Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1247/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 107 par 2 pkt 2 i pkt 4, art. 108 par 2 i 3, art. 116 par 1 i 2,
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, sędzia WSA Anna Sękowska, Protokolant starszy referent Karol Kodym, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2014 r. sprawy ze skargi U. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2013 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. orzekł o solidarnej, wraz ze L. sp. z o.o., odpowiedzialności Skarżącej – U. T. za zaległość w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r. wraz z należnymi odsetkami za zwłokę od tej zaległości.

W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] września 2013 r. organ pierwszej instancji wskazał, że z dokumentów zgromadzonych w toku postępowania wynika, że uchwałą nr [...] z dnia 16 stycznia 2008 r. Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników L. sp. z o.o. Skarżąca została powołana na prezesa zarządu tej spółki. W aktach sądowych brak było uchwały odwołującej Skarżącą z funkcji. Również w Krajowym Rejestrze Sądowym do dnia wydania decyzji Skarżąca figurowała jako prezes zarządu spółki. Zgodnie zatem z art. 116 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) – dalej "O.p.", Skarżąca odpowiada solidarnie całym swoim majątkiem wraz z powyższą spółką za zaległości spółki, których termin płatności upłynął w czasie pełnienia przez Skarżącą obowiązków członka zarządu.

Naczelnik Urzędu Skarbowego wskazał, że w związku z nieuregulowaniem przez spółkę zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2008 r. wystawił tytuł wykonawczy o nr [...] i wszczął postępowanie egzekucyjne wobec majątku spółki. Z uwagi na brak majątku ruchomego i nieruchomego, środków pieniężnych oraz innych wierzytelności i praw niemajątkowych umożliwiających podjęcie skutecznych czynności egzekucyjnych prowadzących do wyegzekwowania zaległości podatkowych Naczelnik US postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. umorzył postępowanie egzekucyjne.

Organ podkreślił, że dopiero po stwierdzeniu bezskuteczności egzekucji wszczął postępowanie w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności Skarżącej wraz ze spółką za ww. zaległości podatkowe spółki.

Naczelnik US odwołał się do art. 116 § 1 O.p. i podkreślił, że jedną z przesłanek wyłączających odpowiedzialność członka zarządu jest m. in. zgłoszenie we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości. Organ stwierdził, że stosowny wniosek nie został złożony przez przedstawicieli spółki, chociaż już w 2007 r. wystąpiły przesłanki do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości określone w art. 11 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2003 r. Nr 60, poz. 535 ze zm.) – dalej "u.p.u.n.". spółki

Organ - powołując się na postanowienia art. 10, art. 11 ust. 1 i art. 21 ust. 2 u.p.u.n. - uznał, że na podstawie m.in. wskaźnika płynności bieżącej ustalono, iż na koniec 2007 r. istniało zagrożenie zdolności spółki do terminowego regulowania swoich bieżących zobowiązań. Analiza wskaźników rentowności sprzedaży, aktywów i kapitału własnego nie była możliwa ponieważ spółka w pozycji "zysk/strata netto" wykazała kwotę 0 zł. Spółka posiadała również zaległości w podatku od towarów i usług wynikające z deklaracji VAT-7K za czwarty kwartał 2009 r. w łącznej kwocie należności głównej 447.914,90 zł.

Skarżąca nie skorzystała zatem z możliwości uwolnienia się od odpowiedzialności podatkowej za zaległości spółki, określonej w art. 116 § 1 O.p., gdyż nie wykazała, ani że we właściwym czasie zgłosiła wniosek o ogłoszenie upadłości lub o wszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości, ani że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości nastąpiło bez jej winy.

Skarżąca nie wskazała także majątku spółki, z którego możliwe byłoby zaspokojenie zaległości podatkowych, bowiem w trakcie całego postępowania podatkowego nie przedłożyła żadnych dokumentów i wyjaśnień.

W odwołaniu Skarżąca wniosła o uchylenie w całości powyższej decyzji, zarzucając naruszenie art. 116 § 1 pkt 2 O.p.

Podniosła, że w dacie prowadzonego postępowania spółka posiadała znaczny majątek pozwalający na zaspokojenie wierzytelności wynikającej z zaległości podatkowej, uzyskany z transakcji z T. sp. z o.o. i W. sp. z o.o. Wskazanie majątku spółki o znacznej wartości spełnia – zdaniem Strony - wymóg art. 116 § 1 pkt 2 O.p., dotyczący wskazania mienia, z którego egzekucja jest faktycznie możliwa, tym samym spełniona została przesłanka zwalniającą ją od odpowiedzialności jako członka zarządu.

Przy piśmie z dnia 5 lutego 2014 r. Skarżąca uzupełniła materiał dowodowy, poprzez przekazanie wniosku do KRS ujawniającego bilanse spółki za lata 2009 - 2013, KRS W. sp. z o.o., KRS L. sp. z o.o., kopie 10 szt. obligacji wyemitowanych przez W. sp. z o.o. o łącznej wartości 1.000.000 zł, polecenie księgowania z dnia 28 października 2013 r., w którym dokonane jest zaksięgowanie sprzedaży ogółu praw i obowiązków firmie T. sp. z o. o. sp. k. aktem notarialnym Rep. A [...] z dnia 21 października 2013 r. oraz akt notarialny Rep. A [...] z dnia 4 lipca 2013 r., a także zeznanie CIT – 8 L. sp. z o.o. wraz z bilansami za lata 2009-2013.

Decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzję organu pierwszej instancji utrzymał w mocy.

Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił, że wszczęcie postępowania egzekucyjnego do majątku spółki nastąpiło w dniu 17 września 2009 r. zaś postępowanie podatkowe w sprawie odpowiedzialności Skarżącej wszczęto postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 r. zatem spełniony został wynikający z art. 108 § 2 pkt 3 w związku z art. 108 § 3 O.p. wymóg.

Dyrektor Izby Skarbowej odwołał się do art. 116 § 1 i § 2 O.p. i podkreślił, że w sprawie bezspornym było, iż Skarżąca pełniła funkcję członka zarządu spółki w czasie upływu terminu płatności zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r. Spełniona została zatem przesłanka odpowiedzialności, o jakiej mowa w art. 116 § 2 O.p.

W toku egzekucji administracyjnej wobec spółki podjętych zostało wiele czynności zmierzających do ujawnienia jej majątku, z którego można by zaspokoić zaległość podatkową w podatku dochodowym od osób prawnych, lecz nie doprowadziły one do uzyskania środków na pokrycie dochodzonych należności. Zdaniem organu odwoławczego za prawidłowy należało uznać więc wniosek Naczelnika Urzędu Skarbowego, iż spełniona w niniejszej sprawie została druga z pozytywnych przesłanek odpowiedzialności członka zarządu - całkowita bezskuteczność egzekucji z majątku spółki.

Odnosząc się do kwestii wystąpienia przesłanek egzoneracyjnych Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił, że Skarżąca nie złożyła wniosku o ogłoszenie upadłości spółki, podczas gdy jak słusznie stwierdził organ pierwszej instancji spółka miała trwałe trudności w zapłacie swoich zobowiązań już od 2007 r. Była to sytuacja kwalifikująca do uznania spółki za dłużnika niewypłacalnego, który może zostać uznany za upadłego. Oprócz bowiem zaległości w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r. spółka w latach 2007-2009 posiadała zaległość podatkową w podatku od towarów i usług, a także nieuregulowane zobowiązania wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Według organu odwoławczego druga z przesłanek niewypłacalności, w myśl art. 11 ust. 2 u.p.u.n., jaką jest sytuacja, w której zobowiązania podmiotu przekraczają jej majątek, wystąpiła w spółce na koniec 2007 r., zatem w czasie gdy Skarżąca wchodziła w skład zarządu. O braku winy Skarżącej w niezgłoszeniu wniosku o ogłoszenie upadłości spółki można byłoby przy tym mówić w sytuacji gdyby nie miała możliwości złożenia takiego wniosku z przyczyn od niej niezależnych, a nie w której taką możliwość miała, jednak z niej nie skorzystała.

Odnosząc się do zarzutów odwołania Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że aby móc się uwolnić od odpowiedzialności, członek zarządu obowiązany jest do wskazania konkretnych składników lub praw majątkowych, które realnie pozwolą na skierowanie do tego mienia czynności egzekucyjnych. Mienie wskazane przez członka zarządu musi istnieć w czasie prowadzenia postępowania o przeniesienie odpowiedzialności. Nie jest wystarczające wskazanie mienia, z którego egzekucja jest jedynie potencjalnie możliwa. Sam bowiem fakt, że podmiot posiada jakikolwiek majątek, nie przesądza o tym, iż egzekucja z tego majątku będzie skuteczna. Ponadto zaspokojenie należności względem Skarbu Państwa musi być możliwe nie w dowolnej części, ale w stopniu znacznym, czyli doprowadzi do zapłaty przynajmniej połowy należności.

Wobec faktu, że podjęte przez organ pierwszej instancji działania mające na celu ustalenie istnienia jakiegokolwiek majątku spółki okazały się bezskuteczne, Dyrektor stwierdził, że tylko realnie istniejące mienie wskazane wraz z jego usytuowaniem, istniejące w momencie, w którym toczy się postępowanie dotyczące przeniesienia odpowiedzialności, wypełniałoby przesłankę zwalniającą Skarżącą od odpowiedzialności.

Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w W. przedstawiona w odwołaniu informacja nie spełnia wynikającego z art. 116 § 1 pkt 2 O.p. wymogu "wskazania mienia, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych w znacznej części", bowiem spółka nie jest już w posiadaniu wskazanego mienia. Skarżąca wskazała majątek już zbyty przez spółkę, a więc w drodze egzekucji z tego mienia organ nie może się zaspokoić w żadnej części, a tym bardziej w znacznej.

Organ odwoławczy podkreślił ponadto, że Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. umorzył prowadzone wobec spółki postępowanie egzekucyjne, gdyż brak było majątku pozwalającego na zaspokojenie jakiejkolwiek kwoty należności wierzyciela przewyższającej wydatki egzekucyjne. Skarżąca miała zaś na każdym etapie postępowania możliwość wskazania nadającego się do egzekucji majątku spółki, który pozwoliłby na skuteczne, faktyczne zaspokojenie należności Skarbu Państwa, czego jednak nie uczyniła, zatem organ egzekucyjny nie mając wiedzy na temat nowych składników majątkowych nie mógł ponownie wszcząć egzekucji do majątku Spółki.

W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej samo ogólnikowe wskazanie przez Skarżącą na mienie nie może być uznane za wystarczające do uwolnienia się od odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki. Ustaleń w tym zakresie nie zmienia również uzupełniony przy piśmie z dnia 5 lutego 2014 r. materiał dowodowy dot. obligacji, bowiem nie dowodzi on istnienia majątku spółki, który pozwoliłby na faktyczne i skuteczne zaspokojenie dochodzonych należności.

Reasumując Dyrektor IS stwierdził, że w sprawie spełnione zostały wszelkie pozytywne przesłanki orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej, zaś Skarżąca nie wskazała przesłanek egzoneracyjnych, których wystąpienie mogłoby uwolnić ją od obciążenia odpowiedzialnością za zaległość podatkową spółki.

W skardze Skarżąca wniosła o uchylenie powyższej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, zarzucając:

1) naruszenie art. 116 § 1 pkt 2 O.p. w związku z art. 44 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.) – dalej "K.c.", poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że wykazanie przez członka zarządu spółki, iż w dacie pełnienia przez członka zarządu funkcji w stosunku do spółki nie istniały przesłanki do ogłoszenia upadłości, a nadto wskazania zaliczających się do mienia: prawa własności nieruchomości oraz praw i obowiązków wynikających z uczestnictwa w spółce w związku z wniesieniem aportu oraz obligacji W. sp. z o.o. nie stanowią o zwolnieniu członka zarządu z odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe spółki,

2) naruszenie przepisów o zasadach rozstrzygania poprzez dokonanie dowolnych ustaleń w zakresie istnienia rzekomych przesłanek do ogłoszenia upadłości oraz oceny wartości praw majątkowych przysługujących spółce wobec zaniechania przeprowadzenia postępowania dowodowego w zakresie ustalenia:

a) wartości rynkowej posiadanych przez spółkę obligacji o nominalnej wartości 1 min złotych,

b) wartości rynkowej praw i obowiązków przysługujących spółce z tytułu uczestnictwa w innej spółce komandytowej i wniesienia wkładu.

W ocenie Skarżącej decyzja organu odwoławczego jak i organu pierwszej instancji jest błędna, bowiem charakteryzuje się stanowiskiem wyłącznie profiskalnym, przy jednoczesnym całkowitym pominięciu w obydwu decyzjach wszystkich okoliczności niewyjaśnionych. Organy nie wykazały bezskuteczności egzekucji oraz, że egzekucja została przeprowadzona należycie, bowiem po powzięciu informacji, że spółka posiada udziały oraz obligacje w innych spółkach prawa handlowego nie podjęto czynności zmierzających do dalszego prowadzenia egzekucji. Wydanie decyzji nastąpiło przy tym bez sprawdzenia rzeczywistej rynkowej wartości praw majątkowych należących do spółki.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Zarzuty skargi uznał za niezasadne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

1. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest zaistnienie przesłanek do przeniesienia na Skarżącą, jako członka zarządu spółki z o.o. L., odpowiedzialności za zaległości spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r.

2. Kwestie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatników regulują przepisy rozdziału 15 Działu III Ordynacji podatkowej. Zgodnie art. 107 § 1 ww. ustawy za zaległości podatkowe podatnika odpowiadają całym swoim majątkiem solidarnie z podatnikiem osoby trzecie. Osoby trzecie odpowiadają również za odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych i koszty postępowania egzekucyjnego (art. 107 § 2 pkt 2 i pkt 4 O.p.).

3. Odpowiedzialność osoby trzeciej ma charakter akcesoryjny, następczy. Podstawowym warunkiem jej powstania jest istnienie zaległości podatkowej, której podatnik - pierwotny dłużnik nie wykonał. Odnosząc się do tej kwestii wskazać należy, że zaległość Spółki z o.o. L. w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r. istniała na dzień wydania zaskarżonej decyzji, bowiem zobowiązanie nie uległo przedawnieniu, ani nie zostało zapłacone.

4. Odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółek z o.o. reguluje art. 116 O.p., który w § 1 i § 2 stanowi, że za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu:

1) nie wykazał, że:

a) we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości (postępowanie układowe) albo

b) niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez jego winy;

2) nie wskazuje mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części.

Przy czym odpowiedzialność członków zarządu obejmuje zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu.

Orzekając o odpowiedzialności na podstawie art. 116 § 1 O.p. organy podatkowe obowiązane są wykazać, że w okresie sprawowania funkcji członka zarządu spółki kapitałowej przez osobę, która ma odpowiadać za zaległości podatkowe, powstała zaległość podatkowa oraz, że egzekucja przeciwko spółce okazała się bezskuteczna. Natomiast wszelkie okoliczności uwalniające członka zarządu od odpowiedzialności obowiązany jest wykazać on sam.

5. Z akt sprawy wynika, iż zaległość w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r. wynika z nieuregulowania przez Sp. z o. o. LIGHT HOME zobowiązania wykazanego w złożonym zeznaniu CIT-8 za 2008 r. na które wystawiono tytuł wykonawczy. Warunkiem zatem wszczęcia postępowania w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członków zarządu spółki w niniejszej sprawie było - poza przesłankami wynikającymi z art. 116 §1 i § 2 - jedynie uprzednie wszczęcie postępowania egzekucyjnego (art. 108 § 2 i 3 O.p.). Wszczęcie postępowania egzekucyjnego do majątku Sp. z o. o. L. prowadzonego na podstawie ww. tytułu wykonawczego nastąpiło w dniu 17.09.2009 r., a więc przed wszczęciem niniejszego postępowania, które nastąpiło postanowieniem z dnia 16.07.2013 r. doręczonym w dniu 27.07.2013 r.

6. Skarżąca została powołana w skład zarządu Sp. z. o. o. L., jako jedyny członek, na mocy uchwały nr [...] Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników z dnia 16.01.2008 r. i pozostawała nim nadal co najmniej do 3.03.2013 r. (p. zawarty w aktach odpis pełny z KRS Nr [...], według stanu na ten dzień). A zatem co do zasady to ona odpowiada za zaległość spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r., gdyż termin płatności tego zobowiązania upływał w czasie pełnienia przez nią obowiązków członka zarządu.

7. Organy wykazały także bezskuteczność egzekucji, gdyż po próbach zajęć rachunków bankowych, poszukiwaniu nieruchomości spółki, a także mienia ruchomego, które nie doprowadziły do uzyskania środków na pokrycie dochodzonych należności, Naczelnik Urzędu Skarbowego W., działając na podstawie art. 59 § 2 w związku z art. 59 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, postanowieniem z dnia [...].11.2012 r. umorzył prowadzone m.in. na podstawie tytułu wykonawczego Nr [...] postępowanie egzekucyjne skierowane do majątku Sp. z o. o. L. z uwagi na stwierdzenie bezskuteczności egzekucji.

W tym stanie rzeczy spełniona w niniejszej sprawie została druga z pozytywnych przesłanek odpowiedzialności członka zarządu, wymienionych w art. 116 O.p., tj. całkowita bezskuteczność egzekucji z majątku Spółki.

8. Odnosząc się do określonych w art. 116 O.p. przesłanek ekskulpujących od odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, podnieść należy, że jak wynika z akt sprawy, a co nie jest kwestionowane przez Skarżącą, Pani U. T. nie złożyła wniosku o ogłoszenie upadłości Sp. z o.o. L..

Jednocześnie wiadomo, że Spółka oprócz zaległości w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r. w latach 2007-2009 posiadała również zaległości:

w podatku od towarów i usług za 12/2008 r. w kwocie 3.833,00 zł, która została uregulowana w całości dopiero w dniu 30.07.2009 r.,

w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2009 r. w kwocie 470.967,00 zł, która została częściowo uregulowana, tj. w dniu 04.10.2010 r. - kwota 22.630,00 zł oraz w dniu 22.10.2011 r. kwota 422,10 zł.

w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2009 r. w wysokości 447.914,90 zł.

nieuregulowane zobowiązania wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych:

za okres 09-ll/2007 r. z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne w łącznej kwocie 9.298,74 zł;

za okres 09-ll/2007r. z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne w łącznej kwocie 2.351,59 zł;

za okres 09-1 l/2007r. z tytułu składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w łącznej kwocie 31,50 zł.

Z analizy przeprowadzonej przez Naczelnika US wynika ponadto, że sytuacja w której zobowiązania spółki przekroczyły jej majątek (art. 11 ust. 2 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze), wystąpiła już na koniec 2007 r.

A zatem w czasie gdy Skarżąca wchodziła w skład zarządu Spółki z o.o. L. wystąpiły okoliczności zobowiązujące ją do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Skarżąca wniosku tego jednak nie złożyła, a ponadto nie wykazała jakichkolwiek okoliczności, które wskazywałyby na brak jej winy w niezgłoszeniu wniosku o ogłoszenie o upadłości Sp. z o. o. L..

9. Zdaniem Sądu słuszne jest także stanowisko Dyrektora IS, że nie spełniona została również, uwalniająca od odpowiedzialności, przesłanka określona w art. 116 § 1 pkt 2 O.p. tzn. Skarżąca nie wskazała mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części.

Wprawdzie w odwołaniu Skarżąca podała, że Sp. z o. o. L. wniosła w roku 2011 aportem nieruchomość o wartości rynkowej 2.230.000,00 zł do T. Spółka z o.o. z siedzibą W. ul. [...] a w zamian objęła prawa do udziału w zyskach i stratach spółki w wysokości 1%. Co jej zdaniem oznacza, że w dacie prowadzonego postępowania przez Urząd Skarbowy W. spółka posiadała znaczny majątek pozwalający na zaspokojenie wierzytelności wynikającej z zaległości podatkowej. Dopiero 21 października 2013 roku spółka L. sprzedała na rzecz W. Spółka z o.o. przysługujące jej prawo w zyskach i stratach T. Spółka z o.o. oraz ogół praw komandytariusza w T. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa, za cenę 1.000.000,- (jeden milion) złotych, oraz przeniosła na tę spółkę wszystkie obowiązki komandytariusza Spółki.

Skarżąca uznała, że wskazując powyższe aktywa wskazuje majątek spółki o znacznej wartości i spełnia wymóg z art. 116 § 1 pkt 2 O.p. dotyczący wskazania mienia, z którego egzekucja jest faktycznie możliwa, a tym samym zwalnia ją to od odpowiedzialności z art. 116 § 1 O.p.

Stanowisko to nie jest zasadne. Możliwość uwolnienia się przez członka zarządu od odpowiedzialności za zobowiązania spółki kapitałowej istnieje wówczas, gdy osoba taka wskaże na bieżące istnienie takiego majątku spółki, który pozwoli na faktyczne i skuteczne zaspokojenie należności Skarbu Państwa. Oznacza to, że aby móc się uwolnić od odpowiedzialności, członek zarządu obowiązany jest do wskazania konkretnych składników lub praw majątkowych, które realnie pozwolą na skierowanie do tego mienia czynności egzekucyjnych. Nie jest wystarczające wskazanie mienia, z którego egzekucja jest jedynie potencjalnie, przypuszczalnie możliwa. Sam fakt, że spółka posiada jakikolwiek majątek, nie przesądza o tym, iż egzekucja z tego majątku będzie skuteczna. Ponadto wolą ustawodawcy było zagwarantowanie zaspokojenia należności względem Skarbu Państwa w stopniu znacznym.

Przedstawiona informacja nie spełnia wynikającego z art. 116 § 1 pkt 2 O.p. wymogu "wskazania mienia, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych w znacznej części". Z uzasadnienia odwołania wynika bowiem, że Spółka nie jest już w posiadaniu wskazanego mienia, ponieważ w dniu 21.10.2013 r. Sp. z o. o. L. sprzedała aktem notarialnym Repertorium A-[...] na rzecz spółki pod firmą W. Sp. z o. o. przysługujące jej prawo w zyskach i stratach T. Sp. z o. o. Sp. Komandytowa z siedzibą W. ul. [...]. Przy czym zapłata nastąpiła w obligacjach wystawionych przez W., których termin wykupu określono dopiero na 2021 r. Strona wskazała zatem nieruchomość zbytą przez Spółkę, prawa korporacyjne zbyte na rzecz W. oraz obligacje na kwotę 1.000.000 zł, których wykup nastąpi w dalekiej przyszłości. Słuszne jest zatem stanowisko Dyrektora, że organ nie może się zaspokoić w drodze egzekucji z wskazanego mienia w znacznej części.

10. Zaskarżona decyzja nie narusza zatem prawa.

Organy podatkowe wykazały, że Skarżąca pełniła obowiązki członka zarządu w terminie płatności zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r., jak również bezskuteczność egzekucji prowadzonej do jej majątku. Skarżąca nie wykazała przesłanek egzoneracyjnych, których wystąpienie mogłoby uwolnić ją od obciążenia odpowiedzialnością za zaległość podatkową Spółki, tj. nie wykazała, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie układowe albo niezgłoszenie wniosku o ogłoszeniu upadłości lub niewszczęcie postępowania układowego nastąpiło bez jej winy, ani nie wskazała mienia Spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych w znacznej części.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.