Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1027/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Ochrona zwierząt
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5, art. 6 ust. 2 pkt 10, art. 7 ust. 1, art. 7 ust. 3, art. 7 ust. 4
journal: Dz.U. 2017 poz 1840
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy Asesor WSA Jan Szuma (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Natalia Sikorska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2018r. sprawy ze skargi Ż. G., J. G. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie czasowego odebrania zwierząt oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r., [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (zwane dalej "Kolegium"), po rozpoznaniu odwołania Ż. G. i J. G., utrzymało w zaskarżonym zakresie w mocy decyzję Burmistrza [...] (zwanego dalej "Burmistrzem") z dnia [...] r., [...], to jest w części dotyczącej czasowego odebrania jedenastu psów (10 rasy chihuahua i 1 labradora) ich właścicielce Ż. G. i opiekunowi J. G. i o obciążeniu wymienionych osób kosztami leczenia zwierząt (w tym miejscu zaznaczyć należy, że poza zakresem odwołania pozostaje orzeczenie w punkcie 3 o przekazaniu drugiego psa rasy labrador jego właścicielce).

Powyższe rozstrzygnięcia wydano w następujących okolicznościach.

Pismem z dnia [...] r. Fundacja Na Rzecz Ochrony Praw Zwierząt [...] (zwana dalej "Fundacją [...]") poinformowała Burmistrza, powołując się na przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1840 – uw. Sądu, dalej "u.o.z."), że odebrała 12 sztuk psów z posesji J. 1, gmina [...]. Fundacja zaznaczyła, że zwierzęta nie były humanitarnie traktowane, czego wymaga art. 5 u.o.z. Na posesji pod adresem J. 1 prowadzona była hodowla psów od bliżej nieokreślonego czasu, polegająca na rozmnażaniu zwierząt w celu osiągnięcia zysku. Zdaniem Fundacji [...] psy przetrzymywane były w skandalicznych warunkach bytowych i traktowane niehumanitarnie, co wypełnia znamiona przestępstwa. Po odebraniu psy zostały przekazane Schronisku dla Bezdomnych Zwierząt w [...] (k. 6 akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

Pismem z dnia [...] r., [...] Burmistrz zawiadomił strony i uczestników o wszczęciu postępowania (k. 15 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Tego samego dnia organ wezwał też Fundację [...] do przedstawienia materiałów obrazujących okoliczności związane z odebraniem zwierząt (k. 29 akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

Dnia [...] r. Fundacja [...] nadesłała organowi bardzo obszerną dokumentację fotograficzną obrazującą: przebieg interwencji (odebrania psów), stan ich zapchlenia, przerost pazurów, miejsca bytowania (legowiska przesiąknięte moczem) oraz klatki (k. 32-77 akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

Fundacja [...] przedłożyła do akt postępowania także kopię orzeczenia lekarsko-weterynaryjnego, w którym lekarz weterynarii A. W. oświadczyła, że brała udział w interwencyjnym odebraniu psów w dniu [...] r. Wskazała między innymi, że zwierzęta przetrzymywane były w nieodpowiednich warunkach i w stanie nieleczonej choroby. Ich kojce były zaniedbane, nieposprzątane, psy siedziały we własnych odchodach, bez dostępu do wody i pożywienia (k. 79 akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

Dnia [...] r. Fundacja [...] przedłożyła do akt także protokół odebrania zwierząt (k. 97 akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

Pismami z dnia [...] r. Burmistrz wezwał Ż. G. i J. G. do złożenia [...] r. zeznań w charakterze stron (k. 152, 166 akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

Pismem z dnia [...] r. zgłosił się pełnomocnik Ż. G. radca prawny P. F., który wniósł o umorzenie postępowania, względnie –w razie nie uwzględnienia tego żądania – wystąpił o przeprowadzenie dowodów, między innymi z wizji lokalnej, przedłożonych dokumentów (książeczek lekarskich, dowodów pochodzenia psów), a nadto dokumentacji weterynaryjnej (k. 186-225 akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

W dniu [...] r. przesłuchano Ż. G. i J. G. między innymi na okoliczność postępowania z posiadanymi psami (k. 226-232 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Oboje przedstawili wyjaśnienia zaprzeczające ustaleniom Fundacji [...], akcentując między innymi, że klatki w których znajdowały się zwierzęta nie były miejscem ich stałego bytowania.

Postanowieniem z dnia [...] r. Burmistrz dopuścił dowody wnioskowane przez strony (k. 233 akt administracyjnych organu pierwszej instancji), odmówił tylko przeprowadzenia wizji lokalnej (k. 244 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Następnie zebrano dowody (zob. m.in. k. 267-693 i nast. akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

Postanowieniem z dnia [...] r. Burmistrz odmówił Ż. G. przeprowadzenia dowodu z zeznań lekarzy weterynarii na okoliczność stanu odebranych zwierząt (k. 707 akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

Dnia [...] r. przedłożono do akt sprawy fakturę z dnia [...] r., [...]/2017 wystawioną przez Gabinet Weterynaryjny [...] s.c. za czynności związane z leczeniem psów na łączną kwotę [...]zł (k. 730-731 akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

Pismami z dnia [...] r. Fundacja Schronisko dla Zwierząt w [...] poinformowała o kosztach utrzymania dostarczonych psów (k. 760 i nast. akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

Dnia [...] r. do akt złożono kolejną fakturę z dnia [...] r., [...] na kwotę [...]zł wystawiona przez Gabinet Weterynaryjny [...] s.c. za usługi dotyczące leczenia odebranych zwierząt (k. 831 akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

Decyzją z dnia [...] r., [...] Burmistrz, działając na podstawie art. 7 ust. 2, 3 i 4 w zw. z art. 1 pkt 1 u.o.z. oraz art. 104, 107 i 108 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm., dalej "K.p.a.") orzekł o czasowym odebraniu właścicielowi Ż. G. i opiekunowi J. G. 10 psów w typie rasy Chihuahua (k. 835 akt administracyjnych organu pierwszej instancji), to jest:

1. psa Chihuahua (suka), krótkowłosa, barwy biało - brązowej - [...], data urodzenia [...] r., nr [...],

2. psa Chihuahua (suka), krótkowłosa, barwy białej z niebieskim znacz.— [...], data urodzenia [...] r., nr [...],

3. psa Chihuahua (suka), barwy beżowej- [...], data urodzenia [...] r., nr [...],

4. psa Chihuahua (suka), krótkowłosa - [...], data urodzenia [...] r.,

5. psa Chihuahua (pies), krótkowłosa, barwa niebieska - [...], data urodzenia [...] r., nr [...],

6. psa Chihuahua (suka), krótkowłosa, barwy rudej - [...], data urodzenia [...] r., nr [...],

7. psa Chihuahua (suka), krótkowłosa - [...], data urodzenia [...] r., nr [...],

8. psa Chihuahua (suka), krótkowłosa, barwy czarno - białej - [...], data urodzenia, [...] r., nr [...],

9. psa Chihuahua (suka), krótkowłosa, barwy czarno – białej – [...], data urodzenia [...] r., nr [...],

10. psa Chihuahua (pies), krótkowłosy, barwa błękitna – [...] data urodzenia [...] r., nr [...]

oraz 1 psa w typie rasy Labrador o kolorze biszkoptowym, utrzymywanych na posesji oznaczonej jako działka [...] obręb J. zapisanej w księdze wieczystej [...] stanowiącej własność J. G. i przekazaniu ich Międzygminnemu Schronisku dla Zwierząt w [...] (co do nazwy schroniska decyzję sprostowano postanowieniem z dnia [...] r. – k. 863 akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

W punkcie 2 decyzji obciążono Ż. G. i J. G. kosztami leczenia zwierząt na kwotę [...]zł brutto, w tym kosztem leczenia 10 psów w typie rasy Chihuahua w wysokości [...] zł brutto oraz kosztem leczenia 2 psów w typie rasy Labrador w wysokości [...] zł brutto.

Nadto w punkcie 3 orzeczono o zwrocie psa w typie rasy Labrador w kolorze czekoladowym – E. Ś. jako właścicielowi.

Ż. G. i J. G. złożyli odwołanie w zakresie punktów 1 i 2 decyzji zarzucając naruszenie:

- art. 77 K.p.a. poprzez wybiórczą ocenę materiału dowodowego, pominięcie wniosków dowodowych i niepełne przeprowadzenie dopuszczonych dowodów,

- art. 7 i 80 K.p.a. poprzez bezkrytyczne danie wiary twierdzeniom Fundacji [...], a także nie dostrzeżenie faktu osobistego zaangażowania w odbiór psów pracowników urzędu, co mogło wpłynąć na brak obiektywizmu w rozstrzyganiu sprawy,

- art. 107 K.p.a. poprzez sprzeczność sentencji decyzji z jej uzasadnieniem oraz zawarcie w decyzji błędnego pouczenia,

- art. 107 i 109 K.p.a. poprzez brak oznaczenia stron decyzji,

- art. 7 ust. 1 pkt 1 u.o.z. poprzez nieumieszczenie psów w schronisku,

- art. 7 ust. 4 u.o.z. poprzez nieuzasadnione obciążenie stron kosztami leczenia psów,

- art. 8 i 67 K.p.a. poprzez pominiecie faktu braku protokołu czynności, które miały miejsce [...] r. i zatajenie udziału w nich pracowników urzędu gminy.

Decyzją z dnia [...] r. Kolegium, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 6 ust. 2 pkt 10 i 7 ust. 1 i 4 u.o.z., utrzymało zaskarżoną decyzje w mocy. W motywach organ odwoławczy szczegółowo przedstawił przebieg okoliczności sprawy, przebieg postępowania oraz uwarunkowania prawne. Następnie Kolegium wyjaśniło, że materiał dowodowy zebrany przez Burmistrza, a w szczególności orzeczenie lekarsko-weterynaryjne dr A. W. z dnia [...] r. i liczne fotografie, nie pozostawia wątpliwości co do tego, iż psy pozostające pod opieką Ż. G. i J. G. były utrzymywane w niewłaściwych warunkach bytowania, zagrażających zdrowiu i życiu zwierząt. Zdaniem organu odwoławczego należy podzielić stanowisko, że psy rasy chihuahua to psy domowe, wymagające szczególnej opieki. Przetrzymywanie tych małych, delikatnych psów, wywodzących się z krajów o ciepłym klimacie (Meksyku) w zimnej i brudnej psiarni jest okrucieństwem. Nie stworzono także należytych warunków labradorowi, który bytował zimą w nieocieplonej budzie i wymagał leczenia.

Kolegium nie uznało zarzutów odwołania co do błędnej oceny materiału dowodowego. Zwróciło uwagę, że materiał dostarczony przez Fundację [...] poparty został opinią weterynarza, który badał zwierzęta.

W skardze Ż. G. i J. G. zarzucili naruszenie:

- art. 107 § 1 i 3 K.p.a. poprzez brak uzasadnienia przyczyn uznania postawionych zarzutów za bezpodstawne, a także nie podanie przyczyn odmowy wiary dowodom, takim jak wyjaśnienia Ż. G. i J. G. oraz dokumentacja medyczna zwierząt przez nich przedstawiona, co w efekcie miało uniemożliwić odczytanie sfery motywacyjnej organu,

- art. 11 i art. 8 w zw. z art. 107 § 1 i 3 K.p.a. poprzez naruszenie zasady zaufania oraz nie wyjaśnienie stronom zasadności przesłanek, którymi kierował się organ, a także nie wyjaśnienie, w jakim charakterze podczas interwencyjnego odebrania psów brali udział pracownicy urzędu gminy,

- art. 7, 77 § 1 w zw. z art. 80 K.p.a. poprzez brak wszechstronnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego i pominięcie istotnych okoliczności mających znaczenie dla sprawy, w szczególności wyjaśnień Ż. G., a także dokumentacji weterynaryjnej zwierząt,

- art. 6 ust. 2 w zw. z art. 7 ust. 1 i 3 u.o.z. poprzez błędne uznanie, że zachodziły przesłanki do czasowego odebrania zwierząt właścicielowi,

- art. 7 ust. 1 u.o.z. poprzez nieumieszczenie zwierząt w schronisku,

- art. 7 ust. 4 u.o.z. poprzez nieuzasadnione obciążenie stron kosztami leczenia psów.

Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie decyzji obu instancji w zakresie punktów 1 i 2 (decyzji pierwszoinstancyjnej) i umorzenie postępowania. Wystąpili także o zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie i podtrzymało dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie – mając na celu odniesienie zdarzeń opisanych w decyzjach do przepisów ustawy – Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 7 ust. 3 u.o.z. w przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy dalsze pozostawanie zwierzęcia u dotychczasowego właściciela lub opiekuna zagraża jego życiu lub zdrowiu upoważniony przedstawiciel organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, uprawniony jest do odebrania mu zwierzęcia zawiadamiając zarazem o tym niezwłocznie wójta (burmistrza, prezydenta miasta), celem podjęcia decyzji w przedmiocie odebrania zwierzęcia.

Tak zwane "interwencyjne" odebranie zwierząt przez organizację społeczną następuje oczywiście z tych samych powodów wyjściowych, co odebranie administracyjne, o którym orzeka się decyzją administracyjną. W myśl art. 7 ust. 1 u.o.z. odebranie zwierząt w drodze decyzji następuje w sytuacji, gdy zwierzę traktowane jest w sposób określony w art. 6 ust. 2 u.o.z. i jednocześnie jest ono przekazywane określonym podmiotom, przy czym w przypadku zwierząt domowych jest to schronisko dla zwierząt.

Wspomniana wyżej przesłanka z art. 6 ust. 2 u.o.z., to znęcanie się nad zwierzętami rozumiane jako zadawanie albo świadome dopuszczanie do zadawania bólu lub cierpień. Jedną z wymienionych przez ustawodawcę postaci znęcania się nad zwierzętami jest między innymi "utrzymywanie zwierząt w niewłaściwych warunkach bytowania, w tym utrzymywanie ich w stanie rażącego zaniedbania lub niechlujstwa, bądź w pomieszczeniach albo klatkach uniemożliwiających im zachowanie naturalnej pozycji" (art. 7 ust. 2 pkt 10 u.o.z.).

Podsumowując powyższe wskazać należy, że w przypadku, gdy stwierdzone zostanie, że dochodzi do znęcania się nad zwierzętami, a jednocześnie zaistniała sytuacja ma charakter niecierpiącej zwłoki (dalsze pozostawanie zwierzęcia u dotychczasowego właściciela lub opiekuna zagraża jego życiu lub zdrowiu), to wówczas przedstawiciel organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, może odebrać zwierzę zawiadamiając o tym niezwłocznie wójta (burmistrza, prezydenta miasta) celem podjęcia decyzji w przedmiocie odebrania zwierzęcia. Następnie organ wykonawczy gminy podejmuje decyzję o odebraniu zwierząt na podstawie art. 7 ust. 1 u.o.z. Decyzja ta co prawda dotyczy zwierząt już faktycznie odebranych, ale nie zmienia to charakteru zawartego w niej rozstrzygnięcia, które stanowi władcze, administracyjne potwierdzenie, iż przesłanki odebrania zwierząt zostały spełnione (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2011 r., II OSK 263/10, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Opisana wyżej sekwencja zdarzeń miała miejsce w niniejszej sprawie. Psy znajdujące się na nieruchomości pod adresem J. 1 zostały odebrane przez Fundację [...] – organizację społeczną, której celem statutowym jest ochrona zwierząt (statut – zob. k. 88-103 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Fundacja niezwłocznie poinformowała Burmistrza o fakcie interwencyjnego odebrania zwierząt (k. 6 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Oznacza to, że w płaszczyźnie formalnej zaistniała potrzeba wszczęcia postępowania w kierunku odebrania zwierząt, o którym mowa w art. 7 ust. 1 u.o.z.

Oczywiście odrębnym zagadnieniem jest kwestia, czy zachodziły materialnoprawne podstawy do odebrania zwierząt. Zagadnienie to stanowi oś sporu w sprawie, gdyż zdaniem skarżących – którzy stawiają zarzuty podważające rzetelność zebrania i badania materiału dowodowego oraz w konsekwencji podważają zasadność zastosowania art. 7 ust. 1 i 3 u.o.z. (w zw. z art. 6 ust. 2 u.o.z.) – znęcanie nad zwierzętami nie miało miejsca.

Oceniając zarzuty skargi i podniesioną w niej argumentację Sąd całkowicie nie podziela stanowiska Ż. G. i J. G., że nienależycie przeprowadzono postępowanie wyjaśniające i wydano nieprawidłową decyzję. Zdaniem składu orzekającego rozumowanie skarżących nakierowane jest na okoliczności i fakty, które nie podważają zebranych dowodów stanowiących wystarczającą podstawę stwierdzenia, iż w sprawie doszło do znęcania się nad zwierzętami.

Sąd zgadza się z organami, które akcentują, że Fundacja [...] przedstawiła Burmistrzowi wystarczające dowody takie jak fotografie i protokół, które obrazują sposób bytowania i stan zaniedbania odebranych zwierząt w dniu [...] r. podczas interwencji Fundacji. Dodatkowo, co jest szczególnie ważne, Fundacja [...] przedłożyła do akt postępowania także kopię orzeczenia lekarsko-weterynaryjnego. Lekarz weterynarii A. W. oświadczyła w nim, że brała udział w interwencyjnym odebraniu psów w dniu [...] r. Wskazała między innymi, że zwierzęta przetrzymywane były w nieodpowiednich warunkach i w stanie nieleczonej choroby. Ich kojce były zaniedbane, nieposprzątane, psy siedziały we własnych odchodach, bez dostępu do wody i pożywienia (k. 79 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Podkreślenia wymaga, że stan zwierząt został precyzyjnie opisany co do każdego z nich. Zdaniem Sądu, pomimo, że wykonane przez Fundację [...] zdjęcia nie są opisane co do każdego poszczególnego psa, to jednak nie trudno zorientować się, że całościowo oceniany stan zwierząt przedstawiony na tych fotografiach jednoznacznie koresponduje z opisem lekarza weterynarii.

Podkreślić w tym miejscu należy, że ocena, czy doszło do znęcania się nad zwierzętami w postaci "utrzymywania zwierząt w niewłaściwych warunkach bytowania, w tym utrzymywanie ich w stanie rażącego zaniedbania lub niechlujstwa" wymaga odwołania się w pewnym zakresie do kryteriów pozaprawnych, zasad doświadczenia życiowego. Zdaniem Sądu fakty utrwalone w materiałach zebranych przez Fundację [...] wraz ze szczegółowym oświadczeniem lekarza weterynarii nie pozostawiają jednak wątpliwości, że miało miejsce utrzymywanie zwierząt w niewłaściwych warunkach bytowania. Nie sposób bowiem inaczej określić przechowywania psów w nieocieplonych pomieszczeniach, w klatkach zapełnionych odchodami i moczem. Część z psów pozostawała obiektywnie chora, najpewniej (co wynika ze stwierdzenia lekarza weterynarii) na skutek przebywania w nieodpowiednim do tego miejscu (podrażnienia spowodowane moczem i kałem) i zaniedbania (zapchlenie, zagrzybienie, gorączka, zapalenie dróg oddechowych).

Stwierdzenie opisanych wyżej faktów, a opisano je i utrwalono w sposób wiarygodny, w ocenie Sądu jest w zupełności wystarczające do uznania, iż doszło do – ujmując to w delikatnych słowach – utrzymywania zwierząt w niewłaściwych warunkach bytowania. To z kolei wypełnia przesłankę do odebrania zwierząt z art. 7 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 2 pkt 10 u.o.z.

Odnosząc się do zarzutów skarżących dotyczących postępowania dowodowego i konkluzji organów Sąd wyjaśnia, że szczegółowo zapoznał się z całym materiałem dowodowym i twierdzeniami Ż. G. i J. G.. Sąd nie kwestionuje z góry (pozostaje to poza zakresem istotnych dla sprawy ustaleń), że być może w innych okresach poprzedzających odebranie zwierząt skarżący prowadzili prawidłowo hodowle posiadanych psów. Zwrócić należy jednak uwagę, że stan, który zastano na nieruchomości pod adresem J. 1, gmina [...] w styczniu 2017 r., jawi się jako porażający, i to nawet oceniając go z punktu widzenia osoby nie posiadającej specjalistycznej wiedzy (lekarza weterynarii). Doszło więc do znęcania się nad zwierzętami, a konkluzji tej nie podważa ustalenie, choćby zostało udowodnione, że takim czy innym okresie przed 23 stycznia 2017 r., względnie w zakresie określonych działań, Ż. G. i J. G. realizowali obowiązki opieki nad posiadanymi zwierzętami.

Z kolei, gdy chodzi o kwestię nałożonego na skarżących obowiązku pokrycia kosztów transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierząt (art. 7 ust. 4 u.o.z.), zdaniem Sądu wysokość kwot określonych w tym zakresie w decyzji nie budzi wątpliwości. Jak zostało wskazane, dnia [...] r. przedłożono do akt sprawy fakturę z dnia [...] r., [...] wystawioną przez Gabinet Weterynaryjny [...] s.c. za czynności związane z leczeniem psów na łączną kwotę [...]zł (k. 730-731 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Dnia [...] r. do akt złożono kolejną fakturę z dnia [...] r., [...] na kwotę [...]zł wystawioną przez ten sam podmiot leczniczy dotyczącą leczenia odebranych zwierząt (k. 831 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Suma kosztów z obu dokumentów stanowi kwotę określoną w decyzji i dotyczącą 10 sztuk psów rasy chihuahua. Sąd nie znajduje podstaw, aby podważyć sposób naliczenia kwot opisanych faktur. Dokumenty te dotyczą bowiem leczenia zwierząt, których stan zdrowia został udokumentowany materiałem fotograficznym odpowiadającym wstępnej diagnozie lekarza postawionej podczas odebrania interwencyjnego. Na podstawie akt można więc chociażby orientacyjnie oszacować zakres koniecznego leczenia odebranych psów, a usługi wymienione w fakturach od niego nie odbiegają.

Pismami z dnia [...] r. Fundacja Schronisko dla Zwierząt w [...] poinformowała o też kosztach utrzymania dostarczonych psów (k. 762 i nast. akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Z pism wynika, że dwa labradory, które zostały odebrane z posesji pod adresem J. 1 (jeden z nich został następnie przekazany właścicielowi) wymagały leczenia, którego szacowany koszt obliczony został na kwotę [...]zł. Sąd zaznacza, że Fundacja prowadząca schronisko wyjaśniła, jak obliczyła powyższą kwotę (k. 762 akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

Suma kwot leczenia psów rasy chihuahua oraz labrador daje łączną kwotę [...]zł, a więc kwotę odpowiadającą wysokości kosztów zapisanych w punkcie 2 decyzji Burmistrza.

Końcowo Sąd zaznacza, że jako nieskuteczny ocenił zarzut uczestnictwa w interwencyjnym odebraniu psów pracowników urzędu gminy, co Ż. G. i J. G. łączą z naruszeniem art. 11, art. 8 w zw. z art. 107 § 1 i 3 K.p.a. Kwestia ta nie wymaga nawet badania i weryfikacji, gdyż nie może mieć wpływu na wynik sprawy. Nawiązując do wcześniejszego wywodu Sąd podkreśla, że w sprawie najistotniejszym faktem jest okoliczność, że obiektywnie doszło do znęcania się nad zwierzętami i zostało to udokumentowane. W takich warunkach nie sposób twierdzić, że takie czy inne aktywności pracowników organu gminy mogły rzutować na treść decyzji. Decyzja została bowiem wydana obiektywnie zgodnie z prawem.

W tym stanie rzeczy Sąd – uznając, że nie doszło do naruszenia przepisów postępowania (art. 107 § 1 i 3 K.p.a.; art. 11 i art. 8 w zw. z art. 107 § 1 i 3 K.p.a. oraz art. 7, 77 § 1 w zw. z art. 80 K.p.a.), ani naruszenia przepisów prawa materialnego (art. 6 ust. 2 w zw. z art. 7 ust. 1 i 3 u.o.z., art. 7 ust. 1 u.o.z. oraz art. 7 ust. 4 u.o.z.) – orzekł o oddaleniu skargi.

Wyrok wydano na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.)