Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2562/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 49
journal: Dz.U. 2017 poz 1332
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
article: art. 105
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla, sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Dawejnis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2017 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. Oddziału w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] na podstawie art. 49b ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 290) oraz art. 104 k.p.a. – ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 23), nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej R. dokonanie rozbiórki altany śmietnikowej, znajdującej się na terenie nieruchomości przy ul. R. w W., usytuowanej w kolizji z czynną siecią gazową DN 150 n/c.

Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z dnia [...] września 2016 r., nr [...],[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., oraz art. 83 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, po rozpatrzeniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej R. w W., uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie administracyjne, prowadzone w sprawie opisanego powyżej obiektu budowlanego.

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ drugiej instancji wskazał, że przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte na wniosek P. Sp. z o.o. w związku z usytuowaniem obiektu – ww. altany w kolizji z czynną siecią gazową, na linii gazociągu DN 150 n/c.

Jak wynika z akt sprawy, budowa altany śmietnikowej realizowana była na podstawie decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 1999 r., nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego z usługami i parkingiem podziemnym, wraz z infrastrukturą techniczną (wodno-kanalizacyjną, elektryczną, sieci cieplnej) i zagospodarowaniem terenu wokół budynku na działkach nr ew. [...],[...],[...] i [...] z obrębu [...], położonych w W. przy ul. R., zmienionej decyzją z dnia [...] listopada 2000 r., nr [...] w zakresie adaptacji części kondygnacji technicznej (ostatniej) budynku na cele mieszkalne.

Altana śmietnikowa uwzględniona jest w projekcie zagospodarowania terenu, jako obiekt oznaczony nr 2, będący częścią zatwierdzonej dokumentacji projektowej. Inwestycja została następnie przyjęta do użytkowania decyzją Burmistrza Gminy W. z dnia [...] października 2001 r., nr [...]. Do wniosku o wydanie pozwolenia na użytkowanie z dnia 18 października 2001 r., załączono inwentaryzację geodezyjną (załącznik nr 13), na której naniesiono przedmiotową altanę (wymiary ok. 3 x 4 m).

W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wprawdzie lokalizacja altany naniesiona na ww. załączniku do projektu budowlanego i inwentaryzacji są nieco różne, to jednak w związku z objęciem jej ww. decyzją [...] z dnia [...] października 2011 r., o pozwolenie na użytkowanie, uznać należy za obiekt istniejący legalnie. Z protokołu oględzin przeprowadzonych przez przedstawiciela organu powiatowego wynika, że altana śmietnikowa została zrealizowana na podstawie decyzji Burmistrza Gminy W. z dnia [...] lipca 1997 r., nr [...] o pozwoleniu na budowę. Brak jest jakichkolwiek dowodów, że przedmiotowa altana objęta w/w pozwoleniem na użytkowanie została rozebrana i obecnie istniejąca jest nowym obiektem budowlanym, wzniesionym w warunkach samowoli budowlanej.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił - decyzja o pozwoleniu na użytkowanie jest swoistym potwierdzeniem legalności obiektu budowlanego. Wyklucza możliwość prowadzenia postępowań w ramach nadzoru budowlanego w odniesieniu do robót budowlanych (budowy przedmiotowej altany), wykonanych przed udzieleniem pozwolenia na użytkowanie. Decyzja taka korzysta z domniemania jej prawidłowości, dopóki nie została uchylona lub nie stwierdzono jej nieważności. Przedmiotowa altana śmietnikowa została przyjęta do użytkowania, mimo wybudowania jej na sieci gazowej.

Zdaniem organu drugiej instancji, w okolicznościach niniejszej sprawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego niezasadnie wydał nakaz rozbiórki przedmiotowej altany śmietnikowej, prowadzenie postępowania legalizacyjnego było bowiem bezprzedmiotowe. Obiekt budowlany powstał legalnie i został oddany skutecznie do użytku.

Przepis art. 49b ustawy Prawo budowlane, będący podstawą prawną rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji stanowi, że właściwy organ nakazuje rozbiórkę (z zastrzeżeniem ust. 2) obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia bądź pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ.

Bezprzedmiotowość postępowania wszczętego w niniejszej sprawie wynika z braku obiektu budowlanego, wybudowanego w warunkach samowoli budowlanej, w odniesieniu do którego należałoby prowadzić postępowanie legalizacyjne oraz z braku stwierdzenia wykonania innych robót budowlanych, uzasadniających prowadzenie postępowania naprawczego. Tak więc bezprzedmiotowość wynika z ustaleń w zakresie prawnym jakie poczynił organ. Inicjująca postępowanie spółka nie sprecyzowała żądania, tym samym nie było przeszkód do umorzenia wszczętego na jej wniosek postepowania.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe orzeczenie wniosła P. Sp. z o.o. Oddział w W., formułując zarzuty naruszenia: 1) przepisów postępowania w postaci art. 105 § 1 k.p.a., poprzez umorzenie postępowania mimo braku zaistnienia przesłanek do wydania tego rodzaju rozstrzygnięcia tj. pomimo faktu, że postępowanie nie stało się bezprzedmiotowe z uwagi na sytuację, w której nadal istnieje zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia na terenie nieruchomości przy ul. R.; 2) przepisów ustawy Prawo budowlane, w tym art. 66 ust. 1 pkt 1, poprzez jego niezastosowanie, co spowodowało usankcjonowanie stanu zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia.

Skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o cyt. "przekazanie sprawy [...] Wojewódzkiemu [...] Inspektorowi Nadzoru Budowlanego do ponownego rozpoznania", zasądzenie za jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Stanowisko strony skarżącej znalazło rozwinięcie w uzasadnieniu skargi.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentacje.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja odpowiada przepisom prawa.

Sąd w pełni podziela ustalenia i argumentację organu, które legły u podstaw rozstrzygnięcia podjętego w zaskarżonym orzeczeniu. Ocenia je jako prawidłowe, wyczerpujące. Przyjmuje za własne.

Sąd stwierdza - w okolicznościach niniejszej sprawy nie było możliwe podejmowanie jakiegokolwiek postępowania organu nadzoru budowlanego w przedmiocie legalności niniejszej altany śmietnikowej. W odniesieniu do tego obiektu wydana została bowiem, opisana powyżej decyzja udzielająca pozwolenia na jego użytkowanie.

Słusznie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł, że istnienie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie jest swoistym potwierdzeniem legalności obiektu budowlanego, którego to pozwolenie dotyczy. Wszczęcie postępowania co do zgodności z przepisami prawa tego obiektu możliwe jest dopiero po usunięciu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na jego użytkowanie. W sytuacji istnienia w obrocie prawnym decyzji zatwierdzającej projekt budowlany oraz decyzji o pozwoleniu na użytkowanie istnieje prawne domniemanie legalności objętej tymi decyzjami inwestycji.

Sąd podziela stanowisko organu, nie było podstaw do zastosowania trybu z art. 49 ustawy Prawo budowlane i na tej podstawie wydania nakazu rozbiórki obiektu. Postępowanie wszczęte na wniosek skarżącej spółki, która nie sprecyzowała konkretnego żądania, należało umorzyć w trybie art. 105 k.p.a. jako bezprzedmiotowe.

Sąd wyjaśnia - istnienie zagrożenia bezpieczeństwa jakie stwarza ulokowanie obiektu altany śmietnikowej w kolizji z istniejącym gazociągiem nie mogło być usunięte w trybie nakazu rozbiórki jak postrzegał to organ pierwszej instancji. Konieczne jest zatem wdrożenie postępowania na wniosek lub z urzędu, które zmierzałoby do wyeliminowaniu pozostającej w obrocie prawnym decyzji o pozwoleniu na użytkowanie i otwarcia drogi do dalszej ingerencji organu nadzoru budowlanego wobec tego obiektu.

Wskazywany w skardze tryb z art. 66 ustawy Prawo budowlane nie ma zastosowania w okolicznościach niniejszej sprawy. Tryb ten nie ma odniesienia do badania prawidłowości procesu inwestycyjnego, jest trybem mającym na celu zapewnienie właściwego, bezpiecznego stanu technicznego istniejących obiektów. Nie jest dopuszczalne łączenie tych dwu trybów. Podkreślmy, skarżąca spółka upatruje wadliwość obiektu w jego usytuowaniu, a nie wobec stanu a technicznego w jakim np. na skutek eksploatacji znajduje się. Norma zawarta w art. 66 ustawy Prawo budowlane służy usunięciu nieprawidłowości powstałych w trakcie użytkowania budynku, czyli nie na skutek procesu realizacji inwestycji budowlanych, a na skutek upływu czasu, czy innego czynnika, lecz nie związanego z działalnością inwestycyjną.

Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369 t.j.).