Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA 4932/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-04-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Sędzia NSA - Piotr Piszczek (spr.), Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Protokolant ref. sąd. Joanna Gierak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi Spółdzielni "S." w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...]października 2003 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...].06.2003 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. – stosownie do treści art. 207 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), art. 65 § 4 pkt 2 lit. c, art. 85 § 1 i art. 262 ustawy z dnia 9.01.1997 r. Kodeks celny (Dz.U. Nr 23, poz. 117 ze zm.), a także powołanych aktów wykonawczych – postanowił uznać zgłoszenie celne SAD nr [...] z dnia [...].06.2000 r. za nieprawidłowe w zakresie dotyczącym klasyfikacji taryfowej kompletnego urządzenia mleczarskiego "[...]".

W motywach wskazano, że w ww. zgłoszeniu celnym objęto procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym ww. urządzenie klasyfikując je do kodu [...] z obniżoną stawką celną. W wyniku przeprowadzonej kontroli uznano, iż urządzenie to składa się z modułu: transportowo-pobierającego, obróbki mechanicznej i chemicznej, inkubacji enzymatycznej i barwienia optycznego i elektrycznego. Nie jest zatem dojarką ani urządzeniem służącym do przeróbki, przetwarzania mleka lub formowania produktów powstałych z mleka. Jest to natomiast urządzenie pomiarowe określające ilość drobnoustrojów, a zatem właściwą jest klasyfikacja do kodu [...].

W wyniku rozpoznania odwołania Dyrektora Izby Celnej w W. – stosownie do treści art. 233 § 1 pkt 2a powołanej Ordynacji podatkowej, art. 85 § 1 Kodeksu celnego, § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21.12.1999 r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej (Dz.U. Nr 107, poz. 1217) – uchylił w części zaskarżoną decyzję (uściślając oznaczenie urządzenia), zaś w pozostałym zakresie utrzymał ją w mocy.

W motywach wskazano, ze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy (faktura, wyjaśnienia, zdjęcia itp.) jednoznacznie wskazuje, iż sporne urządzenie jest przeznaczone do kontroli jakości higienicznej mleka i ma wpływ na decyzję w sprawie wyboru rodzajów produktu, który ma zostać wytworzony. Wskazano też, że urządzeni nie wchodzi w skład linii technologicznej "T.", a także dostrzeżono, iż załączone przez stronę foldery tyczą urządzenia [...], który nie był przedmiotem importu.

W skardze z dnia 23.11.2003 r. zarzucono rażące naruszenie prawa:

a) procesowego, tj. art. 247 § 1 pkt 3 i 7 Ordynacji podatkowej polegające na wydaniu decyzji ostatecznej po upływie okresu przedawnienia, o którym mowa w art. 65 § 5 Kodeksu celnego;

b) materialnego, tj. art. 13 Kodeksu celnego oraz § 1 rozporządzenia RM z dnia 21.12.1999 r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej (Dz.U. Nr 107, poz. 1217 ze zm.) polegające na przyjęciu, iż zgłoszone do odprawy celnej urządzenie zakwalifikowane zostało do innego kodu aniżeli przyjętego w zgłoszeniu do procedury dopuszczenia do obrotu;

c) procesowego, tj. art. 191 Ordynacji podatkowej (w zakresie granic swobodnej oceny dowodów), art. 180 § 1, 181 w zw. z art. 197 § 1 tegoż aktu normatywnego (polegające na niedopuszczeniu w sprawie jako dowodu wszystkiego, co mogłoby się przyczynić do wyjaśnienia sprawy, a w szczególności nie dopuszczenia dowodu z opinii biegłego w zakresie kwalifikacji tego urządzenia).

Mając na uwadze powyższe skarżący postulował alternatywnie:

– uchylenie zaskarżonych decyzji i umorzenie postępowania w sprawie w związku z prawidłowością postępowania w trakcie procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym ww. urządzenia;

– stwierdzenie nieważności ww. decyzji;

– uchylenie zaskarżonych decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W motywach przedmiotowe zarzuty wsparto argumentacją odnoszącą się do poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych. Wskazano między innymi, że decyzja organu II instancji została wydana [...].10.2003 r., zaś zgłoszenie celne przyjęto [...].06.2000 r.

Z kolei w zakresie zarzutu obrony prawa materialnego zwrócono uwagę na fakt, że nie wzięto "pod uwagę wyjaśnień i zastrzeżeń składanych do UC i IC z dnia 26.08.2003 r. i 19.08.2003 r. oraz w pismach F. Sp. z o.o. z dnia 8.07.2003 r., 4.06.2003 r. oraz z dnia 19.05.2003 r.". Z dokumentów tych wynika, że urządzenie przeznaczone jest do kontroli higienicznej mleka ale jego umiejscowienie i rola stawiają je – w ciągu technologicznym i produkcyjnym – jako urządzenie do segregowania mleka. Przyjęcie innego kodu anizeli w zgłoszeniu celnym jest "wielkim nieporozumieniem".

Kwestia ta – z uwagi na jej złożoność – wymaga opinii biegłego, z racji konieczności posiadania wiedzy specjalistycznej. Brak dopuszczenia w tym względzie wspomnianego dowodu jest istotnym naruszeniem przepisów procedury.

W odpowiedzi na skargę – żądając oddalenia wniesionego środka zaskarżenia – podniesiono argumenty zbieżne z motywami zaskarżonych aktów administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Na wstępie zauważyć należy, że sądy administracyjne w tym sąd wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), w którym wskazano, iż owe sądy stosują środki określone w ustawie (akt ten cyt. jest dalej jako Pr. o p.p.s.a.).

Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. Nie ulega też wątpliwości, że podstawowym celem tejże kontroli jest eliminowanie z porządku prawnego aktów (zwłaszcza decyzji i postanowień), a także czynności organów administracji publicznej niezgodnych z prawem i dążenie do przywrócenia stanu, który nie będzie z nim pozostawał w sprzeczności. Ta funkcja kontroli sądowej jest istotna zarówno z punktu widzenia podmiotu skarżącego, jak i całego aparatu administracyjnego państwa, który winien być żywo zainteresowany w eliminowaniu z obrotu prawnego niezgodnych z prawem aktów i czynności swoich funkcjonariuszy.

Prawidłowość podejmowanych działań, a tym samym legalność działania organów administracyjnych, stanowi bowiem istotny element efektywności i ważną przesłankę istnienia społecznej akceptacji działania aparatu administracyjnego państwa. Stopień zaś akceptacji owego działania organów administracji rządowej, jak też samorządowej, przenoszony jest na ocenę funkcjonowania całego państwa.

W powyższym kontekście – oceniając wniesiony środek zaskarżenia – wskazać trzeba, iż:

Ad. a. Stosownie do tresci art. 65 § 5 Kodeksu celnego, decyzja, - o której mowa w art. 4 tegoż przepisu – nie może zostać wydana, jeżeli upłynęły 3 lata od dnia przyjęcia zgłoszenia clenego. Zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie (ostatnio np. wyrok NSA z dnia 8.12.2004 r. – sygn. akt GSK 747/04) akcentuje się, że ograniczenie czasem możliwości wydania decyzji odnieść należy do organu celnego, a więc organu I instancji właściwego do wydania decyzji. Po wydaniu takiego aktu administracyjnego bez znaczenia jest data decyzji organu II instancji.

Termin w niniejszej sprawie został zachowany; zgłoszenia dokonano [...].06.2000 r., zaś decyzję w organie I instancji wydano [...].06.2003 r. (a doręczono ją dzień później).

Ad. b. Nie dopuszczono się też obrony przepisów prawa materialnego, o którym mowa w skardze. Uzupełniające postępowanie dowodowe poprowadzone przez WSA (czego wyrazem jest załączona do akt sądowych dokumentacja – k.50) pozwala przyjąć, że urządzenie "[...]"służy celom kontrolno-pomiarowym; jest urządzeniem kompletnym, samodzielnym, przeznaczonym do oceny kontroli jakości higienicznej mleka, w szczególności określa ilość bakterii w pobranej próbie mleka.

Dokonanie pomiaru jakości surowca rozpoczyna się pobraniem próby mleka przez automatyczny podajnik. Ta następnie zostaje poddana obróbce mechaniczno-chemiczno-enzymatycznej, inkubacji z określonym barwnikiem, a następnie przepuszczeniu przez układ optyczny analizujący jej właściwości. Końcowa ocena jakości surowca dokonywana jest przez komputer.

Przytoczony - skrótowo przebieg badania – pozwala ustalić, iż oceniane urządzenie bada tylko próbę badanej partii mleka, oceniając jego parametry. Nie bierze – co z naciskiem należy podkreślić – udziału w procesie technologicznym wytwarzania produktu z badanej partii surowca. Nie jest więc częścią linii technologicznej wytwarzającej konkretne wyroby z mleka. Podzielając stanowisko organów obu instancji, które przyjęły, że skoro pozycja 8434 obejmuje dojarki mechaniczne, urządzenia do przeróbki mleka, urządzenia do przetwarzania mleka w produkty mleczne, to nie można w tym zakresie zakwalifikować urządzenia "[...]". W tym kontekście należy podzielić argumentację zawartą w motywach decyzji organów obu instancji, odpowiedzi na skargę i pisma z k. 57 akt sądowych. Przytaczanie jeszcze raz tych samych wywodów wydaje się zbyteczne.

Ad. c. Nie naruszono też – wydając zaskarżone decyzje – granic swobodnej oceny dowodów. Prawidłowość zaś rozumowania została potwierdzona załączonym do akt sądowych materiałem dowodowym (k. 50) Instrukcje obsługi technicznej i operatorskiej niewiele różnią się od dokumentacji załączonej do akt administracyjnych (dot. [...]), które – jak wyjaśniono w piśmie procesowym z dnia 31.01.2005 r. – różni się od importowanego jedynie wydajnością aparatu. Tezę tę potwierdza pismo F. z dnia 25.01.2005 r. (k. 48-49 akt sądowych).

Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala przyjąć, że wprawdzie – w postępowaniu sądowoadministracyjnym – istniały początkowo wątpliwości co do poczynionych przez organy administracyjne ustaleń, to jednak były one nieistotne, gdyż dokumentacja, którą załączono w tym postępowaniu dotyczyła urządzenia różniącego się od importowanego tylko wydajnością. Nie było natomiast jakichkolwiek różnic, które sprowadzałyby się do innej budowy, spełnianych funkcji itp.

Klasyfikacja tego urządzenia nie wymaga wiadomości specjalnych, a więc dopuszczenia dowodu z opinii biegłego. Zastosowana przez organy celne klasyfikacja spornego urządzenia – kod [...] – jest prawidłowa, wynika z brzmienia zastosowanej pozycji 9031 taryfy celnej. Uznać należy, że żądanie strony zataryfikowania importowanego urządzenia do pozycji 8434 jest pozbawione podstaw prawnych. Sąd też nie jest władny uchylić decyzji obu instancji i "umorzyć postępowania w sprawie" w związku z prawidłowością postępowania w trakcie procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym, gdyż nie jest to możliwe ze względów proceduralnych.

Z tych względów, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić jako niezasadną.