Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 470/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-04-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej T. M. i W. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 440/05 odrzucającego skargę T. M. i W. M. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...], [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu wywłaszczonego prawa użytkowania wieczystego postanawia oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 26 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 440/05 odrzucił skargę T. M. i W. M. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu wywłaszczonego prawa użytkowania wieczystego. W uzasadnieniu Sąd powołał się na przepis art. 57 § 1 oraz 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), skarżąca bowiem nie uzupełniła w ustawowym terminie – 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi. Sąd stwierdził, że przedmiotowe wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 10 czerwca 2005 r.

W skardze kasacyjnej wniesionej na to postanowienie przez T. i W. M., reprezentowanych przez radcę prawnego M. M., zarzucono, iż został naruszony przepis 73 i 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a, co miało wpływ na wynik sprawy. Jak wynika z treści niniejszej skargi, A. K. pomimo dokładania, wespół ze skarżącymi, należytej staranności w kontrolowaniu przychodzącej do skrzynki korespondencji, nie otrzymała zarówno wezwania Sądu z dnia 9 czerwca 2005 r. jak również zawiadomienia listonosza o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym. Podniesiono, powyższy stan rzeczy mógł być spowodowany faktem, iż skrzynki na listy w budynku, w którym zamieszkuje A. K. są notorycznie niszczone przez nieznanych sprawców. Fakt ten, jak wskazano dalej, mogło być powodem zaginięcia korespondencji. Dla potwierdzenia powyższego skarżący wniósł o przesłuchanie świadków. Stwierdzono, że skoro A. K. nie otrzymała przedmiotowego wezwania to brak było podstaw do uznania, iż wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało jej skutecznie doręczone. Skarżący dodał, iż z ostrożności procesowej został wraz ze skargą kasacyjną, złożony wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi, składa się je na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się w skrzynce pocztowej lub na drzwiach adresata. Jak wynika z akt sprawy pismo wzywające pełnomocnika skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi awizowane było w dniu 10 czerwca 2005 r. z adnotacją, iż adresat nie został zastany w domu. Informacja o tym pozostawiona została w skrzynce pocztowej A. K. Ponowne awizowanie pisma nastąpiło w dniu 20 czerwca 2005 r., jednakże pełnomocnik skarżących również nie odebrała pisma w zakreślonym terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, iż doręczenie pisma nastąpiło w dniu 10 czerwca 2005 r. Jest to stanowisko błędne. Zgodnie z przytoczonym art. 73 za dzień doręczenia pisma uznać można ostatni dzień siedmiodniowego terminu zakreślonego na odebranie pisma z Urzędu Pocztowego. Tak więc termin ten upływał najwcześniej z dniem 17 czerwca 2005 r. Błąd ten jednak nie ma wpływu na prawidłowość orzeczenia Sądu, albowiem pełnomocnik skarżących, pomimo upływu czasu znacznie przekraczającego termin zakreślony w art. 73 nie odebrała pisma, co przesądza o konieczności pozostawienia go w aktach ze skutkiem doręczenia.

Okoliczności powołane przez skarżących w skardze kasacyjnej – czyli fakt niszczenia skrzynek na korespondencję na klatce schodowej bloku, w którym zamieszkuje pełnomocnik skarżących, nie znajduje uzasadnienia w świetle materiałów zgromadzonych w sprawie, a szczególnie w związku z brakiem kłopotów z doręczaniem innych pism.

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.