Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 730/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2019-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 § 1pkt 3, art. 232 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Nita po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. j. w C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej wpis od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych).


UZASADNIENIE

Pismem z 16 maja 2018 r. "A" sp. j. w C. reprezentowana przez adwokata E.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...].

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 26 października 2018 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych złożonej skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez: złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przy udzielaniu pełnomocnictwa (np. aktualny na dzień udzielenia pełnomocnictwa oryginał odpisu z KRS-u) lub ewentualnie odpis wskazanego dokumentu poświadczone za zgodność z oryginałem.

Przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia opisanych braków formalnych skargi została wysłana na adres pełnomocnika strony skarżącej wskazany w skardze. Zarządzeniem z 13 grudnia 2018 r. uznano przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia o wezwaniu do uzupełniania braków formalnych skargi za skutecznie doręczoną pełnomocnikowi Strony skarżącej 20 listopada 2018 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.) strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników, ponadto art. 35 § 1 p.p.s.a. stwierdza, iż pełnomocnikiem strony może być między innymi adwokat lub radca prawny, jednakże na mocy art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, przy czym adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie.

Podkreślić trzeba, iż brak dokumentów wskazujących na umocowanie do wniesienia skargi stanowi brak formalny tej skargi, który uniemożliwia nadanie jej biegu, przy czym na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie obliguje Sąd do jej odrzucenia.

W przedmiotowej sprawie uznano, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej 20 listopada 2018 r., a zatem termin zakreślony do uzupełnienia braków formalnych skargi w przedmiotowej sprawie upłynął 27 listopada 2018 r.

Brak zastosowania się pełnomocnika strony do wezwania Sądu skutkował brakiem kompletnej dokumentacji obrazującej sposób reprezentacji strony skarżącej w niniejszej sprawie.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, o czym orzekł w pkt 1 sentencji postanowienia, natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie 2 postanowienia.