Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 165/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-03-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Skarżony organ: Dyrektor Szkoły
Treść wyniku: zobowiązano do wydania aktu lub podjęcia czynności

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Jacek Bursa Sędziowie WSA Małgorzata Brachel –Ziaja WSA Aldona Gąsecka –Duda (spr) Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2011r.r. sprawy ze skargi M.W. na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół Ogólnokształcących Nr [....] w K. I. zobowiązuje Dyrektora Zespołu Szkół Ogólnokształcących Nr [....] w K. do wydania aktu lub podjęcia czynności w sprawie z wniosku M.W. z dnia 16 sierpnia 2010r. L.dz. [....] , II. zasądza od Dyrektora Zespołu Szkół Ogólnokształcących Nr [....] w K. na rzecz skarżącej M.W. kwotę100 zł ( sto złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 16 sierpnia 2010 r. zarejestrowanym za numerem L. dz. [...] M. W. wystąpiła do Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w K. z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej poprzez jednoznaczną i wyczerpującą odpowiedź na następujące pytania:

1.Kiedy w roku szkolnym 2009/2010 na terenie Szkoły Podstawowej nr [...] miały miejsce przypadki: pobić, uszkodzeń ciała, agresji słownej, przyłapania uczniów na posiadaniu i używaniu papierosów, alkoholu i narkotyków?

2.O których przypadkach złamania przepisów prawa, o którym mowa w pytaniu nr 1, zostali powiadomieni: rodzice, policja, sąd rodzinny i inne organy?

3.Jakie konsekwencje ponieśli poszczególni uczniowie za złamanie przepisów prawa, o którym mowa w pytaniu nr 1?

4.Czy i jaki wpływ na bezpieczeństwo uczniów Szkoły Podstawowej nr [...] ma fakt wynajmowania pomieszczeń Gimnazjum [...]?

5.Czy, ile razy i jakie złamanie przepisów prawa, o którym mowa w pytaniu nr 1, przez uczniów Gimnazjum [...], stwierdził Dyrektor Szkoły Podstawowej nr [...]?

Wniosła nadto o przesłanie żądanej informacji w formie papierowej na wskazany w tym piśmie adres.

W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 23 sierpnia 2010 r. Sp. 51 l.dz. [...] wyjaśniono, że aktualnie brak jest możliwości udostępnienia informacji publicznej w zakresie określonym w czterech wnioskach, jakie wpłynęły dnia 16 sierpnia 2010r. Dyrektor Szkoły Podstawowej Nr [...] B. B. przebywa na zwolnieniu lekarskim, zaś osoba zastępująca Dyrektora jest w chwili obecnej zobowiązana do organizacji rozpoczęcia roku szkolnego Szkoły Podstawowej Nr [...], ustalenia tygodniowego rozkładu zajęć dla uczniów, dokonania przydziału czynności dla nauczycieli oraz wykonywania wielu zadań związanych z rozpoczęciem pracy szkoły po wakacjach. Ponadto, z dniem 1 września mocą uchwały Rady Miasta K. zostało utworzone Gimnazjum Nr [...] w budynku przy ul. [...], które wraz ze Szkołą Podstawową Nr [...] zostało połączone w Zespół Szkół Ogólnokształcących Nr [...]. Wiele zadań do wykonania wynika również z tych zmian.

W związku z tym informacja publiczna na cztery wspomniane na wstępie wnioski zostanie udzielona w terminie określonym w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej.

Pismo z dnia 23 sierpnia 2010 r. Sp. 51 l.dz. [...] zostało podpisane przez działającą z upoważnienia E. G..

Kolejnym pismem dotyczącym rozpoznania wniosku M. W. z dnia 16 sierpnia 2010r. L. dz. [...], z skierowanym do niej w dniu 14 października przez Dyrektora Zespołu Szkół Ogólnokształcących Nr [...] I. J., oznaczonym dz. ZSO Nr [...], poinformowano wyżej wymienioną o innych jednakowych merytorycznie wnioskach złożonych przez odrębny podmiot. Wyjaśniono, że z uwagi na niezakwalifikowanie żądanej informacji jako publicznej została złożona przez ten podmiot skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, a następnie przez ówczesnego Dyrektora Szkoły skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ponieważ sprawa ta jest w toku, nie jest możliwe udzielenie odpowiedzi na wniosek skarżącej. Wskazano też, że niezwłocznie po rozpoznaniu skargi M. W. zostanie o tym fakcie poinformowana, w tym również o sposobie rozpoznania jej wniosku.

Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte na skutek skargi M. W. z dnia 15 listopada 2010r. na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr [...] w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej żądanej we wniosku z dnia 16 sierpnia 2010 r. L.dz. [...].

Skarżąca domagała się w niej zobowiązanie Dyrektora Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr [...] w K. do udostępnienia żądanej informacji publicznej oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadniając powyższe opisała stan faktyczny sprawy , jak również w obszernych wywodach zawarła stosowne wyjaśnienia dotyczące zarzutu bezczynności w realizacji jej wniosku.

Co do odpowiedzi z dnia 23 sierpnia 2010 r., l.dz. [...] wskazywała w szczególności, że podany w nim powód opóźnienia nie znajdował podstaw prawnych, gdyż był efektem złej organizacji pracy podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej.

Odnośnie pisma z dnia 14 października 2010 r., dz. ZSO Nr [...] uznawała je za bezprawne działanie podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej. W tym zakresie podkreślała , że oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie, o której pisze Dyrektor Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr [...] w K. nie ma żadnego wpływu na sposób załatwienia wniosku w innej sprawie , tj. wniosku skarżącej. W niniejszej sprawie Dyrektor może nadal twierdzić, że objęta wnioskiem informacja nie jest informacją publiczną i jej nie udostępnić, gdyż nie jest związany tamtym orzeczeniem sądu. W obowiązującym porządku prawnym powinien on uznać objętą wnioskiem informację za informację publiczną i ją udostępnić, albo uznać, że żądana informacja nie jest informacją publiczną. Z treści pisma z dnia 14 października 2010 r. wynika przy tym jednoznacznie, że Dyrektor Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr [...] w K. objętej wnioskiem informacji nie uznaje za informację publiczną. To stanowisko jest błędne. W wyroku z dnia 29 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SAB/Kr 33/10, informację będącą odpowiedzią na identyczne pytania jak we wniosku skarżącej z dnia 16 sierpnia 2010 r., l.dz. [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał za informację publiczną.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zespół Szkół Ogólnokształcących Nr [...] w K. wnosił o jej oddalenie.

Wskazywał, że M. W. otrzymała w odpowiedzi na przedmiotowy wniosek informację z uzasadnieniem napisaną przez E. G., zastępującą w tym czasie dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...], w myśl której odpowiedź na żądaną informację zostanie udzielona w terminie do dwóch miesięcy. Dyrektor Zespołu Szkół Ogólnokształcących Nr [...] w dniu 14 października 2010 r. l.dz. ZSO [...] poinformował M. W. po zapoznaniu się z dokumentacją znajdującą się w placówce , że wniosek o tej samej treści złożony przez odrębny podmiot jest obecnie jako skarga kasacyjna rozpatrywany przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wniosek o tej samej treści jak skarżącej został skierowany do dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] w K. przez I. K. w dniu 1 lutego 2010 r. Po uzyskaniu informacji z Naczelnego Sądu Administracyjnego o odrzuceniu wniosku kasacyjnego została M. W. udzielona żądana informacja w dniu 8 grudnia 2010 r., l.dz. ZSO [...].

Wraz z odpowiedzią na skargę zostały przedstawione pisma dotyczące przedmiotowej sprawy, w tym pismo z dnia 8 grudnia 2010 r., l.dz. ZSO [...].

Tym ostatnim pismem Dyrektor Zespół Szkół Ogólnokształcących Nr [...] w K. I. J., w realizacji wniosku z dnia 16 sierpnia 2010r. L.dz. [...], z powołaniem się na informacje uzyskane od pedagoga szklonego , przekazała M. W. niżej podane dane dotyczące przejawów zachowań agresywnych uczniów w roku szkolnym 2009/2010 :

* drobne uszkodzenia ciała - 10 przypadków : siniaki w wyniku popchnięcia, uderzenia śniegiem, piórnikiem,

* agresja słowna 29 zdarzeń,

* nie miały miejsca przypadki bójek, kradzieży,

* nie przyłapano uczniów na posiadaniu i używaniu papierosów, alkoholu, narkotyków.

Wyjaśniła też, że we wszystkich wyżej wymienionych przypadkach zaistniałych w ciągu roku szkolnego odbyły się rozmowy wychowawcze z uczniami przeprowadzone przez wychowawców klas, pedagoga szkolnego, a w uzasadnionych przypadkach z dyrektorem szkoły. O zdarzeniach zostali powiadomieni przez wychowawców rodzice uczniów telefonicznie, notatką w dzienniczkach, a w uzasadnionych przypadkach wezwani na rozmowę do pedagoga szkolnego ( 3 zdarzenia ). Zastosowano kary stosownie do wagi popełnionego czynu : wpis uwagi negatywnej, powiadomienie rodziców, upomnienie wychowawcy w obecności klasy, rozmowa rodziców i uczniów z pedagogiem szkolnym.

W dalszym toku postępowania sądowoadministracyjnego M. W. podtrzymała skargę, wywodząc w piśmie z dnia 16 marca 2011r., że pismem z dnia 8 grudnia 2010 r., l.dz. ZSO [...] udostępniono skarżącej informacji wymijającej, zupełnie innej niż ta, na którą oczekiwała.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 – 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a.) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W sprawie niniejszej z uwagi na przedmiot zaskarżenia należy mieć na uwadze przepisy ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm. – zwana dalej w skrócie u.d.i.p. ), która kształtuje prawo do informacji publicznej w takim zakresie, w jakim dotyczy władzy publicznej w szerokim rozumieniu tego pojęcia. Powołana ustawa reguluje zakres podmiotowy i przedmiotowy jej stosowania, a także tryb i procedurę udostępniania informacji publicznej. Kognicja sądów administracyjnych do rozpoznania skarg na bezczynność w takich sprawach wnika z art. 3 §1 pkt 4 i 8 p.p.s.a., zaś potwierdza ją dodatkowo brzmienie art. 21 u.d.i.p.

Obowiązujące przepisy nie przewidują terminu do złożenia skargi na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej. W takim przypadku nie istnieje też powinność uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia bezczynności, ani wezwania o usunięcie naruszenia prawa . Regulacja zawarta w ustawie z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej nie zawiera odrębnych postanowień nawiązujących do przesłanek art. 52 p.p.s.a. Nie wprowadza ona środka zaskarżenia bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej, o którym mowa w art. 52 §1 p.p.s.a., zaś sam sposób udostępniania informacji publicznej kształtuje jako dalece odformalizowany, kładąc nacisk na szybkość i sprawność postępowania. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się w ograniczonym zakresie, jedynie w sytuacjach, o których mowa w art. 16 i art. 17 u.d.i.p., co skutkuje brakiem podstaw żądania wyczerpania trybu z art. 37 k.p.a. Artykuł 52 § 3 p.p.s.a. nawiązuje do regulacji pozostających poza przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Z jego treści wynika wprost, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie jest "środkiem zaskarżenia" o jakim mowa w § 1 i § 2, lecz środkiem samoistnym, odrębnym i znamiennym tylko dla sytuacji ściśle określonych, mającym służyć realizacji zasady przedsądowej autokontroli administracji, ale tylko w przypadku działania, a nie zaniechania, tj. bezczynności organu ( tak również NSA w wyrok z dnia 24 maja 2006 r. l OSK 601/05 , zam. zb. Lex nr 236545 i WSA w Białymstoku w wyroku z dnia 14 października 208r., sygn. akt II SAB/Bk 29/08, zam. zb. LEX nr 505258).

W świetle powyższego, w niniejszej sprawienie nie zachodzą przesłanki do odrzucania skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Skarga została należycie opłacona, zaś brak także przesłanek do wydania takiego orzeczenia z przyczyn wskazanych w art. 58 §1 pkt 5 p.p.s.a.

Przystępując do merytorycznego rozpoznania skargi należy wskazać w ślad za poglądami doktryny, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wtedy, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie , ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności. Dla zasadności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność dokonana, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną albo też niezawinioną opieszałością organu, czy też wiąże się z jego przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinny zostać dokonane. Z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ lub podmiot będący w jej posiadaniu milczy wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji albo odmawia jej udzielenia w nieprzewidzianej do tej czynności formie prawnej , albo udziela informacji niebędącej przedmiotem wniosku lub informacji niepełnej. Uwzględnienie skargi na bezczynność prowadzi w myśl art. 149 p.p.s.a . do zobowiązania organu do wydania w określonym terminie aktu lub do dokonania czynności , względnie stwierdzenia, albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Skarga na bezczynność organów administracji publicznej podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. w przypadku jej bezzasadności. Ponadto, jeżeli w toku postępowania sądowoadmnistracyjnego przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność zostanie stwierdzony fakt wydania przez organ administracji publicznej decyzji lub innego aktu albo podjęcia odpowiedniej czynności - choćby z przekroczeniem terminów ustawowych – oznacza to, że organ nie pozostaje w bezczynności. Nie istnieje wówczas przedmiot postępowania wywołanego wniesieniem skargi, którym jest bezczynność organu. Merytoryczne orzekanie w tym przypadku jest bezprzedmiotowe, zaś postępowanie podlega umorzeniu na podstawie art. 161 §1 pkt 3 p.p.s.a.

W sprawie niniejszej nie zachodzą przesłanki ani do umorzenia postępowania, ani do oddalenia skargi, którą należy uznać za zasadną także po dacie skierowania do M. W. przez Dyrektor Zespołu Szkół Ogólnokształcących Nr [...] w K. pisma z dnia 8 grudnia 2010 r., l.dz. ZSO [...].

Zgodnie z art. 2 ust. 1 – 2 u.d.i.p., każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5 tej ustawy, prawo dostępu do informacji publicznej ( ust. 1 ). Od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu faktycznego lub prawnego ( ust. 2 ).

W myśl art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są m.in. podmioty reprezentujące jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym. Ponadto, zgodnie z art. 39 ust. 5a ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572 z póżn. zm.), dyrektor szkoły wykonuje zadania związane z zapewnieniem bezpieczeństwa uczniom i nauczycielom w czasie zajęć organizowanych przez szkołę. Z przepisów tej ustawy wynika nadto, że na szkole spoczywają zadania dydaktyczno - wychowawcze, za których realizację odpowiedzialny jest dyrektor szkoły. Dyrektor szkoły, jako organ reprezentujący jednostkę organizacyjną, która wykonuje zadania publiczne m.in. w powyższym zakresie, jest w świetle art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Stosownie do art. 1 ust. 1 – 2 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie ( ust. 1 ), przy czym przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi ( ust. 2 ). Za utrwalony w orzecznictwie należy uznać pogląd, w myśl którego informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz publicznych, a także odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej. Informacją publiczną w świetle przepisów art. 1 i 6 ustawy jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy ( tak między innymi NSA w wyroku z dnia 12 grudnia 2006r., sygn. akt I OSK 123/06, zam. zb. LEX nr 291357). Za informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej można uznać każdą informację dotyczącą okoliczności stanowiącej wyodrębniony przedmiot zainteresowania określonego podmiotu lub choćby hipotetycznej grupy osób, dotyczący funkcjonowania władzy publicznej, w tym wykonywania zadań publicznych lub zarządzania majątkiem publicznym (Piskorz-Ryń A.. Dostęp do informacji publicznej - zasady konstrukcyjne ustawy, artykuł Kw.Pr.Pub. 2002/4/183 ). Wyliczenie zawarte w art. 6 u.d.i.p. ma jedynie charakter przykładowy. Informacją publiczną jest nie tylko informacja dotycząca formy i treści dokumentów urzędowych, ale także utrwalony w dowolny sposób komunikat, wiedza, świadomość o jakimś fakcie. Sama informacja ma natomiast tylko wtedy charakter informacji publicznej, jeżeli jest to informacja istniejąca i będąca w posiadaniu organu, od którego wnioskodawca żąda jej udostępnienia.

Uwzględniając powyższe rozważania, jak również przedmiot i zakres informacji, o udostępnienie której wystąpiła skarżąca należy stwierdzić, że objęta jest ona hipotezą art. 6 ust. 1 pkt 1 lit.c) u.d.i.p., - który stanowi, że udostępnieniu podlega w szczególności informacja publiczna o polityce wewnętrznej w tym o programach w zakresie realizacji zadań publicznych, sposobie ich realizacji, wykonywaniu i skutkach realizacji tych zadań, a także art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a) u.d.i.p. - w myśl którego udostępnieniu podlega w szczególności informacja publiczna o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o trybie działania jednostek organizacyjnych władz publicznych. Skoro zatem do obowiązków dyrektora szkoły należy wykonywanie zadań związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa uczniom i nauczycielom w czasie zajęć organizowanych przez szkołę należy uznać, że informacja o którą wystąpiła skarżąca jest informacją publiczną, winna ona znajdować się posiadaniu dyrektora szkoły oraz zostać M. W. udostępniona.

Termin udostępnienia informacji publicznej na wniosek został określony w art. 13 ust. 1-2 u.d.i.p., który stanowi, że :

1. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2.

2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

W sprawie niniejszej podmioty zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej - tj. Dyrektor Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w K., zaś potem po zmianach organizacyjnych Dyrektor Zespołu Szkół Ogólnokształcących Nr [...] w K. nie realizując wniosku M. W. z dnia 16 sierpnia 2010 r. Nr L. dz. [...] pozostawały w wielomiesięcznej, nieusprawiedliwionej bezczynności w udostępnieniu skarżącej informacji publicznej, który to stan trwa do chwili obecnej.

Wbrew temu na co wskazuje się w odpowiedzi na skargę nie można uznać, że pismo Dyrektor Zespołu Szkół Ogólnokształcących Nr [...] w K. z dnia 8 grudnia 2010 r., l.dz. ZSO [...] stanowi realizację przedmiotowego wniosku.

Co do pytania z pkt 1 wniosku, z odpowiedzi nie wynika z niego bowiem kiedy w roku szkolnym 2009/2010 na terenie Szkoły Podstawowej nr [...] miały miejsce przypadki : pobić, uszkodzeń ciała, agresji słownej, przyłapania uczniów na posiadaniu i używaniu papierosów, alkoholu i narkotyków – lecz ile i jakich przypadków stwierdzono. Tak ujęte odpowiedź nie pozwala w szczególności na orientację kiedy , jakie konkretnie zdarzenie miało miejsce.

Odpowiedzi na pytania zawarte w pkt 2 – 3 wniosku są ogólnikowa i nie pozwalają na ustalenie z jakim konkretnie zdarzeniem wiązał się określony typ sygnalizacji , oraz jakie zastosowano sankcje.

Na pytania zawarte w pkt 4 – 5 w ogóle nie udzielono odpowiedzi.

Nie twierdzono przy tym, by podmioty zobowiązane do realizacji wniosku skarżącej nie były w posiadaniu żądanych przez nią informacji.

Mając powyższe na uwadze, uznając skargę za zasadną, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt I. sentencji wyroku, biorąc za podstawę art. 149 p.p.s.a.

O kosztach postępowania sądowo administracyjnego orzeczono jak w pkt II. sentencji wyroku na podstawie art. 200p.p.s.a. i art. 205 § 1 p.p.s.a.