Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2127/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-01-31 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Arkadiusz Tomczak po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z (...) marca 2017 r. nr (...) sprawy ze skargi Miasta Stołecznego W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia (...) października 2017 r. Nr (...) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z (...) marca 2017 r. nr (...)


UZASADNIENIE

Miasto [...] w skardze na postanowienie opisane w komparycji niniejszego orzeczenia złożyło wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z [...] marca 2017 r. nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej "p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] września 2017 r. nr [...]odmawiającego stwierdzenia nieważności postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z [...] marca 2017 r. nr [...]o obciążeniu wierzyciela (Miasta [...]) kosztami egzekucyjnymi.

Natomiast wniosek skarżącego dotyczy wstrzymania wykonania postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z [...] marca 2017 r. nr [...] o obciążeniu wierzyciela kosztami egzekucyjnymi.

W związku z tym, że istnieje rozbieżność pomiędzy przedmiotem rozpoznawanej skargi (postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy), a przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania (postanowienie o obciążeniu wierzyciela kosztami egzekucyjnymi) należy ustalić, czy postanowienie stanowiące przedmiot wniosku o wstrzymanie wykonania można zakwalifikować jako wydane "w granicach tej samej sprawy". Dopiero bowiem pozytywne przesądzenie tej kwestii pozwoli na rozważenie możliwości wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej.

Sąd rozpoznający wniosek podziela pogląd, iż sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" należy rozumieć w ten sposób, iż dotyczy ono sprawy w ujęciu materialnym. W związku z tym o postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy tożsame przedmiotowo i podmiotowo, a więc gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, takiego samego przedmiotu i stanu faktycznego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 sierpnia 2010 r. sygn. akt II OZ 751/10, dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i postanowienie o obciążeniu wierzyciela kosztami egzekucyjnymi nie zostały wydane w granicach tej samej sprawy.

W konsekwencji należy przyjąć, iż wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z [...] marca 2017 r. nr [...] nie może zostać uwzględniony.

Zdaniem Sądu rozpoznającego wniosek kwestia stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, oraz obciążenie wierzyciela kosztami egzekucyjnymi nie zachowują tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia.

Stwierdzić bowiem należy, że podstawę wydania postanowienia o obciążeniu wierzyciela kosztami egzekucji stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2016 r. poz. 599 ze zm.), a podstawą prawną wydania postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stanowiły przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.).

W związku z powyższym należy stwierdzić, iż żądanie wstrzymania wykonania postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z [...] marca 2017 r. nr [...] wykracza poza granice postępowania wyznaczonego treścią zaskarżonego postanowienia.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.