Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 343/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-07-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. i M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2020 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. /-/ E. Brychcy


UZASADNIENIE

B. J. i M. M. (zwani dalej: skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2020 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.

W skardze zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, której stwierdzenia nieważności domagali się w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym, tj. Wójta [...] M. z dnia [...] września 2017 r. nr [...] dotyczącej zmiany decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie gazociągu wysokiego ciśnienia oraz śluzy do czyszczenia gazociągu. Wniosek został złożony bez uzasadnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 roku, poz. 1302 z późn. zm., zwanej dalej – Ppsa), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa, w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie zaskarżonej decyzji (postanowienia) są: grożące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że to obowiązkiem strony jest wskazanie w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywołaniem trudnych do odwrócenia skutków. Strona powinna, zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji (postanowienia) przedstawić wiarygodne okoliczności wskazujące, iż przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 Ppsa faktycznie zaistnieją oraz skonkretyzować przyczyny uzasadniające możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 Ppsa.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji (postanowienia) musi być w odpowiedni sposób uzasadniony. W szczególności nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego samo powołanie się na przesłankę ustawową niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona powinna wskazać we wniosku konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie (por. postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku z dnia 5 września 2008r. II SA/Gd 652/08, LEX nr 477258). Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to NSA w postanowieniu z dnia [...] maja 2004 r., FZ [...] (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji (postanowienia) uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. W innym orzeczeniu sąd podkreślił, że wydanie postanowienia oczekiwanego przez stronę zależy od uznania sądu. W żadnym razie nie można utożsamiać obowiązku sądu dokonania oceny argumentów przedstawianych przez stronę z obowiązkiem udowodnienia braku przesłanek wstrzymania wykonania przedmiotu zaskarżenia (por. post. NSA z dnia 9 lipca 2004 r., FZ 163/04, niepubl.) (Komentarz do art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270), [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.)

Wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący nie wykazali zaistnienia przesłanek uzasadniających jej wstrzymanie, jak również w żaden sposób nie uprawdopodobnili, iż przesłanki te faktycznie występują. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia natomiast orzeczenie o wstrzymaniu wykonania decyzji.

Ubocznie zatem jedynie wskazać należy, że skarżący domagają się wstrzymania wykonania decyzji, która nie jest przedmiotem zaskarżenia, ale decyzji, której stwierdzenia nieważności domagają się w toku postępowania nadzwyczajnego. Zwrócić należy również uwagę, że decyzja o zmianie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia nie jest decyzją posiadająca przymiot wykonalności. Tymczasem, jak wskazuje się w orzecznictwie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2014 r. sygn. akt II OSK 3139/13, dostępny na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl) wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje decyzja określająca środowiskowe uwarunkowania dla realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, decyzja ta nie powoduje bowiem powstania żadnych skutków w sferze interesu prawnego strony oraz nie nakłada nowych praw lub obowiązków, które podlegałyby wykonaniu.

Jednocześnie wskazać należy, że kwestie prawidłowości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji organu I instancji nie mogą być przez Sąd przesądzane na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania. Przedmiotem badania Sądu w na tym etapie postępowania jest wyłącznie kwestia ziszczenia się przesłanek z art. 61 § 3 Ppsa. Wszelkie zarzuty wobec zapadłych w sprawie rozstrzygnięć będą bowiem podlegały ocenie Sądu dopiero na etapie merytorycznego rozpoznania skargi na rozprawie.

W świetle wskazanych okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.

/-/ E. Brychcy