Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1086/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 87 par. 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak, , , po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 29 września 2009 r., sygn. akt II SA/Bk 100/08 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. B. na uchwałę Rady Miejskiej w Sokółce z dnia 31 marca 2008 r. nr XLII/319/06 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 29 września 2009 r., sygn. akt II SA/Bk 100/08, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący J. B. w dniu 14 września 2009 r. wniósł do tutejszego sądu administracyjnego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 września 2009 r., wezwano pełnomocnika skarżącego do nadesłania skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 26 maja 2009 r. W dniu 22 września 2009 r. przydzielony skarżącemu z urzędu pełnomocnik złożył opinię prawną o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 26 maja 2009 r., sygn. akt II SA/Bk 100/08. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że wniosek jako niespełniający przesłanek formalnych nie mógł zostać uwzględniony. Sąd pierwszej instancji wskazał, że w przedmiotowej sprawie nie została spełniona przesłanka, o której mowa w art. 87 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), albowiem pełnomocnik skarżącego zamiast skargi kasacyjnej nadesłał do sądu opinię prawną o braku podstaw do jej sporządzenia. W tych okolicznościach, wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej okazał się żądaniem nieaktualnym i bezprzedmiotowym.

Zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 29 września 2009 r. wniósł skarżący J. B., zaskarżając postanowienie w całości. Zażalenie oparte zostało na zarzucie naruszenia art. 86 i 87 § 4 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, polegającym na błędnej wykładni i niewłaściwym zastosowaniu, poprzez zignorowanie treści wniosku o przywrócenie terminu i wydanie postanowienia w oderwaniu od treści wniosku. Na tej podstawie skarżący wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia i ponowne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, w związku z zaistniałym w dniu 7 października 2009 r. faktem wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego z wyboru, przy "(...) jednoczesnym uwzględnieniu uzupełnienia tego wniosku zawartego w treści (...) zażalenia".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) "Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu". Według skarżącego, przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 7 września, tj. w dniu, w którym pełnomocnik skarżącego otrzymał pismo z Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącego w niniejszej sprawie. Skarżący swój wniosek o przywrócenie terminu złożył w dniu 14 września 2009 r. Biorąc pod uwagę fakt, że w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, rozpatrzony następnie pozytywnie, uznać należy, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożony został w terminie.

Jedną z przesłanek, od której spełnienia ustawodawca uzależnił przywrócenie terminu, jest jednoczesne (z wnioskiem) dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie. W niniejszej sprawie, skarżący wnosił o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jednak do sądu nie została wniesiona przedmiotowa skarga kasacyjna. Sąd pierwszej instancji w pełni prawidłowo stwierdził, że nadesłanie do sądu, przez pełnomocnika skarżącego opinii prawnej o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej, nie stanowi dokonania czynności, której strona nie dokonała w terminie, czyli nie stanowi wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z tym, że złożony w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu nie spełniał przesłanki o której mowa w art. 87 § 4 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. równocześnie z wnioskiem strona nie dokonała czynności, której nie dokonała w terminie, w sprawie, powinno zostać wydane zarządzenie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania.

W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej poprzez złożenie tej skargi kasacyjnej, jednak niezbyt precyzyjnie wskazał rygor nieuzupełnienia tych braków, tj. "pod rygorem skutków prawnych", podczas gdy, w sytuacji nieuzupełnienia takiego braku, wniosek ten winien być pozostawiony bez rozpoznania.

W niniejszej sprawie, Sąd wobec nieuzupełnienia przez skarżącego braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu w dniu 29 września 2009 r. wydał postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a nie zarządzenie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Błąd ten nie miał jednak wpływu na sytuację procesową strony, nie skutkował w żaden sposób uszczupleniem jej praw procesowych, bowiem zarówno na takie postanowienie, jak i zarządzenie przysługuje prawo wniesienia zażalenia. Sytuacja strony zatem mimo błędnego działania Sądu nie uległa pogorszeniu (zob. postanowienie NSA z dnia 26 X 2009 r., sygn. akt I OZ 997/09 (niepubl.)). Wobec powyższego żądanie uchylenia zaskarżonego orzeczenia jest bezzasadne.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.