Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SO/Wa 21/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-06-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 3,  art. 201 par. 1,  art. 205 par. 2 i 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 2 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2003 nr 212 poz 2075
law: Rozporządzenie MInistra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu  przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z  urzędu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku O. sp. z o.o. z siedzibą w W. o zwrot kosztów postępowania w związku z uwzględnieniem przez organ skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz O. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego


UZASADNIENIE

Pismem z 19 lutego 2010 r. Skarżąca – O. sp. z o.o. z siedzibą w W., działając przez pełnomocnika będącego doradcą podatkowym, wniosła skargę na wskazaną w sentencji decyzję kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej z [...] stycznia 2010 r. W skardze Skarżąca zawarła wniosek o zasądzenie kosztów sądowych, w tym zastępstwa procesowego.

Przekazując powyższą skargę Sądowi Dyrektor Izby Skarbowej przekazał równocześnie decyzję z [...] maja 2010 r. wydaną w wyniku uwzględnienia wspomnianej skargi, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a."). Decyzją tą uchylił w całości własną decyzję z [...] stycznia 2010 r. i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz orzekł co do istoty sprawy. Podzielił zarzuty skargi dotyczące prawa Skarżącej do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez firmę P.. Decyzję tę doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 8 czerwca 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, co też Dyrektor Izby Skarbowej uczynił wydając w dniu [...] maja 2010 r. decyzję, którą uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz orzekł co do istoty sprawy, uwzględniając w tym zakresie zarzuty skargi.

Z chwilą doręczenia decyzji z [...] maja 2010 r. pełnomocnikowi Skarżącej, co nastąpiło w dniu 8 czerwca 2010 r. przestał więc istnieć przedmiot skargi, jakim była decyzja z [...] stycznia 2010 r.

Uwzględnienie skargi przez organ zasadnym zatem czyni orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania.

Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (tzw. autokontrola).

W niniejszej sprawie do kosztów tych, na mocy art. 205 § 2 i § 4 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. nr 212, poz. 2075, z późn. zm.) zalicza się wynagrodzenie doradcy podatkowego w wysokości 240 zł. Przedmiotem uwzględnionej przez organ skargi była bowiem decyzja kasacyjna, a zatem decyzja, której przedmiotem nie było ustalenie (bądź stwierdzenie istnienia) należności pieniężnej.