Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 1223/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: art. 185 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska Sędziowie NSA Andrzej Gliniecki (spr.) del. WSA Dorota Dąbek Protokolant asystent sędziego Marta Romanowska po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2014r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej S. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2012 r. sygn. akt VII SA/Wa 1420/12 w sprawie ze skargi S. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji 1) uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, 2) zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz S.W. kwotę 300 (słownie: trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 14 grudnia 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1420/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.

Jak wynika z akt sprawy Sąd Rejonowy w G. postanowieniem z dnia 18 maja 2010 r. sygn. akt I Ns 144/10 upoważnił D. W., A. W. i Z. W. do wybudowania ściany oddzielenia przeciwpożarowego w budynku mieszkalno-gospodarczym położonym w W. [...] gm. G., posadowionym na działce nr geod. [...], według projektu spełniającego wymogi prawa budowlanego po uzyskaniu stosownego zezwolenia budowlanego. Decyzją z dnia [...] r., Nr [...], Starosta Giżycki, na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1 art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) udzielił Z.W., A. W. i D. W. pozwolenia na budowę ściany oddzielenia przeciwpożarowego w budynku mieszkalno-gospodarczym w miejscowości W., gmina G., na działce nr ewid. [...] zgodnie z projektem budowlanym stanowiącym załącznik nr 1 do decyzji.

S. W. jako współwłaściciel działki nr geod. [...] oraz budynku mieszkalno-gospodarczego, wnioskiem z dnia 14 listopada 2011 r. wystąpił do Wojewody Warmińsko-Mazurskiego o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty Giżyckiego z dnia [...] r.

Wojewoda Warmińsko-Mazurski decyzją z dnia [...] r., znak: [...], na podstawie art. 158 § 1 w zw. z art. 156 § 1 k.p.a. odmówił stwierdzenia, nieważności decyzji Starosty Giżyckiego z dnia [...] r. wskazując, decyzja o pozwoleniu na budowę ma charakter związany (art. 32 ust.4 Prawa budowlanego). Oznacza to, że organ może taką decyzję wydać jedynie zgodnie z wnioskiem lub odmówić jej wydania. Skoro wniosek o pozwolenie na budowę dotyczył ściany oddzielenia przeciwpożarowego organ nie mógł tego wniosku modyfikować. Ponadto za merytoryczną zawartość projektu budowlanego odpowiada projektant. W myśl art. 12 ust 6 Prawa budowlanego osoby wykonujące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, w tym projektanci, są odpowiedzialne za wykonywanie tych funkcji zgodnie z przepisami i zasadami wiedzy technicznej oraz za należytą staranność w wykonywaniu pracy, jej właściwą organizację, bezpieczeństwo i jakość. Organ orzekający w niniejszej sprawie ustalił, że w dacie opracowywania projektu budowlanego, zatwierdzonego decyzją Starosty Giżyckiego [...] z dnia [...] r., znak: [...], autor tego projektu był wpisany na listę członków Pomorskiej Okręgowej Izby Architektów. Wojewoda podkreślił, że opis techniczny projektu budowlanego, zatwierdzonego decyzją Starosty Giżyckiego Nr [...] z dnia [...] r., zawiera ocenę stanu technicznego budynku. Ponadto zwrócono uwagę, że zakres robót, objętych wymienioną decyzją nie jest ani rozbudową, ani nadbudową, ani przebudową istniejącego budynku mieszkalno-gospodarczego, o czym mówi przywołany przez wnioskodawcę § 11 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. Nr 120, poz. 1133 ze zm.).

Odwołanie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego od decyzji Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...] r. wniósł S. W., załączając kserokopie rysunków nr 2, 3, 4, 5, 6 i 7 projektu budowlanego.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...] r. wskazując, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że inwestorzy – Z. W., A. W. i D. W. – wraz z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę z dnia [...] r. złożyli prawidłowo wypełnione oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością inwestycyjną (tj. działką nr ewid. [...]) na cele budowlane. Dlatego zdaniem organu z uwagi na powyższe należało stwierdzić, że w analizowanym przypadku z całą pewnością nie doszło do rażącego naruszenia art. 32 ust. 4 pkt 2 oraz art. 33 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego.

W ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego budowa ściany oddzielenia przeciwpożarowego w budynku mieszkalno-gospodarczym nie powodowała zmiany zagospodarowania terenu, w rozumieniu art. 59 ust. 1 u.p.z.p. – projektowane roboty nie skutkowały bowiem zmianą usytuowania istniejącego obiektu bądź też zmianą jego powierzchni zabudowy. Tym samym w analizowanym przypadku inwestor nie był zobowiązany do uzyskania decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Z całą pewnością w omawianej sprawie nie doszło więc do rażącego naruszenia przepisu art. 32 ust. 4 pkt 1 oraz art. 33 ust. 2 pkt 3 Prawa budowlanego. Dodatkowo analiza dokumentacji projektowej wykazała, że projekt budowlany zatwierdzony decyzją Starosty Giżyckiego z dnia [...] r. [...], znak: [...] nie zawiera projektu zagospodarowania terenu. Niemniej jednak, w ocenie organu odwoławczego, do realizacji przedmiotowej inwestycji – budowy ściany oddzielenia przeciwpożarowego w budynku mieszkalno-gospodarczym – projekt taki nie jest wymagany. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 34 ust. 3a Prawa budowlanego przepisu art. 34 ust. 3 pkt 1 nie stosuje się m.in. do projektu budowlanego przebudowy obiektu budowlanego, jeżeli zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym, nie jest wymagane ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.

Zdaniem GINB sporna inwestycja nie powoduje zmiany parametrów charakterystycznych istniejącego obiektu, powoduje natomiast, co wskazano wyżej, zmianę jego parametrów technicznych i użytkowych. Zgodzić należy się zatem ze stroną skarżącą, iż sporne roboty budowlane polegają na przebudowie istniejącego budynku. Ponadto, jak wykazano powyżej, projektowane roboty budowlane nie wymagają decyzji o warunkach zabudowy. W związku z tym, stosownie do art. 34 ust. 3a Prawa budowlanego, brak projektu zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji z całą pewnością nie może być postrzegany w kategoriach rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Podkreślono, że projekt budowlany został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej, a w jego opracowywaniu brała udział osoba posiadająca uprawnienia budowlane do projektowania w specjalności architektonicznej. Ponadto projekt budowlany zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz oświadczenie projektanta o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, wymagane na podstawie art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego, jak również opis techniczny, w tym ocenę stanu technicznego. Tym samym zarzuty strony skarżącej dotyczące powyższej kwestii nie zasługują na uwzględnienie.

Analiza dokumentacji projektowej nie wykazała, aby przedmiotowa inwestycja naruszała w sposób rażący przepis § 235 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. W szczególności należy podkreślić, że z rysunków obrazujących projektowaną ścianę oddzielenia przeciwpożarowego wynika, że jest ona wysunięta o 31 cm poza lico ściany zewnętrznej budynku (patrz rys. nr 2, 3 i 4) i wyprowadzona ponad pokrycie dachu na wysokości ok. 30 cm (patrz rys. nr 6). Należy zatem stwierdzić, że zarzuty strony skarżącej dotyczące powyższej kwestii nie zasługują na uwzględnienie.

Ponadto projektowana budowa ściany oddzielenia przeciwpożarowego, w ocenie organu odwoławczego, nie wpływa na zmianę odległości budynku mieszkalnego do granicy z działkami sąsiednimi (§12 ust. 1 ww. rozporządzenia). Nie stwierdzono również rażącego naruszenia innych przepisów przywołanego rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r.

Organ wyjaśnił, że projekt budowlany spornej inwestycji zawiera projekt architektoniczno-budowlany, który w szczególności określa funkcję, formę i konstrukcję ściany oddzielenia przeciwpożarowego w budynku mieszkalno-użytkowym (patrz rys. 2-7). Ponadto wbrew twierdzeniom odwołującego się badany projekt budowlany, zatwierdzony decyzją Starosty Giżyckiego z dnia [...] r., Nr [...], znak: [...], zawiera opis techniczny, w tym ocenę stanu technicznego, z której wynika jednoznacznie, że obiekt nadaje się do projektowanego zamierzenia – ściany oddzielania przeciwpożarowego, która podniesie i zapewni bezpieczeństwo użytkowania.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 marca 2012 r. wniósł S. W.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 grudnia 2012 r. sygn. akt VII SA/Wa 1420/12, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. oddalił skargę.

W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że w przedmiotowej sprawie organ przed wydaniem zaskarżonej decyzji nie powiadomił skarżącego (jego profesjonalnego pełnomocnika) o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym w trybie art. 10 k.p.a. Niemniej jednak toczące się postępowanie, jako nadzwyczajne, obejmowało swoim zakresem decyzję organu architektoniczno-budowlanego – Starosty Giżyckiego z dnia [...] r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającego pozwolenia na wykonanie robót oraz jej załącznik w postaci zatwierdzonego nią projektu budowlanego. Skarżący w niniejszej sprawie był uczestnikiem postępowania o wydanie ww. pozwolenia.

Zdaniem Sądu organ odwoławczy prowadząc postępowanie dowodowe ograniczył się do badania ww. projektu budowlanego oraz treści kontrolowanej w tym trybie decyzji. Zatem nie były prowadzone dowody nie znane stronie postępowania. Skarżący nie wskazał na nowe dowody w sprawie mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Polemizuje z ustaleniami organu przy czym w polemice tej podnosi argumenty dotyczące projektu znane organowi z jego wniosku o wszczęcie postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji z [...] r. oraz z treści odwołania od decyzji pierwszej instancji. Jego polemika i argumentacja nie może być uznana jako element stanu faktycznego nie znany organowi w dacie orzekania i odnoszący się do materiału dowodowego, który nie były znany stronie. Skarżący nie wykazał aby w przedmiotowej sprawie naruszenie przez organ trybu art. 10 § 1 k.p.a. mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tym samym zarzut powyższy jest nieuzasadniony.

Zdaniem Sądu nie znajduje też uzasadnienia zarzut nieprawidłowej oceny projektu budowlanego w kontekście zakresu pozwolenia na budowę przez co doszło do naruszenia art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 35 ust 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Skarżący zarzuca, że zatwierdzony projekt budowlany odnosi się do ściany działowej, a nie ściany oddzielenia przeciwpożarowego. Natomiast decyzja zatwierdzająca ten projekt i udzielająca pozwolenia na roboty budowlane w części odnoszącej się do pozwolenia na roboty dotyczy ściany oddzielenia przeciwpożarowego. Skarżący uważa tym samym, że ta niezgodność ich treści narusza przepis art. 35 ust 1 pkt 3 Prawa budowlanego w sposób rażący. Skarżący upatruje w zatwierdzonym projekcie zapisy dotyczące ściany działowej z uwagi na brak jej posadowienia na oddzielnym fundamencie, brak wyjścia na zewnątrz 30 cm poza lico ściany, brak wyjścia powyżej 30 cm ponad dach oraz z uwagi na brak użycia materiałów ogniotrwałych. Powyższe twierdzenia nie znajdują uzasadnienia w treści zatwierdzonego projektu sporządzonego w lutym 2010 r. przez projektanta A. K. i architekta K. P. Wymieniony projekt zawiera opis konstrukcji: fundament jako ławę żelbetową z betonu B15, zbrojoną (część opisowa oraz rysunek nr 2), opis zaprojektowanej ściany ze wskazaniem materiałów do użycia i opisem graficznym (rys 6): w odniesieniu do dachu zaprojektowano dodatkową parę krokwi przy ścianie wg rysunku nr 4 z zaznaczeniem, że projektowana ściana oddzielenia przeciwpożarowego musi być wykonana minimum 30 cm ponad dach (rys 7): na rysunku nr 2 i 3 zaznaczono, że ściana przeciwpożarowa jest wysunięta poza lico ściany zewnętrznej budynku 31 cm.. Z prostego porównania opisu i załączonych rysunków graficznych wynika, że projekt dotyczy ściany oddzielenia przeciwpożarowego i nie narusza w sposób rażący przesłanek § 235 ust 2 i 5 oraz § 232 ust 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Zgodność projektu z obowiązującymi przepisami, wiedzą techniczną i sztuką budowlaną potwierdzają obaj autorzy projektu posiadający stosowne uprawnienia.

Zasadnie organ uznał, że przedstawiona ocena techniczna spełnia wymagania § 11 ust 2 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2003 r. Nr 120, poz. 1133 ze zm.). Natomiast wymogi § 206 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych dotyczące sporządzenia ekspertyzy technicznej przy przebudowie odnoszą się do jej sporządzenia przed budową, czyli niekoniecznie przed wydaniem decyzji o zatwierdzeniu projektu i udzieleniu pozwolenia na budowę.

Odnosząc się do zarzutu braku uzgodnienia projektu z rzeczoznawcą do spraw ochrony przeciwpożarowej Sąd podkreślił, że budynek, a także zaprojektowana ściana oddzielenia przeciwpożarowego nie należy do obiektów, zakwalifikowanych do odpowiedniej kategorii zagrożenia ludzi lub mienia, dla których projekty budowlane wymagają takiego uzgodnienia w myśl § 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 16 czerwca 2003 r. w sprawie uzgodnienia projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej. Tym samym zarzut skarżącego, iż organ w sposób nieuprawniony uznał, że zatwierdzony projekt budowlany spełnia wymagania art. 35 ust 1 pkt 3 Prawa budowlanego nie jest zasadny.

W przedmiotowej sprawie Sąd nie dostrzegł znamion rażącego naruszenia prawa przez decyzję Starosty Giżyckiego z dnia [...] r. nr [...] przez co też nie dopatrzył się naruszenia art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. przez organ administracyjny wydający zaskarżoną decyzję. Z prawidłowo dokonanych ustaleń organu wynika również, iż decyzja Starosty Giżyckiego nie narusza przesłanek pozostałych punktów § 2 art. 156 k.p.a.

Skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie z dnia 14 grudnia 2012 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł S. W. zaskarżając wyrok w całości i zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy:

art. 1 § 2 p.u.s.a., art. 3 § 1 i § 2 p.p.s.a. oraz art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. polegającego na odstąpieniu od dokonania kontroli lub dokonaniu wadliwej kontroli stanu faktycznego związanego z przyjęciem przez organy błędnego stanu faktycznego poprzez ustalenie, że projekt budowlany dotyczy ściany oddzielenia przeciwpożarowego w sytuacji gdy faktycznie jest on projektem ściany wewnętrznej oddzielającej dwie części budynku,

art. 12a § 2 p.p.s.a. oraz art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. poprzez odmowę wydania przez Sąd stronie odpisów z akt sprawy,

art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. poprzez dokonanie błędnej interpretacji art. 10 § 1 k.p.a. w zakresie uznania, że odstąpienie przez organ od obligatoryjnego obowiązku zawiadomienia stron o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów nie ma istotnego wpływu na wynik sprawy,

art. 1 § 2 p.u.s.a., art. 3 § 1 I § 2 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. polegającego na odstąpieniu od dokonania kontroli stanu faktycznego związanego z niekompletnością projektu budowlanego oraz sporządzeniem projektu przez osobę nie posiadającą stosownych uprawnień budowlanych, co narusza art. 35 ust. 1 pkt 3 i 4 w zw. z art. 12 ust. 7, art. 20 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego oraz w zw. z § 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego.

Skarżący kasacyjnie zarzucił również naruszenie przepisów prawa materialnego, mających wpływ na wynik sprawy:

błędnym zastosowaniu art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego w zw. z § 11 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego i § 206 ust. 1 warunków technicznych, polegającego na uznaniu, że oświadczenie projektanta dotyczące użytkowania budynku jest oceną techniczną budynku, co w konsekwencji skutkuje niekompletnością projektu budowlanego, co stanowi naruszenie art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ p.p.s.a.,

błędnej wykładni art. 35 ust. 1 pkt 3 prawa budowlanego w zw. z § 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] r. w sprawie uzgodnienia projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej polegającej na uznaniu, że projekt budowlany nie musi być uzgadniany pod względem ochrony przeciwpożarowej, co stanowi naruszenie art. 151 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ p.p.s.a.

Skarżący kasacyjnie wniósł o:

– uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych,

– rozpatrzenie sprawy nawet pod nieobecność skarżącego i ustanowionego pełnomocnika procesowego.

Pismami z dnia 2 i 3 grudnia 2014 r. przysłanymi faksem do Naczelnego Sadu Administracyjnego pełnomocnik S. W. adw. M. C. poinformował Sad o wypowiedzeniu mu pełnomocnictwa przez ww. oraz chorobie, załączając zaświadczenie lekarskie, prosząc o usprawiedliwienie nieobecności na rozprawie w dniu 5 grudnia 2014 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 1 w związku z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych w granicach ich zaskarżenia, a z urzędu bierze jedynie pod rozwagę nieważność postępowania.

W niniejszej sprawie nie dostrzeżono okoliczności mogących wskazywać na nieważność postępowania sądowoadministracyjnego.

Skarga kasacyjna nie jest pozbawiona usprawiedliwionych podstaw, wskazując na naruszenie przepisów postępowania (pkt 1 petitum skargi kasacyjnej), których uchylenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżący kwestionuje ustalenia stanu faktycznego przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia sprawy w zaskarżonym wyroku. Tym samym podnosi zarzut wadliwie przeprowadzonej przez Sąd pierwszej instancji kontroli ustaleń stanu faktycznego, odnoszących się do projektu budowlanego stanowiącego załącznik do decyzji Starosty Giżyckiego Nr [...] z dnia [...] r.

Główne zarzuty podnoszone przez skarżącego w stosunku do projektu budowlanego załączonego do ww. decyzji to:

– rozbieżność pomiędzy przedmiotem decyzji z [...] r. o pozwoleniu na budowę a załączonym projektem budowlanym polegającym na tym, że decyzja dotyczy budowy "ściany oddzielenia przeciwpożarowego", a projekt budowlany dotyczy "ściany wewnętrznej oddzielającej dwie części budynku",

– niekompletność projektu budowlanego,

– sporządzenie projektu przez osobę nieposiadającą stosownych uprawnień budowlanych.

Ocena powyższych okoliczności dokonana przez organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz ocena Sądu wyrażona w zaskarżonym wyroku są diametralnie odmienne od oceny skarżącego sygnalizowanej w różnych pismach od początku wszczętego na jego wniosek postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty Giżyckiego [...] z dnia [...] r. Można odnieść wrażenie, że skarżący opiera swoje uwagi i zastrzeżenia na lekturze zupełnie innych akt, na innym projekcie budowlanym niż ten, który został przesłany do Sądu, i w oparciu o który była wydana zaskarżona decyzja oraz zaskarżony wyrok. Tak diametralnie różna ocena stanu faktycznego, a w dalszej konsekwencji podważanie wiarygodności akt administracyjnych sprawy – projektu budowlanego, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie może być przypadkiem i wymaga głębszego wyjaśnienia, czego nie uczynił organ odwoławczy ani Sąd I instancji opierając w całości swoje rozstrzygnięcie na ustaleniach organu. Dla poparcia swoich twierdzeń dotyczących wadliwie opracowanego projektu budowlanego na s. 8 uzasadnienia skargi kasacyjnej, cytuje się fragmenty zeznań w charakterze świadka projektanta A. K. w sprawie I Ns 144/10 rozpoznawanej przed Sądem Rejonowym w O. Informacje te jako dowód w sprawie są nie do zweryfikowania na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego bez możliwości wglądu do ww. akt sądowych. Wcześniej też nie powoływano się na te okoliczności. Jak wynika ze skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (pismo z 15 maja 2012 r.) przedmiotowa ściana oddzielenia przeciwpożarowego została już wybudowana i została oceniona jako wykonana zgodnie z pozwoleniem, przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Giżycku w piśmie z 13 marca 2012 r. Nr [...]. Faktu tego nie można potwierdzić na podstawie akt przesłanych do NSA.

Zarzuty skargi kasacyjnej, jak i ich obszerne uzasadnienie w konfrontacji z ustaleniami organów (Wojewody Warmińsko Mazurskiego i Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego) rodzą wątpliwości, czy w tej sprawie zostały wyjaśnione wszystkie jej okoliczności, tym bardziej że w postępowaniu administracyjnym ocenie podlegały akta Starostwa Powiatowego w Giżycku przekazane do Warmińsko-Mazurskiego Urzędu Wojewódzkiego w dniu 30 listopada 2011 r., tymczasem ocenie prawnej w tym postępowaniu podlegała decyzja z dnia [...] r. wraz z załącznikiem do tej decyzji. Zarzuty naruszenia prawa materialnego, które są podnoszone w skardze kasacyjnej, były już podnoszone w odwołaniu S. W. (od decyzji z dnia [...] r.), do którego zostały załączone kserokopie rysunków nr 2, 3, 4, 5, 6 i 7 będących częścią projektu budowlanego. Na s. 2 odwołania (pismo z 10 lutego 2012 r.) stwierdzono: "Jeżeli obecnie projekt budowlany jest inny niż to wynika z załączników do wniosku, to może dowodzić sfałszowania obecnego projektu budowlanego". Powyższy fragment odwołania może wskazywać, że obecnie przedstawiony w aktach sprawy projekt budowlany, był wcześniej inny, kiedy był zatwierdzany przez Starostę Giżyckiego jako załącznik do decyzji z dnia [...] r. Ani organ odwoławczy (GINB), ani też Sąd pierwszej instancji nie wypowiedzieli się w tej sprawie wydając orzeczenia. Tymczasem dokonując porównania kopii rysunków załączonych przez S. W. do odwołania z rysunkami o tych samych numerach zamieszczonymi w projekcie budowlanym, przedstawionym przez Starostwo Powiatowe w Giżycku, widać "gołym okiem" różnice, co może sugerować, że rysunki nr 2, 3, 4, 6 i 7 zamieszczone w projekcie budowlanym, zostały uzupełnione, poprawione, zmienione później. Wymaga to oczywiście wydania opinii przez biegłego zgodnie z art. 84 § 1 k.p.a. Zresztą różnice te zauważył J. S. Dyrektor Wydziału [...] Urzędu Wojewódzkiego w O. w piśmie z dnia 23 lutego 2012 r. [...] przesyłającym do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego odwołanie S. W. od decyzji Wojewody z dnia [...] r. cyt. "Zwrócić należy jedynie uwagę, że załączone do odwołania rysunki nie są tożsame z projektem budowlanym, zatwierdzonym decyzją Starosty Giżyckiego Nr [...] z dnia [...] r., znak: [...]". Nie widomo w jaki sposób i kiedy wszedł w posiadanie załączonych do odwołania rysunków z projektu budowlanego S. W. Nie wiadomo też kiedy i przez kogo zostały zmienione, uzupełnione rysunki zamieszczone w projekcie budowlanym, przedstawionym przez Starostwo w Giżycku. Należy jednak pamiętać, że S. W. był stroną w postępowaniu, w którym wydano kwestionowaną decyzję z dnia [...] r., miał więc wcześniej możliwość zapoznania się z aktami tej sprawy.

Niewyjaśnienie tych okoliczności sprawy mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 §1 pkt 1 lit. C p.p.s.a., jak trafnie podnosi się w pkt 1 petitum skargi kasacyjnej. Świadczy to też o wadliwie przeprowadzonej kontroli sądowej zaskarżonej decyzji, gdyż zgodnie z art. 133 §1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy., co nie należy utożsamiać jedynie z zapoznaniem się z zaskarżoną decyzją.

Należy też zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 82b ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego organy administracji architektoniczno-budowlanej prowadzą rejestr wniosków o pozwolenie na budowę i decyzji o pozwoleniu na budowę i przekazują do organu wyższego stopnia wprowadzane do niego dane (...).

Organy administracji architektoniczno-budowlanej przekazują bezzwłocznie organom nadzoru budowlanego kopie ostatecznych decyzji o pozwoleniu na budowę wraz z zatwierdzonym projektem budowlanym (art. 82b ust. 1 pkt 2a Prawa budowlanego).

Zaskarżoną decyzję w tej sprawie wydał Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, który jest centralnym organem administracji rządowej w sprawach administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego (art. 88 ust. 1 Prawa budowlanego), co niewątpliwie pozwalało wyjaśnić ewentualne nieprawidłowości w działalności podległych organów. Tym bardziej że zgodnie z art. 84b ust. 1 Prawa budowlanego Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wykonuje kontrolę działalności organów administracji architektoniczno-budowlanej oraz wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego wykonuje kontrolę w stosunku do starosty, posiadając uprawnienia wynikające z pkt 3 ust. 1 art. 84b Prawa budowlanego. Były więc możliwości, wynikające z podwójnego umocowania prawnego dla GINB, do wyjaśnienia wątpliwości w omawianym zakresie.

W okolicznościach tej sprawy, w związku z niewyjaśnieniem powyższych wątpliwości związanych z różnymi wersjami rysunków zamieszczonych w projekcie budowlanym i będących w posiadaniu S. W., który był stroną w postępowaniu, w którym została wydana decyzja z dnia [...] r. o pozwoleniu na budowę, należało również uwzględnić zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a., nie godząc się z uzasadnieniem zaskarżonego wyroku w tym zakresie. Za takim stanowiskiem przemawia również i to, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 18 maja 2012 r. odmówił S. W. wydania uwierzytelnionych odpisów dokumentów z projektu budowlanego, czego również nie wziął pod uwagę Sąd pierwszej instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podobnie jak Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego dwukrotnie odmówił wydania skarżącemu odpisów dokumentów z projektu budowlanego (k. 22, 25, 26, 38, 46, 47), tłumacząc to ochroną praw autorskich i tym, że Sąd nie jest dysponentem "prywatnego dokumentu z akt administracyjnych", czym naruszono art. 12a § 2 p.p.s.a., jak to wskazuje się trafnie w pkt 1b skargi kasacyjnej.

Jak wskazują powyższe rozważania, istnieją uzasadnione wątpliwości w ustaleniach stanu faktycznego sprawy, gdyż nie ma pewności czy akta sprawy przedstawione przez Starostę Giżyckiego, zawierające jego decyzję z dnia [...] r. wraz z zatwierdzonym projektem budowlanym, są tożsame z aktami, a w szczególności z projektem budowlanym zatwierdzonym ww. decyzją, do których miał prawo wglądu jako strona postępowania (art. 73 k.p.a.) S. W.

Uwzględnienie zarzutów naruszenia przepisów postępowania, zamieszczonych w pkt 1a, b/ i c/ skargi kasacyjnej stanowi dostateczną podstawę do uchylenia na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.

Ponieważ jak wynika z powyższych rozważań, skarżący kwestionuje ustalenia stanu faktycznego przyjęte przez Sąd, jako podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie można uznać za skuteczne zarzutów naruszenia prawa materialnego zamieszczonych w pkt 2 skargi kasacyjnej. Bowiem naruszenie prawa materialnego (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.) może stanowić podstawę skargi kasacyjnej i być rozpoznane przez Naczelny Sąd Administracyjny jedynie w sytuacji, kiedy w ocenie wnoszącego skargę kasacyjną stan faktyczny sprawy został ustalony w sposób niebudzący wątpliwości (wyrok NSA z 21 lutego 2005 r., GSK 1310/04, Legalis; wyrok NSA z 23 lutego 2009 r., I OSK 414/08, Legalis).

Ponieważ w niniejszym przypadku ustalenia stanu faktycznego sprawy budzą poważne wątpliwości i wymagają dodatkowych wyjaśnień, przedwczesne by było badanie zasadności zarzutów naruszenia prawa materialnego zamieszczonych w skardze kasacyjnej.

Ponownie rozpoznając sprawę należy ustalić, czy projekt budowlany stanowiący załącznik do decyzji Starosty Giżyckiego z dnia [...] r., znajdujący się obecnie w aktach, jest tożsamy z tym, który był w aktach w dacie wydania ww. decyzji.

Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 oraz art. 203 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.