Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2765/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-07-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy: article: art. 21 ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 361
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Agnieszka Olesińska, Sędziowie sędzia WSA Sylwester Golec (sprawozdawca), sędzia WSA Jarosław Trelka, Protokolant starszy referent Grażyna Wojda, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lipca 2017 r. sprawy ze skargi J. C. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 16 czerwca 2016 r. nr IPPB4/4511-419/16-4/MS1 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) zasądza od Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na rzecz J. C. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Minister Finansów pisemną interpretacją przepisów prawa podatkowego z dnia 16 czerwca 2016 r. uznał za nieprawidłowe stanowisko Skarżącego J. C. wyrażone we wniosku o wydanie interpretacji, dotyczące podatku dochodowego.

Na podstawie akt sprawy Sąd przyjął następujący stan faktyczny za podstawę do wydania wyroku w niniejszej sprawie:

Skarżący złożył do Ministra wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. We wniosku wskazał, że był pracownikiem Przedsiębiorstwa P. Skarżący skorzystał z Programu Dobrowolnych Odejść, dalej "PDO" i rozwiązał stosunek pracy w oparciu o przepisy Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy z 1999 r., dalej "ZUZP". Na podstawie przepisów ZUZP Skarżący otrzymał odprawę za rezygnację z zatrudnienia w Przedsiębiorstwie P.

Skarżący zwrócił się do organu z zapytaniem, czy otrzymana przez niego na podstawie ZUZP oprawa jest objęta zwolnieniem od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, ze zm.), dalej "u.p.d.o.f.".

Przedstawiając własne stanowisko w sprawie Skarżący odwołując się do interpretacji indywidualnych Ministra Finansów w sprawach podatkowych stwierdził, że odprawa, która została mu wypłacona jest odszkodowaniem w rozumieniu powołanego przepisu. Skarżący wskazał, że odprawa ta pomimo, że nie nazywała się odszkodowaniem pełniła funkcje odszkodowania, gdyż rekompensowała mu utratę możliwości dalszego zatrudnienia. Skarżący podnosił, że zmuszony był skorzystać z PDO z powodu prowadzenia przez Przedsiębiorstwo P. restrukturyzacji zatrudnienia. Skarżący, gdyby pozostał w stosunku zatrudnienia to z powodu stanu zdrowia nie mógłby być zatrudniony na dotychczasowych warunkach i musiałby przyjąć gorsze warunki zatrudnienia. Skarżący wskazywał też, że zamieszczenie w art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. c) u.p.d.o.f wyjątku od zwolnienia w postaci odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym, świadczy o tym, że odprawy są odszkodowaniami. W przeciwnym wypadku wskazywanie odpraw jako wyjątku od zwolnienia z podatku odszkodowań nie miałoby sensu.

Minister Finansów interpretacją indywidualną z dnia 16 czerwca 2016 r. uznał stanowisko Skarżącego za nieprawidłowe. W uzasadnieniu interpretacji organ odwołał się do art. 9 ust. 1, art. 10 ust. 1, art. 12 ust. 1 i art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. wskazując, że ostatni ze wskazywanych przepisów wszedł w życie na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 2014 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 1328), dalej "ustawa zmieniająca". Organ zauważył, że w brzmieniu do dnia 3 października 2014 roku tj. przed nowelizacją, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. zwolnione od podatku dochodowego były jedynie otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikały wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, z wyjątkami wskazanymi w dalszej części przepisu. Organ zwrócił uwagę, że nowelizacja uzupełniła art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. o inne normatywne źródła prawa pracy, o których mowa w art. 9 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.), dalej "K.p.". Przepis art. 9 § 1 K.p. wskazuje, że ilekroć w Kodeksie pracy jest mowa o prawie pracy, rozumie się przez to przepisy Kodeksu pracy oraz przepisy innych ustaw i aktów wykonawczych, określające prawa i obowiązki pracowników i pracodawców, a także postanowienia układów zbiorowych pracy i innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów i statutów określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy. Znowelizowany przepis miał zastosowanie do dochodów uzyskanych od stycznia 2014 r.

Według Ministra, wypłacona Skarżącemu przez pracodawcę w 2014 r. odprawa pieniężna, o której mowa w art. 245 ust. 2 pkt 3 ZUZP spełniała jedną z przesłanek wynikających z art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., a mianowicie przesłankę związaną z bezpośrednim źródłem wypłaty tego świadczenia, określającym jego wysokość lub zasady ustalania, jakim są postanowienia układów zbiorowych pracy, innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których mowa w art. 9 § 1 K.p.

Minister wskazał również, że warunkiem zwolnienia od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. jest odszkodowawczy charakter świadczeń, do których ma zastosowanie (odszkodowania i zadośćuczynienia). Z kolei odszkodowanie jest świadczeniem, którego celem jest naprawienie wyrządzonej szkody, czyli uszczerbku. Organ stwierdził, że Skarżący przystępując z własnej woli do PDO i składając wniosek o rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron zdawał sobie sprawę z tego, że straci bieżące źródło utrzymania, ale dzięki temu otrzyma, określone szczegółowo w porozumieniu świadczenia pieniężne. Skarżący nie doznał uszczerbku w swym majątku, czyli nie doznał straty, a więc nie wystąpiła szkoda. W uzasadnieniu interpretacji organ stwierdził, że otrzymana przez Skarżącego odprawa nie stanowi odszkodowania. To stanowisko organ uzasadniał okolicznością wypłaty odprawy na podstawie ZUZP i porozumienia Skarżącego z pracodawcą w przedmiocie przystąpienia do PDO. Zdaniem organu okoliczności te świadczą o tym, że odprawa nie została wypłacona Skarżącemu za działania niezgodne z prawem. W ocenie organu brak bezprawności w działaniu pracodawcy realizującego postanowienia ZUZP powodował, że odprawa nie pełniła funkcji odszkodowawczych. Zdaniem organu odszkodowaniem może być tylko świadczenie wypłacone za zachowania niezgodne z prawem.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pisemną interpretację indywidualną z dnia 16 czerwca 2016 r. W skardze zaskarżonej interpretacji zarzucił naruszenie art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. W uzasadnieniu skargi Skarżący wywodził, że otrzymana przez niego odprawa jest odszkodowaniem, gdyż ma na celu zrekompensowanie mu utratę możliwości zatrudnienia na dotychczasowych warunkach. W ocenie Skarżącego w sprawie powinien mieć znaczenie odszkodowawczy charakter wypłaconego mu świadczenia a nie jego nazwa.

Minister Finansów w odpowiedzi na skargę zarzuty w niej wywiedzione uznał za bezzasadne i wniósł o oddalenie skargi.

|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga jest zasadna. |

|Sąd uznał, że zaskarżona interpretacja narusza art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. |

|Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest to czy otrzymana przez Skarżącego odprawa i odszkodowanie, przewidziane w regulaminie |

|programu dobrowolnych odejść w zw. z art. 245 ust. 2 pkt 3 ZUZP, korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3|

|u.p.d.o.f. Zdaniem Skarżącego wypłacone mu świadczenie (odprawa) mieści się w pojęciu odszkodowania (zadośćuczynienia), do którego |

|zastosowanie znajduje zwolnienie określone w tym przepisie. Minister Finansów stanął natomiast na stanowisku, że ww. świadczenia nie jest|

|zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., gdyż nie jest ani odszkodowaniem ani zadośćuczynieniem, ale |

|stanowi przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu. |

|Zdaniem Sądu za prawidłowe uznać należy stwierdzenia organów podatkowych, że odprawa wypłacona Skarżącemu przez pracodawcę na podstawie |

|ZUZP nie była odszkodowaniem (zadośćuczynieniem) za bezprawne działanie pracodawcy, polegające na rozwiązaniu stosunku pracy. |

|Podkreślenia przede wszystkim wymaga, że prawo nie zabrania pracodawcy restrukturyzacji zatrudnienia, nawet jeżeli wiąże się ono ze |

|zwolnieniem znacznej części pracowników, jak też przewiduje możliwość wypowiedzenia zakładowego układu zbiorowego pracy, co z kolei wiąże|

|się z wypowiedzeniem dotychczasowych warunków pracy i płacy (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 12 sierpnia 2009r., II PK 313/08, LEX nr |

|1746679). Niewątpliwie w prawie pracy chroniona jest stabilność zatrudnienia, co nie oznacza jednak absolutnej gwarancji pozostawania w |

|takim stosunku. Zasada ta bowiem w praktyce doznaje ograniczeń w związku np. z ryzykiem gospodarczym przedsiębiorcy (pracodawcy zarazem),|

|które przekłada się na ryzyko utraty pracy przez pracownika. Trudno zatem uznać, że pracodawca ponosi odpowiedzialność za samo zwolnienie|

|pracowników będące skutkiem ryzyka związanego z prowadzeniem przedsiębiorstwa. W przypadku zwolnień grupowych pracodawca obowiązany jest |

|do zachowania procedury określonej w przepisach ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami |

|stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz. U. Nr 90, poz. 844 ze zm.) i wypłaty odpraw pieniężnych, o których mowa w art.|

|8 ust. 1 tej ustawy. Przy realizacji zwolnień grupowych pracodawca jest zobowiązany do przestrzegania postanowień układów zbiorowych |

|pracy, których jest stroną. Układy te mogą przewidywać obowiązek dokonania wypłay świadczeń innych niż przewidziane w powołanej ustawie z|

|dnia 13 marca 2003 r. i w przepisach Kodeksu pracy. |

|W orzecznictwie zwraca się uwagę, że odprawy związane ze zwolnieniami grupowymi są swoistą "zapłatą" przez pracodawcę za zgodne z prawem |

|i skuteczne zwolnienie się od zobowiązania zatrudnienia pracownika. Funkcją odprawy nie jest wynagrodzenie szkody za utratę możliwości |

|zarobkowania, bowiem zakończenie stosunku pracy u dotychczasowego pracodawcy nie jest równoznaczne z utratą możliwości zarobkowania w |

|ogóle (por. wyrok Sądu Najwyższego z 1 kwietnia 2015r., II PK 134/14, LEX nr 1682206). |

|Słusznie w związku z tym przyjął organ, że występująca w niniejszej sprawie odprawa nie miała charakteru odszkodowania za utracone |

|korzyści, a rozwiązanie stosunku pracy było wynikiem porozumienia między pracodawcą, a pracownikiem. PDO był bowiem wynikiem uzgodnień |

|między pracodawcą, a pracownikami reprezentowanymi przez organizacje związków zawodowych. A zatem, chociaż pozbawienie Skarżącego w |

|analizowanej sprawie możliwości dalszego uzyskiwania przychodów ze stosunku pracy (u danego pracodawcy) nastąpiło z przyczyn leżących po |

|stronie pracodawcy, to jednak było wynikiem dozwolonego jego działania i nie może ono pociągać za sobą skutku w postaci konieczności |

|wypłaty odszkodowania na podstawie art. 471 K.c. |

|Żaden z przepisów kodeksu cywilnego (jak też kodeksu pracy) nie nakłada na pracodawcę obowiązku zapłaty odszkodowania z tytułu zgodnego z|

|prawem rozwiązania umowy o pracę (zob. wyrok WSA w Poznaniu z 29 listopada 2005r., sygn. akt I SA/Po 2919/03 CBOSA). Działanie zakładu |

|pracy, którego celem była racjonalizacja zatrudnienia, nie może być uznane za działanie nienależyte, zawinione. Jest to bowiem |

|uprawnienie pracodawcy, z którego może i powinien on skorzystać, gdy wymagają tego zasady prawidłowego gospodarowania. Są to działania |

|racjonalne, mające na celu zachowanie miejsc pracy dla tych pracowników, którym pracodawca może jeszcze zapewnić zatrudnienie i |

|zapewniające osiąganie przez zakład lepszych wyników ekonomicznych (zob. wyrok WSA w Łodzi z 28 czerwca 2005 r. sygn. akt I SA/Łd 309/05,|

|CBOSA). |

|Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że w uzasadnieniu wyroku z 12 sierpnia 2009r., II PK 313/08 Sąd Najwyższy stwierdził, że pracodawca |

|(PP.) zawarł dobrowolnie ze związkami zawodowymi Zakładowy Układ Zbiorowy Pracy, przewidujący niezwykle korzystne (bardzo wysokie w |

|porównaniu z wysokością odprawy przewidzianej w art. 8 ustawy z 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami |

|stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników) odprawy dla pracowników zwalnianych z pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy |

|(opisanych jako restrukturyzacja, podział, likwidacja PP., reorganizacja powodująca zwolnienia pracowników lub inna zmiana struktury |

|przedsiębiorstwa). Zauważyć jednocześnie należy, że w wyroku tym brak jakichkolwiek stwierdzeń Sądu Najwyższego o odszkodowawczym |

|charakterze odpraw przewidzianych w art. 245 ust. 2 ZUZP. Kwestią sporną w sprawie, w której zapadł ten wyrok było to czy każda zmiana |

|organizacyjna, o której mowa w art. 245 ust. 2 ZUZP (restrukturyzacja, podział, likwidacja PP, reorganizacja powodująca zwolnienia |

|pracowników lub inna zmiana struktury przedsiębiorstwa), w wyniku której zwalniani są pracownicy, daje podstawy do otrzymania odprawy, |

|czy tylko taka zmiana, w wyniku której powstaną odrębne podmioty prawa. Uwagi te odnieść należy również do wyroku Sądu Najwyższego z 12 |

|sierpnia 2009r., II PK 8/09. |

|Zauważyć należy, że do dochodów uzyskanych od 1 stycznia 2014 r., z mocy art. 14 ustawy zmieniającej, zastosowanie miał art. 21 ust. 1 |

|pkt 3 u.p.d.o.f. w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą. Zgodnie z tym przepisem wolne od podatku dochodowego są: otrzymane odszkodowania|

|lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych |

|wydanych na podstawie tych ustaw, oraz otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają |

|wprost z postanowień układów zbiorowych pracy, innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których mowa|

|w art. 9 § 1 K.p., z wyjątkiem: |

|a) określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę, |

|b) odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn |

|niedotyczących pracowników, |

|c) odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym, |

|d) odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji, |

|e) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, |

|f) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody |

|są opodatkowane według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, lub na zasadach, o których mowa w art. 30c, |

|g) odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód innych niż ugody sądowe. |

|Przepis ten odwołuje się zatem wyraźnie do źródeł prawa pracy, wymienionych w art. 9 § 1 K.p., wyliczając te źródła również w ustawie |

|podatkowej. Został on zmieniony w następstwie postanowienia sygnalizacyjnego Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29 marca 2013 r., S 2/13 |

|(OTK-A z 2013 r., nr 6, poz. 89). Trybunał uznał w nim, że pominięcie w art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. normatywnych źródeł prawa pracy |

|innych niż ustawy i rozporządzenia wykonawcze do nich powoduje powstanie luki prawnej, przekładającej się na niewykonanie dyrektywy |

|wynikającej z art. 59 ust. 2 Konstytucji RP i art. 9 § 1 K.p. Postanowienia układów zbiorowych oraz innych aktów prawa pracy obowiązują |

|bezpośrednio w stosunkach pracy, tak jak przepisy aktów rangi ustawowej, rozporządzeń wykonawczych czy też prawa międzynarodowego |

|(Trybunał odwołał się do poglądów zawartych w jego wyroku z 28 czerwca 2000r., K 25/99, OTK ZU z 2000r., nr 5, poz. 141 i poglądów |

|piśmiennictwa: W. Sokolewicz, uwaga 38 do art. 59 Konstytucji, [w:] Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz, red. L. Garlicki, |

|Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 1999-2007; L. Florek, Prawo pracy, wyd. 13, Warszawa 2011, s. 37-38; A.M. Świątkowski, Polskie prawo pracy,|

|wyd. 3, Warszawa 2012, s. 68-69). |

|Niewątpliwie zatem zwolnienie dotyczyło również odszkodowań lub zadośćuczynień otrzymanych w 2014 r., których wysokość wynikała wprost z |

|postanowień układów zbiorowych pracy i innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych. Zwolnieniu podlegałoby zatem także odszkodowanie|

|lub zadośćuczynienie, którego wysokość określono w porozumieniu kończącym spór zbiorowy (por. wyrok Sądu Najwyższego z 2 kwietnia 2008r.,|

|II PK 261/07, OSNP z 2009r., nr 1-16, poz. 200), pod warunkiem, że nie zostało ono wymienione jako wyjątek w art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. |

|a-g) u.p.d.o.f. |

|W niniejszej sprawie, jak już wskazano, organ prawidłowo uznał, że sporna odprawa nie jest odszkodowaniem (zadośćuczynieniem) z uwagi na |

|brak bezprawności działania pracodawcy. Zauważyć jednakże należy, że jak słusznie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 26 |

|października 2016r., II FSK 1861/16, użyte w art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. wyrażenie "odszkodowania" nie powinno być rozumiane |

|wyłącznie jako odszkodowania w rozumieniu przyjętym w prawie cywilnym, ale obejmuje ono również odszkodowania i odprawy wypłacane na |

|podstawie przepisów prawa pracy. W wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 listopada 2007r., SK 18/05 (publ. w OTK-A z 2007r., nr 10, |

|poz. 128) stwierdzono (na tle art. 58 K.p.), że ustawodawca określa roszczenie majątkowe pracownika w razie niezgodnego z prawem |

|rozwiązania stosunku pracy bez wypowiedzenia jako "odszkodowanie", ale charakter tego roszczenia nie jest bezsporny. W orzecznictwie i |

|literaturze zauważa się, że wystąpienie szkody rozumianej jako uszczerbek w prawnie chronionych dobrach pracownika i jego wysokość nie |

|stanowią przesłanek powstania tego roszczenia. Z tego względu odszkodowania te określa się jako "odszkodowania ustawowe". Za zgodne z |

|prawem Trybunał uznał w związku z tym ograniczenie wysokości świadczenia do wynagrodzenia należnego za okres wypowiedzenia (podobnie w |

|wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 2 czerwca 2003r., SK 34/01, OTK-A z 2003r., nr 6, poz. 48). W powołanym postanowieniu z [...] marca 2013|

|r. Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że prawo pracy stanowi odrębny od prawa prywatnego (obligacyjnego) system norm, wykazujący związki |

|z prawem publicznym. Tym samym przyjąć należy, że użyte w nim pojęcia nie mogą być, w braku wyraźnego zastrzeżenia, rozumiane tak jak w |

|prawie cywilnym. |

|Jeżeli zatem ustawodawca podatkowy odwołuje się do odszkodowań i zadośćuczynień, których wysokość została określona zgodnie z przepisami |

|prawa pracy, to pojęcia odszkodowania nie można zawęzić wyłącznie do odszkodowania w rozumieniu prawa cywilnego. Potwierdza to zresztą |

|treść art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. Przepis ten nie definiuje wprawdzie pojęcia odszkodowania, jednakże w jego treści zawarto |

|wyłączenie z odszkodowań zwolnionych niektórych odpraw, wypłacanych pracownikom. |

|Pod pojęciem "odszkodowania" z art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. należy zatem także rozumieć odprawy wypłacane na podstawie przepisów prawa|

|pracy. W przeciwnym bowiem razie zbędne byłoby wyłączenie odpraw ze zwolnienia od opodatkowania. Gdyby odprawy nie były jednym z |

|desygnatów wyrażenia "odszkodowania", racjonalny ustawodawca nie wyłączyłby dochodów z odpraw z zakresu zwolnienia. Odprawy, jak wskazano|

|wyżej, stanowią świadczenie pieniężne wypłacane pracownikowi przez pracodawcę jako swoistego rodzaju zapłata za skuteczne i zgodne z |

|prawem zwolnienie się od obowiązku dalszego zatrudnienia pracownika. |

|W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że zasadny był podniesiony w skardze zarzut naruszenia zaskarżoną interpretacją art. 21 ust. 1 pkt 3 |

|u.p.d.o.f. przez uznanie, że wypłacona Skarżącemu odprawa nie jest odszkodowaniem wymienionym w tym przepisie. Organ przy ponownym |

|rozpatrzeniu wniosku Skarżącego o wydanie interpretacji obowiązany będzie uwzględnić ocenę prawną zawartą w niniejszym wyroku. Sąd będąc|

|na podstawie art. 57a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718,|

|ze zm.) dalej powoływanej jako P.p.s.a., związany granicami skargi nie mógł niniejszym wyrokiem ocenić czy wypłacona Skarżącemu odprawa, |

|stanowiąca odszkodowanie ustawowe podlegać będzie zwolnieniu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., gdyż ocena taka wymagałaby |

|rozważenia czy w niniejszej sprawie zastosowanie miałoby, któreś z wyłączeń ze zwolnienia wskazane w przepisach art. 21 ust. 1 pkt 3 lit |

|a)-g). Czynienie takich rozważań na obecnym etapie postępowania było niemożliwe z uwagi nieobjęcie zakresem skargi wyłączeń ze zwolnienia|

|ustanowionych na mocy przepisów art. 21 ust. 1 pkt 3 lit a)-g) u.p.d.o.f. |

|Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami |

|administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.) uchylił zaskarżoną interpretację. O zwrocie kosztów postępowania orzeczona na |

|podstawie art. 200 i 205 § 1 P.p.s.a. Zasądzony zwrot kosztów postępowania odpowiadał kwocie wpisu sądowego, który został pobrany od |

|Skarżącego na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad |

|pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). |