Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 236/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-09-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
659
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 7, 12 par. 1, 77 par 1, 35, 36, 8
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 149 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) Sędziowie: WSA Jolanta Dargas WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Protokolant referent-stażysta Agnieszka Chustecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2012 r. sprawy ze skargi K. Z. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta W. do wydania orzeczenia w przedmiocie wniosku K. Z. z dnia 29 sierpnia 2003 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], oznaczonej hip. [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 23 maja 2012 r. K. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. hip. [...].

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy wnioskiem z dnia 29 sierpnia 2003 r. skarżąca wystąpiła do Urzędu W. o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, która na mocy dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279), przeszła na własność Skarbu Państwa. W uzasadnieniu wskazała, że Prezydent W. decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...] odmówił ustanowienia na jej rzecz prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego w W. przy ul. [...] o pow. [...] m2, stanowiącego obecnie działkę ew. nr [...] w obrębie [...].

Pismem z dnia 10 września 2003 r. organ wystąpił do Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami, Geodezji i Katastru Urzędu W. w [...] o przesłanie akt lokalizacyjnych ww. nieruchomości, aktualnych wypisów z ewidencji gruntów oraz mapy z zaznaczonymi granicami dawnej nieruchomości hipotecznej i obecnych granic działek ewidencyjnych. Powyższe dokumenty nadesłane zostały w dniu 9 października 2003 r.

Pismami z dnia 21 lutego 2007 r. organ wystąpił do Archiwum Państwowego W. oraz do [...] Spółdzielni [...] o nadesłanie dokumentacji niezbędnej do rozpatrzenia wniosku skarżącej. Jednocześnie pismem z tej samej daty poinformowano K. Z., że decyzja zostanie wydana w terminie do dnia 31 maja 2007 r.

Prezydent W. decyzją z dnia [...] października 2007 r. nr [...] odmówił wnioskodawczyni przyznania odszkodowania za przedmiotową nieruchomość.

Na skutek odwołania K. Z., Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Akta sprawy zwrócono do Urzędu W. w dniu 18 sierpnia 2009 r.

Pismem z dnia 3 listopada 2009 r. wystąpiono do Archiwum Państwowego W. o nadesłanie dokumentacji dotyczącej zagospodarowania przedmiotowego terenu.

Pismem z dnia 4 listopada 2009 r. poinformowano skarżącą, że decyzja w sprawie zostanie wydana do dnia 31 marca 2010 r., natomiast pismem z dnia 1 kwietnia 2010 r. powyższy termin przedłużono do dnia 31 sierpnia 2010 r.

K. Z. pismem z dnia 22 czerwca 2010 r. ponagliła organ do wydania decyzji w sprawie i wniosła o pozytywne rozpatrzenie jej wniosku.

Pismem z dnia 6 września 2010 r. poinformowano skarżącą, że termin rozpoznania sprawy wydłużono do dnia 31 grudnia 2010 r., natomiast w piśmie z dnia 7 stycznia 2011 r. podano nowy termin zakończenia postępowania tj. 30 kwietnia 2011 r. i wskazano, że nie było możliwe rozpatrzenie wniosku w terminie z uwagi na przedłużającą się procedurę wykonania operatu szacunkowego określającego wartość przedmiotowej nieruchomości.

Kolejnymi pismami z dnia 4 maja 2011 r., 1 września 2011 r. i 3 stycznia 2012 r. podano nowe terminy zakończenia sprawy.

W związku z powyższym pismem z dnia 17 stycznia 2012 r. skarżąca wystąpiła z zażaleniem na niezałatwienie przez Prezydenta W. sprawy w terminie.

Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] uznał wniesione w sprawie zażalenie za uzasadnione i wyznaczył termin załatwienia sprawy do dnia 30 kwietnia 2012 r.

Pismem z dnia 7 maja 2012 r. organ poinformował skarżącą, że decyzja wydana zostanie do dnia 31 sierpnia 2012 r.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze z dnia 23 maja 2012 r. skarżąca wniosła o wyznaczenie ostatecznego terminu zakończenia postępowania, bowiem pomimo złożenia przez nią zażalenia na bezczynność oraz wyznaczenia przez Wojewodę [...] terminu załatwienia sprawy do dnia 30 kwietnia 2012 r., Prezydent W. nie wydał decyzji rozpatrującej wniosek skarżącej o odszkodowanie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że w toku postępowania podjęto szereg czynności zmierzających do zgromadzenia pełnego materiału dowodowego niezbędnego do wydania prawidłowej decyzji merytorycznej.

Na rozprawie w dniu 13 września 2012 r. pełnomocnik organu oświadczył, że wprawdzie decyzja w przedmiotowej sprawie nie została wydana, jednak we wrześniu 2012 r. zlecono aktualizację operatu szacunkowego, bowiem jego ważność upłynęła w dniu 10 lutego 2012 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania orzeczenia w określonym terminie.

Zgodnie z art. 12 § 1 kpa organy administracji publicznej mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Na organie prowadzącym postępowanie spoczywa obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do załatwienia sprawy (art. 7 i art. 77 § 1 kpa).

Stosownie z kolei do treści art. 35 § 1 i 3 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.

Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie Prezydent W. nie wywiązał się z ustawowych obowiązków wynikających z powołanych wyżej przepisów kodeksu postępowania administracyjnego.

Jak wynika bowiem z akt administracyjnych, Prezydent W. od dnia 18 sierpnia 2009 r., kiedy to do organu zwrócono akta własnościowe nieruchomości po wydaniu przez Wojewodę [...] decyzji z dnia [...] lipca 2009 r. uchylającej decyzję Prezydenta W. z dnia [...] października 2007 r. odmawiającą przyznania na rzecz skarżącej odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, do dnia wyrokowania nie wydał w sprawie merytorycznej decyzji rozpatrującej wniosek skarżącej z dnia 29 sierpnia 2003 r. Zważyć przy tym należy, że od dnia 18 sierpnia 2009 r. jedynymi czynnościami jakie podjęto w sprawie było wystąpienie pismem z dnia 3 listopada 2009 r. do Archiwum Państwowego W. o nadesłanie materiałów dotyczących zagospodarowania przedmiotowego terenu oraz zlecenie sporządzenia operatu szacunkowego. Pozostałe czynności ograniczyły się natomiast do regularnego zawiadamiania skarżącej o kolejnym przedłużaniu terminu wydania decyzji w sprawie i to pomimo otrzymania sporządzonego w dniu 10 lutego 2011 r. operatu szacunkowego.

W związku z powyższym zdaniem Sądu zarzutu bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącej o odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość nie może usprawiedliwić podnoszona na rozprawie przez pełnomocnika organu konieczność aktualizacji sporządzonego na potrzeby niniejszego postępowania operatu szacunkowego. Wskazać bowiem należy, że powyższy operat sporządzony był już w dniu 10 lutego 2011 r. i pomimo jego posiadania organ nie wydał merytorycznej decyzji w sprawie. Z akt postępowania nie wynika przy tym, aby organ w ogóle podejmował jakiekolwiek czynności związane z gromadzeniem niezbędnej dokumentacji od listopada 2009 r.

W tym stanie rzeczy zarzut bezczynności przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość uznać należało za uzasadniony. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w prowadzonym postępowaniu organ uchybił wskazanym wyżej przepisom procesowym, a także w sposób rażący naruszył wynikającą z art. 12 kpa zasadę szybkości postępowania. Takie postępowanie podważa wyrażoną w art. 8 kpa zasadę prowadzenia postępowania w sposób pogłębiający zaufania obywateli do organów Państwa.

Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność ma charakter rażącego naruszenia prawa. Organ nie wykazał bowiem, aby od dnia 3 listopada 2009 r. do września 2012 r. podjął jakiekolwiek czynności zmierzające do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i zgromadzenia niezbędnej dokumentacji, a tym bardziej do wydania decyzji rozstrzygającej wniosek, czym rażąco naruszył przepis art. 35 kpa.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.