Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 601/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2009-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1 pkt 1  w zw. z art. 1a ust. 1 pkt 1, art. 6 ust. 7, art. 3 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2006 nr 121 poz 844
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity
article: par. 68 ust. 3 pkt 3
journal: Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Fita, Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz (sprawozdawca), WSA Krystyna Czajecka-Szpringer, Protokolant Referent stażysta Julita Urbaś, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 13 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. - oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Lu 601/08

UZASADNIENIE

1. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania S.G., na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa / Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. / utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] o ustaleniu S.G. zobowiązania w podatku od nieruchomości na 2008 r. w kwocie 12 260 zł.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze ustaliło, że zgodnie z ewidencją gruntów w rozpatrywanym roku podatkowym S.G. jest właścicielem działki gruntu o numerze [...], powierzchni 5.718 m2 oznaczonej symbolem Bi, działki gruntu o numerze [...], powierzchni 2410 m2 oznaczonej symbolem Bi.

Działka gruntu o numerze [...] jest zabudowana budynkiem o powierzchni 1.160 m2 zgodnie z informacją podatnika i zgodnie z ewidencją budynków jest budynkiem zaliczonym do innych budynków niemieszkalnych.

Działka gruntu o numerze [...] jest zabudowana budynkiem o powierzchni 490 m2 zgodnie z informacją podatnika i zgodnie z ewidencją budynków jest budynkiem zaliczonym do budynków oświaty, nauki i kultury oraz budynków sportowych.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze zważyło, że zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne / Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 / podstawą wymiaru podatków są dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Dlatego grunty oznaczone symbolem Bi, to inne tereny zabudowane, które podlegały opodatkowaniu stawką dla gruntów pozostałych. Natomiast budynki należącego do innych niemieszkalnych i do budynków oświaty, nauki, kultury, budynków sportowych, podlegały opodatkowaniu stawką dla budynków pozostałych.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze oceniło, że dla opodatkowania gruntów i budynków na 2008 r. nie ma prawnego znaczenia stan ewidencyjny obowiązujący w latach poprzednich. W 2005 r. zaktualizowano ewidencję gruntów i założono ewidencję budynków. Dane wynikające z aktualnej ewidencji gruntów i budynków wiążą organ podatkowy. Zgodności z rzeczywistym stanem tych danych nie podważa ani opodatkowanie podatkiem od nieruchomości Agencji Mienia Wojskowego / od której nabył zabudowane działki /, ani sprzeciw organów budowlanych wobec wnioskowanej przez podatnika zmiany sposobu użytkowania budynku na działce [...] z mieszkalnego na mieszkalny. Tytułem podstawy prawnej opodatkowania wskazało art. 2, art. 3, art. 4, art. 5, art. 6 ust. 1, ust. 7 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych / Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm. – u.p.o.l./, uchwałę Rady Miejskiej Nr [...] z [...] w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości obowiązujących na terenie miasta Z. na 2008 r.

Zważyło, że kiedy decyzja organu podatkowego pierwszej instancji została wydana [...], to w odniesieniu do dwóch pierwszych rat podatku od nieruchomości ma zastosowanie art. 47 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej.

Zważyło, że wniosek podatnika zawarty w odwołaniu o wyłączenie organu podatkowego pierwszej instancji, Prezydenta Miasta, nie ma podstawy prawnej w art. 32 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej. Jest to organ podatkowy pierwszej instancji właściwy z mocy art. 6 ust. 7 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

2. S.G.złożył skargę na ostateczną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wnosił o jej uchylenie. Zarzucał organowi podatkowemu błędne opodatkowanie budynków stawką dla budynków pozostałych, kiedy podlegają opodatkowaniu jako mieszkalne. Zarzucał organowi podatkowemu, że przyjął za decydujące dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, niezgodne ze stanem rzeczywistym; że pominął inne dokumenty przedstawione przez podatnika.

Argumentował, że dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków nie odpowiadają stanowi rzeczywistemu. Organ nie wyjaśnił sprzeczności między stanem ewidencyjnym a rzeczywistym stanem faktycznym i prawnym. W odniesieniu do zabudowanej działki [...] to stan infrastruktury, za który odpowiada Gmina, nie pozwala podatnikowi zmienić przeznaczenia na cele mieszkalne, zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego. Kilkadziesiąt lat temu była to zabudowa mieszkaniowa. W odniesieniu do budynku na działce [...], to wbrew treści aktu notarialnego umowy sprzedaży, ze względów technicznych nie był wykorzystywany jako przedszkole, kiedy nabywał nieruchomość w 2004 r. od Agencji Mienia Wojskowego.

Organ podatkowy nie wyjaśnił przyczyn zmiany klasyfikacji gruntów w ewidencji z mieszkaniowych / według stanu w 2004 r. / na niemieszkalne. Bez zasadnej zmiany klasyfikacji gruntów nie można budynku na tym gruncie zakwalifikować do innej kategorii niż mieszkalne.

Zarzucił Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu naruszenie przepisów postępowania podatkowego, kiedy nie stwierdziło istnienia przesłanki wyłączenia Prezydenta Miasta od rozpatrywania sprawy podatkowej skarżącego. Wskazał na publikację w Rzeczpospolitej z 15 grudnia 2004 r. G. Jankowskiego "Decyzja we własnej sprawie", na uchwałę w sprawie OPS 1/03, na orzeczenia w sprawach: SA/Sz 2274/02, II SA/Lu 746/04, I SA/Wa 480/04. Zmierzał do wykazania, że organ podatkowy pierwszej instancji był stroną postępowania podatkowego w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości skarżącego.

3. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Podtrzymało stanowisko, argumentację wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

4. Skarga nie jest zasadna. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

5. Zgodnie z art. 1c u.p.o.l organem podatkowym właściwym w sprawach podatków i opłat unormowanych w niniejszej ustawie jest wójt / burmistrz, prezydent miasta /.

Zgodnie z art. 6 ust. 7 u.p.o.l. podatek od nieruchomości na rok podatkowy od osób fizycznych, z zastrzeżeniem ust. 11 / który nie dotyczy tej sprawy /, ustala w drodze decyzji organ podatkowy właściwy ze względu na miejsce położenia przedmiotów opodatkowania.

Te przepisy ustawy podatkowej są podstawą prawną stwierdzenia, że Prezydent Miasta to organ właściwy rzeczowo i miejscowo do ustalenia skarżącemu podatnikowi, właścicielowi, zobowiązania w podatku od nieruchomości / od gruntów i budynków /, położonych w Z..

Przepis art. 132 Ordynacji podatkowej stanowi w § 1, że wójt, burmistrz / prezydent miasta /, starosta, marszałek województwa, ich zastępcy oraz skarbnik jednostki samorządu terytorialnego podlegają wyłączeniu od załatwiania spraw dotyczących ich zobowiązań podatkowych lub innych spraw normowanych przepisami prawa podatkowego. W § 2, że przepis § 1 stosuje się również do spraw dotyczących: 1/ małżonka, rodzeństwa, wstępnych, zstępnych albo powinowatych pierwszego stopnia osób wymienionych w § 1; 2/ osób związanych stosunkiem przysposobienia, opieki lub kurateli z osobami wymienionymi w § 1. W § 3, że w przypadku wyłączenia organu, o którym mowa w § 1, samorządowe kolegium odwoławcze wyznacza, w drodze postanowienia, organ właściwy do załatwienia sprawy.

Kiedy skarżący podatnik wywiódł w odwołaniu, że Prezydent Miasta podlega wyłączeniu od rozpoznania sprawy podatkowej skarżącego podatnika, to nie wskazał żadnej z ustawowych podstaw wyłączenia organu podatkowego. Wbrew stanowisku skarżącego, organ podatkowy pierwszej instancji nie orzekał we własnej sprawie, nie był stroną postępowania podatkowego w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości skarżącego. Dlatego ten zarzut skargi nie podważa legalności zaskarżonej decyzji. Wbrew argumentacji skarżącego podatnika orzeczenia, publikacja, które przywołuje w skardze nie dotyczą postępowania podatkowego, nie dotyczą proceduralnej sytuacji zaistniałej w tym postępowaniu podatkowym.

6. Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne / Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm. / dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę wymiaru podatków.

7. W stanie obowiązującym w rozpatrywanym roku podatkowym / 2008 r. / w ewidencji gruntów działki [...] i [...] są oznaczone symbolem Bi. Ten symbol oznacza inne tereny zabudowane w rozumieniu § 68 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków / Dz. U. Nr 38, poz. 454 /.

Dlatego organ podatkowy nie naruszył prawa, kiedy stwierdził, że tak sklasyfikowane grunty w ewidencji, to przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l.; że podstawa opodatkowania dla gruntów to powierzchnia zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.po.l.; że stawka opodatkowania jest określona w art. 5 ust.1 pkt 1 lit. c w związku z § 1 pkt 1 lit. c uchwały Rady Miejskiej Nr [...] z [...] w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości obowiązujących na terenie miasta Z. na rok 2008 / numer uchwały za publikatorem [...] dla gruntów pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego.

8. W stanie obowiązującym w rozpatrywanym roku podatkowym / 2008 r. / w ewidencji budynków budynek na działce [...] został sklasyfikowany jako inny niemieszkalny w rozumieniu § 65 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków, nie jako mieszkalny w rozumieniu § 65 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia .

Budynek na działce [...] został sklasyfikowany w ewidencji budynków jako budynek oświaty, nauki i kultury oraz budynków sportowych w rozumieniu § 65 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków, nie jako mieszkalny w rozumieniu § 65 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia.

Dlatego organ podatkowy nie naruszył prawa, kiedy stwierdził, że tak sklasyfikowane budynki w ewidencji, to przedmiot opodatkowania w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l.; że podstawa opodatkowania dla budynków to powierzchnia użytkowa zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 2, którą wskazał sam podatnik i która została przyjęta przez organ podatkowy; że stawka opodatkowania jest określona w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e w związku z § 1 pkt 2 lit. f uchwały Rady Miejskiej Nr [...] z [...] w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości obowiązujących na terenie miasta Z. na rok 2008 dla budynków pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego.

Wbrew stanowisku skarżącego podatnika, budynki sklasyfikowane w ewidencji jako budynki inne niemieszkalne czy jako budynki oświaty, nauki i kultury, sportowe nie podlegają opodatkowaniu jako mieszkalne, wbrew ewidencji budynków.

9. Ujawniony w ewidencji gruntów i budynków właściciel przedmiotu opodatkowania jest podatnikiem podatku od nieruchomości, od gruntów i budynków, z mocy art. 3 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l.

Kiedy ewidencja gruntów i budynków ujawnia własność skarżącego przedmiotów opodatkowania podatkiem od nieruchomości / gruntów zabudowanych budynkami /, to skarżący jest podatnikiem.

Tej treści stanowisko organu podatkowego odpowiada prawu.

10. Zgodnie z art. 6 ust. 7 u.p.o.l. podatek od nieruchomości na rok podatkowy od osób fizycznych, z zastrzeżeniem ust. 11, ustala w drodze decyzji organ podatkowy właściwy ze względu na miejsce położenia przedmiotów opodatkowania. Podatek jest płatny w ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego, w terminach: do dnia 15 marca, 15 maja, 15 września i 15 listopada roku podatkowego.

W tym stanie prawnym opodatkowanie osób fizycznych podatkiem od nieruchomości jest poddane reżimowi art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.

Przepis art. 47 Ordynacji podatkowej w § 1 stanowi, że termin płatności podatku wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego. W § 2, że jeżeli przepisy prawa podatkowego określają kalendarzowo terminy płatności podatku, zaliczki na podatek lub raty podatku, a decyzja ustalająca wysokość zobowiązania podatkowego nie została doręczona co najmniej na 14 dni przed terminem płatności podatku, pierwszej zaliczki na podatek lub pierwszej raty podatku, obowiązuje termin określony w § 1.

Dlatego odpowiada prawu stanowisko organu podatkowego, że do daty doręczenia ustalającej decyzji organu podatkowego pierwszej instancji [...] płatność podatku jest poddana reżimowi art. 47 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, po tej dacie art. 6 ust. 7 u.p.o.l. przewidującemu płatność w ratach.

11. W przedstawionym stanie prawnym dla wyniku tej sprawy podatkowej / obejmującej rok podatkowy 2008 / nie ma prawnego znaczenia stan ewidencji gruntów przed rozpatrywanym rokiem podatkowym / przed 2008 r. /. Nie ma prawnego znaczenia opodatkowanie tych gruntów, budynków przed rozpatrywanym rokiem podatkowym. Nie mają znaczenia prawnego przyczyny uniemożliwiające skarżącemu podatnikowi wykorzystywanie opisanych budynków jako mieszkalne.

Organ podatkowy nie naruszył prawa, kiedy przyjął za podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości obowiązującą ewidencję gruntów i budynków, nie odwoływał się do planu zagospodarowania przestrzennego.

Legalności zaskarżonej decyzji podatkowej nie podważają twierdzenia skarżącego podatnika o niezgodności ewidencyjnej klasyfikacji budynków ze stanem rzeczywistym. Twierdzenia skarżącego podatnika, zmierzające do podważenia zgodności ewidencji ze stanem rzeczywistym, nie zwalniały organu podatkowego od obowiązku wymiaru podatku na podstawie obowiązującej ewidencji gruntów i budynków. Rozstrzyganie o treści wpisu do ewidencji gruntów i budynków nie należy do przedmiotu postępowania podatkowego. Jest poddane odrębnemu reżimowi ustawowemu.

12. Z tych względów niezasadna skarga podatnika podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.