Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 478/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
658
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. i E. R. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz H. S. i E. R. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] września 2019 r. H. S. i E. R. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w rozpoznaniu wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...]. Skarżące wniosły o nakazanie organowi rozpoznania wniosku i wymierzanie organowi grzywny, zasądzenie kosztów postępowania oraz przyznanie sumy pieniężnej. W uzasadnieniu skargi wskazano, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 16 kwietnia 2019 r., sygn. akt I SAB/Wa 19/19, po rozpoznaniu skargi z [...] grudnia 2018 r., zobowiązał Prezydenta do rozpoznania przedmiotowego wniosku w terminie 3 miesięcy od uprawomocnienia się wyroku.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, że skarżące skorzystały już z możliwości wniesienia skargi na bezczynność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Sytuacja, o której mowa w powołanym przepisie zachodzi wówczas, gdy wcześniej złożona skarga, w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami, jest rozpoznawana merytorycznie (lis pendens) lub nastąpiło już wcześniejsze merytoryczne prawomocne rozpoznanie skargi (res iudicata), w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami. Przy ustalaniu tożsamości sprawy należy brać pod uwagę element podmiotowy i przedmiotowy, przy czym tożsamość podmiotowa, to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej. Stąd badając, czy wskazana zasada została naruszona, sąd administracyjny analizuje: co jest przedmiotem sprawy i jakie występują strony. Jeżeli dojdzie do przekonania, że sprawa "o to samo" między tymi samymi stronami została już rozstrzygnięta, zobowiązany jest do odrzucenia skargi (por. postanowienia NSA z 3 czerwca 2011 r., I OSK 387/11 z 28 lipca 2017 r., I OZ 1133/17; dostępne w bazie orzeczeń sądów administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Kierując się powyższym Sąd zauważa, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 16 kwietnia 2019 r., sygn. akt I SAB/Wa 19/19, po rozpoznaniu skargi H. S. i E. R. na bezczynność Prezydenta [...], zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...], w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Ponadto stwierdził, że bezczynność Prezydenta [...] miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz oddalił skargę w pozostałym zakresie.

Zauważyć należy, że zarówno w sprawie I SAB/Wa 19/19, jak i w sprawie niniejszej zachodzi tożsamość podmiotowa, gdyż podmiotem praw i obowiązków był organ – Prezydent [...] oraz skarżące – H. S. i E. R.. Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia mają zatem granice powagi rzeczy osądzonej, jakie wyznaczyło rozstrzygnięcie w sprawie zakończonej wyrokiem z 16 kwietnia 2019 r., sygn. akt I SAB/Wa 19/19. Z punktu pierwszego sentencji wyroku z 16 kwietnia 2019 r. oraz jego uzasadnienia wynika, że przedmiotem kontroli Sądu było rozpoznanie przez Prezydenta [...] sprawy z wniosku poprzedników prawnych skarżących o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...]. Analiza powyższego wyroku, treść uzasadnienia przedmiotowej skargi oraz analiza akt administracyjnych sprawy nie budzi wątpliwości, że przedmiotem skargi z dnia [...] września 2019 r. jest postępowanie organu w zakresie rozpoznania powyższego wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] Zarówno w sprawie niniejszej, jak i zakończonej wyrokiem z 16 kwietnia 2019 r. przedmiot sprawy jest więc tożsamy. Powyższy wyrok stał się prawomocny z dniem 22 czerwca 2019 r., zaś akta administracyjne wraz z odpisem prawomocnego wyroku zostały zwrócone do organu w dniu 31 lipca 2019 r. Powyższe dowodzi, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga na bezczynność jest tożsama zarówno pod względem podmiotów jak i przedmiotu ze skargą rozpoznaną powyższym prawomocnym wyrokiem. Z powyższego wynika, że sprawa objęta przedmiotową skargą została już prawomocnie osądzona. Inicjowanie kolejnego postępowania na skutek skargi na bezczynność w tej samej podmiotowo i przedmiotowo sprawie jest niedopuszczalne, a skarga w tym zakresie musi zostać przez Sąd odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., z uwagi na powagę rzeczy osądzonej (por. postanowienie NSA z 5 października 2018 r., I OZ 896/18).

Zaznaczenia wymaga, że w razie niewykonania przez organ wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność strona może wnieść skargę, żądając wymierzenia temu organowi grzywny (art. 154 § 1 p.p.s.a.). Sąd uwzględniając skargę w tym przedmiocie wymierza organowi grzywnę oraz ocenia czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ po wydaniu wyroku miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. To właśnie w tym postępowaniu Sąd jest władny ocenić czy po wydaniu wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organ załatwił sprawę, czy też wciąż pozostaje bezczynny lub w dalszym ciągu przewlekle prowadzi sprawę.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 sentencji. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 sentencji znalazło swoje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.