Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 421/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 59 pkt 4, art. 129 ust. 1, art. 138 ust. 2
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Sędzia WSA Urszula Wilk Protokolant st. ref. Renata Lewandowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia w części zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oddala skargę


UZASADNIENIE

M. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...], który utrzymał w mocy swoją decyzję nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. cofającą M. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. zezwolenie udzielone decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w W. nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...] - w części dotyczącej punktu gier mieszczącego się w W. przy ul. [...].

Podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiły art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z póź. zm.) w związku z art. 8 oraz art. 59 pkt 4 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540, z późn. zm.) – dalej także jako "u.g.h.".

Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. udzielił M. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K., zwanej dalej "Stroną" lub "Spółką", zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...].

Naczelnik Urzędu Celnego w C. pismem z dnia [...] lutego 2012 r., poinformował Dyrektora Izby Celnej w W., że w punkcie gier na automatach o niskich wygranych mieszczącym się w [...] przy ul. [...] Strona nie wykonywała działalności objętej ww. zezwoleniem od dnia [...] października 2010 r.

Dyrektor Izby Celnej w W. postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia Spółce powołanego wyżej zezwolenia z dnia [...] czerwca 2008 r. na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...], w części dotyczącej punktu mieszczącego się w [...] przy ul. [...].

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr nr [...] Dyrektor Izby Celnej w W. cofnął Spółce zezwolenie udzielone decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w W. nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...], w części dotyczącej punktu mieszczącego się w [...] przy ul. [...].

W uzasadnieniu organ I instancji ustalił, że w punkcie gier na automatach o niskich wygranych mieszczącym się w W. przy ul. [...] przez okres dłuższy niż 6 miesięcy Strona nie wykonywała działalności objętej zezwoleniem z dnia [...] czerwca 2008 r. Niewykonywanie działalności nie było następstwem działania siły wyższej, o czym świadczy dokonane przez Stronę zgłoszenie z dnia [...] września 2010 r. dotyczące zawieszenia eksploatacji automatów: H. nr fabryczny [...], nr poświadczenia rejestracji [...] od dnia [...] października 2010 r.; H. nr fabryczny [...], nr poświadczenia rejestracji [...] od dnia [...] października 2010 r. Uznał zatem, że zaistniały przesłanki określone art. 59 pkt 4 ustawy o grach hazardowych, skutkujące cofnięciem zezwolenia w części dotyczącej ww. punktu.

W odwołaniu strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Spółka zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 w związku z art. 121 } 1 i 2 w związku z art. 122 w związku z art. 124 ustawy - Ordynacja podatkowa w związku z art. 8 w związku z art. 59 pkt 4 w związku z art. 138 ust. 2 ustawy o grach hazardowych poprzez nie wyjaśnienie zaskarżonej decyzji treści zastosowanej przez organ normy, w tym między innymi znaczenia określenia zaprzestanie lub niewykonywanie prowadzenia działalności, poprzez niezwerylikowanie wszystkich przejawów prowadzenia działalności przez Spółkę w zakresie, w którym cofnięto zezwolenie i ograniczenie tych przejawów tylko i wyłącznie do faktu czynnej eksploatacji automatów do gier;

art. 59 pkt 4 w związku z art. 138 ust. 2 ustawy o grach hazardowych poprzez przyjęcie, że w niniejszej sprawie doszło do zaprzestania ewentualnie niewykonywania działalności objętej zezwoleniem przez okres dłuższy niż 6 miesięcy w sytuacji, gdy Strona prowadziła działalność;

art. 59 pkt 4 w związku z art. 138 ust. 2 ustawy o grach hazardowych w związku z art. 52 pkt 2 ppkt 4 ustawy o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27, z późn. zm.) poprzez przyjęcie, że przepis ten ma w tej części zastosowanie do działalności prowadzonej w zakresie gier na automatach o niskich wygranych i nie uwzględnienie, że ustawa o grach i zakładach wzajemnych wprowadziła mechanizm cofania zezwolenia w przypadku zawieszenia prowadzonej działalności i nie było jej znane pojęcie zaprzestania lub niewykonywania działalności użyte w ustawie o grach hazardowych, a zatem odpowiednie stosowanie art. 59 ustawy o grach hazardowych prowadzi do wniosku, że pkt 4 tego artykułu nie powinien być stosowany w zakresie, o którym mowa w art. 138 ust. 2 ustawy o grach hazardowych, zwłaszcza wobec treści art. 138 ust. 2 ustawy o grach hazardowych i wobec faktu, że pozostawienie, tzw. "martwych punktów" nie powoduje żadnych negatywnych skutków;

art. 59 pkt 4 w związku z art. 138 ust. 2 ustawy o grach hazardowych poprzez przyjęcie, że jedynym przejawem prowadzenia działalności objętej zezwoleniem, może być czynna eksploatacja automatów do gier o niskich wygranych w sytuacji, gdy przejawy prowadzenia działalności mogą być znacznie szersze co prowadzi do wniosku, że brak czynnej eksploatacji automatów do gier o niskich wygranych nie musi świadczyć o zaprzestaniu lub niewykonywaniu prowadzenia działalności;

art. 59 pkt 4 w związku z art. 138 ust. 2 ustawy o grach hazardowych, w związku z art. 52 pkt 2 ppkt 4 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych poprzez przyjęcie, że zawieszenie eksploatacji automatów do gier o niskich wygranych, ewentualnie zawieszenia prowadzenia działalności jest równoznaczne z jej zaprzestaniem lub niewykonywaniem.

W toku postępowania odwoławczego Strona w piśmie z dnia [...] listopada 2012 r. wniosła o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka, którego danych nie wskazała, na okoliczność, że realizowała działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w punkcie gier będącym przedmiotem postępowania i braku podstaw do przyjęcia, że zaprzestała oraz nie wykonywała prowadzenia tej działalności.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy Dyrektor Izby Skarbowej w W. zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Uznał, że z akt sprawy wynika, że Spółka w punkcie gier na automatach o niskich wygranych mieszczącym się w W. przy ul. [...] nie wykonywała działalności objętej zezwoleniem Dyrektora Izby Skarbowej w W. nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. przez okres dłuższy niż 6 miesięcy. Podkreślił, że niewykonywanie działalności nie było następstwem działania siły wyższej, o czym świadczy dokonane przez Stronę zgłoszenie z dnia [...] września 2010 r. dotyczące zawieszenia eksploatacji automatów: H. nr fabryczny [...], nr poświadczenia rejestracji [...] od dnia [...] października 2010 r.; H. nr fabryczny [...], nr poświadczenia rejestracji [...] od dnia [...] października 2010 r.

Powołał sie na art. 64 ust. 1 i ust. 2 pkt [ w związku z art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz. 1323, z późn. zm.), który stanowi, że przed rozpoczęciem działalności oraz po przerwie trwającej nie dłużej niż 3 miesiące w podmiotach prowadzących działalność gospodarczą podlegającą kontroli (tu: gry na automatach o niskich wygranych) przeprowadza się urzędowe sprawdzenie. Natomiast z cytowanego pisma Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. wynika, że skoro Strona nie złożyła w okresie 6 miesięcy i później zgłoszenia dotyczącego wznowienia tej działalności, to potwierdza niewykonywanie działalności w powyższym zakresie przez okres 6 miesięcy.

Organ odwoławczy ocenił, że Strona nie przedstawiła dowodów przeciwnych. Uznał, że nie może odnieść się wniosku dowodowego przedstawionego w piśmie z dnia [...] listopada 2012 r. dotyczącego przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadka, gdyż Strona nie przedstawiła żadnych informacji dotyczących tego świadka oraz żadnych dowodów uprawdopodobniających prowadzenie działalności w przedmiotowymi punkcie gier na automatach o niskich wygranych.

Niemniej jednak organ odwoławczy odniósł sie do zgłoszonego wniosku dowodowego mając na uwadze art. 121 § 1 oraz art. 180 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa Dyrektor Izby Celnej w W. wziął pod uwagę wniosek Spółki o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka. W jego ocenie okoliczności, na które Spółka zgłasza wniosek miałyby istotne znaczenie dla rozpatrywanej sprawy, gdyby sytuacja w której niewykonywanie przez okres dłuższy niż 6 miesięcy działalności objętej koncesją lub zezwoleniem, była następstwem działania siły wyższej, czego na żadnym etapie postępowania nie podnosiła. Stąd uznał, że treść pism z dni [...] listopada 2012 r. i [..] listopada 2012 r., w których Spółka wnosi przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka M. S. na okoliczność, że realizowała działalność w tym punkcie gier na automatach o niskich wygranych - jako dowody jakie miałby przedstawić świadek - nie mają znaczenia dla sprawy.

Organ odwoiawczy podniósł, żę wskazywane przez stronę okoliczności były stwierdzone innymi dowodami, które pochodzą od samej Spółki, bowiem dokonane przez Stronę zgłoszenie z dnia [...] września 2010 r. dotyczące zawieszenia eksploatacji automatów: H. nr fabryczny [...], nr poświadczenia rejestracji [...] od dnia [...] października 2010 r.; H. nr fabryczny [...], nr poświadczenia rejestracji [...] od dnia [...] października 2010 r. oraz przedstawione przez Spółką niesięczne informacje o osiągniętych dochodach z działalności na automatach o niskich wygranych za miesiące w których Spółka niewykonywała działalności objętej zezwoleniem. Wynika z nich, że nie osiągała dochodu z ww. punktu gier, a zatem okoliczności, które miałby przedstawić świadek są stwierdzone innymi dowodami przedstawionymi przez stronę i nie budzą wątpliwości. Z tego względu uznal, że nie ma podstaw do przeprowadzania dowodu z przesłuchania świadka, bowiem wszystkie dowody na jakich organy administracji oparły swoje rozstrzygnięcia pochodzą od Spółki.

Odnosząc sie do zarzutów Strony organ odwoławczy podkreslił, że działalność w zakresie urządzania gier jest szczególnym rodzajem działalności, która ze względu na swój charakter wymaga szczególnej kontroli i nadzoru. To na podmiocie, który uzyskał zezwolenie na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych spoczywa obowiązek prowadzenia tej działalności zgodnie z przepisami prawa, uzyskanym zezwoleniom oraz zatwierdzonym regulaminem gier na automatach o niskich wygranych.

Pojęcie "niewykonywania" działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych koresponduje z sytuacją, która wystąpiła w tym przypadku, tzn. Spółka faktycznie nie urządzała gier na automatach o niskich wygranych w ww. punkcie, a przerwa ta w nieprowadzeniu działalności była dłuższa niż sześć miesięcy.

Organ odwoławczy wskazał, że przepis art. 59 pkt 4 u.g.h. jest skonstruowany w ten sposób, że cofnięcie zezwolenia nie zależy od uznania administracyjnego, lecz od zaistnienia przesłanki w postaci niewykonywania przez okres dłuższy niż 6 miesięcy działalności. Jedynym wyjątkiem od obowiązku zastosowania te jo przepisu przez organ jest ustalenie, że niewykonywanie tej działalności jest następstwem siły wyższej. Ustawodawca nie przewidział drugiego takiego wyjątku np. w postaci nieopłacalności prowadzenia działalności w niektórych punktach gier, bądź problemów natury technicznej (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 25 maja 2011 r., sygn. akt II SA/Ke 242/11; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt III SA/Gd 43/12).

Podniósł, że podobna do art. 59 pkt 4 ustawy o grach hazardowych regulacja prawna zawarta była także w art. 52 ust. 2 pkt 4 obowiązującej do końca 2009 r. ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach hazardowych i zakładach wzajemnych (Dz. U. Nr 4, poz. 27, z późn. zm.) z tym, że poprzednio skutek w postaci cofnięcia zezwolenia następował już po upływie 3 miesięcy od zawieszenia prowadzonej działalności.

Organ odwoławczy wskazał, że użyte w przepisie art. 59 pkt 4 pojęcia "zaprzestania" oznacza "kończyć, przerywać robienie, wytwarzanie czegoś" (wg Słownika współczesnego języka polskiego pod red. prof. dr hab. Bogusława Dunaj), czyli na gruncie niniejszej sprawy jest to zaprzestanie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Natomiast w przypadku pojęcia "niewykonywanie" odpowiada ono faktycznemu nie urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych w ww. punkcie, a przerwa w nieprowadzeniu tej działalności była dłuższa niż sześć miesięcy. Stąd zarzut niewyjaśnieniua pojęć “zaprzestanie" i “niewykonywanie działalności" uznał za niezasadny. Spółka uzyskała stosowne zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...], to pojęcie "prowadzenie działalności" należy utożsamiać również z konkretnym punktem gier na automatach o niskich wygranych. Wobec braku zatem zdefiniowania pojęcia "urządzania gry" należy przyjąć, że chodzi tu też o użytkowanie automatu do gier w celu przeprowadzenia gry. Prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...] na podstawie zezwolenia z dnia [...] czerwca 2008 r. Oznacza według organu, że nie ma możliwości prowadzenia innej działalności w przedmiotowym punkcie gier, by Spółka mogła się uchronić przed sankcją wynikającą z przepisu art. 59 pkt 4 ustawy o grach hazardowych. Cofając w przedmiotowej części zezwolenie na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych organ nie kieruje się koniecznością umożliwienia innemu podmiotowi korzystania z przedmiotowego punktu, a jednoznacznie brzmiącym przepisem art. 59 pkt 4 ustawy o grach hazardowych. który stwierdza, że organ cofa w części zezwolenie w przypadku zaprzestania lub niewykonywania przez okres dłuższy niż 6 miesięcy działalności objętej zezwoleniem, chyba że niewykonywanie tej działalności jest następstwem działania siły wyższej, a jego stosowanie bezpośrednio nakazuje art. 138 ust. 2 wyżej wymienionej ustawy. Przepis ten stwierdza, że do podmiotów o których mowa w art. 129 ust. 1, stosuje się odpowiednio art. 59, z tym, że organem właściwym jest organ właściwy do udzielenia zezwolenia w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy, czyli Dyrektor Izby Celnej w W. Przepis art. 59, zgodnie z art. 138 ust. 2 ustawy o grach hazardowych, należy stosować odpowiednio, co oznacza z odpowiednimi modyfikacjami lub odstąpić od stosowania. W ocenie Dyrektora Izby Celnej w W. dla zaistniałego w sprawie stanu faktycznego wykładnia systemowa, jak i celowościowa wskazuje, że należy je stosować bezpośrednio, co potwierdza orzecznictwo na które sie powołał.

W skardze na powyższą decyzję Skarżąca - wnosząc o jej uchylenie w całości, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania - zarzuciła naruszenie:

art. 121 § 1 i 2 w zw. z art. 122 w zw. z art. 124 w zw. z art. 180 § 1 w zw. z art. 187 § 1 w zw. z art. 188 w zw. z art. 191 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 8 w zw. z ustawą o grach hazardowych poprzez niezasadne niedopuszczenie oraz nieprzeprowadzenie w sprawie dowodu z przesłuchania świadka zgłoszonego przez stronę w toku postępowania, w szczególności na okoliczność, że Strona realizowała działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w punkcie gier będącym przedmiotem postępowań, a w niniejszej sprawie, w szczególności na okoliczność braku podstaw do przyjęcia, że strona zaprzestała oraz nie wykonywała prowadzenia tej działalności, w sytuacji, gdy dowód ten miał podstawowe znaczenie z punktu widzenia przedmiotu postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie,

art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 w zw. z art. 121 § 1 i 2 w zw. z art. 122 w zw. z art. 124 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 8 w zw. z art. 59 pkt 4 w zw. z art. 138 ust. 2 u.g.h. poprzez niewyjaśnienie w zaskarżonej decyzji treści zastosowanej przez organ normy, w tym m.in. znaczenia określenia "zaprzestanie", czy "niewykonywanie działalności" oraz tego, jak należy te określenia rozróżniać, poprzez niezweryfikowanie wszystkich przejawów prowadzenia działalności przez strony w zakresie, w którym cofnięto zezwolenie i ograniczenie tych przejawów tylko i wyłącznie do faktu czynnej eksploatacji automatów do gier, art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 w zw. z art. 121 § 1 i 2 w zw z art. 122 w zw. z art. 124 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 8 w zw. z art. 59 pkt 4) w zw. z art. 138 ust. 2 u.g.h. w zw. z art. 52 pkt 2 ppkt 4 ustawy o grach i zakładach, dalej u.g.z.w.),

art. 210 § 1 pkt 6) i § 4 w zw. z art. 121 § 1 i 2 w zw z art. 122 w zw. z art. 124 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 8 w zw. z art. 59 pkt 4) w zw. z art. 138 ust. 2 u.g.h. w zw. z art. 52 pkt 2 ppkt 4) ustawy i 29.07.1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (t.j. Dz.U. z 1998 r., nr 102, poz. 650 ze zm., dalej też jako "u.g.z.w".):

poprzez przyjęcie, że w niniejszej sprawie doszło do zaprzestania ewentualnie niewykonywania działalności objęte j zezwoleniem przez okres dłuższy niż 6 miesięcy w sytuacji, gdy fakt taki nie miał miejsca, a co najmniej - nie wykazano, aby taki fakt miał miejsce,

poprzez przyjęcie, że jedynym przejawem prowadzenia działalności objętej zezwoleniem może być czynna eksploatacja automatów do gier o niskich wygranych w sytuacji, gdy przejawy prowadzenia działalności mogą być znacznie szersze, co prowadzi do wniosku, że brak czynnej eksploatacji automatów do gier o niskich wygranych nie może świadczyć o zaprzestaniu lub niewykonywaniu prowadzenia działalności,

poprzez przyjęcie, że zawieszenie eksploatacji automatów do gier o niskich wygranych, ewentualnie zawieszenie prowadzenia działalności jest równoznaczne z zaprzestaniem lub nie wykonywaniem działalności objętej zezwoleniem,

wskutek nieuwzględnienia, że strona w punkcie gier będącym przedmiotem postępowania w niniejszej sprawi« prowadzi działalność;

art. 59 pkt 4 w zw. z art. 138 ust. 2 u.g.h. w zw. z art. 52 pkt 2 ppkt 4 u.g.z.w. poprzez przyjęcie, że przepis ten ma w tej części zastosowanie do działalności prowadzonej w zakresie gier na automatach do gier o niskich wygranych i nieuwzględnienie tego, że odpowiednie stosowanie art. 59 u.g.h. prowadzi do wniosku, że pkt 4) tego artykułu nie powinien być stosowany w zakresie, o którym mowa w art. 138 ust. 2 u.g.h., zwłaszcza wobec treści art. 135 ust. 2 u.g.h. i wobec faktu, że pozostawienie punktów, w których działalność nie jest prowadzona (tzw. "martwych punktów") nie powoduje w żądnej sferze żadnych negatywnych skutków, które uzasadniałyby odpowiedniego stosowania przepisu w zakresie, w jakim przewiduje on cofnięcie zezwolenia z uwagi na zaprzestanie lub niewykonywanie działalności przez stronę,

art. 138 ust. 2 w zw. z art. art. 59 pkt 4 u.g. h. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że art. 138 ust. 2 u.g.h. bezpośrednio nakazuje stosowanie art. 59 ust. 4 u.g.h., podczas gry prawidłowa wykładnia tego przepisu, a w istocie już jego treść wskazuje na konieczność "odpowiedniego stosowania" powołanej normy (por. w szczególności pkt IX uzasadnienia skargi),

art. 138 ust. 2 w zw. z art. art. 59 pkt 4 u.g.h. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na zastosowaniu art. 59 pkt 4) w realiach niniejszej sprawy, w sytuacji, gdy przepis ten nie powinien być stosowany (por. w szczególności pkt IX uzasadnienia skargi),

art. 59 pkt 4 w zw. z art. 138 ust. 2 u.g.h. w zw z art. 35 ust. 1 u.g.z.w. poprzez przyjęcie, że zaprzestanie lub niewykonywanie działalności objętej zezwoleniem ogranicza się tylko i wyłącznie do eksploatacji automatów (stanowiącej prowadzenie działalności) do gier o niskich wygranych w sytuacji, gdy treść zezwolenia jest znacznie szersza i sprowadza się do urządzania i prowadzenia działalności (por. w szczególności pkt X uzasadnienia skargi),,

art. 59 pkt 4 w zw. z art. 138 ust. 2 u.g.h. poprzez cofnięcie zezwolenia w części będącej przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie, z uwagi na niewykonywanie działalności objętej zezwoleniem, w sytuacji, gdy działalność taka jest wykonywana

Uzupełniająco wnosiła o:

wstrzymanie przez organ w całości wykonalrości zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej “p.p.s.a.",

w razie nie uwzględnienia wniosku wskazanego w poprzednim punkcie wnoszę o wstrzymanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w całości wykonalności zaskarżonej decyzji ii£ podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.,

dopuszczenie oraz przeprowadzenie w sprawie dowodu z dokumentu w postaci oświadczenia z [...].01.2013 r. na okoliczność zasadności wniosku i że w niniejszej sprawie w związku z wydaną decyzją zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji lub postanowienia. Sąd nie bada więc celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 p.p.s.a.

Badając skargę wg powyższych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja nie narusza bowiem prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Podstawą prawną rozstrzygnięcia jest art. 59 pkt 4 ustawy o grach hazardowych. Stanowi on, że organ właściwy w sprawie udzielania koncesji lub zezwoleń, w drodze decyzji cofa koncesję lub zezwolenie, w całości lub w części, w przypadkach w tym przepisie wskazanych, a w przypadku, o którym mowa w pkt 4 - zaprzestania lub niewykonywania przez okres dłuższy niż 6 miesięcy działalności objętej koncesją lub zezwoleniem, chyba, że niewykonywanie tej działalności jest następstwem działania siły wyższej.

Zgodnie z art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

W myśl art. 138 ust. 2 ww. ustawy do podmiotów, o których mowa w art. 129 ust. 1, do których zalicza się skarżąca, co bezsporne, stosuje się odpowiednio art. 58 i art. 59, z tym, że organem właściwym jest organ właściwy do udzielania zezwolenia w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy, tj. Dyrektor Izby Celnej w W.

Oznacza to, że o ile Naczelnik Urzędu Celnego w C. pismem z dnia [...] lutego 2012 r., poinformował własciwy organ (Dyrektora Izby Celnej w W.), że w punkcie gier na automatach o niskich wygranych mieszczącym się w [...] przy ul. [...].

Strona nie wykonywała działalności objętej ww. zezwoleniem od dnia [...] października 2010 r. organ był zobligowany do wszczęcia postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia i rozstrzygnięcia bez konieczności uprzedniej oceny celowości zastosowania powołanego przepisu.

Nie budzą wątpliwości ustalenia, poczynione w oparciu o dowody z dokumentów złożonych przez Skarżącą w toku postępowania administracyjnego tj. zgłoszenie z dnia [...] września 2010 r. zmian dotyczących akt weryfikacyjnych punktu gier położonego na S. Sp. z o.o. ul. [...] w W. w zakresie wyłączenia z eksploatacji 2 automatów H. wymienionych w decyzji - z przemieszczeniem ich na magazyn i zawieszenia punktu. Punkt zaś mieścił się na S. Sp. z o.o. ul. [...] w W.

W konsekwencji pismem z [...] lutego 2012 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. informuje Izbę Celną o nie wykonywaniu działalności objętej zezwoleniem w w/w punkcie gier przez okres dłuższy niż 6 miesięcy i wystąpieniu strony [...] stycznia 2012r. o wznowienie działalności w tym punkcie. Dodatkowo strona przedłożyła druki GL-2 o zawieszeniu eksploatacji i przemieszczeniu automatów. Oznacza to prawidłowe i dostatecznie wyjaśnienie przez organ, że Strona zaprzestała i nie wykonywała ponad 6 miesięcy działalności objętej udzielonym zezwoleniem Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. przez okres dłuższy niż 6 miesięcy.

Organ prawidłowo przyjął, że niewykonywanie działalności nie było następstwem działania siły wyższej, o czym świadczy dokonane przez skarżącą w dniu [...] września 2010 r. zgłoszenie dotyczące wyłączenia z eksploatacji obu automatów H. z przemieszczeniem go na magazyn i zawieszenia punktu.

Nie można pominąć, że podstawą zgłoszenia dotyczącego wyłączenia z eksploatacji automatu był § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 grudnia 2009 r. (Dz.U.2009.222.1757) w sprawie urzędowego sprawdzenia. Przepis ten stanowi, że podmiot, o którym mowa w § 3, w którym przeprowadzono urzędowe sprawdzenie, informuje właściwego naczelnika urzędu celnego o zmianie danych, o których mowa w § 4 ust. 2-4 i 7, w zakresie, w jakim zmiany te mają nastąpić, w terminie co najmniej 7 dni przed planowanym dokonaniem zmian.

Należy zwrócić uwagę, że ze zgłoszenia wynika, że przedmiotowe automaty zostały przemieszczone do magazynu i strona nie zgłaszała ich powtórnego przemieszczenia, ani włączenia do eksploatacji w punkcie przy ul. [...] w W. Żadne z tych okoliczności nie zostały wskazane w tezie dowodowej wskazanego świadka.

Mimo błędnego określenia organu co do "bezspornego" w niniejszej sprawie stanu faktycznego, wadliwość ta nie ma wpływu na wynik sprawy. Stan faktyczny jest bowiem sporny, o ile – tak jak na gruncie niniejszej sprawy - strona przeczy ustaleniu organu, że nie prowadziła działalności objętej zezwoleniem w punkcie gier mieszczącym się przy ul. [...] w W.

Prawidłowe jednak było nie uwzględnienie przez organ odwoławczy wniosku dowodowego z zeznań świadka, bowiem okoliczności na które miał zeznawać świadek były dostatecznie wyjaśnione dowodami z dokumentów dostarczonymi przez Skarżącą.

Sposób obliczania terminów w postępowaniu administracyjnym oraz warunki ich dochowania zostały uregulowane w art. 12 ustawy - Ordynacja podatkowa. Stosownie do postanowień art. 12 § 3 przywołanej ustawy terminy materialne określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu miesiąca. Okres sześciomiesięczny zaprzestania przedmiotowej działalności, wynikający z art. 59 pkt 4 ustawy o grach hazardowych w przypadku przedmiotowego punktu biegł Stronie, co stwierdził organ, od daty wskazanej w zgłoszeniu z [...] września 2010, czyli od [...] września 2010r. Do dnia zgłoszenia wznowienia działalności z dnia [...] stycznia 2012 r. strona nie zgłaszała podjęcia eksploatacji przedmiotowego automatu ani nie wykazywała dochodów uzyskiwanych w przedmiotowym punkcie.

Podnieść należy, że w istocie skarżąca powyższych ustaleń faktycznych organu nie kwestionuje. Podnosi jednak, że przejawy prowadzenia działalności w powyższym zakresie mogą być szersze i w braku niezweryfikowania wszystkich tych przejawów dopatruje się wadliwość procesowej decyzji twierdząc, iż brak czynnej eksploatacji automatów nie może świadczyć o zaprzestaniu lub niewykonywaniu działalności.

W tym zakresie na uwzględnienie zasługuje okoliczność, że przedmiotem zezwolenia jest prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, której istotą jest eksploatacja tych automatów. Na gruncie niniejszej sprawy oznacza to eksploatację automatu w punkcie gier przy ul. [...] W. Prowadzeniem z tego tytułu działalności nie jest zatem, jak uznaje strona np. uiszczanie opłat z tytułu posiadania zezwolenia i podejmowania różnego rodzaju czynności organizacyjnych w punkcie gier. Z tego tez względu ustalenia poczynione przez organy w rozpoznawanej sprawie uzasadniały zastosowanie art. 59 pkt 4 powołanej ustawy.

Podkreślenia wymaga, przy tym, że przepis art. 59 pkt 4 ustawy o grach hazardowych jest skonstruowany w ten sposób, że cofnięcie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych nie zależy w żaden sposób od uznania administracyjnego, lecz od zaistnienia przesłanki w postaci zaprzestania działalności lub niewykonywania przez okres dłuższy niż 6 miesięcy przedmiotowej działalności. Jedynym wyjątkiem od obowiązku zastosowania tego przepisu przez organ administracji publicznej jest ustalenie, że zaprzestanie bądź niewykonywanie tej działalności jest następstwem siły wyższej a taki stan rzeczy, co trafnie ustalił organ, a strona w tym zakresie stanowiska organu nie podniosła, w sprawie nie zachodzi.

Nie jest także zasadny zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego przejawiający się w niewyjaśnieniu przez organ pojęć "zaprzestanie" i "niewykonywanie" działalności. Jak wynika z zaskarżonej decyzji, organ powołując się na definicję tych pojęć zamieszczoną w Słowniku współczesnym języka polskiego pod red. prof. dr. hab. Bogusława Dunaja, w wyczerpujący sposób wyjaśnił ich znaczenie i wskazał że użyte w przepisie art. 59 pkt 4 pojęcie "zaprzestania" to zaprzestanie działalności w ogóle w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Natomiast "niewykonywanie" oznacza sytuację, która wystąpiła w niniejszej sprawie, tzn. ustalono w sposób bezsporny, że skarżąca faktycznie nie urządzała gier na automatach o niskich wygranych w punkcie gier przy ul. [...] w W., a przerwa w nieprowadzeniu tej działalności była dłuższa niż sześć miesięcy.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja nie nosi znamion wadliwości w rozumieniu art. 145 § 1 p.p.s.a. i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.