Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 404/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-09-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odmówiono przyznania prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 3 , art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 12 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. D. – PH "A" Auto Handel w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące I-XII 2006 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.


UZASADNIENIE

Skarżący, po wyroku oddalającym skargę, wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że jego dochód jest niewystarczający na pokrycie kosztów opłaty sądowej, bowiem musi wystarczać na utrzymanie również żony, oraz na opłaty za gaz, wodę, czynsz. Ponadto spłaca kredyt.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną, z którą posiada mieszkanie własnościowe (30 m2). Poza tym nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Małżonkowie uzyskują dochody renty skarżącego (1.600 zł brutto), z działalności gospodarczej oraz ze stosunku pracy żony skarżącego (1.522 zł brutto).

Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń dotyczących stanu finansowego, majątkowego i rodzinnego, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., zostały nadesłane: zeznania podatkowe małżonków za 2010 r. wydruk z księgi podatkowej z przychodem wykazanym narastająco do lipca 2011 r., decyzja ZUS z marca 2011 r. o wysokości renty oraz dowody bieżących opłat. Z dokumentów tych wynika, że przychód z działalności gospodarczej w 2010 r. wyniósł 753.271,63 zł, a strata 13.936,88 zł. Do lipca 2011 r. przychód ten wyniósł 226.834,43 zł i dochód – 6.613,90 zł. Skarżący otrzymuje rentę netto 1.018 zł.

Na wniosek skarżącego przedłużony został termin do nadesłania wyciągów z rachunków bankowych jego żony, który został wyznaczony na 7 września 2011 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie nadesłano powyższych dokumentów.

Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Powyższego wnioskodawca nie wykazał.

W pierwszej kolejności zwrócić należy uwagę, że nie zostały przedłożone wszystkie żądane w wezwaniu dokumenty i informacje. Mianowicie nie nadesłano wyciągów z rachunków bankowych, kart kredytowych oraz lokat posiadanych przez skarżącego, w tym związanych z działalnością gospodarczą, mimo wskazania w piśmie z dnia 22 sierpnia 2011 r., że zostały załączone do niego kopie wyciągu jego rachunku bankowego. Podobnie było z dowodem opłaty za telewizję kablową (załączono tylko dowód opłaty za abonament RTV) i za telefon.

Nie zostało też przedstawione szczegółowe, określone kwotowo, zestawienie miesięcznie ponoszonych wydatków przez małżonków, które również zostało wymienione w wezwaniu. Nadesłanie kilku przykładowych dowodów opłat nie może czynić zadość tak określonemu obowiązkowi. Rozpoznający wniosek o przyznanie prawa pomocy nie ma bowiem obowiązku dokonywać obliczeń na podstawie przedłożonych dowodów opłat. Tym bardziej, że nie są znane wielkości wszystkich bieżących wydatków, takich jak np. na żywność, środki czystości, czy też na wspomniany przez wnioskodawcę kredyt.

Należy w tym miejscu podkreślić, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania przesłanek przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie, co wiąże się z dochowaniem odpowiedniej staranności w przedkładaniu stosownych dokumentów i oświadczeń, które były wyraźnie wskazane w wezwaniu.

Mając natomiast na uwadze dane wynikające z dokumentów, które zostały przedłożone, to zdaniem rozpoznającego niniejszy wniosek, skarżący jest w stanie wygospodarować rezerwy na opłacenie kosztów sądowych w niniejszej sprawie, które sprowadzają się na obecnym etapie postępowania do wpisu od skargi kasacyjnej, wynoszącego połowę wpisu od skargi. W sprawie wpis od skargi wyznaczono na kwotę 2.458 zł i został przez skarżącego uiszczony. Zauważyć trzeba, że wnioskodawca uzyskuje wysokie przychody z działalności gospodarczej. Fakt odnotowania jednocześnie straty lub niskiego dochodu jest tylko skutkiem ponoszenia znacznych kosztów uzyskania przychodów, na których wielkość ma znaczny wpływ sam przedsiębiorca. Z kolei, skoro skarżący był w stanie ponieść wydatki w wysokości 220.000 zł w ciągu 7 pierwszych miesięcy 2011 r., kończąc rok 2010 r. ze stratą, to oznacza to, że dysponował dodatkowymi środkami na ich poniesienie. Co za tym idzie, mógł poczynić oszczędności na opłacenie ewentualnych przyszłych kosztów sądowych w niniejszej sprawie, która toczyła się przed tutejszym Sądem od kwietnia 2010 r.

W związku z powyższym, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 i 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.