Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 455/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-06-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3 i  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 27 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Nadzieja Karczmarczyk- Gawęcka po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. T. P. S. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18 marca 2013 r. znak: [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za II, III, V, IX, X, XI, XII 2009 r. oraz II, III, IV 2010 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

P. T. P. S. z o.o. z siedzibą w S., pismem z dnia 15 kwietnia 2013 r. podpisanym przez A. N.- członka zarządu Spółki - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18 marca 2013 r. znak: [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za II, III, V, IX, X, XI, XII 2009 r. oraz II, III, IV 2010 r.

Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Sądu w dniu 20 maja 2013 r., wezwano skarżącą Spółkę do uzupełnienia braków formalnych jej skargi, przez nadesłanie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego aktualnego na dzień wniesienia skargi - w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo to doręczono Spółce w trybie zastępczym w dniu 6 czerwca 2013 r.

W terminie zakreślonym przez Sąd, braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. uznał, co następuje:

Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej w skrócie: "p.p.s.a.", osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie zaś do art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

Z powyższej regulacji wynika, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym osoba prawna, a taką jest skarżąca Spółka, dokonuje czynności przez swoje organy albo osoby uprawnione do działania, będące zobowiązane z mocy ustawy do przedstawienia stosownego dokumentu, z którego wynikałoby ich umocowanie. W odniesieniu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością dokumentem, z którego wynika organ uprawniony do reprezentowania spółki oraz sposób jej reprezentacji jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 927/07, publ. LEX nr 516658).

Brak zaś dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04, ONSAiWSA 2005/5/91). W myśl tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Ponadto należy wskazać, że stosownie do art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Oznacza to, że art. 48 § 3 p.p.s.a. dopuszcza jedynie dwie możliwe postacie dokumentów składanych do sądu: oryginały lub odpisy uwierzytelnione przez notariusza lub pełnomocnika – profesjonalistę. Obowiązku wykazania swojego umocowania przez osobę dokonującą czynności w postępowaniu w imieniu osoby prawnej nie zmienia regulacja zawarta w art. 15 ust. 1 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, zgodnie z którą "od dnia ogłoszenia w Monitorze Sądowym i Gospodarczym nikt nie może zasłaniać się nieznajomością ogłoszonych wpisów", jak i domniemanie prawdziwości danych wpisanych do rejestru, wynikające z art. 17 tej ustawy (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2010 r., sygn. akt II GSK 1407/10, publ. LEX nr 707983).

W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca dołączyła do skargi kserokopię odpisu z Rejestru Handlowego według stanu na dzień 19 marca 2008 r. Trzeba podkreślić, że kserokopia potwierdzona za zgodność z oryginałem przez osobę podpisująca skargę, a nie będąca adwokatem, notariuszem, radca prawnym, nie może być uznany za oryginał. Dokument ten mógłby wprawdzie czynić zadość "odpisowi", gdyby jednak był poświadczony za zgodność z oryginałem w sposób, który przewiduje treść art. 48 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lipca 2011 r., sygn. akt I SA/Gl 288/11, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tego względu wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi, wskazując że zobowiązana jest do nadesłania odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, aktualnego na dzień wniesienia skargi.

Skarżąca Spółka nie wykonała zarządzenia i nie przedstawiła takiego odpisu. Termin zaś do uzupełnienia braku skargi, wyznaczony przez Sąd w wezwaniu pod rygorem jej odrzucenia, upłynął bezskutecznie w dniu 13 czerwca 2013 r. Niewykonanie w terminie wezwania do złożenia takiego dokumentu obligowało zatem Sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do odrzucenia skargi.

Dodać należy, że wezwanie do nadesłania odpisu KRS zostało doręczone skarżącej Spółce w dniu 6 czerwca 2013 r. w trybie zastępczym, określonym w przepisie art. 73 § 1 i § 2 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 -72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Jednocześnie zawiadomienie o tym wraz z informacją o możliwości odbioru pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie 7 dni, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma, w terminie nie dłuższym niż 14 dni, od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od momentu złożenia pisma w placówce pocztowej.

W przedmiotowej sprawie odpis zarządzenia o wezwaniu do nadesłaniu odpisu KRS zostało wysłane w dniu 20 maja 2013 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru i koperty wynika, że pierwsze awizowanie przesyłki nastąpiło w dniu 23 maja 2013 r., a drugie awizo miało miejsce w dniu 3 czerwca 2013 r. Ponieważ 14 - dniowy termin liczony jest od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej, zgodnie zatem z art. 73 § 4 p.p.s.a., za ostatni dzień tego terminu należało uznać dzień 6 czerwca 2013 r., który to który dzień nie był dniem ustawowo wolnym od pracy. Dla skarżącej Spółki 7 – dniowy termin do uiszczenia wpisu biegł zatem od dnia 7 czerwca 2013 r. i upłynął bezskutecznie z dniem 13 czerwca 2013 r. We wskazanym terminie skarżąca Spółka nie uzupełniła braku formalnego skargi.

Złożenie natomiast kserokopii z Rejestru Handlowego, według stanu nadzień 19 marca 2008 r. przez A. N., nie pozwala uznać, że w ten sposób strona skarżąca uzupełniła brak formalny skargi, polegający na przedstawieniu umocowania do działania w imieniu Spółki, w tym m.in. do sporządzenia i wniesienia skargi przez A. N.

W tym stanie sprawy, stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy

- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić.