Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 694/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-08-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.6 ust.3
journal: Dz.U. 2010 nr 95 poz 613
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędzia WSA Bogusław Woźniak, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Dorota Pellowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi P.N., W.N., H.N. i L.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie zmiany wymiaru podatku od nieruchomości za 2010 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 16 stycznia 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania W.N., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia 31 października 2011 r. w sprawie zmiany wymiaru podatku od nieruchomości za 2010 rok.

Podstawą rozstrzygnięcia był następujący stan faktyczny:

Decyzją z dnia 4 lutego 2010 r. Burmistrz Miasta ustalił P.N., H.N., W.N. i L.N. - współwłaścicielom nieruchomości położonej w Ch. przy ul. K. - podatek od nieruchomości na 2010 r. w wysokości 25.815 zł.

W związku z dokonanym w dniu 29 listopada 2010 r. zniesieniem współwłasności w/w nieruchomości, w wyniku czego jej wyłącznym właścicielem został P.N., decyzją z dnia 14 kwietnia 2011 r. Burmistrz Miasta zmienił w części powyższą decyzję poprzez dokonanie wymiaru podatku od nieruchomości za miesiące od stycznia do listopada 2010 r., zaznaczając, że pozostała część decyzji z dnia 4 lutego 2010 r. pozostaje bez zmian.

Decyzją z dnia 13 czerwca 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji wskazując, że w istocie nie zmienia ona wymiaru podatku za 2010 rok, ponieważ ustala podatek od stycznia do listopada w dotychczasowej wysokości, a za grudzień pozostawia wymiar bez zmian, choć winien on ulec zmianie ze względu na zmianę stanu faktycznego, tj. zniesienie współwłasności.

Ponownie rozpatrując sprawę Burmistrz Miasta decyzją z dnia 31 października 2011 r. zmienił ostateczną decyzję z dnia z dnia 4 lutego 2010 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r. w ten sposób, że ustalił współwłaścicielom nieruchomości zobowiązanie podatkowe za okres od stycznia do listopada 2010 r. w kwocie 23.664,00 zł.

W odwołaniu od tej decyzji W.N. zarzucił, że organ podatkowy nie uwzględnił warunków uchylenia wcześniejszej decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, ponieważ wymiar powinien być dokonany od stycznia do grudnia 2010 r. Wyjaśnił także, że budowle zostały przekazane nowemu właścicielowi w dniu 31 grudnia 2010 r.

Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia 16 stycznia 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2010 r., Nr 95, poz. 613 ze zm.), zwanej dalej u.p.o.l., obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości ciąży na osobach fizycznych, które są właścicielami bądź posiadaczami samoistnymi nieruchomości. Podstawę opodatkowania budynków i gruntów stanowi ich powierzchnia, a stawki podatkowe w wysokości zależnej od przeznaczenia nieruchomości na każdy rok podatkowy określa uchwała rady gminy, na terenie której znajduje się nieruchomość (art. 4 ust. 1 i 5 ww. ustawy).

Z akt sprawy wynika, że w dniu 29 listopada 2010 r. W. i P.N. umową zawartą w formie aktu notarialnego dokonali zniesienia współwłasności opodatkowanej nieruchomości. W § 5 umowy oświadczyli, że wydanie udziałów w posiadanie stronom już nastąpiło, a z chwilą podpisania aktu przechodzą na strony wszelkie korzyści i ciężary związane z nieruchomościami, których dotyczyła umowa.

Zgodnie z art. 6 ust. 3 u.p.o.l. jeżeli w trakcie roku podatkowego zaistniało zdarzenie mające wpływ na wysokość opodatkowania w tym roku, a w szczególności zmiana sposobu wykorzystywania przedmiotu opodatkowania lub jego części, podatek ulega obniżeniu lub podwyższeniu, poczynając od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło to zdarzenie. Skoro zniesienie współwłasności nastąpiło w dniu 29 listopada 2010 r., a wydanie udziału przed chwilą podpisania umowy, to zmiana wymiaru podatku od nieruchomości nastąpiła od dnia 1 grudnia 2010 r.

P.N., H.N., W.N. i L.N. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na powyższą decyzję, wnosząc o jej uchylenie.

W uzasadnieniu skargi zarzucono, iż zaskarżona decyzja jest sprzeczna z decyzjami nr [...] i [...] w uzasadnieniu których przyjęto, że nie nastąpiło zdarzenie mające wpływ na wysokość opodatkowania w danym roku, tzn. zniesienie współwłasności i przekazanie budowli jednemu właścicielowi, P.N. Brak było podstaw do zmiany decyzji podatkowej, skoro nie nastąpiła w 2010 r. zmiana właściciela na podstawie tabel amortyzacyjnych dotyczących firmy A Spółka jawna. Burmistrz taką decyzję jednak wydał, czym sam potwierdził, że zmiana nastąpiła.

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wyrażone w zaskarżonej decyzji stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Jak wynika z akt sprawy, na mocy zawartej w formie aktu notarialnego umowy zniesienia współwłasności z dnia 29 listopada 2010 r. (Rep. [...]) W.N. (organ odwoławczy błędnie wskazał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji "P.N.", nie ma to jednak wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia), będący dotychczas współwłaścicielem nieruchomości położonej w Ch. przy ul. K., stał się jej jedynym właścicielem. W § 5 tej umowy strony oświadczyły, że wydanie udziałów w posiadanie stronom już nastąpiło, a z chwilą podpisania aktu przechodzą na strony wszelkie korzyści i ciężary związane z nieruchomościami, których dotyczyła umowa.

Słusznie przyjęły organy podatkowe, iż powyższe zdarzenie wypełnia dyspozycję przepisu art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010, Nr 95, poz. 613 ze zm., zwanej dalej w skrócie "u.p.o.l."), w myśl którego jeżeli w trakcie roku podatkowego zaistniało zdarzenie mające wpływ na wysokość opodatkowania w tym roku, a w szczególności zmiana sposobu wykorzystywania przedmiotu opodatkowania lub jego części, podatek ulega obniżeniu lub podwyższeniu, poczynając od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło to zdarzenie. Skoro zniesienie współwłasności nastąpiło w dniu 29 listopada 2010 r., a wydanie udziału przed chwilą zawarcia umowy, to zmiana wymiaru podatku od nieruchomości nastąpiła od dnia 1 grudnia 2010 r. W tej sytuacji organ uprawniony był do wydania decyzji zmieniającej decyzję ostateczną z dnia 4 lutego 2010 r. ustalającą współwłaścicielom opodatkowanej nieruchomości zobowiązanie podatkowe na 2010 r. poprzez ustalenie tego zobowiązania jedynie za miesiące od stycznia do listopada 2010 r., a więc za okres, w którym pozostawali on współwłaścicielami tejże nieruchomości. Podstawę rozstrzygnięcia stanowił w tym zakresie art. 254 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8, poz. 60 z 2005r. z późn. zm.), stanowiący, że decyzja ostateczna, ustalająca lub określająca wysokość zobowiązania podatkowego na dany okres, może być zmieniona przez organ podatkowy, który ją wydał, jeżeli po jej doręczeniu nastąpiła zmiana okoliczności faktycznych mających wpływ na ustalenie lub określenie wysokości zobowiązania, a skutki wystąpienia tych okoliczności zostały uregulowane w przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dniu wydania decyzji.

Sąd rozpoznając niniejszą sprawę, będąc związany dyspozycją art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) nie stwierdził naruszeń prawa materialnego bądź procesowego, które powodowałoby konieczność wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego.

Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę.