Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 535/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-06-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Magdalena Bosakirska po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 3 lutego 2016 r. sygn. akt III SA/Po 32/16 o odrzuceniu skargi R. M. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu programu rolnośrodowiskowego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. postanowieniem z dnia 3 lutego 2016 r., sygn. akt III SA/Po 32/16, odrzucił skargę R. M. na decyzję Dyrektora W. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu programu rolnośrodowiskowego.

I

Z przedstawionego przez Sąd I instancji stanu sprawy wynikało, że w dniu 21 grudnia 2015 r. R. M. złożył w placówce pocztowej skargę na ww. decyzję Dyrektora W. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] listopada 2015 r., doręczoną adresatowi w dniu 20 listopada 2015 r. Skarga została zaadresowana bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w P. i wpłynęła do Biura Podawczego Sądu w dniu 23 grudnia 2015 r. W tym samym dniu skarga została przesłana do Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na fakt, iż została ona wniesiona jeden dzień po terminie. Organ podniósł ponadto, iż skarga została przesłana również do niego, jednakże w dniu 22 grudnia 2015 r. Pismo przewodnie z dnia 21 grudnia 2015 r. wraz ze skargą zostało bowiem złożone w placówce pocztowej w dniu 22 grudnia 2015 r.

Odrzucając skargę, Sąd I instancji wskazał na treść art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) i stwierdził, że z przepisów tych wynika, iż skuteczne wniesienie skargi na decyzję administracyjną za pośrednictwem Poczty Polskiej wymaga, aby przesyłka zaadresowana do właściwego organu została złożona w placówce pocztowej najpóźniej w trzydziestym dniu od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadku zaś wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, o zachowaniu terminu do jej wniesienia decyduje data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej. Sąd I instancji uznał, iż w rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona w dniu 22 grudnia 2015 r., czyli w dniu złożenia w placówce pocztowej pisma przewodniego wraz ze skargą, które zostało przesłane do Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Z kolei z uwagi na doręczenie zaskarżonej decyzji skarżącemu w dniu 20 listopada 2015 r., ustawowy 30-dniowy termin wniesienia skargi do sądu administracyjnego przypadał na niedzielę 20-ego grudnia 2015 r. W związku powyższym termin do wniesienia skargi upływał z dniem 21 grudnia 2015 r. w poniedziałek.

Sąd I instancji podkreślił, iż w sprawie niniejszej skarga została wniesiona w sposób prawidłowy w dniu 22 grudnia 2015 r., a więc z jednodniowym uchybieniem ustawowego terminu. Z uwagi zaś na fakt, iż zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o pośrednim trybie wnoszenia skargi do sądu administracyjnego oraz o terminie do jej wniesienia, WSA złożony środek zaskarżenia odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.

II

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł R. M., zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do dalszego rozpoznania.

Skarżący stwierdził, że dotrzymał 30-dniowego terminu na wniesienie skargi, tylko omyłkowo zaadresował ją bezpośrednio do Sądu, nie zaś do organu. W jego ocenie, odrzucenie skargi jest bardzo krzywdzące i uniemożliwia mu obronę jego słusznych interesów.

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę składa się w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto z art. 54 § 1 p.p.s.a. wynika, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę wniesioną po upływie terminu Sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Z powołanych przepisów wynika, że strona skarżąca jest zobowiązana wnieść skargę za pośrednictwem organu, którego działanie jest jej przedmiotem, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia.

Sąd I instancji trafnie zwrócił uwagę na ukształtowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym oraz piśmiennictwie pogląd, że w sytuacji wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, o zachowaniu terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia decyduje data nadania tej skargi przez Sąd na adres właściwego organu administracji publicznej (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2015, str. 328).

Mimo że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprost nie przewidują po stronie sądu obowiązku przekazania do organu skargi błędnie skierowanej, to jednak takie działanie jest podejmowane celem nadania jej właściwego biegu. Nie oznacza to jednak, że strona nie ponosi konsekwencji prawnych wynikających z tego, że skarga nie została złożona zgodnie z wymogami ustawy oraz stosownie do treści pouczenia zawartego w skarżonym akcie administracyjnym (por. post. NSA z dnia 22 marca 2016 r., sygn. akt II GZ 259/16).

W rozpoznawanej sprawie skarżący, wbrew dyspozycji powołanego art. 54 § 1 p.p.s.a. i pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w skarżonej decyzji, wniósł skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P., nie zaś za pośrednictwem organu, który wydał ten akt administracyjny. Wprawdzie skarga ta została nadana w polskiej placówce pocztowej w ostatnim dniu terminu przewidzianego na dokonanie tej czynności, tj. w poniedziałek 21 grudnia 2015 r., jednakże z uwagi na skierowanie jej bezpośrednio do WSA i pominięcie przy tym pośrednictwa organu, nie można uznać tego terminu za zachowany. Sąd I instancji niezwłocznie po jej otrzymaniu przesłał wniesiony środek zaskarżenia zgodnie z właściwością na adres organu administracji publicznej. Tym samym, z uwagi na fakt, iż przekazanie skargi przez Sąd organowi nastąpiło w dniu 23 grudnia 2015 r., w sprawie doszło do uchybienia ustawowego 30-dniowego terminu przewidzianego na dokonanie tej czynności procesowej. Wobec niewłaściwego nadania skargi bezpośrednio do WSA, o terminie jej wniesienia zadecydowała zatem data jej przesłania przez Sąd do organu, tj. Dyrektora W. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. Skoro zatem w okolicznościach niniejszej sprawy ostatnim dniem do wniesienia skargi był 21 grudnia 2015 r., należało uznać, iż przekazanie skargi przez Sąd do organu w dniu 23 grudnia 2015 r. nastąpiło już po upływie terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny zauważa także, iż ponowne nadanie skargi w placówce pocztowej w dniu 22 grudnia 2015 r. pomimo, że nastąpiło tym razem na adres organu administracji, który wydał zaskarżoną decyzję, czyli zgodnie z trybem jej wnoszenia, wynikającym zarówno z ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak i z pouczenia zawartego w skarżonej decyzji, miało miejsce już po terminie. W tych okolicznościach również i w powyższym przypadku doszło do uchybienia terminu przewidzianego na dokonanie wskazanej czynności procesowej.

W konsekwencji należy przyjąć, że w niniejszej sprawie zaszła przesłanka odrzucenia skargi przewidziana w art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., tj. wniesienie skargi po upływie przewidzianego terminu, a postanowienie Sądu I instancji odpowiada prawu.

W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.