Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 937/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-11-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2013 r., w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi W.B. Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2012 r., w związku z wnioskiem skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych - postanawia - oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie go w całości od kosztów sądowych, związanych z przedmiotową sprawą, deklarując w oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym, że prowadzi z żoną wspólne gospodarstwo domowe, utrzymuje się zaś renty w wysokości 1 840 zł miesięcznie. Jego małżonka pobiera natomiast emeryturę wynoszącą 1 547 zł miesięcznie.

Zgodnie ze złożonym przez skarżącego, na urzędowym formularzu, oświadczeniem jedyny jego majątek stanowi mieszkanie o pow. 72 m2.

Jeżeli chodzi o ponoszone wydatki to skarżący podał, że wydaje na energię elektryczną 263 zł, na wodę i kanalizację 164 zł, na gaz ok. 189 zł, na telefon 130 zł. Oprócz tego jego wydatki na ogrzewanie wynoszą 325 zł, a za korzystanie z płatnej telewizji płaci po 90 zł. Do tego dochodzą koszty zakupu leków, w wysokości po ok. 340 zł.

Składając dodatkowe oświadczenie o stanie majątkowym skarżący przedłożył między innymi kserokopię swojego zeznania podatkowego za 2012 r., z którego wynika, że roku w tym odnotował on przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej w wysokości 203 129 zł (dochód z tego tytułu wyniósł 26 661,65 zł), deklarację na zaliczkę miesięczną na podatek dochodowy (PIT-5) za wrzesień 2013 r., zgodnie z którą jego przychód wyniósł w tym miesiącu 40 330 zł, zaś koszty uzyskania przychodu 58 615,08 zł, wyciąg z rachunku bankowego, na podstawie którego można stwierdzić, że saldo tego rachunku wyniosło, na dzień 20 października 2013 r. 865,94 zł.

Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 100 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; zwanej dalej: P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy należy więc ocenić czy poniesienie konkretnych kosztów postępowania, wiązać się będzie z pozbawieniem wnioskodawcy, bądź jego najbliższych, środków niezbędnych do zaspokojenia ich podstawowych potrzeb bytowych. W tym celu należy zbadać aktualne możliwości płatnicze osoby ubiegającej się o przyznanie jej ulgi w postaci prawa pomocy, w oparciu o wysokość dochodów w jej gospodarstwie domowych, posiadane zasoby majątkowe i obiektywne możliwości wygospodarowania określonych środków.

W niniejsze sprawie, w której wpis od skargi wynosi 100 zł, skarżący wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych stwierdzając, że ich poniesienie wiązałoby się z uszczerbkiem jego utrzymania. Z takim stwierdzeniem nie sposób się jednak zgodzić, gdyż dochód w jego gospodarstwie domowym przekracza kwotę 3 000 zł, a wysokość deklarowanych wydatków nie pochłania całej tej sumy. W tym miejscu należy również zwrócić uwagę na fakt, że skarżący prowadzi jeszcze działalność gospodarczą, a kwota przychodu uzyskanego przez niego z tego tytułu w 2012 r, wynosząca ponad 200 000 zł, świadczy o tym, że zakres tej działalności jest znaczny. W efekcie tego dochody skarżącego muszą być większe, niż deklarowana przez niego kwota 3 000 zł.

Odnosząc się do kwestii związanej z prowadzoną przez skarżącego działalnością podkreślenia wymaga również to, że deklarowana w związku jej prowadzeniem strata podatkowa, nie odzwierciedla rzeczywistego wyniku finansowego skarżącego z tego tytułu. Strata ta bowiem jest jedynie bilansem pomiędzy wysokością przychodów i kosztami ich uzyskania, wyliczonym jedynie na potrzeby obliczenia podatku, dlatego też nie można na tej podstawie przyjąć, że działalność ta wyłącznie uszczupla stan majątkowy skarżącego. Na koszty prowadzonej działalności składają się bowiem takie pozycje jak dokonane odpisy amortyzacyjne, które nie stanowią realnych wydatków, czy koszty zakupu towarów i usług, powiększających zasoby majątkowe nabywcy.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że wysokość dochodów skarżącego, jak również znaczny rozmiar prowadzonej przez niego działalności, świadczący o możliwości wygospodarowania potrzebnych środków, nie pozwala na przyjęcie, że nie jest on w stanie ponieść kosztów sądowych, związanych z przedmiotową sprawą, w której wpis odpowiada minimalnej wysokości wpisu w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Argumentem za przyznaniem skarżącemu zwolnienia nie może być również to, że został on wezwany do uiszczenia wpisów w kilku innych sprawach, toczących się przed tut. Sądem, gdyż wysokość tych wpisów również wynosi po 100 zł, a ich łączna suma znajduje pełne pokrycie w dochodach skarżącego i jego małżonki, z którą prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Z tego też względu oddalono jego wniosek, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.