Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1551/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-06-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Dnia 6 czerwca 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Klimowicz, Sędziowie Sędzia NSA Bogdan Lubiński (spr.), Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, Protokolant Asystent sędziego Joanna Skrzypczak - Zajger, po rozpoznaniu w Łodzi na rozprawie w dniu 6 czerwca 2007 roku przy udziale sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [....] nr [...] w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł z dnia [...] Nr [...] 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Ł. na rzecz A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] Spółka z o.o. A zwróciła się do Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego . Spółka wyjaśniła , że na terenie bazy magazynowej lokalizowanej w K. zamierza prowadzić działalność polegającą na produkcji rozcieńczalników węglowodorowych PA I i PA II o kodzie PKWiU 24.30.22-79. Dodatkowo Strona wyjaśniła, że półprodukty wykorzystywane do produkcji wyrobu finalnego są w większości wyrobami akcyzowymi zharmonizowanymi, które Spółka zamierza nabywać wewnątrzwspólnotowo. Spółka stanęła na stanowisku , że po spełnieniu wszystkich wymogów określonych przepisami prawa powinna otrzymać zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego.

Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. uznał stanowisko Strony za prawidłowe, jednocześnie informując spółkę ,że powinna rozważyć możliwość wystąpienia z wnioskiem o prowadzenie składu podatkowego magazynowego.

Pismem z dnia [...] Strona złożyła zażalenie na powyższe postanowienie zarzucając, że odpowiedź została udzielona bez związku z treścią pytania skierowanego do organu, z przekroczeniem trzymiesięcznego terminu wskazanego przez przepisy Ordynacji podatkowej oraz , że naruszono art. 14b ust.5 Ordynacji podatkowej poprzez wydanie postanowienia przez organ nieuprawniony.

Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. odmówił zmiany zaskarżonego postanowienia uznając zarzuty Strony za bezzasadne.

Pismem z dnia [...] Strona wniosła odwołanie od powyższej decyzji Dyrektora Izby Celnej w Ł. zarzucając naruszenie:

- art. 121 Ordynacji podatkowej poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania w stosunku do organu podatkowego;

- §13 ust. 4c rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 1 marca 2004 roku w sprawie zezwoleń na prowadzenie składu podatkowego , działalności jako zarejestrowany handlowiec oraz niezarejestrowany handlowiec , a także na wykonywanie czynności w charakterze przedstawiciela podatkowego poprzez uznanie , że przepis ten ma zastosowanie do podmiotów prowadzących działalność polegającą na produkcji wyrobów akcyzowych zharmonizowanych , a tym samym wprowadzenia podatnika w błąd , który mógł doprowadzić do ograniczenia swobody działalności gospodarczej. W konkluzji strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję . W ocenie organu administracji za bezzasadny należy uznać zarzut Strony dotyczący naruszenia §13 ust. 4c rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 1 marca 2004 roku w sprawie zezwoleń na prowadzenie składu podatkowego , działalności jako zarejestrowany handlowiec oraz niezarejestrowany handlowiec, a także na wykonywanie czynności w charakterze przedstawiciela podatkowego, bowiem w zaskarżonej decyzji nie powołano się na powyższy przepis i nie dokonano merytorycznego rozstrzygnięcia , czy ma on zastosowanie , czy też nie. Odnosząc się do zarzutu Strony, że rozstrzygnięcia organów administracji wydane w niniejszej sprawie doprowadziły do ograniczenia swobody działalności gospodarczej Spółki Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił , że przedmiotem wniosku Spółki, skierowanego do Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. nie było zapytanie, czy Spółka spełnia wszystkie wymogi określone przez prawo, by uzyskać zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego, lecz kwestia, czy Spółka może nie dostać zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, pomimo spełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami prawa. Tym samym organ podatkowy I instancji określił, że spełnienie przez podmiot wszystkich warunków wymienionych w art. 31 ustawy o podatku akcyzowym, winno skutkować wydaniem zezwolenia na prowadzenie składy podatkowego. Powyższe jednak nie oznacza w ocenie organu administracji , że Spółka spełnia te warunki, tym bardziej, że Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. podkreślił, że produkcja rozcieńczalników nie musi odbywać się w składzie podatkowym.

Ponadto Dyrektor Izby Celnej w Ł. stoi na stanowisku, że sugestia dotycząca składu podatkowego magazynowego nie jest sprzeczna z przepisami prawa.

Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła spółka A , zaskarżonej decyzji zarzucając naruszenie :

- art. 121 Ordynacji podatkowej poprzez prowadzenie w sposób nie budzący zaufania w stosunku do organu podatkowego;

- §13 ust. 4c rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 1 marca 2004 roku w sprawie zezwoleń na prowadzenie składu podatkowego , działalności jako zarejestrowany handlowiec oraz niezarejestrowany handlowiec , a także na wykonywanie czynności w charakterze przedstawiciela podatkowego poprzez uznanie , że przepis ten ma zastosowanie do podmiotów prowadzących działalność polegającą na produkcji wyrobów akcyzowych zharmonizowanych , a tym samym wprowadzenia podatnika w błąd , który mógł doprowadzić do ograniczenia swobody działalności gospodarczej. W konkluzji strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji

W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie , choć z przyczyn odmiennych od tych na jakie zwrócono uwagę w skardze .

Na wstępie należy wskazać , iż Sąd w składzie rozpoznającym sprawę, podziela stanowisko zawarte we wcześniejszych orzeczeniach tego Sądu w zakresie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego , że od decyzji Dyrektora Izby Celnej wydanej na skutek złożenia zażalenia od postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego przysługuje odwołanie , zgodnie z treścią art. 221 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8 poz.60 ze zm. ) . Dlatego też, odmienna interpretacja w tym zakresie i uznanie wymienionego poglądu za sprzecznego z prawem , nie mogło stanowić podstawy do uchylenia decyzji , bowiem w świetle treści art. 145 §1 pkt.1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym ( Dz.U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm. ) zwanej dalej u.p.p.s.a., taką podstawę mogło stanowić na ruszenie przepisów postępowania , jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy , a co w ocenie Sądu w tej sprawie nie miało miejsca.

Przede wszystkim trzeba stwierdzić , iż nie jest sporne między stronami, że wniosek Spółki o udzielenie interpretacji co do zakresu i zastosowania prawa w indywidualnej sprawie z dnia [...] wpłynął do Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. w dniu [...] . Postanowienie organu w przedmiocie udzielenia interpretacji z dnia [...] zostało podatniczce doręczone w dniu 9 grudnia 2005 roku .

Podstawowe znaczenie w niniejszej sprawie jest ustalenie , czy doszło w niej do powstania tzw. " milczącej interpretacji" wskutek bezskutecznego upływu trzymiesięcznego terminu, o którym mowa w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej .

W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z taką sytuacją.

Stosownie do powołanego wyżej przepisu w przypadku nie wydania przez organ podatkowy postanowienia udzielającego pisemnej interpretacji w terminie trzech miesięcy od dnia otrzymania wniosku , uznaje się , że organ ten jest związany stanowiskiem wnioskodawcy .

Termin określony w art. 14b § 3 i 4 Ordynacji podatkowej nie jest terminem do wydania postanowienia . Jest natomiast terminem, po upływie którego organ ten jest związany stanowiskiem wnioskodawcy. Postanowienie w sprawie udzielenia interpretacji, o którym stanowi art. 14b § 3 , powinno być wydane w terminie ogólnym, określonym w art. 139 . Przepisy art. 14b § 3 i 4 stanowią bowiem o skutkach niewydania interpretacji w ciągu 3 lub 4 miesięcy, co nie oznacza określenia terminu na udzielenie interpretacji ( por. R.Dowgier, L . Etel, C . Kosikowski, P.Pietrasz, S . Presnarowicz ,0rdynacja podatkowa, Komentarz, Dom Wydawniczy ABC , 2006 , komentarz 14a i b - Lex ) .

Do załatwienia wniosku o wydanie interpretacji stosuje się odpowiednio przepisy art. 169 § l i 2 i art. 170 § l Ordynacji podatkowej - art. 14 a § 5 .Zgodnie z art. 169 , jeżeli podanie nie spełnia określonych wymogów, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia jego braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania . Jak się wydaje , intencją ustawodawcy w tej kwestii było , aby wydanie interpretacji nie mogło nastąpić w wyniku ciągnącego się miesiącami postępowania podatkowego . Jeśli zaś zauważyć , że zastosowanie przepisów regulujących to postępowanie do przepisów o dowodach, wezwaniach etc . otworzyłoby olbrzymie możliwości manipulowania przebiegiem sprawy, tak że niejednokrotnie sprawnie nawet funkcjonujący urząd nie byłby w stanie wydać postanowienia w zakreślonym przez ustawodawcę terminie , to niemożność stosowania pozostałych przepisów działu IV Ordynacji podatkowej wydaje się zrozumiała .

Zgodnie z art. 14a § 5 termin powstania " milczącej interpretacji" , o którym mowa w art. 14b § 3 nie ma zastosowania, gdy wniosek o wydanie interpretacji nie zwierał wyczerpującego stanu faktycznego oraz stanowiska wnioskodawcy w sprawie, a wnioskodawca nie uzupełnił go na wezwanie organu podatkowego w wyznaczonym terminie .

W rozpatrywanej sprawie postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego II wydanym m. im na podstawie art. 169 § l w związku z art. 14a § 1-3 Ordynacji podatkowej wezwał stronę do usunięcia braków poprzez złożenie informacji czy w sprawie będącej przedmiotem wniosku toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa, albo postępowanie przed sądem administracyjnym .

Podatniczka w wyznaczonym terminie udzieliła stosownej informacji. W konsekwencji nie zaistniała żadna przyczyna pozwalająca na udzielenie interpretacji w innym terminie, niż ten o którym mowa w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej.

Na podkreślenie zasługuje fakt, że warunkiem niepowstania " milczącej interpretacji" jest zakończenie postępowania przed organem I instancji w terminie określonym w art. 14b § 3 i 4 , poprzez wydanie konstytutywnego postanowienia udzielającego interpretacji, ewentualnie postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania.

Przepisy Ordynacji podatkowej nie określają terminu doręczenia podatnikowi postanowienia, a jedynie , termin wydania postanowienia . Oba te pojęcia dotyczą różnych czynności procesowych . Wskazać trzeba, że Ordynacja podatkowa w żadnym miejscu nie mówi wprost, że wydanie orzeczenia następuje w chwili jego doręczenia. Co więcej posługuje się tymi pojęciami w sposób odrębny. Stosownie jednak do treści art. 207 § l Ordynacji podatkowej organ podatkowy orzeka w sprawie w drodze decyzji, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej . Art. 207 § 2 ustawy określa jednak wyraźnie , że decyzja rozstrzyga sprawę co do istoty albo w inny sposób kończy sprawę w danej instancji. Można zatem stwierdzić , że rozstrzygnięcie sprawy przez władcze działanie organu podatkowego musi być skierowane do konkretnego adresata. Sprawa nie będzie załatwiona co do swej istoty, gdy organ podatkowy wyda decyzję i nie doręczy jej stronie . Spełnienie bowiem przez organ podatkowy wymagań formalnych decyzji oznacza jedynie, że decyzja została sporządzona a nie wydana. A zatem doręczenie decyzji stronie jest faktyczną datą wydania decyzji. ( por .H. Dzwonkowski, Ordynacja podatkowa - Komentarz , Wyd . Beck , W - wa 2006 , s. 892 ).

Przyjąć zatem należy, że dla oceny kiedy dochodzi do doręczenia postanowienia w sprawie pisemnej interpretacji zastosowanie mają właściwe przepisy Ordynacji podatkowej , tj. art. 144 — art. 154c . W świetle powyższych rozważań oraz przepisów — art. 144 , jest bezsporne , że postanowienie organu podatkowego I instancji zostało podatniczce doręczone po pływie 3 miesięcznego terminu określonego w art. 14b § 3 w zw. z art. 12 § 3 Ordynacji podatkowej. Należy przy tym zwrócić uwagę , że na uchybienie terminu do wydania postanowienia Spółka zwracała uwagę w zażaleniu na postanowienie, a co nie znalazło odzwierciedlenia w treści zaskarżonej decyzji.

Oznacza to, że organ II instancji miał obowiązek takie postanowienie uchylić . Zgodnie bowiem z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej w chwili wydawania postanowienia w przedstawionym wyżej rozumieniu , Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. był już co do zasady związany stanowiskiem podatnika .Związanie to oznacza, że nie mógł już skutecznie wydać postanowienia w sprawie interpretacji.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 145 § l pkt l lit. c i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym orzeczono jak w sentencji.