Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2451/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-03-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Protokolant Spec. Sylwia Kruszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2012 r. sprawy ze skargi Z. D. i B. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej skargę oddala


UZASADNIENIE

Postępowanie administracyjne prowadzone w niniejszej sprawie miało

następujący przebieg:

Pismem z dnia 8 marca 2010 r. Z. i B. D., powołując się na art.

145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania

administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm. zwanej dalej

k.p.a.), wnieśli o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją

[...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2007

r., Nr [...] podając, że: "W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż strona

(W. W.) uzupełnił żądaną dokumentację i w chwili obecnej brak jest

przedmiotu postępowania". Podali także, iż "w zakresie uchybień jakie rzekomo miały

zostać usunięte był montaż barier na balkonach, jednak niestety do dnia dzisiejszego

taki montaż nie nastąpił. Wskazuje to zatem na to, iż zebrany w sprawie materiał jest

fałszywy". Na potwierdzenie swych twierdzeń wnioskodawcy przedstawili dwa zdjęcia

budynku, który jak wskazali należy do W. W.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...]

kwietnia 2010 r., Nr [...] odmówił wznowienia postępowania zakończonego

własną ostateczną decyzją z dnia [...] lipca 2007 r., Nr [...].

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r.,

znak: [...], w wyniku rozpatrzenia odwołania wnioskodawców,

uchylił ww. decyzję organu wojewódzkiego i przekazał sprawę do ponownego

rozpatrzenia temu organowi.

Uzasadniając decyzję Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że gdy

strona wskazuje swe żądanie niedostatecznie precyzyjnie, obowiązkiem organu jest

wezwanie wnoszącego podanie do sprecyzowania stanowiska w nim zawartego wraz z

pouczeniem o konsekwencjach wynikających z braku odpowiedzi na wezwanie.

Ponadto, organowi rozpatrującemu sprawę podania o wznowienie postępowania

pochodzącego od strony wolno badać jedynie kwestię zachowania jednomiesięcznego

terminu do złożenia podania określonego w art. 148 k.p.a. Stwierdził również, że strona

musi udowodnić, kiedy dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do

wznowienia postępowania, a także, jeżeli powołuje się na okoliczność wskazaną w art.

145 § 1 pkt 1 k.p.a. - sfałszowanie dowodu - musi przedłożyć organowi dowód w postaci

orzeczenia sądowego stwierdzającego sfałszowanie dowodu.

Rozpoznając ponownie sprawę, organ wojewódzki wezwał Z. i B.

D. do wskazania jaki dowód, na podstawie którego ustalono istotne dla sprawy

okoliczności faktyczne, został sfałszowany, przedłożenia prawomocnego orzeczenie sądu

bądź innego właściwego organu potwierdzającego ten fakt oraz podania dokładnej daty

(dzień, miesiąc, rok), dowiedzenia się o zaistnieniu powyższej przesłanki wznowienia

postępowania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

W odpowiedzi na wezwanie organu, Z. i B. D. oświadczyli, że w

decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] czerwca

2007 r. kłamliwie stwierdzono, iż właściciel budynku znajdującego się na działce nr [...]

w P. wykonał obowiązki wynikające z decyzji tego organu z dnia [...] lutego

2005 r., znak:[...], która nakazywała wyłączenie z

użytkowania balkonów na parterze i pierwszym piętrze budynku mieszkalnego, z uwagi

na brak barier ochronnych, do czasu usunięcia nieprawidłowości, w terminie

natychmiastowym. Wskazali także, że użytkowanie balkonu zauważyli w pierwszym

tygodniu marca. Zdaniem wnioskodawców kłamstwem jest również zawarte w piśmie

organu powiatowego z dnia [...] czerwca 2007 r. adresowanym do organu

wojewódzkiego, stwierdzenie, że w trakcie kontroli nieruchomości nr [...] w

miejscowości P. oraz w przedmiotowym budynku mieszkalnym nie

stwierdzono nieprawidłowości, które mogłyby zagrozić osobom przebywającym na

nieruchomości nr [...] oraz na nieruchomościach sąsiednich. Ponadto, wskazali na fakt,

iż decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] czerwca

2007 r. została wydana w oparciu o art. 105 § 2 k.p.a., który nie miał w sprawie

zastosowania.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]

grudnia 2010 r., Nr [...] ponownie odmówił wznowienia postępowania

zakończonego własną ostateczną decyzją z dnia [...] lipca 2007 r., Nr [...].

W uzasadnieniu tej decyzji organ stwierdził, że wnioskodawcy nie przedstawili,

pomimo jednoznacznego wezwania, prawomocnego orzeczenie sądu bądź innego

właściwego organu potwierdzającego sfałszowanie dowodu w sprawie, której

wznowienia się domagają. W sprawie nie występuje też przesłanka określona w art. 145

§ 2 k.p.a., tj. oczywistość sfałszowania dowodu lub popełnienie przestępstwa przy

jednoczesnym stwierdzeniu, że wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia

niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu

społecznego.

W wyniku rozpoznania odwołania Z. i B. D., od wymienionej

decyzji, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2011 r"

znaku: [...] ponownie uchylił decyzję organu wojewódzkiego i

przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W motywach swojego rozstrzygnięcia

wskazał, że w związku z faktem, iż wnioskodawcy złożyli wniosek o wznowienie

postępowania z zachowaniem terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a., organ

wojewódzki winien dokonać oceny przyczyny wznowienia, na którą powołują się

wnioskodawcy, po uprzednim wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania,

albowiem brak jest przeszkód formalnoprawnych do wznowienia postępowania.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia

[...] marca 2011 r., Nr [...] wznowił na wniosek Z. i B. D.

postępowanie administracyjne zakończone własną decyzją ostateczną z dnia [...] lipca

2007 r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru

Budowlanego w Z. z dnia [...] czerwca 2007 r., znak: [...], którą umarzono postępowanie w sprawie legalności budynku mieszkalnego wraz z ogrodzeniem zlokalizowanym w miejscowości P. [...] należącego do W. W. . Następnie organ, decyzją z dnia [...] lipca 2011

r., nr [...] działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a., odmówił uchylenia

własnej decyzji ostatecznej z dnia [...] lipca 2007 r., Nr [...].

W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że jego decyzja z dnia [...]

lipca 2007 r., Nr [...] została wydana w związku ze stwierdzeniem, iż sporny

budynek zrealizowano na podstawie pozwolenia na budowę wydanego przez Urząd

Rejonowy w L. z dnia [...] kwietnia 1991 r., Nr [...] a

właściwy organ - Wójt Gminy P., nie wniósł sprzeciwu do jego użytkowania.

Zdaniem organu, wobec tych bezspornych ustaleń nie można twierdzić, iż budynek

został wybudowany i jest użytkowany nielegalnie. Tym samym, w ocenie organu dalsze

postępowanie administracyjne w sprawie legalności budynku stało się

bezprzedmiotowe.

Organ dodał, że kwestia montażu barier na balkonach budynku na posesji nr [...]

w P., powołana we wniosku nie była w ogóle brana pod uwagę przy

wydawaniu decyzji z dnia [...] lipca 2007 r. Wskazał, iż sprawa ta nie jest okolicznością

która odpowiada treści art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., na który to przepis wnioskodawcy się

powołują. Przepis ten mówi bowiem o sfałszowaniu dowodu istotnego z punktu

widzenia wydanego rozstrzygnięcia. Zagadnienia zaś powołane we wniosku nie miały

żadnego znaczenia przy wydawaniu decyzji Nr [...]. Odnosząc się do innych

kwestii poruszonych w piśmie wnioskujących z dnia [...] listopada 2010 r. zatytułowanym

"Oświadczenie" organ wskazał, że nie są to okoliczności stanowiące w świetle art. 145 i

145 a k.p.a. podstawę do wznowienia postępowania, z tego też względu nie mogą być

przedmiotem rozpoznania w toku niniejszego postępowania.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania Z. i

B. D. od wymienionej decyzji organu wojewódzkiego, decyzją z dnia

[...] sierpnia 2011 r., znak: [...], działając na podstawie art. 138 § 1

pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] lipca 2011 r.

W uzasadnieniu organ wskazał, że wniosek o wznowienie postępowania został

złożony z zachowaniem terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a. W ocenie organu,

weryfikowana w trybie wznowieniowym decyzja organu wojewódzkiego z dnia [...] lipca

2007 r. nie jest obarczona wadą określoną w art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., na którą to

powołują się odwołujący się.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną

wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na których podstawie ustalono istotne dla

sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe.

W przedmiotowej zaś sprawie skarżący domagali się wznowienia postępowania

na tej podstawie, że dowód okazał się fałszywy, jednakże nie przedłożyli organowi

dowodu w postaci orzeczenia sądowego stwierdzającego, że dokument był

sfałszowany, co stanowiło podstawę do odmowy uchylenia decyzji. Organ odwoławczy

stwierdził, że decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru

Budowlanego z dnia [...] lipca 2011 r. odpowiada prawu i dlatego utrzymał ją w mocy.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w

Warszawie wniosła Z. D. i B. D. wnosząc o jej uchylenie.

Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucili, że narusza ona: art. 149 § 2, art. 15, art.

10, art. 73 k.p.a. oraz art. 145 § 2 oraz 107 § 1 k.p.a.

Skarżący podnieśli, że zaskarżona decyzja nie zawiera wszystkich elementów

wskazanych w art. 107 § 1 k.p.a. albowiem nie zawiera uzasadnienia faktycznego i

prawnego. Nie zostały także ich zdaniem przeanalizowane wszystkie argumenty

poparte dokumentacją. Zarzucili, iż zarówno organ I jak i II instancji nie przeprowadził

postępowania wyjaśniającego w pełnym zakresie. Ponadto, żaden z organów nie

umożliwił skarżącym wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego,

a tym samym pozbawieni zostali oni czynnego udziału w postępowaniu

administracyjnym, co stanowi naruszenie art. 10 k.p.a. i art. 73 k.p.a. Zaznaczyli, iż

organ odwoławczy nie rozpatrzył wszystkich kwestii zawartych w odwołaniu z dnia 22

lipca 2011 r., z dnia 4 stycznia 2011 r. a także w piśmie z dnia 31 maja 2010 r..

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w

zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje:

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru

Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011 r. pod względem zgodności z prawem, w myśl

art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U.

Nr 153, poz. 1269 z późn zm.), stwierdzić należy, iż wbrew zarzutom skargi, decyzja ta

nie narusza przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania w stopniu

uzasadniającym jej uchylenie, dlatego też skarga Z. D. i B.

D. nie zasługuje na uwzględnienie.

Należy podkreślić, iż wznowienie postępowania administracyjnego jest jednym z

nadzwyczajnych trybów postępowania, którego przedmiotem jest weryfikacja

prawidłowości decyzji ostatecznej wydanej w zwykłym postępowaniu administracyjnym.

Mimo samodzielności i odrębności procesowej tego postępowania, które jest

prowadzone "w sprawie wznowienia postępowania", występuje ścisły związek między

tym postępowaniem, a wcześniejszym postępowaniem zwykłym, zakończonym decyzją

ostateczną. Jak wskazano w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9

czerwca 1992 r. sygn. akt SA/Wr 534/92, granica postępowania w sprawie wznowienia

postępowania jest wyznaczona zakresem sprawy administracyjnej rozstrzygniętej

decyzja ostateczną (ONSA 1993, z. 4 poz. 92). Celem wznowionego postępowania jest

ustalenie, czy postępowanie zwykłe było dotknięte określonymi wadami i usunięcie

ewentualnych wadliwości, ustalenie, czy i w jakim zakresie ta wadliwość wpłynęła na

byt prawny decyzji ostatecznej, oraz - w razie stwierdzenia wadliwości decyzji

dotychczasowej - doprowadzenie do jej uchylenia i wydania nowej decyzji

rozstrzygającej o istocie sprawy albo stwierdzenie, że decyzja dotychczasowa została

wydana z określonym naruszeniem prawa (art. 151 § 1 pkt 1 i 2 i § 2 k.p.a.). Decyzje

wydane po wznowieniu postępowania zatem dotyczą w końcowym rezultacie bytu

prawnego decyzji ostatecznych wydanych w postępowaniu zwykłym.

W niniejszej sprawie skarżący wnieśli o wznowienie postępowania zakończonego

ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z

dnia [...] lipca 2007 r., Nr [...] wskazując jako podstawę wznowienia

postępowania przesłankę z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a.

W toku wznowionego postępowania organy bardzo wnikliwie przeanalizowały

podane przez skarżących przyczyny wznowienia i w ocenie Sądu niewadliwie uznały, iż

w sprawie brak jest podstaw do uchylenia decyzji dotychczasowej, gdyż nie wystąpiła

żadna z podstaw wznowienia postępowania wskazana przez Z. D. i

B. D.

Przypomnieć należy, iż zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. podstawą wznowienia

postępowania jest wykazanie, że dowody, na których podstawie ustalono istotne dla

sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe. Aby można przyjąć wystąpienie tej

przesłanki, muszą być spełnione dwa warunki, tj. w danej sprawie musi w prowadzonym

postępowaniu dowodowym wystąpić fałszywy dowód oraz sfałszowanie tego dowodu

musi być stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu (zob. np.

wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 maja 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 236/10, Lex nr

676051; wyrok NSA z dnia 2 czerwca 1999 r., sygn. akt I SA 989/99, Lex nr 48571).

Określony w art. 145 § 2 k.p.a. wyjątek od zasady, że okoliczności wymienione w art.

145 § 1 pkt 1 k.p.a. - (dowody fałszywe, decyzje wydane w wyniku przestępstwa) winny

być stwierdzone orzeczeniem sądu lub innego organu, może mieć miejsce jedynie

wówczas, gdy wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia

niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu

społecznego (zob. np. wyrok NSA z dnia 26 listopada 1998 r. sygn. akt SA/Sz 245/98,

Lex nr 34900).

Jak trafnie zauważył Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego strona, która

domaga się wznowienia postępowania na tej podstawie, że dowód zgromadzony w

prowadzonym postępowaniu dowodowym okazał się fałszywy (art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a.),

musi przedłożyć właściwemu organowi dowód w postaci orzeczenia sądowego

stwierdzającego, że dokument był sfałszowany; nie jest rzeczą organu administracji

przeprowadzanie takiego dowodu we własnym zakresie (zob. np. wyrok WSA w

Warszawie z dnia 2 grudnia 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 2214/09, Lex nr 760086;

wyrok NSa z dnia 2 czerwca 2000 r., sygn. akt I SA 1123/99, Lex nr 55743).

Bezspornym w niniejszej sprawie jest, że skarżący Z. D. i B.

D. takiego dowodu nie przedstawili, co oznacza, iż słusznie organy administracji

publicznej, prowadząc postępowanie po wznowieniu postępowania administracyjnego

zakończanego decyzją ostateczną z dnia [...] lipca 2007 r. uznały, że wskazana

podstawa wznowienia postępowania określona w art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. nie wystąpiła.

Zatem brak było podstaw do uchylenia decyzji ostatecznej [...]

Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...].

Zważywszy na powyższe Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu, w

związku z czym na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.