Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 402/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A spółka jawna w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 24 sierpnia 2021 r.; sygn. akt I SA/Ke 452/21 w przedmiocie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A spółka jawna w K. na decyzję Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Kielcach z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2021 r., sygn. akt

I SA/Ke 452/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił wniosek A spółka jawna w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Kielcach z [...] maja 2021 r. w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Sąd I instancji podniósł, że w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca spółka wskazała na szkodę jaką może ponieść lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Spółka wykonała zalesienia zgodnie z obowiązującymi przepisami i wytycznymi Agencji oraz wydatkowała na ten cel otrzymane środki finansowe. W sytuacji, gdyby dotychczas pobrane przez skarżącego dofinansowanie podlegało zwrotowi, byłaby to kwota znacznie wyższa niż wskazał organ w treści uzasadnienia. Organ nie pomnożył bowiem kwoty premii pielęgnacyjnej i premii zalesieniowej przez określoną ilość lat. Cała kwota wynosząca około 400 tysięcy złotych jest niebagatelna i spółka, która nie prowadzi aktualnie innej działalności będzie w krytycznej sytuacji finansowej, skutkującej najprawdopodobniej złożeniem wniosku o upadłość likwidacyjną, a więc nastąpi nieodwracalny skutek w postaci likwidacji spółki.

Uzasadniając odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji WSA w Kielcach podkreślił, że przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji mogą być tylko takie akty i czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie dotyczy decyzji odmawiającej skarżącej przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2018 rok. Względem takiego aktu nie można mówić o wykonaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, które mógłby podlegać wykonaniu). Decyzja taka nie nakłada na skarżącą żadnych nowych obowiązków, nie zmienia wysokości powstałego wcześniej zobowiązania, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialnoprawnych.

W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i udzielenie wstrzymania wykonalności decyzji Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Kielcach z [...] maja 2021 r., względnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wniosła także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) - dalej p.p.s.a., poprzez brak uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji w obliczu szkody jaką może ponieść skarżący.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonując oceny, czy w niniejszej sprawie zachodzą powyżej wskazane przesłanki, należy przede wszystkim mieć na uwadze charakter zaskarżonej decyzji.

W orzecznictwie i doktrynie nie budzi wątpliwości, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 122; postanowienie NSA z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, niepubl.).

Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie, których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą, którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów, na podstawie, których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. T. Woś (red.): Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 296; postanowienie NSA z dnia 14 września 2005 r., sygn. akt II FZ 580/05, niepubl.; postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2006 r., sygn. akt I FZ 281/06, OSP 2007, Nr 6, poz. 76). Do wykonania nie kwalifikują się, więc wszelkie odmowne akty administracyjne (vide: T. Woś (red.): Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 338). Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt lub czynność wywołuje skutki materialnoprawne. Nie można mówić o wykonywaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków).

W przedmiotowej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania została objęta decyzja utrzymująca w mocy decyzję orzekającą o odmowie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Zaskarżona decyzja nie nakłada więc na spółkę żadnych obowiązków podlegających wykonaniu. Jak zatem prawidłowo wskazał Sąd I instancji, decyzja odmawiająca przyznania płatności, ze wskazanych wyżej przyczyn, nie kwalifikuje się do wykonania.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.