Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 534/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 ust. 1; art. 44 ust. 1; art. 61 ust. 8 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 217
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz – Wóltańska, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), Protokolant: - sekr. sąd. Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. w W. na rozstrzygnięcie Ministerstwa Rozwoju (obecnie: Ministerstwa Rozwoju i Finansów) zawarte w piśmie z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] ; IK: [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu: oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu złożonego przez S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (zwaną dalej: "Skarżącą" lub "Spółką") w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020, Priorytet 2: Wsparcie otoczenia i potencjału przedsiębiorstw do prowadzenia działalności B+R+I", Działanie 2.1: "Wsparcie inwestycji w infrastrukturę B+R przedsiębiorstw", dokonana przez Ministerstwo Rozwoju – Departament Innowacji (zwane dalej: "MRDI").

Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:

Skarżąca złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pt. "[...]", który został zarejestrowany pod nr [...]. Projekt zakładał przeprowadzenie eksperymentalnych prac rozwojowych w celu opracowania nowych lub ulepszonych produktów, procesów i usług obejmujących termiczne przetwarzanie i recykling odpadów i biomasy odpadowej przy wykorzystaniu reaktora rurowego typu Auger do pracy ciągłej pod ciśnieniem atmosferycznym.

Po przeprowadzeniu oceny merytorycznej Spółka została poinformowana pismem z dnia [...] listopada 2016 r. o numerze nr [...], że projekt nie został zakwalifikowany do wsparcia, gdyż według opinii ekspertów nie spełnił następujących kryteriów merytorycznych obligatoryjnych:

- "Projekt polega na inwestycji w utworzenie lub rozwój centrum badawczo-rozwojowego" (zwanego dalej: "kryterium nr 1");

- "Potencjał Wnioskodawcy do prowadzenia prac badawczo-rozwojowych" (zwanego dalej: "kryterium nr 2");

- "Przygotowanie wnioskodawcy do realizacji inwestycji" (zwanego dalej: "kryterium nr 3") ;

- "Finansowanie założenia projektu potwierdzają jego opłacalność oraz trwałość finansową" (zwanego dalej: "kryterium nr 4").

Jednocześnie poinformowano, że projekt nie spełnił kryteriów fakultatywnych: "W projekcie przewidziano udokumentowaną współpracę z jednostkami naukowymi" oraz "Wnioskodawca jest członkiem Krajowego Klastra Kluczowego", wobec czego w ramach oceny merytorycznej fakultatywnej projekt uzyskał 21 punktów.

W piśmie zawarto również uzasadnienie ekspertów (trzech ekspertów od innowacyjności oraz dwóch ekspertów finansowych) w zakresie niespełnionych kryteriów merytorycznych obligatoryjnych i fakultatywnych.

W zakresie kryterium nr 1 oceny dokonało pięciu ekspertów, z których tylko jeden uznał kryterium za spełnione.

Ekspert od innowacyjności nr 1 stwierdził, iż planowaną inwestycję nie można kwalifikować jako centrum badawczo-rozwojowe (dalej: "CBR"), bowiem będzie to jednostka prowadząca działalność usługową dla innych podmiotów polegającą na dostosowaniu technologii do działalności gospodarczej danego zleceniodawcy. W ocenie tego eksperta, zaplanowane wydatki nie są niezbędne do realizacji projektu, w tym do osiągnięcia założonych wskaźników. Ponadto, brak jest informacji jak będzie wykorzystywany produkt – reaktor o wydajności 600 kg/h – który Spółka zamierza zakupić w ramach projektu, zaś obszary badawcze i rozwiązania opracowane w ramach projektu są umiarkowanie innowacyjne.

Zdaniem eksperta od innowacyjności nr 2, kryterium nr 1 nie zostało spełnione ze względu na szereg niejasności związanych z zakupem gruntów i rozbudową budynku, jak również działaniami związanymi z prowadzeniem procesów w większych skalach, przy czym najmniejszą jest skala techniczna, a w miarę zainteresowania podmiotów zewnętrznych założono zwiększenie przetwarzania surowców odpadowych przy wzroście wydajności. Ponadto ekspert ten stwierdził, iż wskaźniki produktu i rezultatu, oprócz dyskusyjnego wskaźnika środowiskowego oraz wskaźnika dotyczącego zatrudnienia, znalazły odzwierciedlenie we wniosku oraz w celach projektu.

Ekspert od innowacyjności nr 3 uznał z kolei kryterium nr 1 za spełnione. Zaznaczył jednakże, iż nie wszystkie wskaźniki produktu i rezultatu są obiektywnie weryfikowalne, bowiem brak jest opisu sposobu obliczania wartości wskaźnika i źródeł danych, które będą wykorzystane przy obliczaniu wskaźnika. Uchybienia te dotyczą przede wszystkim wskaźników: liczba naukowców pracujących w ulepszonych obiektach infrastruktury badawczej, liczba przedsiębiorstw korzystających ze wspartej infrastruktury badawczej oraz liczba projektów B+R realizowanych przy wykorzystaniu wspartej infrastruktury badawczej. Ponadto zauważył, iż przedstawione opisy poszczególnych zagadnień są zbyt ogólne, co może budzić wątpliwości w zakresie przygotowania i kompletności planu prac badawczych.

W ocenie eksperta finansowego nr 1, projekt nie polega na inwestycji w rozwój CBR. Ekspert ten zarzucił, iż Spółka nie przedstawiła analizy dostępności rynkowej planowanej do zakupu infrastruktury B+R, nie wskazała też źródeł informacji odnośnie wskazanych we wniosku cen poszczególnych elementów aparatury, a ponadto nie dostarczyła kosztorysu rozbudowy budynku biurowo-administracyjnego, co w związku ze wskazaniem we wniosku łącznie obu wydatków jako "modernizacja i rozbudowa budynku", uniemożliwia ocenę wielkości i racjonalności wydatku. Zdaniem eksperta, istnieje uzasadniona obawa, że wykorzystanie reaktora do celów B+R, związanych z projektem, będzie niewielkie w stosunku do sprzedaży usług z wykorzystaniem reaktora w celach komercyjnych. W opinii oceniającego, wielkość inwestycji komercyjnych potwierdza w znacznym stopniu charakter inwestycji. Ponadto, okoliczność, iż Spółka zamierza dodatkowo płacić podmiotowi zewnętrznemu za czynności, które powinny być wykonywane w ramach dofinansowywanego CBR, potwierdza komercyjno-usługowy charakter inwestycji.

W ocenie eksperta finansowego nr 2 projekt nie spełnia kryterium nr 1, bowiem przedstawiony w dokumentacji aplikacyjnej opis jednoznacznie wskazuje, że w następstwie realizacji projektu będzie mieć miejsce wyłącznie działalność usługowa dla klientów Spółki. Opisane prace i ich zakres nie mają cech działalności badawczej. Podjęte zatem przez Skarżącą działania nie stanowią inwestycji typu CBR. Dodatkowo ekspert ten zauważył, iż z analizy projektu i dyskusji w trakcie Panelu Ekspertów można wyciągnąć wnioski, że punkt ciężkości projektu skierowany jest na zakup gruntu i budowę hali, a następnie na działalność usługową związaną z recyklingiem odpadów i biomasy odpadowej.

W zakresie kryterium nr 2 wypowiadało się trzech ekspertów od innowacyjności, z których dwóch uznało, że projekt nie spełnia tego kryterium zaś jeden uznał je za spełnione.

Zdaniem eksperta od innowacyjności nr 1, planowany sposób zarządzania projektem budzi wątpliwości, bowiem pominięto niezwykle istotny element w zakresie zarządzana – analizę ryzyka projektu. Brak analizy ryzyka, która stanowi podstawę do prawidłowego zarządzania projektem, uniemożliwia zidentyfikowanie zagrożeń mogących pojawić się w trakcie realizacji projektu. W projekcie nie wskazano sposobów zapobiegania takiemu ryzyku, jak również sposobów jego minimalizacji. Ponadto w ocenie eksperta, Skarżąca posiada niewielkie doświadczenie w prowadzeniu prac badawczo-rozwojowych, badań stabilności produktów naftowych (oleje silnikowe) oraz w zakresie termicznego przetwarzania odpadów (biomasa, tworzywa, granulat opon).

Ekspert od innowacyjności nr 2 stwierdził, iż zespół wykonawców projektu jest niewystarczający, bowiem jako głównego i jedynego wykonawcę wymieniono dr inż. A. M., który nie jest pracownikiem Spółki lecz jej partnerem naukowym. Zdaniem eksperta, nic nie wiadomo natomiast o pozostałej kadrze (wniosek zawiera tylko informację o zatrudnieniu 4 dodatkowych osób). W jego ocenie, kadra zarządzająca jest niewielka i składa się z jednej osoby o doświadczeniu i przygotowaniu, ukierunkowanym przede wszystkim na sferę badawczą, natomiast nie odnotowano posiadania kompetencji związanych z zarządzaniem, obsługą administracyjno-finansową oraz prawną. Dodatkowo zauważył, iż Skarżąca posiada niewielkie doświadczenie w prowadzeniu prac B+R i nie realizowała dotychczas żadnych przedsięwzięć dofinansowywanych przez zewnętrzne instytucje pośredniczące.

Ekspert od innowacyjności nr 3 uznał kryterium nr 2 za spełnione, choć zauważył, iż we wniosku nie wskazano: jaki kierunek wykształcenia będą miały dwie osoby, których zatrudnienie jako pracowników naukowych jest planowane; jaka będzie przewidywana forma zatrudnienia dla przyjmowanych członków kadry B+R; osoby odpowiedzialnej za zarządzenie projektem. Ponadto, Spółka nie przedstawiła doświadczenia kadry w zakresie kompetencje w obszarze zarządzania ryzykiem oraz nie załączyła do wniosku opisu potencjalnych kategorii ryzyka i propozycji odpowiednich działań zaradczych lub naprawczych. Ekspert stwierdził nadto, iż Skarżąca ma niewielkie doświadczenie w prowadzeniu prac B+R.

Odnośnie kryterium nr 3 czterech z pięciu ekspertów uznało, że projekt Spółki nie spełnia tego kryterium.

Ekspert od innowacyjności nr 1 zauważył, iż Spółka nie wskazała we wniosku koniecznych dokumentów do realizacji inwestycji, natomiast w jego ocenie, konieczne jest pozwolenie na budowę oraz decyzja środowiskowa lub uzasadnienie, że taka decyzja nie jest wymagana. Ponadto, brak jest dokumentacji dotyczącej rozbudowy budynku, w którym ma być zlokalizowane CBR. Wątpliwości oceniającego budzi również fakt, iż Spółka deklaruje wprawdzie, że rozbudowa budynku o 300 m2 nie będzie wymagała pozwoleń, jednakże nie przedstawia stosownych dokumentów wydanych przez odpowiednie organy, które potwierdzałyby takie stanowisko.

Zdaniem eksperta od innowacyjności nr 2, Skarżąca nie jest przygotowana do realizacji projektu, bowiem nie dokonała pełnego rozeznania odnośnie pozwoleń, jak również nie posiada planów/projektów budowlanych.

W ocenie eksperta od innowacyjności nr 3, pomimo pewnych uchybień kryterium nr 3 uznać należało za spełnione. Ekspert zauważył przy tym, iż Spółka nie dysponuje gruntem (planuje go zakupić), w związku z czym nie dysponuje również pozwoleniem na budowę, które jest niezbędne do realizacji inwestycji. Ponadto, Skarżąca będzie zobligowana uzyskać szereg wymaganych pozwoleń i certyfikatów, co może znacznie opóźnić realizację inwestycji.

Eksperci finansowi nr 1 i 2 zgodnie stwierdzili, iż Skarżąca nie jest przygotowana do realizacji inwestycji. Zdaniem pierwszego z nich, Spółka nie ma wiedzy na temat koniecznych pozwoleń przy rozbudowie budynku biurowo-administracyjnego, nie posiada również formalnego potwierdzenia braku konieczności posiadania pozwoleń przy rozbudowie hali. Z kolei drugi ekspert zauważył, iż w projekcie nie wykazano kadrowego przygotowania Skarżącej do realizacji zaplanowanej inwestycji, a także nie uzasadniono w sposób merytorycznie wyczerpujący potrzeby budowy tak dużej hali z przeznaczeniem na CBR.

W odniesieniu do kryterium nr 4 oceny dokonywało dwóch ekspertów finansowych, którzy uznali, że projekt go nie spełnia z uwagi na negatywną ocenę zdolności finansowej Spółki do realizacji projektu, w tym wiarygodności źródeł finansowania. Eksperci przedstawili przy tym szczegółowe wyliczenia, biorąc pod uwagę wskaźniki obrazujące dotychczasową działalność Spółki, jak również prognozowane wskaźniki dla działalności kontynuowanej razem z projektem.

Zdaniem eksperta finansowego nr 1, załączone do wniosku dokumenty potwierdzające zewnętrzne finansowanie nie są zgodne z danymi zawartymi we wniosku i modelu finansowym odnośnie zapewnienia brakującej kwoty dofinansowania. W szczególności Spółka nie przedstawiła promesy udzielenia kredytu, ani podpisanej umowy kredytowej na sfinansowanie projektu, nie przedstawiła również uchwały zgromadzenia wspólników w zakresie dopłat do kapitału. W ocenie eksperta, przedstawiona promesa na udzielenie kredytu technologicznego na kwotę 8.150.000 zł, nie dotyczy przedmiotowego projektu, w związku z czym nie może być brana pod uwagę jako podstawa uznania zdolności finansowej Spółki do realizacji projektu.

Ekspert finansowy nr 2 dostrzegł, iż Spółka podaje niespójne wartości w odniesieniu do przychodów, bowiem wartość przychodów podana we wniosku nie zgadza się z wartością wskazaną w modelu finansowym (ocena kondycji finansowej). Ponadto również i ten ekspert stwierdził, iż przedłożona promesa kredytowa nie dotyczy kredytu, który założono w ocenianym projekcie.

Nie zgadzając się z powyższą informacją w przedmiocie oceny projektu, pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. Spółka złożyła protest od negatywnej oceny projektu w ramach zakwestionowanych czterech kryteriów merytorycznych obligatoryjnych. Skarżąca zarzuciła ekspertom brak należytej staranności oraz bezstronności w badaniu wszystkich zakwestionowanych kryteriów, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 217 ze zm.; zwanej dalej: "u.z.r.p.") i skutkowało brakiem wyboru projektu do dofinansowania.

Pismem z dnia [...] lutego 2016 r. o numerze [...], MRDI poinformowało Spółkę, że protest został uznany za niezasadny.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podniesiono, iż ocena ekspertów – w odniesieniu do czterech niespełnionych kryteriów merytorycznych obligatoryjnych – była dokonana prawidłowo, a tym samym nie można zgodzić się ze Skarżącą, że eksperci dokonujący oceny nie dołożyli należytej staranności, nie zachowali bezstronności oraz, że został naruszony art. 37 ust.1 u.z.r.p.

Odnosząc się do kryterium nr 1 wskazano, iż celem utworzenia CBR jest prowadzenie badań przemysłowych i prac rozwojowych, a nie działalności produkcyjnej, nazywanej demonstracją. Sama demonstracja produktu w odniesieniu do znanych procesów nie jest działaniem badawczo-rozwojowym, lecz czynnością rutynową (niemającą charakteru działania badawczo-rozwojowego) lub zwykłą produkcją, w zależności od planowanej wydajności. W ocenie MRDI, użycie we wniosku (strona 11 wniosku) sformułowania "nowe procesy" jest bezpodstawne i nie zostało uwiarygodnione. W całej przedłożonej dokumentacji Skarżąca nie wskazała nowych cech i nowych funkcjonalności opisanych w Podręczniku OSLO, które uwiarygodniałby zamierzenie wytworzenia nowych procesów.

MRDI stwierdziło ponadto, iż zastrzeżeń nie budził sam fakt, że Skarżąca będzie uzyskiwać przychody z działalności B+R, lecz strumień tych przychodów, tj. recykling określonej grupy odpadów w skali do 20 Mg/dobę na zlecenie klienta, co nie jest działalnością badawczo-rozwojową i nie może być realizowane z wykorzystaniem urządzeń nabytych w ramach projektu.

Za uzasadnione uznano zarzuty eksperta od innowacyjności nr 2 w odniesieniu do Agendy badawczej. Zauważono w szczególności, iż zapisy Agendy badawczej są bardzo ogólne, nie opisano na czym polegać będzie nowość opracowywanych nowych technologii i produktów, nie postawiono żadnych problemów technologicznych i nie przedstawiono założeń nowych technologii. Agenda nie zawiera metod badawczych, nie określa efektów planowanych do osiągnięcia, nie wskazuje dokładnie, które badania będą prowadzone samodzielnie przez Spółkę, a które z innymi partnerami przy udziale podwykonawców.

MRDI podkreśliło, iż każdy proces badawczy związany jest ze znacznym ryzykiem, stąd z założenia wniosek o dofinansowanie powinien zawierać tę analizę. W odniesieniu do projektu Skarżącej zabrakło analizy ryzyka, który to brak uniemożliwił także otwarcie dyskusji na temat ryzyk, czy sposobów ich zapobiegania.

MRDI zgodziło się z ekspertami dokonującymi oceny projektu, że Spółka nie przedstawiła analizy dostępności rynkowej planowanej do zakupu infrastruktury B+R i nie wskazała źródeł informacji na temat cen poszczególnych elementów aparatury, jak i pozostałych wydatków, a szacowanie wydatków na podstawie przeprowadzonych rozmów telefonicznych, na które powołuje się w proteście Skarżąca, w sytuacji nabywania specjalistycznych urządzeń, jest niewiarygodne i nie może zostać uznane za prawidłowy sposób oszacowania wydatków. Dodatkowo stwierdzono, że informacja w zakresie rozeznania telefonicznego oraz zapytań potencjalnych dostawców po raz pierwszy pojawia się w proteście, a w związku z tym stanowi informację dodatkową, nieznaną ekspertom na etapie oceny wniosku o dofinansowanie i nie może być brana pod uwagę.

MRDI nie zgodziło się również ze stanowiskiem Skarżącej, iż nawiązanie współpracy z naukowcami dowodzi realizacji CBR. Zdaniem MRDI, za klasyfikacją do CBR przemawia nie rodzaj zatrudnianych pracowników lub nawiązanej współpracy, lecz charakter realizowanych prac.

W zakresie wydatków MRDI podniosło, iż nabycie środka trwałego w postaci "reaktora o wydajności 600 kg/h" nie jest niezbędne do realizacji projektu w aspekcie prac badawczo-rozwojowych. Wskazano przy tym, iż procesy termicznego przetwarzania odpadów metodą pirolizy i zgazowania charakteryzują się pożądaną skalowalnością (w zakresie wydajności), wobec czego niezrozumiała jest próba budowy linii technologicznej w pełnej skali, celem sprawdzenia technologii w warunkach rzeczywistych. Tym samym MRDI uznało, iż zaplanowane wydatki nie są niezbędne do realizacji projektu, w tym do osiągnięcia założonych wskaźników.

Za niezasadne uznano podniesione w proteście zarzuty odnoszące się do prezentacji projektu i wyjaśnień Spółki przedstawionych podczas Panelu Ekspertów. Przede wszystkim MRDI zauważyło, iż Panel Ekspertów ma na celu uszczegółowienie i doprecyzowanie treści wskazanych we wniosku o dofinansowanie oraz wyjaśnienie ewentualnych niespójności. Ocena wniosku dokonywana jest po Panelu Ekspertów, a nie w jego trakcie i nie służy stawianiu zarzutów, lecz wyjaśnieniu ewentualnych wątpliwości w drodze odpowiedzi na zadawane pytania. Eksperci podczas Panelu Ekspertów nie są zobligowani do prezentacji własnego stanowiska i dokonanej oceny. W przypadku braku wątpliwości w określonym obszarze, nie występuje zasadność zadawania pytań przez ekspertów. Ważne jest również, że dyskusja nad projektem nie może przekroczyć 45 minut.

W zakresie kryterium nr 2 MRDI przypomniało, iż z opisu tego kryterium wynika konieczność przedłożenia dokumentu stanowiącego analizę ryzyka, a projekt B+R nie może zostać dofinansowany bez oceny ryzyka. Za niezasadny uznano przy tym zarzut Skarżącej dotyczący ograniczonej liczby znaków w polu "Model zarządzania projektem". MRDI wskazało, iż nie istnieją zapisy w dokumentacji Konkursu, które wymagałyby opisu potencjalnych ryzyk w przywołanym przez Skarżącą polu. Natomiast, chcąc użyć tego pola, Spółka mogła odwołać się w nim do załącznika. Z dostępnej liczby znaków, Skarżąca wykorzystała 441. W ocenie MRDI, zarzut w zakresie ograniczonej liczby znaków nie tłumaczy niezałączenia do wniosku o dofinansowanie dodatkowego dokumentu obejmującego analizę ryzyka.

Jednocześnie podniesiono, iż Skarżąca nie wskazała we wniosku, iż posiada niezbędne doświadczenie do realizacji projektów B+R w zakresie, którego dotyczy projekt. Z wniosku o dofinansowanie wynika, iż Spółka nie prowadziła projektów B+R (lub badawczych) finansowanych ze środków zewnętrznych, których sposób realizacji różni się od innych prac. Prawdą jest także, iż kadra zarządzająca jest niewielka i składa się tylko z jednej osoby. Prowadzenie projektu badawczego wymaga zaangażowania również personelu pomocniczego, tj. np. specjalisty ds. finansowo-księgowych. Prawidłowe było więc uznanie, iż potencjał do zarządzania projektami B+R nie jest wystarczający.

Odnosząc się do zarzutów sformułowanych w ramach kryterium nr 3 wskazano, iż w pkt IV.4 wniosku o dofinansowanie, w tabeli "Stan przygotowań - pozwolenia, licencje, koncesje", wprowadzono jedynie jedną pozycję: "Opinia Państwowej Powiatowej Inspekcji Sanitarnej". Natomiast Skarżąca nie załączyła do wniosku decyzji środowiskowej i pozwolenia na budowę oraz nie zobowiązała się do ich dostarczenia najpóźniej w terminie 10 miesięcy od dnia doręczenia pisemnej informacji o zatwierdzenie projektu do wsparcia. W ocenie MRDI, biorąc jednak pod uwagę fakt, iż Spółka planuje budowę wiaty o powierzchni ok. 800 m2, to niezbędne jest uzyskanie pozwolenia na budowę, co jasno wynika z przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 290 ze zm.; zwanej dalej: "Prawem budowlanym"). Ponadto, niewyjaśniona pozostaje kwestia rozbudowy budynku biurowo-administracyjnego do powierzchni 300 m2, co zgodnie z przepisami Prawa budowlanego, wymaga pozwolenia na budowę.

Dokonując ponownej oceny projektu pod kątem spełnienia kryterium nr 4 MRDI zgodziło się z ekspertami, że Skarżąca nie posiada zdolności do samodzielnego sfinansowania projektu. Skala działalności Spółki i poziom aktywów jest niewielki w stosunku do wartości projektu. Inwestycja w przeważającej części wymaga zapewnienia zewnętrznych źródeł finansowania. Zapisy wniosku o dofinansowanie wskazują, że projekt oprócz dotacji zostanie sfinansowany kredytem bankowym w kwocie 4,31 mln zł zaciągniętym w [...] Banku Spółdzielczym oraz środkami własnymi w kwocie ok. 8,5 mln zł, co łącznie daje kwotę 12,8 mln zł.

Na potwierdzenie źródła finansowania w formie kredytu do wniosku o dofinansowanie zostało dołączone zaświadczenie z [...] Banku Spółdzielczego, z którego wynika, że Spółka posiada kredyt inwestycyjny w kwocie 3,81 mln zł i kredyt w rachunku bieżącym w kwocie 0,5 mln zł. Zdaniem MRDI, kredyty te są kredytami celowymi już wykorzystanymi, a zatem nie mogą stanowić źródła finansowania przedmiotowego projektu.

Zauważono ponadto, iż w Modelu finansowym wskazano, że inwestycja będzie sfinansowana kredytem inwestycyjnym w wysokości 4,31 mln zł, który nie został jeszcze wypłacony i że nie ma go w chwili obecnej w sprawozdaniach finansowych. Spółka nie wskazała jednak, który bank jest kredytodawcą oraz nie dołączyła do wniosku promesy kredytowej lub umowy kredytowej. Jednocześnie podniesiono, iż jako jedno ze źródeł finansowania projektu wskazano także podniesienie kapitału zakładowego Spółki w roku 2016 o 4 mln zł, a w roku 2017 o kolejne 4,3 mln zł, jednakże do wniosku nie dołączono uchwały Zgromadzenia Wspólników potwierdzającej powyższe. Z kolei podczas Panelu Ekspertów Skarżąca oświadczyła, że taka uchwała nie istnieje.

Do wniosku o dofinansowanie załączono również oświadczenie C.i Sp. z o.o. z siedzibą w W. o zamiarze udzielenie Skarżącej pożyczki w kwocie 3,6 mln zł, a także uchwałę Zgromadzenia Wspólników, z której wynika, że wspólnicy mają udzielić Spółce pożyczek w kwocie 3,6 mln zł, proporcjonalnie do posiadanych udziałów. Odnosząc się do tych dokumentów MRDI wskazało, iż nie stanowią one dokumentów potwierdzających wskazane źródła finansowania, bowiem nie potwierdzają zdolności C. Sp. z o.o. do udzielenia pożyczki, a nadto – zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie – w przypadku finansowania projektu pożyczką od udziałowca/innego podmiotu gospodarczego, do wniosku należy dołączyć przedwstępną umowę pożyczki lub oświadczenie pożyczkodawcy zawierające zobowiązanie udzielenia pożyczki.

MRDI zgodziło się również z ekspertami, iż oświadczenia o źródłach finansowania – zawarte we wniosku o dofinansowanie oraz w Modelu Finansowym – są różne. W pkt V.3 wniosku "Zdolność finansowa Wnioskodawcy", Skarżąca wskazała, że kwota 8.479.606,20 zł będzie pochodzić ze środków własnych, zaś kwota 4.310.000,00 zł z kredytu inwestycyjnego z W. Banku Spółdzielczego. Z kolei w Modelu finansowym wskazano kredyt inwestycyjny 4,31 mln zł oraz dopłaty do kapitału zakładowego.

Zauważono także, iż przedłożona na posiedzeniu Panelu Ekspertów promesa kredytowa wystawiona przez [...] Bank S.A. na kwotę 8,15 mln zł, nie stanowi potwierdzenia zapewnienia finansowania przedmiotowego projektu, gdyż dotyczy zupełnie innego przedsięwzięcia o znacznie mniejszym ryzyku finansowym, gdyż dotyczy etapu wdrożenia wyników prac B+R, a nie utworzenia CBR, mającego prowadzić prace B+R. Dodatkowo podkreślono, że równoczesna realizacja dwóch projektów inwestycyjnych znacznie zwiększa ryzyko finansowe każdego z nich, a ryzyko to powinno być rozważone przez bank podejmujący decyzję o finansowaniu projektu.

Odnosząc się do oceny efektywności projektu MRDI stwierdziło, że wyliczone przez Skarżącą wskaźniki efektywności projektu wskazują na jego opłacalność, niemniej jednak Spółka nie przedstawiła szczegółowych założeń przyjętych do kalkulacji, nie wskazała potencjału rynku, nie podała podstawy szacowania ceny i założonej wielkości sprzedaży, nie opisała również kosztów doradztwa i kosztów usług obcych, co uniemożliwia potwierdzenie prawidłowości prognozowanych wielkości, a tym samym potwierdzenie, że inwestycja jest opłacalna.

Podsumowując MRDI stwierdziło, iż kryterium nr 4 nie zostało spełnione z uwagi na brak zdolności finansowej, brak prawidłowego udokumentowania źródeł finansowania projektu oraz brak możliwości potwierdzenia efektywności projektu, a tym samym uznania projektu za trwały finansowo.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółka wniosła o stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, a także o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez MRDI oraz zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Skarżąca zarzuciła naruszenia przepisów prawa materialnego poprzez ich błędną wykładnię lub niezastosowanie, a w szczególności:

1) art. 37 ust. 1 u.z.r.p. przejawiające się w braku należytej staranności oraz bezstronności w ocenie spełnienia przez Skarżącą kryteriów nr: 1, 2, 3 i 4;

2) § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie udzielania pomocy finansowej na inwestycje typu centra badawczo-rozwojowe przedsiębiorców w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój, 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r, poz. 787; zwane dalej: "rozporządzeniem CBR") poprzez przyjęcie, że planowana przez Skarżącą inwestycja nie prowadzi do powstania CBR, podczas gdy z wniosku wynika bezsprzecznie, że Spółka dąży do utworzenia CBR;

3) § 10 ust. 10 oraz § 11 ust. 3 Regulaminu Konkursu w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020, Priorytet 2: Wsparcie otoczenia i potencjału przedsiębiorstw do prowadzenia działalności B+R+l, Działanie 2.1: "Wsparcie inwestycji w infrastrukturę B+R przedsiębiorstw" PO IR, Konkurs 1/2.1/2016, Nabór <1 marzec 2016 r. – 29 kwietnia 2016 r.> (zwanego dalej: "Regulaminem konkursu") poprzez przyjęcie, że Skarżąca winna załączyć do wniosku pozwolenie na budowę oraz dokumentację środowiskową, podczas gdy z Regulaminu konkursu wynika, że taka dokumentacji winna być przedstawiona najpóźniej w terminie 10 miesięcy od dnia doręczenia pisemnej informacji o zatwierdzeniu projektu do wsparcia;

4) § 10 ust. 11 pkt 2 i 10 ust 12 Regulaminu Konkursu poprzez przyjęcie, że Skarżąca winna załączyć do wniosku umowę kredytową lub promesę kredytową, podczas gdy z Regulaminu Konkursu wynika, że taka dokumentacja winna być przedstawiona najpóźniej w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia pisemnej informacji o zatwierdzeniu projektu do wsparcia.

Jednocześnie Skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodów z dokumentów załączonych do skargi.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż planowana przez Spółkę inwestycja polega na utworzeniu CBR. Eksperymentalne pracę rozwojowe mają obejmować opracowanie prototypów, opracowanie projektów pilotażowych, testowanie i walidację nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w otoczeniu stanowiącym model warunków rzeczywistego funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne produktów, procesów lub usług, których ostateczny kształt zasadniczo nie jest jeszcze określony.

W ocenie Skarżącej, projekt jest niewątpliwie inwestycją typu centrum badawczo-rozwojowego w rozumieniu § 2 ust. 3 rozporządzenia CBR, czyli jednostką organizacyjną, której głównym celem jest prowadzenie przez wykwalifikowaną kadrę badań naukowych i prac rozwojowych w wydzielonych i przystosowanych do tego typu działalności pomieszczeniach oraz z wykorzystaniem infrastruktury badawczo-rozwojowej, co zostało niewątpliwie wykazane. Głównym celem projektu jest opracowywanie nowych technologii przetwarzania odpadów w wyniku przeprowadzania eksperymentalnych prac badawczych i udzielenie praw na zasadzie licencji podmiotom gospodarczym zainteresowanym jego wdrożeniem. Skarżąca dysponuje wykwalifikowaną kadrą, która będzie prowadzić badania naukowe i prace rozwojowe w wydzielonych pomieszczeniach, które powstaną właśnie w tym celu (hala o powierzchni 800 m2) z wykorzystaniem infrastruktury badawczo-rozwojowej w postaci chociażby dwóch reaktorów o wydajności 10 kg/h oraz 600 kg/h.

Skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem MRDI, zgodnie z którym, zakup reaktora typu Auger SPJ o wydajności ok. 600 kh/h jednoznacznie wskazuje na cel produkcyjny planowanego projektu. Skarżąca podniosła, iż precyzyjnie wyjaśniła we wniosku, że w ramach centrum badawczo-rozwojowego będą funkcjonowały dwa reaktory o skali 10 i 600 kg/h. Przeprowadzenie badań eksperymentalnych w małej skali nie odzwierciedla wszystkich zjawisk fizyko-chemicznych w procesie, aczkolwiek jest bardzo pomocne przy początkowym doborze parametrów procesów (temperatura, czas przebywania, zastosowane katalizatory). Skala 600 kg/h jest niezbędna do walidacji opracowanej technologii i miałaby służyć do demonstracji technologii w skali zbliżonej do rzeczywistej.

Zdaniem Spółki, posiada ona potencjał do prowadzenia CBR i jest świadoma ryzyka w projektach B+R, ponieważ w skład zespołu B+R wchodzi m.in. A.M. – pracownik naukowy posiadający kompetencje uzyskane w trakcie dedykowanych studiów podyplomowych w Akademii im. [...]. Nadto Spółka ma podpisane urnowy warunkowe współpracy przy realizacji projektów B+R z innymi specjalistami w dziedzinie zarządzania projektami B+R, tj. Ł. Ś. oraz W.C. Osoby te stanowią wyspecjalizowaną kadrę współpracują ze Skarżącą, m.in. w ramach innego projektu B+R.

W zakresie braków wskazanych podczas oceny wniosku w ramach kryterium nr 3 Skarżąca zauważyła, iż nie ma obowiązku posiadać projektów planowanej inwestycji na etapie składania wniosku o dofinansowanie, w tym pozwolenia na budowę czy decyzji rolnośrodowiskowej, wobec czego nie można na tym etapie wskazywać, że kryterium to nie zostało spełnione.

W ocenie Skarżącej, MRDI w sposób całkowicie dowolny przyjęło, że Spółka nie spełniła kryterium nr 4. W tym zakresie wskazano, iż do wniosku załączono oświadczenie pożyczkodawcy zawierające zobowiązanie udzielenia pożyczki na pokrycie części kosztów realizacji inwestycji, natomiast wbrew twierdzeniu MRDI, Spółka nie miała obowiązku przedstawić promesy kredytowej, a tym bardziej umowy kredytowej.

W odpowiedzi na skargę MRDI wniosło o pozostawienie skargi bez rozpatrzenia, ewentualnie o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie.

Podczas rozprawy w dniu 12 kwietnia 2017 r. Sąd oddalił wniosek Skarżącej o przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z przepisu art. 61 u.z.r.p. w związku z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.").

W myśl art. 61 ust. 8 u.z.r.p. sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego. W przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że:

a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1;

b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1.

Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a u.z.r.p. kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.; zwanej dalej: "K.p.a."), z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w K.p.a.

Z drugiej strony wątpliwości budzi kwestia, jaka jest dopuszczalna sądowa ocena procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Praktyka sądów administracyjnych wypracowana na podstawie ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2014 r. poz. 1649 ze zm.) wskazywała, że przy interpretacji przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego.

W ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, tę wypracowaną praktykę należy stosować w odniesieniu do rozpoznawania spraw na podstawie u.z.r.p., oczywiście z uwzględnieniem zmian wskazanych w tej ostatniej.

Uznać należy, co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej, że prawo, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy u.z.r.p., ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego.

Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez MRDI, jak również legalność jego działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z dnia [...] lutego 2017 r., stwierdzić trzeba, iż odpowiadają one prawu.

Ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania MRDI z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z:

- rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) Nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L347 z 20 grudnia 2013, str. 320)

- u.z.r.p.;

- rozporządzeniem CBR,

a także z postanowieniami systemu realizacji programu operacyjnego, w tym:

- Regulaminem konkursu wraz z załącznikami;

- Szczegółowym Opisem Osi Priorytetowych Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020.

Na gruncie prawa krajowego podstawowym aktem prawnym regulującym omawianą materię jest u.z.r.p., która określa zasady realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, podmioty uczestniczące w realizacji tych programów i polityki oraz tryb współpracy między nimi (art. 1 ust. 1 ustawy).

Zgodnie z art. 37 ust. 1 u.z.r.p. właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania.

W myśl art. 44 ust. 1 u.z.r.p., oceny spełnienia kryteriów wyboru projektów przez projekty uczestniczące w konkursie dokonuje komisja oceny projektów. Właściwa instytucja powołuje komisję oceny projektów oraz określa regulamin jej pracy. W skład komisji oceny projektów wchodzą pracownicy właściwej instytucji lub eksperci, o których mowa w art. 49 (art. 44 ust. 2 u.z.r.p.).

W ramach przedmiotowego Konkursu 1/2.1/2016, ocena wniosków o dofinansowanie dokonywana była – stosownie do § 7 ust. 2 Regulaminu konkursu – przez Komisję Oceny Projektów w oparciu o kryteria wyboru projektów zatwierdzone przez Komitet Monitorujący, stanowiące załącznik nr 1 do Regulaminu konkursu, na podstawie informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie oraz informacji lub dokumentów, o których mowa w ust. 7 (jeśli Wnioskodawca był wezwany do ich złożenia), a także informacji i wyjaśnień udzielanych przez Wnioskodawcę podczas posiedzenia Panelu Ekspertów.

Dokonując oceny zaskarżonej informacji w pierwszej kolejności należy zauważyć, iż projekt Skarżącej nie spełnił – zdaniem powołanej Komisji Oceny Projektów – czterech kryteriów merytorycznych obligatoryjnych oraz dwóch kryteriów merytorycznych fakultatywnych. Wobec tego, iż Skarżąca zarówno w proteście, jak i w skardze kwestionuje jedynie ocenę kryteriów merytorycznych obligatoryjnych, których spełnienie jest warunkiem przekazania projektu do dofinansowania, Sąd za zasadne uznał dokonanie w pierwszej kolejności kontroli legalności działań MRDI przy ocenie kryteriów obligatoryjnych, określonych na wstępie jako: kryterium nr 1, kryterium nr 2, kryterium nr 3 oraz kryterium nr 4.

Zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia CBR, przez inwestycję typu centrum badawczo-rozwojowe rozumie się jednostkę organizacyjną lub wyodrębnioną organizacyjnie jednostkę rozpoczynającą lub rozwijającą działalność, której głównym zadaniem jest prowadzenie przez wykwalifikowaną kadrę badań naukowych i prac rozwojowych w wydzielonych przystosowanych do tego typu działalności pomieszczeniach oraz z wykorzystaniem infrastruktury badawczo-rozwojowej.

W myśl § 4 ust. 1 Regulaminu konkursu, pomoc może być udzielona na wsparcie tworzenia lub rozwoju centrów badawczo-rozwojowych poprzez inwestycje w aparaturę, sprzęt, technologie i inną niezbędną infrastrukturę. Przez niezbędną infrastrukturę rozumie się niezbędne wydatki dotyczące tworzenia lub rozwijania działalności B+R związane z zakupem lub wytworzeniem środka trwałego w postaci budowli i budynków, pod warunkiem, że ich nabycie pozostaje w bezpośrednim związku z celami projektu objętego wsparciem, która służyć będzie prowadzeniu prac badawczo-rozwojowych na rzecz tworzenia innowacyjnych produktów i usług.

Ponadto, zgodnie z § 4 ust. 5 Regulaminu konkursu, Wnioskodawcy ubiegający się o wsparcie oraz przedkładane projekty muszą spełnić kryteria obowiązujące dla działania 2.1 PO IR zatwierdzone przez Komitet Monitorujący PO IR, stanowiące załącznik nr 1 do Regulaminu.

Zgodnie z opisem kryterium nr 1 – określonym załącznikiem nr 1 "Kryteria wyboru projektów" Regulaminu konkursu – ocenie podlega zgodność Projektu z celem i zakresem działania 2.1 "Wsparcie inwestycji w infrastrukturę B+R przedsiębiorstw", w szczególności czy projekt polega na inwestycji typu centrum badawczo-rozwojowe w rozumieniu rozporządzenia CBR.

Ocenie podlega niezbędność każdego wydatku dla realizacji projektu oraz dla osiągnięcia założonych wskaźników. W ramach oceny niezbędności każdego wydatku w projekcie weryfikowana będzie również poprawność dokonania analizy przez Wnioskodawcę dostępności rynkowej planowanej do zakupu infrastruktury B+R oraz adekwatność/zasadność planowanej do zakupu/wytworzenia infrastruktury B+R do przewidywanych prac badawczo-rozwojowych.

Zakres planowanych do realizacji zadań oraz zakup lub wytworzenie infrastruktury badawczej w ramach projektu powinien mieć odzwierciedlenie w skwantyfikowanych wskaźnikach projektu. W ramach kryterium oceniana jest spójność pomiędzy celami projektu opisanymi we wniosku o dofinansowanie, a wskaźnikami realizacji celów. Przez produkt należy rozumieć osiągnięcie bezpośredniego efektu realizacji projektu (rzeczy materialne lub usługi), mierzonego konkretnymi wielkościami. Rezultat należy rozumieć jako bezpośrednie efekty wynikające z dostarczenia produktu. Rezultat informuje o zmianach, jakie nastąpiły u Wnioskodawcy bezpośrednio po zakończeniu projektu. Wskaźniki produktu i rezultatu są obiektywnie weryfikowalne, odzwierciedlają założone cele projektu, adekwatne dla danego rodzaju projektu.

Ponadto w ramach kryterium oceniana jest również innowacyjność oraz poprawność/kompletność przygotowania agendy badawczej, planowanej do realizacji z wykorzystaniem infrastruktury sfinansowanej w ramach projektu. W szczególności agenda badawcza powinna zawierać następujące elementy:

a) główne innowacyjne obszary badawcze,

b) indykatywny (orientacyjny) plan prac badawczo-rozwojowych, obejmujący okres trwałości projektu,

c) główne rezultaty zaplanowanych prac badawczo-rozwojowych (rezultaty realizacji agendy – efekty, które zamierza osiągnąć przedsiębiorca), w tym w szczególności innowacje produktowe lub procesowe,

Agenda badawcza musi być spójna z opisem projektu i stanowi obligatoryjny załącznik do wniosku o dofinansowanie. Ewentualne zmiany agendy badawczej w trakcie realizacji i trwałości projektu są możliwe, jednak nie powinny prowadzić do modyfikacji celu projektu. Prace badawczo-rozwojowe realizowane w ramach agendy badawczej powinny dotyczyć innowacji produktowej lub procesowej.

Agenda badawcza obejmuje okres realizacji i okres trwałości projektu. Realizacja agendy badawczej przez Wnioskodawcę może być monitorowana w trakcie realizacji Projektu oraz oceniana po jego zakończeniu (w okresie trwałości projektu). Niezrealizowanie agendy badawczej przez Wnioskodawcę może skutkować obowiązkiem proporcjonalnego zwrotu dofinansowania.

W związku z powyższym MRDI zasadnie stwierdziło, że Skarżąca nie spełnia tego kryterium. Wskazać należy, iż we wniosku o dofinansowanie (pkt I.2 "Klasyfikacja projektu") Spółka zadeklarowała, iż w CBR będą prowadzone tylko prace rozwojowe. W ocenie Sądu, nie jest to jednak spójne z dalszą częścią wniosku. Skarżąca wskazała bowiem, iż "w wyniku realizacji projektu powstanie Centrum Badawcze Recyklingu Termicznego (CBRT), które będzie prowadziło prace badawcze". Ponadto, Spółka miała świadczyć również usługi recyklingu odpadów w skali do 20 Mg/dobę na zlecenie klienta. "Działalność gospodarcza będzie miała charakter dwutorowy, recykling określonej grupy odpadów w skali do 20 Mg/dobę na zlecenie klienta lub zaproponowanie rozwiązania technologicznego do wdrożenia udostępnionego na zasadzie licencji lub innej formie użytkowania (pkt III.1 "Planowany rodzaj inwestycji"), co nie stanowi działalności badawczo-rozwojowej. Skarżąca planowała zakup reaktora typu Auger SPJ o wydajności ok. 600 kg/h za kwotę 5.400.000 zł, co również wskazuje na cel produkcyjny inwestycji. Taką wydajnością cechują się zakłady produkcyjne, a nie CBR. Działania podejmowane celem "przystosowania technologii ... do utylizacji określonej grupy odpadów" to czynności rutynowe, nie mające związku z pracami badawczo-rozwojowymi. Opierają się na znanej, dostępnej wiedzy, a także wypracowanym w okresie realizacji projektu doświadczeniu i umiejętnościach. Skarżąca zamierza rutynowo dostosowywać technologię do potrzeb klientów, w ramach realizacji typowych usług w skali przemysłowej.

Jak to wskazano wyżej, w ramach kryterium nr 1 oceniana jest również innowacyjność oraz poprawność/kompletność przygotowania agendy badawczej. Sąd podziela ocenę ekspertów w odniesieniu do Agendy badawczej, że formalnie jest ona kompletna i poprawna, jednakże jest zbyt uboga merytorycznie, bowiem przedstawione opisy poszczególnych zagadnień są zbyt ogólne. W szczególności nie opisano na czym polegać będzie nowość opracowywanych nowych technologii i produktów, nie postawiono żadnych problemów technologicznych, nie przedstawiono założeń nowych technologii, nie przedstawiono metod badawczych, nie określono efektów planowanych do osiągnięcia, nie przedstawiono nawet w ogólny sposób planowanej do opracowania nowej technologii.

Zgodzić należy się również z ekspertami, że Spółka we wniosku nie uzasadniła konieczności poniesienia zaplanowanych wydatków. Aby bowiem uznać poszczególne wydatki na tym etapie za kwalifikowalne, wniosek winien zawierać szczegółowe uzasadnienie w tym zakresie. Wydatkami kwalifikującymi się do objęcia wsparciem są tylko takie wydatki, które są niezbędne do wykonania projektu, co podlega ocenie na podstawie treści dokumentacji aplikacyjnej strony. W tym zakresie odesłać również należy do Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie, która w pkt V.1 wskazuje, że wydatkami kwalifikującymi się do objęcia wsparciem są tylko takie wydatki, które są niezbędne do wykonania projektu, są bezpośrednio z projektem związane oraz są poniesione po dniu złożenia wniosku o dofinansowanie projektu, zgodnie z rozporządzeniem CBR. Rację ma MRDI, iż Skarżąca nie przedstawiła opisu, nie przedłożyła dokumentów potwierdzających przeprowadzenie analizy dostępności rynkowej planowanych zakupów, w tym nie wskazała źródeł informacji na temat cen poszczególnych elementów (aparatury), jak i pozostałych wydatków. Dokumentacja aplikacyjna nie potwierdza tego, że Spółka dokonała rozeznania telefonicznego oraz ustalała ceny na podstawie zapytań od potencjalnych dostawców. Sąd zgadza się ze stanowiskiem MRDI, że brak jakiekolwiek opisu, czy dokumentów w zakresie wysokości wskazanych wydatków kwalifikowanych uniemożliwił ocenę prawidłowości oszacowania wydatków.

Wskazać zatem należy, iż stosownie do treści § 9 ust. 15 Regulaminu konkursu, w przypadku, jeżeli Panel Ekspertów uzna za niekwalifikowalne 15% lub więcej kosztów wskazanych przez Wnioskodawcę jako kwalifikowalne we wniosku o dofinansowanie oraz braku zgody Wnioskodawcy na dokonanie zmian kosztów poniżej 15 %, kryterium wyboru projektów "Projekt polega na inwestycji w utworzenie lub rozwój centrum badawczo-rozwojowego" uznaje się za niespełnione. Sytuacja taka miała miejsce w niniejszej sprawie, co potwierdza słuszność stanowiska MRDI zajętego w piśmie z dnia [...] lutego 2017 r. Sąd podziela zatem stanowisko MRDI, iż projekt Skarżącej nie spełnia kryterium nr 1.

Odnośnie oceny projektu w ramach kryterium nr 2 wskazać należy, iż zgodnie z załącznikiem nr 1 "Kryteria wyboru projektów" do Regulaminu konkursu, Wnioskodawca wykazuje potencjał do prowadzenia prac badawczo rozwojowych przewidzianych w projekcie. W szczególności ocenie poddane są następujące elementy:

1) zaplanowany do realizacji projektu potencjał kadrowy B+R, tj. posiadanie wysoko wykwalifikowanych, pracowników z wyższym wykształceniem adekwatnym do planowanego zakresu prac badawczo-rozwojowych przewidzianych w projekcie zapewniających prawidłową realizację projektu,

2) potencjał w zakresie zarządzania projektami badawczo-rozwojowymi, w tym: a) stosowne doświadczenie i kwalifikacje osób pełniących w projekcie funkcje kierownicze, b) adekwatny podział zadań i obowiązków pomiędzy osobami zaangażowanymi w realizację projektu, c) kompetencje w obszarze zarządzania ryzykiem, potwierdzone załączonym do wniosku opisem potencjalnych ryzyk i propozycją odpowiednich działań zaradczych lub naprawczych,

3) dotychczasowe doświadczenie podmiotu w prowadzeniu prac badawczo-rozwojowych (samodzielnie lub na zlecenie) lub dysponowanie niebędącą przedmiotem wsparcia aparaturą naukowo-badawczą i innym wyposażeniem umożliwiającym prowadzenie prac badawczo-rozwojowych.

Zgodzić należy się z ekspertami oraz oceną dokonaną przez MRDI, iż Skarżąca nie przedstawiła opisu potencjalnych ryzyk i propozycji odpowiednich działań, jak również, że potencjał Skarżącej do realizacji projektu jest niewystarczający ze względu na niewielkie doświadczenie w realizacji projektów B+R, a także niewystarczające zasoby kadrowe. Wskazać należy, iż jako głównego i jedynego wykonawcę wymieniono we wniosku dr inż. A. M., który nie jest pracownikiem Spółki lecz jej partnerem naukowym. W ocenie Skarżącej pracownik ten ma gwarantować spełnienie omawianego kryterium. Sąd nie podziela tego przekonania. Okoliczność ukończenia studiów podyplomowych obejmujących jako jeden z bloków tematycznych zarządzanie ryzykiem przez ww. nie stanowi podstawy do uznania przedmiotowego kryterium za spełnione. Z treści opisu kryterium wynika bowiem, że ocenie podlegają kompetencje w obszarze zarządzania ryzykiem, potwierdzone załączonym do wniosku opisem potencjalnych ryzyk i propozycją odpowiednich działań zaradczych lub naprawczych. Realizacja jakiegokolwiek projektu badawczo-rozwojowego bez wcześniejszej oceny potencjalnych ryzyk nie jest możliwa.

Nie sposób zgodzić się z argumentacją Skarżącej, iż powyższe braki we wniosku spowodowane były ograniczoną liczbą znaków w polu "Model zarządzania projektem". Jak to słusznie zauważyło MRDI, nie istnieją zapisy w dokumentacji konkursowej, które wymagałyby opisu potencjalnych ryzyk wyłącznie w przywołanym przez Skarżącą polu, wobec czego Spółka mogła dołączyć do wniosku o dofinansowanie dodatkowy dokument obejmującego analizę ryzyka.

Niezależnie od tego, iż informacje o doświadczeniu zawodowym osób realizujących projekt nie mogłaby zastąpić analizy ryzyka wymaganej w ramach kryterium nr 2, podkreślić należy, iż Skarżąca nie załączyła do wniosku żadnych dokumentów, które pozwalałyby na weryfikację informacji zamieszczonych w części IV.1 "Potencjał kadrowy B+R", w szczególności dotyczących studiów podyplomowych ukończonych przez wskazanego we wniosku A. M.

Biorąc pod uwagę powyższe, zgodzić należy się z oceną negatywną w zakresie kryterium nr 2.

W odniesieniu do kryterium nr 3 wskazać należy, iż zgodnie z opisem tego kryterium zawartym w załączniku nr 1 do Regulaminu konkursu, w przypadku, gdy Wnioskodawca nie dysponuje na etapie składania wniosku koniecznymi dokumentami w zakresie tego kryterium, oceniający sprawdza, czy Wnioskodawca zobowiązał się do przedłożenia takich dokumentów przy podpisywaniu umowy o dofinansowanie. Jak to słusznie podnosi MRDI w piśmie z dnia [...] lutego 2017 r., Skarżąca wskazała w pkt IV.4 wniosku o dofinansowanie jedynie jeden rodzaj dokumentu w postaci "Opinii Państwowej Powiatowej Inspekcji Sanitarnej z dnia [...].12.2013 r.". Natomiast zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie, w części IV Zdolność Wnioskodawcy do realizacji projektu w pkt 4 Przygotowanie Wnioskodawcy do realizacji inwestycji m.in. poprzez zaznaczenie właściwego pola check-box należy wskazać, czy projekt wymaga pozwoleń, licencji, koncesji. W przypadku wyboru opcji "TAK" należy określić stan przygotowań do realizacji projektu poprzez wskazanie posiadanych/pozyskiwanych pozwoleń, licencji i koncesji, wraz ze wskazaniem rodzaju dokumentu, jego statusu oraz terminu jego wydania albo planowanej daty wydania dokumentu. W niniejszej sprawie Skarżąca tego nie uczyniła. W tej sytuacji zgodzić należy się z MRDI, że wobec planowanej inwestycji Skarżąca powinna uzyskać pozwolenie na budowę oraz decyzję środowiskową, co w konsekwencji prowadzi do słuszności stanowiska, że brak zobowiązania się do przedłożenia takich dokumentów sprawia, że omawiane kryterium uznać należało za niespełnione. Tym samym nie można było uwzględnić zarzutów Skarżącej w tym zakresie.

Odnosząc się do oceny spełnienia kryterium nr 4, Sąd stwierdza, że rację ma Skarżący, iż zgodnie z dokumentacją Konkursu, Wnioskodawca na tym etapie postępowania nie ma obowiązku posiadania projektu budowlanego/projektu technicznego. Wnioskodawca był jednak zobowiązany do wskazania podstawy kalkulacji kosztów. Brak jakiegokolwiek, wstępnego projektu czy koncepcji budynku i kosztorysu planowanych prac uniemożliwił weryfikację przewidzianych we wniosku wydatków budowlanych (zakup działki niezabudowanej 8 tys. m2 4.295.500 zł, koszt robót budowlanych 6 397 648 zł). To właśnie było podstawą, uzasadnionych zdaniem Sądu, zarzutów ekspertów w badanym kryterium; brak przedstawienia wizualizacji, planów, które pozwoliłyby na rzetelne określenie kosztów w harmonogramie rzeczowo-finansowym.

Wobec powyższego za niezasadne uznać należało zarzuty naruszenia art. 37 ust. 1 u.z.r.p. przejawiające się w braku należytej staranności oraz bezstronności, jak również § 2 ust. 3 rozporządzenia CBR. Wbrew twierdzeniom Spółki ocena projektu została przeprowadzona zgodnie z prawem, w tym zgodnie z art. 37 ust. 1 u.z.r.p., tj. w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Dokonując oceny, uwzględniono wszystkie informacje zawarte we wniosku o dofinansowanie i przedstawione na posiedzeniu KOP oraz wskazano konkretne braki we wniosku. Uwagi oceniających są jednoznaczne, logiczne i uzasadniają wyrażone stanowisko. Jednocześnie Sąd nie dostrzega, by informując Skarżącą o niespełnieniu tego kryterium MRDI naruszyła wskazane wyżej regulacje. Wręcz przeciwnie, w piśmie z dnia [...] lutego 2017 r. odniesiono się do wszystkich twierdzeń i zarzutów strony wskazanych w proteście, a dokonanej w ten sposób ocenie protestu nie można zarzucić dowolności.

Podkreślenia wymaga, że to Skarżąca sporządza wniosek i to ona zawiera w nim określone treści, a skoro określony wniosek tych treści nie zawiera, to zawsze będzie miało to wpływ na wynik oceny złożonego przez nią wniosku. To na wnioskodawcy ciąży obowiązek sporządzenia wniosku o dofinansowanie w sposób staranny, kompletny, odpowiadający założeniom danego programu operacyjnego i uwzględniający kryteria oceny. Wszelkie błędy i wady dokumentacji obciążają wnioskodawcę. Nie ma podstaw prawnych do żądania od instytucji zarządzających i pośredniczących, aby interpretowały wątpliwości na korzyść wnioskodawcy. To wnioskodawca musi zadbać o to, aby przekonać instytucje rozdysponowujące pomoc, że jego projekt gwarantuje realizację celów danego działania. Skarżąca przystępując do konkursu winna znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy.

Nieusprawiedliwione są również wszystkie zarzuty związane z udziałem Skarżącej w Panelu ekspertów. Przede wszystkim wskazać należy, iż zgodnie z § 9 ust. 12 Regulaminu konkursu, złożone przez Wnioskodawcę wyjaśnienia podczas Panelu ekspertów stanowią integralną część wniosku o dofinansowanie, jednakże nie mogą one prowadzić do modyfikacji treści wniosku. Co jednak najważniejsze, w myśl § 9 ust. 13 Regulaminu konkursu, wyjaśnienia nie mogą odnosić się do kwestii całkowicie pominiętych przez Wnioskodawcę we wniosku o dofinansowanie, w sytuacji, w której odnoszące się do tej kwestii treści były wymagane zgodnie z dokumentacją konkursową. Zatem bezpodstawne są te twierdzenia Skarżącej, które zarzucają członkom oceniającym KOP, że nie podjęli próby uzyskania informacji dodatkowych, mających wpływ na dokonaną ocenę. Ponadto nie można zgodzić się ze stanowiskiem Skarżącej, iż podczas Panelu ekspertów należało zaproponować redukcję kosztów projektu. Jak to bowiem słusznie wskazano w piśmie z dnia [...] lutego 2017 r., w przypadku stwierdzenia, że dany wydatek wskazany we wniosku o dofinansowanie jest niezgodny z zasadami kwalifikowalności w PO IR, niecelowy lub zawyżony, członkowie oceniający KOP mają prawo, po wyrażeniu ustnej zgody przez Wnioskodawcę podczas posiedzenia Panelu Ekspertów, do usuwania (i przenoszenia do wydatków niekwalifikowanych) wydatków do wysokości 15% łącznych kosztów kwalifikowanych (§ 9 ust. 14 Regulaminu konkursu). Natomiast zgodnie z § 9 ust. 15 Regulaminu konkursu, jeżeli Panel ekspertów uzna za niekwalifikowalne 15% lub więcej kosztów wskazanych przez Wnioskodawcę, to kryterium wyboru projektów "Projekt polega na inwestycji w utworzenie lub rozwój centrum badawczo-rozwojowego" uznaje się za niespełnione. W konsekwencji takiego zapisu Regulaminu konkursu nie było możliwe zaproponowanie redukcji kosztów projektu, jak oczekiwała tego Skarżąca, lecz kryterium nr 1 uznać należało za niespełnione.

Wobec powyższego, zdaniem Sądu w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, ocena przedmiotowego projektu została przeprowadzona w sposób prawidłowy, a podnoszone w skardze zarzuty nie znalazły uzasadnienia.

Jednocześnie Sąd oddalił wnioski dowodowe zawarte w skardze na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. wskazując, że co do zasady nie jest możliwe prowadzenie postępowania dowodowego przed sądem administracyjnym, który kontrolę legalności opiera na materiale dowodowym zgromadzonym w postępowaniu przed organem administracji wydającym zaskarżoną decyzję.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 u.z.r.p. orzekł jak w sentencji.