Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 682/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-04-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 1 par. 3 art. 246 par. 1 pkt 2 art. 258 par. 1 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2010r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2009r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w opłacie paliwowej za miesiące od stycznia do października 2005 roku; postanawia: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. /-/ S. Michalski


UZASADNIENIE

Skarżąca J. R., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wraz ze skargą kasacyjną od wyroku oddalającego jej skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni na mocy orzeczenia referendarza sądowego z dnia 18 listopada 2009 roku została zwolniona z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi. Podstawę uwzględnienia wniosku o prawo pomocy stanowiły następujące ustalenia.

Skarżąca ma 79 lat i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Posiada dom mieszkalny o pow. 160m², dwa mieszkania (o pow. 51,5m² i 52,40m²), trzy nieruchomości gruntowe (o pow. odpowiednio 6.667m², 151m² oraz 180m²) oraz trzy stacje benzynowe.

Wobec wykonywanej przez Skarżącą działalności gospodarczej została ogłoszona upadłość. Na mocy układu zawartego z wierzycielami Wnioskodawczyni zobowiązana jest do uiszczania rat na ich zaspokojenie. Firma przynosi straty w wysokości około 66.700,00zł.

Przychody z prowadzonej działalności gospodarczej kształtowały się następująco: 16.867.137,45zł w 2007 roku (dochód wyniósł 876.142,26zł), 17.303.637,72zł w 2008 roku (dochód wyniósł 285.738,83zł). Przychód za okres od stycznia do września 2009 roku to 11.082.540,00zł (nadwyżka przychodów nad kosztami to 40.659,76zł).

Na czas obowiązywania układu ustanowiono zarząd przymusowy nad przedsiębiorstwem upadłej. Wykonanie układu jest finansowane z podziału zysku z prowadzonej działalności gospodarczej oraz poprzez sprzedaż majątku nieruchomego i ruchomego. Żadne składnik majątku Wnioskodawczyni nie zostały wyłączone z masy upadłości.

Skarżąca utrzymuje się z renty (około 800,00zł kwartalnie) wypłacanej przez KRUS. Od czasu ustanowieniu zarządu przymusowego Skarżącej przekazywane jest 1.000,00zł miesięcznie z przychodów generowanych przez przedsiębiorstwo. Wolny od egzekucji dochód ustalono na 1.253,04zł.

Skarżąca udokumentowała stałe koszty utrzymania koniecznego na około 250,00zł miesięcznie. Wydatki na leki określiła na około 180,00zł miesięcznie.

W tutejszym Sądzie zarejestrowano cztery sprawy dotyczące skarg wniesionych przez Wnioskodawczynię na decyzje określające wysokość zobowiązań podatkowych w podatku akcyzowym na łączną kwotę 8.705.737,00zł.

Z ponownego oświadczenia majątkowego Wnioskodawczyni wynika, że jej sytuacja majątkowa i rodzinna nie uległa zmianie.

W tych okolicznościach przyjąć należało, że zastosowane środki prawne (likwidacja majątki w postępowaniu upadłościowym) nadal ograniczają możliwości spieniężenia aktywów oraz wyłączają swobodne dysponowanie dochodami z działalności gospodarczej. Środki pieniężne pozostawione do dyspozycji Skarżącej to 1.304,99zł brutto miesięcznie.

Wartość przedmiotu zaskarżenia określono na kwotę 160.205zł. W konsekwencji wysokość wpisu od skargi kasacyjnej (2000zł) usprawiedliwia twierdzenie, że Wnioskodawczyni nie ma realnych możliwości wygospodarowania środków na przedmiotową opłatę. W tym zakresie żądanie przyznania prawa pomocy jest usprawiedliwione. Podkreślić należy, że Wnioskodawczyni uiściła opłatę kancelaryjną za sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz nadal we własnym zakresie pokrywa koszty postępowania obejmujące wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 §1 i §3, art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.

/-/ S. Michalski