Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 489/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-04-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] grudnia 2011 r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Powyższa decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 22 grudnia 2011 r. wraz z pouczeniem o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.

W piśmie datowanym 18 stycznia 2012 r. skarżący zawarł skargę, którą w dniu 23 stycznia 2012 r. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w S.

Następnie, Biuro Powiatowe ARiMR w S., w dniu 24 stycznia 2012 r. (data nadania pocztowego) przesłało skargę Dyrektorowi [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Powyższy przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. wskazuje zatem, że termin do wniesienia skargi jest zachowany wyłącznie w sytuacji wniesienia skargi w terminie ustawowym do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Innymi słowy, zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien niezwłocznie przekazać ją właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu określonego w art. 53 § 1-3 p.p.s.a. terminu do wniesienia skargi, decyduje wówczas data oddania przez sąd (organ administracji publicznej) skargi w polskim urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej.

W rozpatrywanej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi – wobec jej doręczenia w dniu 22 grudnia 2011 r. – upłynął z dniem 23 stycznia 2012 r. W konsekwencji stwierdzić należy, że skarga nie została wniesiona do właściwego organu we wskazanym wyżej terminie. Została bowiem, mimo prawidłowego pouczenia, złożona w dniu 23 stycznia 2012 r. w Biurze Powiatowym ARiMR w S., tj. w organie niewłaściwym, a następnie, przekazana do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W., w dniu 24 stycznia 2012 r., zatem po upływie trzydziestu dni do jej wniesienia.

Na marginesie Sąd wyjaśnia, że w niniejszej sprawie nie mógł znaleźć zastosowania art. 65 § 2 k.p.a. zgodnie, z którym podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Wskazać bowiem należy, że postępowanie przed sądem administracyjnym zostało uregulowane odrębnym aktem ustawowym i przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie mają w tym postępowaniu zastosowania, co dotyczy też art. 65 § 2 k.p.a. W związku z tym nie ma podstaw do posiłkowania się unormowaniami kodeksu postępowania administracyjnego. Takie stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 22 listopada 2007 r., sygn. akt II OSK 1665/07. Również w postanowieniu z 15 stycznia 2008 r., sygn. akt II OSK 1916/07 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że art. 65 § 2 k.p.a. dotyczy przekazania podania – złożonego w sprawie administracyjnej, rozstrzyganej w drodze decyzji administracyjnej – pomiędzy organami administracji publicznej, a zachowanie terminu, o którym mowa w art. 65 § 2 k.p.a. dotyczy zachowania terminów postępowania administracyjnego. Tymczasem postępowanie sądowe, wszczynane wniesieniem skargi do sądu administracyjnego reguluje ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W tej sytuacji skargę, która wniesiona została z uchybieniem terminu określonego w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać za spóźnioną i odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.