Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 720/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Skarżony organ: Prezes Agencji Rynku Rolnego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie asesor WSA Aneta Opyrchał, asesor WSA Marian Wolanin (spr.), Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lipca 2006 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Rolnego M. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie kwoty mlecznej - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. Nr [...] Prezes Agencji Rynku Rolnego utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w P. z dnia [...] listopada 2005 r. o odmowie przyznania indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej dla dostawcy hurtowego Przedsiębiorstwa Rolnego M. sp. z o.o. w S.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdzono, że Przedsiębiorstwo Rolne M. sp. z o.o. w S., złożyło w dniu 23 listopada 2005 r. do organu pierwszej instancji, wniosek o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy, dołączając zaświadczenie o ilości skupionego mleka w okresie od kwietnia do listopada 2006 r. Przy uwzględnieniu ilości skupionego mleka za okres od kwietnia do października 2006 r. ustalono, że skarżący sprzedał mleko w ilości 769 873 kg, natomiast na dzień 31 marca 2005 r. skarżący był właścicielem indywidualnej ilości referencyjnej dostaw mleka w wysokości 905 323 kg. Przy zestawieniu obu wielkości, Prezes Agencji Rynku Rolnego podtrzymał rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji o niespełnieniu przez skarżącego ustawowego warunku zwiększenia wielkości sprzedaży o 5000 kg ponad, stanowiącą dotychczas własność skarżącego, indywidualną ilość referencyjną sprzedaży mleka za podane przez skarżącego miesiące poprzedzające miesiąc, w którym złożono wniosek o przyznanie ilości referencyjnej z krajowej rezerwy. Organ drugiej instancji wskazał bowiem, iż przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy jest uzależnione od przekroczenia przez wnioskodawcę ilości sprzedaży mleka o 5000 kg ponad, stanowiącą jego własność na dzień 31 marca poprzedzającego rok kwotowy, indywidualną ilość referencyjną sprzedaży mleka, stosownie do art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz.U. z 2005 r. Nr 244, poz. 2081) i rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 czerwca 2005 r. w sprawie wielkości zwiększenia sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych (Dz.U. Nr 106, poz. 900).

W skardze na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] lutego 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Przedsiębiorstwo Rolne M. sp. z o.o. w S. zarzuciło naruszenie art. 16 i nast. ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych poprzez błędną jego wykładnię oraz naruszenie przepisów tej ustawy poprzez wprowadzenie ograniczenia czasowego dla rozpatrywania wniosków, a także naruszenie art. 35 kpa, skutkujące poniesieniem przez skarżącego szkody mogącej doprowadzić do niewypłacalności spółki. W motywach uzasadnienia skargi wskazano na trzykrotne składanie wniosków o przyznanie ilości referencyjnej z krajowej rezerwy – w dniu 1 lipca, 23 listopada i 1 grudnia 2005 r., i za każdym razem organy odmawiały przyznania wnioskowanej ilości. Zarzucono nieprawidłową interpretację art. 16 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych, poprzez przyjmowanie przez organy orzekające konieczności faktycznego przekroczenia przez wnioskodawcę posiadanej na własność ilości referencyjnej o co najmniej 5000 kg, a następnie udokumentowanie tego przekroczenia ale z wyłączeniem miesiąca, w którym złożono wniosek o przyznanie ilości referencyjnej z krajowej rezerwy. Zdaniem skarżącego, treść art. 16 powołanej ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych uzasadnia twierdzenie, że wystarczające jest przekroczenie stanowiącej własność producenta ilości referencyjnej nawet w wymiarze wyliczenia szacunkowej średniorocznej sprzedaży mleka, na podstawie dotychczasowej sprzedaży w danym roku kwotowym do chwili złożenia wniosku. Skarżący zarzucił również opieszałość organu odwoławczego, skutkującą pozbawieniem możliwości nabycia przez skarżącego stosownej ilości referencyjnej od innych producentów. W konsekwencji wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji i zobowiązanie organu do przyznania indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy.

W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Rynku Rolnego wniósł o jej oddalenie, przytaczając motywy odmownego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy zaznaczyć, iż regulacje prawne dot. przyznawania indywidualnej ilości referencyjnej dostaw mleka i przetworów mlecznych mają charakter reglamentacyjny, ograniczający produkcję do rozmiarów wyznaczonych przez organy Unii Europejskiej dla każdego z członków Unii, jako dostosowanych do ogólnounijnego zapotrzebowania.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz.U. z 2005 r. Nr 244, poz. 2081), w przypadku producenta rozwijającego produkcję mleka warunkiem przydziału indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy w danym roku kwotowym jest zwiększenie sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych w stosunku do indywidualnej ilości referencyjnej stanowiącej własność producenta w dniu 31 marca roku kwotowego poprzedzającego rok kwotowy, w którym złożono wniosek o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy.

Według zaś art. 16 ust. 2 powołanej ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych, zwiększenie sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych producent dokumentuje fakturami lub innymi dokumentami potwierdzającymi sprzedaż mleka lub przetworów mlecznych za okres co najmniej 3 kolejnych miesięcy danego roku kwotowego poprzedzających miesiąc, w którym złożono wniosek o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy.

Stosownie zaś do §1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 czerwca 2005 r. w sprawie wielkości zwiększenia sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych (Dz.U. Nr 106, poz. 900) w zw. z art. 18 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych, wielkość zwiększenia sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych przez dostawców hurtowych i dostawców bezpośrednich, na podstawie której są przyznawane indywidualne ilości referencyjne z krajowej rezerwy, wynosi 5.000 kg.

Powyższe wskazuje, iż uzyskanie indywidualnej ilości referencyjnej dostaw mleka z krajowej rezerwy jest uwarunkowane zwiększeniem przez producenta, o co najmniej 5000 kg, sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych ponad, stanowiącą dotychczas własność producenta, ilość referencyjną na koniec roku kwotowego poprzedzającego rok, w którym wnioskowane jest przydzielenie ilości referencyjnej z krajowej rezerwy. Zwiększenie sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych musi jednak nastąpić przed miesiącem, w którym składany jest wniosek o przyznanie ilości referencyjnej z krajowej rezerwy, skoro dokumentowanie zwiększenia sprzedaży ma dotyczyć okresu co najmniej 3 kolejnych miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym złożono wniosek o przyznanie ilości referencyjnej z krajowej rezerwy.

Z treści art. 16 ust. 4-6 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych wynika natomiast, iż określana przez dyrektora oddziału Agencji Rynku Rolnego oszacowana średnioroczna sprzedaż mleka lub przetworów mlecznych w danym roku kwotowym za okres co najmniej 3 kolejnych miesięcy danego roku kwotowego poprzedzających miesiąc, w którym złożono wniosek o przyznanie ilości referencyjnej z krajowej rezerwy, służy ustaleniu wysokości indywidualnej ilości referencyjnej, która ma być przyznana z krajowej rezerwy.

O ile zatem, przyznanie ilości referencyjnej z krajowej rezerwy jest uzależnione od zwiększenia sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych ponad, stanowiącą dotychczas własność producenta, ilość referencyjną (tj. na dzień 31 marca roku kwotowego poprzedzającego rok kwotowy, w którym złożono wniosek), o tyle sposób dokumentowania tego zwiększenia, i na tej podstawie ustalanie wysokości ilości referencyjnej, jaka ma być przyznana z rezerwy krajowej wskazują, iż zwiększenie sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych musi nastąpić przed rozpoczęciem się miesiąca, w którym składany jest wniosek o przyznanie ilości referencyjnej z krajowej rezerwy.

Wprawdzie, przepis art. 16 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych, dotyczy producentów rozwijających produkcję mleka, a więc takich, którzy zwiększają tę produkcję, to jednak warunkiem przyznania ilości referencyjnej z krajowej rezerwy jest faktyczne zwiększenie sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych w okresie poprzedzającym miesiąc, w którym złożono wniosek o przyznanie ilości referencyjnej z krajowej rezerwy, a nie zakładane zwiększenie sprzedaży, szacowane na podstawie obliczanej średniorocznej sprzedaży w danym roku kwotowym. Przyjęcie zaś w art. 16 ust. 2 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych okresu czasu co najmniej 3 kolejnych miesięcy z danego roku kwotowego oznacza nie tylko określenie minimalnej perspektywy czasowej do wyliczania podstawy służącej ustaleniu wysokości ilości referencyjnej przyznawanej z krajowej rezerwy, ale również ogranicza czasowo dostępność wnioskowania o przyznanie ilości referencyjnej z krajowej rezerwy w ten sposób, iż wniosek może być skutecznie złożony dopiero po upływie co najmniej 3 miesięcy danego roku kwotowego, przy wykazaniu, iż w tym okresie 3 miesięcy producent zwiększył ilość sprzedanego mleka lub przetworów mlecznych o ustaloną, przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w drodze rozporządzenia, wysokość ponad ilość referencyjną stanowiącą własność producenta na dzień 31 marca roku kwotowego poprzedzającego rok, w którym złożono wniosek. Ponadto, ustawowy obowiązek dokumentowania zwiększenia sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych za omawiany okres co najmniej 3 kolejnych miesięcy, poprzedzających miesiąc, w którym złożono wniosek o przyznanie ilości referencyjnej z krajowej rezerwy, ogranicza czasowo dostępność takiego wnioskowania poprzez dopuszczalność skutecznego złożenia wniosku dopiero w kolejnym miesiącu, następującym po miesiącu w którym zwiększono sprzedaż.

Nie można zatem podzielić poglądu skarżącego, o skutecznym wnioskowaniu o przyznanie ilości referencyjnej z krajowej rezerwy już z dniem zwiększenia sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych wobec stanowiącej dotychczas własność skarżącego ilości referencyjnej w dniu 31 marca 2005 r. Tym bardziej, nie znajduje uzasadnienia w treści art. 16 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych, twierdzenie skarżącego o ustalaniu faktu zaistnienia zwiększenia sprzedaży mleka lub przetworów mlecznych na podstawie szacowanej średniorocznej wielkości sprzedaży wyliczonej z wielkości sprzedaży dokonanej w okresie poprzedzającym wnioskowanie o przyznanie ilości referencyjnej z krajowej rezerwy.

Skoro więc skarżący nie udokumentował faktycznego zwiększenia sprzedaży mleka o 5000 kg ponad stanowiącą jego własność w dniu 31 marca 2005 r. ilość referencyjną w wysokości 905 323 kg mleka, w ustawowo możliwym do uwzględnienia okresie od kwietnia do października 2005 r., ponieważ wniosek został złożony w miesiącu listopadzie 2005 r., zaskarżona decyzja Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] lutego 2006 r. odpowiada prawu.

W odniesieniu do zarzutu opieszałego rozpatrywania sprawy przez organ odwoławczy z naruszeniem art. 35 kpa, należy wskazać, iż skarżącemu przysługiwało prawo do zaskarżenia bezczynności organu odwoławczego, z którego skarżący nie skorzystał. Podnoszona przez skarżącego opieszałość organu odwoławczego nie stanowi bowiem dla Sądu podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji tylko z tej przyczyny, jeżeli decyzja nie jest dotknięta wadami prawnymi. O tym zaś, jakie roszczenia mogą przysługiwać skarżącemu wobec organu odwoławczego, nie rozstrzyga sąd administracyjny, lecz sąd cywilny.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.