Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 444/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-10-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 10 ust. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2004 nr 29 poz 257
law: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym
article: art. 29 ust. 1 pkt 13 pkt 15
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alicja Polańska, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant Lidia Maląg, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 27 października 2011 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 17 marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług oddala skargę


UZASADNIENIE

Dyrektora Izby Celnej w S. decyzją nr [...] z dnia [...], utrzymał w mocy decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w S. nr [...] z dnia 27 grudnia 2010r. w której określił w prawidłowej wysokości kwoty podatków należnych z tytułu importu samochodu osobowego marki [...], tj. podatku akcyzowego w wysokości [...] zł oraz podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł orzekając jednocześnie o kwocie uzupełniającej wynikającej z niedoboru podatku akcyzowego w wysokości [...] zł oraz niedoboru podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł. Podstawą do obliczenia nowej podstawy opodatkowania była wartość celna przedmiotowego pojazdu ustalona w postępowaniu celnym, tj. w ostatecznej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S. nr [...] z dnia [...].

Powyższa decyzja została wydana na tle następującego stanu faktycznego.

W dniu 9 sierpnia 2006r. J.J. zgłosiła do procedury dopuszczenia do wolnego obrotu, na podstawie dokumentu SAD nr [...] towar w postaci używanego samochodu osobowego marki [...], wyprodukowanego 2000 roku, o nr nadwozia [...] i pojemności silnika 7300 ccm.

Naczelnik Urzędu Celnego w S. wszczął z urzędu i przeprowadził postępowanie w sprawie kontroli zgłoszenia celnego nr [...] z dnia 09.08.2006r., którego celem było prawidłowe określenie wartości celnej przedmiotowego pojazdu oraz określenie kwoty długu celnego należnego z tytułu importu tego pojazdu. W jego wyniku, decyzją nr [...] z dnia [...]. Naczelnik Urzędu Celnego

w S., orzekł o retrospektywnym zaksięgowaniu kwoty długu celnego w wysokości [...] zł wynikającej ze zmiany wartości celnej przedmiotowego pojazdu. Rozstrzygnięcie organu I instancji nie zostało zaskarżone, a co za tym idzie stało się ostateczne.

W związku ze zmianą wartości celnej i kwoty długu celnego, postanowieniem nr [...] z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego w S. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym oraz podatku od towarów i usług należnych z tytułu importu przedmiotowego pojazdu.

W konsekwencji Naczelnik Urzędu Celnego w S. decyzją nr [...] z dnia [...] określił kwotę podatku akcyzowego w wysokości [...] zł oraz kwotę podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł należnych z tytułu importu samochodu osobowego marki [...] o numerze nadwozia [...]. Jednocześnie w decyzji powiadomił dłużnika o zaksięgowaniu w rejestrze Długu Celnego kwoty uzupełniającej należności, wynikającej z niedoboru podatku akcyzowego w wysokości [...] zł oraz podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł, stanowiących różnicę pomiędzy kwotą podatków określonych w wydanej decyzji, a kwotą podatków obliczonych w zgłoszeniu celnym z dnia 09 sierpnia 2006r.

W dniu 11 stycznia 2011r. wpłynęło odwołanie działającego w imieniu J.J. adwokata P.W. W odwołaniu pełnomocnik Strony wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz dopuszczenie dowodu z oceny technicznej nr [...] na okoliczność wartości pojazdu, którą w kserokopii załączył do odwołania. Jednocześnie zarzucił organowi celnemu naruszenie przepisu art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez zaniechanie zbadania sprawy w sposób wszechstronny, art. 187 §1 Ordynacji podatkowej poprzez zaniechanie rozważenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego.

W uzasadnieniu odwołania pełnomocnik Strony podniósł, iż organ celny I instancji nie prawidłowo ustalił wartość celną towaru objętego zgłoszeniem celnym, bowiem w jego opinii fakt, iż cena pojazdu jest niższa niż funkcjonująca w powszechnym obrocie nie oznacza automatycznie, że dane w zgłoszeniu celnym są niewiarygodne, czy nieprawidłowe. Zarzucił, iż Strona pozbawiona została aktywnego udziału w postępowaniu albowiem cyt.:" w dacie gdy przedłożyła ekspertyzę objętą wnioskiem dowodowym zawartym w odwołaniu, oświadczono stronie, iż jest już za późno i odmówiono przyjęcia tego dokumentu, choć winno było się go przyjąć i ewentualnie pominąć jako dowód spóźniony, choć to proceduralnie niemożliwe." Zasadność złożenia wniosku dowodowego w postaci przedmiotowej ekspertyzy pełnomocnik Strony uzasadnił faktem, iż ekspertyza datowana na dzień 05.06.2006r. stwierdza istotne wady pojazdu zmniejszające jego wartość czego w postępowaniu dowodowym nie uwzględniono.

W konsekwencji zakończonego postępowania odwoławczego, decyzją nr [...] z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w S. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego nr [...] z dnia [...].

W pierwszej kolejności zaznaczył, iż podstawę wydania decyzji nr [...] z dnia [...] stanowiły ustalenia dokonane przez organ celny I instancji w toku postępowania celnego zakończonego wydaniem decyzji nr [...] z dnia [...]. Decyzja ta nie została zaskarżona..

Z uwagi na fakt, iż ustalenia dokonane w tej decyzji w którym zweryfikowana została wartość celna importowanego pojazdu miały wpływ na zmianę podstawy opodatkowania oraz kwotę podatku akcyzowego oraz kwotę podatku od towarów i usług, Naczelnik Urzędu Celnego w S. zasadnie wszczął postępowanie w celu ustalenia prawidłowej podstaw oraz kwot podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług należnych z tytułu importu samochodu osobowego marki [...].

Dalej organ wskazał, iż stosowanie bowiem do treści art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz.U z 2004r. Nr 29, poz. 257 ze zmianami), podatnicy dokonujący importu wyrobów akcyzowych są obowiązani do obliczenia i wykazania kwoty akcyzy w zgłoszeniu celnym, z uwzględnieniem obowiązujących stawek. Z kolei w myśl ustępu 2 cyt. przepisu, jeżeli organ celny stwierdzi, iż w zgłoszeniu celnym kwota akcyzy została wykazana nieprawidłowo, wydaje decyzję określającą kwotę akcyzy w prawidłowej wysokości.

Dalej organ wyjaśnił iż zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym, opodatkowaniu akcyzą podlega eksport i import wyrobów akcyzowych. Wyrobami akcyzowymi - zgodnie z treścią art. 2 pkt 1 wyroby podlegające akcyzie określone w załączniku nr 1 do przywołanej powyżej ustawy. W pozycji 59 przedmiotowego załącznika wymienione zostały samochody osobowe objęte kodem CN 8703. Zatem, samochód osobowy będący przedmiotem niniejszego postępowania zaklasyfikowany do kodu Taric 8703 23 90 00 jest wyrobem akcyzowym i w związku z importem na terytorium kraju podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

Obowiązek podatkowy w imporcie wyrobów akcyzowych powstaje z dniem powstania długu celnego w rozumieniu przepisów prawa celnego (art. 7 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy). W związku z faktem, że w niniejszej sprawie dług celny powstał w dniu 09 sierpnia 2006r., w tym też dniu powstał obowiązek podatkowy, związany z importem wyrobu akcyzowego.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy podstawa opodatkowania w przypadku wyrażenia stawki akcyzy w procencie podstawy opodatkowania jest - w przypadku importu - wartość celna wyrobów akcyzowych powiększona o należne cło.

W niniejszej sprawie podstawę opodatkowania stanowi zatem kwota w wysokości [...] zł stanowiąca sumę:

- wartości celnej przedmiotowego samochodu w wysokości [...] zł,

- kwoty należnego cła w wysokości [...] zł, ustalonych przez Naczelnika Urzędu Celnego w S. w toku postępowania zakończonego wydaniem decyzji nr [...] z dnia [...].

Kwota podatku akcyzowego, wynikająca z zastosowania stawki akcyzy w wysokości 65 % obliczona od podstawy którą stanowi wartość celna ([...]zł) powiększona o należne cło ([...] zł), wynosi [...] zł.

W ocenie organu odwoławczego Naczelnik Urzędu Celnego w S. w zaskarżonej decyzji prawidłowo określił podstawę opodatkowania, stawkę podatku oraz kwotę podatku akcyzowego.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r. Nr 54, poz. 535) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega import towarów. Obowiązek podatkowy w imporcie towarów, w myśl art. 19 ust. 7 ww. ustawy, powstaje z chwilą powstania długu celnego.

Stosownie do treści przepisu art. 29 ust. 13 ww. ustawy, podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym podstawę opodatkowania stanowi wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy.

Zgodnie natomiast z treścią art. 33 ust. 2 cytowanej ustawy, jeżeli organ celny stwierdzi, że kwota podatku w zgłoszeniu celnym została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości.

W niniejszej sprawie dla potrzeb prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług organ I instancji przyjął ustalenia postępowania celnego wynikające z prawomocnej decyzji nr [...] z dnia [...], dotyczące wartości celnej pojazdu w wysokości [...] zł oraz kwoty cła w wysokości [...] zł.

Jak wynika z powyższego podstawę opodatkowania podatkiem VAT stanowi wartość celna importowanego pojazdu w wysokości [...] zł, powiększona o należne cło w wysokości [...] zł oraz kwotę ustalonego wyżej podatku akcyzowego w wysokości [...] zł, co daje kwotę [...] zł.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w niniejszej sprawie zastosowanie ma stawka podatku w wysokości 22 %. Wobec powyższego należny podatek od towarów i usług z tytułu importu ww. pojazdu wynosi [...] zł.

W konsekwencji Dyrektor Izby Celnej w S. doszedł do przekonania, iż organ I instancji wydając decyzję nr [...] z dnia [...] właściwie wykorzystał ustalenia postępowania celnego w celu prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym oraz podatkiem od towarów i usług, jak również

do określenia kwot tych podatków w prawidłowej wysokości. Wartość celna importowanego towaru nie jest kategorią podatkową lecz celną. Podlega bowiem weryfikacji i ewentualnemu określeniu na podstawie przepisów praw celnego.

Odnosząc się do zarzutów pełnomocnika Strony podnoszonych w odwołaniu kwestionujących prawidłowość ustalenia wartości celnej organ zauważył, iż wykraczają one poza zagadnienia rozstrzygnięte w zaskarżonej decyzji i z tego powodu kwestia ich zasadności nie może być przedmiotem badania w niniejszym postępowaniu.

W ocenie organu nie znajduje uzasadnienia również zarzut naruszenia art. 23 ust. 3 Prawa celnego poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, iż zgłaszająca zadeklarowała w zgłoszeniu celnym nieprawidłowe dane. W pierwszej kolejności organ zauważył, iż art. 23 ust. 3 Prawa celnego nie ma w niniejszej sprawie zastosowania i nie stanowił podstawy wydania zaskarżonej decyzji. Ponadto, nieprawidłowość danych zadeklarowanych przez Stronę

w zgłoszeniu celnym w zakresie wartości celnej i kwoty długu celnego potwierdzona została w postępowaniu zakończonym wydaniem ostatecznej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia [...], której Strona nie zanegowała.

W konsekwencji ponownego rozpoznania sprawy Dyrektora Izby Celnej w S. decyzją nr [...] z dnia [...], utrzymał w mocy decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w S.

Na powyższe rozstrzygnięcie pełnomocnik J.J., adwokat P.W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełnomocnik Skarżącej zarzucił organowi celnemu naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, a mianowicie:

* art. 188 Ordynacji podatkowej, poprzez nieuwzględnienie wniosku dowodowego -oceny technicznej pojazdu, mającego stwierdzić istotne okoliczności mające znaczenie dla sprawy

* art. 123 §1 Ordynacji podatkowej, poprzez uniemożliwienie stronie udowodnienia swoich racji i tym samym niedopuszczenia strony do czynnego udziału w postępowaniu,

* art. 187 §1 Ordynacji podatkowej, poprzez nierozważenie w sposób wyczerpujący i zupełny materiału dowodowego.

Biorąc powyższe pod uwagę pełnomocnik Skarżącej wniósł o:

* uchylenie zaskarżonej decyzji,

* zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych,

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik podniósł, iż rozstrzygnięciu należy przypisać szereg nieprawidłowości, które zostały przytoczone w uzasadnieniu decyzji organu. W jego ocenie nie sposób zgodzić się z przyjętym tokiem rozumowania organu. W oparciu o obowiązujące przepisy prawa, w ramach podniesionych w skardze zarzutów, w pierwszej kolejności podniósł, iż priorytetowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy miała ocena techniczna z dnia 5 czerwca 2006 r., która w toku postępowania została zawnioskowana jako dowód przez skarżącą. Przeprowadzenie tego dowodu, w niniejszej sprawie było nieodzowne, a za jego pomocą skarżąca chciała wykazać, iż w żaden sposób nie dopuściła się błędu podając taką, a nie inną wartość celną pojazdu marki [...].

W jego ocenie zupełnie bezzasadne nieuwzględnienie wniosku dowodowego skarżącej co pozbawiło ją prawa obrony swoich racji, gdyż właśnie ten dowód wprost świadczył o tym, że wartość pojazdu za sprawą wad i uszkodzeń, jakie posiadał była w takiej wysokości jaką wykazała skarżąca. Argumentacja zarówno organu I- instancji, jak i II- instancji nie zasługuje na uwzględnienie. Nie jest możliwym rozważenie materiału dowodowego w sposób wyczerpujący, w przypadku gdy organ nie bierze pod uwagę dowodu, który skarżąca miała prawo przedłożyć, nawet w przypadku, gdy ze względów wskazanych w odwołaniu od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego, nie zrobiła tego wcześniej. Reasumując w ocenie pełnomocnika postępowanie organu, jak i jego argumentacja jawi się, jako rażąco naruszająca obowiązujące przepisy prawa.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w S., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje zatem rozstrzygniętą sprawę z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego

i prawidłowości zastosowania przepisów prawa. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwany dalej ppsa) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi

i uchylenie zaskarżonego aktu w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 134 § 1 ppsa sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

Przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można organom podatkowym skutecznie zarzucić, iż przy rozstrzyganiu sprawy naruszyły obowiązujące przepisy prawa materialnego lub procesowego.

Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji należy przede wszystkim podkreślić, iż strona nie zaskarżyła w toku instancji decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S. nr [...] z dnia [...] w której orzekł on o retrospektywnym zaksięgowaniu kwoty długu celnego w wysokości [...] zł wynikającej ze zmiany wartości celnej przedmiotowego pojazdu. Decyzja ta zatem stała się ostateczna.

Kwestionowanie przez skarżącego w niniejszym postępowaniu podstaw faktycznych i prawnych tej decyzji jest wobec tego niedopuszczalne, bowiem narusza zasadę trwałości decyzji ostatecznych wyrażoną w art. 128 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. z dnia 4 stycznia 2005 r. - Dz. U. Nr 8, poz. 60). Zgodnie z tym przepisem, mającym na mocy art. 73 ust. 1 Prawa celnego z dnia 19 marca 2004 r. (Dz. U. Nr 68, poz. 622) zastosowanie także do postępowania w sprawach celnych: "Decyzje, od których nie służy odwołanie w postępowaniu podatkowym, są ostateczne" i dalej w zdaniu drugim: "Uchylenie lub zmiana tych decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania mogą nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w niniejszej ustawie oraz w ustawach podatkowych". W tej sytuacji decyzja z dnia [...] Nr [...] jako ostateczna obowiązuje tak długo, dopóki nie zostanie uchylona lub zmieniona przez nową decyzję opartą na odpowiednim przepisie prawnym. Ostateczność decyzji oznacza bowiem, iż jest to nie tylko decyzja, od której nie można wnieść już odwołania, ale przede wszystkim,

że jest to ostateczne załatwienie sprawy, która nie może być ponownie przedmiotem postępowania. Biorąc to pod uwagę, nie można przyznać słuszności stronie skarżącej, która w niniejszym postępowaniu dotyczącym wysokości podatku akcyzowego oraz od towarów i usług próbuje podważać ostatecznie i prawomocnie ustaloną wartość celną.

Mając na uwadze treść zarzutów skargi oraz zaprezentowaną na ich tle skromną argumentację wymaga przypomnienia, że przedmiotem postępowania podatkowego, podlegającego ocenie przez Sąd, jest określenie prawidłowej wysokości podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego z tytułu dokonanego przez skarżącą importu samochodu osobowego. Postępowanie to zostało poprzedzone odrębnym postępowaniem celnym zakończonym decyzją ostateczną

Jak zasadnie podniesiono w wyrokach NSA z dnia 24 kwietnia 2007 r., I FSK 735/06, z dnia 17 października 2007 r., I FSK 1333/06, z dnia 8 grudnia 2009 r., I FSK 1493/08, nie można uznać, by w granicach danej sprawy, o której mowa w art. 135 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mieściło się postępowanie dotyczące określenia długu celnego. Granice rozstrzygnięcia sądu ze względu na treść art. 134 tej ustawy zakreśla dana sprawa. Sąd może więc stosować, w myśl powołanego przepisu art. 135, przewidziane ustawą środki

w celu usunięcia naruszenia prawa jedynie w stosunku do aktów lub czynności podjętych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Określenie "dana sprawa" oznacza sprawę w ujęciu materialnym. Sąd nie może więc uczynić przedmiotem rozpoznania innej sprawy administracyjnej, niż ta, w której wniesiono skargę. Z tożsamością sprawy mamy do czynienia, gdy zarówno elementy podmiotowe, jak i przedmiotowe, są tożsame. Skoro przedmiotem tego postępowania jest decyzja w zakresie podatku od towarów i usług, to w granicach tej sprawy nie mieści się ustalenie wartości celnej towaru, które było przedmiotem odrębnego postępowania.

Abstrahując jednak od tej okoliczności, należy zważyć na brzmienie art. 212 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym organ podatkowy, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia. Zatem już od chwili doręczenia wydanej w pierwszej instancji decyzji określającej dług celny - do czasu jej usunięcia z obrotu prawnego - wywiera ona skutki prawne z niej wynikające, w szczególności dotyczące ustalonej wartości celnej oraz kwoty długu celnego jako elementów podstawy opodatkowania importowanego towaru podatkiem akcyzowym oraz podatkiem od towarów i usług. Skoro w takim świetle decyzja w sprawie celnej została skutecznie wprowadzona do obrotu prawnego z chwilą jej doręczenia - wiązała organy.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23.01.2004 r. o podatku akcyzowym podstawa opodatkowania w przypadku wyrażenia stawki akcyzy w procencie podstawy opodatkowania jest - w przypadku importu - wartość celna wyrobów akcyzowych powiększona o należne cło.

Skoro wartość celna wynika z wyżej przywołanej decyzji ostatecznej, a we właściwym czasie nie skorzystała ze swojego prawa wniesienia odwołania od decyzji, nie może być ponownie przedmiotem postępowania organu celnego, z wyjątkami wymienionymi w zdaniu drugim art. 128 Ordynacji podatkowej; nie może również stanowić przedmiotu oceny pod względem zgodności z prawem w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym, nie jest bowiem objęta przedmiotem zaskarżenia.

Sąd nie dopatrzył się także naruszenia prawa materialnego art. 29 ust. 1 pkt 13 i 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54 poz. 535 ze zm., zwanej dalej ustawą VAT).

Stosownie do treści art. 29 ust. 1 pkt 13 ustawy VAT podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług jest wartość celna powiększona o należne cło, a gdy przedmiotem importu jest towar akcyzowy, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło oraz powiększona o należny podatek akcyzowy. Podstawa opodatkowania podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 15 ustawy VAT obejmuje, o ile elementy takie nie zostały do niej włączone: prowizję, opakowania, transport i koszty ubezpieczenia, które zostały już poniesione albo będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia w kraju.

Organ wyliczył wysokość podatku prawidłowo stosując przywołane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przepisy.

Reasumując, za chybione należało uznać ogólnikowe zarzuty Skarżącego o "rażącym naruszeniu przepisów postępowania". W świetle natomiast art. 188 o.p., żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. Zawarta w tym przepisie norma prawna nie pozostawia wątpliwości, że odmowa przeprowadzenia wnioskowanego przez stronę dowodu będzie dopuszczalna tylko wówczas, gdy brak jest jakiejkolwiek możliwości przyczynienia się danej czynności dowodowej do wyjaśnienia sprawy, albo też dana okoliczność w sposób niebudzący żadnych wątpliwości została już udowodniona. Odmowa przeprowadzenia określonej czynności dowodowej musi zatem wiązać się z pewnością, iż czynność ta jest całkowicie zbędna.

Z taką sytuacją mieliśmy do czynienia w niniejszej sprawie skoro wartość celna wynikała już z ostatecznej decyzji organu to nie było potrzeby przeprowadzania dowodu z oceny technicznej pojazdu.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji według kryterium zgodności z prawem Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie materiał dowodowy został zgromadzony w sposób wyczerpujący (art. 187 § 1 Op), a oparta na nim ocena stanu faktycznego, dokonana przez organy podatkowe, nie narusza zasady swobodnej oceny dowodów (art. 191 Op). Skoro zaś postępowanie dowodowe przeprowadzone zostało w sposób prawidłowy, to brak jest podstaw do uznania za zasadne zarzutów naruszenia zasad ogólnych postępowania podatkowego,

tj. zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych (art. 121 § 1 Op) oraz zasady prawdy obiektywnej (art. 122 Op). Wreszcie stwierdzić należało, że w sprawie istniały podstawy prawne z zakresu materialnego prawa podatkowego do określenia Skarżącemu zobowiązań podatkowych w wysokości wskazanej w zaskarżonej decyzji. W tym stanie sprawy, stwierdzając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa procesowego ani materialnego, Sąd na podstawie art. 151 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako nieuzasadnioną oddalił