Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 739/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-10-31 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3 i  par. 5
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 31 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku H. K. i Z. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. K. i Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy H. K. oraz Z. K. (dalej: skarżący) wnieśli o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Skarżący uzasadnienia przedmiotowego wniosku dopatrują się w trudnych do odwrócenia skutków, jakie może za sobą pociągnąć wykonanie zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania

w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przyjmuje się, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku

z 3 sierpnia 2006 r. sygn. akt II SA/Bk 352/06; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 sierpnia 2014 r. sygn. akt II OZ 752/14). Tym samym, przesłankami warunkującymi wstrzymanie wykonania aktu nie są jakiekolwiek skutki

i jakakolwiek szkoda, ale szkoda i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonaniem aktu (por. postanowienie NSA z 9 marca 2005 r. sygn. akt II OZ 52/05).

Jednocześnie należy zauważyć, że to na wnioskodawcy ciąży wykazanie zasadności wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się więc do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w danej sprawie obiektywnie zasadne.

W realiach niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący w zasadzie nie uzasadnili swojego wniosku, albowiem jedynie przytoczyli treść jednej z przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie jest to jednak wystarczające, albowiem to na wnioskodawcy spoczywa ciężar udowodnienia ziszczenia się chociaż jednej z tych przesłanek, co możliwe jest tylko w razie przytoczenia konkretnych okoliczności, które mogłyby wskazywać na zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Co więcej, Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie rozpoznaje merytorycznie sprawy w zakresie zarzutów przedstawionych w skardze, bada jedynie ryzyko rzeczywistego zaistnienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu. Nie budzi wątpliwości, że to wnioskodawcy powinni wykazać okoliczności świadczące o istnieniu przesłanek uregulowanych w wyżej wskazanym przepisie, zaś rola sądu ograniczona została do oceny realnego ryzyka zaistnienia wspomnianych okoliczności.

Mając na uwadze brak przedstawienia rzeczowej argumentacji na poparcie wniosku Sąd stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnili, że zachodzą okoliczności wskazujące na ryzyko powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. postanowił odmówić wstrzymania wykonania decyzji.