Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 77/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2020-07-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 1 , art 4 , art 6 , art 13 , art 16
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magda Froncisz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Nawara – Dubiel Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 lipca 2020 r. sprawy ze skargi L. Z. na bezczynność Dyrektora [...] Parku Narodowego w Z. na wniosek z dnia [...] września 2019 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

L.Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę z dnia 20 kwietnia 2020 r. na bezczynności Dyrektora Tatrzańskiego Parku Narodowego w Zakopanem w rozpatrzeniu wniosku skarżącego z 10.09.2019 r., ponowionego 2.04.2020 r. W skardze zarzucono naruszenie art. 13 ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 1 ust. 1 oraz art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

Na podstawie powyższego zarzutu skarżący wniósł o zobowiązanie Dyrektora Tatrzańskiego Parku Narodowego w Zakopanem do udzielenia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia 10.09.2019 r., ponowionym w dniu 02.04.2020r. w terminie 7 dni od daty uprawomocnienia się wyroku oraz o stwierdzenie, że bezczynność Dyrektora Tatrzańskiego Parku Narodowego w Zakopanem w udostępnieniu informacji żądanej ww. wnioskiem nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto skarżący wniósł o wymierzenie Dyrektorowi Tatrzańskiego Parku Narodowego w Zakopanem grzywny w wysokości 2.000 złotych oraz o zasądzenie od Dyrektora Tatrzańskiego Parku Narodowego w Zakopanem kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi L.Z. podniósł, że w dniu 10.09.2019 r., działając na podstawie przepisów ustawy z dnia z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej także: "Ustawa"), wystąpił do Dyrektora Tatrzańskiego Parku Narodowego w Zakopanem (dalej: "DTPN") z wnioskiem o udostępnienie następujących informacji:

"1. czy Skarb Państwa nadal pozostaje właścicielem lasów, których przejęcie zostało potwierdzone ww. Protokołem z dnia 30.10.1945 r. oraz czy lasy te nadal pozostają w zarządzie Tatrzańskiego Parku Narodowego?

2. w przypadku odpowiedzi twierdzącej wnoszę o wskazanie numerów działek ewidencyjnych odpowiadających obecnie parcelom katastralnym, na których położone były lasy, których przejęcie na Skarb Państwa zostało udokumentowane ww. Protokołem z dnia 30.10.1945 r. oraz numerów ksiąg wieczystych prowadzonych obecnie dla tych działek ewidencyjnych (powstałych z parcel katastralnych, na których znajdowały się ww. lasy),

3. w przypadku gdyby Skarb Państwa nie był właścicielem ww. lasów wnoszę o udzielenie informacji na podstawie jakich czynności prawnych własność ww. lasów została przeniesiona na osoby trzecie oraz o doręczenie kopii dokumentów, dokumentujących czynności prawne, na podstawie których doszło do przeniesienia własności ww. lasów na rzecz osób trzecich."

W uzasadnieniu skargi skarżący dalej podał, że 24.09.2019 r. został poinformowany przez DTPN, że TPN nie posiada informacji objętych wnioskiem z dnia 10.09.2019 r. Skarżący dodał, że w uzasadnieniu ww. twierdzenia DTPN wskazał, że: "pracownicy TPN zweryfikowali również Protokół Zdawczo - Odbiorczy z dnia 25 kwietnia 1955 r., na podstawie którego TPN przekazano część nieruchomości zarządzanych przez Nadleśnictwo Nowy Targ. Ani z żadnego fragmentu ww. Protokołu, ani z jego załączników nie wynika, żeby TPN został przekazany Obiekt Leśny [...]." Kolejno skarżący wskazał, że w marcu br. na stronie internetowej Małopolskiej Biblioteki Cyfrowej: http://mbc.malopolska.pl/dlibra/docmetadata?id=87609&from=pubłication natrafił na zdygitalizowany "Protokół Zdawczo - Odbiorczy Tatrzańskiego Parku Narodowego" z 25.04.1955 r. oraz po zapoznaniu się z jego treścią ustalił, że twierdzenie DTPN, jakoby: "Ani z żadnego fragmentu ww. Protokołu, ani z jego załączników nie wynika, żeby TPN został przekazany Obiekt Leśny Harenda" nie znajduje odzwierciedlenia w rzeczywistości. Jak wynika to bowiem z dokumentu opatrzonego datą 11.03.1955 r., stanowiącego załącznik (dołączonego) do ww. Protokołu Zdawczo -Odbiorczego (K. 67) przekazaniu TPN na podstawie tego protokołu podlegały także lasy nazywane "[...]" o pow. 29,15 ha - "po U. ".

Zdaniem skarżącego nie ulega wątpliwości, że były to lasy "po śp. U.J. , o których mowa w przekazanym TPN - wraz z wnioskiem z dnia 10.09.2019r. protokole przejęcia z dnia 30.10.1945 r., dokumentującym ich nacjonalizację na podstawie dekretu PKWN z dnia 12.12.1944 r. o przejęciu niektórych lasów na własność Skarbu Państwa.

Następnie skarżący wskazał, że 02.04.2020 r. ponowił wniosek z dnia 10.09.2019 r. W odpowiedzi, w dniu 16.04.2020 r., pismem z dnia 15.04.2020 r. DTPN powielił swoje stanowisko wyrażone uprzednio w piśmie z dnia 23.09.2019 r.

Na zakończenie skarżący podkreślił, że w sprawie nie ulega wątpliwości, iż lasy nazywane potocznie "[...]", "po śp. U.J. '" weszły w skład terenu TPN, co najmniej w ich części o pow. 29,15 ha (jak wynika to z załączonego do Protokołu Zdawczo -Odbiorczego ww. dokumentu z dnia 01.03.1945 r. część tych lasów na tzw. Kośnych Hamrach o pow. 4,83 ha "nie weszła do Parku"). W ocenie skarżącego twierdzenie DTPN, że: "TPN nie posiada informacji objętych wnioskiem" nie zasługuje na uwzględnienie. Zarządzając bowiem tymi lasami od 25.04.1955 r. TPN informacje te musi posiadać "z urzędu".

Zdaniem skarżącego, począwszy od 25.09.2019 r. DTPN pozostaje w zwłoce z udzieleniem informacji żądanych przez skarżącego. Naruszenie przez DTPN art. 13 ust. 1 i ust. 2 Ustawy ma przy tym charakter naruszenia rażącego z uwagi na: (i) jego oczywistość, (ii) brak potrzeby dokonywania wykładni naruszonego przepisu oraz (iii) nie dającą się pogodzić z zasadami praworządności bezczynność DTPN w wykonywaniu ciążących na tym podmiocie ustawowych obowiązków.

Skarżący dodał, że mająca uzasadniać nieudzielenie żądanych informacji próba wprowadzenia w błąd skarżącego, co do treści załączników do Protokołu Zdawczo - Odbiorczego z dnia 25.04.1955 r. pozostaje w rażącej sprzeczności nie tylko z przepisami ustawy z dnia z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, ale także z powszechnie obowiązującymi zasadami współżycia społecznego. Wspomniane rażąco naganne zachowanie DTPN uzasadnia zatem także zasądzenie wnioskowanej kary grzywny.

Skarżący podał, że wystąpienie z niniejszą skargą nie zostało poprzedzone wniesieniem ponaglenia. Skarżący podziela stanowisko wyrażane w orzecznictwie Sądów Administracyjnych, w tym w wyroku tut. Sądu z dnia 12.04.2019 r. II SAB/Kr 59/19 o braku takiego wymogu w sprawach z wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Tatrzańskiego Parku Narodowego w Zakopanem wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu Dyrektor Tatrzańskiego Parku Narodowego w Zakopanem wskazał, że wnioskodawca L.Z. we wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 10 września 2019 roku, złożonym za pośrednictwem wiadomości e-mail (dalej jako: "Wniosek I"), załączając kopię "Protokołu przejęcia majątku leśnego w Poroninie/Harenda/Kośne Hamry powiat Nowy Targ będącego wyłączną własnością ob. spadkobierców masy spadkowej po śp. J." z dnia 30 października 1945 roku (dalej jako: "Protokół"), zwrócił się do Dyrektora TPN o udzielenie następujących.

Następnie organ wskazał, że Dyrektor TPN niezwłocznie po otrzymaniu Wniosku I polecił pracownikom Działu Udostępniania, Zespołu Zagospodarowania Przestrzennego i Stanu Posiadania Tatrzańskiego Parku Narodowego, ustalenie czy TPN jest w posiadani informacji publicznych objętych Wnioskiem I.

Po przeprowadzeniu szczegółowej weryfikacji zbiorów TPN ustalono, że TPN nie posiada informacji dotyczących Obiektu Leśnego Harenda. Co więcej, dopiero po zapoznaniu się z treścią pisma Nadleśniczego Nadleśnictwa Nowy Targ z 2 kwietnia 2019 r. TPN powziął informację o istnieniu Obiektu Leśnego Harenda oraz o Protokole przejęcia majątku leśnego w Poroninie (Harenda) i o jego treści (dalej jako: "Protokół przejęcia").

Wobec treści pisma Nadleśniczego Nadleśnictwa Nowy Targ z 14 sierpnia 2019 r. pracownicy TPN zweryfikowali również Protokół Zdawczo - Odbiorczy z 25 kwietnia 1955 r. (dalej jako: "Protokół TPN"), na podstawie którego TPN przekazano część nieruchomości zarządzanych przez Nadleśnictwo Nowy Targ. Ani z żadnego fragmentu ww. Protokołu, ani z jego załączników nie wynika, żeby TPN został przekazany Obiekt Leśny Harenda.

Organ wskazał, że z Protokołu przejęcia wynika jedynie, iż Obiekt Leśny Harenda był położony w powiecie nowotarskim i objęty Lwh gminy katastralnej Nowy Targ. Jednocześnie w Protokole nie wskazano numeru Lwh.

Dyrektor TPN podkreślił, iż w takiej sytuacji nie ma żadnej możliwości, żeby ustalić, jakie parcele katastralne wchodziły w skład Obiektu Leśnego Harenda.

W konsekwencji powyższego, pismem z dnia 23 września 2019 r. Dyrektor TPN poinformował wnioskodawcę, że Park nie posiada informacji wskazanych w tym wniosku.

W kolejnym wniosku z dnia 2 kwietnia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej, złożonym za pośrednictwem wiadomości e-mail (dalej jako: "Wniosek II") skarżący załączając kopię Protokołu przejęcia ponownie zwrócił się do Dyrektora TPN o udzielenie żądanych wcześniej informacji.

Dyrektor TPN ponownie polecił pracownikom Działu Udostępniania, Zespołu Zagospodarowania Przestrzennego i Stanu Posiadania Tatrzańskiego Parku Narodowego ustalenie czy TPN jest w posiadaniu informacji publicznych objętych Wnioskiem II, którego żądanie było analogiczne z żądaniem Wniosku I.

Organ podał, że pracownikom Działu Udostępniania, Zespołu Zagospodarowania Przestrzennego i Stanu Posiadania Tatrzańskiego Parku Narodowego nie udało się ustalić informacji o obiekcie leśnym Harenda, a także o jego położeniu na terenie TPN. Pracownicy podjęli również próbę dopasowania powierzchni obiektu leśnego Harenda do powierzchni kompleksów leśnych znajdujących się na terenie Parku. Próby dopasowania nie przyniosły jednak żadnego rezultatu. Pracownikom TPN nie udało się także odnaleźć takiego kompleksu leśnego położonego na terenie Parku, którego powierzchnia byłaby zbliżona, a nawet mogłaby się pokrywać z powierzchnią obiektu leśnego Harenda.

W uzasadnieniu podkreślono, że w konsekwencji powyższego, pismem z dnia 15 kwietnia 2020 r. Dyrektor TPN poinformował wnioskodawcę, że Park nie posiada informacji wskazanych w tym wniosku. W dniu 23 kwietnia 2020 r. do TPN wpłynęła skarga na bezczynność Dyrektora Tatrzańskiego Parku Narodowego w Zakopanem.

Odnosząc się do stawianych zarzutów skargi organ stwierdził, że skarga jest bezzasadna. Organ wyjaśnił, że art. 13 u.d.i.p. ustanawia zasadę udostępniania informacji publicznej na wniosek bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Upływ przewidzianego tym przepisem terminu nie rodzi skutków materialnoprawnych, a jedynie umożliwia wniesienie środków mających na celu zdyscyplinowanie podmiotów zobowiązanych do udostępniania informacji publicznych, które pozostają w bezczynności. Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, wydłużając 14-dniowy termin do udostępnienia informacji, może to uczynić tylko w przypadku braku możliwości jej udzielenia. Ustawa nie wskazuje, jakie powody opóźnienia są dopuszczalne.

Z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej może występować w sytuacji, kiedy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej w ogóle nie odpowiada na wniosek, czyli organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje. Innymi słowy, z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ milczy wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2008 roku, sygn. akt: II SAB/WA 28/08, Legalis nr 307565). Natomiast w wyroku z dnia 2 marca 2017 roku, sygn. akt: l OSK 1761/16, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ milczy wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji. Podmiot zobowiązany ignoruje wniosek, zachowuje się tak, jakby go nie było. Występujący tutaj "brak udostępnienia informacji publicznej i brak rozstrzygnięć procesowych w tym zakresie powoduje, że organ pozostaje w bezczynności" (System Informacji Prawnej LEX/el nr 2273260; podkreślenie i wyróżnienie: DTPN). Nadto, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 marca 2005 roku, sygn. akt: I OSK 1209/04, stwierdził, że "dopiero nieudzielenie informacji publicznej oraz niepowiadomienie, w trybie art. 13 ust. 2 u.d.i.p., o powodach opóźnienia i terminie, w jakim informacja zostanie udostępniona, oznacza bezczynność podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia" (System Informacji Prawnej LEX/el nr 176110; wyróżnienie: DTPN). Podobne stanowisko prezentuje Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w wyroku z dnia 24 sierpnia 2016 roku, sygn. akt: II SAB/Bd 77/16. Jak trafnie orzekł: "od "milczenia" organu trzeba odróżnić sytuację, w której organ odpowiada w terminie określonym w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2015 r. póz. 2058 ze zm.) na wniosek o udostępnienie informacji publicznej wskazując formę, sposób, termin czy przesłanki lub warunki udostępnienia żądanych informacji. Zatem jakikolwiek przejaw działania ze strony podmiotu zobowiązanego w sprawie o udostępnienie informacji publicznej wyklucza zarzut bezczynności" (Legalis nr 1543536; podkreślenie i wyróżnienie: DTPN). Z kolei Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku z dnia 4 lutego 2019 roku, sygn. akt: II SAB/Lu 162/18, trafnie orzekł: "podkreślenia wymaga, że taki sposób postępowania jest zgodny z regułami wynikającymi z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jak wskazano wyżej, w sytuacji gdy podmiot obowiązany do udzielenia informacji publicznej nie posiada żądanej informacji, obowiązany jest poinformować o tym fakcie wnioskodawcę w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., ewentualnie w terminie przewidzianym w ust. 2 tego artykułu. Nie ma natomiast podstaw do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji w sytuacji, gdy podmiot, do którego skierowano wniosek, żądanych informacji nie posiada. O tym fakcie organ winien jedynie powiadomić wnioskodawcę pisemnie, wskazując - jeśli posiada taką wiedzę - gdzie zainteresowany żądane informacje może uzyskać" (System Informacji Prawnej LEX/el nr 2651202; podkreślenie i wyróżnienie: DTPN).

Podsumowując powyższe rozważania organ zaznaczył, że bezczynność organu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej polega więc na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialnotechnicznej w przedmiocie informacji publicznej takiej czynności nie podejmuje. Innymi słowy z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ "milczy" wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji, skierowanego od organu.

W ocenie Dyrektora TPN, na gruncie niniejszej sprawy brak jest jakichkolwiek przesłanek do uznania stanu bezczynności po stronie podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej. Organ dodał, że w świetle przedstawionych powyżej okoliczności faktycznych wynika, że Dyrektor TPN, zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, przeprowadził postępowanie, które zakończyło się poinformowaniem skarżącego, że Dyrektor TPN nie jest w posiadaniu żądanych informacji. Pisma DTPN zostały wysłane do skarżącego w dniu 24 września 2019 r. (w zakresie Wniosku I) oraz w dniu 16 kwietnia 2020 r. (w zakresie Wniosku II), a więc Dyrektor TPN wobec każdego z wniosków skarżącego podjął czynności w ustawowym terminie. Organ podkreślił, iż w konsekwencji powyższego bezzasadne jest twierdzenie skarżącego, jakoby Dyrektor TPN pozostawał w zwłoce z udzieleniem żądanych przez skarżącego informacji publicznych.

Ustosunkowując się do zarzutów, jakoby z uwagi na treść Protokołu TPN, Park "z urzędu" posiadał informacje o obiekcie leśnym Harenda, organ podniósł, iż po pierwsze w Protokole przejęcia majątku leśnego J.U. nie wskazano nawet numeru księgi hipotecznej, która obejmowała nieruchomości wchodzące w skład tego obiektu leśnego [...]. Również w Protokole TPN nie tylko nie wskazano numerów parcel dla oddziału H poddziały a - e leśnictwa Poronin, ale nawet numeru Lwh, który obejmowałby te nieruchomości. Do Protokołu TPN nie został dołączony żaden inny dokument pozwalający na ustalenie położenia obiektu leśnego Harenda.

Organ dodał, że należy zatem postawić pytanie, w jaki sposób TPN po 65 latach ma ustalić, jakie parcele gruntowe wchodziły w skład obiektu leśnego Harenda, a nadto jakie są obecnie numery działek ewidencyjnych odpowiadających tym parcelom, skoro nawet nie wiadomo jakim Lwh były objęte nieruchomości wchodzące w skład obiektu leśnego Harenda? Nadto, jak TPN ma ustalić i wiążąco odpowiedzieć na pytanie, czy Skarb Państwa jest w dalszym ciągu właścicielem przejętych nieruchomości, skoro Park nie potrafi zidentyfikować nieruchomości wchodzących w skład obiektu leśnego Harenda, a w konsekwencji nie ma wiedzy czy w dalszym ciągu są położone w granicach Parku?

Organ stanowczo podkreślił, iż stwierdzenie "[...] oddział a-e wynosi 29,15 ha pow. leśnej" nie jest w żaden sposób pomocne dla ustalenia informacji koniecznych dla udzielenia skarżącemu żądanych informacji publicznych. Co więcej, w Protokole przejęcia majątku leśnego Harenda wskazano, że powierzchnia leśna przejmowanego obiektu wynosi 32,64 pow. leśnej (co jednocześnie odpowiada całej przejętej powierzchni wskazanej w Protokole przejęcia). Natomiast w Protokole TPN wskazano, że Harenda po U. wynosi 29,15 ha. Z powyższego wynika, że powierzchnia obiektu Harenda, która nie została przekazana TPN wynosi 3,49 ha, a nie jak to wskazuje skarżący 4,83 ha. Organ kolejno podał, że wbrew twierdzeniom skarżącego, DTPN nigdy nie próbował wprowadzić w błąd skarżącego co do treści załączników do Protokołu TPN. Karta nr 67, na której treść powołuje się skarżący, nie stanowiła załącznika do Protokołu TPN. Organ podał, że jest to odręczna notatka dotycząca powierzchni Leśnictwa - Poronin przygotowana w dniu 11 marca 1955 r. przez F.S. - Nadleśniczego Nadleśnictwa Nowy Targ. Protokół TPN został natomiast sporządzony w dniu 25 kwietnia 1955 r. Ostatnim załącznikiem do Protokołu TPN jest załącznik nr 18 - wykaz narzędzi, co też wynika z informacji zamieszczonych na stronie internetowej: http://mbc.malopolska.pl/dlibra/docmetadata?id=87609&from=publication.

Organ w tym miejscu zaznaczył, że odręczne notatki F.S. zostały zdygitalizowane przy okazji, podczas porządkowania archiwum tematycznego Z. i W.P. . Egzemplarz Protokołu TPN, który jest w posiadaniu Parku i którym Park posługuje się w sprawach bieżących, nie posiada tych odręcznych notatek. Organ wyjaśnił, że z tego też względu Dyrektor TPN w piśmie z dnia 24 września 2019 r. oraz w piśmie z dnia 16 kwietnia 2020 r. oświadczył, że z żadnego fragmentu ww. Protokołu ani z jego załączników nie wynika, żeby TPN został przekazany Obiekt Leśny [...].

Podsumowując, organ wskazał, że bezzasadne są twierdzenia skarżącego, jakoby TPN "z urzędu" posiadał żądane przez skarżącego informacje. Organ dodał, że gdyby skarżący wskazał chociaż numer Lwh, którym objęte były nieruchomości wchodzące w skład obiektu leśnego [...], pracownicy TPN mogliby podjąć próbę ustalenia położenia tego obiektu na terenie Parku. Pracownicy Działu Udostępniania, Zespołu Zagospodarowania Przestrzennego i Stanu Posiadania Tatrzańskiego Parku Narodowego zasygnalizowali Dyrektorowi TPN, że bez wskazania konkretnych parceli wchodzących w skład majątku leśnego Harenda nie są w stanie w jakikolwiek sposób ustalić informacji żądanych przez skarżącego. Z powyższych względów Dyrektor TPN zasadnie wskazał w pismach kierowanych do skarżącego, że TPN nie jest w posiadaniu żądanych informacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wniesiona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Skarga jest bezzasadna. Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej ma miejsce, gdy podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej nie udzielił zainteresowanej jednostce żądanej przez nią informacji publicznej, stosownie do przepisów u.d.i.p. Zgodnie z art. 1 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie; przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów (por. wyrok WSA w Warszawie z 18 listopada 2004 r., II SAB/Wa 166/04, przywołane orzeczenia są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Otwarty katalog desygnatów odnośnego pojęcia zawiera art. 6 u.d.i.p. Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że Dyrektor Tatrzańskiego Parku Narodowego, jako podmiot realizujący zadania publiczne, stosownie do art. 4 u.d.i.p. jest zobowiązany do udzielania informacji publicznej, w przypadku złożenia stosownego wniosku.

We wniosku datowanym na 10 września 2019 r., złożonym za pośrednictwem wiadomości e-mail, załączając kopię "Protokołu przejęcia majątku leśnego w Poroninie/Harenda/Kośne Hamry powiat Nowy Targ będącego wyłączną własnością ob. spadkobierców masy spadkowej po śp. J.U. " z dnia 30 października 1945 r. (dalej jako: "Protokół"), skarżący zwrócił się do Dyrektora TPN o udzielenie następujących informacji:

"1. czy Skarb Państwa nadal pozostaje właścicielem lasów, których przejęcie zostało potwierdzone ww. Protokołem z dnia 30.10.1945 r. oraz czy lasy te nadal pozostają w zarządzie Tatrzańskiego Parku Narodowego?

2. w przypadku odpowiedzi twierdzącej wnoszę o wskazanie numerów działek ewidencyjnych odpowiadających obecnie parcelom katastralnym, na których położone były lasy, których przejęcie na Skarb Państwa zostało udokumentowane ww. Protokołem z dnia 30.10.1945 r. oraz numerów ksiąg wieczystych prowadzonych obecnie dla tych działek ewidencyjnych (powstałych z parcel katastralnych, na których znajdowały się ww. lasy),

3. w przypadku gdyby Skarb Państwa nie był właścicielem ww. lasów wnoszę o udzielenie informacji na podstawie jakich czynności prawnych własność ww. lasów została przeniesiona na osoby trzecie oraz o doręczenie kopii dokumentów, dokumentujących czynności prawne, na podstawie których doszło do przeniesienia własności ww. lasów na rzecz osób trzecich."

Jak wynika z odpowiedzi na skargę Dyrektor TPN, niezwłocznie po otrzymaniu Wniosku l, polecił pracownikom Działu Udostępniania, Zespołu Zagospodarowania Przestrzennego i Stanu Posiadania Tatrzańskiego Parku Narodowego, ustalenie czy TPN jest w posiadaniu informacji publicznych objętych Wnioskiem I. Po przeprowadzeniu szczegółowej weryfikacji zbiorów TPN ustalono, że TPN nie posiada informacji dotyczących Obiektu Leśnego [...].

Wobec powyższego pismem z dnia 23 września 2019 r., nadanym Pocztą dnia 24 września 2019 r., a odebranym przez skarżącego 26 września 2019 r. (pismo, dowód nadania i potwierdzenie odbioru – w aktach administracyjnych) , Dyrektor TPN poinformował skarżącego, że Park nie posiada informacji wskazanych w tym wniosku.

Z akt sprawy wynika, że w kolejnym wniosku o tożsamej treści z dnia 2 kwietnia 2020 r., złożonym za pośrednictwem wiadomości e-mail, skarżący ponownie zwrócił się do Dyrektora TPN o udzielenie informacji, których żądał we Wniosku I.

W związku ze złożeniem ponownego wniosku, jak wynika z odpowiedzi na skargę, Dyrektor TPN ponownie polecił pracownikom Działu Udostępniania, Zespołu Zagospodarowania Przestrzennego i Stanu Posiadania Tatrzańskiego Parku Narodowego ustalenie, czy TPN jest w posiadaniu informacji publicznych objętych Wnioskiem II, którego żądanie było analogiczne z żądaniem Wniosku I. Pracownikom Działu Udostępniania, Zespołu Zagospodarowania Przestrzennego i Stanu Posiadania Tatrzańskiego Parku Narodowego nie udało się ustalić informacji o obiekcie leśnym [...], a także o jego położeniu na terenie TPN. Pracownicy podjęli również próbę dopasowania powierzchni obiektu leśnego [...] do powierzchni kompleksów leśnych znajdujących się na terenie Parku. Próby dopasowania nie przyniosły jednak żadnego rezultatu. Pracownikom TPN nie udało się także odnaleźć takiego kompleksu leśnego położonego na terenie Parku, którego powierzchnia byłaby zbliżona, a nawet mogłaby się pokrywać z powierzchnią obiektu leśnego [...].

Jak wynika z akt sprawy i czego skarżący nie kwestionuje - pismem z dnia 15 kwietnia 2020 r. Dyrektor TPN poinformował skarżącego, że Park nie posiada informacji wskazanych w drugim wniosku.

Należy mieć na względzie, że postępowanie toczące się na skutek wniosku o udostępnienie informacji publicznej ma charakter odformalizowany, a jego celem jest sprawne udzielenie wnioskowanej informacji bądź podjęcie innego rozstrzygnięcia uzasadnionego okolicznościami sprawy. Wniosek taki powinien być zatem załatwiony zasadniczo poprzez udzielenie informacji, poinformowanie o braku możliwości jej udostępnienia albo wydanie decyzji odmownej lub decyzji o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Zaznaczenia przy tym wymaga, że załatwienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie musi oznaczać przekazania żądanych informacji lub dokumentów. Zgodnie z art. 4 ust. 3 u.d.i.p., obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej jest bowiem jedynie podmiot będący w posiadaniu takich informacji. Jeśli takich informacji lub dokumentów organ nie posiada, wówczas powinien odpowiedzieć na wniosek, wskazując powody braku możliwości udzielenia żądanych informacji czy dokumentów. Podobnie organ powinien postąpić gdy stwierdzi, że wnioskowana informacja nie ma charakteru informacji publicznej.

Oznacza to, że obowiązkiem Dyrektora TPN było, bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od wpływu kolejno Wniosku I i Wniosku II:

- udostępnienie żądanej informacji (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), bądź

- wydanie decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), bądź

- udzielenie informacji, w przypadkach, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., z wyjaśnieniem przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie (nie dłuższym jednak niż 2 miesiące), w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie, z tym że w sytuacji powiadomienia wnioskodawcy o braku możliwości realizacji jego żądania w sposób lub w formie określonych we wniosku, ze wskazaniem innego sposobu lub formy bezzwłocznego udostępnienia informacji, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.), bądź

- poinformowanie pisemne skarżącego, że Dyrektor TPN nie posiada żądanej informacji.

Wniosek I skarżącego o udostępnienie informacji publicznej został złożony za pośrednictwem wiadomości e-mail dnia 10 września 2019 r.

Dyrektor TPN na wniosek ten odpowiedział pismem z 23 września 2019 r., nadanym Pocztą dnia 24 września 2019 r., a odebranym przez skarżącego 26 września 2019 r., informując skarżącego, że Park nie posiada informacji wskazanych w tym wniosku. Odpowiedź ta została nadana z zachowaniem terminu 14 dni, o którym mowa w przepisach u.d.i.p.

Analogicznie do powyższego rysuje się sytuacja związana z Wnioskiem II o udostępnienie tej samej informacji publicznej, który został złożony za pośrednictwem wiadomości e-mail dnia 2 kwietnia 2020 r.

Dyrektor TPN na wniosek ten odpowiedział pismem z dnia 15 kwietnia 2020 r., to jest z zachowaniem terminu 14 dni, o którym mowa w przepisach u.d.i.p., informując skarżącego, że Park nie posiada informacji wskazanych w drugim wniosku.

W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, sposób działania Dyrektora TPN był zgodny z regułami wynikającymi z przepisów u.d.i.p. Jeszcze raz należy podkreślić, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie - ale mimo zaistnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownych czynności. Wskazać trzeba, że skarżący wniósł dwa tożsame wnioski i otrzymał na każdy z nich - w ustawowym terminie odpowiedź, iż Park nie posiada żądanych wnioskami informacji.

Należy uznać, iż Dyrektor TPN postąpił właściwie, najpierw zlecając pracownikom znalezienie żądanych przez skarżącego informacji, a następnie, wobec braku tych informacji, odpowiadając skarżącemu pismami o niemożliwości udzielenia w.w. informacji z uwagi na ich brak. Powyższe postępowanie Dyrektora TPN było prawidłowym załatwieniem wniosków skarżącego.

Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw, by kwestionować postępowanie i wyjaśnienia Dyrektora TPN zawarte w odpowiedzi na skargę.

Bezczynność podmiotu zobowiązanego do rozpoznania wniosku o informację publiczną ma miejsce wówczas, gdy organ w terminach wskazanych w art. 13 ust. 1 w związku z ust. 2 u.d.i.p. nie komunikuje stronie w żaden sposób, jak zakwalifikował żądanie, jak zamierza w stosunku do niego procedować oraz tego, co strona powinna uzupełnić, wyjaśnić i wskazać, aby nadać wnioskowi prawidłowy bieg, ewentualnie (gdy powziął wątpliwości) nie wzywa strony do określenia rodzaju trybu, w jakim występuje ona o udostępnienie informacji publicznej (por. wyrok WSA w Białymstoku z 19 czerwca 2019 r. sygn. akt II SAB/Bk 33/19).

W rozpoznawanej sprawie powyższego nie można zarzucić Dyrektorowi TPN, bowiem w ustawowym terminie kolejnymi pismami: z dnia 23 września 2019 r. oraz 15 kwietnia 2020 r. informował skarżącego o niemożliwości udostępnienia żądanych informacji z uwagi na brak dysponowania tymi informacjami. Dyrektor TPN w zakresie wniosków skarżącego o udostępnienie informacji publicznej wykazał wystarczającą dbałość, próbując znaleźć żądane przez skarżącego informacje, a następnie udzielając na wnioski skarżącego odpowiedzi o nieposiadaniu tych informacji, czym wypełnił obowiązki wynikające z u.d.i.p.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że Dyrektor TPN nie naruszył wskazanych w skardze przepisów u.d.i.p. i nie pozostawał w bezczynności. Samo niezadowolenie skarżącego z treści udzielonych przez Dyrektora TPN odpowiedzi oraz nieotrzymanie (brak dysponowania informacją przez Park) wnioskowanych informacji nie oznacza zasadności skargi i nie skutkuje jej uwzględnieniem.

Wobec powyższego Sąd, z przyczyn wskazanych w niniejszym uzasadnieniu, orzekł jak w sentencji wyroku oddalając skargę, na podstawie art. 151 P.p.s.a.