Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 148/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2019-05-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K.-R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] lutego 2019 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drogach publicznych pojazdu nienormatywnego postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej kwotę [...]([...] złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.


UZASADNIENIE

M. K.-R. (dalej jako: "skarżąca") wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] lutego 2019 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej.

Zarządzeniem z dnia [...] kwietnia 2019 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono w dniu 16 kwietnia 2019 r. dorosłemu domownikowi skarżącej. Pomimo upływu wyznaczonego terminu braków nie uzupełniono.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje:

Przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej p.p.s.a.), zakreśla wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wskazując, że powinna ona odpowiadać ogólnym wymaganiom pism w postępowaniu sądowym, a ponadto określa szczególne warunki, jakim skarga powinna czynić zadość. Spełnienie wszystkich wskazanych wymogów determinuje skuteczność tego środka zaskarżenia, albowiem jedynie prawidłowa i kompletna skarga, może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu.

Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. - jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Mając to na uwadze wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków skargi poprzez jej podpisanie w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Strona skarżąca mimo wezwania nie podjęła żadnej próby usunięcia braków formalnych skargi.

Z tych względów należało odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.