Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 732/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-09-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: Art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: Art. 130a ust. 10h
journal: Dz.U. 2012 poz 1137
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz WSA Dorota Dąbek (spr.) Sędziowie WSA Janusz Bociąga Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu w dniu 18 września 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku zapłaty kosztów związanych z usunięciem i przechowywaniem na parkingu strzeżonym postanawia zawiesić postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

postanowienia WSA w Krakowie z dnia 18 września 2014 r.

Pismem z dnia 25 marca 2014 r. Z. G. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 stycznia 2014 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2013 r. nr [...] o nałożeniu na skarżącego obowiązku zapłaty kwoty 9250,29 zł z tytułu kosztów związanych z usunięciem i przechowywaniem na parkingu strzeżonym pojazdu marki [...] numer rejestracyjny [...], numer identyfikacyjny [...], a także kosztów związanych z wyceną i ubezpieczeniem tego pojazdu.

Na rozprawie w dniu 18 września 2014 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie do czasu rozstrzygnięcia sprawy własności w/w pojazdu przez sąd powszechny. Pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 4 lutego 2013 r. sygn. akt [...], którym orzeczono o przepadku w/w pojazdu na rzecz Powiatu, skarżący wniósł w dniu 29 lipca 2014 r. zażalenie zarzucając brak swojej legitymacji do udziału w tym postępowaniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Przepis ten określa przesłanki fakultatywnego zawieszenia postępowania, uwzględniając względy celowościowe. Przesłanką zawieszenia postępowania, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jest prejudycjalny charakter innego toczącego się postępowania w stosunku do postępowania mającego ulec zawieszeniu.

Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) należy więc rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (por. wyrok NSA z dnia 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt I FSK 845/05). Warunkiem skorzystania z tej podstawy, mającej związek z wynikiem innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego (w tym również przed Trybunałem Konstytucyjnym), jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie jest już rozpoczęte.

Zawieszenie postępowania z przyczyn enumeratywnie wymienionych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione względami celowościowymi, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § pkt 1 p.p.s.a. winna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych, np. przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji. (por. postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 221/08; wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 3321/08).

W odniesieniu do interpretacji pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", należy zauważyć, że praktyka sądowa opowiada się za szerokim rozumieniem, wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania, np. w przypadku podjęcia stosowanej uchwały przez NSA lub wystąpienia do TK z pytaniem prawnym (por. postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2009 r. sygn. akt I FZ 248/09; postanowienie NSA z dnia 20 maja 2008 r., sygn. akt II FZ 200/08, LEX nr 505445; M. Niezgódka-Medek w uwadze 3 do art. 125 P.p.s.a. (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze, 2006).

Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja została wydana na podstawie art. 130a ust. 10h ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137 z późn. zm.), zgodnie z którym koszty związane z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu, powstałe od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia do zakończenia postępowania ponosi osoba będąca właścicielem pojazdu w dniu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu. Zarówno jednak w toku postępowania administracyjnego, jak i w toku postępowania przed tut. Sądem skarżący zaprzeczył, że jest właścicielem pojazdu marki [...] o numerze rejestracyjnym [...], gdyż w dniu 8 kwietnia 2011 r. został on sprzedany K. K. W związku z tym skarżący uważa, że to nie na nim spoczywa obowiązek uiszczenia kosztów związanych z usunięciem i przechowywaniem na parkingu strzeżonym przedmiotowego pojazdu. Kwestią istotną w niniejszej sprawie jest zatem ustalenie, czy w momencie wydania dyspozycji o usunięciu w/w pojazdu skarżący był jego właścicielem. Kwestia ta zostanie rozstrzygnięta przez Sąd Rejonowy w związku z wniesionym przez skarżącego zażaleniem na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 4 lutego 2013 r. sygn. akt [...], którym orzeczono o przepadku w/w pojazdu na rzecz Powiatu.

Mając powyższe na względzie Sąd, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił zawiesić postępowanie sądowe w niniejszej sprawie do czasu prawomocnego zakończenia opisanego powyżej postępowania przed sądem powszechnym.