Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 566/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2019-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonego aktu w całości
Powołane przepisy: article: art. 30 ust. 1; art. 94 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2018 poz 994
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym  - tekst jedn.
article: § 8 ust. 2 pkt 4
journal: Dz.U. 2017 poz 1587
law: Rozporządzenie Ministra Edukacji z dnia 11 sierpnia 2017 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznego przedszkola,  publicznej szkoły podstawowej, publicznej szkoły ponadpodstawowej lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej
article: art. 63 ust. 1, 10
journal: Dz.U. 2018 poz 996
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis (sprawozdawca),, Sędziowie: Sędzia WSA Jerzy Drwal,, Sędzia WSA Ewa Ibrom,, Protokolant: referent Marcin Ścibor, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 31 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi R. B. na zarządzenie Burmistrza Miasta D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Ogólnokształcących w D. I. stwierdza nieważność zaskarżonego zarządzenia; II. zasądza od Burmistrza Miasta D. na rzecz R. B. kwotę 680 zł (sześćset osiemdziesiąt złotych) z tytułu zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem nr [...] z dnia [...]czerwca 2018 r. Burmistrz Miasta D., działając na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r. poz. 994, ze zm.) oraz § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 sierpnia 2017 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły podstawowej, publicznej szkoły ponadpodstawowej lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1587, ze zm. – dalej jako "rozporządzenie"), unieważnił konkurs na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Ogólnokształcących (ZSO) w D. z powodu innych nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu oraz zarządził ponowne przeprowadzenie postępowania konkursowego.

W uzasadnieniu zarządzenia organ wyjaśnił, że z protokołu nr 10 Rady Pedagogicznej Zespołu Szkół Ogólnokształcących w D. z dnia [...]maja 2018 r. wynika, że do składu komisji konkursowej Rada Pedagogiczna ZSO w D. wskazała swoich przedstawicieli, których wybór odbył się niezgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz wewnętrznymi regulacjami dotyczącymi pracy rady pedagogicznej. Mianowicie nieprawidłowości te polegały na:

‒ braku odebrania od kandydatów oświadczeń o wyrażeniu zgody na uczestnictwo w pracach komisji konkursowej do przeprowadzenia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Ogólnokształcących w D.;

‒ nieprzedstawieniu zasad głosowania tajnego;

‒ niepoinformowaniu o wymaganych większościach przy poszczególnych głosowania (stosownie do zapisów Regulaminu Rady Pedagogicznej);

‒ braku informacji o sposobie podjęcia decyzji o przeprowadzeniu głosowania tajnego oraz sposobie wyboru komisji skrutacyjnej;

‒ braniu w głosowaniu nad wyborem przedstawiciela Rady Pedagogicznej dyrektora Zespołu Szkół Ogólnokształcących w D., będącego w tym konkursie kandydatem na wolne stanowisko;

‒ braku zapisu w protokole zebrania Rady Pedagogicznej Zespołu Szkół Ogólnokształcących w D. wskazującego na to, że komisja skrutacyjna przystąpiła do protokołowania swoich czynności;

‒ zapisaniu w protokole zebrania Rady Pedagogicznej Zespołu Szkół Ogólnokształcących w D. "Protokół zawiera 2 strony. Protokół zawiera 1 załącznik. Wykaz załączników: Załącznik nr 1 – lista obecności", co może świadczyć, iż nie został on sporządzony podczas zebrania.

Ponadto w składzie komisji konkursowej przedstawicielem organu prowadzącego była osoba, której dziecko jest zatrudnione jako nauczyciel w Zespole Szkół Ogólnokształcących w D. przez dyrektora szkoły, który był kandydatem w tym konkursie. Na wadliwość konkursu wskazują również działanie grona pedagogicznego i pracowników Zespołu Szkół Ogólnokształcących w D. wyrażające się jawnym wyrażeniem poparcia dla jednego z kandydatów, poprzez podpisanie, jeszcze przed rozpoczęciem prac komisji konkursowej, wystąpienia do L. Kuratora Oświaty. Powyższe uchybienia – zdaniem Burmistrza – świadczą o tym, że całe postępowanie konkursowe zostało przeprowadzone w sposób nieprawidłowy w rozumieniu § 8 ust. 2 pkt 4 powołanego rozporządzenia.

Pismem z dnia [...]września 2018 r. skarżący R. B., wybrany na dyrektora Zespołu Szkół Ogólnokształcących w D. w ramach unieważnionego konkursu, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na wskazane zarządzenie Burmistrza Miasta D., zarzucając mu naruszenie prawa materialnego, to jest:

1) § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 sierpnia 2017 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły podstawowej, publicznej szkoły ponadpodstawowej lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1587, ze zm.), poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na uznaniu, że w przedmiotowym stanie faktycznym zaistniały nieprawidłowości mogące mieć wpływ na wynik postępowania konkursowego, a tym samym zaistniała podstawa do unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Ogólnokształcących w D., podczas gdy ewentualne zaistniałe drobne uchybienia proceduralne nie mogły mieć wpływu na wynik postępowania oraz wbrew ustaleniom organu, w komisji konkursowej nie zasiadały osoby, co do których istniało podejrzenie braku obiektywizmu i bezstronności;

2) art. 63 ust. 14 w zw. z art. 73 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe w zw. z § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia, poprzez błędne ustalenie przez organ, że wybór przedstawicieli Rady Pedagogicznej wchodzących w skład komisji konkursowej obył się niezgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz przepisami wewnętrznie obowiązującymi, podczas gdy przepisy powszechnie obowiązujące nie ustalają zasad przeprowadzania posiedzeń rady pedagogicznej, a wybór przedstawicieli rady pedagogicznej Zespołu Szkół Ogólnokształcących w D. do komisji konkursowej odbył się zgodnie z regulaminem, a w konsekwencji w zakresie dotyczącym wyboru członków Rady Pedagogicznej do komisji konkursowej nie zaistniały nieprawidłowości pozwalające na unieważnienie konkursu z tej przyczyny.

Wskazując na podniesione zarzuty skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego zarządzenia i zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.

Uzasadniając zawarte w skardze zarzuty skarżący stwierdził, że zarzucane przez organ nieprawidłowości nie miały miejsca, a ponadto gdyby nawet przyjąć ich istnienie, nie mogły mieć one wpływu na wynik konkursu. Zgodnie bowiem z utrwalonym orzecznictwem, przepis § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia dający podstawę organowi do unieważnienia konkursu wymaga nie tylko stwierdzenia "innych nieprawidłowości", ale również jednoczesnego wykazania, że takie nieprawidłowości mogły mieć wpływ na wynik konkursu. Skarżący powołując się na protokół zebrania Rady Pedagogicznej wskazał, że w głosowaniu brało udział 42 członków na 45 obecnych. On sam nie brał natomiast udziału w głosowaniu. Gdyby nawet przyjąć fakt niewyłączenia go z głosowania, co nie miało miejsca, to i tak fakt ten nie miałby wpływu na wynik głosowania. Osoby zgłoszone na kandydatów do pracy w komisji konkursowej uzyskały następujące wyniki: Z. M. – 28 głosów, T. C. – 28 głosów i M. K. 26 głosów. Osoby wybrane do komisji uzyskały przewagę 2 głosów, a tym samym przewaga jednego głosu nie miała w tej kwestii znaczenia.

Dodatkowo skarżący zwrócił uwagę, że w sprawie nie zaistniała sytuacji braku obiektywizmu i bezstronności członków komisji konkursowej z uwagi na fakt, że przedstawicielem organu prowadzącego była osoba, której dziecko jest zatrudnione jako nauczyciel w Zespole Szkół Ogólnokształcących w D. przez dyrektora szkoły – kandydata w tym konkursie. Jak wskazał, pomiędzy członkami komisji ani pomiędzy nimi a kandydatem na dyrektora nie było żadnych relacji bezpośrednich. Fakt zatrudnienia przez niego dziecka jednego z członków komisji konkursowej nie miało w tej kwestii znaczenia. Co więcej, wybór dyrektora został dokonany większością głosów 8:4, co oznacza, że zmiana jednego członka komisji konkursowej nie miałaby wpływu na wynik konkursu przy tak znaczącej przewadze kandydata, który konkurs wygrał.

Zdaniem skarżącego, bez znaczenia pozostawała również kwestia pisma członków grona pedagogicznego i pracowników Zespołu Szkół Ogólnokształcących w D. skierowanego do L. Kuratora Oświaty wyrażającego poparcie dla dyrektora tej jednostki. Pismo to stanowi bowiem jedynie wyraz oceny w sprawie jakości zarządzania placówką przez dotychczasowego dyrektora i jednocześnie kandydata na kolejną kadencję. Nie ma zaś nic wspólnego z brakiem obiektywizmu i bezstronności członków komisji konkursowej, którzy nawet nie wiedzieli o fakcie jego złożenia. Podstawy zaskarżonego zarządzenie nie mogły stanowić również wskazane przez organ nieprawidłowości formalne. Kluczowe dla możliwości unieważnienia postępowania konkursowego było ustalenie, czy stwierdzone uchybienia mogły mieć wpływ na jego wynik. W sprawie tej nie wskazano natomiast, w jaki sposób drobne techniczne nieprawidłowości mogłyby mieć wpływ na wynik konkursu, zwłaszcza biorąc pod uwagę znaczącą przewagę głosów kandydata, który wygrał konkurs wynikiem głosów 8:4. W podsumowaniu skarżący podniósł, że powszechnie obowiązujące przepisy prawa nie zawierają regulacji określających tryb powoływania przedstawicieli rady pedagogicznej do komisji konkursowej, a powołane przez organ przepisy k.p.a. nie mają w tym zakresie zastosowania. Przepis art. 73 ust. 1 ustawy stanowi, że rada pedagogiczna ustala regulamin swojej działalności. Zebrania rady pedagogicznej są protokołowane. Tym samym – wbrew twierdzeniom Burmistrza – głosowanie i wybór przedstawicieli Rady Pedagogicznej Zespołu Szkół Ogólnokształcących w D. do komisji konkursowej odbyło się zgodnie z regulaminem.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta D. wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania, w całości podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 2107, z późn. zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), akty prawa miejscowego oraz akty organów jednostek samorządu terytorialnego inne niż prawo miejscowe podlegają kognicji sądu administracyjnego. Natomiast według art. 147 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.

Przeprowadzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie kontrola legalności podjętego zarządzenia wykazała, że zarzutom zawartym w skardze nie można odmówić słuszności, przez co skarga zasługiwała na uwzględnienie. Spowodowane to było tym, że zaskarżone zarządzenie Burmistrza Miasta D. z dnia [...]czerwca 2018 r. zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa.

Zgodnie z art. 63 ust. 1 z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 996 – dalej jako "ustawa"), stanowisko dyrektora szkoły lub placówki powierza organ prowadzący szkołę lub placówkę. Kandydata na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki wyłania się w drodze konkursu. Kandydatowi nie można odmówić powierzenia stanowiska dyrektora (art. 63 ust. 10 ustawy). Przepis art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy stanowi, że w przypadku szkół i placówek prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego, zadania i kompetencje organu prowadzącego, określone w m.in. w art. 63 ust. 1, 12-14, 18 i 20 – wykonuje odpowiednio: wójt (burmistrz, prezydent miasta), zarząd powiatu, zarząd województwa. Według zaś art. 63 ust. 14 ustawy, w celu przeprowadzenia konkursu organ prowadzący szkołę lub placówkę powołuje komisję konkursową w składzie:

1) po trzech przedstawicieli:

a) organu prowadzącego szkołę lub placówkę,

b) organu sprawującego nadzór pedagogiczny,

2) po dwóch przedstawicieli:

a) rady pedagogicznej,

b) rady rodziców,

3) po jednym przedstawicielu organizacji związkowych reprezentatywnych w rozumieniu ustawy o Radzie Dialogu Społecznego, wyłonionym spośród członków ich jednostek organizacyjnych albo jednostek organizacyjnych organizacji związkowych wchodzących w skład reprezentatywnych organizacji związkowych, zrzeszających nauczycieli, obejmujących swoim zakresem działania szkołę lub placówkę, w której konkurs się odbywa

– z zastrzeżeniem ust. 15.

Regulamin konkursu na stanowisko dyrektora szkoły oraz tryb pracy komisji konkursowej, w szczególności sposób ogłaszania konkursu oraz sposób nadzorowania prawidłowości postępowania konkursowego przez organ prowadzący szkołę został określony w rozporządzeniu wykonawczym, czyli wydanym na podstawie art. 63 ust. 20 ustawy Prawo oświatowe rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 sierpnia 2017 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły podstawowej, publicznej szkoły ponadpodstawowej lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1587, z późn. zm. – dalej jako "rozporządzenie").

Przede wszystkim wymaga zwrócenia uwagi, że zaskarżone zarządzenie Burmistrza Miasta D. nr [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. w sprawie unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Ogólnokształcących w D. zostało wydane na podstawie § 8 ust. 2 pkt 4 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 sierpnia 2017 r. Zatem istota sprawy sprowadzała się do oceny, czy w toku omawianego postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Ogólnokształcących w D. doszło do "innych nieprawidłowości", które mogły mieć wpływ na wynik konkursu, a więc czy w rzeczywistości doszło do uchybienia określonego w § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia.

Zgodnie z tym przepisem, organ prowadzący publiczne przedszkole, publiczną szkołę lub publiczną placówkę zatwierdza konkurs albo unieważnia konkurs i zarządza ponownie jego przeprowadzenie w razie stwierdzenia innych nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu. Oznacza to zatem, że unieważnienie konkursu na tej podstawie nastąpić może wówczas, jeżeli – po pierwsze, stwierdzono nieprawidłowości (inne niż wymienione w § 8 pkt 1-3 rozporządzenia) w szeroko rozumianym postępowaniu konkursowym, a po drugie – ustalono, że nieprawidłowości te mogły mieć wpływ na wynik konkursu. Obie te przesłanki muszą zachodzić łącznie. Ustalenia, czy takie okoliczności miały miejsce oraz ich ocena, należą do organu prowadzącego szkołę, natomiast fakultatywnie podlegają weryfikacji sądowej.

W tej sprawie organ twierdził, że w pracach komisji konkursowej brały udział osoby nieuprawnione, czyli nieprawidłowo wyłonieni przedstawiciele Rady Pedagogicznej Zespołu Szkół Ogólnokształcących w D., co skutkować miało wadliwością całego postępowania konkursowego. Natomiast skarżący w sposób należycie uzasadniony nie zgodził się z takim stanowiskiem i w konsekwencji zaskarżonym zarządzeniem stwierdzając, że nie było podstaw do unieważnienia konkursu, bowiem został on przeprowadzony przez właściwą komisję konkursową w sposób prawidłowy. Zaakcentował przy tym, że podniesione przez organ kwestie nie miały jakiegokolwiek wpływu na rezultat przeprowadzonego konkursu.

Otóż, należy w pełni zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego, którego twierdzeniom nie można odmówić słuszności.

Pierwszy podniesiony przez organ prowadzący zarzut dotyczący ważności konkursu wskazywał, że Rada Pedagogiczna Zespołu Szkół Ogólnokształcących w D. wybrała swoich przedstawicieli do komisji konkursowej w sposób niezgodny z obowiązującymi przepisami prawa oraz wewnętrznymi regulacjami dotyczącymi pracy rady pedagogicznej. Tymczasem – w ocenie Sądu – twierdzenia te nie są trafne. W szczególności kwestie dotyczące treści protokołów zebrania Rady Pedagogicznej oraz Komisji Skrutacyjnej wyłonionej z jej przedstawicieli nie mogły w ogóle wpłynąć na ocenę poprawności konkursu. Mianowicie z protokołu Rady jednoznacznie wynika, że ta podjęła decyzję o przeprowadzeniu głosowania tajnego w sprawie wyboru przedstawicieli Rady do komisji konkursowej, w związku z czym powołano Komisję Skrutacyjną w składzie: A. G., I. G. i D. K., które wyraziły zgodę na pracę w Komisji i których wybór został dokonany jednogłośnie. Ta z kolei (Komisja) opracowała karty do głosowania i należycie poinformowała członków Rady Pedagogicznej o zasadach głosowania. Do prac w Komisji zgłoszono trzech (na dwa miejsca) kandydatów w osobach: Z. M., T. C. i M. K., które w głosowaniu uzyskały odpowiednio 28, 28 i 26 głosów. Z uwagi na wskazany wynik, do prac w Komisji Konkursowej wybrano Z. M. i T. C. Zważyć w tym miejscu należy, że obie wybrane osoby miały nad trzecim kandydatem przewagę dwóch głosów, co oznacza, że zarzut dotyczący niewyłączenia się z głosowania skarżącego jako kandydata na dyrektora biorącego udział w przedmiotowym konkursie jest nie mógł być skuteczny. Doliczenie zatem lub odjęcie jego głosu wobec któregokolwiek z kandydatów nie wpłynęłoby w żaden sposób na finalny wynik głosowania. Bez znaczenia była również kwestia brania udziału w pracach Komisji Konkursowej – zresztą z ramienia organu prowadzącego – osoby, której córka w przeszłości zatrudniona została przez kandydata na stanowisko dyrektora w tym Zespole Szkół. Jak trafnie bowiem podniósł skarżący, wybór dyrektora został dokonany wynikiem głosów 8:4, co w oznacza, że nawet gdyby przyjąć powyższą kwestę za istotną – z czym nie sposób się zgodzić – zmiana jednego członka Komisji nie miałaby w rzeczywistości żadnego wpływu na wynik konkursu przy takiej jak wyżej przewadze kandydata, który konkurs wygrał. Niemniej jednak dla porządku wyjaśnienia wymaga to, że przyjęcie argumentacji organu w przedmiocie bezstronności członków Komisji reprezentujących Radę Pedagogiczną danej placówki oznaczałoby ich automatyczne wykluczenie z Komisji w sytuacji brania udziału w konkursie na stanowisko dyrektora placówki osoby sprawującej już dotychczas (w czasie procedury konkursowej) tę funkcję. Rozumowanie takie byłoby nie tylko pozbawione logicznego uzasadnienia, ale byłoby przede wszystkim sprzeczne z treścią art. 63 ust. 14 ustawy Prawo oświatowe, który szczegółowo określa skład komisji konkursowej, nie przewidując przy tym jakichkolwiek wyłączeń, w tym przedstawicieli Rady Pedagogicznej w przedstawionym stanie faktycznym. Gdyby nawet możliwe było poszukiwanie podstawy wyłączenia od udziału w organie kolegialnym przy rozstrzyganiu sprawy, może to nastąpić wyłącznie na podstawie obowiązującego prawa. W tym przypadku w ogóle takich regulacji brak, a gdyby miały zastosowanie przepisy art. 24-27 k.p.a., choć nie miały, to podstawy wyłączenia nie zaistniały.

Podobnie bez znaczenia dla wyniku konkursu w kontekście przesłanek określonych w § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia, pozostawało skierowanie przez grono pedagogiczne i pracowników Zespołu Szkół Ogólnokształcących w D. pisma do L. Kuratora Oświaty wyrażającego poparcie dla skarżącego jako uczestnika postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora. Po pierwsze, opinia ta (poparcie) nie było w żaden sposób wiążące zarówno dla Kuratora jak i pozostałych przedstawicieli komisji konkursowej, a po wtóre, tego pisma nie należy w żaden sposób wiązać z jakąkolwiek próbą wywarcia nacisku na organ sprawujący nadzór pedagogiczny nad jednostką oświatową, lecz wyłącznie jako formę wyrażenia stanowiska (opinii) na temat osoby biorącej udział w konkursie, do czego zarówno gronu pedagogicznemu jak i pozostałym pracownikom placówki odebrać prawa nie można. Wyciąganie z tego rodzaju pisma skutku w postaci nieważności konkursu jest zupełnym niezrozumieniem jego istoty, jako wyboru kandydata na stanowisko będące przedmiotem postępowania konkursowego, gdzie każdy z członków komisji uprawniony jest do własnego stanowiska, bez względu na jego racjonalność i uzasadnienie (najczęściej zbieżnego ze stanowiskiem podmiotu go delegującego), a prawem zarówno kandydata jak i pracowników danej placówki oświatowej jest przedstawianie swoich ocen. Jak bowiem stanowi § 5 ust 2 rozporządzenia, komisja, po rozmowie z każdym z kandydatów, dokonuje ich merytorycznej oceny. Ocenie podlega w szczególności przedstawiona przez kandydata koncepcja funkcjonowania i rozwoju szkoły. Co przy tym istotne, w przepisie tym użyto zwrotu "w szczególności", co oznacza, że ocenie podlegać może również opinia o kandydacie wyrażona przez podległych mu pracowników placówki i wyrażanie jej nie może być odbierane jako rzecz niedopuszczalna. Odmienna interpretacja byłaby zbyt daleko idącą i sprzeczna z zadaniami komisji, której celem jest rozstrzygnięcie konkursu. Z przytoczonych względów Sąd nie mógł stwierdzić, by sporządzenie przez pracowników placówki oświatowej pisma wyrażającego poparcie dla kandydata na stanowisko dyrektora, który poddał się procedurze konkursowej zgodnie z jej zasadami stanowiło "inną nieprawidłowość", która mogła mieć wpływ na wynik postępowania konkursowego.

Ponadto – w ocenie Sądu – o podstawach określonych w § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia, które uzasadniałyby unieważnienie konkursu, nie stanowią wskazane przez organ nieprawidłowości techniczne zawarte w protokole sporządzonym przez Komisje skrutacyjną (nieprzedstawienie zasad głosowania tajnego, niepoinformowanie o wymaganych większościach przy poszczególnych głosowaniach, brak informacji o sposobie podjęcia decyzji o przeprowadzeniu głosowania tajnego oraz sposobie wyboru komisji skrutacyjnej, brak zapisu w protokole zebrania Rady Pedagogicznej wskazującego na to, że Komisja skrutacyjna przystąpiła do protokołowania swoich czynności, zapisie w protokole zebrania Rady Pedagogicznej "Protokół zawiera 2 strony. Protokół zawiera 1 załącznik. Wykaz załączników: Załącznik nr 1 – lista obecności", co miałoby świadczyć o tym, że nie został on sporządzony podczas zebrania).

W ocenie Sądu, podniesione kwestie nie tylko z uwagi na ich wagę są nieistotne dla ważności konkursu, lecz co najistotniejsze, organ w żaden sposób nie wykazał, że uchybienia te miały jakikolwiek wpływ na jego wynik. Jak już wyjaśniono na wstępie, nieprawidłowości o których mowa w § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia muszą być tego rodzaju i w takim zakresie, że zdeterminowały wynik konkursu w stopniu nakazującym jego unieważnienie. Tymczasem w stanie faktycznym niniejszej sprawy w ogóle nie wykazano, w jaki sposób podniesiono kwestie defektów technicznych mogłyby mieć wpływ na wynik konkursu, zwłaszcza biorąc pod uwagę przewagę głosów kandydata, który ostatecznie konkurs rozstrzygnął na swoją korzyść.

Konkludując, raz jeszcze wymaga zwrócenia uwagi, że nie każdy przypadek stwierdzenia nieprawidłowości w przebiegu procedury konkursowej musi prowadzić do istotnego naruszenia prawa, skutkującego unieważnieniem konkursu przez organ prowadzący szkołę. Jedynie zaistnienie takich nieprawidłowości w procedurze konkursowej, które nie pozostają bez wpływu na wynik konkursu winno skutkować jego unieważnieniem w trybie § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie takie uchybienia w procedurze konkursowej nie zaistniały, a tym samym stwierdzenie przez Burmistrza Miast D. nieważności konkursu było nieuzasadnione.

Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 94 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 994, z późn. zm.) – obowiązany był stwierdzić nieważność zaskarżonego zarządzenia, jako aktu sprzecznego z prawem, o czym orzekł w pkt I sentencji wyroku.

Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zawarte w pkt II wyroku znajduje natomiast uzasadnienie w przepisach art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 265). Na koszty te złożył się uiszczony przez skarżącego wpis od skargi (200 zł) oraz wynagrodzenie radcy prawnego (480 zł).