Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 887/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-08-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 151, art. 184
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 14, art. 15
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Irena Kamińska sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska (spr.) sędzia del. NSA Jerzy Solarski Protokolant Karolina Kubik po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2012 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej J. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2012 r. sygn. akt II SAB/Wa 243/11 w sprawie ze skargi J.S. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej żądanej we wniosku z dnia [...] maja 2011 r. oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 10 stycznia 2012 r., sygn. akt II SAB/Wa 243/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. S. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej żądanej we wniosku z dnia 16 maja 2011 r.

Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym.

Pismem z dnia 16 maja 2011 r. skierowanym pocztą elektroniczną, a następnie złożonym w urzędzie J. S. zwrócił się do organu, w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej o pilne udzielenie informacji publicznej. Skarżący wniósł m.in. o udzielenie informacji z jakich źródeł pochodzi dofinansowanie w kwocie 85 924,80 zł na realizację projektu "Rozwój dostępu do Internetu w Gminie K. dla mieszkańców zagrożonym wykluczeniem cyfrowym", wydanie odpisu umowy na wydatkowanie tych środków wraz z wszelkimi załącznikami oraz odpisu sprawozdania rozliczenia z ich wydatkowania dla instytucji dotującej; szczegółowe poinformowanie na co gmina wydała dotychczas w ramach realizacji powyższego programu kwotę [...] zł oraz doręczenie odpisów faktur z tym związanych, wniosków o płatność a także odpisów przekazanych dotychczas instytucji informacji i wyjaśnień nt. realizacji ww. projektu; a także innych umów dotyczących ww. projektu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący podniósł, że pomimo upływu ustawowego terminu, informacja żądana w piśmie z dnia 16 maja 2011 r. nie została udzielona, organ nie podjął czynności i pozostaje w bezczynności.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy K., wniósł o oddalenie skargi, ewentualnie o jej odrzucenie. Organ zaznaczył, iż w dniu 2 czerwca 2011 r. pismem o nr [...] dokonał stosownej czynności materialno-technicznej udzielając informacji. Wspomnianą odpowiedź uzupełniono pismem z dnia 6 czerwca 2011 r. nr [...]. Skarżący został poinformowany o obszerności wnioskowanej dokumentacji jak i o możliwości zapoznania się z nią we wskazanym przez niego terminie w siedzibie urzędu, a także o ewentualności poniesienia przez niego kosztów z uwagi na konieczność przetworzenia niektórych informacji.

Rozpoznając wniesioną skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przytoczył treść wniosku skarżącego z dnia 16 maja 2011 r. oraz treść odpowiedzi udzielonych przez Wójta Gminy K.

Sąd wskazał, iż postępowanie wywołane skargą na bezczynność organu cechuje specyfika polegająca na tym, że Sąd nie wnika w merytoryczną i procesową poprawność wydanego przez organ aktu, a bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie została dokonana czynność lub czy z innych powodów organowi nie można zarzucić stanu bezczynności.

Celem skargi na bezczynność jest zwalczanie zwłoki w załatwieniu sprawy. Pozostawanie w bezczynności przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej oznacza, niepodjęcie stosownych czynności, tj. nieudostępnienie informacji, ani niewydanie decyzji o odmowie jej udzielenia.

Sąd stwierdził, iż w niniejszej sprawie Wójt Gminy K. nie pozostaje w bezczynności. Udzielenie informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej jest zespołem określonych czynności materialno-technicznych. Odpowiedzią organu na wniosek skarżącego, były dwa pisma z dnia 2 i 6 czerwca 2011 r. Organ udzielił informacji dotyczących projektu "Rozwój dostępu do Internetu w Gminie K. dla mieszkańców zagrożonych wykluczeniem cyfrowym". Ponadto poinformował skarżącego, zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, o obszerności dokumentacji objętej wnioskiem, a także o konieczności przetworzenia niektórych informacji, co wiąże się z poniesieniem stosownych kosztów.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł J. S. reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu.

Wyrok zaskarżono w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj.:

1) art. 149 w związku z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez uznanie, iż Wójt Gminy K. nie pozostawał w bezczynności, gdyż udzielił informacji publicznej;

2) art. 151 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i oddalenie skargi.

W oparciu o powyższe zarzuty kasacyjne wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że Wójt Gminy K., nie udostępnił żądanej przez skarżącego informacji w terminie, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ponadto, zdaniem Skarżącego, przedstawienie informacji zupełnie innej niż ta, której oczekiwał oraz podanie informacji wymijającej również powoduje, iż organ ten pozostawał w bezczynności.

Skarżący stwierdził, iż pisma wójta z dnia 2 i 16 czerwca 2011 r. nie wypełniały żądania wniosku skarżącego; nie wskazuje podstawy prawnej wysuniętego żądania odnośnie złożenia przez skarżącego ponownego wniosku, ani nie wyznacza terminu jego złożenia; wskazuje błędnie na konieczność przetworzenia informacji, które miałoby polegać de facto jej tzw. anonimizacji, wskazuje koszt przetworzenia jednej strony informacji, bez wskazania kosztu ostatecznego i podstawy prawnej naliczenia kosztów oraz nie zawiera wskazanego w nim załącznika. Skarżący wskazał, że żądana informacja powinna być udostępniona zgodnie z wnioskiem, bowiem nie wymagała przeniesienia na jakiś szczególny nośnik. Ponadto Wójt Gminy K. może domagać się zwrotu jedynie rzeczywistych kosztów przesłania informacji, czyli tak naprawdę nośnika, np. płyty CD, DVD. Natomiast nie obejmuje to opłat za wysyłanie informacji drogą e-mailową, ryczałtów za ksero czy kosztów pracy urzędników.

Zdaniem Skarżącego, pisma z dnia 2 i 6 czerwca 2011 r. nie stanowiły udzielenia informacji publicznej, ale stanowiły jedynie próbę zniechęcenia Skarżącego do uzyskania wnioskowanej informacji poprzez sugestię konieczności poniesienia nieokreślonych kosztów.

W tym stanie sprawy Naczelny sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie miała usprawiedliwionej podstawy i w związku z tym podlegała oddaleniu.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę związany jest granicami skargi kasacyjnej, a z urzędu bierze pod uwagę jedynie przesłanki nieważności postępowania sądowego określone w art. 183 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oznacza to, iż Sąd nie posiada kompetencji do uzupełniania, precyzowania czy też zmiany wskazanych w skardze kasacyjnej zarzutów. W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki nieważności, a więc rozpoznano skargę kasacyjną stosownie do podniesionych zarzutów, które sprowadzają się do naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 149 w zw. z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w zw. z art. 13 ust. 1 ww. ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz art. 151 p.p.s.a.

Zarzuty te nie są zasadne. W sytuacji bowiem gdy Sąd I instancji uznał, iż organ nie pozostawał w bezczynności zobligowany jest skargę w tym zakresie oddalić stosownie do art. 151 p.p.s.a. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Wbrew twierdzeniom skargi kasacyjnej organ wywiązał się z obowiązku udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej. Wynika to wprost z pisma z dnia 2 czerwca 2011 r. Udostępniono kopie stosownych dokumentów, a co do pozostałych z uwagi na ich obszerność (4 tomy skorowidzów) i konieczność podjęcia określonych czynności, wskazano możliwość zapoznania się z nimi w dogodnym czasie w siedzibie organu. Możliwość taką przewiduje art. 14 ust. 2 ww. ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub formie określonych we wniosku, organ powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie.

Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie i zasadnie Sąd I instancji uznał, że organ nie pozostawał w bezczynności. Kwestia czy prawidłowo organ w piśmie tym zawarł informację co do wysokości dodatkowych kosztów, jakie miałby ponieść skarżący w przypadku nadal żądania udostępnienia informacji publicznej we wnioskowanej formie, pozostają poza sferą ocenną Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak jest bowiem w tym zakresie stosownego zarzutu naruszenia art. 14 i 15 cyt. ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Na marginesie podnieść należy, iż ustawa o dostępie do informacji publicznej przewiduje możliwość udostępniania informacji publicznej w formie m.in. kopii takiej informacji, natomiast nie przewiduje jej udostępniania w formie odpisu. Wydawanie bowiem odpisów określonych dokumentów podlega rygorom innych aktów prawnych. W związku z tym udostępnienie skarżącym danej informacji publicznej nie musi nastąpić w formie odpisu jak tego żądał skarżący we wniosku, ale ewentualnie w formie kopii.

Z tych wszystkich względów uznając, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy, Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 184 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.

Natomiast o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej z urzędu orzeka Wojewódzki Sąd Administracyjny stosownie do swoich kompetencji.