Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 3040/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 66, 72, 80
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie sędzia WSA Piotr Korzeniowski (spr.), sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant ref. Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi K. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. (dalej: SKO, Kolegium, organ odwoławczy, organ II instancji), znak: [...] wydana na podstawie art. 1, art. 2, art. 18 ust. 1 i art. 19 ust. 1 ustawy z 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jedn.: Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) oraz art. 104 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., dalej: k.p.a.) po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez K. R. (dalej: skarżąca, strona skarżąca) od decyzji Wójta Gminy G. (dalej: organ I instancji) z [...] maja 2015 r., znak: [...], którą ustalono środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie instalacji do zbiórki, przetwarzania i zagospodarowania odpadów prowadzonej przez firmę [...] J. W. [...] (wnioskodawca, inwestor, firma [...] J. W. na działkach nr [...] położonych w miejscowości L. gm. G.

W decyzji z [...] sierpnia 2015 r. Kolegium utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Stan sprawy przestawiał się następująco:

We wniosku z 21 listopada 2013 r. inwestor zwrócił się do organu I instancji o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie instalacji do zbiórki, przetwarzania i zagospodarowania odpadów prowadzonej przez firmę [...] J. W. Do wniosku dołączono kartę informacyjną przedsięwzięcia, kopię mapy ewidencyjnej, wypis z ewidencji gruntów, informację o braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W piśmie z 25 listopada 2013 r. organ I instancji zawiadomił o wszczęciu na wniosek firmy [...] J. W. postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie instalacji do zbiórki, przetwarzania i zagospodarowania odpadów prowadzonej przez firmę [...] na działkach nr [...] w miejscowości L. gmina G.

W postanowieniu Nr [...] z [...] stycznia 2014 r. po zasięgnięciu opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. (dalej: PPiS w G.) oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. (dalej: RDOŚ w W.) organ I instancji stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia oraz ustalił zakres raportu.

W postanowieniu Nr [...] z [...] stycznia 2014 r. organ I instancji zawiesił postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizacje przedmiotowego przedsięwzięcia do czasu przedłożenia przez wnioskodawcę raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Raport został złożony przy piśmie z 4 lutego 2014 r.

W obwieszczeniu z [...] lutego 2014 r. Wójt Gminy G. podał do publicznej widomości informację o złożeniu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz o możliwości zgłaszania uwag i wniosków w terminie 21 dni od daty ogłoszenia obwieszczenia.

W postanowieniu Nr [...] z [...] lutego 2014 r. PPIS w G. postanowił uzgodnić przedsięwzięcie polegające na rozbudowie instalacji do zbiórki, przetwarzania i zagospodarowania odpadów prowadzonej przez firmę [...] J. W. na działkach nr [...] w miejscowości L. gmina G. oraz zgłosił środowiskowe uwarunkowania dla jego realizacji.

Przeciwko planowanej inwestycji do organu I instancji wpłynęły następujące protesty: w dniu 27 lutego 2014 r. T. i M. T., w dniu 11 kwietnia 2014 r. mieszkańców L., w dniu 3 marca, 7 maja, 16 czerwca 2014 r. K. R.

Na wezwanie RDOŚ w W. z 10 marca 2014 r. oraz z 23 kwietnia 2014 r. wnioskodawca uzupełnił złożoną dokumentację przy piśmie z 26 marca i 5 maja 2014 r.

W postanowieniu nr [...] z [...] czerwca 2014 r. RDOŚ w W. uzgodnił realizację przedmiotowego przedsięwzięcia i określił warunki jego realizacji i eksploatacji.

W dniu 11 lipca 2014 r. zostały przeprowadzone konsultacje społeczne z udziałem mieszkańców, przedstawicieli Urzędu Gminy G. oraz - pracownika firmy [...].

W piśmie z 18 lipca 2014 r. organ I instancji, na zasadzie art. 10 § 1 k.p.a. zawiadomił o możliwości zapoznania się z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. W piśmie z 24 lipca 2014 r. wyjaśnienia w sprawie złożyła K. R. i J. W. Kolejne wyjaśnienia K. R. wpłynęły [...] sierpnia 2014 r.

W decyzji znak: [...] z [...] września 2014 r., Wójt Gminy G. ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie instalacji do zbiórki, przetwarzania i zagospodarowania odpadów prowadzonej przez firmę [...] J. W. na działkach nr [...] położonych w miejscowości L. gm. G.

Po rozpatrzeniu odwołania K. R., SKO w S. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

W postanowieniu z [...] marca 2015 r. organ I instancji z urzędu podjął zawieszone [...] stycznia 2014 r. postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. rozbudowa instalacji do zbiórki, przetwarzania i zagospodarowania odpadów prowadzonej przez firmę [...] J. W. na działkach nr [...] w miejscowości L.

W związku z ponownym rozpatrzeniem sprawy organ I instancji w piśmie z 25 marca 2015 r. zwrócił się do PPIS w G. oraz do RDOŚ w W. o ponowne uzgodnienie warunków realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia bądź podtrzymania stanowiska zawartego odpowiednio w postanowieniu nr [...] z [...] lutego 2014 r. i w postanowieniu nr [...] z [...] czerwca 2014 r.

W piśmie z 2 kwietnia 2015 r. PPIS w G. poinformował, że ponowne rozpatrzenie sprawy nie wpływa na przyjęte w wydanym już postanowieniu stanowisko. W piśmie z 9 kwietnia 2015 r. RDOŚ w W. poinformował, że postanowienie z [...] czerwca 2014 r. nadal pozostaje w obrocie prawnym.

W decyzji z [...] maja 2015 r. organ I instancji ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie instalacji do zbiórki, przetwarzania i zagospodarowania odpadów prowadzonej przez firmę [...] J. W. na działkach nr [...] położonych w miejscowości L. gmina G.

Odwołanie w piśmie z 9 czerwca 2015 r. od powyższej decyzji złożyła K. R. zarzucając, że decyzja organu I instancji została podjęta z naruszeniem prawa, ponieważ nie została doręczona stronom w przedmiotowej sprawie, nie zostały doręczone ustalenia organu I instancji dotyczące osób - właścicieli bądź współwłaścicieli działek wraz z ich wykazem, uznanych przez organ I instancji, jako strony w sprawie.

W sprawie miały miejsce istotne uchybienia dlatego że pominięto G. K. - właścicielkę gospodarstwa L. [...], a ograniczenie szkodliwego oddziaływania firmy [...] do działek [...] nie jest niczym uzasadnione. Z opracowań Instytutów naukowych wynika, że źródłem szkodliwej emisji jest nie tylko funkcjonowanie instalacji zlokalizowanej na działkach [...], ale również baza transportowa zlokalizowana na działce nr [...], bramy wjazdowe w kierunku do zakładu przetwarzania i na teren parkowania specjalistycznego transportu, które są bardzo blisko zabudowań mieszkalnych. Budowa wiat do segregacji odpadów jak również biosuszarni na działkach [...] odbywa się na dzikim składowisku odpadów.

Odwołująca oczekuje na pisemne ustosunkowanie się organu I instancji do wszystkich merytorycznych zarzutów zawartych w odwołaniach. Odwołanie wraz z aktami sprawy zostało przekazane do SKO w S. przy piśmie z 17 czerwca 2015 r. Zawiadomieniem z 2 lipca 2015 r., Kolegium poinformowało strony niniejszego postępowania o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. W dniu 9 lipca 2015 r. z dokumentacją sprawy zapoznał się J. W., a [...] sierpnia 2015 r. K. R., która w uwagach do protokołu podniosła utrudnianie dostępu do akt.

W decyzji z [...] sierpnia 2015 r., Kolegium utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy wskazał, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniała żadna przesłanka uniemożliwiająca wydanie pozytywnej decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych dla inwestora. Po stronie organów administracji publicznej istnieje obowiązek ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie instalacji do zbiórki, przetwarzania i zagospodarowania odpadów prowadzonej przez firmę [...] J. W. na działkach nr [...] położonych w miejscowości L. gmina G.

W ocenie Kolegium, postępowanie z udziałem społeczeństwa zostało przeprowadzone prawidłowo. Społeczeństwu został zapewniony udział w postępowaniu poprzez obwieszczenie organu I instancji z 6 lutego 2014 r. w którym poinformowano o możliwości zapoznania się z treścią raportu o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko i dokumentacją sprawy oraz o możliwości składania wniosków i uwag w przedmiotowym postępowaniu w zakreślonym terminie, W dniu [...] lipca 2014 r. została przeprowadzona rozprawa administracyjna otwarta dla społeczeństwa.

W ramach postępowania przeprowadzono ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko na podstawie raportu o oddziaływaniu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. Co do zasady raport jest jednym z elementów tego postępowania, mającym ułatwić ustalenie wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją planowanego przedsięwzięcia. W ocenie Kolegium, raport jest zgodny z zakresem wyznaczonym w postanowieniu Wójta Gminy G. z [...] stycznia 2014 r.

Zdaniem Kolegium, z oceny wyliczeń i analiz przeprowadzonych w raporcie wynika, że inwestycja nie będzie miała negatywnego wpływu na stan środowiska przy zachowaniu zaleceń zawartych w raporcie. Gospodarka wodno-ściekowa nie będzie miała negatywnego wpływu na wody gruntowe. Emisja pyłów i gazów do powietrza nie spowoduje na terenie przyległym, występowania stężenia przekraczającego wielkości dopuszczalne, które ustawodawca ustalił na poziomie nie stwarzającym zagrożenia dla ludzi, zwierząt, roślinności i całego środowiska. Hałas emitowany przez zakład nie będzie przekraczał dopuszczalnych norm.

Według Kolegium, przedstawiony przez inwestora raport zawiera charakterystykę środowiska objętego oddziaływaniem planowanego przedsięwzięcia oraz określa przewidywane oddziaływanie na środowisko zarówno w fazie budowy, w fazie eksploatacji jak i w fazie likwidacji przedsięwzięcia.

W ocenie organu II instancji, raport ma charakter kompleksowy i odnosi się do wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją przedsięwzięcia oraz wskazuje, jakie w tym zakresie obowiązują standardy ochrony środowiska oraz czy zamierzona inwestycja mieści się w ich ramach. Zakres merytoryczny raportu jest wystarczający do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia. Zdaniem Kolegium, wydając decyzję środowiskową poprzedzoną przeprowadzeniem oceny oddziaływania na środowisko organ I instancji kierował się kryteriami określonymi w art. 80 ust. 1 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jedn.: Dz. U. 2013 r. poz. 1235, dalej: u.u.i.ś.). Organ I instancji wziął pod uwagę wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1 u.u.i.ś., ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Kolegium podkreśliło, że w sentencji decyzji ujęto wszystkie uwarunkowania wskazane przez organ uzgadniający oraz wynikające z opracowanego raportu. W ocenie organu odwoławczego, decyzja organu I instancji spełnia wymogi określone w art. 107 k.p.a. jak i warunki określone w art. 82 u.u.i.ś.

Ustosunkowując się do zarzutów odwołania Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z art. 74 ust. 3 u.u.i.ś., jeżeli liczba stron postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, stosuje się przepis art. 49 k.p.a. Ze sporządzonego przez organ I instancji wykazu stron postępowania wynika, że liczba stron postępowania przekracza 20. W ocenie Kolegium, organ I instancji prawidłowo zastosował instytucję, o której mowa w art. 74 ust. 3 u.u.i.ś. w zw. z art. 49 k.p.a. Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji za strony postępowania uznał podmioty legitymujące się tytułem prawnym do nieruchomości położonych w bezpośrednim sąsiedztwie zamierzonego przedsięwzięcia, a także do nieruchomości położonych w zasięgu ewentualnego jego oddziaływania. W ocenie organu II instancji, z akt przedmiotowej sprawy wynika, że G. K. została uznana za stronę niniejszego postępowania. Organ I instancji, zgodnie z zaleceniami zawartymi w decyzji Kolegium, w uzasadnieniu swojej decyzji ustosunkował się do zarzutów odwołania K. R.

W skardze strona skarżąca podnosi, że działalność firmy [...] w L. zajmującej się gospodarką odpadami stanowi zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi środowiska lokalnego - narusza ich dobra osobiste. Szczególnie niebezpieczne są czynniki chorobotwórcze z dotkliwie odczuwalnym odorem. Symptomatyczne są w ostatnich latach zgony na raka, zawał, infekcje górnych dróg oddechowych, infekcje gronkowcem złocistym, alergie. Przy podejmowaniu decyzji błędnie ustalono obszar oddziaływania obiektu, ograniczając go do granic działek nr [...], z pominięciem sąsiadów i przylegającego do tych działek terenu objętego Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego, który nie przewiduje tego typu działalności. Lokalizacja firmy [...] na terenie objętym planem i jej rozbudowa na działkach [...] przylegających do terenu objętego planem jest niezgodna z prawem.

Inwestycja blokuje i unicestwia plany inwestycyjne i rozwojowe sąsiadów, obniża wartość ich majątków - doprowadza do niekorzystnego rozporządzania ich mieniem. Przy ustalaniu lokalizacji firmy nie wzięto w ogóle pod uwagę innych możliwych wariantów lokalizacji. Rozbudowa instalacji określona zaskarżoną decyzją organu I instancji będzie spełnieniem kryterium do uzyskania przez firmę statusu firmy regionalnej (RiPOK). Budowa wiat do segregacji odpadów jak również biosuszarni odbywa się na dzikim składowisku odpadów. Końcowo skarżąca podkreśliła zakaz jakiejkolwiek zabudowy wysypisk odpadów, sformułowany w Rozporządzeniu Ministra Środowiska.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 19 stycznia 2016 r. strona skarżąca złożyła pismo procesowe z 9 stycznia 2016 r., w którym przytoczone zostały zdaniem skarżącej argumenty – dowody, świadczące o łamaniu prawa, które powinny znajdować w aktach sprawy. Wyżej wymienione pismo procesowe zawiera także opinię prawną z [...] stycznia 2016 r. dotyczącą odmowy wydania kserokopii akt sprawy (postanowienie SKO w S. nr [...]).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zgodnie z art. 134 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1, lit. a-c, p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

W przedmiotowej sprawie Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Mając na względzie kryterium legalności Wojewódzki Sąd Administracyjny, po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie w toku administracyjnego postępowania instancyjnego okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych, nie znalazł podstaw dla stwierdzenia zasadności zarzutu naruszenia prawa, procesowego i materialnego w rozpoznawanej sprawie, mimo rozważenia w toku dokonywanych czynności przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a., z którego wynika, że Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Kontrolą sądowoadministracyjną w niniejszej sprawie została objęta decyzja Kolegium z [...] sierpnia 2015 r., w której utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję. Zadaniem Sądu było zatem dokonanie oceny zasadności podjęcia przez organ odwoławczy rozstrzygnięcia wydanego na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. Oceniając prawidłowość zastosowania tego przepisu, wskazać trzeba, że zgodnie z jego brzmieniem organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Artykuł 138 § 1 pkt 1 k.p.a. nie określa wprawdzie przesłanek do podjęcia przez organ odwoławczy decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji, niemniej jednak należy zauważyć, że utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji jest możliwe jedynie wówczas, gdy nie narusza ona przepisów materialnych i procesowych. Utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji oznacza tylko to, że organ odwoławczy rozstrzygnął sprawę w sposób identyczny jak organ pierwszej instancji.

Przedmiotem postępowania odwoławczego nie jest weryfikacja decyzji, a ponowne rozpoznanie sprawy administracyjnej. Niewątpliwie zakres rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej decyzją odwoławczą jest wyznaczany zakresem rozstrzygnięcia sprawy decyzją organu I instancji, a więc musi zachodzić tożsamość podmiotowa i przedmiotowa sprawy.

W niniejszej sprawie organ II instancji ocenił prawidłowość zaskarżonej decyzji nie tylko w granicach zarzutów przedstawionych w odwołaniu, lecz także pod kątem przepisów prawa materialnego i procesowego, które mają zastosowanie w sprawie rozstrzygniętej zaskarżoną decyzją. Zdaniem Sądu, ocena ta nie jest jedynie formalna w znaczeniu przyjętym dla kasacyjnego modelu orzekania, lecz była poprzedzona, dla sprawdzenia zasadności i poprawności decyzji, przeprowadzeniem stosownego postępowania wyjaśniającego.

Przenoszą powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że organ II instancji nie naruszył normy wynikającej z treści art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. W ocenie Sądu, istotne dla rozstrzygnięcia tej sprawy okoliczności zostały prawidłowo ustalone przez organy obu instancji na podstawie dokumentów zgromadzonych w postępowaniu w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie instalacji do zbiórki, przetwarzania i zagospodarowania odpadów prowadzonej przez firmę [...] J. W. na działkach nr [...] położonych w miejscowości L., gmina G.

W niniejszej sprawie podstawowe znaczenie miała ocena legalności zastosowania przez SKO w zaskarżonej decyzji art. 66 u.u.i.ś. oraz art. 80 ust. 1 pkt 2 u.u.i.ś. oraz art. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał, że raport został opracowany zgodnie z art. 66 u.u.i.ś.

Odnosząc się do zarzutów strony skarżącej podniesionych w skardze, nie można podzielić zarzutu, że błędnie ustalono obszar oddziaływania obiektu ograniczając go do granic działek [...] z pominięciem sąsiadów i przylegającego do tych działek terenu objętego Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego gminy G., który nie przewiduje tego typu działalności. Zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego gminy G. zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy G. Nr [...] z [...] czerwca 2007 r. ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia [...] września 2007 r. Nr [...] poz. [...], przedmiotowa inwestycja realizowana na działkach nr ew. [...] położonych w miejscowości L. gm. G. znajduje się na obszarze wyłączonym z zakresu obowiązywania i zasięgu terytorialnego planu. Zgodnie z art. 80 ust. 2 u.u.i.ś., właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony.

W niniejszej sprawie organ, dokonując oceny zgodności planowanej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, dokonał analizy postanowień planu mających zastosowanie do przedmiotowej inwestycji. Ocena zgodności inwestycji z planem miejscowym należy do organu wydającego decyzję i winna być dokonana już na etapie wstępnym postępowania. Procedowanie w sprawie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania inwestycji na środowisko oraz określania konkretnych warunków w zakresie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia niezgodnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jest bezprzedmiotowe.

Nie można zatem podzielić zarzutu strony skarżącej, że lokalizacja firmy [...] w L. [...] na terenie, który nie jest objęty Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego i jej planowana rozbudowa na działkach [...] przylegających do terenu objętego Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego jest niezgodna z prawem, burzy ład przestrzenny, zanieczyszcza środowisko życia ludzi, niszczy estetykę krajobrazu, blokuje i unicestwia plany inwestycyjne i rozwojowe sąsiadów, obniża wartość ich majątków – doprowadza do niekorzystnego rozporządzenia ich mieniem.

Z treści art. 80 ust. 2 u.u.i.ś. jednoznacznie wynika, że właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Obowiązek stwierdzenia zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego istnieje zatem tylko wtedy, gdy plan ten został uchwalony. Dla niniejszej sprawy nie miało znaczenia, funkcjonalne i fizyczne związanie planowanego przedsięwzięcia z terenem objętym Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego.

Bez znaczenia dla wydania decyzji środowiskowej dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie instalacji do zbiórki i zagospodarowania odpadów prowadzonej przez firmę [...] J. W. na działkach [...] położonych w miejscowości L., gmina G. są także moce przerobowe ww. firmy dotyczące gospodarki odpadami w tym niebezpiecznymi, określone w decyzji Starosty pow. G. Nr [...] z [...] marca 2013 r.

Działki nr [...] znajdują się bowiem na obszarze wyłączonym z zakresu obowiązywania i zasięgu terytorialnego planu zagospodarowania przestrzennego gminy G. Sąsiedztwo z terenem objętym planem zagospodarowania nie oznacza, obowiązku przyjęcia stanowiska, według którego ustalenia dla terenu objętego planem dotyczą także nieruchomości z nim sąsiadujących.

Według Sądu, organy obu instancji prawidłowo ustaliły obszar oddziaływania planowanej inwestycji uznając za strony niniejszego postępowania nie tylko osoby (podmioty) legitymujące się tytułem prawnym do nieruchomości bezpośrednio sąsiadujących z terenem inwestycji, ale także do nieruchomości położonych w zasięgu ewentualnego jego oddziaływania.

W toku postępowania wyjaśniającego nie wykazano, aby choroby opisane w skardze były wynikiem działalności gospodarczej prowadzonej przez inwestora. Przy wydawaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach bada się możliwość realizacji planowanej inwestycji w zakresie odnoszącym się do zasad ochrony środowiska przed nadmiernym i negatywnym oddziaływaniem planowanej inwestycji, nie dokonuje się natomiast analizy okoliczności związanych ze spadkiem wartości nieruchomości sąsiednich.

Wbrew twierdzeniom strony skarżącej, organ I instancji, zgodnie z zaleceniami zawartymi w decyzji Kolegium z [...] stycznia 2015 r., w uzasadnieniu swojej decyzji ustosunkował się do zarzutów odwołania K. R.

Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest, zgodnie z art. 72 ust. 1 u.u.i.ś., aktem administracyjnym ustalającym środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Ustalenie tychże uwarunkowań powinno być w konsekwencji podstawowym elementem jej treści. Ustalenie uwarunkowań powinno nastąpić w trakcie postępowania zmierzającego do wydania tejże decyzji, przy czym szczególnym elementem takiego postępowania, w sytuacjach określonych ustawą, może być procedura indywidualnej podstawowej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Przeprowadzenie takiej procedury daje zestaw prawnie określonych informacji. Przepis art. 72 ust. 1 u.u.i.ś. ma charakter generalny i dotyczy treści każdej decyzji tego typu. Ustalenie uwarunkowań nastąpić powinno poprzez ogólną procedurę administracyjną i uzyskane w niej informacje (oparte w szczególności na przedłożonej przez wnioskodawcę tzw. karcie informacyjnej przedsięwzięcia), z uwzględnieniem obowiązujących przepisów i wiedzy organu dotyczącej regulowanych decyzją zagadnień.

Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (decyzji środowiskowej) jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, wszystkich – w obu ich kategoriach, przed uzyskaniem tzw. decyzji realizacyjnej, wskazanej w art. 72 ust. 1 u.u.i.ś. Lista decyzji realizacyjnych ma charakter zamknięty. Ostatecznym efektem przeprowadzonej procedury powinno być uzyskanie zestawu informacji pozwalających na prawidłowe ukształtowanie treści decyzji środowiskowej. Stwierdza to wyraźnie art. 80 ust. 1 u.u.i.ś., stanowiąc, iż w przypadku, gdy była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, z uwagi na: 1) wyniki uzgodnień i opinii; 2) ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko; 3) wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa; 4) wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone.

Decyzja środowiskowa ma charakter związany, a więc organ właściwy do jej wydania nie ma swobody działania, a katalog podstaw wydania decyzji negatywnych ma charakter zamknięty.

W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie zaistniała żadna przesłanka uniemożliwiająca wydanie pozytywnej decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych dla inwestora. Po stronie organów administracji publicznej powstał zatem obowiązek ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie instalacji do zbiórki, przetwarzania i zagospodarowania odpadów prowadzonej przez firmę [...] J. W. na działkach nr [...] położonych w miejscowości L. gm. G.

Należy podzielić stanowisko organu II instancji, zgodnie z którym postępowanie z udziałem społeczeństwa zostało przeprowadzone prawidłowo. Społeczeństwu został zapewniony udział w postępowaniu poprzez obwieszczenie Wójta Gminy G. z [...] lutego 2014 r. w którym poinformowano o możliwości zapoznania się z treścią raportu o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko i dokumentacją sprawy oraz o możliwości składania wniosków i uwag w przedmiotowym postępowaniu w zakreślonym terminie.

W dniu [...] lipca 2014 r. została przeprowadzona rozprawa administracyjna otwarta dla społeczeństwa.

W ramach postępowania przeprowadzono ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w oparciu o treść raportu o oddziaływaniu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. Co do zasady raport jest jednym z elementów tego postępowania, mającym ułatwić ustalenie wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacja planowanego przedsięwzięcia. Zdaniem Sądu, raport jest zgodny z zakresem wyznaczonym w postanowieniu Wójta Gminy G. Nr [...] z [...] stycznia 2014 r. oraz treścią art. 66 u.u.i.ś. Zdaniem NSA, "Sąd nie może samodzielnie dokonywać oceny treści raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, gdyż wymaga to wiedzy specjalistycznej. Ocena sądu odnośnie raportu dotyczyć może tylko tego, czy raport jest kompletny i spójny, czy spełnia wymagania ustawowe" (zob. wyrok NSA z 28 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OSK 495/13, LEX nr 1572744).

Z oceny wyliczeń i analiz przeprowadzonych w raporcie wynika, że inwestycja nie będzie miała negatywnego wpływu na stan środowiska przy zachowaniu zaleceń zawartych w raporcie. Gospodarka wodno-ściekowa nie będzie miała negatywnego wpływu na wody gruntowe. Emisja pyłów i gazów do powietrza nie spowoduje na terenie przyległym występowania stężenia przekraczającego wielkości dopuszczalne, które ustawodawca ustalił na poziomie nie stwarzającym zagrożenia dla ludzi, zwierząt, roślinności i całego środowiska. Hałas emitowany przez zakład nie będzie przekraczał dopuszczalnych norm.

Należy podzielić stanowisko Kolegium, że przedstawiony przez inwestora raport zawiera charakterystykę środowiska objętego oddziaływaniem planowanego przedsięwzięcia oraz określa przewidywane oddziaływanie na środowisko zarówno w fazie budowy, w fazie eksploatacji jak i w fazie likwidacji przedsięwzięcia. Raport ma charakter kompleksowy i odnosi się do wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją przedsięwzięcia oraz wskazuje, jakie w tym zakresie obowiązują standardy ochrony środowiska oraz czy zamierzona inwestycja mieści się w ich ramach. Zakres merytoryczny raportu jest wystarczający do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia.

Wydając decyzje środowiskową poprzedzoną przeprowadzeniem oceny oddziaływania na środowisko Wójt Gminy G. kierował się kryteriami określonymi w art. 80 ust. 1 u.u.i.ś.

Organy administracji uwzględniły wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1 u.u.i.ś. oraz ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Podkreślić należy, że w sentencji decyzji ujęto wszystkie uwarunkowania wskazane przez organ uzgadniający oraz wynikające z opracowanego raportu. Zdaniem Sądu, decyzja Wójta Gminy G. spełnia wymogi określone w art. 107 k.p.a. jak i warunki określone w art. 82 u.u.i.ś.

Przedmiotowa inwestycja została zaliczona do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w § 3 ust. 2 pkt 2 w związku z § 3 ust. 1 pkt 80 rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U, Nr 213, poz. 1397 ze zm.).

W ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został sporządzony przez firmę [...] z siedziba w C. raport o oddziaływaniu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. Przedmiotowy raport był uzupełniany przy pismach z [...] marca oraz [...] maja 2014 r. w zakresie podanym w wezwaniu RDOŚ z [...] marca i [...] kwietnia 2014 r.

Z raportu wynika, ze planowana inwestycja polega na rozbudowie instalacji do zbiórki, przetwarzania i zagospodarowania odpadów prowadzonej przez firmę [...] J. W. W ramach rozbudowy i modernizacji zakładu planuje: modernizację linii technologicznej-sortowniczej odpadów komunalnych zmieszanych oraz wykonanie linii technologicznej biosuszarni z aktywnym napowietrzaniem.

W wyniku eksploatacji projektowanego przedsięwzięcia wystąpi emisja do powietrza zarówno substancji zanieczyszczających atmosferę a także tzw. substancji odorowych. Główne zanieczyszczenie powietrza będzie pochodziło ze spalania oleju napędowego z pojazdów dostarczających odpady, oraz z obiektów kubaturowych tj. z hal segregacji i produkcji paliw alternatywnych, z których powietrze za pomocą wentylatorów kierowane będzie do powietrza atmosferycznego. W fazie eksploatacji, przy prawidłowym systemie zarządzania surowcem, sortowania należy do obiektów wpływających w niewielkim stopniu na zanieczyszczenie powietrza szczególnie emisji niezorganizowanej zanieczyszczeń gazowych i pyłowych, intensyfikacja występuje szczególnie w okresie nasilenia prac, dodatkowo w okresie letnim.

W raporcie dokonano szacunkowych obliczeń wielkości emisji z hali produkcji paliw alternatywnych, z biofiltrów, ze środków transportu. Dla wszystkich emitowanych zanieczyszczeń, stężenia zanieczyszczeń przy gruncie oraz na wysokości zabudowy nie przekraczają dopuszczalnych wartości odniesienia.

Przeprowadzona analiza akustyczna wykazała, że zakład będzie powodował przekroczenia wartości dopuszczalnych norm hałasu w porze dnia i nocy na granicy działki inwestycji. Ogrodzenie betonowe jako ekran akustyczny zlokalizowany w południowo-zachodniej części działki o długości ok. 51,3 m i wysokości 4,5 m spełni standardy emisyjne dla pory dnia/nocy na terenach chronionych akustycznie. Według klasyfikacji ustalonej w katalogu odpadów odpady, które będą lub mogą być przetwarzane i zużyte na etapie eksploatacji zakładu zostały przedstawione w tabeli 1 str. 69 raportu, odpady wytwarzane w związku z procesami przetwarzania zostały przedstawione w tabeli nr 2 str. 70 raportu, odpady powstające w związku z utrzymaniem ruchu w zakładzie przedstawia tabela nr 3 str. 74, Ilość wytworzonych odpadów uwzględniająca podział na wskazane wyżej trzy kategorie przedstawiona jest w tabeli nr 4 str. 74. Sposób gospodarowania odpadami wytworzonymi w zakładzie na etapie eksploatacji instalacji przedstawia tabela nr 5 str. 76. Na etapie eksploatacji przedsięwzięcia odprowadzanie ścieków socjalno-bytowych będzie odbywać się do szczelnego zbiornika. Ścieki technologiczne będą powstawały z odcieków w procesie suszenia odpadów i zbierane będą w szczelny zbiornik i wywożone do oczyszczalni ścieków jako ścieki przemysłowe.

W uzupełnieniu raportu z [...] czerwca 2014 r. jednoznacznie wskazano, że w ramach inwestycji planuje się eksploatację hal do sortowania odpadów surowców wtórnych i segregacji zmieszanych odpadów komunalnych oraz budowę komór suszarniczych oraz biofiltrów roślinnych.

W przedmiotowej sprawie PPIS w G. w postanowieniu z [...] lutego 2014 r. postanowił uzgodnić wnioskowane przedsięwzięcie i zgłosił środowiskowe uwarunkowania dla jego realizacji. RDOŚ w W. w postanowieniu z [...] czerwca 2014 r. uzgodnił realizację przedmiotowego przedsięwzięcia i określił warunki jego realizacji i eksploatacji oraz wskazał wymagania dotyczące ochrony środowiska podlegające uwzględnieniu w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji, o której mowa w art. 72 ust. 1 u.u.i.ś.

W skazać należy, że Sąd kontroluje ustalenia stanu faktycznego dokonane przez organy w trakcie postępowania administracyjnego, sam nie dokonuje takich ustaleń. Należy przypomnieć, że decyzja środowiskowa w niniejszej sprawie, zgodnie z procedurą przewidzianą w u.u.i.ś., była opiniowana i uzgadniana przez organy specjalistyczne (RDOŚ w W. i PPIS w G.) i organy te ustalały zakres raportu a następnie analizowały jego treść.

W związku z powyższym, nie można też oczekiwać aby organ wydający decyzję środowiskową, badał raport pod kątem szczegółowych rozwiązań technicznych, technologicznych, wymagających wiedzy specjalnej, które to zagadnienia są przedmiotem analizy organów specjalistycznych opiniujących i uzgadniających planowane przedsięwzięcie (wyrok NSA z 6 lutego 2013 r., II OSK 1862/11, LEX nr 1358431). Organ wydający decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, musi brać pod uwagę wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1, jak również ustalenia zawarte w raporcie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 80 ust. 1 pkt 1 i 2 u.u.i.ś.). Zdaniem Sądu, nie można stwierdzić, że przepisy te zostały naruszone.

Odnosząc się do treści pisma procesowego złożonego na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 19 stycznia 2016 r. wskazać należy, że stanowią one rozwinięcie zarzutów podniesionych w skardze, do których Sąd odniósł się w treści przedmiotowego uzasadnienia. Odnosząc się do treści opinii prawnej napisanej przez niewskazanego w jej treści Autora, podnieść należy, że w zaskarżonej decyzji Kolegium wyjaśniło, że skarżąca w dniu [...] sierpnia 2015 r. w uwagach do protokołu podniosła utrudnienie dostępu do akt oraz, że wniosek skarżącej o wydanie kserokopii dokumentów zostanie załatwiony w odrębnym postępowaniu.

Mając na uwadze, że zaskarżona decyzja podjęta została z uwzględnieniem obowiązujących przepisów prawa, a przyczyny, dla których organ odwoławczy uznał za konieczne skorzystanie z możliwości przewidzianej przepisem art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. znalazły jednoznaczny wyraz w jej uzasadnieniu, co pozostaje w zgodzie z obowiązkami organu wymienionymi w art. 107 § 1 i 3 k.p.a., skarga nie mogła zostać uwzględniona, a Sąd orzekł na mocy art. 151 p.p.s.a. jak w sentencji.