Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 418/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-04-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P. na czynność Starosty [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie opłaty za wydanie karty pojazdu p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 25 lutego 2010 r. G. P. wystąpił do Starosty [...] o zwrot kwoty 425 zł uiszczonej tytułem opłaty za wydanie karty pojazdu marki [...], o nr rejestracyjnym [...], pobranej w dniu 11 sierpnia 2005 r. w trakcie rejestracji tego pojazdu.

Starosta [...] pismem z dnia 8 marca 2010 r., nr [...] odmówił zwrotu żądanej kwoty.

Pismem z dnia 11 marca 2010 r. G. P. wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w związku z powyższą czynnością Starosty [...]. W odpowiedzi na wezwanie, organ pismem z dnia 15 marca 2010 r. (doręczonym wnioskodawcy w dniu 17 marca 2010 r.) podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.

Prawomocnym postanowieniem z dnia 15 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Gl 598/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę G. P. na czynność Starosty [...] z dnia [...]r., nr [...]. z uwagi na niedochowanie ustawowego terminu do jej wniesienia.

Pismem z dnia 19 listopada 2012 r. G. P. ponownie wystąpił

do Starosty [...] z żądaniem zwrotu nienależnie pobranej opłaty

za wydanie karty pojazdu marki [...], o nr rejestracyjnym [...].

Pismem z dnia [...]r. organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w piśmie z dnia [...]r., nr [...]. Wskazał jednocześnie na prawomocne zakończenie postępowania powyższym postanowieniem Sądu z dnia 15 lipca 2010 r.

G. P. pismem z dnia 17 grudnia 2012 r., wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Ustosunkowując się do tego wezwania Starosta Powiatowy pismem z dnia 27 grudnia 2012 r. zwrócił uwagę, że sprawa dotycząca zwrotu opłaty za kartę pojazdu o nr rejestracyjnym [...]została rozstrzygnięta pismem z dnia [...]r., nr [...]oraz postanowieniem Sądu z dnia 15 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Gl 598/10.

Pismem z dnia 28 stycznia 2013 r. G. P. wystąpił,

za pośrednictwem Starosty [...], do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ze skargą na czynność tego organu z dnia

[...]r., nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jednakże w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej Ppsa.

W niniejszej sprawie G. P. kwestionuje prawidłowość odmowy zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu marki [...], o nr rejestracyjnym [...], uiszczonej na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz.U. Nr 137, poz. 1310). Jako przedmiot skargi wskazuje czynność Starosty [...] z dnia [...]r., nr [...].

W pierwszej kolejności należy wskazać na uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt

I OPS 3/07 (ONSAiWSA 2008 r. nr 2, poz. 21) w której Sąd ten rozstrzygnął, że skierowane do organu żądanie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego w oparciu o art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa.

Skuteczne wniesienie takiej skargi uzależnione jest jednak

od wyczerpania na drodze administracyjnej trybu określonego w art. 52 § 3 Ppsa, zgodnie z którym, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do naruszenia prawa. Jednocześnie, w myśl art. 53 § 2 Ppsa, skargę na inne niż decyzja lub postanowienie akty z zakresu administracji publicznej, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Zdaniem Sądu zaskarżona czynność Starosty [...] z dnia

[...]r., nr [...], stanowiąca odpowiedź na wystosowane przez G. P. kolejne żądanie zwrotu nadpłaconej opłaty za wydanie karty pojazdu, zawarte we wniosku z dnia 19 listopada 2012 r., nie mogła być przedmiotem dopuszczalnego i skutecznego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a w konsekwencji przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Skarżący bowiem już pismem z dnia 25 lutego 2010 r. zwracał się do Starosty [...] z wnioskiem o zwrot nadpłaconej opłaty za wydanie karty powołanego na wstępie pojazdu, zaś jego pismo z dnia 19 listopada 2012 r. dotyczy tego samego stanu faktycznego sprawy i zawiera tożsame żądanie. Na skutek wniosku z dnia 25 lutego 2010 r. Starosta [...] czynnością z dnia [...] r., nr [...]odmówił G. P. zwrotu spornej opłaty. Natomiast wnioskodawca w dniu 11 marca 2010 r. skutecznie wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w związku z tą czynnością, po czym odmowę zwrotu opłaty zaskarżył do sądu administracyjnego.

Podkreślić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęty został pogląd, że niedopuszczalne jest traktowanie instytucji wezwania

do usunięcia naruszenia prawa jako czynności, która nie wywołuje żadnych skutków prawnych i wobec tego może być powtarzana wielokrotnie

(por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 1954/08, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Gl 1000/09, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 18 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Op 481/11, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Ke 660/11, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazane w art. 52 § 3 Ppsa wezwanie ograniczone czternastodniowym terminem, nie może być skutecznie wnoszone w dowolnym terminie i przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonej czynności jednokrotnie. Każde następne pismo strony nie posiada już waloru takiego wezwania.

Tym samym to pierwsze wezwanie G. P. z dnia 11 marca 2010 r. stanowiło wyczerpanie na drodze administracyjnej przysługującego skarżącemu środka zaskarżenia i wyznaczało termin, w którym dopuszczalne było zaskarżenie przez niego czynności Starosty Wodzisławskiego w sprawie odmowy niesłusznie pobranej opłaty za wydanie karty pojazdu marki [...],

o nr rejestracyjnym [...]. Skarżący, choć nieskutecznie, skorzystał już z tego uprawnienia, wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 598/10.

Zgłoszenie przez G. P. kolejnego żądania, tożsamego zarówno podmiotowo, jak i przedmiotowo (pismo z dnia [...]r.), skutkowało co prawda ponownym udzieleniem przez organ odpowiedzi (pismo z dnia [...] r.), lecz odnoszącej się do jednej i tej samej sprawy administracyjnej (dotyczącej tego samego podmiotu, identycznego uprawnienia, opartego na tej samej podstawie prawnej). Wystosowane przez G. P. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, zawarte w piśmie z dnia [...]r., nie mogło zatem odnieść zamierzonego skutku, tj. umożliwić skarżącemu wniesienie skargi na odmowną czynność zwrotu spornej opłaty za kartę pojazdu. Nie ma przy tym znaczenia, że skarżący po raz pierwszy skarży czynność z dnia [...]r.

W świetle przedstawionych rozważań za niedopuszczalną uznać należy skargę G. P. wniesioną na czynność Starosty [...] z dnia [...]r., nr [...], co obliguje Sąd do jej odrzucenia, w oparciu o regulację art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa