Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 574/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-11-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Odmówiono dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym
Powołane przepisy: article: art. 33 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. dopuszczenie do udziału w charakterze uczestnika w sprawie ze skargi P. Ł. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia[...] . nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki tymczasowego obiektu budowlanego postanawia: odmówić dopuszczenia do udziału w sprawie


UZASADNIENIE

Uzasadnienie:

Decyzją z dnia [...]nr[...], Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O z dnia [...] r., nr[...] , nakazującą P. Ł. rozbiórkę tymczasowego obiektu budowlanego – pawilonu małej gastronomii zlokalizowanego na działce o nr ew.[...] , [...] obręb J..

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W wniósł inwestor P. Ł. .

W piśmie z dnia [...] J. K. zgłosił wniosek o dopuszczenie go do udziału w tej sprawie w charakterze uczestnika postępowania. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jest właścicielem nieruchomości oznaczonej jako działka gruntu nr [...] AM-[...] obręb J. i domaga się rozbiórki "szopy przenośnej postawionej na terenie skweru miejskiego AM-35 obręb L., przy ul. B., L. i O. w J.- L.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Na wstępie należy podkreślić, iż na gruncie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., funkcjonują dwa rodzaje uczestników postępowania. Zgodnie z art. 33 § 1 p.p.s.a. osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony (uczestnik z mocy prawa). W myśl art. 33 § 2 p.p.s.a. udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4 p.p.s.a, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności (uczestnik na wniosek).

Wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze uczestnika postępowania powinien spełniać wymagania podstawowe dla pisma w postępowaniu sądowym, o których mowa w art. 46-47 p.p.s.a. Wnioskodawca powinien w nim dodatkowo wykazać, że spełnia przesłanki, o których mowa w art. 33 § 2 p.p.s.a., tzn. przedstawić dowody i argumenty, które przemawiają za tym, że wynik postępowania przed sądem administracyjnym będzie dotyczył jego interesu prawnego.

W orzecznictwie sądowym i piśmiennictwie utrwalony jest pogląd, że o tym, czy wnioskodawca ubiegający się o udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma interes prawny w danej sprawie, decyduje norma prawa materialnego, na której oparto zaskarżony akt administracyjny, a nie interes faktyczny (zob. wyr. NSA z dnia 15 kwietnia 1993 r., I SA 1719/92, OSP 1994, z. 10, poz. 199 z aprobującą glosą P. Kucharskiego). Kwestia, czy dany podmiot powinien brać udział w postępowaniu, podlega więc ocenie w świetle przepisów prawa materialnego. Ponadto w orzecznictwie i doktrynie ugruntowane stanowisko co do pojęcia interesu prawnego. Przede wszystkim podkreśla się, że chodzi tu nie o interes faktyczny dający się nawet racjonalnie uzasadnić, lecz o interes prawny, który wynika z określonego przepisu prawnego odnoszącego się wprost do sytuacji danego podmiotu (np. wyrok NSA z dnia27 września 1999 r. IV SA 1285/98 niepubl.).

W niniejszej sprawie podstawę materialnoprawną prowadzenia postępowania przez organy administracji, a następnie wydania zaskarżonej decyzji - stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz.U. z 2006r., nr 156, poz. 1118 ze zm.).Znajdujący zastosowanie w tej sprawie przepis art. 28 ust.2 prawa budowlanego wyraźnie określa krąg podmiotów posiadających przymiot strony w sprawie pozwolenia na budowę, którymi są inwestor, właściciele, użytkownicy wieczyści i zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Zatem wyrazem interesu prawnego tych podmiotów jest możliwość zastosowania normy prawa materialnego w związku z pozostawaniem ich nieruchomości w obszarze oddziaływania obiektu.

Zgłaszając swój udział w postępowaniu, J. K. nie powołał się na żaden przepis prawa materialnego, z którego mógłby wynikać jego interes prawny do udziału w niniejszym postępowaniu. Wskazana zaś we wniosku okoliczność posiadania przez wnioskodawcę prawa własności nieruchomości, oznaczonej nr[...], AM-[...] obręb L. nie może przesądzać w tej konkretnej sprawie o tym, iż J. K. posiada przymiot uczestnika postępowania legitymujący go do udziału w postępowaniu prowadzonym w tej sprawie . Zaskarżona decyzja nie wpływa bowiem w żaden sposób na wykonywanie przez wnioskodawcę jego prawa własności.

W tym stanie rzeczy, wobec braku związku ze sferą praw i obowiązków wnioskodawcy a zaskarżoną decyzją na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w postanowieniu.