Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1295/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-09-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6302 Kontyngenty taryfowe, pozwolenia, cła  antydumpingowe i inne ograniczenia w obrocie towarowym z zagranicą
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3, § 5
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 22 września 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie: Przewodniczący: Asesor sądowy WSA Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 22 września 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Spedycyjno-Transportowego O. spółka z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] lipca 2021 roku, nr [...] w przedmiocie określenia kwoty cła antydumpingowego postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z [...] sierpnia 2021 roku pełnomocnik Przedsiębiorstwa Spedycyjno-Transportowego O. spółka z o.o. w G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie określenia cła antydumpingowego.

Strona skarżąca zawarła w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku zwrócono uwagę, że decyzja z dnia [...] maja 2020 roku wstrzymano wykonanie decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w P. z dnia [...] stycznia 2020 roku, nr [...] Spółka podkreśliła, że łącznie jest zobowiązana do zapłaty ponad [...] zł na podstawie wszystkich decyzji dotyczących określenia cła antydumpingowego na rowery i części rowerowe spółka. Wyegzekwowanie takich kwot, może doprowadzić do utraty stabilności finansowej przez Spółkę, gdyż przekraczają one jej bieżące możliwości finansowe szczególnie, że boryka się ona z konsekwencjami wynikającymi ze spowolnienia gospodarczego spowodowanego epidemią COVID-19. W takiej sytuacji wykonalność przedmiotowej decyzji spowoduje nieodwracalne szkody dla spółki, której dalsza działalność gospodarcza może być zagrożona. Strona prowadzi działalność m. in. w zakresie agencji celnej, a jej odpowiedzialność za dług celny z każdej, wynika z udzielonego jej przez Importera przedstawicielstwa pośredniego. Natomiast przychody generowane z działalności spedycyjnej i transportowej, a więc z usług wobec podmiotów prowadzących obrót towarowy, nie pozwalają na uniknięcie poniesienia nieodwracalnej szkody, identyfikowanej jako zagrożenie niewypłacalnością w obecnej sytuacji gospodarczej związanej z ryzykiem o charakterze globalnym.

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 roku, poz. 2325 ze. zm., dalej jako P.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności administracyjnej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek odpowiedniego wykazania i udokumentowania okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji ciąży na stronie skarżącej.

W rozpoznawanym przypadku należy uznać, że strona skarżąca uzasadniła sposób swój wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie decyzji doprowadzi do utraty przez nią płynności finansowej. Uiszczenie określonej w decyzji kwoty z zasady ma odwracalny charakter, gdyż w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji podlega ona zwrotowi. Wykonanie decyzji orzekającej o wymierzeniu kary pieniężnej jest więc tylko w wyjątkowych przypadkach źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Biorąc pod uwagę równoległe toczenie się innych spraw sądowoadministracyjnych, w których przedmiotem zaskarżenia są inne decyzje Dyrektora Izby Administracji Skarbowej dotyczące kwoty zobowiązań celno-podatkowych w kwocie kilkuset tysięcy złotych, należało przyjąć, że uiszczenie kwoty objętej zaskarżoną decyzją bądź jej ewentualna egzekucja administracyjna mogłyby spowodować powstanie skutków trudnych do odwrócenia (utrata płynności finansowej, zwolnienia pracowników, a nawet upadłość spółki).

Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na posiedzeniu niejawnym