Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 463/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2021-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 28 września 2021 r., w Rzeszowie, w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) marca 2021 r., nr (...), w przedmiocie ustalenia skarżącej łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2021 r. - postanawia – 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącej kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną przez nią tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, zaskarżoną decyzją z (...) marca 2021 r., utrzymało w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie ustalenia skarżącej łącznego zobowiązania pieniężnego za 2021 r.

Decyzja organu odwoławczego, zawierająca pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi, została doręczona skarżącej 22 marca 2021 r.

W terminie otwartym do wniesienia skargi (wydłużonym na skutek wystąpienia skarżącej o uzupełnienie wydanej jej decyzji), do Sądu wpłynęła skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którą w imieniu skarżącej podpisała E. S., powołując się na działanie w charakterze jej pełnomocnika.

Wzywana do przedłożenia dokumentu pełnomocnictwa E. S. przedłożyła umocowanie, z którego wynika, że skarżąca upoważniła ją, jako swoją ciotkę, do reprezentowania jej przed Sądem.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 28 lipca 2021 r. wezwano skarżącą do podpisania skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. W treści wezwania zamieszczono informację o tym, ze E. S. (ciotka skarżącej) nie może działać w niniejszej sprawie jako pełnomocnik skarżącej, gdyż katalog osób, które mogą występować przed sądem administracyjnym, w charakterze pełnomocnika strony, o którym mowa w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.), spośród krewnych wymienia jedynie wstępnych lub zstępnych strony.

Wezwanie o podpisanie skargi zostało w sposób prawidłowy doręczone skarżącej, w dniu 17 września 2021 r. Wyznaczony termin do podpisania skargi upływał z dniem 24 września 2021 r. Skarga nie została podpisana.

W dniu 23 września 2021 r. E. S. nadała na adres Sądu pismo, w którego treści stwierdziła, że skarżąca odmawia podpisania skargi, gdyż za prawidłowe i ciągle aktualne uważa pełnomocnictwo jej udzielone, a które zostało złożone do akt sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

W myśl zaś art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Katalog osób, które mogą reprezentować osobę fizyczną w postępowaniu przed sądem administracyjnym określa przepis art. 35 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z jego treścią pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.

W niniejszym przypadku, w związku z faktem, że osoba, która powołując się na działanie w charakterze pełnomocnika skarżącej, podpisała w jej imieniu skargę, nie jest uprawniona do reprezentowania jej interesów w postępowaniu sądowym, wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego jej skargi, zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., poprzez jej podpisanie.

Brak ten nie został uzupełniony, wobec czego skarga podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Na marginesie niniejszych rozważań zaznaczyć jedynie należy, że bez wpływu na treść wydanego postanowienia pozostaje treść pisma wniesionego przez E.S., w którym podnosi ona prawidłowość udzielonego jej przez skarżącą pełnomocnictwa. Po pierwsze bowiem wnosząca pismo nie jest stroną w niniejszej sprawie, ani jej uczestnikiem, a po drugie podnoszone w nim okoliczności nie znajdują uzasadnienia w treści art. 35 § 1 P.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe Sąd, kierując się treścią art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., odrzucił skargę.

Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a, który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, zwrócono skarżącej kwotę 100 zł, uiszczoną przez nią tytułem wpisu od skargi.