Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 821/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2014-09-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy przez zwolnienie od wpisu od skargi
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 1 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. H. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od marca do czerwca 2012 r. i od stycznia do lipca 2013 r. oraz orzeczenie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki, postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Wnioskiem uzupełnionym na urzędowym formularzu PPF w dniu 28 lipca 2014r., skarżąca E. H. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Referendarz sądowy na podstawie oświadczenia wnioskodawczyni o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach, dokumentów źródłowych oraz dodatkowych oświadczeń nadesłanych na zarządzenie z dnia 31 lipca 2014 r. (doręczone stronie w dniu 6 sierpnia 2014 r.), ustalił, że wnioskodawczyni prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem, 30 letnim bezrobotnym synem Tomaszem oraz 18 letnią córką. Drugi dorosły syn przebywa za granicą. Wnioskodawczyni i jej mąż zatrudnieni są na umowę o pracę ze średnim wynagrodzeniem 2636 i 2732 zł brutto miesięcznie. Obecnie zamieszkują u rodziców z powodu braku mieszkania, przyczyniają się do opłat mieszkaniowych. W związku z zakończeniem działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki jawnej i odmową sądu na przeprowadzenie postępowania upadłościowego (zobowiązania spółki przekraczają kwotę 3.600.000zł) nie posiada środków na uiszczenie kosztów sądowych. Koszty utrzymania rodziny pochłaniają całość zarobionych środków, często na bieżące utrzymanie jeszcze brakuje. Wskazała wnioskodawczyni, że w 2012 r. i 2013 r. dla ratowania spółki zaciągnęła z mężem kredyty w kwocie 350.000 zł i 120.000 zł, których jeszcze nie zaczęli spłacać.

Wnioskodawczyni przedstawiła postanowienie sądu z 2 stycznia 2014 r. o umorzeniu prowadzonej egzekucji wobec spółki z uwagi na fakt, że z egzekucji nie uzyska się sumy wyższej od kosztów egzekucyjnych. Stany rachunków bankowych należących do prowadzonej spółki są ujemne.

W tak ustalonym stanie faktycznym referendarz sądowy stwierdził, że sytuacja finansowa wnioskodawczyni i jej rodziny jest zła i obecnie nie ma ona realnych możliwości poniesienia kosztów związanych z zainicjowanym postępowaniem sądowym. Wysoki poziom zadłużenia oraz stosunkowo niskie stałe dochody nie pozwalają na twierdzenie, że wnioskodawczyni posiada środki na uiszczenie wpisu od wniesionej skargi. Oznacza to, że zasadne jest przyznanie w chwili obecnej zwolnienie od wpisu od wniesionej skargi, gdyż skarżąca uzyskuje stałe dochody, jej mąż również, zatem sytuacja może ulec poprawie.

Z tych względów uznano, że wnioskodawczyni wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.