Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 471/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia L.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 21 października 2021 r., sygn. akt II SA/Go 857/21 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi L.S. na decyzję Lubuskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia [...] lipca 2021 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za niezastosowanie się do zakazu prowadzenia działalności związanej z fryzjerstwem i zabiegami kosmetycznymi postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim (dalej: WSA, sąd pierwszej instancji), objętym zażaleniem postanowieniem z 21 października 2021 r., sygn. akt II SA/Go857/21, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej cyt. jako: p.p.s.a.), odrzucił skargę L.S. (dalej: skarżąca) na decyzję Lubuskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Gorzowie Wielkopolskim (dalej: LPWIS) z [...] lipca 2021 r. w przedmiocie kary pieniężnej za niezastosowanie się do zakazu prowadzenia działalności związanej z fryzjerstwem i zabiegami kosmetycznymi.

Sąd pierwszej instancji wskazał, że w związku ze skargą strony na opisaną wyżej decyzję, zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z 29 września 2021 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 400 zł oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi przez podanie numeru PESEL w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania doręczono skarżącej 7 października 2021 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 25 akt). W dniu 14 października 2021 r. skarżąca uzupełniła brak formalny skargi podając numer PESEL. Natomiast skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Wobec faktu, że w wyznaczonym terminie 7 dni, który upłynął 14 października 2021 r., skarżąca nie uiściła wpisu sądowego, sąd pierwszej instancji działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.

Skarżąca w zażaleniu na to postanowienie zaskarżyła w całości orzeczenie WSA zarzucając temu rozstrzygnięciu kwalifikowaną nieważność postępowania i wnosząc o jego uchylenie i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania. Alternatywnie skarżąca wniosła o przywrócenie jej terminu do wniesienia opłaty. W załączeniu przedłożyła potwierdzenie jej wykonania.

W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że dopiero z postanowienia sądu pierwszej instancji o odrzuceniu skargi oraz na podstawie weryfikacji wyciągów bankowych ustaliła, że zlecony przez nią bankowy przelew kwoty 400 zł tytułem wpisu od skargi na decyzję LPWIS został odrzucony pomimo pierwotnego komunikatu o przyjęciu przelewu do wykonania, który pojawił się w programie do obsługi konta bankowego. Zdaniem skarżącej nastąpiło to prawdopodobnie wskutek błędu elektronicznego systemu komputerowego banku, a zatem uchybienie terminu nie wynikało z zawinienia strony. Strona podniosła, że zaistniały błąd nie był możliwy wcześniej do wykrycia, bowiem strona uzyskała pierwotnie typowy komunikat o przyjęciu przelewu do realizacji i uznała, że transakcja przebiegła pomyślnie, a nadto zwyczajowo nikt nie weryfikuje ponownie przelewów elektronicznych, jeśli uzyskał taki komunikat.

Skarżąca jednocześnie podniosła, że okoliczności te mają wtórne znaczenie, bowiem zaskarżone postanowienie sądu pierwszej instancji wydał Jarosław Piątek tj. osoba nominowana na sędziego przez Krajową Radę Sądownictwa ukształtowaną przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 3), co oznacza, że postanowienie wydała osoba niemająca statusu prawidłowo powołanego sędziego, a co za tym idzie zaskarżone "postanowienie" wydane w składzie z udziałem osoby niemającej statusu sędziego nie jest orzeczeniem. Skarżąca wniosła również o wyłączenie wskazanych w zażaleniu sędziów od orzekania w sprawie jej wniosku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od skargi jako pisma wszczynającego postępowanie pobierany jest wpis, który należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu (art. 219 § 1 w zw. z art. 212 § 1 p.p.s.a.).

Z akt sprawy wynika, że w związku z wniesieniem przez skarżącą skargi na decyzję LPWIS, osobnymi zarządzeniami z 29 września 2021 r. Przewodniczący Wydziału WSA wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od daty otrzymania odpisu zarządzenia pod rygorem jej odrzucenia poprzez podanie numeru PESEL (k.-18 i 20 akt sądowych), wezwał do uiszczenia wpisu od skargi (k.-17 i 19), a także zarządził o doręczeniu skarżącemu odpowiedzi na skargę (k.- 18 i 22). Powyższe dwa wezwania, a także odpowiedź organu na skargę – co nie jest kwestionowane w sprawie – zostały doręczone skarżącej w dniu 7 października 2021 r.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie ulega wątpliwości, że strona wprawdzie w dniu 14 października 2021 r. uzupełniła dostrzeżony brak formalny skargi poprzez wskazanie numeru PESEL, jednak w zakreślonym terminie, który upłynął 14 października 2021 r., nie uiściła wpisu od skargi i temu zresztą nie zaprzecza.

Należy podkreślić, że upływ terminu jest okolicznością obiektywną w tym sensie, że jest niezależny od winy w uchybieniu terminowi. Przy jego obliczaniu nie bierze się zatem pod uwagę okoliczności faktycznych związanych z przyczynami uchybienia terminowi do dokonania określonej czynności procesowej.

Dlatego motywy zażalenia, w których skarżąca podaje przyczyny uchybienia terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi, nie mogły odnieść oczekiwanego przez stronę skutku. W przypadku zażalenia na odrzucenie skargi, w sytuacji bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia braków fiskalnych wniesionej skargi, skarga podlegała odrzuceniu.

Okoliczności podniesione przez skarżącą będą mogły mieć znaczenie i podlegać ocenie sądu przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do uiszczenia wpisu (por. postanowienie NSA z 25 lutego 2020 r., sygn. akt II GZ 43/20, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając powyższe na uwadze, a więc to, że skarżąca nie zastosowała się w zakreślonym terminie do wezwania i nie uiściła wpisu Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zasadnie sąd pierwszej instancji odrzucił skargę. Stosownie bowiem do art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu zażalenia.