Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 649/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-09-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 20 września 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 20 września 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...] w sprawie ze skargi M. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...].


UZASADNIENIE

W dniu 27 czerwca 2012 roku M. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia

W skardze skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...] z uwagi na fakt, że ich wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wskazał, że zapłata nałożonej kary pieniężnej w wysokości 44.672,00 zł spowoduje utratę płynności finansowej firmy, a w dalszej konsekwencji doprowadzi do ograniczenia zakresu prowadzonej działalności gospodarczej i likwidację kilku miejsc pracy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., nr 270) –[ zwaną dalej w skrócie- p.p.s.a.], wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Zauważyć należy, że art. 61 § 3 p.p.s.a. przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym mieć na uwadze, że skoro ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, uzależniając możliwość udzielenia stronie ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch wskazanych w powołanym przepisie przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, jednakże powinna ona mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA dnia 28 września 2011r., sygn. akt I FZ 219/11, postanowienie NSA z dnia z 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07).

Analizując pod tym względem argumentację zaprezentowaną przez stronę w toku niniejszego postępowania wpadkowego uznać w ocenie Sądu należy, że skarżący nie wykazał, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Należy zaznaczyć, że z rozpatrywanego wniosku wynika, iż niekorzystnych dla siebie następstw wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji skarżący upatruje w zapłacie nałożonej kary pieniężnej w wysokości 44.672,00 zł. Uiszczenie kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji w ocenie strony spowoduje utratę płynności finansowej firmy, a w dalszej konsekwencji doprowadzi do ograniczenia zakresu prowadzonej działalności gospodarczej i likwidację kilku miejsc pracy. Argumentując w ten sposób skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów na poparcie swych twierdzeń.

W ocenie Sądu brak jest we wniosku konkretnych informacji na temat wysokości dochodów osiąganych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, ponoszonych wydatków oraz ilości zatrudnionych osób. Ogólnikowość wniosku we wskazanym zakresie nie pozwala na zweryfikowanie, czy w istocie w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a - jak już wskazano wyżej - ciężar wykazania występowania tych przesłanek spoczywa na ubiegającej się o przyznanie ochrony tymczasowej stronie. Stąd też uznać należy, że brak jest w aktach sprawy danych uprawniających do stwierdzenia, że spełnione zostały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a.

Wskazać jednak należy, iż postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (art. 61 § 4 p.p.s.a.). Podkreślić również raz jeszcze należy, iż w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zaistnienie w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji niezawierający informacji wystarczająco precyzyjnych do stwierdzenia wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. uniemożliwiało uwzględnienie wniosku skarżącego.

Z powyższych względów Sąd uznał, że strona nie wykazała w wystarczającym stopniu istnienia okoliczności uzasadniających obawę wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z czym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Jeżeli chodzi o wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji to zaznaczyć należy, iż Sąd jest uprawniony jedynie do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu co wynika z treści art. 61 § 1 i 3 p.p.s.a. Nie jest natomiast uprawniony do wstrzymania wykonania aktu wydanego przez organ I instancji. W związku z czym Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...].

a.ł.