Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 938/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 52par 4
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art 101
journal: Dz.U. 2016 poz 446
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu 24 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi B. N., J. N. na uchwałę Rady Gminy [...] z [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę na wskazaną uchwałę Rady Gminy [...], w sprawie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego.

Zarządzeniem z 20 września 2017 r. skarżących wezwano do nadesłania kopii skierowanego do Rady Gminy [...] wezwania do usunięcia naruszenia prawa dokonanego Uchwałą [...] z [...] stycznia 2017 r., o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący nadesłali kopię pisma z 27 grudnia 2016 r., w którym wzywali Rade Gminy do uwzględnienia złożonej przez nich uwagi do Studium, dotyczącej zmiany funkcji posiadanej przez nich działki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2017 r., poz. 1369; dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5).

Przechodząc do badania dopuszczalności skargi pod względem trybu i terminu jej wniesienia Sąd zauważa, że skarga została złożona w marcu 2017 r. Zgodnie z ówczesnym brzmieniem art. 52 § 4 p.p.s.a. (Dz. U. 2016 poz. 718), przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Do wspomnianej w tym przepisie kategorii aktów należały również akty prawa miejscowego. Analogiczny obowiązek został uregulowany w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ( w brzmieniu Dz. U. 2016 poz. 446), zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.

W tym miejscu Sąd wskazuje, że nadesłane przez skarżących pismo z 27 grudnia 2017 r. nie może zostać potraktowane jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego zaskarżoną uchwałą, albowiem w dacie tego pisma uchwała ta nie istniała. Powyższe pismo było przejawem skorzystania przez skarżących z uprawnień posiadanych w toku postępowania prowadzącego do uchwalenia Studium i zawierało wniosek o zmianę jego treści. Nie mogło natomiast stanowić skutecznego wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Wobec powyższego nie można uznać, że w niniejszej sprawie skarżący skorzystali z przysługujących im środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zostali wezwani do nadesłania takiego wezwania pod rygorem przyjęcia, iż nie zostało ono wniesione. Brak jest zatem dowodu, że wyczerpane zostały środki odwoławcze w postępowaniu, co prowadzi do odrzucenia skargi z uwagi na jej niedopuszczalność.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd działając w oparciu o przepisy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak sentencji.