Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 43/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2016-06-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Stwierdzono, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 1a, art. 149 par. 2, art. 161 par 1 pkt 3, art. 200 i art. 205 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 12, art. 35, art. 36, art. 37 par. 1 i 2, art. 217 par. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 57 ust. 8, art. 54
journal: Dz.U. 2016 poz 290
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 2 czerwca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień (spr.), Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska, Protokolant Pomocnik sekretarza Izabela Bielińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2016 roku sprawy ze skargi A. K. i M. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w sprawie zawiadomienia o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego 1) stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 2) wymierza Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Ł. grzywnę w wysokości 1.000 (jeden tysiąc) złotych; 3) umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. do dokonania czynności; 4) zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. na rzecz skarżących A. K. i M. K. solidarnie kwotę 100 (sto) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. LS


UZASADNIENIE

W dniu 10 lutego 2016 r. A.K. i M. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w Ł. w sprawie zawiadomienia o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego i gospodarczego zlokalizowanego przy ul. A złożonego w dniu 25 lipca 2012 r. oraz w sprawie wydania przez organ zaświadczenia potwierdzającego przyjęcie bez sprzeciwu zawiadomienia o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego. W motywach skargi jej autorzy przedstawili przebieg postępowania prowadzonego przez PINB i [...]WINB po złożeniu zawiadomienia o zakończeniu budowy.

Skarga na bezczynność PINB w sprawie zawiadomienia o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego została zarejestrowana przez sąd za sygn. akt II SAB/Łd 43/16, zaś skarga na bezczynność organu w sprawie zawiadomienia o zakończeniu budowy budynku gospodarczego została zarejestrowana za sygn. akt II SAB/Łd 44/16.

Odpowiadając na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie, argumentując, że w dniu 26 lipca 2012 r. inwestorzy A.

i M. K. złożyli zawiadomienie o zakończeniu robót budowlanych związanych z budową budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie nieruchomości w Ł. przy ul. A, na podstawie decyzji Prezydenta Miasta Ł. o pozwoleniu na budowę z dnia [...] maja 2010 r. nr [...], zmienionej decyzją z dnia [...] marca 2011 r. nr [...].

Po rozpatrzeniu w/w zawiadomienia, z uwagi na istotne odstępstwa wprowadzone

w trakcie budowy, PINB decyzją z dnia [...]sierpnia 2012 r. nr [...], znak: [...], wydaną na podstawie art. 54 Prawa budowlanego wniósł sprzeciw w sprawie przystąpienia do użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego w Ł. przy ul. A (dz. Nr 478/38, 478/39, 478/40, 478/43 i 478/44 w obrębie [...]) przez A. K. oraz M.K..

Po rozpatrzeniu odwołania A.K. od powyższej decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu swojej decyzji organ II instancji wskazał, iż decyzja z dnia [...] sierpnia 2012 r. wnosząca sprzeciw do użytkowania rzeczonego obiektu budowlanego została wydana w sposób prawidłowy. Jak wynika bowiem z art. 36a ust. 5 pkt 1 ustawy Prawo budowlane nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę i jest dopuszczalne, o ile nie dotyczy: zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu. [...]WINB zauważył jednak, iż zaskarżona decyzja nie może się ostać w obiegu prawnym z innych względów, bowiem decyzja organu I instancji dotyczy innej nieruchomości, niż tej której dotyczy zawiadomienie o zakończeniu budowy. Organ II instancji w toku rozpoznawania wniesionego odwołania powziął wątpliwości, czy przedmiotowa decyzja o pozwoleniu na budowę nie została wydana z rażącym naruszeniem prawa bowiem inwestorzy – A. i M. K. są współwłaścicielami działek nr ewid. 487/38, 487/39, 487/40, 487/43, 487/44 w obr.[...], zaś w decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]maja 2010 r. nr [...] udzielającej pozwolenia na budowę wskazano działki nr 478/38, 478/39, 478/40, 478/43 i 478/44 w obrębie [...].

Pismem z dnia 8 listopada 2012 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wystąpił do Wojewody [...] o zbadanie prawidłowości wydanej przez Prezydenta Miasta Ł. decyzji z dnia [...]maja 2010 r., którą udzielono pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego (kat. l) wraz z instalacjami wewnętrznymi: wod.-kan., centralnego ogrzewania, gazową i elektryczną, wraz z instalacjami doziemnymi: elektryczną (wiz), gazową, wodociągową i kanalizacji sanitarnej oraz zjazdu z ul. B na nieruchomości przy ul. A (działki o nr 478/38, 478/39, 478/40, 478/43 i 478/44 w obrębie [...]). Inwestycja obejmuje budowę przyłączy: wodociągowego i kanalizacji sanitarnej.

Prezydent Miasta Ł. postanowieniem z dnia 26 listopada 2012 r. sprostował

z urzędu oczywistą omyłkę polegającą na błędnym określeniu numeru ewidencyjnego działek w decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] maja 2010 r. Następnie postanowieniem z dnia 27 listopada 2012 r. Prezydent Miasta Ł. sprostował

z urzędu oczywistą omyłkę polegającą na błędnym określeniu numeru ewidencyjnego działek w decyzji z dnia [...] marca 2011 r. o zmianie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] maja 2010 r.

Pismem z dnia 17 grudnia 2012 r. Wojewoda [...] poinformował o braku podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] maja 2010 r., sprostowanej postanowieniem z dnia 26 listopada 2012 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej A. i M. K. pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego.

Po ponownej analizie zebranego materiału dowodowego PINB stwierdził, że przedmiotowa inwestycja została wykonana z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego. Z przedłożonej do zawiadomienia inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej "budynku mieszkalnego, gospodarczego oraz wjazdu", która w dniu 28 marca 2012 r. została przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i zaewidencjonowana pod nr [...], wynika, że istnieje niezgodność pomiędzy zaprojektowanym, a zrealizowanym zjazdem (geodeta uprawniony mgr inż. M. K., upr.GUGiK nr [...] stwierdził niezgodność wjazdu z projektem ZUD [...]). Przywołując brzmienie art. 36a ust. 5 pkt 1, art. 34 ust. 3

pkt 1, art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego PINB stwierdził, że inwestor dokonał w czasie budowy istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. Wobec powyższego organ I instancji, po ponownym rozpatrzeniu zawiadomienia, decyzją

z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 54 Prawa budowlanego, wniósł sprzeciw w sprawie przystąpienia do użytkowania przedmiotowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego przez A. i M. K.

Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego zainicjowanego przez skarżących, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję PINB z dnia [...] sierpnia 2013 r.

Skargą z dnia 15 lipca 2013 r. A. K. i M. K. zaskarżyli do WSA w Łodzi bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego. Postanowieniem z dnia 3 października 2013 r. sygn. akt II SAB/Łd 98/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. - Wydział II odrzucił skargę.

W dniu 9 stycznia 2014 r. wpłynęło do [...]WINB zażalenie M. K. na bezczynność PINB. Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2014 r.[...]WINB odmówił wyznaczenia PINB dodatkowego terminu do rozpoznania złożonego przez A. K. oraz M. K. w dniu 26 lipca 2012 r. zawiadomienia o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego.

Zawiadomieniem z dnia 10 lutego 2014 r. PINB poinformował A. i M. K. o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie istotnych odstępstw od projektu budowlanego, zatwierdzonego decyzją Prezydenta Miasta Ł. o pozwoleniu na budowę z dnia [...] maja 2010 r. nr [...], zmienioną decyzją z dnia [...] marca 2011 r. nr [...].

Decyzją z dnia [...] marca 2014 r. nr [...], znak: [...] PINB nakazał A. i M. K. przedłożenie w terminie do 30 czerwca 2014 r. czterech egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonanie określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem - dotyczącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zlokalizowanego na wskazanej wyżej nieruchomości. Powyższa decyzja została utrzymana w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...]. Wyrokiem z dnia 17 lutego 2015 r. sygn. akt II SA/Łd 1020/14 Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Łodzi odrzucił skargę A. i M. K. na decyzję organu II instancji.

Wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2014 r. sygn. akt II SA/Łd 248/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego

w Ł. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie przystąpienia do użytkowania budynku mieszkalnego.

Z uwagi na niewykonanie obowiązku wynikającego z decyzji z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] PINB decyzją z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] nakazał A. i M. K. zaniechanie dalszych robót budowlanych w rzeczonym budynku mieszkalnym jednorodzinnym.

Ponieważ decyzja z dnia [...] marca 2014 r. została wydana w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] uchylił pierwotną decyzję o pozwoleniu na budowę.

W dniu 25 czerwca 2015 r. A. i M. K. wystąpili z wnioskiem o wydanie zaświadczenia o przyjęciu zawiadomienia i braku sprzeciwu do przystąpienia do użytkowania przedmiotowego budynku mieszkalnego. Wobec tak ustalonego stanu faktycznego i prawnego sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. stwierdził, iż wniosek inwestorów z dnia 25 czerwca 2015 r. zawierający żądanie wydania zaświadczenia potwierdzającego przyjęcie przez organ bez sprzeciwu zawiadomienia o zakończeniu przedmiotowej inwestycji nie może zostać uwzględniony

i postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] odmówił wydania tegoż zaświadczenia. Na skutek postępowania zażaleniowego [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. nr [...] uchylił postanowienie PINB z dnia [...] czerwca 2015 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził nieważność decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...], znak: [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...], znak: [...].

Zawiadomieniem z dnia 21 stycznia 2016 r. [...] Urząd Wojewódzki w Ł. zawiadomił o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...], którą uchylono pierwotną decyzję o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie nieruchomości w Ł. przy ul. A.

Z kolei zawiadomieniem z dnia 8 lutego 2016 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zawiadomił o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2015 r. nr [...], którą nakazano A. i M. K. zaniechanie dalszych robót budowlanych w budynku mieszkalnym jednorodzinnym.

W dniu 29 lutego 2016 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wydał A. i M.K. zaświadczenie o przyjęciu zawiadomienia o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie nieruchomości przy ul. A, zrealizowanej na podstawie decyzji Prezydenta Miasta Ł. o pozwoleniu na budowę z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] oraz z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] i o zakończeniu postępowania w w/w sprawie.

Wraz z pismem z dnia 7 marca 2016 r., znak [...] PINB zwrócił inwestorom dokumenty, o których mowa w art. 57 ust.1 pkt 1,4 i 5 Prawa budowlanego, a złożone do zawiadomienia z dnia 26 lipca 2012 r. o zakończeniu budowy w/w budynku mieszkalnego jednorodzinnego.

Wobec faktu, iż organ wydał merytoryczne rozstrzygnięcie w sprawie zarzuty przedmiotowej skargi są, w ocenie organu, bezzasadne. Jednocześnie PINB stwierdził, że strona przed wniesieniem skargi do sądu nie wyczerpała trybu z art. 37 § 1 K.p.a.

Na rozprawie w dniu 2 czerwca 2016 r. skarżący oświadczył, że po wniesieniu skargi otrzymał od PINB w Ł. zaświadczenie, którego się domagał oraz zwrot dokumentacji budowlanej. Wniósł jednakże o ukaranie organu karą porządkową za bezczynność i zasądzenie kosztów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga podlegała uwzględnieniu.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2014 r., poz. 1647) w zw. z art. 3 § 1 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Obejmuje ona między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez organy administracyjne nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.).

Przedmiotem skargi A. K. i M. K. jest bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w sprawie zawiadomienia o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego, dotycząca - konkretnie rzecz ujmując - wydania zaświadczenia o zakończeniu budowy tegoż budynku i zwrotu dokumentacji budowlanej.

Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność organu niezbędne jest złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia, jak stanowi art. 37 § 1 k.p.a. Organ ten może wyznaczyć dodatkowy termin na załatwienie sprawy (art. 37 § 2 k.p.a.). Dopiero po wyczerpaniu tego trybu strona może wnieść skargę na bezczynność organu. Co istotne, skarga jest dopuszczalna niezależnie od pozytywnego, czy negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia. Dla uznania wyczerpania toku zażaleniowego przez stronę wystarczające jest zatem wykazanie, że złożyła ona stosowne zażalenie do organu wyższego stopnia. Przy ocenie dopuszczalności skargi na bezczynność organu nie ma znaczenia sposób rozpoznania takiego zażalenia przez właściwy organ wyższego stopnia.

Zgromadzony w rozpoznawanej sprawie materiał dowodowy świadczy bezspornie o wyczerpaniu przez skarżących trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a., a tym samym o dopuszczalności skargi na bezczynność PINB. Niewątpliwie, M. K. w dniu 16 marca 2015 r. drogą elektroniczną przesłał do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. zażalenie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł.. Kolejne zażalenie do ŁWINB w Ł. skarżący złożył w siedzibie PINB w dniu 11 czerwca 2015 r. W przypadku obojga skarżących tryb zażaleniowy wyczerpywało niewątpliwie pismo z dnia 15 lipca 2013 r. wniesione do GUNB w dniu 18 lipca 2013 r., przekazane pismem z dnia 1 sierpnia 2013 r. według właściwości do [...]WINB w Ł., który z kolei potraktował rzeczone pismo jako skargę w trybie art. 227 k.p.a. i pismem z dnia 1 sierpnia 2013 r. przekazał je PINB w Ł.. Treść rzeczonych dokumentów, które stanowią niewielki odsetek pism skarżących kierowanych do organów nadzoru budowlanego w ramach niniejszego postępowania dowodzi ewidentnie wyczerpania trybu zażaleniowego z art. 37 k.p.a. Zatem skarga wniesiona w dniu 10 lutego 2016 r. jest - w ocenie sądu - niewątpliwie dopuszczalna.

Przechodząc do meritum sprawy wyjaśnić następnie trzeba, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Dla zasadności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność dokonana, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną albo też niezawinioną opieszałością organu, czy też wiąże się z jego przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinny zostać dokonane.

W toku postępowania administracyjnego jedną z podstawowych zasad jest szybkość postępowania administracyjnego wyrażona w art. 12 § 1 i 2 k.p.a. Jej istota sprowadza się do tego, że organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie

i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Natomiast sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie.

W myśl art. 35 § 1 - § 3 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca,

a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 k.p.a.). Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy

z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.).

Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 149 § 1 p.p.s.a.).

Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.).

Odnosząc się do zarzutu bezczynności w sprawie zawiadomienia o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego stwierdzić trzeba, że w dacie złożenia skargi Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. niewątpliwie pozostawał

w bezczynności. Bezczynność ta ustała jednak po wniesieniu skargi, bowiem z akt sprawy wynika, że w dniu 29 lutego 2016 r. organ, po rozpatrzeniu zawiadomienia inwestorów A. i M. K. z dnia 26 lipca 2012 r. wystawił żądane zaświadczenie o przyjęciu zawiadomienia o zakończeniu robót budowlanych i zakończeniu postępowania w sprawie, zaś dokumentację budowlaną zwrócił przy piśmie z dnia 7 marca 2016 r. Zestawienie daty zawiadomienia o zakończeniu budowy z datą wydania zaświadczenia oraz zwrotu dokumentacji w kontekście bogatej dokumentacji administracyjnej, w tym podejmowanych nieudolnie w różnych trybach postępowań administracyjnych, dowodzi ewidentnie uchybienia terminom przewidzianym w k.p.a.

Przypomnieć w tym miejscu trzeba, że według art. 54 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 290) w obecnym brzmieniu, do użytkowania obiektu budowlanego, na budowę którego wymagane jest pozwolenie na budowę albo zgłoszenie budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a i 19a, można przystąpić,

z zastrzeżeniem art. 55 i art. 57, po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Przepis art. 30 ust. 6a stosuje się. Z kolei zgodnie

z art. 57 ust. 8 po zakończeniu postępowania w sprawie zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego albo udzieleniu pozwolenia na użytkowanie, właściwy organ zwraca bezzwłocznie inwestorowi dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 4

i 5.

Stosownie zaś do treści art. 217 § 3 k.p.a. zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni.

Bezczynność PINB w Ł. w kontekście zebranego w tej sprawie materiału dowodowego, który został w sposób szczegółowy przedstawiony wyżej, a nadto przywołanych norm prawnych ma charakter oczywisty i rażący, co jest niemożliwe do zaakceptowania w demokratycznym państwie prawa.

Wobec powyższego sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku i na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. stwierdził, że bezczynność organu I instancji miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W punkcie drugim sentencji wyroku sąd w trybie art. 149 § 2 p.p.s.a. wymierzył PINB grzywnę w wysokości 1000 zł, uznając, iż będzie ona pełnić rolę prewencyjną

i zmobilizuje organ do zapobiegania podobnym sytuacjom w przyszłości. Na wysokość zasądzonej grzywny rzutował także czteroletni okres bezczynności i ewidentnie lekceważący stosunek organu do inwestorów choćby poprzez brak powiadamiania stron

o przyczynach zwłoki w załatwieniu sprawy.

Z uwagi na to, że cel skargi na bezczynność został osiągnięty po jej wniesieniu, bezprzedmiotowe stało się zobowiązanie organu do dokonania czynności. W związku

z powyższym sąd w punkcie trzecim sentencji wyroku na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzył postępowanie w powyższym zakresie.

O kosztach postępowania należnych skarżącym od organu sąd rozstrzygnął

w punkcie czwartym sentencji wyroku uwzględniając brzmienie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.

k.ż.