Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 522/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-02-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Ewa Partyka /spr./ Sędziowie NSA Małgorzata Wolska SO (del.) Anna Bembenek Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 9 lutego 2011 r. sprawy ze skargi R. K. i J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania -skargę oddala-


UZASADNIENIE

II SA/Rz 522/10

U Z A S A D N I E N I E

Przedmiotem skargi R. K. i J. K. było postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: WINB) z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] stwierdzające, że odwołanie R. K., J. K. i "A." T. K., K. R. Sp. Jawnej w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: PINB) z dnia [...] stycznia 2010 r., nr 2/10, znak [...] nakazującej J. i R. R. sporządzenie i przedłożenie w PINB projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót związanych z budową segmentów B i C pawilonów handlowo-usługowych przy ul. S. w M., realizowanych na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę wydanych przez Urząd Rejonowy [...] nr [...] oraz [...] z dnia [...] kwietnia 1993 r. oraz decyzji przenoszącej z dnia [...] kwietnia 1998 r., nr [...] również Urzędu Rejonowego– zostało wniesione z uchybieniem terminu.

W podstawie prawnej postanowienia powołano przepis art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., określanej dalej jako k.p.a.).

Z akt sprawy wynika, że PINB decyzją dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...], znak [...] nakazał J. i R. R. sporządzenie i przedłożenie w PINB projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót związanych z budową segmentów B i C pawilonów handlowo-usługowych przy ul. S. w M., realizowanych na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę wydanych przez Urząd Rejonowy [...] nr [...] oraz [...] obie z dnia [...] kwietnia 1993 r. oraz decyzji przenoszącej z dnia [...] kwietnia 1998 r., nr [...] również Urzędu Rejonowego [...], w terminie do 28 lutego 2010 r.

PINB postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...], znak [...] sprostował z urzędu oczywistą omyłkę we własnej decyzji z dnia [...] stycznia 2010 r. w.w. Wskazał, że w decyzji tej na stronie pierwszej w wierszu drugim od góry powinien być wpisany nr decyzji "[...]/10" zamiast "[...]/09" oraz w wierszu 18 od góry powinna być wpisana data "28.II.2010" zamiast "31.X.2009".

Odwołanie od tej decyzji wnieśli R. K., J. K. – działająca przez pełnomocnika Z. S. oraz "A." T. K. K. R. Sp. Jawna w M. Podnieśli, że w ich zainteresowaniu nigdy nie był projekt budowy pawilonów B i C. Podkreślili, że budowa tych segmentów nigdy nie obejmowała budowy na działce 1745/3. Podali, że nie wyrażą zgody na legalizację samowolnie wykonanej budowy na działce nr 1745/3, przy ul. S. w M. przez państwa R., bez projektu i bez pozwolenia na budowę. W ich ocenie zamienny projekt budowlany dotyczący budowy pawilonów B i C nie może obejmować zabudowy działki 1745/3, tym bardziej wybudowania na niej powierzchni mieszkalnej.

WINB postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r., opisanym na wstępie stwierdził, że odwołanie R. K., J. K. oraz "A." T. K. K. R. Sp. Jawna zostało wniesione z uchybieniem terminu.

W uzasadnianiu wskazał, że decyzja organu I instancji została doręczona R. K. w dniu 25 stycznia 2010 r., Z. S. – jako pełnomocnikowi J. K. w dniu 22 stycznia 2010 r. i "A." T. K. K. R Sp. Jawna w dniu 22 stycznia 2010 r. Organ wyjaśnił, że w niniejszej sprawie czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął R. K. z dniem 8 lutego 2010 r., zaś J. K. oraz "A." T. K. K. R. Sp. Jawnej z dniem 5 lutego 2010 r. Wskazał, że odwołanie R. K., J. K. i "A." T. K. K. R. Sp. Jawna złożone zostało osobiście przez Z. S. w siedzibie PINB w dniu 9 lutego 2007 r., co potwierdza data prezentaty umieszczonej na odwołaniu, z czego wynika, że nie został zachowany czternastodniowy termin do wniesienia odwołania.

WINB postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r., [...] sprostował oczywistą omyłkę w swoim postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2010 r., wyżej opisanym, wskazując, że na stronie 2 w wierszu 8 od góry – zamiast w dniu "9 lutego 2007 r." powinno być w dniu "9 lutego 2010 r."

Skargę na postanowienie WINB z dnia [...] kwietnia 2010 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie R. K. i J. K. – działająca przez pełnomocnika Z. S. - nie precyzując kierunku weryfikacji.

Skarżący zwrócili uwagę, że ich odwołanie od decyzji PINB z dnia [...] stycznia 2010 r., otrzymanej w dniu 23 stycznia 2010 r., w rzeczywistości dotyczy postanowienia PINB z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] – będącego sprostowaniem z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej. Podnieśli, że wobec tego dotrzymali terminu do wniesienia odwołania od postanowienia PINB z dnia [...] stycznia 2010 r. o sprostowaniu z urzędu. Zarzucili, że nieprawdziwy jest fakt, że odwołanie zostało złożone w dniu 9 lutego 2007 r., co wynika z postanowienia WINB z dnia [...] kwietnia 2010 r. W ocenie skarżących zaskarżone postanowienie jest nie do przyjęcia i jest kolejnym nadużyciem przedłużającym ostateczne zamkniecie sprawy, która jak podali trwa już 12 lat.

WINB odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Na rozprawie w dniu 9 lutego 2011 r. pełnomocnik J. K. podał z kolei, że odwołanie od decyzji organu I instancji z dnia [...] stycznia 2010 r. miał złożyć

w dniu 8 lutego 2010 r. i w tym celu stawił się w siedzibie PINB lecz odmówiono przyjęcia odwołania odsyłając na dzień następny. Okazał Sądowi będący

w jego posiadaniu egzemplarz odwołania z daty 4 lutego 2010 r. z własnoręczną notatką sporządzoną na tym egzemplarzu, która była zgodna z treścią tego oświadczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje ;

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej

w skrócie P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sądu rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W myśl art. 145 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności

z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.

W ramach kontroli legalności Sąd stosuje przewidziane prawem środki

w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.).

Dokonując kontroli w powyższych aspektach Sąd doszedł do przekonania,

że skarga nie jest zasadna.

Z akt administracyjnych wynika, że decyzja PINB z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] nakazująca J. i R. R. sporządzenie i przedłożenie temu organowi projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót związanych z budową segmentów B i C pawilonów handlowo - usługowych przy ul. S. w M., realizowanych na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę wydanych przez Urząd Rejonowy [...], sygn. [...] oraz [...] - obie z dnia [...].04. 1993 r. oraz decyzji przenoszącej z dnia [...]. 04. 1998 r. sygn. [...] również z Urzędu Rejonowego [...] w terminie do 31. 10. 2009 r., została doręczona Z. S. - jako pełnomocnikowi J. K. w dniu 22 stycznia 2010 r., "A." T. K., K. R. spółce jawnej w M. także w dniu 22 stycznia 2010 r., zaś R. K. w dniu 25 stycznia 2010 r.

Czternastodniowy termin do wniesienia odwołania od tej decyzji upłynął dla – J. K. i "A." T. K., K. R. spółki jawnej w M. z dniem 5 lutego 2010 r. zaś dla R. K. z dniem 8 lutego 2010 r.

Daty wyżej podane, z upływem których kończył się ten termin zostały przez organ II instancji obliczone zgodnie z art. 57 § 1 K.p.a. Na upływ terminu do złożenia odwołania od decyzji PINB z dnia [...] stycznia 2010 r. nie miało żadnego wpływu wydane przez ten organ postanowienie z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...]

o sprostowaniu oczywistych omyłek w decyzji z dnia [...] stycznia 2010 r., które podlegało - w zakresie jego przedmiotu, którym było sprostowanie tych oczywistych omyłek - odrębnemu zaskarżeniu w drodze zażalenia.

Z treści odwołania, które zostało dostarczone osobiście przez Z. S. i złożone w siedzibie Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w dniu 9 lutego 2010 r. – co wynika z prezentaty tego urzędu, wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że jest to odwołanie R. K., "A." T. K., K. R. spółki jawnej w M. oraz J. K., w imieniu której działał jej pełnomocnik Z. S., od decyzji z dnia [...] lutego 2010 r. a nie jak twierdzono w skardze – zażalenie na postanowienie PINB z dnia [...] stycznia 2010 r. Zarzuty odwołania wyraźnie nawiązują do decyzji z dnia [...] stycznia 2010 r. a nie dotyczą kwestii zasadności sprostowania oczywistych omyłek.

Nie budzi więc żadnych zastrzeżeń potraktowanie w/w pisma złożonego

w dniu 9 lutego 2010 r. w siedzibie organu I instancji jako odwołania od decyzji z dnia [...] stycznia 2010 r. a nie zażalenia na postanowienie z [...] stycznia 2010 r.

W tej sytuacji WINB stosownie do przepisu art. 134 K.p.a. prawidłowo stwierdził, że odwołanie to zostało złożone uchybieniem terminu do jego wniesienia. Zgodnie bowiem z art. 129 § 2 K.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Dla J. K. skutek doręczenia decyzji nastąpił w dniu, w którym decyzję doręczono jej pełnomocnikowi. Według bowiem art. 40 § 2 K.p.a. jeżeli strona ustanawia pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi.

Żadnego wpływu na ocenę legalności postanowienia organu odwoławczego zaskarżonego do tut. Sądu nie miały też okoliczności po raz pierwszy podniesione przez pełnomocnika J. K. na rozprawie w dniu 9 lutego 2011 r., bo nie zmieniały one faktu, że odwołanie od decyzji PINB z dnia [...] stycznia 2010 r. złożone przez R. K., "A." T. K., K. R. spółkę jawną w M. (wówczas działającemu bez pełnomocnika) oraz działającego w imieniu J. K. jej pełnomocnika Z. S. zostało złożone w dniu 9 lutego 2010 r. - a więc po upływie terminu 14 dni od daty doręczenia w/w podmiotom decyzji organu I instancji.

Sąd zauważa, że uchybienie organu II instancji polegające na braku doręczenia postanowienia pełnomocnikowi spółki jawnej, który złożył pełnomocnictwo do postępowania administracyjnego wraz z pismem z dnia 19 lutego 2010 r. pt. wniosek o zawieszenie postępowania w tym wypadku nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, skoro odwołanie zostało złożone przez spółkę wówczas, kiedy pełnomocnik jeszcze nie działał za tę stronę. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. tylko stwierdzenie naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy stanowi podstawę do uwzględnienia skargi - a taka sytuacja w niniejszej sprawie nie wystąpiła.

Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił skargę jako bezzasadną na podstawie art. 151 P.p.s.a.