Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 414/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-10-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 1, art. 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 25 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 1 czerwca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie zmiany zezwolenia na urządzenie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia odmówić "B" Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w B. przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 września 2010 r. wydanym przez referendarza sądowego odmówiono "A" Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością

w B. przyznania prawa pomocy, wskazując, że aktywa spółki wystarczą na pokrycie pełnych kosztów postępowania.

Sprzeciw od tego postanowienia wniosła "B" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w B..

Uwzględniając fakt, że wniesiony sprzeciw nie podlegał odrzuceniu, zgodnie z dyspozycją art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowienie, od którego wniesiono sprzeciw utraciło moc, a sprawa podlegała rozpatrzeniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Z kolei art. 246 § 2 pkt 2 powołanej ustawy stanowi, iż osobie prawnej, także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, jeżeli ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż jego trudna sytuacja materialna uzasadnia wyjątkowe traktowanie.

Biorąc pod uwagę całokształt stanu faktycznego sprawy oraz obowiązujący stan normatywny Sąd uznał, iż skarżąca spółka nie wykazała, iż spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy. Nie wykazała bowiem, iż posiadane przez nią jakiekolwiek aktywa finansowe nie wystarczają na pokrycie kosztów postępowania sądowego, a po uiszczeniu określonej kwoty tytułem kosztów sądowych nie będzie w stanie utrzymać płynności finansowej.

Za zasadnością wniosku skarżącej nie przemawia w szczególności wykazanie straty za 2009r. Strata z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej nie oznacza bowiem, iż podmiot traci płynność finansową i nie jest w stanie regulować własnych, wymagalnych zobowiązań; strata oznacza jedynie nadwyżkę sumy kosztów uzyskania przychodów nad osiągniętymi przychodami.

Co istotne, skarżąca nie wskazała, iż z uwagi na złą sytuację finansową zaprzestano prowadzenia działalności gospodarczej bądź złożono wniosek o ogłoszenie upadłości spółki. Tym samym uznać należy, iż skarżąca nadal funkcjonuje w obrocie gospodarczym, co wiązać się musi z koniecznością regulowania zobowiązań natury publicznoprawnej jak i prywatnoprawnej. Sąd wskazuje nadto, że za zasadnością złożonego wniosku nie przemawia wartość środków trwałych oraz stan sald na rachunku bankowym spółki, jeśli zestawić go z wysokością obciążeń finansowych, jakie skarżąca musi ponieść w konkretnym postępowaniu, tj. wpis stały wynoszący w tego rodzaju sprawach 200 zł. (§2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Wzięto przy tym pod uwagę całość kosztów związanych z tym, iż spółka wniosła 37 skarg na decyzje Dyrektora Izby Celnej – a co za tym idzie łączna suma należnych wpisów wynosi 7 400 zł.

Należy zwrócić uwagę, że skarżąca jako spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, posiada kapitał zakładowy w wysokości 1 000 000 zł oraz środki trwałe o wartości 5.465.522,64 zł (na dzień 31 grudnia 2009 r.). Na koniec 2009r. posiadała środki pieniężne w kasie i na rachunku bankowym w łącznej kwocie 391.834,80 zł, saldo jej rachunku na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosiło 260.328,63 zł. Ponadto w 2009r. skarżąca uzyskała przychód

w wysokości 2.671.731 zł, który znacznie przewyższa wysokość kosztów postępowania w niniejszej sprawie.

Zatem uznać należało, iż wnioskodawca w toku prowadzonego postępowania nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.

W tym stanie Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 260 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.