Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 60/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Stwierdzono bezczynność organu
Powołane przepisy: article: art. 149 § 1 pkt 1 i 3, § 1a, art. 161 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec,, Sędzia WSA Jacek Czaja (sprawozdawca), Protokolant Sekretarz sądowy Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 lipca 2017 r. sprawy ze skargi J. J. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza bezczynność Wójta Gminy w zakresie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 20 lutego 2017 r., przy czym bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. umarza postępowanie w pozostałym zakresie; III. zasądza od Wójta Gminy na rzecz skarżącego J. J. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 21 marca 2017 r. do Sądu wpłynęła skarga J. J. na bezczynność Wójta Gminy (dalej także: Wójt [...]), polegającą na niezałatwieniu wniosku skarżącego z dnia 20 lutego 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej.

W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił, że w dniu 20 lutego 2017 r. zwrócił się, za pośrednictwem poczty elektronicznej, do Wójta [...] o przesłanie umowy bądź umów cywilnych zawartych przez gminę z adwokatami, radcami prawnymi, kancelariami adwokatów lub radców prawnych dotyczących stałej obsługi prawnej gminy w okresie od 2000 do 2016 r. Skarżący wniósł o przesłanie kopii powyższych umów sporządzonych w formie tradycyjnej bądź w formie skanów, a w razie ich braku, wniósł o przesłanie informacji, że umowy takie nie zostały zawarte. Organ, jak wskazał skarżący, w terminie przewidzianym przepisami terminie nie udostępnił skarżącemu żądanej informacji ani nie wydał decyzji o odmowie jej udzielenia (ewentualnie decyzji o umorzeniu postępowania).

Wskazując na powyższe okoliczności, skarżący wniósł o zobowiązanie organu do rozpoznania wskazanego wniosku w terminie 14 dni oraz stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności w sprawie. Ponadto zażądał zasądzenia na jego rzecz od organu kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Wójt [...] wniósł o oddalenie skargi wskazując, że skarga została w całości uwzględniona przez organ w trybie autokontroli poprzez udzielenie skarżącej pismem z dnia 16 marca 2017 r. odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej.

W piśmie procesowym z dnia 10 kwietnia 2017 r. skarżący potwierdził, że organ udzielił mu informacji żądanej we wniosku z dnia 20 lutego 2017 r., w związku z czym oświadczył, że wycofuje żądanie zobowiązania organu do załatwienia tego wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.

Skarga jest zasadna.

W myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4. Na podstawie tego przepisu skarga do Sądu przysługuje więc w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1-3) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, określone w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.

Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. (zob. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109).

Organ administracji pozostaje w bezczynności w szczególności w przypadku, gdy nie udzielił zainteresowanej jednostce żądanej przez nią informacji publicznej stosownie do przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1764).

W rozpoznawanej sprawie jest poza sporem, że Wójt [...] jest podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej, w myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., oraz że informacje objęte wnioskiem skarżącego z dnia 20 lutego 2017 r. stanowią informację publiczną, albowiem dotyczą sposobu dysponowania majątkiem publicznym (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p.).

Z akt sprawy wynika, że w dniu 15 marca 2017 r. wpłynęła do Urzędu Gminy [...] skarga J. J. na bezczynność Wójta Gminy polegająca na niezałatwieniu wspomnianego wniosku. W dniu 16 marca 2017 r. Wójt [...] przesłał skarżącemu, za pośrednictwem poczty elektronicznej, żądane informacje w postaci kopii umów o obsługę prawną gminy zawartych z profesjonalnymi pełnomocnikami we wskazanym przez stronę okresie.

Niekwestionowane jest więc, że organ udostępnił stronie skarżącej żądane informacje, jednakże uczynił to po upływie terminu 14 dni od dnia otrzymania wniosku, (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.).

Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności w zakresie rozpoznania opisanego wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej.

Jednocześnie Sąd, na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a., stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Oceniając tę kwestię, Sąd wziął pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a zwłaszcza to, że zachowanie organu nie miało cech lekceważącego traktowania obowiązków nałożonych nań z mocy ustawy. Trzeba bowiem mieć na względzie, że organ niezwłocznie, po doręczeniu mu skargi na bezczynność w niniejszej sprawie, przesłał stronie skarżącej żądane przez nią informacje.

Ponadto należy stwierdzić, że ustanie bezczynności organu przed rozpoznaniem przez Sąd skargi czyni bezprzedmiotowym postępowanie w części dotyczącej zobowiązania organu do załatwienia powołanego wniosku i uzasadnia umorzenie postępowania w tej części, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

O kosztach postępowania orzeczono w oparciu o art. 205 § 2 w związku z art. 200 p.p.s.a. Na koszty te składają się: uiszczony wpis od skargi w wysokości 100 złotych, określony na podstawie § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości 497 złotych, określone na podstawie § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. "c" i § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804 ze zm.) i art. 1 ust. 1 pkt 2 oraz pkt IV załącznika do ustawy z 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1827).