Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 397/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2007-08-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6197 Służba Celna
Hasła tematyczne: Służba celna
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2004 nr 156 poz 1641
law: Ustawa z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), Sędziowie Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder,, Asesor WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Małgorzata Frej, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi R.K. na orzeczenie dyscyplinarne Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary dyscyplinarnej upomnienia I. uchyla zaskarżone orzeczenie oraz poprzedzające je orzeczenie Zastępcy Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] r. nr [...], II. stwierdza, że zaskarżone orzeczenie nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia r. Naczelnik Urzędu Celnej, na podstawie art 65 w związku z art. 64 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2004 r. Nr 156, poz. 1641) oraz § 4 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 sierpnia 2003 r. w sprawie trybu przeprowadzania postępowania wyjaśniającego, dyscyplinarnego, i dyscyplinarnego przyspieszonego oraz sposobu wykonywania kar dyscyplinarnych w stosunku do funkcjonariuszy celnych (Dz. U. z 2003 r. Nr 156 poz. 1520), wszczął postępowanie dyscyplinarne przeciwko "funkcjonariuszowi celnemu R. K., dyspozytorowi celnemu, starszemu kontrolerowi celnemu, pełniącemu służbę w Oddziale Celnym , obwinionemu o naruszenie obowiązków funkcjonariusza celnego określonych w art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej, poprzez nierzetelne wykonywanie powierzonych zadań".

W uzasadnieniu postanowienia Naczelnik Urzędu Celnego wyjaśnił, iż R. K. nie dokonując weryfikacji specyfikacji załączonej do zgłoszenia celnego Nr [...] "...nie zastosował określonego w przepisach oraz wytycznych trybu postępowania. Nie dopełnił obowiązków służbowych, wynikających z zasad ustalonych w "Tymczasowych wyjaśnieniach w zakresie postępowania organów celnych w sprawach dotyczących obrotu z zagranicą towarami o znaczeniu strategicznym, po 1 maja 2004 r. wydanych przez Departament Kontroli Celnej Ministerstwa Finansów" i tym samym dopuścił się naruszenia obowiązków określonych w art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej.

W toku postępowania dyscyplinarnego rzecznik dyscyplinarny zwrócił się do Kierownika Urzędu Celnego z prośbą o nadesłanie opinii o R. K., oraz do Wydziału Kadr i Szkolenia Izby Celnej o nadesłanie dzienników szkoleń prowadzonych w Oddziale Celnym ze szczególnym uwzględnieniem szkoleń w zakresie obrotu towarami o znaczeniu strategicznym. Przesłuchano w charakterze obwinionego R. K. oraz w charakterze świadków: B. M. i funkcjonariuszy celnych: M. Ż, A, C, i K. K.. Ponadto postanowieniem z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego oddalił wniosek R. K. o dokonanie niezależnej analizy prawnej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego Nr [...], dotyczącej obowiązku sprawdzenia przez rachmistrza dokumentów załączonych do zgłoszenia celnego, powołując się w uzasadnieniu na przepis art. 170 § 1 ust. 5 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego. Według organu ewentualna analiza zapisów wskazanej decyzji nie przyczyniłaby się do wyjaśnienia okoliczności będących przedmiotem prowadzonego postępowania dyscyplinarnego, natomiast spowodowałaby jego przedłużenie.

W dniu [...] r. Zastępca Naczelnika Urzędu Celnego na podstawie art. 69, art. 62 ust. 1, art. 63 ust. 1 pkt 1 i art. 64 ust. 4 pkt 1 w związku z art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej oraz § 11 i 21 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 sierpnia 2003 r. w sprawie trybu przeprowadzania postępowania wyjaśniającego, dyscyplinarnego i dyscyplinarnego przyspieszonego oraz sposobu wykonywania kar dyscyplinarnych w stosunku do funkcjonariuszy celnych (Dz. U. Nr 156, poz. 1520), wydał orzeczenie dyscyplinarne uznając R. K. "za winnego naruszenia obowiązków służbowych funkcjonariusza celnego, określonych w art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej poprzez nierzetelne wykonywanie powierzonych zadań" i orzekł karę dyscyplinarną upomnienia, określoną w art. 63 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy.

Organ ten w uzasadnieniu orzeczenia wskazał, że zakres zadań funkcjonariuszy celnych wynika z postanowień zarządzenia Ministra Finansów Nr 8 z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie nadania statusów izbom celnym i urzędom celnym (Dz. Urz. MF Nr 4, poz. 21), do których to zadań należy kontrola danych zawartych w zgłoszeniach celnych oraz dołączonych do nich dokumentów. Natomiast czynności i sposób wykonania ich przez funkcjonariuszy celnych, na poszczególnych etapach kontroli zgłoszenia celnego, określa decyzja Naczelnika Urzędu Celnego Nr [...] z dnia [...] r. W oparciu o powołane przepisy organ ten wywiódł, iż do zadań R. K. należało stwierdzenie zgodności danych zgłoszenia celnego z załączonymi dokumentami, sprawdzenie prawidłowości zastosowanych elementów kalkulacyjnych oraz wykluczenie ewentualnych zakazów lub ograniczeń w odniesieniu do danego towaru.

Ponadto w ocenie organu do przepisów odrębnych, z którego wymogami winna być kontrolowana zgodność zgłoszenia celnego i załączonych dokumentów, należy art. 2 i 3 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. o obrocie z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa (Dz. U. z 2004 r.

Nr 229, poz. 2315).

Zdaniem tego organu z załączonych do zgłoszenia celnego specyfikacji wynika, iż wobec towarów przeznaczonych do objęcia procedurą wywozu powinien zostać zastosowany tryb określony dla postępowania z towarami o znaczeniu strategicznym. Posługując się wykazem uzbrojenia należało stwierdzić, że zgłoszony towar spełnia warunki podpunktu ML4(b) tego wykazu, ponadto figuruje również w pozycji 9A 115a wykazu towarów i technologii podwójnego zastosowania, który skorelowany jest w odpowiednich tablicach opracowanych przez Komisję Europejską DG TAXUD (przesłanych m. in. do oddziałów celnych za pismem 421000-EK-408N-0000112005/GN z 25.02.2005 r.) z kodem [...] oraz z kodem dodatkowym [...]. W ocenie organu obwiniony R. K. nie dokonał wskazanego powyżej sprawdzenia elementów kalkulacyjnych, pomijając tym samym tryb określony w "Tymczasowych wyjaśnieniach w zakresie postępowania organów celnych w sprawach dotyczących obrotu z zagranicą towarami o znaczeniu strategicznym po 1 maja 2004 r." wydanych przez Departament Kontroli Celnej Ministerstwa Finansów, jak również w decyzji Nr [...] Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] r.

Według organu, R. K. sugerując się faktem wielokrotnego, wcześniejszego składania przez eksportera zgłoszeń celnych wywozowych dotyczących elementów żurawia, postąpił rutynowo wobec zgłoszenia [...]. Złożone zaś do protokołu wyjaśnienia obwinionego oraz zeznania świadków: B. M. oraz funkcjonariuszy celnych: M. Ż, A. C. i K, K, potwierdzają, iż R. K. nie przeprowadził szczegółowej analizy specyfikacji. W ocenie organu świadomość ciążących na funkcjonariuszu celnym obowiązków obwiniony powinien mieć, gdyż obowiązki takie zostały szczegółowo wymienione w "Karcie zakresu obowiązków i uprawnień" podpisanych przez funkcjonariusza w dniu [...] r. Obowiązki te zostały określone w Karcie jako: obejmowanie procedurami celnymi, nadawanie innych przeznaczeń celnych towarów o znaczeniu strategicznym oraz wykonywanie czynności wynikających z kontroli celnej.

Zastępca Naczelnika Urzędu Celnego uznał ponadto, iż fakt umorzenia przez Prokuraturę śledztwa prowadzonego przeciwko R. K, pozostaje bez związku z postępowaniem dyscyplinarnym.

Pismem z dnia [...] r. R. K. wniósł odwołanie od powyższego orzeczenia. W uzasadnieniu odwołania R. K. podniósł zarzut nadinterpretacji przepisów zarządzenia Ministra Finansów Nr 8 z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie nadania statusów izbom celnym i urzędom celnym (Dz. Urz. MF Nr 4, poz. 21). Zarządzenie to, zdaniem oskarżonego, określa jakie czynności mogą być wykonywane w izbach, urzędach i oddziałach celnych, natomiast nie określa obowiązków funkcjonariuszy celnych.

Ponadto oskarżony wskazał na bezzasadność powołania się w orzeczeniu dyscyplinarnym na decyzję Naczelnika Urzędu Celnego Nr [...] z dnia [...] r., z uwagi na to, iż jej zapisy są niejasne i nieprecyzyjne.

Podnosząc zarzut wadliwości przeprowadzonego przez rzecznika dyscyplinarnego postępowania, R. K. wyjaśnił, iż dokonując ustaleń błędnie przyjęto treść dyrektywy jaką miał otrzymać od dyspozytora, określając ją jako "badanie dokumentów", zamiast "sprawdzić elementy kalkulacyjne".

Zdaniem R. K. rzecznik dyscyplinarny prowadząc postępowanie nie ustalił także, co było przedmiotem odprawy celnej. Oskarżony zarzucił, że w orzeczeniu dyscyplinarnym błędne wskazano: kod klasyfikacji [...] dla towaru będącego przedmiotem odprawy celnej, gdyż nie dotyczy on elementów stalowych [...] oraz kod z wykazu uzbrojenia ML4(b), którego nie można stosować do [...] meteorologicznych, ponieważ dotyczy sprzętu wojskowego.

Powołując się na postanowienie Prokuratora Prokuratury Okręgowej w z dnia [...] r. R. K. zakwestionował zasadność wydanego w postępowaniu dyscyplinarnym orzeczenia wobec umorzenia prowadzonego przeciwko niemu postępowania o popełnienie czynu zabronionego, przewidzianego przepisem art. 231 § kodeksu karnego. Zdaniem R. K. wydając orzeczenie nie uwzględniono również faktu, iż w dniu [...] r. było bardzo dużo odpraw celnych – [....] odpraw wywozowych, [...] tranzytowych oraz około [...] potwierdzeń wywozu, a ze względu na specyfikę Oddziału Celnego , którego rytm pracy związany jest godzinami odbicia promów, wszystkich tych czynności dokonywano w bardzo krótkim czasie, tj. w przedziale 6 godzin.

Dyrektor Izby Celnej rozpoznając odwołanie R. K. w dniu [...] r., działając na podstawie art. 437 § 1 ustawy z dnia czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555 ze zm.) w związku art. 79 ustawy o Służbie Celnej, utrzymał w mocy orzeczenie dyscyplinarne Nr [...] z dnia [...] r. wydane przez Zastępcę Naczelnika Urzędu Celnego .

Powołując się na decyzję Nr[...] Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] r. oraz art. 62 Wspólnotowego Kodeksu celnego, organ ten stwierdził, iż obowiązkiem R.K. pełniącego funkcję rachmistrza było sprawdzenie zgłoszenia celnego poprzez analizę przedłożonych dokumentów. Obowiązek porównania zapisów zawartych w specyfikacjach z pozostałymi dokumentami, zdaniem tego organu, wynikał z postanowień zarządzenia Ministra Finansów Nr 8 z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie nadania statutów izbom celnym i urzędom celnym.

W ślad za organem orzekającym w pierwszej instancji, Dyrektor Izby Celnej wskazał, że obowiązek kontroli zgłoszenia celnego z załączonymi dokumentami wynika także z przepisów odrębnych, tj. art. 2 i 3 ustawy o obrocie z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa. Ponadto obowiązek zastosowania wobec wymienionego zgłoszenia celnego trybu przewidzianego dla towarów o znaczeniu strategicznym wynikał z "Tymczasowych wyjaśnień w zakresie postępowania organów celnych w sprawach dotyczących obrotu z zagranicą towarami o znaczeniu strategicznym po 1 maja 2004 r." wydanych przez Departament Kontroli Celnej Ministerstwa Finansów, jak również z decyzji Nr [...] Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] r.

Powołując się na zeznania świadka K. K, pełniącego funkcję koordynatora do spraw obrotu towarami o znaczeniu strategicznym, Dyrektor Izby Celnej przytoczył w uzasadnieniu treść tych zeznań, które były opisem czynności, jakie powinien podjąć funkcjonariusz celny w przypadku odprawy towarów o znaczeniu strategicznym, tj. winien podjąć postępowanie wyjaśniające z koordynatorem oddziału lub urzędu celnego w zakresie pomocy przy identyfikacji towaru, powinien skontrolować dokumenty załączone do zgłoszenia celnego, dokonać oględzin towaru, wykorzystać tablicę korelacyjną i zatrzymać towar, wezwać zgłaszającego do uzupełnienia zgłoszenia celnego poprzez złożenie dodatkowych wyjaśnień, przyjąć wszelkie dodatkowe dowody, w tym również oświadczenie eksportera, iż towary zgłoszone do procedury wywozu nie są towarami o znaczeniu strategicznym.

Zdaniem Dyrektora Izby Celnej polemika R. K. co do treści otrzymanej przez niego dyrektywy, świadczy z kolei o niezrozumieniu postanowień decyzji Nr [...] Naczelnika Urzędu Celnego , a w szczególności postanowień punktu IV, gdzie w drugim zdaniu wpisano, że "...[...] dokonuje, również gdy nie jest to określone przez dyrektywy, sprawdzenia zgodności poszczególnych danych zgłoszenia celnego z załączonymi dokumentami, biorąc pod uwagę również rezultaty ewentualnej rewizji". Oddalając zarzut nieprecyzyjnych przepisów decyzji Naczelnika Urzędu Celnego Nr[...], Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, iż decyzja ta obowiązuje do chwili obecnej i zapisy jej nie budzą zastrzeżeń.

Dyrektor Izby Celnej uznając za nieuzasadniony podniesiony przez R. K. zarzut nadinterpretacji zarządzenia Ministra Finansów Nr 8 w sprawie nadania statutów izbom celnym i urzędom celnym, powołał się na podpisaną przez funkcjonariusza Kartę zakresu obowiązków i uprawnień, w której w części III podpunkt 1 wymieniono "obejmowanie towarów procedurami celnymi oraz nadawania innych przeznaczeń celnych, w tym towarów o znaczeniu strategicznym", zaś w podpunkcie 2 wymieniono "wykonywanie czynności wynikających z kontroli celnej oraz obowiązków nałożonych na administrację celną odrębnymi przepisami".

Ustosunkowując się z kolei do zarzutu rozbieżnego traktowania przez organ prowadzący postępowanie dyscyplinarne sprawy karnej i dyscyplinarnej, Dyrektor Izby Celnej zgodził się ze stanowiskiem organu orzekającego w pierwszej instancji, iż uwolnienie od zarzutu popełnienia czynu zagrożonego konsekwencjami określonymi w przepisach karnych, nie jest jednoznaczne z usprawiedliwieniem niezastosowania się do przepisów i wytycznych określających sposób wykonywania czynności służbowych.

Rodzaj wymierzonej kary dyscyplinarnej, zdaniem tego organu wskazuje zaś, że przy orzekaniu wysokości kary uwzględnione zostało obciążenie pracą w dniu zdarzenia, pobudki działania obwinionego związane z tempem wykonywania czynności służbowych, jak również dobra opinia wystawiona funkcjonariuszowi przez bezpośredniego przełożonego.

Orzeczenie dyscyplinarne Dyrektora izby Celnej z dnia [...] r. zostało zaskarżone przez R. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego . Skarżący zarzucił naruszenie:

§ 11 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 sierpnia 2003 r. w sprawie trybu przeprowadzania postępowania wyjaśniającego, dyscyplinarnego i dyscyplinarnego przyspieszonego oraz sposobu wykonywania kar dyscyplinarnych w stosunku do funkcjonariuszy celnych (Dz. U. Nr 156, poz. 1520), poprzez niewskazanie w sentencji orzeczenia obowiązku jakiego zaniechał obwiniony, czasu, miejsca, okoliczności temu towarzyszących,

błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że skarżący wykonywał powierzone mu zadania w sposób nierzetelny,

naruszenie art. 68 Wspólnotowego Kodeksu Celnego w zw. z art. 62 oraz przepisów decyzji Naczelnika Urzędu Celnego Nr [...] r., poprzez przyjęcie, że skarżący zobowiązany był do przeprowadzenia kontroli wszystkich dokumentów załączonych do zgłoszenia celnego [...], w sytuacji gdy treść powołanych przepisów reguluje wyłącznie kwestie procedury celnej,

pominięcie treści prawomocnego postanowienia z dnia [...] r. o umorzeniu prowadzonego przeciwko niemu postępowania karnego o przestępstwo z art. 231 § 1 Kodeksu karnego w ten sposób, iż nie dostrzeżono, że w postępowaniu tym oceniono działanie skarżącego jako niespełniające przesłanek umyślnego lub nieumyślnego popełnienia zarzucanego mu czynu. Zdaniem skarżącego postanowienie to stwierdza, iż nie uchybił on obowiązkom służbowym, i powinno skutkować uniewinnieniem go w postępowaniu dyscyplinarnym.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi. Zdaniem organu, z treści uzasadnienia orzeczenia dyscyplinarnego organu tak pierwszej, jak i drugiej instancji jednoznacznie wynika jakiego obowiązku skarżący zaniechał, kiedy to miało miejsce, w jakich okolicznościach. Wskazano również miejsce pełnienia służby. Odnośnie pozostałych zarzutów skargi organ podtrzymał w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Skarga okazała się zasadna.

Postępowanie dyscyplinarne funkcjonariuszy celnych uregulowane jest w rozdziale 12 ustawy o Służbie Celnej, z zastrzeżeniem art. 79 tej ustawy, iż w postępowaniu dyscyplinarnym w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

Postępowanie dyscyplinarne wobec funkcjonariusza celnego jest quasi postępowaniem karnym dlatego też, podlega ścisłym rygorom prawnym, określającym między innymi obowiązki organu prowadzącego postępowanie i prawa obwinionego.

Zgodnie z art. 62 ust. 1 ustawy o Służbie Celnej, funkcjonariusze celni ponoszą odpowiedzialność dyscyplinarną za naruszenie obowiązków służbowych.

Rozporządzeniem wykonawczym do ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2004 r. Nr 156, poz.1641 z późn. zm.), wydanym w dniu 29 sierpnia 2003 r., w sprawie trybu przeprowadzania postępowania wyjaśniającego, dyscyplinarnego i dyscypiinarnego przyspieszonego oraz sposobu wykonywania kar dyscyplinarnych w stosunku do funkcjonariuszy celnych (Dz. U. Nr 156, poz.1520), zwanego dalej "rozporządzeniem", Minister Finansów w § 5 ust.2 określił, iż postanowienie o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego powinno zawierać:

1) stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe osoby, która wydaje

postanowienie;

2) datę i miejsce wydania;

3) stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe obwinionego;

4) stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe rzecznika dyscyplinarnego;

5) stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe prowadzącego postępowanie;

6) określenie czynu zarzucanego lub obowiązku, którego zaniechał obwiniony, ze wskazaniem czasu, miejsca i okoliczności;

7) datę powzięcia przez, odpowiednio, naczelnika urzędu ceinego, dyrektora izby celnej albo ministra właściwego do spraw finansów publicznych wiadomości o naruszeniu przez obwinionego obowiązku służbowego;

8) podpis osoby wydającej postanowienie;

9) uzasadnienie.

W postanowieniu z dnia [...] r. wszczynającym postępowanie dyscyplinarne wobec R. K. treść zarzutu wobec obwinionego funkcjonariusza została określona w sposób następujący : "Wszcząć postępowanie dyscyplinarne przeciwko funkcjonariuszowi celnemu R. K., [...], pełniącemu służbę w Oddziale Celnym , obwinionemu o naruszenie obowiązków funkcjonariusza celnego określonych w art. 32 ust.1 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej, poprzez nierzetelne wykonywanie powierzonych zadań".

Jak z powyższego wynika postanowienie nie spełnia wymogu określonego w cytowanym powyżej § 5 ust. 2 pkt 6 rozporządzenia.

Zgodnie z § 11 ust.1 rozporządzenia orzeczenie dyscyplinarne powinno być sporządzone na piśmie i zawierać:

1) stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe osoby wydającej orzeczenie;

2) stopień, imię, nazwisko i stanowisko służbowe obwinionego;

3) określenie czynu zarzucanego lub obowiązku, którego zaniechał obwiniony, ze wskazaniem czasu, miejsca i okoliczności;

4) rozstrzygnięcie w sprawie;

5) uzasadnienie prawne i faktyczne orzeczenia;

6) pouczenie o prawie do wniesienia odwołania lub złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz o terminie i trybie wniesienia odwołania;

7) podpis osoby, która wydała orzeczenie, miejsce i datę wydania.

Powyższy przepis stanowi także, iż w uzasadnieniu prawnym należy wyjaśnić

w szczególności podstawy prawne orzeczenia, z przytoczeniem przepisów prawa, zaś uzasadnienie faktyczne orzeczenia powinno zawierać w szczególności wskazanie faktów, które zostały uznane za udowodnione, dowodów, na których się oparto, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówiono wiarygodności i mocy dowodowej. W uzasadnieniu należy wskazać okoliczności, które zostały wzięte pod uwagę przy wymiarze kary (§ 11 ust. 2 i 3).

W orzeczeniu dyscyplinarnym nr [...] z dnia [...] r. wydanym przez Zastępcę Naczelnika Urzędu Celnego uznano R. K. "za winnego naruszenia obowiązków służbowych funkcjonariusza celnego określonych w art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej, poprzez nierzetelne wykonanie powierzonych zadań". Z powyższego orzeczenia w sposób jednoznaczny wynika, że zarzut nie określa czasu popełnienia zarzucanego czynu, ani miejsca, ani nawet okoliczności, bowiem za takie nie można uznać ogólnikowego stwierdzenia "naruszenia obowiązków służbowych funkcjonariusza celnego określonych w art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej, poprzez nierzetelne wykonywanie powierzonych zadań". Dodać należy, że art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy Służbie Celnej stanowi jedynie, że "funkcjonariusz celny jest obowiązany w szczególności rzetelnie i bezstronnie, sprawnie i terminowo wykonywać powierzone zadania", nie nakłada więc obowiązków, a jedynie określa sposób ich wykonania.

Przepisy rozporządzenia, nakazując dokładne określenie zarzucanego obwinionemu czynu, jednocześnie wskazują, że ma ono zawierać czas, miejsce

1 okoliczności jego popełnienia. Precyzyjne sporządzenie konkluzji ma o tyle istotne znaczenie, że zakreśla ona przedmiotowe granice prowadzonego postępowania dyscyplinarnego. Ma to być dokładny, aczkolwiek zwięzły, opis czynu.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy stwierdził, że szczegółowy opis zarzucanego obwinionemu czynu został przytoczony w uzasadnieniu orzeczenia dyscyplinarnego organu tak pierwszej, jak i drugiej instancji.

Zdaniem Sądu, uzasadnienie orzeczenia dyscyplinarnego, nie może zastępować zarzutu zawartego w postanowieniu o wszczęciu postępowania i w orzeczeniu dyscyplinarnym, bowiem R. K. uznano winnym popełnienia czynu określonego w zarzucie, a nie w uzasadnieniu orzeczenia dyscyplinarnego.

Z uwagi na niezgodne z przepisami rozporządzenia określenie zarzutu postawionego R. K. Sąd nie mógł w sposób prawidłowy przystąpić do oceny kwestii winy przypisanego obwinionemu czynu.

Uznając więc, że naruszenie przepisów postępowania dyscyplinarnego mogło mieć wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji.