Postanowienie NSA, sygn. akt II SA 941/00
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 2001-08-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Powołane przepisy: article: art. 24 ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 1991 nr 100 poz. 442
law: Ustawa z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej.
article: art. 16 ust. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 1995 nr 74 poz. 368
law: Ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.
Teza: Wynik kontroli skarbowej nie nakładający żadnych obowiązków na kontrolowanego nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

TEZY

Wynik kontroli skarbowej nie nakładający żadnych obowiązków na kontrolowanego nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.


UZASADNIENIE

Inspektor kontroli skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej w W. wydał 28 grudnia 1999 r. wynik kontroli, w którym stwierdził, że spółka z o.o. "A.-V." w W. dopuściła się nieprawidłowości polegających na tym, że nie posiadała zezwolenia Ministra Finansów na urządzenie w 1997 r. loterii promocyjnej i nie okazała dowodu - wyciągu bankowego, potwierdzającego wniesienie wkładu pieniężnego na kapitał zakładowy spółki przez podmiot zagraniczny.

We wnioskach i wskazaniach dotyczących usunięcia tych nieprawidłowości inspektor przytoczył przepisy prawne: art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach losowych i zakładach wzajemnych, z którego wynika, że loterie promocyjne mogą być urządzane na podstawie zezwolenia Ministra Finansów, i art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym, określający sposoby wniesienia wkładu podmiotu zagranicznego na kapitał spółki.

Po wezwaniu inspektora kontroli skarbowej do usunięcia naruszenia prawa spółka "A.-V." zaskarżyła ten wynik kontroli do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jego uchylenie. Zarzuciła, że zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych jedynym organem uprawnionym do kwalifikowania danego przedsięwzięcia jako gry losowej jest Minister Finansów. Dlatego też inspektor kontroli skarbowej wydając wynik kontroli przekroczył w tym zakresie swoje kompetencje. Natomiast z treści art. 10 ustawy o spółkach z udziałem podmiotów zagranicznych wynika, że wkłady podmiotów zagranicznych do kapitału spółki mogą być wnoszone w różnej formie. Organ kontroli skarbowej przyjął zaś, że brak wyciągu bankowego, potwierdzającego wniesienie wkładu pieniężnego do kapitału spółki, przesądza o opłaceniu kapitału zakładowego z naruszeniem tego przepisu.

W odpowiedzi na skargę inspektor kontroli skarbowej wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów strony skarżącej podał, że okoliczności faktyczne sprawy dawały podstawę do ustalenia, że konkurs organizowany przez stronę skarżącą odpowiadał ustawowej definicji gry losowej, wymienionej w art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych jako loteria promocyjna. Nie było więc potrzeby odwoływania się do rozstrzygnięcia ministra finansów.

W trakcie kontroli "A.-V." nie przedłożyła inspektorowi żadnego dowodu potwierdzającego pokrycie wkładu pieniężnego do kapitału spółki przez podmiot zagraniczny. Na tej podstawie zasadnie przyjęto, że spółka nie dopełniła wymagań określonych przepisem art. 10 ustawy o spółkach z udziałem zagranicznym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zaskarżony wynik kontroli z dnia 28 grudnia 1999 r. zawiera w swej treści ustalenie, że strona skarżąca urządziła w 1997 r. konkurs o nazwie "Wielka gra o 120.000 zł", wyczerpujący znamiona gry losowej, na którą "A.-V." nie miała stosownego zezwolenia. W części /pkt 3/ zatytułowanej "wnioski i wskazania dotyczące usunięcia nieprawidłowości" ogranicza się jedynie do przywołania dwóch przepisów prawnych: art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach losowych i zakładach wzajemnych i art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym, z których kolejno wynika obowiązek posiadania zezwolenia na urządzenie gry losowej i obowiązek wniesienia przez podmiot zagraniczny w odpowiedniej formie wkładu na kapitał spółki.

Na rozprawie przed NSA pełnomocnik strony skarżącej podała, że jej zdaniem treść zaskarżonego wyniku kontroli nie zawiera wniosków i wskazań co do sposobu zachowania się kontrolowanego podmiotu, jak i terminu do usunięcia ewentualnych braków.

NSA w składzie orzekającym podziela opinię co do tego, że kwestionowany wynik kontroli nie rodzi po stronie kontrolowanej spółki żadnych konkretnych i bezpośrednich obowiązków. Trudno bowiem wnosić na podstawie jego treści, że w 2000 r. spółka powinna uzyskać zezwolenie ministra finansów na urządzenie gry losowej, przeprowadzonej w 1977 r. Również na podstawie ustalenia, że "A.-V." nie przedstawiła w trakcie kontroli dowodu - wyciągu bankowego, potwierdzającego wniesienie wkładu pieniężnego na kapitał zakładowy spółki przez podmiot zagraniczny, nie sposób ustalić oczekiwań organu kontrolnego - czy chodzi mu o przedstawienie takiego właśnie dowodu, czy też w ogóle o wniesienie wkładu pieniężnego przez podmiot zagraniczny. Potwierdzeniem tych wątpliwości jest fakt pominięcia w treści wyniku kontroli terminu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.

W uchwale NSA z dnia 4 grudnia 2000 r., FPS 13/00, sąd wyraził pogląd, że wynik kontroli skarbowej, który wskazuje wyłącznie określone uchybienia oraz dokonuje ustaleń faktycznych, a tym samym nie dotyczy przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia bądź obowiązków wynikających z przepisów prawa, nie podlega zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie można go bowiem zakwalifikować jako aktu albo czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz. U. nr 74 poz. 368 ze zm./.

W rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z takim właśnie wynikiem kontroli, ograniczającym się do ustaleń faktycznych i wytknięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Brak w nim końcowych wskazań i wniosków, z których wynikałyby dla strony skarżącej bezpośrednie i konkretne obowiązki, sprawia, że zaskarżony wynik kontroli nie podlega badaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Mając to na uwadze, na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy o NSA skargę odrzucono jako niedopuszczalną.