Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1369/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2018-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2, § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 111
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.K. i Z.K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części zadaszenia - postanawia - odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Opisana w sentencji decyzja została doręczona Z.K. i H.K. działającej imieniem K.K. w dniu 7 listopada 2017 r. W dniu 15 listopada 2017 r. H.K. nadała w placówce pocztowej operatora wyznaczonego na adres [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zwanego dalej "WINB", wniosek o uzupełnienie zaskarżonej decyzji, zaś w dniu w 1 grudnia 2017 r. skargę opisaną w sentencji postanowienia decyzję. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] WINB odmówił uzupełnienia zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) - dalej: "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Uchybienie temu wymogowi świadczy o niedopuszczalności skargi i zobowiązuje Sąd do jej odrzucenia, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

W myśl do art. 111 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, dalej "k.p.a."), strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia, co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Rozpoznanie tego żądania, tak uwzględniające jak i odmawiające, następuje w drodze postanowienia (art. 111 § 1b k.p.a.). Jak natomiast wynika z art. 111 § 2 k.p.a., w przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w § 1b, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia.

Dokonując wykładni przepisów art. 53 § 1 p.p.s.a. oraz art. 111 § 2 k.p.a. stwierdzić należy, że w przypadku wystąpienia przez stronę postępowania administracyjnego do organu odwoławczego w terminie określonym w art. 111 § 1 k.p.a. z wnioskiem o uzupełnienie (lub sprostowanie) decyzji, termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., biegnie dopiero od dnia doręczenia stronie postanowienia organu w przedmiocie wniosku o uzupełnienie (lub sprostowanie), bez względu na sposób jego rozpoznania. Wtedy dopiero ponownie otwiera się dla stron postępowania administracyjnego, wobec uruchomienia przez jedną z nich trybu określonego w art. 111 § 1 k.p.a., dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej. Zgłoszenie wniosku, o którym mowa w art. 111 § 1 k.p.a., w terminie w nim określonym, powoduje bowiem przerwanie dotychczasowego biegu terminu do wniesienia skargi aż do dnia doręczenia postanowienia rozstrzygającego w przedmiocie wniosku, kiedy termin ten rozpoczyna bieg na nowo (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 maja 2014 r. II OSK 1089/14oraz wyrok z dnia 20 października 2015 r. II OSK 1222/15; dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Orzeczenie w przedmiocie uzupełnienia decyzji nie ma bowiem bytu samodzielnego, lecz jest ściśle związane z aktem objętym wnioskiem, gdyż może wywrzeć wpływ na jej treść. Może zatem mieć także wpływ na ewentualną decyzję strony co do wystąpienia ze skargą i samą treść takiej skargi, zwłaszcza jeżeli uwzględnić wymagania formalne tego pisma procesowego określone w art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przepis ten wymaga bowiem określenia w skardze naruszenia prawa lub interesu prawnego zaskarżanym aktem. Z tej też przyczyny w przypadku zgłoszenia przez stronę postępowania administracyjnego wniosku o uzupełnienie decyzji termin do wniesienia skargi rozpoczyna bieg dopiero od dnia doręczenia stronom postanowienia rozstrzygającego o takim żądaniu i do tego czasu wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przepis art. 111 § 2 k.p.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący i wymaga ścisłej wykładni. Zgodnie z jego treścią przyjąć zatem należy, że termin do wniesienia skargi biegnie dopiero od dnia doręczenia postanowienia określonego w art. 111 § 1b k.p.a., a wcześniej zdziałane czynności uznać należy za bezskuteczne (por. postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 10 lutego 2016 r. II SA/Rz 1207/15 i postanowienie NSA z dnia 22 listopada 2016 r. II OZ 1323/16).

Decyzję doręczono skarżącym w dniu 7 listopada 2017 r. (wtorek), przy czym złożenie wniosku o uzupełnienie decyzji z zachowaniem 14 – dniowego terminu do dokonania tej czynności skutkowało przerwaniem biegu terminu do złożenia skargi. Postanowienie odmawiające uzupełnienia decyzji zapadło w dniu 12 grudnia 2017 r., a zatem nadanie skargi w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 1 grudnia 2017 r. nastąpiło jeszcze przed rozpoczęciem biegu terminu do jej złożenia

Z tej przyczyny Sąd zobowiązany był odrzucić skargę wniesioną z uchybieniem terminu, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.