Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 2975/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6305 Zwrot należności celnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Maria Kwiecińska Sędziowie NSA Tadeusz M. Geremek (spr.) Asesor sądowy Małgorzata Bejgerowska Protokolant : st.sekr.sąd. Teresa Matuszewska po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi "A" SA w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wymiaru cła o d d a l a s k a r g ę /-/ M. Bejgerowska /-/ M. Kwiecińska /-/T.M. Geremek


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Celnego , decyzją z dnia [...] działając na podstawie przepisów m.in. art.13, art. 20 par.1, art. 65 par. 4 pkt.2 lit. b i c, art.83 i art.262`ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny /jedn. tekst DzU nr 75 z 2001 r. poz. 802 z późn. zm./ oraz art.12,art.14 pkt.1 lit. a Protokołu nr 3 Umowy o Wolnym Handlu między Rzeczypospolitą Polska a Państwem Izrael /DzU nr 26 z 1998 r. poz.147/ zał.49 pkt.10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 7 września 2001 r. w sprawie deklaracji skróconych i zgłoszeń celnych /DzU nr 226 z 2002r., poz.1885/ działając z urzędu:

I. uznał za nieprawidłowe zgłoszenie celne SAD OBR [...] z dnia [...] 04.2003 r. w części dotyczącej preferencji, zastosowanych stawek celnych i obliczenia kwoty wynikającej z długu celnego

II. określił kwotę długu celnego w oparciu o konwencyjne stawki celne oraz wezwał dłużnika tego długu tj. "A" SA z W. do uiszczenia niedoboru cła w kwocie 90.490,10 zł.

W uzasadnieniu tej decyzji organ celny podał że wobec towaru sprowadzonego przez stronę/środki chwastobójcze AGIL 100 EC objętego procedurą opuszczenia do obrotu wg SAD OBR [...] z dnia [...] 04.2003 r. zastosowano obniżoną stawkę celną w oparciu o przedstawione świadectwo przewozowe EUR.1 A 1934023 z dnia 6.02.2003 r.

Organ celny wyjaśnił m.in. że zgodnie z zał.49 pkt.10 rozporządzenia Ministra Finansów dnia 7.092001 w sprawie deklaracji skróconych i zgłoszeń celnych /DzU nr 117 z 2001 r. poz. 1250 z późn. dla zastosowania obniżonej stawki celnej dowód pochodzenia powinien być wystawiony w państwie stronie umowy o z którego następuje bezpośredni transport towaru.

Ponadto w myśl art.12 Umowy o Wolnym Handlu miedzy Rzeczypospolitą Polską a Państwem Izrael "preferencyjne traktowanie przewidziane umowie dotyczy tylko produktów spełniających wymogi tego protokołu, które są transportowane bezpośrednio miedzy Izraelem a Polską"

Przedłożone przez stronę świadectwo przewozowe EUR.1 nr A 1034023 z dnia 6.02.2003 r. zostało wystawione przez władze Izraela, natomiast krajem eksportu była Holandia a więc nie został spełniony warunek bezpośredniego przywozu towaru do Polski.

Organ celny I instancji stwierdził również, że przedłożone przez stronę świadectwo przewozowe EUR.1. nie stanowi prawidłowego formalnie dowodu pochodzenia, ponieważ widoczne w polu 9 świadectwa skreślenia nie zostały parafowane przez osobę sporządzającą świadectwo ani skreślenia te nie zostały potwierdzone przez władze celne Izraela-kraju, w którym świadectwo zostało wystawione, wbrew obowiązkowi wynikającemu z uwagi 1 zawartej w załączniku do III protokołu 3 Umowy o Wolnym Handlu między Rzeczypospolitą Polską a Izraelem.

W dniu 26.06.2003 r. do organu celnego wpłynął fax w którym strona wyjaśniła że dla potrzeb uzyskania świadectwa pochodzenia trybie retrospektywnym niezbędny jest zwrot oryginału świadectwa przewozowego EUR.1. Jednakże zgodnie z par. 233 ust. 4 rozporządzenia Minister Finansów 7.09.2001 r. w sprawie deklaracji skróconych i zgłoszeń celnych, do zgłoszenia celnego o objęcie towarów procedurą dopuszczenia do obrotu, dokument potwierdzający pochodzenie towarów powinien być złożony w oryginale.

W dniu [...] 04.2003 r. przyjęto przedmiotowe zgłoszenie celne i określono kwotę długu celnego w oparciu o obniżoną stawkę z tytułu przedłożenia świadectwa przewozowego EUR.1 nr A 1034023 z dnia 6.02.2003 r.

"A" SA wniosła odwołanie od tej decyzji nie godząc się z ustaleniami organu celnego I instancji i zajętym w decyzji stanowiskiem prawnym.

Zdaniem strony o retuszach danych liczbowych w świadectwie pochodzenia jest dopiero mowa w treści decyzji zaś zostały one naniesione przed dokonaniem zgłoszenia celnego, które zostały zweryfikowane i przyjęte bez zastrzeżeń. Zakwestionowane świadectwa przewozowego zostało dokonane bez jednoznacznie określonej podstawy prawnej.

Odwołująca się Spółka podniosła także, że odmowa zwrotu oryginału świadectwa EUR.1 uniemożliwiła stronie zwrócenie się do władz celnych kraju eksportu z wnioskiem o poświadczenie analogicznego dokumentu w trybie retrospektywnym. Organ celny powinien był zawiesić postępowanie i zobligować Spółkę do uzyskania stanowiska izraelskich władz celnych w tej sprawie.

Dyrektor Izby Celnej , decyzją nr [...] z dnia [...] --- utrzymał w mocy zaskarżona decyzję.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy podzielił ustalenia faktyczne i stanowisko prawne organ u celnego I instancji.

W szczególności organ odwoławczy podtrzymał stanowisko tego organu w odniesieniu do oceny prawidłowości świadectwa przewozowego EUR.1 nr A 1034023 z uwagi na widoczne skreślenia które nie zostały parafowane co uniemożliwiło przyjęcie tego dokumentu jako dowodu potwierdzającego status preferencyjnego pochodzenia towaru z Izraela. Dyrektor Izby Celnej nie podzielił natomiast stanowiska organu celnego I instancji jakoby przedmiotowy towar dostarczony został do Polski z naruszeniem zasady bezpośredniego transportu.

"A" SA wniosła skargę do sądu administracyjnego na powyższa decyzję wnosząc o jej uchylenie w części dotyczącej preferencji i zastosowanych stawek celnych.

W uzasadnieniu skargi podniesiono okoliczności i argumenty podobne jak w toku dotychczasowego postępowania, podnosząc m.in., że postanowienia powołanej Umowy o wolnym handlu - art.16 ust.1 b - przewidują możliwość wystawienia dowodu pochodzenia w trybie retrospektywnym o ile poprzedni dokument nie zostanie przyjęty w trybie retrospektywnym.

Kwestionowany dowód pochodzenia mógł również podlegać odmowie preferencyjnego traktowania bez weryfikacji, jednak w takiej sytuacji winien być oznaczony jako "Niestosowany".

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie uzasadniona.

Przedmiotem sporu pomiędzy stronami w niniejszej sprawie jest możliwość określenia długu celnego w oparciu o obniżoną stawkę na podstawie świadectwa pochodzenia towaru objętego zgłoszeniem celnym SAD OBR nr [...] z dnia [...] 04.2003 r. a zatem zastosowanie preferencyjnej stawki celnej w odniesieniu do tego towaru.

Jak trafnie podniesiono w zaskarżonej decyzji, zasadą w prawie celnym jest powszechny obowiązek podlegania cłu od którego odstępstwa muszą być wyraźnie określone przepisami prawa. Przepisy te określają ściśle warunki pod jakimi mogą być udzielone preferencje celne/obniżone stawki cła/ zaś nie spełnienie chociażby jednego z tych warunków skutkuje odmowa zastosowania preferencji.

W niniejszej sprawie możliwość stosowania obniżonych stawek celnych przewidują postanowienia powołanej wyżej Umowy o Wolnym Handlu między Rzeczypospolitą Polską a Państwem Izrael, w przypadku jednoczesnego spełnienia warunków tam wskazanych tj. pochodzenia towaru z Izraela w rozumieniu postanowień Protokołu 3 tej umowy, udokumentowania pochodzenia towaru prawidłowo sporządzonym świadectwem przewozowym EUR.1 lub deklaracja na fakturze i bezpośrednim przywozem towaru do Polski.

W niniejszej sprawie warunek bezpośredniego transportu towaru z Izraela do Polski został spełniony, co nie jest sporne.

W myśl art.14 Protokołu 3 do umowy, produkty pochodzące z Izraela korzystają w imporcie do Polski z postanowień umowy pod warunkiem przedłożenia jako dowodu pochodzenia 1/świadectwa przewozowego EUR.1 2/deklaracji sporządzonej na fakturze, specyfikacji wysyłkowej lub innym dokumencie handlowym, który opisuje te produkty.

Stosownie zaś do art.15 pkt.1 Protokołu tej Umowy świadectwo przewozowe RUR.1 wystawiane jest przez władze celne kraju eksportera na pisemny wniosek eksportera lub upoważnionego przez niego przedstawiciela.

W pkt 1 Uwagi załącznika nr III wyjaśniono, że świadectwa nie mogą zawierać wymazań lub wyrazów wpisanych nad innymi wyrazami. Wszystkie zmiany muszą być dokonane przez skreślenie nieprawidłowych informacji i dodanie wszelkich koniecznych poprawek.

Każda taka zmiana musi być parafowana przez osobę, która wypełnia świadectwo i potwierdzona przez władze celne kraju lub obszaru wystawiającego świadectwo. Jak to z powyższego wynika sposób wystawienia przedmiotowego świadectwa przewozowego EUR.1 został bardzo ściśle określony, podobne jak dokonywanie ewent. poprawek i zmian w tym dokumencie.

Powyższe uwagi mają, zatem istotne znaczenie dla oceny prawidłowości przedmiotowego dokumentu, od którego uzależniona jest możliwość stosowania obniżonych stawek celnych.

Nie spornym jest w niniejszej sprawie, że załączone przez stronę do zgłoszenia celnego EUR.1 nr A 1034023 z dnia 6.02.2003 r. zawierało w polu 9 widoczne skreślenia które nie zostały parafowane /potwierdzone/ przez władze celne kraju, w którym zostało ono wystawione tj. w Izraelu.

Z uwagi na wskazane wyżej przepisy, przedmiotowe świadectwo przewozowe nie mogło być uznane przez orany celne za wystawione prawidłowo a zatem za podstawę do stosowania obniżonej stawki celnej.

Zdaniem Sadu brak jest podstaw do przyjęcia ze poprawki te zostały naniesione już po dokonaniu odprawy celnej, ponieważ strona nie potwierdziła tego zarzutu żadnymi dowodami lub nie wskazała okoliczności, które przemawiałyby za tego rodzaju możliwością.

Skarżąca Spółka jeszcze przed wydaniem decyzji przez organ I instancji miała świadomość o nieprawidłowo wystawionym świadectwie przewozowym skoro już w piśmie z dnia 25.06.2003 r. poinformowała Urząd Celny o działaniach mających na celu uzyskanie świadectwa EUR.1 wystawionego retrospektywnie.

Sąd podziela również pozostałe argumenty podniesione przez w zaskarżonej decyzji w pozostałym zakresie.

Z tych względów uznając że brak jest podstaw do uwzględnienia skargi, w oparciu o art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi /DzU nr 153 poz.1270/ należało orzec jak w sentencji wyroku.

/-/M. Bejgerowska /-/ M. Kwiecińska /-/ T.M. Geremek

M.N.d.