Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 125/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-01-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Odrzucono zażalenie
*Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z  art. 197 par. 2 i  art. 157 par. 1 w zw. z  art. 166
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia D. W., M. W., M. W. i J. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 125/04 oddalającego odwołanie od zarządzenia Sędziego WSA z dnia 23 października 2009 r. sygn. akt II SA/Wr 125/04 odmawiającego uzupełnienia protokołu rozprawy z dnia 24 września 2009 r. w sprawie ze skargi D. W., M. W., M. W. i J. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 30 grudnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku mieszkalnego i budynku gospodarczego postanawia: I. odrzucić zażalenie; II. oddalić wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 7 grudnia 2009 r. sygn. akt II SA/Wr 125/04.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił odwołanie skarżących od zarządzenia Sędziego WSA z dnia 23 października 2009 r. sygn. akt II SA/Wr 125/04 odmawiającego uzupełnienia protokołu rozprawy z dnia 24 września 2009 r.

W dniu 31 grudnia 2009 r. D. W. - w imienni własnym oraz pozostałych skarżących zaskarżyła wskazane wyżej postanowienie, zarzucając jego bezwzględną nieważność z powodu braku uzasadnienia i niemożności poddania kontroli. Ponadto, skarżąca wniosła o uzupełnienie skarżonego postanowienia poprzez sporządzenie uzasadnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

W myśl postanowień art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) -zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., strony postępowania mogą zgłosić wniosek o sprostowanie lub uzupełnienie protokołu rozprawy. Uczynić to można na następnym posiedzeniu, nie później jednak niż w terminie trzydziestu dni od dnia posiedzenia, z którego sporządzono protokół. W kwestii uzupełnienia rozstrzyga przewodniczący w drodze zarządzenia, na które stronie przysługuje odwołanie. Odwołanie to rozpoznaje z kolei sąd w drodze postanowienia, które nie wymaga uzasadnienia (art. 163 § 1 p.p.s.a.). Postanowienie to jest niezaskarżalne. Stosownie bowiem do art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje jedynie na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w tym przepisie. Jakkolwiek art. 194 p.p.s.a. stanowi, że zażalenia przysługują na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, to jednak z przepisów szczególnych wynika, że zażalenie służy także na niektóre zarządzenia przewodniczącego tj. na zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania pisma, którego strona nie uzupełniła lub nie poprawiła w terminie (art. 49 § 2) oraz na zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych (art. 227 § 1), co potwierdza treść art. 198 p.p.s.a. Odwołanie zaś, o którym mowa w art. 103 p.p.s.a.- od zarządzenia przewodniczącego w sprawie sprostowania lub uzupełnienia protokołu nie jest środkiem odwoławczym w ujęciu art. 194 p.p.s.a. Inaczej ujmując - zażalenie służy jedynie na te zarządzenia przewodniczącego lub postanowienia sądu, które zostały taksatywnie wymienione w art. 194 § 1 p.p.s.a lub w przepisie szczególnym. Tymczasem postanowienie sądu, którego przedmiotem jest sprostowanie lub uzupełnienie (tudzież odmowa sprostowania lub uzupełnienia) protokołu rozprawy nie jest wymienione w przepisach p.p.s.a. Ponadto, z uwagi na to, że na takie postanowienie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia postanowienie to nie wymaga uzasadnienia (art. 163 § 1 i 2 p.p.s.a.) i Sąd odstąpił od jego sporządzenia. W razie wydania postanowienia na posiedzeniu niejawnym doręcza się je stronom z urzędu ( art. 163 § 2 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie skarżąca skorzystała z przysługującego jej uprawnienia do złożenia wniosku o uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 24 września 2009 r., jak również możliwości odwołania się do Sądu od zarządzenia Sędziego z dnia 23 października 2009 r. w przedmiocie oddalenia wniosku skarżącej o uzupełnienie protokołu rozprawy. Jak wcześniej wspomniano, odwołanie to zostało rozpoznane przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 grudnia 2009 r.

Jednocześnie Sąd zauważa, że postanowienie z dnia 7 grudnia 2009 r. zostało doręczone skarżącej wraz z błędnym pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia – zażaleniu. Błędne wykonanie zarządzenia sędziego sprawozdawcy w niniejszej sprawnie, nie zmienia jednak tego, że w świetle przytoczonych przepisów regulujących procedurę sądowoadministracyjną zażalenie na postanowienie w przedmiocie oddalenia odwołania nie przysługuje albowiem unormowania ustawy p.p.s.a. nie przewidują w ogóle środka zaskarżenia na postanowienia sądu w przedmiocie sprostowania lub uzupełnienia protokołu rozprawy.

Z powołanych wyżej powodów brak było podstawy do uzupełnienia na podstawie art. 157 § 1 w związku z 166 p.p.s.a. postanowienia z dnia 7 grudnia 2009 r. w zakresie jego uzasadnienia.

Stosownie zatem do treści art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a zażalenie jako niedopuszczalne należało odrzucić.