Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 21/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-03-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza Miasta i Gminy L. z dnia (...). znak (...) w sprawie ze skargi "A" S.A. z siedzibą w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania; postanawia wniosek oddalić /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak


UZASADNIENIE

"A" S.A. z siedzibą w K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) listopada 2015 r. Nr (...) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Wraz ze skargą został złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej tym odwołaniem decyzji Burmistrza Miasta i Gminy L. z dnia (...) grudnia 2014 r. znak (...), którą ustalono warunki zabudowy dla inwestycji planowanej do realizacji na terenie działki nr ewid. (...), (...) i (...) w miejscowości L, gmina L.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W przywołanych powyżej regulacjach mowa jest nie tylko o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ale także aktów wydanych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oznacza to, że przedmiotem ochrony tymczasowej może być nie tylko zaskarżony akt, lecz także inne akty wydane wcześniej z tym jednak warunkiem, że mieszczą się one "w granicach tej samej sprawy".

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji, a wniosek strony o ochronę tymczasową dotyczy wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji, która wydana została w przedmiocie warunków zabudowy. Należy zauważyć, że w art. 134 P.p.s.a. ustawodawca posłużył się zwrotem "w granicach danej sprawy", a w art. 135 P.p.s.a. nakazał stosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych lub podjętych "w granicach sprawy, której dotyczy skarga", z odpowiednim zastrzeżeniem. Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie siedmiu sędziów, w uchwale z dnia 27 czerwca 2000 r. (sygn. akt FPS 12/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 7), podjętej wprawdzie pod rządem poprzedniej ustawy procesowej, ale zachowującej aktualność także obecnie, stwierdził że zwrot "w granicach danej sprawy" użyty w art. 29 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej. Decyzja organu Burmistrza Miasta i Gminy L. w przedmiocie warunków zabudowy nie stanowi zatem aktu wydanego w granicach sprawy objętej zaskarżonym postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) listopada 2015 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji. Na gruncie niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego strona skarżąca nie mogła wobec powyższego skutecznie domagać się wstrzymania wykonania tej decyzji.

Kończąc wyjaśnić należy, iż wstrzymanie wykonania aktów administracyjnych na podstawie art. 61 P..p.s.a. może dotyczyć tylko tych aktów, które kwalifikują się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, a także aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob.T.Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012). W świetle powyższego, skoro przedmiotem zaskarżonego postanowienia jest stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, to akt ten nie ma przymiotu wykonalności. Tym samym również i z tej przyczyny brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Wymienionego przymiotu wykonalności nie ma również decyzja o warunkach zabudowy, której wniosek strony skarżącej dotyczy. Wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy następuje przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę oraz budowę. Tym samym dopiero ten ostatni akt formułuje określone obowiązki względem oznaczonego inwestora. Bez znaczenia pozostaje w tej mierze fakt, że zaskarżona decyzja stanowi element szerszego procesu inwestycyjnego, skoro samodzielnie nie uprawnia ona do pojęcia określonych działań. W konsekwencji należy więc uznać, że decyzja Burmistrza Miasta i Gminy L. nie nadaje się do wykonania w rozumieniu przepisu art. 61 P.p.s.a. i jako taka nie podlegałaby wstrzymaniu.

Należy poza tym wskazać, że skarżąca nie wyjaśniła w istocie, na czym miałoby polegać wystąpienie trudnych do odwrócenia skutków w razie wykonania zaskarżonej decyzji. Trzeba w tym miejscu zauważyć, że w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. trudne do odwrócenia skutki to takie skutki, które raz zaistniałe spowodują trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego będzie możliwy jedynie po dłuższym okresie czasu lub przy stosunkowo dużym nakładzie siły i środków. Przesłanka ta nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami decyzji, lecz jedynie przed tymi, które bezpośrednio związane są z aktem administracyjnymi. Abstrahując zatem od kwestii wykonalności decyzji o warunkach zabudowy, należy w ocenie Sądu zaznaczyć, że skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia opisanych wyżej skutków.

W tym miejscu Sąd zauważa, iż strona skarżąca mylnie jako podstawę wniosku wskazuje przepis art. 135 Kodeksu postępowania administracyjnego. W postępowaniu sądowoadministracyjnym skierowany do sądu administracyjnego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu rozpatrywany jest na podstawie przepisów P.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak