Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1227/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-10-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Minister Zdrowia
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 6 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o wstrzymanie wykonania postanowienia w sprawie ze skargi M. P. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] marca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Skarżąca – M. P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...]marca 2016 r. znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015r., znak: [...]o oddaleniu zarzutów podniesionych przez skarżącą w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] (dotyczącego obowiązku o charakterze niepieniężnym, tj. poddania dziecka M. P. obowiązkowym szczepieniom ochronnym).

Do skargi skarżąca załączyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia wraz z wnioskiem o zawieszenie postępowania egzekucyjnego.

Uzasadniając złożony wniosek skarżąca wskazała, że kwota nałożonej grzywny w kwocie 420 zł jest zbyt wysoka, zwłaszcza gdy weźmie się pod uwagę że razem z mężem otrzymali 4 postanowienia o nałożeniu grzywny, każde w kwocie 420 zł, co stanowi bardzo wysokie obciążenie dla budżetu rodziny skarżącego i obecnie nie są oni w stanie zapłacić tej kwoty. Skarżąca wskazała, że wraz z mężem mają na utrzymaniu pięcioro dzieci z czego dwoje jest dziećmi niepełnosprawnymi, zapewnienie tym chorym dzieciom godnych warunków życia, tzn. stała rehabilitacja, opieka lekarzy specjalistów, odpowiednia dieta, odżywki specjalistyczne, ponieważ najmłodszy syn cierpi na nieuleczalną chorobę genetyczną jest po ciężkiej operacji resekcji jelita grubego i części jelita cienkiego. Starszy syn cierpi na dziecięce porażenie mózgowe. Choroby dzieci pociągają za sobą duże nakłady finansowe. Skarżąca wskazała ponadto, że w razie podjęcia próby egzekucji tej kwoty przez organ, będzie zmuszona wykonać szczepienia ochronne wskazane w tytule wykonawczym, które niesie ze sobą nieodwracalne skutki, których w żaden sposób nie można cofnąć ani zrekompensować. Nie jest możliwe podjęcie takich zabiegów medycznych, które całkowicie i bezpiecznie usuną wszystkie składniki podanej szczepionki oraz usuną efekty ich działania, pozostawiając organizm w stanie sprzed wykonania zabiegu oraz usuną efekty ich działania, pozostawiając organizm w stanie sprzed wykonania zabiegu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W piśmiennictwie wskazuje się, że wykonanie dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających nakazy określonego zachowania lub zakazy określonego zachowania; aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostaną na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś [red.], Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295-296). Przez wykonanie aktu administracyjnego należy bowiem rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (vide: J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 224-225; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2014r., sygn. akt II OSK 3139/13, LEX nr 1420326).

W przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy postanowienia Ministra Zdrowia z dnia [...] marca 2016r. znak: [...], utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015r., znak: [...] o oddaleniu zarzutów podniesionych przez skarżącą w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...]

Wskazane postanowienia nie posiadają przymiotu wykonalności; nie rodzą one żadnych praw, jak też nie nakładają obowiązków nadających się do wykonania. Zarówno ich treść, jak i obowiązujące przepisy prawa nie wiążą z ich wydaniem konieczności zrealizowania określonego stanu rzeczy. Tym samym nie można orzec o wstrzymaniu ich wykonania.

Stąd przy rozpoznawaniu wniosku w niniejszej sprawie, o treści rozstrzygnięcia zadecydował charakter zaskarżonego postanowienia i fakt, iż nie podlega ono wykonaniu, a w konsekwencji nie można zastosować wobec niego wstrzymania jego wykonania. Natomiast przy rozpoznaniu w/w wniosku nie podlegał badaniu fakt spełnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania postanowienia, określonych w treści art. 61 p.p.s.a. tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani też wykazanie ich zaistnienia.

W zakresie złożonego przez stronę skarżącą wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego Sąd stwierdził, że brak jest podstaw do jego rozpoznania, gdyż organem właściwym do zawieszenia takiego postępowania w drodze postanowienia, jest wyłącznie organ egzekucyjny (art. 56 § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji).

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.