Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 114/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-03-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 88 i  art. 257 w zw. z  art. 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 stycznia 2012 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy postanawia: 1. odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy; 2. pozostawić bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 20 września 2011 r.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. R. Ś. i wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami. W skardze tej zawarł również wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W związku z powyższym na podstawie zarządzenia z dnia 7 listopada 2011 r. przesłano mu urzędowy formularz wniosku PPF, celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Wobec nienadesłania wypełnionego formularza w wyznaczonym terminie, zarządzeniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 stycznia 2012 r. pozostawiono wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W uzasadnieniu wskazano, że termin do odbioru awizowanej przesyłki upływał z dniem 5 grudnia 2011 r., tym samym termin do nadesłania druku PPF upływał z dniem 12 grudnia 2011 r. Tymczasem skarżący odebrał przesyłkę w dniu 6 grudnia 2011 r., zaś druk nadesłał do Sądu w dniu 13 grudnia 2011 r., a zatem po terminie. Odpis tego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 9 lutego 2012 r.

Pismem z dnia 16 lutego 2012 r. skarżący wniósł od powyższego zarządzenia sprzeciw, składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżący podniósł przede wszystkim, że wniosek złożył na urzędowym formularzu w terminie 7 dni od daty otrzymania przesyłki z placówki pocztowej i nie może ponosić negatywnych skutków pomyłek Poczty Polskiej odnośnie pisemnego określania terminu odbioru przesyłki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności zasadne jest odniesienie się do wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu uzależnione jest od spełnienia łącznie przesłanek wymienionych w art. 87 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Jednocześnie zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Stosowanie natomiast do treści art. 86 § 2 p.p.s.a. przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego.

Odnosząc powyższą regulację do wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, Sąd stwierdza, że uchybienie terminowi, o którego przywrócenie wnosi strona, nie powoduje w istocie dla skarżącego ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określają bowiem terminów, które zawężałyby czas, w jakim strona może wystąpić z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, ani nie zakazują występowania z takim wnioskiem wielokrotnie w toku postępowania. Strona ma możliwość złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy podczas całego postępowania sądowoadministracyjnego (art. 243 §1 p.p.s.a.). W związku z powyższym wniosek skarżącego o przywrócenie terminu jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a.

Odnośnie natomiast wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy, wniosek ten pozostawiony został zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 26 stycznia 2012 r. bez rozpoznania z powodu nienadesłania wypełnionego formularza w wyznaczonym terminie. Wobec wniesienia sprzeciwu, zarządzenie to utraciło moc, zaś wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega rozpoznaniu przez Sąd.

Stosownie do treści art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu, przy czym niezachowanie tego wymogu stanowi brak formalny wniosku w rozumieniu art. 49 § 1 p.p.s.a. (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08, ONSAiWSA 2008, nr 5, poz. 74). W takiej sytuacji należy wezwać do uzupełniania tego braku w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W konsekwencji uchybienie temu terminowi musi pociągnąć za sobą realizację wskazanego rygoru, czyli pozostawienie wniosku bez rozpoznania.

W rozpoznawanej sprawie przesłano skarżącemu druk urzędowego formularza PPF z pouczeniem o konieczności jego wypełnienia i zwrotu do Sądu w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania. Przesyłkę zawierającą druk formularza awizowano w dniu 21 listopada 2011 r. ze względu na nieobecność adresata pod wskazanym adresem, a następnie powtórnie w dniu 29 listopada 2011 r. W związku z powyższym termin do odbioru awizowanej przesyłki upływał zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. w dniu 5 grudnia 2011 r. Tym samym skarżący zobowiązany był do nadesłania do Sądu wypełnionego druku PPF do dnia 12 grudnia 2011 r. Skarżący odebrał natomiast przedmiotową przesyłkę dopiero w dniu 6 grudnia 2011 r. i w dniu 13 grudnia 2011 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) nadesłał do Sądu druk PPF, a zatem po upływie terminie. To obliguje Sąd na podstawie art. 257 p.p.s.a. w związku z art. 260 p.p.s.a. do pozostawienia wniosku skarżącego zawartego w skardze z dnia 20 września 2011 r. bez rozpoznania

W świetle wskazanych okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 88 p.p.s.a. i art. 257 w zw. z art. 260 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.