Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1427/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-04-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: Art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Bociąga WSA Janusz Kasprzycki (spr.) Sędziowie WSA Barbara Pasternak Protokolant starszy sekretarz sądowy Monika Wójcik po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2016 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 18 sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia zawiesić postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 18 sierpnia 2015 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2015 r. nr [...] wymierzającą stronie skarżącej A A. B. w T karę pieniężną w wysokości 36.000,00 zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła strona – A A. B. w T - (dalej strona skarżąca), działająca przez pełnomocnika. Podniesione w skardze wobec organów zarzuty koncentrują się w szczególności wokół następujących, zasadniczych kwestii – zastosowania nienotyfikowanych przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. z 2009 r., Nr 201, poz. 1540 ze zm., dalej zwanej ustawą o grach hazardowych), trybu ustalenia charakteru kontrolowanych automatów do gry, a także skierowania decyzji do osoby fizycznej i do podmiotu nie będącego urządzającym gry w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych.

W odpowiedzi na te skargę Dyrektor Izby Celnej podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 11 marca 2015 r., sygn. akt P 4/14 uznał m. in. art. 14 ust. 1 i 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych za zgodne z Konstytucją RP. W związku z tym, że z żadnego przepisu prawnego nie wynika możliwość odmowy przez organ stosowania tych przepisów, odmienne działanie organów byłoby bezprawne. Organy celne są uprawnione do dokonywania własnych ustaleń dowodowych, w tym do przeprowadzania eksperymentu. Natomiast w odniesieniu do zarzutu skierowania decyzji nakładającej karę do podmiotu nie będącego urządzającym gry, stwierdził, że z umowy najmu, zawartej pomiędzy skarżącym a innym podmiotem wynika, że skarżący wynajął powierzchnię lokalu w celu prowadzenia w nim działalności gospodarczej z przeznaczeniem na działalność usługową: zakłady bukmacherskie, usługi ksero, automaty wyposażone w pozytywne opinie prawne. Za najem ten płacił czynsz i opłaty eksploatacyjne. Niespornym jest, że w wynajmowanym lokalu umożliwiał skarżący rozgrywanie gier na automatach do gry i czerpał z tego korzyści finansowe w związku z zawartą umową najmu. Wobec tego był urządzającym gry na automatach poza kasynem gry. Wobec zarzutu ukarania osoby fizycznej Dyrektor powołał się na treść wyroku WSA w Szczecinie z dnia 3 września 2015 r., sygn. akt II SA/Sz 439/15, w którym wyrażono pogląd, że każdy kto jest urządzającym, niezależnie od formy prawnej prowadzonej działalności gospodarczej podlega karze. Wystarczającym jest nawet zapewnienie warunków dla gry.

W piśmie procesowym z dnia 12 kwietnia 2016 r. strona skarżąca, działająca przez pełnomocnika, wniosła wniosek o zawieszenie postępowania sądowego do czasu wydania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzeczenia w sprawie C-303/15.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Sądowi z urzędu wiadomym jest, że Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył w dniu 8 marca 2016 r. wniosek o podjęcie uchwały wyjaśniającej w składzie siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 36 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. jedn., Dz.U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) oraz art. 264 § 1-3 w zw. z art. 15 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi:

"1. Czy art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 612, ze zm.) jest przepisem technicznym w rozumieniu art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE L z 1998 r. Nr 204, s. 37, ze zm.), którego projekt powinien być przekazany Komisji Europejskiej zgodnie z art. 8 ust. 1 akapit pierwszy tej dyrektywy i czy wobec niewykonania tego obowiązku, przepis ten mógł być podstawą wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie niektórych przepisów ustawy o grach hazardowych?

2. Czy dla rekonstrukcji znamion deliktu administracyjnego opisanego w art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 612, ze zm.) oraz stosowalności tego przepisu w sprawach o nałożenie kary pieniężnej, ma znaczenie techniczny - w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE L z 1998 r. Nr 204, s. 37, ze zm.) - charakter art. 14 ust. 1 tej ustawy oraz nieprzekazanie projektu tego przepisu Komisji Europejskiej zgodnie z art. 8 ust. 1 akapit pierwszy tej dyrektywy?"

3. Czy urządzający gry na automatach poza kasynem gry, bez koncesji i wymaganej rejestracji automatu, podlega karze pieniężnej, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 612, ze zm.), czy też karze pieniężnej przewidzianej w art. 89 ust. 1 pkt 2 tej ustawy?".

Wniosek ten został zarejestrowany pod sygn. akt II GPS 1/16.

Biorąc powyższe pod uwagę w rozpatrywanej sprawie uzasadnione jest zawieszenie z urzędu postępowania sądowego, do czasu wydania uchwały wyjaśniającej wskazane w pytaniu wątpliwości interpretacyjne. Treść uchwały będzie miała zasadnicze znaczenie dla oceny spornych zagadnień występujących w niniejszej sprawie. Przedmiotem uchwały będzie bowiem wyjaśnienie wątpliwości interpretacyjnych dotyczących przepisów prawa, które stanowiły podstawę wydania zaskarżonych decyzji.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się na dopuszczalność i potrzebę zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. do czasu podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwały mającej znaczenie dla oceny istotnego zagadnienia prawnego determinującego rozstrzygnięcie rozpoznawanej sprawy sądowoadministracyjnej (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2015 r., II FZ 457/15; postanowienie NSA z dnia 22 kwietnia 2015 r., I GSK 1219/13; postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2015 r., I GSK 1871/13; postanowienie NSA z dnia 28 sierpnia 2014 r., II OSK 1905/14).

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.