Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 998/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie WSA Krystyna Daniel (spr) AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 marca 2006 r. sprawy ze skargi Fabryki "A" S.A. w T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 11 marca 2002r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej Fabryki "A" S.A. w T. kwotę 285 zł (dwieście osiemdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 27 sierpnia 2001 r. sygnatura [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpoznaniu odwołania "B" S.A. od decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia 19 czerwca 2001 r. nr [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla wnioskodawcy "A" SA z siedzibą T. ul. [...] na budowę [...] przemysłowej na działce nr 1 obręb [...] w T. przy ul. [...] orzekło o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i przekazaniu sprawy organowi l instancji do ponownego rozpoznania.

Powodem takiego rozstrzygnięcia był fakt, że nie zostało rozpatrzone zażalenie strony ( "B" S.A.) na postanowienie Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. z dnia 18 maja 2001 r. nr [...] stwierdzające, że budowa przedmiotowej [...] nie wymaga opracowania raportu oddziaływania na środowisko. Decyzją z dnia 5 lipca 2001 r. Prezydent Miasta T. zatwierdził projekt podziału nieruchomości nr 1, której użytkownikiem wieczystym jest "A" S.A. z siedzibą T. ul. [...], w ten sposób że z dotychczasowej działki nr 1 o pow. 15.6668 ha zostały wydzielone działki: nr 2 o pow. 0,2852 ha, nr 3 o pow. 0,1678 ha, nr 4 o pow. 0.0338 ha i nr 5 o pow. 15.1800 ha, zaś w dniu 13 lipca 2001 r. "A" S.A. złożyła nowy wniosek o ustalenie WZiZT dla budowy [...] przemysłowej na działce nr 5, powstałej po podziale działki nr 1.

Przed wydaniem decyzji w przedmiocie ustalenia WZiZT dla działki nr 5 organ l instancji pismem z dnia 23 lipca 2001 r. znak [...] poinformował Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. o podziale nieruchomości nr 1 i zwrócił się z pytaniem czy jego postanowienie z dnia 18 maja 2001 r. nr [...] w sprawie uznania, że budowa [...] przemysłowej na działce nr 1 obręb [...] w T. przy ul [...] nie wymaga opracowania raportu oddziaływania na środowisko, jest nadal aktualne, skoro zmieniła się jedynie numeracja nieruchomości, nie zmieniła się natomiast lokalizacja inwestycji zamierzonej przez "A" S.A. W odpowiedzi na to pismo Powiatowy Inspektor Sanitarny najpierw telefonicznie (w dniu 25.07. 2001 r. co potwierdza notatka służbowa) a następnie pismem z 13. 08. 2001 r. znak: [...], stwierdził, że skoro zmieniła się jedynie numeracja działki w/w postanowienie zachowuje swą aktualność.

W związku z takim stanowiskiem Powiatowego Inspektora Sanitarnego Prezydent T. wydał decyzję w dniu 27.07. 2001 r. znak: [...] ustalającą WZiZT dla "A" S.A. na budowę przedmiotowej [...] przemysłowej na działce 5, obręb [...] w T.

Decyzja Prezydenta T. z 27.2.2001 r. stała się przedmiotem wniosku złożonego przez "B" S.A. o stwierdzenie jej nieważności, ze względu na fakt wykorzystania przy jej wydaniu postanowienia Powiatowego Inspektora Sanitarnego dla miasta T. z dnia 18 maja 2001 r. nr [...], które było wydane w sprawie dotyczącej ustalenia WZiZT dla nieruchomości nr 1, które to postępowanie zostało przez organ l instancji umorzone (na wniosek "A" S.A.) decyzją Prezydenta Miasta T. z dnia 12.11.2001 r. nr [...]. Nadto "B" S.A. podniósł, że postanowienie Powiatowego Inspektora Sanitarnego nie było ostateczne ponieważ nie zostało rozpatrzone zażalenie złożonego wcześniej przez "B" S.A. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z 8 stycznia 2002 r., znak [...] stwierdziło nieważność decyzji Prezydenta Miasta T. z 27.07.2001 r. w przedmiocie ustalenia WZiZT dla "A" S.A. na budowę [...] przemysłowej na działce nr 5, obręb [...] w T. W uzasadnieniu SKO w [...] wskazało, że rozpatrywana decyzja organu l instancji nie została poprzedzona postanowieniem zawierającym opinię Powiatowego Inspektora Sanitarnego w trybie art. 37 ust.1 pkt. 2 ustawy z 9.11. 2000 r. o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz ocenach oddziaływania na środowisko, (Dz. U. Nr 109, poz. 1157) skoro postępowanie w sprawie ustalenia WZiZT dla działki 1 zostało umorzone decyzją Prezydenta m. T. z 12.11.2001 r. i dlatego przedmiotowe postanowienie przestało obowiązywać i nie pozostawało w obiegu prawnym, a nadto dotyczyło innej nieruchomość. Odwołując się do orzecznictwa NSA Kolegium podniosło, że jakkolwiek nie można stwierdzić nieważności decyzji z powodu tego, że została wydana bez wymaganego prawem stanowiska odpowiedniego organu, to zdaniem SKO w niniejszej sprawie doszło do rażącego naruszenia prawa ponieważ niezależnie od braku opinii Powiatowego Inspektora Sanitarnego, organ l instancji nie wydał prawem wymaganego postanowienia w trybie art. 30 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz ocenach oddziaływania na środowisko, w którym organ l instancji stwierdza, po zasięgnięciu opinii Powiatowego Inspektora Sanitarnego, obowiązek - lub jego brak- sporządzenia stosownego raportu. W aktach sprawy brak jest takiego postanowienia, a to - zdaniem Kolegium- stanowi rażące naruszenie prawa z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Odwołując się od tej decyzji "A" S.A. złożyła wniosek do SKO w [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy i uchylenie decyzji z 8 stycznia 2002 r. podnosząc, że wszystkie uchybienia związane z wydaniem decyzji Prezydenta m. T. z 27.07. 2001 r. nie miały charakteru rażącego naruszenia prawa.

Decyzją z dnia 11 marca 2002 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało swoją wcześniejszą decyzję z dnia 8 stycznia 2002 r. znak: [...] w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia 27 lipca 2001 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla działki nr 5, obręb [...] w T., na budowę [...] przemysłowej dla wnioskodawcy "B" S.A. z siedzibą w T., ul. [...].

W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że jeśli zostało umorzone postępowanie w sprawie ustalenia WZiZT dla działki 1, to tym samym postanowienie Powiatowego Inspektora Sanitarnego utraciło swój byt prawny. W konsekwencji postanowienie to nie mogło zostać użyte w trakcie postępowania o ustalenie WZiZT dla działki 5, nawet gdy nie zmieniła się lokalizacja inwestycji. Kolegium wskazało też, iż w przedmiotowej sprawie zachodzi przesłanka z art. 36 ustawy o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz ocenach oddziaływania na środowisko, który to przepis stwierdza, że jeżeli decyzja o ustaleniu WZiZT została podjęta z naruszeniem wymagań art. 25 ust. 2 w/w ustawy wówczas decyzja ta jest nieważna.

Na decyzję SKO w [...] z 11.03. 2002 r. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie "A" SA, zarzucając Kolegium, iż zaskarżona decyzja została wydana niesłusznie, a Kolegium zbyt pochopnie zastosowało przepisy dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji. Zdaniem strony skarżącej, decyzja Prezydenta Miasta T. z 27.07.2001 r. nie nosiła znamion wadliwości, uzasadniających stwierdzenie jej nieważności ponieważ, w sytuacji gdy nie zmieniła się lokalizacja inwestycji, a jedynie numeracja działki należało uznać, że nie jest potrzebne kolejne postanowienie Powiatowego Inspektora Sanitarnego w sprawie oceny czy przedmiotowa inwestycja wymaga opracowania raportu oddziaływania na środowisko, tym bardziej, że w piśmie z dnia 13 sierpnia 2001 r. znak: [...] Powiatowy Inspektor Sanitarny dla Miasta T. stwierdził, że jego postanowienie z dnia 18 maja 2001 r., odnoszące się do inwestycji na działce nr 1, obręb [...] w T., jest nadal aktualne w stosunku do inwestycji na działce nr 5, obręb [...] w T.

W odpowiedzi na skargę SKO w [...] podnosi, że gdyby przyjąć argumentację strony skarżącej za słuszną i uznać, że w/w postanowienie Powiatowego Inspektora Sanitarnego jest aktualne, to i tak należałoby uznać, że decyzja organu l instancji została w istocie wydana bez uzgodnienia w trybie art. 30 w związku z art. 37 ustawy z 9 listopada 2000 r. o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz ocenach oddziaływania na środowisko, bowiem nie zostało rozpatrzone zażalenie na to postanowienie, co zresztą było przyczyną uchylenia decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia 19 czerwca 2001 r. nr [...]. Zdaniem Kolegium pismo "B" S.A. z dnia 5 czerwca 2001 r. jest w istocie zażaleniem na w/w postanowienie, co wynika wprost z treści tego pisma, w którym strona wyraźnie wskazuje iż "nie zgadza się z postanowieniem Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. z dnia 18 maja 2001 r. nr [...]". Jeżeli zaś nie zostało rozpatrzone zażalenie na postanowienie Powiatowego Inspektora Sanitarnego z 18 maja 2001 r. to nie można twierdzić, że decyzja organu l instancji, co do której Kolegium stwierdziło nieważność, została poprzedzona uzgodnieniem, a to z kolei decyduje o takiej wadliwości decyzji, która uzasadnia stwierdzenie jej nieważności.

Zgodnie z art. 27 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz ocenach oddziaływania na środowisko, decyzję o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z właściwymi organami, o których mowa w art. 37 w/w ustawy. Powodem, dla którego należało stwierdzić nieważność decyzji jest przesłanka wyrażona w art. 36 ustawy, który stanowi, że m.in. decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu podjęta z naruszeniem art. 25 ust. 2 tejże ustawy jest nieważna. Zgodnie zaś z art. 25 ust. 2 ustawy postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko stanowi część postępowania zmierzającego do wydania m.in. decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i wymaga udziału organu, o którym mowa w cytowanym wyżej art. 37. Ustawa o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz ocenach oddziaływania na środowisko uznaje zatem, iż brak uzgodnienia decyzji stanowi na tyle poważne uchybienie, że decyzja taka jest nieważna z mocy prawa. W sytuacji zatem, gdy nie zostało rozpatrzone zażalenie "B" S.A. przez Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K., nie można mówić, że decyzja organu l instancji została uzgodniona i w związku z tym nie można jednoznacznie uznać czy przedmiotowa inwestycja nie wymaga opracowania raportu oddziaływania na środowisko, skoro nie zostało to rozstrzygnięte we właściwym trybie. Konkludując Kolegium stwierdza, że jeżeli decyzja Prezydenta z 27.7.2001 r. w przedmiocie ustalenia WZiZT wydana została poza uzgodnieniem w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, wymaganym przez w/w ustawę, a w szczególności z naruszeniem art. 36 w/w ustawy to wówczas jest ona nieważna z mocy prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zasada ta ma zastosowanie w przedmiotowej sprawie.

Na wstępie należy wskazać, że sądy administracyjne dokonują wyłącznie kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W ramach swej kognicji Sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi stosownie do art. 134 p.p.s.a.

Stosownie do treści art. 37 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 30 ust. 1 pkt 2 oraz art. 25 ust. 2 i ust. 3 pkt. 1 ustawy z 9 listopada 2000 r. o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 109, póz. 1157 z późn. zm.) decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania, wydawana na podstawie przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym wymaga zasięgnięcia, przez organ właściwy do podjęcia decyzji, opinii w sprawie obowiązku sporządzenia raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przy czym organem właściwym do wydania opinii w odniesieniu do przedsięwzięć, dla których obowiązek sporządzenia raportu stwierdza się dopiero po zasięgnięciu takiej opinii - jest Powiatowy Inspektor Sanitarny.

Stosownie do art. 30 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 25 ust. 2 i 3 pkt 1 w/w ustawy organ właściwy do wydania decyzji w przedmiocie WZiZT, po zasięgnięciu opinii, stwierdza w drodze postanowienia, obowiązek sporządzenia raportu dla planowanego przedsięwzięcia, określając jednocześnie zakres raportu oddziaływania na środowisko.

Z kolei art. 36 w/w ustawy wprost stwierdza, że podjęcie m. in. decyzji w przedmiocie WZiZT, z pominięciem postępowania uzgodnieniowego, stosownie do art. 37 tej ustawy, skutkuje nieważnością decyzji.

Stosownie do art. 106 § 1 i 5 k.p.a. określającego procedurę współdziałania organów administracyjnych przy wydawaniu decyzji: jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ (wyrażenia opinii, lub zgody, albo wyrażenia stanowiska w innej formie) decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ. Zajęcie stanowiska przez ten organ następuje w drodze postanowienia, na które służy stronie zażalenie.

Natomiast stosownie do art. 156 § 1 pkt 2 in fine organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została z rażącym naruszeniem prawa oraz -stosownie do §1 pkt 7 - która zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa. Art. 156 § 2 stanowi, że nie stwierdza się nieważności decyzji, która zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa, jeżeli od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia upłynęło dziesięć lat, - nadto, w odniesieniu do obu w/w negatywnych przesłanek - gdy decyzja wywołała nieodwracalne skutki.

Poza sporem w przedmiotowej sprawie jest że: "A" S.A. w T. z siedzibą T. ul. [...] dwukrotnie wystąpiła do Prezydenta Miasta T. o ustalenie WZiZT w przedmiocie budowy [...] przemysłowej, przy czym pierwszy wniosek dotyczył budowy przedmiotowej inwestycji na działce nr 1, obręb [...] w T., a drugi - na działce nr 5, obręb [...] w T. Pierwszy wniosek skutkował wydaniem decyzji z dnia 19.06.2001 r. znak: [...], w przedmiocie ustalenia WZiZT dla budowy [...] przemysłowej na działce nr 1, obręb [...] w T., przy czym Prezydent M. T. wydał tę decyzję po uzyskaniu opinii Powiatowego Inspektora Sanitarnego, wyrażonej w formie postanowienia z dnia 18 maja 2001 r., znak: [...], stwierdzającej brak potrzeby opracowania dla przedmiotowego przedsięwzięcia inwestycyjnego raportu oddziaływania na środowisko. Po wydaniu tej decyzji Prezydent M. T. na wniosek "A" S.A. decyzją z 5.07.2001 r., znak: [...] zatwierdził projekt podziału działki nr 1, obręb [...] w T. Drugi wniosek skutkował wydaniem decyzji Prezydenta Miasta T. w dniu 27.07.2001 r., znak: [...], ustalającej WZiZT dla przedmiotowej [..] przemysłowej na działce nr 5 obręb [...] w T., przy czym ta druga decyzja została wydana po uzyskaniu zapewnienia Powiatowego Inspektora Sanitarnego, że wydane przez niego postanowienie z 18 maja 2001 r. zachowuje aktualność i nie zachodzi konieczności opracowania raportu oddziaływania na środowisko przedmiotowej inwestycji, tym razem zlokalizowanej na działce nr 5 obręb [...] w T. Niesporne jest, że obie decyzje ustalające WZiZT dotyczą budowy tej samej [...] przemysłowej, której przestrzenna lokalizacja się nie zmienia, zmianie natomiast ulega oznaczenie działki, na której jest planowana przedmiotowa inwestycja w ten sposób, że pierwsza decyzja ustalająca WZiZT odnosi się do działki 1, a druga do działki nr 5.

Przedmiotem sporu jest czy decyzja Prezydenta Miasta T. z dnia 27.07.2001 r., znak: [...], ustalająca WZiZT dla przedsięwzięcia budowa [...] przemysłowej na działce 5, obręb [...] w T. została wydana z rażącym naruszeniem prawa albo jest nieważna z mocy prawa, stanowiącymi podstawę do stwierdzenia jej nieważności.

Stosownie do stanowiska wyrażonego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], któremu Kolegium dało wyraz w swojej decyzji z 8 stycznia 2002 r., decyzja Prezydenta Miasta T. z 27.07.2001 r. została wydana z rażącym naruszeniem prawa ponieważ została wydana bez postanowienia organu l instancji, wymaganego w trybie art. 30 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz ocenach oddziaływania na środowisko, a więc postanowienia, w którym organ stwierdza, po zasięgnięciu opinii Powiatowego Inspektora Sanitarnego, obowiązek ( lub jego brak) sporządzenia stosownego raportu dla planowanego przedsięwzięcia. Natomiast stosownie do stanowiska wyrażonego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w zaskarżonej decyzji z 11.03.2002 r., którą Kolegium utrzymało w mocy swoją decyzję z 8.01.2002 r., organ odwoławczy uznał, że powodem, dla którego należało stwierdzić nieważność decyzji Prezydenta T. z 27.07.2001 r. jest przesłanka wyrażona w art. 36 w/w ustawy, który stanowi, że decyzja w przedmiocie ustalenia WZiZT podjęta z naruszeniem art. 25 ust. 2 tej ustawy jest nieważna. Nadto w zaskarżonej decyzji Kolegium podnosi, że w postępowaniu w przedmiocie ustalenia WZiZT dla działki 5 nie mogło zostać "użyte" postanowienie Powiatowego Inspektora z dnia 18 maja 2001 r. ponieważ zostało ono wydane w innym postępowaniu (w przedmiocie ustalenia WZiZT dla działki 1), które następnie zostało umorzone, a to oznacza, że także postanowienie Powiatowego Inspektora Sanitarnego utraciło swój byt prawny.

Odmienne jest stanowisko strony skarżącej, która podnosi, że nie można uznać za rażące naruszenie prawa wydanie decyzji z dnia 27.07.2001 r., ustalającej WZiZT dla działki 5, w oparciu o postanowienie z dnia 18 maja 2001 r. w którym Powiatowy Inspektor Sanitarny stwierdza, że przedmiotowa hala przemysłowa wykonywana na działce nr 1 nie wymaga sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko skoro de facto chodzi o tę samą halę, zlokalizowaną w tym samym miejscu, a zmianie ulega tylko numeracja działki. Zdaniem strony skarżącej, w takiej sytuacji postanowienie zachowuje swoją aktualność tym bardziej, że jego aktualność została potwierdzona przez Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Strona skarżąca wskazuje nadto, cytując orzecznictwo NSA, że o rażącym naruszeniu prawa można mówić tylko wówczas gdy proste zestawienie treści rozstrzygnięcia z treścią zastosowanego przepisu wskazuje na ich oczywistą niezgodność (wyrok NSA z 17.04.1996, III S.A. 565/95 (Biul. Skarb. 1997/2/26), a w niniejszej sprawie można mówić tylko co najwyżej o formalnym uchybieniu.

Ustosunkowując się do podstawowej kwestii spornej w niniejszej sprawie należy wskazać, że stosownie do dyspozycji art. 156 § 1 pkt. 2 k.p.a. in fine organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która, m. in. wydana została z rażącym naruszeniem prawa, przy czym stosując powyższy przepis należy mieć na względzie wyjątkowy charakter instytucji stwierdzenia nieważności decyzji oraz fakt, że przyjęta w k.p.a. konstrukcja nieważności decyzji administracyjnej wiąże się ze szczególnie ciężkimi naruszeniami prawa i jak wskazuje SN w wyroku z 8.04.1994 r. III. ARN. 15/94 (OSNAP 1994/36) zawsze wymaga szczególnie wnikliwego postępowania wyjaśniającego i udowodnienia, dlaczego uznano je w konkretnej sprawie za rażące. Nie każde bowiem -nawet oczywiste - naruszenie prawa może być uznane za rażące.

Cechą rażącego naruszenia prawa jest to, że treść decyzji pozostaje w sprzeczności z treścią przepisu przez proste ich zestawienie ze sobą. (wyrok WSA z 30.03.2004 r., IV S.A. 3763/02, LEX nr 156952) i jak podkreśla NSA w wyroku 29.3.1988 r. (l S.A. 636/87,ONSA 1988, Nr 1, poz. 45) naruszenia przepisów postępowania administracyjnego uzasadniające wznowienie postępowania, określone w art. 145 k.p.a. nie mogą stanowić podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji.

Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], uznając w zaskarżonej decyzji oraz w swojej decyzji utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją, nie wykazało w sposób wystarczający, iż decyzja Prezydenta z 27.07.2001 r. w przedmiocie ustalenia WZiZT dla działki nr 5 wyczerpuje znamiona decyzji wydanej z rażącym naruszeniem prawa, uzasadniającym stwierdzenie jej nieważności. Trudno bowiem uznać za uprawnione i wystarczające przyjęcie, jak uczynił to organ odwoławczy, że Prezydent Miasta T. dopuścił się rażącego naruszenia prawa ponieważ nie poprzedził swojej decyzji z 27.07.2001 r. wydaniem postanowienia w trybie art. 30 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz ocenach oddziaływania na środowisko, w którym powinien stwierdzić, po zasięgnięciu opinii Powiatowego Inspektora Sanitarnego, obowiązek ( lub jego brak) sporządzenia stosownego raportu. Co prawda z treści art. 30 ust. 2 w/w ustawy wynika, że organ l instancji stwierdza w formie postanowienia obowiązek sporządzenia raportu dla planowanego przedsięwzięcia, określając jednocześnie zakres raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, ale bynajmniej nie jest jasne czy wymóg wydania postanowienia dotyczy tylko sytuacji gdy po zasięgnięciu opinii organ l instancji stwierdza obowiązek sporządzenia takiego raportu czy też obejmuje także sytuację gdy inwestycja nie wymaga sporządzenia raportu. Kolegium przyjmując, że także w odniesieniu do drugiej sytuacji zachodzi obowiązek wydania postanowienia przez organ l instancji nie wykazało na czym opiera takie przekonanie. Literalna wykładnia powyższego przepisu wskazuje raczej, iż ustawodawca nie wymaga wydania odrębnego postanowienia w sytuacji, gdy organ, w oparciu o posiadaną opinię, stwierdza brak konieczności sporządzenia dla określonej inwestycji raportu o oddziaływaniu na środowisko, a taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Sąd stwierdził, że jeśli powstają tego rodzaju wątpliwości interpretacyjne to zgodnie z ustalonym orzecznictwem nie można mówić o rażącym naruszeniu prawa, ponieważ cechą rażącego naruszenia prawa jest również to, że treść decyzji pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią zastosowanego w niej przepisu. Nie chodzi przy tym o błędy w wykładni prawa ale o przekroczenie prawa w sposób jasny i niedwuznaczny (wyrok WSA 4.03. 2004 r. IV S.A. 3121/02, LEX nr 156916).

Nie można się również zgodzić z twierdzeniem organu odwoławczego, że decyzja Prezydenta Miasta T. z 27.07.2001 r. została wydana bez zasięgnięcia opinii wymaganej od Powiatowego Inspektora Sanitarnego, stosownie do art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy, ponieważ "postanowienie z 18 maja 2001 r. wydane przez Powiatowego Inspektora Sanitarnego, na skutek umorzenia "postępowania głównego", do którego zostało wydane zostało umorzone". Sąd stwierdził bowiem, że jak wynika z akt sprawy, organ l instancji przed wydaniem decyzji z 27.07. 2001 r. w przedmiocie ustalenia WZiZT dla działki nr 5, obręb [...] w T., zasięgnął opinii Powiatowego Inspektora Sanitarnego w ten sposób, że zwrócił się do niego z pismem z 23.07.2001 r. z zapytaniem czy jego postanowienie dotyczące opinii w postępowaniu administracyjnym o ustalenie WZiZT na realizację inwestycji na działce 1, obręb [...] w T. zachowują aktualność w postępowaniu o ustalenie WZiZT na realizację inwestycji na działce 5, obręb [...] w T. w sytuacji gdy inwestycja nie uległa zmianie a jedynie zmieniło się oznaczenie działki. Powiatowy Inspektor Sanitarny najpierw telefonicznie w dniu 25.07.2001 r. a następnie pismem z 13.08.2001 r. znak: [...] stwierdził, że w/w postanowienie, stwierdzające brak konieczności sporządzenia raportu dla przedsięwzięcia budowa hali przemysłowej na działce 1, zachowuje swą aktualność dla zmienionej numeracji działki na nr 5. Potwierdzenie to oznacza, że gdyby nawet przyjąć, że przedmiotowe postanowienie z 18 maja 2001 r., ze względu na umorzenie postępowania, nie funkcjonuje w obrocie to nie można przyjąć, że decyzja Prezydenta Miasta T. z 27.07.2001 r. została wydana z pominięciem postępowania uzgodnieniowego wymaganego, stosownie do art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz ocenach oddziaływania na środowisko ponieważ wymagana opinia została wyrażona w rozmowie telefonicznej i w piśmie Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 13.08.2001 r., a to wyklucza nieważność decyzji przewidzianą w art. 36 w/w ustawy.

Nadto należy zważyć, że niewydanie przez Państwowego Inspektora Sanitarnego odrębnej opinii w formie postanowienia w postępowaniu Prezydenta Miasta T. z 27.07.2001 r. w przedmiocie ustalenia WZiZT dla działki nr 5, obręb [...] w T. stanowi niewątpliwie naruszenie dyspozycji art. 106 § 5 k.p.a., skoro jednak w świetle poglądów doktryny i orzecznictwa "niezasięgnięcie przed wydaniem decyzji wymaganego przez prawo stanowiska innego organu nie stanowi rażącego naruszenia prawa, lecz jedynie może uzasadniać wznowienie postępowania w sprawie (teza wyroku NSA z 29.12. 1986 r., II SA 1935/86, ONSA 1986, nr 2 poz. 72), to naruszenie takie nie stanowi wystarczającej przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta T. z 27.07.2001 r.

Przypomnieć też należy, że obowiązkiem organu odwoławczego stwierdzającego nieważność decyzji jest także ustosunkowanie się do negatywnych przesłanek wskazanych w art. 156 § 2, a na ten temat organ odwoławczy nie wypowiedział się ani w zaskarżonej decyzji, ani w decyzji ją poprzedzającej.

Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 pkt 1 lit. "c" oraz art. 200 ustawy z 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.