Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 16/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-12-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6059 Inne o symbolu podstawowym 605
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Przywrócono termin do wniesienia skargi kasacyjnej.
Powołane przepisy: article: art. 87 par. 1, art. 177 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 czerwca 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 16/10 w sprawie ze skargi R. N. na decyzję Wojewody D. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia danych adresowych postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 9 czerwca 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 16/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę R. N. na decyzję Wojewody D. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia danych adresowych.

Pismem z dnia 15 czerwca 2010 r. skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

W dniu 19 lipca 2010 r. doręczono skarżącemu wymieniony wyrok Sądu wraz z uzasadnieniem.

Pismem z dnia 15 sierpnia 2010 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

Postanowieniem z dnia 24 września 2010 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.

Okręgowa Rada Adwokacka w W., pismem nadanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 1 października 2010 r., nr 984/U/337/2010, wyznaczyła pełnomocnikiem skarżącego adw. T. K.

W dniu 25 października 2010 r. wpłynęło do Sądu pismo pełnomocnika skarżącego zawiadamiające o niemożności nawiązania kontaktu ze skarżącym. Pełnomocnik wskazał, że brak kontaktu uniemożliwia mu wykonanie jakiejkolwiek czynności procesowej, w szczególności wniesienie skargi kasacyjnej. Nie otrzymał od skarżącego żadnych dokumentów umożliwiających mu podjęcie czynności procesowych. Wobec powyższego wniósł do sądu o nieodpłatne sporządzenie i doręczenie mu kserokopii określonych dokumentów w celu umożliwienia sporządzenia skargi kasacyjnej.

W dniu 27 października 2010 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 9 czerwca 2010 r. dopełniając jednocześnie czynności, dla której wniósł o przywrócenie terminu.

Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego wskazał, że w dniu 4 października 2010 r. doręczono mu postanowienie Sądu wraz z decyzją Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej wskazującą wyznaczenie go pełnomocnikiem z urzędu. Dnia 5 października 2010 r. pełnomocnik wystosował pismo do skarżącego wzywając do natychmiastowego stawiennictwa w kancelarii oraz dostarczenie wyroku WSA we Wrocławiu, od którego należało sporządzić skargę kasacyjną. Wobec braku reakcji skarżącego na listowne wezwanie do kontaktu, a co za tym idzie – braku jakichkolwiek informacji i dokumentacji umożliwiającej sporządzenie skargi kasacyjnej, pełnomocnik pismem z dnia 18 października 2010 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o sporządzenie i doręczenie kserokopii odpisu wyroku i innych dokumentów w sprawie.

Pełnomocnik jednocześnie wskazał, że dnia 22 października 2010 r. skarżący stawił się w kancelarii adwokackiej pełnomocnika, dostarczając odpis wskazanego wyroku Sądu, a zatem dzień ten uznać należy w świetle art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że ustawodawca w art. 177 § 1 p.p.s.a. ustanowił 30-dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej, który przysługuje każdej ze stron, niezależnie czy korzysta z pomocy pełnomocnika z wyboru czy pełnomocnika ustanowionego przez sąd administracyjny. Sporządzenie skargi kasacyjnej obarczone jest przymusem adwokackim, a jej należyte opracowanie wymaga rzetelnego zaznajomienia się ze sprawą, przestudiowania akt sprawy, orzecznictwa i literatury prawniczej związanej z przedmiotem sprawy. Nadto pełnomocnik, przed wniesieniem skargi kasacyjnej, powinien zapoznać się ze stanowiskiem mocodawcy co do kierunku zaskarżenia lub poinformować o braku podstaw skargi.

Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Zastosowanie literalnej wykładni tego przepisu oznaczałoby, że termin do dokonania czynności, której uchybiono (w tym również sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej) przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu powinien zawsze zamykać się w ciągu 7 dni od daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu.

W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że mimo iż art. 87 § 1 p.p.s.a zastrzega, że żądanie przywrócenia terminu należy zgłosić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, to uwzględnienia wymaga, iż zgodnie z § 4 art. 87 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona jest zobowiązana dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W konsekwencji uznaje się, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 p.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym doradca podatkowy (adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy) miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienie NSA z 14 maja 2009, II FZ 125/09, LEX 564223, postanowienie NSA z dnia 7 lipca 2009 r., II FZ 228/09, LEX 552691). Prezentowana koncepcja z jednej strony gwarantuje stronie i jej pełnomocnikowi czas niezbędny do sporządzenia i wniesienia środka zaskarżenia wraz z żądaniem przywrócenia terminu, z drugiej zaś nie pozwala na nieograniczoną w czasie możliwość składania wniosku w trybie art. 86 i n. p.p.s.a.

Z relacji pełnomocnika skarżącego wynika, że w dniu 4 października 2010 r. otrzymał decyzję Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczeniu go pełnomocnikiem. Podał, że dnia 5 października br. pełnomocnik podjął próbę skontaktowania się ze skarżącym. Poinformował, że wobec trudności skontaktowania się ze skarżącym wystąpił do Sądu, pismem z dnia 18 października br. o udostępnienie potrzebnych dokumentów z akt niniejszej sprawy. W dniu 22 października br. skarżący stawił się w kancelarii pełnomocnika z urzędu, zaś w w dniu 27 października br. pełnomocnik wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Z powyższego wynika, że według relacji pełnomocnika, dopiero od dnia 22 października 2010 r. miał on rzeczywistą możliwość wywiązania się ze swoich obowiązków procesowych. Biorąc ten termin pod uwagę należy uznać, że w tej konkretnej sprawie termin do wniesienia skargi kasacyjnej należało liczyć od dnia 23 października 2010 r., a jego upływ nastąpił w dniu 22 listopada 2010 r. Należy wskazać, że skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia pełnomocnik nadał w urzędzie pocztowym w dniu 27 października 2010 r.

W związku z powyższym należało orzec jak w sentencji postanowienia.