Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 202/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
659
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano ...i stwierdzono, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska (spr.), Protokolant Spec. Eliza Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2012 r. sprawy ze skargi [...] z siedzibą w [...] na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę I. zobowiązuje Prezydenta [...] do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku [...] z siedzibą w [...] o wydanie pozwolenia na budowę – w terminie jednego miesiąca od dnia zwrotu akt administracyjnych po uprawomocnieniu się niniejszego wyroku; II. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz [...] z siedzibą w [...] kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu [...] lipca 2010r. [...] wystąpiła z wnioskiem o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego na dz. o nr ew. [...] z obrębu [...] w [...]do Prezydenta [...].

W dniu [...]sierpnia 2010r. wnioskodawca został wezwany do usunięcia braków formalnych wniosku, które uzupełnił w dniu [...]września 2010r. Pismem z dnia [...]września 2010r. organ zawiadomił o wszczęciu postępowania.

Następnie, postanowieniem nr [...] z dnia [...]października 2010r. postępowanie w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę zostało zawieszone z urzędu na podstawie art. 97 § 1 pkt. 4, art. 101 oraz art. 103 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071). Postanowienie o zawieszeniu nie zostało zaskarżone przez inwestora.

Wojewoda [...]postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2011r. odmówił wyznaczenia Prezydentowi [...] terminu do załatwienia sprawy. W uzasadnieniu ww. postanowienia Wojewoda wskazał, że nie ustała przyczyna zawieszenia postępowania. Organ wskazał, iż w aktach sprawy znajduje się pismo Zarządu Miejskich Inwestycji Drogowych, z dnia [...]września 2010r. oraz pisma z dnia [...]września 2010r., w których ZMID prosi o wydawanie warunków zabudowy i pozwoleń na budowę zgodnych z uwzględnieniem terenów przeznaczonych do wywłaszczeń w taki sposób, aby uniknąć kolizji z planowaną przez ZMID inwestycją polegającą na przebudowie ulic [...] i [...]na odcinku od. Ul. [...] do ul. [...]. Organ zaznaczył, iż planowana przez inwestora inwestycja koliduje z projektowaną przebudową ulic [...]i [...]. Oznacza to, że wydanie przez organ decyzji o pozwoleniu na budowę byłoby niecelowe, albowiem część przedmiotowej działki i tak zostanie zajęta pod planowaną inwestycję drogową.

Ponadto w piśmie z dnia [...] kwietnia 2011r. Dyrektor Biura Architektury i Planowania Przestrzennego stwierdził, iż co prawda planowa przez inwestora inwestycja nie jest sprzeczna z ustaleniami "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego [...]" przyjętych Uchwałą nr [...] Rady [...] z dnia [...]października 2006r. oraz z ustaleniami zatwierdzonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jednak w związku z rozpoczęciem procedury sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru Centrum [...]i pracami projektowymi trasy mostowej na wysokości przedmiotowej inwestycji, jej realizacja jest nie uzasadniona. Organ dodał, iż rozpoczął z inwestorem negocjacje mające na celu pozyskanie własności nieruchomości, na której planowana jest inwestycja poprzez zaoferowanie inwestorowi nieruchomości zamiennej. W tym celu odbył się szereg spotkań pomiędzy inwestorem, a przedstawicielami [...], jednak do dnia dzisiejszego nie zawarto porozumienia w przedmiocie działki zamiennej.

Skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Prezydenta [...] wniosła spółka akcyjna [...]podnosząc, że postępowanie w sprawie prowadzonej w przedmiocie wniosku o pozwolenie na budowę trwa prawie dwa lata a zwłoka organu nie jest niczym usprawiedliwiona.

Zdaniem Skarżącego wydanie decyzji nie jest uzależnione – jak twierdzi organ I instancji – od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, albowiem obie kwestie rozstrzygane są przez ten sam organ, tj. Prezydenta [...].

Ponadto, projekt budowlany jest zgodny z istniejącym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Wobec tego, zgodnie z obowiązującym art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane właściwy organ nie może odmówić rozstrzygnięcia sprawy.

[...] (obecnie [...]) kilkakrotnie kierowała pisma do organu I instancji, mające na celu podjęcie i przyspieszenie rozpoznania sprawy oraz wydania stosownej decyzji, jednakże na żadne z nich nie otrzymała odpowiedzi. W konsekwencji zostało złożone do Wojewody [...]zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, który odmówił wyznaczenia Prezydentowi [...] terminu do załatwienia sprawy twierdząc, że nie można zarzucić mu bezczynności rozpatrywaniu wniosku o pozwoleniu na budowę biorąc pod uwagę fakt, iż braki zostały ostatecznie uzupełnione w dniu [...]września 2010r.

Poza tym spółka podniosła, iż uzyskała informację, że sprawa uznana za zagadnienie wstępne została rozstrzygnięta.

Spółka od tego czasu złożyła dwa wnioski o podjęcie zawieszonego postępowania do których organ się nie odniósł.

W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wnosząc o jej oddalenie podał, że w piśmie z dnia [...] kwietnia 2011r. Dyrektor Architektury i Planowania Przestrzennego stwierdza co prawda, że planowana przez inwestora inwestycja nie jest sprzeczna z ustaleniami "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego [...]" przyjętych Uchwałą nr [...] Rady [...] z dnia [...]października 2006r. oraz ustaleniami zatwierdzonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jednak w związku z rozpoczęciem procedury sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru Centrum [...]i pracami projektowymi trasy mostowej na wysokości przedmiotowej inwestycji [...]., jej realizacja jest nie uzasadniona.

W tym stanie rzeczy organ rozpoczął z inwestorem negocjacje mające na celu pozyskanie własności nieruchomości, na której planowana jest inwestycja poprzez zaoferowanie inwestorowi nieruchomości zamiennej. W tym celu odbyło się szereg spotkań pomiędzy inwestorem a przedstawicielami [...], jednak nie zawarto porozumienia w przedmiocie działki zamiennej.

Wobec tego brak jest podstaw do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie doszło przewlekłości postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie zaś art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola legalności obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów.

Uwzględniając skargę na bezczynność sąd administracyjny zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa – art. 149 p.p.s.a.

Zgodnie z treścią art. 149 § 1 p.p.s.a. "Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa". Konstrukcja powyższego przepisu wyróżnia dwie odrębne od siebie instytucje, a mianowicie skargę na bezczynność organu oraz przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania.

Bezczynność organu to sytuacja niewydania w terminie decyzji lub postanowienia albo aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Natomiast przez pojęcie "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ jest bezczynny. Jest to więc niesprawne, nieskuteczne, działanie organu, w sytuacji gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy – w ocenie Sądu – postępowanie Prezydenta [...] w przedmiocie wniosku skarżącej spółki o wydanie pozwolenia na budowę było prowadzone przewlekle.

Stosownie do treści art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej zobowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Z treści § 5 tego artykułu wynika jednak, że do w/w terminów nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.

Przyczyną zatem usprawiedliwiającą formalnie brak podejmowanych działań przez organ było zawieszenie postępowania, które spowodowało, że przestały biec jakiekolwiek terminy do podjęcia czynności przez organ. W sytuacji zatem, gdy przestały biec jakiekolwiek terminy procesowe, tok postępowania uległ wstrzymaniu.

Zauważyć przy tym należy, iż skarżący zarówno w skardze jak i w zażaleniu nie kwestionował samego, błędnego zresztą w ocenie Sądu, postanowienia o zawieszeniu postępowania lecz podnosił, iż przewlekłość organu polega na nie podjęciu zawieszonego postępowania i nie wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę mimo rozstrzygnięcia zagadnienia.

Z akt sprawy wynika, że przyczyną zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie było rozstrzygnięcie przez Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego zgodności inwestycji z zamiejscowym planem zagospodarowania przestrzennego z [...]grudnia 2001r., oraz kwestia kolizji planowanej inwestycji z projektowaną inwestycją – przebudową ciągu ulic [...]i [...]na odcinku od ul. [...]do ul. [...].

Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego w piśmie z dnia [...] kwietnia 2011r. dokonało oceny, planowanej inwestycji stwierdzając, iż nie jest ona sprzeczna z ustaleniami Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego [...] z [...]października 2006r. i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jednak w związku z rozpoczęciem procedury sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru Centrum [...]i pracami projektowymi trasy mostowej na wysokości projektowanej inwestycji jej realizacja jest nieuzasadniona. Wobec tej odpowiedzi organ – nie podejmując zawieszonego postępowania rozpoczął z inwestorem – negocjacje mające na celu pozyskanie własności nieruchomości, na której planowana jest inwestycja.

W ocenie sądu czynności organu (negocjacje, rozmowy) wykraczają poza obowiązki organu architektoniczno budowlanego rozstrzygającego w postępowaniu w przedmiocie pozwolenia na budowę.

W tym postępowaniu organ zobowiązany jest jedynie wykonać sprawdzenia złożonego wniosku pod kątem warunków i wymogów określonych w art. 32 ust 4 i 35 ustawy z 7 lipca 1994r. Prawo budowlane.

Po dokonaniu tych sprawdzeń organ ma obowiązek wydać rozstrzygnięcie co do istoty sprawy. A więc postępowanie organu – przynajmniej od dnia uzyskania żądanych informacji od Biura Architektury i Planowania Przestrzennego było obarczane wadą przewlekłości, a przewlekłość ta – w ocenie sądu – miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 149 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.