Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1635/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-02-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Świderska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Teresa Porczyńska, Asesor WSA Cezary Koziński, Protokolant asystentka sędziego Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2007 r. sprawy ze skargi B. R.-L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) nakazuje wypłacić adwokat E. Ś. jako pełnomocnikowi z urzędu kwotę 600 (sześćset) złotych wraz z należnym podatkiem VAT z funduszu Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł.-P., odmówił B. R.-L. stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok. W uzasadnieniu stwierdzono, że wydatki poniesione przez podatniczkę na wykonanie trwałej zabudowy szaf typu A nie korzystają z prawa do odliczeń w ramach ulgi remontowo-modernizacyjnej, o której mowa w art. 27a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na skutek wniesionego odwołania Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. decyzją z dnia [...], wydaną po uprzednim przywróceniu B. R.-L. terminu do wniesienia odwołania, utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że załącznik nr 2 do rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 grudnia 1996 r. w sprawie określenia rodzajów wydatków na remont i modernizację budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, o które zmniejsza się podatek dochodowy

(Dz. U. Nr 156, poz. 788), wymienia "trwale umiejscowione szafy wnękowe" i jest to jednoznaczne oraz wyraźnie określenie rodzaju zabudowy, jak i miejsca wykonania. Wątpliwości powstają w momencie określenia, co należy uznać za trwale umiejscowioną "szafę wnękową". Zastosowanie wykładni gramatyczno-słownikowej pozwala na wyjaśnienie, że "wnęka" to "wgłębienie w ścianie zewnętrznej lub wewnętrznej budynku...", natomiast "wnękowy" to "dotyczący wnęki, umieszczony we wnęce" (Słownik Współczesnego Języka Polskiego; wyd. Wilga, Warszawa 1996,

s. 1283). Uwzględniając wyniki dokonanej wykładni organ odwoławczy stwierdził, że nie można uznać za wydatki na remont i modernizację wydatku poniesionego przez podatniczkę na zamontowanie szaf w pokoju, nawet jeżeli szafy te są na stałe przytwierdzone do ścian i podłogi. Sam fakt zamontowania szaf na trwale, nie uprawnia bowiem do dokonania odliczenia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi podatniczka, wnosząc o uchylenie decyzji organów podatkowych i przyznanie prawa do odliczania w ramach ulgi na remont i modernizację lokalu mieszkalnego wydatków na nabycie materiałów i montaż spornych szaf, podniosła, iż przywołana wykładnia językowa i ustalone znaczenie językowe terminu "wnęka" są "przestarzałe". Przyjęte w decyzji stanowisko organu odwoławczego jest dla niej jako podatnika i obywatela niezrozumiałe i stanowi ewidentny przykład naruszenia zasady równości wobec prawa. Na potwierdzenie swej argumentacji skarżąca przywołała orzeczenia organów administracji i sądu administracyjnego wydane w podobnych sprawach.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega uwzględnieniu.

Jednakże na wstępie podnieść należy, iż zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest z punktu widzenia kryterium legalności. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, nie będąc przy tym związany granicami skargi, czy przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Uwzględnienie skargi skutkujące uchyleniem zaskarżonej decyzji może nastąpić zaś tylko wówczas, gdy Sąd stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy;

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego;

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy /art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a."/.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji stwierdził, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego i naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy.

W tym względzie przede wszystkim wskazać należy, iż podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), w brzmieniu wynikającym z ustawy z dnia 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 202, poz. 1956). Zgodnie z art. 12 ust. 2 tej ustawy, wydatki o których mowa w art. 27a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym w 2003 r. poniesione w latach 2004-2005 podlegają odliczeniu od podatku w wysokości i na zasadach określonych w art. 27 a i art. 45 ust. 3a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosownie zaś do treści art. 27 a ust. 1 wskazanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek dochodowy od osób, o których mowa w art. 3 ust. 1, obliczony zgodnie z art. 27, obniżony o kwotę składki na powszechne ubezpieczenie, zmniejsza się na zasadach określonych w ust. 2-15, jeżeli w roku podatkowym podatnik poniósł wydatki na własne potrzeby mieszkaniowe, przeznaczone na remont i modernizację – zajmowanego na podstawie tytułu prawnego – budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego oraz wpłaty na wyodrębniony fundusz remontowy spółdzielni mieszkaniowej lub wspólnoty mieszkaniowej, utworzonych na podstawie odrębnych przepisów.

Powołany przepis art. 27 a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uprawnia zatem podatników do zmniejszenia podatku dochodowego, obliczonego zgodnie z art. 27 tej ustawy, o 19% kwoty poniesionych wydatków na remont i modernizację budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie tytułu prawnego, na zasadach określonych w art. 27a ust. 3 pkt 2 tej ustawy.

Rodzaje wydatków podlegających odliczeniu od podatku określone zostały w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 grudnia 1996 r. w sprawie określenia wydatków na remont i modernizację budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, o które zmniejsza się podatek dochodowy (Dz.U. Nr 156, poz. 788).

Jednocześnie w załączniku nr 2 do tego rozporządzenia, którego zastosowanie w niniejszej sprawie ma jedynie charakter posiłkowy, w ramach wykazu robót zaliczanych do remontu i modernizacji lokalu mieszkalnego zamieszczono: remont, modernizację lub wykonanie nowych elementów w lokalu mieszkalnym. Niemniej z ust. 1 pkt 7 tego rozporządzenia wynika, iż do zakresu tych robót zalicza się także wykonanie – oprócz elementów wskazanych w pkt 1-6 – pozostałych elementów (np. pawlaczy, trwale umiejscowionych szaf wnękowych, obudowy wanien, zlewozmywaków, grzejników).

Nie ulega przy tym wątpliwości, iż wskazane w tym punkcie "pozostałe elementy" nie zostały wymienione w sposób enumeratywny, lecz jedynie przykładowy. Cechą zaś wspólną dla owych "pozostałych elementów" jest ich trwałe umiejscowienie. Stąd też trwale umiejscowiona szafa wnękowa we wnęce określonej jako wgłębienie w ścianie jest jednym z przykładowo wymienionych elementów.

Powyższa konstatacja pozwala zatem stwierdzić, iż skoro pawlacz będący schowkiem pod sufitem utworzonym za pomocą poziomej przegrody został wymieniony jako przykład nowego elementu, którego wykonanie wchodzi w zakres remontu i modernizacji lokalu mieszkalnego, to tym samym nie można odmówić tego przymiotu szafie usytuowanej wzdłuż jednej ze ścian pokoju, czy też szafie znajdującej się w narożniku pokoju.

Zabudowa części pokoju (ściany i narożnika) spornymi szafami typu "Komandor", przymocowanymi do podłogi i ścian, jest w ocenie Sądu wykonaniem nowych, trwale umiejscowionych elementów w lokalu mieszkalnym, a wydatki związane z ich wykonaniem powinny być uwzględnione w odliczeniach od podatku, zgodnie z art. 27a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym w 2003 roku.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie

art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję.

Wobec uwzględnienia skargi w kwestii kosztów orzeczono na podstawie § 18

ust. 1 pkt. 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) w związku z art. 250 oraz art. 205 § 2 p.p.s.a.