Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 727/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2007-01-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek /spr./ Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Protokolant masz. Maria Kasztelan po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2007 r. przy udziale sprawy ze skargi P. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia; o d d a l a s k a r g ę /-/ W.Batorowicz /-/ St.Małek /-/ B.Drzazga


UZASADNIENIE

A Spółka z o.o. w P. wniosła [...] o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia dla kolejowego frontu rozładunkowego i rozlewni gazu płynnego w K. W., ul. [...]- dz. nr [...].

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Cz. oraz Starostwo Powiatowe stwierdziły konieczność sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Burmistrz postanowieniem z dnia [...] na podstawie art. 51 ust. 2 pkt 2 i ust. 2, ust. 3, ust.5, art. 52 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2001 r., Nr 62, poz. 627 ze zm.) oraz § 3 ust. 1 pkt 35 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2004 r., Nr 257, poz. 2573 ze zm.) zobowiązał inwestora do sporządzenia raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz określił zakres tego raportu.

Inwestor przedłożył [...] 2006 r. raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Cz. postanowieniem z dnia [...] na podstawie art. 48 ust. 2 pkt 1 oraz art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska uzgodnił pozytywnie środowiskowe uwarunkowania dla przedmiotowego przedsięwzięcia z zastrzeżeniami.

Starosta postanowieniem dnia [...] na podstawie art. 48 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska oraz § 3 ust. 1 pkt 37 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, uzgodnił decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia z uwagami.

Burmistrz decyzją z dnia [...]na podstawie art. 56 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 6, poz. 627 ze zm.) i § 3 ust. 1 pkt 37 powołanego wyżej Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. określił środowiskowe uwarunkowania dla przedmiotowej inwestycji. Burmistrz wskazał, że inwestycja polegać będzie na budowie Kolejowego Frontu Rozładunkowego i Rozlewni Gazu Płynnego w K. W.., ul. [...], dz. Nr [...]. Od strony wschodniej inwestycja graniczyć będzie z gruntami gminy (nieużytki), od strony południowej z Hurtownią B, od strony zachodniej z firmą C, a od strony północnej z zakładami stolarskimi. Określając funkcje, jakie spełniać będzie planowany obiekt, Burmistrz stwierdził, że będzie to: przyjmowanie dostaw kolejowych gazu płynnego (rozładunek cystern kolejowych na własnym torze bocznicowym), czasowe magazynowanie gazu na terenie obiektu (przechowywanie gazu w zbiornikach stacjonarnych), dystrybucja gazu do autocystern i do butli. Działka [...] zlokalizowana jest na terenach przemysłowych bez zabudowy mieszkaniowej. Określając układ technologiczny obiektu wskazano m.in., iż kolejowy układ rozładunkowy składał się będzie z dwóch stanowisk rozładunku kolejowego i przewiduje się dwa stanowiska załadunkowe autocystern oraz halę napełniania butli.

W sentencji postanowienia określone zostały warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich. W tym zakresie wskazano, iż przed oddaniem do użytkowania obiektu inwestor winien zgłosić się do organu ochrony środowiska w celu określenia zasad monitorowania, szczególnie środowiska gruntowego przed zanieczyszczeniem w miejscu rozładunku cystern i czasowego magazynowania gazu w zbiornikach stacjonarnych. Inwestor winien też przedłożyć analizę porealizacyjną przedsięwzięcia w terminie po upływie dwóch miesięcy od oddania obiektu do użytku i uruchomienia zakładu. Zakres analizy porealizacyjnej winien być taki jak przedstawiony w postanowieniu Burmistrza z dnia [...].

Określone zostały także wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym, wymogi w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych, w odniesieniu do przedsięwzięć zaliczanych do zakładów stwarzających zagrożenia wystąpienia poważnych awarii, wymogi w zakresie oddziaływania na środowisko w odniesieniu do przedsięwzięć, dla których przeprowadzono postępowanie dotyczące transgranicznego oddziaływania na środowisko. Wskazano, iż przypadku wystąpienia przesłanek z art. 135 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska konieczne będzie utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania.

W uzasadnieniu Burmistrz wyjaśnił, iż planowana inwestycja należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Zarzuty prezentowane przez P.W. w toku postępowania nie zasługują na uwzględnienie. Z raportu oddziaływania na środowisko wynika bowiem, że wszystkie uciążliwości związane z eksploatacją planowanego obiektu będą zamykały się w granicach, do których inwestor ma tytuł prawny. Wnioski zainteresowanego o rozszerzenie zakresu raportu są bezzasadne. Zakres raportu został ustalony postanowieniem z dnia [...] , a oddziaływanie przedsięwzięcia zamknie się w granicach działki. Lokalizacja inwestycji jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta K.W. uchwalonego uchwałą Rady Miejskiej w K. W. z dnia 3 czerwca 2005 r. Nie jest ona położona w otoczeniu obiektów objętych ochroną konserwatorską i wpisanych do ewidencji dóbr kultury. W związku z tym nie ma - zdaniem Burmistrza - potrzeby wprowadzania obszaru ograniczonego użytkowania.

W odwołaniu P.W. (właściciel przedsiębiorstwa graniczącego od strony zachodniej z przedmiotową działką) wskazał, iż nie wyjaśniono "elementarnych wymagań związanych z (...) przedsięwzięciem". Zdaniem odwołującego naruszono art. 73 pkt 3 ustawy Prawo ochrony środowiska, bowiem w granicach administracyjnych miast oraz w obrębie zwartej zabudowy wsi, budowa zakładów stwarzających zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi, jest zabroniona. Nadto stwierdził, że nie wyjaśniono, którymi drogami będzie następował wywóz gazu, nie wskazano, kto jest właścicielem działek i torów zdawczo odbiorczych prowadzących do działki inwestora i nie wyjaśniono reguł koordynacji przedsięwzięcia z PKP.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu wskazano, ze decyzja organu pierwszej instancji spełnia wymogi art. 56 ust. 2 pkt 1-6 ustawy Prawo ochrony środowiska. Przewidywane oddziaływania na środowisko zostały opracowane w stosownym raporcie z uwzględnieniem ochrony środowiska gruntowo-wodnego, gospodarki wodno-ściekowej, ochrony powietrza, ochrony przed hałasem, gospodarki odpadami oraz ochrony biosfery. Podkreślono, że decyzja organu pierwszej instancji uwzględnia uwagi zawarte w postanowieniu Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] oraz w postanowieniu Starosty z dnia P.W. Nadto lokalizacja przedsięwzięcia jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Odnosząc się do zarzutu odwołującego dotyczącego naruszenia przepisu art. 73 pkt 3 ustawy Prawo ochrony środowiska, Kolegium stwierdziło, iż działka nr [...] znajduje się na terenie określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako P co oznacza tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów bez prawa lokalizacji funkcji mieszkaniowej, z prawem prowadzenia działalności, dla której raport oddziaływania na środowisko jest obligatoryjny i może być wymagany. Zgodnie jednak z treścią art. 73 ust. 3a ustawy, przepis art. 73 ust. 3 nie dotyczy budowy i rozbudowy zakładów na obszarach określonych w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego jako tereny przeznaczone do działalności produkcyjnej, składowania i magazynowania, jeżeli plany te nie zawierają ograniczeń dotyczących zakładów stwarzających zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi. Konstatując organ stwierdził, iż zakaz określony w art. 73 ust. 3 ustawy Prawo ochrony środowiska, nie dotyczy przedmiotowej inwestycji.

W odniesieniu do pozostałych zarzutów Kolegium stwierdziło, iż wykraczają one poza zakres przedmiotowy postępowania mającego na celu ustalenie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia.

Skargę wniósł P.W., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji Zarzucił, iż w toku postępowania nie został wyjaśniony problem usytuowania "punktu zdawczo-odbiorczego", bez którego zamierzona inwestycja nie może funkcjonować.

Stwierdził skarżący też, iż organy rozpoznające sprawę nie uwzględniły treści przepisu art. 73 ust. 3 ustawy Prawo ochrony środowiska. Stacje i bazy gazu płynnego są bowiem zakładami o szczególnym zagrożeniu wystąpienia poważnych awarii.

W piśmie uzupełniającym skargę (k. 41 akt sądowych) zarzucił zaskarżonym decyzjom niewyjaśnienie miejsca położenia należących do inwestora tzw. torów bocznicowych.

Zainteresowany określił planowane przedsięwzięcie jako inwestycję o dużym zagrożeniu i wskazał, że nie może ograniczać się tylko do działki inwestora.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Organy administracji przeprowadziły w sprawie wystarczająco staranne postępowanie rozpoznawcze, w sposób dostatecznie wnikliwy oceniły zgromadzony materiał dowodowy, wydały trafne decyzje, które wyczerpująco i przekonywująco uzasadniły. Sąd upoważniony jest do stwierdzenia, iż w wyniku kontroli nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji niczego, co usprawiedliwiałoby zarzut błędnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Zaskarżone decyzje wydane zostały z poszanowaniem zasad przewidzianych w art. 7, 77 § 1 kpa i 107 § 1 k.p.a.

Planowane przedsięwzięcie - zgodnie z art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2006 r., Nr 129, poz. 902 ze zm. w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżonej decyzji) i § 3 ust. 1 pkt 37 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004 Nr 257 poz. 2573 ze zm.) zostało zakwalifikowane jako przedsięwzięcie wymagające opracowania raportu oddziaływania na środowisko.

Analizując poszczególne czynności podejmowane przez organy w ramach prowadzonego postępowania, należy wskazać, iż postępowanie zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami Rozdziału 2 (Postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanych przedsięwzięć) ustawy. W szczególności, w toku postępowania - zgodnie z art. 32 ust. 1 - podano do publicznej wiadomości informację o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych wniosku o wydanie decyzji.

Prawidłowo też zakres decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach został określony w oparciu o treść art. 56 ust. 2.

Organ pierwszej instancji - na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust 2, po zasięgnięciu - zgodnie z art. 51 ust. 3 opinii organów ochrony środowiska, przed wydaniem decyzji zobowiązał inwestora do sporządzenia raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a zakres przedmiotowy sporządzonego raportu uwzględnia wymogi przewidziane w art. 52 ust. 1. Stosownie do przepisu art. 48 ust. 2 pkt 1 warunki realizacji przedsięwzięcia uzgodniono z organem ochrony środowiska i powiatowym inspektorem sanitarnym.

Postępowanie zostało przeprowadzone zgodnie z powyższymi przepisami, a lokalizacja planowanego przedsięwzięcia odpowiada ustaleniom miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 56 § 1). Inwestycja nie jest położona w otoczeniu obiektów objętych ochroną konserwatorską, wpisanych do ewidencji dóbr kultury.

Sąd ocenił zgodność z prawem decyzji w granicach sprawy (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Badając zasadność zarzutów skargi należy mieć na względzie przedmiot sprawy. Decyzja określająca środowiskowe uwarunkowania realizacji danego przedsięwzięcia, stanowi zgodę na jego realizację z punktu widzenia wymagań ochrony środowiska. Decyzja taka jest swoistym instrumentem planowania. Jej celem jest bowiem stwierdzenie dopuszczalności inwestycji w konkretnym miejscu i ocena jej wpływu na środowisko. Z tego też punktu widzenia możliwe (i dopuszczalne) było badanie zgodności zaskarżonej decyzji z prawem.

Poza zakresem niniejszego postępowania pozostawały zatem problemy rozstrzygane w ramach innych postępowań - w tym - w postępowaniu w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę. Zgodnie z treścią art. 46 ust. 4 pkt 2 wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Problem zgodności z prawem lokalizacji obiektów wchodzących w skład przedsięwzięcia w konkretnych miejscach na działce nr [...] (czy ewentualnie - poza tym terenem) będzie podlegał weryfikacji dopiero na kolejnym etapie postępowania inwestycyjnego. Podobnie, dopiero na etapie wydawania pozwolenia na budowę badaniu będzie podlegała zgodność inwestycji z przepisami - wydanego na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) - Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz.U. z 2005 r. Nr 243 poz. 2063). W związku z tym zarzut skarżącego dotyczący nieuwzględnienia właściwych norm technicznych nie zasługiwał na uwzględnienie.

Przedmiot postępowania - w tym rodzaj inwestycji. dla której ustalono środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia - został jednoznacznie określony w decyzji Burmistrza z dnia P.W. Kolejowy Front Rozładunkowy i Rozlewnia Gazu Płynnego ma pełnić m.in. funkcję przyjmowania dostaw kolejowych gazu płynnego, czasowe magazynowania gazu na terenie obiektu, jak i dystrybucję gazu do autocystern i do butli. Zakres raportu został ustalony postanowieniem Burmistrza z dnia [...].Zarówno w raporcie (i załączniku graficznym ), jak i w decyzji Burmistrza z dnia [...] wskazano, iż na terenie obiektu znajdować się będzie kolejowy układ rozładunkowy składający się z dwóch stanowisk rozładunku kolejowego oraz dwa stanowiska załadunkowe cystern. Umiejscowienie poszczególnych planowanych obiektów zostało wskazane na mapie stanowiącej część graficzną raportu. W kolejnych etapach postępowania inwestycyjnego, które następują po wydaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach badaniu właściwych organów będzie podlegała zgodność inwestycji z tą decyzją. W przypadku, gdyby inwestor modyfikował planowaną inwestycję pod względem przedmiotowym, realizacja przedsięwzięcia, bez uzyskanie nowej decyzji o środowiskowych warunkowych, będzie niemożliwa. Skoro zatem w zaskarżonej decyzji, jak i w decyzji organu pierwszej instancji wskazano poszczególne elementy przedsięwzięcia (w tym m.in. dwa stanowiska rozładunku kolejowego i stanowisko załadunkowe autocystern), które mają być posadowione na działce nr [...] , to brak jest podstaw do stwierdzenia, iż planowane przedsięwzięcie częściowo będzie zlokalizowane poza działką. Wbrew twierdzeniom skarżącego, nie sposób zatem uznać, by organy nie rozważyły należycie okoliczności związanych z kolejowym układem rozładunkowym.

Odnosząc się do podnoszonego przez skarżącego zarzutu naruszenia treści art. 73 ust. 3 wskazać należy, iż przepis ten przewiduje, iż w granicach administracyjnych miast oraz w obrębie zwartej zabudowy wsi jest zabroniona budowa zakładów stwarzających zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi, a w szczególności zagrożenie wystąpienia poważnych awarii. Rozbudowa takich zakładów jest dopuszczalna pod warunkiem, że doprowadzi ona do ograniczenia zagrożenia dla zdrowia ludzi, w tym wystąpienia poważnych awarii.

Skarżący pomija jednak treść przepisu art. 73 ust. 3a, według którego przepis art. 73 ust. 3 nie dotyczy budowy i rozbudowy zakładów na obszarach określanych w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego jako tereny przeznaczone do działalności produkcyjnej, składowania i magazynowania, jeżeli plany te nie zawierają ograniczeń dotyczących zakładów stwarzających zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi. Jak wynika z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta K.W. uchwalonego przez Radę Miejską w K. W. uchwałą Nr XXX/221/2005 z dnia 3 czerwca 2005 r. (Dz. Urz. Województwa Nr 101/2005, poz. 2849 z dnia 6 listopada 2005 r.) działka nr [...] znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem P dla którego, ustalono: funkcje obiektów produkcyjnych, składów i magazynów obejmujące istniejące i przeznaczone do zagospodarowania tereny dla lokalizacji zakładów produkcyjnych i przetwórczych, składów i magazynów bez prawa lokalizacji funkcji mieszkaniowej, z prawem prowadzenia działalności.

Uznając, iż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem na podstawie przepisu art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

/-/ W.Batorowicz /-/ St.Małek /-/ B.Drzazga

MK