Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 109/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
659
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy: article: art. 35 par. 1 i 3,  art. 36 par. 1,  art. 8 i 12,  art. 103
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 149 par. 1 i 119 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. B. na przewlekłość Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowanie za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2011 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. nr [...], w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. stwierdza, że przewlekłość nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżącego kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. P. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta [...] postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. Nr [...].

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy wnioskiem z dnia [...] lipca 2011 r. skarżący wystąpił do Prezydenta [...] o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, która na mocy dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279), przeszła na własność Skarbu Państwa.

Z uwagi na brak aktywności organu w gromadzeniu materiału dowodowego, pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. skarżący wystąpił do Wojewody [...] z zażaleniem na niezałatwienie przez organ sprawy w terminie.

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] Prezydent [...] zawiesił z urzędu przedmiotowe postępowanie do czasu rozpatrzenia przez Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Ministerstwa Gospodarki Komunalnej z dnia [...] września 1960 r. oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] listopada 1959 r. odmawiającego przyznania dotychczasowym właścicielom prawa własności czasowej do przedmiotowego gruntu.

W związku z zawieszeniem powyższego postępowania, Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] października 2012 r. nr [...] uznał wniesione przez skarżącego zażalenie na niezałatwienie przez organ sprawy w terminie za nieuzasadnione.

Następnie na skutek zażalenia P. B., postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] Wojewoda [...] uchylił postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania i nakazał organowi I instancji podjęcie czynności zmierzających do załatwienia sprawy.

Pismem z dnia [...] stycznia 20013 r. P. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta [...] postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość. W uzasadnieniu wskazał, że pomimo toczącego się od ponad półtorej roku postępowania, w sprawie nie jest wydane rozstrzygnięcie, przy czym organ nie podjął jakichkolwiek kroków zmierzających do jego wydania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że w toku postępowania podjęto czynności zmierzające do zgromadzenia materiału dowodowego niezbędnego do wydania prawidłowej decyzji merytorycznej. Ponadto pismem z dnia [...] marca 2013 r. strony poinformowane zostały o aktualnym stanie sprawy i przewidywanym terminie zakończenia postępowania do dnia [...] czerwca 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy – taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.

Stosownie natomiast do treści art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanego przepisu, sąd administracyjny winien ocenić - w oparciu o akta sprawy - czy organ administracji załatwiając sprawę podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, co wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego (art. 7, 12 § 1 i 77 § 1 kpa). Obowiązkiem sądu jest więc zbadanie, czy organ administracji powziął środki przewidziane prawem do załatwienia sprawy w terminie.

Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

W orzecznictwie podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji.

Jak wynika natomiast z akt administracyjnych sprawy, Prezydent [...] od dnia [...] lipca 2011 r., kiedy to wpłynął do organu wniosek skarżącego z dnia [...] lipca 2011 r. o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, do dnia [...] sierpnia 2012 r., kiedy to zawiesił przedmiotowe postępowanie, nie podjął w sprawie żadnych czynności mających na celu zgromadzenie materiału dowodowego i wydanie stosownego rozstrzygnięcia, jak również nie poinformował stron o przyczynach zwłoki i przewidywanym terminie zakończenia sprawy, czym niewątpliwie naruszył powołane przepisy art. 35 § 1 i 3 oraz 36 § 1 kpa. Pierwsze czynności zmierzające do zgromadzenia materiału dowodowego organ podjął dopiero w dniu [...] marca 2013 r., kiedy to wystąpił do odpowiednich jednostek organizacyjnych Urzędu [...] o nadesłanie dokumentacji niezbędnej do rozpoznania wniosku skarżącego, jak również do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej o nadesłanie akt własnościowych przedmiotowej nieruchomości. Pismem z tej samej daty po raz pierwszy poinformowano również pełnomocnika skarżącego o przewidywanym terminie zakończenia postępowania.

W tym stanie rzeczy zarzut przewlekłości przy rozpoznawaniu wniosku skarżącego o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość uznać należało za uzasadniony. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w prowadzonym postępowaniu organ uchybił wskazanym wyżej przepisom procesowym, a także naruszył wynikającą z art. 12 kpa zasadę szybkości postępowania. Takie postępowanie podważa wyrażoną w art. 8 kpa zasadę prowadzenia postępowania w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów Państwa.

Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie przewlekłość nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Należy mieć bowiem na względzie, że postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. organ zawiesił przedmiotowe postępowanie. Zgodnie natomiast z treścią art. 103 kpa zawieszenie postępowania administracyjnego wstrzymuje bieg terminów przewidzianych w kodeksie. Dotyczy to zatem także terminów załatwienia sprawy (art. 35–36 kpa). Okres zawieszenia postępowania nie jest zatem stanem bezczynności. Powyższego nie zmienia również fakt, że postanowienie zawieszające postępowanie zostało następnie uchylone postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...]stycznia 2013 r.

W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 oraz art. 119 pkt 2 i art. 120 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.