Wyrok NSA oz. w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1484/98
NSA oz. w Krakowie
Data orzeczenia: 2001-08-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Powołane przepisy: article: art. 66 pkt 1
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz. 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
Teza: Dla zastosowania art. 66 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ konieczne będzie ustalenie i przytoczenie w uzasadnieniu decyzji, czy stwierdzone nieprawidłowości odnoszą się do stanu technicznego całego budynku, czy też tylko znajdujących się w nim lokali mieszkalnych.

TEZY

Dla zastosowania art. 66 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ konieczne będzie ustalenie i przytoczenie w uzasadnieniu decyzji, czy stwierdzone nieprawidłowości odnoszą się do stanu technicznego całego budynku, czy też tylko znajdujących się w nim lokali mieszkalnych.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Elżbiety R. na decyzję Wojewody K. z dnia 14 maja 1998 r., (...) w przedmiocie nakazania usunięcia nieprawidłowości w budynku mieszkalnym - uchyla zaskarżoną decyzję jak i utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji; (...).


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 5.01.1998 r.(...) Prezydent Miasta K. działając na podstawie art. 66 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 - zwanej dalej Prawem budowlanym z 1994 r./, nakazał Elżbiecie i Ryszardowi R. usunięcie nieprawidłowości w budynku, stanowiącym ich własność a położonym w K. przy ul. F. 5 przez:

- uszczelnienie przewodów kominowych od nr 38-41, odgruzowanie wentylacji kuchni mieszkań nr 1 i 8 w kratkach,

- usunięcia w pomieszczeniu łazienki mieszkania nr 4 okapu i wentylatora, wykonanie otworu nawiewu w drzwiach łazienek mieszkań nr 1 i 6,

- wykonanie prawidłowego podłączenia w przewodzie nr 4 w terminie do dnia 15.05.1998 r. W krótkim uzasadnieniu podniesiono, że Wydział Nadzoru Budowlanego Urzędu Miasta otrzymał skargę dotyczącą stanu technicznego przewodów kominowych. Protokół okresowej kontroli wskazuje wyraźnie na nieprawidłowości w tych przewodach. Z uwagi na stan bezpieczeństwa mieszkańców należało orzec jak w sentencji.

Rozpoznając odwołanie Elżbiety R. Wojewoda K. decyzją z dnia 14.05.1998 r. (...) uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania nałożonych obowiązków i w tym zakresie orzekł, że winny one być wykonane w terminie do dnia 30.09.1998 r. a w pozostałej części decyzje utrzymał w mocy. Odnosząc się do odwołania, podniesiono, że żądanie aby decyzja została skierowana do najemców lokalu nr 3, odpowiedzialnych za wynikłe nieprawidłowości w przewodach kominowych nie jest uzasadnione bowiem przepisy Prawa budowlanego z 1994 r. w art. 61 i art. 65 określają zakres obowiązków właściciela lub zarządcy. Mimo, że zaniedbania dopuścił się najemca lokalu nr 3, który montując w latach siedemdziesiątych w swojej piwnicy piec gazowy c.o. zniszczył przewód kominowy nie montując w nim wkładów kominowych to jednak skierowanie decyzji do właściciela jest zgodne w wyżej przytoczonymi przepisami bez względu na to, z czyjej przyczyny powstały nieprawidłowości. Kwestie roszczeń między wynajmującym a najemcą mogą być rozstrzygane na drodze powództwa cywilnego.

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyli Elżbieta i Ryszard R. i wnieśli o "unieważnienie decyzji Wojewody K. w całości i nakazania wydania decyzji o zakazie użytkowania pieca gazowego c.o. przez najemcą Teresą M. oraz usunięcia przez najemcę błędów przy montażu c.o. /czyli zabezpieczenie przewodu kominowego/, gdyż w ten sposób inwestycja nie była w 1978 r. zakończona". W uzasadnieniu wskazano, że obecnie całą odpowiedzialnością za zdewastowanie przez lokatora przewodu kominowego przenosi się na właścicieli, mimo, że Prawo budowlane zarówno obowiązujące w 1978 r., jak i obecne zobowiązywało użytkownika gazowego pieca c.o. do zabezpieczenia przewodu kominowego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda K. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga jest uzasadniona, ale nie z powodów w niej wywiedzionych. Sąd jednak zgodnie z art. 51 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym nie jest związany granicami skargi. Art. 61 i art. 66 Prawa budowlanego z 1994 r. odnoszą się do obiektów budowlanych, a nie lokali znajdujących się w tych obiektach. Generalnie więc nakazy określone w art. 66 tego prawa mogą dotyczyć usunięcia nieprawidłowości samego obiektu, co w konkretnym przypadku nie wyklucza nałożenia obowiązku wykonania określonych robót również w lokalu lub lokalach. Chodzi tu jednak o takie roboty, które mają na celu utrzymanie w należytym stanie obiektu budowlanego jako całości. Zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji, nie wyjaśniają kwestii, w jaki sposób nieprawidłowość instalacji przewodów kominowych i wentylacyjnych w poszczególnych lokalach mieszkalnych odnosi się do stanu technicznego całego budynku. Kwestie obowiązków wynajmującego i najemcy regulowały ówcześnie przepisy ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych /obecnie t.j. Dz.U. 1998 nr 120 poz. 787 ze zm./. Są to jednak roszczenia cywilnoprawne i nie mogą być realizowane na drodze postępowania administracyjnego. Dla zastosowania art. 66 pkt 1 Prawa budowlanego z 1994 r. konieczne będzie ustalenie i przytoczenie w uzasadnieniu decyzji, czy stwierdzone nieprawidłowości odnoszą się do stanu technicznego całego budynku, czy też tylko znajdujących się w nim lokali mieszkalnych. Na marginesie należy zwrócić uwagę, że art. 66 Prawa budowlanego z 1994 r. uprawniający organ do nakazania decyzją usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości kontrolowanego obiektu budowlanego, nie pozwala na określenie terminu, w którym nakazane prace podlegałyby wykonaniu, jako elementu orzeczenia. Nie można tego uznać za przeoczenie ustawodawcy, gdyż na przykład już w następnym artykule /art. 67 ust. 1/ wprowadził on możliwość ustalania terminu w decyzji.

Tak więc kontrola sądowa wykazała, że zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji, naruszają przepisy art. 7 i art. 77 par. 1 Kpa i dlatego w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 3 oraz art. 29 i art. 55 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym należało orzec jak w sentencji.