Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1829/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie asesor WSA Agnieszka Wójcik, sędzia WSA Marek Wroczyński (spr.), Protokolant Dominik Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2006 roku sprawy ze skargi M. W. i G. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżone postanowienie jak również utrzymane nim w mocy postanowienie organu pierwszej instancji, 2. orzeka, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżących M. W. i G. W. kwotę 355 (trzysta pięćdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Syg. akt IV S.A/ Wa 1829/06

Uzasadnienie

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu zażalenia M. W. i G. W. zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2006 roku działając na podstawie art.144 kpa w związku z art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art.62 ust.2 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym [ DZ.U nr 80 poz.717 , z póź. zmianami ] utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Gminy K. z dnia [...] lutego 2006 roku o zawieszeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z garażem - I etap i budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z powierzchnią usługowo-handlową-II etap , na terenie działek o nr ewidencyjnych [...],[...]i [...] z obrębu [...] w K. przy ulicy [...], do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego .

W uzasadnieniu organ wskazał ,iż zgodnie z dyspozycją art.62 ust.2 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym [ DZ.U nr 80 , poz.717 , z późniejszymi zmianami ] jeżeli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy obszaru w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego , postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy zawiesza się do czasu uchwalenia planu .Obowiązek taki stosownie do art. 14 ust.7 powyższej ustawy istnieje wtedy gdy wymagają tego przepisy odrębne . Obowiązek uchwalenia planów nakłada również art.38 ust.2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o lecznictwie uzdrowiskowym , uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych [ DZ.U nr 167 , poz.1399 ] w myśl którego gmina , która uzyskała status uzdrowiska lub obszaru ochrony uzdrowiskowej, sporządza i uchwala miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego na zasadach określonych w odrębnych przepisach , w terminie dwóch lat od uzyskania statusu .

Zdaniem organu wyżej cytowany przepis nakłada na gminę K. obowiązek sporządzenia i uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego . Załącznik do zarządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia [...] lipca 1967 roku w sprawie wykazu miejscowości uznanych za uzdrowiska [ MP nr [...] , poz.[...] , z późniejszymi zmianami ] wśród miejscowości zaliczonych za uzdrowiska wymienia m.in. S...Zgodnie z dyspozycją art.59 ust.1 ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym , uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych , obszary uznane za uzdrowiska na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów stają się uzdrowiskami w rozumieniu niniejszej ustawy . Powyższe oznacza , że w chwili obecnej K. posiada status uzdrowiska .

Odnosząc się do zarzutów odwołania iż nie uwzględnienia przez organ pierwszej instancji przepisów intertemporalnych - art.38 ust.1 ustawy z 28 lipca 2005 roku o lecznictwie uzdrowiskowym , uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych organ podnosił iż powołany przez skarżących przepis ma znaczenie dla oceny jakie przepisy winny być stosowane w postępowaniach , które zostały wszczęte w uprzednio obowiązującym stanie prawnym Jednakże

rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zostało wydane na podstawie art.62 ust.2 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wprowadzającym obowiązek zawieszania postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy w odniesieniu do obszarów , co do których istnieje obowiązek sporządzania planu miejscowego wynikający z odrębnych przepisów .Obowiązek ten istniał przed wejściem w życie przepisów ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o lecznictwie uzdrowiskowym , uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych [ DZ.U nr 167 , poz.1399 ] co spowodowało ,że argument skarżących nie mógł zostać uwzględniony .

M. W. i G. W. w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2006 roku wnosili o jego uchylenie oraz o uchylenie poprzedzającego go postanowienia Burmistrza Gminy K. w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania w kwocie 355 zł, w tym kosztów wynagrodzenia pełnomocnika w kwocie 240 zł. Postanowieniom organów obu instancji zarzucali naruszenie prawa materialnego poprzez niedopuszczalne zastosowanie art.62 ust.2 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym [ DZ.U nr 80 , poz. IM ze zmianami ], wbrew treści art.61 § 2 w związku z art.38 ust.1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o lecznictwie uzdrowiskowym , uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz gminach uzdrowiskowych [ DZ.U nr 167 poz. 1399 ] W uzasadnieniu skargi podnosili oni, że zasadniczo spór dotyczy kwestii, co należy rozumieć pod pojęciem " przepisy dotychczasowe ", w rozumieniu zawierającego normę intertemporalną przepisu art.61 ust.2 ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym , zgodnie z którym do postępowań w sprawach , o których mowa w art.38 ust.1 , wszczętych , a nie zakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy , stosuje się przepisy dotychczasowe .

Jednym z postępowań wskazanych w art.38 ust.1 ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym jest lokalizacja budownictwa wielorodzinnego i jednorodzinnego / art. 38 ust.1 pkt 1 lit. b cyt. ustawy /, zatem do postępowań w sprawie lokalizacji stosuje się przepisy dotychczasowe , a więc obowiązujące do dnia 1 października 2005 roku .W ocenie skarżących jasne jest zatem , że skoro przepisem intertemporalnym objęte jest postępowanie lokalizacyjne , stosuje się do tego przepisy dotychczasowe Tym samym -jeśli bezsporne jest, że w świetle przepisów obowiązujących przed dniem 1 października 2005 roku nie było prawnych podstaw do zawieszenia postępowania , nie można doszukiwać się ich w nowych przepisach . Nie ma zatem znaczenia , że art.62 ust.2 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym obowiązywał przed wejściem w życie ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym , skoro nie miał w sprawie zastosowania , bez powiązania z nowymi przepisami. W ocenie skarżącego organy nieprawidłowo wywodzą konieczność jego użycia w związku ze zmianą stanu prawnego . Organy stosują " nowe " przepisy dla oceny istnienia przesłanki zawieszenia , a to w jego ocenie jest niedopuszczalne w myśl przepisów intertemporalnych w stosunku do postępowań wszczętych , a nie zakończonych przed wejściem w życie ustawy z 28 lipca 2005 roku o lecznictwie uzdrowiskowym , uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz gminach uzdrowiskowych .

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko .

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Uprawnienia wojewódzkich sadów administracyjnych , określone między innymi art. 1 § 1 i 2 usatwy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sadów administracyjnych [ DZ.U nr 153 , poz.1269 ] oraz art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi - zwanej dalej P.p.s.a [ Dz.U nr 153 , poz.1270 , ze zmianami ] sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem Jak stanowi przepis art. 134 § 1 P.p.s.a sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną. W ocenie sądu skarga jest zasadna i prowadzi do uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji. Zaskarżone postanowienie zostało oparte między innymi na przepisie art.62 ust.2 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym [ DZ.U nr 80 , poz.717 ze zm. ], w myśl, którego " jeżeli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy obszaru , w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego , postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy zawiesza się do czasu uchwalenia planu ". Z brzmienia przytoczonego przepisu wynika zasada nakładająca obowiązek obligatoryjnego zawieszenia postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy wydawanej wobec inwestycji sytuowanej na obszarze , w stosunku do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego .Obowiązek ten może powstać na podstawie przepisów szczególnych , które dla określonych terenów nakazują uchwalić plan miejscowy i z takim przypadkiem mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie .

Postępowanie administracyjne o ustalenie warunków zabudowy zostało wszczęte na wniosek skarżących z dnia 24 marca 2005 roku ., a więc przed wejściem w życie w dniu 2 października 2005 roku ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o lecznictwie uzdrowiskowym , uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych [ DZ.U nr 167 , poz. 1399 ] zwaną dalej ustawą o uzdrowiskach . Gmina K. w dniu wejścia wżycie ustawy o uzdrowiskach posiadała już status uzdrowiska , na podstawie przepisów dotychczas obowiązującej ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o uzdrowiskach i lecznictwie uzdrowiskowym [ Dz.U nr 23 , poz. 150 , ze zmianami ] Trafnie organ odwoławczy stwierdził, iż zgodnie z art. 59 ust.1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o uzdrowiskach wymieniona gmina stała się uzdrowiskiem w rozumieniu tej ustawy ., a więc spoczął na niej obowiązek wynikający z art.38 ust.1 - sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania .

Niemniej jednak , pomimo posiadania przez gminę K. statusu uzdrowiska nie można wywodzić / co uczyniły organy /, że mimo iż postępowanie o ustalenie warunków zabudowy z wniosku skarżących zostało wszczęte jeszcze pod rządami ustawy z 17 czerwca 1966 roku o uzdrowiskach i lecznictwie uzdrowiskowym to winno ono być obligatoryjnie zawieszone do chwili uchwalenia planu miejscowego przez tę gminę wymaganego przez przepisy nowej ustawy . Kwestia zawieszenia postępowania jak trafnie zauważają skarżący winna być rozważona w oparciu o treść art. 61 ustawy o uzdrowiskach .Przepis ten w ustępie 2 stanowi, że do postępowań w sprawach , o których mowa w art. 38 ust.1 wszczętych , a niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy , stosuje się

przepisy dotychczasowe Powstaje więc pytanie , jakie postępowania w rozumieniu art. 38 ust.1 ustawy o uzdrowiskach ustawodawca miał na myśli . W ocenie Sądu postępowania w sprawach o których cytowanym art.38 ust.1 , to nie tylko postępowania dotyczące wydzielenia stref ochronnych , albowiem dotychczas obowiązujące na obszarze uzdrowiska obszary ochrony uzdrowiskowej - oznaczane A,B,C [ obecnie określane mianem stref ochronnych ] - na gruncie poprzedniej regulacji prawnej, czyli ustawy z 17 czerwca 1966 roku o uzdrowiskach i lecznictwie uzdrowiskowym - miały swoje źródło w statucie uzdrowiska , co oznaczałoby że postępowania na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów [ obejmujące obszary ochrony uzdrowiskowej ] mogłyby w zasadzie dotyczyć tylko uchwalania statutu .W ocenie Sądu przepis art. 38 ust.1 ustawy o uzdrowiskach odnosi się do dwóch rodzajów postępowań .Po pierwsze dotyczących wydzielania stref ochronnych na terenie uzdrowiska , a po drugie dotyczących " lokalizowania " zarówno w sensie pozytywnym - m.in. obiektów lecznictwa uzdrowiskowego , obiektów służących lecznictwu uzdrowiskowemu , obsłudze pacjenta oraz turysty , jak również w sensie negatywnym , tj. zakazu budownictwa jednorodzinnego , uruchamiania pól biwakowych , parkingów , organizacji rajdów samochodowych , imprez masowych , prowadzenia działalności rolniczej .Oznacza to , że pojęcie " lokalizowania " obejmuje swoim zakresem powstawanie , jak i niedopuszczanie do powstawania nowych obiektów określonego rodzaju w danej strefie , inwestycji o których mowa w art. 38 ust.1 ustawy o uzdrowiskach . Zatem przepis ten obejmuje swoim zakresem również postępowania w sprawach o ustalenie zabudowy .Postawiona teza prowadzi do twierdzenia , ze regulacja art.38 ust.1 ustawy o uzdrowiskach nie dotyczy tylko i wyłącznie wydzielenia na obszarze uzdrowiska lub obszarze ochrony uzdrowiskowej stref ochronnych , ale obejmuje również wszelkie inne postępowania administracyjne dotyczące inwestycji w nim wymienionych , w tym ustalenia warunków zabudowy , do których stosuje się przepisy dotychczasowe tj. ustawę z dnia 17 czerwca 1966 roku o uzdrowiskach i lecznictwie uzdrowiskowym , pod warunkiem , że wszczęcie postępowania nastąpiło przed wejściem ustawy o uzdrowiskach . W świetle powyższych rozważań należy uznać , że na organach administracji publicznej spoczywa obowiązek zawieszenia postępowań o ustalenie warunków zabudowy wszczętych po 2 października 2005 roku na terenie gminy posiadającej stutus uzdrowiska .

Nie można go rozszerzać na postępowania wszczęte wnioskiem strony przed tą datą Kwestia zawieszenia postępowania z urzędu wymagała rozważenia przepisu art. 62 ust.2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w kontekście przepisów ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o uzdrowiskach - tj. przepisów art. 61 ust.2 i art. 38 § 1 .

W tym stanie rzeczy uznano , że zaskarżone postanowienie , jak i utrzymane nim w mocy postanowienie organu pierwszej instancji, wydano z naruszeniem ww przepisów ustawy o uzdrowiskach , które to naruszenie przepisów prawa materialnego miało wpływ na wynik sprawy .Sąd biorąc za podstawę art. 145 § 1 pkt 1 a , art. 135 oraz art. 152 P.p.s.a orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania sądowego orzekł na podstawie art.200 i 205 § 2 P.p.s.a w związku z § 14 ust.2 pkt 1 c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia kosztów przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu / DZ.U nr 163 , poz.1349 ze zmianami ].