Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1160/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-02-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 107 par. 1 i par. 3, art. 145 par. 1 pkt 1 i pkt 5, par. 2 i par. 3, art. 149 par. 2, art. 151 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 72 ust. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 108 poz 908
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 a) i c), art. 152, art. 200;
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 13 lutego 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka Sędziowie WSA Barbara Koś (spr.) WSA Marzenna Kosewska Protokolant: sekr. sąd. Anna Zys-Ruszkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2013 roku przy udziale sprawy ze skargi R. J. i P. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 29 czerwca 2012r. nr [...] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu, po wznowieniu postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Poznania z dnia 7 lutego 2012r. nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu na rzecz skarżących solidarnie kwotę [...],- ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych; III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta Poznania decyzją z dnia 7 lutego 2012 r. nr [...], działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 2, w zw. z art. 145 § 1 pkt 1, art. 184 § 1 i 2 Kodeksu Postępowania Administracyjnego, oraz art. 66a, art. 72 ust. 1 i art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20.06.1997r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2005r. Nr 108, poz. 908, z późn. zm.) uchylił ostateczną decyzję własną z dnia 7.03.2008 r. o rejestracji pojazdu marki [...] o numerze nadwozia [...] nr rej. [...] na rzecz S. K., oraz odmówił zarejestrowania tego pojazdu. Uzasadniając decyzję Organ I instancji wskazał, że pełnomocnik strony złożył w dniu 12.02.2008r. w Wydziale Komunikacji Urzędu Miasta Poznania wniosek o rejestrację pojazdu marki [...], jako pojazdu sprowadzonego z zagranicy, wraz z wymienionym dokumentami: zaświadczeniem o przeprowadzonym o badaniu technicznym pojazdu oraz z dokumentem identyfikacyjnym, niemieckim dowodem rejestracyjnym wraz z kartą pojazdu, umową kupna-sprzedaży pojazdu z dnia 2.02.2008r., dowodami potwierdzającymi wniesienie opłaty za rejestrację pojazdu, opłaty recyklingowej, akcyzy, zaświadczeniem VAT 25 wystawionym przez NUS Poznań-Grunwald z dnia 20.02.2008r., upoważnieniem wraz z opłatą skarbową. Na podstawie tych dokumentów przedmiotowy pojazd został zarejestrowany czasowo, co wiązało się z wydaniem pozwolenia czasowego [...], zalegalizowanych tablic rejestracyjnych o nr [...] oraz nalepki kontrolnej seria [...]. Stałej rejestracji pojazdu dokonano w dniu 7.03.2008 i na jej podstawie wydano dowód rejestracyjny seria [...] oraz kartę pojazdu seria [...].

Wznowienie postępowania zakończonego w/wym. decyzją ostateczną nastąpiło postanowieniem z dnia 9.01.2012r., w związku ze sprzeciwem Prokuratora Rejonowego Poznań - Nowe Miasto w Poznaniu z dnia 2.01.201 lr. sygn. akt. [...]. W trakcie nadzorowanego przez Prokuraturę Rejonową w E. postępowania przygotowawczego ([...]) ustalono bowiem, że pojazd miał przebity numer VIN. Biegły mechanoskop w trakcie ww. postępowania stwierdził, że pojazd o numerze rejestracyjnym [...] miał oryginalny numer VIN [...]. Numer [...] został naniesiony w wyniku działań przestępczych. W chwili rejestracji samochodu nie była też oryginalna tabliczka znamionowa z numerem VIN, a fakt podrobienia tabliczki znamionowej nie był znany organowi wydającemu decyzję o rejestracji pojazdu. Oceniając materiał dowodowy, organ I instancji stwierdził, że okoliczności sprawy wskazują na to, że w sprawie zaistniały podstawy do uchylenia decyzji na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 Kpa, zgodnie z którym organ administracji publicznej po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzję, w której uchyla decyzję dotychczasową gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 §1 lub art. 145a i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Organ stwierdził ponadto, że w sprawie doszło do naruszenia art. 66a ustawy Prawo o ruchu drogowym, w myśl którego cechy identyfikacyjne o którym mowa w art. 66 ust. 3a, nadaje i umieszcza producent. Odmawiając zarejestrowania pojazdu organ przywołał art. 72 ust. 1 pkt 1, 2 i 5 ustawy z dnia 20.06.1997r. - Prawo o ruchu drogowym z którego wynika, że rejestracji dokonuje się m.in. na podstawie: dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5, karty pojazdu jeżeli była wydana oraz dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany. W ocenie Organu I instancji załączone do wniosku dokumenty: kaufvertag z dnia 2.02.2008r., Fahrzeugbrief oraz Fahrzeugschein są dokumentami nie posiadającymi mocy dowodowej, ponieważ dane w nich zawarte są niezgodne ze stanem faktycznym. W tej sytuacji zdaniem organu nie zostały spełnione obligatoryjne warunki podjęcia pozytywnej decyzji o rejestracji pojazdu wobec czego uzasadnione jest uchylenie decyzji o rejestracji pojazdu oraz odmowa jego zarejestrowania.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyli R. J. i P. J., kwestionując zasadność wydania zaskarżonej decyzji. Zdaniem odwołujących się Wydział Komunikacji rejestrując pojazd nie dopełnił należytych formalności, nie sprawdził dokładnie pochodzenia pojazdu. Odwołujący wskazywali, że w E. w dniu 5.10.2007r. został zarejestrowany pojazd marki [...], należący do L. M. o takich samych numerach VIN, a pomimo tego nikt nie wstrzymał rejestracji samochodu S. K., stanowiącego obecnie własność odwołujących się. Podkreslali, że nie powinni ponosić konsekwencji nieprawidłowego działania urzędników, wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy i umożliwienie nowej rejestracji pojazdu poprzez wydanie nowej tabliczki z numerem VIN zwłaszcza, że nie odnaleziono poszkodowanego, któremu pojazd należałoby zwrócić.

Od w/wym. decyzji odwołał się również S. K., twierdząc, że ze swej strony dopełnił wszelkich formalności związanych z rejestracją pojazdu, a błąd leży wyłącznie po stronie Wydziału Komunikacji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu decyzją z dnia 12 czerwca 2012 r. w Poznaniu, nr [...], działając na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12.10.1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity: Dz. U. z 2001r. Nr 79, poz. 856, ze zm.), art. 127 § 2, art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14.06.1960r. - Kodeks Postępowania Administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071, ze zm.) art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20.06.1997r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005r. Nr 108, poz. 908, z późn. zm.) utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu podano, że decyzja o rejestracji pojazdu marki [...] o numerze nadwozia [...] nastąpiła na wniosek S. K., złożony na podstawie upoważnienia (załączonego do wniosku) przez jego pełnomocnika. W treści wniosku wpisano dane pojazdu zgłoszonego do rejestracji: rodzaj - osobowy, marka - [...], rok produkcji - [...], numer identyfikacyjny VIN - [...], oraz wymienione załączniki. Wraz z wnioskiem złożony zostały dokument w postaci umowy kupna - sprzedaży z dnia 2.02.2008 r. zawartej pomiędzy S. K. a R. O. ( KaufVertag ), dokumenty pod nazwą: Fahrzeugbrrief i Fahrzeugschein, dokument [...] potwierdzający zapłatę akcyzy, oraz dowody poniesienia opłaty recyklingowej i opłaty za rejestrację pojazdu, zaświadczenie o przeprowadzeniu badania technicznego pojazdu wraz z dokumentem identyfikacyjnym pojazdu, zaświadczenie VAT 25 wystawione przez NUS Poznań-Grunwald z 20.02.2008 r. W ww. dokumentach został wpisany numer identyfikacyjny pojazdu [...]. Wymienione dokumenty posłużyły do rejestracji pojazdu, najpierw czasowej w dniu 12.02.2008 r., później stałej w dniu 7.03.2008 r. W związku z decyzją Prezydenta M. Poznania z dnia 7.03.2008 r., nr [...] o rejestracji pojazdu wydano dowód rejestracyjny seria [...], tablice rejestracyjne nr [...] oraz znak legalizacyjny nr [...].

Do wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta M. Poznania z dnia 7.03.2008 r. nr [...] doszło w związku ze sprzeciwem Prokuratora Rejonowego Poznań - Stare Nowe Miasto z dnia 2.01.2012 r., w którym Prokurator Rejonowy wskazał na ujawnienie nowych okoliczności faktycznych istniejących w dacie wydania decyzji a nie znanych organowi, który wydał decyzję. Prokurator podał, że w toku śledztwa nadzorowanego przez Prokuraturę Rejonową w E. biegły z dziedziny mechanoskopii stwierdził, że pojazd o numerze rejestracyjnym [...] miał "przebity" numer VIN. Widniejący w pojeździe nr VIN [...] został naniesiony w wyniku działań przestępczych. Biegły mechanoskop stwierdził, że pojazd miał oryginalny nr YIN - [...].

Do wniosku załączył opinię Nr [...] z dnia 6.09.2011 r. z przeprowadzonych badań z zakresu oznaczeń identyfikacyjnych wykonanych przez Laboratorium Kryminalistyczne KWP w W.; postanowieniu Komendy Miejskiej Policji w E. z dnia 30.09.201 lr. nr [...],[...] i [...] o umorzeniu śledztwa. Prezydent Miasta Poznania wznowił w dniu 11.01.2012 r. postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia z dnia 7.03.2008 r., powołując przesłankę wznowieniową z art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, na podstawie której w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. W ocenie Kolegium wznowienie postępowania było uzasadnione, Organ I instancji prawidłowo ocenił, że w sprawie zachodzą okoliczności stanowiące podstawę wznowienia postępowania - ujawnione zostały bowiem przez Prokuraturę Rejonową Poznań - Stare Miasto okoliczności przebicia numerów identyfikacyjnych pojazdu, nieznane organowi w dacie dokonania rejestracji pojazdu. W trakcie postępowania wznowieniowego Organ I instancji zmienił podstawę prawną swego działania, bowiem postępowanie wznowił w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 5 Kpa natomiast decyzję wydał na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 Kpa. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 Kpa stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. Prawidłowo również Organ I instancji ustalił istnienie podstaw do uchylenia w trybie art. 151 § 1 pkt 2 Kpa decyzji Prezydenta Miasta Poznania z dnia 28.11.2001r. o rejestracji samochodu marki z dnia 7.03.2008r. nr [...] w przedmiocie rejestracji samochodu osobowego marki [...] nr rej. [...], nr nadwozia [...], oraz odmowy zarejestrowania tego pojazdu na rzecz S. K.. Zgodnie z art. 151 § 1 pkt 2 Kpa organ administracji publicznej po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzję, w której uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 §1 lub art. 145a i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Zaskarżona decyzja (uchylająca dotychczasową decyzję o rejestracji i odmawiająca rejestracji pojazdu) w pełni uwzględnia wymagania tego przepisu. Decyzja o rejestracji pojazdu wydawana jest w oparciu o dowody przedłożone przez stronę. Wnioskodawca występując o rejestrację pojazdu zobowiązany jest dołączyć do wniosku dokumenty określone w art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20.06.1997r. - Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2005 nr 108, poz. 908, ze zm.). Zgodnie z tym przepisem rejestracji dokonuje się na podstawie m.in. dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, karty pojazdu - jeżeli była wydana, wyciągu ze świadectwa homologacji albo odpisu decyzji zwalniającej pojazd z homologacji - jeśli są wymagane, zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego - jeżeli jest wymagane, dowodu rejestracyjnego -jeżeli pojazd był zarejestrowany, itd.). Złożone wraz z wnioskiem dokumenty muszą być zgodne ze stanem faktycznym, mają bowiem umożliwić organowi I instancji ocenę czy pojazd może być dopuszczony do ruchu. W myśl art. 66 ust. 3a pojazd uczestniczący w ruchu powinien posiadać nadane przez producenta, z zastrzeżeniem art. 66A, cechy identyfikacyjne: numer VIN albo numer nadwozia, podwozia lub ramy; numer silnika. Badania przeprowadzone przez biegłego mechanoskopa w postępowaniu przygotowawczym nadzorowanym przez Prokuratora Rejonowego w E. wykazały m.in., że numer nadwozia samochodu marki [...] nr rej. [...] nie jest oryginalny. Z opinii biegłego mechanoskopa z dnia 6.09.201 lr. nr [...] wynika, że "Na przegrodzie czołowej w komorze silnika znajduje się numer (fot. nr 2) o treści [...]. Na polu numerowym widoczne są ślady szlifowania oraz fragmenty poprzednich znaków (fot. nr 3). W związku z tym przeprowadzono trawienie chemiczne pola, w wyniku którego ujawniono znaki końcówki poprzedniego usuniętego oznaczenia (fot. nr 4) o treści: [...], gdzie a oznacza znaki 3 lub 8." Biegły przedstawił w ww. opinii wnioski z których wynika, że "Obecnie widoczny numer identyfikacyjny samochodu został wykonany w miejsce poprzedniego, usuniętego oznaczenia. W trakcie badań ujawniono tylko fragment tego oznaczenia, którego treść pobadano w spostrzeżeniach z badań. Na podstawie badań oraz ustaleń poczynionych na podstawie dodatkowych oznaczeń ustalono, że poprzednie oznaczenie identyfikacyjne badanego pojazdu miało treść: [...]. Biorąc pod uwagę ustalenia dotyczące numeru identyfikacyjnego należy stwierdzić, że tabliczka znamionowa nie jest oryginalna. Od badań pola numerowego silnika odstąpiono z uwagi na utrudniony do niego dostęp."

Postanowieniem KMP w E. z dnia 30.09.2011 r. nr [...] i [...] umorzone zostało śledztwo w sprawie o dokonanie w nieustalonym miejscu i czasie, a ujawnionego w dniu 21.08.2010r. w E., przerobienia znaków identyfikacyjnych nadwozia i silnika pojazdu marki [...] nr rej. [...] stanowiącego własność S. K. tj. o czyn z art. 306 k.k. Umorzenie postępowania przygotowawczego nastąpiło wobec niewykrycia sprawcy przestępstwa na zasadzie art. 322 k.p.k. W świetle omówionych dokumentów pojazd nie posiada oryginalnych numerów identyfikacyjnych, a to oznacza, że podważona została również, istotna dla rejestracji pojazdu, okoliczność posiadania tytułu jego własności. Prawo własności pojazdu musi być udokumentowane zgodnie ze stanem rzeczywistym przez wnioskodawcę ubiegającego się o rejestrację pojazdu. Załączona do wniosku o rejestrację umowa kupna-sprzedaży pojazdu zawiera fałszywe treści - nr identyfikacyjny pojazdu, a zatem nie może być uznana za dowód własności pojazdu. W badanej sprawie, w związku ze sfałszowaniem numerów identyfikacyjnych pojazdu, stwierdzić należy, że dokumenty przedłożone do rejestracji okazały się niezgodne ze stanem faktycznym, a zatem nie mogą one stanowić podstawy do dokonania rejestracji pojazdu. Zgodnie z art. 81 Kpa okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną jeżeli strona miała możliwość wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, chyba, że zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 10 § 2. W postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją Strony postępowania miały możliwość udziału w toczących się czynnościach organu I instancji - zostały powiadomione zarówno o wznowieniu postępowania jak i zakończeniu postępowania dowodowego. Mimo zrozumienia sytuacji w jakiej znaleźli się Odwołujący, Kolegium w ustalonym stanie faktycznym sprawy, nie mogło uwzględnić odwołań. Organ odwoławczy ponadto wyjaśnił, że zarejestrowanie przedmiotowego pojazdu będzie mogło nastąpić jedynie wtedy, gdy osoba w której posiadaniu znajduje się pojazd, przedłoży w organie rejestrującym orzeczenie sądowe ustalające własność pojazdu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu złożonej przez R. J. i P. J. zarzucono, naruszenie art. 7 kpa przez niewyjasnienie stanu faktycznego i wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie kosztów postępowania W uzasadnieniu podano. że organy rejestrujące przedmiotowy samochód dwukrotnie sprawdzały legalność dokumentów i nie dopatrzyły się nieprawidłowości, dopuszczając w ten sposób do sytuacji polegającej na tym, że na terenie kraju zostały zarejestrowane dwa samochody o takich samych numerach identyfikacyjnych.

Uczestnik postepowania, S. K. popierał skargę.

Organ odwoławczy i uczestnik postepowania, Prokurator Rejonowy Poznań – Nowe Miasto wnieśli o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga jest uzasadniona.

Z treści uzasadnienia podniesionego w skardze zarzutu wynika, że strona wskazuje na naruszenie przepisu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., zgodnie z którym podstawą wznowienia jest ujawnienie istotnych dla sprawy nowych okoliczności fatycznych lub nowych dowodów, które istniały w dniu wydania decyzji, lecz nie były znane organowi, który wydał decyzję, a jego istotę stanowi to, że organ rejestrujący musiał znać z urzędu okoliczność związaną z wcześniejszym zarejestrowaniem pojazdu o takich samych numerach identyfikacyjnych, czego jednak z naruszeniem art. 7 kpa dostatecznie nie wyjaśnił. Zarzutowi temu nie można odmówić słuszności w sytuacji, gdy w świetle treści sprzeciwu prokuratora, który był podstawą wydania postanowienia o wznowieniu postępowania i również w tym postanowieniu, jako podstawę prawną wznowienia wskazano przepis art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 149 § 2 k.p.a. wydane postanowienie stanowiło podstawę do przeprowadzenia przez organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.

W pierwszej kolejności zatem organ winien zbadać podstawę wznowienia w aspekcie spełnienia trzech przesłanek określonych w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., to jest

1. ujawnienia nowych okoliczności faktycznych lub dowodów istotnych dla sprawy,

2. istnienie “nowych okoliczności faktycznych" lub “nowych dowodów" w dniu wydania decyzji ostatecznej,

3. “nowe okoliczności faktyczne" lub “nowe dowody" nie były znane organowi, który wydał decyzję.

Swoje ustalenia w tym zakresie organ winien przedstawić w uzasadnieniu decyzji, stosownie do wymogów określonych w art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Tymczasem ani zaskarżona decyzja ani decyzja Prezydenta Miasta Poznania z dnia 7 lutego 2012 r. nie zawierają ustaleń koniecznych z punktu widzenia przepisu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., a organ pierwszej instancji wręcz wskazuje, że postępowanie zostało wznowione na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., co nie jest prawdą. Zostało to zaaprobowane przez organ odwoławczy, który podał w uzasadnieniu, że organ pierwszej instancji zmienił podstawę wznowienia. Jakkolwiek taka zmiana podstawy wznowienia byłaby dopuszczalna w świetle postanowień art. 149 § 2 k.p.a., to jednak nie zwalniało to organów z obowiązku wyjaśnienia przyczyn tej zmiany, a zwłaszcza przedstawienia badań i ustaleń co do zaistnienia podstaw wznowienia określonych w postanowieniu lub też innych – określonych w art. 145 § 1 k.p.a. (z wyjątkiem punktu 4), stwierdzonych w trakcie postępowania prowadzonego po wznowieniu postępowania. W tej konkretnej sprawie organy, wskazując na art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., zgodnie z którym “dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe" zobowiązane były wykazać łączne wystąpienie trzech warunków:

1. w postępowaniu dowodowym prowadzonym w danej sprawie administracyjnej miało miejsce wystąpienie fałszywego dowodu,

2. sfałszowanie dowodu musi być stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu,

3. fałszywy dowód był podstawą ustalenia okoliczności faktycznych istotnych dla sprawy.

Jakkolwiek organy obu instancji wskazały na zaistnienie pierwszego i trzeciego warunku, to jest wyjaśniły, że w związku ze sfałszowaniem numerów identyfikacyjnych pojazdu, dokumenty przedłożone do rejestracji, wymagane przez art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, t.j. Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 ze zm.), a w szczególności umowa sprzedaży (Kaufvertrag) z dnia 2 lutego 2008 r. okazały się fałszywe, to zaniechały wykazania warunku wymienionego w punkcie 2. Jak się wskazuje w literaturze “warunek ten uzasadniony jest ustawowym podziałem kompetencji organów państwowych, następstwem czego jest wyłączenie możliwości orzekania organów właściwych w sprawie wznowienia postępowania o przestępstwie, jakim jest fałsz dowodów" (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz V Wydanie, Wydawnictwo C. H. Beck, str. 626). Od tego warunku przepis art. 145 § 2 i 3 k.p.a. przewiduje dwa wyjątki, których zaistnienie w tej sprawie winno być przytoczone w uzasadnieniu decyzji, czego jednak żadna z decyzji wydanych w tej sprawie nie zawiera.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy orzekające zobowiązane będą uwzględnić powyższe uwagi i wskazania sądu, przy czym w zakresie podstawy wznowienia wskazanej w punkcie 5 art. 145 § 1 kpa konieczne będzie w szczególności zbadanie sprawy w aspekcie podniesionego przez stronę skarżącą zarzutu, że wcześniej został już zarejestrowany pojazd o takich samych numerach identyfikacyjnych, to jest przesłanki odwołującej się do tego, że “nowe okoliczności faktyczne" lub “nowe dowody" nie były znane organowi, który wydał decyzję. O ile organ odstąpi od tej podstawy wznowienia winien wyjaśnić w uzasadnieniu przyczynę zmiany podstawy wznowienia i wykazać spełnienie wszystkich przesłanek istotnych dla przyjętej podstawy.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja nie ustaliła w sposób wyczerpujący istnienia podstaw wznowienia określonych w art. 145 § 1 k.p.a., a w szczególności wskazanych w punktach 1 i 5, zatem uchylenie decyzji dotychczasowej i wydanie nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy było przedwczesne w świetle art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. .

Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c, art. 152 i 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. Poz. 270).