Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SO/Kr 14/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-09-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: wymierzono grzywnę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 11 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku A w K. o wymierzenie grzywny Prezydentowi Miasta K. za nieprzekazanie skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: wymierzyć Prezydentowi Miasta K. grzywnę w kwocie 1500 (tysiąc pięćset) złotych


UZASADNIENIE

A. w K. wniosła w dniu 31 maja 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o wymierzenie Prezydentowi Miasta K. grzywny za nieprzekazanie do sądu jej skargi na bezczynność Prezydenta Miasta K. w udostępnieniu informacji publicznej z dnia 13 lutego 2013 r.

W odpowiedzi na wniosek, Prezydent Miasta K. , przesyłając jednocześnie skargę A. w K. z dnia 13 lutego 2013 r. wniósł o odstąpienie od wymierzenia grzywny. Organ wyjaśnił, że skardze nie został nadany dalszy bieg, albowiem nie została wniesiona przez osoby posiadające stosowne umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W przypadku gdy skarga dotyczy udostępnienia informacji publicznej, organ zobowiązany jest przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie piętnastu dni od dnia jej wniesienia - art. 54 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001r., nr 112, poz. 1198 ze zm.). W razie niezastosowania się do obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 cytowanej ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 55 § 1 p.p.s.a.).

Wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Należy zaznaczyć, że użyty w art. 55 § 1 p.p.s.a. termin "może" oznacza, że ustawodawca pozostawił sądowi ocenę zasadności wymierzenia grzywny. Rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny sąd nie czyni tego automatycznie, powinien zatem wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc przyczynę niedopełnienia obowiązku, jak również czas opóźnienia w przekazaniu skargi do sądu.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że wniosek o wymierzenie grzywny jest uzasadniony. Podkreślić wypada, że organ przekazał skargę z dnia 13 lutego 2013 r. dopiero wraz z odpowiedzią na wniosek o wymierzenie grzywny, a zatem na skutek interwencji sądu. Wyjaśnienia organu zawarte w odpowiedzi na wniosek, mające na celu usprawiedliwienie zwłoki z przekazaniu skargi nie mogą uzasadniać niedotrzymania terminu w przekazaniu skargi. Przepisy nakazujące przesłanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w zakreślonym ustawą terminie mają charakter bezwzględny i uchybienia w tym zakresie nie można tłumaczyć przeświadczeniem organu, że wniesiona skarga podlega odrzuceniu. Ocena powyższego należy, w myśl obowiązujących przepisów, wyłącznie do sądu administracyjnego.

Dlatego też, Sąd uznał, że grzywna wymierzona w wysokości 1500 zł jest adekwatna.