Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 967/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-08-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] marca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi T. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. (dalej skarżąca) jest decyzja Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z [...] marca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.

W skardze skarżąca spółka wnosi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazuje, iż wykonanie decyzji spowoduje wyrządzenie szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot poniesionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Ponadto, wykonanie decyzji zagraża interesom i istnieniu na rynku. Wskazała, iż istnieją uzasadnione podstawy do kwestionowania zasadności zaskarżonej decyzji. Jej zdaniem, charakter zobowiązania objętego decyzją może spowodować, że spółka straci płynność finansową zwłaszcza w kontekście drugiej identycznej sprawy prowadzonej równolegle.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże po przekazaniu skargi, zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., ale tylko wówczas jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do niego.

W przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył decyzji w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Wyjaśnić należy, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej żądania.

Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że brak jest dokumentów, które uprawdopodobniałyby oświadczenie zawarte we wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej, a mianowicie, że wykonanie decyzji nakładającej na skarżącą obowiązek uiszczenia kary pieniężnej, przed rozpoznaniem skargi, wiązać się będzie ze szkodą w postaci uszczerbku majątkowego. Strona nie przedstawiła dokumentów obrazujących jej aktualną kondycję finansową, ani dotyczących osiąganych przez nią dochodów. Na podstawie przedstawionej przez skarżącą argumentacji nie było możliwe ustalenie jakie negatywne skutki z wykonania decyzji, mogą dla niej wyniknąć. Brak pełnych i wiarygodnych danych uniemożliwił Sądowi zweryfikowanie czy strona rzeczywiście nie dysponuje środkami uniemożliwiającymi pokrycie należności orzeczonej decyzją a co się z tym wiąże, że wykonanie decyzji wiązałoby się z wyrządzeniem skarżącej znacznej szkody lub doprowadziło do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Zaznaczyć należy, że nawet potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, ponieważ dokonywanie przez Sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne.

Sąd zauważa, że dla rozstrzygnięcia kwestii wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie ma znaczenia argument skarżącej spółki dotyczący wielości kar pieniężnych, jakimi została ona obciążona na podstawie innych decyzji administracyjnych, wydanych w odrębnych postępowaniach administracyjnych. Sąd rozpoznając przedmiotowy wniosek bierze pod uwagę jedynie wysokość kary pieniężnej nałożonej decyzją z [...] marca 2016 r., będącą przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego.

Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.