Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 51/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-03-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Inne
Nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1 i ust. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 80 poz 903
law: Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali - tekst jedn.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak Sędzia NSA Marek Gorski ( spr. ) Protokolant Starszy sekretarz sądowy Hanna Tarnawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2011 r. sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 6 grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu użytkowego 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia 8 marca 2010 r. nr [...], 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] na rzecz skarżącego S. K. kwotę 757 ( siedemset pięćdziesiąt siedem ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

PREZYDENT MIASTA POSTANOWIENIEM Z DNIA 8 MARCA 2010 R., ODMÓWIŁ S. K. PROWADZĄCEMU DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ POD NAZWĄ ZAKŁAD PRODUKCYJNO-USŁUGOWY [...] S. K., WYDANIA ZAŚWIADCZENIA O SAMODZIELNOŚCI LOKALU UŻYTKOWEGO NR [...] (SUSZARNIA NR 3/6 I 3/7 I PIWNICĄ 0/19) ZNAJDUJĄCEGO SIĘ NA PODDASZU BUDYNKU PRZY UL. [...] W G.

W PODSTAWIE PRAWNEJ ROZSTRZYGNIĘCIA ORGAN WSKAZAŁ ART. 123 I ART. 219 USTAWY Z DNIA 14 CZERWCA 1960 R. KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO (T.J. DZ. U. Z 2000 R. NR 98, POZ. 1071 ZE ZM.), ART. 2 UST. 2 I ART. 3 USTAWY Z 24 CZERWCA 1994 R., O WŁASNOŚCI LOKALI (T.J. DZ. U. Z 2000 R. NR 80, POZ. 903 ZE ZM.) ORAZ ART. 81 UST. 1 PKT 2, ART. 82 UST. 1 I UST. 2 USTAWY Z DNIA 7 LIPCA 1994 R. - PRAWO BUDOWLANE (T.J. DZ. U. Z 2006 R. NR 156, POZ. 1118 ZE ZM.).

W UZASADNIENIU ORGAN WSKAZAŁ, ŻE WNIOSKODAWCA NIE PRZEDSTAWIŁ DOWODÓW PRZEMAWIAJĄCYCH ZA UWZGLĘDNIENIEM WNIOSKU. PRZEDŁOŻONY AKT NOTARIALNY - REP. A NR [...] DOTYCZĄCY UMOWY USTANOWIENIA ODRĘBNEJ WŁASNOŚCI LOKALU MIESZKALNEGO NR [...] POŁOŻONEGO NA PIERWSZYM PIĘTRZE WRAZ Z PRZYNALEŻNYM POMIESZCZENIEM GOSPODARCZYM W POZIOMIE PIWNICY W BUDYNKU PRZY UL. [...] W G., NIE WYJAŚNIŁ STRUKTURY WŁASNOŚCI BUDYNKU. ZGODNIE Z TREŚCIĄ TEGO DOKUMENTU JEST TO BUDYNEK MIESZKALNY O POW. 734,64 M2, DWUKLATKOWY, PODPIWNICZONY, DWUKONDYGNACYJNY Z PODDASZEM UŻYTKOWYM, W KTÓRYM ZNAJDUJE SIĘ 12 LOKALI MIESZKALNYCH I 3 LOKALE UŻYTKOWE - GARAŻE. TYMCZASEM DECYZJĄ Z DNIA 1 KWIETNIA 2008 R. ZATWIERDZONO PROJEKT BUDOWLANY I UDZIELONO POZWOLENIA NA BUDOWĘ WSKAZANEGO BUDYNKU MIESZKALNEGO, W KTÓRYM ZAPROJEKTOWANO DZIESIĘĆ LOKALI MIESZKALNYCH ORAZ LOKALE NIEMIESZKALNE - GARAŻE. W DECYZJI Z DNIA 2 MARCA 2009 R. O POZWOLENIU NA UŻYTKOWANIE TEGO BUDYNKU STWIERDZONO, ŻE OBIEKT WYKONANO Z NIEISTOTNYMI ZMIANAMI W STOSUNKU DO ZATWIERDZONEGO PROJEKTU BUDOWLANEGO, CO DOWODZI, ŻE W BUDYNKU ZREALIZOWANO ILOŚĆ LOKALI MIESZKALNYCH ZGODNĄ Z PROJEKTEM CZYLI DZIESIĘĆ. W MARCU 2009 R. ZOSTAŁY WYDANE ZAŚWIADCZENIA O SAMODZIELNOŚCI LOKALI MIESZKALNYCH O NR 1, 2, 3, 4, 7, 8, 9, 10 I 12 ORAZ NA LOKALE NIEMIESZKALNE - GARAŻE. NA ZGŁOSZONY PRZEZ S. K. ZAMIAR DOKONANIA ZMIANY SPOSOBU UŻYTKOWANIA SUSZARNI ORAZ DWÓCH POMIESZCZEŃ GOSPODARCZYCH, POŁOŻONYCH NA PODDASZU NA LOKALE MIESZKALNE ORGAN DECYZJĄ Z DNIA 23 PAŹDZIERNIKA 2009 R. WNIÓSŁ SPRZECIW Z UWAGI NA BRAK ZABEZPIECZENIA NA TERENIE DZIAŁKI MIEJSC POSTOJOWYCH.

W NINIEJSZEJ SPRAWIE ORGAN UZNAŁ, ŻE OKREŚLENIE SAMODZIELNOŚCI LOKALU UŻYTKOWEGO - POMIESZCZEŃ GOSPODARCZYCH, NIE JEST MOŻLIWE, BOWIEM ZGODNIE Z PRZEPISAMI USTAWY O WŁASNOŚCI LOKALI, PRZEPISAMI PRAWA BUDOWLANEGO, PRZEPISAMI WYKONAWCZYMI ORAZ PRZEPISAMI PRAWA CYWILNEGO - TEGO TYPU POMIESZCZENIA MOGĄ STANOWIĆ "POMIESZCZENIE PRZYNALEŻNE" JAKO CZĘŚĆ SKŁADOWĄ LOKALU MIESZKALNEGO LUB NIEMIESZKALNEGO W ROZUMIENIU ART. 2 UST. 4 USTAWY O WŁASNOŚCI LOKALI ALBO TEŻ STANOWIĆ WSPÓŁWŁASNOŚĆ WŁAŚCICIELI LOKALI JAKO CZĘŚĆ NIERUCHOMOŚCI WSPÓLNEJ O CHARAKTERZE PRZYMUSOWYM, ANALOGICZNIE JAK NP.: KLATKI SCHODOWE, MURY ZEWNĘTRZNE, FUNDAMENTY. NA TAKI SPOSÓB INTERPRETACJI WSKAZUJE TAKŻE ORZECZNICTWO SĄDOWE.

WNIOSKODAWCA ZŁOŻYŁ ZAŻALENIE NA POWYŻSZE POSTANOWIENIE PODNOSZĄC, ŻE ORGAN DOKONAŁ BŁĘDNEJ INTERPRETACJI PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO, A UZASADNIENIE POSTANOWIENIA JEST NIEJASNE I WEWNĘTRZNIE SPRZECZNE. W SPOSÓB NIEUPRAWNIONY ORGAN PRZENOSI DEFINICJE CHARAKTERYSTYCZNE DLA REGULACJI Z ZAKRESU PRAWA BUDOWLANEGO NA GRUNT USTAWY O WŁASNOŚCI LOKALI. JEGO ZDANIEM PRZEDMIOTOWY LOKAL SPEŁNIA USTAWOWĄ PRZESŁANKĘ SAMODZIELNOŚCI. JEST LOKALEM WYDZIELONYM TRWAŁYMI ŚCIANAMI I NIE SPEŁNIA ŻADNEJ FUNKCJI POMOCNICZEJ W STOSUNKU DO JAKICHKOLWIEK LOKALI W BUDYNKU. NIE JEST TEŻ LOKALEM PRZYNALEŻNYM ANI CZĘŚCIĄ NIERUCHOMOŚCI WSPÓLNEJ; UŻYWANY JEST TYLKO PRZEZ WNIOSKODAWCĘ, KTÓRY WYBUDOWAŁ CAŁY BUDYNEK I JEST JEGO WŁAŚCICIELEM. ELEMENTEM NIERUCHOMOŚCI WSPÓLNEJ NIE SĄ LOKALE NIEWYODRĘBNIONE, SPEŁNIAJĄCE WYMÓG SAMODZIELNOŚCI W ROZUMIENIU ART. 2 UST. 2 USTAWY O WŁASNOŚCI LOKALI. STANOWIĄ ONE WYŁĄCZNĄ WŁASNOŚĆ DOTYCHCZASOWEGO WŁAŚCICIELA BUDYNKU W KTÓRYM CZĘŚĆ LOKALI ZOSTAŁA WYODRĘBNIONA I SPRZEDANA.

PO ROZPATRZENIU ZAŻALENIA SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE POSTANOWIENIEM Z DNIA 6 GRUDNIA 2010 R. NR [...] UTRZYMAŁO W MOCY POSTANOWIENIE ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI.

W UZASADNIENIU ORGAN ODWOŁAWCZY ZACYTOWAŁ PRZEPISY USTAWY O WŁASNOŚCI LOKALI I ZWRÓCIŁ UWAGĘ, IŻ WNIOSKODAWCA NIE PRZEDSTAWIŁ DOWODU WYKLUCZAJĄCEGO, ŻE POWIERZCHNIA LOKALU NR [...] STANOWI POWIERZCHNIĘ WSPÓLNĄ PRZEZNACZONĄ DO UŻYTKOWANIA WSZYSTKICH WŁAŚCICIELI LOKALI, NIE WYKAZAŁ TAKŻE BY POSIADAŁ 100% UDZIAŁÓW W PRAWIE DO NIEWYODRĘBNIONEGO LOKALU NR [...], ANI TEŻ DOWODU NA DOKONANĄ ZMIANĘ SPOSOBU UŻYTKOWANIA LOKALU.

W OCENIE ORGANU ODWOŁAWCZEGO POSTĘPOWANIE ZOSTAŁO PRZEPROWADZONE PRAWIDŁOWO I ZGODNIE Z OBOWIĄZUJĄCYMI PRZEPISAMI PRAWA.

W SKARDZE DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU S. K. WNIÓSŁ O UCHYLENIE OBU POSTANOWIEŃ WYDANYCH W SPRAWIE ORAZ ZASĄDZENIE NA JEGO RZECZ KOSZTÓW POSTĘPOWANIA SĄDOWEGO.

POSTANOWIENIU ORGANU ODWOŁAWCZEGO ZARZUCIŁ, MAJĄCE WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, NARUSZENIA:

1) PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO, TJ.:

- ART. 2 UST. 2, UST. 3 I UST. 4 ORAZ ART. 3 UST. 2 USTAWY O WŁASNOŚCI LOKALI PRZEZ JEGO BŁĘDNĄ WYKŁADNIĘ WSKUTEK KTÓREJ ODMÓWIONO WYDANIA ZAŚWIADCZENIA O SAMODZIELNOŚCI LOKALU UŻYTKOWEGO NR 11, PODCZAS GDY LOKAL TEN SPEŁNIA WSZYSTKIE WYMAGANE PRAWEM PRZESŁANKI SAMODZIELNOŚCI LOKALU I NIE STANOWI CZĘŚCI WSPÓLNEJ NIERUCHOMOŚCI;

- ART. 3 UST. 3 ORAZ ART. 4 UST. 1 USTAWY O WŁASNOŚCI LOKALI PRZEZ ICH NIEZASTOSOWANIE PODCZAS GDY DEFINIUJĄ ONE TYTUŁ PRAWNY I SYTUACJĘ WŁAŚCICIELA LOKALI NIEWYODRĘBNIONYCH,

2) PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, TJ.:

- ART. 7, ART. 8 I ART. 77 K.P.A. POPRZEZ NIEWYJAŚNIENIE ISTOTNYCH OKOLICZNOŚCI SPRAWY, W SZCZEGÓLNOŚCI USTALENIA, ŻE Z DOKUMENTÓW ZŁOŻONYCH PRZEZ SKARŻĄCEGO, A TAKŻE DOSTĘPNYCH ORGANOM WYNIKA, IŻ LOKAL JEST SAMODZIELNY, NIE STANOWI POWIERZCHNI WSPÓLNEJ I STANOWI WŁASNOŚĆ SKARŻĄCEGO I POPRZEZ ZANIECHANIE WYJAŚNIENIA EWENTUALNYCH WĄTPLIWOŚCI ORGANU I POPRZESTANIE NA JEGO ARBITRALNEJ OCENIE ORAZ POMINIĘCIE DOWODÓW, KTÓRE MIAŁY ZASADNICZE ZNACZENIE DLA OCENY STANU FAKTYCZNEGO W SPRAWIE;

- ART. 80 K.P.A. POPRZEZ JEGO NIEZASTOSOWANIE I BRAK OCENY NA PODSTAWIE CAŁOKSZTAŁTU MATERIAŁU DOWODOWEGO, OKOLICZNOŚCI SPRAWY WOBEC BRAKU ZACHOWANIA OKREŚLONYCH REGUŁ TEJ OCENY, A PRZEDE WSZYSTKIM NIEPRAWIDŁOWO ZEBRANYM PRZEZ ORGAN MATERIALE DOWODOWYM ORAZ ZANIECHANIU WSZECHSTRONNEJ I WNIKLIWEJ OCENY KAŻDEGO DOWODU Z OSOBNA, JAK I ICH OCENY WE WZAJEMNYM POWIĄZANIU;

- NARUSZENIE ART. 217 § 1 I 2 W ZW. Z ART. 219 K.P.A. POPRZEZ ODMOWĘ URZĘDOWEGO POŚWIADCZENIA FAKTU LUB STANU PRAWNEGO ZGODNEGO Z RZECZYWISTOŚCIĄ I NIEUZASADNIONĄ MERYTORYCZNIE OCENĘ DOKUMENTÓW I NA TEJ PODSTAWIE ODMÓWIENIE SKARŻĄCEMU ZAŚWIADCZENIA O SAMODZIELNOŚCI LOKALU.

SKARŻĄCY ARGUMENTOWAŁ, ŻE ZGODNIE Z ART. 2 UST. 2 USTAWY O WŁASNOŚCI LOKALI, WYZNACZNIKIEM SAMODZIELNOŚCI LOKALU JEST WYDZIELENIE GO W OBRĘBIE BUDYNKU TRWAŁYMI ŚCIANAMI. PRZEPIS TEN NIE PRZEWIDUJE POWOŁYWANIA SIĘ NA INNE KRYTERIA OCENY SAMODZIELNOŚCI LOKALU, A CO ZA TYM IDZIE ORGANY ORZEKAJĄCE W SPRAWIE NIE MOGĄ STOSOWAĆ DO JEJ ROZSTRZYGNIĘCIA INNYCH PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO, W SZCZEGÓLNOŚCI PRAWA BUDOWLANEGO. PRZEDMIOTOWY LOKAL NIE JEST ZWIĄZANY Z ŻADNYM Z SAMODZIELNYCH LOKALI POŁOŻONYCH W TYM SAMYM BUDYNKU, JUŻ WYODRĘBNIONYCH, NIE JEST TEŻ WYKORZYSTYWANY W INTERESIE WSZYSTKICH WŁAŚCICIELI LOKALI. PRZY CZYM ROZSTRZYGNIĘCIE KWESTII SAMODZIELNOŚCI LOKALU NIE WYPŁYWA W ŻADEN SPOSÓB NA ZMIANĘ SPOSOBU JEGO UŻYTKOWANIA, JAK RÓWNIEŻ NIE POWODUJE ŻADNYCH SKUTKÓW CYWILNOPRAWNYCH.

W SYTUACJI ZATEM, GDY LOKAL STANOWIĄCY WŁASNOŚĆ SKARŻĄCEGO NIE MOŻE BYĆ UZNANY ZA CZĘŚĆ SKŁADOWĄ WYODRĘBNIONYCH LOKALI MIESZKALNYCH POŁOŻONYCH W BUDYNKU I SPEŁNIA ON KRYTERIA, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2 UST. 2 USTAWY O WŁASNOŚCI LOKALI, BRAK BYŁO PODSTAW BY LOKALOWI TEMU ODMÓWIĆ PRZYMIOTU SAMODZIELNOŚCI. ZGODNIE Z ORZECZNICTWEM NALEŻY UZNAĆ, ŻE LOKAL SAMODZIELNY W ROZUMIENIU TEGO PRZEPISU, ZARÓWNO WYODRĘBNIONY JAK I NIEWYODRĘBNIONY, NIE WCHODZI W SKŁAD NIERUCHOMOŚCI WSPÓLNEJ, CZYLI NIE JEST OBJĘTY WSPÓŁWŁASNOŚCIĄ WŁAŚCICIELI LOKALI WYODRĘBNIONYCH I DOTYCHCZASOWEGO WŁAŚCICIELA. WNIOSEK TEN WYNIKA WPROST Z ART. 4 UST. 1 USTAWY O WŁASNOŚCI LOKALI, KTÓRY WYRÓŻNIA WYRAŹNIE UPRAWNIENIE DOTYCHCZASOWEGO WŁAŚCICIELA CO DO NIEWYODRĘBNIONYCH LOKALI - CO DO KTÓRYCH JEST WYŁĄCZNYM WŁAŚCICIELEM - ORAZ CO DO NIERUCHOMOŚCI WSPÓLNEJ, KTÓREJ JEST WSPÓŁWŁAŚCICIELEM. KONSEKWENTNIE ART. 4 UST. 2 USTAWY STWIERDZA, ŻE PRZY SUKCESYWNYM WYODRĘBNIANIU LOKALI STRONAMI UMOWY O WYODRĘBNIENIU DALSZYCH LOKALI NIE SĄ WŁAŚCICIELE LOKALI JUŻ WYODRĘBNIONYCH. JEŚLI LOKALE NIEWYODRĘBNIONE BYŁYBY OBJĘTE WSPÓŁWŁASNOŚCIĄ WŁAŚCICIELI LOKALI WYODRĘBNIONYCH I DOTYCHCZASOWEGO WŁAŚCICIELA (STANOWIŁY ELEMENT NIERUCHOMOŚCI WSPÓLNEJ), TO WÓWCZAS WYŁĄCZENIE UDZIAŁU WŁAŚCICIELI LOKALI WYODRĘBNIONYCH W UMOWACH DOTYCZĄCYCH WYODRĘBNIENIA DALSZYCH LOKALI (ART. 4 UST. 2 USTAWY) BYŁOBY NIE TYLKO NIEZROZUMIAŁE, LECZ NARUSZAŁOBY ICH PRAWO WŁASNOŚCI W RAMACH UDZIAŁU WE WSPÓŁWŁASNOŚCI. UZASADNIONA JEST TEZA, ŻE LOKALE SAMODZIELNE, KTÓRE NIE ZOSTAŁY WYODRĘBNIONE, NIE SĄ OBJĘTE WSPÓŁWŁASNOŚCIĄ WŁAŚCICIELI WYODRĘBNIONYCH LOKALI I DOTYCHCZASOWEGO WŁAŚCICIELA NIERUCHOMOŚCI. STANOWIĄ ONE WYŁĄCZNĄ WŁASNOŚĆ DOTYCHCZASOWEGO WŁAŚCICIELA NIERUCHOMOŚCI (POR WYROK SĄDU NAJWYŻSZEGO Z 21 PAŹDZIERNIKA 2003 R. L CK 156/02, OSNIC 2004 R. NR 11, POZ. 185).

ANALIZA CZĘŚCI WSPÓLNYCH POWINNA BYĆ ORGANOWI PIERWSZEJ INSTANCJI JUŻ WCZEŚNIEJ ZNANA BOWIEM SKARŻĄCY ZŁOŻYŁ JĄ DO AKT POSTĘPOWANIA ZWIĄZANYCH Z UDZIELENIEM POZWOLENIA NA BUDOWĘ ORAZ SŁUŻYŁA ONA ZA PODSTAWĘ WYDANIA ZAŚWIADCZEŃ O SAMODZIELNOŚCI LOKALI MIESZKALNYCH W 2009 R. TA SAMA ANALIZA STANOWIŁA TAKŻE PODSTAWĘ DO ZAWARCIA PRZEZ SKARŻĄCEGO UMÓW USTANAWIAJĄCYCH ODRĘBNĄ WŁASNOŚĆ LOKALI I SPRZEDAŻY W BUDYNKU PRZY UL. [...]. ANALIZA OKREŚLAŁA STRUKTURĘ WŁASNOŚCI - WIELKOŚĆ UDZIAŁÓW ZWIĄZANYCH Z POSZCZEGÓLNYMI LOKALAMI, A UMOWA WSKAZYWAŁA WŁAŚCICIELA DZIAŁKI, NA KTÓREJ WYBUDOWAŁ BUDYNEK, ILOŚĆ LOKALI ORAZ POWIERZCHNIĘ BUDYNKU SŁUŻĄCĄ DO WYLICZENIA WYSOKOŚCI UDZIAŁU. NADTO, JEŚLI ORGAN, MIAŁBY JESZCZE WĄTPLIWOŚCI MÓGŁ JE ROZSTRZYGNĄĆ CHOĆBY W OPARCIU O DOSTĘPNE MU REJESTRY - REJESTR GRUNTÓW, KARTOTEKĘ BUDYNKÓW, W KTÓRYCH UWIDOCZNIONA JEST STRUKTURA WŁASNOŚCI W PRZEDMIOTOWEJ NIERUCHOMOŚCI. SWOJĄ OCENĘ ORGAN OPARŁ NA STOSOWANIU POTOCZNEGO NAZEWNICTWA W OKREŚLENIU LOKALI W BUDYNKU, A NIE W OPARCIU O PRZEPISY USTAWY O WŁASNOŚCI LOKALI.

SKARŻĄCY PODNOSIŁ, ŻE Z ART. 3 UST. 4 USTAWY O WŁASNOŚCI LOKALI WYNIKA, IŻ DO WYZNACZANIA UDZIAŁU WŁAŚCICIELA LOKALU W NIERUCHOMOŚCI WSPÓLNEJ NIEZBĘDNE JEST OKREŚLENIE ODDZIELNIE DLA KAŻDEGO SAMODZIELNEGO LOKALU, JEGO POWIERZCHNI UŻYTKOWEJ WRAZ Z POWIERZCHNIĄ POMIESZCZEŃ DO NIEGO PRZYNALEŻNYCH. ISTOTĄ TEJ REGULACJI JEST ZAPEWNIENIE PRAWIDŁOWEGO OKREŚLENIA UDZIAŁÓW W NIERUCHOMOŚCI WSPÓLNEJ WŁAŚCICIELI WSZYSTKICH LOKALI SAMODZIELNYCH. PRZY CZYM CHODZI TU RÓWNIEŻ O LOKALE SAMODZIELNE, KTÓRE NIE SĄ JESZCZE WYODRĘBNIONE I NALEŻĄ DO TZW. DOTYCHCZASOWEGO WŁAŚCICIELA. OKREŚLENIE UDZIAŁU W NIERUCHOMOŚCI WSPÓLNEJ DOTYCZYĆ WIĘC BĘDZIE WŁAŚCICIELI WYODRĘBNIONYCH LOKALI I DOTYCHCZASOWEGO WŁAŚCICIELA, W ODNIESIENIU DO KTÓREGO POD UWAGĘ BRANA BĘDZIE ŁĄCZNA POWIERZCHNIA UŻYTKOWA WSZYSTKICH SAMODZIELNYCH LOKALI NIEWYODRĘBNIONYCH. ZGODNIE Z ART. 3 UST. 3 USTAWY UDZIAŁ WŁAŚCICIELA LOKALU WYODRĘBNIONEGO W NIERUCHOMOŚCI WSPÓLNEJ ODPOWIADA STOSUNKOWI POWIERZCHNI UŻYTKOWEJ LOKALU WRAZ Z POWIERZCHNIĄ POMIESZCZEŃ PRZYNALEŻNYCH DO ŁĄCZNEJ POWIERZCHNI UŻYTKOWEJ WSZYSTKICH LOKALI WRAZ Z POMIESZCZENIAMI DO NICH PRZYNALEŻNYMI. UDZIAŁ WŁAŚCICIELA SAMODZIELNYCH LOKALI NIEWYODRĘBNIONYCH W NIERUCHOMOŚCI WSPÓLNEJ ODPOWIADA STOSUNKOWI POWIERZCHNI UŻYTKOWEJ TYCH LOKALI WRAZ Z POWIERZCHNIĄ POMIESZCZEŃ PRZYNALEŻNYCH DO ŁĄCZNEJ POWIERZCHNI UŻYTKOWEJ WSZYSTKICH LOKALI WRAZ Z POMIESZCZENIAMI DO NICH PRZYNALEŻNYMI. W ART. 3 UST. 3 ZD. 2 USTAWA O WŁASNOŚCI LOKALI WSKAZUJE W JAKI SPOSÓB OBLICZYĆ WIELKOŚĆ UDZIAŁU DOTYCHCZASOWEGO WŁAŚCICIELA NIERUCHOMOŚCI, JEŚLI NASTĘPUJE SUKCESYWNE WYODRĘBNIANIE WŁASNOŚCI LOKALI. WIELKOŚĆ UDZIAŁU DOTYCHCZASOWEGO WŁAŚCICIELA WYZNACZA RÓŻNICA LICZBY JEDEN I SUMY UDZIAŁÓW PRZYSŁUGUJĄCYCH WŁAŚCICIELOM JUŻ WYODRĘBNIONYCH LOKALI. UMOWA O USTANOWIENIU ODRĘBNEJ WŁASNOŚCI PIERWSZEGO LOKALU, POPRZEZ FAKT OKREŚLENIA UDZIAŁÓW WYMAGAJĄCY USTALENIA POWIERZCHNI UŻYTKOWEJ WSZYSTKICH LOKALI WRAZ Z PRZYNALEŻNYMI DO NICH POMIESZCZENIAMI, DECYDUJE O TYM CO JEST, A CO NIE JEST NIERUCHOMOŚCIĄ WSPÓLNĄ. ORGANY NIE MIAŁY ZATEM PODSTAW ANI DOWODÓW, WOBEC PRZEDŁOŻENIA PRZEZ SKARŻĄCEGO PIERWSZEJ Z UMÓW SPRZEDAŻY ODRĘBNEJ WŁASNOŚCI LOKALI MIESZKALNYCH ZNAJDUJĄCYCH SIĘ W BUDYNKU, ABY TWIERDZIĆ, ŻE PRZEDMIOTOWY LOKAL WSZEDŁ W SKŁAD "NIERUCHOMOŚCI WSPÓLNEJ". W REZULTACIE SKORO LOKAL TEN NIE SŁUŻY WSZYSTKIM WSPÓŁWŁAŚCICIELOM DO PRAWIDŁOWEGO KORZYSTANIA Z ICH ODRĘBNYCH LOKALI, A Z MOCY UMOWY NIE WSZEDŁ W SKŁAD NIERUCHOMOŚCI WSPÓLNEJ, TO POZOSTAŁ ON WŁASNOŚCIĄ DOTYCHCZASOWEGO WŁAŚCICIELA, TJ. SKARŻĄCEGO. DOTYCHCZASOWY WŁAŚCICIEL NIERUCHOMOŚCI JEST WYŁĄCZNYM WŁAŚCICIELEM OGÓŁU LOKALI NIEWYODRĘBNIONYCH (W TYM POMIESZCZEŃ DO NICH PRZYNALEŻNYCH) ORAZ WSPÓŁWŁAŚCICIELEM NIERUCHOMOŚCI WSPÓLNEJ, W UDZIALE PRZYPADAJĄCYM NA TE NIEWYODRĘBNIONE LOKALE. ŻADEN PRZEPIS PRAWA NIE ZMUSZA WŁAŚCICIELA LOKALI NIEWYODRĘBNIONYCH DO USTANOWIENIA ICH ODRĘBNEJ WŁASNOŚCI. Z BRZMIENIA ART. 3 UST. 3 USTAWY WYNIKA, ŻE DLA USTALENIA WIELKOŚCI UDZIAŁU W NIERUCHOMOŚCI WSPÓLNEJ NIE MA ZNACZENIA, CZY SAMODZIELNY LOKAL ZOSTAŁ JUŻ PRAWNIE WYODRĘBNIONY, TZN. CZY ZOSTAŁA USTANOWIONA JEGO ODRĘBNA WŁASNOŚĆ, CZY TEŻ NIE. ISTOTNA JEST NATOMIAST ZNAJOMOŚĆ POWIERZCHNI UŻYTKOWEJ KAŻDEGO SAMODZIELNEGO LOKALU WRAZ Z POWIERZCHNIĄ POMIESZCZEŃ DOŃ PRZYNALEŻNYCH.

OMÓWIONYCH NIEPRAWIDŁOWOŚCI NIE DOSTRZEGŁ ORGAN ODWOŁAWCZY, POMIMO ŻE ZGODNIE Z ZASADĄ DWUINSTANCYJNOŚCI ZOBOWIĄZANY BYŁ DO ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY W JEJ CAŁOKSZTAŁCIE. ORGAN ODWOŁAWCZY NARUSZYŁ WSKAZANE PRZEPISY KODEKSU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO, GDYŻ JEGO ROZSTRZYGNIĘCIE NIE ZOSTAŁO OPARTE NA WNIKLIWEJ I WSZECHSTRONNEJ OCENIE MATERIAŁU DOWODOWEGO.

ORGANY BEZZASADNIE ODMÓWIŁY URZĘDOWEGO POŚWIADCZENIA FAKTU TUB STANU PRAWNEGO ZGODNEGO Z RZECZYWISTOŚCIĄ I WADLIWIE OCENIŁY ZGROMADZONE W SPRAWIE DOKUMENTY.

W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE WNIOSŁO O JEJ ODDALENIE PODTRZYMUJĄC SWOJE DOTYCHCZASOWE STANOWISKO.

POSTANOWIENIEM Z DNIA 17 MARCA 2011 R. SĄD DOPUŚCIŁ DOWÓD Z ODPISU KSIĘGI WIECZYSTEJ NIERUCHOMOŚCI, KTÓREJ DOTYCZYŁ WNIOSEK SKARŻĄCEGO I ZOBOWIĄZAŁ PEŁNOMOCNIKA SKARŻĄCEGO DO ZŁOŻENIA WYMIENIONEGO ODPISU Z KSIĘGI WIECZYSTEJ ORAZ PISMA INFORMUJĄCEGO W JAKIEJ DACIE ZOSTAŁ ZBYTY OSTATNI LOKAL. PEŁNOMOCNIK SKARŻĄCEGO W DNIU 24 MARCA 2011 R. WYKONAŁ WEZWANIE SĄDU I ZŁOŻYŁ ODPISY WYSZCZEGÓLNIONYCH DOKUMENTÓW

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

SKARGA JEST ZASADNA.

NA WSTĘPIE ZAUWAŻYĆ NALEŻY, IŻ STOSOWNIE DO ART. 2 UST. 1 I UST. 2 USTAWY O WŁASNOŚCI LOKALI SAMODZIELNYM LOKALEM MIESZKALNYM W ROZUMIENIU TEJ USTAWY JEST W OBRĘBIE BUDYNKU ZARÓWNO JEDNA IZBA, JAK I ZESPÓŁ IZB PRZEZNACZONYCH NA STAŁY POBYT LUDZI. PRZEPIS TEN STOSUJE SIĘ ODPOWIEDNIO DO INNYCH LOKALI PRZEZNACZONYCH NA CELE INNE NIŻ MIESZKALNE. DLA WYODRĘBNIENIA PRAWNEGO SAMODZIELNEGO LOKALU MIESZKALNEGO, A ZWŁASZCZA UŻYTKOWEGO, NIE JEST KONIECZNE, ABY IZBY POSIADAŁY POMIESZCZENIA POMOCNICZE. ISTOTNYM JEST, ABY LOKAL TAKI SPEŁNIAŁ ODPOWIEDNIE WYMAGANIE BUDOWLANO-TECHNICZNE I MOŻNA Z NIEGO KORZYSTAĆ BEZ POTRZEBY KORZYSTANIA Z INNEGO SAMODZIELNEGO LOKALU.

Z NADESŁANYCH PRZEZ SKARŻĄCEGO DOKUMENTÓW, W TYM ODPISU ZWYKŁEGO KSIĘGI WIECZYSTEJ ZE STANEM NA DZIEŃ 18 MARCA 2011 R., WYNIKA JEDNOZNACZNIE, ŻE SKARŻĄCY JEST WSPÓŁWŁAŚCICIELEM NIERUCHOMOŚCI ZABUDOWANEJ BUDYNKIEM W CZĘŚCI DOTYCZĄCEJ GRUNTU ORAZ CZĘŚCI BUDYNKU I URZĄDZEŃ, KTÓRE NIE SŁUŻĄ WYŁĄCZNIE DO UŻYTKU WŁAŚCICIELI LOKALU W RÓŻNYCH CZĘŚCIACH. PODOBNY ZAPIS WYNIKA Z WYPISU REJESTRU GRUNTÓW SPORZĄDZONEGO DNIA 18 MARCA 2011 R. WSZYSTKIE LOKALE MIESZKALNE W PRZEDMIOTOWYM BUDYNKU ZOSTAŁY SPRZEDANE.

PRAWO DO UBIEGANIA SIĘ O ZAŚWIADCZENIE O SAMODZIELNOŚCI LOKALU MA ZARÓWNO WŁAŚCICIEL JAK I KAŻDY ZE WSPÓŁWŁAŚCICIELI.

WYDANIE ZAŚWIADCZENIA O SAMODZIELNOŚCI LOKALU NIE ZMIENIA STOSUNKÓW WŁASNOŚCIOWYCH OZNACZA JEDYNIE MOŻLIWOŚĆ SKUTECZNEGO STARANIA SIĘ O ZAŁOŻENIE ODRĘBNEJ KSIĘGI WIECZYSTEJ DLA TAKIEGO LOKALU.

W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE ORGANY ORZEKAJĄCE ZAJĘŁY SIĘ ANALIZĄ STOSUNKÓW WŁASNOŚCIOWYCH I MOŻLIWOŚCIĄ ZNIESIENIA WSPÓŁWŁASNOŚCI NIERUCHOMOŚCI WSPÓLNEJ, CO NIE NALEŻY DO ROZSTRZYGANIA PRZEZ ORGAN W SPRAWIE WYDANIA ZAŚWIADCZENIA O SAMODZIELNOŚCI LOKALU. ORGANY NIE WYJAŚNIŁY CZY POMIESZCZENIE, CO DO KTÓREGO SKARŻĄCY UBIEGA SIĘ O WYDANIE ZAŚWIADCZENIA, BYŁO SAMODZIELNYM LOKALEM UŻYTKOWYM, BYŁO PRZYNALEŻNE DO KTÓREGOKOLWIEK LOKALU MIESZKALNEGO WYODRĘBNIONEGO LUB BYŁO NIEZBĘDNE DO ZASPAKAJANIA POTRZEB WŁAŚCICIELI TYCH LOKALI.

WYDANIE ZAŚWIADCZENIA O SAMODZIELNOŚCI TAKICH LOKALI MOŻLIWE BYŁOBY PO SPRAWDZENIU CZY POMIESZCZENIA TE ODPOWIADAJĄ WARUNKOM O JAKICH MOWA W ART. 2 UST. 2 USTAWY O WŁASNOŚCI LOKALI. KWESTIA ILE LOKALI MIESZKALNYCH ZNAJDUJE SIĘ W PRZEDMIOTOWYM BUDYNKU, NA ILE OPIEWAŁO POZWOLENIE NA BUDOWĘ I JAKA ICH ILOŚĆ WYNIKAŁA Z POZWOLENIA NA UŻYTKOWANIE BUDYNKU MIESZKALNEGO WIELORODZINNEGO PRZY UL [...] W G. NIE MA W SPRAWIE ZNACZENIA.

W UZASADNIENIU WYROKU SĄDU NAJWYŻSZEGO Z DNIA 2 GRUDNIA 1998 R. W SPRAWIE O SYGN. AKT I CKN 903/97 (OSNC 1999/6/113) UZNANO, ŻE W SKŁAD NIERUCHOMOŚCI WSPÓLNEJ MOGĄ WEJŚĆ TYLKO TE CZĘŚCI BUDYNKU, KTÓRE NIE SĄ SAMODZIELNYMI LOKALAMI. SĄD NAJWYŻSZY WYRAZIŁ POGLĄD, ŻE WSPÓŁWŁASNOŚCIĄ WYODRĘBNIONYCH LOKALI I DOTYCHCZASOWEGO WŁAŚCICIELA NIERUCHOMOŚCI OBJĘTE SĄ TYLKO TE CZĘŚCI BUDYNKU I INNE URZĄDZENIA, KTÓRE NIE SĄ ODRĘBNYMI LOKALAMI NALEŻĄCYMI DO WŁAŚCICIELI WYODRĘBNIONYCH LOKALI I DOTYCHCZASOWEGO WŁAŚCICIELA NIERUCHOMOŚCI, KTÓRE NIE SŁUŻĄ WYŁĄCZNIE TYM WŁAŚCICIELOM ZE WZGLĘDU NA NALEŻĄCE DO NICH LOKALE.

SKARŻĄCY - JAKO DEWELOPER - PRZED SPRZEDAŻĄ PIERWSZEGO Z LOKALI BYŁ WŁAŚCICIELEM CAŁEGO BUDYNKU. JEGO UDZIAŁ WE WSPÓŁWŁASNOŚCI ULEGAŁ ZMNIEJSZENIU W ZALEŻNOŚCI OD SPRZEDAŻY KOLEJNYCH LOKALI MIESZKALNYCH CZY UŻYTKOWYCH (GARAŻY). POZOSTAJĄCĄ DO USTALENIA BYŁA KWESTIA, CZY W PRZEDMIOTOWYM BUDYNKU SPRZEDANO WSZYSTKIE POMIESZCZENIA, A JEŻELI NIE TO, KTÓRE Z NICH, W OPARCIU O ART. 2 UST. 2 USTAWY O WŁASNOŚCI LOKALI, MOGĄ STAĆ SIĘ SAMODZIELNYMI LOKALAMI UŻYTKOWYMI.

Z POWYŻSZEGO WYNIKA, ŻE NIE JEST RZECZĄ ORGANÓW ANALIZOWANIE STOSUNKÓW WŁASNOŚCIOWYCH, A ORGANY ADMINISTRACYJNE BADAJĄC WNIOSEK O WYDANIE ZAŚWIADCZENIA O SAMODZIELNOŚCI LOKALU UŻYTKOWEGO WINNY ANALIZOWAĆ JEGO TREŚĆ POD WZGLĘDEM ZGODNOŚCI Z ART. 2 UST. 1 I UST. 2 USTAWY O WŁASNOŚCI LOKALI, JAK RÓWNIEŻ SPRAWDZIĆ CZY POMIESZCZENIE TAKIE NIE JEST POMIESZCZENIEM PRZYDZIELONYM DO KTÓREGOKOLWIEK Z LOKALI MIESZKALNYCH ZNAJDUJĄCYCH SIĘ W PRZEDMIOTOWYM BUDYNKU.

MAJĄC POWYŻSZE ROZWAŻANIA NA UWADZE WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU NA MOCY ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. C) USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.) UCHYLIŁ ZASKARŻONE POSTANOWIENIE ORAZ POSTANOWIENIE PREZYDENTA MIASTA Z DNIA 8 MARCA 2010 R.

ROZSTRZYGNIĘCIE O KOSZTACH UZASADNIA ART. 200 P.P.S.A.