Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1209/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-03-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek Sędziowie AWSA Kazimierz Bandarzewski spr. NSA Wiesław Kisiel Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2007 r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia 3 sierpnia 2006r. Nr: [...] w przedmiocie choroby zawodowej uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję organu pierwszej instancji


UZASADNIENIE

J. D. w okresie od [...].10.1963 r. do [...].08.1978 r. pracował na stanowisku walcownika w Hucie im. [...] w K. Następnie w okresie od [...].06.1981 r. do [...].07.1986 r. pracował na stanowiskach montera instalacji wodno-kanalizacyjnych w Przedsiębiorstwie Robót Inżynieryjnych "[...]" w D. Od dnia [...].08,1986 r. do [...].09.1995 r. na stanowisku montera-spawacza w Przedsiębiorstwie Budownictwa Specjalistycznego [...]" sp. z o.o. w K., Od dnia [...].10.1995 r. do [...].02.2001 r. ponownie na stanowisku walcownika w Hucie im. [...] w K.

W 2000 r. skarżący został skierowany przez lekarza rodzinnego na badania w celu rozpoznania choroby zawodowej. W dniach [...].05.2000r., [...].10.2000 r. i [...].10.2000 r. [...] Ośrodek Medycyny Pracy - Poradnia Chorób Zawodowych w K. zwrócił się o wystawienie charakterystyki stanowisk pracy skarżącego. Z tak uzyskanych informacji wynika, że skarżący pracował w środowisku narażonym na czynniki szkodliwe w postaci hałasu, kontaktu z olejami i masami olejowymi, smarami oraz zmiennymi temperaturami. Hałas wynosił od 84 do 94 dB, zapylenie 0,77 mg/m3 SiO2, substancje toksyczne od 0,05 mg/m (tlenek siarki) do 13,76 mg/m (S02). Wskazano na średnie wielkości temperatur wynoszące od 15° do 16,3° Celsjusza. Średni poziom hałasu wynosił 73-83 dB od 1986 r. do ł 994 r., a po tej dacie - 93 dB.

Na tej podstawie [...] Ośrodek Medycyny Pracy - Poradnia Chorób Zawodowych orzeczeniem lekarskim z dnia [...] 03.2001 r. stwierdził u J. D. brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej w zakresie choroby pylicy płuc, zaćmy zawodowej oraz wskazał, że przewlekły nieżyt oskrzeli z zachowaną wydolnością oddechową ma charakter niezawodowy tak jak i obustronny niedosłuch odbiorczy dużego stopnia. W uzasadnieniu wyjaśniono, że stopień stwierdzonego niedosłuchu ucha lepiej słyszącego ucha lewego wynosi 27 Db a ucha prawego - 31 dB i nie powoduje to upośledzenia funkcji narządu słuchu w takim stopniu, aby z lekarskiego punktu widzenia można było go uznać za chorobę zawodową z pkt 15 rozporządzenia z 1983 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych. Wyznaczono termin badania kontrolnego za rok (w 2002 r.).

Skarżący na te badania w 2002 r. nie zgłosił się, zaś [...] Ośrodek Medycyny Pracy nie przesłał orzeczenia lekarskiego właściwemu inspektorowi sanitarnemu.

Skarżący ponownie zgłosił się na 'badania lekarskie do [...]Ośrodka Medycyny Pracy w 2004 r. i dnia [...].07.2004 r. Ośrodek ten wydał orzeczenie lekarskie nr [...] o braku rozpoznania u J. D. zawodowego ubytku słuchu.

W uzasadnieniu tego orzeczenia wskazano, że rozpatrywanie wystąpienia choroby zawodowej w postaci trwałego ubytku słuchu typu ślimakowego może być dokonywane w okresie do 2 lat od daty ustania pracy zawodowej. Na podstawie danych z badania lekarskiego przeprowadzonego dnia [...].10.2000 r. ustalono ubytek słuchu wynoszący UP-43 dB i UL-38 dB i nie spełniało to wymagań choroby zawodowej. Ponadto nie ma związku przyczynowego między aktualnym niedosłuchem a pracą zawodowa, która ustała 3 lata temu. Od tego orzeczenia skarżący nie odwołał się.

Na tej podstawie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny zawiadomił o wszczęciu postępowania i przeprowadził ocenę narażenia zawodowego w związku z wydanym orzeczeniem lekarskim z dnia [...].07.2004r. Z treści karty oceny narażenia zawodowego wynika, że skarżący choruje na przewlekłe obturacyjne zapalenie oskrzeli, które spowodowało trwale upośledzenie sprawności wentylacyjnej płuc i tym samym nastąpił obustronny trwały ubytek słuchu typu ślimakowego spowodowanego hałasem. W karcie widnieje również adnotacja, że zdaniem osoby przeprowadzającej postępowanie można uznać istnienie warunków stwarzających możliwość powstania choroby zawodowej.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...].10.2004 r. orzekł o braku stwierdzenia u skarżącego choroby zawodowej w zakresie przewlekłego obturacyjncgo zapalenia oskrzeli, które spowodowało trwałe upośledzenie sprawności wentylacyjnej płuc (póz. 5 z wykazu chorób zawodowych) oraz obustronnego trwałego ubytku słuchu typu ślimakowego spowodowanego hałasem (póz. 21 z wykazu chorób zawodowych),

W uzasadnieniu podano, że przewlekłe zapalenia oskrzeli spowodowało upośledzenie w stopniu mniejszym, niż wymaga tego rozporządzenie z 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach. Zdiagnozowany ubytek słuchu w okresie wcześniejszym wyniósł 43 dB, zaś rozporządzenie wymaga ubytku 45 dB do uznania istnienia choroby zawodowej. Wskazano, że nie można uwzględnić badań stopnia utraty słuchu z 2004 r., ponieważ badania te przeprowadzono po 3 latach od zakończenia pracy zawodowej.

Decyzję tą doręczono skarżącemu w dniu [...].11.2004 r. i dnia [...].11.2004 r. wniesiono od niej odwołanie.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...].12.2004 r. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I-instancji.

W uzasadnieniu wskazano, że powodem uchylenia decyzji było nie wyjaśnienie wystąpienia wszystkich potencjalnych chorób zawodowych u skarżącego (dodatkowo pylicy krzemowej i zaćmy zawodowej) oraz ustalenia zasadności prowadzenia postępowania na podstawie przepisów rozporządzenia z 30.07.2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach.

Ponownie prowadząc postępowanie, [...] Ośrodek Medycyny Pracy wyjaśnił pismami z dnia [...].05.2005 r., z dnia [...].08.2005 r. i z dnia [...].12.2005 r., że wprawdzie skarżący był badany w 2001 r" ale nie stawił się na kolejny termin badania w 2002 r. Dopiero w dniu [...].02.2004 r. skarżący zgłosił się na badania już pod rządem rozporządzenia z 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach i stąd należało stosować przepisy tego rozporządzenia, ponieważ nowe badanie było możliwe tylko po doniesieniu nowego skierowania. Wyjaśniono również, że badanie stopnia utraty słuchu w dniu [...].07.2004 r. polegało jedynie na przeliczeniu audiogramu z badania z okresu 2000-2001 według nowego wykazu chorób zawodowych. Wskazano, że utrata słuchu stanowi pochylenie od wartości standardowej, ale nie jest chorobą. Ponadto utrata słuchu nastąpiła przede wszystkim u skarżącego z powodu zaburzenia gospodarki cholesterolowej, cukrowej, nadciśnienia tętniczego i zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa szyjnego.

Na tej podstawie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...].04.2006 r. nie stwierdził u J. D. choroby zawodowej w zakresie obustronnego trwałego ubytku słuchu typu ślimakowego spowodowanego hałasem.

W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że z przeprowadzonych badań przez [...] Ośrodek Medycyny Pracy nie stwierdzono u skarżącego utraty słuchu w stopniu powodującym powstanie choroby zawodowej. Kryterium powodującym uznanie za chorobę zawodową utratę słuchu wynosi 45 dB, a u skarżącego według badań z 2000 r. wynosiły one 43 dB ucho prawe i 38 dB ucho lewe. Wskazano na upływ okresu 2 lat od ustania pracy zawodowej. Orzeczenie lekarskie nr [...] było oparte o wykonane badania laryngologiczne i audiometryczne, gdzie stwierdzono obustronne przesunięcie progu słuchu, jednak nie w stopniu uzasadniającym rozpoznanie choroby zawodowej, ponieważ ubytek nie przekraczał obustronnie 30 dB po odjęciu poprawki należnej dla wieku skarżącego.

Decyzję tą doręczono stronie [...]04.2006 r., która dnia [...].04.2006 r. wniosła od niej odwołanie do organu wyższego stopnia.

W odwołaniu podniesiono, że badanie lekarskie przeprowadzono w 2000 r. i stąd sprawa winna być rozpatrywana przy uwzględnieniu wówczas obowiązujących przepisów. Odwołujący wyjaśnił, iż zgłosił się na badanie w dniu [...].02.2004 r. ale wynik tego badania nie był objęty orzeczeniem lekarskim.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzja z dnia 3.08.2006 r. utrzymał zaskarżoną decyzje w mocy.

W uzasadnieniu tej decyzji wskazano na przebieg pracy zawodowej skarżącego. Podniesiono okoliczność przeprowadzenia badań lekarskich w 2001r.i 2004 r. Podstawę wydania decyzji organu I-instancji stanowiło orzeczenie lekarskie z [...].07.2004 r., które nie stwierdziło istnienia choroby zawodowej u skarżącego. Wyjaśniono, że postępowanie było prawidłowo prowadzone w trybie rozporządzenia z dnia 30.07.2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach. Orzeczenie lekarskie z [...].07.2004 r. zostało oparte o wyniki badania słuchu z 2000 r. i nie uwzględnia ono w ogóle badania przeprowadzonego w 2004 r. Tryb postępowania przyjęto zgodnie z wyjaśnieniem [...] Ośrodka Medycyny Pracy. W uzasadnieniu podniesiono również, że w 2004 r. czterokrotnie przeprowadzano badania audiologiczne słuchu, które pozwoliły na sprecyzowanie ślimakowej lokalizacji niedosłuchu i wykazały ubytki, które po przeliczeniu zgodnie z przepisami obowiązującymi w 2001 r. nie przekroczyły wartości 30 dB. Wyjaśniono również, że podstawą do wydania decyzji w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej mogłoby być ustalenie obustronnego trwałego ubytku słuchu typu ślimakowego o wartości co najmniej 45 dB w okresie do 2 lat od zakończenia narażenia zawodowego, żadna zaś z tych przesłanek w tej sprawie nie zachodzi, ponieważ ubytek słuchu w 2000 r. był mniejszy niż podane kryterium, zaś wynik badań za 2004 r. w nie można uwzględniać, gdyż upłynął okres 2 lat od zakończenia pracy zawodowej.

Decyzję tą doręczono skarżącemu [...] 08.2006 r., który [...]09.2006 r. wniósł na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

W skardze skarżący zarzucił nieprawidłowe oparcie wydanych decyzji o rozporządzenie z dnia 30.07.2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach. Wskazał, że badanie lekarskie przeprowadzono w 2000 r. a kolejne badanie w 2004 r. było kontynuacją wcześniejszego.

Skarżący zarzucił brak uwzględnienia wartości utraty słuchu, które wynikało z badań przeprowadzonych w 2004 r. Nie prawdą jest w ocenie skarżącego, że ubytek słuchu został spowodowany innymi czynnikami niż wynikającymi ze środowiska pracy, ponieważ w hałasie pracował od 1958 r.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie skarżący podtrzymał swoje stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Skarżący w dniu [...] września 2006 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia 3 sierpnia 2006 r., doręczoną skarżącemu [...] sierpnia 2006 r. Skarga została wniesiona z zachowaniem ustawowego 30-dniowego terminu.

Właściwym rzeczowo do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.).

Właściwość miejscowa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w tej sprawie wynika stąd, że Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, którego decyzja została zaskarżona, ma siedzibę w K. Z art. 13 § 2 P.p.s.a. wynika, że do rozpoznania sprawy właściwym miejscowo jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie z § 1 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2003 r. Nr 72, póz. 652 z późn. zm.) obszar właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie obejmuje obszar Województwa Małopolskiego.

W przedmiotowej sprawie organy administracji naruszyły przepisy postępowania w stopniu uzasadniającym uchylenie obu decyzji.

Organy administracji w tej sprawie prowadziły postępowanie na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. z 2002 r. Nr 132, póz. 1115), zwanego dalej w skrócie "rozporządzeniem z 2002 r." . Zgodnie z § 10 "rozporządzenia z 2002 r." postępowanie w sprawie rozpoznania choroby zawodowej lub jej stwierdzenia, rozpoczęte przed dniem wejścia "rozporządzenia z 2002 r." w życie, jest prowadzone na podstawie dotychczasowych przepisów. "Rozporządzenie z 2002 r." weszło w życie z dniem 4 września 2002 r.

W tej sprawie skarżący został skierowany do właściwego ośrodka medycyny pracy ([...] Ośrodka Medycyny Pracy) w 2000 r. celem rozpoznania ewentualnego istnienia choroby zawodowej. Nie ulega również wątpliwości, że w 2000 r. i 2001 r. były prowadzone badania lekarskie, a dodatkowo [...] Ośrodek Medycyny Pracy zwrócił się o pracodawców o wystawienie charakterystyki stanowisk pracy skarżącego. Po otrzymaniu tych charakterystyk oraz po przeprowadzeniu badań lekarskich [...] Ośrodek Medycyny Pracy wydał w dniu [...].03.2001 r. orzeczenie lekarskie w którym nie stwierdził u J. D. podstaw do rozpoznania choroby zawodowej w zakresie choroby pylicy płuc, zaćmy zawodowej oraz obustronnego niedosłuchu.

Na tej podstawie należy stwierdzić, iż już w 2000 r. wobec skarżącego było prowadzone postępowanie mające na celu stwierdzenie wystąpienia choroby zawodowej. Skarżący został bowiem skierowany na badania lekarskie na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. z 1983 r. Nr 65, póz. 294 z późn. zm.), zwane dalej w skrócie "rozporządzeniem z 1983 r." Również orzeczenie lekarskie z dnia 19.03.2001 r. zostało wydane na podstawie "rozporządzenia z 1983 r.". Zgodnie z tym orzeczeniem nie stwierdzono o pacjenta (skarżącego) chorób zawodowych określonych w punktach 4, 14 i 15 tego rozporządzenia.

Orzeczenie to, wbrew obowiązującemu wówczas § 8 ust. 1 rozporządzenia z 1983 r. nie zostało przesłane (wraz z posiadaną niezbędną dokumentacją) właściwemu inspektorowi sanitarnemu, mimo że taki obowiązek spoczywał na [...] Ośrodku Medycyny Pracy. Graniczna datą prowadzenia postępowania przez ośrodek medycyny pracy było wydanie orzeczenia lekarskiego w sprawie rozpoznania choroby zawodowej. Konsekwentnie do tego w przypadku braku złożenia przez stronę (pacjenta) wniosku o przeprowadzenie ponownego badania przez właściwy instytut naukowo-badawczy resortu zdrowia i opieki społecznej lub akademię medyczną, [...] Ośrodek Medycyny Pracy w tej sprawie miał obowiązek przekazać orzeczenie lekarskie wraz z niezbędną dokumentacją Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu.

Tak jednak w tej sprawie nie było.

[...] Ośrodek Medycyny Pracy nie przekazał właściwemu inspektorowi sanitarnemu orzeczenia lekarskiego z [...].03.2001 r. Tym samym postępowanie prowadzone na podstawie "rozporządzenia z 1983 r." nie zostało zakończone. Orzeczenie lekarskie wydawane w sprawie mającej za przedmiot ustalenie istnienia choroby zawodowej jest, jak wielokrotnie stwierdzały to sądy administracyjne, opinią która winna być uwzględniona przy wydawaniu decyzji przez inspektora sanitarnego w sprawie choroby zawodowej. Tym samym nie można zgodzić się z poglądem zawartym w zaskarżonych decyzjach, zgodnie z którymi orzeczenie lekarskie z dnia [...].03.2001 r. nie ma w tej sprawie żadnego znaczenia, a dopiero następne orzeczenie lekarskie z dnia [...].07.2004 r. jest podstawą do wydania zaskarżonej decyzji. [...] Ośrodek Medycyny Pracy nie przekazując wcześniej wydanego orzeczenia lekarskiego spowodował, że postępowanie w sprawie ustalenia istnienia choroby zawodowej nie zostało zakończone. Nastąpiła niczym nie uzasadniona zwłoka, która trwałaby dłużej gdyby skarżący sam nie zgłosił się na badania w 2004 r.

Postępowanie w sprawie choroby zawodowej kończy się wydaniem ostatecznej decyzji przez właściwego inspektora sanitarnego. Postępowanie to ma dwuetapowy przebieg. Najpierw prowadzone jest przed właściwym ośrodkiem medycyny pracy i kończy się wydaniem orzeczenia lekarskiego. Drugim zaś etapem i to obligatoryjnym, jest prowadzenie postępowania przez inspektora sanitarnego.

Nie można uznać, że postępowanie w sprawie istnienia choroby zawodowej wszczynane jest dopiero z chwilą zawiadomienia o takim postępowaniu strony przez inspektora sanitarnego i to co najmniej z kilku przyczyn. Po pierwsze w takim przypadku należałoby uznać, że orzeczenie lekarskie nie zostało wydane w toku postępowania mającego charakter administracyjny. Po drugie konsekwencje nie przekazywania orzeczenia lekarskiego właściwemu inspektorowi sanitarnego ponosiłby sam pacjent (strona). W razie bowiem uznania, że postępowanie prowadzone przez ośrodki medycyny pracy nie ma charakteru administracyjnego, nie istnienie ochrona pacjenta przed opóźnionym działaniem tych ośrodków.

Ponadto same organy inspekcji sanitarnej niezasadnie uznały, że w 2004 r. na nowo wszczęto postępowanie w sprawie. Skoro tak, to orzeczenie lekarskie stanowiące jeden z podstawowych dowodów w takiej sprawie, winno zawierać aktualne wyniki badań lekarskich, a nie wyniki badań przeprowadzonych w 2000 r. pod rządem "rozporządzenia z 1983 r.".

Należy również podnieść, iż wprawdzie orzeczenia lekarskie w postępowaniu przed inspektorem sanitarnym mają charakter opinii, to jednak w postępowaniu przez właściwymi ośrodkami medycyny pracy i instytutami pracy winny one być traktowane jako jednostronne akty administracyjnej zbliżone do decyzji administracyjnych. Dodatkowo od orzeczenia lekarskiego ośrodka medycyny pracy służy stronie prawo złożenia wniosku o ponowne przeprowadzenie badania i wydanie orzeczenia lekarskiego, czyli w istotnie o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nie odbiera tego znaczenia okoliczność, że przedmiotem orzeczenia lekarskiego jest rozpoznanie choroby zawodowej.

Stąd w tej sprawie Sąd uznał, że nie można obciążać skutkami braku przekazania orzeczenia lekarskiego przez [...] Ośrodek Medycyny Pracy właściwemu inspektorowi sanitarnemu samego skarżącego. Brak przekazania tego orzeczenia oznacza brak zakończenia postępowania w sprawie ustalenia choroby zawodowej u skarżącego.

Należy również zarzucić organom administracji zupełnie pominięcie w własnych decyzjach odniesienia się do tych chorób zawodowych, których dotyczyło orzeczenie lekarskie z [...].03.2001 r. Orzeczenie to obejmowało trzy jednostki chorobowe. Okoliczność, że [...] Ośrodek Medycyny Pracy w orzeczeniu z [...].07.2004 r. odniósł się tylko do jednej choroby stanowi naruszenie zakresu rozpoznania chorób z medycznego punktu widzenia. Nic jest dopuszczalnym sytuacja, w której w jednym orzeczeniu lekarskim - na podstawie uprzednio przeprowadzonych badań - ośrodek medycyny pracy ustosunkowuje się do trzech chorób, a w ponownym orzeczeniu lekarskim opartym o te same badania - tylko do jednej choroby.

Tym samym w tej sprawie organy administracji naruszyły zasadę ogólną postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 7 k.p.a., zgodnie z którą w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Powołany przepis formułuje naczelną zasadę postępowania, jaką jest zasada prawdy obiektywnej, której realizacja ma ścisły związek z zasadą praworządności i wywiera zasadniczy wpływ na ukształtowanie całego postępowania administracyjnego - w tym na rozłożenie ciężaru dowodu, obligując organ administracji publicznej do wyczerpującego i prawidłowego zbadania okoliczności faktycznych związanych z daną sprawą. Z zasady tej wynika między innymi rozwijany w art. 77 § 1 k.p.a. obowiązek organu administracji publicznej do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.

W związku z tym, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt a i c P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku, ponieważ stwierdzono naruszenie przepisów postępowania administracyjnego (art. 6, art. 7 k.p.a., art. 77 § 1k.p.a. oraz § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach), które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 141 § 4 P.p.s.a. właściwy w tej sprawie organ I-instancji powinien ponownie przeprowadzić postępowanie na podstawie rozporządzenia z 18 listopada 1983 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych.

Sąd, mając na uwadze art. 152 P.p.s.a. nie orzekł o wstrzymaniu wykonania decyzji, ponieważ nie reguluje ona prawa lub obowiązki skarżącego, które podlegałyby wykonaniu.

Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji wyroku.