Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 1652/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-07-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędziowie: WSA Maria Jagielska WSA Halina Emilia Święcicka (spraw.) Protokolant Magdalena Wieczorek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lipca 2004 r. sprawy ze skargi [...] Spółka Akcyjna – [...] Spółka Handlowo-Usługowa z siedzibą w P. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] listopada 2002 r. Nr Sp. [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy D. nr [...] oddala skargę


UZASADNIENIE

Urząd Patentowy RP w trybie postępowania spornego po rozpoznaniu wniosku [...] Spółka Akcyjna [...] Spółka Handlowo-Usługowa z siedzibą w P. przeciwko Przedsiębiorstwu Handlowo-Usługowemu [...] S.A. z siedzibą w L. o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego słowno-graficznego z rysunkiem nosorożca D. nr [...] decyzją z dnia [...] listopada 2002 r. Sp. [...] wydaną na podstawie art. 7, art. 8 pkt 1 i 2, art. 9 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz. U. Nr 5, poz. 17) w związku z art. 315 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 49 z 2001 r. poz. 508 ze zm.) oraz art. 98 kpc w związku z art. 256 ust. 2 ustawy – Prawo własności przemysłowej oddalił wniosek oraz zasądził zwrot kosztów postępowania w kwocie 300 zł.

W uzasadnieniu tej decyzji podał, że wnioskodawca w oparciu o posiadaną rejestrację znaku słowno-graficznego D. nr [...] z wcześniejszym pierwszeństwem wystąpił z wnioskiem o unieważnienie prawa z rejestracji uzasadniając, że sporny znak towarowy nie spełniał ustawowych warunków wymaganych do rejestracji określonych w art. 7, art. 8 pkt 1 i 2 oraz art. 9 ust. 1 pkt 1 i 2, ustawy o znakach towarowych. Obydwa znaki (sporny i jego znak) zawierają wspólny człon D. oraz funkcjonują równolegle w tej samej branży. Oznaczenie D. jest także nazwą firmy wnioskodawcy. Towary oznaczane znakami są tego samego rodzaju lub podobnych grup towarowych przeznaczone dla tego samego kręgu odbiorców co prowadzi do niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd przeciętnego odbiorcy. Podnosił, iż już wcześniej informował Urząd Patentowy o tym fakcie a mimo to doszło do rejestracji.

Uczestnik postępowania podnosił, iż Urząd Patentowy badał wszystkie zarzuty wskazywane przez wnioskodawcę i nie uznał ich za zasadne, czego dowodem jest rejestracja znaku.

Kolegium Orzekające Urzędu Patentowego RP uznając interes prawny w domaganiu się unieważnienia prawa z rejestracji D. nr [...] nie znalazło podstaw do unieważnienia w oparciu o przepisy wskazane przez wnioskodawcę. Znak posiada dostateczne znamiona odróżniające, wnioskodawca wymieniając przepis art. 7 ustawy o znakach nie wskazał na czym ma polegać brak znamion odróżniających przez znak D. Nie podzieliło również stanowiska odnośnie naruszenia przy rejestracji znaku art. 9 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o znakach towarowych, w myśl których niedopuszczalna jest rejestracja znaku towarowego dla towarów tego samego rodzaju, jeżeli znak jest podobny w takim stopniu do znaku towarowego zarejestrowanego na rzecz innego przedsiębiorstwa, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów lub jest podobny do znaku towarowego powszechnie znanego w Polsce jako znaku dla towarów pochodzących z innego przedsiębiorstwa, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów. Porównywane znaki są podobne ale samo podobieństwo oznaczeń nie stanowi wystarczającej przesłanki do unieważnienia prawa, tylko taki stopień podobieństwa, który w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów, ponadto niezbędne jest jednocześnie występowanie podobieństwa towarów. Taka sytuacja nie występuje, towary są całkowicie odmienne, w postępowaniu zgłoszeniowym ograniczono wykaz towarów wykreślając kolizyjne towary. Kolegium uznało, że nie występuje bezsporne podobieństwo znaków chociaż występuje zbieżność co do części słownej ale przy ocenie podobieństwa oznaczeń należy brać pod uwagę wszystkie elementy znaku, sporny znak zawiera sylwetkę nosorożca, nad elementem słownym D. znajduje się daszek, cały znak znajduje się na żółtym tle. Znak przeciwstawiony jest tylko stylizowanym napisem D. Odnośnie oceny uznania znaku wnioskodawcy za znak powszechnie znany w Polsce, nieistniejąca Komisja Odwoławcza przy Urzędzie Patentowym RP w postępowaniu, w którym stroną był obecny wnioskodawca uznała, iż znak D. miał lokalny zasięg i nie jest znakiem powszechnie znanym (decyzja z dnia [...] lipca 1995 r. [...]). Wnioskodawca powołując się na naruszenie nie przedstawił żadnych nowych dowodów na poparcie twierdzenia, iż jego znak jest znakiem powszechnie znanym w Polsce. Również - zdaniem Kolegium Orzekającego – nie zachodzi naruszenie art. 8 pkt 1 i 2 ustawy o znakach towarowych. Człon D. występuje w nazwie zarówno wnioskodawcy jak i uprawnionego z rejestracji (od 1984 roku), jest także częścią nazwy innych podmiotów gospodarczych utworzonych na podstawie zarządzenia Ministra Handlu Wewnętrznego i Usług jako Przedsiębiorstwa Handlu Artykułami Wyposażenia Mieszkań.

Uzasadniając zasądzenie zwrotu niezbędnych kosztów postępowania Kolegium Orzekające uznało, iż kwota 300 zł. jest adekwatna do nakładu pracy pełnomocnika oraz rodzaju i stopnia zawiłości sprawy.

Na powyższą decyzję [...] Spółka Akcyjna [...] Spółka Handlowo-Usługowa złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie. Skarżąca zarzucała wydanej decyzji naruszenie przepisów art. 7 i art. 77 kpa. Zarzucała, iż Urząd Patentowy nie dokonał prawidłowo analizy porównawczej odnośnie oceny podobieństwa towarów. Akcentowała kolizyjność towarów, które mają wspólne przeznaczenie jakim jest zaspakajanie potrzeb gospodarstwa domowego. Podnosiła naruszenie art. 42 ustawy o znakach towarowych stanowiącego, iż "po wniesieniu podania zgłaszający nie może w ramach tego podania zmienić istoty zgłoszonego znaku ani rozszerzyć wykazu towarów, dla których znak ten został zgłoszony". Zarzuciła nierozpatrzenie jej alternatywnego wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji w kolizyjnych klasach np. w klasie 3.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wnosił o jej oddalenie podnosząc, iż uchybienia w postępowaniu rejestrowym nie mogą być przedmiotem postępowania spornego. Przedmiotem postępowania spornego mogą być naruszenia przepisów enumeratywnie wyliczone w art. 29 ustawy o znakach towarowych. Poinformował, iż znak D. używało i używa nadal (niektórzy od 20 lat) wiele podmiotów gospodarczych utworzonych na podstawie jednego zarządzenia Ministra Handlu Wewnętrznego i Usług i pozbawienie niektórych z tych przedsiębiorstw prawa używania tego oznaczenia byłoby dla nich bardzo krzywdzące.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przedmiotem rozpoznania jest skarga wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W dniu 1 stycznia 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne. Niniejsza sprawa została przekazana do rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Postępowanie o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego toczy się w trybie postępowania spornego. Postępowanie to może być wszczęte tylko na wniosek. Postępowanie to cechuje się kontradyktoryjnością stron. Urząd Patentowy orzekając w sprawie o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego związany jest granicami wniosku, czyli orzeka w zakresie żądania wnioskodawcy. Należy podkreślić, iż to na wnioskodawcy, który żąda unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego ciąży ciężar dowodu z którego wywodzi skutki prawne.

Skarżący oparł swój wniosek o unieważnienie prawa spornego znaku na zarzucie, że znak został zarejestrowany z naruszeniem art. 7, art. 8 pkt 1 i 2, art. 9 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz. U. Nr 5, poz. 17), przedmiot kontroli Sądu sprowadza się zatem do oceny, czy oddalając wniosek o unieważnienie prawa z rejestracji tego znaku towarowego Urząd Patentowy naruszył te przepisy, czy też nie.

W ocenie Sądu decyzja Urzędu Patentowego o oddaleniu wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji znaku z napisem D. i rysunkiem nosorożca na podstawie zakwestionowanych przepisów ustawy o znakach towarowych jest prawidłowa.

Jak zasadnie stwierdził organ, sporny znak posiada dostateczne znamiona odróżniające a skarżący powołując naruszenie art. 7 ustawy o znakach towarowych. nie uzasadnił, na czym miało polegać brak znamion odróżniających znaku.

Oznaczenie D. jest częścią nazwy zarówno skarżącego jak i uczestnika postępowania, obydwie spółki wywodzą się z podziału jednego przedsiębiorstwa państwowego, twierdzenie skarżącego, iż poprzez zgłoszenie znaku towarowego z napisem D. naruszono jego prawa do firmy, co uzasadnia naruszenie przy rejestracji art. 8 pkt 1 i 2 ustawy o znakach towarowych nie zasługuje na uwzględnienie.

Dla uznania, iż przy rejestracji tego znaku doszło do naruszenia art. 9 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych przedmiotowy znak powinien być podobny do znaku zarejestrowanego z wcześniejszym pierwszeństwem lub do znaku powszechnie znanego i to w takim stopniu, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów przy równoczesnym występowaniu jednorodzajowości towarów. Sporny znak jest oznaczeniem składającym się z elementu słownego (napis D.), z dwóch elementów graficznych (rysunek nosorożca i stylizowany daszek), przy czym całość jest umieszczona na zdecydowanie żółtym tle, znak przeciwstawiony jest napisem D. o charakterystycznej czcionce.

W ocenie Sądu, Urząd Patentowy przyznając, iż między znakami występuje pewne podobieństwo z uwagi na wspólny element, jakim jest napis D., trafnie uznał, iż nie jest to podobieństwo, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o znakach towarowych. Zbieżność jednego z elementów znaku nie przesądza o podobieństwie oznaczeń, z usytuowania rysunku nosorożca w spornym znaku (duży, dominujący w znaku rysunek, na pierwszym planie, w białym, przyciągającym uwagę odbiorcy kolorze) wynika, że odbiorca postrzega znak właśnie poprzez ten dominujący rysunek.

Wobec braku podobieństwa między oznaczeniami, zdaniem Sądu, zbędne było rozważanie, czy obydwa znaki przeznaczone są do oznaczania towarów tego samego rodzaju.

Odnośnie podnoszonego zarzutu skarżącego, że w trakcie postępowania o rejestrację znaku naruszono art. 42 ustawy o znakach towarowych, nie znajduje on uzasadnienia w aktach sprawy. Zgłaszający dokonał zgłoszenia swojego znaku dla towarów wskazując klasy: 3, 8, 9, 11, 20, 21, 24, 26, 27 (pominął klasę 28, pomimo zamieszczenia towarów należących do tej klasy). Urząd Patentowy odmówił przyjęcia wykazu towarów przedłożonego w trakcie postępowania zgłoszeniowego, który stanowił rozszerzenie w stosunku do wykazu towarów z dnia zgłoszenia.

Mając powyższe na uwadze skargę uznano za nieuzasadnioną. Dlatego też Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.