Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 555/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2011-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 50 par. 1, art. 53 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3-3 i 6, art. 73 par. 1, art. 83 par. 1, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 28
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Żak po rozpoznaniu w dniu 21 października 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.P., J.P., S.P. i R.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odrzucić skargę H.P., J.P., S.P. i R.W.


UZASADNIENIE

W dniu 1 sierpnia 2011r. (data nadania przesyłki na poczcie) H. P., J. P., S. P. i R. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w jednym piśmie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie ustalenia wnioskodawcom K. i J. małż. L. warunków zabudowy działek nr ewid. 852 i 853 położonych w L., dla inwestycji polegającej na przebudowie, rozbudowie i nadbudowie istniejącego budynku mieszkalnego. Decyzję tę H. P. i J. P. otrzymali w dniu 8 lipca 2011r., R. W. zaś w dniu 27 czerwca 2011r. S. P. ww. decyzja nie była doręczana albowiem postępowanie odwoławcze wywołane wniesionym przez niego odwołaniem zostało przez Kolegium umorzone decyzją z dnia [...] znak: [...]. W uzasadnieniu tej decyzji organ wyjaśnił, że S. P., syn skarżących małżonków P., nie jest właścicielem ani użytkownikiem wieczystym działki sąsiadującej z terenem inwestycji, a zatem postępowanie w niniejszej sprawie nie dotyczy jego interesu prawnego. Tym samym S. P. nie jest stroną przedmiotowego postępowania w rozumieniu art. 28 k.p.a. Wobec powyższego postępowanie odwoławcze z jego udziałem zostało umorzone na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a.

Zarządzeniami z dnia 23 sierpnia 2011r. skarżący H. P. i J. P. zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł oraz nadesłania 5 egzemplarzy odpisów skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej H. P. w dniu 5 września 2011r. Wezwanie adresowane do J. P. pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 30.08.2011r. i 7.09.2011r. nie zostało przez niego podjęte. Mimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie uiścili kwoty wpisu ani nie nadesłali żądanych odpisów skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi między innymi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W wyznaczonym siedmiodniowym terminie od doręczenia wezwania z dnia 23 sierpnia 2011r., który upływał z dniem 12 września 2011r., skarżąca H. P. nie uiściła wymaganej kwoty wpisu ani nie złożyła 5 egzemplarzy odpisów skargi. Powyższych braków nie usunął również J. P.. Z uwagi na niepodjęcie awizowanego wezwania uznać należało, że względem tego skarżącego doręczenie wezwania zostało dokonane w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a., tj. z dniem 13 września 2011r. W stosunku do niego termin uiszczenia wpisu i usunięcia braków formalnych upływał z dniem 20 września 2011r.

Mając na względzie powyższe, Sąd, na podstawie powołanych przepisów art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi H. P. i J. P..

Odnośnie skargi R. W. wskazać należy, iż zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy oblicza się wg przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2. W myśl art. 111 § 1 k.c. termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. W rozpoznawanej sprawie zaskarżoną decyzję organu II instancji doręczono R. W. w dniu 27 czerwca 2011r. Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Sądu, liczony od dnia 28 czerwca 2011r., upłynął, w dniu 27 lipca 2011r. W związku z powyższym należało uznać, że jego skarga złożona została po terminie.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny , na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi R. W..

Odnośnie skargi S. P. podnieść należy, iż w świetle regulacji art. 50 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Tak więc skarżący, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może bowiem dotyczyć tylko jego "własnej sprawy administracyjnej," rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot nie podporządkowany organizacyjnie temu podmiotowi. W związku z powyższym legitymacja skargowa podmiotu wnoszącego skargę we własnym interesie prawnym musi zawierać w sobie dwa elementy. Po pierwsze, skarżący musi mieć interes prawny w przeprowadzeniu sądowej kontroli zgodności z prawem aktu lub czynności, oparty na normach administracyjnego prawa materialnego lub procesowego (np. w odniesieniu do postanowień), kształtujących istotę sprawy administracyjnej, w której skarga jest wnoszona i które pozwolą sądowi ocenić, czy skarga została wniesiona we własnej sprawie. Po drugie, skarżący musi mieć interes prawny w doprowadzeniu zaskarżonego aktu lub czynności do stanu zgodnego z prawem (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2005r., s. 212 i nast.).

W świetle powyższego legitymację skargową w postępowaniu sądowadministarcyjnym będzie miała osoba dysponująca przymiotem strony również w postępowaniu administracyjnym. Stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a. jest zaś każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Zasadniczą przesłanką konstytuująca pojęcie strony postępowania administracyjnego jest zatem interes prawny, który jak przyjmuje się w orzecznictwie i literaturze, wynika z prawa materialnego, jest z tym prawem zgodny i pozostaje pod ochroną tego prawa. Ustalenia, czy konkretny podmiot posiada interes prawny dokonuje organ administracji w toku postępowania. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem stronami postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy są, co do zasady, obok inwestora i właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości, której dotyczy postępowanie, także właściciele i użytkownicy wieczyści działek sąsiednich (por. wyrok NSA z dnia 6 lipca 2007r. sygn. akt II OSK 1016/06, wyrok NSA z dnia 10 sierpnia 2011r., sygn. II OSK 724/11). Z akt sprawy ani ze skargi nie wynika aby S. P. był właścicielem lub użytkownikiem wieczystym działki sąsiadującej z terenem inwestycji.

Po stronie S. P. brak jest zatem interesu prawnego w złożeniu skargi od decyzji w niniejszej sprawie. Skarżący podpisał się na odwołaniu rodziców, tj. H. i J. P., lecz nigdy nie był traktowany przez organ jako strona postępowania, a postępowanie odwoławcze wywołane jego odwołaniem zostało umorzone.

Z tych przyczyn skarga S. P. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a.