Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2520/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-12-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonego postanowienia

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi B. – B. Sp. z o.o. z siedzibą w M. [...] na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary za istotne odstępstwa od pozwolenia na budowę postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca B. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w M. [...], złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [....] w przedmiocie nałożenia kary w wysokości 15.000 zł za istotne odstępstwa od pozwolenia na budowę.

W piśmie z dnia [...] listopada 2015 r. strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody. W uzasadnieniu podniosła, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] nałożył na stronę skarżącą karę w kwocie 75.000 zł z tytułu nielegalnego użytkowania budynku. Skarżąca spółka wskazała, że jednorazowe obciążenie strony skarżącej karą w kwocie 90.000 zł w znacznym stopniu zachwieje płynnością finansową spółki oraz możliwością prowadzenia bieżącej działalności spółki. W konsekwencji może to doprowadzić do zamknięcia firmy, utraty źródła zarobkowania oraz utraty pracy przez pracowników strony skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest zatem wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki wstrzymania aktu zachodzą wówczas, gdy istnieje ryzyko, że wykonanie aktu w przypadku stwierdzenia w toku sądowej kontroli, iż narusza on obowiązujący stan prawny spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego, bądź powrót do stanu poprzedniego będzie wymagał znacznego nakładu sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05, OwSS 2005/3/72; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964).

Niewątpliwie nałożony na stronę obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są odwracalne. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, iż każde rozstrzygnięcie administracyjne zobowiązujące do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, polegająca na wstrzymaniu wykonania takiego aktu. Dlatego Sąd winien uwzględnić wszystkie okoliczności, które mają znaczenie dla rozpoznania wniosku i w związku z tym nie może pominąć wysokiej kary pieniężnej nałożonej na stronę skarżącą, która w niniejszej sprawie wynosi 15.000 złotych. Zauważyć również należy, że postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [....] nałożono na stronę skarżącą karę w kwocie 75.000 zł z tytułu nielegalnego użytkowania budynku. Zatem skarżąca podniosła, że egzekucja kwoty 90.000 zł może doprowadzić do utraty przez spółkę płynności finansowej, a późniejszy zwrot tej kwoty nie będzie skutkował przywróceniem stanu poprzedniego.

W ocenie Sądu, należy przychylić się do argumentacji wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia i uznać, że wykonanie postanowienia w przedmiocie nałożenia kary w wysokości 15.000 zł za istotne odstępstwa od pozwolenia na budowę przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny może łączyć się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Za wiarygodne należy bowiem uznać twierdzenia strony skarżącej, że uiszczenie kary pieniężnej przed rozpoznaniem sprawy może zakłócić prowadzenie bieżącej działalności gospodarczej i spowodować znaczną szkodę.

W tej sytuacji uznać trzeba, że wykonanie zaskarżonego postanowienia będzie wiązało się z niebezpieczeństwem wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody.

Podkreślić należy, że instytucja wstrzymania wykonania postanowienia ma na celu tymczasową ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości kontrolowanego aktu przez Sąd administracyjny.

W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.