Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 129/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-05-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 86;  art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz – Szyjko, , , po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2007 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie odmowy umorzenia zaległości podatkowych postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego


UZASADNIENIE

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 grudnia 2007r., w związku z wniesieniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi, zarejestrowanej pod sygn. akt III SA/Wa 2155/07, wezwano M. M. (Skarżącego w niniejszej sprawie) do wskazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy jego skarga dotyczy postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2007r. Nr [...], czy również postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W z dnia [...] października 2007r. nr[...].

W odpowiedzi na wezwanie Skarżący oświadczył, że jego skarga dotyczy również postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2007r. Nr[...].

W związku z czym, zgodnie z art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), Przewodniczący Wydziału zarządził rozdzielenie skarg Skarżącego. Skarga na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2007r. Nr [...] została zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Wa 129/08.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 129/08, postanowieniem z dnia 26 lutego 2008r. odrzucił skargę, z uwagi na nieuiszczenie przez Skarżącego, w zakreślonym przez Sąd terminie, wymaganego wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Przedmiotowe postanowienie doręczono Skarżącemu w dniu 4 marca 2008r.

W odpowiedzi na postanowienie Skarżący w piśmie z dnia 8 marca 2008r. podniósł, że wymagany wpis od skargi został uiszczony, na dowód czego przedłożył kserokopię dowodu wpłaty.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 marca 2008r. Skarżący został poinformowany o rozdzieleniu jego skarg na podstawie art. 57 § 3 p.p.s.a. oraz że uiszczony w dniu 16 stycznia 2007r. wpis sądowy w wysokości 100 zł dotyczył sprawy III SA/Wa 2155/07, a nie III SA/Wa 129/08, w której zarządzeniem z dnia 22 stycznia 2008r. odrębnie wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżącemu wyjaśniono ponadto, że z powodu nieuiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie w sprawie III SA/Wa 129/08, skarga na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2007r. Nr [...] została odrzucona.

Skarżący pismem z dnia 8 kwietnia 2008r. wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w przedmiotowej sprawie. Uzasadniając przedmiotowy wniosek podkreślił, że nie miał świadomości, iż jego sprawa została podzielona na dwie części, co wymagało dwóch oddzielnych wpisów. Dopiero po uzyskanych wyjaśnieniach Sądu zrozumiał swój błąd i ze względu na swój ważny interes życiowy che go naprawić. Wskazał ponadto, że niezgodnie z prawem cofnięto P. "M.", którego był właścicielem, status zakładu pracy chronionej. W załączeniu przedstawił swoje pismo do Wojewódzcy M. o stwierdzenie nieważności tej decyzji administracyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z przepisu tego wynika ponadto, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Przywrócenie terminu uzależnione jest więc od łącznego spełnienia wymienionych wyżej przesłanek. Jest ono możliwe w szczególności w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony.

W przedmiotowej sprawie o uchybieniu terminowi do uiszczenia wpisu sądowego Skarżący powziął wiadomość w dniu 3 kwietnia 2008r., tj. w momencie otrzymania pisma Sądu informującego o przyczynach odrzucenia skargi. Wniosek o przywrócenie terminu nadany został w urzędzie pocztowym w dniu 9 kwietnia 2008r., a więc w terminie przewidzianym w art. 87 p.p.s.a.

Przechodząc zaś do oceny przesłanki braku winy w uchybieniu terminowi wskazać należy, iż zgodnie z stanowiskiem doktryny (por. np. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2004, str. 328-329) oraz orzecznictwem (por. np. wyroki NSA: z dnia 14 stycznia 2000r., sygn. akt I SA/Gd 794/99; Lex nr 40381; z dnia 2 lutego 2000r., sygn. akt SA/Sz 2125/98; Lex nr 39797; z dnia 19 września 2000r., sygn. akt I SA 1072/00; Lex nr 55307) o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a przy tym powstała ona w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej i trwała aż do wystąpienia z wnioskiem o jego przywrócenie. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. Przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Powyższe poglądy, aczkolwiek wyrażane na tle przepisów regulujących postępowanie administracyjne, wobec analogicznego unormowania przesłanek przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zachowują tu swoją aktualność.

W ocenie Sądu Skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Nie wyjaśnił i nie zawarł argumentów potwierdzających niemożność wpłacenia wpisu sądowego w wymaganym terminie. Nie jest okolicznością wskazującą na brak winy Skarżącego w niedochowaniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego błędne zrozumienie pism sądowych wyzywających do uiszczenia wpisu. W tym miejscu wskazać należy, że odpis zarządzenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego doręczono Skarżącemu w dniu 25 stycznia 2008r., pouczając go jednocześnie o prawie i trybie zaskarżenia zarządzenia. W sytuacji zatem wątpliwości co do zasadności przedmiotowego zarządzenia, Skarżącemu przysługiwały określone środki prawne, z których nie skorzystał. Okoliczności przemawiającej za przywróceniem terminu nie stanowią również, zdaniem Sądu, wyjaśnienia Skarżącego dotyczące funkcjonowania w obrocie prawnym wadliwej decyzji odmawiającej jego firmie statusu zakładu pracy chronionej.

Z tych też względów Sąd stwierdził, że Skarżący nie dochował należytej staranności przy wnoszeniu skargi na wskazane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W., a zatem jego wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego nie jest zasadny.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.