Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 592/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-10-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1, art. 200, art. 205 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 121 par. 1, art. 122
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Wolna – Kubicka Sędzia WSA Karol Pawlicki Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2015r. sprawy ze skargi A SA na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za rok 2011 I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej A SA kwotę [...] zł ( [...] złotych 00//100 ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., działając na podstawie art. 13 § 1 pkt 3 oraz art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., zwanej dalej: O.p.) w zw. z art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1, art. 5 ust. 1, art. 6 ust. 1, 6 i 9 oraz art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j, Dz.U. z 2014 r., poz. 849, zwanej dalej: u.p.o.l.), a także Uchwał Rady Miasta P.: nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. w sprawie stawek podatku od nieruchomosci na 2010 r. oraz nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r. w sprawie zwolnień z podatku od nieruchomości, utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] września 2014 r., określającą spółce A z siedzibą w P., zwanej dalej skarżącą, wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2011.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym.

Skarżąca była podatnikiem podatku od nieruchomości położonej w P. przy ul. [...] od grudnia 2008 r. W złożonej [...] stycznia 2010 r. deklaracji na podatek od nieruchomości za 2011 r. skarżąca deklarowała do opodatkowania:

– budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. [...] m2,

– grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. [...] m2,

– budowle o wartości [...] zł.

Dnia [...] września 2013 r. do Urzędu Miasta wpłynęła korekta deklaracji na podatek od nieruchomości za 2011 r., w której spółka wykazała zwolnienie, kwalifikując obiekt położony na nieruchomości jako halę sportową i przeniosła do zwolnień całą powierzchnię gruntów tj. [...] m2, budowle o wartości [...] zł oraz budynek o powierzchni [...] m2. Powierzchnię budynku [...] m2 wykazano do opodatkowania. Ponadto Strona złożyła dokumenty konieczne przy udzieleniu pomocy de minimis.

Organ podatkowy pismami z dni [...] września 2013 r., [...] października 2013 r., [...] i [...] listopada 2013 r. oraz [...] grudnia 2013 r. wezwał Spółkę do przesłania dodatkowych wyjaśnień dotyczących:

– dokumentu potwierdzającego, że jest to hala sportowa

– dodatkowej fotografii budynku (zewnętrznej i wewnętrznej)

– szczegółowego zestawienia wszystkich pomieszczeń wraz z powierzchniami

– szczegółowego zestawienia budowli

– szczegółowego zestawienia pomieszczeń zgłoszonych do opodatkowania i pomieszczeń zgłoszonych do zwolnienia,

− zestawienia ewidencji środków trwałych

W odpowiedzi z dnia [...] października 2013 r. skarżąca ograniczyła się do przesłania artykułów prasowych z odbywających się zawodów wraz ze zdjęciami zdobywców pucharów oraz zdjęcia fragmentu sali bowlingowej .

W odpowiedzi przesłanej w dniu [...] października 2013 r. na wezwanie z dnia [...] października 2013 r. Spółka poinformowała, że wnosi o uwzględnienie dokumentacji znajdującej się w posiadaniu Urzędu Miasta, bowiem fakty znane organowi z urzędu nie wymagają dowodu, ponadto poinformowała, że zostało skierowane pismo do Urzędu Miasta, zawierające wniosek o wydanie jednoznacznej opinii na temat tego, czy przedmiotowy obiekt jest halą sportową i spełnia wymogi do uznania go za taką. Po otrzymaniu pisemnego zaświadczenia, zobowiązała się do jego przekazania, celem ostatecznego wyjaśnienia i załatwienia. Takiego zaświadczenia Spółka nie złożyła.

Organ ustalił, że Wydział Sportu otrzymane pismo przekazał do Wydziału Urbanistyki i Architektury. Z przesłanej odpowiedzi udzielonej przez Wydział Urbanistyki i Architektury wynika, że podanie wniosła obecna właścicielka nieruchomości, która również ubiega się o zwolnienie z tytułu uchwały Rady Miasta P. nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r. w sprawie zwolnień z podatku od nieruchomości (obiekty sportowe), zwanej dalej Uchwałą. Wydział Urbanistyki zaświadczył, że dla przedmiotowego obiektu została wydana w dniu [...] września 1997 r. decyzja pod nazwą [...] (według poprzedniej numeracji porządkowej). Zatwierdzony ww. decyzją projekt budowlany określał przeznaczenie obiektu i jego program użytkowy jako: ogólnodostępne [...] rekreacyjne, ogólnorozwojowe, rehabilitacji ruchowej, kuracji odchudzającej, a także funkcję klubu towarzyskiego. Na parterze znajdować się miała kręgielnia ze swoim zapleczem, bar i restauracja, gry komputerowe, na piętrze natomiast fitness club oraz administracja [...]. W dniu [...] marca 1998 r. została wydana decyzja o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego.

W dniu [...] listopada 2013 r. Spółka przesłała opinię rzeczoznawcy majątkowego biegłego w dziedzinie budownictwa w zakresie powierzchni użytkowej budynku w związku z przeprowadzoną inwentaryzacją budynku wraz ze szczegółowym zestawieniem wszystkich pomieszczeń w rozbiciu na powierzchnie pomieszczeń zgłoszonych do opodatkowania i pomieszczeń zgłoszonych do zwolnienia. W zakresie zestawienia budowli Spółka poinformowała, że obejmują one tylko dwie pozycje tj. ogrodzenie terenu oraz powierzchnię utwardzoną kostką brukową. W uzupełnieniu ww. pisma Spółka wyjaśniła, że istniejące na terenie nieruchomości oświetlenie i szlabany stanowią wyposażenie techniczne, a budka zlokalizowana pomiędzy szlabanami zawierająca sterownik do szlabanów i słup informacyjny jest w pełni zamortyzowana. Spółka poinformowała również, że nie posiada ewidencji środków trwałych.

W dniu [...] listopada 2013 r. Spółka złożyła ponownie korektę deklaracji za 2011r. wykazując do opodatkowania powierzchnię [...] m2 budynku oraz w zwolnieniu z Uchwały budynek o powierzchni [...] m2. Odpowiadając na kolejne wezwanie z dnia [...] grudnia 2013 r. Spółka przesłała w dniu [...] grudnia 2013 r. wykaz ewidencji środków trwałych oraz korektę deklaracji za 2011 r. wykazując dodatkowo w zwolnieniu budowle o wartości [...] zł. Spółka zadeklarowała w zwolnieniu całą powierzchnię gruntów tj. [...] m2, budowle o wartości [...] zł oraz budynek o powierzchni [...] m2. Powierzchnię budynku [...] m2 wykazano do opodatkowania.

W części zwolnionej budynku Spółka wykazała pomieszczenia takie jak: kręgielnię, fitness, aerobic, solarium, saunę damską i męską, gabinet masażu, salę konferencyjną, salę ćwiczeń, kasy, przedszkole, recepcję, biura, kotłownię, wiatrołap, komunikację, magazyn sprzętu, warsztat, pomieszczenie techniczne, korytarze, WC damskie, męskie i personelu, rozdzielnię, natryski damskie i męskie, szatnię damską i męską, przebieralnię, transformator, aneks oraz pomieszczenie sprzątaczek.

W decyzji z dnia [...] lutego 2014 r. organ orzekł brak podstaw do korzystania przez Spółkę ze zwolnienia z Uchwały, kwalifikując obiekt położony na nieruchomości przy ul. [...] jako halę sportową.

W wyniku odwołania wniesionego przez skarżącą w dniu [...] lipca 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uchyliło decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji powinien ustalić które pomieszczenia (o jakiej powierzchni) spełniały w roku podatkowym warunki uzasadniające uznanie ich za hale sportowe i infrastrukturę towarzyszącą (z ewentualnym wyłączeniem części zajętych na działalność handlową i gastronomiczną), a nadto wyjaśnić jakie budowle Podatnik uznał za podlegające zwolnieniu i na jakiej podstawie.

Organ przeprowadził dodatkowe postępowanie wyjaśniające korzystając również z materiałów, które zostały zgromadzone przy postępowaniu podatkowym wobec obecnej właścicielki, która ubiega się również o zwolnienie z tytułu Uchwały.

W dniu [...] sierpnia 2014 r. organ wydał postanowienie o włączeniu do akt postępowania podatkowego prowadzonego w sprawie określenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2011 rok dodatkowo zebrane dokumenty:

– protokół oględzin nieruchomości przy ul. [...] z dnia [...] marca 2014 r. wraz z dokumentacją fotograficzną,

– pismo z dnia [...] października 2013 r. skierowane do Wydziału Urbanistyki i Architektury w sprawie budynku przy ul. [...],

– opinię o budynku przy ul. [...] przesłaną przez Wydział Urbanistyki i Architektury z dnia [...] listopada 2013 r. oraz z dnia [...] listopada 2013 r.,

– pismo z dnia [...] października 2013 r. skierowane do Wydziału Sportu w sprawie wydania opinii dotyczącej obiektu budowlanego przy ul. [...],

– pismo Wydziału Sportu Urzędu Miasta P. z dnia [...] października 2013 r. dotyczące obiektu przy ul. [...].

W dniu [...] marca 2014 r. przeprowadzono oględziny przedmiotowej nieruchomości oraz wykonano dokumentację fotograficzną. W ich trakcie potwierdzono, że zgodnie z projektem budowlanym przedmiotowy budynek stanowi ,,ogólnodostępne [...] rekreacyjne, ogólnorozwojowe, rehabilitacji ruchowej, kuracji odchudzającej a także klubu towarzyskiego". Na parterze budynku znajduje się kręgielnia wraz z zapleczem technicznym, torami do gry oraz recepcją i pomieszczeniami towarzyszącymi oraz barem. Recepcja, bar oraz tory do gry stanowią jedno otwarte pomieszczenie. Na tej kondygnacji znajduje się również sala konferencyjna, restauracja stanowiąca odrębne pomieszczenie wraz z kuchnią i jej zapleczem. Na piętrze znajdują się pomieszczenia do uprawiania innych dyscyplin sportowych, Jest to przede wszystkim główna sala siłowni, sala do spinningu, ćwiczeń fitness, a całe zaplecze sanitarne służy użytkownikom tej części [...] i jest z nią powiązane funkcjonalnie. Ponadto na tym piętrze znajdują się pomieszczenia zajęte przez inne przedsiębiorstwa np. salon fryzjerski, gabinet odnowy biologicznej a także pomieszczenia biurowe, klub obsługi klienta, przedszkole (pomieszczenie dla dzieci rodziców, którzy korzystają z usług [...]), solarium i sauny.

Pełnomocnik Strony w dniu [...] maja 2014 r. złożył ponadto: opinię [...] oraz prywatną opinię sporządzoną na zamówienie [...] przez [...]. Z pierwszej z ww. opinii wynika, iż "obiekt jest typową halą sportową wyposażoną w sposób trwały, w tory i urządzenia do uprawiania dyscypliny sportowej BOWLING". Ponadto w hali organizowane są imprezy sportowe, obiekt gościł uczestników Mistrzostw Europy, a także jest miejscem treningów dla sportowców klubów [...] i członków Olimpiad Specjalnych Polska. Według drugiej ze wskazanych opinii, sporządzonej w dniu [...] kwietnia 2014 r., budynek [...] jest halą sportową w rozumieniu Uchwały. W opinii wskazano, że budynek ten został zaprojektowany jako hala o charakterze sportowo-rekreacyjnym, a także przeprowadzono analizę pojęcia obiektu budowlanego "hala sportowa" w oparciu o literaturę przedmiotu, przepisy ustawy Prawo budowlane wraz z załącznikami, rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2010 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych, Polskiej Klasyfikacji Obiektów oraz Wikipedię stwierdzając ostatecznie, iż przedmiotowy budynek jest halą sportową.

Decyzją z dnia [...] września 2014 r. Prezydent Miasta P. określił wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2011 r. na kwotę [...] zł.

W uzasadnieniu organ wskazał m.in., że są podstawy do korzystania przez skarżącą do zwolnienia z uchwały w sprawie zwolnień z podatku od nieruchomości (obiekty sportowe) oraz do sklasyfikowania obiektu położonego na przedmiotowej nieruchomości jako hali sportowej, odnosząc się do art. 21 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, § 65 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2001 r., nr 38, poz. 454, zwanego dalej rozporządzeniem ws. ewidencji) oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2010 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (Dz. U. z 2010 r., Nr 242, poz. 1622). Organ podkreślił jednak, że części pomieszczeń, jak np. kotłowni, sali konferencyjnej, sauny czy przedszkola oraz wykazanych przez skarżącą jako zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej - nie można uznać za pomieszczenia zajęte na prowadzenie zadań z zakresu kultury fizycznej realizowanych przez sport i rekreację ruchową. Tym samym z budynku o powierzchni [...] m2 należało objąć zwolnieniem tylko część budynku, wyłączając ze zwolnienia powierzchnię [...] m2. Nadto jako infrastruktura towarzysząca, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 7 uchwały Rady Miasta P. z dnia [...] listopada 2007 r. zwolnieniu podlegała jedynie część budowli o wartości [...] zł – ogrodzenie terenu, powierzchnia utwardzona kostką brukową, lampa parkingowa, szlabany wjazdowe, budka sterownika parkingowego; pozostała część budowli o wartości [...] zł – słup reklamowy i plafon [...] – podlegać będą opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Wysokość podatku określono na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 3, art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 1-3 i ust. 3 - 7 ustawy z dnia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 95 poz. 613 ze zm., zwanej dalej: u.p.o.l.).

W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca Spółka, reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w części i w tym zakresie orzeczenie co do istoty sprawy, a w konsekwencji zmianę ww. decyzji poprzez zaliczenie pomieszczenia zajętego na przedszkole jako pomieszczenia zajętego na prowadzenie zadań z zakresu kultury fizycznej realizowanych przez sport i rekreację ruchową, oraz pomieszczeń takich jak: kotłownia, wiatrołap, komunikacja, rozdzielnia, transformator, pomieszczenia techniczne, warsztat, kasa, recepcja, sauna do infrastruktury towarzyszącej i objęcie części budynku, w której znajdują się ww. pomieszczenia zwolnieniem z podatku od nieruchomości.

W uzasadnieniu pełnomocnik stwierdził, iż organ nie wykazał by ta infrastruktura towarzysząca, konieczna ze względów technicznych bądź użytkowych, została zajęta na prowadzenie działalności gastronomicznej bądź handlowej, zgodnie z § 1 ust. 2 pkt 4 i 7 Uchwały Rady Miasta P. z dnia [...] listopada 2007 r. w sprawie zwolnień z podatku od nieruchomości. Skarżąca podkreśliła, że nie ma zwolnienia przedmiotowego, którego nie można przypisać określonemu podmiotowi. Ponadto przedszkole w obiekcie jest nieodpłatne i nie służy prowadzeniu działalności gospodarczej, znajdują się w nim urządzenia, które mają służyć rozwojowi fizycznemu dzieci. Pozostałe pomieszczenia stanowią infrastrukturę towarzyszącą, bowiem ocena powinna zależeć od charakteru i funkcji spełnianych względem obiektu sportowego. Sauna jest połączona funkcjonalnie z łazienkami i prysznicami, które stanowią infrastrukturę towarzyszącą. Ponadto skoro organ uznał budkę sterownika parkingowego za infrastrukturę towarzyszącą - tym bardziej winien uznać za taką kasę czy recepcję. Organ nie zastosował się do zaleceń SKO i nie ustalił jakie pomieszczenia i o jakiej powierzchni spełniały warunki uzasadniające uznanie ich za infrastrukturę towarzyszącą. Nadto pełnomocnik skarżącej, odwołując się do ulgi meldunkowej wskazywał, że zwolnieniu powinien podlegać nie tylko grunt pod halą.

Decyzją z dnia [...] lutego 2015 r., wskazaną we wstępie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ wskazał, że organ I instancji dokonał prawidłowej kwalifikacji pomieszczeń do zwolnienia, natomiast pomieszczenia i urządzenia wskazywane przez skarżącą mają związek funkcjonalny, lecz nie bezpośredni. Ponadto obsługują one części budynku o charakterze komercyjnym. Odnośnie sauny - jest ona niezależna od łazienek, nie jest bezpośrednio związana ani konieczna do korzystania z hali sportowej. Przedszkole, służące jako przechowalnia dzieci klientów ze względu na małą powierzchnię nie może zostać zakwalifikowane jako hala sportowa. Ponadto życzliwe i korzystne dla skarżącej zaliczenie przez organ I instancji budowli na zewnątrz nie uzasadnia roszczeń skarżącej do rozszerzającej wykładni obejmującej pomieszczenia wewnątrz budynku.

W skardze na powyższą decyzję skarżąca, reprezentowana przez doradcę podatkowego, wniosła o uchylenie decyuzji w całości oraz decyzji ją poprzedzającej i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji, a także zasądzenie kosztów. Decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie § 1 ust. 2 pkt 7 Uchwały przez niedozwoloną rozszerzającą wykładnię powołanego przepisu na skutek sprzecznego z brzmieniem oraz celem przepisu przyjęcia rozróżnienia infrastruktury towarzyszącej ogólnodostępnym obiektom zajętym na prowadzenie zadań z zakresu kultury fizycznej realizowanych przez sport i rekreację ruchową na powiązaną z funkcjonowaniem obiektu bezpośrednio lub pośrednio oraz przez uznaniowe wyłączanie na tej podstawie niektórych elementów infrastruktury towarzyszącej spod zwolnienia z podatku od nieruchomości.

W uzasadnieniu skarżąca podniosła, iż katalog elementów infrastruktury towarzyszącej obiektowi sportowemu wskazany w Uchwale jest przykładowy, czemu dały wyraz organy obu instancji w swych decyzjach, przy czym wyłącznie dotyczy wyłącznie infrastruktury faktycznie zajętej na prowadzenie działalności handlowej lub gastronomicznej, co nie znajduje zastosowania w stanie faktycznym. Prawodawca nie rozgraniczył infrastruktury na towarzyszącą bezpośrednio i pośrednio. Takie rozróżnienie jest sprzeczne z wykładnią jezykową, ale także z ideą i celem zwolnienia. W ocenie pełnomocnika skarżącej przyjęte prez organy argumenty są absurdalne – np. uznanie elementów infrastruktury jak ogrodzenie czy obszar utwardzony kostką brukową i budka sterownika parkingowego przy jednoczesnym pominięciu przedmiotowych pomieszczeń jak kotłownia, recepcja czy transformator. W ocenie skarżącej trudne do wyobrażenia jest rekreacja ruchowa w obiekcie bez zaplecza rekreacyjnego jak sauny czy pomieszczenie dla dzieci. Organy naruszyły w postępowaniu art. 120 i 121 O.p. poprzez działanie na podstawie niedozwolonych przesłanek stosowania zaskarżonych przepisów Uchwały.

W odpowiedzi na skargę Samorzadowe Kolegium Odwoławcze w P. podtrzymało dotychczasowe stanowisko zawarte w uzasadnieniu decyzji, wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna, choć z innych przyczyn niż wskazane zostały w jej zarzutach.

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1259 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem. W myśl zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", w przypadku, gdy sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję w całości lub części albo stwierdza ich nieważność bądź też stwierdza wydanie decyzji z naruszeniem prawa. Przepis ten nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom podatkowym można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Istotą sporu w niniejszej sprawie było wystąpienie przesłanek do zastosowania

zwolnienia z tytułu uchwały Rady Miasta P. z dnia [...] listopada 2007 r. w sprawie zwolnień z podatku od nieruchomości (obiekty sportowe).

Zgodnie z § 1 pkt 1 www. uchwały zwolnieniu z podatku od nieruchomości podlegają grunty, budynki lub ich części oraz budowle o charakterze ogólnodostępnym, zajęte na prowadzenie zadań z zakresu kultury fizycznej, natomiast zgodnie z § 1 pkt 2 ww. uchwały zwolnieniu podlegają następujące obiekty sportowe zajęte na prowadzenie zadań z zakresu kultury fizycznej realizowanych przez sport i rekreację ruchową, wraz z zajętym przez nie gruntem; takie jak:

1) baseny, pływalnie i kąpieliska zorganizowane,

1) stadiony,

2) boiska,

1) hale sportowe,

1) lodowiska sztuczne,

2) przystanie wodne,

3) infrastruktura towarzysząca obiektom wymienionym w punktach 1) - 5), typu szatnie, zaplecze sanitarno-higieniczne, trybuny z wyjątkiem zajętej na prowadzenie działalności handlowej lub gastronomicznej.

Organ I instancji wskazał, odnosząc się do art. 21 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, a także rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2001 r., nr 38, poz. 454 ze zm.) w zw. z § 65 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2010 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (Dz.U. z 2010 r., nr 242, poz. 1622 ze zm.), iż wśród budynków niemieszkalnych wyróżnia się m.in. rodzaj 107, który obejmuje takie budynki jak m.in. budynki przeznaczone na imprezy sportowe w halach. Na tej podstawie organ uznał, że przedmiotowy budynek może zostać zakwalifikowany jako hala sportowa.

W dalszych rozważaniach organ I instancji wykazywał, że zwolnieniu będzie podlegał budynek w całości lub w części wraz z zajętym przez niego gruntem o ile w całości lub w części jest zajęty na prowadzenie zadań z zakresu kultury fizycznej realizowanych przez sport i rekreację ruchową. Z tego względu organ opodatkował m.in. wiatrołap, przedsionek, pomieszczenie techniczne, część korytarzy i WC, transformator czy rozdzielnię oraz pomieszczenie sprzątaczek.

Należy jednak wskazać, że zgodnie z § 1 ust. 2 pkt 7 uchwały Rady Miasta P. zwolnieniu podlegała infrastruktura towarzysząca obiektu sportowego. Jak wynika z uzasadnienia decyzji organu I instancji, za taką nieoczekiwanie uznana została np. budka sterownika parkingowego, natomiast nie wykazano, dlaczego opodatkowaniu podlega, przy uznaniu budynku za halę sportową, jedynie jego część, z wyłączeniem m.in. części zaplecza sanitarno-higienicznego. Organy jednak w niewielkim stopniu odniosły się do wskazania, z jakich względów uznały poszczególne pomieszczenia i części nieruchomości za podlegające bądź niepodlegające zwolnieniu.

W szczególności organ II instancji w swej decyzji niemal nie zawarł własnych rozważań, głównie przytaczając stan faktyczny oraz ograniczając się do stwierdzenia, iż życzliwe potraktowanie urządzeń na zewnątrz obiektu nie może stanowić podstawy roszczeń co do zwolnienia pomieszczeń wewnątrz budynku. Niezrozumiałe jest również odnoszenie się do pomieszczenia dla dzieci jako hali sportowej czy wskazywanie na niebezpośredni związek sauny z resztą pomieszczeń.

Istotnym w zakresie ustaleń związanych z wystąpieniem przesłanek do zastosowania zwolnienia z tytułu uchwały Rady Miasta P. z dnia [...] listopada 2007 r. w sprawie zwolnień z podatku od nieruchomości (obiekty sportowe) jest również określenie związku poszczególnych pomieszczeń związnych z funkcją obiektu jako obiektu o charakterze sportowym, ich uzupełniajacego charakteru, czy też niezbędnego korzystania z nich w ramach prowadzonej działalnosci rekreacyjnej, czy też sporowej.

W żadnym zakresie element ten nie był przedmiotem oceny organu odwoławczego, który powielił stanowisko organu I instancji.

W zaistniałej sytuacji stwierdzić należało, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem zasady zaufania do organów podatkowych wyrażonej w art. 121 § 1 O.p. i zasady prawdy obiektywnej określonej w art. 122 O.p.

Z powyższych względów Sąd uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i c p.p.s.a. O kosztach postępowania orzekł zaś na mocy art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.