Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 847/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2020-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 2 i art. 58 par. 1 pkt 2 i par. 3.
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Banach po rozpoznaniu w dniu 14 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.K. i H.K. na uchwałę Rady Gminy Łączna z dnia 25 lipca 2016 r. nr XXII/106/2016 w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Ke 847/20

UZASADNIENIE

W dniu 14 sierpnia 2020 r. W.K. i H.K. wywiedli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na uchwałę Rady Gminy Łączna z dnia 25 lipca 2016 r. nr XXII/106/2016 w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obrębu Nr 4 Klonów na obszarze gminy Łączna.

W załączeniu do skargi jej autorzy przedstawili skierowane do Rady Gminy Łączna w dniu 22 lipca 2019 r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w uchwale nr XXII/106/2016 rady Gminy Łączna z dnia 25 lipca 2016 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obrębu Nr 4 Klonów na obszarze gminy Łączna.

Jak wynika ze skargi i jej załączników, pismem z dnia 8 października 2019 r. znak: L.dz. Or 02/10/19 Wójt Gminy Łączna udzielił skarżącym odpowiedzi na powyższe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, wskazując, że jest ono nieuzasadnione, gdyż skarżący nie złożyli uwag do zmian planu zagospodarowania przestrzennego Nr 4 Klonów Gmina Łączna w terminie określonym ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi sąd zobowiązany jest do ustalenia, czy skarga jest dopuszczalna. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Skarga wywiedziona przez W.K. i H.K. została oparta o art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019r. poz. 506, z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą o samorządzie gminnym". Stosownie do brzmienia tego przepisu sprzed dnia 1 czerwca 2017 r. (zob. Dz. U. z 2016r. poz. 446), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.

Wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia jest zatem obligatoryjnym elementem skuteczności wniesienia skargi na uchwałę organu gminy,

w tym na uchwałę w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z regulacją tą koresponduje art. 52 § 4 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 czerwca 2017 r.), wedle którego w przypadku aktów innych niż określone w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.

Wnosząc skargę na uchwałę organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego wydaną przed dniem 1 czerwca 2017 r., w tym wypadku na uchwałę Rady Gminy Łączna podjętą w 2016 r., strona skarżąca zobowiązana była do wyczerpania szczególnego trybu jej zaskarżenia. Wynika to z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935). Zgodnie z tym przepisem, przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

W tej sprawie skarżący wystąpili do Rady Gminy Łączna z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w zaskarżonej uchwale z dnia 25 lipca 2016 r. - pismo z dnia 22 lipca 2019 r. Z akt sprawy wynika, że w dniu 22 lipca 2019 r. pismo to wpłynęło do Urzędu Gminy w Łącznej.

Niemniej stosownie do art. 53 § 2 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 czerwca 2017 r.), w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. znajduje zastosowanie do skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (por. uchwała siedmiu sędziów NSA z 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, dostępna na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z treści art. 53 § 2 p.p.s.a. wynika, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest

otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni (liczony od dnia doręczenia tej odpowiedzi). Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (zob. postanowienie NSA z dnia 3 grudnia 2013 r., II GSK 2231/13, lex nr 1443377).

Zatem w tej sprawie termin do wniesienia skargi na uchwałę Rady Gminy Łączna z dnia 25 lipca 2016 r. nr XXII/106/2016 w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla skarżących rozpoczął swój bieg w dniu 22 lipca 2019 r. Organ wezwany do usunięcia naruszenia prawa nie udzielił bowiem skarżącym odpowiedzi na to wezwanie w terminie sześćdziesięciu dni od dnia jego wniesienia do organu, bo z akt sprawy, w szczególności z treści skargi wynika, że organ uczynił to dopiero pismem z dnia 8 października 2019 r. Zatem termin do wniesienia skargi upłynął skarżącym z dniem 20 września 2019 r. Skargę W.K. i H.K. złożyli do tut. Sądu po terminie, bo w dniu 14 sierpnia 2020 r. Wskazany w art. 53 § 2 p.p.s.a. termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jest bowiem ostatecznym terminem do złożenia skargi do sądu administracyjnego, w sytuacji gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, bądź wprawdzie taką odpowiedź udzielił, ale została ona doręczona stronie już po upływie terminu sześćdziesięciu dni, liczonego od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie powinna być wniesiona skarga (zob. postanowienie z dnia 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 710/13, lex nr 1309896).

W tych okolicznościach stwierdzić należy, że skarga W.K. i H.K. wniesiona została z uchybieniem terminu z art. 53 § 2 p.p.s.a. w ww. brzmieniu.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, orzekł o odrzuceniu skargi na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.