Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 139/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6339 Inne o symbolu podstawowym 633
Hasła tematyczne: Zatrudnienie
Inne
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 185 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 1434/06 odrzucające skargę A. H. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy nadania licencji zawodowej pośrednika pracy postanawia uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Minister Pracy i Polityki Społecznej zaskarżoną decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] wydaną na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 4, art. 93 w zw. z art. 92 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) o odmowie nadania A. H. licencji zawodowej pośrednika pracy. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył pełnomocnik skarżącej - radca prawny, wnosząc o jej uchylenie.

Postanowieniem z dnia 16 listopada 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. H. jako nieopłaconą, na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. H. złożyła skargę kasacyjną, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Pełnomocnik skarżącej zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 239 pkt 1 pkt d ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, polegająca na przyjęciu, iż skarżąca w sprawie ze stosunku pracy jest zobowiązana do uiszczenia kosztów.

Jak podniesiono w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, koszty wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie oparto na art. 239 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który przewiduje brak obowiązku uiszczenia kosztów sądowych stronie skarżącej, która skarży działanie organu w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych. W przedmiotowej sprawie właśnie ta sytuacja przewidziana w katalogu ustawowym ma miejsce. Sprawa bezspornie wynika ze stosunku pracy jaki łączy skarżącą z Wojewódzkim Urzędem Pracy w [...]. Należy zauważyć, iż ubieganie się o nadanie licencji zawodowej pośrednika pracy pozostaje w bezpośrednim związku ze stosunkiem pracy. Bez tego elementu skarżąca nie mogłaby ubiegać się o licencję. Licencja ta nie nadaje pracownikowi żadnych dodatkowych uprawnień. Same uprawnienia pracownika wynikają z zakresu obowiązków, który jest elementem łączącego pracownika z pracodawcą stosunku pracy. Fakt uzyskania licencji zawodowej ma wymiar wyłącznie finansowy w postaci uzyskania dodatku do wynagrodzenia. Licencja jest efektem wykonywania przez pracownika w stosunku pracy odpowiedniego zakresu czynności.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. d ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - nie mają obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych. Należy zgodzić się ze stanowiskiem podniesionym w skardze kasacyjnej, iż sprawa niniejsza, której przedmiotem jest skarga na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...], w przedmiocie odmowy nadania licencji zawodowej pośrednika pracy, należy do spraw z tej kategorii.

W myśl art. 92 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy zadania w pośrednictwie pracy realizują pośrednicy pracy. Warunkiem zostania pośrednikiem pracy jest wykonywanie zadań w pośrednictwie pracy przez okres co najmniej 12 miesięcy w publicznych służbach zatrudnienia (art. 92 ust. 2 pkt 4 ustawy). Jak wynika z regulacji powyższej ustawy licencja pośrednika pracy jest związana ściśle ze stosunkiem pracy łączącym osobę ubiegającą się o taką licencję z instytucją publicznej służby zatrudnienia. W sprawie niniejszej skarżąca ubiegając się o licencję zawodową pośrednika pracy pozostawała w stosunku pracy z Wojewódzkim Urzędem Pracy w [...]. Jednocześnie należy wskazać, iż z regulacji powyższej ustawy wynika, iż licencja pośrednika pracy nie daje uprawnień do wykonywania zawodu pośrednika pracy na co mogłoby wskazywać jej literalne brzmienie jako "licencji". Należy raczej uznać ją jako rodzaj stanowiska (stopień) pracownika urzędu pracy. Możliwość uzyskania licencji pośrednika pracy jest rodzajem awansu pracownika publicznej służby zatrudnienia.

W takiej sytuacji, skoro skarżącej przysługiwało ustawowe zwolnienia od uiszczania kosztów sądowych, zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2006 r. odrzucające jej skargę jako nieopłaconą podlega uchyleniu.

Mając powyższe na uwadze Sąd na zasadzie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił jak w sentencji.