Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 40/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2016-07-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 658
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 6 par. 1a
journal: Dz.U. 2012 poz 1015
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity

SENTENCJA

Sygn. [...] II SAB/Bd 40/16 POSTANOWIENIE Dnia 13 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędziowie sędzia WSA Joanna Brzezińska sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Protokolant starszy asystent sędziego Agnieszka Jagiełłowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2016 r. sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Inspektor Nadzoru Budowlanego w przedmiocie samowolnej przebudowy wewnętrznej instalacji centralnego ogrzewania wraz z montażem kotła c.o. na paliwo stałe w piwnicy budynku postanawia 1. odrzucić skargę, 2. nakazuje zwrócić od Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz P. S. kwotę [...](sto) zł uiszczoną tytułem wpisu.


UZASADNIENIE

P. S. w dniu [...] marca 2016r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: PINB): "w sprawie wszczętej z urzędu pismem-zawiadomieniem ponad 7 lat temu z dnia [...].11.2008 r. [...] robót budowlanych wykonanych przez K. J., obejmujących przebudowę wewnętrznej instalacji centralnego ogrzewania wraz z montażem kotła c.o. na paliwo stałe w piwnicy budynku przy ul. S. w Ś. dla lokalu mieszkalnego nr [...] bez wymaganego pozwolenia na budowę, zarzucając organowi naruszenie art. 35 i art. 36 K.p.a. – poprzez rażące przekroczenie terminów załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym.

Na tej podstawie skarżący wniósł o zobowiązanie organu do wydania decyzji administracyjnej w tej sprawie w terminie 14 dni od daty doręczenia przez Sąd akt organowi oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi wyjaśniono, że PINB u w dniu [...] marca 2011r. wydał w sprawie decyzję znak [...], którą nakazał inwestorowi doprowadzić do stanu poprzedniego wykonane roboty budowlane obejmujące przebudowę wewnętrznej instalacji centralnego ogrzewania wraz z montażem kotła c.o. na paliwo stałe w piwnicy budynku przy ul. S. w Ś. dla lokalu mieszalnego nr [...] bez wymaganego pozwolenia na budowę. Decyzja ta uprawomocniła się.

Skarżący podał, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: GUNB) w piśmie z dnia [...].03.2014r. znak [...] uznał jego skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: WINB) w tej sprawie za zasadną. Skarżący kierował wcześniej skargi na bezczynność PINB do WINB i były one uznawane za zasadne.

Zdaniem skarżącego organ pozostaje w wyraźnej zwłoce w załatwieniu sprawy, a skarżący oraz pozostałe strony postępowania oczekują na załatwienie do końca sprawy i wydanie decyzji kończącej postępowanie. Organ administracji powinien załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki, w terminach określonych w art. 35 K.p.a. Jeśli organ nie jest w stanie ich dotrzymać, ma obowiązek zawiadomienia strony postępowania o niedotrzymania ustawowego terminu i przyczynach tego stanu rzeczy, jednocześnie wyznaczając nowy termin załatwienia sprawy. W niniejszej sprawie organ nie wypełnił żadnego z tych obowiązków i uchyla się od wydania decyzji i załatwienia sprawy zgodnie z przepisami prawa budowlanego i administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej odrzucenie z uwagi na bezzasadność oraz wniesienie z naruszeniem przepisów art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez niewyczerpanie środków zaskarżenia.

Organ wyjaśnił, że decyzją z dnia [...].03.2011r. [...] nakazał S. J. doprowadzić do stanu poprzedniego wykonane roboty budowlane obejmujące przebudowę wewnętrznej instalacji centralnego ogrzewania wraz z montażem kotła c.o. na paliwo stałe w piwnicy budynku przy ul. S. dla lokalu mieszkalnego nr [...] bez wymaganego pozwolenia na budowę. W tym celu należało:

- odłączyć kocioł centralnego ogrzewania od przewodu kominowego poprzez zdemontowanie czopucha stalowego 15×20cm od przewodu kominowego i zamurowanie otworu w ścianie kominowej w miejscu jego włączenia,

- spuścić wodę z instalacji kotła c.o. i kocioł odłączyć od tej instalacji,

- kocioł wraz z osprzętem zdemontować z miejsca, w którym został zainstalowany,

- zdemontować wykonany w piwnicy odcinek rur łączących kocioł z istniejącą instalacją centralnego ogrzewania lokalu nr [...] i zaślepić końcówki tej instalacji,

- zdemontować rury wentylacji nawiewnej PCV (200 ze ściany zewnętrznej budynku i ściany pomieszczenia piwnicy, w której zostały zainstalowane,

- osadzić zdemontowane w związku z wykonanymi robotami okno w ścianie pomieszczenia piwnicy.

Decyzja stała się ostateczna [...] kwietnia 2011r.

W trakcie kontroli wykonania obowiązków nałożonych decyzją PINB przeprowadzonych w dniach [...] grudnia 2011r. oraz [...] kwietnia 2012r. stwierdzono protokolarnie, że nie wszystkie obowiązki zostały przez inwestora wykonane, a do wykonania pozostało jeszcze: zamurowanie otworu w przewodzie kominowym, do którego był podłączony czopuch kotła c.o. i osadzenie okna w piwnicy w miejscu wykonanej (obecnie zdemontowanej) instalacji nawiewnej (pismo informujące dla stron z [...].04.2012).

Następnie organ [...].04.2012r. przekazał sprawę do postępowania egzekucyjnego, którego stronami są tylko wierzyciel i zobowiązany. W dniu [...].04.2012r. nałożono na zobowiązanego upomnienie z zagrożeniem.

W dalszej kolejności organ wyjaśnił, że podczas sprawdzenia wykonania obowiązku nałożonego ww. decyzją dokonanego w dniu [...] czerwca 2012r. stwierdzono jego wykonanie w całości, a na tą okoliczność sporządzono notatkę służbową znak [...] wraz z dokumentacją fotograficzną.

PINB wskazał jednocześnie, że w aktach nie odnalazł skarg P. S. na bezczynność PINB, która została uznana za zasadną, natomiast pismo Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego znak [...] z [...].03.2014r. PINB nie wpłynęło do organu.

Na wezwanie Sądu do wykazania, że skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność PINB składał zażalenie do organu wyższego stopnia, przy piśmie z dnia [...] maja 2016r. skarżący przedłożył plik dokumentów, w tym skargę do WINB z dnia [...].01.2011r., pismo WINB z dnia [...].02.2011r., skargę do WINB z dnia [...].02.2012r. na niezałatwienie w terminie przez PINB sprawy [...], pismo do K-PWINB z dnia [...].01.2013r. wskazujące na brak odpowiedzi na skargę z dnia [...].02.2012r. oraz zawierające kolejną skargę na PINB bowiem pomimo powiadomienia (pismami z [...].03 i [...].04.2012r., że obowiązek nie został przez inwestora wykonany i podlega wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji PINB nie podjął od tego czasu żadnych czynności w sprawie, korespondencję z Głównym Urzędem Nadzoru Budowlanego, w tym dotyczącą bezczynności WINB w rozpoznaniu skarg skarżącego oraz wniosek do PINB z [...].03.2016r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016r. poz. 718, dalej jako "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r. poz. 613, z późn.zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).

Dysponentem skargi jest skarżący, który określa przedmiot sądowej kontroli czyli konkretny akt, czynność, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie przez organ administracji publicznej postępowania w danej sprawie. Podkreślenia wymaga, że wojewódzki sąd administracyjny co do zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, jednakże rozstrzyga w granicach danej sprawy (art. 134 § 1 P.p.s.a. ). W przeciwnym razie bowiem sąd działałby z urzędu.

W skardze inicjującej niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne - co wynika wprost z jej treści – skarżący jednoznacznie, powołując się na art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, określił, że dotyczy ona bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie robót budowlanych wykonanych przez K. J., obejmujących przebudowę wewnętrznej instalacji centralnego ogrzewania wraz z montażem kotła c.o. na paliwo stałe w piwnicy budynku przy ul. S. w Ś. dla lokalu mieszkalnego nr [...] bez wymaganego pozwolenia na budowę. Skarżący zarzucił naruszenie art. 35 i 36 K.p.a., wnosząc o zobowiązanie organu I instancji do wydania decyzji administracyjnej w sprawie w terminie 14 dni od otrzymania akt sprawy. Podkreślenia nadto wymaga, iż z akt sprawy wynika, że skarżący jest notariuszem, zatem posiada wykształcenie prawnicze.

Niesporne w sprawie pozostaje, że ostateczną decyzją z dnia [...] marca 2011r. [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 51 ust. pkt 2 w zw. z art. 81 ust. 1 pkt i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010r., Nr 243, poz. 1623), nałożył na K. J. obowiązek doprowadzenia do stanu poprzedniego wykonane roboty budowlane obejmujące przebudowę wewnętrznej instalacji centralnego ogrzewania wraz z montażem kotła c.o. na paliwo stałe w piwnicy budynku przy ul. S. dla lokalu mieszkalnego Nr [...] wykonane bez wymaganego pozwolenia na budowę .

Wobec tak nakreślonego przedmiotu skargi oraz analizy akt sprawy, nawet bez rozważania wyczerpania przed wniesieniem skargi środków zaskarżenia, w rozumieniu art. 52 P.p.s.a., nie budzi wątpliwości, że skarga z dnia [...] marca 2016r. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie wykonanych bez pozwolenia na budowę robót budowlanych, którą organ ten rozstrzygnął co do istoty ostateczną decyzją administracyjną z dnia [...] marca 2011r. [...] - jest całkowicie bezzasadna i niedopuszczalna .

Podkreślenia wymaga, iż postępowanie administracyjne w indywidualnej sprawie administracyjnej, które jak wskazał skarżący zostało wszczęte [...].11.2008r., zostało zakończone powyższą decyzją administracyjną PINB z dnia [...] marca 2011r., która rozstrzygnęła o jego przedmiocie. Decyzja ta, zgodnie z art. 16 § 1 K.p.a. jest ostateczna, zatem korzysta z zasady trwałości. Jej wzruszenie możliwe jest wyłącznie w trybach nadzwyczajnych. Oznacza to, czego zdaje się nie dostrzegać skarżący, że poprzez wydanie powyższej decyzji PINB zakończył tok administracyjnego postępowania jurysdykcyjnego w tej sprawie.

W sytuacji zatem, gdy postępowanie administracyjne nie jest w toku, lecz zostało ostatecznie zakończone brak jest jakichkolwiek podstaw aby zarzucić organowi administracji w tej sprawie bezczynność, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., którą skarżący upatruje w braku wydania decyzji administracyjnej, która miałaby zakończyć, zakończone już wszakże 2011 roku postępowanie administracyjne.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4, a zatem, gdy w danej sprawie organ administracji winien wydać rozstrzygnięcie w formie decyzji administracyjnej (pkt 1); postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2); postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, z wyłączeniem (...) (pkt 3); lub winien wydać inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 4).

Od dnia 15 sierpnia 2015r. skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść także w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 9).

Z przedstawionych regulacji wynika, że orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów obejmuje tylko opisane wyżej sytuacje.

Z akt niniejszej sprawy nie wynika aby Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, w dacie wniesienia skargi na bezczynność "w sprawie robót budowlanych wykonanych przez K. J., obejmujących przebudowę wewnętrznej instalacji centralnego ogrzewania wraz z montażem kotła c.o. na paliwo stałe w piwnicy budynku przy ul. S. w Ś. dla lokalu mieszkalnego nr [...] bez wymaganego pozwolenia na budowę", pozostawał w zwłoce w wydaniu decyzji administracyjnej, innego aktu lub czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków skarżącego, o których mowa w przywołanych wyżej przepisach. Nadto sam skarżący nie sprecyzował w wydaniu jakiej kolejnej decyzji administracyjnej w tej samej sprawie upatruje bezczynność organu nadzoru budowlanego. Zważyć przyjdzie, iż zgodnie z art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a. decyzja, dotycząca sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną dotknięta byłaby kwalifikowaną wadą skutkującą jej nieważnością.

Niezależnie od powyższego, uwzględniając treść uzasadnienia skargi oraz dokumentów przedłożonych przez skarżącego, w ocenie sądu należało rozważyć dopuszczalność przedmiotowej skargi w kontekście zarzucanej bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego lecz nie w postępowaniu administracyjnym opisanym w skardze, a w wyegzekwowaniu wykonania przez stronę do tego zobowiązaną, ostatecznej decyzji tego organu z [...] marca 2011r. znak [...], która zakończyła postępowanie administracyjne.

Ocenić zatem należało, czy skarżący jest legitymowany do wniesienia skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego - jako wierzyciela a jednocześnie organu egzekucyjnego – czyli bezczynność w podejmowaniu czynności zmierzających do wyegzekwowania wykonania obowiązków wynikających z ostatecznej decyzji tego organu.

Zasady prowadzenia postępowania egzekucyjnego w administracji uregulowane są w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz.U. z 2016 poz. 599 - dalej jako "u.p.e.a."). Istotne w tym względzie jest, że ustawa egzekucyjna posiada własne rozwiązania prawne regulujące kwestie bezczynności wierzyciela (w niniejszym przypadku jednocześnie organu egzekucyjnego).

Obowiązek prowadzenia egzekucji wynika z art. 6 § 1 u.p.e.a., który stanowi, że w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych.

Zgodnie z art. 6 § 1a, w przypadku bezczynności wierzyciela w podejmowaniu czynności zmierzających do wykonania obowiązku wynikającego z tytułu wykonawczego, podmiotowi którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku, służy skarga do organu wyższego stopnia. Skarga ta powinna być rozpatrzona w drodze postanowienia a w sytuacji jej oddalenia, zainteresowanemu przysługuje zażalenie do organu wyższego stopnia, a w konsekwencji może się ono stać przedmiotem kontroli sądu administracyjnego (w zw. z art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a.).

Skarga na bezczynność wierzyciela jest gwarancją wyrażonej w art. 6 § 1 u.p.e.a. zasady prawnego obowiązku prowadzenia egzekucji administracyjnej, której treścią jest powinność podjęcia przez wierzyciela czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku. W orzecznictwie sądowym wyrażony został pogląd, że "bezczynność wierzyciela polega na tym, że nie podejmuje on działań zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych wobec zobowiązanego. Wierzyciel jest bezczynny, jeżeli w razie stwierdzenia uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku nie wzywa go do wykonania obowiązku, i w razie bezskuteczności tego upomnienia nie sporządza tytułu wykonawczego i nie składa wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Obowiązkiem wierzyciela nie jest jedynie doprowadzenie do wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Niepodejmowanie działań przez wierzyciela w toku postępowania egzekucyjnego również może być uznane za bezczynność, w rozumieniu art. 6 § 1a u.p.e.a." Wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 czerwca 2006 r., VII SA/Wa 146/06 (LEX nr 214061). Przyjmuje się, że ten sam podmiot może wnieść kolejno kilka skarg na bezczynność wierzyciela, np. na bezczynność polegającą na braku przesłania zobowiązanemu upomnienia, a następnie na niezłożenie wniosku o wszczęcie egzekucji bądź na brak wszczęcia egzekucji z urzędu, jeśli organ egzekucyjny jest jednocześnie wierzycielem.

Skargę na bezczynność wierzyciela rozpoznaje i rozstrzyga postanowieniem organ wyższego stopnia w stosunku do wierzyciela, a nie do organu egzekucyjnego. Skargę tę wnosi się bezpośrednio do organu wyższego stopnia, skoro ustawa nie wprowadza trybu pośredniego. Można ją wnieść dopóty, dopóki wierzyciel pozostaje bezczynny w podjęciu czynności. Ustawa nie określa kompetencji organu wyższego stopnia względem wierzyciela w razie uwzględnienia skargi na jego bezczynność. Odpowiednie zastosowanie art. 37 § 2 k.p.a. pozwala na przyjęcie, że organ wyższego stopnia może nakazać wierzycielowi dokonanie czynności w określonym terminie, zarządzić wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych bezczynności, a w razie potrzeby także podjąć środki zapobiegające bezczynności w przyszłości.

Rozstrzygnięcie skargi na bezczynność wierzyciela następuje w drodze postanowienia. Postanowienie uwzględniające skargę jest ostateczne, natomiast na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie, a w konsekwencji skarga do sądu administracyjnego. Ze sposobu określenia legitymacji do wniesienia skargi na bezczynność wierzyciela wynika, że może być ona wniesiona najpóźniej do czasu wykonania obowiązku poddanego egzekucji.

W judykaturze utrwalony jest pogląd, że podmioty wymienione w art. 6 § 1a u.p.e.a. nie są stronami postępowania egzekucyjnego. Na mocy tego przepisu służy im wyłącznie prawo do wniesienia skargi na bezczynność wierzyciela do organu wyższego stopnia i tylko w tym zakresie przejawia się ich udział w postępowaniu egzekucyjnym. W konsekwencji prawo do wnoszenia skargi do sądu administracyjnego podmiotów, których interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku determinowane jest zakresem uprawnień przyznanych art. 6 § 1a ww. ustawy.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a skarga na bezczynność organu egzekucyjnego może dotyczyć pozostawania w bezczynności przez ten organ w wydawaniu postanowień na które służą zażalenia. W świetle przywołanego przepisu podmioty wskazane w art. 6 § 1a ustawy egzekucyjnej, mogą więc zaskarżyć do sądu administracyjnego bezczynność organu wyższego stopnia w wydawaniu postanowienia o jakim mowa w tym przepisie. Chodzi więc o bezczynność polegającą na nierozpoznaniu skargi na bezczynność wierzyciela lub w nierozpoznaniu zażalenia na postanowienie oddalające taką skargę. Wskazane podmioty nie mając przymiotu strony w postępowaniu egzekucyjnym nie mogą skarżyć postanowień wydawanych przez organ egzekucyjny w toku postępowania egzekucyjnego i tym samym nie mają uprawnienia do zaskarżania bezczynności organu egzekucyjnego w tym względzie.

W niniejszej sprawie skarżący P. S. jako strona postępowania administracyjnego zakończonego decyzją PINB z dnia [...] marca 2011 r. nakazującą przywrócenie do stanu poprzedniego wykonanych w warunkach samowoli budowlanej przez K. J. robót budowlanych niewątpliwie należy do pomiotów, o których mowa w art. 6 § 1a ustawy egzekucyjnej. Zatem przysługiwały mu środki określone tym przepisem.

Na wezwanie Sądu z dnia 26 kwietnia 2016r. o wykazanie przez skarżącego wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi na bezczynność, skarżący przy piśmie z dnia [...] maja 2016r. (wpływ [...].05.2016r.) przedłożył szereg pism spośród których tylko te, które obejmują okres po wydaniu decyzji z dnia [...] marca 2011r. mogły podlegać ocenie jako skarga na bezczynność wierzyciela złożona przez skarżącego w trybie postępowania egzekucyjnego. Z przedstawionych przez skarżącego kopii dokumentów pośrednio wynika, że skarżący wniósł bezpośrednio do organu wyższego stopnia (Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego) podanie noszące cechy skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w podejmowaniu czynności zmierzających do wyegzekwowania wykonania decyzji z dnia [...] marca 2011 r. (vide skarga z [...].01.2013 r. l.dz. [...]). Jak wynika z treści pisma Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014r., organ ten na skutek z kolei skargi na bezczynność WINB z [...].12.2013r., w rozpoznaniu powyższej skargi, zobowiązał WINB do udzielenia odpowiedzi i poinformowania o sposobie załatwienia sprawy skarżącego oraz ten organ. Skarżący nie przedłożył jednakże rozstrzygnięcia przez WINB jego skargi na bezczynność PINB z dnia [...].01.2013r., brak takiego również w aktach sprawy, na co powołał się organ. Nie zostało zatem wykazane, czy organ wyższego stopnia nad wierzycielem uwzględnił skargę na jego bezczynność w rozumieniu art. 6 § 1a u.p.e.a, czy ją oddalił, a jeżeli tak to czy skarżący wniósł od tego rozstrzygnięcia zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Sąd zważył, że jedynie pośrednio z treści wniosku skarżącego kierowanego do PINB z dnia [...] marca 2016r. dotyczącego braku informacji co do wykonania obowiązku wynika, że powołał się on na odpowiedź udzieloną na jego skargę przez WINB pismem z dnia [...] marca 2014r. znak [...], w którym został powiadomiony o sprawdzeniu wykonania obowiązku nałożonego na inwestora ww. decyzją z [...].03.2011r. i stwierdzeniu jego wykonania na podstawie notatki z dnia [...].06.2012r.

To rzeczą skarżącego było wykazanie, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego wyczerpał środki zaskarżenia, które służyły mu przed organem właściwym w sprawie, zgodnie z art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. Nadto podkreślenia wymaga, iż skarżący nie kwestionuje także tej okoliczności, że obowiązki nałożone decyzją z dnia [...] marca 2011r. zostały przez podmiot zobowiązany wykonane przed wniesieniem przedmiotowej skargi na bezczynność do sądu administracyjnego (8 stycznia 2016r.), a nawet przed wniesieniem do WINB skargi na bezczynność PINB, która nosi cechy skargi, o której mowa w art. 6 § 1a u.p.e.a. W szczególności we wniosku z [...].03.2016 r. do PINB, domaga się wyłącznie doręczenia mu dokumentów potwierdzających informacje udzielone mu przez WINB w piśmie z [...].03.2014r. (czyli dwa lata wcześniej), dotyczące między innymi stwierdzenia przez PINB wykonania obowiązków nałożonych w związku z wykonanymi w warunkach samowoli robotami budowlanymi na S. J. oraz K. J. dwoma decyzjami z [...] marca 2011r. – notatki i protokołu z dnia [...] czerwca 2012r., o czym nie został poinformowany przez PINB.

Na rozprawie w dniu 13 lipca 2016r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego oświadczył, że obowiązek określony decyzją z [...] marca 2011r. [...] został wykonany.

W tym stanie faktycznym i prawnym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.