Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 286/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-06-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 154
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Olejnik (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz, Asesor WSA Tomasz Świetlikowski, Protokolant Katarzyna Motyl, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi J. i S. P. na niewykonanie przez Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 listopada 2004 r. o sygn. akt I SA/Wr 199/01 oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr US.[...] Urząd Skarbowy w G. określił J.i S. P. wysokość podatku dochodowego od osób fizycznych za 1994r. w kwocie 126.313,80 zł. W wyniku rozpatrzenia odwołania Izba Skarbowa we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymała w mocy wymienioną decyzję Urzędu Skarbowego w G..

Po rozpatrzeniu skargi na w/w decyzję Izby Skarbowej we W. Ośrodka Zamiejscowego w L., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 4 listopada 2004 r. sygn. akt I SA/Wr 199/01:

1) uchylił zaskarżoną decyzję,

2) orzekł, że decyzja wymieniona w punkcie I nie może być wykonana.

Po otrzymaniu prawomocnego wyroku Sądu, organ odwoławczy, w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, ponownie rozpatrzył odwołanie, wydając w trybie przepisów art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) ustawy - Ordynacja podatkowa w dniu [...]. decyzję nr [...], w której uchylił w części decyzję Urzędu Skarbowego w G. i określił: - zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1994 rok w kwocie 124.227,60 zł.

Na powyższą decyzję wniesiono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 4.06.2007 r. sygn. akt I SA/Wr 1339/06 odrzucił skargę. Strona wniosła na w/w postanowienie skargę kasacyjną do NSA.

Nadto dniu 8.10.2007 r. skarżący wystąpili do Dyrektor Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z żądaniem wykonania wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 4.11.2004 r. sygn. akt I SA/Wr 199/01. Organ pismem z dnia 17.10.2007 r. udzielił odpowiedzi na to żądanie wskazując, że wyrok został w całości wykonany.

W skardze z dnia 23 stycznia 2008r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu J. i S. P. na podstawie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 127 ze zm.) wnieśli o:

- nakazanie wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 listopada 2004 r. sygn. akt I SA/Wr 199/01,

- ukaranie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. za nie wykonanie w/w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w zakresie wycofania z obrotu prawnego decyzji nr [...] z dnia [..] oraz poprzedzającej ją decyzji Urzędu Skarbowego w G. nr US.PD.[...]

W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucili Dyrektorowi Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 listopada 2004 r. sygn. akt I SA/Wr 199/01, wskazując, iż wyrokiem tym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił decyzję ostateczną Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. oraz poprzedzającą ją decyzję Urzędu Skarbowego w G.

Skarżący powołali się także na skierowane do Dyrektora Izby Skarbowej we W. żądanie z dnia 8 października 2007 r. wykonania wyroku z dnia 4 listopada 2004r. sygn. akt I SA/Wr 199/01 oraz otrzymaną odpowiedź z dnia 17 października 2007 r., w której - zdaniem skarżących - Dyrektor Izby odmówił wykonania tegoż wyroku, dokonując własnej interpretacji wyroku Sądu i odnosząc się jedynie do sentencji wyroku pomijając zawartość merytoryczną i prawną uzasadnieniu wyroku.

Ponadto w treści uzasadnienia skargi skarżący zarzucili, że stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. jest sprzeczne z art. 141 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a także art. 328 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego i bogatym orzecznictwem Sądu Najwyższego.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoją argumentację przedstawioną w piśmie z dnia 17.10.2007 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Zakres kognicji sądów administracyjnych określa art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). W myśl tego przepisu sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Stosownie do postanowień art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Podstawą orzekania w świetle przytoczonego przepisu jest zatem uprzednie stwierdzenie, że organ, którego działania (bezczynności) dotyczy orzeczenie Sądu nie wykonał w całości lub części tego orzeczenia.

Wyrokiem z dnia 4 listopada 2004 r. sygn. akt I SA/Wr 199/01 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił decyzję Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] nr [...] w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1996 r. Zgodnie z postanowieniem art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania, wyrażone w orzeczeniu sądu, wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

Sąd w sentencji powołanego wyroku orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji z dnia [...]. Wiążąca moc orzeczenia sprowadza się do rozstrzygnięcia zawartego w jego sentencji. Skoro w sprawie zaistniały podstawy wymienione w art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. uzasadniające usunięcie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego, organ odwoławczy związany wyrokiem Sądu uchylającym zaskarżona decyzję zobowiązany był do ponownego rozpatrzenia odwołania od pozostającej w obrocie prawnym decyzji Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...]. nr [...] określającą skarżącym wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1994r. Ponieważ w/w wyrokiem Sąd uchylił decyzję organu II instancji z dnia [...] to całkowicie bezzasadnym jest żądanie uchylenia tej decyzji przez Sąd w niniejszym postępowaniu - ta decyzja została już wyeliminowana z obrotu prawnego. Bezzasadnym jest także stwierdzenie skarżących, że z uzasadnienia przytoczonego powyżej wyroku WSA z dnia 4 listopada 2004 r. wynika, że Sąd uchylił także decyzję Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...]i w tym zakresie organ nie wykonał wyroku.

Stosownie do art. 152 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Tym zaskarżonym aktem w przedmiotowej sprawie była powołana wcześniej decyzja Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L.z dnia [...].

Nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut skargi, co do tego, że Dyrektor Izby Skarbowej we W. w piśmie z dnia 17.10.2007r. pominął zawartość merytoryczną i prawną zawartą w uzasadnieniu wyroku.

Również podnoszony zarzut naruszenia przez Dyrektora Izby Skarbowej we W. przepisu art. 141 § 4 p.p.s.a. oraz art. 328 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks Postępowania Cywilnego (Dz. U. z 1964r. Nr 43, poz. 296 ze zm.) uznać należy za bezpodstawny. Zgodnie bowiem z art. 141 § 4 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi sprawa ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji, uzasadnienie powinno ponadto zawierać wskazania co do dalszego postępowania. Natomiast stosownie do postanowień art. 328 § 2 ustawy Kodeks postępowania cywilnego uzasadnienie wyroku powinno zawierać wskazanie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, a mianowicie: ustalenie faktów, które sąd uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, i przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, oraz wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.

Organ podatkowy po uchyleniu decyzji przez Sąd ponownie rozpoznała sprawę i decyzją z dnia [...] nr [...] uchylił w części decyzję Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...]. i określił wysokości zobowiązania podatkowego niższej wysokości. Na powyższą decyzję wniesiono skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 4.06.2007 r. sygn. akt I SA/Wr 1339/06 odrzucił skargę. Strona wniosła od w/w wyroku skargę kasacyjną do NSA.

W konsekwencji podniesiony w skardze zarzut dotyczący nie wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 listopada 2004 r. sygn. akt I SA/Wr 199/01 pozostaje nieuzasadniony, co oznacza, że brak jest podstaw do ukarania Dyrektora Izby Skarbowej we W. i obliguje Sąd do oddalenia na podstawie art.151 p.p.s.a. skargi w powyższym zakresie.