Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 694/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-09-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 127, art. 191, art. 194 par. 1 i  art. 229
journal: Dz.U. 2019 poz 900
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 3 ust. 5
journal: Dz.U. 2020 poz 333
law: Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas Sędziowie: WSA Inga Gołowska (spr.) WSA Wiesław Kuśnierz po rozpoznaniu w dniu 23 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2020 r. skargę oddala.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 22 marca 2020r. nr [...] (sprostowaną postanowieniem z dnia 21 maja 2021r. nr [...]), Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania B. K. od decyzji - nakazu płatniczego na łączne zobowiązanie pieniężne na rok 2020, wystawionego przez Prezydenta Miasta N. S. w dniu 15 października 2020r. nr [...], działając na podstawie art. 233§1 pkt 2 lit. a) oraz art. 127, art. 191, art. 194§1 i art. 229 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2019r. poz. 900 ze zm. dalej-O.p.); w związku z art. 3 ust. 5 ustawy z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym (tekst jedn. Dz. U. z 2020r. poz. 333, dalej-u.p.r.); §1 pkt 2) lit. a) i g) uchwały nr XLVIII/491/2017 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 21 listopada 2017r. (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego z 2017r. poz. 8308) - uchyliło zaskarżoną decyzję w części, w zakresie podatku rolnego i ustaliło wymiar zobowiązania z tego tytułu w wysokości 73,00 zł, w pozostałej części utrzymać w mocy decyzję organu I instancji. Wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego z tytułu podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości na rok 2020 ustalony został w wysokości 444,00 zł.

Decyzję wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

W dniu 15 października 2020r. Prezydent Miasta N. S. wydał decyzję - nakaz

płatniczy na łączne zobowiązanie pieniężne na rok 2020, nr [...] Organ w ustalił B. K. zam. w N. S., przy ul. [...] C,

wysokość zobowiązania w podatku rolnym na kwotę 73,68 zł, a w podatku od nieruchomości 370,89 zł. Łączne zobowiązanie pieniężne (po zaokrągleniu) ustalone zostało zatem w wymiarze 455,00 zł.

Podatnik odwołał się od powyższej decyzji, zarzucają rozstrzygnięciu brak spełnienia wymogów przewidzianych prawem, a także błędy merytoryczne i naruszenie prawa materialnego a także fałszerstwa, manipulacje i brak dowodów mających znaczenie dla sprawy. Podatnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zawiadomienie właściwych organów postępowania karnego i ukaranie wystawcy decyzji oraz pozyskanie zatajonych dowodów. Zaskarżył także wskazane czynności procesowe (postanowienia) organu I instancji.

Rozpatrując sprawę na posiedzeniu w dniu 21 stycznia 2021r. skład orzekający Kolegium powziął wątpliwości odnośnie przeznaczenia i funkcji obiektu budowlanego na działce nr ewid. [...] obr. 076 w N. S.. Wezwano zatem stronę o udzielenie koniecznych informacji, a organ I instancji o uzupełnienie materiałów sprawy o dokumentację potwierdzającą zamieszkiwanie rzeczonej nieruchomości.

Organ I instancji wyjaśnił, że dla przedmiotowej nieruchomości, od momentu wprowadzenia ustawowego obowiązku składania deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, samookreślenie takie nie zostało złożone, jak równie nie wydano decyzji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Podatnik, w pisemnej odpowiedzi poinformował, iż wszystkie intersujące organ wiadomości zawarte zostały w odwołaniu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w pisemnych motywach zaskarżonej decyzji wskazało, że odwołanie wniesione w ustawowym terminie zatem podlegało merytorycznemu rozpatrzeniu. Jeden z podniesionych zarzutów okazał się uzasadniony, jednak nie w stopniu, który nakazywałaby uchylić decyzję w całości.

Opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza - art. 1 u.p.r. Podatnikami tej daniny są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spć4ki, nieposiadające osobowości prawnej, będące między innymi właścicielami gruntów (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.p.r.). Podstawę opodatkowania dla gruntów gospodarstw rolnych stanowi liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego, a dla pozostałych gruntów - liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków (art. 4 ust. 1 u.p.r.). Pod pojęciem gospodarstwa rolnego rozumie się obszar użytków rolnych o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej (art. 2 ust. 1 u.p.r). Wysokość podatku rolnego za rok podatkowy wynosi od 1 ha przeliczeniowego gruntów gospodarstwa rolnego równowartość pieniężną 2,5 q żyta, a od 1 ha gruntów pozostałych równowartość pieniężną 5 q żyta-obliczone wg średniej ceny skupu żyta za 11 kwartałów poprzedzających kwartał poprzedzający rok podatkowy (art. 6 ust. 1 u.p.r.). Średnią cenę skupu żyta, o której mowa wyżej ustala się na podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", w terminie do dnia 20 października roku

poprzedzającego rok podatkowy (art. 6 ust. 2 u.p.r.).

Osoby fizyczne, są obowiązane złożyć właściwemu organowi podatkowemu informacje o gruntach, sporządzone na formularzach według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni od dnia zaistnienia okoliczności uzasadniających powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego w zakresie podatku rolnego, lub o zaistnieniu zmian polegających na zajęciu na prowadzenie innej działalności gospodarczej niż działalność rolnicza lub po zaprzestaniu prowadzenia tej działalności (art. 6a ust. 5 u.p.r.). Podatek rolny na rok podatkowy od osób fizycznych, ustala, w drodze decyzji, organ podatkowy właściwy ze względu na miejsce położenia gruntów (art. 6a ust. 6 u.p.r.). Osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości lub podatku leśnego dotyczący przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej samej gminy, wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji (art. 6c ust. 1 u.p.r.).

Na podstawie ustawy z dnia 2 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn. Dz. U. z 2019r. poz. 1170 ze zm. dalej-u.p.o.l.) - podatkiem od nieruchomości opodatkowane są budynki lub ich części (art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l.). Analogicznie jak w przypadku podatku rolnego, podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l.). Podstawę opodatkowania dla budynków lub ich części stanowi powierzchnia użytkowa (art. 4 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l.). Osoby fizyczne są obowiązane złożyć właściwemu organowi podatkowemu informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych, sporządzoną na formularzu według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości lub od dnia zaistnienia zdarzenia mającego wpływ na wysokość opodatkowania w roku podatkowym, a w szczególności zmiana sposobu wykorzystywania przedmiotu opodatkowania lub jego części (art. 6 ust. 6 u.p.o.l.).

Podatek od nieruchomości na rok podatkowy od osób fizycznych ustala w drodze decyzji organ podatkowy właściwy ze względu na miejsce płożenia przedmiotów opodatkowania (art. 6 ust. 7 u.p.o.l.). Jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, wysokość zobowiązania podatkowego ustalanego w drodze decyzji, jest ono ustalane zgodnie z danymi zawartymi w deklaracji, chyba że przepisy szczególne przewidują inny sposób ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego albo w toku postępowania podatkowego stwierdzono, że dane zawarte w deklaracji, mogące mieć wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego, są niezgodne ze stanem faktycznym (art. 21§5 O.p.). Pod pojęciem deklaracji podatkowej rozumienie się także zeznania, wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci (art. 3 pkt 5 O.p.). Organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 191 O.p.), a dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone (at. 194§1 O.p.) - Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrując odwołanie zobowiązane jest nie tylko ustosunkować się do zarzutów, ale załatwić sprawę w instancji ponownie w całości.

Organ II instancji ustalił, że Prezydent Miasta N. S. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia B. K. wysokości zobowiązania podatkowego na 2020r. Organ wystąpił do Starostwa Powiatowego w N. S. o udostępnienie danych o nieruchomościach B. K. na terenie N. S.. Z zaświadczenia Starosty [...], nr [...] wynika, że B. K. jest właścicielem 5 działek na terenie N. S.. Jest także współwłaścicielem (3500/32943 udziałów) działki nr ewid.[...], obr. 76, która zgodnie z art. 3 ust. 5 u.p.r. stanowi odrębny przedmiot opodatkowania. Wspomniane wyżej 5 nieruchomości (działki nr ewid. [...], [...] i 139 obr. 076 oraz [...] i [...] obr. 102) mają łączną powierzchnię 0,2779 ha, z tym zastrzeżeniem, iż 0,0247 ha to pastwiska kat. V, która na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1) u.p.r. zwolnione są z opodatkowania.

Tymczasem ze szczegółowego wyliczenia rachunkowego zaskarżonej decyzji (pkt II) wynika, że organ pierwszej instancji grunt działki o nr ewid.[...] obr. 076 - wyliczony proporcjonalnie do udziałów - przyjął do podstawy opodatkowania.

Organ II instancji wyłączył z podstawy opodatkowania przedmiotową działkę. Jak wynika z danych Starosty [...], grunt ten sklasyfikowany jest jako rolny. Opodatkowanie gruntów będących we współwłasności proporcjonalnie do udziałów przewiduje tylko ustawa o podatkach i opłatach lokalnych. Ustawa o podatku "rolnym nie zna takiego rozwiązania. W materiałach sprawy zalegają także informacje o nieruchomościach i obiektach budowlanych oraz o gruntach składane przez B. K..

W informacji z dnia 29 stycznia 2003r. podatnika zgłosił do opodatkowania 109,00 m˛ powierzchni użytkowej (kondygnacja o wysokości ponad 2,20 m) budynku mieszkalnego przy ul. [...]. Natomiast w informacji z 21 stycznia 2007r.

powierzchnię mieszkalną przy [...] w wymiarze 70,00 m˛. W obu przypadkach organ I instancji podstawę opodatkowania tych obiektów uwzględnił (pkt I i II) zgodnie z treścią zgłoszenia podatnika. Opodatkowano także powierzchnie użytkową budynków pozostałych zlokalizowanych na działkach nr ewid.[...] oraz [...] obr. 076, odpowiednio 44,00 m˛ i 5,87 m˛ (50% z powierzchni 11,74 m

). Pierwsza z tych podstaw ujawniona została w informacji podatkowej z dnia 23 października 2015r. (19 m˛ garażu i 25 m˛ pomieszczenia gospodarczego).

Podatnik złożył także informacje o gruntach dotyczące działek nr ewid.: [...] (29 stycznia 2003r.), 68 (25 stycznia 2007r.), 139 (23 stycznia 2015r.) i [...] (11 września 2015r.) zlokalizowanych w obr. 076, oraz [...] (16 stycznia 2008r.) i [...] (17 kwietnia 2015r.) w obr. 102. Dane dotyczące gruntów zawarte w powyższych zgłoszeniach znajdują pełne odzwierciedlenie w rejestrach publicznych i nie są przedmiotem sporu.

W zgłoszeniu z dnia 11 września 2015r. B. K. zadeklarował do opodatkowania podatkiem rolnym działkę nr ewid. [...], obr. 076 w N. S.. Podatnik wskazał powierzchnię 0,043 ha zabudowanych użytków rolnych kat. IVa. Dane zgodnie z informacją z ewidencji gruntów i budynków były z początkiem 2020r. nadal aktualne. Podatnik wraz z informacją na podatek rolny, złożył także informacje w sprawie podatku od nieruchomości dla przedmiotowej działki, niemniej nie ujawnił w niej żadnych przedmiotów opodatkowania, pomimo zabudowanego charakteru nieruchomości.

Odpowiadając na zawiadomienie organu I instancji o oględzinach rzeczonej nieruchomości, podatnik zakwestionował taką potrzebę i w pisemnym wystąpieniu z dnia 7 grudnia 2015 r. zadeklarował powierzchnię 11,74 m˛ powierzchni, na podstawie pomiaru własnego (298 cm x 394 cm). Dane te 30 grudnia 2015r. podatnik zawarł w informacji podatkowej, precyzując zarazem, że kondygnacja obiektu ma wysokość od 1,40 m do 2,20 m.

W toku postępowania wymiarowego za poprzedni okres podatkowy, organ wystąpił do Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków o udzielnie informacji dotyczących przedmiotowej działki. W odpowiedzi organ uzyskał odpis decyzji nr [...] w sprawie, wpisania dobra kultury do rejestru zabytków z dnia 12 grudnia 1995r., jak również informację, że po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Konserwator ustalił, że obecny sposób zagospodarowania i utrzymania działki nie jest sprzeczny z przepisami ustawy z dnia 23 lipca 2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (dalej; ustawa o ochronie zabytków).

Istotnym zdarzeniem związanym z tą nieruchomością, było pisemne zgłoszenie

podatnika z 17 stycznia 2017r., że zlokalizowany tam obiekt ma przeznaczenie mieszkalne. Organ I instancji usiłował zweryfikować przedmiotowe oświadczenie w Wydziale Architektury i Budownictwa, który w piśmie z dnia 13 lutego 2017r poinformował, iż B. K. nie występował o zmianę sposobu użytkowania.

W dniu 26 lipca 2019r. organ wystąpił ponownie do Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków o wskazanie jaka dokładnie powierzchnia działki nr ewid. [...] obr. 076 jest objęta ochroną konserwatorską i objęty nią jest także wzniesiony tam obiekt, o przekazanie kopii pozwolenia nr [...] wraz dokumentacją sprawy.

Organ ochrony zabytków wyjaśnił, że teren przedmiotowej działki objęty jest dwiema decyzjami: o wpisie zespołu staromiejskiego miasta (A-72/M) oraz decyzją o wpisie danego domu modlitwy rodziny żydowskiej przy ul. [...]. Konserwator wyjaśnił, że zakres tej ochrony jest różny, niemniej cała dawna - dziś wtórnie podzielona - działka nr [...] jest objęta ochroną konserwatorską, niemniej obiekty tam zlokalizowane nie podlegają takiej samej ochronie jak obiekty wpisane

indywidualnie. W załączeniu przekazał kopię pozwolenia nr [...] z dnia 21 października 2016r. wraz z kopią wniosku i załączników.

W odpowiedzi na kolejne zapytanie organu I instancji z dnia 28 lipca 2020r. [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków w dniach 12 i 21 sierpnia 2020r. poinformował, że sposób zagospodarowania i utrzymania działki nr ewid. [...], obr.

076 nie jest sprzeczny z przepisami ustawy o ochronie zabytków, a zawarte w w pozwoleniu nr [...] sformułowanie o mieszkalnych charakterze przedmiotowego obiektu stanowi powtórzenie zwrotu zawartego we wniosku strony. Z punktu widzenia ochrony konserwatorskiej funkcja obiektu nie ma znaczenia.

Postanowieniami z dnia 27 sierpnia 2020r. organ zaliczył zgromadzoną dokumentację jako materiał dowodowy i wyznaczył stronie termin do zapoznania się z nim i wypowiedzenia w jego przedmiocie.

W pisemnym wystąpieniu z 4 września 2020r. podatnik poinformował, iż ustosunkowanie się w zakreślonym terminie do zgromadzonego materiału sprawy jest nierealne. Podatnik wskazał także na brak notatek służbowych z jego pobytu w siedzibie organu w 2015r. Strona przedstawiła żądanie ustalenia zobowiązania podatkowego na rok 2019, w odrębnych decyzjach na każdą rzecz opodatkowania.

Zdaniem Kolegium postępowanie wyjaśniające w sprawie przeprowadzone zostało w zakresie wystarczającym do dokonania prawidłowego wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego.

Z decyzji nr [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w N. S. z dnia 15 grudnia 1995r. wynika, że indywidualnym wpisem do rejestru zabytków objęty jest dawny dom modlitwy rodziny żydowskiej w N. S. przy ul. [...]. Ochronie konserwatorskiej podlega budynek w granicach działki na której jest usytuowany. Obiekt ten pozostaje zatem poza zakresem niniejszej sprawy.

Zwolnienie, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 11) u.p.r. dla działki nr ewid. [...] obr. 076 znajdowało oparcie w decyzji nr [...] [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. z dnia 31 stycznia 2007r., w sprawie wpisania do rejestru zabytków nieruchomych - historycznego układu urbanistycznego centrum

miasta N. S.. Fakt, że obecny sposób zagospodarowania i utrzymania przedmiotowej działki odpowiada regulacjom ustawy o ochronie zabytków [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków potwierdził w wystąpieniu z dnia 13 sierpnia 2020r. Zwolnienie z opodatkowania 0,0043ha użytków rolnych działki nr ewid. [...] obr. 076 jest zatem prawidłowe.

W pisemnym wystąpieniu z dnia 7 grudnia 2015r., podatnik zadeklarował do opodatkowania na wyżej opisanej działce budynek o powierzchni 11,74 m˛. W dniu 30 grudnia 2015r. doprecyzował te informacje kwalifikując rzeczony budynek jako pozostały o wysokości kondygnacji od 1,40 m do 2,20 m. Dane te zostały zmodyfikowane 17 stycznia 2017r.

oświadczeniem o mieszkalnym przeznaczeniu obiektu. Zmianę sposobu użytkowania

zakwestionował jednak organ administracji architektoniczno-budowlanej, oświadczając 13 lutego 2017r., iż B. K. nie występował z wnioskiem o zmianę sposobu użytkowania budynku. W podaniu z dnia 4 czerwca 2016r. właściciel przedmiotowej nieruchomości wnioskując o pozwolenie na remont posłużył-się-zwrotem "pomieszczenie mieszkalne". Wskazane przez stronę przeznaczenie obiektu nie może mieć jednak znaczenia przesądzającego zwłaszcza, że pismo adresowane było do organu ochrony zabytków, a nie organu administracji architektonicznobudowlanej.

Konserwator wyjaśnił zresztą, że faktyczna funkcja obiektu pozostaje poza zakresem zainteresowania ustawy o ochronie zabytków. Dla rozstrzygnięcia sporu kluczowe znaczenie ma zgłoszenie B. K. z 27 października 2016r. w sprawie prac budowlanych polegających na wymianie zużytych drzwi z ościeżnicami, wymianie okna z ościeżnicami i uzupełnienia tynków, na działce nr ewid. [...], obr. 076.

Strona do przedmiotowego zgłoszenia załączyła pozwolenie nr [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 21 października 2016r., które wydane

zostało w związku ze wskazanym wyżej wnioskiem strony z dnia 4 czerwca 2016r.

Zgłoszenie z 27 października 2016r. zawiera w swoim tytule alternatywnie także zmianę sposobu użytkowania, niemniej należy się zawsze kierować nie tytułem podania ale jego treścią. Dodatkowo formularz zgłoszenia znajduje umocowanie w przepisach art. 29 i art. 30 ustawa z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, gdy zasady zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części uregulowane są art. 71 przedmiotowej ustawy. Organ administracji architektoniczno-budowlanej w piśmie z 9 sierpnia 2019r. wyjaśnił, że podanie B. K. z 27 października 2016r. traktowano jako zgłoszenie robót budowlanych, a nie sposobu użytkowania obiektu.

Jeżeli zatem rzeczone zgłoszenie to ów "zatajony" dokument, to zarzut ten był

nieuzasadniony. Organ podatkowy I instancji i organ administracji architektonicznobudowlanej poszukiwali zgodnie z treścią wystąpienia podatnika dokumentacji potwierdzających zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, co nie mogło przynieść skutków. Strona nie wystąpiła bowiem o zmianę sposobu użytkowania, czyli przeznaczenia i funkcji, ale zgłosiła zamiar wykonania prac remontowych. Pomimo tego, organ I instancji podejmował wysiłki w celu weryfikacji przeznaczenia spornego przedmiotu opodatkowania podczas oględzin.

Podatnik nigdy jednak nie wyraził na to zgody. Stosownie zatem do postanowień art. 21§5 O.p. w oparciu o informację podatkową z dnia 30 grudnia 2015r., tutejszy organ, budynek na działce [...], obr. 076 zakwalifikował jako pozostały i przyjął do opodatkowania powierzchnię użytkową 5,87 m˛. W toku postępowania nie dowiedziono bowiem, aby podatnik skutecznie zmienił sposób użytkowania spornego obiektu. Uniemożliwił zarazem zweryfikowanie faktycznego sposobu użytkowania budynku.

Okoliczność faktycznego zamieszkiwania przedmiotowego budynku pomimo jego innego przeznaczenia, co uprawniałoby do zastosowania stawki właściwej dla obiektów mieszkaniowych wykluczono. Organy podatkowe nie mogą bowiem zakładać, że pomimo ciążącego na podatniku obowiązku wynikającego z art. 6m ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jedn. Dz. U. z 2020r. poz. 1439 ze zm.), uchybił on temu wymogowi.

Organ I instancji ustalił, że dla przedmiotowej nieruchomości nigdy nie były składane deklaracje o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, co jest obowiązkiem w przypadku nieruchomości zamieszkałych. Oświadczył zarazem, że nigdy nie wydawał też decyzji określającej wymiar przedmiotowej opłaty dla tej działki.

Kolegium nie zgodziło z zarzutami odwołania skierowanymi przeciwko aktom

(postanowieniom) organu I instancji, które dotyczyły kwestii zaistniałych w toku postępowania. Niezrozumiałe jest zwłaszcza zaskarżenie postanowienia z dnia 6 lutego 2020r. o wszczęciu postępowania w sprawie wymiaru zobowiązania podatkowego na rok 2020. Aktem tym organ podatkowy wszczął z urzędu postępowanie o którym mowa w art. 6a ust. 6 u.p.r. i art. 6 ust. 7 u.p.o.l. Nie sposób zatem zrozumieć jakie warunki i to wyznaczone przez podatnika winny być spełnione, aby postępowanie w sprawie ustalenia wymiaru podatku rolnego i podatku od nieruchomości mogło być wszczęte. Obowiązkiem organu jest także zawiadomić stronę o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie. Zarzuty w tym zakresie nie znajdują zatem żadnych podstaw.

Nieuzasadnione było również żądanie podatnika o konieczności wydania odrębnych decyzji wymiarowych dla każdego przedmiotu opodatkowania będącego jego własnością na terenie N. S.. Co do zasady organ właściwy ze względu na miejsce położenia przedmiotów podatkowania wydaje jedną decyzję dla wszystkich gruntów rolnych (art. 6a ust. 6 u.p.r.) i przedmiotów opodatkowania (nieruchomości i obiektów budowlanych), (art. 6 ust. 7 u.p.o.l.). Literalne brzmienie powyższych przepisów posługuje się przecież liczbą mnogą, a nie pojedynczą. Za opodatkowaniem wszystkich przedmiotów opodatkowania jednym rozstrzygnięciem przemawia także dyspozycja art. 6c ust. 1 u.p.r. Prawo podatkowe nakazuje czasami opodatkowanie danego przedmiotu odrębnie i normę taką, w postacie art. 3 ust. 5 u.p.r. Kolegium zastosowało, wyłączając działkę, która winna być opodatkowana w odrębnej decyzji.

Organ podstawę opodatkowania użytków rolnych ustalił w oparciu o dane z

ewidencji gruntów, natomiast podstawę opodatkowania budynków na podstawie złożonych przez stronę informacji podatkowych. Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 18 października 2019r., w sprawie średniej ceny skupu żyta za okres 11 kwartałów będącej podstawą ustalania podatku rolnego na rok podatkowy 2020 (M.P. z 2019r. poz. 1017), stawka podatku rolnego od ha gruntów rolnych pozostałych to 292,30 zł. Z kolei stawka podatku od nieruchomości ustalona w uchwale nr XLVIII/491/2017 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 21 listopada 2017r. dla budynków mieszkalnych wynosi 0,64 zł od 1 m˛, a dla budynków pozostałych, 5,14 zł od 1 m˛ powierzchni użytkowej.

Kolegium uchylając rozstrzygniecie organu I instancji w części dotyczącej podatku rolnego i wyłączeniu z podstawy opodatkowania działki nr ewid.[...], obr. 076, przyjął do opodatkowania powierzchnię 0,2489 użytków ornych kat. IVa. Podatek rolny na rok 2020 wynosi zatem 73,00 zł. Powierzchnia użytkowa budynków mieszkalnych

lub ich części to 179,00 m˛ i przy stawce 0,64 zł/m˛ wysokość zobowiązania w tej części to 114,56 zł. Natomiast powierzchnia budynków pozostałych ustalona została w wymiarze 49,87 m˛ i przy stawce 5,14 zł/m˛ podatek wynosi 256,33 zł. Podatek od nieruchomości po zaokrągleniu to 371,00 zł. Wymiar łączne zobowiązanie pieniężne dla B. K. z tytułu podatków gruntowych za rok 2020 ustalony został w wysokości 444,00 zł

W skardze do Sądu na ostateczną w administracyjnym toku instancji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego złożył B. K. wskazując, że wydana decyzja jest niemerytoryczna, sprzeczna z obowiązującym prawem, antydatowana i niezgodna stanem faktyczny.

Skarżący domagał się jej uchylenia w całości, przyznania zwrot kosztów sądowych, przyznania odszkodowania i zadośćuczynienie, po 500 złotych, za lekceważenie odwołującego się podatnika od decyzji na łączne zobowiązanie pieniężne na rok 2020, gdyż było niesprawiedliwe, zmuszenie podatnika, do wystąpienia ze skargą co wiąże się z kosztami i wysiłkiem, gdyż nie posiada on wykształcenia prawniczego, utratą stanu zdrowia z powodu zaburzeń psychicznych.

Podniósł, że jest szykanowany przez SKO i organ podatkowy N. S., z brakiem przedłożenia właściwych dowodów do odwołania do SKO których domagał się podatnik.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Na podstawie art. 15 zzs? ust. 3 w zw. z ust. 2 ustawy o COVID-19 oraz zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I, sprawę skierowano do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Stosownie do art. 3§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2019r., poz. 2325 ze zm., dalej- p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z art. 134§1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych niepodnoszonych w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Orzekanie odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.

Na podstawie art. 135 p.p.s.a. sąd podejmuje środki w celu usunięcia naruszenia prawa, w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145§1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145§1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145§1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145§1 pkt 2 p.p.s.a.).

Zarządzeniem z dnia 2 lipca 2021r. wyznaczył w rozpatrywanej sprawie posiedzenie niejawne Sądu w składzie trzech sędziów na dzień 23 września 2021r.

Zdaniem Sądu, skierowanie niniejszej sprawy do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym umożliwiło rozstrzygnięcie sprawy bez szkody dla jej wyjaśnienia, przeciwdziałając jednocześnie stanowi przewlekłości postępowania. Przy tym wyjaśnić należy, że rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym nie prowadzi do pominięcia argumentacji stron, bowiem podnoszone przez nie argumenty, są wnikliwie rozważane przez Sąd w oparciu o akta sprawy oraz złożoną skargę i inne pisma procesowe.

Dokonana przez tut. Sąd analiza akt sprawy i decyzji w niej wydanych nie dostarczyła podstaw do uwzględnienia zarzutów skargi bowiem Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa, które skutkowałoby koniecznością jej uchylenia.

Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta N. S. ustalającą skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego opłacanego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2020 w kwocie 444,00 zł.

Ocena stanu faktycznego ustalonego przez organ: należy podkreślić, że Sąd administracyjny nie ustala stanu faktycznego, a jedynie wskazuje, które ustalenia organu zostały przez niego przyjęte, a które nie zatem oceniając stan faktyczny ustalony przez organ, Sąd przyjął za podstawę rozstrzygnięcia ustalenia faktyczne poczynione przez organ administracji publicznej (organy podatkowe) albowiem stan faktyczny został ustalony z zachowaniem reguł procedury administracyjnej. Ustalony w postępowaniu administracyjnym stan faktyczny stał się stanem faktycznym przyjętym przez Sąd. (por. uchwała NSA z 15 lutego 2010r., sygn. akt II FPS 8/09).

Przesądzenie o prawidłowości przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia ustaleń faktycznych umożliwia ocenę procesu subsumcji tego stanu faktycznego pod mające zastosowanie w sprawie przepisy prawa materialnego.

Podstawowe znaczenie dla prawidłowego odtworzenia stanu faktycznego mają przepisy art. 122, art. 187§1, art. 180§1, art. 188 oraz art. 191 O.p. a ciężar prowadzenia postępowania i wykazania określonych faktów, co do zasady spoczywa na organach podatkowych.

Przystępując do oceny przeprowadzonego w sprawie postępowania dowodowego, wskazać należy, że na organy podatkowe nałożony jest obowiązek podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, czemu towarzyszy obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 122 i art. 187 Op.). Warunkiem prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy, jest zarówno zebranie wszystkich istotnych dla sprawy dowodów, a także ich prawidłowa ocena. Dowodem w sprawie podatkowej jest przy tym wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, o ile nie jest to sprzeczne z prawem (art. 180§1 Op.). Oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego organ dokonuje natomiast na podstawie własnej wiedzy oraz doświadczenia życiowego, a o jej prawidłowości decyduje to, czy wyciągnięte przez organ wnioski mają logiczne uzasadnienie (art. 191 Op.). Ocena ta ma zatem charakter swobodny, winna być jednak oparta na wszechstronnym rozważeniu całego materiału dowodowego. Organ podatkowy według swej wiedzy, doświadczenia oraz wewnętrznego przekonania, ocenia wartość dowodową poszczególnych środków dowodowych, wpływ udowodnienia jednej okoliczności na inne okoliczności. Dodać należy, iż ustaleń stanu faktycznego organ dokonuje bezpośrednio w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, a także na podstawie domniemań faktycznych i prawnych (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministarcyjne, Warszawa, 2003, s. 208).

Organ w sposób wnikliwy i wyczerpujący zbadał sprawę, a swoje ustalenia przedstawiło w jasny i zrozumiały sposób odnosząc się zarówno do poglądów prezentowanych w doktrynie jak i judykaturze. Fakt, że organ nie podzielił zarzutów skarżącego, nie może stanowić podstawy do formułowania zarzutu naruszenia wskazanych w skardze przepisów prawa procesowego. W zaskarżonej decyzji zostało wyjaśnione i poparte konkretnymi dowodami (m.in. odpowiedziami na pisma kierowane do innych organów), dlaczego przyjęcie takiej a nie innej stawki podatku było uzasadnione.

Nie ma podstaw by przyjąć, że pozostały poza zakresem zainteresowania organów niewyjaśnione okoliczności, a pojawiające się wątpliwości rozstrzygnięto na niekorzyść strony. Organy podatkowe, w zakresie niezbędnym dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, zebrały materiał dowodowy, a następnie, bez przekroczenia ustawowych granic, poddały go szczególnie drobiazgowej oraz wnikliwej analizie i ocenie, wyciągając logicznie poprawne i merytorycznie uzasadnione wnioski. Ustalenia te znalazły odzwierciedlenie w całościowym i kompletnym uzasadnieniu faktycznym zaskarżonej decyzji.

Prawidłowo ustalono przedmiot opodatkowania - zgodnie z ewidencją gruntów i budynków, stronę postępowania, prawidłowo zastosowano obowiązujące w rozstrzyganym okresie przepisy prawa, zarówno u.p.o.l., jak i prawa lokalnego, określające obowiązujące stawki podatkowe, a także właściwe dokonano subsumpcji ustalonego stanu faktycznego do obowiązujących przepisów prawa materialnego.

Tym samym, skład orzekający w rozpoznawanej sprawie w pełni podziela przedstawioną przez organ odwoławczy argumentację i słuszność zajętego w sprawie stanowiska.

Sąd uznał, że organy trafnie ustaliły przesłanki kwalifikacji budynku posadowionego na działce nr [...] obr. 076 o pow. użytkowej 5,87 m˛ do opodatkowania wg stawki jak od pozostałych budynków.

Rację ma organ podatkowy, że przy wymiarze podatków od nieruchomości oraz rolnego związany jest zawartymi w ewidencji gruntów i budynków informacjami o położeniu, granicach i powierzchni gruntów oraz rodzaju użytków gruntowych i klasach gleboznawczych gruntów i danych tych nie może samodzielnie korygować w toku prowadzonego postępowania podatkowego, bez stosownej zmiany zapisów ewidencyjnych w odrębnym trybie. Przepis art. 21 ust. 1 p.g.k. wyraźnie stanowi, że podstawą wymiaru podatków nie jest stan faktyczny, lecz stan ujawniony (zapisany) w ewidencji gruntów i budynków.

Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 17 kwietnia 2020r. sygn. akt: II FSK 1816/19, podstawowym kryterium decydującym o zaliczeniu gruntu jako przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości, rolnym czy też leśnym jest jego klasyfikacja w ewidencji gruntów i budynków stanowi art. 21 ust. 1 ustawy z 1989r. Prawo geodezyjnego i kartograficznego. Zgodnie z tym przepisem "podstawę wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków". To na podstawie danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków organ podatkowy wymierza odpowiedni podatek i tymi danymi jest związany.

Podatek od nieruchomości uregulowany w rozdziale 2 u.p.o.l. jest świadczeniem związanym z własnością lub posiadaniem określonych w ustawie nieruchomości. Podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące między innymi właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l.) i na nich ciąży obowiązek podatkowy, który powstaje z mocy prawa od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.p.o.l. podatkowi od nieruchomości podlegają: grunty, budynki lub ich części oraz budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Podstawę opodatkowania stanowi: (1) dla gruntów - powierzchnia, (2) dla budynków lub ich części - powierzchnia użytkowa.

Wysokość stawek podatku od nieruchomości określa w drodze uchwały rada gminy, z tym, że stawki te nie mogą przekroczyć rocznie maksymalnych stawek podatkowych, które zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 u.p.o.l. wyrażone są kwotowo od 1 metra kwadratowego powierzchni użytkowej budynku, a w przypadku gruntów od 1 metra kwadratowego powierzchni lub 1 hektara.

Z kolei według art. 4 ust. 1 pkt 2 u.p.r. podstawę opodatkowania podatkiem rolnym dla gruntów pozostałych stanowi - liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze odniosło się do zarzutów odwołania i prawidłowo przyznało, że powzięto wątpliwości odnośnie przeznaczenia i funkcji obiektu budowlanego na działce nr ewid. [...] obr. 076 w N. S. wobec czego zwrócono się do organów: Starosty [...] w N. S., Wydziały Architektury i Budownictwa Urzędu Miasta N. S. oraz do [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków celem ustalenia przeznaczenia obiektu budowlanego usytuowanego na w/w działce.

Organ zwrócił się także do samego podatnika B. K. by wyraził zgodę na oględziny tegoż obiektu.

Co ważne i co wymaga bardzo wyraźnego zaakcentowania, B. K. nigdy jednak nie wyraził na to zgody. Stosownie zatem do postanowień art. 21§5 O.p. w oparciu o informację podatkową z dnia 30 grudnia 2015r., tutejszy organ, budynek na działce [...], obr. 076 zakwalifikował jako pozostały i przyjął do opodatkowania powierzchnię użytkową 5,87 m˛. W toku postępowania nie dowiedziono bowiem, aby podatnik skutecznie zmienił sposób użytkowania spornego obiektu. Uniemożliwił zarazem zweryfikowanie faktycznego sposobu użytkowania budynku.

W interesie podatnik było to by wyrazić zgodę na oględziny obiektu tym bardziej, że nigdy nie kwestionowano, nie podważano uprawnień właścicielskich B. K. do tej nieruchomości.

Problem dotyczy jedynie stawki podatku, co uzależnione jest od właściwej kwalifikacji obiektu budowlanego znajdującego się na działce nr ewid. [...] obr. 076 w N. S.. Należało odpowiedzieć czy obiekt ten jest garażem, komórką czy też pomieszczeniem mieszkalnym, lokalem mieszkalnym względnie ma inny charakter i funkcję (i jaką).

Skoro podatnik B. K. nie wyjaśnił charakteru tego obiektu ani nie zezwolił na jego urzędowe oględziny, organy dokonały prawidłowej jego kwalifikacji a w konsekwencji prawidłowo ustaliły wysokość podatku.

W podsumowaniu powyższych wywodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w pełni podziela ocenę prawidłowości postępowania podatkowego, wyrażoną przez organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Sąd uznał zarzuty skargi za bezskuteczne, podzielając w całości stanowisko i argumentację organu.

Z tych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019r. poz. 2325 ze zm.) oddalił skargę.