Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 528/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 168 par. 1, art. 178, art. 198, art. 11, art. 184, art. 197 par. 2.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. D. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 19 października 2009 r., sygn. akt I SA/Go 780/08 odrzucającego zażalenie w sprawie ze skargi S. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia 31 lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od posiadania psów za 2004 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z dnia 19 października 2009 r., sygn. akt I SA/Go 780/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę S. D. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia 31 lipca 2008 roku, nr [...], w przedmiocie nadpłaty w podatku od posiadania psów za 2004 r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia powołano art. 16 § 2, art. 178 i art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej: p.p.s.a.).

2. Uzasadniając postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. podał, że postanowieniem z dnia 21 maja 2009 r., sygn. akt II FZ 111/09, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 16 lutego 2009 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 50 zł. Postanowieniem z dnia 10 września 2009 r., sygn. akt II FZ 360/09, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 22 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Go 780/08, przyznające skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi w części przekraczającej 50 zł.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 21 września 2009 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia tegoż Przewodniczącego z dnia 16 lutego 2009 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 50 zł. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 24 września 2009 r. W dniu 30 września 2009 r. do Sądu wpłynęło pismo, w którym skarżący złożył zażalenie na zarządzenie o uiszczenie wpisu. Złożył także ponowie wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne, powołując art. 16 § 2, art. 178 i art. 198 p.p.s.a.

3. Wnosząc zażalenie na w.w. postanowienie Sądu pierwszej instancji, skarżący podniósł, że WSA w Gorzowie Wlkp. postanowieniem z dnia 16 lutego 2009 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Go 782/08 przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym. Skarżący stwierdził, że nie stać ani jego, ani jego małżonki na zapłacenie za sprawę. Obydwoje są w podeszłym wieku i chorują, z czym są związane wydatki na leki i leczenie. Stąd skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4. Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, a zatem podlega oddaleniu.

W rozpoznawanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny wydał prawomocne postanowienie w dniu 21 maja 2009 r. (sygn. akt II FZ 111/09 – s. 79 akt WSA w Gorzowie Wlkp.), którym oddalił zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego I Wydziału WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 16 lutego 2009 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Nie jest kwestionowane w orzecznictwie ani w literaturze przedmiotu, że orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są ostateczne i nie podlegają zaskarżeniu. W myśl art. 168 § 1 p.p.s.a. są prawomocne, gdyż nie przysługuje od nich środek odwołania. Prawomocność oznacza ostateczne zakończenie postępowania w danej sprawie (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 446).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego słusznie Sąd pierwszej instancji stwierdził, że złożone przez skarżącego zażalenie jest niedopuszczalne. Zarządzenie z dnia 16 lutego 2009 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego podlegało już bowiem ocenie przez NSA w trybie zażalenia na to zarządzenie. Zażalenie – jak wyżej stwierdzono – zostało oddalone, tym samym zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu stało się prawomocne. Na skutek w.w. postanowienia NSA z dnia 21 maja 2009 r. skarżący był zobowiązany do uiszczenia stosowanego wpisu sądowego w kwocie 50 zł. Został do tego wezwany pismem z dnia 21 września 2009 r. (k. 117 akt WSA w Gorzowie Wlkp.). Wezwanie zostało skutecznie doręczone, o czym świadczy zwrotka pocztowa (k. 119 – akt WSA w Gorzowie Wlkp.). Skarżący nie wypełnił więc ciążącego na nim obowiązku uiszczenia w.w. wpisu. Zamiast tego wniósł kolejne zażalenie, które w świetle prawa jest niedopuszczalne, gdyż stanowi próbę wniesienia środka odwoławczego od prawomocnego zarządzenia. Tym samym Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 178 w związku z art. 198 p.p.s.a.

5. Odnosząc się do podniesionego w zażaleniu argumentu, że w sprawie I SA/Go 782/08 WSA w Gorzowie Wlkp. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, należy stwierdzić, że decyzje sądu w innych sprawach nie mogą rzutować automatycznie na rozstrzygniecie danej sprawy (poza wyjątkami przewidzianymi prawem – np. art. 11 p.p.s.a.). Sąd jest niezawisły i niezależny w sprawowaniu sprawiedliwości, dokonuje samodzielnie oceny stanu faktycznego i orzeka według prawa w zgodzie z zasadami rozumowania i doświadczeniem życiowym. Nie można zatem oczekiwać, że rozstrzygnięcie w podobnej sprawie, której stroną jest ta sama osoba, będzie decydowało o tym, że sąd uzna rozważenie danej sprawy za zbyteczne i orzeknie identycznie.

6. Kierując się wyżej wymienionymi względami, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.