Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 3378/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-02-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 634  Sprawy kombatantów, świadczenia z tytułu pracy przymusowej
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Rafał Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Maciej Dybowski As. Sąd. Lilianna Drewniak-Żaba (spr.) Protokolant Referent Tatiana Gajdzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2004 r. sprawy ze skargi B.R. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] Nr [...], II. zasądza od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na rzecz skarżącej kwotę 10 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/ L.Drewniak-Żaba /-/ R.Batorowicz /-/ M.Dybowski


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] maja 2001 roku nr [...], którą umorzył postępowanie administracyjne, wywołane wnioskiem B.R. o przyznanie uprawnień do świadczenia pieniężnego przysługujących osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę (Dz.U. nr 87, poz. 395 ze zm.).

Jak wynikało z uzasadnienia decyzji przyczyną rozstrzygnięcia było ustalenie, że wniosek o przyznanie uprawnienia złożono po upływie terminu określonego w art. 4 ust. 5 powołanej jako podstawa prawna ustawy.

B.R. wniosła do Sądu administracyjnego skargę, której treść wskazywała, że domagała się ona uchylenia zaskarżonej decyzji.

Uzasadniając skargę podała, że dla osoby w podeszłym wieku zgromadzenie niezbędnej dokumentacji w krótkim czasie jest niemożliwe.

Orzekający w sprawie organ wniósł o oddalenie skargi z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Podstawą rozstrzygnięcia był art. 4 ust. 5 ustawy z dnia 31 maja 1996 roku o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz.U. nr 87, poz. 395 ze zm.).

Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2003 r. syg. P 24/02 (OTK-A 2003/6/55) Trybunał Konstytucyjny stwierdził niezgodność tego przepisu z art. 2 i 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

W tej sytuacji zachodziła podstawa wznowienia postępowania o jakiej mowa w art. 145 a kpa. Konsekwencją tego stanu rzeczy była konieczność uchylenia wydanych w oparciu o niekonstytucyjny przepis decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju Sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postęp. przed sądami admin. (Dz.U. 153 poz. 1271 ze zm.) por. wyrok NSA z dnia 2 września 1999 r. sygn. IV 1360/97, LEX nr 47852).

Sąd uznał, że w sprawie niniejszej nie było podstaw do stosowania art. 152 ostatnio wymienionej ustawy. W ocenie Sądu określenie możności wykonania aktu lub czynności w wypadku uwzględnienia skargi mają rację bytu tylko wtedy, gdy zaskarżone akty lub czynności podlegają wykonaniu. W sprawie niniejszej stan taki nie zachodził zważywszy, że zaskarżona decyzja w przedmiocie umorzenia postępowania nie podlegała wykonaniu, wywołując jedynie skutki w zakresie toku postępowania administracyjnego.

W trakcie ponownego rozpatrzenia sprawy konieczna będzie ocena merytorycznych podstaw wniosku skarżącej, celem ustalenia, czy przysługuje jej uprawnienie do świadczenia określonego ustawą z dnia 31 maja 1996 r.

Orzeczenie o kosztach postępowania oparto na art. 200 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

/-/ L.Drewniak-Żaba /-/ R.Batorowicz /-/ M.Dybowski

TG

Od wyroku przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego; złożona w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem za pośrednictwem tutejszego Sądu; skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego: adwokatem, radcą prawnym.