Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 495/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2014-07-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA
Powołane przepisy: article: art. 161§ 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 9 lipca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] listopada 2013 roku nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta z dnia [...] września 2013 roku nr [...] o odmowie przyznania J.M. specjalnego zasiłku opiekuńczego na rzecz E.K..

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że podstawą odmowy przyznania świadczenia było m.in. przekroczenie wynikającego z art. 16a ust. 2 i 4 ustawy z dnia 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006r., Nr 139, poz. 992 ze zm.) kryterium dochodowego określonego w art. 5 ust. 2 ustawy, do której stosowania odsyła przepis art. 16a ust. 2.

Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego J.M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, kwestionując jej zasadność i zgodność z prawem. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację prawną zawartą w zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2014 r. sygn. akt II SA/Go 1110/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zawiesił postępowanie do czasu zakończenia sprawy z wniosku grupy posłów na Sejm RP o stwierdzenie niezgodności m.in. przepisu art. 16 a ust. 2, 3, 4 i 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym jej ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw, z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 69 Konstytucji RP, toczącej się przed Trybunałem Konstytucyjnym, zarejestrowanej pod sygnaturą K 38/13 .

W dniu 3 lipca 2014 r. do Sądu wpłynął wniosek J.M. o cofnięcie skargi, w którym podkreśliła, iż w życie weszła ustawa z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (Dz. U. z 2014 r. poz. 567).

Postanowieniem z dnia 7 lipca 2014 r. sygn. akt II SA/Go 1110/13 Sąd podjął zawieszone postępowanie, zaś sprawę zarejestrowano pod nową sygnaturą – II SA/Go 495/14.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie należało umorzyć.

Stosownie do treści art. 60 § 1 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

Skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi, przy czym brak jest podstaw do uznania tego oświadczenia za pozbawione skuteczności. Brak jest również przesłanek do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, o których mowa w art. 60 p.p.s.a., gdyż nie zachodzi niebezpieczeństwo, iż cofnięcie skargi miałoby służyć obejściu prawa.

Sądowi wiadomym jest bowiem z urzędu, że w dniu 15 maja 2014 r. weszła w życie ustawa z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (Dz. U. z 2014 r. poz. 567). W myśl art. 2 ust. 1 tej ustawy zasiłek dla opiekuna przysługuje osobie, jeżeli decyzja o przyznaniu jej prawa do świadczenia pielęgnacyjnego wygasła z mocy prawa na podstawie art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1548 oraz z 2013 r. poz. 1557) z dniem 1 lipca 2013 r. Zasiłek dla opiekuna przysługuje: 1) za okresy od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia poprzedzającego dzień wejścia w życie ustawy, w których osoba spełniała warunki do otrzymania świadczenia pielęgnacyjnego określone w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992, ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2012 r.; 2) od dnia wejścia w życie ustawy, jeżeli osoba spełnia warunki do otrzymania świadczenia pielęgnacyjnego określone w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2012 r. (art. 2 ust. 2 ustawy).

W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.