Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 870/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-06-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1 w zw. z art. 87 par. 1,2 i 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 31 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Gl 870/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. oddalił skargę K. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania.

W piśmie procesowym z dnia [...] r., uzupełnionym następnie pismem z dnia [...] r. K. S. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jest osobą samotną, nie mającą codziennej pomocy osób bliskich. Został oddelegowany do pracy w Z. Do pracy musi się stawić w poniedziałki o 4 rano, zaś wraca w piątki w godzinach wieczornych lub w nocy. Ze względu na charakter wykonywanej pracy nie mógł zapoznać się z dokumentacją niniejszej sprawy, pozostawioną w domu, wobec czego nie znając sygnatury sprawy i adresu Sądu nie mógł w terminie złożyć wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Nadto oświadczył, że w miesiącu marcu dwukrotnie korzystał z urlopu w celu stawienia się w Sądzie Okręgowym w K. w charakterze świadka, pracodawca nie udzielił mu jednakże zgody na kolejny wyjazd z budowy, tym samym nie mógł się stawić osobiście na posiedzeniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu,

w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak

winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Wskazać należy, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany przy uwzględnieniu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Tym samym może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadnia niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt. II OZ 712/08 niepubl.). Warunkiem przywrócenia terminu jest zatem uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu, przy czym pojęcie winy należy rozumieć w sposób obiektywny, wymagając od strony należytej staranności (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2000 r. I CKN 1261/99).

W ocenie Sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności przedstawione we wniosku nie uprawdopodabniają dostatecznie, iż do uchybienia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku doszło bez winy skarżącego w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Skarżący podał, iż przyczyną niedopełnienia czynności w terminie był fakt przebywania poza miejscem zamieszkania w związku z wykonywaną pracą, nieznajomość sygnatury akt sprawy i adresu Sądu oraz niemożność skorzystania z pomocy innych osób. Zdaniem Sądu w kontekście wskazanych przez skarżącego okoliczności, nie można uznać, iż nie ponosi on winy. Przede wszystkim wskazać trzeba, że doręczone skarżącemu pisemne zawiadomienie o terminie rozprawy (doręczone skutecznie skarżącemu w dniu [...] r. na adres wskazany w skardze) zawierało zarówno telefon i adres Sądu oraz sygnaturę akt, jak również pouczenie, że niestawiennictwo stron nie wstrzymuje rozpoznania sprawy oraz że uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku (karta nr 78 i 82 – akt sądowych). Skoro skarżący nie wziął udziału w rozprawie to w jego interesie leżało dowiedzenie się (chociażby telefonicznie) jaki w sprawie zapadł wyrok i ewentualnie złożenie w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Z pisma jego pracodawcy z dnia [...] r. (k. 95 akt sądowych) nie wynika przy tym, aby w tym czasie musiał pozostać w delegacji również w soboty i w niedziele. Nawet gdyby taka sytuacja miała miejsce, to nie było przeszkód, aby złożył w terminie wniosek o sporządzenie uzasadnienia podając jedynie nazwę sądu, rodzaj sprawy i datę rozprawy na której wyrok ten mógł być wydany. Wniosek ten mógł sporządzić pismem ręcznym. Niefrasobliwością było z jego strony założenie, że wyrok może być dla niego jedynie korzystny. Nadto przy należytej dbałości o swoje sprawy wyjeżdżając w delegację, po otrzymaniu zawiadomienia o rozprawie powinien zabrać ze sobą numer telefonu do sądu i sygnaturę akt sprawy. Wówczas o treści wyroku mógł się dowiedzieć również w czasie pobytu poza miejscem swojego zamieszkania.

W konsekwencji należało stwierdzić, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż do uchybienia terminu doszło bez winy skarżącego w rozumieniu art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a. Doszło bowiem do tego, zdaniem Sądu, w wyniku co najmniej niedbalstwa, czy też braku należytej staranności skarżącego.

Skutkuje to oddaleniem wniosku o przywrócenie terminu na podstawie art. 86 ( 1 w związku z art. 87 ( 1, ( 2 i ( 4 p.p.s.a.