Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 790/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-10-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu
Powołane przepisy: article: art. 88p.p.s.a.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 21 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Elizówce z dnia [...] kwietnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2007 - w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

T. [...] nadał przesyłką pocztową w dniu 3 czerwca 2015 r. skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2007, kierując ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W dniu 9 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny przekazał skargę Dyrektorowi L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w E. .

W dniu 14 sierpnia 2015 r. (data nadania przesyłki na poczcie) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że działał samodzielnie, bez wykwalifikowanego pełnomocnika i nie miał wiedzy co do zasad przekazywania środków zaskarżenia pomiędzy różnymi instytucjami. Ponadto zaskarżenie decyzji zbiegło się z pracami rolnymi w gospodarstwie rolnym skarżącego, wymagającymi poświęcenia im całej uwagi i czasu. Dodatkowo prace rolne zbiegły się z organizacja I komunii świętej dla córki skarżącego. Wszystkie te okoliczności skutkowały niezawinionym uchybieniem terminu. Skarżący zauważył również, że uchybienie terminu było nieznaczne (4 dni).

Zarządzeniem z dnia 23 września 2015 r. Sąd wezwał skarżącego do uprawdopodobnienia, kiedy skarżący dowiedział się o uchybieniu terminu do wniesienia skargi.

W odpowiedzi na w/w wezwanie skarżący wyjaśnił, że kwestia ewentualnego przekroczenia terminu została zasygnalizowana w odpowiedzi na skargę organu z dnia 22 czerwca 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje:

W świetle art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Jednakże w przypadku wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wnosi się go za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.). Z kolei zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że skarżący błędnie złożył wniosek o przywrócenie terminu bezpośrednio do sądu, podczas gdy, jak wynika wyraźnie z przytoczonego wyżej art. 87 § 3 p.p.s.a., wniosek należało wnieść za pośrednictwem organu. W orzecznictwie wskazuje się jednak, że w przypadku późniejszego złożenia wniosku o przywrócenie terminu, tj. w sytuacji, gdy skarga wraz z aktami administracyjnymi sprawy znajduje się już w sądzie, niecelowym jest składanie wniosku o przywrócenie terminu za pośrednictwem organu i dopuszczalne jest przyjęcie do rozpoznania wniosku złożonego bezpośrednio do sądu (por. postanowienie NSA z 14 stycznia 2014 r., II OZ 1343/10; postanowienie WSA w Warszawie z 17 lipca 2015 r., VI SA/Wa 216/15; orzeczenia.nsa.gov.pl).

Błędny tryb złożenia wniosku nie stanowiłby zatem przeszkody w jego rozpoznaniu, problemem jest natomiast fakt, że wniosek o przywrócenie terminu w badanej sprawie jest spóźniony, co skutkuje jego odrzuceniem.

Jak wynika z przytoczonego wyżej art. 87 § 1 p.p.s.a., wniosek o przywrócenie terminu należy złożyć w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Odnosząc ten przepis do badanej sprawy należy zauważyć, że skarżący, jak sam wyjaśnił w piśmie z dnia 9 października 2015 r. (data nadania pisma), dowiedział się o uchybieniu terminu do wniesienia skargi "z chwilą doręczenia mu postanowienia (...) o odrzuceniu skargi" i "kwestia ewentualnego przekroczenia terminu została zasygnalizowana w odpowiedzi na skargę". Z akt sprawy wynika, że odpis odpowiedzi na skargę doręczono skarżącemu w dniu 1 lipca 2015 r. Wniosek o przywrócenie terminu należało wnieść do dnia 8 lipca 2015 r. Składając wniosek w dniu 14 sierpnia 2015 r. (data nadania przesyłki na poczcie – k. 40 akt sądowych), uchybił terminowi do złożenia wniosku.

Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.