Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SO/Gd 13/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2022-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny w trybie art. 55 ustawy - PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 1 i 2, art. 55 par. 1, art. 64 par. 3, art. 154 par. 6, art. 205 par. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. D. w przedmiocie wymierzenia Wojewodzie grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy postanawia: 1. wymierzyć Wojewodzie grzywnę w wysokości 300 ( trzysta ) złotych, 2. zasądzić od Wojewody na rzecz A. D. kwotę 100 ( sto ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 21 listopada 2021 r. ( data stempla pocztowego), A. D. - powołując art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o wymierzenie Wojewodzie grzywny w wysokości 5000 zł za nieprzekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku jego skargi, wniesionej na bezczynność Wojewody w sprawie dotyczącej udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.

Skarżący wskazał, że mimo upływu 30 dni organ nie przekazał skargi sądowi z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Uniemożliwia to wyznaczenie posiedzenia i rozpoznanie sprawy. Z tych względów wymierzenie grzywny we wskazanej wysokości jest uzasadnione.

Wniosek skarżącego wraz z wezwaniem do złożenia odpowiedzi na wniosek w terminie 7 dni doręczono Wojewodzie w dniu 14 grudnia 2021 r. Mimo przedłużenia terminu do złożenia odpowiedzi na wniosek organ odpowiedzi na wniosek nie nadesłał.

W dniu 17 grudnia 2021 r. do tutejszego sądu wpłynęła , przekazana przez Wojewodę, skarga A. D. na bezczynność Wojewody w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy - wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy ( prezentata k.5 akt III SAB/Gd 169/21). Sprawa ta została zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Gd 169/21.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Stosownie do art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ ten jest zobowiązany do przekazania skargi sądowi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania ( art. 54 § 2 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a. , w razie niezastosowania się organu do wskazanego w art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązku, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Z art. 154 § 6 p.p.s.a. wynika natomiast, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Z powyższego wynika, iż wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od stwierdzenia niedochowania przez organ terminu do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę bez względu na przyczynę oraz złożenia stosownego wniosku przez stronę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2014 r. , sygn. akt II GZ 231/14, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Skarga wpłynęła do Wojewody w dniu 11 sierpnia 2021 r., jednak nie została ona - wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy - przekazana do sądu w terminie trzydziestu dni od jej otrzymania, czyli w terminie określonym przepisem art. 54 § 2 p.p.s.a ., a dopiero w dniu 17 grudnia 2021 r.

Ziściły się zatem przesłanki wymierzenia grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. , bowiem przepis ten dotyczy wyłącznie niedotrzymania przez organ ustawowego terminu przekazania dokumentacji do sądu administracyjnego. Ponadto wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązku przekazania do sądu skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy, nawet jeżeli dopełnienie tego obowiązku nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Fakt przekazania przez organ skargi wraz z niezbędnymi dokumentami nie czyni orzekania w przedmiocie wymierzenia grzywny bezprzedmiotowym (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, dostępna w CBOSA, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Jak wskazano w przywołanej uchwale NSA, przedmiotowa grzywna ma charakter dyscyplinujący, represyjny i prewencyjny.

Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a. , sąd nie jest związany wnioskiem skarżącego o wymierzenie organowi grzywny, na co wskazuje zwrot ", sąd ( ...) może orzec o wymierzeniu (...) grzywny".

W niniejszej sprawie , zdaniem Sądu, wymierzenie Wojewodzie grzywny jest uzasadnione, jednak nie w wysokości wskazanej przez skarżącego.

Należy mieć na uwadze , że choć organ przekroczył wskazany w ustawie termin o około 3 miesiące, to jednak przekazał skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi do sądu przed rozpatrzeniem przedmiotowego wniosku. W tej sytuacji w niniejszej sprawie grzywna nie może mieć charakteru dyscyplinującego, skoro organ wykonał już obowiązek, nałożony nań ustawą. W tym stanie rzeczy , w ocenie Sądu, wymierzenie organowi grzywny w wysokości 300 zł spełni swą rolę represyjną i prewencyjną.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., Sąd wymierzył organowi grzywnę w wysokości 300 zł.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 64 § 3 w zw. z art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a.