Postanowienie NSA, sygn. akt I OPP 66/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-07-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Prezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
Treść wyniku: Oddalono skargę na przewlekłość postępowania
Powołane przepisy: article: art. 1, art. 12, art. 14
journal: Dz.U. 2004 nr 179 poz 1843
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Chlebny Sędziowie NSA Zofia Flasińska Marek Stojanowski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi P. P. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 1943/15 ze skargi P. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 17 czerwca 2016 r. (data wpływu do Sądu - 20 czerwca 2016 r.) P. P. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego (za pośrednictwem WSA w Warszawie) skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 1943/15. Zarzucając opieszałość Sądowi I instancji, wniosła o przyznanie na jej rzecz sumy pieniężnej w wysokości 10 000 złotych. W uzasadnieniu skarżąca przytoczyła okoliczności związane z przyznawaniem jej przez organy administracji publicznej środków z pomocy społecznej, wykazują, jej zdaniem, liczne nieprawidłowości, które naruszają jej prawa. Z kolei Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie rozpoznaje - w ocenie strony - skarg składanych przez skarżącą na decyzje administracyjne, wydawane przez organy pomocy społecznej.

Z akt sprawy wynika, że skarga skarżącej w tej sprawie przekazana została do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przez organ wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w dniu 9 listopada 2015 r.

Zarządzeniem z dnia 12 listopada 2015 r. sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Wa 1943/15, wskazano strony, symbol, wyznaczono sędziego sprawozdawcę, wezwano do uzupełniania braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.

Pismem z dnia 28 grudnia 2015 r. (data prezentaty sądu) pełnomocnik skarżącej uzupełniła braki formalne skargi.

W związku ze złożonym przez skarżącą wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, zarządzeniem z dnia 7 stycznia 2016 r. przesłano skarżącej obowiązujący obecnie formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej PPF, celem jego wypełnienia, podpisania i odesłania do Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Wezwanie Sądu pozostało bez odpowiedzi, więc zarządzeniem z dnia 7 kwietnia 2016 r. pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Odpisy zarządzenia doręczono stronom postępowania.

W tych okolicznościach skarżąca dniu 20 czerwca 2016 r. (data prezentaty sądu) złożyła opisaną wyżej skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W przedstawionym stanie faktycznym skarga na przewlekłość postępowania nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1). Konieczne jest, więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa, wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są, bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy.

W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Od dnia wpływu skargi do Sądu (9 listopada 2015 r.) do dnia wniesienia przez skarżącą skargi na przewlekłość postępowania (20 czerwca 2016 r.) upłynęło 7 miesięcy. Taki okres oczekiwania na zakończenie sprawy z całą pewnością nie pozwala stwierdzić, aby prawo strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone. Zauważyć należy, iż w pierwszej kolejności Sąd zobowiązany był do wezwania skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi. Następnie - po uzupełnieniu braków formalnych skargi - Sąd I instancji podjął czynności niezbędne do rozpoznania złożonego przez stronę wniosku o przyznanie prawa pomocy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego działania Sądu I instancji podejmowane były sprawnie, bez zbędnej zwłoki. Skarga na przewlekłość tego postępowania sądowego jest zatem niezasadna.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.