Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 163/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-01-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przywrócono termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 10 stycznia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot – Szustowska po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku D. B. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi D. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: - przywrócić termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. A. P.


UZASADNIENIE

D. B. wniosła skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] roku w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Wyrokiem z dnia 6 października 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił ww. skargę.

W dniu 9 lutego 2016 roku D. B. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wyjaśniając, że w terminie doręczenia zawiadomienia o terminie rozprawy zaplanowanej na dzień 6 października 2015 roku przebywała poza miejscem zamieszkania, o czym powiadomiła Sąd w piśmie z dnia 19 marca 2015 roku. Mając zaufanie do wymiaru sprawiedliwości oczekiwała na wyznaczenie terminu rozprawy. O facie wydania w dniu 6 października 2015 roku wyroku, skarżąca dowiedziała się w dniu 3 lutego 2016 roku. W konkluzji skarżąca wskazała, iż zachowała w sprawie należytą staranność i nie ponosi winy w uchybieniu terminu, bowiem o pięciotygodniowej nieobecności powiadomiła Sąd. Brak wiedzy o rozprawie spowodował ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego, w postaci uprawomocnienia się orzeczenia, którego motywów skarżąca nie zna.

Po rozpoznaniu wniosku Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 2 marca 2016 roku odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 maja 2016 roku, sygn. II OZ 481/16, po rozpoznaniu zażalenia skarżącej, uchylił postanowienie z dnia 2 marca 2016 roku i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Po ponownym rozpoznaniu wniosku Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 2 czerwca 2016 roku odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 września 2016 roku, sygn. II OZ 880/16, po rozpoznaniu zażalenia skarżącej, uchylił postanowienie z dnia 2 czerwca 2016 roku i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, iż w sprawie niesporne jest, że doręczenie skarżącej zawiadomienia o terminie rozprawy nastąpiło w trybie art. 73 p.p.s.a. Żeby móc powiedzieć, że doręczenie w tym trybie jest skuteczne konieczne jest m.in. dwukrotne, stosownie do art. 73 § 2 i 3 p.p.s.a., pozostawienie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminach wskazanych w tych przepisach, w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy nie jest to możliwe na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres dla doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Brak powtórnego zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki nie rodzi skutku doręczenia w rozumieniu art. 73 p.p.s.a. Jak wskazano, w świetle stwierdzeń skarżącej, iż powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma nie zostało jej doręczone, konieczne było dokonanie analizy prawidłowości doręczenia przesyłki przeze pryzmat twierdzeń skarżącej, czego sąd I instancji nie dokonał.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 86 § 1 zd. I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 roku, poz. 718 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Z unormowania przepisu art. 86 i 87 P.p.s.a. wynika, iż aby Sąd przywrócił termin niezbędnym jest spełnienie kumulatywnie 4 przesłanek, a mianowicie:

1. przywrócenie terminu możliwe jest jedynie na wniosek strony (vide art. 86 § 1 zd. I i art. 87 § 1 P.p.s.a.);

2. pismo z wnioskiem należy złożyć w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.);

3. w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.);

4. wraz z wnioskiem należy dokonać czynności, której niedokonano w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).

Konstatując, przywrócenie terminu m. in. do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu.

W stanie faktycznym sprawy, w pierwszej kolejności wskazać wszakże należy na wiążące, w świetle art. 197 § 2 w zw. z art. 190 p.p.s.a., poglądy prawne, wyrażone przez Naczelny Sądu Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 września 2016r., wskazujące na potrzebę dokonania "analizy prawidłowości doręczenia przesyłki przez pryzmat twierdzeń skarżącej". W tym kontekście niewątpliwe jest, że skarżącej doręczone zostało pierwsze zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w punkcie InPost, przy A 14 w K. w dniu 7 września 2015r. Spór natomiast dotyczy powtórnego zawiadomienia, sporządzonego przez doręczyciela w dniu 15 września 2015r., którego doręczenie skarżąca kwestionuje. Z adnotacji, uczynionej na zwróconej przesyłce sądowej wynika, iż powtórne zawiadomienie pozostawione zostało w skrzynce pocztowej skarżącej w dniu 15 września 2015r. Próby pisemnego (reklamacyjnego) oraz telefonicznego wyjaśnienia powyższych kwestii w siedzibie InPost nie powiodły się, bowiem operator nie udzielił żadnej odpowiedzi w kwestii wyjaśnienia sposobu i miejsca pozostawienia powtórnego zawiadomienia (zarządzenie z dnia 5 października 2016r., notatka służbowa z dnia 21 grudnia 2016r.). Z dostępnych internetowo informacji, pozwalających na śledzenie przesyłek wynika natomiast, iż przesyłka o nr [...] była awizowana w dniu 7 września 2015r. i przekazana do nadawcy w dniu 28 września 2015r. (http://inpost.pl-znjajdz-przesylke).

Chociaż zatem jest niewątpliwe, iż skarżącej doręczone zostało w dniu 7 września 2015r. zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w punkcie InPost, co wyklucza konstatację o braku możliwości odebrania przesyłki w ogóle, w świetle wiążącego poglądu Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie można przyjąć, aby doręczenie tejże przesyłki w trybie art. 73 p.p.s.a. było skuteczne. Operator pocztowy nie zajął bowiem stanowiska w prowadzonej procedurze reklamacyjnej a podnoszone przez skarżącą okoliczności, w świetle informacji dostępnych publicznie na stronie internetowej InPost uprawdopodabniają, że powtórne zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki, mogło nie zostać doręczone.

W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu, uznając, iż skarżąca uprawdopodobniła brak winy w niezachowaniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku W tym kontekście, podnoszone we wniosku okoliczności, dotyczące pozostawania poza miejscem zamieszkania, sygnalizowane w piśmie z dnia 19 marca 2015r., nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia.

A. P.