Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 949/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2020-12-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 3, par 3, art. 232 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. Sp. k. w S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis w wysokości [...] zł (słownie złotych: sto).


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] września 2020 r. F. Sp. z o.o. Sp. k. w S. działając przez prokurenta [...] wniosła skargę na postanowienie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...],

w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych.

Zarządzeniem z dnia [...] listopada 2020 r. sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez nadesłanie stosownego odpisu z KRS i nadesłania odpisu skargi celem doręczenia uczestnikowi postępowania. W wezwaniu zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie oraz wskazano rygor odrzucenia skargi. Przesyłka kierowana na adres ul. [...] w S. – wskazany w skardze, zawierająca wezwanie została po raz pierwszy awizowana w dniu 20 listopada 2020 r., powtórnie awizowana w dniu 30 listopada 2020 r. i zwrócona jako niepodjęta w terminie w dniu 8 grudnia 2020 r., co wynika z pieczęci i adnotacji na kopercie załączonej do akt sprawy (k. 19 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Skarga, jak każde pismo procesowe, powinna zawierać elementy wskazane w treści art. 46 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2019 r., poz. 2325), dalej przywoływanej jako "p.p.s.a.".

Stosownie natomiast do treści art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Wykazanie umocowania przez wspomniane osoby warunkuje przyjęcie, że skarga została złożona przez osobę uprawnioną do działania w imieniu strony skarżącej.

Wskazanie właściwych organów mających kompetencje do działania za konkretne podmioty następuje albo w oparciu o przepisy regulujące ich strukturę organizacyjną i działalność lub poprzez zbadanie danych dotyczących zasad reprezentacji tych podmiotów ujawnionych w rejestrach. Podstawowe znaczenie będzie miał KRS (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2007 r., sygn. akt II FSK 615/06).

W myśl art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.

Niedochowanie powyższych wymogów należy traktować jako braki formalne skargi, których usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

W myśl podanego przepisu jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Jak wynika z akt sprawy przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia ww. braków formalnych skargi została wysłana na adres strony skarżącej i skutecznie doręczona w trybie tzw. doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 73 p.p.s.a. Zgodnie z treścią przywołanego unormowania, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym wraz z informacją o możliwości odbioru w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa wyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia wspomnianego czternastodniowego okresu.

W rozpatrywanej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie była dwukrotnie awizowana (tj. w dniach: 20 i 30 listopada 2020 r.), a zawiadomienie o przesyłce pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej. Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza została ona zwrócona do sądu. Stanowiło to podstawę do uznania, że doręczenie stronie skarżącej wezwania było skuteczne i zostało dokonane z dniem 4 grudnia 2020 r. (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Wobec uznania przesyłki za doręczoną w dniu 4 grudnia 2020 r. zakreślony siedmiodniowy termin upłynął z dniem 11 grudnia 2020 r. Strona skarżąca, pomimo wezwania, nie uzupełniła braków formalnych skargi.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a, skargę odrzucił. O zwrocie wpisu sąd orzekł w punkcie II sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.