Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 678/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 87 ust. 2
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Sędziowie: Sędzia NSA Teresa Porczyńska Sędzia WSA Tomasz Adamczyk (spr.) Protokolant: Sekretarz sądowy Dominika Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 września 2015 r. sprawy ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i Wspólnicy Spółki jawnej z siedzibą w Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 3 kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej w deklaracji VAT-7 za grudzień 2013 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. – Ś. z dnia [...], którym przedłużono A spółce z o.o. [...] spółce jawnej w Ł. termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w kwocie 1.671.180 zł, wykazanej w deklaracji VAT-7 za grudzień 2013 r. do dnia 17 sierpnia 2014r.

Podstawą postanowienia były następujące ustalenia i wnioski organów prowadzących postępowanie.

W dniu 18 lutego 2014 r. podatnik złożył korektę deklaracji VAT-7 za grudzień 2013 r. z wykazaną nadwyżką podatku naliczonego nad należnym w kwocie 1.671.180 zł do zwrotu w terminie 25 dni.

Organ podatkowy w dniu 7 marca 2014 r. wezwał spółkę do okazania umów handlowych zawartych z kontrahentami na okoliczność dokonywanych transakcji nabycia towarów handlowych, zamówień, korespondencji handlowej i każdej innej posiadanej dokumentacji w zakresie dokonywanych nabyć, w tym dotyczących WNT za grudzień 2013 r. Ponadto, organ podatkowy wezwał Stronę do złożenia wyjaśnień dotyczących sposobu nawiązywania kontaktów handlowych z kontrahentami, firmami spedycyjnymi bądź transportowymi, a także wyjaśnień w zakresie posiadanych informacji dotyczących źródeł pochodzenia towarów handlowych będących przedmiotem dokonywanych nabyć.

Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł.-Ś. z uwagi na zaistniałą jego zdaniem konieczność przeprowadzenia czynności sprawdzających w zakresie zasadności zwrotu podatku VAT za grudzień 2013 r. postanowieniem z dnia [...] przedłużył termin do dokonania ww. zwrotu do dnia 17 sierpnia 2014 r.

Utrzymując w mocy postanowienie organu pierwszej instancji Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. w postanowieniu z dnia [...] wskazał m.in., że w odpowiedzi na wezwanie organu odwoławczego udzielonej w piśmie z dnia 2 lipca 2014 r. organ I instancji wskazał, że prowadzona jest analiza przedłożonej dokumentacji w zakresie nabycia towarów, tj. faktur VAT, umów handlowych, korespondencji mailowej, w tym również dokumentacji dokumentacji dot. zakupów od następujących podmiotów:

- B S.A. z siedzibą w G.,

- C Sp. z o.o. z siedzibą w W.,

- D Sp. z o.o. z siedzibą w W.

W piśmie tym Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł.-Ś. przedstawił szereg okoliczności wpływających na konieczność przeprowadzenia czynności sprawdzających przedłużających termin dokonania zwrotu podatku VAT za grudzień 2013 r. Organ odwoławczy podkreślił, że rozstrzygnięcie organu I instancji jest zasadne w świetle informacji zawartych w piśmie z dnia 11 kwietnia 2014 r. W dokumencie tym organ podatkowy I instancji poinformował, że za I kwartał 2014 r. wpłynęły 23 zapytania, w tym 22 z podejrzeniem oszustwa, z których 20 dotyczy weryfikacji transakcji wewnątrzwspólnotowych za grudzień 2013 r., oraz że w jednym z zapytań wskazano, iż Międzynarodowa Jednostka Biura Kryminalnego Administracji Finansowej podejrzewa, że polski podmiot powiązany jest z kontrahentami słowackimi i węgierskimi "łańcuchem" transakcji, w którym ma miejsce zakup towarów od kontrahentów z innych państw członkowskich poprzez fikcyjne firmy, odsprzedaż tych towarów pomiędzy tymi firmami, a następnie dokonywanie fikcyjnej dostawy do innego państwa członkowskiego. Z pisma tego wynika również, że organ podatkowy I instancji skierował do słowackiej administracji podatkowej wnioski o weryfikację transakcji wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów deklarowanych przez Podatnika w grudniu 2013 r. Do czasu wydania rozpatrywanego postanowienia organ podatkowy nie otrzymał odpowiedzi. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. postanowieniem z [...] sierpnia 2014 r. włączył do akt sprawy jako dowód w postępowaniu wyjaśniającym prowadzonym wobec A Sp z o.o. [...] Sp. j. dotyczącym podatku od towarów i usług za grudzień 2013 r. ww. wnioski oraz sporządzone z nich wyciągi. W ocenie organu drugiej instancji, przedstawione okoliczności nie tylko uzasadniły przedłużenie terminu do dokonania zwrotu podatku VAT za grudzień 2013 r., ale wręcz zobowiązywały Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-Ś.- do zachowania szczególnej ostrożności i dokładnej analizy zasadności zwrotu wykazanego przez Podatnika A Sp. z o.o. [...] Sp. j.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego braku wskazania w zaskarżonym postanowieniu jakichkolwiek - a tym bardziej istotnych - nieprawidłowości w odniesieniu do okresu rozliczeniowego grudzień 2013 r., uzasadniających wstrzymanie zadeklarowanego zwrotu podatku VAT, Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił, że uzasadnienie postanowienia, jakkolwiek lakoniczne, nie możne być uznane za nielegalne, czy naruszające prawo.

Przedłużenie terminu w przedmiotowej sprawie nastąpiło wskutek podjęcia przez organ pierwszej instancji czynności wyjaśniających, mających na celu ustalenie rzeczywistego przebiegu transakcji wewnątrzwspólnotowych. Działanie takie jest zgodne z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego.

Organ zauważył ponadto, że polskie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują możliwość przeprowadzenia przed dokonaniem zwrotu, tzw. postępowania sprawdzającego. Z uwagi na to, że obecnie przepisy prawa muszą, co do zasady, zapewniać uzyskanie zgodności z celami określonymi w prawie wspólnotowym, należy wskazać, że przepisy umożliwiające przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego (sprawdzającego) są zgodne z zasadą nieograniczonego (co do terminu i wysokości) zwrotu nadwyżki podatku, którą można wywieść z regulacji wspólnotowych.

W opinii organu nie bez znaczenia dla rozpatrywanej sprawy jest także okoliczność, wszczęcia kontroli podatkowej w zakresie zasadności wykazanego zwrotu bezpośredniego w podatku od towarów i usług za styczeń 2014 r., bowiem występuje tu tożsamość okoliczności wnioskowanego przez Podatnika zwrotu podatku VAT za grudzień 2013 r. - tożsamy jest zarówno przedmiot dokonywanych transakcji wewnątrzwspólnotowych, jak i część kontrahentów biorących udział w tych transakcjach. Wszczęcie kontroli podatkowej, stanowiącej bardziej zaawansowany etap procedury podatkowej niż np. czynności sprawdzające, może świadczyć o powadze przedmiotu sprawy. Celem weryfikacji prawidłowości i rzetelności transakcji zawieranych przez firmę A Sp. z o.o. [...] Sp. j. w styczniu 2014 r. zostały skierowane do Naczelników Urzędów Skarbowych wnioski o kontrolę wobec kontrahentów krajowych odnośnie zawieranych transakcji zakupu i sprzedaży oraz usług transportowych świadczonych przez przewoźników krajowych dotyczących transportu zakupionego towaru. Łącznie wystosowano 63 pisma zawierające wnioski o przeprowadzenie kontroli u kontrahentów krajowych kontrolowanej Spółki.

W toku prowadzonej kontroli za styczeń 2014 r. organ I instancji stwierdził, że nadwyżka podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług wynika głównie z transakcji wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów na rzecz kontrahentów z terytorium Słowacji i dotyczy handlu olejem rzepakowym i makuchami rzepakowymi.

Wynik kontroli podatkowej za okres 1 stycznia 2014 r. – 31 stycznia 2014 r. - zdaniem organu może mieć znaczący wpływ na rozstrzygnięcie przez organ I instancji o zasadności dokonania zwrotu również za grudzień 2013 r.

Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł.-Ś. przedłużając termin do dokonania zwrotu podatku VAT za grudzień 2013 r. oparł swoje postanowienie na słusznych przesłankach, bowiem analiza rzetelności wewnątrzwspólnotowych transakcji wymaga szczególnej wnikliwości, z uwagi na ww. wyjaśnienia dotyczące faktu, że dokumenty związane z tymi transakcjami mają zasadnicze znaczenie przy rozpatrywaniu wniosków o zwrot podatku VAT. Ponadto, zdaniem organu, na ocenę zasadności podjęcia zaskarżonego rozstrzygnięcia ma zasadniczy wpływ również całokształt działalności Spółki A Sp. z o. o. [...] Sp. j. Obraz tej działalności jest możliwy dzięki materiałom dowodowym zgromadzonym wtoku czynności sprawdzających prowadzonych przez organ I instancji. Treść dokumentów, do których dotarł Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł.-Ś. i udostępnił je organowi odwoławczemu umożliwiła odtworzenie rzeczywistego przebiegu transakcji gospodarczych deklarowanych przez Spółkę.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie:

- art. 87 ust. 6 ustawy o VAT poprzez niewłaściwe zastosowanie,

- art. 120, 121 § 1 oraz art. 125 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), dalej: Ordynacja podatkowa, poprzez bezprawne i nieuzasadnione przedłużanie terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za grudzień 2013 r.

- art. 120, 121, 124 oraz 210 § 4 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 219 ww. ustawy oraz art. 87 ust. 2 ustawy o VAT poprzez brak wskazania, w uzasadnieniach postanowień obu organów podatkowych, istotnych wątpliwości powodujących potrzebę dodatkowego zweryfikowania zasadności zwrotu podatku VAT za grudzień 2013 r.

Mając na uwadze powyższe skarżąca Spółka wniosła o uchylenie zakwestionowanych postanowień organów obu instancji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.

W piśmie procesowy z dnia 26 sierpnia 2015 r. skarżąca ustosunkowała się do odpowiedzi na skargę i powołała orzeczenia sądów administracyjnych dla uzupełnienia argumentacji zawartej w skardze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Istota sporu sprowadza się do odpowiedzi na pytanie czy organ podatkowy I instancji a następnie II instancji w ramach kontroli instancyjnej w sposób zasadny uznały, że występuje koniczność dokonania przedłużenia terminu zwrotu na konto podatnika nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za grudzień 2013 r.

Zdaniem sądu nie jest zasadny zarzut wskazujący na naruszenie art. 87 ust. 2 VAT poprzez uznanie , że nie wystąpiła przesłanka dodatkowego zweryfikowania zasadności zwrotu nadwyżki podatku należnego nad naliczonym oraz nie wykazania w zaskarżonym postanowieniu jak i je poprzedzającym istotnych wątpliwości powodujących potrzebę prowadzenia postępowania weryfikacyjnego.

Zgodnie z art. 87 ust. 2 ustawy o VAT ( zdanie drugie) , jeżeli zasadność zwrotu różnicy wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć zastrzeżony w ustawie termin zwrotu różnicy w podatku do czasu zakończenia kontroli rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej.

Z kolei w zdaniu trzecim wskazano, że jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.

Przede wszystkim zauważyć należy, że przyjęta przez polskiego ustawodawcę regulacja w zakresie przedłużenia terminu zwrotu podatku, nie przekracza ram prawnych niezbędnych do realizacji uzasadnionego interesu państw członkowskich Unii Europejskiej w podejmowaniu odpowiednich kroków w celu ochrony swych interesów finansowych, które znajduje swoje usankcjonowanie w prawie unijnym (m.in. art. 183 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. 06. 347. 1) oraz orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej – vide: wyrok ETS z dnia 18 grudnia 1997r., sygn. akt C-47/96. Podobny pogląd prezentuje co do zasady doktryna – A. Bartosiewicz, VAT, Komentarz do art. 87 ust.2 ustawy o VAT, Wydawnictwo Lex 2014.. Ponadto należy zauważyć, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 13 października 2008 r., sygn. akt K 16/07 orzekł, że art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z 2005 r. Nr 14, poz. 113, Nr 90, poz. 756, Nr 143, poz. 1199 i Nr 179, poz. 1484, z 2006 r. Nr 143, poz. 1028 i 1029, z 2007 r. Nr 168, poz. 1187 i Nr 192, poz. 1382 oraz z 2008 r. Nr 74, poz. 444, Nr 130, poz. 826 i Nr 141, poz. 888) jest zgodny z art. 2 oraz art. 64 ust. 1 i 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (publ. OTK-A 2008/8/136).

Z powołanego przepisu ust. 2 art. 87 VAT wynika w sposób jednoznaczny, że warunkiem od którego uzależniona jest możliwość przedłużenia terminu zwrotu VAT jest "wymóg dodatkowego zweryfikowania" zasadności zwrotu podatku VAT. Przy czym organ podatkowy podejmując decyzję, o tym czy zasadność zwrotu podatku rzeczywiście wymaga dodatkowego zweryfikowania w ramach jednej z procedur wskazanych w art. 87 ust. 2 ustawy o VAT, musi opierać się na odpowiednich przesłankach wynikających ze stanu faktycznego danej sprawy. Muszą zatem wystąpić okoliczności, które wskazują, że istnieje potrzeba dodatkowej weryfikacji rozliczenia podatnika (zasadności zwrotu). Nie chodzi jednak przy tym o przesłanki, które mają charakter konkretnych dowodów świadczących o nieprawidłowościach w rozliczeniu czy konkretnych zarzutów, które można postawić podatnikowi. Na tym etapie postępowania, organ decyduje bowiem wyłącznie o konieczności dalszego badania zasadności zwrotu, a nie o samej zasadności zwrotu. Nie chodzi więc o wykazanie, że zwrot jest niezasadny ani o wykazanie, że istnieją dowody przemawiające za niezasadnością zwrotu. Chodzi natomiast o wykazanie, że istnieją okoliczności przemawiające za potrzebą dodatkowej weryfikacji zasadności zwrotu podatku. O tym, czy rozstrzygnięcie organu podatkowego o przedłużeniu terminu zwrotu podatku VAT jest zasadne, decydują wszystkie podane przez ten organ wątpliwości ( por . wyrok NSA z 11 lutego 2015 r. sygn. akt I FSK 2058/13). Sąd stanowisko to podziela. Innymi słowy w postanowieniu o przedłużeniu terminu zwrotu organ jest obowiązany do uzasadnienia swych wątpliwości co do jego zasadności to jest wykazania, że wątpliwości te są rzeczywiste i obiektywne. Nie ma natomiast obowiązku wykazywania, że zwrot nie jest uzasadniony, bo to jest domeną postępowania wymiarowego a nie incydentalnego, jakim jest postępowanie w przedmiocie badania zasadności zwrotu. Odnotować także należy, że w cytowanym przepisie brak jest wskazania przesłanek, które uzasadniają dodatkową weryfikację zasadności zwrotu. Oznacza to, że zagadnienie potrzeby takiej weryfikacji pozostawione zostało organom podatkowym i wynika ona z okoliczności konkretnej sprawy. Organ podatkowy orzekając o przedłużeniu terminu zwrotu powinien wykazać, iż nie działa w sposób dowolny ale powinien przedstawić stanowisko świadczące o konieczności weryfikacji zasadności zwrotu podatku. Także i termin przeznaczony na przeprowadzenie tych czynności nie został przez ustawodawcę ograniczony, co wydaje się słuszne albowiem nie można ustalić z góry jednej granicy czasowej dla wszystkich zdarzeń, które mogą być weryfikowane w ramach przewidzianych procedur.

Poza sporem pozostaje to, że weryfikacja zwrotu VAT w tej sprawie dokonywana była w ramach czynności sprawdzających, i jest to forma przewidziana przez ustawodawcę w art. 87 ust. 2 zd. drugie VAT. Sąd uznaje, iż przyjęte przez organy ustalenia zaprezentowane w wydanych postanowieniach znajdują usprawiedliwienie w zgromadzonym materiale dowodowym i zaświadczały o potrzebie dodatkowej weryfikacji rozliczenia podatnika w związku z żądanym zwrotem podatku - jego nadwyżki nad należnym dotyczącym grudnia 2013 r., jakkolwiek nie sposób odnieść wrażenia, co także dostrzega skarżąca, że uzasadnienie postanowienia organu I instancji jest lakoniczne , to jednak nie pozbawia go waloru legalności i nie jest to w ocenie sądu wystarczająca podstawa do wyeliminowania tego aktu z obrotu prawnego. Konstatacja ta koresponduje z zarzutem skargi , iż organ nie wskazał istotnych wątpliwości determinujących potrzebę dodatkowego zweryfikowania zasadności zwrotu. W uzasadnieniu postanowienia organu I instancji wskazano w sposób ogólny, że zachodzi potrzeba przeprowadzenia czynności sprawdzających w zakresie zwrotu VAT w oparciu o dokumenty oraz wyjaśnienia , o których złożenie wezwano spółkę i nie jest to wykonalne w terminie zawnioskowanym - skróconym 25 dniowym, powołanym art. 87 ust. 6 VAT przez skarżącą w jej wniosku. W zaskarżonym natomiast postanowieniu organ odwoławczy wskazał na szeroki zakres materiałów , które pozyskał i które włączył do postępowania we właściwy sposób, które w jego ocenie uzasadniały nabranie i w efekcie posiadanie wątpliwości co do prawidłowości rozliczenia podatku, które usprawiedliwiały przedłużenie jego zwrotu do czasu ich wyjaśnienia. W ten sposób zaakceptował stanowisko naczelnika urzędu skarbowego wyrażone w postanowieniu z [...]. Także i to postanowienie nie uniknęło wad, na które zwrócił uwagę autor skargi, jednakże o potrzebie weryfikacji rozliczenia jako czynności poprzedzającej zwrot w ocenie sądu zaświadczały powołane przez organ zapytania pochodzące od słowackich władz podatkowych, do których odwołano się w piśmie Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-Ś. z 11 kwietnia 2014 r., dotyczące weryfikacji transakcji wewnątrzwspólnotowych spółki za okres m.in. grudnia 2013 r. Analiza akt sprawy oraz nadesłanych na żądanie sądu kserokopii wniosków administracji słowackiej o wymianę informacji w ramach rozporządzenia Rady (EU) nr 904/2010 w sprawie współpracy administracji oraz zwalczania oszustw podatkowych w dziedzinie podatku od wartości dodanej ( Dz. Urz. UE nr L 268 z 12 X 2010 r.) pozwala na zaakceptowanie stanowiska, że przedmiotowy okres grudnia 2013 r. obejmujący żądanie zwrotu VAT wymagał dodatkowej weryfikacji z uwagi na treść zapytań oraz ocen wyrażonych w przedmiotowych wnioskach. Z ich treści wynika, że były one formułowane w odniesieniu do transakcji wewnątrzwspólnotowych po stronie dostaw jak i nabyć z udziałem A za okres 2012 r. i 2013 r. przy czym wnioski słowackich władz podatkowych datowane są - 20, 23 stycznia 2014 r. oraz 6 i 10 lutego 2014 r. ostatni pochodzi z 9 grudnia 2014 r. Oznacza to, że zanim organ I instancji podjął postanowienie w dniu [...] o przedłużeniu do 17 sierpnia 2014 r. terminu zwrotu VAT za grudzień 2013 r. utrzymane w mocy postanowieniem zaskarżonym dysponował wskazanymi wnioskami o wymianę informacji a zatem znając ich treść słusznie uznał, że sporne rozliczenie wymaga dodatkowego zweryfikowania jakkolwiek popełnił błąd, że nie odwołał się do zapytań władz słowackich w uzasadnieniu postanowienia dla usprawiedliwienia podjętego rozstrzygnięcia. Znamienna jest treść wymiany informacji objęta wnioskiem z 20 stycznia 2014 r. traktująca także o transakcji z grudnia 2013 r. a wiec objętej żądaniem zwrotu w tej sprawie, w którym Międzynarodowa Jednostka Koordynująca Biura Kryminalnego Administracji Finansowej informuje, że A występuje jako kontrahent ( nabywca/dostawca) do kilku słowackich firm , które są przedmiotem postępowania jako, że istnieje podejrzenie naruszenia prawa w dziedzinie podatku VAT. Według informującego może mieć miejsce oszustwo karuzelowe – towary zakupione w Polsce a następnie dostarczone na Węgry przez słowackich podatników mogą być wysłane z powrotem do Polski do tych samych firm. Dostawy mogą mieć charakter fikcyjny i na podstawie tych transakcji podmioty wnioskują o zwrot VAT. Organ podatkowy odwoławczy zasadnie wskazał na te fakty jako przesłankę konieczności zweryfikowania rozliczenia i to o charakterze istotnym, u podstaw której leży konieczność zwalczania oszustw podatkowych w podatku od wartości dodanej . W ocenie sądu była to wystarczająca podstawa do przedłużenia terminu zwrotu. O zasadności zaskarżonego rozstrzygnięcia wskazuje także informacja – wniosek pochodzący od władz słowackich wysłany 9 grudnia 2014 r. a więc już w trakcie prowadzonego postępowania odwoławczego, w którym organ pytający prosi o zweryfikowanie transakcji zawartych w grudniu 2013 r. pomiędzy E s.r.o. a A albowiem słowacki podatnik jest ryzykowany w związku z oszustwem podatkowym. Powyższe pokazuje , że miesiąc grudzień roku weryfikowanego czynnościami organu nadal wymagał wyjaśnienia, nawet poza okres podany w postanowieniu organu I instancji. W zaskarżonym postanowieniu organ wskazał , że istniała konieczność dalszej weryfikacji posiadanej dokumentacji. W powiązaniu z treścią zapytań od władz słowackich jawi się słuszna konstatacja, by podjąć decyzję co do zwrotu organ musiał dokonywać czynności w związku z otrzymanymi wnioskami. Zdaniem sądu organ odwoławczy prawidłowo uznał , że postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu VAT jest skuteczne do 17 sierpnia 2014 r. czyli do przewidywanego zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika w ramach procedury czynności sprawdzających. Okolicznością decydującą a zatem i uzasadniająca przedłużenie terminu był brak możliwości oceny zasadności żądania spółki w krótkim przecież 25 dniowym terminie przy obszerności pojawiających się wątpliwości mających być przedmiotem analiz podjętych w ramach zastosowanej procedury.

Wyraźnie jednak należy wyartykułować, że w świetle przyjętego przez organy stanu faktycznego uzasadniającego zastosowanie instytucji przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku, nie wszystkie powołane w nim okoliczności za takim rozwiązaniem przemawiały. Ma rację skarżący kiedy twierdzi, że za koniecznością weryfikacji nie przemawiały takie fakty jak; okoliczność wszczęcia kontroli podatkowej za okres rozliczeniowy stycznia 2014 r., wątpliwości co do prawidłowości postępowania kontrahentów - dostawców skarżącej w kwietniu 2013 r., czy też dotyczące kontrahenta Spółki F - treść wydanej decyzji przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z [...] obejmującej okres 1.10.2012 do 30.06.2013 r. Jak słusznie wskazał NSA w wyroku z 26 maja 2015 r. ( sygn. I FSK 465/14 ) - weryfikacja rozliczenia podatnika wskazana w art. 87 ust. 2 zdanie drugie Uptu może więc oznaczać postępowanie dotyczące innego okresu rozliczeniowego, jeśli tylko ma to wpływ na zwrot podatku w miesiącu objętym złożonym wnioskiem. Na taką argumentację odwołującą się do innych okresów rozliczeniowych organ odwoławczy nie wskazał, a zatem uznać należy, że nie miała ona znaczenia w kwestii posiadania wątpliwości i konieczności zweryfikowania zwrotu podatku za XII 2013 r. Ponadto, wbrew twierdzeniom organu odwoławczego (str.3 uzasadnienia ) z cytowanego pisma z 11 kwietnia 2014 r. Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. – Ś. nie wynika, że organ I instancji kierował do słowackiej administracji podatkowej wnioski o weryfikację transakcji wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów deklarowanych przez podatnika w grudniu 2013 roku, a organ do czasu wydania rozpatrywanego postanowienia nie otrzymał odpowiedzi.

W świetle przedstawionych rozważań sądu odnoszonych do skierowanego zarzutu naruszenia prawa materialnego w ocenie sądu organ II instancji wskazał na istnienie już w dacie podjęcia postanowienia przez organ I instancji okoliczności uzasadniających powzięcie uzasadnionych wątpliwości co do rzeczywistego charakteru transakcji spółki z kontrahentami słowackimi. Zdaniem sądu z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że wątpliwości jaki powziął organ w związku ze złożonym wnioskiem nie wynikały jedynie z subiektywnego przekonania podmiotu decydującego o przedłużeniu terminu zwrotu ale wynikały z obiektywnej oceny faktów i dokumentów. Chodzi tu przede wszystkim o dysponowanie informacjami zawartymi w skierowanych do organu podatkowego wnioskach o możliwości uczestniczenia spółki w ryzykowanych transakcjach mających na celu popełnienie oszustw podatkowych. Stąd też za niezasadny należało uznać zarzut naruszenia art. 87 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd uznał, że organy podatkowe nie naruszyły zarówno wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego, jak i przepisów ustawy Ordynacja podatkowa. Dopuszczone prawem przedłużenie terminu zwrotu podatku i prowadzenie weryfikacji rozliczenia podatnika w ramach czynności sprawdzających nie może być odbierane jako naruszenie zasady zaufania podatnika do organów podatkowych (art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej), czy też naruszenie zasady szybkości prowadzonego postępowania (art. 125 Ordynacji podatkowej). Sąd nie ma wątpliwości, że organy działały w granicach i na podstawie obowiązującego prawa ( art. 120 Op.). Wobec powyższego nie ma także podstaw do przyjęcia naruszenia przez organ art. 87 ust. 2 ustawy o VAT w kontekście naruszenia zasady wyjaśnienia stronie przesłanek, którymi kierował się organ podatkowy załatwiając sprawę (art. 124 Ordynacji podatkowej). Pomimo, że uzasadnienie postanowienia organu I instancji jest niepełne a zatem częściowo wadliwe uzasadnienie zaskarżonego postanowienia spełnia przesłanki wymienione w art. 210 § 4 Op. w zw. z art. 219 Op., tłumaczy przyczyny pojawienia się wątpliwości w przedmiocie dokonania zwrotu VAT, a przez to potrzebę zweryfikowania tego rozliczenia, choć nie wszystkie z nich o tym stanowiły, o czym już wspomniano wcześniej.

Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), należało skargę oddalić.

m.m.