Postanowienie NSA, sygn. akt I GSK 890/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Z. P. - PPHU "S." o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej Z. P. - PPHU "S." od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z dnia 18 kwietnia 2008 r., sygn. akt III SA/Łd 817/07 w sprawie ze skargi Z. P. - PPHU "S." na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] października 2007 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2008 r. o sygn. akt III SA/Łd 817/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił skargę Z. P.– P.P.H.U. "S." na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] października 2007 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. z dnia [...] czerwca 2007 r. w przedmiocie określenia kwoty długu celnego.

Z. P.– P.P.H.U. "S." wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, a następnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w części niezapłaconej przez stronę. We wniosku skarżąca podała, że złożyła skargi kasacyjne w 9 analogicznych sprawach i oświadczyła, że zapłacenie kwoty "ok. 220 000 zł" byłoby dla niej dużym obciążeniem, spowodowałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a nawet spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Uzupełniając powyższy wniosek strona w piśmie z dnia 26 lutego 2009 r. wskazała, że zapłacenie powyższej kwoty uniemożliwi jej uiszczanie opłat do ZUS, spłatę kredytów i odprowadzanie podatków. Skarżąca oświadczyła, że posiada środki na pokrycie zobowiązania wobec Izby Celnej w Ł., jednakże są one ulokowane w towarze w postaci tkanin przeznaczonych na kolekcję wiosenno-letnią, których sprzedaż - z racji ich przeznaczenia - nastąpi dopiero w marcu i kwietniu. Strona wyjaśniła, że zakupiła też kolejną partię tkanin na sezon wiosenno-letni, jednak aby zostały dopuszczone do obrotu na polskim obszarze celnym musi zapłacić cło w kwocie 50 000 zł z VAT. Wobec powyższego skarżąca podkreśliła, że jedynym sposobem na spłatę zobowiązania byłaby zatem sprzedaż środków trwałych w postaci samochodów do rozwożenia nabytego towaru (tkanin), co uniemożliwiłoby dalsze prowadzenie działalności gospodarczej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jednakże – stosownie do art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonej decyzji.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wskazanie we wniosku przesłanek uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Uprawdopodobnienie zaistnienia w sprawie powyższych przesłanek powinno polegać na odniesieniu się przez wnioskodawcę do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do jego osoby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Ponadto należy wskazać, że w literaturze przedmiotu podkreśla się, że przesłanki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy też w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Zaznacza się przy tym, że skutki te mają w ocenie wniosku znaczenie niejako potencjalne. Nie jest wymagane, żeby w jakimś zakresie, mniejszym lub większym, rzeczywiście wystąpiły lub przynajmniej już się ujawniały. Przepis art. 61 § 3 zdanie pierwsze in fine wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpieniem ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (J. Borkowski: Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, Monitor Prawniczy 2005, nr 14, s. 677). W świetle powyższego do sądu należy jedynie dokonanie oceny czy wniosek o wstrzymanie wykonania aktu spełnia omawiane przesłanki i czy powinien zostać uwzględniony.

Mając na uwadze powyższe wymogi, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, złożony w sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżąca uprawdopodobniła, że zachodzą wskazane wyżej przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Strona uzasadniła w sposób dostateczny, że zachodzi konieczność udzielenia jej ochrony tymczasowej. Podała, że zapłacenie nałożonej kwoty należności wynikających z długu celnego spowoduje znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki przez istotne pogorszenie jej sytuacji finansowej, uniemożliwiając tym samym prowadzenie działalności. Badając okoliczności sprawy należy podzielić obawy skarżącej, że wykonanie decyzji utrzymującej w mocy rozstrzygnięcie nakładające na nią obowiązek zapłaty kwoty wynikającej z długu celnego wiązać się może z koniecznością zbycia przez stronę - w celu spłaty zobowiązania - środków trwałych majątku. W związku z tym, że środki te są niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej związanej z obrotem tkaninami, ich sprzedaż mogłaby prowadzić do zaprzestania prowadzenia tej działalności, a w konsekwencji również utraty dotychczasowego źródła utrzymania. Do analogicznego skutku uniemożliwienia kontynuowania działalności gospodarczej prowadzić może także nieregulowanie bieżących zobowiązań w postaci podatków i składek do ZUS oraz trudności związane ze spłatą kredytów.

Z podanych wyżej przyczyn, w świetle okoliczności przedstawionych przez skarżącą we wniosku i piśmie z dnia 26 lutego 2009 r., Naczelny Sąd Administracyjny - na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.