Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 3/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-04-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: odrzucono skargę, zwrócono wpis
Powołane przepisy: article: art 58 par 1 pkt 3 , art 232 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Kraków, dnia 15 kwietnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. N. na bezczynność Burmistrza Miasta K. Z. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej H. N. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 19 grudnia 2020 r. H. N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta K. Z.. Skargę przesłano do właściwego organu drogą elektroniczną przy piśmie przewodnim. Dołączone do pisma przewodniego pismo zaczynające się od słów "zgodnie z procedurą postępowania przed sądami administracyjnymi..." – stanowiące merytoryczną część skargi - nie zostało opatrzone podpisem.

Wobec tego, w wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego, wezwaniem z 2 lutego 2021 r., k. 62, wezwano skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi przez podpisanie skargi (art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a.) - pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

W wykonaniu wyżej wymienionego wezwania (wezwanie z 2 lutego 2021 r. doręczono skarżącej 2 lutego 2021 r. za pośrednictwem systemu ePUAP), w dniu 3 lutego 2021 r. skarżąca w odpowiedzi przesłała skargę w załączniku do pisma przewodniego – k. 69-73.

W piśmie przewodnim skarżąca wskazała, że przesyła skargę, podpisaną podpisem zaufanym. Podpisem zaufanym opatrzono jednak tylko pismo przewodnie. Pismo w załączniku, stanowiące skargę, nie zostało podpisane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie - przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.

W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

W przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła skargę drogą elektroniczną. Skargę stanowił załącznik do pisma przewodniego. W przedmiotowym załączniku określono przedmiot skargi, zarzuty stawiane organowi oraz wnioski skargi.

W związku z tym, że podpis elektroniczny został złożony przez skarżącą jedynie pod pismem przewodnim, Sąd wezwał skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez podpisanie załącznika, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponownie jednak skarżąca podpisała jedynie pismo przewodnie, pomijając podpis pod załącznikiem. Na konieczność podpisania załącznika zawierającego treść skargi wskazuje literalna wykładnia art. 46 § 2a p.p.s.a., który stanowi o wymogu podpisania pisma procesowego, a nie pisma przewodniego, do którego załącznik stanowi pismo procesowe niepodpisane podpisem elektronicznym. W ocenie Sądu niewłaściwe zrealizowanie powyższego wymogu naprowadza na istotne wątpliwości co do treści woli strony w zakresie elementów konstrukcyjnych skargi (art. 57 § 1 p.p.s.a.).

Trzeba również zaznaczyć, że art. 46 § 2a p.p.s.a. odwołuje się do konieczności podpisania pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego. Definicję legalną tego dokumentu określa art. 3 pkt 2 ustawy z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2020 r., poz. 346 ze zm.). Po jego myśli dokumentem elektronicznym jest stanowiący odrębną całość znaczeniową zbiór danych uporządkowanych w określonej strukturze wewnętrznej i zapisany na informatycznym nośniku danych. W przedmiotowej sprawie zasadnicza część komunikatu, w szczególności określenie przedmiotu skargi, zawarta była poza dokumentem podpisanym przez skarżącą.

Uznając zatem, że podpisanie pisma przewodniego nie czyniło zadość wymogowi podpisania skargi w sposób określony w art. 46 § 2a p.p.s.a., wobec prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania wezwań, Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji.

Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, postanowiono zwrócić skarżącej kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi, o czym orzeczono jak w pkt 2 sentencji postanowienia.