Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1253/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-10-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6301 Wiążąca informacja taryfowa (VIT)
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji
Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku
Powołane przepisy: article: art. 210 par 1 pkt 3
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Beata Krajewska, asesor WSA - Danuta Dopierała, Protokolant - Rafał Dul, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2007 r. sprawy ze skargi G.-C. Sp. z o.o. w P. na decyzję Ministra Finansów z dnia ... grudnia 2006r. Nr ... w przedmiocie wiążącej informacji taryfowej I. Stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji II. Zasądza od Ministra Finansów na rzecz G. C. Sp. z o.o. w P. kwotę 740 zł (siedemset czterdzieści tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego III. Stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia ...czerwca 2006 r. " G." spółka z o.o. w P. zwróciła się do Dyrektora Izby Celnej w W. o udzielenie wiążącej informacji taryfowej dla towaru w postaci fosforanu monopotasowego.

We wniosku strona wskazała na skład towaru wskazując, że jest on importowany do Polski w jednym podstawowym celu – jako nawóz, proponując kod nomenklatury scalonej w postaci 31056090.

Decyzją z dnia ...września 2006 r. Dyrektor Izby Celnej w W. orzekł, że właściwym kodem dla klasyfikacji towaru jest kod 28352400. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor podniósł, że wydana ona została zgodnie z postanowieniami 1 i 6 reguły Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej a także z wynikami badań wykonanymi przez Laboratorium Celne Izby Celnej we W. z dnia ....05.2006r. nr ... mając na względzie treść komentarza do podpozycji 31056010 i 31056090 zamieszczonego w notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (Dz. U. UE z dnia 28.02.2006 r.,2006/C50/01). Zgodnie z tym komentarzem podpozycje te nie obejmują chemicznie zdefiniowanych fosforanów potasu objętych podpozycją 28352400, nawet jeżeli są one stosowane jako nawozy.

Od decyzji tej strona złożyła odwołanie kwestionując dokonanie klasyfikacji towaru w oparciu o noty wyjaśniające przytoczone w decyzji mimo tego, że nie mają one mocy powszechnie obowiązującej, zarzucając naruszenie prawa procesowego przez niewyjaśnienie sprawy oraz sporządzenie uzasadnienia w sposób naruszający dyspozycję art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji Podatkowej. Strona wskazała, że błędy jakich w tej decyzji dopuścił się organ celny powodują. że zastosowany został niewłaściwy kod Wspólnej Taryfy Celnej bez dostrzeżenia, że o kodzie tym decydować powinno przeznaczenie towaru.

Decyzją z dnia ...grudnia 2006 r. Minister Finansów powołując się na przepisy prawa mające zastosowanie w sprawie i przytoczone w jej podstawie prawnej utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Minister wyjaśnił, że w celu ustalenia prawidłowego kodu należy w pierwszej kolejności kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Systemu Zharmonizowanego, które podane są w rozporządzeniu Komisji (WE) no 1719/2005 z dnia 27 października 2005 r. Podniósł, że zarówno System Zharmonizowany jak i Scalona Nomenklatura, są uzupełniane przez swoje własne Noty wyjaśniające. Minister szczegółowo opisał w decyzji system wydawania i zmian Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego oraz wskazał, że skonsolidowana, obecnie obowiązująca wersja Not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej opublikowana została w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C nr 50 z dnia 28.02.2006r., zaś następne przyjmowane już po tej dacie przez Komitet Kodeksu Celnego, były publikowane w kolejnych Dziennikach Urzędowych serii C. W konkluzji organ II instancji wskazał, że stosowanie zarówno Not Nomenklatury Scalonej jak i Systemu Zharmonizowanego wynika z przytoczonych w uzasadnieniu przepisów Unii Europejskiej co powoduje, że brak jest podstaw prawnych do podważania ich wiarygodności. Minister wyjaśnił, że zgodnie z zebranym materiałem dowodowym w postaci wniosku o WIT, sprawozdaniem z badań laboratoryjnych nr ... opracowanym przez Laboratorium Celne Izby Celnej we W. oraz certyfikatem produktu należy stwierdzić, że przedmiotem klasyfikacji jest czysty fosforan monopotasu. Z dołączonego do akt sprawy oświadczenia wynika, że przedmiotowy fosforan monopotasu jest nawozem i został sprzedany do użytku wyłącznie jako nawóz.

Organ administracyjny wyjaśnił, że zastosowanie przez Dyrektora Izby Celnej postanowień reguł 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej jest prawidłowe. Wskazał, że zgodnie z regułą 1, tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów. Natomiast zgodnie z regułą 6, do celów prawnych klasyfikacja towarów do podpozycji danej pozycji powinna być ustalona zgodnie z brzmieniem tych podpozycji i uwagami do nich oraz z uwzględnieniem zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane.

Fosforany potasowe występują z brzmienia w Taryfie celnej w dziale 28 kod CN 2835 24 00, zaś fosforan monopotasu, jest jednym z fosforanów potasu. W sytuacji gdy związek chemiczny występuje z brzmienia w Taryfie celnej i jest klasyfikowany do konkretnego kodu CN, jego inna klasyfikacja wynikająca np. z zastosowania, jest niemożliwa. To więc, że fosforan monopotasu ma zastosowanie jako nawóz w sadownictwie i rolnictwie, nie wpływa na jego klasyfikację. Są sytuacje, że w Taryfie celnej o klasyfikacji decyduje zastosowanie lub przeznaczenie towaru ale musi to wyraźnie wynikać z brzmienia kodu, bądź też uwag do sekcji działów lub podpozycji. W przypadku fosforanów potasu zasada ta nie ma zastosowania. Zgodnie z notami wyjaśniającymi do HS dotyczącymi pozycji 2835 fosforan potasu klasyfikowany do kodu 2835 24 00 stosowany jest jako pożywka dla drożdży lub jako nawóz, przy czym sposób jego otrzymywania nie ma znaczenia. Jeśli chodzi o Noty wyjaśniające HS do pozycji 3105 pozycja ta nie obejmuje innych chemicznie zdefiniowanych związków niewymienionych w pozycjach od 3102 do 3104, nawet gdy mogą być one stosowane jako nawozy. Wykluczenie fosforanu potasu z pozycji 3105 wynika również z treści Not wyjaśniających do CN gdzie na str. 147 znajduje się zapis, że "Pozycje te ( tzn. 3105 60 10 i 3105 6090) nie obejmują chemicznie zdefiniowanych fosforanów potasu objętych podpozycją 2835 24 00, nawet jeżeli są one stosowane jako nawozy". Tak więc klasyfikacja taryfowa fosforanu monopotasu do kodu 2835 jest prawidłowa, a jego klasyfikacja do pozycji 3105 jest niemożliwa. Organ powołał się na to, że praktyka taka istnieje na terenie całej Unii Europejskiej i powołał na dowód tego stosowne wiążące informacje taryfowe wydane przez holenderską i irlandzką administrację celną.

Od decyzji tej strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W skardze zarzuciła naruszenie istotnych przepisów postępowania tj.

art. 210 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz.U. Nr 68, poz.622) przez nieoznaczenie strony zaskarżonej decyzji,

art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 ust. 1 ustawy Prawo celne przez brak odniesienia się w zaskarżonej decyzji do zarzutu naruszenia przez organ I instancji przepisów postępowania polegającego na pozbawieniu decyzji organu I instancji uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji, jak również braku odniesienia się do wiążących informacji taryfowych powołanych przez stronę, przemawiających za korzystną dla niej klasyfikacją taryfową,

art. 191 oraz art. 187 § 1 ordynacji podatkowej w związku z art. 73 ust. 1 ustawy Prawo celne poprzez dokonanie dowolnej oceny faktów i dowodów i przyjęcie, że przeznaczenie towaru oraz metody jego produkcji nie stanowią kryterium istotnego z punktu widzenia klasyfikacji taryfowej towaru, a dla jego klasyfikacji wystarczające są Noty Wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich oraz Noty Wyjaśniające Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów mimo, że dokumenty te nie mają mocy powszechnie obowiązującej a w konsekwencji niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy,

naruszenie art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 ustawy Prawo celne oraz zasady zaufania do organów państwa poprzez prowadzenia postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów administracji publicznej z uwagi na przekroczenie granic uznania administracyjnego,

naruszenie norm prawa materialnego:

naruszenie przepisów Wspólnej Taryfy Celnej, stanowiącej załącznik nr 1 do Rozporządzenia Rady (EWG) 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej poprzez błędną wykładnię pozycji taryfy 3103 60 90 90 ( nawóz zawierający dwa pierwiastki nawozowe fosfor i potas), a w konsekwencji zakwalifikowanie importowanego towaru nawozu sztucznego fosforanu monopotasowego do kodu taryfy 2835 24 00 00 (zdefiniowany związek chemiczny fosforan potasu), wbrew Regule 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Systemu Zharmonizowanego.

Mając na względzie podniesione zarzuty strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Izby Celnej oraz wniosła o zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że zaskarżona decyzja nie zawiera oznaczenia strony ponieważ wskazano w niej jedynie adresata korespondencji w osobie radcy prawnego M. B. w związku z czym jako decyzja wadliwa powinna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego.

Ponadto strona zarzuciła, że organ II instancji nie odniósł się do wskazywanych w odwołaniu wad decyzji organu I instancji polegających na braku właściwego uzasadnienia faktycznego i prawnego oraz odniesienia się do praktyki i orzecznictwa Unii Europejskiej. Powoduje to, że decyzja ta została wydana z naruszeniem treści art.. 210 § 1 pkt 6 ustawy Ordynacja podatkowa. Skarżąca ponowiła również podnoszony już wcześniej zarzut oparcia się przez organy administracyjne przy wydawaniu decyzji na treści Not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej i Systemu Zharmonizowanego, które zdaniem strony nie mają mocy powszechnie obowiązującej zatem wskazywanie na źródła ich pochodzenia, jest niewystarczające dla uznania, że mogą one stanowić wystarczającą podstawę prawną decyzji. Noty wyjaśniające stanowią kryterium pomocnicze a rozstrzygnięcie powinno być poprzedzone indywidualną oceną każdego przypadku. Organ przy orzekaniu powinien oprzeć się na obowiązującym orzecznictwie ETS, jak również mając na uwadze wspomniane orzecznictwo, powinien mieć na względzie, że w przypadku spornego towaru o jego klasyfikacji powinno decydować jego przeznaczenie jak również metoda jego produkcji, co może stanowić właściwe kryterium klasyfikacji. Na poparcie swojej tezy skarżąca przywołała m.in. wyrok ETS z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-445/04.

Minister Finansów w odpowiedzi na skargę odniósł się do zarzutów skargi, w szczególności wskazał, że oznaczenie strony jakkolwiek niewłaściwe, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy jak również, nie miało ono wpływu na możliwość zaskarżenia decyzji przez stronę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Na wstępie zaznaczyć należy, że sądy administracyjne w ramach swojej kognicji sprawują kontrolę działalności organów administracyjnych pod względem jej zgodności z prawem.

Oceniając sprawę pod tym względem należy uznać, że skarga jest uzasadniona. Rozpoznając skargę Sąd w pierwszym rzędzie zajął się zarzutem dotyczącym naruszenia treści art. 210 § 1 pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa uznając go za całkowicie uzasadniony. Należy stwierdzić, że sprawa będąca przedmiotem oceny Sądu toczyła się w postępowaniu administracyjnym z wniosku Spółki G. i tylko ona była stroną w tym postępowaniu. Zaskarżona decyzja wydana została natomiast w odniesieniu do osoby fizycznej, określonej w tym postępowaniu jako pełnomocnik strony. Do tej osoby została skierowana zaskarżona decyzja. Zgodnie z treścią art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających z prawa celnego. Definicję strony zawiera art. 133 Ordynacji podatkowej, który ma oczywiście odpowiednie zastosowanie w prowadzonym postępowaniu celnym. Spółka prowadzi działalność importową i mając w tym interes prawny, skorzystała z uprawnienia określonego w art.12 ust 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19.19.1992 r z późn. zm.), wystąpiła do organu celnego o wydanie wiążącej informacji taryfowej. Stosowna decyzja w tym zakresie, dotycząca wnioskującej Spółki została wydana w pierwszej instancji przez Dyrektora Izby Celnej. W II instancji po rozpoznaniu odwołania, decyzję skierowano już jednak do osoby fizycznej, która nie była stroną. Naruszono tym samym treść art. 210 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, co powoduje, że tak wydaną decyzję należy uznać za nieważną zgodnie z treścią art. 247 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Oceny tej nie zmienia przy tym fakt, że decyzja ta została przez organ II instancji doręczona również samej Spółce, w imieniu której pełnomocnik złożył w terminie skargę do WSA. Okoliczność ta nie zmienia bowiem faktu, że taka decyzja, jakkolwiek została wydana najpewniej w wyniku pomyłki, ze względu na poważną wadę, nie może funkcjonować w obrocie prawnym. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że błąd popełniony przy wydaniu decyzji polegający na niewłaściwym określeniu, kto jest faktycznie stroną i zarazem adresatem decyzji, nie mógłby być potraktowany jako oczywista pomyłka i nie podlega sprostowaniu. Nie ma tu bowiem miejsca sytuacja, w której doszło do błędnego, pomyłkowego przytoczenia nazwy strony np. poprzez jej niepełne oznaczenie, czy przekręcenie nazwy.

W tym stanie rzeczy nieważność decyzji spowodowała konieczność wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyroku zgodnego z treścią art. 145 § 1 pkt 2 ustawy o p.p.s.a. w związku z czym Sąd orzekł jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. Nieważność decyzji przesądziła również o tym, że Sąd nie miał podstaw do rozważania pozostałych zarzutów skargi, a co za tym idzie do zajęcia stanowiska co do meritum sprawy.