Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 289/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-05-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 243 par. 1, art. 246 par. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 19 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, , po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2008 r. postanawia: przyznać Skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżący – K. T. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazał, że jedynym jego źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za pracę wynoszące 500 zł. Żona Skarżącego jest bezrobotna. Nie posiadają oni żadnego majątku. Nie korzystają z pomocy społecznej. Pomaga im rodzina. Do kosztów utrzymania Skarżący zaliczył wydatki na wyżywienie i leki. Dodatkowo dokłada się on do czynszu za mieszkanie, którego właścicielką jest jego matka. Skarżący nie posiada zaległości bankowych, ani czynszowych. Z uwagi na stan zdrowia Skarżącego i jego żony trudno im znaleźć dobrze płatną pracę. Skarżący przedstawił zeznanie podatkowe, wyciąg bankowy, aneks do umowy o pracę, informację o wysokości opłat za lokal, dokumentację medyczną, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności.

W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego Skarżący wyjaśnił, że nie złożył jeszcze zeznania podatkowego za 2013 r. Wskazał, że na miesięczne wydatki składają się zakupy żywności, leków oraz podstawowych rzeczy domowego użytku. Wydatki te wynoszą 500 zł. Doraźną pomoc Skarżący otrzymuje od swojej matki H. T., która utrzymuje się z renty rodzinnej. Są to kwoty 100-300 zł. Skarżący nie posiada rachunku bankowego. Z uwagi na trudności w opłacaniu czynszu Skarżący darował w 2012 r. swoje mieszkanie matce. W mieszkaniu tym nadal mieszka. Wynagrodzenie na rzecz pełnomocnika opłacił z oszczędności jakie posiadał. Skarżący powołał się ponadto na zły stan zdrowia. Przedstawił informację PIT-11, decyzję o zarejestrowaniu żony jako osoby bezrobotnej, zaświadczenie o terminie wizyty, wyciąg bankowy, aneksy do umowy o pracę, dokumentację medyczną, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko z opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych przyznanie prawa pomocy następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny ( pkt. 2 cyt. wyżej przepisu).

Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych można wysnuć wniosek, że wnoszenie opłat sądowych jest zasadą natomiast zwolnienie z ich uiszczenia stanowi odstępstwo od niej. Założeniem prawa do bezpłatnej pomocy prawnej jest to, że strona – ze względu na swój stan majątkowy – nie jest w stanie ponieść jej kosztów.

Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady jakimi należy kierować się rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, wysokość wpisu sądowego wynoszącego 7634 zł jak i stan faktyczny sprawy, należy stwierdzić, iż w sprawie istnieją podstawy dla pozytywnego załatwienia wniosku strony.

Zauważyć należy, że postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, iż to wnioskodawca winien wskazać na okoliczności uzasadniające jego żądanie. W niniejszej sprawie strona skarżąca uprawdopodobniła natomiast, że nie jest w stanie ponieść kosztów należnych w sprawie. Skarżący znajduje się w trudnej sytuacji materialnej utrzymuje się z wynagrodzenia w kwocie 500 zł brutto oraz z pomocy rodziny. Skarżący wraz z żoną zamieszkuje w mieszkaniu matki. Żona Skarżącego leczy się [...] natomiast Skarżący cierpi na [...]. Skarżący przeszedł również całkowitą [...]. Z wyjaśnień Skarżącego wynika, że w związku ze stanem zdrowia, ani on ani żona nie są w stanie znaleźć dobrze płatnej pracy.

Skarżący nie posiada ponadto oszczędności ani majątku, którego spieniężenie, w krótkim czasie mogłoby zostać przeznaczone na uiszczenie wpisu należnego w sprawie.

Zatem po rozpoznaniu wniosku, ocenie dokumentów oraz analizie informacji przedstawionych przez Skarżącego stwierdzić należy, że Skarżący wykazał, że nie jest obecnie w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a. oraz art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 245 § 3 oraz art. 260 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.