Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 629/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2012-07-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Dodatki mieszkaniowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 3, art. 145 par. 1 pkt 1, art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 58 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel,, Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 lipca 2012r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Szczecinie Barbary Rzuchowskiej sprawy ze skargi R. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem wydanym na podstawie art. 123, w związku

z art. 58 § 1 i 2 kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu prośby R. J. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło R. J. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...]wydanej z up. Burmistrza przez z-cę Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z treścią art. 58 § 1 i § 2 w związku z art. 59 § 2 k.p.a., w razie uchybienia terminu do wniesienia odwołania organ właściwy do rozpatrzenia środka zaskarżenia przywróci termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

W myśl art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie od decyzji wydanej przez organ I instancji należy wnieść w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, o czym strona została prawidłowo pouczona.

Z materiału dowodowego w niniejszej sprawie bezspornie wynika, że decyzja organu I instancji z dnia [...]. w sprawie dodatku mieszkaniowego została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu [...]. W dniu [...]. upłynął zatem termin do wniesienia odwołania. R. J. wniosła odwołanie od decyzji organu I instancji w dniu [...]r. składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 58 § 2 k.p.a., prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu do jego wniesienia. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne (art. 58 § 3 k.p.a.).

Jak z powyższego przepisu wynika termin do złożenia prośby o przywrócenie terminu upłynął w dniu [...]r. (wtorek). Nadto strona jako argument

do przywrócenia terminu podała drastyczną podwyżkę czynszu, którą otrzymała

na początku [...]r.

W świetle przepisu art. 58 § 1 k.p.a. samo wniesienie wniosku przez stronę nie jest wystarczającym powodem do przywrócenia terminu. Przy ustalaniu braku winy strony w dopełnieniu czynności procesowej koniecznym jest stwierdzenie, czy zachowana została szczególna staranność w prowadzeniu sprawy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkód nie dających się w danych warunkach przezwyciężyć przez stronę.

W niniejszej sprawie strona nie podała żadnych powodów, które mogłyby mieć wpływ na uchybienie terminu.

Powyższe postanowienie R. J. zaskarżyła skargą

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, podnosząc, iż jest ono dla niej krzywdzące i niezgodne z prawem administracyjnym oraz nie uwzględnia jej stanu zdrowia. Skarżąca wskazuje, iż od [...]r. cierpi na przewlekłą chorobę psychiczną – [...]oraz utrwalone przewlekłe urojenia, udokumentowane zaświadczeniem lekarskim. Podała też, iż termin do złożenia prośby o przywrócenie terminu upłynął [...]. a drastyczną podwyżkę czynszu dostała od [...]r. W związku z powyższym - zdaniem skarżącej - uznać należało, iż nie ponosi ona winy za uchybienie terminu.

Także jej syn K. J. który jest jej pełnomocnikiem, leczy się psychiatrycznie, co również dokumentuje zaświadczenie lekarskie. W tych okolicznościach – zdaniem skarżącej – należało uznać, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie wskazując, iż sporną decyzję, mocą której przyznano R. J. dodatek mieszkaniowy, odebrał osobiście w dniu [...]. jej pełnomocnik K. J. Jak wynika z treści udzielonego mu przez R. J. pełnomocnictwa jest on upoważniony do reprezentowania jej we wszystkich postępowaniach przed osobami fizycznymi, prawnymi, sądami, bankami, organami administracji rządowej i samorządowej, urzędami, w tym Urzędem Skarbowym, Pocztą Polską i w związku z tym do składania przed wymienionymi instytucjami wszelkich pism, wniosków i oświadczeń oraz odbioru gotówki. Pełnomocnictwo zostało udzielone w dniu [...]r.

Jeśli zatem - jak twierdzi w skardze R. J. - jej pełnomocnik jest osobą chorą(zaburzenia [...]), to winna była ona udzielić pełnomocnictwa innej osobie, do której miałaby zaufanie, że należycie poprowadzi jej sprawy. Nadto argument dotyczący choroby syna R. J. podniosła dopiero w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania podtrzymywała, iż jest pod stała opieką syna K. J., na potwierdzenie czego dołączyła zaświadczenia lekarskie z dnia [...]. oraz [...].

O oddalenie skargi wniosła również Prokurator Prokuratury Apelacyjnej

.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc zastosowania przez organy administracji publicznej przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przez organ przy wydawaniu zaskarżonego aktu przepisów prawa materialnego lub istotnych wad

w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

Oceniając zaskarżone postanowienie wg wskazanych wyżej kryteriów uznać należało, iż odpowiada ono prawu. W okolicznościach niniejszej sprawy organ nie miał bowiem podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia przez skarżącą odwołania od decyzji Burmistrza z dnia [...]przyznającej skarżącej dodatek mieszkaniowy na okres od 1 marca do 31 sierpnia 2012 r. w wysokości [...]zł. oraz ryczałt na zakup opału w kwocie [...]zł.

Powyższa decyzja została prawidłowo doręczona ustanowionemu przez skarżącą pełnomocnikowi – K. J. (pełnomocnictwo z dnia [..]. ustanowione przed notariuszem) w dniu [...]i zawierało prawidłowe pouczenie o 14 dniowym terminie do wniesienia od niej odwołania. Termin ten upłynął zatem w dniu [...]..

Wniosek o przywrócenie terminu został sporządzony osobiście przez skarżącą

w dniu [...]. i złożony – wraz z odwołaniem od ww. decyzji - w dniu

[...]r.

Argumentacja wniosku opiera się na twierdzeniu, iż w dniu otrzymania ww. decyzji skarżąca nie miała wiedzy na temat podwyżki czynszu, która nastąpiła od 1 kwietnia 2012r. Wniosek zawiera też jednoznaczne stwierdzenie, iż skarżąca pragnie wnieść odwołanie od decyzji właśnie w związku z powyższą podwyżką czynszu.

Powyższa argumentacja, świetle treści art. 58 § 1 k.p.a. w żadnym wypadku nie mogła stanowić podstawy do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania

od przedmiotowej decyzji.

Zgodnie bowiem z treścią tego przepisu – w razie uchybienia terminu

do wniesienia odwołania organ właściwy do jego rozpatrzenia przywróci termin na prośbę zainteresowanego jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Argument taki w ogóle nie był przez skarżącą podnoszony we wniosku o przywrócenie terminu.

Podnoszony w skardze argument choroby skarżącej jak i jej pełnomocnika nie może odnieść skutku.

Sąd bada bowiem zgodność zaskarżonego aktu z prawem, biorąc pod uwagę okoliczności faktyczne i prawne istniejące w dniu jego wydania.

W dniu wydania zaskarżonego postanowienia skarżąca nie podniosła i nie wskazała okoliczności wskazujących, że z przyczyn od siebie niezależnych ona sama czy też jej pełnomocnik nie mogli wnieść odwołania od decyzji z dnia [....]r. Wskazała natomiast, iż inspiracją do złożenia wniosku przywrócenie terminu była duża podwyżka opłat czynszowych od dnia 1 kwietnia 2012r. Okoliczność ta jednak nie mieści się w zakresie przepisu art. 58 § 1 k.p.a., a zatem nie mogła stanowić podstawy do przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia odwołania.

W tej sytuacji okoliczności przytoczone w skardze nie dają podstawy do uznania, iż zaskarżone postanowieniem wydane zostało z naruszeniem prawa wobec czego skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.