Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1187/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 175 § 1, art. 177 § 1, art. 178, art. 184, art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 1435/18, o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J.P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2018 r. Nr [...] w przedmiocie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

I OZ 1187/19

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J.P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2018 r. w przedmiocie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków.

Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 13 lutego 2019 r. W dniu 19 marca 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2019 r., wraz z którym została przekazana według właściwości skarga kasacyjna skarżącej od ww. wyroku, nadana bezpośrednio na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 13 marca 2019 r. Skarga kasacyjna wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 15 marca 2019 r.

Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną, uznając ją za wniesioną po upływie ustawowego terminu.

Na ww. postanowienie skarżąca złożyła zażalenie, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Podniosła, że uznawanie za datę wniesienia skargi kasacyjnej daty jej przekazania do wojewódzkiego sądu administracyjnego nie wynika z przepisów ustawy, ale wypracowanej praktyki. Zaznaczyła, że datą decydującą o nadaniu sprawie dalszego biegu powinna być data przekazania skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zarzuciła, że przez nadmierny formalizm zamknięto jej drogę do obrony jej praw.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325), dalej p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jednocześnie w myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Przepis art. 177 § 1 p.p.s.a. określił tryb wnoszenia skargi kasacyjnej, przewidując, że środek ten wnosi się w określonym terminie do (za pośrednictwem) określonego w nim sądu. Skierowanie skargi kasacyjnej do niewłaściwego sądu administracyjnego powoduje, że nie została ona wniesiona do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie. W celu zapobiegnięcia nadmiernemu rygoryzmowi i odrzucaniu skarg kasacyjnych wniesionych do niewłaściwych sądów, w szczególności Naczelnego Sądu Administracyjnego, wypracowana została praktyka, że o zachowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej decyduje data jej przekazania przez sąd niewłaściwy do wojewódzkiego sądu administracyjnego, który wydał zaskarżone orzeczenie (por. postanowienie NSA z 29 stycznia 2015 r., II OZ 59/15). Bez tak ukształtowanej praktyki odrzuceniu podlegałyby wszystkie skargi kasacyjne wniesione do niewłaściwego sądu jako złożone niezgodnie z dyspozycją art. 177 § 1 p.p.s.a. Tym samym nie można uznać tej praktyki za nadmiernie formalistyczną i prowadzącą do zamknięcia stronie skarżącej drogi do obrony przysługującej jej praw. Zgodnie z dyspozycją art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna została wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego, od którego należy wymagać dochowania wyższych standardów w zakresie przestrzegania przepisów procedury sądowoadministracyjnej, w tym w szczególności w zakresie trybu wniesienia skargi kasacyjnej.

W niniejszej sprawie skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, w dniu 13 marca 2019 r. nadała na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną, która wpłynęła do tego sądu w dniu 15 marca 2019 r. i została przekazana do właściwego sądu w dniu 19 marca 2019 r., tj. cztery dni po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Tym samym w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy uznać, że w rozpoznawanej sprawie zaszły przesłanki odrzucenia wniesionej skargi kasacyjnej jako złożonej z uchybieniem ustawowego terminu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.