Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1930/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-01-31 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Rząsa, , po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy Stowarzyszenia [...] w [...] w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] czerwca 2016 r., znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

Postanowieniem z [...] czerwca 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania Stowarzyszenia [...] z/s w [...] od decyzji Prezydenta [...] z [...] marca 2016 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie wniosło Stowarzyszenie [...] z/s w [...].

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 1 sierpnia 2016 r. wezwano skarżące stowarzyszenie do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez nadesłanie dokumentów (lub ich uwierzytelnionych odpisów), z których wynika umocowanie K. K. do reprezentowania Stowarzyszenia [...] z/s w [...], tj. uchwały podpisanej przez wszystkich członków Stowarzyszenia o wniesieniu skargi oraz o udzieleniu pełnomocnictwa K. K. do reprezentowania Stowarzyszenia przed sądami administracyjnymi, ewentualnie podpisanie skargi przez wszystkich członków Stowarzyszenia w siedzibie Sądu lub nadesłanie egzemplarza skargi podpisanego przez wszystkich członków Stowarzyszenia, stosownego dokumentu potwierdzającego, że wskazane osoby są członkami Stowarzyszenia (np. uchwała, statut, lista), z podaniem imion i nazwisk wszystkich członków Stowarzyszenia oraz ich aktualnych adresów zamieszkania. Ponadto, wezwano stronę skarżącą do nadesłania 1 odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy, wezwanie doręczono skarżącemu stowarzyszeniu 23 sierpnia 2016 r. 30 sierpnia 2016 r. skarżące Stowarzyszenie złożyło: brakujący odpis skargi, uchwałę członków stowarzyszenia o wniesieniu skargi oraz o udzieleniu pełnomocnictwa przedstawicielowi stowarzyszenia do reprezentowania stowarzyszenia przed sądami administracyjnymi, zaświadczenie Prezydenta [...] z [...] czerwca 2015 r. o poinformowaniu o utworzeniu w dniu [...] maja 2003 r. stowarzyszenia zwykłego, a także regulamin stowarzyszenia, zgodnie z którym przedstawicielem reprezentującym stowarzyszenie jest K. K. (pkt 7 regulaminu). Ponadto, skarżące Stowarzyszenie złożyło pismo z 30 sierpnia 2016 r., w którym podniosło, że od czasu nowelizacji Prawa o stowarzyszeniach stowarzyszenia zwykłe są tzw. "ułomnymi osobami prawnymi". Stowarzyszenie złożyło również na urzędowym formularzu PPPr wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.

Oczywista bezzasadność skargi zachodzi, gdy przepisy prawa jasno i jednoznacznie, bez konieczności dokonywania głębszej analizy prawnej, wykluczają możliwość uznania żądania skarżącego.

W ocenie Sądu skarga Stowarzyszenia [...] w [...] jest oczywiście bezzasadna, ponieważ nie uzupełniono w terminie braku formalnego skargi - brak jest dokumentu pozwalającego stwierdzić, że uchwała o udzieleniu pełnomocnictwa K. K. do reprezentowania Stowarzyszenia przed sądami administracyjnymi została podpisana przez wszystkich członków stowarzyszenia.

Odnośnie nienadesłania dokumentu określającego sposób reprezentacji należy podnieść, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie, pomimo prawidłowego pouczenia o sposobie i terminie uzupełnienia braku formalnego oraz o skutkach niezastosowania się do wezwania, do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uzupełniono braku formalnego skargi. Brak uzupełninia braku formalnego skargi uniemożliwia nadanie jej biegu i skutkuje odrzuceniem.

Reasumując, w ocenie Sądu skarga jest oczywiście bezzasadna, a w tej sytuacji prawo pomocy nie przysługuje (art. 247 p.p.s.a.).

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 254 § 1 i art. 247 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.