Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 260/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2007-05-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości
Powołane przepisy: article: art. 145  par. 1  pkt 1  lit.  c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 4 pkt 2
journal: Dz.U. 2006 nr 155 poz 1109
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych  w celu złagodzenia skutków suszy

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Krzysztof Gruszecki Sędziowie: sędzia WSA Grażyna Malinowska – Wasik (spr.) sędzia WSA Małgorzata Włodarska Protokolant Magdalena Tambelli po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 maja 2007 r. przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Bydgoszczy Wandy Kłosowskiej sprawy ze skargi Grzegorza P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] 2007 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w związku z suszą 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy P. z dnia [...] 2006 r., nr [...] 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 260/07

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 2007 r., nr [...] Samorządowe Kolegium-Odwoławcze w T. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy P. z dnia [...] 2006 r., nr [..] w sprawie odmowy przyznania Grzegorzowi P. świadczenia w postaci dodatku do zasiłku celowego w związku z suszą w 2006 r. w wysokości 392 zł. W motywach decyzji organ podniósł, iż przy ustaleniu szkody w użytkach zielonych, o której mowa w § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy (Dz.U. Nr 155, poz. 1109) oparł się na protokole Gminnej Komisji do spraw szacowania zakresu szkód spowodowanych klęską suszy, w którym nie wykazano żadnych strat w tychże użytkach. Dodał przy tym, iż ustalenia zawarte w protokole wyżej wskazanej komisji są wiążące dla organów administracji, zaś wnioskodawca zaakceptował je bez zastrzeżeń, składając stosowny podpis na protokole.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, nazwanej błędnie odwołaniem, Grzegorz P., wskazał, iż w związku z suszą był zmuszony do zakupu siana dla posiadanych przez niego dwóch krów. Obok strat w uprawach zbożowych poniósł on bowiem również straty na łąkach, których nieuwzględniono w protokole.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 145 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270;

z późn. zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", zaskarżona decyzja podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Badając pod tym kątem zaskarżoną decyzję należało stwierdzić, iż doszło w niniejszej sprawie do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Materialno-prawną podstawą rozpoznania niniejszej sprawy są przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy (Dz. U. Nr 155, poz. 1109). Zgodnie z § 4 pkt 2 tegoż rozporządzenia

po wszczęciu postępowania w sprawie udzielenia pomocy kierownik ośrodka pomocy społecznej ustala średnią wysokość szkód w danym gospodarstwie rolnym

na podstawie protokołu oszacowania szkód sporządzonego przez komisję powołaną przez wojewodę na podstawie § 20 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia

30 stycznia 1996 r. w sprawie szczegółowych kierunków działań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz sposobów ich realizacji, przekazanego przez wojewodę za pośrednictwem wójta (burmistrza, prezydenta miasta).

Protokół, o którym mowa w wyżej wskazanym przepisie jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 76 § 1 k.p.a, a zatem przysługuje mu domniemanie prawdziwości. Organ prowadzący postępowanie nie może wobec tego swobodnie oceniać ani kwestionować jego treści, nie przeprowadzając dowodu przeciwko prawdziwości zawartych w nim informacji. Wprawdzie inicjatywa przeprowadzenia takiego dowodu spoczywa na stronie postępowania, jednakże nie zwalnia to całkowicie organu od podejmowania z urzędu czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.

W myśl art. 77 § 1 k.p.a., organ prowadzący postępowanie jest obowiązany wyczerpująco zebrać materiał dowodowy. Wynika z tego, że jeżeli w sprawach,

w których na stronie spoczywa ciężar wskazania konkretnych faktów i zdarzeń,

z których wywodzi ona dla siebie określone skutki prawne, twierdzenia strony w tym zakresie są ogólnikowe i lakoniczne, obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie jest wezwanie strony do uzupełnienia i sprecyzowania tych twierdzeń.

Z treści złożonego przez stronę odwołania od decyzji organu I instancji wynikać może, iż kwestionuje ona treść protokołu w zakresie nieujęcia w nim strat w użytkach zielonych, które to straty pociągnęły za sobą konieczność dokupienia siana

dla posiadanych przez skarżącego krów. Organ II instancji powinien w związku z tym zobowiązać skarżącego do wskazania dowodów przeciwko treści protokołu, świadczących o tym, iż poniósł o straty uprawniające go, zgodnie z § 5 pkt 2 rozporządzenia, do otrzymania zwiększonej pomocy finansowej.

Rozpatrując niniejszą sprawę należy również zauważyć, iż przedłożone Sądowi akta administracyjne nie zawierają dokumentu świadczącego, o tym, iż w przypadku Grzegorza P. spełnione zostały wymogi określone w § 2 pkt 1 rozporządzania, a zatem, że on albo inny z członków jego rodziny jest rolnikiem, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników, podlegającym temu ubezpieczeniu z mocy ustawy. Tym samym nie wiadomo, czy organ odwoławczy dokonywał jakichkolwiek ustaleń w tym przedmiocie.

W aktach sprawy brakuje również dokumentów, z których wynikałoby, iż skarżący faktycznie posiada bydło oraz dokumentów, które pozwalałyby na ustalenie powierzchni użytków rolnych, a w szczególności tego czy w skład gospodarstwa rolnego skarżącego wchodzą w ogóle użytki zielone.

Wreszcie żaden z organów nie umożliwił stronie przed wydaniem rozstrzygnięcia, wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie materiałów. Naruszając zasadę zapewnienia stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania.

Zdaniem Sądu, niedopełnienie powyższych czynności powoduje, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja Wójta Gminy P. zostały wydane bez wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności faktycznych, bez wyczerpującego zebrania, rozpatrzenia i oceny całokształtu materiału dowodowego, a zatem z naruszeniem przepisów art. 7, 75, 77 § 1, art. 86 i 80 k.p.a., jak również z naruszeniem art. 10 k.p.a., co zdaniem sądu mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Z tych względów, uznając jednocześnie, że przed wydaniem ponownego rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie niezbędne jest uzupełnienie materiału dowodowego w znacznej części, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.) orzeczono o uchyleniu zaskarżonej decyzji jak i decyzji poprzedzającej.