Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 488/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2020 r. wniesionego w trybie działu VIII ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

R. B. skierował do Kancelarii Prezesa Rady Ministrów drogą elektroniczną wniosek z dnia [...] czerwca 2020 r. W jego treści strona wniosła o wszczęcie postępowania administracyjnego celem ustalenia, czy Prezes Rady Ministrów jest organem właściwym do rozpatrywania skarg dotyczących zadań Ministra Sprawiedliwości. Jako podmiot skarżący określony został J. S. Zastępca Dyrektora Departamentu Spraw Obywatelskich KPRM. Wnoszący w dalszej części pisma stwierdził, że stanowisko organu wyrażone w piśmie z dnia [...] czerwca 2020 r. jest oczywiście bezzasadne, gdyż pozostaje w jawnej sprzeczności z treścią art. 229 pkt 8 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego.

Organ udzielił stronie odpowiedzi na powyższą korespondencję pismem z [...] lipca 2020 r.

W dniu [...] kwietnia 2021 r. strona wniosła ponaglenie w przedmiocie niezałatwienia wniosku z dnia [...] czerwca 2020 r.

R. B. wniósł w dniu 14 czerwca 2021 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2020 r. Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 6, art. 7, art. 8, art. 9 i art. 61 § 1 i 4 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego. Skarżący wniósł o nakazanie organowi rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2020 r. i wszczęcie postępowania administracyjnego w tej sprawie. Wniósł o stwierdzenie, iż organ rażąco naruszył prawo, bowiem nie odpowiedział na wniosek, ani na ponaglenie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.

Stwierdził, że wniosek z dnia [...] czerwca 2020 r. stanowi skargę wniesioną w trybie działu VIII ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego. Jest to skarga na działanie organu i jego pracowników. Przedmiotem wniosku jest także niezadowolenie z treści pisma organu z dnia [...] czerwca 2020 r. Wniosek z dnia [...] czerwca 2020 r. był wobec powyższego procedowany w trybie postępowania skargowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej P.p.s.a.),

sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

§ 2 Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawie skargi na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostki samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V, VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Ponadto, zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Tak ukształtowana regulacja ogranicza zatem kognicję sądów administracyjnych jedynie do spraw w niej określonych, z uwzględnieniem przepisów szczególnych.

Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy organ, pomimo istniejącego obowiązku, nie załatwia, w określonej prawem formie i w określonym prawem czasie, sprawy, co do której obowiązujące regulacje czynią go właściwym i kompetentnym. Bezczynność danego organu implikuje jego kompetencja do podejmowania czynności lub wydawania aktów w danej sprawie administracyjnej, określona przepisami prawa.

W niniejszej sprawa taka sytuacja nie występuje.

Wniosek z dnia [...] czerwca 2020 r., co do którego rozpatrzenia skarżący zarzuca organowi bezczynność, należy zakwalifikować jako pismo wniesione w trybie postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego (Skargi i wnioski).

Należy podkreślić, iż postępowanie w sprawie tzw. skarg powszechnych ma cechy samodzielnego i jednoinstancyjnego postępowania, które kończy się czynnością materialno-techniczną określoną w art. 238 § 1 k.p.a., informującą stronę o sposobie załatwienia skargi. Skarga dotycząca zadań lub działalności organu (art. 227 k.p.a.) jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony interesów jednostki. Tego rodzaju skarga nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Nie może też stanowić podstawy powództwa lub wniosku zmierzającego do wszczęcia postępowania sądowego.

W niniejszej sprawie należy stwierdzić, że Prezes Rady Ministrów w reakcji na skargę R. B. z dnia [...] czerwca 2020 r. nie był zobowiązany do wydania aktu administracyjnego dającego podstawę do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego, a następnie postępowania sądowoadministracyjnego.

Zatem wniesiona do WSA w Warszawie skarga na bezczynność organu w sprawie podlegającej trybowi ogólnoskargowemu, nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W konsekwencji jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.