Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 71/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2005-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Kosowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 września 2005 r. sprawy ze skargi J. W. na bezczynność Rady Gminy w przedmiocie braku rozpoznania skargi na działalność Wójta Gminy postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 28 września 2004 r. J. W. wystąpiło do Regionalnej Izby Obrachunkowej ze skargą na działalność Wójta Gminy w zakresie udzielania dotacji dla przedszkoli niepublicznych z terenu gminy B. Przedmiotową skargę Izba przekazała według właściwości Radzie Gminy.

W dniu 12 sierpnia 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynęła skarga J. W. z dnia 8 lipca 2005 r. na bezczynność Rady Gminy w przedmiocie braku rozpoznania skargi na działalność Wójta Gminy. W jej uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż nie została dotychczas poinformowana o sposobie załatwienia tej sprawy.

W odpowiedzi na skargę, Rada Gminy, wnosząc o jej oddalenie, wyjaśniła, iż skarga na działalność Wójta zostanie rozpatrzona po uzyskaniu opinii właściwej komisji Rady, a następnie w piśmie procesowym z dnia 31 sierpnia 2005 r. wskazała, iż nastąpi to na najbliższej zwyczajnej sesji Rady.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:

Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi musi być poprzedzone w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. W niniejszej sprawie Sąd w toku postępowania wstępnego stwierdził niedopuszczalność skargi wniesionej przez J. W.

Stosownie do regulacji zawartej w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne rozpoznają skargi na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w pkt-ach 1-4 powołanego przepisu. Powyższe oznacza, że skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich stronie służy skarga do sądu administracyjnego na określone w art. 3 § 2 pkt 1-4 powołanej ustawy decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

W rozpoznawanej sprawie, przedmiotem skargi J. W. jest bezczynność Rady Gminy w zakresie braku rozpoznania skargi z dnia 28 września 2004 r. na działalność Wójta Gminy, którą ze względu na treść zakwalifikować należy jako skargę powszechną.

Wskazać natomiast należy, że na sposób rozpoznania skargi powszechnej wnoszonej w trybie przepisów działu VIII kpa i związanej z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników oraz zarzutami naruszenia praworządności lub interesów skarżących skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi, w rozumieniu art. 238 § l kpa, stanowiącego rodzaj czynności materiałnotechnicznej, nie można uznać za inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa i to niezależnie od formy, w jakiej zostało wydane.

Zawiadomienie takie nie dotyczy bowiem przyznania ani stwierdzenia, czy też uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

Skoro zaś na sposób rozpoznania skargi powszechnej nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, jako że nie mieści się w katalogu spraw, określonych zarówno w art. 3 § 2 pkt 1-3, jak i art. 3 § 2 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to tym samym za niedopuszczalną uznać należy skargę na bezczynność organu w zakresie braku j ej rozpoznania.

Na marginesie zauważyć należy, że zwalczanie bezczynności organu, w ramach postępowania skargowego, możliwe jest wyłącznie w drodze złożenia zażalenia do organu wyższego stopnia (art. 37 § l w związku z art. 237 § 4 kpa).

Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § l pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.