Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 996/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-06-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 43, 44, 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: Art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec (spr.) Sędziowie WSA Bożenna Blitek NSA Grażyna Danielec Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2009r. sprawy ze skargi W. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 sierpnia 2008r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania I. skargę oddala, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata R. N. Kancelaria Adwokacka pl. [...] w K. kwotę 240,00 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania, a nadto kwotę 17,00 (słownie: siedemnaście) złotych z tytułu pozostałych wydatków.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 25.08.2008r. znak [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania W. F. z dnia 14.04.2008r. od decyzji Starosty z dnia [...] 2004r. znak [...] o cofnięciu skarżącej uprawnień do kierowania pojazdami – prawo jazdy kat. B.

Jako podstawą prawną decyzji powołano art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.).

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że w dniu 13.09.2006r. W. F. złożyła do Kolegium wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od w/w postanowienia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznając wniosek wydało postanowienie z dnia [...] 2006r. znak [...] o odmowie przywrócenia terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 3.04.2008r. sygn. akt III SA/Kr 1396/06 oddalił skargę W. F. na to postanowienie.

Zdaniem organu, przy uwzględnieniu w/w toku sprawy, w sprawie następuje niedopuszczalność odwołania z przyczyny przedmiotowej, gdyż odwołanie zostało wniesione pomimo tego, że faktycznie prawo do jego wniesienia już nie przysługuje. Nie doszło do prawnie skutecznego wszczęcia postępowania odwoławczego. Niedopuszczalność odwołania polega na zaistnieniu sytuacji, w której prawo do wniesienia odwołania przestało istnieć.

W skardze na w/w postanowienie W. F. wyjaśniła, że w dniu 4.04.2008r. zwróciła się do Starostwa Powiatowego o wydanie postanowienia z dnia [...] 2004r., ponieważ w jej ocenie nigdy nie doszło do skutecznego doręczenia jej tego orzeczenia. Otrzymała je ostatecznie w dniu 11.04.2008r. Złożyła w związku z tym odwołanie. Dodała, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie rozpoznał jeszcze skargi na decyzję Kolegium w przedmiocie badań lekarskich z dnia 29.04.2009r. W dniu 10.07.2008r. Sąd zawiesił postępowanie w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 948/06 z uwagi na toczące się postępowanie w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 643/04. Starosta Powiatu nie czekając na wynik postępowania sądowego wydał decyzję,

w związku z tym wnosi o uchylenie przedmiotowego postanowienia.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko wyrażone

w uzasadnieniu postanowienia z dnia 25.08.2008r., wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a

(Dz. U. nr 153, poz. 1270) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej

a stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji, jeżeli stwierdzi on naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, przy czym zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga W. F. nie podlega uwzględnieniu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze zasadnie uznało, że datowane na dzień 14.04.2008r. odwołanie skarżącej od decyzji Starosty z dnia [...] 2004r. znak [...] o cofnięciu jej uprawnień do kierowania pojazdami jest niedopuszczalne w rozumieniu art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego. Stanowi on w ten sposób, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

Treść tego przepisu wskazuje dwie przesłanki skutecznego złożenia odwołania. Jedna z nich ma charakter konkretny i dotyczy zachowania terminu do wniesienia środka prawnego. Druga, ujęta w sformułowaniu "niedopuszczalność odwołania", posiada cechę ogólną. Poza taką formułą kodeks nie określa bliżej, jakie warunki decydują o dopuszczalności bądź niedopuszczalności odwołania. Wynikają one z innych przepisów kodeksu stanowiących o przedmiocie zaskarżenia, określających podmioty uprawnione do wniesienia środków prawnych, a także z toku postępowania.

W przedmiotowej sprawie niedopuszczalność odwołania W. F. wynikła z toku postępowania.

Konsekwencją wydanego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowienia z dnia [...] 2006r. znak [...] o odmowie W. F. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji tego organu z dnia [...] 2004r. znak [...] o cofnięciu skarżącej uprawnień do kierowania pojazdami, poddanego kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (skarga na to postanowienie została oddalona wyrokiem z dnia 3.04.2008r. sygn. akt III SA/Kr 1396/06) jest sytuacja procesowa, w której uznać należy, że termin do wniesienia odwołania dla skarżącej biegł od następnego dnia po upływie 14 dni od dnia złożenia pisma zawierającego w/w decyzję w placówce pocztowej. Doręczenie bowiem tej decyzji nastąpiło z zastosowaniem art. 43 i 44 kpa, tzw. fikcji doręczenia. Skarżąca nie odebrała faktycznie decyzji nadanej w dniu 28.09.2004r. Po raz pierwszy awizowana była w dacie 30.09.2004r., a ponowne awizo nastąpiło 8.10.2004r. Uznać należy zatem, że doręczenie nastąpiło w trybie art. 44 kpa i stało się skuteczne z dniem 23.10.2004r. a decyzja wobec jej niezaskarżenia jest ostateczna.

Nie jest zatem dopuszczalnym wniesienie odwołania w sytuacji gdy kwestia terminu do wniesienia odwołania i jego zachowania przez skarżącą została prawomocnie rozstrzygnięta postanowieniem organu z 17.10.2006r. Inaczej rzecz ujmując, istotą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie nie jest kwestia, czy odwołanie zostało wniesione w terminie czy nie, ale ustalenie tego, czy dopuszczalnym jest wniesienie odwołania wobec okoliczności, że prawo to przestało w przedmiotowej sytuacji procesowej istnieć.

W. F. w dniu 14.04.2008r.nie przysługiwało uprawnienie do wniesienia odwołania od decyzji Starosty z dnia [...] 2004r. znak [...] o cofnięciu jej uprawnień do kierowania pojazdami, co rzutuje na stwierdzenie, że zgodnie z art. 134 kpa jej odwołanie było niedopuszczalne.

Przesłanie do rąk skarżącej kopii decyzji z dnia [...] 2004. w dniu 11.04.2008r. nie stanowi doręczenia w rozumieniu art. 39 kpa, gdyż wobec skuteczności wcześniejszego doręczenia ( w trybie art. 44 kpa ) decyzja ta była już ostateczna. Tym samym nie mogło dojść do ponownego otwarcia terminu do wniesienia odwołania.

W związku z tym, w ocenie Sądu, zaskarżone przez W. F. postanowienie jest zgodne z prawem, przy czym Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu uchybień natury formalnej mogących mieć wpływ na wynik sprawy, co w konsekwencji powoduje, że skarga W. F. podlega na gruncie art. 151 p.p.s.a oddaleniu.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a w zw. z § 2 ust. 1 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).