Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 207/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-11-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2018 r. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. M. pismem z dnia 7 marca 2019 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] listopada 2018 r. o wstrzymanie wykonania decyzji tego organu z dnia [...] września

2018 r., wydanej w trybie art. 138 § 2 K.p.a.

Organ w odpowiedzi na skargę stwierdził, że winna ona ulec odrzuceniu, ewentualnie oddaleniu. Wskazał, że Komendant Główny Policji pismem z dnia [...] listopada 2018 r. powyższy wniosek przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w którym toczyła się sprawa ze sprzeciwu M. M. od decyzji Komendanta Głównego Policji, którą uchylił decyzję organu

I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Sąd poinformował strony, że przedmiotowy wniosek z dnia [...] listopada 2018 r. został dołączony do akt administracyjnych, bowiem Sąd w sprawie ze sprzeciwu wniesionego od decyzji organu, nie dysponuje uprawnieniem do jego rozpoznania i w związku z tym powyższemu wnioskowi nie nadano biegu.

Wyrokiem z dnia 6 marca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 2052/18 oddalił sprzeciw M. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2018 r. nr [...], a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 września 2019 r., sygn. akt II OSK 2378/19 oddalił skargę kasacyjną skarżącego od orzeczenia Sądu I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy wniesiona skarga jest dopuszczalna. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) – dalej jako: P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 P.p.s.a., który stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Jak wskazano wyżej (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.), bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ podlega kontroli sądu administracyjnego wyłącznie w zakresie w jakim przysługuje skarga do sądu na jeden z aktów określonych w pkt 1-4 cyt. przepisu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 zaskarżeniu do sądu podlegają postanowienia na które służy zażalenie, kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

Postanowienie organu administracji publicznej w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest niezaskarżalne. Postanowienie to nie jest również postanowieniem kończącym postępowanie lub rozstrzygającym sprawę co do istoty, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter incydentalny, gdyż dotyczy kwestii wpadkowej, powstałej w toku postępowania sądowoadmnistracyjnego i nie rozstrzyga o prawach lub obowiązkach skarżącego, co do których orzeczono w decyzji, będącej przedmiotem skargi. Z tego względu, postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie należy do zakresu kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne, a zatem nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienia: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 1933/16, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 10 lutego 2016 r. sygn. akt I SA/Rz 49/16, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Rzeszowie z dnia 28 stycznia 2016 r. sygn. akt I SA/Rz 1229/15, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 grudnia 2006 r. sygn. akt I SA/Łd 2015/06 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W niniejszej sprawie skarga dotyczy przewlekłego prowadzenia postępowania przez Komendanta Głównego Policji w rozpoznaniu wniosku M. M.

z dnia [...] listopada 2018 r. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2018 r. nr [...], wydanej na podstawie art. 138 § 2 K.p.a., którą organ uchylił w całości decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji

w P. w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Skoro zatem skarga na postanowienie organu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności nie przysługuje, to nie jest również dopuszczalna skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku, skierowanego do organu, o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.