Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 784/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-06-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika i odmówiono w zakresie zwolnienia od kosztów
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Michał Majcher po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi P. A. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: 1. odmówić przyznania P. A. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. przyznać P. A. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.


UZASADNIENIE

We wniosku z dnia 26 marca 2017 r. P. A. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania.

We wniosku wskazał, ze jest właścicielem gospodarstwa rolnego o pow. 20 h, lasu o pow. 3 ha, w gospodarstwie znajduje się 35 sztuk bydła, znajdują się ciągniki i inne maszyny rolnicze. Wskazał, że utrzymuje się prac dorywczych, za które otrzymuje wynagrodzenie ok. 2000 zł miesięcznie. Podał, że całość tej kwoty pochłaniają alimenty na dzieci.

W piśmie z dnia 12 kwietnia 2018 r. wezwano Wnioskodawcę do wyjaśnienia, czy była żona – H. A. faktycznie z nim zamieszkuje. Wyjaśniono przy tym, że w pkt 6 formularza o przyznanie prawa pomocy należy wskazać osoby faktycznie pozostające z Wnioskodawcą we wspólnym gospodarstwie domowym. Skarżący zadeklarował, że są to jego była żona oraz trzy córki. Natomiast w skardze P. A. wskazał, że aktualnie przebywa u brata.

Wezwano ponadto do wyjaśnienia, czyją własnością jest gospodarstwo rolne o pow. 20 ha oraz kto je aktualnie uprawia, czyją własnością są maszyny rolnicze wskazane w pkt 7.3 wniosku (3 ciągniki rolnicze, belarka, owijarka, przyczepa do kiszonki, rozrzutnik itp.), kto aktualnie prowadzi chów 35 sztuk bydła opasowego i kto otrzymuje środki pieniężne ze sprzedaży tego bydła (skarżący, czy jego była żona), czy w związku z aktualnym zamieszkiwaniem u brata ponosi z tego tytułu jakieś koszty, wreszcie czy w dniu 1 kwietnia 2018 r. (jak deklarował) powrócił do swojego miejsca zameldowania.

Jednocześnie wezwano Wnioskodawcę do nadesłania:

a) wyciągów z posiadanych przez niego rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych oraz lokat terminowych z okresu ostatnich trzech miesięcy,

b) kopii decyzji właściwego organu administracji określającej wysokość zobowiązań z tytułu podatku od nieruchomości/podatku rolnego/podatku leśnego za 2018 rok;

c) kopii dokumentów wskazujących wysokość stałych, niezbędnych wydatków w gospodarstwie domowym, oraz gospodarstwie rolnym,

d) oświadczenia, czy kto pobiera dopłaty bezpośrednie z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (skarżący czy jego była żona) lub korzysta z innych form pomocy udzielanych przez Agencję, jeśli tak to jakich oraz w jakiej wysokości,

e) oświadczenia z tytułu jakich prac dorywczych otrzymuje wynagrodzenie.

Na wykonanie wezwania i nadesłanie żądanych dokumentów i oświadczeń wyznaczono termin 14 dni.

W odpowiedzi na to wezwanie Skarżący wyjaśnił, że od kwietnia 2016 r. nie zamieszkuje z rodziną, ponieważ był zmuszony wyprowadzić się z tego domu na okres 2 lat. Obecnie przebywa u swojego brata. Gospodarstwo rolne jest własnością jego żony, to ona je uprawia i czerpie z niego wszelkie korzyści. Skarżący wskazał, że utrzymuje się wyłącznie z prac dorywczych i posiada zobowiązania alimentacyjne na dzieci. Przebywając u brata dokłada się do opłat za media. Nadesłał również raport z obrotów na koncie bankowym za okres 1 lity – 26 kwietnia 2018 r., z którego wynika, że nie przeprowadzono na nim żadnych transakcji.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – dalej zwanej Ppsa) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Stosownie zaś do art. 246 § 1 pkt 2 Ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W ocenie Referendarza sądowego nie zasługiwał na uwzględnienie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Z przedłożonych dokumentów oraz informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że Skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie można było przyjąć, że korzystając z gościnności brata pozostaje z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Utrzymuje się z prac dorywczych w kwocie 2000 zł miesięcznie. Podał, że płaci alimenty w wysokości 2000 zł oraz dokłada się bratu do opłat za media.

Z akt sprawy wynika jednak, że wysokość alimentów na dzieci został ustalona na poziomie po 600 zł na trzy córki (wyrok Sądu Okręgowe w [...] z dnia [...] marca 2017 r., sygn.. [...]). Skarżący nie przedstawił również żadnych dokumentów, że alimenty te w rzeczywistości płaci. Wysokość otrzymywanych przez niego środków została oszacowana jedynie na podstawie złożonego przez niego, pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, oświadczenia.

W ocenie Referendarza nie można zatem przyjąć, że konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego, na które składa się wpis sądowy (w tego typu sprawach wynosi 100 zł) i ewentualna opłata od wniosku o sporządzenie uzasadnienia (100 zł) przekracza możliwości płatnicze Skarżącego. Nie wykazał on, że ponosi inne konieczne wydatki, mieszka u brata, dlatego należało orzec jak w pkt 1 sentencji.

Dlatego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 Ppsa orzeczono jak w pkt 1 sentencji.

Zasługuje natomiast na uwzględnienie wniosek o prawo pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.

Jak już wyżej wskazano, Skarżący dysponuje środkami pieniężnymi w wysokości ok. 2000 zł miesięcznie. Zgodnie natomiast z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi 480 zł. Przedstawiona powyżej sytuacja majątkowa Skarżącego pozwala na przyjęcie, że nie jest on w stanie wygospodarować choćby minimalnej stawki na sfinansowanie udziału profesjonalnego pełnomocnika w niniejszym postępowaniu. Stanowiłaby ona niemal ¼ osiąganą przez niego dochodów.

Warunkiem uzyskania pomocy prawnej w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika jest również oświadczenie, że wnioskodawca nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z profesjonalnym pełnomocnikiem. Z akt sprawy nie wynika, by Skarżący pozostawał w takim stosunku prawnym z pełnomocnikiem.

Stwierdzić zatem należy, że zostały spełnione ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 Ppsa należało orzec jak w pkt 2 postanowienia.