Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 591/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art 240,§1, art 240 §5, art 240 § 4
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art 145§1 lit a. art 135
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk - Gawęcka, Sędzia WSA Kazimierz Maczewski, Protokolant Beata Radomska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 21 października 2009 r. sprawy ze skargi "T T.S." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji określającej wysokość zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2003 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej kwotę [...] złote tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. Nr [...]wydaną

w postępowaniu odwoławczym na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia

29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, Dyrektor Izby Skarbowej w [...]utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...]Urzędu Skarbowego

w [...] z dnia [...]odmawiającą Spółce z o.o. [...]" z siedzibą w [...]przy

ul. [...], uchylenia w całości decyzji ostatecznej Naczelnika [...]Urzędu Skarbowego w [...]z dnia [...]r.

nr [...]określającej Spółce wysokość zobowiązania podatkowego

z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2003 r. w kwocie [...]zł. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż w dniu [...]r. Spółka z o.o. "[...] z siedzibą w [...], złożyła

wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zobowiązania podatkowego za 2003r., określonego decyzją ostateczną Naczelnika [...]Urzędu Skarbowego w [...]z dnia [...]. a po ponownym przeprowadzeniu postępowania, o uchylenie w całości decyzji dotychczasowej i o orzeczenie co do istoty sprawy, poprzez ustalenie zobowiązania Spółki, w podatku dochodowym od osób prawnych za 2003r. w kwocie [...]zł,

w wyniku zwiększenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę [...]zł oraz zwiększenia przychodów o kwotę [...]zł.

W uzasadnieniu wniosku Spółka wskazała, że przed zakończeniem postępowania wymiarowego, a po zakończeniu kontroli podatkowej, przeprowadzone zostało w Spółce badanie sprawozdania finansowego przez biegłego rewidenta,

z którego została sporządzona w dniu [...]. opinia. W ocenie Spółki,

z opinii tej wynikało między innymi, że na koniec [...]. nie przeprowadzono

w sposób prawidłowy inwentaryzacji. W związku z powyższym, dokonano ponownego sprawdzenia wszystkich dokumentów dotyczących roku 2003, z których część była nieprawidłowo zaksięgowana, natomiast część została dostarczona do Spółki po przeprowadzeniu kontroli i z tego powodu nie zostały ujęte w aktach postępowania podatkowego.

Spółka wskazała, że w wyniku powyższego badania ksiąg, wyszły na jaw nowe fakty i dowody nieznane organowi prowadzącemu postępowanie

a powodujące, że zarówno koszty uzyskania przychodów, jak i przychody powinny być wyższe, niż określone w decyzji.

Jako nowe fakty i dowody powodujące zwiększenie kosztów uzyskania przychodów, Spółka wskazała 14 nieujętych w przedstawionych do kontroli podatkowej dokumentach finansowych za 2003r., faktur wystawionych w okresie od

[...]. do [...]. przez [...].

Spółka wskazała również na zwiększenie kosztów uzyskania przychodów

o ujemne różnice kursowe w łącznej kwocie [...]zł z tytułu zmian kursów walut, na które wystawione były powyższe faktury. Ponadto w ocenie Spółki, koszty uzyskania przychodów powinny być zwiększone o wartość produktów gotowych według stanu na dzień [...]. w kwocie [...]zł, wynikającą

z inwentaryzacji przeprowadzonej zgodnie ze wskazówkami zawartymi w opinii biegłego rewidenta.

Przychody, zgodnie z wnioskiem Spółki, powinny zostać powiększone o kwotę [...]zł z tytułu wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów wartości według stanu na [...]. produktów gotowych, wynikającej z wspomnianej wyżej inwentaryzacji.

Ponadto, Spółka wniosła o uwzględnienie we wznowionym postępowaniu również innych kwot, co do których brak jest nowych dowodów, natomiast organ podatkowy nie uwzględnił ich w postępowaniu i dlatego, w ocenie Spółki są one nowymi faktami w tej sprawie, a mianowicie zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów: wydatków na nabycie kserokopiarki w kwocie [...]zł

w związku z jej sprzedażą, jako różnicy pomiędzy ceną zakupu w kwocie [...]zł a sumą dokonanych odpisów amortyzacyjnych w wysokości [...]zł, odsetek od pożyczek w kwocie [...]zł, kwoty [...]zł wynikającej z faktur omyłkowo zaksięgowanych w inwestycjach. Spółka wniosła również o zaliczenie do przychodów: skorygowanych odpisów amortyzacyjnych od sprzedanej kserokopiarki w kwocie [...]zł i pozostałych przychodów operacyjnych w kwocie [...]zł.

Z dokonanych ustaleń wynika, że w okresie od [...]. do [...]. w Spółce z o.o. "[...]przeprowadzona została kontrola podatkowa w zakresie sprawdzenia prawidłowości naliczania i deklarowania należności podatkowych [...]-podatek dochodowy od osób prawnych za okres od [...]. do [...].

Postanowieniem z dnia [...]. Naczelnik [...]Urzędu Skarbowego w [...]wszczął postępowanie podatkowe wobec Spółki w sprawie prawidłowości rozliczeń z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za rok podatkowy 2003. W wyniku przeprowadzonego postępowania podatkowego stwierdzono, że wysokość zobowiązania podatkowego jest wyższa niż zadeklarowana przez Spółkę w kwocie [...]zł w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za rok podatkowy od [...]. do [...]. Postępowanie zostało zakończone wydaniem w dniu [...]r. przez Naczelnika [...]Urzędu Skarbowego w [...]decyzji Nr [...]określającej Spółce z o.o. "[...], zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za rok podatkowy 2003 w kwocie [...]zł.

Pomimo pouczenia Spółki o wynikającym z art. 223 ustawy Ordynacja podatkowa prawie wniesienia odwołania, Spółka nie skorzystała z tego uprawnienia.

W dniu [...]r. skarżąca Spółka złożyła wniosek o wznowienia postępowania w sprawie podatku dochodowego od osób prawnych za rok podatkowy 2003, zakończonego opisaną powyżej decyzją, w związku z którym Naczelnik [...]Urzędu Skarbowego w [...], postanowieniem z dnia

[...]r. wydanym na podstawie art. 217, art. 240 § 1 pkt 5, art. 241 § 1

i art. 243 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, wznowił postępowanie. W trakcie prowadzonego postępowania organ podatkowy wezwał skarżącą Spółkę do przedłożenia oryginałów faktur na które powoływała się we wniosku o wznowienie postępowania i ich tłumaczenia na język polski oraz wydruku analitycznego kont za rok [...] lub [...], na które zostały odniesione wspomniane faktury oraz wydruku konta bankowego z zaksięgowanymi wpłatami za te faktury i dowody źródłowe dotyczące płatności oraz dokumentu potwierdzającego wpływ faktur do firmy, np: ewidencji korespondencji przychodzącej, ewentualnie książki zdawczo - odbiorczej.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w piśmie z dnia [...]. oraz w piśmie z dnia [...]. Spółka oświadczyła, że w okresie, którego dotyczą wskazane dokumenty Spółka nie prowadziła ewidencji korespondencji przychodzącej, ani też książki zdawczo - odbiorczej, w związku z czym nie jest możliwym przedstawienie dokumentów potwierdzających wpływ faktur. Nadto wyjaśniła, że płatności za powyższe faktury odbywały się w formie kompensat

z tytułu wzajemnych zobowiązań, zatem Spółka nie posiada bankowych dowodów zapłaty. Potrącanie wzajemnych należności odbywało się po złożeniu odpowiedniego oświadczenia (dokument [...]" wysyłany przez [...]). Spółka dostarczyła natomiast oryginały faktur i ich tłumaczenia na język polski oraz dokumenty wskazane jako podstawa dokonania kompensat z poleceniami księgowania a także wydruki analityczne kont za okres od [...]. do [...], oraz za okres od [...]. do

[...]. na które odniesiono faktury.

Pismem z dnia [...]. Spółka wyjaśniła również, że zapisy na koncie [...] za okres od [...]. do [...]. zostały dokonane we wrześniu [...], po sporządzeniu badania przez biegłego rewidenta i zapoznaniu się z wnioskami opinii, wydanej z datą [...]. oraz po ponownym sprawdzeniu wszystkich dokumentów, które dotyczyły roku [...]. Powołując się na przepisy o rachunkowości, Spółka wskazała, że zamknięcie ksiąg rachunkowych na dzień kończący rok obrotowy następuje po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego za rok obrotowy, a zatwierdzenie sprawozdania nastąpiło w Spółce w [...].

W wyniku przeprowadzonego postępowania, Naczelnik [...]Urzędu Skarbowego w [...]decyzją z dnia

[...]odmówił uchylenia w całości decyzji ostatecznej z dnia [...]określającej Spółce wysokość zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2003r. w kwocie [...]zł. Rozstrzygnięcie oparte zostało na braku wymaganych przez przepis

art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa przesłanek, iż wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne nie znane organowi, który wydał decyzję. Organ podatkowy wskazał, że wobec faktu, iż Spółka sporządza sprawozdanie finansowe na dzień [...], zatwierdzenie tego sprawozdania zgodnie

z obowiązującymi przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, powinno nastąpić do [...]. a ostateczne zamknięcie ksiąg rachunkowych mogło nastąpić najpóźniej do [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podatkowy wskazał, że Spółka nie wykazała kiedy wpłynęły faktury, a tym samym brak jest dowodów, że faktury te wpłynęły do Spółki po zakończeniu postępowania kontrolnego, zatem twierdzenie, że faktury te były potencjalnie niedostępne dla kontrolujących zostało nie wykazane; z twierdzenia Spółki wynika, że faktury pojawiły się w Spółce do dnia sporządzenia opinii przez biegłego, tj.: do dnia [...]r., a zatem przed wszczęciem postępowania podatkowego w dniu [...], jednak Spółka nie podniosła tej okoliczności, pomimo że organ dwukrotnie umożliwiał czynne uczestnictwo

w postępowaniu podatkowym. Spółka nie wniosła również odwołania od decyzji. Treść opinii wydanej przez biegłego nie potwierdza twierdzenia o konieczności dokonania ponownego sprawdzenia dokumentów, co doprowadziło zdaniem Spółki do wyjścia na jaw nowych okoliczności i dowodów. Organ podatkowy uznał również, iż brak jest podstaw, że Spółka nie wiedziała o dokonanych przez siebie zakupach, potwierdzonych wspomnianymi fakturami, wystawionymi w 2003r., których termin płatności wynosił 7 dni.

Rozstrzygając sprawę uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania, organ podatkowy uznał, że przedłożone dowody w postaci [...]nie stanowią okoliczności nowej, istniejącej w dacie wydania decyzji ostatecznej, o której nie wiedziała Spółka jak i organ podatkowy, brak jest zatem podstaw do uwzględnienia twierdzenia, iż okoliczność ta nieznana była potencjalnie organowi podatkowemu

i nie wynikała z materiału dowodowego.

Od powyższej decyzji skarżąca Spółka pismem z dnia [...]. wniosła odwołanie, wnosząc o uchylenie jej w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez zmianę tej decyzji. Ponadto Spółka wniosła o przesłuchanie

w charakterze świadków: Pani [...]- prezesa zarządu Spółki oraz Pani [...]- byłej głównej księgowej Spółki.

W ocenie Spółki zgłoszone we wniosku nowe fakty i dowody w postaci

[...]wystawionych przez [...] oraz pozostałych, spełniały przesłanki określone w art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa. Ponadto Spółka nie zgodziła się ze stanowiskiem organu podatkowego, iż ciężar dowodu w zakresie wykazania, że faktury rzeczywiście wpłynęły do Spółki po zakończeniu postępowania kontrolnego obciąża Spółkę, powołując się na przepis art. 187 w/w ustawy, zgodnie z którym organ podatkowy jest obowiązany zebrać

i sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Spółka podniosła, że ciężar dowodu spoczywa na organie podatkowym, który nie może bez powodu nie dać wiary jej stwierdzeniom. Okolicznością uprawdopodobniającą, że faktury nie były dostępne w trakcie kontroli podatkowej były w ocenie Spółki, daty księgowania dokumentów w systemie informatycznym Symfonia Finanse i Księgowość Premium, przy czym w razie wątpliwości w tej kwestii, Spółka wniosła o powołanie biegłego

w zakresie informatyki na okoliczność, kiedy były wprowadzane do tego systemu dane dotyczące faktur.

W wyniku rozpoznania odwołania Dyrektor Izby Skarbowej w [...], decyzją z dnia [...]uznał za zasadne utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. Na powyższe rozstrzygnięcie Spółka wniosła w dniu [...]. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o wyrażenie przez Sąd oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania polegających na przyjęciu takiej wykładni art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa, która prowadzi do uznania przedłożonych przez skarżącą w sprawie, dowodów za "nowe dowody w rozumieniu tego przepisu. Zaskarżonej decyzji Spółka zarzuciła naruszenie przepisu art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez odmowę zmiany decyzji ostatecznej w sytuacji, gdy w sprawie zaistniały nowe fakty

i dowody mające wpływ na wymiar podatku za 2003 r. oraz art. 188 i art. 187 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez odmowę przeprowadzenia dowodów

z zeznań świadków [...]i [...]oraz opinii biegłego z zakresu informatyki, co stanowiło zarazem naruszenie obowiązku zebrania

i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, wyrokiem z dnia

17 października 2007r., sygn. akt I SA/Sz 226/07 uchylił decyzję organu odwoławczego. Sąd uznał za zasadny zarzut naruszenia przez organ odwoławczy przepisu art. 187 § 1ustawy Ordynacja podatkowa, stanowiący, iż organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, iż powyższy obowiązek oznacza również, iż organ podatkowy nie może pominąć dowodów przedstawionych przez stronę postępowania. W ocenie Sądu wnioskowane przez Stronę dowody w postaci zeznań świadków miały dowodzić, iż faktury nie były przedstawione w postępowaniu podatkowym zakończonym decyzją, a więc miały świadczyć o faktach w sposób zupełnie odmienny w stosunku do tego, co organ odwoławczy wnioskował na podstawie zebranych przez siebie dowodów i powołując się na art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa, uznał za okoliczność udowodnioną. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku wskazał, iż przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, konieczne jest przeprowadzenie wnioskowanych przez stronę skarżącą dowodów w celu usunięcia wady procesowej jaką w ocenie Sądu dotknięte było postępowanie odwoławcze.

W wyniku podjętego postępowania odwoławczego, Dyrektor Izby Skarbowej

w [...]uznał za zasadne, uchylenie na podstawie art. 233 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa w całości zaskarżonej decyzji Naczelnika [...]Urzędu Skarbowego w [...]z dnia [...]. Nr [...]odmawiającej uchylenia w całości, wydanej przez ten organ decyzji ostatecznej z dnia [...]określającej Spółce z o.o. "[...]" wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2003r. w kwocie [...]zł i przekazanie sprawy organowi podatkowemu I instancji do ponownego rozpoznania.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, Naczelnik [...]Urzędu Skarbowego w [...], decyzją z dnia [...].

Nr [...]odmówił Spółce z o.o. "[...]" uchylenia w całości, decyzji ostatecznej z dnia [...]

Nr [...]wydanej przez Naczelnika [...]Urzędu Skarbowego w [...]. Organ wydający zaskarżoną decyzję wskazał, że nie można uznać za nowy dowód pojawienie się faktur po dacie zakończenia kontroli podatkowej, skoro brak jest okoliczności konkretnych, pozwalających jednoznacznie zidentyfikować czas ich wpływu do Spółki. Naczelnik [...]Urzędu Skarbowego w [...], wypełniając dyspozycje zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 października 2007r. przeprowadził dowód z przesłuchania Pani [...]oraz Pani [...]. Zeznania powołanych osób nie wskazały terminu wpływu do Spółki

[...], załączonych do wniosku o wznowienie postępowania. Przesłuchane Panie nie wiedziały w jaki sposób i kiedy faktury znalazły się w Spółce, kto je dostarczył oraz kto odebrał. Wobec powyższego Naczelnik [...]Urzędu Skarbowego w [...]uznał, iż powoływanie biegłego z zakresu informatyki, na okoliczność ustalenia daty wprowadzenia do systemu komputerowego spornych faktur, nie ma znaczenia dla przedmiotowej sprawy. Na uwagę zasługiwał jeszcze jeden fakt, a mianowicie Spółka otrzymywała przelewy bankowe od spółki-matki.

tj. wystawcy wskazanych wyżej faktur, na których były podane numery wystawionych przez Spółkę faktur. Jednakże kwota przelewu była niższa niż zsumowana wartość wymienionych na przelewie bankowym faktur. Powyższe, jak ustalono w trakcie przesłuchania prezes Spółki - Pani [...], wynikało z faktu, iż spółka matka dokonywała potracenia jej długu istniejącego w stosunku do spółki-córki

z własną wierzytelnością wynikającą z wystawionych przez nią faktur, w tym jak ustalono faktur będących przedmiotem postępowania.

Na podstawie powyższych ustaleń, Naczelnik [...]Urzędu Skarbowego w [...]stwierdzając, że nie zaszły okoliczności wskazane

w przepisie art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa, w dniu 15 grudnia 2008r. wydał decyzję Nr [...] odmawiającą Spółce z o.o. [...] z siedzibą w [...], uchylenia w całości decyzji ostatecznej Naczelnika [...]Urzędu Skarbowego w [...]

z dnia [...]określającej Spółce wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2003 r. w kwocie [...]zł.

Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem zawartym w powyższej decyzji, skarżąca Spółka pismem z dnia [...]r. (data stempla pocztowego) złożyła odwołanie, wnioskując o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i o orzeczenie co do istoty sprawy poprzez zmianą decyzji Naczelnika [...]Urzędu Skarbowego z dnia [...]określającej spółce podatek dochodowy od osób prawnych za rok 2003 w wysokości [...]zł, oraz o określenie podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2003 w wysokości [...]zł. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 240 § 1 punkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez odmowę uchylenia decyzji ostatecznej w sytuacji, gdy w sprawie istnieją przesłanki do jej uchylenia i orzeczenia co do istoty sprawy. W uzasadnieniu odwołania Spółka stwierdziła, iż nowe dowody, o których mowa w art. 240 § 1 pkt 5 wspomnianej ustawy, muszą istnieć w dniu wydania decyzji i nie być znane, udostępnione organowi, który decyzję wydał. W ocenie skarżącej Spółki, nie ma przy tym znaczenia czy dowody i fakty wskazywane jako nowe nie były znane organom podatkowym obu instancji oraz stronie, czy były znane stronie ale nieprzedstawione organowi orzekającemu w postępowaniu zwykłym. Nawet jeśli opóźnienie w ich dostarczeniu wynikało z winy skarżącego, organ ma obowiązek wznowienia postępowania a ponadto dowody muszą być uznane za wiarygodne i dopuszczalne. Zdaniem Spółki nie ma faktycznego znaczenia, kiedy uzyskała ona informacje na temat nowych dowodów i faktów, natomiast znaczenie dla sprawy ma fakt uzyskania lub nie informacji o faktach i dowodach przez organ prowadzący postępowanie podatkowe. Na potwierdzenie swojego stanowiska Spółka wskazała na orzecznictwo sądowe. Skarżąca Spółka wskazała, iż okoliczność, że otrzymywała ona przelewy od [...]ze wskazaniem numerów faktur, których dotyczyły a wartość zsumowanych kwot wynikających z przelewów była wyższa niż kwota przelewu, nie niweczy jej argumentów bowiem z opisu polecenia przelewu nie wynikało, iż przelew dokonywany jest z uwzględnieniem potrącenia zwłaszcza, iż Spółka uzyskiwała wpływy w 2003r. wyłącznie od [...], jedynego wspólnika. Rozliczenia nie były zatem prowadzone zbyt rygorystycznie co oznacza, że Spółka mogła przypuszczać, iż w sytuacji gdy nie wiedziała o wystawionych fakturach wzajemnych, zbyt niska kwota zostanie uzupełniona w ramach kolejnego przelewu. W uzasadnieniu odwołania Spółka podniosła również, iż organ podatkowy pominął fakt, że kilka faktur zostało przedstawionych w toku postępowania jako duplikaty.

W ocenie Spółki, powołane fakty i dowody spełniają przesłanki określone

w art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa, bowiem są nowe w stosunku do poprzednio prowadzonego postępowania, gdyż nie były znane organowi podatkowemu w dniu wydania decyzji, istniały one w dniu wydania decyzji ale ujawnione zostały organowi podatkowemu dopiero po dniu wydania tej decyzji czyli

z chwilą złożenia wniosku o wznowienie postępowania oraz są istotne dla sprawy bowiem, w razie ich uwzględnienia spowodują zmianę kwoty podatku dochodowego od osób prawnych należnego od Spółki za rok 2003.

Dyrektor Izby Skarbowej w [...], w celu wypełnienia dyspozycji zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia

17 października 2007r. sygn. akt I SA/S z 226/07, zlecił w trybie art. 229 ustawy Ordynacja podatkowa, Naczelnikowi [...]Urzędu Skarbowego

w [...], przeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w przedmiotowej sprawie, w zakresie informatyki na okoliczność, kiedy wprowadzono do systemu dane dotyczące faktur, o których mowa we wniosku z dnia 22 sierpnia 2005r. w sprawie wznowienia postępowania

w przedmiotowej sprawie. Z ekspertyzy nr [...]., dotyczącej badań komputerowych nośników magnetycznych wynika, iż w dniu

[...]. zarejestrowano tylko jedną zmianę, tj. zaksięgowania bilansu otwarcia, dokonaną z konta użytkownika [...], co odpowiada dacie wprowadzenia wszystkich spornych czternastu faktur wystawionych przez [...]Na uwagę zasługuje stwierdzenie biegłego, że po aktywacji programu można zmienić datę systemową zegara komputera np. na wcześniejszą a następnie przywrócić aktualna datę w systemie komputera i jak podkreślił biegły, w programie Symfonia będzie widoczny już nowy zapis w polu daty wprowadzenia dokumentu.

Po rozpatrzeniu sprawy w postępowaniu odwoławczym, w oparciu

o obowiązujący stan prawny i ustalony stan faktyczny, Dyrektor Izby Skarbowej

w [...]uznał za zasadne utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy.

Uzasadniając swoje stanowisko podjęte w sprawie, wskazał na zasadę trwałości decyzji podatkowych, wyrażoną w art.128 ustawy Ordynacja podatkowa. Możliwość wzruszenia decyzji ostatecznej stanowi odstępstwo od powyższej zasady, jak również od zasady dwuinstancyjności postępowania wyrażonej w art.127 i 128 wspomnianej ustawy i ogranicza się do ściśle określonych przypadków wzruszenia decyzji ostatecznych w trybie nadzwyczajnym, jakim jest m.in. tryb wznowienia postępowania. Następnie organ odwoławczy opisując wyjątkowy charakter instytucji wznowienia postępowania, wskazuje na jego wysoki stopień rygoryzmu i formalizmu oraz przytacza zamknięty katalog przesłanek wznowienia postępowania, wyrażony

w art.240 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Wniosek o wznowienie postępowania Spółka uzasadniła zaistnieniem przesłanek określonych w art. 240 § 1 pkt 5 powołanej wyżej ustawy, tj. wyjściem na jaw nowych faktów i dowodów. Zgodnie

z cytowanym wyżej przepisem, wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dacie wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję.

W ocenie organu odwoławczego w sprawie nie zachodzą przedstawione powyżej przesłanki wznowienia postępowania. W rozpoznawanej sprawie dokumenty w postaci faktur zostały bowiem, zgodnie z twierdzeniem skarżącej Spółki, ujawnione jeszcze przed zakończeniem sprawy decyzją ostateczną, na etapie postępowania zwykłego w pierwszej instancji. Nadto z materiału dowodowego wynika, że Spółka nie złożyła wyjaśnień ani zastrzeżeń do protokołu kontroli podpisanego w dniu [...]r. mimo, iż została pouczona o takim prawie przysługującym zgodnie z art. 291 § 1ustawy Ordynacja podatkowa, jak również została zapoznana z treścią art. 291 § 3 Ordynacji podatkowej, w myśl którego w przypadku nie złożenia wyjaśnień lub zastrzeżeń przyjmuje się, że kontrolowany nie kwestionuje ustaleń kontroli. Ponadto, Naczelnik [...]Urzędu Skarbowego w [...], pismem z dnia [...]r., zawiadomił Spółkę o możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego na podstawie art. 200 § 1 ww. ustawy z którego to prawa Spółka nie skorzystała.

Organ odwoławczy wskazał dalej, że Strona jest zobowiązana przedstawić

w trakcie kontroli ewidencję rachunkową i posiadane dowody mające wpływ na ustalenie zobowiązania podatkowego, natomiast zapewnienie przez organ podatkowy, Stronie prawa czynnego udziału, w tym domniemanie obowiązujące na mocy przepisu art. 291 § 3 Ordynacji podatkowej, uzasadnia przyjęcie, że postępowanie zostało przeprowadzone prawidłowo, a organ podatkowy rozpatrzył sprawę na podstawie materiału dowodowego zebranego zgodnie z przepisami ustawy Ordynacji podatkowej.

Jak wskazał organ podatkowy II instancji, po otrzymaniu w dniu 7 [...]. decyzji w sprawie określenia zobowiązania i zapoznania się

z rozstrzygnięciem oraz z uzasadnieniem, skarżąca Spółka nie wniosła odwołania, mimo prawidłowego pouczenia o takim prawie. Nieskorzystanie z tego prawa

w sytuacji, gdy jak twierdzi Spółka we wniosku o wznowienie postępowania, organowi podatkowemu nie były znane wszystkie dowody i okoliczności, ma

w przedmiotowej sprawie istotne znaczenie, gdyż powoduje, że decyzja staje się ostateczna, a skutkiem prawnym jest trwałość decyzji. Sprawa nie może być zatem rozpatrzona ponownie w trybie odwoławczym, natomiast tryb nadzwyczajny, jak wskazano powyżej ogranicza się do sytuacji ściśle określonych w przepisie art. 240

§ 1 pkt 5 ustawy Ordynacji podatkowej. Na potwierdzenie powyższego stanowiska organ wskazał na orzecznictwo sądowe. Odnosząc się następnie do twierdzenia skarżącej Spółki, że faktury są dowodami nowymi w stosunku do poprzednio prowadzonego postępowania, nieznanymi organowi podatkowemu, organ odwoławczy wskazał, iż Spółka nie udowodniła zaistnienia tej przesłanki, a materiał dowodowy nie uzasadniał podnoszonych przez Spółkę twierdzeń. Z dokumentów faktur wynikało natomiast, że zostały one wystawione w 2003r., tj. w dniu [...]., w dniu [...]. oraz w okresie od [...]. do

[...]. i na wszystkich tych dokumentach wskazany został termin płatności 7 dni. Faktury zostały zaksięgowane na koncie rozrachunkowym [...]oraz na koncie kosztowym [...]za okres [...]r.

W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w [...],Spółka nie udowodniła kiedy otrzymała faktury, a tym samym nieudowodnione jest twierdzenie, że dokumenty te wpłynęły po zakończeniu kontroli i nie były dostępne dla organu podatkowego. Z materiału dowodowego wynika natomiast, że faktury zostały zaksięgowane na koncie rozrachunkowym [...]oraz na koncie kosztowym [...]za okres [...]r., a dowody poleceń księgowania płatności sporządzone zostały

w 2003r. zaksięgowane również na koncie [...]rok 2003r.Twierdzenie Spółki, iż uwzględnienie faktur na koncie kosztowym [...]zostało dokonane we wrześniu 2004r. nie zmienia faktu, że w okresie przeprowadzania kontroli, faktury zaksięgowane były na koncie rozrachunkowym [...], jak również na konto [...]za rok 2003r. odniesione zostały dowody poleceń księgowania płatności za te faktury. Nie można zatem przyjąć, iż przedmiotowe faktury stanowiły nowe dowody

i okoliczności, z którymi organ podatkowy nie miał możliwości zapoznania się.

Organ odwoławczy wskazał, iż decyzja została wydana dnia [...].

i gdyby organ przeprowadzający kontrolę a następnie prowadzący postępowanie

w sprawie nie znał tych faktur, to Spółka na pewno ujawniłaby te dokumenty

w trakcie zapoznawania się z materiałem dowodowym sprawy a już na pewno złożyłaby odwołanie od tej decyzji, czego jednak, ze znanych tylko sobie względów nie uczyniła. Twierdzenie Spółki, iż to organ podatkowy w decyzji nie wykazał, że powoływane przez Spółkę faktury i dowody były znane organowi podatkowemu prowadzącemu postępowanie dotyczące roku 2003 nie jest trafne, gdyż to na Spółce spoczywa ciężar dowodowy w zakresie wykazania, iż przedmiotowe faktury nie były mu znane.

Odnosząc się do kwestii podniesionej przez Spółkę, iż nie ma faktycznego znaczenia, kiedy Spółka uzyskała informacje na temat nowych faktów i dowodów, natomiast takie znaczenie ma fakt uzyskania lub nie, informacji o tych dowodach przez organ podatkowy, organ odwoławczy wskazał, iż obydwa te zdarzenia pozostają we wzajemnej korelacji. Fakt otrzymania przelewów- bankowych przez Spółkę w kwotach niższych od wartości przedmiotowych faktur wskazuje, iż Spółka miała o nich wiedzę a co za tym idzie wiedza ta była znana organowi w trakcie postępowania kontrolnego jak i podatkowego.

W kwestii przedłożenia duplikatów- kilku faktur, organ podatkowy II instancji wskazał, iż na przedłożonych duplikatach faktur brakuje daty ich powtórnego wystawienia w stosunku do pierwotnej faktury - co obala ich moc dowodową

w kontekście daty wpływu faktur do Spółki. W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy wskazał, iż nie można uznać, że w materiale dowodowym nie były dostępne organowi podatkowemu zestawienia obrotów i sald początkowych

i końcowych przedstawionej do kontroli księgi rachunkowej oraz dowody źródłowe, będące podstawą zapisów księgowych, a zmiany wyceny wartości produktów gotowych nie można uznać za ujawnienie nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów. Dodatkowo organ odwoławczy wskazał na fakt nie wniesienia zastrzeżeń do protokołu kontroli oraz nie podniesienie powyższej okoliczności

w trakcie postępowania podatkowego. Organ odwoławczy stwierdził ponadto, iż brak jest podstaw do uwzględnienia żądania w pozostałym zakresie, tzn. odnośnie zaliczenia: - do kosztów uzyskania przychodów: wydatków na nabycie kserokopiarki w kwocie [...]zł w związku z jej sprzedażą jako różnicy pomiędzy ceną zakupu w kwocie [...]zł, a sumą dokonanych odpisów amortyzacyjnych w wysokości [...]zł, odsetek od pożyczek w kwocie [...]zł, kwoty [...]zł wynikającej z faktur omyłkowo zaksięgowanych w inwestycjach;

do przychodów :

- skorygowanych odpisów amortyzacyjnych od sprzedanej kserokopiarki w kwocie [...]oraz pozostałych przychodów operacyjnych.

Z uzasadnienia wniosku wynika bowiem, że co do powyższych wydatków

i przychodów brak jest nowych dowodów, wobec czego nie zachodzą okoliczności określone w przepisie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej.

Spółka z o.o. "[...]" wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na ostateczną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...]z dnia [...] r., domagając się uchylenia zaskarżonego aktu w całości oraz wyrażenia przez Sąd oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania, polegających na przyjęciu takiej wykładni art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa, która prowadzi do uznania wskazanych przez skarżącą faktów oraz przedłożonych w sprawie dowodów za "nowe" w rozumieniu powołanego przepisu. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

- art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa w związku z art. 15 ust. 1 ustawy

o podatku dochodowym od osób prawnych, poprzez odmowę uchylenia decyzji ostatecznej z [...]. i orzeczenia o prawidłowej wysokości podatku dochodowego od osób prawnych za 2003r. w sytuacji, gdy w sprawie zaistniały nowe fakty i dowody mające wpływ na wymiar podatku dochodowego od osób prawnych za 2003r.,

- art.122, art. 187 § 1 oraz art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym oraz nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego w sprawie,

czego skutkiem była nieprawidłowa ocena materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i przyjęcie, że nie istnieją nowe fakty i dowody, które wpływają na wymiar podatku dochodowego w Spółce za 2003r.,

- art.153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez

nieuwzględnienie przy ponownym rozpoznaniu sprawy wszystkich wskazań

Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, które miało wpływ na wynik sprawy.

W uzasadnieniu skargi Spółka wskazała, że okoliczność, iż podatnik miał wiedzę

o faktach lub dowodach a nie przedstawił ich w postępowaniu lub wiedzy takiej nie miał a przy dołożeniu należytej staranności mógł ją uzyskać, nie powoduje, że fakty

i dowody nie są nowe w rozumieniu przepisu. Wskazane przez ustawodawcę przesłanki wznowienia postępowania art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacji podatkowej muszą być rozpoznawane łącznie.

Zdaniem skarżącej Spółki, stanowisko sądów jest w tej kwestii ugruntowane

i jednoznaczne. Nowe dowody, o których mowa w art. 240 § 1 pkt 5 powołanej ustawy, muszą istnieć w dniu wydania decyzji i nie być znane - udostępnione organowi, który decyzję wydał w chwili wydania. Nie ma przy tym znaczenia czy dowody i fakty wskazywane jako nowe nie były znane organom podatkowym obu instancji oraz stronie, czy były znane stronie ale nieprzedstawione organowi orzekającemu w postępowaniu zwykłym. Nawet jeśli opóźnienie w ich dostarczeniu wynikało z winy skarżącego, organ ma obowiązek uwzględnienia tych faktów

i dowodów jako nowych w toczącym się na skutek wznowienia postępowania. Ponadto dowody muszą być uznane za wiarygodne i dopuszczalne. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika natomiast, że powoływane przez stronę fakty

i dowody były znane organowi podatkowemu prowadzącemu postępowanie podatkowe dotyczące 2003r. i zostały pominięte przy wydawaniu decyzji, o której uchylenie wniosła Spółka oraz, że zostały ujawnione - udostępnione organowi podatkowemu przed zakończeniem postępowania podatkowego dotyczącego 2003r. Oznacza to, że organ podatkowy nie zaprzecza stanowisku odnośnie przedstawienia dowodów w postaci [...]kosztowych dopiero w postępowaniu o jego wznowienie.

W ocenie skarżącej Spółki, nie ma znaczenia kiedy uzyskała ona informacje na temat nowych faktów i dowodów skoro nawet wina strony w nieprzedstawieniu faktów i dowodów nie wyłącza możliwości ich uwzględnienia w toczącym się postępowaniu wznowieniowym. Wywód organu na temat tego, że Spółka w toku postępowania nie udowodniła, daty wpływu faktur nie powinien mieć jako samodzielna podstawa znaczenia dla niniejszej sprawy, znaczenie dla sprawy ma natomiast fakt uzyskania lub nie informacji o faktach i dowodach przez organ prowadzący postępowanie podatkowe, zmierzające do wydania decyzji wymiarowej za 2003r.

Zdaniem skarżącej Spółki, wbrew temu co twierdzi organ podatkowy nową okolicznością w rozpoznawanej sprawie nie jest określenie daty wpływu do Spółki wskazanych faktur ale samo ich istnienie w sytuacji, gdy nie zostały uwzględnione

w deklaracjach podatkowych za 2003r. Dane wynikające z faktur wskazują na konkretne okoliczności, dające się zidentyfikować, w szczególności co do czasu

i miejsca w którym zaistniały. Poza tym z opinii biegłego rewidenta sporządzonej

w dniu [...]r. wynika, iż nie została prawidłowo przeprowadzona inwentaryzacja na koniec 2002 i 2003r. W wyniku tej opinii, w Spółce dokonano ponownego sprawdzenia wszystkich dokumentów, które dotyczyły 2003r. i okazało się, że niektóre z nich były źle zaksięgowane, natomiast niektóre zostały dostarczone do Spółki dopiero po przeprowadzeniu kontroli podatkowej i z tego powodu nie zostały ujęte w aktach postępowania podatkowego.

Zdaniem Spółki, nowe fakty polegają na tym, że zaszły zdarzenia powodujące, iż zarówno przychody, jak i koszty uzyskania przychodów powinny być wyższe niż określone przez organ podatkowy w decyzji z dnia [...]. Spółka wskazała, iż w 2003r. księgowość była prowadzona przez profesjonalne biuro i nie posiadała wiedzy o niezaksięgowanych fakturach. Poza tym, gdyby faktury były w posiadaniu Spółki, to niewątpliwie byłyby zaksięgowane. Skarżąca Spółka podniosła, że zarówno z protokołu kontroli jak i z decyzji wymiarowej, nie wynika aby organy podatkowe powoływały się na treść którejś z [...]lub odmówiły uwzględnienia którejkolwiek albo, że się z nimi zapoznały. Skarżąca Spółka zwróciła uwagę, iż biegły z zakresu informatyki potwierdził w sporządzonej ekspertyzie, że sporne faktury zostały zaksięgowane przez [...]w [...]. Spółka w skardze podniosła również, iż zdaniem informatyka zajmującego się siecią komputerową w Spółce, każdy użytkownik który zalogował się do komputera pracującego w sieci nie mógł zmienić daty i godziny na swoim komputerze a nawet gdyby ktoś zmienił datę na komputerze to po ponownym zalogowaniu prawidłowa data ustawiała się automatycznie.

W dalszej części skargi Spółka podniosła, iż postępowanie dotyczące wznowienia postępowania zakończonego decyzja ostateczną, aczkolwiek prowadzone jest w trybie nadzwyczajnym, podlega tym samym zasadom co każde postępowanie podatkowe. W pełni zatem znajdują w nim zastosowanie reguły nakazujące organowi podjęcie wszelkich działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy (art. 122 Op.), zebranie

i wyczerpujące rozpatrzenie całego materiału dowodowego (art. 187 § 1 Op.) czy też sporządzenie należytego uzasadnienia decyzji. Ponadto, w postępowaniu podatkowym ciężar dowodowy z mocy art. 122 w zw. z art. 18 ustawy Ordynacja podatkowa, obciąża organy podatkowe, chyba, że przepisy szczególne bądź inicjatywa samej strony przesuną go na podatnika. Zdaniem Strony chociaż art. 187 § 1 powołanej ustawy, nakłada na organ podatkowy ciężar dowodzenia określonych faktów, nie może to jednak zwalniać strony od współudziału w realizacji tego obowiązku, z uwagi na to, że sam organ nie zawsze będzie mógł obiektywnie wyjaśnić wszelkie okoliczności.

Skarżąca Spółka wskazała również, iż organ podatkowy pominął fakt,

iż faktury [...]zostały przedstawione w toku postępowania jako duplikat co potwierdza, że jest to nowy dowód niepoddawany analizie w toku kontroli i w samej decyzji. Nadto podniosła, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 października 2007r. zlecił organom podatkowym przy ponownym rozpoznawaniu sprawy, przeprowadzenie wnioskowanych przez Stronę dowodów oraz uwzględnienie prawidłowego, wskazanego przez Sąd kierunku rozumowania, co organy podatkowe przy rozstrzyganiu sprawy ponownie zignorowały, czym naruszyły przepis art. 153 ustawy Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w [...]wniósł

o jej oddalenie oraz ustosunkował się do zarzutów skarżącej Spółki. Organ odwoławczy powtórzył, że Spółka nie wykazała w przedmiotowej sprawie wystąpienia przesłanek określonych w przepisie art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa i w konsekwencji brak było podstaw do uchylenia decyzji na podstawie art.245 § 1 pkt 2 w/w ustawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 / sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Skarga jest zasadna.

Wznowienie postępowania jest instytucją procesową dającą możliwość ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy podatkowej zakończonej ostateczną decyzją (od której nie służy odwołanie w administracyjnym toku postępowania), jeżeli postępowanie, w którym została ona wydana, było dotknięte wadą (przesłanki wznowienia) określoną w art. 240 Ordynacji podatkowej, zwanej dalej w skrócie o.p.

Zgodnie z art. 240 § 1 o.p, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli:

1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe;

2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa;

3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ podatkowy, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 130-132;

4) strona nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu;

5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję;

6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu;

7) decyzja została wydana na podstawie innej decyzji lub orzeczenia sądu, które zostały następnie uchylone lub zmienione w sposób mogący mieć wpływ na treść wydanej decyzji;

8) została wydana na podstawie przepisu, o którego niezgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, ustawą lub ratyfikowaną umową międzynarodową orzekł Trybunał Konstytucyjny;

9) ratyfikowana umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania lub inna ratyfikowana umowa międzynarodowa, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, ma wpływ na treść wydanej decyzji;

10) wynik zakończonej procedury wzajemnego porozumiewania lub procedury arbitrażowej, prowadzonych na podstawie ratyfikowanej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, ma wpływ na treść wydanej decyzji;

11) orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości ma wpływ na treść wydanej decyzji.

W niniejszej sprawie, skarżąca powoływała się na art. 240 § 5 o.p. jako podstawę do wznowienia postępowania. Jest nią wyjście na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji nieznanych organowi, który wydał decyzję. Powyższy zapis wskazuje, że aby można było mówić o zaistnieniu tej przesłanki, muszą łącznie wystąpić następujące okoliczności:

1) muszą wyjść na jaw nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody,

2) musimy mieć do czynienia z nowymi okolicznościami lub nowymi dowodami,

3) nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody powinny istnieć w dniu wydania decyzji,

4) nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nie mogą być znane organowi, który wydał decyzję.

Przesłanka istotnych okoliczności lub dowodów jest spełniona wtedy, gdy:

- ujawnią się w sprawie nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody,

- okoliczności te lub dowody będą miały charakter nowych w stosunku do przeprowadzonego dotąd postępowania wyjaśniającego,

- powyższe okoliczności lub dowody muszą być istotne dla sprawy, czyli mogą mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie, więc wywołują konieczność uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej w całości lub w części (wyrok NSA z dnia 1 października 2003 r., III SA 2923/01, Biuletyn Skarbowy 2004, nr 3, s. 22).

Pod pojęciem nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów należy rozumieć zarówno okoliczności lub dowody nowo odkryte, jak również po raz pierwszy zgłoszone przez stronę. Okoliczności faktyczne lub dowody dla sprawy istotne to te, które dotyczą przedmiotu sprawy i mają znaczenie prawne, a więc mają w konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych (wyrok NSA z dnia 23 maja 2003 r., III SA 2484/01, niepubl.)

W niniejszej sprawie, takimi nowymi dowodami na które powołuje się strona jest 14 faktur kosztowych, nieujętych w przedstawionych do kontroli podatkowej dokumentach finansowych za 2003r., wystawionych w okresie [...]. do [...]r. przez [...].

Wobec braku innych dowodów należy przyjąć, iż wpłynęły one do spółki we [...]r. i zostały dniu [...]r. zaksięgowane z konta [...], co zostało potwierdzone w opinii biegłego. Okoliczność, iż

w programie komputerowym używanym przez Spółkę można dokonać zmiany daty nie może mieć decydującego wpływu na przyjęcie przez organ tezy, iż miało to miejsce. Bowiem tego faktu nie udowodniono, a wszelkie wątpliwości należy tłumaczyć na korzyść strony. Wobec otrzymania powyższych faktur przez spółkę po zakończeniu postępowania podatkowego (protokół z kontroli z [...].),

a przed wdaniem decyzji Naczelnika [...]Urzędu Skarbowego

w [...]z dnia [...]r., organ winien ocenić, czy są to nowe dowody

w rozumieniu art. 240 pkt 5 o.p.

Zdaniem Sądu, powyższe faktury stanowią nowe dowody w rozumieniu

art. 240 pkt 5 o.p., gdyż nie były one znane organowi przed wydaniem decyzji. Należy podzielić pogląd strony, że same zapisy księgowe na kontach wykonane na podstawie przelewów dokonanych przez kontrahenta niemieckiego, nie świadczą iż powyższe faktury były w posiadaniu spółki. Faktem jest, że Spółka otrzymywała przelewy z [...]ze wskazaniem numerów faktur, których dotyczyły a wartość zsumowanych kwot wynikających z przelewów była wyższa niż kwota przelewu. Z opisu przelewu nie wynikało, iż przelew był dokonywany jest

z uwzględnieniem potrącenia. Zgodzić należy się ze spółką, iż mogła ona przypuszczać, że w sytuacji gdy nie wiedziała o wystawionych fakturach wzajemnych, że zbyt niska kwota zostanie uzupełniona w ramach kolejnego przelewu. Tym bardziej, że w/w faktury dotyczyły reklamacji lub zwrotu poniesionych kosztów, o czym spółka dowiadywała się dopiero po ich otrzymaniu.

Spółka wyjaśniła, że otrzymała te faktury później po zakończeniu postępowaniu kontrolnego na skutek zmiany siedziby spółki oraz niewłaściwego obiegu dokumentów. Ta okoliczność nie jest kwestionowana przez organ. Organ nie mógł zapoznać się z treścią tych faktur, bowiem ani z treści protokołu kontroli

z dnia [...]., ani z treści decyzji z dnia [...]. Naczelnika [...]Urzędu Skarbowego nie wynika aby organ podatkowy brał je pod uwagę. Treść protokołu kontroli, jak i decyzji dotyczyła przede wszystkim zawyżenia przez spółkę kosztów w postaci rozmów telefonicznych.

Strona wskazuje słusznie, że nawet przy hipotetycznym założeniu iż wiedziała

o istnieniu tych faktur w trakcie kontroli, wiedza jej nie może być utożsamiana

z wiedzą organu podatkowego.

Zauważyć należy, że w sprawie został wydana decyzja ostateczna określająca spółce podatek dochodowy od osób prawnych i tym samym ustało prawo podatnika do dokonania korekty.

Bez znaczenia jest fakt, że na w/w fakturach brak jest daty wpływu ich do firmy, to nie przesądza o ich niewiarygodności. Okoliczność, że spółka nie przedstawiła w/w faktur organowi po zakończeniu postępowania kontrolnego, ani nie skarżyła decyzji Naczelnika [...]Urzędu Skarbowego

w [...] z dnia [...]r., także nie przesądza, że w/w faktury nie mogą stanowić nowych dowodów w świetle art. 240 § 4 o.p.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ winien uwzględnić powyższe wskazania Sądu.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.