Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SAB/Lu 35/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2016-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1-3; art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Tchórzewska (sprawozdawca), Sędziowie: WSA Robert Hałabis,, WSA Ewa Ibrom, Sekretarz sądowy Sylwia Bałaban, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 31 maja 2016 r. sprawy ze skargi A.B.-Ś. na bezczynność Zarządu Województwa w przedmiocie wniosku o wpis do wykazu kandydatów na ekspertów postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić A. B.-Ś. ze środków Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie kwotę [...] zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

W dniu [...] maja 2015 r., w odpowiedzi na ogłoszenie opublikowane w dniu [...] maja 2015 r. dotyczące naboru osób zainteresowanych wpisem do Wykazu kandydatów na ekspertów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. na lata 2014-2020, A. B. wniosła o wpisanie do wykazu kandydatów na ekspertów w następujących dziedzinach: 1. rynek pracy, w tym opieka nad dzieckiem do lat 3 - ekspert ds. przedsiębiorczości, 2. adaptacyjność przedsiębiorstw i pracowników do zmian – ekspert ds. adaptacyjności, 3. rynek pracy, w tym opieka nad dzieckiem do lat 3 - ekspert ds. aktywizacji zawodowej, 4. wyłączenie społeczne, w tym usługi społeczne – ekspert ds. aktywnej integracji, 5. wyłączenie społeczne, w tym usługi społeczne – ekspert ds. ekonomii społecznej.

W dniu [...] czerwca 2015 r. do A. B. zostały skierowane wezwania do dostarczenia, w terminie 3 dni roboczych od dnia przesłania wezwania pocztą elektroniczną, oświadczenia wyjaśniającego zmianę nazwiska, a to w związku ze stwierdzeniem przez Instytucję Zarządzającą, iż nazwisko użyte we wniosku o wpis nie jest tożsame z nazwiskiem widniejącym na części dokumentów złożonych przez kandydatkę na eksperta.

P. z dnia [...] lipca 2015 r. o numerach: [...], [...], [...], [...], [...] Zarząd Województwa [...] jako Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym poinformował A. B., że jej wnioski o wpis do Wykazu kandydatów na ekspertów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. na lata 2014-2020 nie podlegały rozpatrzeniu. W pismach organ wskazał, że w dniu [...] czerwca 2015 r. na adres poczty elektronicznej podany przez kandydata we wniosku o wpis do wykazu zostało wysłane wezwanie, w którym wymieniono dokumenty do uzupełnienia wniosku. Brakujące dokumenty wpłynęły do organu w dniu [...] czerwca 2015 r., to jest 1 dzień po upływie terminu wskazanego w wezwaniu. Wobec nieuzupełnienia braków wniosku w terminie, nie podlegał on rozpatrzeniu. Stosownie bowiem z § 4 pkt 8 Regulaminu udziału ekspertów zewnętrznych w procesie oceny i wyboru projektów do dofinansowania w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. na lata 2014-2020 wniosek o wpis do wykazu, którego braków kandydat nie uzupełnił w wyznaczonym terminie, pozostawiany jest bez rozpatrzenia. Zgodnie zaś z § 4 pkt 7 powyższego Regulaminu oraz z treścią wezwania skierowanego do A. B., kandydat na eksperta uzupełnia dokumenty w terminie 3 dni roboczych.

P. z dnia [...] sierpnia 2015 r. A. B. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca podniosła, że organ wbrew przepisom kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie długości terminu do usunięcia braków podania wprowadził regulamin, w którym wyznaczył krótszy termin, to jest termin 3 dni roboczych, a jednocześnie postanowił, że decydujące znaczenie ma dostarczenie przesyłki do organu. W ocenie skarżącej takie postanowienia regulaminu są sprzeczne z prawem. Skarżąca wskazała, że nadanie w terminie wynikającym z regulaminu przesyłki zawierającej usunięcie braków wniosku w polskiej placówce pocztowej oznacza, iż nieuzasadnione było pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia.

Zarząd Województwa L. nie uwzględnił wezwań do usunięcia naruszenia prawa. Organ wyjaśnił, że zagadnienie dotyczące procedury utworzenia listy kandydatów na ekspertów nie zostało unormowane w jakimkolwiek akcie prawa powszechnie obowiązującego. Udział ekspertów w procedurze naboru projektów normuje art. 49 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2014 r., poz. 1146, z późn. zm.). Z przepisu tego wynika jedynie, że instytucja prowadzi wykaz kandydatów na ekspertów, który jest zamieszczany na jej stronie internetowej. Przepis nie normuje zaś w żadnym zakresie sposobu tworzenia tego wykazu. W tym celu - w ramach kompetencji przysługującej Zarządowi Województwa [...] jako Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa L. na lata 2014 - 2020 (art. 41 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa) - ustalony został uchwałą Zarządu Województwa [...] z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] Regulamin udziału ekspertów zewnętrznych w procesie oceny i wyboru projektów do dofinansowania w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L.. W ramach ustalonej w przedmiotowym regulaminie procedury, mającej zastosowanie do wszystkich osób wnioskujących o wpis na listę kandydatów na ekspertów, w przypadku, gdy wniosek kandydata nie był kompletny, kandydat był wzywany do uzupełnienia braków w terminie 3 dni roboczych, a w razie nieuzupełnienia wniosku był on pozostawiany bez rozpatrzenia (§ 4 ust. 7-8 Regulaminu).

Powołane unormowania w żadnym zakresie nie wskazują, iż procedura wpisu na listę kandydatów na ekspertów, w tym rozpoznawanie składanych wniosków, następuje wedle przepisów unormowanych w kodeksie postępowania administracyjnego; żaden przepis prawa nie przewiduje bowiem wydania w stosunku do jakiegokolwiek podmiotu decyzji administracyjnej w ramach procedury dotyczącej wpisu na listę ekspertów.

Tym samym brak jest podstaw do przyjęcia, iż organ naruszył powołane w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa przepisy art. 62 § 2 k.p.a. czy też art. 45 § 5 pkt 2 k.p.a. Zarząd Województwa [...] był zatem uprawniony do ustanowienia procedury naboru kandydatów na ekspertów, w tym ustanowienia terminów na dokonanie poszczególnych czynności oraz sposobu ich obliczania.

A. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Zarządu Województwa [...] w sprawie rozstrzygnięcia wniosku o wpis do Wykazu kandydatów na ekspertów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. na lata 2014- 2020, domagając się zobowiązania organu do dokonania wpisu skarżącej do wymienionego Wykazu w zakresie zgłoszonych przez skarżącą dziedzin i specjalizacji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że oświadczenie, do którego złożenia została wezwana, nie stanowiło braku w rozumieniu Regulaminu udziału ekspertów zewnętrznych w procesie oceny i wyboru projektów do dofinansowania w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. na lata 2014-2020. Wymogi formalne w zakresie dokumentowania spełnienia wymogów dla kandydatów na ekspertów zawiera zarówno § 4 Regulaminu, jak i treść ogłoszenia o naborze, a wymagania te zostały w całości spełnione w pierwotnej treści wniosków o wpis złożonych przez skarżącą w dniu [...] maja 2015 r. W ocenie skarżącej nieuzasadnione było wezwanie do uzupełnienia informacji, których podanie nie było wymagane w treści ogłoszenia o naborze, a nadto wynikających pośrednio z treści złożonych przez skarżącą dokumentów, na co wskazuje dwuczłonowe nazwisko oraz data urodzenia i własnoręczne podpisy skarżącej na złożonych dokumentach. Ponadto skarżąca podniosła zarzut naruszenia art. 64 § 2 k.p.a., statuującego 7 dniowy termin do uzupełniania braków wniosku.

W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa [...] wniósł o jej oddalenie. Organ podniósł, że warunkiem wpisania na listę kandydatów na ekspertów było legitymowanie się ściśle określonym doświadczeniem, zgodnie z Załącznikiem nr [...] do Regulaminu naboru ekspertów zewnętrznych w procesie oceny i wyboru projektów do dofinansowania w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L., stanowiącego załącznik do uchwały Zarządu Województwa [...] z dnia [...] marca 2015 r., nr [...], zaś obowiązek wykazania tego doświadczenia spoczywa na wnioskodawcy i jest realizowany przez przedłożenie odpowiednich dokumentów (Załącznik nr [...] in fine Regulaminu naboru). Jeżeli zatem złożone dokumenty były wystawione na różne nazwiska, obowiązkiem skarżącej było dokonanie w tym przedmiocie stosownych uzupełnień w trybie, o którym mowa w § 4 ust. 7-8 Regulaminu. Odnosząc się do zarzutów dotyczących podstawy prawnej działania organu Zarząd Województwa [...] wskazał, że zagadnienie dotyczące procedury utworzenia listy kandydatów na ekspertów nie zostało unormowane w jakimkolwiek akcie prawa powszechnie obowiązującego i żaden przepis prawa nie przewiduje wydania w stosunku do jakiegokolwiek podmiotu decyzji administracyjnej w ramach procedury dotyczącej wpisu na listę ekspertów. Tym samym brak jest podstaw do przyjęcia, iż organ naruszył przepisy art. 64 § 2 k.p.a. oraz art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. Zarząd Województwa [...] był uprawniony do ustanowienia procedury naboru kandydatów na ekspertów, w tym ustanowienia terminów na dokonanie poszczególnych czynności oraz sposobu ich obliczania. Organ podkreślił, że w odniesieniu do zagadnień związanych z ekspertami ustawodawca odsyła do stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego jedynie w odniesieniu do instytucji wyłączenia pracownika unormowanej w art. 24 § 1 i 2 k.p.a. W odniesieniu zaś do pozostałych zagadnień związanych z naborem i działaniem ekspertów przepisów kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się z uwagi na charakter postępowania dotyczącego naboru ekspertów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Jak stanowi art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. W ten sposób określone są konstytucyjne ramy kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne. Szczegółowy zakres tej kontroli został uregulowany w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej powoływanej jako "p.p.s.a."). Stosownie do art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w przepisie art. 3 § 2 wymienionej ustawy, zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W niniejszej sprawie skarga została wniesiona na bezczynność Zarządu Województwa [...] w sprawie rozstrzygnięcia wniosku o wpis do Wykazu kandydatów na ekspertów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. na lata 2014- 2020.

W związku z tym i mając na względzie treść art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. wskazać należy, że skarga na bezczynność organu jest pochodną skargi na prawne formy działania organów administracji publicznej. Oznacza to, że jeżeli określone formy działania administracji publicznej nie podlegają zaskarżeniu, to nie jest możliwe także wniesienie skargi na bezczynność bądź przewlekłość postępowania organu w ich podjęciu.

Przepis art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. dopuszcza skargę na inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wymaga podkreślenia, że o akcie lub czynności w rozumieniu tego przepisu można mówić, gdy akt (czynność) jest podjęty w sprawie indywidualnej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, są określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. Jeśli chodzi o ten ostatni warunek, to konieczne jest odniesienie takiego aktu lub czynności do przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który określa uprawnienie lub obowiązek określonego adresata. Inaczej mówiąc, musi istnieć związek między przepisem prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek, a aktem lub czynnością, które dotyczą tak określonego uprawnienia lub obowiązku oznaczonego podmiotu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., II GSK 1362/12 oraz uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008r. I OPS 3/2007).

Zauważyć należy, że ustawodawca coraz częściej odchodzi od kształtowania w drodze decyzji administracyjnej stosunków administracyjnoprawnych zachodzących między państwem (jego organami) a obywatelami i innymi podmiotami administrowanymi na rzecz uprawnień i obowiązków wynikających bezpośrednio z przepisów prawa. W takich wypadkach do konkretyzacji prawnego stosunku administracyjnego nie jest wymagane rozstrzygnięcie w formie decyzji administracyjnej, natomiast mogą pojawić się akty lub czynności organów administracji publicznej, których przedmiotem jest przyznanie (odmowa przyznania), stwierdzenie (odmowa stwierdzenia) albo uznanie (odmowa uznania) określonego uprawnienia lub obowiązku wynikających z mocy powszechnie obowiązującego przepisu prawa. Podmiot, którego uprawnienia lub obowiązku dotyczy akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ma zapewnioną ochronę na drodze sądowej, ponieważ może zaskarżyć takie akty i czynności organu administracji publicznej do sądu administracyjnego, a także bezczynność organu w tych sprawach, jak również żądać, aby sąd administracyjny orzekł o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (art. 146 p.p.s.a.). Przy czym właśnie to, że istnienie lub nieistnienie uprawnienia lub obowiązku wynika z przepisów prawa, wyraźnie wskazuje, że chodzi tu o uprawnienie lub obowiązek określonej osoby (podmiotu administrowanego), których źródłem jest obowiązujący powszechnie przepis prawny (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., II GSK 1362/12 i z dnia 5 maja 2016 r., I OSK 885/16 oraz uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 1997 r. sygn. akt OPK 1/97).

W niniejszej sprawie nie można przyjąć, aby rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku o wpis do Wykazu kandydatów na ekspertów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014-2020 dotyczyło przyznania, uznania lub stwierdzenia określonego uprawnienia wynikającego z przepisów prawa powszechnie obowiązującego. Kwestia sposobu powoływania ekspertów, w tym wpisu do wykazu kandydatów na ekspertów nie została bowiem uregulowana w prawie powszechnie obowiązującym, na co zwracał uwagę w niniejszej sprawie Zarząd Województwa [...] jako instytucja zarządzająca. Brak jest uregulowania tej kwestii w ustawie z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2014 r., poz. 217).

Przepis art. 49 tej ustawy przewiduje, że:

1. właściwa instytucja może wyznaczyć ekspertów do udziału w wyborze projektów do dofinansowania;

2. właściwa instytucja określa rolę eksperta w wyborze projektów do dofinansowania;

3. właściwa instytucja wyznacza eksperta spośród kandydatów na ekspertów, którzy:

1) korzystają z pełni praw publicznych;

2) mają pełną zdolność do czynności prawnych;

3) nie zostali skazani prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne lub za umyślne przestępstwo skarbowe;

4) posiadają wiedzę, umiejętności, doświadczenie lub wymagane uprawnienia w dziedzinie objętej programem operacyjnym, w ramach której jest dokonywany wybór projektu;

5) posiadają wiedzę w zakresie celów i sposobu realizacji danego programu operacyjnego;

4. kandydat na eksperta składa oświadczenie o spełnianiu przesłanek, o których mowa w ust. 3 pkt 1-3. Oświadczenie jest składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, o czym należy składającego pouczyć przed złożeniem oświadczenia;

5. kandydat na eksperta informuje niezwłocznie właściwą instytucję o wszelkich okolicznościach, które powodują zaprzestanie spełniania przesłanek, o których mowa w ust. 3 pkt 1-3;

6. właściwa instytucja zawiera z kandydatem na eksperta umowę dotyczącą udziału w wyborze projektów;

7. do eksperta stosuje się odpowiednio przepisy art. 24 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

8. ekspert składa właściwej instytucji oświadczenie, że nie zachodzi żadna z okoliczności powodujących wyłączenie go z udziału w wyborze projektów, ustalonych zgodnie z ust. 7. Oświadczenie jest składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, o czym należy pouczyć składającego przed złożeniem oświadczenia;

9. jeżeli zostanie uprawdopodobnione istnienie innych okoliczności niż ustalone zgodnie z ust. 7, które mogą wywołać wątpliwości co do bezstronności eksperta, właściwa instytucja wyłącza eksperta z udziału w wyborze projektów albo je ujawnia;

10 właściwa instytucja prowadzi wykaz kandydatów na ekspertów, który jest zamieszczany na jej stronie internetowej;

11. wykaz, o którym mowa w ust. 10, zawiera:

1) imię i nazwisko kandydata na eksperta;

2) adres poczty elektronicznej kandydata na eksperta;

3) wskazanie dziedziny objętej danym programem operacyjnym, w której kandydat na eksperta posiada wiedzę, umiejętności, doświadczenie lub wymagane uprawnienia.

Ustawa określa więc samą możliwość wyznaczenia ekspertów do udziału w wyborze projektów do dofinansowania oraz wymagania stawiane ekspertom, powierza właściwej instytucji określenie roli eksperta w wyborze projektów do dofinansowania, a także przewiduje prowadzenie przez właściwą instytucję wykazu kandydatów na ekspertów. Nie określa jednak sposobu naboru kandydatów na ekspertów.

Zagadnienia udziału zewnętrznych ekspertów w procesie oceny i wyboru projektów do dofinansowania w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. oraz procedury naboru kandydatów na ekspertów zostały określone Regulaminie stanowiącym załącznik do uchwały Zarządu Województwa [...] nr [...] z dnia [...] marca 2015 r., jako instytucji zarządzającej, podjętej na podstawie art. 41 ust. 1 i ust. 2 pkt 4, art. 9 ust. 1 pkt 2 i art. 49 ust. 1-2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Wskazany regulamin nie mieści się jednak w katalogu źródeł prawa powszechnie obowiązującego, określonym w art. 87 ust. 1 i 2 Konstytucji.

W świetle powyższego uznać należy, że rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku o wpis do Wykazu kandydatów na ekspertów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. na lata 2014-2020 nie stanowi aktu ani czynności, które mogłyby zostać zaskarżone do sądu administracyjnego. W konsekwencji pozostawienie takiego wniosku bez rozpatrzenia nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu (por. analogiczne stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 grudnia 2013 r. II GSK 1362/12 na tle przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, Dz. U. Nr 84, poz. 712 z późn. zm.).

Skarga w niniejszej sprawie została zatem wniesiona w sprawie, która nie należy do właściwości sądu administracyjnego, co obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekający w niniejszej sprawie do odrzucenia skargi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Z tych wszystkich względów i na podstawie powołanych przepisów oraz na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w postanowieniu.