Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1274/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-05-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatek od środków transportowych
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 9,
journal: Dz.U. 2010 nr 95 poz 613
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity.
article: art. 79 ust. 1.
journal: Dz.U. 1997 nr 98 poz 602
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana (spr.), Sędziowie WSA Wojciech Organiściak, Bożena Suleja, Protokolant Paulina Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2014 r. sprawy ze skargi M. C. i K. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych oddala skargę K. C.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] roku, nr [...] Prezydent Miasta M. określił M. C. i K. C. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych za 2010 rok od samochodu ciężarowego marki Star, model [...], o numerze rejestracyjnym [...] w kwocie [...] zł.

W odwołaniu od tej decyzji podatnicy zakwestionowali istnienie po ich stronie

obowiązku podatkowego w podatku od środków transportowych, stwierdzając iż nie są właścicielami, czy choćby posiadaczami ww. pojazdu.

Decyzją z dnia [...] roku, nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej (t.j. w Dz.U. z 2012 roku, poz, 749), art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. w Dz.U. z 2001 roku, nr 79, poz. 856 z późniejszymi zmianami) oraz § 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 roku w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz.U. nr 198, poz. 1925), nie znajdując podstaw do uwzględnienia odwołania, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy w pierwszej kolejności wskazał, że zgodnie z art. 8 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. w Dz.U. z 2010 roku, nr 95, poz. 613 z późniejszymi zmianami; dalej u.p.o.l.) opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych podlegały w 2010 roku samochody ciężarowe o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony i poniżej 12 ton.

Z kolei zgodnie z art. 9 ust. 4 tej ustawy w przypadku środka transportowego zarejestrowanego (w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym – art. 4a u.p.o.l.) obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został nabyty. Obowiązek ten wygasa z końcem miesiąca, w którym środek transportowy został wyrejestrowany lub wydana została decyzja organu rejestrującego o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu, lub z końcem miesiąca, w którym upłynął czas, na który pojazd powierzono (art. 9 ust. 5 u.p.o.l.).

SKO podniosło, że w świetle powołanych wyżej przepisów obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych ciąży na podatniku tak długo jak pojazd jest na niego zarejestrowany i wygasa dopiero z końcem miesiąca w którym pojazd został na stałe wycofany z ruchu poprzez jego wyrejestrowanie. Zatem dopiero wydanie przez właściwy organ administracji publicznej decyzji o wyrejestrowaniu pojazdu powoduje wygaśnięcie obowiązku podatkowego w podatku od środków transportowych.

W dalszej części uzasadnienia decyzji organ odwoławczy stwierdził, że podatnicy są właścicielami samochodu marki Star [...] o numerze rejestracyjnym [...] (informacja z Centralnej Ewidencji Pojazdów [pismo Ministra Spraw Wewnętrznych z 14 maja 2012 roku, nr [...]], pismo Starosty B. z dnia [...] roku, nr [...]). Wskazał, że nabycie przez podatników ww. pojazdu skutkowało powstaniem obowiązku podatkowego w podatku od środków transportowych. Ponieważ samochód ten nie został wyrejestrowany, obowiązek podatkowy w tym podatku istniał przez cały 2010 rok. Podatnicy nie złożyli jednakże deklaracji podatkowej na podatek od środków transportowych na ten rok podatkowy, a wobec tego organ pierwszej instancji obowiązany był określić im zobowiązanie podatkowe w tym podatku.

Podkreślił także, że okoliczność wskazana przez podatników, iż nie posiadają oni ww. środka transportowego, czy też że pojazd ten może już nieistnieć, w świetle braku decyzji o jego wyrejestrowaniu nie ma znaczenia w sprawie jego opodatkowania. Wskazał, że jeżeli strona w odrębnym postępowaniu nie była w stanie doprowadzić do wyrejestrowania pojazdu, to w postępowaniu podatkowym organ podatkowy jest tą okolicznością związany.

W skardze, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach podatnicy podnieśli, że starosta B. nie wyrejestrował ww. pojazdu, pomimo przekazania mu "oświadczeń świadków i braku użytkowania tego samochodu przez kogokolwiek". Również Sąd Rejonowy w M. I Wydział Cywilny oddalił ich powództwo "o uznanie nie posiadania samochodu i uznanie prawa do jego wyrejestrowania". W konkluzji skargi podatnicy stwierdzili, że organy podatkowe – pomimo przedstawienia przez nich dowodów dotyczących sprzedaży ww. pojazdu – "próbują wyłudzić od nich pieniądze" z tytułu nienależnego podatku od środków transportowych.

Do skargi podatnicy dołączyli kserokopie (nie poświadczone za zgodność z oryginałem) : wyroku Sądu Rejonowego w M. z dnia [...] 2013 roku, sygn. akt [...], wyroku WSA w Gliwicach z dnia 25 kwietnia 2012 roku, sygn. akt II SA/GL 165/12, pisma z dnia [...] 2009 roku skierowanego do Komendy Miejskiej Policji w M., notatek służbowych z dnia 18 i 20 maja 2011 roku, oświadczeń z dnia 27 i 31 maja 2011 roku, umowy kupna ww. samochodu z dnia [...] 1991 roku.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z dnia 28 października 2013 roku, sygn. akt I SA/GL 1274/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę wniesioną przez M. C.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 z późniejszymi zmianami), sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 roku, poz. 270 z późniejszymi zmianami) wynika, że w przypadku gdy Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas – w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części, albo stwierdza ich nieważność bądź też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom podatkowym można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Oceniając stanowisko zajęte w niej przez organ podatkowy drugiej instancji należy w pierwszej kolejności wskazać, że zgodnie z art. 9 ust. 1 u.p.o.l. (w brzmieniu obowiązującym w 2010 roku) obowiązek podatkowy w zakresie podatku od środków transportowych, z zastrzeżeniem ust. 2, ciąży na osobach fizycznych i osobach prawnych będących właścicielami środków transportowych. Jak właścicieli traktuje się również jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, na które środek transportowy jest zarejestrowany, oraz posiadaczy środków transportowych zarejestrowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako powierzone przez zagraniczną osobę fizyczną lub prawną podmiotowi polskiemu.

Jeżeli środek transportowy stanowi współwłasność dwóch lub więcej osób fizycznych lub prawnych, obowiązek podatkowy w zakresie podatku od środków transportowych ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach (ust. 2 art. 9 u.p.o.l.).

Obowiązek podatkowy, o którym mowa w ust. 1 i 2, powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a w przypadku nabycia środka transportowego zarejestrowanego - od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został nabyty.

Zarejestrowanie środka transportowego oznacza jego rejestrację, z wyjątkiem rejestracji czasowej, w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym(ust. 4b art. 9 u.p.o.l.).

Obowiązek podatkowy, o którym mowa w ust. 1 i 2, wygasa z końcem miesiąca, w którym środek transportowy został wyrejestrowany lub wydana została decyzja organu rejestrującego o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu, lub z końcem miesiąca, w którym upłynął czas, na który pojazd powierzono (ust. 5 art. 9 u.p.o.l.).

W przedmiotowej sprawie organy podatkowe wydały zaskarżoną decyzję w wyniku prawidłowo przeprowadzonego postępowania dowodowego, które pozwoliło ustalić fakty i właściwie je ocenić. Organy podatkowe dokonały ich w oparciu o zebrany i w sposób wyczerpujący rozpatrzony materiał dowodowy

Bezspornym jest, iż skarżący w 2010 roku byli właścicielami samochodu ciężarowego marki Star [...] o numerze rejestracyjnym [...], co zostało potwierdzone danymi z Centralnej Ewidencji Pojazdów z dnia [...] roku, nr [...] oraz przez Starostę B. pismem z dnia [...] roku, nr [...]. Bezspornym jest również, iż podatnicy w 2010 roku nie wyrejestrowali ww. pojazdu.

Skoro tak to słusznie określono, iż na skarżących spoczywał obowiązek w podatku od środków transportowych na rok 2010 (stosownie do art. 9 ust. 4 i 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych).

Z brzmienia powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że podatek od środków transportowych jest podatkiem majątkowym, związanym z posiadaniem prawa własności. Istnienie prawa własności, jak i fakt, że pojazd jest zarejestrowany oznacza, że właściciel pojazdu jest obciążony obowiązkiem podatkowym w zakresie podatku od środków transportowych.

Nie budzi także wątpliwości, że w myśl powołanego wyżej przepisu art. 9 ust. 5 u.p.o.l., wygaśnięcie obowiązku podatkowego jest następstwem wyłącznie wyrejestrowania środka transportowego. Wyrejestrowanie pojazdu, zgodnie z art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku – Prawo o ruchu drogowym, następuje na wniosek właściciela w drodze decyzji.

Dla wygaśnięcia obowiązku podatkowego w podatku od środków transportowych w drodze wyrejestrowania istotne jest więc wydanie decyzji o wyrejestrowaniu (por. wyrok WSA w Warszawie z 30 grudnia 2004 r., sygn. akt III SA/Wa 332/04). Zatem dopóki pojazd nie zostanie wyrejestrowany – a taka sytuacja ma miejsce w rozpatrywanej sprawie – obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych ciąży na właścicielu (por. wyrok WSA w Warszawie z 9 grudnia 2004 r., sygn. akt III SA/Wa 442/04, wyrok WSA w Poznaniu z 8 kwietnia 2004 r., sygn. akt I SA/Po 1911/02).

Ponieważ moment wygaśnięcia obowiązku podatkowego został połączony z czynnością wyrejestrowania, zatem żadne inne okoliczności nie mogą skutkować wygaśnięciem obowiązku podatkowego.

W aktach sprawy brak jest dowodu (skarżący takiego dowodu nie przedstawili), który potwierdziłby fakt wyrejestrowania ww. pojazdu przez ich właściciela. Na skarżących zaś spoczywał obowiązek wykazania zaistnienia powyższego faktu.

Dopiero zatem wydanie przez właściwego starostę decyzji o wyrejestrowaniu pojazdu powoduje, iż z końcem miesiąca, w którym dokonano wyrejestrowania pojazdu, następuje wygaśnięcie obowiązku podatkowego. Dopóki właściciel nie złoży wniosku o wyrejestrowanie pojazdu i - w konsekwencji - nie zostanie wydana decyzja o jego wyrejestrowaniu, dopóty ciążyć będzie na nim obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych. Konieczność opłacania podatku od środków transportowych nie jest uzależniona od użytkowania pojazdu ani od jego fizycznego posiadania, obowiązek ten wygasa dopiero z chwilą wyrejestrowania pojazdu. Bez znaczenia będzie miał zatem fakt sprzedaży lub darowizny pojazdu, jego zutylizowania, wywozu pojazdu z kraju, czy też jego kradzieży, dopóki nie zostanie wydana decyzja o wyrejestrowaniu tego pojazdu (por. Komentarz do art. 9 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych [w:] L. Etel, S. Presnarowicz, G. Dudar, Podatki i opłaty lokalne. Podatek rolny. Podatek leśny. Komentarz, ABC, 2008, a także wyrok WSA w Opolu z dnia 10 grudnia 2008 roku, sygn. akt I SA/Op 323/08).

Reasumując powyższe rozważania wskazać zatem należy, że organy podatkowe zasadnie określiły stronie skarżącej, która nie wyrejestrowała samochodu marki "Star [...]", nr. rej. [...], wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych za 2010 rok.

Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności, Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa i działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 roku, poz. 270 z późniejszymi zmianami), orzekł jak w sentencji wyroku.