Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 626/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-11-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w całości
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 2 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi M. D. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 4 lipca 2016 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązków celem doprowadzenia budynku do prawidłowego stanu technicznego postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

W dniu 15 września 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła, sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, skarga M. D. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 4 lipca 2016 r. w przedmiocie utrzymania w mocy postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Formułując żądanie uchylenia wydanych w sprawie postanowień, pełnomocnik skarżącej wniósł również o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 – przywoływanej dalej jako: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

W ocenie Sądu zaznaczyć należy, że to strona wnosząca o wstrzymanie wykonania aktu musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa zaś na stronie skarżącej (postanowienia NSA: z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05; z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/04). To strona występująca o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winna uprawdopodobnić istnienie przesłanek z powołanej normy prawnej. W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Sąd, w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. To na stronie ciąży obowiązek wykazania, że zaskarżona decyzja/postanowienie w razie wykonania mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgromadzona dokumentacja sprawy może posłużyć natomiast jedynie weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08).

W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie został w żaden sposób uzasadniony. Pełnomocnik skarżącej jedynie wskazał, że wnosi o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia stosownie do art. 61 § 2 i § 3 p.p.s.a., nie uprawdopodobniając istnienia przesłanek, o których mowa w przytaczanej normie prawnej. Wobec powyższego, sąd nie mógł ocenić, czy zaskarżone postanowienie, może powodować skutki o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i orzekł jak w postanowieniu.

Na marginesie należy dodać, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności postanowienia. W związku z tym rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania postanowienia nie jest uzależnione od zasadności samej skargi. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu abstrahuje od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest bowiem na wstępnym etapie postępowania. Argumenty merytoryczne skargi nie mogły zatem stanowić podstawy oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w niniejszej sprawie.