Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 293/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2009-07-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 § 3 i art. 197 § 2 w zw. z art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. S. i H. S. z dnia 4 czerwca 2009 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 maja 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 293/08 odrzucające zażalenie H. S. na postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 18 lutego 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 293/08 odrzucające skargę kasacyjną J. S. w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia - p o s t a n a w i a - odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 293/08

U Z A S A D N I E N I E

Postanowieniem z dnia 7 maja 2009 r., sygn. akt. II SA/Rz 293/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił zażalenie H. S. na postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 18 lutego 2009 r., o tej samej sygnaturze akt - odrzucające skargę kasacyjną J. S. w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2008 r., nr [...]

w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.

Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu i uczestniczce postępowania H. S. w dniu 2 czerwca 2009 r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia (dowód – zalegające w aktach sądowych zwrotne potwierdzenia odbioru).

W dniu 5 czerwca 2009 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) skarżący J. S. złożył na postanowienie z dnia 7 maja 2009 r. zażalenie – podpisane

i sporządzone osobiście przez siebie.

Ponieważ zażalenia zawierało braki formalne, dlatego też Sąd wezwał skarżącego do ich usunięcia - poprzez nadesłanie 3 odpisów zażalenia.

Powyższe wezwanie wraz z pouczeniem, iż nieusunięcie wskazanego braku

w terminie 7 dni od daty jego otrzymania spowoduje odrzucenie zażalenia zostało doręczone skarżącemu w dniu 1 lipca 2009 r. (dowód – zalegające w aktach sądowych zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania). Mimo upływu wyznaczonego terminu wskazana czynność nie została wykonana.

Ponadto Sąd wezwał skarżącego o wyjaśnienie, czy w/w zażalenie zostało wniesione w imieniu własnym, czy również w imieniu H. S. na podstawie udzielonego pełnomocnictwa.

W piśmie z dnia 14 lipca 2009 r. skarżący wskazał że "zażalenie zostało wniesione w imieniu H. S. i własnym - czyli udzielonego pełnomocnictwa przez H. S., które znajduje się w aktach sprawy w/w".

Biorąc po uwagę wyjaśnienia J. S. WSA w Rzeszowie przyjął, że zażalenie zostało wniesione przez J. S. w imieniu własnym jak również w imieniu H. S.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. - zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Stąd mając na uwadze art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony (zażalenia) należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom postępowania.

Zgodnie z odesłaniem zawartym w przepisie art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy

o skardze kasacyjnej. W związku z tym po myśli art. 178 P.p.s.a. Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła

w wyznaczonym terminie.

Skarżący pomimo prawidłowego wezwania o uzupełnienie wskazanych braków formalnych zażalenia oraz pouczenia o konsekwencjach grożących w razie niedokonania tej czynności nie uczynił zadość wezwaniu.

Z tych też względów Sąd działając na podstawie art. 194 § 3 i art. 197 § 2

w zw. z art. 178 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.