Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 633/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2019-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 149 ust. 1 pkt. 2, art. 134 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1510
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.), Protokolant St. sekr. sąd. Agnieszka Wita-Łyskawa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2019 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w Z. na decyzję Dyrektora Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawarcia umowy na udzielenie świadczeń zdrowotnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Katowicach (dalej Dyrektor ŚOW NFZ, organ) oddalił odwołanie Poradni Specjalistycznej [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. (dalej: skarżąca, spółka, wnioskodawca) dotyczące rozstrzygnięcia postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na okres od 1.07.2019 r. do 30.06.2024 r. kod postępowania [...], w rodzaju świadczeń: ambulatoryjna opieka specjalistyczna, w zakresie badania rezonansu magnetycznego (RM). Jako podstawę prawną jej wydania organ wskazał art. 154 ust. 3 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tj. Dz.U. 2018 r. poz. 1510, ze zm., dalej: ustawa, ustawa o świadczeniach) oraz art. 104 i art. 107 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2018 r., poz.2096, dalej kpa).

Rozstrzygniecie zapadło w poniższym stanie faktycznym i prawnym.

16 października 2018 r. Dyrektor ŚOW NFZ, działając na podstawie art. 139 ust. 2 ustawy o świadczeniach, ogłosił konkurs ofert na zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na okres od 1.07.2019 r. do 30.06.2024 r., w rodzaju świadczeń ambulatoryjna opieka specjalistyczna, w zakresie badania rezonansu magnetycznego (RM) na obszarze obejmującym powiat g., miasto G. i Z. W ogłoszeniu podano wartość zamówienia nie większą niż 2 610 940,00zł. Oferty należało złożyć w terminie do 13.11.2018 r. W ogłoszeniu wskazano obowiązujące przepisy dotyczące wymogów, jakie muszą być spełnione przez podmioty składające oferty. Do konkursu przystąpiło 5 oferentów na 6 miejsc udzielania świadczenia. Jedną z ofert złożyła skarżąca.

W części jawnej Komisja Konkursowa dokonała oceny formalno—prawnej złożonych ofert, która dla wszystkich oferentów wypadła pozytywnie. W części niejawnej postępowania, działając na podstawie art. 148 ustawy oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia z 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1372 ze zm., dalej rozporządzenie) Komisja Konkursowa dokonała oceny ofert, w wyniku której wybrała 2 oferty na 3 miejsca. Oferta skarżącej nie została wybrana.

Spółka nie zgadzając się z oceną złożył odwołanie, zarzucając obrazę art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach przez przyjęcie, że przedstawiona oferta zawiera nieprawdziwe informacje, co skutkuje jej odrzuceniem; bezzasadne i ze szkodą dla praw pacjenta ograniczenie ilości zawartych umów w stosunku do wskazanych w ogłoszeniu o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy i ograniczenie dostępności do badań rezonansu magnetycznego; art. 134 ust. 1 ustawy przez nierówne traktowanie oferentów; wybór oferty spółki ,,A’’ i podpisanie umowy, mimo że w dacie złożenia oferty pod wskazanym w niej adresem oferent nie miał jeszcze zamontowanego fizycznie rezonansu a udzielanie świadczeń rozpoczął od grudnia 2018 r. Ponadto w piśmie z 15 kwietnia 2019 r. stanowiącym uzupełnienie odwołania spółka wskazała na nierówne traktowanie oferentów, gdyż w jej przypadku oferta została odrzucona jako zawierająca nieprawdziwe informacje a oferta wskazanej wyżej spółki została przyjęta. Dokonano tylko zmiany odpowiedzi na pytanie ankietowe 1.2.3.1. z odpowiedzi TAK na NIE.

Dyrektor ŚOW NFZ nie uznał słuszności podniesionych zarzutów i oddalił odwołanie. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że oprócz wymagań wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, oferenci przystępujący do postępowania winni, zgodnie z art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy, spełnić w szczególności wymagania określone m.in. w wyszczególnionych 5 aktach prawnych, jak rozporządzenia Ministra Zdrowia i zarządzenia Prezesa NFZ. Podkreślił, że ocena ofert była dokonana zgodnie z wymaganiami zawartymi we wskazanym rozporządzeniu Ministra, które było wymienione w ogłoszeniu o konkursie a jego treść dostępna na stronie internetowej Centrali NFZ i Oddziału. Organ kierował się kryterium jakości, kompleksowości, dostępności, ciągłości oraz ceny.

Organ wyjaśnił, że w części jawnej Komisja Konkursowa dokonała oceny formalno—prawnej złożonych ofert oraz przeprowadziła kontrole u wszystkich 5 oferentów biorących udział w konkursie porównując dane zawarte w ofertach, dotyczących personelu, miejsca wykonywania świadczeń i zasobów sprzętowych ze stanem faktycznym, co zostało odnotowane w załącznikach do protokołów kontroli. Oferta skarżącej została odrzucona ze względu na odpowiedź TAK na pytanie ankietowe nr 1.2.3.1"ASDK_4. Realizacja w okresie ostatnich 12 miesięcy poprzedzających o 2 miesiące miesiąc, w którym ogłoszono postępowanie, 1000 badań rezonansu magnetycznego, w tym również badań: 1) RM serca - badania czynnościowe i morfologiczne bez wzmocnienia kontrastowego (lCD-9: 88.925); 2) RM serca - badanie czynnościowe i morfologiczne bez i ze wzmocnieniem kontrastowym (lCD-9: 88.926); 3) Badanie czynnościowe mózgu - RM (ICD-9: 88.913): 4) Spektroskopia - RM (lCD-9: 88.970)", która okazała się nieprawdziwa, gdyż oferent nie wykonywał badań o wskazanych kodach ICD-9. Komisja weryfikując prawdziwość odpowiedzi na sporne pytanie wezwała spółkę do przesłania wykazu 1000 badań wraz z procedurami ICD-9. Spółka przedstawiła księgę badań, w której nie były wykazane żądane procedury wraz z pismem, że nie wykonywała takich badań. Ustalenie to było wyłączną podstawą odrzucenia oferty z powodu nieprawdziwych informacji zawartych w ofercie.

W odniesieniu do zarzutu ograniczenia dostępności do świadczeń oraz liczby umów zawartych w wyniku przeprowadzonego postępowania organ wyjaśnił, że Komisja wskazując 3 miejsca udzielania świadczeń nie naruszyła prawa ani przyjętych na potrzeby konkursu zasad. W ogłoszeniu wskazano bowiem maksymalną liczbę umów, ale możliwe było zawarcie tylko jednej. Liczbę świadczeń, a zatem pośrednio liczbę umów zawieranych w wyniku postępowania konkursowego oraz dostępność świadczeń limituje wartość postępowania, czyli kwota przeznaczona na realizację świadczeń. Podczas ogłaszania postępowania nie jest znany potencjał wykonawczy, jaki zostanie zgłoszony w złożonych ofertach. W treści ogłoszenia podaje się maksymalną liczbę umów, jaką Fundusz zamierza zawrzeć w ramach danego postępowania, jednak w przypadku wyczerpania wartości postępowania przez najlepiej ocenione oferty liczba tych umów może ulec zmniejszeniu. Komisja konkursowa dokonuje wyboru ofert do zawarcia umowy w kolejności zgodnej z uzyskaną pozycją w rankingu końcowym (składającym się z ofert uszeregowanych w kolejności malejącej wynikającej z sumy uzyskanych punktów w procesie oceny) do wyczerpania łącznej liczby planowanych do zakupu świadczeń lub wartości zamówienia określonym w ogłoszeniu lub maksymalnej liczby planowanych do zawarcia. Z kolei propozycja liczby świadczeń ustalana jest w odniesieniu do struktury i zasobów oferenta w kontekście jego zdolności do wykonania zaoferowanej liczby świadczeń. W kontrolowanym konkursie Komisja uznała, że potencjał wykonawczy konkursu zrealizują 2 oferty w 3 miejscach a nawet przekraczają kwotę zamówienia podana w ogłoszeniu. Pozostałe dwie oferty, które nie zostały odrzucone nie zakwalifikowały się do zawarcia umowy.

Organ nie dopatrzył się także nierównego traktowania stron przez Komisję, gdyż w przypadku konkurencyjnej oferty nie zawierała ona nieprawdziwych informacji. Oferent wykonał bowiem wskazane w pytaniu 1.2.3.1. badania o żądanych w ogłoszeniu kodach ICD-9, ale w innej pracowni diagnostycznej, niż ta której dotyczyła oferta. Stąd Komisja uznała, że nie każda nieprawdziwa informacja stanowi podstawę do odrzucenia oferty. W tym przypadku wystarczy zmiana odpowiedzi z TAK na NIE, co pozbawi oferenta nienależnych punktów rankingowych. Nieprawdziwa informacja to taka, która dotyczy okoliczności, które wpływają w jakikolwiek sposób na wynik postępowania, w tym takich, które mogą świadczyć o nieprawidłowym w przyszłości wykonaniu umowy.

Zdaniem organu Komisja Konkursowa w ramach postępowania stosowała te same zasady i przepisy prawa wobec wszystkich oferentów biorących udział w postępowaniu. Przed podjęcie ewentualnej decyzji o odrzuceniu oferty za podanie "nieprawdziwych informacji" w rozumieniu przepisu art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy, przyjęła zasadę że odrzucenie ofert za podanie informacji niezgodnych ze stanem faktycznym może następować jedynie w przypadkach, gdy dotyczy pytań ankietowych (kryteriów), które nie budzą trudności interpretacyjnych do jakich można zaliczyć: pytania dotyczące kontroli, wykonywania określonej liczby badań/procedur, pomieszczeń sanitarnych dla niepełnosprawnych.

Odnosząc się do podniesionej przez spółkę kwestii dotyczącej rozpoczęcia działalności przez pracownię rezonansu magnetycznego zlokalizowaną w G. konkurującego oferenta w grudniu 2018 r. organ wskazał, że Komisja dopełniła wszelkiej staranności prowadząc weryfikację ofert w granicach wytyczonych przepisami. Kwestionowana oferta została złożona w dniu 13.11.2018 r., zatem na dzień jej złożenia oferent posiadał zarejestrowaną komórkę organizacyjną wskazaną w ofercie jako miejsce udzielania świadczeń, gdyż w księdze podmiotu leczniczego nr: [...], w rubryce data rozpoczęcia działalności dla pracowni RM w G. widnieje dzień 02.11.2018 r. Odwołujący nie przedstawił żadnych dowodów, że instalacja aparatu odbyła się po złożeniu oferty. W ramach weryfikacji danych zawartych w ofertach, prowadzono u wszystkich oferentów na tych samych zasadach, 1.02.2019 r. wizytację pracowni, która obejmowała weryfikację wyposażenia zadeklarowanego w ofercie ze stanem faktycznym, a w jej wyniku nie stwierdzono rozbieżności.

Zgodnie z art. 134 ust.2 ustawy wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej udostępnione były wszystkim oferentom na tych .samych zasadach, dostępne były na tablicach ogłoszeń w siedzibie Oddziału oraz na stronach internetowych Oddziału. Taki sposób udostępnienia materiałów umożliwiał zapoznanie się z nimi przez wszystkich oferentów i w żaden sposób nie naruszało zasady równości stron.

W konsekwencji organ stwierdził, że postępowanie wyjaśniające wywołane wniesionym odwołaniem nie wykazało, by Komisja Konkursowa naruszyła zasady postępowania dokonując odrzucenia oferty skarżącej. Działanie Komisji w tym zakresie było prawidłowe i oparte na obowiązujących przepisach prawa. Nie naruszyła zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, które mogłoby spowodować uszczerbek w interesie prawny skarżącej. Odwołanie należało zatem oddalić.

W skardze do sądu administracyjnego skarżąca wniosła o uchylenie decyzji z [...] r. i uwzględnienie odwołania oraz zasądzenie kosztów postepowania sądowego. Decyzji zarzuciła obrazę art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach przez przyjęcie, że oferta zawiera nieprawdziwe informacje i jej odrzucenie; bezzasadne i szkodliwe dla pacjenta ograniczenie ilości zawartych umów w stosunku do tej wskazanej w ogłoszeniu co ogranicza dostępność badania dla pacjentów; art. 134 ust. 1 ustawy przez nierówne traktowanie oferentów, gdyż w tożsamych okolicznościach faktycznych jedna oferta została odrzucona a w drugiej dokonano poprawki odpowiedzi z TAK na NIE. W uzasadnieniu spółka powtórzyła argumentacje odwołania, dodatkowo wskazując na artykuł prasowy, który potwierdza uruchomienie pracowni RM w G. 19 listopada 2019 r., czyli po upływie terminu składania ofert.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Na rozprawie strony podtrzymały swoje stanowiska.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się nieskuteczna.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2018 r. poz. 2107 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej jako "ppsa"), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Tym samym sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi, normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 ppsa sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd nie stwierdził, aby Dyrektor ŚOW NFZ przy podejmowaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia dopuścił się naruszenia prawa materialnego, jak również przepisów postępowania, w stopniu w jakim mogłoby to mieć wpływ na wynik sprawy. Wskazać należy, że spółka skorzystała z regulacji art. 52 § 3 ppsa, który stanowi, że Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. (...).

Zdaniem Sądu orzekającego organ w postępowaniu odwoławczym wykazał, że Komisja Konkursowa w ramach postępowania stosowała te same zasady i przepisy prawa wobec wszystkich biorących w nim udział oferentów. Treści zawarte w ankietach stanowią integralną część złożonych ofert w aspekcie oceny prawdziwości oświadczeń złożonych przez oferentów. Pytania ankietowe skierowane do wszystkich uczestników były jednakowe i nie było możliwości udzielenia wielorakich odpowiedzi. Nie zgodził się z zarzutem skarżącej, że formularz ofertowy został sformułowany w sposób nieprecyzyjny i wadliwy.

W odniesieniu do zarzutu o nierówne traktowanie stron oraz do zarzutu o obrazę art. 149 ust. 1 pkt. 2 ustawy należy stwierdzić, że nie ulega wątpliwości, że spółka podała nieprawdziwe informacje w ofercie i to istotne dla pacjenta. Udzieliła odpowiedzi "TAK" na pytanie ankietowe w części VIII Ankiety w rozdziale "1.2. Realizacja Wybranych Świadczeń, pytanie 1.2.3.1 "ASDK_4 Realizacja w okresie ostatnich 12 miesięcy poprzedzających o 2 miesiące miesiąc, w którym ogłoszono postępowanie, 1000 badań rezonansu magnetycznego, w tym również badań: 1) RM serca - badania czynnościowe i morfologiczne bez wzmocnienia kontrastowego (ICD-9: 88.925); 2) RM serca - badanie czynnościowe i morfologiczne bez i ze wzmocnieniem kontrastowym (ICD-9: 88.926); 3) Badanie czynnościowe mózgu - RM (ICD-9: 88.913); 4) Spektroskopia - RM (ICD-9: 88.970)". Do oferty został dołączony wykaz 1000 badań RM bez kodów ICD-9, co wykluczało możliwość zweryfikowania prawdziwości odpowiedzi ankietowej tym bardziej, że opisy badania również nie sugerowały wykonania takiej procedury. Zdaniem Sądu pytanie jest sformułowane jednoznacznie i nakazuje wykazanie wykonania wszystkich wskazanych w nim procedur. Nie musi ich być 1000 ale w ramach tej liczby musi być wykonana każda z nich.

Weryfikując prawdziwość udzielonej odpowiedzi ankietowej. Komisja Konkursowa pismem z dnia 4 stycznia 2019 r. wezwała do udokumentowania prawidłowości udzielonej odpowiedzi ankietowej poprzez przesłanie wykazu 1000 badań wraz z procedurami ICD-9. Oferent dostarczył księgę badań nadal nieuzupełnioną o procedury ICD- 9 wraz z pismem informującym, że spółka nie wykonywała wskazanych badań. Na tej podstawie Komisja Konkursowa ustaliła, że w dostarczonej księdze nie wykazano procedur: RM serca - badania czynnościowe i morfologiczne bez wzmocnienia kontrastowego (ICD-9: 88.925); 2) RM serca - badanie czynnościowe i morfologiczne bez i ze wzmocnieniem kontrastowym (ICD-9: 88.926); 3) Badanie czynnościowe mózgu - RM (ICD-9: 88.913); 4) Spektroskopia - RM (ICD-9: 88.970) i 8 lutego 2019 roku odrzuciła ofertę spółki w całości z powodu nieprawdziwych informacji zawartych w ofercie (art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy).

Komisja Konkursowa miała obowiązek potwierdzić prawdziwość odpowiedzi udzielonej na to pytanie ankietowe i w przypadku uzyskania pozytywnej odpowiedzi uznać ją za prawidłową albo w przypadku odpowiedzi negatywnej odrzucić ofertę, co w zaistniałym stanie faktycznym uczyniła.

Należy też wyjaśnić, że materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tj. Dz. U. z 2018 r. poz. 1510 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 139 ust. 1, 2 i 4 ustawy zawieranie przez Fundusz umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, z zastrzeżeniem art. 159 i art. 159a, odbywa się po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert albo rokowań. W celu przeprowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w trybie konkursu ofert Fundusz zamieszcza ogłoszenie zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 9. Natomiast Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu powołuje i odwołuje komisję konkursową w celu przeprowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Ponadto art. 142 ust. 1, 2, 5, 6 i 7 ustawy stanowi, że konkurs ofert składa się z części jawnej i niejawnej. W części jawnej konkursu ofert komisja w obecności oferentów: 1) stwierdza prawidłowość ogłoszenia konkursu ofert oraz liczbę złożonych ofert; 2) otwiera koperty lub paczki z ofertami i ustala, które z ofert spełniają warunki określone w przepisach wydanych na podstawie art. 31d oraz warunki, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2; 3) przyjmuje do protokołu zgłoszone przez oferentów wyjaśnienia lub oświadczenia. Natomiast w części niejawnej konkursu ofert komisja może: 1) wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, najkorzystniejszych pod względem kryteriów wyboru ofert określonych w art. 148 ust. 1; 2) nie dokonać wyboru żadnej oferty, jeżeli nie wynika z nich możliwość właściwego udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. Jednocześnie komisja w części niejawnej konkursu ofert może przeprowadzić negocjacje z oferentami w celu ustalenia: 1) liczby planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej; 2) ceny za udzielane świadczenia opieki zdrowotnej. Komisja ma również obowiązek przeprowadzić negocjacje co najmniej z dwoma oferentami, o ile w konkursie bierze udział więcej niż jeden oferent. Poza tym kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania (art. 147 ustawy). Porównanie zaś ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej dokonuje się według kryteriów wyboru ofert: jakości, kompleksowości, dostępności, ciągłości, ceny - udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej (art. 148 ust. 1 ustawy). Z kolei art. 149 ust. 1 pkt 1-8 ustawy stanowi, że odrzuca się ofertę: złożoną przez świadczeniodawcę po terminie; zawierającą nieprawdziwe informacje;(...).

Brzmienie art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy wprawdzie nie wyjaśnia, co należy rozumieć przez pojęcie "nieprawdziwe informacje", do którego odwołuje się ustawodawca w tym przepisie. Jednakże orzecznictwo NSA i WSA pozwala na przyjęcie, iż przez owe podanie nieprawdziwych informacji uznane winno być takie działanie świadczeniodawcy, który aby uzyskać pozytywne dla siebie rozstrzygnięcie podaje informacje, które nie znajdują odzwierciedlenia w rzeczywistości. Należy przyjąć, iż "nieprawdziwość" musi dotyczyć okoliczności, które wpływają w jakikolwiek sposób na wynik postępowania, w tym takich, które mogą świadczyć o nieprawidłowym w przyszłości wykonaniu umowy (wyrok NSA z 10.04.2014 r., sygn. akt II GSK 476/13, wyrok NSA z 10.04.2014 r., II GSK 476/13, wyrok NSA z 20.04.2016 r., II GSK 2623/14, z 25.10.2018 r. II GSK 1150/18). Oczywiście, że z podaniem nieprawdziwych informacji będziemy mieli do czynienia w sytuacji celowego działania oferenta, który mimo świadomości niemożliwości spełniania określonych warunków, deklaruje taką możliwość. Nie każda nieprawdziwa informacja stanowi podstawę odrzucenia oferty. Niemniej jednak należy zwrócić uwagę, że pomimo braku takiego zastrzeżenia w treści przepisu, nieprawdziwość musi dotyczyć okoliczności, które wpływają w jakikolwiek sposób na wynik postępowania. Okolicznościami takimi będą, np. nieprawdziwe informacje dotyczące posiadanego potencjału kadrowego czy sprzętowego (zob. A. Pietraszewska-Macheta Agnieszka (red.), Ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Komentarz, LEX 2015). Będzie nimi również fakt zatajenia okoliczności mogących rzutować na wynik postępowania. Przykładowo może to być zatajenie faktu udzielania - w okresie wcześniejszym - świadczeń w sposób i w warunkach nie odpowiadających wymogom określonym w umowie (co musi być ustalone na podstawie przeprowadzonej kontroli). Nie budzi chyba żadnych wątpliwości, że punktu przyznawane z tego tytułu mogą wpłynąć na wynik postępowania, bowiem oferentowi nie jest znana treść innych ofert i być może mogą decydować o wyniku postępowania. Fakt udzielania, w okresie wcześniejszym, świadczeń w sposób i w warunkach nie odpowiadających wymogom określonym w poprzedniej umowie może być złą prognozą dla realizacji świadczeń w przyszłości.

W takiej sytuacji, Sąd w składzie orzekającym, w pełni zgadza się z organem, że podanie nieprawdy w formularzu ofertowym stanowiącym integralną część oferty należy uznać za podanie "nieprawdziwych informacji" w rozumieniu przepisu art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Podkreślić także należy, że zgodnie z art. 134 ust. 1 i 2 ustawy Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Wszelkie zatem wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej udostępniane są świadczeniodawcom na takich samych zasadach. Ponadto art. 152 ust. 1 ustawy stanowi, że świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154. Po rozpatrzeniu odwołania dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu wydaje decyzję administracyjną uwzględniającą lub oddalającą odwołanie. Od decyzji dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu świadczeniodawcy przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (ust. 4) albo bezpośrednio skarga do sądu administracyjnego (art. 52 § 3 ppsa), z której to możliwości spółka skorzystała.

Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że Dyrektor uprawniony jest jedynie do badania, czy w związku z naruszeniem zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie doznał uszczerbku interes prawny oferenta. Świadczeniodawca może więc wnieść odwołanie, a następnie skargę, gdy Fundusz naruszy zasady postępowania określone przepisami powszechnie obowiązującymi lub przepisami wydanymi na ich podstawie przez Prezesa NFZ i godzi to w interes prawny świadczeniodawcy.

Celem procedury uruchamianej odwołaniem jest natomiast weryfikacja w postępowaniu administracyjnym, czy we wcześniejszej fazie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie doznał uszczerbku interes prawny podmiotu powołującego się na naruszenie zasad postępowania. Zakres kontroli dokonywanej przez organ administracji jest zatem ściśle związany z pojęciem uszczerbku interesu prawnego, powstałego w wyniku naruszenia przepisów prawa (zasad postępowania). Jednocześnie uszczerbek w interesie prawnym uczestnika postępowania (świadczeniodawcy) w procedurze zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej może zostać wywołany, gdy naruszenie zasad postępowania przez podmiot prowadzący postępowanie, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług. Takie ujęcie determinuje sposób postępowania organu administracyjnego, którego zadaniem jest zbadanie okoliczności podnoszonych w odwołaniu i ocena czy i w jakim zakresie naruszenie to realnie spowodowało doznanie takiego uszczerbku.

Sąd w pełni podziela ocenę podniesionych w postępowaniu odwoławczym zarzutów, które spółka powieliła w skardze.

Główny zarzut skargi dotyczył uznania, że oferta spółki zawiera nieprawdziwe informacje i jej odrzucenie, a w przypadku innego oferenta pozbawienie go 11 pkt. rankingowych z tytułu udzielenia odpowiedzi TAK na pytanie ankietowe 1.2.3.1. wskazane wyżej.

Sąd uznał, iż ten zarzut skargi nie może odnieść pożądanych skutków prawnych., gdyż wbrew twierdzeniom skarżącej wskazane wyżej odmienne stanowiska Komisji Konkursowej zapadły w innych stanach faktycznych. Skarżąca nie wykazała wykonania procedur wymaganych do złożenia oferty a jej konkurent wykonanie tych procedur wykazał ale nie w punkcie wskazanym w ofercie.

Sąd za chybiony uznał także drugi zarzut skargi dotyczący ograniczenia liczby zawartych umów i tym samym ograniczenie dostępu pacjentów do świadczeń opieki zdrowotnej. Komisja konkursowa wskazując w niniejszym postępowaniu 3 miejsca udzielania świadczeń do zawarcia umowy, nie naruszyła obowiązujących przepisów prawa ani przyjętych na potrzeby konkursu ofert zasad. W treści ogłoszenia wskazano maksymalną liczbę umów, które zostaną zawarte po przeprowadzeniu postępowania, co umożliwiało zawarcie od jednej do sześciu umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Liczbę świadczeń, a zatem pośrednio liczbę umów zawieranych w wyniku postępowania konkursowego oraz dostępność świadczeń limituje wartość postępowania, czyli kwota przeznaczona na realizację świadczeń. Podczas ogłaszania postępowania nie jest znany potencjał wykonawczy, jaki zostanie zgłoszony w złożonych ofertach.

Jednocześnie należy podkreślić, że w ogłoszonym konkursie o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej obowiązywały te same wymagania w stosunku do wszystkich biorących udział w nim świadczeniodawców i stosowano tożsame kryteria ocen. Komisja natomiast dokonała wyboru oferentów w kolejności zgodnej z uzyskaną pozycją w rankingu końcowym. Organ wyjaśnił też, że kontr oferent w spornym punkcie rozpoczął działalność 2 listopada 2018 r., czyli przed upływem terminu zgłaszania ofert a wskazany artykuł z 19 listopada 2018 r. informujący o otwarciu nowej placówki usługowej nie podważył ustaleń organu, co do spełnienia warunków przystąpienia do konkursu poczynionych w toku wizytacji placówki 1 lutego 2019 r. i weryfikacji wyposażenia deklarowanego w ofercie ze stanem rzeczywistym.

W konsekwencji Sąd uznał, że wbrew zarzutom skarżącej, organ zgromadził w sposób należyty materiał dowodowy, odnosząc się w sposób pełny do okoliczności podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przeprowadził prawidłowo postępowanie w związku z przedstawianymi przez skarżącą zarzutami i dokonał szczegółowej ich analizy oraz odniósł do nich.

W ocenie Sądu, organ nie dopuścił się naruszenia norm prawa materialnego ani przepisów postępowania administracyjnego, w tym przepisów art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 kpa, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy, a zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwolił na jednoznaczne stwierdzenie, iż w przedmiotowym postępowaniu konkursowym nie doszło do naruszenia interesu prawnego skarżącej.

Wobec powyższego, na podstawie art. 151 ppsa, Sąd orzekł o oddaleniu skargi