Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 143/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2019-04-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 34 ust. 2 i ust. 3, art. 35 ust. 1 i ust. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 627
law: Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz  Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Wiesława Pierechod Sędziowie sędzia WSA Ryszard Maliszewski sędzia WSA Przemysław Krzykowski ( sprawozdawca ) Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Niewiadomska po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2019r. sprawy ze skargi Gminy A na informację Zarządu Województwa z dnia "[...]", znak sprawy "[...]", znak "[...]" w przedmiocie odmowy przyznania pomocy na realizację operacji oddala skargę


UZASADNIENIE

Gmina (dalej: "strona", "skarżąca", "Gmina", "wnioskodawca") złożyła w dniu 3 września 2018 r. wniosek o przyznanie pomocy w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 – 2020 dla działania: Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich" poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii", dla operacji typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" na realizację projektu "Przebudowa odcinków dróg gminnych w "[...]"". Wniosek dotyczył dofinansowania w kwocie 499.496 zł.

Rozstrzygnięciem z dnia "[...]" Zarząd Województwa działając na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. 2018 poz. 627, dalej powoływana jako: ustawa), odmówił stronie przyznania pomocy na realizację ww. operacji wskazując za jej przyczynę uzyskanie zbyt małej ilości punktów w ramach oceny dokonanej według kryteriów określonych w § 11 ust. 1 i ust. 2 pkt 14 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (dalej: "rozporządzenie"). Wskazano, że wniosek otrzymał 10 punktów i dochodem w wysokości 8043 408,21 zł znalazł się na 73 miejscu na liście operacji informującej o kolejności przysługiwania pomocy. Po szczegółowej analizie wszystkich kryteriów, ocenianych w oparciu o załączone do wniosku dokumenty, Zarząd Województwa na podstawie przedłożonych dokumentów, stwierdził brak właściwego potwierdzenia spełnienia kryterium określonego w § 11 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia stanowiącego, że odcinek drogi objęty operacją zapewni bezpośredni dostęp do nieruchomości gruntowej, na której znajduje się budynek użyteczności publicznej lub na której rozpoczęto budowę budynku użyteczności publicznej, o ile budowa ta zostanie zakończona przed dniem złożenia wniosku o płatność końcową. Ponadto wskazano, że z uwagi, iż operacja objęta wnioskiem dotyczy dwóch dróg, zgodnie z § 11 ust. 4 rozporządzenia, w przypadku gdy operacja dotyczy więcej niż jednej drogi, punkty przyznaje się, jeżeli kryteria wyboru są spełnione w odniesieniu do wszystkich dróg objętych operacją. za zlokalizowanie obiektu użyteczności publicznej przy objętym operacją odcinku drogi nr "[...]" przyznano po 0 punktów, albowiem wykazano jedynie jeden obiekt użyteczności publicznej, siedzibę sołectwa, zaś na potwierdzenie zlokalizowania drugiego obiektu użyteczności publicznej, tj. kaplicy w m. "[...]", złożono jedynie wydruk z Systemu Informacji Publicznej.

Gmina złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na ww. odmowę przyznania prawa pomocy w zakresie objętym wnioskiem oraz zasądzenie na rzecz Gminy zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie:

- art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 20.02.20l5r o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. 2018r, poz. 1867) poprzez jego niezastosowanie, chociaż Gmina spełniła warunki pozyskania wnioskowanych środków;

- art. 27 ust. l tej ustawy przez zaniechanie jego zastosowania i nie poinformowanie wnioskodawców precyzyjnie, jakie dokumenty będą wymagane aby uznać, że kryterium decydujące o przyznaniu pomocy są spełnione, a także nie uznanie treści dokumentów załączonych do wniosku - załączniki wymienione w formularzu (rubryka VI. Lp.15 "mapy lub szkice sytuacyjne oraz rysunki charakterystyczne dotyczące umiejscowienia operacji"), wykazujących zlokalizowanie obiektu użyteczności publicznej przy objętym operacją odcinku drogi nr "[...]" w postaci danych lokalizacyjnych linku strony internetowej systemu informacji przestrzennej gdzie podstawową warstwą do określenia lokalizacji obiektu sakralnego kaplica w miejscowości "[...]" jest Studium Uwarunkowań Przestrzennych; co narusza zasadę działania jednostek samorządu terytorialnego na podstawie prawa;

- § 11 ust. 1 pkt. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 04.09.2015r w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015r,poz. 1414 ze zm.) oraz § 7 ust. 2 i 3 rozporządzenia poprzez ich niezastosowanie i nie przyznanie Gminie 2 punktów, w sytuacji wykazania zlokalizowanie obiektu użyteczności publicznej w postaci kaplicy (obiekt sakralny kościoła rzymsko - katolickiego) przy objętym operacją odcinku drogi nr "[...]";

- § 10 ust. 2 rozporządzenia bowiem organ samorządu województwa nie wezwał podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, do usunięcia braków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, a w konsekwencji wprowadził w błąd poprzez domniemane przyjęcie, iż wniosek wraz z załącznikami jest kompletny.

W uzasadnieniu podniesiono m.in., że nieprawidłowości w zakresie ustalonego stanu faktycznego skutkowały zdaniem skarżącej naruszeniem przepisów prawa materialnego, mimo, iż w postępowaniu o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie winien stać na straży praworządności; jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; udzielać stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie przed wydaniem decyzji administracyjnej umożliwia wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Skarżąca wskazała, że mimo iż wykazała w załączonych do wniosku dowodach (załącznikach) spełnienie warunków przyznania wnioskowanej pomocy tak dostatecznie i w sposób nie budzący wątpliwości, że twierdzenia organu odmawiającego pomocy, o braku możliwości zweryfikowania usytuowania przy drodze powiatowej nr "[...]", na działce o nr geodezyjnym nr "[...]" w miejscowości "[...]" są niewytłumaczalne. Dowody zgłoszone na tę okoliczność zostały bowiem do wniosku załączone i usytuowanie tego obiektu użyteczności publicznej jest niewątpliwe w świetle nie tylko wydruku internetowego ale załączonych adresów łączy internetowych kierujących do aktualnej lokalizacji, wyglądu, danych historycznych i innych funkcjonującej i czynnej kaplicy wyznawców kościoła rzymsko - katolickiego w "[...]".

Strona podniosła również, że obowiązek podejmowania czynności wyjaśniających przez organ rozpoznający wniosek o pomoc, w zakresie faktów, z których wnioskodawca wywodził skutki prawne, wynikał natomiast jedynie z § 10 ust. 2 rozporządzenia. W ocenie Gminy podejmując rozstrzygnięcie o odmowie przyznam a pomocy organ nie rozpoznał całego materiału dowodowego, mimo, iż kryteria oceny wniosku zostały precyzyjnie i wyczerpująco ustalone w rozporządzeniu i są one dla organu wiążące, a strona skarżąca wskazała we wniosku, że operacja dotyczy dróg, które spełniają warunek wynikający z § 11 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu informacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 – t.j., dalej p.p.s.a.) oraz zgodnie z art. 3 § 3 tej ustawy orzekanie w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Wniesiona skarga oparta została na przepisie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., poddającym jurysdykcji sądów administracyjnych sprawy skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 23, ze zm., dalej K.p.a.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Rozpoznając niniejszą sprawę należy na wstępie stwierdzić, że tryb i warunki przyznania pomocy finansowej w zakresie działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich" w ramach PROW na lata 2014-2020, objętego poddziałaniem "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" określają przepisy ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2018, poz. 627 dalej: ustawa).

Zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3 lit. b, pkt 4, 5, pkt 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie je przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Z kolei na podstawie art. 35 ust. 2 ustawy, w takim przypadku, podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie pomocy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Odmowa przyznania pomocy wynika z § 2b ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 12 października 2015 r. w sprawie wysokości limitów środków dostępnych w poszczególnych województwach lub latach w ramach określonych działań lub poddziałań Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 – 2020 (Dz.U. z 2015 r., poz.1755).

Dokonując oceny legalności przeprowadzonego w sprawie postępowania, Sąd miał na uwadze szczególne uregulowania, jakie w tym zakresie zostały określone w art. 34 ustawy, w szczególności w ust. 2 i ust. 3 przepisu, z których wynika, że do postępowań w sprawach o przyznanie pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, pkt 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, prowadzonych przez agencję płatniczą i podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postepowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń, wezwań, udostępniania akt, skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Przepisy art. 27 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

Sąd uwzględnił zatem, że w postępowaniu o przyznanie pomocy, organ przed którym toczy się postępowanie stoi na straży praworządności; jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postepowania; zapewnia stronom, na ich żądanie czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, a także przepisów art. 79a oraz 81 K.p.a. nie stosuje się.

Natomiast (ust. 2) strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Zatem stosownie do wskazanych przepisów podkreślić należy, że w zakresie prowadzenia postępowania w przedmiotowej sprawie istnieją odmienności w stosunku do prowadzenia postępowania w stosunku do regulacji K.p.a.

Przede wszystkim ustawodawca nie przewidział obowiązywania zasady prawdy obiektywnej, wynikającej z art. 7 K.p.a., ustalając, że organy prowadzące postępowanie zobowiązane są jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego. Nadto co istotne przyjął zasadę, że ciężar dowodu spoczywa na osobie, która z tego faktu będzie wywodzić skutki prawne.

Uwzględniając zasadę praworządności, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy, a którą należy rozumieć jako działanie organów na podstawie przepisów prawa, stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie obowiązkiem organu było zatem podejmować działania zmierzające do załatwienia sprawy zgodnie ze stanem faktycznym, poprzez prawidłowe przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie spełnienia kryteriów wyboru w wynikających z § 11 ww. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 września 2015 r. Rozporządzenie to - określa szczegółowe warunki i tryb przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operację typu "Budowa lub modernizacja dróg" w ramach podziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 – 2020. Z uwagi na przedmiot inwestycji objętej wnioskiem, rozporządzenie to znajdowało zatem zastosowanie przy rozpoznawaniu złożonego wniosku.

W niniejszej sprawie wnioskodawca złożył wniosek o przyznanie pomocy finansowej na operację "Przebudowa odcinków dróg gminnych w "[...]" Nr "[...]".

W tym miejscu wskazać należy, iż zgodnie z § 11 ust. 1 (ww. rozporządzenia), o kolejności przysługiwania pomocy decyduje suma uzyskanych punktów przyznanych na podstawie kryteriów wyboru operacji. Ponadto z przepisów tego rozporządzenia wynika, że w pierwszym etapie kontrola prawidłowości złożenia wniosku o przyznanie pomocy ma wyłącznie charakter formalistyczny i jest dokonywana wyłącznie na podstawie treści wniosku i załączonych do niego załączników. Organ na tym etapie nie prowadzi postępowania wyjaśniającego w zakresie tego, czy spełnione są kryteria wyboru wniosku. Czynności sprawdzające organu ograniczają się wyłącznie do zweryfikowania tego, czy wniosek zawiera wszystkie wymagane w danym postępowaniu dane i dokumenty. Organ nie ma natomiast kompetencji do wzywania wnioskodawcy do składania wyjaśnień w zakresie spełnienia kryteriów oceny wniosku. Zatem, jeśli organ stwierdzi braki we wniosku, np. brak danych niezbędnych do ustalenia spełnienia kryterium, to nie przyznaje punktów za dane kryterium. W związku z powyższym odnosząc się kwestii podnoszonej przez stronę, że nie została wezwana przez organ w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 14 dni od doręczenia wezwania, powołując się na zapisy § 10 ust. 2 rozporządzenia, podkreślić należy, że zgodnie z § 1 pkt.8 rozporządzenia z dnia 22 lutego 2018 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 509) zmieniającego rozporządzenie, § 10 Rozporządzenia został uchylony, co oznacza, że do postepowań w sprawach przyznania pomocy wszczętych po dniu wejście w życie nowelizacji nie są one już stosowane.

W przedmiotowej sprawie spór dotyczy oceny kryterium nr 5 i zdaniem skarżącej kryterium to zostało spełnione.

Przypomnieć należy, że zgodnie z § 11 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia: odcinek drogi objęty operacją zapewni bezpośredni dostęp do nieruchomości gruntowej, na której znajduje się budynek użyteczności publicznej lub na której rozpoczęto budowę budynku użyteczności publicznej, o ile budowa ta zostanie zakończona przed dniem złożenia wniosku o płatność końcową.

Ponadto wskazać należy, że z uwagi, iż operacja objęta wnioskiem dotyczy dwóch dróg zgodnie z § 11 ust. 4 rozporządzenia, w przypadku gdy operacja dotyczy więcej niż jednej drogi, punkty przyznaje się, jeżeli kryteria wyboru są spełnione w odniesieniu do wszystkich dróg objętych operacją.

W ocenie Sądu, rozpoznając wniosek Gminy właściwy organ nie naruszył przepisów K.p.a. w zakresie w jakim znajdowały one zastosowanie. Sprawa została rozpoznana przez właściwy organ, a wyniku oceny projektu, operacji przyznano sumę 10 punktów, co w konsekwencji spowodowało, że operacja znalazła się na liście na poz. 73, co oznaczało, że nie mieści się w 150% limicie, wynikającym z Uchwały Zarządu Województwa "[...]" nr "[...]" z dnia "[...]".

Sąd podziela stanowisko organu, co do braku spełnienia przez skarżącą kryterium określonego w § 11 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia. W tym zakresie wyjaśnić należy, że kryteria oceny wniosku zostały precyzyjnie, szczegółowo i wyczerpująco ustalone w § 11 powołanego rozporządzenia. Kryteria te są dla organu wiążące. Zdaniem Sądu w ocenianej sprawie skarżąca nie spełniała kryterium wyboru określonego w § 11 pkt 5 rozporządzenia. Zgodnie z § 7 ust. 2 rozporządzenia do wniosku należy załączyć dokumenty niezbędne do ustalenia spełnienia poszczególnych kryteriów wyboru operacji, w tym kryterium dotyczącego budynków użyteczności publicznej.

W niniejszej sprawie wnioskodawca w sekcji III.6.3. złożonego formularza wniosku, jako budynki użyteczności publicznej wskazał kaplicę znajdującą się w miejscowości "[...]" oraz siedzibę sołtysa Sołectwa "[...]" zlokalizowaną pod adresem "[...]".

Podkreślić należy, że skarżąca na potwierdzenie zlokalizowania wspomnianej kaplicy załączyła jedynie wydruk z internetowego Systemu Informacji Publicznej (SIP) Gminy nie zawierający żadnego obrysu budynku, który ponadto zgodnie z zapisem zamieszczonym na tym wydruku nie stanowi dokumentu w rozumieniu przepisów prawa (karta nr 14 wykazu dokumentów dołączonych do akt sprawy) oraz cyfrowy wydruk części mapy ewidencyjnej, na której nie ma żadnych opisów znajdujących się tam obrysów budynków. Część mapy nie została opatrzona żadną legendą, ani nie została podpisana przez osobę ją wykonującą czy też składającą tego rodzaju oświadczenie, powodującej że wydruk ten mógłby zostać uznany za dowód z dokumentu prywatnego. Wskazać należy, że na komputerowym wydruku znajduje się adnotacja, że mapę wydrukowano dnia 31.08.2018 r. o godz. 8:44.

Analizując wniosek dodatkowo należy zauważyć, że w wydruku (karta nr 15 wykazu dokumentów dołączonych do akt sprawy) na obrysie budynku oznaczonego nr 22 na działce o nr 10 znajduje się litera g, która zgodnie z wykazem skrótów i oznaczeń stosowanych na mapach, zgodnie z rozdziałem 5 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 2 listopada 2015r w sprawie bazy danych obiektów topograficznych oraz mapy zasadniczej (Dz. U. z 2015r. poz. 2028) wskazuje, że budynek oznaczony numerem 22 usytuowany na działce nr 10 w miejscowości "[...]" to budynek gospodarstwa rolnego. Nie załączono przy tym żadnych innych dokumentów potwierdzających istnienie na tej działce kaplicy, co uniemożliwiło zweryfikowanie danych zawartych w formularzu wniosku, że objęty operacją odcinek drogi nr "[...]" zapewnia bezpośredni dostęp do budynku użyteczności publicznej jakim według skarżącej jest kaplica.

Wbrew twierdzeniom zawartym w skardze wskazać należy, że w formularzu wniosku nie znajdują się adresy stron internetowych - łącza internetowe kierujące do wszystkich informacji dostępnych na temat przedmiotowej kaplicy. W wykazie załączników jaki został przedstawiony wraz dokumentacją wniosku brak jest takiego wskazania.

W ocenie Sądu za nietrafny należy uznać zarzut odnoszący się do błędnego ustalenia w zakresie stanu faktycznego skutkującego odmową udzielenia pomocy zgodnie z wnioskiem. Wbrew skarżącej, w przekonaniu Sądu organ dokonał prawidłowej wykładni § 11 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia, skutkującej przyznanie dla skarżącej 0 pkt w ramach kryterium nr 5.

Nie ulega wątpliwości, że skarżąca przystępując do konkursu powinna sporządzić wniosek o dofinansowanie w sposób staranny i odpowiadający obowiązującym przepisom prawa, a także zgodnie z założeniami programu operacyjnego uwzględniającego kryteria oceny. Składając wniosek o przyznanie pomocy skarżąca powinna szczegółowo zapoznać się z zasadami przyznawania pomocy.

Należy podkreślić, że skarżąca miała obowiązek skompletować i przedstawić załączniki do wniosku z sposób niebudzący wątpliwości, a przede wszystkim wykazujący fakt zlokalizowania obiektu użyteczności publicznej. Przyjęcie odmiennego sposobu rozumowania sprzeczne byłoby z ideą konkursu, gdzie premiowane winny być wnioski najlepiej sporządzone i najlepiej wpisujące się w cel danego programu (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 2 czerwca 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 772/17). Również w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że wnioskodawca, przystępując do konkursu, winien znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Braki w złożonej dokumentacji czy jej niespójność, skutkujące zakwestionowaniem spełnienia przez wniosek różnych kryteriów dopuszczających, winny zostać ocenione negatywnie (por. wyrok NSA 9 maja 2017 r., sygn. akt II GSK 896/17; wyrok NSA z 3 lutego 2017 r., sygn. akt. II GSK 60/17).

Reasumując stwierdzić należy, że dokonując oceny wniosku skarżącej według obowiązujących kryteriów wyboru, organ nie naruszył przepisów prawa. Gmina nie wykazała spełnienia warunków przyznania pomocy, podczas gdy powinna zachować należytą staranność, przygotowując wniosek i uzupełnienie wniosku o przyznanie pomocy. Należy podkreślić, że postępowanie w sprawie o przyznanie pomocy jest postępowaniem konkursowym. Wynika z tego, że aplikujące o pomoc finansową podmioty muszą spełnić wszelkie określone przepisami prawa wymagania, które obowiązują każdy z tych podmiotów (por. wyrok WSA w Białymstoku z 27 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Bk 1053/16).

W konsekwencji, zasadnie organ odmówił skarżącej Gminie przyznania pomocy na realizację wnioskowanej operacji. W wyniku przeprowadzonej oceny planowana operacja uzyskała łączną liczbę punktów wynoszącą 10, co skutkowało odmową przyznania skarżącej wnioskowanej pomocy finansowej. Wbrew stanowisku skarżącej organ trafnie zweryfikował złożony wniosek, ograniczając się wyłącznie do oceny spełnienia kryteriów na podstawie wniosku i załączonych do niego dokumentów.

Mając powyższe na uwadze, nie stwierdzając naruszenia prawa, Sąd oddalił skargę i orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.