Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 461/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2006-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Tamara Dziełakowska,, Sędzia WSA Jolanta Górska, Protokolant Marta Went, po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi G. G. na decyzję Wojewody z dnia 10 lutego 2003 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego udzielenia pozwolenia na budowę. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wójt Gminy decyzją z dnia 16 stycznia 2003r. nr [...] na podstawie art. 71 ust. 1i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. nr 89, poz. 414 ze zm.), art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. nr 133, poz. 872, ze zm.), Porozumienia z dnia 29 kwietnia 1999r. pomiędzy Starostą a radą Gminy w sprawie prowadzenia niektórych spraw z zakresu administracji rządowej należących do właściwości Starosty oraz art. 104 k.p.a. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę dla A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. Stacji Bazowej Telefonii Komórkowej oraz przyłącza energetycznego w K. na działce nr [...] w K., Gmina P..

Ustalił organ, iż wyniku złożenia przez inwestora wniosku o wydanie pozwolenia wszczęto postępowanie, o którym zawiadomiono mieszkańców wsi K. w formie zamieszczenia informacji o wykazie danych w miejscu publicznym. W dniach 25-30 września 2002r. do organu wpłynęły wnioski mieszkańców wsi K. nie wyrażające zgody na budowę przedmiotowej stacji.

Wobec zawiązania Komitetu Protestacyjnego przeciwko budowie Stacji, Gmina P. w dniu 9 stycznia 2003r. zwołała zebranie wiejskie, na którym mieszkańcy sołectwa w drodze głosowania wypowiedzieli się przeciw budowie stacji. Na skutek sprzeciwu mieszkańców K., Wójt Gminy odmówił wydania pozwolenia na budowę stacji.

Odwołanie od decyzji wniosła A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. żądając jej uchylenia i rozstrzygnięcia jej co do istoty, ewentualnie uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Inwestor podniósł, iż niewyrażenie zgody przez mieszkańców K. na budowę stacji nie może stanowić podstawy do odmowy wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Inwestor spełnił wszelkie wymagane przepisami prawa wymogi niezbędne do uzyskania pozytywnej dla siebie decyzji. Przedłożył wymaganą dokumentację projektową, posiadał tytuł prawny do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz dołączył do wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę wymagane w sprawie decyzje i uzgodnienia. Odwołujący się wskazał, że powołanie się przez Wójta Gminy na głosowanie mieszkańców sołectwa, którzy opowiedzieli się przeciwko budowie stacji bazowej telefonii komórkowej wskazuje na konieczność zbadania czy inwestycja nie narusza uzasadnionych interesów osób trzecich. Oceniając ten interes należy badać go nie w aspekcie dopuszczalności danej zabudowy, lecz ewentualnego naruszenia norm z zakresu Prawa budowlanego i warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle. W przedmiotowej sprawie wszelkie normy prawa budowlanego i warunki techniczne zostały spełnione, samo zaś zgłoszenie protestu nie może mieć wpływu na podjęcie decyzji. Badanie interesu osób trzecich winno odbywać się w kontekście wszelkich innych warunków wynikających z art. 32 -35 ustawy Prawo Budowlane z dnia 7 lipca 1994r. (Dz. U. z 2000r. nr 106, poz. 1126, ze zm.) a niezbędnych do wydania decyzji pozwolenia na budowę. Ochrona interesów odbywa się na etapie ustalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wydawania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W tych postępowaniach organ ustala, jakie inwestycje mogą stanąć na określonym terenie. W postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę organ winien badać jedynie zgodność i kompletność wniosku w świetle przepisów prawa budowlanego wraz z aktami wykonawczymi. Nie można także oczekiwać, aby interes osób trzecich był najważniejszym i jedynym kryterium, jakie bierze się pod uwagę przy wydawaniu pozwolenia na budowę.

Wojewoda zaskarżoną decyzją z dnia 10 lutego 2003r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § l pkt 2 k.p.a. oraz artykułu 28, art. 33 ust. l art. 34 ust.4 i art. 36 oraz art. 80 ust. l pkt 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) uchylił w całości decyzję organu I instancji oraz zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej oraz przyłączy energetycznych w K. na działce nr [...] w gminie P., z zachowaniem następujących warunków zgodnie z treścią art. 36 ustawy Prawa budowlanego:

- roboty budowlane wykonać zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, przepisami i obowiązującymi Polskimi Normami, stosując elementy i materiały budowlane spełniające warunki Rozporządzenia MGPiB z dnia 19 grudnia 1994r. w sprawie aprobat i kryteriów technicznych dotyczących wyrobów budowlanych (Dz. U. z 1995r. Nr 10, poz. 48),

- odpowiednio zabezpieczyć teren budowy,

- ustanowić kierownika budowy o odpowiednich kwalifikacjach zawodowych i prowadzić roboty pod jego kierownictwem z zachowaniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy,

- co najmniej na 7 dni przed rozpoczęciem robót budowlanych należy zawiadomić Wójta Gminy o terminie ich rozpoczęcia,

- bezzwłocznie zawiadomić Wójta Gminy o każdej zmianie kierownika budowy lub inspektora nadzoru inwestorskiego,

- zarejestrować i prowadzić dziennik budowy,

- wywiesić tablicę informacyjną budowy w widocznym miejscu,

- utrzymać ład i porządek na terenie budowy,

- przechowywać dokumenty budowy i udostępnić na każde żądanie uprawnionych organów,

- po zakończeniu inwestycji inwestor jest zobowiązany do wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na użytkowanie.

Organ odwoławczy powołując się na art. 35 ust. l i ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane stwierdził, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Bada się kompletność projektu budowlanego wykonanego przez osobę uprawnioną oraz jego zgodność z przepisami techniczno-budowlanymi i obowiązującymi Polskimi Normami. Musi być również spełniony art. 32 ust. 4 wskazanej ustawy, zgodnie z którym pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy terenu oraz wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

W razie spełnienia opisanej procedury, zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Wojewoda za wadliwą uznał nadto podstawę prawną decyzji, ponieważ art. 71 Prawa budowlanego dotyczy zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części.

Według organu odwoławczego przedmiotowa inwestycja jest zgodna z warunkami ustalonymi miejscowym ogólnym planem zagospodarowania przestrzennego gminy P., zatwierdzonym Uchwałą Rady Gminy Nr [...] z dnia 3 października 1991r. (Dz. Urz. Woj. Gd. Nr 20 poz. 139), Uchwałą Rady Gminy Nr [...] z dnia 16 czerwca 1992r. w sprawie wprowadzenia zmian do planu zagospodarowania przestrzennego gminy (Dz. Urz. Woj. Gd. Nr 22), Uchwałą Rady Gminy Nr [...] z dnia 25 sierpnia 1994r. w sprawie wprowadzenia zmian do planu zagospodarowania przestrzennego gminy (Dz. Urz. Woj. Gd. Nr 30, poz. 153) oraz Uchwałą Rady Gminy Nr [...] z dnia 30 maja 1996r. w sprawie uchwalenia zmiany do planu zagospodarowania przestrzennego gminy (Dz. Urz. Woj. Gd. Nr 22, poz. 65. Działka nr [...] w K. zlokalizowana jest na obszarze gruntów rolnych, gdzie istnieje zabudowa siedliskowa właściciela działki: 2-kondygnacyjny budynek mieszkalny i zabudowania gospodarcze (wysokość istniejących budynków nie przekraczają 10 m) i gdzie nie wyklucza się realizacji urządzeń technicznych.

W ocenie organu II instancji przedmiotowa inwestycja nie pozostaje w kolizji z wyżej wymienionym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy P.. Planowana inwestycja posiada wymagane uzgodnienia rzeczoznawców w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, wymaganiami ergonomii oraz uzgodnienia w zakresie, zgodności projektu z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej. Nie pozostaje również w kolizji z obowiązującym Prawem budowlanym. Projekt omawianego przedsięwzięcia posiada również pozytywne opinie Starosty -Wydziału Rolnictwa i Ochrony Środowiska, Dowództwa Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej, Głównego Inspektoratu Lotnictwa Cywilnego, Kampanii Energetycznej i Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny pozytywnie zaopiniował projekt zamierzonej inwestycji.

Zgodnie z raportem oddziaływania na środowisko projektowanej stacji bazowej, sporządzonym przez biegłego z listy Wojewody dr inż. T. A. stacja ta nie będzie stanowić zagrożenia dla ludności i środowiska a jej działanie nie wprowadzi ograniczeń w normalnym użytkowaniu istniejącej zabudowy i przyległego terenu. Zostały spełnione wymagania zawarte w Rozporządzeniu Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 11 sierpnia 1998r. w sprawie szczegółowych zasad ochrony przed promieniowaniem szkodliwym dla ludzi i środowiska, dopuszczalnych poziomów, jakie mogą występować w środowisku oraz wymagań obowiązujących przy wykonywaniu pomiarów kontrolnych promieniowania (Dz. U. Nr 107, poz. 676). Szkodliwe promieniowanie w żaden sposób nie będzie kolidowało z obecnym i ewentualnym, przyszłym zainwestowaniem terenu.

Organu II instancji wskazał, także, iż przedstawiona dokumentacja stanowi kompletny projekt budowlany i jest zgodna z decyzją Wójta Gminy P. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 28 sierpnia 2002r.

Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła G. G. żądając jej uchylenia. W uzasadnieniu skarżąca wywodziła, iż dla oceny wadliwości decyzji nie ma znaczenia decyzja Państwowego Inspektora Sanitarnego oraz Starosty Powiatowego. Znaczenie dla sprawy ma natomiast zasada konsultacji społecznej z mieszkańcami zgodnie z art. 5a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Powyższa zasada pominięta została początkowo przez Wójta Gminy, który jednakże po przeprowadzeniu konsultacji z mieszkańcami Gminy odmówił wydania pozwolenia na budowę Stacji bazowej. Aspekt ten pominięty został w trakcie postępowania przez organ odwoławczy.

W dopowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie oraz ponowił argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2).

Badając zatem legalność zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie mogła zostać uwzględniona, bowiem decyzja organu odwoławczego nie narusza prawa.

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000r., Nr 106, poz. 1126, ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w dacie podjęcia zaskarżonej decyzji, proces inwestycyjny, którego przedmiotem realizacji jest między innymi budowa obiektu budowlanego, objęty jest szczególnymi procedurami i wymaganiami, jakie musi spełnić inwestor, aby ów proces rozpocząć. Cytowana ustawa szczegółowo i jednoznacznie określa wymogi, jakie musi spełnić inwestor, aby uzyskać decyzję o pozwoleniu na budowę.

W myśl art. 34 ust. 4 Prawa budowlanego pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto:

1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;

2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Ponadto właściwy organ przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego musi sprawdzić (art. 35 Prawa budowlanego):

1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z:

a) miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska,

b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,

c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi,

2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,

3) wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane.

4) właściwy organ może badać także zgodność projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi i obowiązującymi Polskimi Normami, w zakresie określonym w art. 5.

Jeżeli właściwy organ stwierdzi, że powyższe wymagania zostały spełnione to zgodnie z art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Jednolite i utrwalone jest w niniejszej kwestii orzecznictwo sądów administracyjnych. W razie stwierdzenia przez organ spełnienia przez inwestora wymogów zawartych art. 35 Prawa budowlanego, ma on obowiązek wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (por. wyrok NSA z dnia 2 września 1998 r., IV SA 2311/96, LEX nr 43803, wyrok NSA z dnia 7 lipca 1999 r., IV SA 154/98, LEX nr 47834, wyrok NA z dnia 10 kwietnia 2001r., II SA/Lu.51/00, nie publikowane).

Jak wynika z akt administracyjnych inwestor spełnił przewidziane prawem wymogi, a zatem nie było podstaw do odmowy udzielania pozwolenia na budowę.

Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dotycząca budowy Stacji Bazowej Telefonii [...] oraz przyłącza energetycznego w K. na działce nr [...] w K., Gmina P. wydana została w dniu 28 sierpnia 2002r. na okres 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna. Inwestor złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji w dniu 16 września 2002r., a zatem w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jednocześnie składając dokument uprawniający go do dysponowania nieruchomością na cele budowlane – umowę dzierżawy z dnia 11 września 2002r. między E. i T. F. a A Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., działki nr [...] położonej w K., Gmina P.. Ponadto wnioskodawca złożył architektoniczno-budowlany projekt zagospodarowania terenu, wraz z uzgodnieniem oraz raport oddziaływania na środowisko.

W związku z emitowaniem przez stacje bazowe pól magnetycznych przekraczających wartość graniczną określoną przepisami na 0,1 w/m2, tego typu inwestycje zostały uznane za rodzaj przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko i wymagają sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 września 2002r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr179, poz. 1490).

W myśl art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 ze zm.) wydanie decyzji w sprawie planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko wymaga, z zastrzeżeniem ust. 7, przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko.

Postępowanie wszczyna się na wniosek. Wnioskodawca zobowiązany jest dołączyć do wniosku projekt budowy oraz raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowiska.

Obowiązek sporządzenia takiego raportu organ stwierdza w drodze postanowienia, określając jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (art. 51 ustawy Prawo ochrony środowiska).

W okolicznościach niniejszej sprawy, we wrześniu 2002r. Wójt Gminy wszczął postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia w sprawie wydania pozwolenia na budowę przedmiotowej stacji bazowej. W dniu 31 lipca 2002r. wydane zostało postanowienie, w którym nałożono na inwestora obowiązek sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko. Ze sporządzonego przez uprawnionych rzeczoznawców raportu w przedmiotowej sprawie wynika, że pole magnetyczne o wartości przekraczającej wartość graniczną określoną przepisami na 0,1 w/m2, a więc takie, które może oddziaływać biologicznie na ludność, będzie występować w wolnej przestrzeni, na wysokościach powyżej 45,6 m npz (225,6 m npm) i w poziomie maksymalnie do 24 m, to jest w miejscach niedostępnych dla ludności. W miejscach dostępnych dla ludności w otoczeniu omawianej Stacji Bazowej, w istniejącej w sąsiedztwie zabudowie oraz w terenie otwartym, nie wystąpi promieniowanie o wartościach gęstości mocy przekraczających poziom dopuszczalny według obowiązujących przepisów. W sąsiedztwie planowanej inwestycji istnieje zabudowa siedliskowa właściciela terenu nie przekraczająca wysokości 10m, ponadto w odległości do 200 m brak jest zabudowy porównywalnej z wysokościami zawieszenia na wieży anten nadawczych. Przedmiotowy raport dołączony został przez inwestora do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę.

Ponadto inwestor spełnił dodatkowe wymagania przewidziane prawem, jak:

- uzgodnienia rzeczoznawców w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy,

- spełnienie wymagań ergonomii,

- uzgodnienia w zakresie zgodności projektu z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej,

- pozytywna opinia Starosty - Wydziału Rolnictwa i Ochrony Środowiska, Dowództwa Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej, Głównego Inspektoratu Lotnictwa Cywilnego, Kampanii Energetycznej i Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej,

- pozytywne zaopiniowanie projektu przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego.

Wydając zaskarżoną decyzję Wojewoda przeprowadził ustalenia w przedmiocie spełnienia przez inwestora A Sp. z o.o. w W. wymogów określonych w przepisach prawa budowlanego i w przepisach szczególnych. Dokonał przy tym sprawdzenia zgodności inwestycji z ustaleniami obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W wyniku opisanego postępowania prawidłowo stwierdził organ odwoławczy, ze brak jest podstaw do odmowy wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Zasadniczym a wręcz jedynym podniesionym w skardze zarzutem jest to, że organ II instancji podejmując rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie pominął wyniki konsultacji przeprowadzonych zgodnie z art. 5a ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r., nr 142, poz. 1591 ze zm.) w dniu 9 stycznia 2003r. Przepis ten stanowił w dacie podjęcia zaskarżonej decyzji, że w wypadkach przewidzianych ustawą oraz w innych sprawach ważnych dla gminy mogą być przeprowadzane na jej terytorium konsultacje z mieszkańcami gminy. Zasady i tryb przeprowadzenia konsultacji z mieszkańcami gminy określa uchwała rady gminy.

Należy zwrócić uwagę, że katalog obowiązków, jaki ustawodawca nałożył na inwestora w myśl przytoczonych wyżej przepisów jest zamknięty. Prawo budowlane określa jednoznacznie, jakie warunki należy spełnić, aby uzyskać decyzje o pozwoleniu na budowę. Do warunków tych nie zalicza się obowiązku uzyskania zgody na realizację inwestycji budowlanej przez mieszkańców, wyrażonej w drodze konsultacji przeprowadzonych zgodnie z cytowanym wyżej art. 5a powołanej ustawy o samorządzie gminnym.

Istotą konsultacji jest możliwość wypowiedzenia się mieszkańców gminy na temat spraw ważnych dla mieszkańców. Wynik konsultacji nie ma charakteru wiążącego dla organu wydającego decyzje o pozwoleniu na budowę, może jedynie służyć jako opinia lub informacja w sprawie stanowiska mieszkańców gminy co do sposobu rozstrzygnięcia sprawy. W wyniku konsultacji uzewnętrznia się bowiem opinia (życzenia, oczekiwania) mieszkańców do sposobu rozstrzygnięcia sprawy należącej do właściwości innego organu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2001r., sygn. akt II SA 2817/00, LEX nr 54153).

Z tych przyczyn zarzut podniesiony w skardze nie jest trafny, bowiem wynik głosowania na zebraniu wiejskim nie może być wiążący ani rozstrzygający dla przedmiotu niniejszej sprawy administracyjnej.

Natomiast odnosząc się do zastosowania art. 71 Prawa budowlanego w decyzji wydanej przez Wójta Gminy w dniu 16 stycznia 2003r., odmawiającej wydania pozwolenia na budowę, zgodzić się trzeba z organem odwoławczym, iż przyjęta podstawa prawna jest niewłaściwa. Przepis art. 71 Prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym w dacie podjęcia zaskarżonej decyzji reguluje kwestię zmiany użytkowania obiektu budowlanego. Przedmiotem niniejszego postępowania administracyjnego było natomiast zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę inwestycji w postaci stacji bazowej telefonii komórkowej, a nie zmiana użytkowania obiektu budowlanego. W związku z powyższym za trafne należy uznać stanowisko Wojewody , który na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego stwierdził spełnienie przez inwestora wymagań przewidzianych przepisami prawa. To w konsekwencji spowodowało wydanie decyzji w myśl przepisu art. 138 § l pkt 2 kpa, poprzez uchylenie decyzji organu pierwszej instancji, zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę.

Przedmiotem postępowania rozpoznawczego przed organem odwoławczym jest ponowne rozpatrzenie sprawy indywidualnej rozstrzygniętej decyzją organu I instancji. Organ odwoławczy dokonuje przy tym oceny materiału dowodowego zebranego w postępowaniu przed pierwszą instancją, posiada bowiem przede wszystkim kompetencje do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. W niniejszej sprawie rozstrzygnięcie przez Wojewodę, odmienne od decyzji organu I instancji, miało w istocie charakter merytoryczno – reformatoryjny. Stosownie bowiem do przepisu art. 138 § l pkt 2 kpa organ odwoławczy uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy. Opisana wyżej wadliwość decyzji Wójta Gminy a jednocześnie kompletność materiału dowodowego w niniejszej sprawie, uzasadniała podjęcie w tym trybie decyzji przez organ odwoławczy.

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm) skargę jako niezasadną oddalił.