Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1401/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-01-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1 i 2, art. 87 par. 4,
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji zawieszające postępowanie administracyjne dotyczące samowolnej budowy ganku, dobudowanego do budynku gospodarczo-letniskowego na działce nr [...] w miejscowości [...] w gminie D.. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi A. P. w dniu [...] r. W dniu [...] r. A. P. nadała w urzędzie pocztowym skargę na to postanowienie, bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. W dniu [...] r. Sąd przekazał skargę [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w S. , celem nadania jej biegu.

W dniu [...] r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podnosząc, że trzydziestodniowemu terminowi do wniesienia skargi uchybiła z powodu ciężkiej choroby ojca, który choruje przewlekle i jest po dwóch operacjach ratujących życie, a jego stan zdrowia w okresie ostatnich dwóch tygodni poprzedzających złożenie wniosku znacznie się pogorszył, co sprawiło, że ze zmęczenia i przepracowania skarga została omyłkowo wysłana do Sądu zamiast do organu, za pośrednictwem którego powinna zostać wniesiona. Sąd, zarządzeniem z dnia [...] r. zobowiązał skarżącą do wskazania, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu oraz do uprawdopodobnienia podnoszonych we wniosku okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu przez wskazanie miejsca zamieszkania ojca wnioskodawczyni oraz przedłożenie dokumentów potwierdzających podnoszone przez skarżącą okoliczności dotyczące stanu zdrowia ojca, w terminie 7 dni.

W piśmie z dnia [...] r. skarżąca oświadczyła, że jej ojciec mieszka przy ul. [...] w C. (skarżąca przy ul. [...] w C.) i pozostaje pod jej opieką. Do pisma dołączyła kartę informacyjną leczenia szpitalnego S. G. z której wynika, że w okresie od [...] r. do [...] r. był hospitalizowany w [...], gdzie została wykonana [...], oraz kartę informacyjną leczenia szpitalnego w tej samej placówce i w tej samej klinice w okresie od [...] r. do [...] r. podczas którego [...] u tego pacjenta.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Przedmiotem rozpoznania Sądu jest wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie doręczone pełnomocnikowi skarżącej radcy prawnemu W. D. w dniu [...] r. Termin do wniesienia skargi upłynął z dniem [...] r. Skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu [...] r. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został nadany w urzędzie pocztowym [...] r.

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd postanowi na wniosek strony przywrócenie terminu, jeżeli nie dokonała ona w terminie czynności procesowej bez swojej winy. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Z przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej wynika, że przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie trzy przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy i dopełniona została czynność, dla której określony był termin.

Skarżąca, mimo zobowiązania Sądu z dnia [...] r., nie podała kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu, co uniemożliwiło zbadanie, czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony z zachowaniem terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a. Samo złożenie oświadczenia, że przyczyną uchybienia terminu był zły stan zdrowia ojca skarżącej, który choruje przewlekle i którego stan się pogorszył w ostatnich dwóch tygodniach przed złożeniem wniosku, nie było wystarczające do określenia, kiedy przyczyna uchybienia terminu ustała. Z oświadczenia skarżącej nie wynika, by przyczyna uchybienia terminu w ogóle ustała.

Skarżąca nie uprawdopodobniła także braku swojej winy w uchybieniu terminu. Nie każda bowiem choroba uzasadnia brak winy strony w uchybieniu terminu, nawet jeśli jest to choroba wnioskodawcy. Jest nią z reguły nagła choroba, która nie pozwola na wyręczenie się inną osobą. Nawet taka choroba, która wymaga leżenia, nie uzasadnia przywrócenia terminu, jeżeli przykładowo strona mogła nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników (por. postanowienie NSA z dnia 5 września 2013 r. sygn. akt II FZ 746/13, LEX nr 1364189). Tymczasem z wniosku o przywrócenie terminu wynika, że osobą chorą i to przewlekle jest [...] letni ojciec skarżącej, [...]. Zaskarżone postanowienie zostało wydane już po tej dacie, w dniu [...] r. i zostało doręczone profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] r. Skarżąca nie przedłożyła dokumentacji z której wynikałoby, że po dacie doręczenia jej zaskarżonego postanowienia, zaistniały nadzwyczajne, niemożliwe do przewidzenia okoliczności, które uniemożliwiły jej złożenie skargi w terminie.

Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, przesłanka braku winy w uchybieniu terminu powinna być oceniana z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 15 października 2013 r , sygn. akt II GZ 562/13, Lex nr 1437280).

Oceniając przedmiotowy wniosek według powyższych kryteriów, Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem przedstawione we wniosku argumenty nie były wystarczające do przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Skarżąca oświadczyła, że przyczyną uchybienia terminu była przewlekła choroba jej ojca, jednak nie przedstawiła dowodów potwierdzających, by po doręczeniu jej zaskarżonego postanowienia zaistniały takie okoliczności, które uniemożliwiłyby jej złożenie skargi w terminie. Tym samym należało przyjąć, że skarżąca nie wykazała także braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.

Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.