Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1205/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-08-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2 i  par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA – Halina Kuśmirek po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia uprawnienia do bezpłatnego zaopatrzenia w leki postanawia: odrzucić skargę P. B.


UZASADNIENIE

W dniu 23 czerwca 2008 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga P. B. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2008 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] stycznia 2008 r. w przedmiocie ustalenia braku uprawnień do bezpłatnego zaopatrzenia w leki.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji, została ona doręczona skarżącej w dniu 21 maja 2008 r. Skarga na powyższą decyzję, nadana w urzędzie pocztowym w dniu 18 czerwca 2008 r., została wniesiona bezpośrednio do sądu.

Z uwagi na ustawowy wymóg wniesienia skargi za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 czerwca 2008 r., przedmiotowa skarga została przekazana Prezesowi Narodowego Funduszu Zdrowia przy piśmie z dnia 26 czerwca 2008 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym art. 54 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Racją prawną tego przepisu jest umożliwienie organowi ustosunkowania się do zarzutów skargi, a także - w przypadku uwzględnienia skargi przez organ - umożliwienie mu ewentualnej autokorekty kwestionowanego rozstrzygnięcia w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a.

Ostatni dzień terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., przypadł dla skarżącej na dzień 20 czerwca 2008 r. Przekazanie organowi oryginału skargi przez sąd nastąpiło przy piśmie z dnia 26 czerwca 2008 r., a zatem już po ww. terminie, który upłynął jeszcze przed datą wpływu skargi do sądu. Należy więc stwierdzić, że w niniejszej sprawie wniesiono skargę z uchybieniem ustawowego terminu.

Jedynie w okresie przejściowym, tj. od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r., z mocy art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), termin do wniesienia skargi był zachowany nie tylko w sytuacji jej złożenia w organie lub nadania jej za pośrednictwem poczty na adres organu, ale także w chwili jej złożenia w wojewódzkim sądzie administracyjnym lub nadania jej w urzędzie pocztowym na adres sądu.

Obecnie skarga złożona bezpośrednio do sądu jest przekazywana do właściwego organu, a termin do wniesienia skargi uważa się za zachowany wyłącznie w przypadku jej nadania w urzędzie pocztowym przez sąd jeszcze przed jego upływem. Ryzyko przekroczenia tego terminu obciąża zaś po dniu 1 stycznia 2006 r. stronę postępowania.

W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.