Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 794/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 175 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Hauser po rozpoznaniu w dniu 20 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2011 r., VII SA/Wa 2297/10 odrzucającego skargę kasacyjną J. G. w sprawie ze skargi J. G. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 57/10 postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2011 r., VII SA/Wa 2297/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej jako: WSA) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem WSA z dnia 17 marca 2010 r.,

VII SA/Wa 57/10 odrzucił skargę kasacyjną J. G.

W uzasadnieniu WSA wskazał, że postanowieniem z dnia 9 maja 2011 r. odrzucił skargę J. G. o wznowienie postępowania sądowego, a odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem o przysługującej skardze kasacyjnej został doręczony J. G. w dniu 16 maja 2011 r. W dniu 17 maja 2011 r. wpłynęło do Sądu zażalenie strony skarżącej, uzupełnione pismem z dnia 19 maja

2011 r., na ww. postanowienie z dnia 9 maja 2011 r., a WSA potraktował

ww. "zażalenie" jako skargę kasacyjną. W konsekwencji, jako że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a wniesienie skargi kasacyjnej osobiście jest niedopuszczalne, WSA odrzucił skargę kasacyjną strony skarżącej.

W zażaleniu J. G. wskazała, że jej intencją nie było odwoływanie się

czy prowadzenie postępowania kasacyjnego, ale jedynie uchylenie lub unieważnienie wyroku sądowego z dnia 17 marca 2010 r. Autor pisma oskarżył WSA i sędziów

w nim pracujących o niekompetencję i łamanie prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Jak trafnie wskazał Sąd I instancji, zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zmianami - dalej jako: ppsa) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Ten tzw. przymus adwokacko-

-radcowski związany jest z wysokimi wymaganiami formalnymi stawianymi skardze kasacyjnej, których niezachowanie grozi jej odrzuceniem.

Przekładając powyższe na okoliczności rozpatrywanej sprawy, skoro J. G. wniósła skargę kasacyjną osobiście, było to w świetle przepisów ppsa niedopuszczalne, a w konsekwencji Sąd I instancji nie miał innego wyjścia jak tylko skargę kasacyjną J. G. na podstawie art. 178 ppsa odrzucić

W tym stanie rzeczy zaskarżane postanowienie należy uznać za zgodne

z przepisami prawa, dlatego NSA, na podstawie art. 197 w związku z art. 184 ppsa orzekł jak w sentencji.

Na marginesie NSA wskazuje, że ma świadomość, iż intencją J. G. było uchylenie lub unieważnienie wyroku sądowego z dnia 17 marca 2010 r.,

jednak w demokratycznym państwie prawa jakakolwiek zmiana rozstrzygnięcia sądowego musi zapaść w uregulowanej przepisami prawa procedurze. Skoro J. G. nie chciała lub nie mógła się do takiej procedury zastosować, musi liczyć się

z niekorzystnymi dla siebie rozstrzygnięciami, będącymi efektem nieznajomości

czy ignorowania przepisów postępowania przez stronę skarżącą. NSA wskazuje,

że każdy obywatel może skorzystać z pomocy fachowego pełnomocnika w osobie adwokata czy radcy prawnego, a w sytuacji, gdy nie stać go na opłacenie fachowej pomocy prawnej, w postępowaniu sądowoadministracyjnym może liczyć na przyznanie prawa pomocy, które polega na darmowym (na koszt Skarbu Państwa) korzystaniu

z pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.