Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 618/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6075 Działalność zawodowa w dziedzinie gospodarowania nieruchomościami
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. J. S. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2004 r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej wobec pośrednika w obrocie nieruchomościami postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

R. J. S. reprezentowani przez adwokata M. P. w dniu [...] kwietnia 2004 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2004 r., Nr [...] o umorzeniu postępowania wyjaśniającego z tytułu odpowiedzialności zawodowej wobec pośrednika w obrocie nieruchomościami P. N.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi określa art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Zgodnie z treścią tego przepisu prawnego uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

Zgodnie z doktryną oraz utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest osoba mająca w tym interes prawny, a więc osoba mająca interes prawny w rozumieniu art. 28 k.p.a. "Interes prawny legitymujący stronę postępowania wywodzi się z prawa materialnego i musi to być własny interes danego podmiotu (uchwała NSA z 3 lutego 1997 r., OPS 9/96 /ONSA 1997,Nr 3, poz. 102, s. 45-46/)." Zatem stroną jest podmiot, którego własny interes prawny lub obowiązek podlega konkretyzacji w postępowaniu administracyjnym (wyrok NSA z 10 marca 1989 r., IV SA 1254/88 /nie publ./) /B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H Beck Warszawa 2003, s. 227-228/.

W przedmiotowej sprawie skarżący R. i J. S. nie mają przymiotu strony, gdyż nie mieli żadnego interesu prawnego zarówno w postępowaniu administracyjnym wszczętym na podstawie art. 194 ustawy z dnia

Sygn. akt I SA/Wa 618/04

21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r., Nr 46, poz. 543 ze zm.) wobec pośrednika w obrocie nieruchomościami P. N., jak również nie mają interesu prawnego we wniesieniu skargi do sądu administracyjnego na decyzję, która w ogóle ich nie dotyczyła oraz w żadnym zakresie nie dotyczy ich interesu prawnego i obowiązku.

Stronami postępowania w sprawie dotyczącej odpowiedzialności zawodowej, prowadzonego w trybie określonym przepisami rozdziału 4 działu V ustawy o gospodarce nieruchomościami jest właściwy organ oraz pośrednik w obrocie nieruchomościami, którego to postępowanie dotyczy. Natomiast jakiekolwiek roszczenia wynikające z umowy pośrednictwa mogą być przedmiotem postępowania cywilnego.

Niezależnie od powyższych uwag, podnieść także należy, że z treści skargi wynika, iż dotyczy ona decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji. Stosownie do treści art. 52 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków odwoławczych ustawa nakazuje rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 powołanej ustawy).

Z powyższych względów skarga jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.