Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 231/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
658
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski Sędziowie WSA Adam Lipiński Ewa Pisula – Dąbrowska (spr.) Protokolant starszy referent Marcin Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi S. K. na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przedłużenie studiów doktoranckich 1. oddala skargę, 2. przyznaje, ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego K. M kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) oraz kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) stanowiącą 23% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Rektor [...] w [...] (dalej jako Rektor [...]) decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2012 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję Kierownika Studiów Doktoranckich Wydziału [...] z dnia [...] marca 2012 r. ([...]), którą to decyzją w pkt 1 decyzji stwierdzono utratę przez S. K. z dniem [...] października 2008 r. statusu strony w związku z ukończeniem studiów doktoranckich na Wydziale [...] w [...]. W pkt 2 decyzji umorzono postępowanie.

Jako podstawę rozstrzygnięcia wskazał art. 2 ust. 1 pkt 181 w zw. z art. 201 ust. 1 oraz art. 207 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. nr 164, poz. 1365 ze zm.), § 11 ust. 3 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 5 października 2011 r. w sprawie studiów doktoranckich oraz stypendiów doktoranckich.

W motywach uzasadnienia decyzji Rektor [...] podał, że w dniu [...] września 2008 r. S. K. utracił status uczestnika studiów doktoranckich oraz że w dniu [...] października 2008 r. wydano mu świadectwo ukończenia studiów doktoranckich. Wyjaśnił, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 181 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, użyte w ustawie określenie "doktorant" oznacza uczestnika studiów doktoranckich. Następnie stwierdził, że skoro S. K. utracił status uczestnika studiów doktoranckich w dniu [...] września 2008 r., albowiem ukończył z tym dniem studia doktoranckie, co potwierdza świadectwo ukończenia tych studiów z dnia [...] października 2008 r., jego prośba o przedłużenie studiów doktoranckich w roku 2008/2009 stała się bezprzedmiotowa, co uzasadnia umorzenie tego postępowania w oparciu o art. 105 k.p.a.

Jednocześnie wskazał, że S. K. w dniu [...] maja 2008 r. złożył podanie do kierownika studiów doktoranckich o wyrażenie zgody na przedłużenie studiów o piąty rok i kierownik studiów doktoranckich ustnie poinformował skarżącego, że nie wyraża zgody na ich przedłużenie. Wskazał też, że w dniu [...] października 2008 r. S. K. zwrócił się o wydanie świadectwa studiów i żądane świadectwo zostało mu wydane w dniu [...] października 2008 r.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi S. K. do tutejszego Sądu.

Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji z dnia [...] maja 2012 r., skarżący domagał się równocześnie wydania decyzji w przedmiocie przedłużenia studiów.

Uzasadniając skargę podniósł, że podstawową, fundamentalną kwestią w przedmiotowej sprawie jest rozstrzygnięcie, czy kierownik studiów doktoranckich jest podmiotem właściwym do stwierdzenia, że utracił on status strony. Wskazał, że zaskarżona decyzja narusza art. 14 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. (Dz. U. nr 254, poz. 1700), dotyczący zasady równego traktowania. Podnosił również, że jest dyskryminowany stwierdzeniem, że utracił status strony.

Skarżący zarzucił, iż przez blisko 4 lata kierownik studium doktoranckiego nie wydał w jego sprawie pisemnej decyzji w przedmiocie przedłużenia studiów doktoranckich. Podkreślił, że Rektor nie rozpoznał też wniesionego przez niego zażalenia z dnia [...] marca 2012 r. Nadto, że zaskarżona decyzja, została wydana z ponad 3-letnim opóźnieniem. Skarżący domagał się by Sąd zobowiązał Rektora [...] do rozpatrzenia złożonego przez niego zażalenia z dnia [...] marca 2012 r.

W pkt 3 skargi zarzucił, że pomimo prawomocnego wyroku Sądu z dnia 5 lutego 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 2096/11, Rektor powyższego wyroku nie wykonał, albowiem nie wydał decyzji zgodnej z sentencją tego wyroku.

Do wniesionej skargi załączono plik dokumentów oraz płytę CD na okoliczność, iż w trakcie rozprawy przed Sądem Okręgowym, w sprawie o sygn. akt [...], kierownik studiów doktoranckich nie pouczył skarżącego o środkach zaskarżenia od decyzji z dnia [...] czerwca 2008 r.

W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu [...] w [...] wniósł:

1. o oddalenie skargi na decyzję z dnia [...] maja 2012 r. nr [...],

2. o oddalenie skargi na bezczynność Rektora, polegającą na nieudzielaniu skarżącemu pisemnej odpowiedzi na jego zażalenie z dnia [...] marca 2012 r., a także ponowne zażalenie datowane na dzień [...] kwietnia 2012 r. w przedmiocie niewydania pisemnej decyzji w sprawie przedłużenia studiów przez kierownika studiów doktoranckich Wydziału [...] (decyzję wydano ustnie dnia [...] czerwca 2008 r.) w terminie wskazanym w art. 35 k.p.a.,

3. o oddalenie skargi na bezczynność Rektora w przedmiocie niewydania do dziś decyzji na odwołanie skarżącego od decyzji kierownika studiów doktoranckich [...] z dnia [...] czerwca 2008 r.

Wnosząc o oddalenie skargi Rektor podkreślił ponownie, że skarżący utracił status strony w oparciu o art. 2 ust. 1 pkt 181 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym. Wyjaśnił, że osoba, która ukończyła studia doktoranckie nie może się ubiegać o przedłużenie ukończonych studiów "bo takie żądanie jest niedorzeczne i niecelowe". Wskazał też, że uprawnionym było wydanie skarżącemu zaświadczenia o ukończeniu studiów, albowiem to skarżący zażądał wydania zaświadczenia o odbyciu studiów. Wyjaśniał, że Słownik poprawnej polszczyzny PWN uznaje te pojęcia (odbycie, ukończenie) za równoważne. Podkreślił też, że § 12 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 19 grudnia 2006 r. w sprawie studiów doktoranckich prowadzonych przez placówki naukowe (Dz. U. z 2007 r. nr, 1 poz. 2), które utraciło moc z dniem 1 października 2011 r., przewidywał, że ukończenie studiów doktoranckich potwierdza świadectwo, wydane według wzoru stanowiącego załącznik nr 2 do tego rozporządzenia. Wskazał jednocześnie, że wydane skarżącemu świadectwo było standardowym świadectwem o ukończeniu studiów doktoranckich i okresie ich odbycia. Wyjaśnił również, że wydanie tego świadectwa było czynnością formalną, bowiem zachodziły wszelkie przesłanki do jego wydania, albowiem ostatni, ósmy semestr studiów skarżący zaliczył w dniu [...] czerwca 2008 r., co oznacza, że skarżący zrealizował cały program studiów. Wskazał też, że doktorant nie musi napisać pracy doktorskiej, aby otrzymać świadectwo ukończenia studiów, ale z chwilą ich ukończenia przestaje być uczestnikiem studiów doktoranckich, co wiąże się też z utratą pewnych praw. Stwierdził również, że obrona pracy doktorskiej i ukończenie studiów doktorskich nie są od siebie zależne. Można bowiem obronić pracę doktorską nie odbywając studiów doktoranckich, ale można również ukończyć studia doktoranckie bez wymogu napisania pracy doktorskiej.

Odnosząc się do zarzutu bezczynności w przedmiocie niewydania przez kierownika studiów doktoranckich na piśmie decyzji z dnia [...] czerwca 2008 r. w sprawie przedłużenia skarżącemu studiów podniósł, że nie pozostaje w bezczynności, albowiem kierownik studiów przedmiotową decyzję wydał w dniu [...] marca 2012 r. Rektor wskazał też, że wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 lutego 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 2096/11, nie zawierał zobowiązania do wydania decyzji w sprawie przedłużenia studiów doktoranckich o rok.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 18 czerwca 2012 r., skargę w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wniosku o wyrażenie zgody na przedłużenie studiów doktoranckich, dotyczącą decyzji I instancji z dnia [...] marca 2012 r. nr [...], utrzymanej w mocy decyzją Rektora Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] maja 2012 r. nr [...], zarejestrowano pod sygn. II SA/Wa 1102/12. Natomiast sprawę o sygn. akt II SAB/Wa 231/12, dotyczącą bezczynności Rektora Uniwersytetu [...] w [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji (ustnej) o odmowie przedłużenia studiów z dnia [...] czerwca 2008 r., zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 18 czerwca 2012 r. wyłączono z akt II SAB/Wa 230/12 (k. 72) do sprawy II SAB/Wa 231/12 (vide k. 72 i k. 44).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga na bezczynność Rektora [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania od ustnej decyzji z dnia [...] czerwca 2008 r. w sprawie przedłużenia skarżącemu studiów doktoranckich na Wydziale [...] nie zasługuje na uwzględnienie.

Jak wynika z akt postępowania, Rektor w przedmiotowej sprawie (przedłużenia studiów) wydał rozstrzygnięcie, a mianowicie decyzję z dnia [...] maja 2012 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Studiów Doktoranckich Wydziału [...] z dnia [...] marca 2012 r.

Powyższe decyzje, dotyczące przedłużenia studiów doktoranckich, zostały wydane i doręczone skarżącemu przed wniesieniem skargi (okoliczność bezsporna). A zatem na dzień wniesienia (zarejestrowania) skargi na bezczynność Rektora [...] – 18 czerwca 2012 r. - niewątpliwie Rektor w bezczynności nie pozostawał, albowiem w przedmiotowej sprawie zapadło już wyżej wskazane rozstrzygnięcie.

W tym miejscu wyjaśnić należy, iż oceniając zasadność skargi na bezczynność, Sąd nie kontroluje automatycznie legalności wydanej w sprawie decyzji, ocenia jedynie, czy organ "milczy", czy też wydał stosowny akt lub podjął przewidzianą przepisami prawa czynność.

W rozpoznawanej spawie bezsporne jest, że S. K. – doktorant na Wydziale [...] w [...], w dniu [...] maja 2008 r. zwrócił się do kierownika studiów doktoranckich o wyrażenie zgody na przedłużenie studiów doktoranckich o rok piąty. Bezsporne też jest, że dnia [...] czerwca 2008 r. kierownik studiów doktoranckich ustnie odmówił skarżącemu ich przedłużenia.

Stwierdzić zatem należy, iż w dacie wniesienia (zarejestrowania) skargi na bezczynność w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 231/12 (18 czerwca 2012 r.), ponad miesiąc wcześniej, bo [...] maja 2012 r., przedmiotowa sprawa została rozstrzygnięta. Oznacza to automatycznie, że skarga na bezczynność (ustną decyzję kierownika studiów o nieprzedłużeniu skarżącemu studiów doktoranckich z dnia [...] czerwca 2008 r.) w dacie jej wniesienia (18 czerwca 2012 r.) nie mogła zostać uwzględniona, albowiem wcześniej, to jest jeszcze przed wniesieniem tej skargi do Sądu, sprawa została już przez władze [...] rozstrzygnięta decyzją kierownika studiów doktoranckich z dnia [...] marca 2012 r. i utrzymującą ją w mocy decyzją Rektora z dnia [...] maja 2012 r.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.

Sąd przyznał na rzecz pełnomocnika z urzędu kwotę 240 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej oraz kwotę 55,20 zł, stanowiącą 23% podatku VAT, na podstawie art. 250 powołanej ustawy w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c, a także w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.), postanowiono, jak w sentencji.

Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.).