Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 304/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-07-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1, art. 220 par. 1 i 3.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M.-T. sp. z o.o. w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 31 marca 2022 r., sygn. akt II SA/Rz 209/22 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M.-T. sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 7 grudnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za niewykonanie obowiązków określonych w przepisach ustawy o systemie monitorowania drogowego i przewozu kolejowego towarów postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, postanowieniem z dnia 31 marca 2022 r., odrzucił skargę M.-T. sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 7 grudnia 2021 r., w przedmiocie kary pieniężnej za niewykonanie obowiązków określonych w przepisach ustawy o systemie monitorowania drogowego i przewozu kolejowego towarów.

Sąd wskazał, że w związku w wniesieniem przez spółkę skargi na powołaną decyzję, została ona wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 329; dalej: p.p.s.a.) oraz dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS), zgodnie z art. 29 p.p.s.a., wyznaczając siedmiodniowy termin na usunięcie wskazanych braków, pod rygorem odrzucenia skargi. Spółka wezwana została także do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w kwocie 400 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Korespondencja zawierająca wymienione wezwania doręczona została pełnomocnikowi spółki w 2 marca 2022 r.

Sąd wskazał, że ostatnim dniem ustawowo określonego siedmiodniowego terminu przewidzianego na uzupełnienie tych braków był dzień 9 marca 2022 r. W wyznaczonym terminie pełnomocnik spółki nie wykonał skierowanych do niego wezwań, co uniemożliwiało nadanie sprawie prawidłowego biegu i obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.

M.-T. sp. z o.o. w B., zażaleniem zaskarżyła w całości postanowienie Sądu I instancji wnoszę o jego uchylenie w całości oraz przyjęcie skargi do rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.

W świetle podniesionej w zażaleniu argumentacji stwierdzić należy, że istota sporu sprowadza się do oceny prawidłowości doręczenia pełnomocnikowi skarżącej spółki wezwań do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego.

Autor zażalenia podnosi bowiem, że w przesyłce, którą otrzymał od Sądu I instancji znajdował się tylko odpis odpowiedzi na skargę złożony przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie.

Analiza akt przedmiotowej sprawy nie daje podstaw do stwierdzenia, że w sprawie, jak podnosi pełnomocnik skarżącej spółki, istotnie doszło do wadliwego doręczenia mu wezwań – ich faktycznego niedoręczenia pełnomocnikowi strony.

Jak bowiem wynika z treści zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki doręczonej pełnomocnikowi spółki w dniu 2 marca 2022 r. (k: 20 i 20 verte akt sprawy), sporna przesyłka zawierała: doręczenie odpowiedzi na skargę, wezwanie o wpis, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz informację o możliwości rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym.

Brak jest wobec tego podstaw do przyjęcia, że rzeczona przesyłka zawierała wyłącznie, jak wskazuje pełnomocnik spółki, odpowiedź organu na skargę oraz informację o możliwości rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym.

Stwierdzić należy, że pełnomocnik spółki nie przedstawił jakiegokolwiek dowodu mogącego wskazać lub uprawdopodabniać podnoszoną przez niego wadliwość doręczenia wymienionych wezwań i pism procesowych, która miałaby się ograniczać tylko do odpowiedzi na skargę oraz powołanej informacji o sposobie rozpoznania sprawy.

W takim stanie sprawy, wobec niepodważonej skuteczność doręczenia pełnomocnikowi spółki wezwań do uzupełniania braków formalnych skargi oraz uiszczenia należnego do jej wniesienia wpisu, za prawidłowe uznać należy stwierdzenie Sąd I instancji o niewykonaniu rzeczonych wezwań w terminie wynikającym z daty doręczenia wezwań, co również słusznie skutkowało niewadliwym zastosowaniem w sprawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. i odrzuceniem skargi spółki.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) postanowił, jak w sentencji.