Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 419/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2012-06-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: ART. 246 PAR. 1 PKT2, ART. 255
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 22 czerwca 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z Jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego postanawia odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie objętym wnioskiem


UZASADNIENIE

M.B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego pod reklamę.

Skarżąca wezwana do uiszczenia wpisu od ww. skargi w kwocie 200 zł, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podała, że aktualnie jej firma E. ponosi straty i z trudem utrzymuje płynność finansową, a wnioskodawczyni nie jest w stanie uzyskać jakichkolwiek kredytów czy pożyczek których zabezpieczeniem byłyby np. nieruchomości, ponieważ jest tylko ich współwłaścicielką.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach M.B. podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z trójką małoletnich dzieci, a jedynym dochodem rodziny są alimenty otrzymywane na syna P.K. w kwocie [...] zł miesięcznie oraz renta otrzymywana przez jej córkę S.B. w kwocie [...] zł miesięcznie. Skarżąca oświadczyła, że na jej majątek składa się udział w [...] części domu o powierzchni [...] m2 położonego przy ul. [...], oraz udziały w [...] części w nieruchomościach położonych przy ul. [...].

Ponieważ złożone oświadczenie okazało się niewystarczające do oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych wnioskodawczyni, wezwaniem z dnia 18 maja 2012 r. referendarz sądowy zobowiązał skarżącą do przedłożenia w terminie 7 dni:

- kserokopii wyroku orzekającego alimenty na rzecz syna P.K.

- kserokopii ostatniej decyzji dotyczącej renty dla córki S.B.,

- oświadczenia, czy ojciec syna N.G. ponosi jego koszty utrzymania syna i w jakiej wysokości,

- wyciągów lub wykazów z wszystkich rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych skarżącej, z okresu ostatnich trzech miesięcy,

- kserokopii wszystkich decyzji w sprawie podatku od nieruchomości położonych przy ul. [...],

- dowodów potwierdzających wydatki poniesione na utrzymanie domu i ww. nieruchomości, w okresie ostatnich trzech miesięcy,

- odpisów zeznań podatkowych wnioskodawczyni za dwa ostatnie lata kalendarzowe,

- odpisu z ewidencji działalności gospodarczej

Skarżąca na wezwanie nie odpowiedziała.

Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy w określonych przypadkach.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie dotyczące częściowego zwolnienia od kosztów sądowych jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a).

Przede wszystkim należy zauważyć, że obowiązkiem stron postępowania wynikającym z art. 199 ww. ustawy jest ponoszenie kosztów postępowania związanych z udziałem w sprawie z własnych środków finansowych, a zwolnienie od tego obowiązku jest wyjątkiem od zasady. Przyznanie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu Państwa i przez to powinno sprowadzać się do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, wyd. Zakamycze 2005, str. 594). Prawo pomocy może być więc przyznane osobom które wykażą, że znajdują się w bardzo trudnej sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie pełnych czy też częściowych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania dla wnioskującego i jego rodziny. Konieczne koszty utrzymania to takie które umożliwiają zaspokojenie najbardziej podstawowych potrzeb życiowych. Ciężar wykazania, że dana osoba spełnia przesłanki uzasadniające przyznanie jej prawa pomocy, ciąży na wnioskodawcy, a rozstrzygniecie sądu zależy od tego co zostanie wykazane przez stronę.

Oceniając wniosek o przyznanie prawa pomocy należy wziąć pod uwagę dochody oraz sytuację majątkową i rodzinną wnioskodawcy, a także wysokość obciążających stronę kosztów postępowania. W razie wątpliwości, strona jej zobowiązana złożyć na wezwanie oświadczenia i dokumenty źródłowe dotyczące swojej sytuacji majątkowej i rodzinnej (art. 255 p.p.s.a.).

Dane zawarte we wniosku M.B. nie były wystarczające do oceny jej rzeczywistej sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych, nie pozwalały na ocenę jakie skarżąca uzyskuje dochody z działalności gospodarczej i posiadanych nieruchomości ani jakie ponosi wydatki, w tym na konieczne koszty utrzymania domu i inne niezbędne wydatki. Wnioskodawczyni nie wykonała ciążącego na niej obowiązku do przedłożenia dokumentów źródłowych, co uniemożliwia ocenę złożonego wniosku. W tej sytuacji należy uznać, że M.B. nie wykazała, iż faktycznie znajduje się w sytuacji uniemożliwiającej pełnych kosztów sądowych w postępowaniu zainicjowanym jej skargą.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.