Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 309/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-07-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 2 ust 3 i par 18 ust 1 pkt 2 lit b
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2010 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. H. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz zwrot wydatków w sprawie ze skargi E. B. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata P. H.: tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 146,40 zł (sto czterdzieści sześć złotych i czterdzieści groszy), w tym: tytułem opłaty kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) oraz kwotę 26,40 zł (dwadzieścia sześć złotych i czterdzieści groszy) tytułem 22% podatku od towarów i usług oraz kwotę 4,15 zł (cztery złote i piętnaście groszy) tytułem zwrotu poniesionych wydatków.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 16 lipca 2010 r., adwokat P. H. ustanowiona w niniejszej sprawie pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej E. B., wniosła o przyznanie kosztów udzielonej skarżącej pomocy prawnej, polegającej na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2010 r. o oddaleniu wniesionej skargi oraz o zwrot wydatków, obejmujących koszty przesłania stronie powyższej opinii.

Jednocześnie oświadczyła, że opinia ta została przesłana skarżącej i wskazała, że koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały zapłacone w całości ani w części.

Do wniosku zostało dołączona opinia o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2010 r. oraz potwierdzenie jej nadania w dniu 19 lipca 2010 r. na adres E. B.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej ppsa, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych

i udokumentowanych wydatków.

Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.), zwanym dalej rozporządzeniem.

W § 18 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, zostały wskazane konkretne czynności procesowe, za które przysługuje zwrot kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu.

Z przepisu tego wynika, że zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej należy się pełnomocnikowi z urzędu, między innymi za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - § 18 ust. 1 pkt. 2 lit. b rozporządzenia.

Przepis ten stanowi jednocześnie, że wysokość stawki minimalnej opłaty za sporządzenie ww. opinii wynosi 50 % stawki minimalnej, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, jeżeli sporządził ją ten sam adwokat, który występował w sprawie przed Sądem I instancji.

Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie", to jest takiej, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, albo adwokat nie sporządził skargi i nie brał udziału w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 240 zł.

Ponadto w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

W niniejszej sprawie adwokat P. H. została ustanowiona pełnomocnikiem E. B. w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, przed wydaniem przez ten Sąd wyroku z dnia 22 czerwca 2010 r., czyli w pierwszej instancji.

Jak wynika z wniosku adwokata o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, pomoc udzielona skarżącej, za którą należy się pełnomocnikowi wynagrodzenie, polegała na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego przez Sąd wyroku

Należało więc przyjąć, iż w tym wypadku podstawą ustalenia minimalnej stawki wynagrodzenia jest § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia.

Równocześnie, jak wynika z powołanego wyżej przepisu, wskaźnik procentowy stawki, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, wynosi w tym wypadku 50 %.

Natomiast wysokość stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 zależy od tego, czy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. a), czy adwokat domaga się wynagrodzenia za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. b), czy też adwokat występował w innej sprawie (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c).

Należy uznać, że niniejsza sprawa należy do tej ostatniej kategorii, z uwagi na to, że dotyczyła skargi na decyzję Prezesa ZUS w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku - a więc nie była sprawą, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, a także adwokat nie sporządził w tej sprawie skargi i nie brał udziału w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego.

Z tego względu ustalono, że w tej sprawie wysokość "stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1" rozporządzenia, wynosi 240 zł.

Należało więc przyjąć, że należne pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie wynosi 50% z 240 zł, czyli 120 zł i powinno być podwyższone o kwotę 26,40 zł, stanowiącą podatek od towarów i usług, który na dzień wydania postanowienia wynosi 22 %, co łącznie stanowi kwotę 146,40 zł. Zwrócono także pełnomocnikowi kwotę 4,15 zł z tytułu poniesionych niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Ponadto adw. P. H., stosownie do § 20 rozporządzenia, złożyła wymagane oświadczenie.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ppsa w związku z art. 250 ppsa oraz stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, a także w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, postanowiono, jak w sentencji.

Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.).