Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 637/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2009-02-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 223 § 2 pkt.1 i 2
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Maria Piórkowska Sędziowie WSA Barbara Stukan-Pytlowany /spr./ WSA Kazimierz Włoch Protokolant sek.sąd. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym w dniu 3 lutego 2009r. sprawy ze skargi A. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) lipca 2008 r. nr (....) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2008r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania A.R. od decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...] kwietnia 2008r. nr [...] w sprawie umorzenia zaległości podatkowych, działając na podstawie art. 220 § 1 i art. 223 § 2 pkt 1 w zw. z art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005r., nr 8, poz. 60 ze zm. powołanej dalej jako Ordynacja podatkowa) stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że decyzją z dnia [...].04.2008r. Burmistrz Miasta umorzył A.R. zaległości podatkowe w podatku od nieruchomości.

Od decyzji odwołanie złożył A.R. wnosząc o zmianę jej uzasadnienia. Strona zarzuciła uzasadnieniu skarżonej decyzji, że nie zawiera istoty sprawy, a w szczególności nie odnosi się do sporu związanego z rozliczeniem inwestycji kanalizacji sanitarnej. Jednocześnie w piśmie z dnia 22.06.2008 r. A.R. wyjaśnił, iż doręczyciel decyzji T.F. "dokonał przestępstwa urzędniczego (karalnego) tj. własnoręcznie podrobił datę doręczenia pisma wpisując inną, w miejsce 10.05.08r. rzeczywistego doręczenia poprzez podłożenie mnie zwrotki uzyskując mój podpis".

Burmistrz Miasta przesłał organowi odwoławczemu wyjaśnienia, w których zaprzeczył twierdzeniom odwołującego się dotyczącym sfałszowania daty na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji. Do pisma dołączone zostało również oświadczenie doręczyciela oraz kserokopia rejestru korespondencji.

W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego odwołanie nie może zostać rozpoznane ze względu na uchybienie terminowi do jego wniesienia.

Organ odwoławczy pokreślił, że zgodnie z art. 223 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji podatkowej. Jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, skarżona decyzja została doręczona podatnikowi osobiście w dniu 5.05.2008r. Termin na złożenie odwołania od decyzji upłynął zatem 19.05.2008r. Natomiast odwołanie od decyzji zostało przez stronę złożone organowi II instancji 23.05.2008r., a więc 4 dni po upływie ustawowego terminu. Ze względu na uchybienie terminowi do wniesienia odwołania jego merytoryczne rozpoznanie jest niedopuszczalne. Na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, organ odwoławczy jest natomiast zobligowany do stwierdzenia w formie postanowienia, że nastąpiło uchybienie terminowi. Składając odwołanie strona nie złożyła także wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Jednocześnie na podstawie art. 240 § 1 pkt 1 oraz art. 241 w zw. z art. 219 Ordynacji podatkowej, w sytuacji gdy potwierdzi się fakt popełnienia przestępstwa sfałszowania dowodów na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności, postępowanie może zostać z urzędu lub na wniosek strony wznowione.

Na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego skarżący A.R. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.

W skardze jako zarzut podniósł, że odwołanie złożył w dniu 23 maja 2008r. czyli w terminie ponieważ otrzymał decyzję Burmistrza Miasta w dniu 10 maja 2008r. Stwierdził, że jest rozbieżność zdań pomiędzy jego stanem faktycznym a wpisanym przez doręczyciela w tzw. zwrotce, jakoby wcześniej doręczył on przesyłkę, dopisując datę obok podpisu skarżącego. Podniósł też, że zawsze notuje na otrzymanej kopercie datę doręczenia by w przypadku pomyłki lub nie właściwie wpisanej daty nie być pozbawionym możliwości odwołania. Wniósł o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. W dalszej części skargi zarzucił Urzędowi Miejskiemu liczne nieprawidłowości w rozliczeniu inwestycji – kanalizacji sanitarnej.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art.1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny kontroluje zaskarżone decyzje administracyjne w zakresie ich legalności, rozumianej jako zgodność tych aktów z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, zaś na podstawie art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270) zwanej dalej jako p.p.s.a, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga jest nieuzasadniona, gdyż przeprowadzona kontrola zaskarżonego postanowienia nie wykazała niezgodności kwestionowanego rozstrzygnięcia z prawem. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego, konkretnie z zwrotnego potwierdzenie odbioru (k-4 akt administracyjnych) wynika, że decyzje organu podatkowego I instancji z dnia [...] kwietnia 2008r., została doręczona podatnikowi osobiście dniu 5 maja 2008r. Podatnik pokwitował jej odbiór własnoręcznym podpisem. Bezspornym jest, że data doręczenia pisma została wpisana na potwierdzeniu odbioru przez doręczającego a nie odbierającego pismo. Skarżący kwestionował ww. datę doręczenia twierdząc, iż została ona sfałszowana przez doręczyciela (według niego doręczenia dokonano 10 maja 2008r.). Jednakże wbrew twierdzeniom skarżącego, w świetle zgromadzonych w sprawie dowodów wyjaśniających tę kwestię, rzeczywista data doręczenia to, właśnie dzień 5 maja 2008r. Bowiem potwierdzają te datę doręczenia dodatkowo, oświadczenie doręczyciela, kserokopia rejestru korespondencji oraz pismo Burmistrza Miasta. Z dokumentów tych wynika, że w dniu 30 kwietnia 2008r. w książce poczty wychodzącej wpisana została korespondencja wychodząca z Wydziału Budżetu I Finansów Urzędu Miejskiego adresowana do skarżącego. Z uwagi na okres świąteczny i dni wolne od pracy (od 1 maja 2008r. do 4 maja 2008r.) , doręczyciel odebrał przesyłkę dla skarżącego 5 maja 2008r., którą w tym też dniu doręczył adresatowi.

Oceny co do daty doręczenia przesyłki w dniu 5 maja 2008r. nie może zmienić odręczna adnotacja skarżącego uczyniona na kopercie, w której doręczono mu przedmiotowe postanowienie – treści "10.05.08 sobota godz.12". Bowiem adnotacja taka mogła być uczyniona w każdym czasie, nie stanowi ona dopuszczalnego prawem potwierdzenia doręczenia. Należy podkreślić, że organ podatkowy zgodnie z art. 144 Ordynacji podatkowej doręcza pisma za pokwitowaniem , które jest dowodem doręczenia pisma odpowiedniej osobnie. Adresat pisma w przypadku doręczenia bezpośredniego potwierdza odbiór pisma własnoręcznym podpisem. Doręczenie pisma następuje z datą pokwitowania. Jest możliwe podważenie wiarygodności daty na potwierdzeniu doręczenia pisma, jeżeli z okoliczności sprawy wynika, że została ona podana nieprawidłowo. Jednakże w niniejszej sprawie sugestie skarżącego, że doręczyciel dopuścił się fałszerstwa daty doręczenia, nie znajdują potwierdzenia przy konfrontacji ze zgromadzonymi w tej sprawie ww. materiałami dowodowymi.

Tym samym ustalając datę doręczenia decyzji stronie, Sąd nie może przyjąć datę doręczenia wskazaną przez skarżącego i zapisaną na kopercie, jeżeli z okoliczności sprawy wynika, że doręczenie miało miejsce w innej dacie (por. wyrok NSA z dnia 20 stycznia 1999r. sygn. akt III SA 1594/98, Lex).

W świetle zgromadzonych w sprawie dowodów Sąd nie miał wątpliwości, co do dnia doręczenia decyzji stronie a w konsekwencji zaistniał obowiązek organu odwoławczego wynikający z treści art. 228 §1 pkt.2 Ordynacji podatkowej.

Zgodnie z treścią dyspozycji art. 223 § 2 pkt.1 Ordynacji podatkowej, odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie.

Art. 12 §1 Ordynacji podatkowej stanowi, że jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. W stanie faktycznym sprawy początkiem terminu (nie uwzględniając zdarzenia, którym jest dzień doręczenia pism) jest dzień 6 maja 2008r. a końcem terminu dzień 19 maja 2008r. Tak więc termin do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] kwietnia 2008r. upłynął w dniu 19 maja 2008r. Skarżący złożył odwołanie w dniu 23 maja 2008r. (data stempla pocztowego) uchybiając tym samym 14 -dniowemu terminowi do jego wniesienia.

W tym stanie rzeczy należy przyjąć, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając na podstawie przepisów art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, wydało w pełni zasadne postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Należy podkreśla, że stwierdzenie uchybienia terminu do złożenia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego , gdyż obowiązek taki wynika wprost z ustawy. Każde nawet nieznaczne, przekroczenie terminu zobowiązuje organ odwoławczy do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie ( por. wyrok NSA z dnia 6.06.2003r. sygn. akt SA/Bk 271/2003).

Sąd dodatkowo zauważa , że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...] kwietnia 2008r.skarżący mógł jedynie złożyć do Samorządowego Kolegium Odwoławczego a nie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, bowiem kwestia ta nie należy do kognicji Sądu. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa i dlatego skargę jako nieuzasadnioną oddalił po myśli art. 151 p.p.s.a.