Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 387/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-07-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1, art. 52 ust. 1, art. 53 ust. 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1073
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne.
article: art. 106
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 50 par. 1 i par. 2, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 19 lipca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski, po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi B. G. i T. G. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2016 roku, nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: odrzucić skargę B. G.


UZASADNIENIE

T. G. złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla planowanej inwestycji polegającej na budowie trzech budynków gospodarczo – mieszkalnych i trzech budynków gospodarczych w zabudowie zagrodowej wraz z infrastrukturą techniczną na części działki nr [...], obręb [...], gmina [...].

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad postanowieniem z dnia [...] lipca 2016r. nr [...] odmówił uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie trzech budynków gospodarczo – mieszkalnych i trzech budynków gospodarczych w zabudowie zagrodowej wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na części działki nr [...], obręb [...], gmina [...] przy drodze krajowej nr [...].

Wnioskiem z dnia 10 sierpnia 2016r. T. G. wniósł o stwierdzenie nieważności postanowienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lipca 2016r.

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad postanowieniem z dnia [...] października 2016r. nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności własnego postanowienia z dnia [...] lipca 2016r. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2016r. nr [...].

Skargę na postanowienie Głównego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2016r. wnieśli za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie B. G. i T. G. (skarga k. 3 – 8, pismo procesowe k. 32).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

W świetle art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 2017, poz. 1073 j.t.) – dalej p.z.p. zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Przepis art. 50 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Decyzję o warunkach zabudowy wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4, i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi, o czym stanowi art. 60 ust. 1 p.z.p. Uzgodnienia dokonywane są w trybie art. 106 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2016, poz. 23 ze zm.), z tym że zażalenie od decyzji uzgodnieniowej przysługuje wyłącznie inwestorowi. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie zawiera legalnej definicji pojęcia "inwestor". Zgodnie z art. 52 ust. 1 p.z.p. ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego następuje na wniosek inwestora. Przepis ten, na podstawie art. 64 ust. 1 p.z.p. stosuje się odpowiednio do decyzji o warunkach zabudowy. Wobec powyższego przyjąć należy, że inwestorem jest wnioskodawca występujący o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Zgodnie z art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zażalenie na postanowienie w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy (względnie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy) przysługuje wyłącznie inwestorowi. Należało zatem przyjąć, że ustawodawca na etapie rozstrzygania kwestii incydentalnych w toku postępowania o ustalenie warunków zabudowy legitymację skargową przyznał wyłącznie inwestorowi. Zatem wniesienie skargi przez inny nieuprawniony podmiot stanowi przyczynę jej odrzucenia, bowiem skarga pochodzi od podmiotu, który skarżącym być nie może.

W niniejszej sprawie skarżąca B. G., nie będąc inwestorem, złożyła skargę do Sądu na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2016 roku. Postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia z dnia [...] lipca 2016r. jest kontynuacją postępowania w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy.

Krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi określa art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm.). Zgodnie z treścią tego przepisu, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

W konsekwencji opisanych regulacji postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Podmioty mają legitymację do złożenia skargi w zakresie określonym przepisami prawa. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić we wstępnym etapie rozpoznawania skargi, natomiast brak legitymacji jest podstawą do odrzucenia skargi. Niewykazanie owego związku skutkuje tym, że podmiot wnoszący skargę nie jest legitymowany do jej wniesienia.

Zaskarżone postanowienie wydane zostało w ramach postępowania o ustalenie warunków zabudowy. Obowiązujące przepisy wykluczają możliwość rozpoznania zażalenia na postanowienie organu uzgadniającego złożonego przez podmiot inny niż inwestor, tj. podmiot, który wystąpił z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. W niniejszej sprawie z wnioskiem takim wystąpił wyłącznie T. G. B. G. nie jest w tej sprawie inwestorem. Skoro podmiot ten nie może wnieść w postępowaniu uzgodnieniowym skutecznego zażalenia w myśl art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, to należało uznać, że nie przysługuje mu również prawo do złożenia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie wydane w tym postępowaniu.

Uwzględniając przedstawiony stan faktyczny i prawny stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki czyniące skargę niedopuszczalną i obligujące Sąd do jej odrzucenia z uwagi na brak legitymacji do zaskarżenia przez B. G. postanowienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2016 roku w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia o odmowie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji.

Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Nadmienić jednocześnie należy, że do rozpoznania w sprawie pozostała skarga T. G., w przypadku uzyskania przez niniejsze postanowienie waloru prawomocności.