Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 1144/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2005-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 624  Powszechny obowiązek obrony kraju
Skarżony organ: Komisja Lekarska
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący NSA Jacek Hyla Sędziowie WSA Alina Dominiak Asesor WSA Krzysztof Gruszecki (spr.) Protokolant Hanna Tarnawska po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. O. na decyzję Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej z dnia 21 marca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie zdolności do służby wojskowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może podlegać wykonaniu.


UZASADNIENIE

3 II SA/Gd 1144/02

U z a s a d n i e n i e

Decyzją z dnia 21 marca 2002 r. Nr [...] Wojewódzka Komisja Lekarska na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2002 r. Nr 21, poz. 205) oraz § 1 ust. 1 pkt 1-4 i § 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca

1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. Nr 57, poz. 278) i art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu odwołania A. O. utrzymała w mocy orzeczenie Powiatowej Komisji Lekarskiej z dnia 22 lutego 2002 r. Nr [...] w sprawie uznania odwołującego się za zdolnego do czynnej służby wojskowej.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia stwierdzono, że Wojewódzka Komisja Lekarska na posiedzeniu z dnia 21 marca 2002 r. w oparciu o akta sprawy oraz na podstawie informacji uzyskanych od A. O. i dostarczonych wyników badań lekarskich stwierdziła u poborowego schorzenia określone w § 30 pkt 1 Wykazu chorób i ułomności przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do czynnej służby wojskowej, to jest alergiczny nieżyt nosa bez zaburzeń w badaniu spirometrycznym przyjmując, że wymienione schorzenie nie czyni poborowego niezdolnym do czynnej służby wojskowej.

Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł A.O. stwierdzając, że zaskarżone orzeczenie ma charakter powierzchowny, gdyż przyjęte schorzenie jest jednym z wielu, na które on cierpi i nie wyobraża on sobie wykonywania w tym stanie zdrowia podstawowych obowiązków żołnierza służby zasadniczej.

W odpowiedzi na powyższą skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) i art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, rozstrzygając w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W myśl postanowień art. 26 ust. 1 ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej określenie zdolności poborowych do czynnej służby wojskowej należy do powiatowych i wojewódzkich komisji lekarskich z zastrzeżeniem postanowień art. 29 tej ustawy i przebiega zgodnie z zasadami postępowania określonymi w rozporządzeniu w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej. Nie wyłącza to jednak obowiązywania w tym zakresie postanowień ogólnych zasad określonych w kodeksie postępowania administracyjnego. Zgodnie natomiast z postanowieniami § 2 rozporządzenia w sprawie zasad określenia zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach:

1. Orzeczenie o zaliczeniu danej osoby do jednej z kategorii, o których mowa w § 1, właściwe komisje lekarskie wydają na podstawie badania lekarskiego fizycznej i psychicznej zdolności tej osoby do odpowiedniego rodzaju służby wojskowej, z uwzględnieniem wyników badań specjalistycznych, a w razie potrzeby również obserwacji szpitalnej – według wykazu chorób i ułomności, stanowiącego załącznik nr 1 do rozporządzenia.

2. W razie stwierdzenia kilku chorób i ułomności przy określaniu zdolności do czynnej służby wojskowej rozpatruje się łącznie wszystkie ograniczenia spowodowane tymi chorobami i ułomnościami. Osobę badaną można w takim wypadku zaliczyć do niższej kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej, niż wynikałoby to z kategorii zdolności ustalonej dla poszczególnych chorób i ułomności; w takim wypadku decyduje ocena ogólnej sprawności psychofizycznej badanego.

Zgodnie z postanowieniami objaśnień do § 30 pkt 1-3 tegoż rozporządzenia stwierdzenie wystąpienia:

- przewlekłego całorocznego alergicznego nieżytu górnych dróg oddechowych, nieznacznie upośledzającego sprawność ustroju,

- przewlekłego całorocznego alergicznego nieżytu górnych dróg oddechowych, znacznie upośledzającego sprawność ustroju,

- sezonowego alergicznego nieżytu nosa,

powinno być rozpoznawane na podstawie wyników testów skórnych zgodnych ze stanem klinicznym w chwili badania. Właściwe rozpoznanie jednej z wymienionych wyżej chorób jest o tyle istotne, że ma wpływ na zakwalifikowanie poborowego do określonej kategorii zdrowia.

W rozpatrywanym przypadku w aktach sprawy brak jest wyników testów skórnych zgodnych ze stanem klinicznym w chwili badania. Brak jest również dokumentów, na które powołuje się skarżący, a które stanowiły załącznik do odwołania. W związku z tym należy stwierdzić, że nie wiadomo w rozpatrywanej sprawie jakimi kryteriami kierował się organ odwoławczy przy podejmowaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Takie postępowanie organu administracji nacechowane jest znamionami dowolności i w sposób istotny narusza zasadę prawdy obiektywnej wynikającą z postanowień art. 7 i 77 K.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania.

W zaskarżonym orzeczeniu w żadnym zakresie nie ustosunkowano się również do zarzutów podniesionych w odwołaniu. Nie uzasadniono również dlaczego stwierdzony przewlekły całoroczny alergiczny nieżyt dróg oddechowych nie stanowi przeszkody do uznania poborowego za zdolnego do służby wojskowej. Naruszono więc w sposób istotny postanowienia art. 107 K.p.a. określającego jakie elementy powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne decyzji administracyjnej.

Dlatego też przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ administracji powinien podjąć działania zmierzające do wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności stanu faktycznego zgodnie z przywołanymi wyżej postanowieniami art. 7 i 77 K.p.a., oraz dokonać ich rzeczowej oceny ze wskazaniem czym kierowano się przy wydawaniu konkretnego orzeczenia.

Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności Sąd na podstawie art. 145 § 1

pkt 1 lit.c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

Biorąc pod uwagę skutki prawne jakie może wywołać w obrocie prawnym zaskarżona decyzja, Sąd na podstawie art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdził, że nie może ona podlegać wykonaniu.