Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA 1673/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2004-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Kazimierz Jarząbek (spr.) Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk Asesor WSA Katarzyna Matczak Protokolant Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi H. O. na decyzję Wojewody z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego - - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wojewoda decyzją nr "[...]" z dnia 4 kwietnia 2003 r. wydaną na podstawie art. 37 k ust. l ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001 r. Nr 6, póz. 56 ze zm.) oraz art. 138 § l pkt l Kpa, po rozpatrzeniu odwołania H. O. od decyzji Starosty Powiatu I. Nr "[...]" z dnia 25 lutego 2003 r. - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:

H. O. w dniu l lutego 2002 r. zarejestrowała się po raz pierwszy jako osoba bezrobotna. Starosta Powiatu w I. decyzją z dnia 6 lutego 2002 r. przyznał jej status bezrobotnej od dnia rejestracji oraz prawo do zasiłku od 9 lutego 2002 r. Z dniem l maja 2002 r. w/w utraciła status osoby bezrobotnej oraz prawo do zasiłku z powodu krótkotrwałego zatrudnienia. Ponownie zarejestrowała się w dniu 13 maja 2002 r. W/w Starosta decyzją z dnia 16 maja 2002 r. uznał H. O. za osobę bezrobotną od dnia rejestracji i przyznał prawo do zasiłku dla bezrobotnych na okres uzupełniający od dnia 21 lutego 2003 r.

W dniu 2 grudnia 2002 r. zainteresowana złożyła wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego twierdząc, iż posiada staż pracy wynoszący 29 lat i 6 miesięcy, a obecnie pobiera zasiłek dla bezrobotnych, który wlicza się do stażu pracy. W związku z tym posiada staż pracy wynoszący 30 lat, osiągnęła wiek 50 lat, a zatem spełnia warunki do uzyskania prawa do świadczenia przedemerytalnego.

W dniu 15 stycznia 2003 r. H. O. dostarczyła do urzędu pracy zmienione świadectwo pracy z Zakładu Usługowo Handlowego "A" w I., w którym była zatrudniona od l grudnia 1997 r. do listopada 2001 r. w pełnym wymiarze czasu pracy. Pracodawca wydając nowe świadectwo pracy, dokonał zmiany rozwiązania stosunku pracy stwierdzając, że stosunek pracy ustał z przyczyn ekonomicznych leżących po stronie zakładu pracy. Poprzednio wydane świadectwo pracy zawierało zapis, że stosunek pracy ustał z upływem czasu, na który została zawarta umowa o pracę. W dniu 17 stycznia 2003 r. zainteresowana dołączyła do akt sprawy kolejny dokument - akt urodzenia dziecka z prośbą o doliczenie okresu niewykonywania pracy z powodu opieki nad dzieckiem do okresu stażu pracy.

W oparciu o powyższe dokumenty organ pierwszej instancji na dzień 30 listopada 2001 r. ustalił, że: udokumentowane okresy składkowe wynoszą 19 lat i 25 dni, do okresu uprawniającego do emerytury zaliczył okres opieki nad dzieckiem - uznając 3 lata,

co stanowi łącznie 22 lata i 25 dni, a ponadto zaliczył okres pracy w gospodarstwie rolnym wynoszący 7 lat 11 miesięcy i 5 dni. Ponadto organ ten przeprowadził postępowanie mające na celu wyjaśnienie wiarygodności wystawionego ponownie świadectwa pracy. W wyniku przeprowadzonego postępowania ustalono, że:

1. zawarta dnia 30 listopada 1999 r. umowa o pracę pomiędzy pracodawcą ZUH "A" reprezentowanym przez B. Z., a H. O. była umową zawartą na czas określony;

2. Odprawa została wypłacona w m-cu styczniu 2003 r., tj. dopiero po zmianie umowy

o pracę oraz świadectwa pracy.

Z zeznań przesłuchanych świadków wynika, że w okresie zatrudnienia H. O. w zakładzie "A" nastąpił spadek zatrudnienia, ponadto działalność spółki została zawieszona. Świadkowie potwierdzili ponadto, że zawierane umowy z pracownikami uzależnione były od zawieranych przez zakład pracy umów przetargowych. Miały więc one charakter kontraktowy i z góry określony był czas ich trwania. Z tego też powodu umowy zawierane z pracownikami miały taki sam charakter i były zawierane na czas określony. Dotyczy to również H. O.. Wobec tego organ pierwszej instancji uznał, że rozwiązanie umowy o pracę z w/w nie nastąpiło z przyczyn dotyczących zakładu pracy, a dostarczone zmienione dokumenty m.in. nowe świadectwo pracy i umowa o pracę na czas nieokreślony zostały sporządzone w celu uzyskania uprawnienia do świadczenia przedemerytalnego.

W tym stanie rzeczy nie został spełniony warunek z art. 37 k ust. l pkt 2 podanej wyżej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, a mianowicie rozwiązanie stosunku pracy nie nastąpiło z przyczyn dotyczących zakładu pracy.

Z treści skargi wniesionej do Sądu pani H. O. wynika, że domaga się ona uchylenia decyzji Wojewody nr "[...]" z dnia 4 kwietnia 2003 r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu skargi podniosła, że Starosta Powiatu w I. rozpatrując jej wniosek o przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego niesłusznie powołał się na świadectwo pracy z dnia 10 maja 2002 r., które dotyczyło zaledwie 10 dniowego okresu zatrudnienia. Ten stosunek pracy ustał w wyniku rozwiązania umowy z upływem czasu. Świadectwo to nie spełniało wymogu określonego w art. 37 k. Jej ostatnim miejscem pracy był Zakład Handlowo - Usługowy "A", gdzie była zatrudniona od l grudnia 1997 r. do 30 listopada 2001 r. Ponieważ posiada ukończony wiek 53 lata i udokumentowany 30 letni okres pracy, czuje się pokrzywdzona odmową przyznania jej prawa do świadczenia przedemerytalnego. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zadaniem Sądu Administracyjnego jest kontrola zaskarżonych decyzji pod względem zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w dniu ich wydania. To oznacza, że kontrola Sądu obejmuje zaskarżenie rozstrzygnięcia oraz postępowania, w którym zostało ono wydane. Jeżeli zaskarżona decyzja prawa nie narusza Sąd obowiązany jest skargę oddalić.

Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 37 k ust. l pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. W myśl tego przepisu "świadczenie przedemerytalne przysługuje, z zastrzeżeniem ust. 9, osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, jeżeli do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 50 lat kobieta i 55 lat mężczyzna oraz osiągnęła okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn". Wymienione w tym przepisie warunki, od których uzależnione jest przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego muszą być spełnione łącznie. Jednym z tych warunków jest warunek rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Według art. 2 ust. 2 pkt. 20a - oznacza to rozwiązanie stosunku pracy (stosunku służbowego) z powodu ogłoszenia upadłości pracodawcy, jego likwidacji lub likwidacji stanowiska pracy z przyczyn ekonomicznych, organizacyjnych, produkcyjnych albo technologicznych, a także wygaśnięcia stosunku pracy (stosunku służbowego) z powodu śmierci pracodawcy lub gdy przepisy ustawy przewidują wygaśnięcie stosunku pracy w przypadku przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę i nie zaproponowanie przez tego pracodawcę nowych warunków pracy i płacy.

W świadectwie pracy wydanym przez Zakład Usługowo - Handlowy Sp. z o.o. "A" w dniu 30 listopada 2001 r. nr "[...]" H. O. stwierdzono, że pracowała ona w okresie od l grudnia 1997 r. do 30 listopada 2001 r. i stosunek pracy ustał w wyniku "wygaśnięcia umowy z upływem czasu, na który była zatrudniona". Tę okoliczność skarżąca potwierdziła w piśmie z dnia 2 grudnia 2002 r. skierowanym do Starosty Powiatu w I., w którym prosi o przyznanie świadczenia przedemerytalnego. Następnie skarżąca złożyła świadectwo pracy wydane przez w/w pracodawcę z dnia 30 listopada 2001 r. Nr "[...]", w którym stwierdzono, że stosunek pracy trwał od l grudnia 1997 r. do 30 listopada 2001 r. i ustał w wyniku "rozwiązania umowy z przyczyn ekonomicznych leżących po stronie zakładu pracy". W celu wyjaśnienia okoliczności dotyczących przyczyn ustania stosunku pracy H. O. organ pierwszej instancji dopuścił dowód z zeznań świadków. Przesłuchany w charakterze świadka prezes firmy B. Z. zeznał, że z H. O. zawarto umowę o pracę: pierwszą od l grudnia 1997 r. do 30 listopada 1999 r., drugą od l grudnia 1999 r. do 31 listopada 2001 r., gdyż na ten okres spółka wygrała przetarg ogłoszony przez "B". W miesiącu styczniu w/w zwróciła się z prośbą o zmianę wydanego świadectwa pracy i urnowy o pracę. Powodem zmiany były trudne warunki materialne, a przede wszystkim możliwość uzyskania prawa do świadczenia przedemerytalnego. Po otrzymaniu informacji od właściciela biura rachunkowego co do skutków finansowych zmiany w/w dokumentów, sporządził nową umowę o pracę, a nadto świadectwo pracy.

Skarżąca, która również została przesłuchana w charakterze świadka, w zeznaniach swoich stwierdziła, że w styczniu 2003 r. zwróciła się z prośbą do B. Z. o zmianę świadectwa pracy w ten sposób, żeby rozwiązano stosunek pracy z przyczyn ekonomicznych. Na jej prośbę po kilku dniach pracodawca zmienił jej umowę i świadectwo pracy.

W tej sytuacji uznanie przez organ pierwszej instancji, że rozwiązanie stosunku pracy nie nastąpiło z przyczyn dotyczących zakładu pracy, nie narusza określonych w art. 80 Kpa reguł oceny dowodów, a zatem zasługuje na aprobatę,

Z powyższego wynika, że opisany stosunek pracy, który trwał od dnia l grudnia 1997 r. do 30 listopada 2001 r. ustał w wyniku upływu okresu na jaki był zawarty, a nie z przyczyn ekonomicznych zakładu pracy. W tej sytuacji stwierdzić należy, że skarżąca nie spełniła wszystkich warunków koniecznych dla przyznania jej prawa do świadczenia przedemerytalnego na podstawie art. 37 k ust. l pkt 2 cytowanej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

Wobec tego zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji prawa nie naruszają i dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzeczono jak w sentencji wyroku.