Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 225/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2009-11-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z 3 września 2009 r. w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia [...] marca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę od niewpłaconych w terminie składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i FGŚP p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 30 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Białymstoku odmówił Skarżącemu sporządzenia uzasadnienia wyroku

z 3 września 2009 r. z uwagi na przekroczenie terminu do złożenia takiego żądania.

W piśmie z 13 listopada 2009 r. Skarżący zwrócił się o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 3 września 2009 r. Wskazał, że 6 listopada 2009 r. skontaktował się z pełnomocnikiem, aby dowiedzieć się, czy są jakieś wieści z Sądu w jego sprawie. Wówczas, pełnomocnik poinformował Skarżącego, że zapadł wyrok oddalający skargę. Skarżący podniósł, że nic nie wiedział o terminie rozprawy, a chciałby odwołać się od tego wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy(, co następuje.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej w skrócie: "u.p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Oprócz złożenia wniosku w tej kwestii, warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest również łączne spełnienie następujących przesłanek. Mianowicie pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni

od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Nadto strona ma obowiązek uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 u.p.p.s.a.).

W ocenie Sądu okoliczności wskazane we wniosku nie dają podstawy

do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona uprawdopodobni brak swojej winy.

Brak winy strony w uchybieniu terminowi podlega ocenie z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy.

W sprawie niniejszej Skarżący ustanowił pełnomocnika do reprezentowania jego osoby m.in. przed sądem. Pełnomocnik został prawidłowo zawiadomiony

o terminie rozprawy. W takim przypadku Sąd nie miał obowiązku powiadamiać

o terminie rozprawy Skarżącego. Brak wiedzy Skarżącego o odbyciu rozprawy

i wydaniu wyroku, nie może więc uzasadniać braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia zapadłego

w przedmiotowej sprawie. W orzecznictwie utrwalił się już pogląd, że skutki zaniedbań profesjonalnego pełnomocnika, obciążają mocodawcę.

Z uwagi na powyższe okoliczności, wobec braku przesłanek do przywrócenia terminu, orzeczono jak w sentencji postanowienia, w oparciu o art. 86 § 1 i 87 § 1 i 2 u.p.p.s.a.