Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 859/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 2, art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 30 listopada 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na uchwałę Rady Miasta Piotrkowa Trybunalskiego z dnia 29 sierpnia 2007 roku nr XII/198/07 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulic Wolborskiej i Wierzejskiej w Piotrkowie Trybunalskim postanawia: odrzucić skargę. a.tp.


UZASADNIENIE

A. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Miasta Piotrkowa Trybunalskiego z dnia 29 sierpnia 2007 roku nr XII/198/07 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulic Wolborskiej i Wierzejskiej w Piotrkowie Trybunalskim.

W odpowiedzi na skargę Rada Miasta Piotrkowa Trybunalskiego wniosła o jej odrzucenie lub ewentualnie oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 roku, poz. 1369, dalej jako: "p.p.s.a.") w zw. z 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 roku o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.).

Co więcej w świetle art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

W niniejszej sprawie mamy do czynienia ze skargą na uchwałę Rady Miasta wniesioną na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym. Zgodnie z treścią tegoż przepisu każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

W judykaturze nie budzi wątpliwości, że do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 u.s.g. zastosowanie znajduje art. 53 § 2 p.p.s.a. Wskazany w art. 53 § 2 p.p.s.a. termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jest ostatecznym terminem do złożenia skargi do sądu administracyjnego, w sytuacji gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, bądź wprawdzie taką odpowiedź udzielił, ale została ona doręczona stronie już po upływie terminu sześćdziesięciu dni, liczonego od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie powinna być wniesiona skarga (zob. uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 maja 1998 roku, sygn. PPS 1/98, ONSA 1998/3/78; postanowienie NSA z dnia 23 kwietnia 2013 roku, sygn. I OSK 710/13, Lex nr 1309896; T. Woś, w: T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T. Wosia, Warszawa 2005, s. 244).

Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wpłynęło do organu w dniu 26 czerwca 2017 roku, a uchwałę w sprawie zajęcia stanowiska w przedmiocie wezwania do usunięcia naruszenia prawa organ podjął dopiero w dniu 30 sierpnia 2017 roku (nr XLII/550/17). Sześćdziesięciodniowy termin, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a., do złożenia skargi na uchwałę rady miejskiej rozpoczął swój bieg po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa i ekspirował z dniem 25 sierpnia 2017 roku. Natomiast skarżąca złożyła skargę w organie dopiero w dniu 2 października 2017 roku. W tej sytuacji wniesienie skargi nastąpiło z przekroczeniem terminu.

Fakt doręczenia stronie skarżącej przez organ odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa po upływie sześćdziesięciu dni od dnia skierowania tego wezwania do organu, nie otwiera terminu do wniesienia skargi.

Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi, jako wniesionej po upływie terminu.

a.tp.