Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 656/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2010-06-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Umorzono postępowanie zażaleniowe
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 1 i  par. 2 w zw. z art. 60 w zw. z art. 197 par. 2 i  art. 193
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 9 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA – Anna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. P. na pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie informacji o sposobie opodatkowania przychodów z najmu p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie zażaleniowe.


UZASADNIENIE

H. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie informacji o sposobie opodatkowania przychodów z najmu.

W dniu 23 lutego 2010 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy, w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, postanowieniem z dnia 4 marca 2010 r. o sygn. akt I SA/Sz 656/09, odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia zażalenia na to orzeczenie doręczono stronie skarżącej w dniu 11 marca 2010 r.

H. P. w dniu 18 marca 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wniósł zażalenie na ww. postanowienie z dnia 4 marca 2010 r. Następnie, pismem z dnia 21 maja 2010 r., skarżący oświadczył, że cofa swoje zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, a postanowienie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Przywołane powyżej przepisy znajdują odpowiednie zastosowanie w postępowaniu zażaleniowym, na mocy odesłań zawartych w art. 197 § 2 i art. 193 P.p.s.a. Cofnięcie zażalenia, o ile nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowodowałoby utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wiąże zatem Sąd i skutkuje umorzeniem postępowania zażaleniowego.

W rozpatrywanej sprawie, skarżący w dniu 18 marca 2010 r. cofnął zażalenie na postanowienie z dnia 4 marca 2010 r., a Sąd uznał, że cofnięcie to było dopuszczalne, gdyż nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 60 P.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 w zw. z art. 197 § 2 i art. 193 P.p.s.a, orzeczono o umorzeniu postępowania zażaleniowego.