Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 761/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-09-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 92a ust. 1, art. 93 ust. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 2200
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
article: art. 61, art. 63, art. 64 § 3, art. 168 § 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 12 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku G. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej G. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 marca 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 546/18 w sprawie ze skargi G. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić wniosek


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 15 marca 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 546/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę G. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2018 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

Skarżący zaskarżył powyższy wyrok skargą kasacyjną wnosząc m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; zwanej dalej: p.p.s.a.) z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku skarżący kasacyjnie stwierdził, że wykonanie decyzji może mieć dla niego ujemne skutki, bowiem kwota sankcji jest dotkliwa i stanowi bardzo poważne obciążenie dla przedsiębiorcy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 93 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2200 ze zm.; powoływanej dalej jako: u.t.d.) - w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania decyzji II instancji oraz złożenia skargi do sądu administracyjnego – decyzja ostateczna, o której mowa w art. 92a ust. 1, nakładająca karę pieniężną (jak w tej sprawie) staje się wykonalna po upływie 30 dni od jej doręczenia, jeżeli strona nie wniosła skargi na decyzję do właściwego sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi, decyzja staje się wykonalna z chwilą: 1) odrzucenia skargi; 2) cofnięcia skargi lub 3) wydania przez sąd prawomocnego orzeczenia o oddaleniu skargi. Oznacza to, że gdy złożona została skarga do sądu administracyjnego, z mocy art. 93 ust. 2 ustawy o transporcie drogowym decyzja ostateczna nie posiada przymiotu wykonalności, między innymi do momentu prawomocnego oddalenia skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela prezentowany już w orzecznictwie tego Sądu pogląd, zgodnie z którym art. 93 ust. 2 ustawy o transporcie drogowym stanowi lex specialis w stosunku do art. 61 p.p.s.a., odnoszącego się do zagadnienia ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym (tak NSA w postanowieniu z dnia 27 czerwca 2018 r., sygn. akt II GSK 1149/18).

W rozpoznawanej sprawie skarżący złożył skargę kasacyjną od wyroku WSA w Łodzi z dnia 15 marca 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 546/18, a więc wyrok ten nie jest prawomocny, stosownie do art. 168 § 1 p.p.s.a.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że przysługująca skarżącemu z mocy samego prawa (art. 93 ust. 2 u.t.d.) ochrona tymczasowa rozciąga się na postępowanie wywołane skargą kasacyjną skarżącego od wyroku oddalającego skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, wydaną na podstawie art. 92a ust. 1 u.t.d. W konsekwencji wniosek skarżącego, sformułowany w skardze kasacyjnej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie mógł zostać uwzględniony, ponieważ ww. decyzja, do czasu prawomocnego oddalenia jego skargi, nie ma przymiotu wykonalności.

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wszczyna postępowania, w rozumieniu art. 63 p.p.s.a. i dlatego nie mają do niego zastosowania przepisy o skardze (art. 64 § 3 p.p.s.a.). W związku z tym brak było podstaw do umorzenia postępowania wszczętego wnioskiem skarżącego.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.