Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 783/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-08-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3, art. 184 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Gminy Miasta Gdyni na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 czerwca 2009 r. sygn. akt II SA/Gd 264/09 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi Gminy Miasta Gdynia na postanowienie Wojewody Pomorskiego z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie kosztów postępowania w sprawie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 15 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 264/09 odmówił wstrzymania wykonania postanowienia Wojewody Pomorskiego z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] oraz postanowienia Prezydenta Miasta Gdańska z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie kosztów postępowania w sprawie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że sąd może, na wniosek skarżącego, wstrzymać wykonanie aktu organu administracji, jeżeli zaistnieją przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej ustawa P.p.s.a.), tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania tych przesłanek spoczywa na skarżącym, który winien uprawdopodobnić ich istnienie. W niniejszej sprawie skarżąca wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie uzasadniała, a więc nie wskazała przesłanek pozwalającej na ocenę jego wstrzymania.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Gmina Miasta Gdynia, reprezentowana przez Prezydenta Miasta Gdynia. Zarzuciła, iż naruszono art. 61 § 3 P.p.s.a. i wniosła o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia podała, że kwota do jakiej zapłaty została zobowiązana, w przypadku zakończenia toczącego się postępowania o jej zwrot, jest z ekonomicznego punktu widzenia całkowicie nieuzasadniona. W ocenie żalącej, powoduje to bezpodstawne przerzucanie kosztów z jednej gminy na drugą, a to w świetle postulatu racjonalnego gospodarowania pieniędzmi publicznym wydaje się niewłaściwe. W ocenie Gminy Miasta Gdynia oczywistym jest, że nie istnieje zagrożenie, że po prawomocnym zakończeniu postępowania o zwrot nieruchomości Gmina Miasta Gdynia nie uiści kosztów postępowania. Zdaniem skarżącej, właściwym momentem na obciążenie jej kosztami postępowania jest ostateczne zakończenie postępowania o zwrot nieruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji w/w normy prawnej wynika, że to na skarżącej spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Powołany przepis ma charakter uznaniowy i stanowi wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Podzielić zatem należy pogląd Sądu pierwszej instancji, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy. Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę - por. post. NSA z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.)

W przedmiotowej sprawie analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia potwierdza stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, że strona nie uprawdopodobniła w nim przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia faktycznie nie zawiera żadnych argumentów, które mogłyby przemawiać za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

Również zarzuty podniesione w zażaleniu na postanowienie Sądu I instancji nie mogą przemawiać za zasadnością złożonego wniosku. Podnoszony przez stronę argument, iż zapłata przez gminę kosztów niezakończonej sprawy, a następnie oczekiwanie na ich zwrot oraz czas jaki niezbędny jest do ostatecznego zakończenia sprawy o zwrot, nie stanowi w żaden sposób uprawdopodobnienia okoliczności z art. 61 § 3 P.p.s.a. Przeciwnie sama skarżąca przyznaje, iż w przypadku uiszczenia należnych kosztów postępowania, zostaną jej one zwrócone, w przypadku pozytywnego dla niej zakończenia sprawy. Podkreślić należy, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż skarżąca nie uprawdopodobniła istnienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z art. 61 § 3 P.p.s.a., bowiem sam fakt istnienia obowiązku wykonania zaskarżonego aktu lub czynności nie może stanowić przesłanki uzasadniającej pozytywne rozpatrzenie sprawy przez sąd.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.