Wyrok NSA, sygn. akt OW 69/04
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2004-06-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6162 Scalanie i wymiana gruntów
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze~Wojewoda
Powołane przepisy: article: art. 15 par. 2, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz. 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Teza: Negatywny spór kompetencyjny powstaje wówczas, kiedy organy administracji uznają się za niewłaściwe do prowadzenia postępowania w sprawie, przy czym uczestniczące w sporze organy muszą mieć świadomość co do tego, że w takim sporze pozostają. Sprowadza się to w praktyce do wzajemnej wymiany stanowisk między konkretnymi organami, które nie mogą załatwić sprawy z uwagi na przekonanie o swojej niewłaściwości, przy czym organ, który wszczyna spór powinien wskazać "przeciwnika" przekazując mu sprawę do załatwienia, ze swoim stanowiskiem.

TEZY

Negatywny spór kompetencyjny powstaje wówczas, kiedy organy administracji uznają się za niewłaściwe do prowadzenia postępowania w sprawie, przy czym uczestniczące w sporze organy muszą mieć świadomość co do tego, że w takim sporze pozostają. Sprowadza się to w praktyce do wzajemnej wymiany stanowisk między konkretnymi organami, które nie mogą załatwić sprawy z uwagi na przekonanie o swojej niewłaściwości, przy czym organ, który wszczyna spór powinien wskazać "przeciwnika" przekazując mu sprawę do załatwienia, ze swoim stanowiskiem.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta Stołecznego W. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego między Prezydentem Miasta Stołecznego W. a Wojewodą M. w przedmiocie rozpoznania wniosku Starosty Powiatowego w L. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Urzędu m.st. W. z dnia 18.09.1984 r., zmienionej decyzją z dnia 7.02.1986 r. postanawia - oddalić wniosek


UZASADNIENIE

Prezydent m.st. W. wnioskiem z dnia 13.02.2004 r. wystąpił o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy tym organem a Wojewodą M., który z nich jest właściwy do wznowienia postępowania scaleniowego, zakończonego decyzją Urzędu m.st. W. z dnia 18.09.1984 r. (...).

Występując ze sporem Prezydent wyjaśnił, że Starostwo Powiatowe w L. pismem z dnia 10.06.2003 r. zwróciło się do Wojewody M. o wznowienie postępowania scaleniowego, a Wojewoda pismem z dnia 24.06.2003 r. przekazał sprawę do załatwienia Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. według właściwości, które z kolei pismem z dnia 31.12.2003 r. przekazało mu sprawę do rozpoznania. Prezydent podniósł, że ani Wojewoda M. ani Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie wzięło pod uwagę faktu, że po reorganizacji administracji państwowej w 1975 r. Urząd m.st. W. był odpowiednikiem Urzędu Wojewódzkiego i obecnie ten Wojewoda jest właściwy do wznowienia postępowania, zwłaszcza, iż Prezydent jest powołany jako organ samorządowy tylko do realizacji zadań w mieście stołecznym W.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda M. wyjaśnił, iż wniosek Starosty Powiatu L. został przekazany do Samorządowego Kolegium Odwoławczego przez Wydział Ochrony Środowiska i Rolnictwa Urzędu Wojewódzkiego, podczas gdy zgodnie z Regulaminem Organizacyjnym M. Urzędu Wojewódzkiego prowadzenie postępowań w II instancji w sprawach scalenia i wymiany gruntów należy do Wydziału Rozwoju Regionalnego, którego zdaniem organem właściwym do wznowienia postępowania w sprawie jest, od dnia 16.07.2003 r., Starosta Powiatu L. Wynika to z art. 11 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego /Dz.U. nr 64 poz. 592/, który postępowanie scaleniowe lub wymianę przekazał staroście, jako zadanie z zakresu administracji rządowej, a wojewoda jest organem wyższego stopnia z tego zakresu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Negatywny spór kompetencyjny powstaje wówczas, kiedy organy administracji uznają się za niewłaściwe do prowadzenia postępowania w sprawie, przy czym uczestniczące w sporze organy muszą mieć świadomość co do tego, że w takim sporze pozostają. Sprowadza się to w praktyce do wzajemnej wymiany stanowisk między konkretnymi organami, które nie mogą załatwić sprawy z uwagi na przekonanie o swojej niewłaściwości, przy czym organ, który wszczyna spór powinien wskazać "przeciwnika" przekazując mu sprawę do załatwienia, ze swoim stanowiskiem.

W niniejszej sprawie spór został wszczęty jedynie pozornie. Wojewoda M. otrzymany wniosek Starosty Powiatu L. o wznowienie postępowania scaleniowego, przekazał go Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W., od którego mógł się spodziewać albo załatwienia sprawy, albo odpowiedzi na swoje stanowisko. Z akt sprawy nie wynika, aby Samorządowe Kolegium udzieliło Wojewodzie odpowiedzi, co mogło go utwierdzić w przekonaniu, iż sprawa z jego punktu widzenia, została załatwiona, bowiem przekazał ją organowi właściwemu. Samorządowe Kolegium wniosek przekazało Prezydentowi m.st. W., który od razu wystąpił ze sporem kompetencyjnym, nie wskazując organu przeciwnego, a uczynił to dopiero na wezwanie Sądu i podając jako swego przeciwnika procesowego - Wojewodę.

Z przedstawionego przebiegu czynności organów wynika, iż Wojewoda nie wiedział, iż jest w sporze kompetencyjnym z Prezydentem m.st. W., bowiem nie ten organ uznał za swego przeciwnika, a z kolei Prezydent m.st. W. otrzymawszy sprawę od Samorządowego Kolegium nie wezwał Wojewody do jej załatwienia, przedstawiając mu swoje stanowisko co do swojej niewłaściwości, a jego właściwości. Wojewoda nie pozostawał w sporze kompetencyjnym z Prezydentem m.st. W., bowiem nie jemu przekazał sprawę według właściwości do załatwienia, a z odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu wyraźnie wynika, że nawet po wystąpieniu Prezydenta do Sądu Administracyjnego nie uważa tego organu za swego przeciwnika w sporze o właściwość.

Stwierdzić zatem należy, iż spór kompetencyjny pomiędzy Prezydentem m.st. W. a Wojewodą M. nie zaistniał, gdyż Prezydent nie wykonał w stosunku do Wojewody czynności, które uzasadniałyby wystąpienie ze sporem, a z kolei Wojewoda do organu tego nie przekazał sprawy ani też nigdzie nie wskazał go jako właściwego do jej załatwienia.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 151 w zw. z art. 15 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/.