Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 205/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2018-11-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marta Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 10 marca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego w związku z zażaleniem skarżącej na postanowienie Sądu z dnia 22 marca 2018 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 listopada 2017 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2018 r. poz. 1302 – dalej w skrócie ppsa) odrzucił sporządzoną osobiście przez D. K. (dalej jako; strona, skarżącą) skargę kasacyjną od wyroku tut. Sądu z dnia 29 sierpnia 2017 r., oddalającego skargę strony na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 10 marca 2017 r. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego, z uwagi na niespełnienie przesłanki ustanawiającej tzw. przymus adwokacko-radcowski.

Następnie, postanowieniem z dnia 12 stycznia 2018 r., Sąd odrzucił wniesione przez stronę zażalenie na ww. postanowienie z dnia 13 listopada 2017 r., także sporządzone bez zachowania wymogu, o którym mowa w art. 175 w zw. z art. 194 § 4 ppsa.

Skarżąca, pismem z 8 lutego 2018 r. wniosła zażalenie na w/w postanowienie z 12 stycznia 2018 r., po rozpatrzeniu którego Sąd, postanowieniem z dnia 22 marca 2018 r., wydanym na podstawie art. 194 § 3 i art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, zażalenie odrzucił. U podstaw orzeczenia legło stwierdzenie, że skarżąca, mimo skierowanego do niej wyraźnego wezwania Sądu, nie wywiązała się z obowiązku nadesłania odpisu zażalenia oraz wskazania, czego w związku złożonym zażaleniem się domaga, jak też jakie zarzuty wobec skarżonego orzeczenia formułuje.

W kolejnym piśmie z dnia 13 kwietnia 2018 r. skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Sądu z 22 marca 2018 r., domagając się jego uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. W zażaleniu skarżąca wniosła równocześnie o przyznanie jej prawa pomocy, w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu (radcy prawnego). Taki sam zakres pomocy skarżąca wskazała na złożonym urzędowym formularzu PPF.

W związku z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 maja 2018 r. wezwano skarżącą, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ppsa, do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł. W wezwaniu zawarto pouczenie o wysokości, trybie i terminie uiszczenia wpisu, a nadto wskazano skutki niedopełnienia tego obowiązku w postaci odrzucenia zażalenia. W reakcji na wezwanie, pismem z dnia 10 czerwca 2018 r. złożyła zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu z dnia 17 maja 2018 r.

Następnie, postanowieniem z dnia 20 czerwca 2018 r. referendarz sądowy w WSA w Opolu odmówił stronie przyznania prawa pomocy. Orzeczenie powyższe nie zostało zaskarżone sprzeciwem i stało się prawomocne.

Z kolei, postanowieniem z dnia 11 września 2018 r., sygn. akt II FZ 542/18 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia.

W tym stanie rzeczy Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 27 września 2018 r. zobowiązał skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 17 maja 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia poprzez opłacenie wpisu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie doręczone zostało na adres skarżącej, do rąk dorosłego domownika (męża skarżącej) w dniu 27 września 2018 r., wobec czego termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 4 października 2018 r. Pomimo upływu terminu wpis nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu.

Warunkiem skutecznego wniesienia zażalenia jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 powołanej ustawy skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Jak wynika z akt sprawy, odpis zarządzenia o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 17 maja 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, został prawidłowo doręczony skarżącej w dniu 27 września 2018 r., co dokumentuje zawarte w aktach zwrotne potwierdzenie odbioru pisma (k. 185 akt sądowych). Powyższe oznacza, że wyznaczony termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 4 października 2018 r. Strona, mimo prawidłowego wezwania, w którym pouczono o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, należnej opłaty sądowej nie uiściła, dlatego na podstawie art. 220 § 3 ppsa zażalenie należało odrzucić.

Z tych przyczyn faktycznych i prawnych orzeczono jak w sentencji.