Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 845/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 4, art. 184, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 27 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. R. i P. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 1044/11 w przedmiocie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi E. R. i P. R. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przedstawienia inwentaryzacji powykonawczej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...], którym nałożono na P. R. obowiązek dostarczenia inwentaryzacji powykonawczej oraz opinii technicznej budynku gospodarczego rozbudowanego na terenie działki o nr ewid. [...] przy ul. G. [...] we wsi C., gm. P.

W skardze na powyższe postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego E. R. i P. R. zawarli wniosek o wstrzymanie jej wykonania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 czerwca 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 1044/11, oddalił powyższy wniosek.

Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie Sąd wskazał, iż nie mógł uwzględnić rozpoznawanego wniosku, gdyż strona skarżąca domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie podała żadnych okoliczności, które uzasadniałyby jego wstrzymanie – we wniosku ograniczono się jedynie do stwierdzenia, że wykonania zaskarżonego aktu wiąże się dla strony zobowiązanej ze znacznymi kosztami i może doprowadzić do szkody majątkowej. Zdaniem Sądu skarżący nie wykazali zatem, aby zachodziła którakolwiek z ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

W zażaleniu na powyższe postanowienie E. R. i P. R. zarzucili naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) oraz wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

W uzasadnieniu powyższego zażalenia podniesiono, że wniosek skarżących został rozpoznany w sposób formalistyczny, bez uwzględnienia treści zaskarżonego postanowienia i skutków jakie powoduje. Ponadto Sąd nie przytoczył ani też nie ocenił zasadności podnoszonych przez skarżących argumentów zawartych w piśmie procesowym z maja 2011 r. Skarżący wskazali, że w przypadku wykonania zaskarżonego postanowienia, a następnie ewentualnego jego uchylenia, nie otrzymają zwrotu kwot wydatkowanych na opracowanie zażądanej dokumentacji. Dobrowolne wykonanie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia utrzymanego nim w mocy spowoduje, w przypadku potwierdzenia przez Sąd wadliwości tych postanowień, szkodę dla skarżących. Powstrzymanie się natomiast z wykonaniem nałożonego obowiązku spowoduje dolegliwości w postępowaniu egzekucyjnym, również skutkujące szkodą, przy czym groźba ta, wobec podjęcia działań egzekucyjnych i treści upomnienia nr [...] z [...] kwietnia 2011 r., jest całkowicie realna.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, jak wynika to z konstrukcji tego przepisu, spoczywa na skarżącym. Sąd natomiast może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana (postanowienie NSA z dnia 19 sierpnia 2010 r., II OZ 773/10; z dnia 19 lutego 2009 r., sygn. akt I OZ 99/09; z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. akt I OZ 8/09).

Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Nie można bowiem przyjąć, że w sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009 r. sygn. akt II FZ 39/09; postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338/07 ).

W niniejszej sprawie wskazać należy, że wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia skarżący, poza ogólnym stwierdzeniem, że wykonanie zaskarżonego aktu wiąże się ze znacznymi kosztami nie wskazali na okoliczności, które uzasadniałyby złożony wniosek. Również argument dotyczący podjęcia działań egzekucyjnych nie stanowił podstawy do uwzględnienia przedmiotowego wniosku.

Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela zatem stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu uznając, że skarżący nie uprawdopodobnili przesłanek o których mowa w art.61 § 3 p.p.s.a.

Na marginesie wskazać jednak należy, iż w myśl art. 61 § 4 p.p.s.a. strona w każdej chwili może wystąpić ponownie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na postawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.