Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SAB/Lu 4/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2022-06-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Monika Kazubińska-Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. na przewlekłe prowadzenie przez Naczelnika Lubelskiego Urzędu Skarbowego w Lublinie postępowania w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2016 r. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżąca – C. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P. złożyła skargę na przewlekłe prowadzenie przez Naczelnika Lubelskiego Urzędu Skarbowego w Lublinie postępowania w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2016 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie z urzędu dysponuje wiedzą, że zawisła przed nim, a następnie została rozstrzygnięta sprawa (zarejestrowana pod sygn. akt I SAB/Lu 2/22) ze skargi tej samej skarżącej, w tym samym przedmiocie, dotycząca tego samego okresu.

Powyższe było wynikiem rozdzielenia przez Sąd na dwie sprawy skarg wniesionych przez skarżącą spółkę w jednym piśmie.

W sprawie o sygn. akt I SAB/Lu 2/22 w dniu 27 kwietnia 2022 r. przed tutejszym Sądem zapadło orzeczenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., "P.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H. Beck 2015, s. 362).

Przedmiotem skargi w sprawie (sygn. akt I SAB/Lu 4/22) skarżąca uczyniła przewlekłe prowadzenie przez Naczelnika Lubelskiego Urzędu Skarbowego w Lublinie postępowania w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2016 r.

Tymczasem przed tutejszym Sądem najpierw zawisła, a następnie została osądzona tożsama sprawa ze skargi skarżącej na wyżej wymienioną przewlekłość prowadzenia przez Naczelnika Lubelskiego Urzędu Skarbowego w Lublinie postępowania w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za ten sam okres (zarejestrowana pod sygn. akt I SAB/Lu 2/22).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2022 r. w sprawie o sygn. akt I SAB/Lu 2/22 rozpoznał skargę skarżącej na przewlekłe prowadzenie przez Naczelnika Lubelskiego Urzędu Skarbowego w Lublinie postępowania w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2016 r.

W związku więc z tym, że w sprawie o sygn. akt I SAB/Lu 2/22 wydano wyrok, ponowną skargę skarżącej w tej samej sprawie należało odrzucić.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.