Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1666/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-10-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2013 r. sprawy ze skargi Spółdzielni M. w W. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie refundacji wywozowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz Spółdzielni M. w W. kwotę 5399 zł (pięć tysięcy trzysta dziewięćdziesiąt dziewięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez S. w W. jest decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] października 2009 r. nr [...] odmawiającą wypłaty refundacji wywozowej na wniosek WPR1 o nr [...] z dnia [...] maja 2007 r.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym.

S. w W. złożyła, na podstawie art. 49 ust.1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych (Dz.Urz. WE L 102 z 17 kwietnia 1999r. z późn.zm.) w Agencji Rynku Rolnego wniosek WPR1 o numerze [...] z dnia [...] maja 2007 r. ([...]) o wypłatę refundacji do wywozu towaru o kodzie ERN 0405 10 11 9700 w ilości 26.000 kg.

Pismem z dnia 23 sierpnia 2007 r. ARR poinformowała przedsiębiorcę, że wraz z wnioskiem nie wpłynął oryginał karty kontrolnej T5 dotyczący przedmiotowej wysyłki. Jednocześnie organ wyjaśnił procedurę uzyskania i potwierdzenia duplikatu karty kontrolnej T5 oraz poinformował o możliwości złożenia uzasadnionego wniosku o uznanie innych dokumentów - wymienionych w art.16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 - za równoważne karcie kontrolnej T5. Jednocześnie organ zwrócił się o przedstawienie powyższych dokumentów w celu przyznania uprawnień do naliczenia refundacji wywozowych.

Kolejne pisma z prośbą o uzupełnienie przedłożonej dokumentacji dotyczącej wniosku o refundację ARR wystosowała do przedsiębiorcy w dniu 5 października 2007 r., 31 stycznia 2008 r. oraz 11 marca 2008 r.

W odpowiedzi S. przesłała w dniu 7 kwietnia 2008 r. wyjaśnienia dotyczące prób ustalenia okoliczności zagubienia karty kontrolnej T5 oraz dokumenty: kopie SAD3, fakturę oraz potwierdzenie płatności za towar, z prośbą o uznanie ich za alternatywne karcie kontrolnej T5 niezbędnej do wypłaty refundacji wywozowej.

W kolejnym piśmie z dnia 29 kwietnia 2008 r. Spółdzielnia wyjaśniła, iż transport towaru organizowany był zgodnie z kontraktem przez klienta i upoważnioną przez niego firmę spedycyjną. W związku z tym od momentu przekazania dokumentów kierowcy Spółdzielnia nie miała wpływu na dalszy ich obieg.

Następnie pismem z dnia 27 maja 2008 r. organ poinformował Spółdzielnię, iż wnioskując o uznanie dokumentów za równoważne karcie kontrolnej T5 ma obowiązek wykazać, że zaistniała sytuacja nastąpiła z przyczyn od niej niezależnych.

W związku z tym, że S. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku ze skargą na decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w G. z dnia [...] września 2008 r. ponownie odmawiającą potwierdzenia, że towary objęte kartą kontrolną T5 z dnia [...] maja 2007 r. otrzymały zgłoszone użycie i/lub przeznaczenie, to znaczy, że zostały wyprowadzone poza obszar celny Wspólnoty, ARR wydłużyła do dnia [...] maja 2009 r. okres na dostarczenie dokumentów niezbędnych do wypłaty refundacji dotyczących wniosku WPR1 z dnia [...] maja 2007 r.

Pismem z dnia 17 lipca 2009 r. ARR została powiadomiona, że ww. skarga została odrzucona z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych, a postanowienie w tej sprawie stało się prawomocne.

Decyzją z dnia [...] października 2009 r. Prezes ARR odmówił stronie wypłaty refundacji wywozowej.

W uzasadnieniu odwołania od powyższej decyzji S. wskazała, iż dopełniła czynności wynikających z przepisów art. 912 c ust. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 02 lipca 1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, jak również § 44 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych wymogów, jakie powinno spełniać zgłoszenie celne, tj. że towary i oryginały kart kontrolnych T5 należy przedstawić w urzędzie celnym przeznaczenia. Wyjaśniła również, iż karta kontrolna T5 wraz z innymi dokumentami towarzyszącymi przesyłce wydana została kierowcy przewożącemu kontener, który dostarczył do Urzędu Celnego w G. towar, oryginał dokumentu T5 oraz oryginał dokumentu SAD. Spółdzielnia podkreśliła, że od momentu wydania kierowcy dokumentów towarzyszących przesyłce, nie miała wpływu na dalszy ich obieg, przy czym firma spedycyjna Y. Sp. z o.o. w G. potwierdziła, że ww. dokumenty zostały złożone w Urzędzie Celnym w G.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. utrzymał zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji w mocy. W uzasadnieniu Minister wyjaśnił, iż zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 612/2009 z dnia 7 lipca 2009 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych (Dz.U. L 186 z 17 lipca 2009 r., str. 1-58) wypłata refundacji uzależniona jest od przedstawienia dowodu, że produkty, które obejmuje przyjęte zgłoszenie wywozowe, opuściły obszar celny Wspólnoty w niezmienionym stanie w ciągu sześćdziesięciu dni od przyjęcia zgłoszenia. Dowód ten przedstawia się poprzez okazanie należycie potwierdzonego oryginału karty kontrolnej T5. W odniesieniu natomiast do stanowiska Spółdzielni, iż po zwolnieniu towaru z odprawy celnej i po przekazaniu dokumentów kierowcy firmy spedycyjnej przewożącej towar przestała mieć jakąkolwiek kontrolę nad dokumentacją, zatem odpowiedzialności za tę sytuację nie ponosi, Minister wskazał, iż zgodnie ze stanowiskiem zaprezentowanym przez Komisję Europejską w odniesieniu do art. 2 ust. 1 lit. i rozporządzenia Komisji (WE) 612/2009 eksporter jako osoba, która jest uprawniona do refundacji pozostaje stroną posiadającą zobowiązania wynikające z uczestnictwa w mechanizmie refundacji wywozowych.

W skardze Spółdzielnia wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Skarżąca podniosła zarzuty naruszenia art. 6 k.p.a. poprzez jej wydanie w oparciu o wadliwą podstawę prawną oraz art. 7 k.p.a. poprzez nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla sprawy. Ponadto skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie przepisów art. 7 ust.1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 612/2009.

W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie w pełni podzielając argumenty wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 czerwca 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 473/11 oddalił skargę. W uzasadnieniu wyroku wskazano, że zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999, wypłata refundacji jest uzależniona od przedstawienia dowodu, że produkty, które obejmuje przyjęte zgłoszenie wywozowe, opuściły obszar celny Wspólnoty w niezmienionym stanie w ciągu sześćdziesięciu dni od przyjęcia zgłoszenia. Dowód ten przedstawia się poprzez okazanie należycie potwierdzonego oryginału karty kontrolnej T5.

Obowiązek stosowania karty T5 wynika również bezpośrednio z krajowych przepisów celnych, w szczególności z przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych wymogów, jakie powinno spełniać zgłoszenie celne (Dz.U. Nr 94, poz. 902 ze zm.). Zgodnie z § 43 rozporządzenia do zgłoszenia celnego o objęcie procedurą wywozu towarów rolnych (co do których został złożony wniosek o refundację), które mają zostać wyprowadzone z obszaru celnego Wspólnoty przez urząd celny wyprowadzenia znajdujący się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, należy dołączyć oryginał karty kontrolnej T5 i trzy kopie tej karty lub zestaw składający się z oryginału karty kontrolnej T5 oraz kart T5 bis albo list towarowych T5 i trzy kopie tego zestawu.

W rozpoznawanej sprawie urząd celny wywozu nie był jednocześnie urzędem celnym wyprowadzenia. Towar został zgłoszony do wywozu w Urzędzie Celnym w Ł., natomiast urzędem celnym wyprowadzenia był Urząd Celny w G. Tym samym skarżąca Spółdzielnia zobowiązana była dołączyć kartę kontrolną T5 do zgłoszenia celnego oraz przedstawić do potwierdzenia w czasie ostatecznego wyprowadzenia towaru. Prowadzone z inicjatywy strony postępowania przed organami celnymi nie doprowadziły do ustalenia, że karta T5 została dostarczona do urzędu celnego wyprowadzenia, brak więc podstaw do przyjęcia, że zostały przeprowadzone czynności przewidziane przepisami wspólnotowymi, dotyczące potwierdzenia wyprowadzenie towarów rolnych poza obszar celny Wspólnoty. W konsekwencji karta T5 nie mogła zostać odesłana do ARR.

Następnie Sąd I instancji zwrócił uwagę, że art. 49 ust.3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 przewiduje możliwość uznania innych dokumentów za równoważne, w sytuacji gdy egzemplarz kontrolny karty T5 nie zostanie zwrócony w terminie 3 miesięcy do organu centralnego (w tej sprawie ARR) i nastąpiło to z przyczyn niezależnych od eksportera. Przepisy nie przewidują jednak możliwości uznania za równoważne z kartą T5 innych dokumentów, w sytuacji gdy karta T5 nie została prawidłowo wypełniona i przedstawiona w urzędzie celnym wyprowadzenia. W ocenie Sądu, przedłożone przez skarżącą zaświadczenie z dnia 18 czerwca 2010 r. wystawione przez Naczelnika Urzędu Celnego w G. potwierdzające wyprowadzenie poza obszar celny Wspólnoty towaru określonego w zgłoszeniu celnym z dnia [...] maja 2007 r. nie może stanowić podstawy do wypłaty refundacji, ponieważ nie spełnia wymagań art. 49 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 800/1999 dla dokumentu równoważnego. Za dokument równoważny można uznać tylko świadectwo z urzędu celnego wyprowadzenia zaświadczające, że egzemplarz kontrolny T5 został należycie przedstawiony, zawierające numer i urząd celny wystawienia tego egzemplarza T5, jak również datę opuszczenia przez produkt obszaru celnego Wspólnoty (art. 49 ust.3 rozporządzenia 800/1999). Przedstawione zaświadczenie nie potwierdza, że egzemplarz kontrolny T5 został należycie przedstawiony w urzędzie celnym wyprowadzenia. Jest to natomiast warunek konieczny do wypłaty wnioskowanej refundacji wywozowej.

Sąd podkreślił również, że zgodnie z art. 52 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 działania jakiejkolwiek strony trzeciej mającej bezpośredni lub pośredni związek z formalnościami koniecznymi do wypłaty refundacji są przypisywane beneficjentowi. Uchybienie w zakresie braku kompletności dokumentów ewentualnego spedytora, czy kierowcy, należy zatem, zgodnie z ww. przepisami, traktować jako uchybienie wnioskodawcy. Wyjaśnił też, że przedstawienie karty T5 w urzędzie celnym wyprowadzenia nie jest niezbędne dla opuszczenia przez towar obszaru celnego Wspólnoty, ale dla uzyskania refundacji. Tak więc nie było przeszkód, aby towar określony w dokumencie SAD, pomimo nieprzedstawienia karty kontrolnej T5, opuścił obszar celny Wspólnoty. Gdyby zaś dokument SAD mógł być dokumentem równoważnym w stosunku do karty T5, niecelowe byłoby wprowadzenie obowiązku wypełniania i przedstawiania organom celnym tej karty.

W skardze kasacyjnej od ww. wyroku Spółdzielnia wniosła o jego w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji podnosząc zarzuty naruszenia:

1) przepisów o postępowaniu w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, tj.:

a) art. 141 § 4 w zw. z art. 133 § 1 i art. 1 p.p.s.a., poprzez wadliwą ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz wadliwe wykonanie przez Sąd funkcji kontrolnej polegającej na:

- błędnej i niepełnej ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego przez zaakceptowanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny poglądu organu, iż dowód w postaci zaświadczenia Naczelnika Urzędu Celnego w G. z dnia 18.06.2010 r., dokumentu SAD, a także duplikat dokumentu kontrolnego T5, są nieistotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, a w rzeczywistości mają one kluczowe znaczenie, gdyż stanowią one równorzędne dokumenty w rozumieniu rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999;

- błędnym ustaleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny stanu faktycznego i ocenie dowodów polegającym na przyjęciu, mimo dowodów przeciwnych, iż w obrocie nie występowała karta kontrolna T5 - gdy taki dokument został wystawiony zgodnie z prawem przez uprawniony organ, a po jego zaginięciu został wystawiony duplikat tego dokumentu i przedłożony stosownemu organowi;

- braku odniesienia się i oceny przez Sąd do powołanych w pismach procesowych strony wykładni prawa wynikającego z postanowień preambuły rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 w powiązaniu z innymi aktami prawnymi.

b) art. 141 § 4 p.p.s.a. polegający na błędnym wskazaniu i wyjaśnieniu podstawy prawnej wyroku, tj. art. 52 ust. 4 i pkt 67 preambuły do rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999, a także przywołanie innych aktów prawnych bez wskazania konkretnej normy prawnej jako podstawy wyrokowania lub w przypadku braku jej powołania lakoniczne jej uzasadnienie;

2) przepisów prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, tj. :

a) art. 7 ust. 1, art. 9 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 poprzez ich brak zastosowania (art. 9) i błędną wykładnię (art.7).

b) art. 91 Konstytucji RP w zw. z art. 7 ust. 1 i art. 9 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 w zw. z § 43 i § 44 rozporządzenia Ministra Finansów poprzez brak zastosowania norm prawa międzynarodowego, które mają pierwszeństwo przed powołanymi przez Sąd przepisami prawa krajowego;

c) art. 52 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) 800/1999 poprzez jego błędne zastosowanie;

d) punktu 67 preambuły do powyżej powołanego rozporządzenia jako wskazania podstawy prawnej orzeczenia;

e) art. 2 ust. 1 lit. h rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 w zw. z art. 912 lit. f ust. 2 rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny. (Dz. U. UE L. Z 11.10.1993 r.) poprzez brak ich zastosowania;

f) art. 49 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) 800/1999 w zw. z punktem 2, 4, 6, 10, 59 Preambuły do wskazanego powyżej rozporządzenia poprzez błędną jego wykładnię.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej Spółdzielnia podkreśliła, że zupełnej uwadze Sądu uszedł fakt, iż przełożyła organowi duplikat dokumentu - karty kontrolnej T5. W świetle zaś powołanych w skardze przepisów prawa materialnego - w szczególności art. 2 ust. 1 lit. h rozporządzenia Komisji (WE) 800/1999 w zw. z art. 912 lit. f ust. 2 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93, pojęcie "egzemplarz kontrolny T5" oznacza dokument, określony w art. 912a - 912g rozporządzenia (EWG) nr 2454/93. Jest nim także duplikat, który może być wydany na wniosek strony - art. 912 lit. f ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93. Spółdzielnia wystąpiła o wydanie takiego dokumentu, który otrzymała, przedkładając go następnie stosownemu organowi. Sąd dokonał też błędnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w zakresie oceny zaświadczenia Naczelnika Urzędu Celnego w G. z dnia 18 czerwca 2010 r. oraz braku oceny dokumentu SAD. Zdaniem skarżącej, te dwa dowody w sposób wyczerpujący mogą stanowić inne dokumenty uznane za równoważne, o których mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 800/1999.

Powołując się na art. 91 Konstytucji RP Spółdzielnia podkreśliła, że przepisy prawa unijnego, w przypadku sprzeczności, mają pierwszeństwo przed regulacją krajową, w szczególności w odniesieniu do rozporządzenia Ministra Finansów, którego przepisy są sprzeczne z przepisami prawa unijnego, to jest art. 7, 8, czy 10 powołanego powyżej rozporządzenia Komisji (WE) 800/1999. Treść rozporządzenia Komisji w przepisach dotyczących podstaw otrzymania refundacji (m.in. art. 7 i 9) nie warunkują otrzymania refundacji od przedłożenia oryginału karty kontrolnej T5, a jedynie wskazują na konieczność przedstawienia dowodu " że produkty, które obejmuje przyjęte zgłoszenie wywozowe, opuściły obszar celny Wspólnoty..." – art. 7 ust. 1 rozporządzenia.

Wyrokiem z dnia 21 lutego 2013 r., sygn. akt I GSK 1388/11 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie.

W uzasadnieniu wyroku NSA zaznaczył, że procedurę wypłaty refundacji wywozowych w rozpatrywanej sprawie regulują przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999. Zgodnie z art. 7 tego rozporządzenia wypłata refundacji wywozowych uzależniona jest od przedstawienia dowodu, że produkty, które obejmuje przyjęte zgłoszenie wywozowe, opuściły obszar celny Wspólnoty w niezmienionym stanie w ciągu sześćdziesięciu dni od przyjęcia zgłoszenia. Dowód ten przedstawia się poprzez okazanie należycie potwierdzonego egzemplarza kontrolnego T5. Stosownie do art. 2 ust. 1 lit. h powołanego rozporządzenia "egzemplarz kontrolny T5" oznacza dokument, określony w art. 912 a–912 g rozporządzenia (EWG) nr 2454/93. Wobec powyższego zastosowanie w sprawie znajduje również art. 912 f ust. 2 tego rozporządzenia, stanowiący, że "w przypadku utraty oryginałów egzemplarzy kontrolnych T5 i wyciągów z egzemplarzy kontrolnych T5 urząd wystawiający może, na wniosek osoby zainteresowanej, wystawić ich duplikaty. Duplikat musi być opatrzony pieczęcią urzędu i podpisem uprawnionego urzędnika, jak również musi zostać na nim umieszczony, drukowanymi czerwonymi literami wpis DUPLIKAT". Zatem duplikat "egzemplarza kontrolnego T5" w świetle art. 2 ust. 1 lit. h rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 w związku z art. 912 f ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 jest tak jak oryginał egzemplarzem kontrolnym T5 uprawniającym do uzyskania refundacji wywozowej. Podobnie zresztą jak egzemplarz kontrolny T5 wystawiony retrospektywnie (art. 912 f ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93).

Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, iż Sąd I instancji przyjął, że wobec braku oryginalnego egzemplarza kontrolnego T5 możliwe jest ubieganie się przez skarżącą Spółdzielnię o uzyskanie refundacji wywozowej tylko na podstawie świadectwa wydanego przez urząd celny wyprowadzenia towaru i ocenił, że zaświadczenie Naczelnika Urzędu Celnego w G. z dnia 18.06.2010 r. nie spełnia wymogu zawartego w art. 49 ust. 3 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 800/1999 jako dokumentu równoważnego z egzemplarzem kontrolnym T5, gdyż nie potwierdza ono, że egzemplarz kontrolny T5 został należycie przedstawiony w urzędzie celnym wyprowadzenia.

Sąd I instancji nie zajął się natomiast kwestią istnienia duplikatu egzemplarza kontrolnego T5. Nie rozważył tego zagadnienia, mimo że w skardze strona skarżąca podnosiła, że organ odmówił jej uznania duplikatu egzemplarza kontrolnego T5, argumentując, że zaniechanie strony polegające na nieprzedstawieniu oryginału egzemplarza kontrolnego T5 wraz z towarem w urzędzie celnym wyprowadzenia spowodowało, że Oddział Celny Baza Kontenerowa w G. nie miał możliwości ustalenia, czy towary ujęte na duplikacie karty kontrolnej T5 są tymi samymi co towary przedstawione w urzędzie celnym wywozu.

Rozpatrując sprawę ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 190 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) – sąd, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Rozpoznając niniejszą sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny związany jest zatem wykładnią prawa zawartą w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 lutego 2013 r., sygn. akt I GSK 1388/11 wydanym w następstwie skargi kasacyjnej skarżącego.

Badając zaskarżoną decyzję we wskazanym zakresie, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że procedurę wypłaty refundacji wywozowych w rozpatrywanej sprawie regulowały przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych (Dz.Urz. WE L 102 z 17 kwietnia 1999 r. z późn. zm.). Zgodnie z art. 7 tego rozporządzenia wypłata refundacji wywozowych uzależniona jest od przedstawienia dowodu, że produkty, które obejmuje przyjęte zgłoszenie wywozowe, opuściły obszar celny Wspólnoty w niezmienionym stanie w ciągu sześćdziesięciu dni od przyjęcia zgłoszenia. Dowód ten przedstawia się poprzez okazanie należycie potwierdzonego egzemplarza kontrolnego T5.

Stosownie do art. 2 ust. 1 lit. h powołanego rozporządzenia przez "egzemplarz kontrolny T5" należy rozumieć dokument określony w art. 912 a–912 g rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. UE L z 11 października 1993 r.). Z powołanego przepisu wynika zatem, że zastosowanie w sprawie znajduje m.in. art. 912 f ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93. Zgodnie natomiast z treścią tego przepisu w przypadku utraty oryginałów egzemplarzy kontrolnych T5 i wyciągów z egzemplarzy kontrolnych T5 urząd wystawiający może, na wniosek osoby zainteresowanej, wystawić ich duplikaty. Duplikat musi być opatrzony pieczęcią urzędu i podpisem uprawnionego urzędnika, jak również musi zostać na nim umieszczony, drukowanymi czerwonymi literami wpis DUPLIKAT". Wynika z tego, że duplikat egzemplarza kontrolnego T5 w świetle art. 2 ust. 1 lit. h rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 w związku z art. 912 f ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 uprawnia do uzyskania refundacji wywozowej analogicznie jak oryginał tego dokumentu.

Podsumowując wskazać należy, że skoro w świetle art. 2 ust. 1 lit. h rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 w związku z art. 912a–912g rozprowadzenia (EWG) nr 2454/93 egzemplarzem kontrolnym T5 jest także duplikat egzemplarza kontrolnego T5 wystawiony zgodnie z art. 912f ust. 2 tego rozporządzenia, to strona ubiegając się o wypłatę refundacji wywozowej nie musiała składać wniosku do właściwego organu o uznanie innych dokumentów za równoważne z egzemplarzem kontrolnym T5.

W niniejszej sprawie strona przedstawiła organowi duplikat egzemplarza kontrolnego T5 nr [...] sporządzony w dniu [...] maja 2007 r. Organ odmówił jednak uznania tego dokumentu twierdząc, że nieprzedstawienie oryginału egzemplarza kontrolnego T5 wraz z towarem w urzędzie celnym wyprowadzenia uniemożliwiło Oddziałowi Celnemu Baza Kontenerowa w G. ustalenie, czy towary ujęte na duplikacie karty kontrolnej T5 są tymi samymi towarami co towary przedstawione w urzędzie celnym wywozu, tj. Urzędzie Celnym w Ł.

Takie stanowisko organu wobec treści powołanych powyżej przepisów jest nieuprawnione, gdyż przedłożony przez stronę duplikat egzemplarza kontrolnego T5 jest równoważny z jego oryginałem. W konsekwencji w rozpoznawanej sprawie doszło do naruszenia art. 2 ust. 1 lit. h rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 w zw. z art. 912 lit. f ust. 2 rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny. (Dz. U. UE L. Z 11.10.1993 r.) poprzez brak ich zastosowania.

Reasumując Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie opierając się na art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. O kosztach postanowiono na podstawie art. 200 i 205 § 2 i 3 cyt. ustawy.