Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 205/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-09-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 230 par 1 i 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 7 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W.Z. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 7 marca 2017 r. sygn. akt I SA/Ke 179/17 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi W.Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 14 grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2010 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 7 marca 2017 r. W.Z. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za kwiecień 2010 r.

Pismem z 4 kwietnia 2017 r. zostało wniesione zażalenie na powyższe zarządzenie. Skarżący wskazał, że wnosi o uchylenie zarządzenia oraz wyznaczenie jednego wpisu w wysokości 500 zł w sprawach zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące w latach 2009-2011. Podkreślił, że przedmiotem sporu jest wysokość zobowiązania w poszczególnych miesiącach 2009-2011, wynikająca z zakwestionowania rzetelności faktur wystawionych we wskazanym okresie. Określenie zobowiązania podatkowego za poszczególne miesiące bazuje na analogicznej argumentacji, a jedyną zmienną stanowią numery i kwoty wynikające z zakwestionowanych faktur. W tej sytuacji, pomimo tożsamości podmiotowej oraz przedmiotowej, traktowanie wymiaru podatku za poszczególne miesiące jako odrębnego postępowania narusza zasady ekonomiki procesowej i powoduje podzielenie jednej sprawy na 24 postępowania sądowe, które najprawdopodobniej zostaną rozpatrzone na jednym terminie rozprawy. Ponadto skarżący będzie w sposób nieuzasadniony obciążony koniecznością uiszczenia wpisu w wysokości 24-krotnej niż wpis należny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Z treści art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: "P.p.s.a.") wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z tego rodzaju pism jest skarga. Strona skarżąca ma zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od każdej wnoszonej skargi, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (art. 239 § 1 pkt 1-3 P.p.s.a.), bądź postanowienia przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (art. 239 pkt 4 P.p.s.a.).

Bez znaczenia dla omawianego obowiązku jest okoliczność, czy rozstrzygnięcia administracyjne będące przedmiotem różnych skarg, jak i same te skargi są podobne lub pozostają ze sobą w związku. Wprawdzie w takiej sytuacji możliwe jest zarządzenie połączenia przez sąd kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia (art. 111 § 2 P.p.s.a.), jednakże nawet w takim przypadku strona ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od każdej ze skarg w połączonych sprawach.

Zgodnie ze wskazanym w zaskarżonym zarządzeniu art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy opłata taka nie została uiszczona, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Przewodniczący prawidłowo zatem wezwał skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionej skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Wspomniany rygor wynika z treści art. 220 § 3 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Przedmiotem zaskarżenia w sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 14 grudnia 2016 r., którą organ utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z 19 grudnia 2014 r. określającą skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za kwiecień 2010 r. Sprawa niniejsza nie należy zatem do kategorii spraw, w których nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 239 P.p.s.a.). Z akt sprawy nie wynika także, by skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Oznacza to, że na skarżącym ciąży obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od skargi wniesionej w niniejszej sprawie.

Powyższe oznacza, że zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego odpowiada prawu i dlatego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia