Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 543/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2014-09-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6302 Kontyngenty taryfowe, pozwolenia, cła  antydumpingowe i inne ograniczenia w obrocie towarowym z zagranicą
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1 w zw. z art. 87 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 5 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 6 maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie cła antydumpingowego postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu.


UZASADNIENIE

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 6 maja 2014 r., nr [...]

w przedmiocie cła antydumpingowego wniósł J. M.

Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2014 r., sygn. akt III SA/Gd 543/14 Sąd odrzucił skargę J. M. z uwagi na nieuiszczenie w wyznaczonym terminie wpisu sądowego od skargi.

Pismem nadanym w urzędzie pocztowym 12 sierpnia 2014 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym polegającym na uiszczeniu wpisu od skargi oraz o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, że na skutek omyłki jego pracownik zamiast uiścić wymagany wpis sądowy od skargi na numer rachunku bankowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wskazany w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 lipca 2014 r., dokonał w dniu 21 lipca 2014 r. przelewu wpisu w wysokości 1.953,00 zł na zupełnie inny rachunek bankowy, który bez wątpienia nie był rachunkiem Sądu. Dopiero w dniu 1 sierpnia 2014 r., kiedy zorientował się o błędzie dokonał on prawidłowego przelewu na właściwy rachunek Sądu. Nadto pełnomocnik wyjaśnił, że pracownik nie poinformował go o zaistniałej sytuacji i o całym zdarzeniu dowiedział się z postanowienia sądu z dnia 5 sierpnia 2014 r. doręczonego mu w dniu 11 sierpnia 2014 r..

Zdaniem pełnomocnika skarżącego pomyłka polegająca na przestawieniu na poleceniu przelewu jednej cyfry w wielocyfrowym numerze konta bankowego nie może być traktowana jako wynik niedbalstwa czy niezachowania należytej staranności. Tego rodzaju błąd może się zdarzyć i wynikające z tego nieuiszczenie wpisu nie może być poczytane za winę w rozumieniu art. 87 § 2 p.p.s.a.

W ocenie pełnomocnika termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi, a nie od czasu dowiedzenia się pełnomocnika o tym fakcie. W związku z tym koniecznym jest wnioskowanie o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, zaś art. 87 § 2 p.p.s.a. stanowi, że w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

W ocenie Sądu nie ma przeszkód, aby rozpoznać merytorycznie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Przepisy nie zakazują rozpoznania tego typu wniosku.

W przedmiotowej sprawie wniosek ten nie jest zasadny, albowiem strona nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.

Brak winy w uchybieniu terminowi powinien być oceniany w sposób uwzględniający wszystkie okoliczności konkretnej sprawy oraz obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony lub jej pełnomocnika, dbających należycie o interesy tej strony i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Jednocześnie podkreślić należy, że działania pełnomocnika obciążają bezpośrednio mocodawcę i to mocodawca ponosi ujemne skutki procesowe zaniedbań pełnomocnika. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem w przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, przy ustalaniu winy w niedochowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika, który dopuszczając się zaniedbań lub uchybień działa bezpośrednio na szkodę mocodawcy. Wszelkie czynności podjęte przez pełnomocnika są tożsame z czynnościami dokonywanymi przez stronę samodzielnie (por. postanowienia NSA z dnia 25 kwietnia 2007 r. sygn. akt I OZ 285/07, z dnia 15 czerwca 2007 r. sygn. akt I OZ 421/07, z dnia 3 marca 2009 r. I OZ 155/09, z dnia 16 grudnia 2011 r. I GZ 204/11).

W opinii sądu strona działająca w postępowaniu przez pełnomocnika ponosi odpowiedzialność za jego działania i obciążana jest w pełni skutkami jego zaniedbań. Wniosek strony o przywrócenie terminu, któremu uchybił pełnomocnik, musi zatem wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu ze strony pełnomocnika. W konsekwencji nie tylko wina strony, lecz również innych osób, w tym pełnomocnika, gdy reprezentuje on stronę w postępowaniu, wyłącza możliwość przywrócenia terminu. "Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. (...) Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego dbającego o swoje interesy (...)" (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.).

W orzecznictwie (np. wyroki NSA: z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99; Lex nr 40381; z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98; Lex nr 39797; z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; Lex nr 55307) podkreśla się , że o braku winy w uchybieniu terminu można mówić zatem jedynie wtedy, gdy strona, a w przypadku gdy reprezentuje ją pełnomocnik tenże pełnomocnik, nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Natomiast dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2002 r., sygn. akt II SA/Wr 1329/01, niepubl.), czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu spraw (por. postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2000 r., SA/Sz 1117/99, niepubl.), skutkują odmową przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności.

Pełnomocnik skarżącego już na wstępie uzasadnienia wniosku przyznał, że wpis od skargi nie został uiszczony w wyznaczonym terminie, ponieważ jego pracownik zamiast uiścić wymagany wpis sądowy od skargi na numer rachunku bankowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wskazany w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 lipca 2014 r., dokonał w dniu 21 lipca 2014 r. przelewu wpisu na zupełnie inny rachunek bankowy, który bez wątpienia nie był rachunkiem Sądu. Dopiero w dniu 1 sierpnia 2014 r., tj. siedem dni po upływie terminu, kiedy to zorientował się że dokonał przelewu na niewłaściwy rachunek uiścił on prawidłowo wpis od skargi na wskazany rachunek, który jednak wpłynął do Sądu po wyznaczonym terminie.

Mając na uwadze powyższe rozważania w rozpatrywanej sprawie nie można uznać dokonania przez pracownika kancelarii pełnomocnika skarżącego wpłaty wpisu sądowego od skargi omyłkowo na inny rachunek bankowy, a nie na rachunek sądu administracyjnego pierwszej instancji, za uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu, albowiem jak wskazano wcześniej czynności podjęte przez pełnomocnika są tożsame z czynnościami dokonywanymi przez stronę samodzielnie.

W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.