyłączeniem prawa poboru. Przepis ten stanowi podstawę do wyróżnienia dwóch typów warrantów subskrypcyjnych, tj. warrantów uprawniających do zapisu na akcje oraz warrantów uprawniających do objęcia akcji. Warranty subskrypcyjne, które uprawniają do zapisu na akcje, związane są z docelowym podwyższeniem kapitału zakładowego. Są one emitowane na podstawie uchwały zarządu o podwyższeniu kapitału zakładowego w granicach kapitału docelowego (art. 444 § 7 k.s.h.). Warranty subskrypcyjne, które uprawniają do objęcia akcji, związane są z warunkowym podwyższeniem kapitału zakładowego. Są one emitowane na podstawie uchwały walnego zgromadzenia o warunkowym podwyższeniu kapitału zakładowego (art. 448 § 2 pkt 3 k.s.h.). Niezrealizowanie przez uprawnionego prawa z warrantu subskrypcyjnego z prawem zapisu na akcje powoduje, iż zarząd, który dokonuje podwyższenia kapitału zakładowego w granicach kapitału docelowego, może zaoferować akcje innemu podmiotowi. Natomiast w przypadku warrantów subskrypcyjnych uprawniających do objęcia akcji, uprawnienie to może zrealizować tylko posiadacz warrantu. Jeżeli zatem żaden z posiadaczy warrantów nie wykona prawa do objęcia akcji, warunkowe podwyższenie kapitału zakładowego nie dojdzie do skutku. Z kolei, jeżeli tylko niektórzy posiadacze warrantów zrealizują przysługujące im prawo, wówczas nastąpi podwyższenie kapitału zakładowego w mniejszej wysokości [tak: Z. Jara (red.), Kodeks spółek handlowych. Komentarz, 2018, dostęp w bazie danych Legalis – komentarz do art. 453 k.s.h.]. Stosownie do dominującego poglądu doktryny treść wierzytelności inkorporowanej w warrantach subskrypcyjnych przesądza o ich podobieństwie do opcji. Stwierdzenie to dotyczy zarówno stanowisk przedstawionych przed nowelizacją k.s.h., jak i po wprowadzeniu normatywnej definicji warrantów subskrypcyjnych [tak: I. Gębusia, Warranty subskrypcyjne, Warszawa 2011, dostęp w bazie danych Legalis – rozdział I. § VIII, pkt 3 oraz powołana tam literatura]. Mając na uwadze akcentowane w doktrynie podobieństwo warrantów subskrypcyjnych do opcji należy zaznaczyć, że w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że przyznanie uczestnikom programu motywacyjnego opcji na akcje nie rodzi przychodu podatkowego, albowiem do majątku wnioskodawcy nie weszły żadne prawa (przysporzenia majątkowe mające konkretny wymiar finansowy), którymi mógłby on rozporządzać jak właściciel. Nawet przy założeniu, że opcje stanowią instrumenty finansowe w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 u.o.i.f., to w chwili przyznania opcji (w stanie faktycznym sprawy) nie jest możliwa wycena tego przysporzenia, a w konsekwencji rozpoznanie przychodu z tytułu otrzymania opcji, czego wymaga art. 11 ust. 2a pkt 4 ustawy o PDOF. Wnioskodawca uzyskujący taką opcję nie może być pewny, czy posiadane przez niego prawo do akcji faktycznie przekształci się kiedykolwiek w rzeczywiste przysporzenie (np. posiadanie akcji o określonej wartości), gdyż jego sytuacja osobista może ulec zmianie. (zob. M. Pogoński, Opodatkowanie akcji pracowniczych przyznanych na preferencyjnych warunkach, Przegląd podatkowy 2012, nr 6, str. 17-24). O ewentualnym przychodzie podatkowym można zatem mówić dopiero na etapie zrealizowania opcji poprzez objęcie/nabycie rzeczywistych akcji lub sprzedaży opcji, jako pochodnych instrumentów finansowych [tak: wyrok NSA z 23 sierpnia 2016 r., II FSK 1811/14]. W realiach niniejszej sprawy należy dodatkowo zaakcentować ten fragment opisu zdarzenia przyszłego, z którego wynika, że warranty subskrypcyjne są papierami wartościowymi o charakterze wierzycielskim, które nie posiadają ceny nominalnej (ang. face value). Zgodnie z art. 453 § 3 pkt 2 k.s.h., uchwała o emisji warrantów subskrypcyjnych powinna określać m. in.: cenę emisyjną lub sposób jej ustalenia, jeżeli warranty subskrypcyjne mają być emitowane odpłatnie. Analizując przytoczony przepis należy zauważyć, że wymóg ustalenia ceny emisyjnej lub sposobu jej ustalenia aktualizuje się jedynie w sytuacji, gdy warranty subskrypcyjne mają być emitowanie odpłatne. Sytuacja tego rodzaju nie będzie mieć miejsca w niniejszej sprawie, z uwagi na wskazanie we wniosku, że w ramach opisanego programu dojdzie do nieodpłatnego zaoferowania jego członkom warrantów subskrypcyjnych lub akcji imiennych spółki.

Poczynione powyżej rozważania świadczą o zasadności zarzutów skargi podnoszących naruszenie art. 11 ustawy o PDOF. Wbrew twierdzeniom organu objęcie jak i nabycie warrantów przez skarżącego nie będzie skutkować powstaniem przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń. Objęcie jak i nabycie warrantu subskrypcyjnego nie łączy się z osiągnięciem wymiernego (wyrażonego w wartościach pieniężnych) przysporzenia o charakterze majątkowym. Mając powyższe na uwadze za trafny należało uznać także zarzut naruszenia art. 13 pkt 7 ustawy o PDOF. Skoro bowiem objęcie jak i nabycie warrantów nie będzie skutkować powstaniem przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń za bezprzedmiotowe należało uznać rozważania odnoszące się do źródła, do którego należy zaliczyć omawiane przysporzenie.

Sąd za niezasadny uznaje zarzuty naruszenie art. 24 ust. 11 i 11b ustawy o PDOF. Zgodnie z pierwszym z powołanych przepisów, jeżeli w wyniku realizacji programu motywacyjnego utworzonego przez: 1) spółkę akcyjną, od której podatnik uzyskuje świadczenia lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13, 2) spółkę akcyjną będącą jednostką dominującą w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy o rachunkowości w stosunku do spółki, od której podatnik uzyskuje świadczenia oraz inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13 - podatnik faktycznie obejmuje lub nabywa akcje tej spółki lub akcje spółki w stosunku do niej dominującej, przychód z tego tytułu powstaje w momencie odpłatnego zbycia tych akcji.

Przytoczony przepis odracza opodatkowanie przychodów pozostających w związku z faktycznym obejmowaniem lub nabywaniem akcji w ramach programu motywacyjnego do momentu ich odpłatnego zbycia.

Pojęcie programu motywacyjnego zostało zdefiniowane przez ustawodawcę w art. 24 ust. 11b ustawy o PDOF. Zgodnie z tym przepisem, przez program motywacyjny, o którym mowa w ust. 11, rozumie się system wynagradzania utworzony na podstawie uchwały walnego zgromadzenia przez: 1) spółkę akcyjną, dla osób uzyskujących od niej świadczenia lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13, albo 2) spółkę akcyjną będącą jednostką dominującą w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy o rachunkowości w stosunku do spółki, od której osoby uprawnione do otrzymania świadczeń w ramach tego systemu wynagradzania uzyskują świadczenia lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13 - w wyniku którego osoby uprawnione do otrzymania świadczeń w ramach tego systemu wynagradzania bezpośrednio lub w wyniku realizacji praw z pochodnych instrumentów finansowych lub realizacji praw z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, lub realizacji innych praw majątkowych, nabywają prawo do faktycznego objęcia lub nabycia akcji spółki określonej w pkt 1 lub 2.

Wbrew zapatrywaniom skarżącego opisany przez niego program nie odpowiada przytoczonej definicji programu motywacyjnego. Analiza końcowej części postanowień art. 24 ust. 11b ustawy o PDOF prowadzi do wniosku, że jednym z warunków uznania danego programu za program motywacyjny jest wymóg, aby nabycie prawa do faktycznego objęcia lub nabycia akcji następowało, m. in. w wyniku realizacji praw z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b) u.o.i.f.

Zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a) u.o.i.f., ilekroć mowa w tej ustawie o: papierach wartościowych - rozumie się przez to: akcje, prawa poboru w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1577 oraz z 2018 r. poz. 398, 650 i 1544), prawa do akcji, warranty subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne i inne zbywalne papiery wartościowe, w tym inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub z zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego.

Zgodnie zaś z art. 3 pkt 1 lit. b) tego aktu ilekroć mowa w tej ustawie o: papierach wartościowych - rozumie się przez to: inne zbywalne prawa majątkowe, które powstają w wyniku emisji, inkorporujące uprawnienie do nabycia lub objęcia papierów wartościowych określonych w lit. a, lub wykonywane poprzez dokonanie rozliczenia pieniężnego, odnoszące się do papierów wartościowych określonych w lit. a, walut, stóp procentowych, stóp zwrotu, towarów oraz innych wskaźników lub mierników (prawa pochodne).

Analiza definicji papieru wartościowego zawartej w u.o.i.f. nie pozostawia wątpliwości co do tego, że warranty subskrypcyjne stanowią papiery wartościowe w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) powołanego aktu. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że nabycie lub objęcie akcji na skutek realizacji praw z warrantu subskrypcyjnego nie mieści się w definicji programu motywacyjnego zawartej w art. 24 ust. 11b ustawy o PDOF. Wskazany ostatnio przepis został skorelowany z postanowieniami art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. b) ustawy o PDOF. Zgodnie z tym przepisem, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się: przychody z: realizacji praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi. Realizacja praw wynikających z papierów wartościowych innych niż wskazane w art. 3 pkt 1 lit. b) u.o.i.f. nie wiąże się na gruncie ustawy o PDOF z powstaniem przychodu zaliczanego do źródła przychody z kapitałów pieniężnych. Powyższe w ocenie Sądu uzasadnia postawiony w art. 24 ust. 11b ustawy o PDOF wymóg, aby do faktycznego objęcia lub nabycia akcji doszło w wyniku realizacji prawa z papieru wartościowego, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. b) u.o.i.f. Warunkiem odroczenia opodatkowania na mocy art. 24 ust. 11 ustawy o PDOF jest faktyczne objęcie lub nabycie akcji. Tymczasem zbycie warrantu subskrypcyjnego (będącego papierem wartościowym wyrażającym prawo do zapisu na akcje lub objęcia akcji z wyłączeniem prawa poboru) wyklucza faktyczne objęcie akcji przez zbywcę warrantu.

Sąd za niezasługujący na uwzględnienie uważa zarzuty naruszenia art. 14c § 1 i § 2 oraz art. 120 i art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p. W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że w ramach postępowania interpretacyjnego nie obowiązuje zasada prawdy materialnej, ponieważ postanowienia art. 14h O.p. nie odsyłają do odpowiedniego stosowania postanowień art. 122 tego aktu. Sąd nie podziela również zarzutu naruszenia zasady działania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Uchylenie zaskarżonej interpretacji z powodu ewentualnego naruszenia stosowanych odpowiednio w postępowaniu interpretacyjnym zasad ogólnych postępowania podatkowego powinno być poprzedzone kontrolą uzasadnienia interpretacji w kontekście przepisów prawa, mających zastosowanie do danego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz sformułowanego we wniosku pytania. W kontekście zarzutu naruszenia art. 14c § 1 i 2 O.p. należy zauważyć, że zaskarżona interpretacja zawiera elementy wskazane w przywołanym przepisie, w szczególności wskazanie prawidłowego (zdaniem organu) stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Wskazany ostatnio przepis stanowi z kolei, że skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wyraźne odróżnienie przez ustawodawcę zarzutów naruszenia przepisów postępowania od zarzutu dopuszczenia się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego prowadzi do wniosku, że nieprawidłowość dokonanej przez organ wykładni przepisów materialnego prawa podatkowego i nieprawidłowość zastosowania wynikających z nich norm prawnych w odniesieniu do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji nie może być kwestionowana poprzez formułowanie ogólnego ze swojej natury zarzutu naruszenia zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie. Innymi słowy kwestionowanie merytorycznej poprawności stanowiska organu winno następować przy wykorzystaniu zarzutu błędnej wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Konkludując rozważania w powyższym zakresie należy stwierdzić, że zaskarżona interpretacja została wydana z naruszeniem art. 11 oraz art. 13 pkt 7 ustawy o PDOF. Nieuzasadnione okazały się jednak zarzuty skargi podnoszące naruszenie art. 24 ust. 11 w zw. z ust. 11b powołanego aktu jak i zarzuty naruszenia przepisów postępowania. W toku powtórnego postępowania w sprawie obowiązkiem organu będzie uwzględnienie wykładni prawa zawartej w niniejszym wyroku.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. orzeczono jak w pkt I. sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 4 i 2 p.p.s.a. Na kwotę zasądzonych kosztów postępowania sądowego składa się wpis od skargi w kwocie [...]zł, opłata skarbowa od dokumentu pełnomocnictwa procesowego w kwocie [...]zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego w kwocie [...]zł należne na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. nr 31 poz. 153).