Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 125/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-05-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 w związku z art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu ułatwiania startu młodym rolnikom p o s t a n a w i a: zwolnić skarżącego T. K. od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

We wniosku o przyznanie prawa pomocy (złożonym na urzędowym formularzu PPF) skarżący T. K. zażądał zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że uiszczenie opłaty sądowej od skargi (wynoszącej 1.500 zł) musiałoby wiązać się z poszukiwaniem pożyczkodawcy, ponieważ na utrzymaniu skarżącego pozostaje niepracująca żona oraz 4-miesięczny syn, a matka skarżącego – również pozostająca we wspólnym gospodarstwie ze skarżącym, jego żoną i dzieckiem - otrzymuje świadczenie rentowe w wysokości 900 zł.

Z informacji podanych we wniosku oraz nadesłanych przez skarżącego dokumentów wynika, że źródła dochodu skarżącego i osób prowadzących z nim wspólne gospodarstwo domowe stanowią:

• dochód z tytułu prowadzonego przez skarżącego gospodarstwa rolnego, który skarżący oszacował na ok. 2.000 zł, a według zaświadczenia Burmistrza T. z 21 marca 2016 r. dochód roczny z tego gospodarstwa wynosi 20.198,86 zł (zaświadczenie Burmistrza T. z 21 marca 2016 r. – karta 62 akt sądowych),

• wynagrodzenie skarżącego z tytułu umowy zlecenia w kwocie ok. 1300 zł miesięcznie (umowy zlecenia – karty 18 – 20, 63 – 64 akt sądowych),

• renta małżonki skarżącego w wysokości 410,45 zł (przelew renty na rachunek bankowy żony skarżącego – karta 65 akt sądowych),

• emerytura rolnicza matki skarżącego w wysokości 993,56 zł netto (decyzja Prezesa KRUS z 5 marca 2015 r. o ustaleniu nowej wysokości emerytury rolniczej – karta 31 akt sądowych).

Ponadto rodzina korzysta ze wsparcia Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w T. – tytułem świadczeń z pomocy społecznej wypłacono żonie skarżącego kwotę 1.000 zł w dniu 28 stycznia 2016 r. (przelew świadczeń na rachunek bankowy małżonki skarżącego – karta 66 akt sądowych).

Skarżący korzystał również z dopłat obszarowych w latach 2011 – 2014, przy czym – jak wynika z zaświadczenia Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. z 17 marca 2016 r. (karta 68 akt sądowych) - na rok 2015 skarżący złożył wniosek o przyznanie płatności OB. i ONW, ale do dnia wystawienia zaświadczenia (tj. 17 marca 2016 r.) nie zostały one naliczone.

Jako składniki majątku skarżący wymienił: dom o powierzchni 100 m kw z działką siedliskową, grunty o powierzchni 10,4966 ha fiz. z lasem, 9 sztuk bydła mięsnego, ciągnik rolniczy (rok produkcji 1983), przyczepę, wykaszarkę (należącą do matki skarżącego) o wartości ok. 400 zł, prasę belującą o wartości 42.500 zł (faktura VAT z 18 marca 2014 r. – karta 21 akt sądowych). Skarżący jest też współwłaścicielem w ¼ części gruntów o powierzchni 0,3001 ha fiz. z lasem.

Natomiast do miesięcznych wydatków rodziny należą: opłaty związane z bieżącą eksploatacją i utrzymaniem domu – ok. 700 zł, koszty wyżywienia, zakupu odzieży i leków oraz utrzymania dziecka – ok. 2.000 zł, rata spłaty kredytu konsumpcyjnego udzielonego skarżącemu - 246,27 zł, rata spłaty kredytu konsumpcyjnego udzielonego matce skarżącego – ok. 300 zł (umowy o kredyty gotówkowe – karty 8 – 17, 79 – 88 akt sądowych, dokumenty potwierdzające wysokość opłat za energię elektryczną, telefon, wodę i gospodarowanie odpadami komunalnymi – karty 70 – 70 verte, 77, 89 i 90 akt sądowych). Ponadto w skali roku skarżący wydatkuje 814 zł na ubezpieczenie budynków (dokument ubezpieczenia – karta 69 akt) oraz 1.215 zł tytułem podatku od nieruchomości (decyzja w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2016 – karta 78 akt).

Skarżący przedstawił wyciągi:

• ze swojego rachunku bankowego za okres od 1 grudnia 2015 r. do 29 lutego 2016 r., na którym saldo końcowe wynosiło 0 zł (karty 71 – 74 verte akt sądowych),

• z rachunku bankowego swojej matki za okres od 1 grudnia 2015 r. do 21 marca 2016 r., na którym saldo końcowe wynosiło 7,24 zł (karty 75 – 76 akt sądowych),

• z rachunku bankowego swojej małżonki za okres od 4 grudnia 2015 r. do 27 lutego 2016 r., na którym saldo końcowe było ujemne; wynosiło -0,16 zł (karty 65 – 67 akt sądowych).

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić należy, iż to na osobie ubiegającej się o prawo pomocy ciąży obowiązek wykazania, że spełnione zostały przesłanki do przyznania tego prawa we wnioskowanym zakresie.

Mając na uwadze, iż dochody czteroosobowej rodziny skarżącego (wynoszące ok. 4.500 zł) są w zasadzie w całości wydatkowane na bieżące utrzymanie, w tym prowadzenie gospodarstwa rolnego, stwierdzić należy, że skarżący nie jest w stanie poczynić oszczędności celem pokrycia kosztów sądowych, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Trudną sytuację materialną rodziny potwierdza również fakt korzystania ze świadczeń z zakresu pomocy społecznej. Jednocześnie zauważyć wypada, iż na obecnym etapie postępowania w niniejszej sprawie koszty sądowe obejmują wpis od skargi w wysokości 1.500 zł. Dlatego zasadnym jest przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.