Postanowienie NSA, sygn. akt OSK 1593/04
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-01-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 174, art. 176, art. 180
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Teza: Autor skargi kasacyjnej ma obowiązek przytoczyć podstawy kasacyjne i uzasadnić je. Nie stanowi przytoczenia podstawy powtórzenie treści art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/. Autor skargi ma wskazać jaki konkretny przepis postępowania /przez oznaczenie go numerem jednostki systematycznej aktu normatywnego/ został naruszony przez skład orzekający sądu i na czym - jego zdaniem - to naruszenie polegało oraz jaki to mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

TEZY

Autor skargi kasacyjnej ma obowiązek przytoczyć podstawy kasacyjne i uzasadnić je. Nie stanowi przytoczenia podstawy powtórzenie treści art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/. Autor skargi ma wskazać jaki konkretny przepis postępowania /przez oznaczenie go numerem jednostki systematycznej aktu normatywnego/ został naruszony przez skład orzekający sądu i na czym - jego zdaniem - to naruszenie polegało oraz jaki to mogło mieć wpływ na wynik sprawy.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl Sędziowie NSA Jan Paweł Tarno (spr) Izabella Kulig-Maciszewska Protokolant Agnieszka Majewska po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Zbigniewa W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2004 r. sygn. akt II SA 770/03 w sprawie ze skargi Zbigniewa W. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 15 stycznia 2003 r. (...) w przedmiocie odmowy uchylenia orzeczenia dyscyplinarnego postanawia odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

OSK 1593/04

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 25 czerwca 2004 r., II SA 770/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Zbigniewa W. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 15 stycznia 2003 r., (...) w przedmiocie odmowy uchylenia orzeczenia dyscyplinarnego.

Od tego wyroku strona złożyła skargę kasacyjną, którą "Na zasadzie art. 174 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę kasacyjną oparła na naruszeniu przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wskutek bezpodstawnego uznania, iż wskazane w skardze na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 15 stycznia 2003 r., (...) w przedmiocie odmowy uchylenia orzeczenia dyscyplinarnego, uchybienia i naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, nie miały miejsca".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 176 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa wymagania materialne /konstrukcyjne/ skargi kasacyjnej, którymi są: a/ oznaczenie zaskarżonego orzeczenia; b/ wskazanie czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; c/ przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; d/ wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. W orzecznictwie dotyczącym postępowania cywilnego panuje niekwestionowany pogląd, że braki w tym zakresie nie podlegają sanacji, co w konsekwencji czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną - por. np. postanowienie SN z 12.12.2000 r., V CKN 1780/00 - OSN 2001 nr 3 poz. 52. Pogląd ten został zaakceptowany w literaturze z zakresu postępowania sądowoadministracyjnego - B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2003, s. 467; B. Gruszczyński, Środki odwoławcze, [w:] Zagadnienia, s. 83; A. Skoczylas, Glosa do postanowienie NSA z 16.03.2004 r., FSK 209/04 - OSP 2004 z. 6 poz. 73, a także w orzecznictwie NSA - por. np. postanowienie z 16.03.2004 r., FSK 209/04. W skardze kasacyjnej należy zatem przytoczyć podstawy kasacyjne wraz z ich uzasadnieniem. Trzeba więc m. in. wskazać konkretny przepis prawa materialnego lub procesowego, który został naruszony. Nie wystarczy przy tym przytoczenie przepisu ustawy stanowiącego podstawę kasacji. Konieczne jest także sprecyzowanie, do jakiego naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego doszło i na czym ono polegało - por. T. Wiśniewski, Apelacja i kasacja. Nowe środki odwoławcze w postępowaniu cywilnym, Warszawa 1996, s. 139. Za niewystarczające należy uznać ogólnikowe zarzuty pogwałcenia przepisów prawa materialnego lub p.p.s.a., jak i odsyłanie do pism procesowych zawartych w aktach sprawy. Pogląd ten znalazł potwierdzenie w orzecznictwie NSA. W postanowienie z 15.03.2004 r., FSK 258/04 /Przegląd Podatkowy 2004 nr 7 str. 53/ podkreślono, że autor skargi ma obowiązek przytoczyć podstawy kasacyjne i uzasadnić je. Nie stanowi przytoczenia podstawy powtórzenie treści art. 174 p.p.s.a. Autor skargi ma wskazać jaki konkretny przepis postępowania /przez oznaczenie go numerem jednostki systematycznej aktu normatywnego/ został naruszony przez skład orzekający sądu i na czym - jego zdaniem - to naruszenie polegało oraz jaki to mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie jest niezbędne dla wyznaczenia granic skargi kasacyjnej, w ramach których podlega ona rozpoznaniu przez NSA /art. 183/. Braki skargi w tym zakresie powodują zatem jej odrzucenie, albowiem przy związaniu NSA granicami skargi kasacyjnej /art. 183 par. 1/ uniemożliwiają one merytoryczne rozpoznanie tego środka prawnego. Sąd ten nie może jedynie domyślać się intencji autora skargi kasacyjnej, ani wnioskować, na czym strona skarżąca opiera swoje żądanie rozstrzygnięcia, czy sąd I instancji prawidłowo zastosował prawo.

Skarga kasacyjna Zbigniewa W. nie spełniała tych wymagań. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał ją za niedopuszczalną i na podstawie art. 180 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.