Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 848/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2014-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3, art. 28
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Stanisław Śliwa /spr./ Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk SO del. Elżbieta Mazur-Selwa Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 1 października 2014 r. sprawy ze skargi E. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zamiany granicy między działkami I. uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Starosty [...] z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...]; II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz skarżącego E. C. kwotę 200 zł /słownie: dwieście złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (WINGiK) po rozpoznaniu odwołania E. C. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków utrzymał ją w mocy, powołując w podstawie prawnej art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), określanej w dalszej części jako "K.p.a." oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.), zwanej następnie "Pgik".

Podane rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie sprawy. W skierowanym do Wojewody [...] wniosku z dnia 23 lutego 2013 r. E. C. zwrócił się o wszczęcie z urzędu postępowania w sprawie wyjaśnienia bezprawnie przesuniętej o ok. 2 m granicy pomiędzy działkami nr 1545 i 1543, położonymi w K., gmina [...] w porównaniu do mapy poprzedniej.

Decyzją z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] Starosta [...], któremu wniosek powyższy przekazany został zgodnie z właściwością, odmówił dokonania z urzędu zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu K. polegających na zmianie ujawnionego na mapie ewidencji gruntów i budynków w skali 1:2000 przebiegu granicy pomiędzy działkami nr 1545 i 1543. W uzasadnieniu organ wskazał, że nie dysponuje jakimkolwiek dokumentem, który uzasadniałby zmianę treści obowiązującej mapy ewidencyjnej, a tylko taki dokument wyczerpywałby przesłanki określone w § 46 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454), zwanego dalej "rozporządzeniem" i umożliwiał dokonanie zmian z urzędu. Przedłożone natomiast przez wnioskodawcę materiały nie mają, w ocenie organu, cech dokumentów. Organ zaznaczył, że intencją E. C. jest ustalenie przebiegu granicy między działkami nr 1545 i 1543, co leży w gestii właściwego miejscowo wójta (burmistrza, prezydenta miasta) prowadzącego postępowanie rozgraniczeniowe. Organ podkreślił, że wnioskodawca jest właścicielem działki nr 1545 od 2011 r. i objął ją w posiadanie w granicach i o powierzchni, które funkcjonują do chwili obecnej.

Po rozpatrzeniu odwołania E. C. od tej decyzji WINGiK uchylił ją, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji (decyzja z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...]). Zdaniem organu drugiej instancji, nie było podstaw do wydawania rozstrzygnięcia w oparciu o § 46 rozporządzenia. W sprawie winien natomiast znaleźć zastosowanie § 47 ust. 3 tego aktu. Organ zwrócił uwagę, że okoliczność, iż wnioskodawca stał się właścicielem działki nr 1545 w 2011 r. nie oznacza, że nie może on występować w sprawie ewentualnego błędu na mapie ewidencyjnej, który mógł powstać przed nabyciem tej działki. W zaleceniach dotyczących ponownego postępowania organ stwierdził konieczność analizy przebiegu kwestionowanych granic w oparciu o dokumenty źródłowe, sprawdzenia poprawności ich przebiegu na obecnie obowiązującej mapie ewidencyjnej i wydania rozstrzygnięcia na podstawie § 47 ust. 3 rozporządzenia.

Kolejną decyzją w sprawie, którą w dniu [...] lutego 2014 r. na skutek wyłączenia Starosty [...] wydał Starosta [...], odmówiono dokonania z urzędu zmiany granicy pomiędzy działkami nr 1543 i 1545, położonymi w obrębie ewidencyjnym K. na mapie ewidencyjnej w skali 1:2000. Organ wskazał, że do roku 1991 dla obrębu K. prowadzona była mapa ewidencji gruntów w skali 1:2880, opracowana na bazie mapy katastralnej. Zgodnie z danymi uwidocznionymi w operacie ewidencji gruntów w tym czasie działka ewidencyjna 785/1 odpowiadająca obecnie działce ewidencyjnej 1543 miała powierzchnię 0,78 ha wpisana była na S. C., a następnie na jego spadkobierców. Działka ewidencyjna 785/2 obecnie odpowiadająca działce 1545 miała z kolei powierzchnię 0,67 ha i wpisana była na K. C., a następnie na S. C. Operat ewidencji gruntów został założony w latach 1963 - 1966 na podstawie przepisów dekretu z dnia 2 lutego 1955 roku o ewidencji gruntów (Dz. U. Nr 6 poz. 32 z późn. zm.). W latach 1986-1991 m. in. dla obrębu K. wykonywana była nowa ewidencja gruntów, która zgodnie z Ogłoszeniem Wojewody [...] z dnia 01.08.1991 roku (zawartym w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia [...].09.1991 rok poz. [...]) zaczęła obowiązywać od 01.03.1991 roku. W wyniku tego opracowania powstał operat ewidencji gruntów, w którym mapa ewidencji gruntów została opracowana w skali 1:2000 i sporządzony został rejestr gruntów. W rejestrze gruntów działka nr 1543 o powierzchni 0,84 ha została wpisana na małżonków T. C. i K. C., natomiast działkę nr 1545 o powierzchni 0,67 ha wpisano na K. C., a później na S. C. Ogłoszenie wyników opracowania nowej ewidencji gruntów odbyło się w dniach od 16 do 25 sierpnia 1989 r. w budynku Szkoły Podstawowej w K.; w zakresie działek nr 1543 i 1545 nie zostały wniesione żadne zastrzeżenia co do danych wykazanych w operacie ewidencji gruntów. Następnie w latach 2007 - 2008 Starosta [...] dokonał modernizacji ewidencji gruntów oraz założenia ewidencji budynków dla obrębu K., gmina [...]. Powierzchnie działek obliczono z dokładnością do 1 m.kw. W rejestrze ewidencji gruntów działka 1543 o pow. 0,8412 ha wpisana została na W. C., natomiast działka 1545 pow. 0,6737 ha wpisana została na S. C. - obecnie jako jej właściciel figuruje E. C. Projekt operatu po modernizacji został wyłożony do wglądu osób zainteresowanych w budynku Starostwa Powiatowego [...] w dniach 18 lutego do 7 marca 2008 r. W zakresie przedmiotowych działek nie zostały wniesione jakiekolwiek zastrzeżenia. Informacja o tym, że projekt operatu opisowo - kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu K. w gminie [...] stał się operatem ewidencji gruntów i budynków została zamieszczona w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr [...] z dnia [...].05.2008 r., poz. [...]. W związku z podnoszoną przez wnioskodawcę kwestią poszerzenia drogi organ podniósł, ze przebieg tej drogi na odcinku działek nr 1543 i 1545 wykazany został na podstawie dokumentacji sporządzonej przy opracowaniu nowej ewidencji gruntów w latach 1986-1991. Z informacji uzyskanej od pełnomocnika strony wynika, że poszerzenie drogi było wykonywane w latach 1994 - 1995, natomiast dane pomiarowe do przedstawienia granicy na odcinku działek nr 1543 i 1545 z drogą oznaczoną jako działka nr 993 wykonywano przed rokiem 1991. Ponadto, w sprawie zajęcia pod drogę powiatową nr [...] części działki nr 1545 prowadzona jest przez Wojewodę [...] sprawa znak [...].

Mając na uwadze, że strona składająca wniosek kwestionowała prawidłowość prac wykonanych w ramach odnowienia ewidencji gruntów w latach 1986-1991, jak również prac wykonanych w ramach modernizacji ewidencji gruntów w latach 2007-2008 w zakresie przebiegu granicy pomiędzy działkami nr 1543 i 1545 Starosta [...] wyjaśnił, że dokumenty z tych opracowań zostały wykonane przez uprawniony podmiot i w określonym przepisami trybie zostały przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Pomimo stosownego wezwania do dostarczenia, zgodnie z art. 22 ust. 3 ustawy Pgik, dokumentów uzasadniających dokonanie żądanej zmiany, E. C. nie przedstawił innej dokumentacji tj. spełniającej wymogi przewidziane w przepisach geodezyjnych. Organ podniósł, że dokonanie zmiany w operacie ewidencji możliwe jest poprzez udokumentowanie rozbieżności pomiędzy danymi znajdującymi się w ewidencji, a danymi wynikającymi z przedłożonych dokumentów. Ewidencja gruntów i budynków stanowi wyłącznie rejestr danych dotyczących nieruchomości tj. ich obszaru, granic, stanu własności, a postępowanie ewidencyjne kończące się decyzją administracyjną nie może służyć dokonaniu zmian w zasobie ewidencyjnym, o ile przesłanką takich zmian nie są konkretne dokumenty lub zdarzenia prawne powodujące z mocy prawa dokonania nowego wpisu. Postępowanie w przedmiocie wpisu nie może służyć weryfikacji danych zawartych w ewidencji odnośnie do kwestii własności, obszaru czy przebiegu granic nieruchomości, których podstawą są własne ustalenia, nie mające potwierdzenia w dokumentach stanowiących podstawę wpisów. Organ uznał za bezzasadne żądanie dokonania oględzin i pomiaru szerokości pasa drogowego na gruncie, bowiem tylko prawem przewidziane dokumenty mogą służyć za podstawę zmiany.

Od decyzji Starosty [...] z dnia [...].02.2014 r. E. C. złożył odwołanie, w którym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji z uwagi na wydanie jej z rażącym naruszeniem przepisów postępowania a to: art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 28, art. 75, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 85 § 1 i art. 86 K.p.a. oraz art. 2 i art. 7 Konstytucji RP. Wskazał, że postępowanie nie zostało przeprowadzone zgodnie z § 47 ust. 3 rozporządzenia, a organ błędnie przyjął za podstawę prawną decyzji art. 20 i art. 22 ust. 1 Pgik. W ocenie odwołującego się, art. 24 a pkt 12 Pgik oraz § 47 ust. 3 rozporządzenia uzasadniają żądanie wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków "przez przywrócenie granicy prawnej na mapie ewidencyjnej pomiędzy działką nr 1545 a 1543 w obrębie K. tak jak granica przebiegała na mapie katastralnej z dnia 21.09.1988 r. pomiędzy działką nr 785/2 a 785/1". Strona podniosła, że w odnowionym operacie gruntów z 1991 r. bezprawnie została przesunięta granica pomiędzy wymienionymi działkami, przez co zmniejszono powierzchnię działki nr 1545 i czym naruszono przepisy Zarządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20.02.1969 r. w sprawie ewidencji gruntów, bowiem unormowania regulujące odnowienie ewidencji gruntów tj. § 91 do § 96 nie przewidywały wprowadzenia jakichkolwiek zmian czy sprostowań danych ewidencyjnych. Odwołujący się zakwestionował umowę nr [...] z dnia 28.01.2013r., dotyczącą opracowania pomiaru sytuacyjnego pasa drogowego oraz wykonania podziału działek i wskazał, że "umowa ta jest niekorzystna dla obywateli, ponieważ nie obejmuje całkowitego odliczenia zajętych części działek pod poszerzenie drogi publicznej z około 8 metrów jak jest według mapy katastralnej". Umowa ta potwierdza - jego zadaniem, że w odnowionym operacie z 1991 roku bezprawnie naniesiono miejscami częściowo poszerzony pas drogowy oraz bezprawnie przesunięto granicę pomiędzy działką nr 1545 a działką nr 1543 i potwierdza nierzetelną modernizację operatu ewidencji gruntów z 2008 r. E. C. wskazał, że organ wyciągnął błędny wniosek z analizy dokumentów dostarczonych przez Starostę [...] opisanych na teczce znakiem [...] tj., że dotyczą one zmiany przebiegu granic działek nr 1543 i 1545 w sytuacji, gdy w latach 1963-1966 numerów takich nie było. Dołączony zaś przez niego do pisma z dnia 21.12.2013 r. projekt podziału działek nr 1144 i 1145 z wykazem zmian gruntowych oraz dołączony do odwołania uwierzytelniony protokół ze szkicem z podziału działek potwierdza prawidłową dokumentację z podziału działek. Zwrócił uwagę na rozbieżność powierzchni działki nr 1543 tj. około 6 arów, co podważa wiarygodność operatów ewidencji gruntów z odnowienia w 1991 r. i modernizacji z 2008 r. Zarzucił, że stroną w postępowaniu powinien być Zarząd Dróg Powiatowych [...], a brak w tym zakresie stanowi naruszenie art. 28 K.p.a.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. WINGiK utrzymał w mocy kwestionowaną odwołaniem decyzję Starosty [...] z dnia [...] lutego 2014 r. W uzasadnieniu wskazał, że z porównania map z założenia ewidencji gruntów w skali 1:2880, mapy obowiązującej po odnowieniu w skali 1:2000 oraz obecnie obowiązującej mapy ewidencji gruntów i budynków po modernizacji nie wynika, aby doszło do zmiany przebiegu granicy pomiędzy działką nr 1543 a działką nr 1545. Brak jest więc podstaw do wydania decyzji o wprowadzeniu zmian przebiegu przedmiotowej granicy, mających na celu eliminację błędu w operacie ewidencyjnym. Charakter ewidencji jako publicznego rejestru zawierającego podstawowe informacje o gruntach i budynkach (art. 20 Pgik) przesądza, że rolą starosty, jako organu ewidencyjnego nie jest rozstrzyganie sporów prawnych dotyczących nieruchomości, lecz jedynie wprowadzanie do ewidencji aktualnych informacji wynikających z dokumentów mających odpowiednią moc prawną (§ 47 ust. 1 rozporządzenia). Wprowadzanie zmian do ewidencji odbywa się przede wszystkim na podstawie informacji zawartych w dokumentach przedstawianych bądź to przez osoby zgłaszające zmiany w ewidencji (art. 22 ust. 2 Pgik), bądź właściwe organy, sądy lub kancelarie notarialne (art. 23 Pgik). Ze względu na to, że podstawowy tryb wprowadzania informacji do ewidencji bazuje na dokumentach posiadających odpowiednią moc prawną, starosta jako organ ewidencyjny może żądać od osób zgłaszających zmiany dostarczenia dokumentów geodezyjnych, kartograficznych i innych niezbędnych do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków (art. 22 ust. 3 Pgik). E. C. wezwany do dostarczenia dokumentów wykonanych zgodnie z obowiązującymi przepisami i standardami technicznymi, na podstawie których mogłyby zostać orzeczone żądane zmiany nie dostarczył ich.

W odniesieniu do zarzutów odwołania organ stwierdził, że z akt sprawy nie wynika okoliczność przesunięcia przedmiotowej granicy podczas odnowienia. Natomiast kwestie faktycznej szerokości pasa drogowego - ewentualnego zajęcia przyległych działek pod drogę w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. z 1998 r. Nr 133 poz. 872 z późn. zm.) mogą być rozpatrywane w sprawie nabycia w trybie ww. ustawy części m.in. działki nr 1545. W odniesieniu zaś do wykonania pomiaru kontrolnego na gruncie, to żaden przepis prawa materialnego nie obliguje starosty, jako organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków do wykonania tego rodzaju pomiarów. Organ podkreślił też, że kwestionowana decyzja rozstrzyga o odmowie wprowadzenia zmian dotyczących działek nr 1543 i nr 1545, które są własnością osób prywatnych, co czyni nietrafnym zarzut braku udziału w postępowaniu Zarządu Dróg Powiatowych [...].

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję WINGiK z dnia [...] kwietnia 2014 r. E. C. wniósł o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji, zarzucając rażące naruszenie przepisów postępowania, nierzetelne rozpoznanie sprawy i dowolną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, przez co nie ustalono wszystkich okoliczności faktycznych, na których powinno być oparte rozstrzygnięcie. W ocenie strony skarżącej, naruszone zostały mianowicie art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 3 K.p.a. oraz § 47 ust. 3 rozporządzenia. Skarżący zarzucił, że błędnie ustalono, że nie doszło do zmiany przebiegu granicy pomiędzy działką nr 1543 a działką nr 1545 w odnowionym operacie w porównaniu z mapami w skali 1:2880, w sytuacji, gdy wszystkie mapy w aktach organu w skali 1:2880, jak i mapy wnioskodawcy oraz dokumenty urzędowe potwierdzają ewidentnie że doszło do takiej zmiany na nowej mapie w skali 1 : 2000 w odnowionym operacie ewidencyjnym z 1991 roku. Skarżący podkreślił, że przyjęcie dokumentacji geodezyjno-kartograficznej do państwowego zasobu nie zwalnia organów prowadzących ewidencję gruntów do oceny tej dokumentacji jako środka dowodowego. Analizy i wyjaśnienia wymagała w szczególności kwestia prawidłowości i aktualności opracowań, które stanowiły podstawę ujawnienia w części zarówno kartograficznej jak i opisowej wprowadzenia na nowej mapie wadliwej granicy pomiędzy działką nr 1545 a 1543, ponieważ z dokumentów w aktach jasno wynika, że granica ta została bezprawnie przesunięta w głąb działki nr 1545. Zdaniem skarżącego, organ nie wziął pod uwagę wszystkich zgłoszonych przez niego w odwołaniu zarzutów, jak też bezpodstawnie przerzucił na niego obowiązek dostarczenia stosownej dokumentacji geodezyjnej, którą winien wykonać sam w trakcie postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, z powodów przedstawionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przedmiot sprawowanej przez sąd administracyjny kontroli działalności administracji publicznej stanowi zgodność z prawem m. in. decyzji administracyjnych – art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), określanej dalej jako "P.p.s.a.". W ramach tej kontroli sąd bada, czy zaskarżony akt narusza prawo materialne czy też procesowe w sposób mający lub mogący mieć wpływ na wynik sprawy. Stwierdzenie takiego naruszenia obliguje do uchylenia kwestionowanej decyzji (art. 145 § 1 pkt 1), zaś uznanie skargi za bezzasadną skutkuje koniecznością jej oddalenia (art. 151 P.p.s.a.). Sprawując kontrolę sąd nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.).

W niniejszym postępowaniu kontroli Sądu poddana została legalność decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] o odmowie dokonania zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków.

Podstawę faktyczną takiego rozstrzygnięcia stanowiło ustalenie, że granica pomiędzy działkami nr 1545 i 1543 położonymi w K., gmina [...] na przestrzeni lat, to jest w okresie od obowiązywania mapy katastralnej (na podstawie której opracowano mapę ewidencyjną) poprzez założony w latach 1963 – 1966 operat ewidencji gruntów, poprzez opracowaną w latach 1986 – 1991 nową ewidencję gruntów, następnie przez przeprowadzoną w latach 2007 – 2008 modernizację ewidencji gruntów, aż do chwili obecnej nie uległa zmianie. Takie ustalenie w powiązaniu z faktem nieprzedstawienia przez E. C. przewidzianych przez wskazane - w uzasadnieniu decyzji - przepisy prawa dokumentów stanowiących podstawę aktualizacji spowodowało, że nie można było wprowadzić zmian w ewidencji gruntów.

W ocenie Sądu, takie stanowisko organu drugiej instancji nie może zasługiwać na aprobatę. W myśl obowiązującej w postępowaniu administracyjnym zasady wyrażonej w art. 7 K.p.a., organ administracji publicznej ma obowiązek z urzędu, jak też na wniosek strony podejmować wszelkie czynności, które niezbędne są do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy przy uwzględnieniu interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. W tym celu winien w sposób wyczerpujący zebrać, a następnie rozpatrzyć cały materiał dowodowy, oceniając na podstawie jego całokształtu, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a.).

W ocenie Sądu ustalenie organu, że granica pomiędzy działkami nr 1545 i 1543 położonymi w K., gmina [...] na przestrzeni lat nie uległa zmianie jest przedwczesne i nie zostało wykazane żadnym dowodem. W szczególności w aktach administracyjnych sprawy brak jest mapy wskazującej przebieg granicy pomiędzy działką nr 1545 i 1543, a wcześniej pomiędzy działkami nr 785/1 i 785/2, która obrazowałaby stanowisko organu, że "z porównania map służących do założenia ewidencji gruntów w skali 1 : 2880, mapy po odnowieniu oraz obecnej mapy nie wynika, aby doszło do zmiany przebiegu granicy...". Wykazanie tego faktu na odrębnych mapach uniemożliwia weryfikację prawdziwości takiego stwierdzenia.

Uzupełnienie materiału dowodowego we wskazanym wyżej zakresie pozwoli ustosunkować się do zarzutu strony skarżącej, że do zmiany przebiegu granicy jednak doszło. W przypadku stwierdzenia, iż do zmiany granicy nie doszło oczywistym jest, że wykazanie stosownymi dokumentami zasadności żądania zmiany obciąży E. C., natomiast w przypadku stwierdzenia, że przebieg granicy jednak zmieniono rolą organów będzie sprawdzenie, czy znajdowało to podstawę w odpowiednich dokumentach, a w przypadku ich braku należy sprawdzić, czy nie doszło do omyłki geodezyjnej.

Uzupełnienie materiału dowodowego we wskazanym wyżej zakresie, a także w zakresie, jaki organ uzna za potrzebny, ewentualnie w zakresie zaoferowanym przez strony łączy się z zasadą prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (art. 8 K.p.a.) oraz zasadą wyjaśniania stronom zasadności przesłanek, którymi organy kierują się przy załatwianiu sprawy (art. 11 K.p.a.).

Brak w sprawie wskazanej wyżej mapy stanowi o naruszeniu wskazanych wyżej art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. Dopiero uzupełnienie dowodu pozwoli na zgromadzenie w sprawie pełnego materiału dowodowego, dokonanie przez organ na jego podstawie właściwych ustaleń faktycznych i należyte rozstrzygnięcie sprawy.

W tym miejscu należy dodać, że trafnym jest zarzut skarżącego, że w sprawie nie wziął udziału zarządca drogi przebiegającej przez działkę oznaczoną numerem 993. Oczywistym jest, że działka nr 993 ma jeden punkt styczny z działkami nr 1543 i 1545 oraz wyznacza miejsce, skąd zaczyna się granica między tymi ostatnio wymienionymi działkami. Niewątpliwym również jest, że miejsce w którym zaczyna się granica między działkami nr 1543 i 1545 określa szerokość drogi stanowiącej działkę nr 993, co w sposób oczywisty każe przyjąć, że zarządca wskazanej drogi ma interes prawny w toczącym się postępowaniu i przysługuje mu w nim przymiot strony.

W sytuacji gdyby toczyło się jakiekolwiek postępowanie, które rzutowałoby na przebieg granicy pomiędzy działką nr 993 od strony działek nr 1543 i 1545 organ może rozważyć potrzebę zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie z uwagi na fakt wpływu wyniku tamtego postępowania na niniejsze z uwagi na określenie w nim punktu początkowego granicy pomiędzy ostatnio wymienionymi działkami.

Nie przesądzając zatem ostatecznego wyniku sprawy Sąd uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] lutego 2014 r. celem uzupełnienia materiału dowodowego we wskazanym wyżej zakresie, jego analizy i podjęcia rozstrzygnięcia, którego uzasadnienie winno odpowiadać brzmieniu art. 107 § 3 K.p.a., a także umożliwienia udziału w postępowaniu zarządcy drogi nr [...].

Podstawę orzeczenia stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 K.p.a. oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. b w zw. z art. 28 K.p.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a.