Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2760/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-09-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, , po rozpoznaniu w dniu 29 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2006 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy postanawia: - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych decyzją z [...] czerwca 2006 r. nr [...] odmówił A.M. umorzenia należności z tytułu zaległych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy. W decyzji zawarto pouczenie, iż stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi do "Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Oddziału ZUS", w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Decyzję doręczono stronie skarżącej 16 czerwca 2006 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 115 akt administracyjnych).

W dniu 17 lipca 2006 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga na powyższą decyzję. Przesyłkę nadano w Urzędzie Pocztowym [...] w dniu 14 lipca 2006 r. Następnie zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 17 lipca 2006 r. skarga ta została przekazana w dniu 19 lipca 2006 r. Prezesowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (koperta, w której została przekazana skarga znajduje się w aktach administracyjnych).

W dniu 28 sierpnia 2006 r. organ zwrócił Sądowi skargę, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

W myśl art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze. zm.) - dalej powoływana jako "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie natomiast z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przy czym na podstawie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1271) w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. do 31 grudnia 2005 r., skargę wniesioną w terminie, bezpośrednio do Sądu administracyjnego, Sąd przekazywał organowi, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 P.p.s.a. Tym samym wobec skarg wnoszonych z dniem 1 stycznia 2006 r. omawiany przepis nie znajduje już zastosowania. Brak jest też przepisów, które wprost normowałyby konsekwencje wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego z pominięciem organu administracji oraz określały czynności, jakie wobec takiego sposobu wniesienia skargi powinien podjąć Sąd.

Z tego też względu zasadne jest, zdaniem Sądu, przyjęcie poglądu wypracowanego na gruncie procedury cywilnej w analogicznym stanie prawnym, odnoszącego się do sytuacji, w której apelację od orzeczenia wydanego przez sąd pierwszej instancji, wniesiono bezpośrednio do sądu odwoławczego, pomimo, iż zgodnie z art. 369 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks podstępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) apelację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok.

Zgodnie ze stanowiskiem zarówno judykatury (por. uchwała połączonych izb: Izby Cywilnej i Administracyjnej oraz Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 listopada 1987 r. sygn. III CZP 33/87), jak i powszechnie akceptowanym w doktrynie (por. K. Piasecki (red.) Kodeks postępowania cywilnego Komentarz, CH BECK Warszawa 2002, Tom I, s. 1343 oraz T. Ereciński (red.) Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis Warszawa 2004, Tom I, s. 684) w sytuacji takiej, po wniesieniu apelacji do innego sądu niż ten, który wydał zaskarżony wyrok, sąd niewłaściwy do przyjęcia apelacji powinien ją przekazać sądowi właściwemu, a dla zachowania przewidzianego przepisami terminu decydująca jest data nadania w Urzędzie Pocztowym apelacji przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego, a nie data wpływu apelacji do sądu niewłaściwego. Podobne poglądy były formułowane również odnośnie wniesienia skargi kasacyjnej bezpośrednio do Sadu Najwyższego, z pominięciem sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie.

Odpowiednie zastosowanie ww. stanowiska nakazuje przyjąć, iż skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi decydująca jest data nadania tejże skargi przez Sąd w urzędzie pocztowym.

Sąd wskazuje, przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy, że termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 17 lipca 2006 r. Skargę, nadaną w urzędzie pocztowym w dniu 14 lipca 2006 r., wniesiono bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W związku z tym za datę jej wniesienia do Sądu należało uznać dzień 19 lipca 2006 r., kiedy Sąd przekazał ją Prezesowi ZUS.

Przyjęcie takiego stanowiska oznacza, iż strona wniosła skargę z dwudniowym przekroczeniem terminu wskazanego w art. 53 § 1 P.p.s.a., co uzasadniało jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a.

W tym miejscu Sąd stwierdza jednakże, iż nie bez znaczenia w niniejszej sprawie jest fakt, iż w zaskarżonej decyzji Prezesa ZUS z [...] czerwca 2006 r. nr [...] zawarto niepełne pouczenie co do prawidłowego sposobu wnoszenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Pouczenie powyższe sformułowano bowiem w sposób następujący: "Na podstawie art. 52 i 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) strona może wnieść skargę na niniejszą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Oddziału ZUS w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia". Z tak sformułowanego pouczenia strona postępowania nie mogła więc wywnioskować, iż prawidłowym sposobem wnoszenia skargi jest wniesienie jej za pośrednictwem organu administracji - Prezesa ZUS.

Powyższy fakt może stanowić argument przemawiający za przywróceniem stronie terminu do wniesienia skargi. Zgodnie bowiem z art. 112 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) błędne pouczenie strony, co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia.

Zgodnie z art. 86 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl natomiast art. 87 P.p.s.a wniosek o przywrócenie terminu wnosi się w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Jeżeli zatem skarżąca w rozpatrywanej sprawie zdecyduje się złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, winna dokonać tej czynności w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego postanowienia, odpowiednio swój wniosek uzasadniając.

Wniosek powyższy należy wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.