Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SAB/Go 75/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2010-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.35 § 1-3, art. 36
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi B.M. – S. na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie rozpatrzenia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., wniesionej 3 października 2009 r., B.M.-S. zarzucił Dyrektorowi Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Dyrektor ARiMR) bezczynność w sprawie rozpoznania jego odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Kierownik ARiMR) z [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt za rok 2005.

Skarżący podkreślił, że Dyrektor ARiMR nie rozpoznając odwołania od w/w decyzji Kierownika ARiMR naruszył art. 12, 35, 36 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, póz. 1071), dalej: k.p.a oraz prawo unijne i krajowe. Wniósł w związku z tym o nakazanie Dyrektorowi ARiMR załatwienia odwołania.

W uzasadnieniu skargi skarżący podał, iż [...] sierpnia 2009 r. złożył zażalenie na bezczynność Dyrektora ARiMR do Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (zażalenie wpłynęło 11 sierpnia 2009 r.), jednak żadnej odpowiedzi od Prezesa ARiMR nie otrzymał. Skarżący wskazał ponadto, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z 24 czerwca 2009 r. II SA/Go 161/09 uchylił decyzję Dyrektora ARiMR z [...] stycznia 2009 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika ARiMR z [...] listopada 2008 r. nr [...], jednak Dyrektor ARiMR po otrzymaniu wyroku nie wydał decyzji, ponadto nie zawiadomił skarżącego o przyczynie zwłoki rozpoznania odwołania i wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy.

Odpowiadając na skargę Dyrektor ARiMR wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z 24 czerwca 2009 r. sygn. akt II SA/Go 161/09 oraz akta administracyjne doręczono mu 10 września 2009 r. Podał, iż w ramach prowadzonego postępowania oraz zgodnie z wytycznymi sądu podjął następujące działania:

- pismem z [...].09.2009 r. poinformował stronę o możliwości zapoznania się z aktami sprawy administracyjnej (data odebrania pisma: 15.10.2009 r.),

- wystosował wezwanie z [...].10.2009 r. do złożenia wyjaśnień (data odebrania 15.10.2009 r.),

- zawiadomieniem z [...].10.2009 r. wyznaczył nowy termin na rozpatrzenie odwołania tj. 10.11.2009 r. (organ nie otrzymał jeszcze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania),

- [...].10.2009 r. na skrzynkę e-mail organu wpłynęło pismo skarżącego nr [...] (drogą pocztową wpłynęło 26.10.2009 r.),

- wystosował wezwanie z [...].10.2009 r. do złożenia wyjaśnień,

- [...].10.2009 r. przeprowadzono rozmowę telefoniczną ze skarżącym (na dowód której sporządzono notatkę służbową).

W ocenie Dyrektora ARiMR z przedstawionego powyższej stanu faktycznego wynika, że zrealizował obowiązek wynikający z art. 36 k.p.a, co więcej podjął szereg czynności w celu wyjaśnienia wątpliwości dotyczących sprawy, co stanowiło realizację zaleceń określonych przez sąd. Podkreślił, że jedną z głównych przyczyn powodującej wydłużenie postępowania administracyjnego jest fakt wskazania przez skarżącego adresu do doręczeń na terytorium Niemiec. Powoduje to wydłużenie terminu do doręczenia pism kierowanych do strony oraz często ponad dwutygodniowy okres oczekiwania na otrzymanie zwrotnego odbioru korespondencji. Dyrektor ARiMR stwierdził także, że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia określonych w art. 37 k.p.a Prezes ARiMR nie rozpoznał bowiem jego zażalenia na bezczynność. Reasumując Dyrektor ARiMR stwierdził, że w niniejszej sprawie bieg terminów nastąpił dopiero z chwilą doręczenia organowi prawomocnego wyroku w sprawie II SA/Go 161/09, które to miało miejsce 10 września 2009 r. (prawomocność wyroku stwierdzono 25 sierpnia 2009 r.), zatem jak wskazał sam skarżący, skargę na bezczynność można złożyć najwcześniej 10 października 2009 r, jeżeli organ nie dopełnił obowiązku wynikającego z art. 36 k.p.a. Uwzględniając następnie termin na rozpatrzenie takiej skargi - wynikający z art. 35 § 3 k.p.a, skarżący wyczerpałby środki zaskarżenia najwcześniej 10 listopada 2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Rozpatrując skargę na bezczynność sąd ogranicza się do kontroli, czy skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z

2002r. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a oraz czy zwłoka w załatwieniu sprawy przekroczyła terminy określone w przepisach prawa.

Poza sporem jest okoliczność, iż Dyrektor ARiMR jako organ odwoławczy zobowiązany jest do rozpatrzenia odwołania skarżącego od decyzji Kierownika ARiMR z [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt za rok 2005.

Wskazać należy, iż bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy nie załatwia on sprawy w terminach wskazanych w art. 35 § 1-3 k.p.a., ani nie wykonuje czynności o których mowa w art. 36. Stosownie do treści art. 35 § 1 k.p.a, organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Artykuł 35 § 3 k.p.a określa bezwzględnie terminy załatwienia sprawy administracyjnej w postępowaniu przed organem l i II instancji. W postępowaniu odwoławczym załatwienie sprawy powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Przepis art. 36 § 1 k.p.a. nakłada na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia stron o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki i wskazaniem nowego terminu jej załatwienia.

W niniejszej sprawie wyrok sądu (prawomocny) z 24 czerwca 2009 r. II SA/Go 161/09 oraz akta administracyjne (zawierające odwołanie skarżącego od decyzji Kierownika ARiMR z [...] listopada 2008 r.) doręczono Dyrektorowi ARiMR 10 września 2009 r. Od tej daty rozpoczął swój bieg miesięczny termin do rozpatrzenia odwołania. Przed upływem tego terminu Dyrektor ARiMR, uwzględniając treść art. 36 § 1 k.p.a (pismem z [...] października 2009 r.), poinformował skarżącego, iż termin rozpatrzenia odwołania został przesunięty do 10 listopada 2009 r. Jako przyczynę wyznaczenia nowego terminu załatwienia sprawy organ odwoławczy wskazał jej skomplikowany charakter oraz brak zwrotnego odbioru pisma z [...] września 2009 r. nr [...], informującego, iż na podstawie art. 10 § 1 k.p.a skarżący ma możliwość zapoznania się z materiałami dotyczącymi sprawy. Przesyłkę zawierającą skargę na bezczynność z [...] września 2009 r., skarżący nadał 3 października 2009 r. Oznacza to, iż niezależnie od tego, że organ odwoławczy podejmował w sprawie czynności procesowe (wyznaczył nowy termin na rozpatrzenie odwołania), w dacie złożenia skargi na bezczynność, bezczynność ta nie istniała. Przed upływem bowiem wyznaczonych terminów i to niezależnie od tego, czy organ podejmował w danym czasie jakieś czynności procesowe, czy też był całkowicie bierny, bezczynność nie istnieje.

W tej sytuacji, w ocenie sądu, w rozpoznawanej sprawie nie istniał stan bezczynności Dyrektora ARiMR, polegający na nie rozpatrzeniu odwołania w terminie określonym w art. 35 § 3 k.p.a.

Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.