Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 146/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2020-09-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA – Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 17 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 maja 2020 r., sygn. akt I SA/Sz 146/20 wydanego w sprawie ze skargi P. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 17 stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 27 maja

2020 r., sygn. akt I SA/Sz 146/20 oddalił skargę P. S.

na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia

17 stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier

na automatach. Odpis tego orzeczenia z uzasadnieniem oraz z pouczeniem

o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony Skarżącemu

w dniu 30 czerwca 2020 r.

Skarżący w piśmie z dnia 9 lipca 2020 r. wniósł od ww. wyroku skargę kasacyjną, którą osobiście sporządził i podpisał. Jednocześnie złożył wniosek

o ustanowienie dla niego pełnomocnika. Skarżący wskazał, że profesjonalny pełnomocnik jest mu potrzebny do popierania jego skargi kasacyjnej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jak również przy redakcji zarzutów kasacyjnych i ich pisemnego uzasadnienia.

Ustanowiony z urzędu pełnomocnik w dniu 8 września 2020 r. złożył

w tutejszym Sądzie opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2019.2325 j.t. ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku

lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Na podstawie

art. 173 § 2 P.p.s.a. skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Niemniej, stosownie do art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Natomiast, art. 178 P.p.s.a. stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Z przytoczonych przepisów prawnych wynika zatem, że strona, która

nie zgadza się z wyrokiem wydanym przez wojewódzki sąd administracyjny,

ma prawo go zaskarżyć poprzez wniesienie skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jednakże ustawodawca w art. 175 § 1 P.p.s.a. wprowadził

tzw. przymus adwokacko-radcowski, stanowiąc, że skarga kasacyjna powinna

być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przez termin: "sporządzenie" należy rozumieć napisanie i podpisanie skargi kasacyjnej (postanowienie NSA z dnia 29 września 2010 r., II FZ 469/10).

Z omawianej regulacji prawnej wynika, że na posiedzeniu niejawnym sąd

nie bada skargi kasacyjnej pod względem merytorycznym, lecz sprawdza jedynie

czy spełnia ona warunki formalne, m.in. czy została sporządzona i podpisana przez profesjonalnego pełnomocnika. W doktrynie wskazuje się, że o ile niezamieszczenie podpisu pod skargą kasacyjną, jeśli z jej treści wynika, że została sporządzona przez uprawnioną osobę, stanowi brak o usuwalnym charakterze, który obliguje sąd

do wezwania do jego uzupełnienia, o tyle podpisanie skargi kasacyjnej przez osobę niewymienioną w art. 175 P.p.s.a. stanowi uchybienie, które skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 178 p.p.s.a. (M. Niezgódka-Medek, (w:) B. Dauter, A. Kabat,

M. Niezgódka-Medek w Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, wydanie 8., Warszawa 2020 r., s. 607-608).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy,

stwierdzić należy, że ww. pismo procesowe wniesione przez Skarżącego nie spełnia warunków formalnych stawianych skardze kasacyjnej, bowiem nie zostało sporządzone i podpisane przez profesjonalnego pełnomocnika. Zauważyć należy,

że pełnomocnik nie poparł skargi kasacyjnej wniesionej przez Skarżącego, a wręcz przeciwnie w sporządzonej opinii uznał, że nie ma podstaw do jej wniesienia.

Wobec powyższego, skargę kasacyjną należało uznać za niedopuszczalną

i na podstawie art. 178 P.p.s.a. orzec jak w sentencji.