Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 746/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-11-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246  par. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. R. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

D. R. wnioskiem z dnia 16 sierpnia 2010 r. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Do wniosku dołączyła dokument potwierdzający uiszczenie należnego wpisu od skargi w kwocie 200 zł.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Powołane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Zatem to rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.

Na podstawie złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, a także dokumentów przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 23 sierpnia 2010 r. (doręczone w dniu 27 sierpnia 2010 r.), ustalono, że na jej wyłącznym utrzymaniu pozostaje dwóch synów w wieku szkolnym, osiąga ona dochody z prowadzonego gospodarstwa rolnego w kwocie 1.385,74 zł rocznie, renty rodzinnej w kwocie 565,82 zł oraz świadczeń rodzinnych wypłacanych przez gminny ośrodek pomocy społecznej, które na dzień 31 października 2010 r. wynosiły łącznie 579 zł (dowód: zaświadczenie wójta z dnia 18 sierpnia 2010 r., potwierdzenie przekazu renty za lipiec 2010 r., decyzja wójta z dnia 13 listopada 2009 r.), w styczniu i lutym 2010 r. na jej rachunek bankowy przekazane zostały płatności rolne przyznane na rok 2009 w łącznej kwocie 24.913,43 zł (dowód: dwie decyzje Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 9 grudnia 2009 r., wyciągi z rachunku bankowego), jej majątek stanowi dom o powierzchni 110 m2, gospodarstwo rolne o powierzchni 58.35 ha, zabudowania gospodarskie, tj. obora o powierzchni 160 m2, stodoła o powierzchni 170 m2, garaż o powierzchni 60 m2, samochód osobowy marki [...] rok produkcji 2000 o wartości 2.200 zł, dwa ciągniki rolnicze marki [...] rok produkcji 1968 o wartości 7.000-8.000 zł i [...] rok produkcji 1974 o wartości 8.000 zł, motorower rok produkcji 2008 o wartości 1.500 zł (dowód: zaświadczenie ze starostwa powiatowego z dnia 27 sierpnia 2010 r., dowody rejestracyjne pojazdów), na rachunku bankowym na dzień 30 sierpnia 2010 r. zgromadziła środki w kwocie 1.888,62 zł (dowód: wyciąg z rachunku bankowego za okres od 1 maja do 30 sierpnia 2010 r.). Z nadesłanych dokumentów obrazujących wysokość wydatków związanych z kosztami utrzymania, tj. potwierdzenia opłat i faktur VAT za energię elektryczną, wywóz nieczystości, wodę, telefon, nakazu płatniczego w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2010, biletu miesięcznego syna, potwierdzeń opłacenia ubezpieczenia pojazdów wynika, że wydatki z tego tytułu kształtują się na poziomie około 450 zł miesięcznie. Nadto, w sierpniu 2010 r. wnioskodawczyni przeznaczyła kwotę 234,10 zł na zakup podręczników szkolnych, co potwierdzają przedłożone faktury VAT. Treść dodatkowego oświadczenia skarżącej wskazuje, że do kwoty wydatków związanych z bieżącymi kosztami utrzymania należy zaliczyć zakup gazu i paliwa, jak również żywności i ubrań. Wyjaśniła także, że środki na rachunku bankowym zamierza przeznaczyć na zakup pieca grzewczego.

Mając na uwadze powyższe uznano, że wnioskodawczyni wykazała, iż na dzień wydania niniejszego postanowienia poniesienie przez nią kosztów sądowych, spowoduje skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Wprawdzie skarżąca uiściła należny wpis od skargi to jednak jej sytuacja finansowa pozwala przyjąć, że konieczność poniesienia przez nią pozostałych kosztów sądowych będzie miała negatywny wpływ na niezbędne koszty utrzymania jej i dzieci. Za taką oceną przemawia wysokość (1.260,30 zł netto miesięcznie) i źródło osiąganych dochodów, które w znacznej części stanowią świadczenia rentowe i rodzinne, jak również kwota środków pieniężnych pozostająca do dyspozycji trzyosobowej rodziny po potrąceniu udokumentowanych stałych, koniecznych obciążeń (810,30 zł). Natomiast przyjąć należało, że środki wypłacone przez ARiMR w związku z prowadzeniem przez skarżącą gospodarstwa rolnego przeznaczane są na pokrycie wydatków z tym związanych. Okoliczność tę potwierdza przedstawiony wyciąg z rachunku bankowego, na który płatności zostały przekazane, a którego saldo końcowe wynosiło 1.888.62 zł.

Z tych względów uznano, że skarżąca spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.