Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 30/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2014-05-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: cofnięto przyznane prawo pomocy
Powołane przepisy: article: art. 263 w zw. z art. 249
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 48 ust 2
journal: Dz.U. 1997 nr 102 poz 643
law: Ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o cofnięcie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata przyznanego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 marca 2014 r. sygn. akt II SA/Sz 30/14 w sprawie ze skargi J. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie wyłączenia członków Kolegium p o s t a n a w i a cofnąć przyznane skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

[...] odrzucił skargę J. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] odmawiające wyłączenia członków Kolegium od udziału w rozpatrzeniu sprawy z wniosku o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu jest nieuzasadniona w wysokości zaproponowanej przez Burmistrza w wypowiedzeniu z dnia [...] r.

W dniu [...] r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. W nadesłanym na wezwanie Sądu wypełnionym formularzu PPF podał, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Postanowieniem z dnia [...] r., Wojewódzki Sąd Administracyjny

przyznał prawo pomocy skarżącemu we wnioskowanym zakresie.

W piśmie z dnia [...] r. skarżący oświadczył, że składa sprzeciw od ww. postanowienia Sądu. Jednocześnie podkreślił, że "nie chce adwokata z urzędu do obrony Jego interesu przed Sądem, gdyż adwokaci będą ograniczali możliwość obrony i działania pokrzywdzonego przed Sądem", nie mniej prosi o przyznanie adwokata do wniesienia skargi konstytucyjnej.

Sąd mając na uwadze treść ww. pisma, zobowiązał skarżącego do złożenia

oświadczenia, czy pismo z dnia [...] r. stanowi zażalenie na postanowienie Sądu z dnia [...] r., czy jest innym środkiem zaskarżenia – w terminie 7 dni 7 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania pod rygorem przyjęcia, że ww. pismo stanowi zażalenie. Korespondencja Sądu zawierająca wezwanie do sprecyzowania przedmiotu pisma została doręczona skarżącemu w dniu [..] r. (k. 44 akt sądowych). W zakreślonym w ww. wezwaniu terminie, ani dotychczas skarżący nie udzielił jakiejkolwiek odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 249 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli się okaże, że okoliczności na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.

W orzecznictwie reprezentowane jest stanowisko, że powołany wyżej przepis należy rozumieć szeroko, nie ograniczając pojęcia "okoliczności" wyłącznie do przesłanek materialnych będących podstawą przyznania stronie prawa pomocy, w tym w szczególności do oceny sytuacji majątkowej strony (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 1366/09, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Sąd mając na uwadze formalnoprawne przesłanki zastosowania instytucji prawa pomocy uznał, że do takich okoliczności należy zaliczyć zrzeczenie się przez wnioskodawcę z przyznanego już prawa pomocy. Wskazać należy, że prawo pomocy przyznawane jest wyłącznie na wniosek, a tym samym wnioskodawca jako dysponent wniesionego wniosku, może zrezygnować z przyznanego prawa pomocy poprzez złożenie stosownego oświadczenia o jego cofnięciu. Cofnięcie wniosku o przyznanie prawa pomocy, po jego rozpoznaniu powoduje, że przestaje istnieć podstawa przyznanego prawa pomocy, co oznacza zmianę okoliczności, o której mowa w art. 249 P.p.s.a.

W przedmiotowej sprawie skarżący, po otrzymaniu postanowienia

o przyznaniu prawa pomocy w zakresie całkowitym, w piśmie z dnia [...] r. wskazał, że wnosi od orzeczenia "sprzeciw", albowiem nie potrzebuje adwokata z urzędu w niniejszej sprawie. Sąd powyższe pismo potraktował jako oświadczenie o cofnięciu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, wobec braku reakcji skarżącego na wezwanie do sprecyzowania, czy pismo to nie stanowi innego rodzaju żądania. Z kolei złożenie oświadczenia o cofnięciu wniosku, oznacza rezygnację z realizacji przyznanego już prawa pomocy.

W tej sytuacji uznać należy, że nastąpiła zmiana okoliczności będących podstawą wydania w sprawie postanowienia z dnia [...] r., co uzasadnia cofnięcie przyznanego prawa pomocy.

Na marginesie Sąd informuje, że właściwym do rozpoznania wniosku o przyznanie adwokata celem sporządzenia skargi konstytucyjnej jest sąd rejonowy miejsca zamieszkania wnioskodawcy, co wynika wprost z art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.), a nie Wojewódzki Sąd Administracyjny, do którego wniosek został skierowany.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 263 w zw. z art. 249 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.