Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 309/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-05-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 243 par.1, art. 245 par. 1 i 2, art. 246 par. 1 pkt 1, art. 258 par. 2 pkt 7.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 28 maja 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie: ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a: odmówić skarżącemu J. M. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.


UZASADNIENIE

W dniu 5 lutego 2013 roku J. M. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku ustalającą skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku od spadków i darowizn. W skardze zawarty był wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych

W złożonym na wezwanie sądu na urzędowym formularzu PPF wniosku o prawo pomocy skarżący rozszerzył swoje żądanie wskazując, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata i rady prawnego. W oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach wskazał, że wspólnie z żoną oraz córką prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest jego wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia w wysokości 1.700 zł brutto miesięcznie. Skarżący oświadczył, że jest właścicielem mieszkania o powierzchni ok. 50 m2, w którym zamieszkuje wraz z rodziną, jego żona jest także właścicielką mieszkania o powierzchni 35 m2 położonego w W., za które co miesiąc opłaca czynsz w wysokości 300 zł. Z uwagi na fakt, że oświadczenie wnioskodawcy zawarte w formularzu PPF było niepełne bowiem nie została w nim w ogóle wskazana kwota wydatków na utrzymanie rodziny, ani kwota dochodów małżonki wnioskodawcy, skarżący został zobowiązany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez: udokumentowanie wysokości dochodu miesięcznego z tytułu umowy zlecenia skarżącego; wyjaśnienie statusu zawodowego żony skarżącego, jeśli pozostaje osobą bezrobotną nadesłanie stosownej decyzji urzędu pracy, wskazanie, czy żona skarżącego czerpie dochody z posiadanej nieruchomości położonej w W. z podaniem ich wysokości, nadesłanie wyciągów z posiadanych kont i lokat bankowych skarżącego oraz jego żony za ostatnie 2 miesiące, udokumentowanie wysokości miesięcznych wydatków eksploatacyjnych gospodarstwa domowego wnioskodawcy, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Do chwili obecnej skarżący nie udzielił żądanych informacji

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek nie jest zasadny.

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.

We wniosku o przyznanie prawa pomocy J. M. wskazał, że wspólnie z żoną oraz córką prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest jego wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia w wysokości 1.700 zł brutto miesięcznie. Skarżący jest właścicielem mieszkania o powierzchni ok. 50 m2, w którym zamieszkuje wraz z rodziną, jego żona jest także właścicielką mieszkania o powierzchni 35 m2 położonego w W., za które co miesiąc opłaca czynsz w wysokości 300 zł. Powyższe informacje, mimo wystosowanego w tym zakresie wezwania do wnioskodawcy nie zostały poparte żadnymi dokumentami. Wnioskodawca nie wskazał także miesięcznych kosztów utrzymania rodziny, nie nadesłał wyciągów z rachunku bankowego, nie wyjaśnił statusu zawodowego swojej żony, a także czy będąca jej własnością nieruchomość położona w W. stanowi dodatkowe źródło utrzymania rodziny. W tym miejscu należy wskazać, iż w sytuacji, w której oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącego okaże się niewystarczające dla oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego, i możliwości płatniczych bądź wzbudza, wątpliwości strona jest obowiązana złożyć dodatkowe oświadczenia lub dokumenty źródłowe. Skarżący nie wywiązał się z nałożonych na niego obowiązków w żaden sposób nie udokumentował kwoty posiadanych na utrzymanie dochodów, ani wysokości ponoszonych kosztów utrzymania rodziny, nie nadesłał także wyciągów z rachunku bankowego umożliwiających ustalenie wysokości tych kosztów. W tej sytuacji brak jest praktycznie możliwości przeprowadzenia kompleksowej oceny sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych skarżącego w celu ustalenia czy rzeczywiście obiektywnie odpowiada ona przesłankom uzasadniającym przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Uwzględniając powyższe, wysokość kosztów sądowych obciążających wnioskodawcę w obu zawisłych przed tutejszym sądem sprawach (200 zł) oraz treść art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało uznać, że skarżący nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

AK.