Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 626/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2018-11-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 249 a w zw. z art. 258 par. 2 pkt 7 w zw. z art. 239 par. 1 pkt 1 lit. a, art. 245 par. 3 w zw. z art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lipca 2018 r. Nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. ,


UZASADNIENIE

M. K. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata podając, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe oraz jest osobą starszą i schorowaną. Źródłem miesięcznego dochodu skarżącej jest emerytura w wysokości około 900 zł. Skarżąca posiada jedynie mieszkanie o powierzchni o powierzchni [...] m2. Poza tym nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności i przedmiotów wartościowych. Dodatkowo skarżąca oświadczyła, że wydatki miesięczne w całości pochłaniają uzyskiwane dochody. Z uwagi na liczne schorzenia często skarżącej brakuje środków finansowych (k. 3-4).

Do wniosku skarżąca dołączyła dokumenty potwierdzające część ponoszonych wydatków i uzyskiwanych dochodów (k. 5-7).

Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 j.t.) strona skarżąca działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych.

Niniejsza sprawa dotyczy zasiłku pielęgnacyjnego. W konsekwencji skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych i nie musi uiszczać tych kosztów w sprawie niniejszej z mocy samej ustawy. Postępowanie zatem w tym zakresie jest bezprzedmiotowe i zasadnym jest jego umorzenie (vide postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2013 r. sygn. akt I OZ 482/13 publ. www.cbois.nsa.gov.pl). Dlatego też, na podstawie art. 249 a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w punkcie I sentencji.

Z uwagi na powyższe wniosek złożony przez skarżącą podlegał rozpoznaniu w części przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika.

Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W rozpatrywanym przypadku skarżąca dowiodła, iż nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika.

W złożonym oświadczeniu skarżąca wykazała, iż prowadzi samotnie gospodarstwo domowe. Wysokość miesięcznej emerytury otrzymywanej przez wnioskodawczynię to kwota około 900 zł. Wykazane wydatki skarżącej zamykają się w tej samej kwocie. Wnioskodawczyni posiada jedynie niewielkie mieszkanie oraz jest osobą starszą i schorowaną.

Powyższe okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącej w zestawieniu z brakiem zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego tj. kosztów ustanowienia adwokata.

Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w punkcie II sentencji.