Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 486/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Sędzia WSA Bożenna Blitek AWSA Kazimierz Bandarzewski spr. NSA Wiesław Kisiel Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędziowie Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2007 r. sprawy ze skargi [...] z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w k. z dnia 20 marca 2006r. Nr: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego skargę oddala.


UZASADNIENIE

Sygn. akt III SA Kr 486 /06

UZASADNIENIE

Sportowa Spółka Akcyjna (S.S.A.) [...] złożyła w dniu [...].02.2006 r. wniosek do Prezydenta Miasta K. o wydanie zezwolenia na przeprowadzenie imprez sportowych (meczów piłkarskich) na stadionie piłkarskim przy ul. [...] w K. Do wniosku dołączono pozytywną opinię Komendanta Miejskiego Policji, zawierającą szereg warunków z jednoczesna sugestią, aby zawody sportowe odbywały się bez udziału kibiców drużyn przyjezdnych. Jako uzasadnienie tego warunku wskazano na brak wydzielonego na stadionie S.S.A. [...] sektora dla takich kibiców i stan prac remontowo-budowlanych.

Dodatkowo do wniosku dołączono pozytywną opinię pogotowia ratunkowego, pozytywną opinię Państwowej Straży Pożarnej, plan rozmieszczenia sił porządkowych, plan ewakuacji, regulamin stadionu Miejskiego Klubu Sportowego [...], plan zabezpieczenia zawodów piłkarskich, ocenę ryzyka pożarowego stadionu, instrukcję alarmową oraz umowę odpowiedzialności cywilnej.

Prezydent Miasta K. dnia [...] lutego 2006 r., działając na podstawie art. 8 ust, 1 i 3 oraz art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz U. z 2005 r. Nr 108, póz. 909), zezwolił na przeprowadzenie masowych imprez sportowych obejmujących rozgrywanie meczów piłki nożnej na stadionie przy ul. [...]w K. bez udziału kibiców drużyn przyjezdnych, ze wskazaniem maksymalnej liczby osób na imprezach sportowych, liczby sił porządkowych, osoby reprezentującej organizatora w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa, obowiązku utrwalania przebiegu imprez za pomocą sprzętu rejestrującego obraz i dźwięk oraz końcowej godziny zakończenia imprez (do godz, 22°°).

W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że imprezy sportowe mają charakter masowy a warunek wykluczenia udziału kibiców drużyn przyjezdnych wynikał z sugestii zawartej w opinii Komendanta Miejskiego Policji.

Od tej decyzji odwołanie wniósł [...] w W., zwany dalej w skrócie "[...]", domagający się zmiany tej decyzji poprzez wykreślenie sformułowania "bez udziału kibiców drużyn przyjezdnych" oraz umorzenia postępowania w sprawie, a przypadku braku uznania legitymacji [...] - o stwierdzenie z urzędu nieważności zaskarżonej decyzji.

W obszernym uzasadnieniu odwołania zarzucono, że decyzją Prezydenta Miasta K. naruszono art. 8 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz U. z 2005 r. Nr 108, póz. 909), ponieważ ustawa ta nie wprowadza możliwości zamieszczenia takiego warunku i z takim ograniczeniem nie występował klub piłkarski ([....]). Kwestionowany warunek nie znajduje żadnego oparcia w obowiązujących przepisach, a przy tym uzależniono rozgrywanie meczów od zdarzenia przyszłego i niepewnego. W odwołaniu podniesiono, że Prezydent Miasta K. wszedł w kompetencje [...]-u, a same mecze powinny się odbywać z udziałem publiczności. Za prawidłowy przebieg rozgrywek odpowiada [...] i Spółka Ekstraklasa S.A., natomiast obowiązujące przepisy regulują uprawienia dla sił porządkowych dopuszczając możliwości ograniczania wpuszczania na stadiony piłkarskie określonych kategorii kibiców.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia 20.03.2006 r. umorzyło postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu tej decyzji podniesiono, że [...] nie ma w tej sprawie interesu prawnego w kwestionowaniu decyzji organu I-instancji. ponieważ przepisy prawa materialnego nie dają [...] w tym zakresie żadnego prawa. [...] posiada jedynie interes faktyczny, a interes prawny ma konkretny klub piłkarski, bo on jest organizatorem imprez sportowej.

[...] otrzymał decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z 20.03.2006 r. w dniu [...] marca 2006 r. i dnia [...] kwietnia 2006 r. złożył na tą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

W skardze skarżący domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji i zmiany decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] lutego 2006 r. poprzez wykreślenie z jej treści słów "bez udziału kibiców drużyn przyjezdnych", ponieważ zgodnie z ustawą o bezpieczeństwie imprez masowych nie ma podstaw prawnych do zamieszczenia w zezwoleniu na organizowanie imprezy sportowej warunku braku udziału kibiców drużyny przyjezdnej.

W uzasadnieniu skargi powtórzono argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta K. i dodatkowo podniesiono, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. nieprawidłowo przyjęło, że [...] nie ma przymiotu strony, jak również, że decyzja organu I-instancji może zawierać kwestionowany warunek zakazujący udział kibiców drużyn przyjezdnych.

[...] wyjaśnił, że może być organizatorem imprezy międzypaństwowej, a posiadanie przez piłkarski klub sportowy zezwolenia na organizowanie imprezy sportowej nie jest wystarczające do jej zorganizowania, bo tylko [...] ustala kalendarz rozgrywek, deleguje sędziów i obserwatora, a bez tych czynności nie można rozegrać spotkań piłkarskich. Skarżący podniósł, iż również odpowiada za incydenty na stadionie piłkarskim.

W ocenie [...] jest on jedynym ogólnokrajowym związkiem sportowym w zakresie piłki nożnej i ustawa o sporcie kwalifikowanym przyznaje temu Związkowi szereg uprawnień, w tym do regulowania udziału kibiców. Podniesiono, że kwestie wpuszczania kibiców na stadiony nie są uregulowane w ustawach, ale w aktach prawnych wydawanych przez [...], w szczególności w uchwale nr [...] Prezydium Zarządu [...] i stąd [...] ma przymiot strony w tak prowadzonym postępowaniu administracyjnym. Ponadto przymiot strony skarżący upatruje w szeregu przepisach ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych. Art 12 ust. 2 ustawy o sporcie kwalifikowanym przyznaje [...] prawo do podejmowania decyzji we wszystkich sprawach dotyczących piki nożnej, co oznacza, że również w zakresie bezpieczeństwa na stadionach. [...] wydaje szereg wytycznych, przepisów, regulaminów i innych aktów, które są przekazywane klubom piłkarskim w zakresie dotyczącym również bezpieczeństwa na stadionach. Skarżący podniósł, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. deprecjonuje pozycję [...]-u w postępowaniu licencyjnym między klubami a [...]-em, ponieważ udział kibiców drużyn przyjezdnym w meczach jest jednym z elementów postępowania licencyjnego. W skardze wskazano, że Samorządowe Kolegia Odwoławcze w P. i W. dopuściły [...] jako stronę w postępowaniach administracyjnych w takich sprawach.

Jako podstawę do stwierdzenie nieważności decyzji I-instancyjnej wskazano na art. 156§ 1 pkt2k.p.a.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie skarżący podtrzymał swoje stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Strona skarżąca – [...] w dniu [...] kwietnia 2006 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 20 marca 2006 r., doręczoną stronie skarżącej [...] marca 2006 r. Skarga została zatem wniesiona z zachowaniem ustawowego 30-dniowego terminu.

Właściwym rzeczowo do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.).

Właściwość miejscowa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w tej sprawie wynika stąd, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., którego decyzja została zaskarżona, ma siedzibę w K. Z art. 13 § 2 P.p.s.a. wynika, że do rozpoznania sprawy właściwym miejscowo jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie z § 1 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2003 r. Nr 72, póz. 652 z późn. zm.) obszar właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie obejmuje obszar województwa małopolskiego.

Skarga nie jest uzasadniona.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. prawidłowo uznało, że skarżący [...] nie posiada w tej sprawie interesu prawnego i tym samym nie może uczestniczyć w tym postępowaniu jako strona.

Przede wszystkim należy wskazać, iż przedmiotem postępowania administracyjnego prowadzonego w tej sprawie było udzielenie zezwolenia na przeprowadzenie masowych imprez sportowych w postaci meczów piłki nożnej. Tak ustalony przedmiot tego postępowania stanowił zarazem kryterium określenia stron. Przykładowo, zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15.12.2004 r., sygn. akt III SA/Wa 373/04, opub. w LEX nr 176658, "konstruując definicję strony w art. 28 Łp.a. ustawodawca posłużył się terminem interesu prawnego, a zatem nie jakiegokolwiek interesu. Interes, jakim legitymować się powinien podmiot, chcący występować w roli strony postępowania administracyjnego, musi mieć charakter prawny, a więc musi istnieć norma prawna, przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu możliwości wydania przez organ decyzji lub podjęcia czynności. Dodatkowo wskazać należy, że interes ten musi mieć charakter realny w danej dacie". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w pełni potwierdza takie rozumienie pojęcia strony również w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w tej sprawie.

Zgodnie z ustawą z dnia 22 sierpnia 1997 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz U. z 2005 r. Nr 108, póz. 909) stroną postępowania o udzielenie zezwolenia na organizowanie masowej imprezy jest organizator takiej imprezy. Zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych pod pojęciem organizatora imprezy masowej należy rozumieć osobę prawną, osobę fizyczną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, przeprowadzającą imprezę masową. Tym samym jedynym kryterium, określającym podmiot będący stroną w postępowaniu w sprawie udzielenia zezwolenia na organizacje imprezy masowej jest jej przeprowadzenie. Tylko ten podmiot jest stroną, kto zamierza przeprowadzić imprezę masową.

W niniejszej sprawie masowe imprezy sportowe, jakimi były mecze piłki nożnej, były przeprowadzane przez Sportową Spółkę Akcyjną [...]. To na tej Spółce ciążył obowiązek zapewnienia bezpieczeństwa osobom obecnym na imprezie oraz porządku podczas trwania imprezy, a ponadto:

1) obowiązek spełnienia wymogów określonych w przepisach prawa, w szczególności w przepisach prawa budowlanego, w przepisach sanitarnych i przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej (art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych);

2) obowiązek zapewnienia zabezpieczenia imprezy w służbę porządkową i informacyjną odpowiednio wyszkoloną i wyposażoną, wyraźnie wyróżniającą się elementami ubioru oraz powołanie kierownika do spraw bezpieczeństwa, kierującego tymi służbami (art. 5 ust. 2 pkt 2 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych);

3) obowiązek zapewnienia pomocy medycznej oraz zaplecza higieniczno-sanitarnego (art, 5 ust. 2 pkt 3 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych);

4) obowiązek zapewnienia dróg ewakuacyjnych oraz dróg umożliwiających dojazd pojazdom służb ratowniczych i Policji (art. 5 ust. 2 pkt 4 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych);

5) obowiązek zapewnienia warunków zorganizowania łączności pomiędzy podmiotami biorącymi udział w zabezpieczeniu imprezy (art. 5 ust. 2 pkt 5 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych);

6) zapewnienia sprzętu ratowniczego i gaśniczego oraz środków gaśniczych niezbędnych przy zabezpieczeniu działań ratowniczo-gaśniczych (art. 5 ust. 2 pkt 6 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych);

7) w razie potrzeby obowiązek zapewnienia pomieszczenia dla służb kierujących zabezpieczeniem (art. 5 ust. 2 pkt 7 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych).

Organizator imprezy masowej ma również obowiązek udostępnienia uczestnikom imprezy masowej regulaminu obiektu lub regulaminu imprezy masowej (art. 5 ust. 3 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych).

Żaden z wyżej wskazanych obowiązków nie obciążał [...]. Zasadnie Prezydent Miasta K. domagał się spełnienia ww. warunków jedynie od S.S.A. [...], nie zaś od [...]-u, Sam zresztą skarżący wydaje się nie kwestionować, iż ww. warunki techniczne ma spełniać klub piłkarski, a nie sam [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zgadza się ze stanowiskiem skarżącego, iż może on być organizatorem spotkań piłkarskich międzynarodowych lub innych. Nie ulega wątpliwości, iż w świetle art. 3 pkt 3 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych również [...] jako odrębna osoba prawna może być organizatorem imprezy masowej (masowej imprezy sportowej). Należy jednak odróżnić potencjalną możliwość organizowania imprez sportowych, od organizowania konkretnie oznaczonych imprez sportowych, objętych przedmiotem zezwolenia wydanego prze Prezydenta Miasta K. w dniu [...] lutego 2006 r. W tej bowiem sprawie to nie [...] występował o zorganizowanie imprez sportowych na stadionie piłkarskim [...] w K., ale S.S.A. [...]. Okoliczność, że dany podmiot potencjalnie może organizować takie same imprezy sportowe nie oznacza, że jest on stroną w postępowaniu administracyjnym, w którym inny podmiot wystąpił o udzielenie zezwolenia na organizowanie masowych imprez sportowych.

Rację ma skarżący argumentując, że posiadanie przez piłkarski klub sportowy zezwolenia na organizowanie imprezy sportowej nie jest wystarczające do jej faktycznego przeprowadzenia, bo tylko [...] ustala kalendarz rozgrywek, deleguje sędziów i obserwatora, a bez tych czynności nie można rozegrać spotkań piłkarskich. W tym jednak stwierdzeniu dokonano wzajemnego pomieszania dwóch zagadnień. Pierwszego, jakim jest uzyskanie przez organizatora masowej imprezy sportowej stosownego zezwolenia na jej zorganizowanie oraz drugiego, jakim jest faktyczne przeprowadzenie takiej imprezy. Nie ulega wątpliwości, że to [...] poprzez ustalenie kalendarza rozgrywek piłkarskich czy delegowanie sędziów w praktyce umożliwia przeprowadzenie meczu piłkarskiego. Te jednak czynności mają charakter faktyczny i zarazem pochodny w stosunku do uzyskania zezwolenia na organizowanie imprezy sportowej przez klub piłkarski. Okoliczność, że [...] ustala kalendarz rozgrywek w ogóle nie jest przedmiotem badania przez organ udzielający zezwolenia na przeprowadzenie meczu piłkarskiego jako masowej imprezy sportowej. Jest oczywiste, że S.S.A. [....]dlatego wystąpiła o uzyskanie tego zezwolenia, ponieważ taki był kalendarz rozgrywek obligujący ten klub piłkarski do rozegrania meczów piłkarskich na stadionie Miejskiego Klubu Sportowego [...]. Gdyby S.S.A. [...] nie spełniła przesłanek do uzyskania stosownego zezwolenia, to wówczas nawet kalendarz rozgrywek piłkarskich nie uzasadniałby przeprowadzenie meczów na danym stadionie. Kalendarz rozgrywek można uznać za przesłankę faktyczną, a nie prawną i tym samym nie uzasadniającą udział [...]-u w tej sprawie jako strony w postępowaniu administracyjnym. Analogicznie należy potraktować delegowanie przez [...] sędziów (obserwatora) na spotkanie piłkarskie.

Wbrew twierdzeniu skarżącego z przepisów ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych nie wynika, aby Związek ten ponosił odpowiedzialność z mocy prawa za organizowanie masowych imprez sportowych przez inny podmiot (klub piłkarski). Argument ten jest nielogiczny. Jeżeli na [...] ciążyłaby odpowiedzialność za przeprowadzeniem masowych imprez sportowych (meczów piłkarskich), to wówczas Związek ten zobowiązany byłby również do dostosowania samych boisk piłkarskich (stadionów) do wymagań w zakresie bezpieczeństwa, a więc w praktyce do finansowania lub współfinansowania tych wszystkich obowiązków, które wynikają chociażby z powołanego art. 5 ust. 1-3 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych. Tak zaś nie jest.

Nie uzasadnia uznania skarżącego za stronę w postępowaniu administracyjnym powołanie się na akty prawne wydawane przez organy [...]-u i to niezależnie od tego. w jakim zakresie regulują one samo organizowanie meczów piłkarskich. Zgodnie z konstytucyjnie obowiązującym porządkiem prawnym w zakresie źródeł prawa, żaden akt prawny wydany przez organy [...] nie ma charakteru prawa powszechnie obowiązującego, czy chociażby prawa miejscowego. Są to jedynie przepisy wewnętrzne, obowiązujące organy [...]-u oraz członków [...]-u. Członkami tego Związku są zaś kluby sportowe posiadające sekcje piłki nożnej (§ 15 ust. 1 pkt 1 Statutu [...]-u). Innymi słowy w relacjach korporacyjnych (wewnętrznych) między klubami sportowymi a [...]-em również obowiązują przepisy wewnętrzne, jednakże nie jest uzasadnionym wywodzenie przez [...] właśnie z tych przepisów wewnętrznych interesu prawnego w postępowaniu prowadzonym wobec klub piłkarskiego przez organ administracji publicznej. Interes prawny musi wynikać z przepisu prawa powszechnie obowiązującego, a nie z przepisu prawa wewnętrznego, nawet jeśli akty prawa wewnętrznego dotyczą bezpieczeństwa sportowych imprez masowych.

Skarżący niezasadnie wywodzi swój interes prawny do udziału w postępowaniu w sprawie udzielenia zezwolenia na organizowanie masowej imprezy sportowej przez S.S.A. [...] z ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym (Dz. U. z 2005 r. Nr 155, póz. 1298 z późn. zm). Zgodnie z art. 12 tej ustawy, do zadań polskiego związku sportowego należy w szczególności:

1) organizowanie lub prowadzenie współzawodnictwa sportowego;

2) przygotowywanie reprezentantów Polski do uczestnictwa w międzynarodowym współzawodnictwie sportowym;

3) prowadzenie działalności edukacyjnej, wychowawczej i popularyzatorskiej w zakresie sportu;

4) reprezentowanie danej dyscypliny sportu w międzynarodowych organizacjach sportowych oraz organizowanie udziału w międzynarodowym współzawodnictwie sportowym;

5) przedstawianie propozycji składu kadry narodowej ministrowi właściwemu do spraw kultury fizycznej i sportu;

6) szkolenie oraz doskonalenie zawodowe trenerów, a także szkolenie sędziów sportowych;

7) określanie warunków i trybu zmiany przynależności zawodnika do klubu sportowego w danej dyscyplinie sportu;

8) prowadzenie spraw związanych z przyznawaniem licencji klubom sportowym, zawodnikom, trenerom i sędziom sportowym;

9) prowadzenie postępowań dyscyplinarnych na zasadach ustalonych w regulaminach polskiego związku sportowego;

10) wyłączne prawo do podejmowania decyzji we wszystkich sprawach dotyczących danej dyscypliny sportu, niezastrzeżonych w ustawie dla organów administracji rządowej lub innych podmiotów.

Żadne z podanych wyżej zadań nie dotyczy uzyskiwania zgody na organizowanie imprezy masowej w takim przypadku, jaki miał miejsce w tej sprawie administracyjnej. Wprawdzie katalog przedstawionych zadań jest przykładowy i w punkcie 10-tym wskazano na wyłączne prawo [...]-u do podejmowania decyzji we wszystkich sprawach dotyczących danej dyscypliny sportu, niezastrzeżonych w ustawie dla organów administracji rządowej lub innych podmiotów, to jednak należy wyraźnie wskazać, że [...] nie może wykonywać zadań ustawowo zastrzeżonych na rzecz innych podmiotów. W tej sprawie takim zadaniem nałożonym z mocy ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych na organizatorze imprezy sportowej było uzyskanie właściwego zezwolenia przez klub sportowy.

Nie można uznać za przysługiwanie skarżącemu przymiotu strony w tej sprawie w związku z powoływaniem się na potencjalne deprecjonowanie - w ocenie samego skarżącego - jego pozycji przez zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Prowadzenie wewnętrznych postępowań między organami [...]-u a poszczególnymi klubami piłkarskimi nie obejmuje uzyskania przez te kluby (jak również udzielenia przez [...]) zezwolenia na organizowanie na stadionach piłkarskich masowych imprez sportowych jakimi są mecze piłkarskie I ligi, sparingowe i towarzyskie w zakresie zapewnienia ich bezpieczeństwa. Żaden z obowiązujących przepisów nie uprawnia [...] do udzielania takiego zezwolenia.

Rekapitulując powyższe należy wskazać, iż z obowiązującego stanu prawnego (prawa powszechnego) nie wynika, aby po stronie skarżącego istniał interes prawny oparty o przepisy prawa powszechnie obowiązującego. Tym samym [...] nie mógł być uznany za stronę w postępowaniu administracyjnym.

Nie oznacza to, że Związek ten nie posiada interesu faktycznego w przeprowadzeniu spotkań piłkarskich. Taki interes, ale tylko faktyczny, [...] posiada i zasadniczo istotna część tak uzasadnienia odwołania, jak i skargi dotyczy właśnie interesu taktycznego skarżącego, przejawiającego się np. w negatywnym wpływie na przebieg rozgrywek zakazu udziału kibiców drużyn przyjezdnych w rozgrywanych meczach ligowych. Może bowiem okazać się, że taki zakaz spowoduje chociażby mniejsze zainteresowanie w oglądaniu meczów piłkarskich. Interes faktyczny jest to sytuacja, w której może być naruszony subiektywnie odczuwany przez dany podmiot jego interes, ale żaden z obowiązujących przepisów prawa powszechnie obowiązującego nie chroni żadnego prawa takiego podmiotu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyjaśnia również, że poglądy Samorządowych Kolegiów Odwoławczych nie są obowiązującymi przepisami prawa.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że decyzja organu odwoławczego jest prawidłowa. Umorzenie postępowania odwoławczego z powodu braku uzyskania przy miotu strony przez [...] uniemożliwiało ustosunkowanie się przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. do merytorycznej treści decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] lutego 2006 r. Tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdzając, że prawidłowo organ administracji umorzył postępowanie odwoławcze, nie może w tej sprawie rozpoznać zarzutów skarżącego dotyczących zasadności rozstrzygnięcia podjętego przez Prezydenta Miasta K. w dniu [...] lutego 2006 r.

Uwzględniając powyższe, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku i skargę oddalił.