Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 686/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2010-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6129 Inne o symbolu podstawowym 612
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 105
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151, art. 153
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 7b ust. 2 pkt 2, art. 20 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Maria Piórkowska /spr./ Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik SO (del.) Ewa Partyka Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 17 listopada 2010 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi J. B. jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej w skrócie jako WINGiK) z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] o umorzeniu postępowania dotyczącego korekty mapy z dnia [...] kwietnia 1991 r. [...].

W podstawie prawnej decyzji organ odwoławczy wskazał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., określanej dalej jako k.p.a.) oraz art. 20 ust. 1 i 2 oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027, określanej dalej w skrócie jako upgik).

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że postępowania w niniejszej sprawie zostało zainicjowane wnioskiem z dnia [...] lipca 2006 r. złożonym przez G. B., działającego przez pełnomocnika J. B. do Starosty [...] o korektę mapy [...] z dnia [...] kwietnia 1991 r. polegającą na: skreśleniu z legendy tej mapy zapisu: KW [...] pgr. 860/1, zaznaczeniu drogi wspólnej 860/1 na w.w. mapie i brakujących punktów poligonowych 106 (Nr kat. 218) i 106-104 (Nr kat. 220), przesłaniu skorygowanej mapy do Sądu Rejonowego - Wydziału Ksiąg Wieczystych, w celu otwarcia Księgi Wieczystej nr [...] c.d. Lwh 300 zamkniętej w wyniku pomyłki na w.w. mapie.

Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w przedmiocie dokonania korekty mapy [...] z [...] kwietnia 1991 r. zgodnie z wnioskiem zainteresowanego.

WINGiK postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

Na skutek skargi G. B. Wojewódzki Sad Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 590/09 stwierdził nieważność postanowienia WINBiK z dnia [...] maja 2009 r. I poprzedzającego go postanowienie Starosty Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r.

W uzasadnieniu Sąd zwrócił uwagę, że wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego, która to instytucja nie jest znana kodeksowi, wypełnia przesłankę stwierdzenia jego nieważności z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., jako wydanego bez podstawy prawnej.

Starosta [...] ponownie rozpoznając sprawę decyzją z dnia [...] maja 2010 r., opisaną na wstępie umorzyła postępowanie administracyjne w przedmiocie dokonania korekty mapy z dnia [...] kwietnia 1991 r. [...] przez skreślenie z legendy tej mapy zapisu: KW [...] pgr. 860/1, zaznaczenie drogi wspólnej 860/1 na w.w. mapie i brakujących punktów poligonowych 106 (Nr kat. 218) i 106-104 (Nr kat. 220), przesłanie skorygowanej mapy do Sądu Rejonowego, Wydziału Ksiąg Wieczystych z wnioskiem w celu otwarcia Księgi [...] c.d. Lwh-300 zamkniętej w wyniku pomyłki na w.w. mapie, jako bezprzedmiotowe.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że w sprawie ujawnienia drogi odpowiadającej parceli gruntowej nr 860/1 wydana została już decyzja administracyjna z dnia [...] sierpnia 2002 r., nr [...]. Reasumując organ podał, że żądnie strony dotyczące dokonania korekty mapy z dnia [...] kwietnia 1991 r. jest bezzasadne, gdyż wykonanie tych dokumentacji nie leży w kompetencji organów administracji publicznej. Brak jest również podstaw do korekty mapy jak i złożenia wniosku do Sądu Rejonowego o dokonanie zmian w księgach wieczystych.

Odwołanie od tej decyzji wniósł J. B. działający jako pełnomocnik syna G. B. Nie zgodził się z wydaną decyzją. W jego ocenie wniosek z dnia [...] lipca 2006 r. jest zgodny z decyzją Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r., zgodnie z którą nie należy tworzyć nowej drogi. Podniósł, że zapis w legendzie mapki z dnia [...] kwietnia 1991 r. jest błędny, a do obowiązków Starosty należy sprostowanie tych niezgodności. Odwołujący wskazał, że droga nr 860/1 istnieje na gruncie i posiada własną księgę wieczysta Lwh 300 c.d. KW [...]. Jest to jedyna droga dojazdowa do działek położonych po obu jej stronach i dlatego nie powinna być skreślona z ewidencji gruntów.

Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. odwołujący odniósł się do zgromadzonych dokumentów przesłanych wraz z odwołaniem, nadto zarzucił manipulację i mataczenie w sprawie zmierzającej, w jego ocenie do wprowadzenia w błąd zarówno Sądu jak i organu II instancji.

WINGiK decyzjąz dnia [...] czerwca 2010 r., opisana na wstępie utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu podał, że w niniejszej sprawie kwestia wniosek złożonego przez G. B. została wielokrotnie wyjaśniana przez organy obu instancji. Mimo tego zainteresowany konsekwentnie żąda od organu dokonania korekty mapy. Wyjaśnił, że k.p.a. i upgik nie przewidują odrębnej formy sprostowania błędów i omyłek w dokumentacji geodezyjnej. Naprowadził, że opracowanie dokumentacji geodezyjnej jest czynnością techniczną, a nie postępowaniem administracyjnym w rozumieniu przepisów k.p.a., co oznacza, ze nie można powstałych w wyniku ich wykonania błędów i omyłek prostować w drodze decyzji administracyjnych. Mapa ewidencji gruntów i budynków stanowi odzwierciedlenie stanu prawnego i faktycznego istniejącego na gruncie, a zmiany w ewidencji gruntów są konsekwencją zmiany stanu prawnego. Konkludując podał, ze w sprawie tej zostało przeprowadzone postępowanie wyjaśniające zakończone wydaniem decyzji administracyjnej i brak jest okoliczności prawnych i faktycznych wymagających merytorycznego rozstrzygnięcia.

Skargę na tę decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Rzeszowie J. B. nie precyzując sposobu jej weryfikacji. Nie zgodził się z zaskarżoną decyzją wskazując, że "w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji niektóre ujęcia wymagają dodatkowych wyjaśnień dla Sądu". Zarzucił, że zapis w legendzie mapy z dnia [...] kwietnia 2010 r. jest błędny, fikcyjny i niezgodny ze stanem prawnym, nadto w toku postępowania organy administracji właściwe w sprawach ewidencji gruntowi budynków nie wyjaśniło wszystkich okoliczności sprawy, zarzucając naruszenie prawa własności.

WINGiK odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podniósł, że w sprawie występuje tożsamość podmiotu, przedmiotu oraz treść żądania strony powodują, że brak jest okoliczności prawnych i faktycznych wymagających merytorycznego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm./ sąd administracyjny kontroluje zaskarżone decyzje administracyjne w zakresie ich legalności, rozumianej jako zgodność tych aktów z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, zaś na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga podlega oddaleniu.

Na wstępie podnieść należy, że postępowanie przed organami, w rozpoznawanej sprawie zostało zainicjowane wnioskiem skarżącego z dnia [...] lipca 2006 r. domagającego się

1. Skreślenia z legendy mapy z dnia [...] . 04.199lr [...] zapisu KW [...] p.gr. 860/1,

2. Zaznaczenia drogi wspólnej 860/1 i brakujące punkty poligonowe 106-106 i 106-104 oraz,

3. Przesłania skorygowanej mapy do Wydziału Ksiąg Wieczystych celem otwarcia zamkniętej księgi [...] c.d. Lwh-300.

Rozpoznając ostatecznie sprawę orzekające organy, w oparciu o treść art. 105 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, wydały decyzje o umorzeniu postępowania z uwagi na brak podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Swoje stanowisko wyprowadziły z treści art. 20 ust. 1 i ust. 2 , art. 7b ust.2 pkt. 2 ustawy z dnia 17 mają 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne /Dz. U. z 2005r Nr 240, poz. 2027 ze zm./ przyjmując, że opracowanie dokumentacji geodezyjnej jest czynnością techniczną co oznacza, że mapa ewidencji gruntów i budynków stanowi odzwierciedlenie stanu prawnego i faktycznego istniejącego na gruncie, a zmiany w ewidencji gruntów są konsekwencją zmiany stanu prawnego. Nadto organ podniósł, że w sprawie ujawnienia drogi odpowiadającej parceli gruntowej nr 860/1 wydana została w dniu [...] sierpnia 2002r nr [...] decyzja administracyjna przesądzająca o tożsamości rozpoznawanej sprawy.

Takie stanowisko organy zajęły wykonując zalecenia zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2010r sygn. akt II SA/Rz 590/09 w którym Sąd wskazał, że jeżeli żądanie strony nie dotyczy sprawy podlegającej rozstrzygnięciu co do istoty sprawy przez organ administracji - postępowanie w takiej sprawie podlega umorzeniu. Jednocześnie Sąd wskazał, że bezprzedmiotowość postępowania zaistnieje w sytuacji, gdy żądanie takiej samej treści zostało już wniesione wcześniej, a sprawa została załatwiona decyzją.

W tym stanie sprawy należy wskazać na treść art. 153 ustawy z dania 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępwoaniu przed sądami adminstracyjnymi, który stanowi, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Przez ocenę prawną rozumie się wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie /S. Hanausek W. Siedlecki red. System prawa procesowego cywilnego Zaskarżąnie orzeczeń sądowych, Ossolineum 1986, s. 318/, a pojęcie to obejmuje zarówno krytykę sposobu zastosowania normy prawnej w zaskarżonym akcie, jak i wyjaśnienie, dlaczego stosowanie tej normy przez organ, który wydał ten akt zostało uznane za błędne. Natomiast wskazania co do dalszego postępowania stanowią konsekwencje oceny prawnej i dotyczą sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy mając na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunków, w których powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości.

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 25 lutego 1998 r. III RN 130/97/OSP 1999, s. 5, poz. 101/ wypowiadając się w kwestii związania sądu administracyjnego tą oceną na gruncie art. 30 ustawy o NSA wyjaśnił, że oznacza to, że ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten sąd, będzie on zawsze związany oceną prawną wyrażoną w tym orzeczeniu, jeżeli nie zostanie ono uchylone lub nie ulegną zmianie przepisy. Skoro orzekające organy wykonały zalecenie zawarte w prawomocnym wyroku z dnia 15 stycznia 2010 r. II SA/Rz 590/09, brak jest podstaw do zarzucenia im naruszenia prawa.

Z przyczyn wyżej podniesionych Sąd nie odnosi sie do pozostałych zarzutów skarżącego.

Mając na uwadze, że organ wydając zaskarżoną decyzję wykonał zalecenia po mysli art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd działając na podstawie art. 151 powołanej wyżej ustawy orzekł jak w sentencji.