Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 839/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2021-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 91 ust. 1, art. 94
journal: Dz.U. 2020 poz 713
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.
article: art. 3 ust. 1, art. 6 ust. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 741
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym -  t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Asesor WSA Tomasz Dziuk, Protokolant Specjalista Magdalena Nowacka-Brzeźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2021 r. sprawy ze skarg A. K., A Spółki z o.o. w C. oraz J. P. i K.S. na uchwałę Rady Miejskiej w B. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie aktualizacji Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oddala skargi.


UZASADNIENIE

Uchwałą z dnia [...] r. Nr [...] (dalej też jako uchwała, zaskarżona uchwała lub Studium) podjętą na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 713 ze zm., dalej jako ustawa o samorządzie gminnym lub u.s.g.) oraz art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293 ze zm., zwanej też dalej ustawą lub u.p.z.p.) Rada Miejska w B. (dalej jako Rada) uchwaliła aktualizację Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy B. postanawiając jednocześnie, że akt ten wchodzi w życie z dniem jego podjęcia.

W skardze do sądu administracyjnego na powyższą uchwałę A. K. wniosła o stwierdzenie jej nieważności w części dotyczącej stanowiących jej własność działek o nr ewid. 1 i 2 obręb L., gmina B. oraz o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania.

Zarzuciła, że została ona podjęta z naruszeniami:

1. art. 10 ust. 1 pkt 1, pkt 2 i pkt 8 u.p.z.p. poprzez brak dokładnej analizy i oceny stanu faktycznego dotyczącego działek o nr ewid. 1, 2 obręb L. i nieuwzględnienie ich dotychczasowego przeznaczenia, zagospodarowania, uzbrojenia terenu, stanu ładu przestrzennego oraz stanu prawnego gruntów, a także nieuwzględnienie wydawanych co do tego terenu decyzji ustalających warunki zabudowy i w konsekwencji bezpodstawne wyłączenie na tych działkach zabudowy,

2. art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p. – poprzez zakwalifikowanie terenów działek o nr 1, 2 w Studium jako ZDR (tereny ochrony dolin rzecznych) podczas gdy brak danych potwierdzających, że na tym terenie istnieją gatunki roślin prawnie chronionych, a z mapy uwarunkowań przyrodniczych stanowiącej załącznik do prognozy oddziaływania na środowisko aktualizacji studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy B. sporządzonej przez biolog N. D. wprost wynika, że wymienione działki nie leżą na terenie "siedliska i gatunki chronione",

3. art. 10 ust. 1 pkt 7 lit. a i d u.p.z.p. – poprzez wyłączenie spod zabudowy terenu w/wym. działek pomimo wskazania w dokumencie pn. "Bilans terenów przeznaczonych pod zabudowę dla miasta i gminy B.", z [...] r. opublikowanego na BIP Urzędu Miejskiego, jako załącznik do Studium, że "może nastąpić wzrost liczby ludności B., który nie będzie jedynie wynikiem przyrostu naturalnego, lecz także saldem migracji oraz rozwojem atrakcyjności powiatu [...] jako miejsca pracy i wzrostu zapotrzebowania na mieszkania w powiecie". Tym samym, wyłączenie w studium przedmiotowych terenów spod zabudowy mieszkaniowej jest nieuzasadnione, w szczególności w sytuacji gdy w sąsiedztwie istnieje już taka zabudowa.

4. art. 6 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 3 ust. 1 u.p.z.p. poprzez przekroczenie granic władztwa planistycznego i nadmierne ograniczenie uprawnień skarżącej związanych z prawem własności nieruchomości obejmujących wymienione działki położone na terenie objętym Studium,

5. § 41 w zw. z § 143 załącznika do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" w zw. z art. 7 Konstytucji RP – poprzez brak zawarcia w zaskarżonej uchwale przepisu dotyczącego uchylenia lub straty mocy obowiązującej uchwały Nr [...] Rady Miasta i Gminy B. z dnia [...] r. w sprawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego zmienionej uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w B. z dnia [...] r.

W uzasadnieniu skargi podniosła, że kwestionowana treść Studium uniemożliwia zabudowę jej działek domem jednorodzinnym oraz swobodne nimi dysponowanie i to w sytuacji gdy nieruchomość jest uzbrojona i znajduje się już na niej budynek rekreacji indywidualnej. W następstwie inwentaryzacji geodezyjnej część nieruchomości o pow. 946 m2 oznaczone jest w ewidencji gruntów jako grunty zabudowane. Grunty na jej działkach posiadają niską przydatność do produkcji rolnej i do takiej produkcji nie są wykorzystywane. Działki nie znajdują się na terenie doliny rzecznej, gdyż nie przebiega tam żaden dopływ rzeki, znajduje się jedynie rów melioracyjny. Zdaniem skarżącej w następstwie uchwalenia Studium ulegnie też obniżeniu wartość jej nieruchomości. Podkreśla też, że od 2016 r. nie zostało zakończone z pozytywnym dla niej skutkiem postępowanie o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanej na w/w działkach budowy domu jednorodzinnego.

W odniesieniu do działek nr 3 i 4 obręb L. formułując identyczne jak w powyższej skardze zarzuty, skargę do sądu administracyjnego na przedmiotowe Studium wniosła również "A" Spółka z o.o. z siedzibą w C. (dalej też jako skarżąca Spółka lub Spółka), wnioskując o stwierdzenie odnośnie tych działek nieważności zaskarżonej uchwały oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi posłużono się argumentacją podobną do przedstawionej wyżej w skardze A. K. Spółka podniosła, że na w/w jej działkach chce zrealizować budynki jednorodzinne gdyż przylegają one do drogi gminnej i istnieje możliwość podłączenia do nich mediów. Toczące się od 2016 r. odnośnie takiej ich zabudowy postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie zostało dotychczas pozytywnie dla Spółki zakończone, pomimo wydanych w jego toku wielu już decyzji (w tym pozytywnych przez organ pierwszej instancji).

Formułując w odniesieniu do działki nr 5 obręb L. identyczne jak w w/w skargach zarzuty, skargę na w/w Studium do sądu administracyjnego wniosły również współwłaścicielki tej działki J. P. i K. S. wnioskując o stwierdzenie odnośnie tej działki nieważności zaskarżonej uchwały oraz o zasądzenie na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania. Posługując się tożsamą jak w powyższych skargach argumentacją, w skardze tej podniesiono, że działkę nr 5 skarżące chcą przeznaczyć pod budynki jednorodzinne, co nie będzie możliwe gdyż w skarżonym Studium jest ona położona na terenie rolniczym wyłączonym spod zabudowy (symbol R). Działka posiada dostęp do drogi publicznej (gminnej) i możliwość podłączenia mediów. Również co do ich działki toczy się od 2016 r. postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, które dotychczas nie zostało zakończone.

W odpowiedzi na powyższe skargi w piśmie z dnia [...] r. reprezentowana przez Burmistrza B. (dalej jako Burmistrz) Rada wniosła o ich oddalenie.

Uzasadniając to Burmistrz wskazał, że uchwalona aktualizacja Studium posiada tekst uwarunkowań, gdzie szczegółowo przedstawiono pełną informację o terenie w granicach obszaru opracowania, w szczególności stan zainwestowania i istniejącego zagospodarowania terenu. W kontekście uchwały inicjującej przystąpienie do aktualizacji Studium skarżący w ramach złożonych wniosków wnieśli o zmianę przeznaczenia ich wymienionych w skargach działek, poprzez przeznaczenie tych działek pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Wnioski te nie zostały uwzględnione ze wskazaniem, że działki te są położone na terenach rolnych oraz terenach ochrony ekologicznej dolin rzek i potoków wyłączonych spod zabudowy. Wskazano też wówczas, że obszar do zabudowy zostanie szczegółowo określony po zbilansowaniu terenów wg ustawy o rewitalizacji (na ten czas tj. przy rozpatrywaniu wniosków do Studium gmina nie miała jeszcze tzw. bilansu terenów). Sporządzony później bilans nie wskazuje jednak na możliwości zagospodarowania tych działek.

Wskazanie terenu działek jako ZDR – tereny dolin rzecznych wynika z uwzględnienia ich położenia (na terenie występuje również rów).

W zakresie gatunków prawnie chronionych Burmistrz wyjaśnił, iż ww. gatunki także nie są elementem koniecznym do wskazania kierunków w zakresie terenów dolin rzecznych.

Prawidłowość przyjętych kierunków potwierdza Prognoza środowiskowa, która pozytywnie oceniła kierunki rozwoju gminy B. Jednocześnie instytucje Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska potwierdziły prawidłowość przyjętych rozwiązań. Bilans terenów oparto na wykonanych analizach ekonomicznych, środowiskowych oraz społecznych, prognoz demograficznych, oraz bilansów terenów przeznaczonych pod zabudowę – w celu określenia potrzeb i możliwości rozwoju gminy. W oparciu o przeprowadzone analizy w Studium określono kierunki zmian w strukturze przestrzennej gminy i w przeznaczeniu terenów oraz kierunki i wskaźniki, dotyczące zagospodarowania oraz użytkowania terenów, w tym tereny przeznaczone pod zabudowę, jak również tereny wyłączone z wszelkiej zabudowy. W ocenie Rady kontynuacja funkcji, nie stanowi podstawy do wskazania w kierunkach określonego przeznaczenia, w odróżnieniu od analiz w przedmiocie wydawania decyzji o warunkach zabudowy.

Dalej Burmistrz wskazał, że nieruchomość będąca własnością skarżących J. P. i K. S., według podglądu do bazy ewidencji gruntów, jest nieruchomością o powierzchni 0,5447 ha, stanowi działkę o numerze 5 obręb L. o użytku RIVa i RIVb. Przeznaczenie tej działki nie uległo zmianie w porównaniu z przeznaczeniem przyjętym w uchwale nr [...] z dnia [...] r. przez Radę Miejską w B. "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy B. gdzie była ona położona na obszarze oznaczonym symbolem R-Tereny rolne R. Zgodnie z zaskarżoną uchwałą działka nadal w całości położona jest na terenie oznaczonym symbolem R – tereny rolnicze wyłączone z zabudowy.

Nieruchomość będąca własnością "A" Sp. z o.o., według podglądu do bazy ewidencji gruntów, jako działka o numerze 3, obręb L. o powierzchni 0,3003 ha, stanowi użytek RIVb, oraz działka o numerze 4 obręb L. o powierzchni 0,0142 ha, stanowi użytek ŁIV. Zgodnie z w/w uchwałą nr [...] z dnia [...] r. odnośnie działki nr 4 położona była na obszarze oznaczonym symbolem ZD, natomiast działka nr 3 na obszarze oznaczonym symbolem ZD i R czyli terenach wyłączonych spod zabudowy. Również zaskarżoną uchwałą z dnia [...] r. teren tych działek jako położony na obszarze oznaczonym symbolami R i ZDR wyłączony jest z możliwości zabudowy.

Podobnie gdy chodzi o wyłączenie spod zabudowy nie zmieniło się w porównaniu do Studium z dnia [...] r. przeznaczenie działek skarżącej A. K. nr 2 i nr 1. Zgodnie ze wcześniejszym Studium były one położone na terenach oznaczonych symbolami ZD i R, zaś zgodnie z zaskarżoną uchwałą na terenach oznaczonych symbolami R i ZDR.

Dalej odnośnie zarzutów przekroczenia władztwa planistycznego i nadmiernego ograniczenia prawa własności skarżących Burmistrz stwierdził, że uchwalając aktualizację Studium rada gminy może ingerować w wykonanie prawa własności, taka ingerencja jednakże musi uwzględniać zasadę proporcjonalności wynikającą z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP i w ocenie Rady tak zaskarżone studium zostało przygotowane. Zaproponowane w Studium kierunki jako pożądane obejmują większe obszary terenu. Zdaniem Burmistrza nie przekroczono ram dla swobody planowania przestrzennego. Wskazane w uchwale kierunki nie ograniczają istoty wolności i praw gdyż nie ograniczają możliwości prowadzenia określonej działalności na konkretnych działkach w określonym obrębie ewidencyjnym.

Jednocześnie uchwalone Studium pozwala na prowadzenie polityki przestrzennej racjonalnie i zgodnie z wymaganiami zrównoważonego rozwoju tj. z ochroną terenów nie predystynowanych do zabudowy, umożliwiając prawidłowe przewietrzanie miasta i wypełnienia zgodności z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego Województwa Śląskiego (uchwała Nr [...] z dnia [...] r.).

W piśmie procesowym z dnia 10 września 2021 r. skarżący zaakcentowali fakt toczących się odnośnie ich działek od 5 lat postępowań o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynków jednorodzinnych, w tym czterech budynków na działce Spółki oraz 5 budynków na działce J. P. i K. S., co ich zdaniem powinno zostać uwzględnione w treści Studium przez przeznaczenie ich pod taką zabudowę, zwłaszcza, że są to działki położone przy drodze publicznej, przy której niektóre działki są już zabudowane. Tereny zielone Gmina bez naruszenia ich prawa własności, może przy tym zapewnić w dalszej odległości od tej drogi.

Na rozprawie sądowej w dniu 21 października 2021 r. skarżący oświadczyli, że dotychczas postępowania o ustalenie na ich rzecz warunków zabudowy nie zakończyły się ostatecznymi decyzjami o ustalenie takich warunków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

W świetle treści art. 3 pkt 5 i art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwanej dalej ustawa p.p.s.a.) w zw. z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, skargi podlegały merytorycznemu rozpoznaniu. W zaskarżonej uchwale nie uwzględniono bowiem składanych podczas procedury planistycznej wniosków skarżących odnośnie dopuszczalnego sposobu zagospodarowania stanowiących ich własność nieruchomości (objętych treścią Studium). Oznacza to, że został naruszony wynikający z treści art. 140 kc ich interes prawny, w sytuacji gdy jak wynika z treści art. 9 ust. 4 u.p.z.p. ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Ustalając plan zagospodarowania dla wskazanych w skargach nieruchomości skarżących Rada będzie zatem związana treścią Studium w zakresie w jakim nie dopuszcza on na tych nieruchomościach zabudowy. W przypadku zatem ustalenia dla tych terenów planu zagospodarowania ich zabudowa nie będzie możliwa.

W świetle treści art. 91 ust. 1 i art. 94 u.s.g. i art. 28 u.p.z.p. skargi nie zasługują jednak na uwzględnienie albowiem brak jest zdaniem Sądu dostatecznych podstaw do przyjęcia, że zaskarżona uchwała została podjęta z istotnym naruszeniem zasad sporządzania studium lub z bezprawnym naruszeniem interesu prawnego skarżących.

Jakkolwiek przedmiot zaskarżonej uchwały został określony jako "aktualizacja" Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania Miasta i Gminy B. to to faktycznie jej przedmiotem jest Studium tej jednostki samorządu terytorialnego jako akt kształtowania i prowadzenia na jej terenie polityki przestrzennej, uchwalone w związku z uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w B. z dnia [...] r. w sprawie przystąpienia do opracowania aktualizacji Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy B.

Z urzędu Sąd nie stwierdził przy tym, aby zaskarżony akt nie regulował kwestii o jakich mowa w art. 10 u.p.z.p. i aby został on uchwalony z naruszeniem procedury określonej w art. 11 tej ustawy.

Należało mieć na uwadze, że jednym z celów polityki przestrzennej określonej w studiach jest rozpoznanie interesów publicznych w obrębie gminy oraz stymulowanie uczestników działań (inwestorów) w zakresie planowania i zagospodarowania przestrzennego. Zawsze naczelnym celem jest w tym względzie rozwój gminy, ale biorąc pod uwagę odnoszące się do niej warunki. W studium określeniu podlegają bowiem m.in. ustalenia w zakresie zagospodarowania przestrzennego i zasad ochrony poszczególnych obszarów. Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 u.p.z.p. kształtowanie i procedowanie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, należy do zadań własnych gminy.

Wynikające z treści tego przepisu władztwo planistyczne gminy nie jest jednak nieograniczone, m.in. gdy chodzi o wykonywanie prawa własności nieruchomości (art. 6 ust. 1 ustawy). W związku z treścią art. 6 ust. 2 omawianego aktu prawnego oraz art. 64 ust. 3, art. 31 ust. 2 i 3 oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji przyjmuje się, że jakkolwiek w istotę władztwa planistycznego gminy wpisane są uprawnienia, polegające na legalnej ingerencji w sferę wykonywania własności, to w ramach realizacji tego uprawnienia gmina zobowiązana jest do kierowania się interesem publicznym przy odpowiednim jego wyważeniu w odniesieniu do interesu prywatnego i jednoczesnym uwzględnieniem zasady proporcjonalności i racjonalnego postępowania w perspektywie oddziaływania na prawo własności. Kreowanie polityki przestrzennej na szczeblu gminy niejednokrotnie wymaga bowiem rozstrzygania konfliktów pomiędzy interesem indywidualnym, a interesem publicznym bądź pomiędzy sprzecznymi interesami indywidualnymi. Treść m.in. studiów wkracza bowiem w sferę praw rzeczowych właścicieli nieruchomości oraz uprawnień innych podmiotów zainteresowanych określonym przeznaczeniem danego terenu.

Oceniając skarżone Studium w odniesieniu do wymienionych w skargach działek skarżących, Sąd mając na uwadze powyższe zasady doszedł do przekonania, że nie zostały one z naruszeniem prawa naruszone.

Brak jest bowiem dostatecznych podstaw do przyjęcia, że wskazane przez Radę powody określonego w Studium przeznaczenia nieruchomości skarżących naruszają zasadę proporcjonalności w korzystaniu przez Gminę B. z władztwa planistycznego. W tym względzie należy mieć na uwadze, że w świetle opracowanego na użytek opracowania skarżonego Studium bilansu terenów przeznaczonych pod zabudowę, obejmującego całą Gminę, potrzeby w zakresie budownictwa mieszkaniowego zostały zabezpieczone na innych bardziej predysponowanych do tego nieruchomościach na okres nawet dłuższy niż 30 lat (w związku z treścią art. 10 ust. 1 pkt 7 lit. d, ust. 5 i ust. 7 ustawy). Brak jest też podstaw do przyjęcia, że przy statuowaniu w Studium przeznaczenia działek skarżących nie wzięto pod uwagę ich dotychczasowego przeznaczenia zagospodarowania i uzbrojenia terenu. W odniesieniu do dotychczasowego przeznaczenia zasadnie akcentuje przy tym Burmistrz w odpowiedzi na skargę, że w dotychczasowym studium z 2016 r. działki te były również wyłączone spod zabudowy. Biorąc pod uwagę zagospodarowanie budynkami objętej skargą nieruchomości A. K. (oznaczone częściowo w ewidencji i gruntów jako teren budowlany – B, co akcentowano w skardze), uwzględniono częściowo jej uwagi do projektu studium (co zostało następnie w treści tego aktu uwzględnione) poprzez możliwość rozbudowy, nadbudowy i przebudowy istniejących budynków do 10%. Z samego faktu dostępu działek do drogi publicznej i możliwości doprowadzenia do nich mediów nie wynika obowiązek przeznaczenia ich w studium pod zabudowę gdy inne istotne z punktu określonej polityki przestrzennej danej gminy przesłanki przemawiają za wyłączeniem danego terenu spod zabudowy. Z tych samych względów o takim przeznaczeniu nie może przesądzać okoliczność, że na danym terenie występuje już zabudowa, a to w sytuacji gdy jak to ma miejsce w niniejszej sprawie ma ona rozproszony charakter i za utrzymaniem takiego charakteru danego terenu przemawiają inne ważne z punktu widzenia polityki przestrzennej gminy względy.

O tym, że w odniesieniu terenu na którym położone są działki skarżących mamy do czynienia z zabudową rozproszoną świadczy też m.in. okoliczność, że jak to akcentowali skarżący pomimo toczących się od 2017 r. postępowań nie uzyskali oni dla swoich zamierzeń inwestycyjnych ostatecznych decyzji o warunkach zabudowy, wydawanych przecież w oparciu o realizację zasady "dobrego sąsiedztwa".

Nie można też przyjąć aby z naruszeniem władztwa planistycznego Gminy B. i zasad proporcjonalności działki skarżących znalazły się zgodnie z zapisami Studium na terenie ZDR – tereny dolin rzecznych wyłączonych z zabudowy. Nie może mieć w tym względzie przesądzającego znaczenia, że na działkach tych nie są bezpośrednio usytuowane rzeki lub ich dopływy. Chodzi bowiem głównie o nizinne ukształtowanie terenu przez który przebiega czynny rów melioracyjny z typową dla takich miejsc szatą roślinną i zwierzęcą, na co wskazują m.in. fotografie dołączone do pisma procesowego skarżącej Spółki z dnia 5 sierpnia 2021 r. (karty 87-99 akt sąd.). Jak wynika z opracowanej na użytek uchwalenia skarżonego Studium Prognozy Oddziaływania na Środowisko...... autorstwa N. D. z [...] r. tereny oznaczone tym symbolem (ZDR) pełnią dla Gminy funkcje korytarzy ekologicznych i w konsekwencji umożliwiają swobodną migrację gatunków. Ich zabudowa (dalsza zabudowa) utrudniłaby zatem nie tylko tę migrację ale również swobodny spływ wód i powietrza oraz przerwanie ciągłości terenów czynnych biologicznie, na co zwrócono też uwagę przy oddaleniu wniosków skarżących, zgłoszonych do wyłożonego projektu do skarżonego Studium. W konsekwencji dla oceny legalności zaskarżonej uchwały nie mogła mieć znaczenia okoliczność czy na terenie działek skarżących oznaczonych jako teren dolin rzecznych (ZDR) występują konkretne chronione gatunki flory lub roślin, w sytuacji gdy z akt nie wynika aby okoliczność ta miała przesądzające znaczenie dla kwalifikacji tego konkretnego terenu. Nie wynika również aby Rada twierdziła, że takie gatunki na nieruchomościach skarżących występują.

Zdaniem Sądu przy podejmowaniu zaskarżonej uchwały nie doszło również do naruszenia § 41 w zw. z § 143 załącznika do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz. U. 2016. 283 t.j.), w sytuacji gdy skarżone Studium nie stanowi aktu prawa miejscowego (art. 9 ust. 5 u.p.z.p.). Nawet gdyby jednak przyjąć, że przepisy tego rozporządzenia mają w sprawie zastosowanie to ich naruszenie nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy skoro określono w Studium termin jego wejścia w życie (§ 3 ustawy) co oznacza, że z tym dniem przestało obowiązywać obowiązujące dla terenu Gminy B. Studium z dnia [...] r.

Z tych wszystkich względów skargi jako nieuzasadnione podległy oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.

ec