Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1364/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2012-11-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. R., E. B., J. D. i T. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Ich skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. A.R., E.B., J.D. i T.D. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę

Wraz ze skargą złożony został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji jej poprzedzającej. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie decyzji doprowadzi do tego, że może jeszcze przed zakończeniem postępowania w sprawie powstanie planowania inwestycja, która doprowadzi do niepowetowanej szkody mieszkańców nieruchomości sąsiednich, a także w środowisku naturalnym. Inwestor, przygotowując grunt pod inwestycję, usunie z niego drzewostan, której to szkody nie da się odwrócić nawet orzeczeniem uchylającym pozwolenie na budowę. Z uwagi na występowanie wód gruntowych na terenie planowanej inwestycji, roślinność porastająca ten teren nie dopuszcza do wylewów podziemnych i nadziemnych. Ponadto, przystąpienie do robót budowlanych przed ostatecznym rozstrzygnięciem, w jaki sposób inwestycja wpłynie na nieruchomości sąsiednie, może doprowadzić do naruszenia konstrukcji sąsiednich budynków mieszkalnych i szkód materialnych, jak również do tego, ze inwestor będzie ubiegał się o zgodę na użytkowanie obiektu, w którym to postępowaniu skarżący nie będą stronami.

Ustosunkowując się do podniesionych we wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, pełnomocnik uczestnika postępowania – inwestora – S. [...] spółka w piśmie z dnia [...] wskazał, że roboty budowlane związane z planowaną inwestycją nie zostały jeszcze rozpoczęte, zaś wartość planowanych robot według przedłożonego kosztorysu wynosi [...] zł, przy czym kwota ta nie obejmuje części prac przygotowawczych wykonanych wcześniej. Zdaniem pełnomocnika inwestora, nie zachodzą żadne przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, zarówno z uwagi na okoliczność, że budowa nie została jeszcze rozpoczęta, ale także ze względu na brak uzasadnionych podstaw do twierdzenia, że budowa może doprowadzić do naruszenia konstrukcji sąsiednich budynków mieszkalnych i powstania z tego tytułu szkód materialnych. Ponadto, z uwagi na stosowanie odpowiednich rozwiązań technicznych i zabezpieczeń wynikających ze złożonych do akt sprawy ekspertyz geologicznych wykluczone jest naruszenie równowagi wód gruntowych na terenie planowanej inwestycji. W odniesieniu do zarzutu dotyczącego wycinki drzew, wskazano, że do chwili obecnej nie zostały wycięte żadne drzewa na terenie planowanej inwestycji, a ponadto inwestor posiada zezwolenie na ich wycinkę z równoczesnym obowiązkiem nasadzeń i w razie rozpoczęcia prac budowlanych ściśle będzie się stosował do wymogów określony w tym zezwoleniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. Nr 270), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać z urzędu lub na wniosek wykonanie zaskarżonego aktu w całości lub części (§ 2), jednakże po przekazaniu skargi przez organ sądowi, właściwym do udzielenia ochrony tymczasowej jest sąd (§ 3).

Sąd może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd dokonuje więc oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny uniemożliwia sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienia: z 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 i sygn. akt FZ 87/04 oraz z 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04; niepublikowane) przyjmuje się, iż to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Mając na uwadze powyższe oraz treść uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdzić należy, że skarżący nie uzasadnili w istocie swojego żądania. Skarżący tylko ogólnikowo wskazali, że w wyniku wykonania decyzji powstanie planowania inwestycja, która doprowadzi do niepowetowanej szkody mieszkańców nieruchomości sąsiednich, a także w środowisku naturalnym. Zdaniem skarżących, inwestor, przygotowując grunt pod inwestycję, usunie z niego drzewostan, który z uwagi na występowanie wód gruntowych na terenie planowanej inwestycji nie dopuszcza do wylewów podziemnych i nadziemnych. Ponadto, planowana inwestycja może doprowadzić do naruszenia konstrukcji sąsiednich budynków mieszkalnych i szkód materialnych, jak również do tego, ze inwestor będzie ubiegał się o zgodę na użytkowanie obiektu, w którym to postępowaniu skarżący nie będą stronami.

Wskazać należy, że we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Należy jednak podkreślić, iż konieczne jest przy tym przytoczenie spójnej argumentacji, popartej faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe wywody skarżących, sugerujące, że usunięcie roślinności z terenu planowanej inwestycji doprowadzi do wylewów podziemnych i nadziemnych oraz dotyczące ewentualnych naruszeń konstrukcji sąsiednich budynków mieszkalnych i szkód materialnych, nie stanowią wystarczającej podstawy do uznania, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje po stronie skarżącej powstanie trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody. Skarżący, powołując okoliczność poniesienia ewentualnych strat finansowych w wyniku podjętych przez inwestora działań zmierzających do realizacji planowanej inwestycji, winni poprzeć swoje twierdzenia stosownymi informacjami dotyczącymi np. szacowanych kosztów koniecznych do poniesienia w przypadku ewentualnych uszkodzeń sąsiednich budynków. Nie jest bowiem wystarczające samo stwierdzenie strony w tym zakresie.

W niniejszej sprawie uznać zatem należy, że skarżący nie wykazali w istocie na czym miałyby polegać nieodwracalne skutki wykonania decyzji, a tym samym nie wskazali okoliczności, które świadczą o zasadności udzielenia ochrony tymczasowej. Taką okolicznością nie jest również zarzut skarżących, że nie będą oni stronami w postępowaniu, w którym inwestor będzie ubiegał się o zgodę na użytkowanie obiektu.

Podkreślić przy tym należy, że Sąd nie jest uprawniony do badania merytorycznej zasadności skargi na etapie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W ramach rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę Sąd nie ocenia prawidłowości wydania tej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem, ale to, czy jej wykonanie, jeszcze przed prawomocnym jej skontrolowaniem może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom skarżącego.

W niniejszej sprawie należy mieć również na względzie to, że ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może naruszyć interes inwestora powodując opóźnienia w pracach, a co za tym idzie spowodować dla niego straty finansowe. Jak zauważa się w orzecznictwie sam fakt, że inwestor może wybudować obiekt do czasu rozpoznania sprawy, której przedmiotem jest kontrola legalności decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę nie uprawdopodabnia jeszcze, że stronie zostanie wyrządzona szkoda. Pamiętać bowiem należy, że to inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót budowlanych na podstawie ostatecznej decyzji przed zakończeniem jej kontroli przez sąd i to on będzie ewentualnie ponosił koszty przywrócenia stanu poprzedniego. Prawo zabudowy jest prawem podmiotowym każdego, kto posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, realizuje więc ono konstytucyjną zasadę ochrony własności, wyrażoną w przepisach art. 21 i 64 Konstytucji RP i jako takie winno podlegać szczególnej ochronie.

Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia