Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3417/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-05-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Sędziowie sędzia WSA Marek Krawczak, sędzia WSA Jarosław Trelka (sprawozdawca), Protokolant starszy referent Paweł Jurczyński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2013 r. sprawy ze skargi M. M. i T. M. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej po wznowieniu postępowania w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1992 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...], 2) stwierdza, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane w całości, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz M. M. i T. M. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Z akt niniejszej sprawy wyłania się następujący przebieg dotychczasowego postępowania:

Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzją z dnia [...] listopada 1996 r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. z dnia [...] grudnia 1995 r., którą określono T. M. i M.M. (dalej j "Skarżący") zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1992 r. w wysokości 125 999, 60 zł (po denominacji).

Skarga na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach, wyrokiem z dnia 12 października 1998 r., sygn. akt I SA/Ka 16/97.

Wniosek Skarżących o wznowienie postępowania sądowego w ww. sprawie o sygn. akt I SA/Ka 16/97 został oddalony wyrokiem NSA z dnia 25 lipca 2001 r., sygn. akt I SA/Ka 2745/00.

Skarżący w dniu 5 grudnia 2000 r. wnieśli, na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, o wznowienie postępowania w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym za 1992 r.

Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzją z dnia [...] marca 2001 r. odmówił uchylenia ww. decyzji z dnia [...] listopada 1996 r.

Minister Finansów decyzją z dnia [...] września 2001 r. uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] marca 2001 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Dyrektor Izby Skarbowej w K., po ponownym rozpatrzeniu wniosku Skarżących, decyzją z dnia [...] listopada 2001 r., na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, odmówił uchylenia ww. decyzji z dnia [...] listopada 1996 r.

Minister Finansów, po rozpoznaniu odwołania Skarżących, decyzją z dnia [...] kwietnia 2002 r. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] listopada 2001 r.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 1 października 2003 r., sygn. akt III SA 2858/01, oddalił skargę Skarżących na ww. decyzję Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2002 r., a następnie wyrokiem z dnia 31 maja 2004 r., sygn. akt FSK 104/04 oddalił skargę kasacyjną od ww. wyroku z dnia 1 października 2003 r. sygn. akt III SA 2858/01.

Skarżący w dniu 11 grudnia 2006 r. wnieśli, na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2002 r.

Minister Finansów decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] kwietnia 2002 r., a następnie, po rozpoznaniu odwołania Skarżących, decyzją z dnia [...] maja 2007 r. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] lutego 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 5 listopada 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 1189/07, oddalił skargę Skarżących na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] maja 2007 r.

Skarżący w dniu dnia 23 kwietnia 2012 r. wnieśli, na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Ministra Finansów z dnia [...] maja 2007 r. Pismem z dnia 7 maja 2012 r., w odpowiedzi na wezwanie Organu z dnia [...] kwietnia 2012 r., Skarżący uzupełnili ww. wniosek.

Minister Finansów decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] maja 2007 r. W jego ocenie wymienione i załączone do wniosku z dnia 23 kwietnia 2012 r. dokumenty nie stanowiły przesłanki, o której mowa w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, co skutkowało brakiem konieczności zmiany decyzji z dnia [...] maja 2007 r.

W odwołaniu od powyższej decyzji Ministra Finansów Skarżący wnieśli o stwierdzenie, że skarżone przez nich decyzje zostały wydane z naruszeniem prawa. Zarzucili naruszenie art. 122 i 180 Ordynacji podatkowej, poprzez niepoddanie ocenie dokumentów źródłowych, a tym samym wadliwe ustalenie stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie.

Minister Finansów decyzją z dnia [...] października 2012 r. utrzymał w mocy ww. decyzję z dnia [...] lipca 2012 r. Organ podtrzymał stanowisko, iż w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Ministra Finansów z dnia [...] maja 2007 r. nie wystąpiła wskazana przez Skarżących przesłanka do wznowienia postępowania, określona w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Według Ministra twierdzenia Skarżących, zawarte w odwołaniu od decyzji z dnia [...] lipca 2012 r., nie znajdowały uzasadnienia w zgromadzonym w aktach sprawy materiale dowodowym. Wskazane zaś przez Skarżących dokumenty były znane Organom i nie mogły być utożsamiane z nowymi okolicznościami faktycznymi w sprawie.

W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wnieśli o uchylenie w całości decyzji Ministra Finansów z dnia [...] października 2012 r., zarzucając naruszenie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, poprzez błędne przyjęcie, iż zgłoszone przez Skarżących protokoły z odbioru i przekazania obiektów do użytku nie stanowią nowych i istotnych dla sprawy dowodów, które istniały w dniu wydania decyzji, a nie były znane organowi, który wydał decyzję. W ocenie Skarżących okoliczność wykazywana przez nich w niniejszej sprawie, za pomocą nowych dowodów, jest na tyle istotna, że niweczy wszystkie wydane do tej pory decyzje.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie sądu podlega zgodność aktów, w tym decyzji administracyjnych, zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Zgodnie natomiast z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga wniesiona w niniejszej sprawie zasługiwała na uwzględnienie, ale z zupełnie innego względu, niż w niej wskazane.

Jak wynika z akt podatkowych, Skarżący zwrócili się o wznowienie postępowania wnioskiem z dnia 23 kwietnia 2012 r. (k. 140). Wniosek ten dotyczył "...postępowania zakończonego decyzją ostateczną Ministra Finansów (...) z dnia [...] maja 2007 r.". Minister wezwał Skarżących do sprecyzowania swojego żądania (wezwanie z dnia 30 kwietnia 2012 r., k. 141), i choć wezwanie to zostało sformułowane w kontekście wyrażenia jednoznacznego oświadczenia, czy przedmiotem żądania jest wznowienie postępowania, czy też stwierdzenie nieważności decyzji, to jednak w odpowiedzi na to wezwanie Skarżący wyraźnie oświadczyli, że przedmiotem ich żądania jest wznowienie postępowania zakończonego decyzją z [...] maja 2007 r. Przesłanką wznowienia było – według Skarżących – ujawnienie nowych faktów i dowodów w rozumieniu art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej.

Przypomnieć wobec tego należy, że decyzja Ministra Finansów z [...] maja 2007 r. utrzymywała w mocy decyzję tego Organu z [...] lutego 2007 r. odmawiającą, po wznowieniu, uchylenia decyzji z [...] kwietnia 2002 r. Decyzje z [...] maja 2007 r. oraz z [...] lutego 2007 r. wydane więc zostały w postępowaniu wznowieniowym.

Decyzja Ministra z [...] kwietnia 2002 r. utrzymywała w mocy decyzję Izby Skarbowej w K. z [...] listopada 2001 r., odmawiającą uchylenia, po wznowieniu, decyzji z [...] listopada 1996 r. Decyzje z [...] kwietnia 2002 r. oraz z dnia [...] listopada 2001 r. były więc także wydane w postępowaniu wznowieniowym.

Decyzją wydaną w postępowaniu zwykłym była natomiast decyzja z [...] listopada 1996 r., która utrzymywała w mocy poprzedzającą decyzję wydaną w zwykłym postępowaniu podatkowym, tj. decyzję Urzędu Skarbowego w J. z [...] grudnia 1995 r.

Zgodnie z art. 240 §1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeśli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. Przypomnieć i podkreślić w tym miejscu należy, że Skarżący powołali się na tę przesłankę wznowienia. Wobec tego Sąd wskazuje, że ich wniosek o wznowienie z dnia 23 kwietnia 2012 r. nie mógł – z powodów prawnych – dotyczyć postępowania zakończonego decyzją z [...] maja 2007 r., gdyż w tym wznowieniowym postępowaniu nadzwyczajnym nie zbierano dowodów, lecz Minister jedynie ograniczył się do oceny, czy istotnie, jak Skarżący twierdzili w piśmie z dnia 30 września 2006 r. (t. II akt podatkowych, karty nieponumerowane), pojawiły się nowe okoliczności i nowe dowody. Na podstawie przesłanki z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji nie jest możliwe wznowienie postępowania wznowieniowego. Wznowieniu podlega postępowanie zakończone wymiarową decyzją ostateczną, na co wskazuje cel instytucji wznowienia (zweryfikowanie wadliwej decyzji), i co wynika także z art. 245 § 1 pkt 3 lit. b Ordynacji – skoro bowiem przedawnienie zobowiązania jest przeszkodą dla uchylenia decyzji, to przedawnienie to musi być odnoszone do decyzji wymiarowej, a nie wznowieniowej. Wniosek Skarżących z dnia 23 kwietnia 2012 r. mógł więc dotyczyć postępowania zakończonego decyzją z [...] listopada 1996 r. Skoro zaś dotyczył decyzji z [...] maja 2007 r., to konieczna była odmowa wznowienia, tj., zastosowanie art. 243 § 3 Ordynacji podatkowej.

W dalszym postępowaniu Organ uwzględni ten pogląd Sądu.

W związku z powyższym, na podstawie art. 145 § 1 punkt 1 lit. c) oraz art. 135 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą. Odnośnie do wstrzymania wykonania decyzji podstawą wyroku był art. 152, zaś odnośnie do kosztów postępowania – art. 200 tej ustawy procesowej.