Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 296/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2018-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.220 par.3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 2 lipca 2018 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za lipiec i sierpień 2014 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

\U z a s a d n i e n i e

W związku ze skargą wniesioną na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 2 lipca 2018 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za lipiec i sierpień 2014 r. T. M. (dalej określany jako skarżący lub strona), reprezentowany przez pełnomocnika, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 września 2018 r. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 2.000 zł, obliczonego zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). W wezwaniu określono siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu, liczony od dnia otrzymania wezwania, sposób jego uiszczenia jak również zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie.

W związku z tym wezwaniem pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w całości wskazując, że wniosek ten, na stosownym formularzu PPF, zostanie sporządzony i wysłany przez skarżącego w polskim urzędzie konsularnym z uwagi na przebywanie strony poza granicami kraju. Zarządzeniem z dnia 19 września 2018 r. pełnomocnik został wezwany do złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF w terminie 7 dni – pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, na podstawie art. 252 i art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 . – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 (dalej jako "P.p.s.a."). Powyższe zarządzenie doręczono pełnomocnikowi w dniu 4 października 2018 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru wezwania. Pismem nadanym przesyłką poleconą za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 20 września 2018 r. pełnomocnik wniósł o wydłużenie o kolejne 45 dni terminu do przedłożenia wniosku na urzędowym formularzu, ponownie wskazując na pobyt strony poza granicami kraju.

Zarządzeniem z dnia 15 października 2018 r. referendarz sądowy odrzucił wniosek o przedłużenie terminu do złożenia wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu (pkt 1) i pozostawił bez rozpoznania wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, złożony w imieniu skarżącego przez pełnomocnika w dniu 19 września 2018 (data nadania – 14 września 2018 r.). To zarządzenie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 24 października 2018 r. i stało się ono prawomocne. Na skutek powyższego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 listopada 2018 r., doręczonym pełnomocnikowi w dniu 22 listopada 2018 r., wezwano go do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 4 września 2018 r., a więc wzywającego tegoż pełnomocnika do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 2.000 zł. Do dnia 11 grudnia 2018 r. pełnomocnik wpisu nie uiścił, co wynika z ustaleń w oddziale finansowo-budżetowym tut. Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zasadą jest, że do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1"P.p.s.a."). Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 tej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skutek pozostawienia nieopłaconego pisma bez rozpoznania nie powstaje jednak w przypadku, gdy należna opłata nie zostanie uiszczona od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienie postępowania. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a., jeżeli od tych pism pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają one odrzuceniu przez sąd.

Jak wynika z akt sprawy, uruchomione wnioskiem pełnomocnika (który nie został złożony na urzędowym, wymaganym przepisem art. 252 §2 P.p.s.a., formularzu) postępowanie wpadkowe w przedmiocie prawa pomocy zakończyło się prawomocnym zarządzeniem referendarza w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu z dnia 15 października 2018 r., którym odrzucono wniosek o przedłużenie terminu do złożenia wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu (pkt 1) i pozostawiono bez rozpoznania wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zawarty w piśmie datowanym na dzień 13 września 2018 r. Tym samym konieczne stało się wezwanie pełnomocnika do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 4 września 2018 r., wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi. Takie wezwanie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 listopada 2018 r., doręczono pełnomocnikowi w dniu 22 listopada 2018 r. Pomimo upływu, z dniem 29 listopada 2018 r., wyznaczonego tym zarządzeniem siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi, pełnomocnik obowiązku tego nie wykonał.

Tym samym, wobec spełnienia wszystkich warunków formalnych prawidłowego wezwania do uiszczenia należnego od skargi wpisu i wobec bezspornego faktu jego nieuiszczenia w wyznaczonym terminie, skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie wskazanego przepisu postanowił jak w sentencji.