Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 69/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Oddalono skargę w części
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 3, art. 149 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 6 ust. 1
journal: Dz.U. 2015 poz 2058
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Tomasz Świstak (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi N. L. - N. na bezczynność Koła Łowieckiego w P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Koło Łowieckie w P. do rozpoznania wniosku skarżącej z dnia [...] listopada 2016 r. w części obejmującej punkt 2 wniosku w terminie 14 (czternastu) dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku, II. stwierdza, że bezczynność podmiotu zobowiązanego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Koła Łowieckiego w P. na rzecz skarżącej kwotę [...]- ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania IV. w pozostałym zakresie skargę oddala.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] listopada 2016 r. (doręczonego [...].11.2016 r.) N. L. reprezentowana przez pełnomocnika adw. K. S.-S., zwróciła się do Koła Łowieckiego w P., powołując się na przepisy art. 1 ust. 1, art. 4 ust. 1, art. 6, art. 7, art. 10 i art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1794 ze zm., dalej: u.d.i.p.), o przesłanie na adres kancelarii pełnomocnika informacji:

1) czy Koło Łowieckie w P. w okresie ostatnich 5 lat zwracało się do W. Zarządu Dróg Wojewódzkich w P. z wnioskiem o postawienie znaku ostrzegawczego [...] (dzikie zwierzęta) na odcinku drogi wojewódzkiej nr [...] pomiędzy miejscowościami O.-M. G., a jeżeli tak, czy wskazywało lokalizacje ustawienia wyżej wskazanego znaku,

2) czy w okresie od [...] kwietnia 2015 r. do [...] kwietnia 2015 r. były prowadzone zbiorowe bądź indywidualne polowania w obwodzie łowieckim nr [...] (zgodnie z aktualną mapą obwodów łowieckich woj. w. . okręgu p. stanowiącego załącznik do Dz. Urz. Woj. Wlkp. z dnia 29 sierpnia 2012 r.), a jeżeli tak to:

a. w przypadku polowań indywidualnych – o przesłanie kopii ":Książki ewidencji pobytu myśliwych na polowaniu indywidualnym" obejmującej wszystkie wpisy w powyżej podanym okresie i wszystkie podobwody, jeżeli na takie obwód łowiecki nr [...] jest podzielony,

b. w przypadku polowań zbiorowych – o przesłanie kopii protokołu sporządzonego zgodnie z § 42 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 23 marca 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków wykonywania polowań i znakowania tusz (Dz. U. Nr 61 poz. 548 ze zm.) obejmującego wszystkie wpisy w powyżej podanym okresie i wszystkie podobwody, jeżeli na takie obwód łowiecki nr [...] jest podzielony.

Podniesiono, że koło łowieckie zobowiązane jest do udzielania informacji publicznej. Wyjaśniono również, że wnioskodawczyni ów wniosek składa w związku z faktem, że w dniu [...] kwietnia 2015 r. jej mąż M. N., kierując samochodem osobowym, podczas wykonywania manewru omijania leżącej na jego pasie ruchu zwierzyny leśnej, uległ wypadkowi i wskutek odniesionych obrażeń poniósł śmierć na miejscu.

Koło Łowieckie w P. pismem z dnia [...] grudnia 2016 r., doręczonym drogą elektroniczną w dniu [...] stycznia 2017 r., odpowiadając na powyższy wniosek podało, że miejsce wspomnianego zdarzenia nie leży na terenie dzierżawionego przez Koło obwodu.

Pełnomocnik N. L. pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. skierowanym do Koła Łowieckiego w P. wskazała, że wniosek w trybie dostępu do informacji publicznej skierowany przez jej mandantkę został odebrany przez Koło w dniu [...] listopada 2016 r., a w dniu [...] grudnia 2016 r. upłynął 14-dniowy termin do udostępnienia żądanej informacji. Wskazała, że pomimo upływu 40 dni od ustawowego terminu Koło nie odpowiedziało w sposób merytoryczny na wniosek. Wyjaśniła, że pismo przesłane przez Koło w dniu [...] stycznia 2017 r. nie odpowiada na wniosek z dnia [...] listopada 2016 r. oraz nie jest podpisane przez osoby upoważnione do reprezentacji Koła.

W dniu [...] stycznia 2017 r. pełnomocnik wnioskodawczyni otrzymała pismo Koła Łowieckiego w P. z dnia [...] grudnia 2016 r., w którym wskazano, iż K. [...]" jak każde inne koło łowieckie w Polsce jest stowarzyszeniem, odpowiada na wszelką korespondencję z chwilą zebrania się Zarządu, co w przypadku tegoż Koła dzieje się raz w miesiącu. Niemniej Zarząd Koła telefonicznie uzgodnił w trybie dla wnioskodawczyni dogodnym, że podtrzymuje swe stanowisko. Ponadto wyjaśniono, że kolejne posiedzenie Zarządu Koła odbędzie się [...] lutego 2017 r. o godz. 17:00 w Gołębowie 25 w związku z czym, jeżeli wnioskodawczyni posiada jeszcze jakieś pytania Zarząd Koła służy swą pomocą i radą przewidzianą dla kół łowieckich.

Pismem z dnia [...] lutego 2017 r. N. L. reprezentowana przez pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Koła Łowieckiego w P. w przedmiocie nierozpatrzenia jej wniosku z dnia [...] listopada 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarżąca wniosła o:

- stwierdzenie w oparciu o przepis art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.), że Koło Łowieckie w P. dopuściło się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa,

- zobowiązanie na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Koła do rozpatrzenia wniosku skarżącej z dnia [...] listopada 2016 r. w terminie 14 dni,

- wymierzenie w oparciu o art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a. K. grzywny w wys. [...] zł,

- zasądzenie na podstawie art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a. na rzecz skarżącej od Koła sumy pieniężnej w wys. [...] zł,

- zasądzenie od Koła na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych,

- a nadto na podstawie art. 119 pkt 4 P.p.s.a. o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

W motywach skargi pełnomocnik skarżącej przedstawił jej stan faktyczny, by następnie stwierdzić, że pomimo upływu określonego w art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. terminu do udostępnienia informacji publicznej (co nastąpiło [...].12.2016 r.) Koło Łowieckie "[...]" nie udzieliło żądanej informacji. Podniesiono przy tym, że zostały spełnione przesłanki podmiotowe i przedmiotowe do uznania, że wniosek skarżącej powinien zostać rozpoznany w trybie dostępu do informacji publicznej. Wyjaśniono, że przepis art. 34 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1066 ze zm., dalej: P.ł.) przekazał kołom łowieckim szereg zadań z zakresu administracji publicznej. Skoro zaś podmiot ten realizuje zadania publiczne, to na podstawie art. 4 ust. 1 u.d.i.p. zobowiązany jest do udzielania informacji publicznej. Pełnomocnik skarżącej wskazał, że z uwagi na charakter realizowanych zadań z zakresu administracji publicznej to wyłącznie Koło Łowieckie w P. jest w posiadaniu wnioskowanych przez skarżącą informacji, a informacje te są informacjami publicznymi w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Uzasadniając twierdzenie o pozostawaniu przez Koło w bezczynności wskazano, że co prawda Koło wysłało dwa pisma w odpowiedzi na wniosek z dnia [...] listopada 2016 r. to nie stanowiły one odpowiedzi na treść wniosku. Koło ani nie udzieliło odpowiedzi na postawione we wniosku pytania, ani nie odmówiło udzielenia odpowiedzi. W związku z powyższym zdaniem pełnomocnika skarżącej należy uznać, że Koło Łowieckie nr [...] w P. pozostaje w bezczynności. O rażącym zaś jej charakterze przesądza fakt upływu prawie dwu i pół miesiąca od złożenia wniosku oraz okoliczność, iż dla skarżącej wnioskowana informacja jest niezwykle istotna z powodu potrzeby ustalenia wszystkich okoliczności wypadku, w którym śmierć poniósł jej mąż.

W odpowiedzi Koło Łowieckie w P. wniosło o oddalenie skargi. Wyjaśniono, że koło łowieckie jest pomiotem, który wykonuje wprawdzie zadania z zakresu gospodarki łowieckiej w imieniu Państwa, to jest stowarzyszeniem społecznym i nie zatrudnia profesjonalnych pracowników, którzy na wzór innych organów posiadają stosowne kompetencje i mogliby uczynić zadość obowiązkowi udzielenia informacji publicznej bez zbędnej zwłoki. Tym bardziej, iż wniosek skarżącej zawiera żądanie udzielenia informacji publicznej przetworzonej, co w pełni usprawiedliwia brak możliwości niezwłocznego jej udzielenia. Ponadto wskazano, że część żądań zawartych we wniosku skarżącej była bezprzedmiotowa, albowiem dotyczyła żądania udzielenia informacji dotyczącej obwodu łowieckiego nr [...], który nie jest dzierżawiony przez niniejsze Koło, w związku z czym Koło nr [...] nie posiada żadnych informacji jego dotyczących. Podniesiono też, że wnioskowana przez skarżącą informacja nie ma charakteru publicznego, albowiem służyć ma wyłącznie indywidualnemu interesowi strony, który nakierowany jest na realizację roszczenia odszkodowawczego. Przepisy u.d.i.p. nie mogą zaś służyć realizacji celów skarżącej, dla których właściwe są inne tryby postępowań, w szczególności nie są środkiem umożliwiającym pozyskanie dowodów. Zdaniem Koła intencją wnioskodawczyni jest uzyskanie odszkodowania za wypadek drogowy, a informacja publiczna w niniejszej sprawie zmierza do realizacji roszczenia z zakresu stosunków cywilnoprawnych, możliwych do załatwienia na gruncie postępowania przed sądem powszechnym. Dlatego zdaniem Koła Łowieckiego nr [...] nie doszło do bezczynności w niniejszej sprawie, a skargę należy oddalić.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga okazała się częściowo zasadna.

Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4a P.p.s.a. Oznacza to, że w sprawach indywidualnych, w których wydawane są decyzje oraz postanowienia, jak też w sprawach, w których wydawane są inne akty z zakresu administracji publicznej albo podejmowane czynności materialnotechniczne - możliwe jest zaskarżenie braku działania wymaganego od organu administracji. W przypadku skargi na bezczynność przedmiotem kontroli nie jest bowiem określony akt lub czynność organu administracji publicznej lecz obowiązek ich wydania w ustawowym terminie. Z kolei w myśl art. 149 § 1 P.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności albo stwierdzenia bądź uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, a nadto rozstrzyga w kwestii, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Dalej wskazać należy, że skarga do sądu administracyjnego na bezczynność podmiotu obowiązanego do udostępnienia informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, ponieważ zgodnie z art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 119, z późn. zm. - dalej: u.d.i.p.) przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się jedynie do decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej, a zatem K.p.a. nie ma zastosowania do pozostałych czynności podejmowanych w trybie ustawy, które mają charakter czynności materialno-technicznych z zakresu administracji publicznej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi P.p.s.a. Wprawdzie art. 52 § 3 P.p.s.a. stanowi, że warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., jest wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jednak bezczynność nie wchodzi w zakres pojęcia "akty lub czynności", a skoro ustawa nie przewiduje żadnych dodatkowych środków prawnych przeciwko czynnościom podejmowanym przez organy w ramach udzielania informacji publicznej (poza odwołaniem od decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej oraz decyzji o umorzeniu postępowania), należy uznać, że skarga na bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej jest dopuszczalna bez wzywania do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 P.p.s.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05 - dostępny pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wbrew twierdzeniom Kolegium także w powyższym zakresie brak jest zatem przesłanki do odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.).

W dalszej kolejności wyjaśnić należy, iż uprawnienie do uzyskania dostępu do informacji publicznej opiera się przede wszystkim na normie wyrażonej w art. 61 Konstytucji RP. W przepisie tym ustrojodawca zagwarantował każdemu obywatelowi prawo do uzyskania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, precyzując jednocześnie, że prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (ust. 1). Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa.

W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę na bezczynność Koła Łowieckiego w P. w przedmiocie nierozpatrzenia jej wniosku z dnia [...] listopada 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej, w którym zwróciła się o przesłanie informacji czy Koło Łowieckie w P. w okresie ostatnich 5 lat zwracało się do W. Zarządu Dróg Wojewódzkich w P. z wnioskiem o postawienie znaku ostrzegawczego [...] (dzikie zwierzęta) na odcinku drogi wojewódzkiej nr [...] pomiędzy miejscowościami O.-M. G., a jeżeli tak, czy wskazywało lokalizację ustawienia tego znaku oraz o udzielenie informacji czy w okresie od [...] kwietnia 2015 r. do [...] kwietnia 2015 r. były prowadzone zbiorowe bądź indywidualne polowania w obwodzie łowieckim nr [...] (zgodnie z aktualną mapą obwodów łowieckich woj. w. . okręgu p. stanowiącego załącznik do Dz. Urz. Woj. W. . z dnia [...] sierpnia 2012 r.). Nadto skarżąca wniosła o udostępnienie jej informacji w postaci kopii ":Książki ewidencji pobytu myśliwych na polowaniu indywidualnym" obejmującej wszystkie wpisy w powyżej podanym okresie i wszystkie podobwody, jeżeli na takie obwód łowiecki nr [...] jest podzielony oraz kopii protokołu sporządzonego zgodnie z § 42 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 23 marca 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków wykonywania polowań i znakowania tusz (Dz. U. Nr 61 poz. 548 ze zm.) obejmującego wszystkie wpisy dotyczące polowań zbiorowych w powyżej podanym okresie i wszystkie podobwody, jeżeli na takie obwód łowiecki nr [...] jest podzielony.

W związku z tym prawem materialnym, na podstawie którego należało ocenić zachowanie osób reprezentujących powyższe Koło Łowieckie w P. jest ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 2058 ze zm., dalej: u.d.i.p.), która w kompleksowy sposób reguluje zagadnienie dostępu do informacji publicznej, określa zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy stosowania ustawy oraz procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej.

Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy niezbędne jest ustalenie, czy Koło Łowieckie w P. jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej oraz czy żądane przez stronę informacje są informacją publiczną.

Zakres podmiotowy stosowania u.d.i.p. określa jej art. 4, zgodnie z którym obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym w szczególności m.in. organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, jeżeli posiadają taką informację. O tym, czy dany podmiot jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej decyduje wykonywanie przez niego zadań mających charakter publiczny.

Kwestia zaliczenia kół łowieckich do grona podmiotów objętych regulacją u.d.i.p. była przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 28 listopada 2013 r. (sygn. akt I OZ 1155/13 - publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) jednoznacznie stwierdził, że koła łowieckie są właśnie "innymi podmiotami wykonującymi zadania publiczne" w rozumieniu powyższej normy.

Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela to stanowisko. Należy bowiem zauważyć, że koła łowieckie wykonują zadania administracji państwowej związane z łowiectwem w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 1226 ze zm.). Są one podstawowymi podmiotami wydzierżawiającymi obwody łowieckie, a zatem to na nich, na dzierżawionym obwodzie, spoczywa obowiązek realizacji celów i zadań łowiectwa, tj. prowadzenia gospodarki łowieckiej rozumianej – w myśl art. 8 ust. 1 ustawy Prawo łowieckie – jako element ochrony środowiska przyrodniczego, obejmującego ochronę zwierząt łownych, gospodarowanie ich zasobami w zgodzie z zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej. Nadto koła łowieckie współpracują z jednostkami organizacyjnymi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, albowiem sporządzane przez nie roczne plany łowieckie, po zasięgnięciu opinii wójta (burmistrza lub prezydenta miasta), podlegają zatwierdzeniu przez nadleśniczego Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe.

Odnosząc się do drugiego z zagadnień istotnych dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, to jest ustalenia czy żądane przez stronę informacje są informacją publiczną zauważyć natomiast należy, iż pojęcie informacji publicznej określone jest w art. 1 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Przy wykładni tego przepisu należy kierować się treścią art. 61 Konstytucji RP, przewidującego prawo obywateli do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej i podmiotów wykonujących zadania publiczne. Prawo dostępu do informacji publicznej ma charakter powszechny, bowiem jest przyznane każdemu (art. 2 ust. 1 u.d.i.p.). Nie wymaga się zatem od osoby wykonującej to prawo wykazania interesu prawnego lub faktycznego.

Rozważając przedmiotowy aspekt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, o ile odnosi się do faktów (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 3 września 2007 r., sygn. IV SAB/Gl 28/07, dostępny jak wyżej). W myśl art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., udostępnieniu podlega informacja publiczna m.in. o majątku publicznym, w tym o majątku Skarbu Państwa, którego część stanowią zgodnie z art. 2 Prawa łowieckiego zwierzęta łowne w stanie wolnym. czy też o podmiotach zobowiązanych do udostępniania informacji publicznej i zasadach ich funkcjonowania (art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3 u.d.i.p.), do których zaliczają się koła łowieckie. Nadto w myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p., udostępnieniu podlega informacja publiczna m.in. o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Informacją publiczną jest treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich. Jest nią zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez podmioty te wytworzonych jak i tych, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań nawet, co należy podkreślić na gruncie rozpatrywanej sprawy, jeżeli nie pochodzą wprost od nich. Niezależnie od powyższego, aby konkretna informacja posiadała walor informacji publicznej, musi się odnosić do sfery faktów.

W świetle powyższych regulacji nie budzi jakichkolwiek wątpliwości sądu, że informacje i dokumenty wskazane w pkt 2 wniosku skarżącej stanowiły informacje publiczne. Skarżąca domagała się bowiem w pkt 2 pisma z dnia [...] listopada 2016 r. od Koła Łowieckiego "[...] w P. szeregu informacji dotyczących elementu publicznoprawnej działalności tego podmiotu, jakim jest prowadzenie gospodarki łowieckiej w rozumieniu art. 4 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie, w tym informacji dotyczących przeprowadzania w określonym okresie (od [...] kwietnia 2015 r. do [...] kwietnia 2015 r.) i na określonym obszarze (w obwodzie łowieckim nr [...]) polowań indywidualnych i zbiorowych, a więc pozyskiwania zwierzyny łownej stanowiącej własność skarbu Państwa oraz udostępnienie jej kopii dokumentów dotyczących tych polowań, w postaci kopii "Książki ewidencji pobytu myśliwych na polowaniu indywidualnym" obejmującej wszystkie wpisy w powyżej podanym okresie oraz kopii protokołu sporządzonego zgodnie z § 42 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 23 marca 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków wykonywania polowań i znakowania tusz.

Podkreślić w tym miejscu trzeba, iż posiadanie książki ewidencji pobytu na polowaniu indywidualnym jest ustawowym dzierżawców i zarządców obwodów łowieckich wynikającym z art. 42b ust. 1 Prawa łowieckiego, którymi co do zasady są koła łowieckie (art. 28 ust. 1 i 1a Prawa łowieckiego), zaś przekazanie dzierżawcy lub zarządcy obwodu łowieckiego protokołu z polowania zbiorowego zawierającego dane wskazane w § 42 rozporządzenia jest prawnym obowiązkiem prowadzącego polowanie zbiorowe wynikającym z § 42 ust. 3 tego samego rozporządzenia.

Oczywistym zaś w ocenie Sądu jawi się, iż obowiązek przekazywania przekazanie dzierżawcy lub zarządcy obwodu łowieckiego protokołu z polowania zbiorowego rodzi po stronie podmiotu, któremu dokument ten przekazano obowiązek jego przechowywania.

Zarówno w książce ewidencji pobytu na polowaniu indywidualnym jak i protokole z polowania zbiorowego obligatoryjnie zamieszcza się zaś informacje niewątpliwie stanowiące informację publiczną jak na przykład termin rozpoczęcia i zakończenia polowania indywidualnego oraz ilość i gatunek pozyskanej zwierzyny, czy też datę odbycia polowania zbiorowego, wyszczególnienie pozyskanej zwierzyny oraz sposób zagospodarowania pozyskanej zwierzyny.

Informacje dotyczące pozyskiwanie zwierzyny łownej stanowiącej własność Skarbu Państwa i jej zagospodarowania niewątpliwie stanowią bowiem informację o sposobie gospodarowania majątkiem państwowy. Za przyjęciem, iż informację publiczną stanowią także informacje co do miejsce i daty odbycia polowania indywidualnego bądź zbiorowego przemawia zaś okoliczność, iż polowania takowe są w świetle przepisów Prawa łowieckiego jedynymi legalnymi metodami pozyskiwania zwierzyny łownej i korzystania na cele łowieckie z mienia Skarbu Państwa.

Zauważyć w tym miejscu trzeba, iż wniosek skarżącej sformułowany był w sposób precyzyjny i pozwalający na jednoznaczne ustalenie o udostępnienie jakich informacji skarżąca wnosiła i nie zmienia tej oceny okoliczność, iż w pkt 2 lit. a wskazano, że wniosek ten dotyczy obwodu nr [...], albowiem z całokształtu tegoż wniosku jednoznacznie wynika, że była to oczywista omyłka pisarska, a cały wniosek dotyczy informacji i dokumentów związanych z polowaniami przeprowadzanymi we wskazanym w nim okresie w obwodzie łowieckiej nr [...].

Nawet zaś w przypadku literalnego odczytania podania strony w tym zakresie bezspornym pozostawało, że wnioskowane informacje miały walor informacji publicznej, co oznacza, że Koło nr [...] winno poinformować wnioskodawczynię w terminie prawem przewidzianym do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, że nie posiada żadnych informacji dotyczących polowań indywidualnych przeprowadzanych w obwodzie łowieckim nr [...], który nie jest dzierżawiony przez to Koło. Zauważyć bowiem w tym miejscu należy, iż odmowa udostępnienia informacji ma charakter aktu woli, co oznacza, iż odmówić można wyłącznie udostępnienia informacji, którą podmiot zobowiązany posiada, zaś w przypadku nieposiadania wnioskowanej informacji właściwym sposobem rozpoznania wniosku jest poinformowanie o tym strony zwykłym pismem, czego jednakże skarżony podmiot nie uczynił, ograniczając się do stwierdzenia, że miejsce zdarzenia opisanego we wniosku o udostępnienie informacji publicznej (to jest wypadku drogowego z udziałem męża wnioskodawczyni) nie leży na terenie obwodu dzierżawionego przez Koło

Podsumowując powyższe rozważania stwierdzić należy, że Koło Łowieckie "[...]" w P. powinno zakończyć zainicjowane wnioskiem strony skarżącej z dnia [...] listopada 2016 r. postępowanie w zakresie pkt 2 tegoż wniosku w sposób przewidziany prawem, to jest alternatywnie:

1. udzielić informacji publicznej, albo

2. w razie stwierdzenia, że Koło nie dysponuje żądanymi informacjami i dokumentami będącymi ich nośnikiem udzielić wnioskodawczyni odpowiedzi w formie zwykłego pisma, albo

3. w razie stwierdzenia, iż środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku powiadomić pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazać w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie i następnie – o ile wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu - postępowanie umorzyć, albo

4. odmówić udzielenia informacji.

Przedstawionym powyżej wymogom Koło Łowieckie "[...]" nie sprostało, co oznacza, że organ ten pozostaje w tym zakresie w bezczynności.

Wbrew twierdzeniom Koła Łowieckiego "[...]" w P. przedstawionym w odpowiedzi na skargę żądana w pkt 2 wniosku informacja nie miała przy tym charakteru przetworzonego, a zatem nie zaistniała podstawa do badania na mocy art. 3 ust. 1 wymienionej ustawy, czy w rozpatrywanej sprawie uzyskanie omawianych danych jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Pojęcie informacji przetworzonej nie jest wprawdzie zdefiniowane w ustawie o dostępie do informacji publicznej, ale w orzecznictwie sądowym pojęcie to jest w przeważającym zakresie definiowane jako taka informacja publiczna, która została opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie kryteriów wskazanych przez żądającego udostępnienia informacji publicznej. Informacja przetworzona będzie więc informacją, która została przygotowana specjalnie dla wnioskodawcy według podanych przez niego kryteriów (np. w formie tabelki). Wykaz taki byłby specjalnie stworzony na potrzeby wnioskodawcy według jego żądania (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 1942/09, – dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). "Przetworzenie" informacji, o jakim mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej polega na dokonaniu zmian w jej treści, a nie na odjęciu z jakiegoś dokumentu elementów niezwiązanych z jego treścią (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 1258/08, LEX nr 478697). Informacją przetworzoną będzie zatem taka informacja, co do której podmiot zobowiązany do jej udzielenia nie dysponuje taką "gotową" informacją na dzień złożenia wniosku, ale jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności. Reasumując informacja będzie miała charakter informacji przetworzonej w sytuacji gdy jej udostępnienie co do zasady wymaga dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych itp. połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych.

Nie stanowi zaś przesłanki dla uznania informacji publicznej za informację przetworzoną okoliczność, iż jej udostępnienie w sposób zawnioskowały przez stronę wymaga sporządzenia kopii określonych dokumentów, względnie ich anonimizacji. W dalszym ciągu chodzi bowiem o informację, której udostępnienie nie wymaga jakichkolwiek analiz, obliczeń, zestawień statystycznych itp., a jedynie prostego odnalezienia jej w zbiorze dokumentów do przechowywania, których adresat wniosku jak wykazano powyżej jest prawnie zobowiązany.

W ocenie Sądu sporządzenie kopii określonych konkretnych dokumentów nie powinno być zaliczane do kategorii informacji przetworzonej, a to z tego względu na to, że ich sporządzenie nie prowadzi do powstania nowych informacji, składających się z cząstkowych informacji prostych.

Podkreślić w tym miejscu należy, iż jakiegokolwiek znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy nie miały argumenty podnoszone przez podmiot zobowiązany w odpowiedzi na skargę jakoby doszło po stronie skarżącej nadużycia prawa do informacji publicznej poprzez zażądanie w tym trybie udostępnienia informacji wprawdzie publicznych, lecz przeznaczonych dla celów prywatnych, to jest na potrzeby ewentualnych roszczeń odszkodowawczych wnioskodawczyni. Podkreślić bowiem należy, że okoliczności związane z motywacją osoby ubiegającej się o udostępnienie informacji publicznej pozostają w świetle u.d.i.p. irrelewantne prawnie, skoro osoba żądająca udostępnienia informacji publicznej nie musi się wykazać jakimkolwiek interesem prawnym lub faktycznym, aby informację taką otrzymać.

Mając powyższe na względzie Sąd po stwierdzeniu, że Koło Łowieckie w P. dopuściło się bezczynność w wyżej wymienionym zakresie na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zobowiązał je do załatwienia wniosku skarżącej w tej części (obejmującej pkt 2 wniosku), w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku (pkt I. wyroku), co oznacza po stronie podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji konieczność albo jej udostępnienia w tym terminie, albo wydania w tym terminie odpowiedniego rozstrzygnięcia przewidzianego przepisami u.d.i.p.

Jednocześnie zauważyć należy, iż nie stanowiła informacji publicznej informacja czy Koło Łowieckie w P. w okresie ostatnich 5 lat zwracało się do W. Zarządu Dróg Wojewódzkich w P. z wnioskiem o postawienie znaku ostrzegawczego [...] (dzikie zwierzęta) na odcinku drogi wojewódzkiej nr [...] pomiędzy miejscowościami O.-M. G., a jeżeli tak, czy wskazywało lokalizacje ustawienia wyżej wskazanego znaku. Jakikolwiek przepis prawa nie nakłada bowiem na koła łowieckie obowiązków związanych z administrowanie drogami publicznymi, w tym w szczególności z ustalaniem organizacji ruchu na tych drogach i zapewnienia ich odpowiednich oznaczeń, jak też nie ustanawia szczególnych uprawnień kół łowieckich w tym zakresie.

Co za tym idzie ewentualna aktywność członków osób reprezentujących koło łowieckie w zakresie składania do właściwych organów wniosków co do organizacji ruchu drogowego i postulowania umieszczania znaków drogowych nie może być oceniana jako powiązana z wykonywaniem przez koło łowieckie zadań publicznych, co oznacza, że informacje o tego rodzaju aktywności, względnie o braku takowej aktywności, nie mają charakteru informacji publicznych w rozumieniu ustawy.

Co za tym idzie wniosek skarżącej o udostępnienie informacji nie mającej charakteru informacji publicznej nie rodził po stronie podmiotu, do którego był skierowany obowiązku rozpoznania go w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, jedynie bowiem informacja podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie, co oznacza, że do informacji nie należących do tej kategorii przepisów u.d.i.p. nie stosuje się w jakimkolwiek zakresie.

Powyższe oznacza, iż w zakresie rozpoznania pkt 1 podania z dnia [...] listopada 2016 r. Koło Łowieckie w P. nie pozostawało i nie pozostaje w bezczynności.

Sąd uznał także, iż stwierdzona bezczynność podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Zaznaczyć należy, iż w ocenie Sądu podmiot ten nie rozpoznał podania strony w sposób przewidziany przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej nie ze złej woli lub w wyniku rażącego zaniedbania swoich obowiązków, a jedynie z uwagi na błędne przeświadczenie, iż pismo wnioskodawczyni nie podlega rozpoznaniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, który to pogląd w części dotyczącej pkt 1 wniosku okazał się trafny.

Wobec oceny, iż zaistniała bezczynność podmiotu zobowiązanego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa Sąd nie uwzględnił zawartego w skardze wniosku o wymierzenie Kołu Łowieckiemu grzywny określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. oraz zasądzenie na podstawie art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a. na rzecz skarżącej od Koła sumy pieniężnej w wys. [...] zł.

Powyższe uzasadniało oddalenie skargi w tym zakresie na podstawie art. 151 P.p.s.a.

Sąd na podstawie art. 200 P.p.s.a. i art. 205 § 1 P.p.s.a. zasądził od Koła Łowieckie w P. na rzecz skarżącej kwotę [...]zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt III. wyroku). Na kwotę ta złożyły się wpis od skargi, w wysokości [...] zł wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika w wysokości [...] zł oraz opłata skarbowa od udzielonego mu pełnomocnictwa w wysokości [...] zł.

Sąd orzekł na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 P.p.s.a., według którego sprawa może być rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.