Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 566/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-07-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61, art. 184 w zw. z art. 197 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 27 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Op 223/13 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

P. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] grudnia 2012 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty Oleskiego z dnia [...] czerwca 2012 r. w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii BT do dnia [...] października 2012 r.

W treści skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podniósł, że jego warunki zdrowia obecnie na pewno nie wskazują na konieczność pozbawienia go uprawnień do kierowania pojazdami, bez których nie wyobraża sobie prowadzenia dużego gospodarstwa rolnego, z którego utrzymuje liczną rodzinę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odmówił uwzględnienia wniosku wskazując na tymczasowy i wyjątkowy charakter ochrony, o którą ubiega się skarżący. Sąd wskazał, że skarżący nie podał przekonujących przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie sądu zbyt daleko idąca jest teza, że niemożliwe jest prowadzenie gospodarstwa rolnego przez osobę nieposiadającą uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi. Wprawdzie wykonanie zaskarżonej decyzji o cofnięciu tego rodzaju uprawnień prowadzi niewątpliwie do utrudnień, związanych z niemożliwością wykonywania niektórych czynności w gospodarstwie rolnym osobiście przez skarżącego, jednak powyższa okoliczność nie uzasadnia przyjęcia, iż spowoduje to narażenie na znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Nie sposób zakładać, że brak jest realnych możliwości, aby prace wymagające posiadania uprawnień do kierowania pojazdami mogły zostać powierzone innej osobie, ani że cofnięcie uprawnień może prowadzić do realnego zagrożenia sytuacji ekonomicznej właściciela gospodarstwa rolnego, w tym że pozbawi go całkowicie źródła utrzymania. Ponadto, wstrzymanie wykonania decyzji cofającej uprawnienie do kierowania pojazdami powinno być, z uwagi na zapewnienie bezpieczeństwa ruchu drogowego, uzasadnione okolicznościami wyjątkowymi, których nie wskazał skarżący.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 p.p.s.a., warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń, co nie oznacza jednak – w przypadku spełnienia przesłanek – wydania automatycznie decyzji pozytywnej dla wnioskującego, gdyż pozostawiono to uznaniu sądu. Sąd orzeka więc opierając się na analizie argumentacji przedstawionej przez wnioskującego. W rozpatrywanej sprawie natomiast nie przedstawił on niemalże żadnych argumentów na poparcie swojego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu trafnie zatem odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Odnosząc się natomiast do szczątkowej argumentacji przedstawionej w zażaleniu należy stwierdzić, że przytoczenie okoliczności pozwalających sądowi na dokonanie oceny czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie zaskarżonej decyzji dopiero w zażaleniu nie uzasadnia jego uwzględnienia nawet w przypadku spełnienia tych przesłanek, jeżeli sądowi pierwszej instancji nie można zarzucić naruszenia prawa (por. postanowienie NSA z dnia 28 marca 2012 r., II OZ 176/12 oraz J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 212-213).

Niemniej jednak, w rozpatrywanej sprawie przytoczone w zażaleniu okoliczności nie uzasadniają wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem każda decyzja o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami pociąga za sobą określone dolegliwości, które jednak same z siebie nie uzasadniają wyjątkowego traktowania. Należy zatem wykazać wystąpienie przynajmniej jednej z przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku. Wskazanie przez skarżącego na zagrożenie bytu rodziny i społeczności wskutek wykonania decyzji nie daje jeszcze pełnego obrazu jego sytuacji, a tym samym nie pozwala na ocenę, czy została spełniona chociaż jedna z przesłanek przewidzianych w art. 61 p.p.s.a. W szczególności skarżący nie wskazał kto wchodzi w skład jego gospodarstwa domowego i który z domowników posiada jeszcze uprawnienia do kierowania pojazdami oraz jak wygląda jego sytuacja materialna – czy uzyskuje dochody także z pozarolniczej działalności gospodarczej. Nie można zatem stwierdzić, że wykonanie decyzji realnie zagrozi sytuacji materialnej skarżącego i jego rodziny. Nie wskazał też na czym miałyby polegać trudne do odwrócenia skutki wykonania tej decyzji (z jej istoty wynika, że jest ona odwracalna, tzn. cofnięte uprawnienia mogą być przyznane na nowo wskutek uwzględnienia skargi). Ponadto, z charakteru udzielenia ochrony tymczasowej wynika, że jest ona środkiem tylko doraźnym, tzn. do czasu rozpoznania sprawy przez sąd. Wobec tego, skarżący musiałby wykazać, że wykonanie decyzji narazi go na trudne do odwrócenia skutki lub znaczną szkodę w tym stosunkowo krótkim czasie, czego nie uczynił.

Ponadto, odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może być podyktowana interesem osób trzecich – w tym przypadku bezpieczeństwem uczestników ruchu drogowego.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.