Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 2182/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-03-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1 art. 100 ust. 2 pkt 2 ust. 4 art. 101 ust. 2 pkt 1 ust. 5 art. 102 ust. 1 art. 104 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2014 poz 752
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys - Kmiecik, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz (spr.), Sędzia WSA Iwona Wiesner, Protokolant Katarzyna Lisiecka-Mitula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2016 r. przy udziale - sprawy ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją [...] r. Nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z [...] r. o numerze [...] dotyczącą określenia skarżącej A. S. wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego marki [...] o numerze nadwozia [...], rok produkcji [...], pojemność silnika [...] cm3, na kwotę [...] zł.

W podstawie prawnej organ powołał art. 233 §1 pkt 1, art. 21 §1 pkt 1, art. 21 §3, art. 51 §1, art. 54 §1 pkt 5 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j.: Dz. U. z 2012r., poz. 749 z późn. zm. – dalej powoływana jako O.p.) oraz art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1, art. 100 ust. 1 pkt 2, art. 100 ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1, ust. 5, art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 1 pkt 2, art. 105 pkt 1, art. 106 ust. 2 i ust. 3 ustawy z 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009r. Nr 3, poz. 11 z późn. zm. – dalej u.p.a.).

W uzasadnieniu organ przedstawił stan faktyczny sprawy.

Stwierdził, że Naczelnik Urzędu Celnego w R. pismem z [...] r. przekazał - zgodnie z właściwością miejscową - Naczelnikowi Urzędu Celnego w K. dokumentację dotyczącą samochodu marki [...] o numerze nadwozia [...], rok produkcji [...], pojemność silnika [...] cm3 w tym:

1 . kartę informacyjną pojazdu,

2. wniosek z [...]r. o czasową rejestrację,

3. kopię decyzji z [...] r. o czasowej rejestracji pojazdu,

4. kopię pozwolenia czasowego,

5. kopię dowodu rejestracyjnego, wydanego na A. S.,

6. umowę komisu z [...]r., zawartą pomiędzy A. S. a Auto Salonem "A" A. D.,

7. fakturę VAT MARŻA /[...] NR [...] z [...]r.,

8. kopię - potwierdzenia zawarcia umowy obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadacza pojazdu (TPL) oraz dodatkowo [...] MOTO-ASSISTANCE wystawiona na skarżącą,

9. zgłoszenie zbycia pojazdu,

10. umowę komisu nr [...],

11. fakturę VAT MARŻA / [...] NR [...].

Nadto, w odpowiedzi na pismo organu, Urząd Miasta w K. przesłał kserokopie akt przedmiotowego pojazdu, zarejestrowanego na rzecz A. S., zam. w K. przy ul. [...], w tym:

1. umowę kupna sprzedaży z [...] r. zawartą pomiędzy R. J., M. [...] [...],[...] C. M. a skarżącą,

2. wniosek strony o zarejestrowanie pojazdu na podstawie art. 72, 73, 74 ustawy z 20 czerwca 1997r. "Prawo o ruchu drogowym", (Dz. U. z 2005r. nr 108 poz. 908 z późn. zm.),

3. zaświadczenie z [...]r. o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu wraz z dokumentem identyfikacyjnym pojazdu, stanowiącym załącznik do zaświadczenia, w którym uprawniony diagnosta określił pojazd jako ciężarowy, o dopuszczalnej ładowności [...] kg, o 4 miejscach siedzących oraz opisem zmian dokonanych w pojeździe marki [...], z którego wynika, że zamontowano dodatkowe siedzenia oraz pasy w fabryczne punkty kotwiczenia,

4. kopię niemieckiego dowodu rejestracyjnego wraz z urzędowym tłumaczeniem,

5. kopię niemieckiej karty pojazdu nr [...] wraz z jej urzędowym tłumaczeniem,

6. kopię VAT-25 - zaświadczenie potwierdzające uiszczenie podatku od towarów i usług lub brak obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia środka transportu z którego wynika, że podatnikiem jest skarżąca.

Powyższy materiał dowodowy pozwolił Naczelnikowi Urzędu Celnego w K. na stwierdzenie, że skarżąca nabywając w innym państwie członkowskim samochód osobowy, dokonała czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. W związku z faktem, że nie złożyła zgodnie z art. 106 ust. 2 o podatku akcyzowym deklaracji AKC-U oraz nie uiściła należnego podatku akcyzowego w związku wewnątrzwspólnotowym nabyciem samochodu marki [...] organ wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w zakresie podatku akcyzowego.

Następnie Naczelnik Urzędu Celnego w K. wezwał stronę do przedłożenia oświadczenia o dacie przekroczenia granicy, tj. przemieszczenia samochodu z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju, na które strona nie udzieliła odpowiedzi.

Pismem z [...] r. strona poinformowała Urząd Celny w K., że ,, (...) pojazd (...) był zarejestrowany na mnie grzecznościowo. Byłam już w tej sprawie wzywana i składałam zeznania w Komisariacie Policji w K., gdyż okazało się, że pojazd był kradziony. Ja osobiście tego pojazdu nigdy nie widziałam. Prawowitym właścicielem był Auto Salon "A" K., [...] – P. M.".

Nadto, w odpowiedzi na wezwanie organu, pismem z [...] r. strona wyjaśniła, że była przesłuchiwana w Komisariacie Policji w K. przy ul. [...]. Nie posiada informacji pod jaką sygnaturą akt była prowadzona sprawa, ani żadnych dokumentów w tej sprawie. Dowiedziała się tylko, że samochód został skradziony w R. i postępowanie prowadziła Policja w innym województwie. Nie udzielono jej żadnych informacji.

W związku z uzyskanymi wyjaśnieniami Naczelnik Urzędu Celnego w K. zwrócił się z prośbą do Komisariatu Policji [...] w K. o wskazanie przez kogo i pod jaką sygnaturą akt prowadzone jest postępowanie dotyczące przedmiotowego samochodu. Pismem z [...] r. Wydział Kryminalny Komisariatu Policji [...] w K. poinformował, że strona przesłuchiwana była w charakterze świadka w ramach pomocy prawnej zleconej przez Wydział d/w z Przestępczością Gospodarczą Komendy Wojewódzkiej Policji w K..

Następnie organ wystąpił do Komendy Wojewódzkiej Policji w K. o przekazanie kserokopii dokumentów pozyskanych w trakcie prowadzonego postępowania z których wynikałoby, kto dokonał nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki [...].

W odpowiedzi na powyższe Komenda Wojewódzka Policji w K. poinformowała, że w treści zeznań skarżącej nie występują wątki związane z wewnątrzwspólnotowym nabyciem przedmiotowego pojazdu, jak również nie zostały przez nią załączone żadne dokumenty związane z przedmiotowym czynem. Stwierdziła również, iż Wydział d/w z Przestępczością Gospodarczą KWP w K. prowadzi postępowanie przygotowawcze o wskazanej w piśmie sygnaturze przeciwko dwóm innym osobom fizycznym, ale nie obejmuje ono swoim zakresem okoliczności związanych z wewnątrzwspólnotowym nabyciem przedmiotowego pojazdu, lecz m.in. czyny nieuczciwej konkurencji.

W związku z prowadzonym postępowaniem organ podjął czynności wyjaśniające. Wezwał w celu złożenia zeznań w charakterze świadka P. M., zwrócił się do właściwego miejscowo organu o przeprowadzenie oględzin przedmiotowego samochodu oraz wystąpił do sprzedającej J. R. o przesłanie kopii lub skanu dokumentu sprzedaży ww. samochodu, jednak nie udzieliła ona odpowiedzi.

Pismem z [...] r.. strona wyjaśniła, że:

- nie podpisywała umowy kupna pojazdu z [...] r., umowa najprawdopodobniej została wypisana przez właścicieli komisu,

- zapłaty za pojazd dokonał prawowity właściciel pojazdu Auto Salon "A",

- czynności (wypisywanie wniosków) i opłaty rejestracyjne dokonał Auto Salon "A",

- podpisała tylko odbiór dowodu rejestracyjnego w Wydziale Komunikacji, do którego została przywieziona przez P. M., który zabrał też od razu dowód rejestracyjny,

- sprzedaży pojazdu dokonał Auto Salon "A",

- nie posiada żadnych dokumentów związanych z tym pojazdem.

Poinformowała również, że fakt, że pojazd został zarejestrowany na nią grzecznościowo, co może potwierdzić były pracownik Auto Salonu ,,A" M. S.. Jednocześnie poinformowała, że P. M. bez jej wiedzy zarejestrował na nią dwa kolejne pojazdy i w tej sprawie toczy się już postępowanie w Sądzie Rejonowym w K..

Wezwany przez organ świadek P. M. złożył zeznania, z których wynika, że samochód [...] został sprowadzony do Polski przez skarżącą przy pomocy właścicielki komisu ,,A", A. D., a on nie uczestniczył w żaden sposób przy sprowadzeniu tego samochodu: nie dał pieniędzy na jego zakup jak również w żaden inny sposób nie brał udziału w jego wewnątrzwspólnotowym nabyciu. Nie uczestniczył też w żaden sposób w przyjęciu pojazdu do komisu ani w jego sprzedaży. W [...] r. w Auto Salonie ,,A" pracował jako sprzedawca.

W odpowiedzi na wezwanie organu Naczelnik Urzędu Celnego w K. przesłał komplet dokumentów dotyczących samochodu marki [...], w tym protokół oględzin przedmiotowego pojazdu wraz z dokumentacją fotograficzną w ilości 42 szt., oświadczenie aktualnego właściciela o własnoręcznym zdemontowaniu kratki metalowej, kserokopię polskiego dowodu rejestracyjnego pojazdu, gdzie organ wydający wskazał, że pojazd posiada 4 miejsca do siedzenia.

W wyniku oględzin organ podatkowy ustalił, że jest to samochód posiadający:

- nadwozie typu SUV w całości przeszklone, 5 drzwiowe, przystosowane do przewozu 4 osób (2 rzędy siedzeń wyposażonych w pasy bezpieczeństwa i zagłówki zamocowane w oryginalnych fabrycznych miejscach) z podgrzewanymi przednimi siedzeniami, całkowicie oszklony, z szyber dachem,

- tapicerka foteli skórzana jednolita w 1 i 2 rzędzie siedzeń,

- tapicerka podsufitki jednolita na całej długości pojazdu,

- w drugim rzędzie siedzeń fotele oraz pasy bezpieczeństwa zamontowane w fabryczne punkty kotwiące, uchwyty/ miejsca na napoje w drzwiach bocznych, w podłokietniku, schowki w drzwiach bocznych, oparciach foteli pierwszego rzędu w ilości 4 szt., oświetlenie - lampka środkowa, głośniki w drzwiach bocznych w ilości 4 szt., nawiewy - panel pomiędzy fotelami pierwszego rzędu siedzeń w ilości 2 szt., wykładzina podłogowa, dywaniki, popielniczka - panel pomiędzy siedzeniami,

- wnętrze w całości tapicerowane, dla pasażerów 1 i 2 rzędu siedzeń wyposażone w nagłośnienie, nawiewy wentylacji (klimatyzacja dwustrefowa) na przód i tył, dywaniki, podłokietniki, popielniczka, schowki w drzwiach bocznych i oparciach foteli pierwszego rzędu, elektrycznie otwierane przednie i tylne szyby , poduszki powietrzne, skrzynia biegów automatyczna,

- podłoga odpowiednio wyprofilowana dla nóg pasażerów 1 i 2 rzędu siedzeń, wyłożona wykładziną podłogową i dywanikami,

- część bagażowa typowa dla samochodów osobowych, znajdująca się za drugim rzędem siedzeń w całości tapicerowana wykładziną, przeszklona, tapicerka na ścianach bocznych, schowki w ścianach bocznych/podłodze.

Aktualny właściciel oświadczył, że w samochodzie odkręcił kratkę metalową, która była zamontowana dwoma śrubami na prowadnicach w bagażniku. Jest to jedyna zmiana jakiej dokonał. Poza tym pojazd w dniu oględzin znajduje się w takim samym stanie konstrukcyjnym i wyposażenia, jak w dniu zakupu.

W dniu [...] r. w Urzędzie Celnym w K. przesłuchano wnioskowanego przez stronę świadka M. S., który oświadczył, że zna skarżącą, gdyż prawdopodobnie była tam pracownikiem w tym samym okresie co on. Nie przypominał sobie by strona miała kiedykolwiek samochód [...], nie był też świadkiem, aby wprowadzała taki pojazd do Auto Salonu, nie widział, aby otrzymała pieniądze za wprowadzony do Salonu samochód ani by podpisywała dokument potwierdzający jego wprowadzenie do Salonu. Nie widział, też aby podpisywała dokument potwierdzający wprowadzenie samochodu do Salonu w tak zwanym grzecznościowym geście w zamian za kogoś innego.

W konsekwencji ustaleń dokonanych na podstawie zgromadzonych dowodów, Naczelnik Urzędu Celnego w K. decyzją Nr [...] z [...] r.. określił wysokość zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...], o wskazanym numerze nadwozia na kwotę [...]zł, uznając, iż ogół cech spornego samochodu wskazuje, że jest on przeznaczony do przewozu osób, a zatem winien być klasyfikowany do kodu CN 8703 (samochody osobowe), a tym samym jego nabycie wewnątrzwspólnotowe rodzi obowiązek zapłaty podatku akcyzowego. Sam fakt specyfiki wykonywanych zadań w dniu jego nabycia wewnątrzwspólnotowego polegających na przewozie towarów, nie czyni go w świetle regulacji taryfowej pojazdem ciężarowym, o jakim mowa w kodzie CN 8704. W konkluzji decyzji Naczelnik Urzędu Celnego w K. wskazał, że strona dokonała nabycia wewnątrzwspólnotowego spornego samochodu i opodatkowanie tej czynności w trybie art. 101 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 102 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym jest zasadne.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem skarżąca złożyła odwołanie wnosząc o uchylenie skarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie.

Alternatywnie wniosła o uchylenie skarżonej decyzji do ponownego rozpoznania i nakazanie Naczelnikowi Urzędu Celnego w K. zwrócenie się przez organ pierwszej instancji do Sądu Rejonowego w K., K., celem ustalenia stanu postępowania karnego prowadzonego przez rzeczony sąd w sprawie [...].

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

1. art. 7 ustawy Ordynacja podatkowa w związku z art. 13 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, poprzez uznanie skarżącej za stronę postępowania i podatnika podatku akcyzowego, pomimo, że nie dokonała ona nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu, będącego przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie,

2. art. 120, 121 i 122 Ordynacji podatkowej, poprzez działanie podjęte w sprawie, które w sposób jednoznaczny w opinii strony podważyły zasadę zaufania obywatela do organu podatkowego,

3. art. 210 § 1 pkt 6 w związku z art. 122 Ordynacji podatkowej,

4. przepisów postępowania mające wpływ na treść decyzji, a to art. 122 Ordynacji podatkowej w związku z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, polegające na oczywistym błędzie w ustaleniach faktycznych, dotyczących rozpatrywanej sprawy koncentrujących się na przypisaniu stronie dokonania nabycia wewnątrzwspólnotowego, tym samym dowolną, sprzeczną z przepisami i zasadami doświadczenia życiowego interpretację i ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz wybiórczą jego analizę.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Dyrektor Izby Celnej w K. zaskarżoną decyzją nr [...] z [...] r. podzielając stanowisko organu I instancji utrzymał w mocy jego decyzję w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...]na kwotę [...] zł.

Na tę decyzję pismem z [...] r. strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, wnosząc o:

1. uchylenie skarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie, a w konsekwencji także decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. w sprawie [...],

a alternatywnie o :

1. "uchylenie skarżonej decyzji do ponownego rozpoznania i nakazanie Dyrektorowi Izby Celnej celem ponownego rozpoznania w zakresie uznania skarżącej za stronę postępowania w sprawie opisanego powyżej samochodu marki [...] i okoliczności nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu w K. zwrócenie się przez organ I instancji do Sądu Rejonowego w K., K., celem ustalenia stanu postępowania karnego prowadzonego przez rzeczony sąd w sprawie [...], jak i kwestii prowadzonego postępowania przez organy Policji w B.."

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

1. art. 7 ustawy Ordynacja podatkowa w związku z art. 13 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, poprzez uznanie skarżącej za stronę postępowania i podatnika podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego, pomimo, że nie dokonała ona nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu będącego przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie,

2. art. 120, 121 i 122 Ordynacji podatkowej, poprzez działanie podjęte w sprawie, które w sposób jednoznaczny w opinii strony podważyły zasadę zaufania obywatela do organu podatkowego,

3. art. 210 § 1 pkt 6 w związku z art. 122 Ordynacji podatkowej,

4. przepisów postępowania mające wpływ na treść decyzji, a to art. 122 Ordynacji podatkowej w związku z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, polegające na oczywistym błędzie w ustaleniach faktycznych, dotyczących rozpatrywanej sprawy koncentrującą się na przypisaniu stronie dokonania nabycia wewnątrzwspólnotowego, tym samym dowolną, sprzeczną z przepisami i zasadami doświadczenia życiowego interpretacją i oceną zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz wybiórczą jego analizę.

W treści uzasadnienia skargi strona nie zgodziła się ze stanowiskiem Dyrektora Izby Celnej w K. zaprezentowanym w zaskarżonej decyzji. Zaprzeczyła, aby dokonała wskazanego w skarżonej decyzji nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego w sprawie pojazdu. Wyjaśniła, że była zatrudniona w autokomisie ‘’A", którego współwłaścicielem był P. M., który dysponował danymi osobowymi, posiadając je w dokumentacji pracowniczej. W jej ocenie P. M. posłużył się danymi, dokumenty zakupu pojazdu poza polskim obszarem celnym zostały przez niego wypełnione, gdzie bez jej wiedzy i woli posłużył się nimi, podrabiając także jej podpis na dokumentach. Wyjaśniła, że według jej wiedzy przedmiotowy pojazd podobno został skradziony na terenie R., a postępowanie karne w tej materii prowadził Komisariat Policji w B.. Była przesłuchiwana przez funkcjonariuszy Policji Komisariatu Policji w K. na osiedlu [...]. Postępowanie karne w tej sprawie prowadzone jest przez Sąd Rejonowy K. pod sygnaturą [...]. Stwierdziła, że nie dokonała żadnej czynności, która powoduje powstanie obowiązku podatkowego w rozumieniu przepisów ustawy o podatku akcyzowym. Tym samym nie mógł być nadany jej status strony w postępowaniu podatkowym zawisłym przed organami Służby Celnej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.

Na rozprawie 9 marca 2016r. strony podtrzymały swe stanowiska.

Dodatkowo pełnomocnik organu podniósł niekonsekwencję strony co do roli, jaką odegrał P.M., gdyż raz twierdziła ona, że grzecznościowo zgodziła się na udostępnienie jej danych jako nabywcy pojazdu, a innym razem oświadczyła, że zostały one wykorzystane przez niego bez jej zgody. Nadto wyjaśnił, że postępowanie karne prowadzone jest w sprawie o zarzut nieuczciwej konkurencji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zw. dalej p.p.s.a." stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.

W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Natomiast badanie zaskarżonej decyzji przez pryzmat wyżej wskazanego kryterium jej legalności wskazuje, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można organom orzekającym w przedmiotowej sprawie skutecznie zarzucić, iż przy rozpatrywaniu sprawy naruszyły obowiązujące przepisy prawa materialnego lub procesowego.

Spór w przedmiotowej sprawie dotyczy kwestii, czy organ I instancji prawidłowo oznaczył podatnika podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego marki [...] wskazując, że jest nim skarżąca, która nabyła wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy niezarejestrowany w kraju i przemieściła ten pojazd z innego państwa członkowskiego na terytorium kraju, tym samym dokonując czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

Kwestię opodatkowania podatkiem akcyzowym nabycia samochodu osobowego reguluje art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t. j.: Dz. U. z 2011r. Nr 108, poz. 626 z późn. zm.), stanowiąc, że w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Art. 102 ust. 1 wyżej cytowanej ustawy określa, kto jest podatnikiem akcyzy z tego tytułu i wskazuje, że jest to osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego.

Definicję legalną pojęcia "nabycie wewnątrzwspólnotowe" zawiera art. 2 ust. 9 ustawy o podatku akcyzowym, zgodnie z którym termin ten oznacza przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

Z powyższego wynika, że w konkretnym stanie faktycznym podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu osobowego jest ten podmiot, który dokonał jego przemieszczenia na terytorium kraju.

Odnosząc te regulacje prawne do stanu faktycznego sprawy zauważyć trzeba, że ze zgromadzonych przez organ dowodów wynika, że w badanej sprawie podmiotem tym była skarżąca.

To ona bowiem figuruje jako kupujący w umowie sprzedaży z [...] r, jako właściciel we wniosku o rejestrację, to ona wystąpiła o wydanie zaświadczenia VAT-25, a w wydanym zaświadczeniu figuruje jako nabywca pojazdu, wreszcie w umowie komisu nr [...] występuje jako komitent.

Strona wskazuje, że P. M. posłużył się jej danymi osobowymi bez jej zgody i sfałszował podpisy na dokumentach, ale w ocenie Sądu wyjaśnienia te nie są wiarygodne. Jest tak po pierwsze dlatego, że – jak słusznie zauważył pełnomocnik organu - strona zmieniła swe stanowisko w tym zakresie, albowiem wcześniej twierdziła, że grzecznościowo zgodziła się figurować jako właściciel pojazdu (pismo strony z [...] r.. – karta 36 akt administracyjnych) i dopiero później stwierdziła, że P. M. wykorzystał jej dane i podrobił podpis, po wtóre dlatego, że skoro figurowała jako wnioskodawca na wielu dokumentach (karty 19, 20-21 i odbierała je z właściwych organów, to zapewne powzięła wiedzę, że jest stroną różnych postępowań związanych z nabyciem pojazdu (o rejestrację, o wydanie zaświadczenia VAT-25), a tego nie kwestionowała. W piśmie z [...] r. sama wręcz stwierdziła, że podpisała odbiór dowodu rejestracyjnego w Wydziale Komunikacji (karta 74 akt administracyjnych). Co więcej, osobiście zawarła jako przedstawiciel [...] umowę ubezpieczenia OC przedmiotowego pojazdu z samą sobą (karta 21 akt administracyjnych). W tym stanie faktycznym trudno byłoby obronić tezę, że dane osobowe skarżącej zostały wykorzystane przez kogoś innego bez jej wiedzy i zgody. Skoro zatem wówczas nie kwestionowała okoliczności, że to ona dokonała wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu, a wręcz sama tak twierdziła, to oznacza to że świadomie występowała jako jego właściciel z wszystkimi tego konsekwencjami, w tym podatkowymi.

Tym samym niezasadne okazały się zarzuty skargi odnoszące się do naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego, skutkującego błędnym uznaniem skarżącej za podatnika podatku akcyzowego w związku z wewnątrzwspólnotowym nabyciem przedmiotowego pojazdu.

Odnosząc się do strony przedmiotowej niniejszej sprawy, tj. rodzaju pojazdu będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia i ustalenia, czy stanowi on towar akcyzowy zauważyć przyjdzie, że strona zarzutów w tym zakresie nie sformułowała. Biorąc jednak pod uwagę, że stosownie do art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, a zasada ta doznaje wyjątków jedynie w przypadku skarg na indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego, Sąd dokonał analizy zaskarżonego orzeczenia również pod tym kątem i doszedł do przekonania, że także w tym zakresie nie narusza ono prawa.

Stosownie do treści art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3 poz. 11 ze zm.) – dalej powoływana jako u.p.a., akcyzie podlega nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. W art. 100 ust. 4 sprecyzowano pojęcie samochodu osobowego. Są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem skuterów śnieżnych o kodzie CN 8703 10 11, pojazdów typu meleks o kodzie CN8703 10 18 oraz pojazdów typu quad o kodzie 8703 10 19.

Z treści tego przepisu wynika, że przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym mają w sprawach podatkowych w zakresie podatku akcyzowego, zastosowanie jedynie do badania, czy dany pojazd jest zarejestrowany bądź też nie, na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, gdyż akcyzie podlegają jedynie samochody osobowe niezarejstrowane na terytorium kraju. Dla celów poboru akcyzy w nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN), a nie przepisy prawa o ruchu drogowym (por. wyrok WSA w Gliwicach z 12 października 2009 r., sygn. akt III SA/Gl 674/09). Grupowanie pojazdów w świetle obowiązujących przepisów ruchu drogowego, nie może mieć znaczenia dla ustalenia ich kodu CN.

Art. 3 ust. 1 u.p.a. stanowi zaś, że do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania wyrobów znakami akcyzy na terytorium kraju stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN), zamieszczonej w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87 z 23.07.1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 7.09.1987, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.).

Oznacza to, że m.in. w celu poboru podatku akcyzowego stosuje się klasyfikację CN i prawidłowa klasyfikacja dokonana wg jej reguł decyduje o tym, czy dany produkt stanowi wyrób akcyzowy i podlega opodatkowaniu.

Samochodami ciężarowymi klasyfikowanymi do kodu CN 8704 są pojazdy mechaniczne do transportu towarów. Przedmiotowa pozycja obejmuje w szczególności zwykłe ciężarówki i furgony (płaskie, pokryte impregnowanym brezentem o nadwoziu zamkniętym itd.), ciężarówki i furgony dostawcze wszelkiego rodzaju; ciężarówki wyposażone w urządzenia do automatycznego wyładunku (wywrotki itp.); cysterny (wyposażone w pompy i bez pomp); ciężarówki-chłodnie i izotermiczne, ciężarówki o dwóch lub więcej platformach ładunkowych do przewozu kwasu w gąsiorach, butli z propanem itp.

Natomiast samochody osobowe mieszczą się w pozycji 8703: Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Pozycja ta obejmuje pojazdy mechaniczne różnego typu (włącznie z pojazdami przystosowanymi do pływania) przeznaczone do przewozu osób, jednakże nie obejmuje pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8702. Pojazdy tej pozycji mogą być wyposażone w silnik dowolnego typu (tłokowy wewnętrznego spalania, elektryczny, turbinę gazową itp.). Nadto, obejmuje ona również lekkie pojazdy trzykołowe o prostej budowie, pojazdy typu kołowego albo gąsienicowego, samochody (np. limuzyny, taksówki, samochody sportowe i wyścigowe), specjalistyczne pojazdy transportowe, samochody mieszkalne, pojazdy przeznaczone specjalnie do jazdy po śniegu, wózki golfowe i podobne pojazdy.

W niniejszej sprawie przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego był samochód marki [...] , a z protokołu jego oględzin i sporządzonej wówczas dokumentacji fotograficznej wynika, że jest to pojazd 5-drzwiowy,4 –miejscowy, wyposażony w pasy bezpieczeństwa, w pełni przeszklony, również część towarowa jest przeszklona, posiada elektryczny szyber dach, dwustrefowy klimatronic, jednolitą skórzaną tapicerkę na obu rzędach siedzeń i drzwiach, również tapicerka podsufitki jest jednolita w całym pojeździe, fotele i pasy bezpieczeństwa zamontowane są w fabryczne punkty kotwienia.

Z opisu tego bezspornie wynika, że przedmiotem nabycia był samochód osobowy, a więc taki, którego wewnątrzwspólnotowe nabycie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

Odnośnie podstawy opodatkowania, wskazać trzeba, że stosownie do art. 104 ust. 1 pkt 2 u.p.a. podstawą opodatkowania samochodu osobowego w przypadku jego nabycia wewnątrzwspólnotowego jest kwota, jaką podatnik jest obowiązany zapłacić za samochód osobowy, dlatego zasadnie organ przyjął ją w wysokości wynikającej z umowy sprzedaży czyli w wysokości równowartości w złotych kwoty [...] euro, przeliczonej według bieżącego kursu średniego tej waluty wyliczonego i ogłoszonego przez NBP w dniu powstania obowiązku podatkowego.

Stosownie do art. 105 ustawy o podatku akcyzowym stawka akcyzy na samochody osobowe wynosi:

1) 18.6 % podstawy opodatkowania - dla samochodów osobowych o pojemności silnika powyżej 2.000 centymetrów sześciennych:

2) 3,1 % podstawy opodatkowania - dla pozostałych samochodów osobowych.

Wobec faktu, że pojemność silnika wynosiła [...] cm3 prawidłowo organ przyjął stawkę podatkową 18,6%.

Podsumowując, Sąd doszedł do przekonania, że w świetle zgromadzonego materiału dowodowego zasadnie organ podatkowy uznał stronę za podatnika podatku akcyzowego, nie dopuścił się też naruszenie prawa przy ustaleniu osobowego charakteru pojazdu, jak i wysokości zobowiązania podatkowego.

Wbrew zarzutowi skargi – postępowanie dowodowe było kompletne i przeprowadzone prawidłowo, a ustalenia poczynione w oparciu o poszczególne dowody nawzajem się potwierdzały, przez co zarzut błędu w ustaleniach faktycznych nie zasługuje na uwzględnienie. Podnoszona przez stronę okoliczność, że pojazd został skradziony na terenie R. nie może podważyć prawidłowości rozstrzygnięcia, gdyż bezspornym jest, że znalazł się na terytorium kraju w wyniku jego przemieszczenia z innego państwa członkowskiego, a zatem spełnione zostały przesłanki powstania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tego tytułu. Faktem jest, że – jak podnosi strona – art. 122 O.p. obowiązek dowodzenia obciąża organ, ale w świetle zakresu zgromadzonych dowodów, przeprowadzonych zarówno ze świadków jak i z dokumentów uznać trzeba, że organ temu obowiązkowi zadośćuczynił, a swoje ustalenia organ przedstawił w wydanej decyzji, która została szeroko i prawidłowo uzasadniona, co wskazuje, że zarzut naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 O.p. nie zasługuje na uwzględnienie.

Mając na uwadze, że zawarte w skardze zarzuty okazały się bezzasadne, a Sąd nie dopatrzył się, aby decyzja organu naruszała prawo w innym zakresie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalono.