Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 86/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2008-03-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 221 w zw. z art. 220 § 3, art. 214 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odrzucić skargi: [...].


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 19 grudnia 2007 r. (data stempla pocztowego) [...], reprezentowani przez radcę prawnego M.D., wnieśli za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skargę na decyzję tego organu [...] utrzymująca w mocy decyzję [...] wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta Gorzowa Wlkp. w przedmiocie ustalenia dla T.A. warunków zabudowy i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z możliwością sytuowania usług w parterze oraz podziemnym parkingo-garażem, z niezbędną architekturą, na działkach o nr ewid. [...]. Do powyższego pisma dołączono dowód uiszczenia, w dniu 18 grudnia 2007 r. , wpisu sądowego w wysokości 500 zł.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumenty wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 51 w związku z art. 57 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.), przywoływanej dalej jako: "P.p.s.a.", kilku uprawnionych do wniesienia skargi może w jednej sprawie występować w roli skarżących, jeżeli ich skargi dotyczą tej samej decyzji, wówczas ich skargi mogą być wniesione w jednym piśmie.

Przepis art. 219 § 1 ww. ustawy stanowi, że opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W myśl art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przy czym, w sytuacji gdy skarga wnoszona przez adwokata lub radcę

prawnego (profesjonalny pełnomocnik) nie zostanie należycie opłacona, podlega ona odrzuceniu bez wezwania przez Sąd do uiszczenia opłaty, jeżeli podlega opłacie stałej (art. 221 w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a.).

Jednocześnie należy wskazać, iż zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 214 § 1 P.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku, (art. 214 § 2 P.p.s.a.). Oznacza to, iż jedynie w sytuacji gdy skarżący są w sprawie współuczestnikami materialnymi, ich skargi podlegają jednej opłacie. Jeżeli natomiast każdy ze skarżących reprezentuje w sprawie swój własny interes, chroniony konkretnym przepisem prawa materialnego, nawet przy założeniu , że cel, który chcą osiągnąć jest dla nich wspólny, wówczas każdy ze skarżących uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku.

Przedmiot wszystkich skarg wniesionych w niniejszej sprawie w jednym piśmie przez radcę prawnego M.D., reprezentującego 22 współskarżących, stanowi ostateczna decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] utrzymująca w mocy decyzję o ustaleniu warunków zabudowy i zasad zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie obiektu budowlanego z niezbędną infrastruktura na działkach o nr ewid. [...], położonych przy ul. [...]. Z akt administracyjnych sprawy oraz treści skarg wynika, iż wszyscy skarżący uczestniczyli na prawach strony w postępowaniu w sprawie, z uwagi na przysługujące im tytuły prawne do nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji - zamieszkują w obrębie ulic C. oraz G. w [...] l tak przy ul. C. zamieszkują: [...].

W ocenie Sądu zatem, mając na uwadze przedmiot zaskarżonej decyzji należy stwierdzić, iż wspólne prawa i obowiązki skarżących w niniejszej sprawie wynikać mogą jedynie z tego samego tytułu prawnego, a przesłanka powyższa nie zachodzi w przypadku podobieństwa interesu faktycznego lub prawnego skarżących. Oznacza to, iż każdy ze skarżących zobowiązany był do oddzielnego uiszczenia należnego wpisu od swojej skargi, z wyjątkiem osób dysponujących wspólnym tytułem prawnych do poszczególnych nieruchomości (współwłasność).

Zgodnie z przepisem § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 z późn.zm.), w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym (gdy przedmiot skargi stanowią należności pieniężne), z zakresu zagospodarowania przestrzennego, wpis stały wynosi 500 zł.

Na podstawie akt sprawy Sąd zważył, iż zaskarżona decyzja została doręczona, reprezentującemu skarżących w postępowaniu administracyjnym, radcy prawnemu M.D. w dniu 23 listopada 2007 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 262). Od dnia następnego rozpoczął zatem dla skarżących bieg trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi oraz należytego jej opłacenia (art. 53 § 1 w zw. z art. 219 § 1 P.p.s.a). Zgodnie z art. 83 § 1 P.p.s.a., terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2. Powyższy termin upłynął zatem z dniem 24 grudnia 2007r.

Skargi zostały wniesione do tutejszego Sądu przez radcę prawnego, za pośrednictwem organu, w dniu 19 grudnia 2007 r. Do pisma dołączono, potwierdzony za zgodność oryginałem dowód uiszczenia, w dniu 18 grudnia 2007r. wpisu sądowego w wysokości 500 zł od skargi na powyższą decyzję SKO. Zleceniodawca został określony jako: "[...]". Ponadto q dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych, na dzień 12 lutego 2008r., nie zidentyfikowano poza powyższą wpłata dokonaną przez [...], innych wpłat dotyczących niniejszej sprawy, dokonanych przez któregokolwiek ze skarżących.

Ponadto należy wskazać, iż na zarządzenie Sądu z dnia 12 lutego 2008 r., wezwano pełnomocnika skarżących, do przedłożenia w terminie 7 dni oświadczenia, czy uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem skargi, któregokolwiek ze skarżących są wspólne z uprawnieniami [...], pod rygorem przyjęcia, że jej uprawnienia są oddzielne, w rozumieniu przepisu art. 214 § 2 P.p.s.a. Powyższe wezwanie (doręczone 28 lutego 2008 r. k.68), pozostało bez odpowiedzi.

Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż spośród 22 skarg wniesionych w dniu 19 grudnia 2007 r. przez radcę prawnego M.D. łącznie jednym pismem, podlegających zarazem opłacie stałej, jedynie skarga [...] została należycie opłacona, poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 500 zł. Jednocześnie, po dokonaniu analizy akt sprawy w zakresie ewentualnego wspólnego uprawnienia związanego z przedmiotem zaskarżenia któregokolwiek ze współskarżących z wyżej wymienioną Sąd zważył, iż w okolicznościach przedmiotowej sprawy przypadek taki nie zachodzi.

Skargi zostały wniesione przez radcę prawnego, zatem brak było podstaw do wezwania skarżących o uiszczenie opłaty.

Z tych powodów, na podstawie przepisu art. 221 w związku z art. 220 § 3 i art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargi wszystkich skarżących poza skargą [...].