Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 393/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: par. 2
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2192
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych
article: art. 229 par. 1, art. 234 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia del. WSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. O. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 3803/06 w sprawie ściągnięcia od K. O. kwoty 100 zł tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi K. O. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 26 września 2006 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 8 kwietnia 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 3803/06 Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządził ściągnięcie od K. O. kwotę 100 zł tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi K. O. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 26 września 2006 r. w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne.

Opisując stan faktyczny sprawy Sąd pierwszej instancji wskazał, że w dniu 29 stycznia 2008 r. skarżący złożył wniosek o doręczenie odpisu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2008 r. wraz z uzasadnieniem. Nie uiścił należnej na mocy § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. nr 221, poz. 2192) w związku z art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej "p.p.s.a.") opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł, pomimo wezwania do jej uiszczenia. W konsekwencji Sąd pierwszej instancji zarządził przymusowe ściągnięcie tejże należności.

W zażaleniu z dnia 13 maja 2008 r. skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia. Wskazał, że wniosek o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem cofnął dnia 16 kwietnia 2008 r. Podniósł, iż znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, a koszty w kwocie ponad 100 zł są dla niego zbyt wysokie. Skarżący wniósł również o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia ze względu na chorobę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postanowieniem z dnia 17 lipca 2008 r. WSA w Warszawie przywrócił skarżącemu termin do wniesienia zażalenia.

W opinii Naczelnego Sadu Administracyjnego zaskarżone zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią § 2 (cyt.) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych: "Opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł". Podkreślić więc należy, że wysokość opłaty kancelaryjnej w takim przypadku określona została wprost w ustawie.

Z powyższych rozważań wynika, iż trudna sytuacja majątkowa strony nie ma w badanej sprawie żadnego znaczenia. Dlatego też argumenty podniesione przez skarżącego w zażaleniu nie mogą w żadnym wypadku spowodować uchylenia zaskarżonego zarządzenia. Opisane przez skarżącego okoliczności wskazujące na brak środków do pokrycia ustalonej opłaty kancelaryjnej mogłyby stać się przedmiotem badania Sądu pierwszej instancji, o ile strona złożyłaby wniosek w trybie art. 229 § 1 p.p.s.a. o umorzenie, odroczenie lub rozłożenie na raty tejże należności, czego nie uczyniła.

Art. 234 § 2 p.p.s.a. wyraźnie wskazuje, że jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Nie ma przy tym znaczenia okoliczność, iż skarżący pismem z dnia 16 kwietnia 2008 r. (k. 127 akt sądowych) zrezygnował z doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem z uwagi na koszty.

Z tych względów na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.