Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 768/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-06-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. U. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i stwierdzenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

T. U. (dalej "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i stwierdzenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Skarżąca jednocześnie wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o

postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. -

dalej: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o

wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi

niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do

odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w

życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa

wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego

złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we

wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Należy wyjaśnić, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub

czynności może znaleźć zastosowanie jedynie w stosunku do takich aktów lub

czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przykładowo w

postanowieniu z dnia 28 września 2011 r., sygn. akt II OZ 852/11, Naczelny Sąd

Administracyjny stwierdził, że przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie

przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z

rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Natomiast w postanowieniu z dnia 10

maja 2012 r., sygn. akt II FZ 358/12, Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że

problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących,

ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy

określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje

równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone

obowiązki, oraz aktów, na postawie których jeden podmiot jest do czegoś

zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony.

W rozpoznawanej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania

została objęta decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2016 r. stwierdzająca, że J. S. podlegała obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Podkreślić należy, że zaskarżona decyzja, jako stwierdzająca istnienie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego, a więc potwierdzająca istnienie określonego

stanu rzeczy, nie mieści się w katalogu aktów, które nadają się do wykonania i

wykonania wymagają (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z

dnia 11 grudnia 2012 r. sygn. akt II GSK 1927/12 oraz z dnia 7 lutego 2014 r. sygn. akt II Gz 29/14). Decyzja objęta rozpoznawanym wnioskiem jest aktem, który nie nosi znamion wykonalności, wobec czego wniosek o jej wstrzymanie uznać należy za bezzasadny.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie -

działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji

postanowienia.