Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 698/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-08-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono adwokatowi przyznania kosztów pomocy prawnej świadczonej w ramach prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 20
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat A. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej w ramach prawa pomocy w sprawie ze skargi F. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego w sprawie dotyczącej zasiłku okresowego postanawia: odmówić adwokatowi A. K. przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej w ramach prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 4 marca 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła dla strony skarżącej adwokata A. K., któremu strona udzieliła stosownego pełnomocnictwa.

W dniu 2 sierpnia 2010r. do sądu wpłynął wniosek pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wraz z opinią "o braku podstaw do podejmowania jakichkolwiek czynności w sprawie" i dokumentem pełnomocnictwa. Złożony wniosek nie zawierał oświadczenia, iż opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

Referendarz sądowy stwierdził, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat [...] otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów [...] w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych

i udokumentowanych wydatków.

Zasady przyznawania wynagrodzenia adwokatowi reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że wniosek pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nie zawiera oświadczenia, o którym mowa w § 20 cytowanego rozporządzenia. Brak takiego oświadczenia nie jest brakiem formalnym, który może być uzupełniony w trybie art. 49 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z 21 czerwca 2006r., II FSK 862/05, teza nr 4, LEX nr 242945, postanowienie NSA z 25 marca 2009r. II FZ 90/09 niepubl.). Oświadczenie, że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały opłacone w całości lub w części jest niezbędnym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, bowiem stanowi warunek przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Zatem niezłożenie takiego oświadczenia przez profesjonalnego pełnomocnika (będącego adwokatem lub radcą prawnym), wywołuje skutki materialnoprawne polegające na utracie prawa do wynagrodzenia tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej z urzędu.

Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., należało orzec ja na wstępie.

§ 1.