Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1215/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
658
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 20 § 1, art. 49 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. R. na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 12 lutego 2014 r., sygn. akt IV SO/Gl 59/13 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku Z. R. o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w sprawie z wniosku Z. R. o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu od orzekania w sprawie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 96/13 ze skargi Z. R. na bezczynność Prezydenta Miasta Wrocławia w przedmiocie załatwienia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 12 lutego 2014 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek Z. R. o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

W uzasadnieniu ww. rozstrzygnięcia wskazano, że w sprawie toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu o sygn. akt IV SAB/Wr 96/13, Z. R. pismem z dnia 6 września 2013 r. złożył wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 listopada 2013 r., sygn. akt I OW 275/13, wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach jako właściwy do rozpoznania przedmiotowego wniosku.

Po przekazaniu akt sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, zarządzeniem z dnia 22 listopada 2013 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez wskazanie imienia i nazwiska każdego sędziego, którego wniosek dotyczy oraz podanie i uprawdopodobnienie przyczyny wyłączenia odnoszącej się do każdego sędziego z osobna, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi skarżący pismem z dnia 18 grudnia 2013 r. wniósł o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

W tej sytuacji zarządzeniem z dnia 31 grudnia 2013 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez wskazanie imienia i nazwiska każdego sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, którego wniosek dotyczy oraz podanie i uprawdopodobnienie przyczyny wyłączenia odnoszącej się do każdego sędziego z osobna, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Pismem z dnia 13 stycznia 2014 r. skarżący wskazał, że zna jedynie nazwiska dwudziestu czterech sędziów, którzy rozpoznawali jego sprawy, jednocześnie za bezcelowe uznał wskazanie imion i nazwisk wszystkich sędziów. Ponadto odmówił "ujawnienia jakichkolwiek osobistych wycieczek w stosunku do każdego z nich, bo one nie istnieją". Podniósł, że nie utrzymuje kontaktu z sędziami. Jednocześnie wyłączenia sędziów domaga się z innych powodów niż zawarte w art. 19 P.p.s.a., bowiem "zamykają mu drogę do sądu i do sprawiedliwego wyroku, a także skazują na śmierć głodową i wykluczenie społeczne, pozbawiając go praw obywatelskich bez wyroku". Mając powyższe na uwadze, Przewodniczący uznał, że skarżący nie uzupełnił w zakreślonym terminie braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów. Nie wskazał bowiem imion i nazwisk każdego sędziów, których wniosek dotyczy oraz nie podał i nie uprawdopodobnił przyczyn wyłączenia odnoszącej się do każdego sędziego z osobna, co skutkowało koniecznością pozostawienia ww. wniosku bez rozpoznania.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Z. R., kwestionując jego prawidłowość.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 20 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej: P.p.s.a., wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w Sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Wskazanie Sędziego, objętego wnioskiem o wyłączenie, oraz przesłanek jego wyłączenia, stanowią konieczny element wniosku, bez którego nie może on zostać rozpoznany przez Sąd. Jeżeli wniosek nie zawiera elementów, o których mowa w cytowanym przepisie, Sąd wzywa stronę do uzupełnienia go w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania.

Jak wynika z akt sprawy skarżący nie zastosował się do wezwania z dnia 31 grudnia 2013 r., bowiem w odpowiedzi na ww. pismo nie wskazał ani sędziów, których wyłączenia się domaga, ani przyczyn uprawdopodabniających wyłączenie każdego z nich. W tym stanie rzeczy zarządzenie o pozostawieniu ww. wniosku bez rozpoznania należało uznać za prawidłowe. Niepodobna wszak orzekać o przyczynach wyłączenia, które nie zostały ujawnione i w stosunku do sędziów, których personalia są nieznane. Natomiast żądanie wyłączenia wszystkich sędziów danego sądu nie jest znane procedurze, przeto nie może być przedmiotem rozpoznania.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i 198 P.p.s.a., oddalił zażalenie.