Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 536/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-04-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: ar125 par. 1 pkt. 1, t.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska, , po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. [...] SA z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2008 r. postanawia - zawiesić postępowanie sądowe -


UZASADNIENIE

1. Pismem z dnia 20 stycznia 2010 r. T. [...] S.A. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za

2008 r.

2. Z akt postępowania wynika, że zaskarżona decyzja utrzymała w mocy decyzję organu [...] instancji wydaną której podstawą był m.in. art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych (t. j. Dz. U. z 2006 roku nr 121 poz. 844 ze zm).

W dniu 29 marca 2010 r. wpłynął do Sądu wniosek strony skarżącej o zawieszenie postępowania. We wniosku Skarżąca wyjaśniła, iż rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowania w sprawie ze skargi konstytucyjnej P. [...] S.A. prowadzonego pod sygnaturą SK 21/07, dotyczącej zgodności z Konstytucją RP art. 1a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.) oraz od wyniku postępowania w sprawie pytania prawnego jakie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach skierował do Trybunału Konstytucyjnego (sygn. akt P 33/09) w sprawie zgodności ww. przepisów ustawy z art. 217 w związku z art. 84 i art. 2 Konstytucji RP.

3. Sprawa o sygn. akt. SK 21/0 dotyczy, jak wynika z informacji zamieszczonej na stronie internetowej Trybunału Konstytucyjnego (www.trybunal.gov.pl) zbadania zgodności z Konstytucją:

- art. 1a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych z art. 64 ust, 1 i 3, art. 20, art. 22, art. 45 ust. 1, art. 78 Konstytucji RP;

- art. 4 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 5 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych z art. 64 ust. 1 i 3, art. 64 ust. 1, 2 i 3 w związku z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP;

4. Sprawa zarejestrowana w Trybunale Konstytucyjnym pod sygn. akt P 33/09 jest następstwem skierowania do sądu konstytucyjnego pytanie prawnego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach sygn. akt I SA/GL 110/09. Jak wynika z treści powyższego postanowienia, wątpliwości sądu administracyjnego budzi zgodność m.in. art. 1a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w kontekście możliwości uznania za obiekt budowlany wyrobiska górniczego co pozwolić może na właściwą kwalifikację dla celów podatkowych budowli i urządzeń znajdujących się w podziemnym wyrobisku górniczym.

Wątpliwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wzbudza również ogólność regulacji dotyczących przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości z uwagi na zawarte w art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych definicję pojęcia budowli zgodnie z którą budowlą jest zarówno obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak i urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Sąd zwracający się z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego podkreślił w uzasadnieniu postanowienie, że użycie przez ustawodawcę określenia "przepisy prawa budowlanego" rodzi wątpliwość do jakiej konkretnie regulacji odsyła ustawodawca, uwzględniając, że ustawodawca nie sprecyzował czy chodzi tylko o przepisy ustawy z 7 lipca 1996 roku prawo budowlane czy też o inne regulacje prawne odnoszące się do rozpatrywanego problemu.

5. Analizując zakres przepisów, których zgodność z Konstytucją rozstrzygnięta zostanie przez Trybunał Konstytucyjny zarówno w sprawie SK 21/07 jak i P 33/09 stwierdzić należy, że są to przepisy, które były podstawą wydania decyzji przez organ pierwszej i drugiej instancji.

6. Stosownie do dyspozycji art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie w sprawie jeżeli jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Zgodnie z opinią wyrażaną w doktrynie postępowania sądowoadministracyjnego, "celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie pkt 1 § 1 art. 125 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem (...), jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (...)" (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, Kraków 2005, s. 302).

7. Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane prawomocne orzeczenie sądowe, ostateczna decyzja administracyjna lub rozstrzygnięcie w innych sprawach, stanowi podstawę do wznowienia postępowania, uchylenia decyzji lub innego rozstrzygnięcia na zasadach i w trybie określonych w przepisach właściwych dla danego postępowania (art. 190 ustęp 4 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej). Zgodnie z przepisami art. 240 § 1 pkt 8 ustawy Ordynacja podatkowa, postępowanie zakończone wydaniem ostatecznej decyzji wznawia się, jeżeli decyzja została wydana na podstawie przepisu, o którego niezgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, ustawą lub ratyfikowaną umową międzynarodową orzekł Trybunał Konstytucyjny. Stosownie natomiast do dyspozycji art. 272 ustawy p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą.

8. Jednocześnie wskazać należy, że w sprawach zawisłych przed Trybunałem Konstytucyjny, jako wzorzec kontroli wskazane zostały odmienne przepisy Konstytucji RP (art. . 64 ust, 1 i 3, art. 20, art. 22, art. 45 ust. 1, art. 78 Konstytucji RP w sprawie o sygn. akt SK 21/07 oraz art. 217, 84 i 2 Kostytucji RP w sprawie P 33/09). W tej sytuacji, Sąd podzielił podgląd doktryny przytoczony w punkcie 5 uzasadnienia i postanowił na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesić postępowanie w sprawie do czasu zakończenia postępowań toczących się przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawach o sygn. akt. SK 21/07 oraz P 33/09.