Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1182/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-06-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek, , Sędzia WSA Ewa Machlejd ( spr.), Asesor WSA Grzegorz Czerwiński, Protokolant Katarzyna Bednarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o. o. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru wykonania prac budowlanych. I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 1182/04

UZASADNIENIE

Prezydent [...] decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2004r. na podstawie art. 30 ust. 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane po rozpatrzeniu sprawy z wniosku firmy [...] sp. z o.o. w [...] zgłosił sprzeciw w sprawie prac budowlanych związanych z ustawieniem nośnika reklamowego przy ul. [...] w [...] objętych zgłoszeniem z dnia [...] lutego 2004r. i nałożył obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę w/w urządzenia reklamowego, ponieważ omawiana inwestycja wymaga pozwolenia na budowę oraz w związku z tym ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.

W uzasadnieniu organ wskazał, ze tablica reklamowa wymaga posadowienia na niezależnym fundamencie w postaci bloku żelbetowego po odpowiednim przygotowaniu terenu, zaś po likwidacji nośnika konieczna będzie rekultywacja terenu. mimo braku posadowienia poniżej głębokości przemrażania obiekt ten będzie trwale związany z gruntem, a taka inwestycja zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym wymaga pozwolenia na budowę.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła [...] sp. z o.o. w [...].

Odwołująca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji ewentualnie orzeczenie przez Wojewodę co do istoty sprawy.

Odwołująca zarzuciła organowi naruszenie art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego. Wskazała, że inwestycja spełnia przesłanki przepisu art. 30 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, ponieważ urządzenie reklamowe nie będzie usytuowane poza obszarem zabudowanym, a nadto nie ma charakteru trwale związanego z gruntem.

Wojewoda [...] po rozpoznaniu odwołania decyzją z dnia [...] lipca 2004r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ wskazał, ze zgłoszone przez inwestora roboty budowlane nie wymagają pozwolenia na budowę zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane. Z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę zgodnie z art. 29 zwolnione zostały roboty polegające na instalowaniu i remoncie tablic i urządzeń reklamowych na istniejących obiektach. Natomiast zgłoszone urządzenie reklamowe polega na wykonaniu nowego obiektu budowlanego w określonym miejscu, a nie tylko na jego instalacji, wymianie lub remoncie.

Skargę do Wojewódzki Sąd Administracyjny złożyła [...] sp. z o.o. w [...] wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Skarżąca zarzuciła decyzji:

niewłaściwą interpretację art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego poprzez błędne przyjęcie, ze budowa urządzenia reklamowego objętego zgłoszeniem wymaga pozwolenia na budowę;

błędny pogląd prawny, że zakwalifikowanie urządzeń reklamowych do budowli w rozumieniu ustawy Prawo budowlane jest wystarczającą przesłankę uzasadniającą wprowadzenie obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę dla instalacji przedmiotowego urządzenia reklamowego;

niewłaściwe przyjęcie, że przedmiotowy nośnik jest urządzeniem trwale związanym z gruntem;

wydanie zaskarżonej decyzji na podstawie błędnych ustaleń faktycznych odnośnie sposobu posadowienia nośnika reklamowego wynikających z błędnego odczytania załączonego do zgłoszenia projektu.

Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie, podnosząc jak w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 29 ust. 2 ustawy Prawo budowlane pozwolenia na budowę nie wymaga min. wykonanie robót budowlanych polegających na instalowaniu i remoncie tablic i urządzeń reklamowych z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym (pkt 6 ) oraz instalowaniu urządzeń na obiektach budowlanych (pkt 15).

Wykonanie robót określonych w art. 29 pkt 6 obciążone zostało obowiązkiem zgłoszenia (art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy) natomiast instalacja urządzeń na obiektach budowlanych wymaga zgłoszenia jedynie w przypadku, gdy urządzenia te przekraczają wysokość 3m (art. 30 ust. 1 pkt 3b).

Z przepisów wynika, więc, że instalacja tablic i urządzeń reklamowych nie wymaga pozwolenia na budowę, przy czym ustawodawca nie uzależnił wyjątku wyszczególnionego w art. 29 ust., 2 pkt 6 ani od wielkości tablicy i urządzeń reklamowych, ani też, co do tego, czy są to tablice lub urządzenia wkopane w ziemię, a więc trwale związane z gruntem, które zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego można uznać za budowle, czy też są to tablice lub urządzenia reklamowe ustawione na konstrukcji naziemnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny nie podziela poglądu prawnego organów o konieczności uzyskania pozwolenia na budowę dla nośnika reklamowego zgłoszonego przez skarżącego.

Jeśli jednak organ administracji uzna, że skala i wielkość robót budowlanych przy instalowaniu tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego może spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia, pogorszenie stanu środowiska, albo zwiększa ograniczenia lub uciążliwość dla terenów sąsiednich może w drodze decyzji na podstawie art. 30 ust. 7 nałożyć na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę na roboty objęte zgłoszeniem. Uprawnienie to ma charakter uznaniowy i wymaga uzasadnienia przez organ podstaw do zastosowania art. 30 ust. 7 ustawy. Okoliczność tę winien mieć na uwadze organ odwoławczy, Wojewoda [...] rozpatrując odwołanie i oceniając jego zasadność w odniesieniu do decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2004r.

Z powyższych względów na podstawie art. 145 <. 1 pkt 1 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji wyroku.