Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1688/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151.
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Aneta Dąbrowska Sędziowie sędzia SO del. Aleksandra Westra sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 listopada 2018 r. sprawy ze skargi Miasta W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odstąpienia od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z [...] kwietnia 2018 r. Sygn. akt [...] Samorządowe Kolegium Odwołwcze w [...], działając na podstawie art. 127 § 2 w związku z art. 17 pkt. 1 k.p.a. oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tj. Dz. U. z 2015 r. poz. 1659 ze zm.) po rozpatrzeniu zażalenia złożonego przez D. M., utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy [...] z [...] czerwca 2017 r. orzekające o odstąpieniu od zobowiązania Inwestora Pana T. A. do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie nadbrzeża pionowego oraz pomostów pływających na działkach ew. nr [...] i [...] przy ul. [...] w [...], gmina [...], w zakresie zmiany decyzji Wójta Gminy [...] w zakresie zmiany decyzji Wójta Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. polegającej na zwiększeniu ilości pomostów pływających o trzy (o łącznej długości 24 m) oraz zmianie jednego pomostu pływającego o szerokości 2,4 m na pomost o szerokości 3,5 m. Pozostałe elementy decyzji pozostają bez zmian.

W uzasadnieniu organ wskazał, że planowane przedsięwzięcie, obejmuje realizację pn."Budowa nadbrzeża pionowego oraz pomostów pływających na działkach nr ew. [...] i [...] przy ul. [...] w [...]., gmina [...]", w zakresie zmiany decyzji Wójta Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. rozpatrywanego z wniosku Inwestora – T, A., w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla ww. przedsięwzięcia;

Obecnie obowiązujące rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397 ze zm.) kwalifikuje wskazaną powyżej inwestycję, jak wynika z § 3 ust. 1 pkt 63, do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 59 ust. 1 pkt 2 oraz art. 71 ust. 2 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

Oznacza to, iż obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko jest wymagany wówczas, gdy taki obowiązek został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 oraz art 66 ust. 1 powołanej ustawy, który określazakres raportu.

Analiza powyższych przepisów, zdaniem organu prowadzi do wniosku, iż celem raportu jest określenie przewidywanego oddziaływania na środowisko i otoczenie planowanej inwestycji, określenie możliwych zagrożeń, jak również ocena skutków realizacji planowanego przedsięwzięcia.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy organ wskazał, iż w toku postępowania zostały wydane opinie przez:

1/ Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...], znak: [...] z dnia [...].05.2017 r., który stwierdził brak potzreby sporządzenia raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

2/ Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...], znak:

[...] z [...].01.2017 r., który stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

Dokonując ponownej oceny całości sprawy, w szczególności z uwzględnieniem rodzaju i charakterystyki przedsięwzięcia z uwzględnieniem jego skali stwierdzono, iż nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

Planowane przedsięwzięcie polega na budowie nadbrzeża pionowego oraz pomostów pływających na działkach nr ew. [...] i [...] przy ul. [...] w Zegrzu [...], gmina [...]. Inwestycja realizowana będzie na terenie gdzie obecnie znajduje się stara, zużyta przystań. Linia brzegowa pozbawiona jest szaty roślinnej. Powierzchnia istniejących obiektów budowlanych wynosi 110m2.

Teren planowanej inwestycji znajduje się na obszarze objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy [...], uchwalonym Uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z [...] sierpnia 2003r. (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...]) oraz miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] w gminie [...], uchwalonym uchwałą Rady Gminy [...] Nr [...] Rady Gminy [...] z [...] grudnia 2000 r (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...]). Zgodnie z ww. mpzp działki na których planowana jest inwestycja zlokalizowane są na terenie wód i nadbrzeży, na terenie usług z programem mieszanym z przewagą usług związanych z wypoczynkiem oraz ogólnie dostępnych terenach rekreacji, w tym plażach i portach. Zakres planowanej inwestycji w ocenie organu jest zgodny z ustaleniami planu.

Przedsięwzięcie nie należy do przedsięwzięć mogących powodować znaczne uciążliwości dla środowiska. Na terenie, na którym planowane jest przedsięwzięcie oraz w obszarze jej oddziaływania nie występują inne przedsięwzięcia, których oddziaływanie może prowadzić do skumulowania z oddziaływaniem planowanej inwestycji, zaś na etapie realizacji przedsięwzięcia wykorzystane będą m.in. beton, grodzicę, kostkę brukową oraz pomosty pływające, ponadto wykorzystane będą środki transportu. Realizacja planowanej inwestycji nie przyczyni się w sposób istotny do zmniejszenia różnorodności biologicznej.

W zakresie emisji i występowania innych uciążliwości wystąpi emisja hałasu oraz emisje substancji gazowych do powietrza, spowodowane pracą maszyn i urządzeń(w tym m.in. żurawia samojezdnego, koparki) oraz środków transportu. Uciążliwości te będą miały charakter krótkotrwały o ograniczonym zasięgu i będą ustępowały po zakończeniu robót. Powstające na etapie eksploatacji odpady komunalne i odpady z separatora, magazynowane będą w pojemnikach, a następnie systematycznie przekazywane uprawnionym podmiotom do zagospodarowania. Planowane przedsięwzięcie nie należy do inwestycji, w przypadku których występuje ryzyko wystąpienia poważnej awarii. Ze względu na małą skalę zdaniem organu przedsięwzięcia nie będzie ono wpływać znacząco negatywnie na zmiany klimatu.

Z przedłożonej dokumentacji wynika, że z uwagi na charakter i skalę planowanej inwestycji stwierdza się, że jej eksploatacja nie będzie stanowić źródła znaczącego negatywnego oddziaływania na środowisko, w tym zagrożenia dla ludzi. Nadto, przedsięwzięcie nie będzie znacząco negatywnie oddziaływać na przedmiot ochrony i integralność obszarów Natura 2000 (Świetliste dąbrowy i grądy w [...]).

Analiza materiału dowodowego zdaniem organu, wykazała także brak negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w fazie realizacji i eksploatacji, przy zastosowaniu przyjętych rozwiązań chroniących środowisko oraz zastosowaniu odpowiednich materiałów i organizacji robót budowlanych. Tym samym, zmiana decyzji Wójta Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. polegającej na zwiększeniu ilości pomostów pływających o trzy (o łącznej długości 24 m) oraz zmianie jednego pomostu pływającego o szerokości 2,4 m na pomost o szerokości 3,5 m jest zasadna i nie powoduje konieczności sporządzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Skargę na powyższe postanowienie wniosło do Sądu Miasto [...], zarzucając mu naruszenie przepisów:

1. prawa materialnego tj.:

a) art. 6 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2017r. poz. 519 j.t. ze zm., zw. dalej także "poś") w zw. z art. 63 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2017r. 1405 j.t. ze zm., zw. dalej także "uioś") poprzez niezastosowanie i utrzymanie w mocy postanowienia o odstąpieniu od zobowiązania inwestora - uczestnika T. A. do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, podczas gdy zasady wyrażone w przywołanym art. 6 poś zastosowane w niniejszej sprawie, choćby z uwagi na stanowisko Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] zawarte w Opinii Sanitarnej z dnia [...] stycznia 2017r. wymagały by zobowiązać inwestora do przeprowadzenia przedmiotowej oceny;

b) art. 63 ust. 1 i 2 uioś poprzez błędne zastosowanie i utrzymanie w mocy postanowienia o odstąpieniu od zobowiązania inwestora - uczestnika T. A. do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, podczas gdy naruszona regulacja, prawidłowo zastosowana w niniejszej sprawie, winna doprowadzić do ustalenia o konieczności nałożenia na inwestora obowiązku przeprowadzenia przedmiotowej oceny,

2. prawa procesowego tj.:

a) art. 107 §3 kpa w zw. z art. 8 §1 kpa i art. 11 kpa poprzez brak wyjaśnienia przyczyn, dla których w zaskarżonym postanowieniu (a także poprzedzającym je postanowieniu Wójta Gminy [...]) nie uwzględniono stanowiska wyrażonego w Opinii Sanitarnej Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2017r.,

b) art. 7, 77 § 1 i art. 80 kpa poprzez zaniechanie wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w tym zaniechanie rozważenia stanowiska Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] zawartego w Opinii Sanitarnej z dnia [...] stycznia 2017r., w którym organ stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, oraz zaniechanie szczegółowego rozważenia w kontekście przedmiotowego rozstrzygnięcia, postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] uchwalonego w dniu [...] grudnia 2000r. uchwałą Rady Gminy [...] nr [...] dotyczących zwłaszcza ograniczeń w zakresie budowy portów,

c) art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 144 kpa poprzez zastosowanie i utrzymanie w mocy wadliwego postanowienia Wójta Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2017r.

III. podnosząc powyższe, skarżacy wniósł o:

1. uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] sygn. akt [...] z dnia [...] kwietnia 2018r. oraz poprzedzającego go postanowienia Wójta Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2017r. znak: [...],;

2. zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego;

W uzasadnieniu Skarżący wskazał, że w toku postępowania na skutek wniosków Wójta Gminy [...] , zostały sporządzone opinie w przedmiocie konieczności przeprowadzenia oceny eoddziaływania na środowisko. Pierwszą z opinii w sprawie tj. Opinię Sanitarną z dnia [...] stycznia 7r. (znak: [...]) wydał Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny stwierdzając potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko ww. przedsięwzięcia oraz wskazując na konieczność opracowania raportu o oddziaływaniu na środowisko spełniającego wymogi określone w art. 66 uioś. Drugą opinię w sprawie wydał Regionalny Dyrektor ny Środowiska w [...] w dn. [...] maja 2017r. (znak: WOOŚ-1.4240.67.2017.AWI.5) - stwierdzaając, że dla przedsięwzięcia nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania środowisko.

W ocenie strony skarżącej stosownie do art. 6 ust. 1 i 2 poś regulacja ta traktuje o obowiązku stosowania zasad zapobiegania i przezorności (ostrożności), mających swe źródło w regulacjach unijnych tj. art. 191 ust. 2 Troktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Przepis art. 6 ust. 2 poś stanowi zatem bezpośrednie źródło zasady przezorności i nakłada na organy ochrony środowiska obowiązek rozstrzygania z jej uwzględnieniem. Z zasady ostrożności wynika ciążący na wszystkich podmiotach obowiązek dołożenia staralnności w ocenie skutków, jakie dla środowiska może przynieść nowa inwestycja. W niniejszej sprawie, naruszenia przedmiotowych zasad należy upatrywać w zwolnieniu inwestora z obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w sytuacji gdy wątpliwości co do inwestycji wyrażają inne strony. Organ opiniujący tj. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] stwierdził bowiem, że istnieje potrzeba przeprowadzenia przedmiotowej oceny oraz sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko z zastosowaniem wymogów przewidzianych w art. 66 uioś.

Skarżący wskazał również, że w jego ocenie organ nie dokonał właściwych ustaleń dotyczących miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] uchwalonego w [...] grudnia 2000r. uchwałą Rady Gminy [...] nr [...]. Z §14 ust.4 lit. c tego planu wynika, że na terenie na którym realizowane jest przedsięwzięcie organy gminy przewidziały ograniczenie ilości portów do czterech obiektów - włącznie z już istniejącymi. Z uwagi na ilość już istniejących portów na obszarze objętym ww. postanowieniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, realizacja przedsięwzięcia inwestora, które polega na budowie nadbrzeża pionowego oraz pomostów pływających, zdaje się nie być zgodna z wymogami planu, zarówno w pierwotnie oznaczonym przez inwestora zakresie jak i w zakresie zmiany decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Treść uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, poprzestaje na lakonicznym stwierdzeniu o zgodności przedsięwzięcia z ustaleniami planu, rodzi wątpliwość co do tego, czy powyższe postanowienie planu było przedmiotem szczegółowej analizy organu. Mając na uwadze przewidzianą wart. 63 ust. 2 uioś konieczność uwzględnienia przy stwierdzeniu obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko kryteriów dotyczących m.in. uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, pominięcie powyższej okoliczności w ramach badania potrzeby przeprowadzania oceny, należy uznać za uchybienie mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Ponadto, zwrócono uwagę na niesygnalizowaną, ani w opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] ani w zaskarżonym postanowieniu (i poprzedzającym je postanowieniu Wójta Gminy [...]), a przyznaną w §7 ust. 7 umowy dzierżawy zawartej przez inwestora okoliczność, iż teren (obejmujący część działki nr [...]) ‘’znajduje się w strefie szczególnego zagrożenia powodzią w związku z czym istnieje możliwość zagrożenia mienia". Powyższa okoliczność, w razie uwzględnienia zaleceń Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...], zostałaby odnotowana i opisana, stosownie do art. 66 ust 1 lit a uoiś w ramach charakterystyki nieruchomości w raporcie o oddziaływaniu na środowisko, ocenionym następnie przez organ. Pominięcie powyższej okoliczności przez organ, który odstępuje od obciążenia inwestora obowiązkiem przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko stanowi kolejny argument przemawiający za uchyleniem zaskarżonego postanowienia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli Sądu było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwołwczego w [...] z [...] kwietnia 2018r., utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy [...] z [...] czerwca 2017 r. orzekające o odstąpieniu od zobowiązania Inwestora T. A. do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie nadbrzeża pionowego oraz pomostów pływających na działkach ew. nr [...]i [...] przy ul. [...] w [...] gmina [...], w zakresie zmiany decyzji Wójta Gminy [...] w zakresie zmiany decyzji Wójta Gminy [...] Nr [...]z dnia [...] stycznia 2015 r. polegającej na zwiększeniu ilości pomostów pływających o trzy (o łącznej długości 24 m) oraz zmianie jednego pomostu pływającego o szerokości 2,4 m na pomost o szerokości 3,5 m. Pozostałe elementy decyzji pozostają bez zmian.

W ocenie Sądu w sprawie właściwie ustalono, że zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 63 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397 ze zm.) kwalifikuje się wskazaną inwestycję, do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 59 ust. 1 pkt 2 oraz art. 71 ust. 2 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

Oznacza to, iż obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko jest wymagany wówczas, gdy taki obowiązek został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 powołanej powyżej ustawy. Przepis ten stanowi, zaś iż obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie uwarunkowania określone w tym przepisie. I tak zgodnie z art. 63 stwierdzając obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, organ winien uwzględnić w szczególności takie uwarunkowania jak: rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji, powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się na obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, emisji i występowania innych uciążliwości, usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego - uwzględniające obszary, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone, rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wynikające z zasięgu oddziaływania wielkości i złożoności oddziaływania, z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej. Z kolei, zakres raportu określa art 66 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenie oddziaływaniu na środowisko i w szczególności uwzględnia się się przewidywanych skutków dla środowiska w przypadku niepodejmowania przedsięwzięcia; opis analizowanych wariantów, w tym wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego, wariantu najkorzystniejszego dla środowiska wraz z uzasadnieniem ich wyboru; określenie przewidywanego oddziaływania na środowisko analizowanych wariantów, w tym również w przypadku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej, a także możliwego transgranicznego oddziaływania na środowisko; uzasadnienie proponowanego przez wnioskodawcę wariantu, ze wskazaniem jego oddziaływania na środowisko, w szczególności na ludzi, rośliny, zwierzęta, grzyby i siedliska przyrodnicze, wodę i powietrze, powierzchnię ziemi, z uwzględnieniem ruchów masowych ziemi, klimat i krajobraz, dobra materialne, zabytki i krajobraz kulturowy, objęte istniejącą dokumentacją, w szczególności rejestrem lub ewidencją zabytków, opis metod prognozowania zastosowanych przez wnioskodawcę oraz opis przewidywanych znaczących oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na środowisko, obejmujący bezpośrednie, pośrednie, wtórne, skumulowane, krótko-, średnio- i długoterminowe, stałe i chwilowe oddziaływania na środowisko, opis przewidywanych działań mających na celu zapobieganie, ograniczanie lub kompensację przyrodniczą negatywnych oddziaływań na środowisko, analizę i ocenę możliwych zagrożeń i szkód dla zabytków chronionych na podstawie przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, w szczególności zabytków archeologicznych, w sąsiedztwie lub w bezpośrednim zasięgu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia;

Wbrew zarutom sksrgi, orzekające w sprawie organy przeprowadziły stosoną ocenę, zgodnie z wymogami określonymi w powyższych przepisach, a ocena ta zdaniem Sądu pozwalała na uznanie, że rodzaj i charakterystyka przedsięwzięcia z uwzględnieniem jego skali pozwalała przyjąć, iż nie zachodziła potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

Sąd nie podzieli tym samym zarzutów skargi w zakresie naruszenia w sprawie art. 6 ustawy - Prawo ochrony środowiska. Przepis ten ma charakter ogólny, gdyż przewiduje zasady, które mają wymiar powszechny, jako adresowane do wszelkich podmiotów podejmujących jakiejkolwiek działania mogące oddziaływać na środowisko (tak np. K. Gruszecki, Prawo ochrony środowiska. Komentarz, Warszawa 2011, s. 48-50). Stanowi on, że kto podejmuje działalność mogącą negatywnie oddziaływać na środowisko, jest obowiązany do zapobiegania temu oddziaływaniu (ust. 1) oraz - gdy to negatywne oddziaływanie nie jest jeszcze w pełni rozpoznane, do tego, by kierując się przezornością, podjąć wszelkie możliwe środki zapobiegawcze (ust. 2). Zasady te, określane w doktrynie jako zasady prewencji i przezorności (tak np. prof. P. Korzeniowski, Zasady prawne ochrony środowiska, Łódź 2010, s. 269), ze względu na swoją generalną postać są konkretyzowane poprzez przepisy składające się na szeroko rozumiane prawo ochrony środowiska. W efekcie ich przestrzeganie powinno być rozpatrywane przede wszystkim w kontekście zachowania wynikających z tych przepisów szczegółowych reguł korzystania ze środowiska oraz zapewnienia jego ochrony. Zarzut odniesiony do art. 6 ustawy - Prawo ochrony środowiska powinien być więc formułowany w powiązaniu z tymi przepisami prawa ochrony środowiska, które rozwijają ustanowione w nim ogólne zasady w danym przypadku, i tylko w takim powiązaniu, przez pryzmat tych ostatnich przepisów, może być rozpoznawany. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca naruszenia zasady przezorności upatruje w nieuwzględnieniu przez organy, iż w toku postępowania została wydana opinia przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...], z [...] 01.2017 r., który stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Wskazać jednak należy, że po pierwsze z treści tej opinii nie wynika czym kierował się organ, negatywnie opiniując planowaną inwestycję. W opinii organ wskazał jedynie bardzo ogólnie, że cyt. ‘’ Przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko pozwoli okreśłić oddziaływanie przedmiotowego przedsięwzięcia na poszczególne elementy środowiska, jak również zdrowie ludzi, przy uwzględnieniu przyjętych przez inwestora rozwiazań lokalizacyjnych, projektowanych, technologicznych i organizacyjnych oraz umożliwi udział społeczeństwa w postępowaniu.’’ Co więcej odnoszą się do zarzutu nieuwzględnienia przez organ, iż część działki nr [...]) ‘;znajduje się w strefie szczególnego zagrożenia powodzią w związku z czym istnieje możliwość zagrożenia mienia", wskazać należy, że okoliczność ta nie była również podnoszona przez inspektora sanitarnego. Mając zaś na uwadze, datę wszczęcia postępowania, w niniejszej sprawie organ nie miał obowiązku wystąpienia z wnioskiem o wydanie opinii do organu właściwego do wydania oceny wodnoprawnej, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne.( Art. 64 ust. 1 pkt 4 ooś został dodany przez art. 509 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. (Dz.U.2017.1566) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 stycznia 2018 r., zgodnie zaś z art. 545 ust. 1 tej ustawy do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem jej wejścia w życie stosuje się przepisy dotychczasowe.

Po drugie o ile organ jest zobowiązany do zasięgnięcia opinii, o których mowa w art. 64 ust. 1 ustawy z 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, to tymi opiniami nie jest związany, lecz do niego należy ostateczna ocena, w oparciu o te opinie oraz wskazane w art. 63 ust. 1 ww. ustawy kryteria selekcji, czy należy dla danego przedsięwzięcia przeprowadzić ocenę jego oddziaływania na środowisko, czy też nie ma takiej konieczności. W sytuacji wyrażenia sprzecznych opinii przez oba organy współdziałające, organ właściwy do wydania decyzji środowiskowej może przychylić się do stanowiska jednego z tych organów. Podkreślić należy, również, że opinia jest najsłabszą formą współdziałania pomiędzy organami administracji publicznej i nie ma charakteru wiążącego dla organu wydającego postanowienie w przedmiocie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W rozpoznawanej sprawie organy wyjaśniły zaś czym kierowały się podejmując zaskarżone rozstrzygnięcie o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

Odnosząc się z kolei do zarzutu niezbadania zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania rpzestrzennego, wskazać należy, że w sprawie ustalono, iż teren planowanej inwestycji znajduje się na obszarze objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy [...], uchwalonym Uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z [...] sierpnia 2003r. (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...]) oraz miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] w gminie [...], uchwalonym uchwałą Rady Gminy [...] Nr [...] Rady Gminy [...] z [...] grudnia 2000 r (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...]). Zgodnie z ww. mpzp działki na których planowana jest inwestycja zlokalizowane są na terenie wód i nadbrzeży, na terenie usług z programem mieszanym z przewagą usług związanych z wypoczynkiem oraz ogólnie dostępnych terenach rekreacji, w tym plażach i portach. Zakres planowanej inwestycji w ocenie organu jest zgodny z ustaleniami planu. Wbrew zaś zarzutom skargi w zakresie nieuwzględnienia przez organ, iż z z §14 ust.4 lit. c tego planu wynika, że na terenie na którym realizowane jest przedsięwzięcie organy gminy przewidziały ograniczenie ilości portów do czterech obiektów - włącznie z już istniejącymi. Tym samym z uwagi na ilość już istniejących portów na obszarze objętym ww. postanowieniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, realizacja przedsięwzięcia inwestora, które polega na budowie nadbrzeża pionowego oraz pomostów pływających, w ocenie strony skarżącej zdaje się nie być zgodna z wymogami planu, zarówno w pierwotnie oznaczonym przez inwestora zakresie, jak i w zakresie zmiany decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wskazać należy, że przedmiotem oceny w niniejszej sprawie było rozstrzygnięcie, czy konieczne jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowiska w zakresie zmian decyzji, którą inwestor już posiada. Zmiana zaś dotyczyła nie budowy nowego portu, lecz trzech segmentów pomostu pływającego oraz zminę pomostu typu [...] na [...], tj. zmianę ilości (wielkości) i typu pomostów pływających.

Mając powyższe na uwadze, Sąd nie podzielił zarzutu naruszenia przepisów postępowania w postaci art. 7 i 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. Zdaniem Sądu organ dołożył wszelkich starań w celu zebrania wyczerpującego materiału dowodowego oraz przeanalizował wnikliwie sprawę we wszelkich jej aspektach. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. jak również art. 10 i 15 k.p.a.

Tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 119 w zw. z 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.