Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 497/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2010-07-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Marszałek Województwa
Treść wyniku: pozostawiono skargę bez rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: art. 30c ust. 5 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Pietrasik Sędziowie: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędzia WSA Urszula Wiśniewska (spr.) Protokolant: Asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 lipca 2010 r. sprawy ze skargi E. P. na informację Marszałka Województwa [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu w ramach działania Rozwoju usług turystycznych i uzdrowiskowych Regionalnego Programu Operacyjnego postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia


UZASADNIENIE

Zaskarżoną informacją Instytucja Zarządzająca rozpatrzyła negatywnie wniosek E. P. o ponowne rozpatrzenie sprawy od wyniku oceny formalnej projektu pn. "Adaptacja i rozbudowa zabytkowej kamienicy na potrzeby Instytutu kultury

i Promocji Miasta wraz z Hotelem w T." złożonego w ramach Osi Priorytetowej 6 Wsparcie rozwoju turystyki, Działanie 6.2 Rozwój usług Turystycznych

i uzdrowiskowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Kujawsko-Pomorskiego na lata 2007-2013.

Na powyższą informację strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, do której załączyła m.in. niekompletną kserokopię zaskarżonej informacji (bez stron parzystych do 2-6) oraz Wniosek o dofinansowanie projektu bez załączników wymienionych na stronach 21-22.

Pismem z dnia 15 czerwca 2010r. Sąd wezwał skarżącą do nadesłania odpisu skargi oraz pełnej wersji informacji z dnia 26 maja 2010r. pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpoznania. Wskutek nie odebrania w ustawowym terminie powyższego wezwania pozostawiono je w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia.

Na rozprawie w dniu 20 lipca 2010r. skarżąca złożyła pełną wersję zaskarżonej informacji i jednocześnie poinformowała, że nie wiedziała o wezwaniach Sądu, ponieważ przebywała na urlopie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej zwana: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 ww. ustawy. Stosownie do art. 3 § 3 tej ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Na takiej właśnie zasadzie, kontroli sądów administracyjnych poddany został tryb dokonywania przez Instytucję Zarządzającą programami operacyjnymi oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009r. Nr 84, poz. 712 ze zm., dalej zwana u.z.p.p.r.).

W przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji o wynikach oceny jego projektu może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych (art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r.). Właściwa Instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c (art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r.). Skarga należy wnieść w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, wydanej w wyniku procedury odwoławczej, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b) ust. 4 (art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r.).

Zgodnie z art. 30c ust. 3 u.z.p.p.r. w wyniku rozpatrzenia skargi sąd może:

1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. Natomiast wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w ust. 2, niekompletnej bądź bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2 powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia (art. 30 c ust. 5 u.z.p.p.r.).

Rozpoznając przedmiotową sprawę w pierwszej kolejności Sąd dokonał zbadania warunków formalnych dopuszczalności skargi, zgodnie ze wskazanymi wyżej wymogami i stwierdził, że skarga została wniesiona w ustawowo określonym terminie, po wyczerpaniu środka odwoławczego przysługującego zgodnie z systemem realizacji przedmiotowego programu operacyjnego i należycie opłacona, jednakże jest niekompletna. Wystąpiła zatem przesłanka do pozostawienia jej bez rozpatrzenia stosownie do art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.

Pojęcie skargi kompletnej zostało zdefiniowane w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., stąd a contrario należy wywieść, że skarga niekompletna w rozumieniu przepisu art. 30c ust. 2 pkt 5 ustawy oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zdanie 1 u.z.p.p.r. Innymi słowy kompletność skargi odnosi się do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została przez ustawodawcę określona w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. (por. postanowienie NSA z dnia 11 maja 2010r., sygn. akt II GSK 454/10, postanowienie NSA z dnia 17 grudnia 2009r., sygn. akt II GSK 969/09). Wynikający z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. obowiązek wniesienia skargi wraz z kompletną dokumentacją sprawy, ma na celu umożliwienie sądowi administracyjnemu kontrolę negatywnego wyniku procedury odwoławczej.

Wprowadzając tak restrykcyjne wymogi ustawodawca nałożył na właściwą instytucję obowiązek pouczenia w informacji o wynikach procedury odwoławczej o zasadach, trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie instytucja zarządzająca dopełniła ustawowego obowiązku, o którym mowa w art. 30b ust. 4 ustawy zamieszczając w informacji z dnia 26 maja 2010r. stosowne pouczenie w zakresie konieczności dołączenia do skargi kompletnej dokumentacji.

Sąd zauważa, że skarżąca, pomimo prawidłowego pouczenia, wniosła skargę niekompletną, albowiem dołączyła do niej niekompletny wniosek, tj. niezawierający obligatoryjnych załączników, stanowiących integralną część złożonego przez nią wniosku o dofinansowanie. Wynika to jednoznacznie z zakreślonego pola "Tak" lub "Nie" przy konkretnej nazwie załącznika na stronach 21-22 Wniosku.

W ocenie Sądu brak załączników stanowiących integralną część Wniosku uniemożliwia odniesienie się do wszystkich postawionych w skardze zarzutów, tym bardziej, że skarżąca sama w skardze powołuje się na załącznik nr 12 "Dokumenty potwierdzające sytuację finansową beneficjenta".

W postępowaniu sądowoadministracyjnym zainicjowanym skargą, o której mowa w art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. wyłączone jest stosowanie art. 52-55 p.p.s.a. W związku z tym na właściwej Instytucji Zarządzającej nie ciąży obowiązek przedstawienia sądowi odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy (art. 54 § 2). Sąd przy rozpoznaniu skargi dysponuje zatem tylko dokumentacją złożoną przez skarżącego. W tej sytuacji, Sąd, by mógł prawidłowo ocenić legalność zaskarżonego aktu musi dysponować kompletną dokumentacją, która podlegała ocenie w toku procedury odwoławczej, co oznacza, że wniosek dołączony do skargi powinien odpowiadać wnioskowi złożonemu w ramach konkursu.

W ocenie Sądu brak jest podstaw do przyjęcia, że wniosek poddany procedurze oceny jest innym wnioskiem niż ten, o którym mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., co czyni zasadnym stwierdzenie, że złożenie jedynie formularza wniosku bez załączników nie może być traktowane jako złożenie kompletnej dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. (por. postanowienie NSA z dnia 21 kwietnia 2010r., sygn. akt II GSK 345/10, postanowienie NSA z dnia 20 maja 2010r., sygn. akt II GSK 507/10).

Ponadto stwierdzić trzeba, że wbrew wymogom określonym w art. 30c ust. 2 ustawy skarżąca nie załączyła do skargi oryginału wniosku o dofinansowanie oraz oryginału informacji o odrzuceniu projektu, lecz kopie tych dokumentów. Ustawodawca w powołanym przepisie określił, że dołączona do skargi kompletna dokumentacja obejmuje wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 ustawy. Powyższy zapis należy odczytywać w ten sposób, że wniesiony środek odwoławczy (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) oraz informacja o sposobie jego rozpatrzenia mogą być złożone w kopiach, natomiast wniosek o dofinansowanie oraz informacja w przedmiocie oceny projektu powinny być złożone w oryginale.

Należy w tym miejscu zauważyć, że z uregulowań ustawy, które stanowią lex specialis do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wynika, aby dopuszczalne było wezwanie przez Sąd skarżącego do usunięcia braków skargi w tym zakresie. Wymóg złożenia kompletnej skargi wraz z dokumentacją ciąży wyłącznie na skarżącym, gdyż to on zobligowany został do dostarczenia takiego materiału dowodowego, który umożliwi Sądowi merytoryczne rozpoznanie skargi w zakreślonym 30 – dniowym terminie, bez potrzeby jego uzupełniania przez Sąd. Ustawodawca poprzez modyfikację sądowego postępowania (m.in. skrócenie terminu do złożenia skargi, wyeliminowanie pośrednictwa organu przy jej wniesieniu, wprowadzenie terminu do rozpoznania skargi) miał na względzie uzyskanie efektu szybkości postępowania. W związku z tym, przepis art. 30c ust. 5 ustawy, przewidujący, że w razie wystąpienia braków skargi w nim wymienionych, skargę pozostawia się bez rozpatrzenia, należy stosować bez potrzeby uzupełniania braków pisma zgodnie z art. 49 p.p.s.a. Sąd w składzie orzekającym w sprawie w pełni podziela stanowisko zawarte w postanowieniu z dnia 29 lipca 2009r., sygn. akt II GSK 568/09, gdzie Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przepis art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r. znosi stosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a. w stosunku do skargi niekompletnej. Zatem wezwanie do uzupełnienia braków skargi wniesionej na podstawie art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. dotyczyć może np. uzupełnienia braku odpisu skargi, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Jednakże podkreślić należy, że nawet gdyby strona uzupełniła brak formalny skargi i złożyła wymagany jej odpis nie miałoby to wpływu na treść podjętego rozstrzygnięcia.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że skarżąca wniosła skargę niekompletną, co skutkuje pozostawieniem jej bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.