Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 765/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-06-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 150 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Moskała, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Borońska, Sędzia WSA Maciej Guziński (sprawozdawca), , Protokolant specjalista Jolanta Ryndak, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 6 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi H. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji I instancji o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej w przedmiocie cofnięcia na stałe zezwolenia na prowadzenie publicznego transportu drogowego - zarobkowego przewozu osób taksówką osobową i umorzenia postępowania I instancji. oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] września 2014 r H. N. (dalej: strona; skarżący) złożył do Prezydenta Miasta S. (dalej też: organ pierwszej instancji) wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną nr [...] z [...] listopada 1982 r, w przedmiocie cofnięcia na stałe zezwolenia na prowadzenie publicznego transportu drogowego - zarobkowego przewozu osób taksówką osobową.

Wskazał, że [...] września 2014 r, jako pokrzywdzony, uzyskał w Instytucie Pamięci Narodowej [...] we W. wiedzę, że w postępowaniu cofającym zezwolenie na prowadzenie TAXI organy te współdziałały z SB i MO, co daje podstawę do wznowienia postępowania. Dołączył do pisma otrzymane z IPN kopie dokumentów akt paszportowych, w których zawarta jest adnotacja funkcjonariusza Służby Bezpieczeństwa w S.

Pismem z dnia [...] października 2014 r. strona złożyła kolejny wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną nr [...] z [...] listopada 1982 r. prostując poprzednio złożoną skargę, poprzez wskazanie jako podstawy prawnej wniosku art.145 §1 pkt. 1 i 2 k.p.a. z powołaniem się na adnotację zawartą w aktach paszportowych.

Pismem z dnia [...] października 2014 r. Prezydent Miasta S. poinformował stronę, że sprawa ta została rozstrzygnięta prawomocnymi wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...] czerwca 2012 r, (sygn. akt llI SA/Wr [...]) w sprawie odmowy przywrócenia terminu do wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] listopada 1982 r. oraz z dnia [...] listopada 2012 roku, (sygn. akt III SA/Wr [...]), o odmowie wznowienia postępowania w sprawie cofnięcia na stale zezwolenia na prowadzenie "publicznego transportu drogowego - zarobkowego przewozu osób taksówką osobową, które wiążą organ, co nie daje podstaw do wznowienia postępowania.

Pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. strona wystąpiła do Prezydenta Miasta S. z kolejnym pismem o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną nr [...] z dnia [...].11.1982 r, z załączoną informacją z Internetu opisującą fakty z okresu stanu wojennego, w tym działania represyjne byłego Prezydenta Miasta S., opracowanie IPN pn. "Stan wojenny w dokumentach Władz PRL ( 1980-1983)" Warszawa 2001, celem włączenia jako dowód do akt sprawy.

Prezydent Miasta S., postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 r, odmówił wznowienia postępowania uzasadniając, że przedłożony przez stronę do wniosku dowód w postaci opracowania IPN "Stan wojenny w dokumentach Władz PRL ( 1980-1983) " Warszawa 2001 i ksero akt paszportowych w sposób oczywisty nie mają związku z twierdzeniem strony dotyczącym podstaw wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] listopada 1982 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego, postanowieniem z dnia [...] lutego 2015 r., uchyliło zaskarżone postanowienie w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Prezydent Miasta S. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. postanowił wznowić postępowanie administracyjne w sprawie zakończone decyzją ostateczną nr [...] z dnia [...] listopada 1982 r. Po przeprowadzeniu wznowieniowego postępowania, organ I instancji decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. odmówił uchylenia decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta S. nr [...] z dnia [...] listopada 1982 r. Decyzją z [...] października 2016 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu organ wskazał, że brak jest stwierdzenia o fałszywości dowodów wyrokiem sądu, jak też wyroku, że decyzja, której wniosek o wznowienie dotyczy była wydana w wyniku popełnienia przestępstwa. SKO zaznaczyło, że również brak jest wykazania przeprowadzonymi w sprawie dowodami, że wyszły na jaw istotne dla sprawy okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przypomniało, że decyzja z dnia [...] listopada 1982 r. nr [...] została wydana z uwagi na fakt dwukrotnego ukarania za wykroczenia popełnione w związku z prowadzoną nagannie działalnością transportową a ponadto okolicznościami nie wymienionymi w przepisach stanowiących podstawę prawną cofnięcia zezwolenia, tj. naganną postawą strony. Organ przywołał upomnienie Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta z dnia [...] listopada 1981 r., pismo Wojewódzkiego Zrzeszenia Prywatnego Handlu i Usług w W. z dnia [...] września 1981 r. Organ odwoławczy stwierdził ponadto, że ostatecznym postanowieniem Sądu Apelacyjnego we W. z dnia [...] czerwca 2009 r., (sygn. akt [...]) zostało utrzymane w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia [...] marca 2009 r. (sygn. akt [...]), uznające za nieważne orzeczenie Kolegium ds. Wykroczeń przy Wojewodzie W. z dnia [...] października1982 r. dotyczące popełnienia przez stronę wykroczenia w dniu [...] maja 1982 r. i utrzymujące w mocy orzeczenie Kolegium ds. Wykroczeń przy Prezydencie Miasta S. z dnia [...] października1982 r. dotyczące popełnienia wykroczenia w dniu [...] października 1982 r. Organ wskazał, że Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia [...] lipca 2015 r. (sygn. akt [...]) prawomocnie oddalił wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego we W. z dnia [...] czerwca 2009 r. Oznacza to zatem że nie zostały ujawnione nowe istotne dla sprawy okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję.

Organ podkreślił, że podstawą wydania decyzji z dnia [...] listopada 1982r. nr [...] było ukaranie przez Kolegium ds. Wykroczeń strony za naganne prowadzenie działalności transportowej taksówką osobową. SKO podkreśliło, że w zakresie wydanych orzeczeń prawomocnie wypowiedział się Sąd Apelacyjny we W. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009 r. i w tym zakresie prawomocnie została zakończona sprawa wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...] czerwca 2012 r. Mając powyższe okoliczności na uwadze, w ocenie Kolegium organ I instancji zasadnie odmówił uchylenia przedmiotowej decyzji, albowiem przeprowadzone postępowanie administracyjne nie wykazało, że te przesłanki istnieją, co mogłoby prowadzić do konkluzji, że pomimo przedawnienia, o którym jest mowa w art. 146 kpa, istnieją podstawy do zastosowania normy art. 151 § 2 k.p.a.

Wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2017 r. (sygn. akt III SA/Wr [...]) WSA we Wrocławiu uchyliło powyższą decyzję SKO z dnia [...] października 2016 r.

W uzasadnieniu Sąd administracyjny podniósł, że ocenia czy zebrany w postępowaniu administracyjnym materiał dowodowy jest pełny, został prawidłowo zebrany i jest wystarczający do ustalenia stanu faktycznego.

W rozpoznawanej sprawie Sąd dostrzegł istotne braki dowodowe w postaci dokumentacji związanej z postępowaniem w sprawie wszczętej wnioskiem o wznowienie postepowania z dnia [...] września 2014 r. W zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym brak istotnych dowodów, w tym w szczególności samego wniosku skarżącego o wznowienie postepowania zakończonego decyzja ostateczną nr [...] z [...] listopada 1982 r., w aktach brak jest również kolejnych wniosków skarżącego o wznowienie postępowania z [...] października 2014 r. oraz z [...] grudnia 2014 r. Sąd stwierdził, że brak jest również dołączonych do wniosków (zgodnie z relacją organu) kopii dokumentów akt paszportowych z Instytutu Pamięci Narodowej i adnotacji funkcjonariusza służby bezpieczeństwa. Ponadto do akt nie dołączono postanowienia z [...] stycznia 2015 r. Prezydenta Miasta S. w którym odmówił skarżącemu wznowienia postępowania, postanowienia Samorządowego Kolegium w W. z [...] lutego 2015 r. uchylającego w całości ww. postanowienie organu pierwszej oraz decyzji Prezydenta Miasta S. z [...] maja 2015 r. o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta S. nr [...] z [...] listopada 1982 r. Sąd stwierdza, że akta sprawy nie zawierają dokumentów od pierwszego wniosku skarżącego z [...] września 2014 r. do decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2015 r. uchylającej decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] maja 2015 r.

Natomiast powyższe dokumenty są istotne, stanowią bowiem podstawę do orzekania w niniejszej sprawie. Brak wniosków skarżącego o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną z [...] listopada 1982 r. nie pozwalają stwierdzić, czy zarzuty podnoszone przez skarżącego i zawarte we wnioskach z [...] września 2014 r., [...] października 2014 r., [...] grudnia 2014 r. pokrywają się z zarzutami, na które powoływał się skarżący we wcześniejszych wnioskach o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z [...] listopada 1982 r., które zakończone zostały wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z [...] czerwca 2012 r. sygn. akt III SA/Wr [...] oraz z [...] listopada 2012 roku, sygn. akt III SA/Wr [...]. Natomiast brak dołączonych do wniosków dokumentów nie pozwala stwierdzić co dokładnie zawierały i czy w swej treści odpowiadają znajdującym się w aktach sprawy kopii akt z IPN. Natomiast brak orzeczeń organu pierwszej i drugiej instancji (postanowienia z [...] stycznia 2015 r. Prezydenta Miasta S., postanowienia Samorządowego Kolegium w W. z [...] lutego 2015 r., decyzji Prezydenta Miasta S. z [...] maja 2015 r.) odnoszących się do ww. wniosków uniemożliwia prawidłową ocenę legalności rozpoznawanej sprawy.

W konsekwencja stwierdził, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy powinien szczegółowo wyjaśnić jakie zarzuty i w ramach konkretnie, którego postępowania wznowieniowego zostały złożone oraz wykazać to stosownymi dowodami w taki sposób aby twierdzenia organu mogły podlegać weryfikacji przez sąd administracyjny. W szczególności w prawidłowy sposób organ II instancji powinien odnieść się do kwestii, pozbawienia skarżącego możliwości wykonywania pracy zawodowej z powodu okoliczności nie wymienionych w przepisach stanowiących podstawę prawną cofnięcia zezwolenia, tj. nagannej postawy skarżącego. Organ powinien dokonać powyższego ustalenia po skompletowaniu akt administracyjnych w sprawie w prawidłowy sposób. Ponadto SKO w W. powołując się na postanowienie Sądu Najwyższego z [...] lipca 2015 powinno odnieść się do treści uzasadnienia tego postanowienia, w szczególności do stwierdzenia Sądu Najwyższego, że ".. jakkolwiek przedstawiona przez wnioskodawcę notatka SB....może wskazywać na powiązanie decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] listopada 1982 r. nr [...]..." i pod tym kątem dokonać oceny zeznań przesłuchanych w sprawie świadków dodatkowo biorąc pod uwagę upływ czasu i realia tamtych czasów.

Realizując zalecenia Sądu Samorządowe Kolegium Odwoławcze wezwało Prezydenta Miasta S. pismem z dnia [...].07.2017 r. do uzupełnienia akt postępowania o wskazane przez Sąd w uzasadnieniu wyroku dokumenty, otrzymując je za pismem z dnia [...].07.2017 r., [...].08.2017 r., [...].09.2017 r. Stwierdziło, że z otrzymanych akt postępowania administracyjnego zakończonego decyzją z dnia [...].11.1982 r. nr [...] wynika, że od tej decyzji strona wniosła odwołanie do Wojewody W., który decyzją z dnia [...].07.1983 r. (nr [...]) utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie, zaś Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu wyrokiem z [...].10.1983 r., (sygn. akt SA/Wr [...]) oddalił wniesioną skargę na decyzję Wojewody W. Uzupełniony w ten sposób materiał dowodowy, zdaniem Kolegium, w istotny sposób ma wpływ na właściwość organów administracji publicznej do rozpatrzenia wniosków strony w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...].11.1982 r. nr [...]. Z otrzymanych akt postępowania zakończonego decyzją z dnia [...].11.1982r. wynika, że decyzja z dnia [...].11.1982r. nr [...], której wniosek strony o wznowienie postępowania dotyczy, nie była decyzją ostateczną, albowiem od decyzji tej zostało wniesione odwołanie.

W tym stanie, zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2017 r., po rozpatrzeniu odwołania strony od decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...].08.2016 r. (nr ([...]) o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta S. nr [...] z dnia [...].11.1982 r. w przedmiocie cofnięcia na stałe zezwolenia na prowadzenie publicznego transportu drogowego-zarobkowego przewozu osób taksówką osobową, na podstawie art. 150 § 1, art. 145 § 1pkt 1,2 i 5, art. 138 § 1 pkt 2 kodeksu postępowania administracyjnego, uchyliło zaskarżoną decyzje w całości i umarzyło postępowanie organu I instancji w całości.

W uzasadnieniu, w pierwszej części, SKO przedstawiło stan faktyczny i prawny w sprawie. Następnie wskazało, że stosownie do art. 149 § 1 i 2 k.p.a. wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia, które stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia sprawy. Zgodnie z art. 150 § 1 k.p.a. organem administracji publicznej właściwym w sprawach wymienionych w art. 149 k.p.a. jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. W przedmiotowej sprawie, na co wskazują otrzymane dokumenty, ostateczną decyzję wydał Wojewoda W. Zatem Prezydent Miasta S. nie był właściwy do rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie decyzji z dnia [...].11.1982 r. nr [...], gdyż nie wydał w tej sprawie decyzji ostatecznej.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12.10.1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych samorządowe kolegia odwoławcze są organami wyższego stopnia, w rozumieniu przepisów kpa, w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego. Stosownie do art. 127 § 2 k.p.a. do rozpatrzenia odwołania właściwy jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, którym w tym przypadku jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. Ponieważ zebrany, po uzupełnieniu materiału dowodowego, materiał sprawy wskazuje, że Prezydent Miasta S. prowadził postępowanie po wznowieniu postępowania administracyjnego w sprawie, w której, na mocy obowiązujących przepisów nie był właściwy, zatem zaskarżoną decyzję należało na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylić w całości i umorzyć postępowanie pierwszej instancji umorzyć w całości.

Strona nie zgodziła się z powyższą decyzją i wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Wystąpiła o jej uchylenie, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, przez co naruszony został interes prawny strony.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że SKO wydało zaskarżoną decyzję pomimo pisemnych wcześniejszych uwag i wniosków strony. Wydając rozstrzygniecie pracowało nad nią przy niepełnym materiale, tj. przy niepełnych dokumentach i aktach przekazanych SKO przez organ I instancji.

Zarzucił wydanie decyzji wbrew "wskazaniu" i z pominięciem poleceń wydanych przez WSA, w uzasadnieniu decyzji niema jakichkolwiek odniesień się do tych poleceń WSA. Ponadto wydanie odmownej decyzji pomimo, że w świetle orzecznictwa WSA i NSA należało unieważnić wspomnianą decyzję decyzji [...] z 1982 r.

Podniósł także, że podtrzymuje wcześniejsze swoje wnioski i żądania złożone w tym postępowaniu w tym wnioski , żądania i uzasadnienie podane i opisane w skardze z [...] 11 2016 r. Wniósł o wezwanie z Prokuratury Rejonowej w S. akt postępowania PR 3 Ds. [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co nastepuje:

Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2017 r., poz. 2188), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres sądowej kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017 r., poz. 1369; zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.), w tym także na decyzje wydawane przez Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO).

Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a.), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. "b"), a także wydanego bez zachowania innych reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. "c").

Biorąc pod uwagę przytoczone zasady oceny dokonywanej przez sądy administracyjne należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie narusza materialnego i prawa procesowego w stopniu, który mógł mieć wpływ na wynik rozstrzygnięcia.

Zaskarżoną decyzją SKO, po rozpoznaniu odwołania od decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...].08.2016r. (nr [...]) o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta S. nr [...] z dnia [...].11.1982 r. w przedmiocie cofnięcia na stałe zezwolenia na prowadzenie publicznego transportu drogowego-zarobkowego przewozu osób taksówką osobową - wydaną w postępowaniu wznowieniowym - uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umarzyło postępowanie organu I instancji w całości.

Należy wskazać, że wznowienie postepowania jest trybem nadzwyczajnym, umożliwiającym wzruszenie decyzji ostatecznej, a więc takiej, która na mocy art. 16 § 1 k.pa. jest objęta zasadą trwałości, odnoszącym się do rozstrzygnięć, które uzyskały już walor rozstrzygnięć ostatecznych. Z tego też powodu postępowanie wznowieniowe obwarowane jest szczególnymi wymogami formalnymi.

Zgodnie z postanowieniami kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.), wznawia się postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną (art.145 § 1). Wznowienie postepowania następuje w drodze postanowieni (art. 149 § 1). Organem administracji publicznej właściwym w sprawach wznowienia postępowania w drodze postanowienia jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji (art. 150 § 1).

Z brzmienia wskazanych przepisów wynika, że można wznowić postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną. W rozpatrywanej sprawie wznowienie dotyczy sprawy zakończonej decyzją ostateczną. Taki walor posiada decyzja nr [...] z [...] listopada 1982 r. w przedmiocie cofnięcia na stałe stronie zezwolenia na prowadzenie publicznego transportu drogowego - zarobkowego przewozu osób taksówką osobową.

Ponadto wynika jednoznacznie z przedstawionych przepisów (w tym w szczególności art. 150 § 1 k.p.a.), że właściwość organu we wznowieniowym postępowaniu ustala się w oparciu o fakt, jaki organ wydał decyzję w ostatniej instancji. Takie ukształtowanie właściwości organów jest następstwem tego, iż przesłanki wznowienia służą "naprawie" ewentualnych wad przeprowadzonego przez ten organ postępowania administracyjnego, w wyniku którego została wydana ostateczna decyzja. Dla określenia właściwości organu w tym nadzwyczajnym trybie istotne jest zatem zasadniczo ustalenie, czy wniosek o wznowienie dotyczy ostatecznej decyzji wydanej przez organ pierwszoinstancyjny (bo nie została ona poddana kontroli instancyjnej), czy przez organ drugoinstancyjny (gdy była ona poddana kontroli instancyjnej).

W tym zakresie z akt sprawy wynika, że od decyzji z dnia [...] listopada 1982 r. nr [...], strona wniosła odwołanie do Wojewody W., który decyzją z dnia [...].07.1983 r. (nr [...]) utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie, zaś Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu wyrokiem z dnia [...].10.1983 r. (sygn. akt SA/Wr [...]), oddalił wniesioną skargę na decyzję Wojewody W.

Wskazuje to, że przedmiotowa decyzja została poddana kontroli instancyjnej, a więc organem który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji był Wojewoda W. Zatem Prezydent Miasta S. nie był właściwy do rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie decyzji z dnia [...].11.1982 r. nr [...], gdyż nie wydał w tej sprawie decyzji ostatecznej. Powstaje kwestia jaki organ jest właściwy w przedmiotowej sprawie, gdy w postępowaniu odwoławczym wydał decyzję Wojewoda W.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12.10.1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych( Dz. U. (Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856 ze zm.), Samorządowe kolegia odwoławcze, zwane dalej "kolegiami", są organami wyższego stopnia, w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego i ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, z późn. zm.), w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 17 pkt 1 k.p.a., organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są: w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego - samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej.

Z powyższego wynika, że w odniesieniu do decyzji i postanowień wydanych w pierwszej instancji przez organy jednostek samorządu terytorialnego, organem wyższego stopnia będzie organ wskazany w przepisach prawa materialnego regulujących daną dziedzinę spraw, a w przypadku niewskazania takiego organu - samorządowe kolegium odwoławcze (art. 17 pkt 1 k.p.a. i art. 1 ust. 1 ustawy. o samorządowych kolegiach odwoławczych).

Jak już wskazano decyzję ostateczną w sprawie będącej przedmiotem wznowienia wydał Wojewoda W. Co stosownie do postanowień art. 150 § 1 k.p.a. wskazuje na niego jako organ właściwy w sprawie. Niemiej treści normy zawartej w art. 150 § 1 k.p.a. nie można odczytywać jedynie w oparciu o wykładnię językową. Konieczne jest uwzględnienie zawartej w art. 19 k.p.a. reguły przestrzegania właściwości rzeczowej przez organy administracji publicznej oraz skutków naruszenia właściwości rzeczowej, a także przyjęcie rozwiązania uniwersalnego, zgodnie z którym kompetencje do prowadzenia postępowania wznowionego przechodzą na nowy organ.

Tym samym uznać należy, że zmiana przepisów o właściwości rzeczowej po wydaniu ostatecznej decyzji skutkuje przeniesieniem kompetencji w zakresie wydania rozstrzygnięcia o wznowieniu postępowania na podstawie art. 150 § 1 w związku z art. 149 k.p.a., na nowy organ, który zyskał swe uprawnienie wskutek zmiany przepisów. Tym organem jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze, jako że przepisy prawa materialnego regulujące daną dziedzinę spraw, tj. ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. 2017 r., poz. 2200), nie wskazują innego organu jako organu wyższego stopnia od rozstrzygnięcia organu samorządu terytorialnego.

Tak więc właściwy, w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną nr [...] z dnia [...].11.1982 r. w przedmiocie cofnięcia stronie na stałe zezwolenia na prowadzenie publicznego transportu drogowego-zarobkowego przewozu osób taksówką osobową, jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, którym w tym przypadku jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W.

W tej sytuacji, skoro Prezydent Miasta S. prowadził postępowanie po wznowieniu postępowania administracyjnego w sprawie, w której na mocy obowiązujących przepisów nie był właściwy, uzasadnione było wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...].08.2016 r. i umorzenie postępowanie pierwszej instancji.

Podnieść należy, że umorzenie postępowania pierwszej instancji nie oznacza umorzenia postępowanie w sprawie wniosku strony o wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją nr [...] z dnia [...].11.1982 r. Oznacza, że podanie strony w przedmiocie wznowienia postępowania w niniejszej sprawie wniesione do organu pierwszej instancji, winno zostać przekazane do organu właściwego – SKO w W. i rozpoznane przez ten organ jako organ właściwy.

Wskazać należy, że zakończenie postępowania przed sądem administracyjnym (tak jak w rozpatrywanej sprawie) nie wyłącza w każdym przypadku możliwości wszczęcia trybu weryfikacji w drodze administracyjnej. Dopuszczalne jest wznowienie postępowania administracyjnego jeżeli po wyroku zostaną ujawnione lub wystąpią przesłanki wznowienia. Wznowienie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (obecnie sądem administracyjnym) uzasadniają też przesłanki, które są następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowym. W sprawie wskazane przez stronę przesłanki wznowienia postępowania zostały ujawnione po wyroku NSA Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia [...].10.1983 r.

Ponadto Sąd podziela podgląd wyrażony w orzecznictwie (zob. wyrok NSA we Wrocławiu z [...].09.1985 r., SA/Wr [...]), że jeżeli po wydaniu wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny zostaną ujawnione istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne istniejące w czasie wydawania decyzji i jej kontroli przez Naczelny Sąd Administracyjny, a nieznane zarówno organowi, który wydał decyzję, jak i sądowi, to zgodnie z zasadami ekonomii procesowej można wznowić postępowanie administracyjne z mocy art. 145 § 1, bez potrzeby wznawiania postępowania sądowego.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.