Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 78/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Inne
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: odrzucono wniosek o wymierzenie grzywny
Zobowiązano do wydania aktu
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 4, art. 149
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Jan Zimmermann Sędziowie WSA Małgorzata Brachel -Ziaja WSA Grażyna Firek(spr) Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2008r . sprawy ze skargi P. B. na bezczynność Prokuratora Rejonowego [...] I. zobowiązuje Prokuratora Rejonowego [...] do wydania w terminie 14 dni aktu administracyjnego lub dokonania czynności w zakresie wniosku P. B. złożonego w dniu 14 listopada 2005r., II. zasądza od Prokuratora Rejonowego [...] na rzecz skarżącego P. B. kwotę 197,10 zł ( sto dziewięćdziesiąt siedem złotych dziesięć groszy ) tytułem zwrotu kosztów postępowania . Sygn. akt IISAB/Kr 78/08 POSTANOWIENIE Dnia 24 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Zimmermann WSA Małgorzata Brachel -Ziaja Sędziowie WSA Grażyna Firek (spr) Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2008r . sprawy z wniosku P. B. o nałożenie grzywny na Prokuratora Rejonowego [...] postanawia odrzucić wniosek .


UZASADNIENIE

II SAB 78/08

U Z A S A D N I E N I E

Wnioskiem z dnia [...] listopada 2005 r. /data wpływu 14 listopada 2005 r./ P. B. na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej zwrócił się do Prokuratora Rejonowego [...] o przesłanie na podany adres informacji, w której znajdować się będzie wzór podpisu, kserokopia tego podpisu lub podpis wszystkich zatrudnionych w tamt. prokuraturze funkcjonariuszy publicznych oraz odpis pieczęci służbowej, kserokopia tego odcisku lub jej wzór.

W udzielonej P. B. w dniu [...] listopada 2005 r. pisemnej odpowiedzi Prokurator Rejonowy [...] poinformował, że prokuratura nie prowadzi rejestru wzorów podpisów pracowników - funkcjonariuszy publicznych /prokuratorów i asesorów/, stąd niemożliwym jest udostępnienie takich wzorów. Nadto Prokurator Rejonowy poinformował, że tamt. Prokuratura używa pieczęci urzędowej stosownie do uregulowań wynikających z treści rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 11 kwietnia 1992 r. - Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek prokuratury /Dz.U.Nr 38 poz.163 z 1992 r. z późn.zm./, ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o godle, barwach i hymnie Rzeczpospolitej oraz pieczęciach państwowych /Dz.U.Nr 7 poz.18 z późn.zm./ oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 1955 r. w sprawie tablic i pieczęci urzędowych /Dz.U.Nr 47 poz. 316 z późn.zm./, które określają wzór pieczęci, jej wymiar, sposób zamawiania oraz podmioty uprawnione do ich sporządzania.

W piśmie z dnia 15 grudnia 2005 r. /data wpływu 16 grudnia 2005 r./ skierowanym do Prokuratora Okręgowego w [...] P. B. wystąpił z zażaleniem na bezczynność Prokuratora Rejonowego [...] w zakresie udzielenia mu informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia [...] listopada 2005 r., zarzucając, iż informacja publiczna winna być udostępniona niezwłocznie, jednak w terminie nie dłuższym niż 14 dni, tymczasem mimo upływu miesiąca od złożenia wniosku nie uzyskał określonej prawem odpowiedzi, ani też wnioskowanej informacji publicznej. Żalący się wskazał, iż otrzymane w sprawie pismo nie zawierało w swojej treści informacji publicznej, ani też decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej lub powiadomienia pisemnego, iż podmiot mający obowiązek udzielenia informacji publicznej nie może zrealizować wniosku władanej formie /ze względów technicznych a nie lenistwa/ oraz wskazania innej formy. Żalący się wskazał również, że informacja o jaką wnosił /pieczęć i podpis np.prokuratora/ stanowi informację publiczną, ponieważ zarówno pieczęć jak i podpis prokuratora widnieją na dokumentach urzędowych, które w całości są taką informacją i dlatego brak prowadzenia rejestru wzorów podpisów pracowników lub wzoru pieczęci nie może być powodem nie udostępnienia jego docisku lub kserokopii takiego docisku lub podpisu.

W piśmie z dnia [...] grudnia 2005 r. /data wpływu 21 grudnia 2005 r./ skierowanym do Prokuratora Rejonowego [...] P. B. zarzucając, iż pismo z dnia 21 listopada 2005 r. nie odpowiada obowiązującemu w Polsce stanowi prawnemu, wniósł o usuniecie naruszenia prawa polegającego na braku przesłania na jego adres informacji zawierającej wzór podpisu, kserokopie tego podpisu lub podpis wszystkich zatrudnionych w tamt. Prokuraturze funkcjonariuszy publicznych oraz opis pieczęci służbowej, kserokopię tego odcisku lub jej wzór, braku wydania decyzji administracyjnej o odmowie udzielenia informacji jak we wniosku z dnia [...] listopada 2005 r. oraz braku pisemnego powiadomienia, iż podmiot mający obowiązek udzielić informacje publiczną nie może zrealizować wniosku w żądanej formie /ze względów technicznych a nie lenistwa/ i wskazania innej. W piśmie tym P. B. ponownie wskazał, że informacja o jaką wnosił /pieczęć i podpis np.prokuratora/ stanowi informację publiczną , ponieważ zarówno pieczęć jak i podpis prokuratora widnieją na dokumentach urzędowych, które w całości są taką informacją i dlatego brak prowadzenia rejestru wzorów podpisów pracowników lub wzoru pieczęci nie może być powodem nie udostępnienia jego docisku lub kserokopii takiego docisku lub podpisu. Wskazał również, że prawdą jest , iż odpowiednie przepisy regulują sprawę używania i wykonania pieczęci, a także składania podpisu pod dokumentami ; jednak nie oznacza to, iż w tamt. prokuraturze przepisy te są stosowane. Jednocześnie wyjaśnił, choć jego zdaniem wynika to wprost ze złożonego wniosku, iż pod pojęciem wzór pieczęci służbowej rozumiał wzór konkretnej pieczęci każdego funkcjonariusza /pieczęci imiennej/ , a nie chodziło o pieczęć urzędową prokuratury, nie pytał także o podstawę prawną i zasady wydawania pieczęci.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie P. B. zarzucił Prokuratorowi Rejonowemu [...] bezczynność w załatwieniu wniosku złożonego w dniu 14 listopada 2005 r. polegającą na braku przesłania na jego adres informacji zawierającej wzór podpisu, kserokopie tego podpisu lub podpis wszystkich zatrudnionych w tamt. prokuraturze funkcjonariuszy publicznych oraz opis pieczęci służbowej, kserokopię tego odcisku lub jej wzór, braku wydania decyzji administracyjnej o odmowie udzielenia informacji o jakiej we wniosku, braku pisemnego powiadomienia, iż podmiot mający obowiązek udzielić informacje publiczną nie może zrealizować wniosku w żądanej formie /ze względów technicznych a nie lenistwa/ i wskazania innej. Skarżący zarzucił także, że pismo z dnia 21 listopada 2005 r. /[...]/ nie odpowiada obowiązującemu w Polsce prawu.

Powołując się na powyższe zarzuty skarżący wniósł o : stwierdzenie naruszenia prawa przez Prokuratora Rejonowego [...] i nakazanie mu zgodnego z prawem rozpatrzenia wniosku o udostępnienie wnioskowanej informacji publicznej w terminie 3 dni, stwierdzenie, iż informacja o jakiej we wniosku stanowi informację publiczną oraz o zasadzenie od Prokuratora kosztów postępowania.

W jej uzasadnieniu skarżący wskazał, że reakcja podmiotu zobowiązanego na wniosek o udzielenie informacji publicznej winna nastąpić niezwłocznie, jednak w terminie nie dłuższym niż 14 dni , że informacja publiczna jest udostępniana w formie i w sposób zgodny z wnioskiem /art.14 ust.1 ustawy/ chyba, że organ nie ma możliwości technicznych , ale w takim wypadku zobowiązany jest do poinformowania wnioskodawcy o innym sposobie informacji publicznej. Wskazał także, iż organ może odmówić udostępnienia informacji publicznej tylko w wypadku określonym ustawą i winien tego dokonać w formie decyzji administracyjnej oraz , że o czynnościach tych w podanym terminie winien być powiadomiony wnioskujący, podobnie w przypadku , jeśli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w art. 13 ust.1 ustawy podmiot zobowiązany jest do powiadamiania w tym terminie o powodach zwłoki oraz o nowym terminie udostępnienia informacji publicznej, a tymczasem w nin. sprawie pomimo upływu 3 miesięcy od złożenia wniosku nie uzyskał określonej prawem odpowiedzi , ani też wnioskowanej informacji publicznej.

Skarżący podkreślił, że informacja o jaką wnosił /pieczęć i podpis np. prokuratora/ stanowi informację publiczną, ponieważ zarówno pieczęć jak i podpis prokuratora widnieją na dokumentach urzędowych, które w całości są taką informacją i dlatego brak prowadzenia rejestru wzorów podpisów pracowników lub wzoru pieczęci nie może być powodem nie udostępnienia jego docisku lub kserokopii takiego docisku lub podpisu. Jednocześnie wskazał, że już w piśmie wnioskującym o usuniecie naruszenia prawa wyjaśnił, choć jego zdaniem wynika to wprost ze złożonego wniosku , iż pod pojęciem wzór pieczęci służbowej rozumiał wzór konkretnej pieczęci każdego funkcjonariusza /pieczęci imiennej/, a nie chodziło o pieczęć urzędową prokuratury , nie pytał także o podstawę prawną i zasady wydawania pieczęci.

W odpowiedzi na skargę Prokurator Rejonowy [...] wniósł o jej oddalenie, wskazując, że uznał, iż informacje o które skarżący wystąpił w swoim wniosku nie stanowią informacji publicznej, skutkiem czego za wystarczające uznał udzielenie odpowiedzi w formie czynności materialno - technicznej w postaci pisma z dnia 21 listopada 2005 r., którego odbiór skarżący potwierdził w dniu 7 grudnia 2005 r. W tej sytuacji , zd. organu, zarzut skarżącego o braku reakcji na jego wniosek o udzielenie informacji publicznej jest bezzasadny.

Prokurator Rejonowy wskazał także, iż załatwiając wniosek skarżącego w formie czynności materialno - technicznej, a nie decyzji oparł się na stanowisku wyrażonym w uzasadnieniu orzeczenia WSA z dnia 27 maja 2004 r. sygn. II SAB/Op1/04 /ONSA i WSA 2005/2/23/, gdzie stwierdzono, iż brak charakteru informacji publicznej powoduje brak podstaw do wydania decyzji w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Prokurator Rejonowy stwierdził, że wprawdzie pismo z dnia 21 listopada 2005 r. nie zawiera bezpośrednio informacji o nienależeniu żądanej informacji do zakresu przedmiotowej ustawy , to jednak z jego treści wynika, ze takie właśnie było jego stanowisko, odsyłające wnioskodawcę do odpowiednich regulacji prawnych.

Na rozprawie w dniu 24 października 2008 r. skarżący P. B. w całości podtrzymał pisemną skargę, wniósł o zasądzenie kosztów postępowania, a w tym zwrotu poniesionego wpisu oraz kosztów dojazdu i korespondencji w wysokości 97,10 zł , na która składa się kwota 6 zł z tytułu korespondencji , a pozostała kwota to koszty przejazdów i kserokopii składanych pism. Skarżący domagał się również nałożenia na Prokuratora Rejonowego [...] grzywny z tego powodu , ze nie przekazał do WSA w Krakowie oryginalnej skargi wniesionej w nin. sprawie. Skarżący podniósł, że dokument znajdujący się w aktach nin. sprawy, a pełniący rolę skargi nie został przez niego podpisany i jest tylko odbitką kserograficzną sporządzoną z innej odbitki kserograficznej, na której było potwierdzenie zgodności z oryginałem pisma nie będącego skargą i nie będącego przez skarżącego podpisanym. Na dowód, że w aktach sprawy brak jest oryginału skargi skarżący okazał pismo Prokuratora Rejonowego [...] z dnia [...] marca 2006 r. informujące, ze jego pismo z dnia [...] lutego 2006 r. czyli jak wskazał skarżący oryginał skargi w nin. sprawie, włączono do akt [...] i pozostawiono bez dalszego biegu.

Pełnomocnik Prokuratora Rejonowego podtrzymał stanowisko zawarte w odpowiedzi na skargę oraz podkreślił, że sprawa nałożenia grzywny na Prokuratora Rejonowego w nin. sprawie została rozstrzygnięta w dniu 29 listopada 2006 r. sygn. II SO/Kr 14/06.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszym rzędzie - wobec zarzutu skarżącego P. B. dotyczącego nie przekazania skargi - należało rozważyć czy w nin. sprawie jest skarga, która ma stanowić przedmiot merytorycznego rozpoznania. W aktach sprawy na k. 3 znajduje się kserokopia skargi z dnia 10 lutego 2006 r. z potwierdzeniem jej wpływu do Prokuratury Rejonowej [...] w dniu [...] lutego 2006 r. Na kserokopii tej znajduje się też odcisk oryginalnej pieczęci tut. Sądu oraz pieczęci o treści "ZA ZGODNOŚĆ Kierownik Sekretariatu" wraz z parafą. Równocześnie z uzasadnienia prawomocnego postanowienia tut. Sądu z dnia 29 listopada 2006 r. sygn. akt II SO/Kr 14/06 o odmowie wymierzenia grzywny Prokuratorowi Rejonowemu [...], że oryginał skargi z dnia [...] lutego 2006 r., która faktycznie wpłynęła do tamt. Prokuratury w dniu 14 lutego 2005 r. zaginął i przy odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Prokurator Rejonowy przekazał odpis przedmiotowej skargi. Odpis tej skargi znajduje się na k 4 akt sprawy o sygn. akt II SO/Kr 14/06 i zawiera całą treść oryginału skargi oraz opatrzony jest własnoręcznym podpisem skarżącego. Porównanie treści tego odpisu ze znajdującą się na k. 3 akt nin. sprawy kserokopią pozwala stwierdzić, że stanowi ona poświadczoną przez Kierownika Sekretariatu kopię przekazanego przez Prokuratora Rejonowego odpisu skargi z dnia [...] lutego 2006 r., której oryginał zaginął. Uznając, że skarga w dniu 14 lutego 2006 r. przez skarżącego P. B. została złożona i jakkolwiek jej oryginał zaginął , co spowodowało , że niemożliwym stało się jego przekazanie to Sądowi został przedstawiony przez Prokuratora Rejonowego odpis tego oryginału z własnoręcznym podpisem skarżącego, nie budzący wątpliwości co do treści i zakresu oryginału skargi. W tej sytuacji Sąd uznał, że ma możliwość merytorycznego rozpoznania sprawy.

Okolicznością bezsporną w nin. sprawie było, że skarżący wnioskiem z dnia 10 listopada 2005 r. /data wpływu 14 listopada 2005 r./ powołując się na ustawę o dostępie do informacji publicznej zwrócił się do Prokuratora Rejonowego [...] o przesłanie na podany adres informacji, w której znajdować się będzie wzór podpisu, kserokopia tego podpisu lub podpis wszystkich zatrudnionych w tamt. prokuraturze funkcjonariuszy publicznych oraz odpis pieczęci służbowej , kserokopia tego odcisku lub jej wzór, a Prokurator Rejonowy w udzielonej w dniu [...] listopada 2005 r. pisemnej odpowiedzi poinformował, że prokuratura nie prowadzi rejestru wzorów podpisów pracowników - funkcjonariuszy publicznych /prokuratorów i asesorów/, stąd niemożliwym jest udostępnienie takich wzorów oraz poinformował, że tamt. Prokuratura używa pieczęci urzędowej stosownie do uregulowań wynikających z treści rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 11 kwietnia 1992 r. - Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek prokuratury /Dz.U. Nr 38 poz.163 z 1992 r. z późn.zm./, ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o godle, barwach i hymnie Rzeczpospolitej oraz pieczęciach państwowych /Dz.U.Nr 7 poz.18 z późn.zm./ oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 1955 r. w sprawie tablic i pieczęci urzędowych /Dz.U.Nr 47 poz.316 z późn.zm.//, które określają wzór pieczęci, jej wymiar, sposób zamawiania oraz podmioty uprawnione do ich sporządzania.

W pierwszym rzędzie należało zatem rozważyć czy informacje o udzielenie których wystąpił skarżący stanowią informację publiczną.

Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). W ich świetle informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Ponieważ sformułowania te nie są jednoznaczne, należy przy ich wykładni kierować się art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z którym prawo do informacji jest publicznym prawem obywatela, realizowanym na zasadach skonkretyzowanych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Należy zatem uznać, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne, w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacja publiczna odnosi się więc do sfery faktów.

Zgodnie z art. 4 ust. 3 przedmiotowej ustawy, podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, obowiązane są do udostępnienia informacji publicznej będącej w ich posiadaniu. Podmiotami zobowiązanymi do udostępniania informacji publicznych są zatem szeroko pojęte władze publiczne, a także podmioty dysponujące majątkiem publicznym oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne.

Nie ulega wątpliwości, że organy prokuratury mieszczą się w zakresie podmiotowym stosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej i jako organy władzy publicznej zobowiązane są do udostępniania posiadanych informacji, mających charakter informacji publicznych. Charakter informacji o udzielenie której wystąpił skarżący tj. pieczęcie i podpisy wszystkich zatrudnionych w Prokuraturze Rejonowej [...] funkcjonariuszy publicznych zd. Sądu w pełni odpowiada przedstawionej wyżej definicji informacji publicznej. Widnieją one przecież na dokumentach urzędowych, które w całości są taką informacją.

Tak więc, Prokurator Rejonowy [...] w oparciu o przedmiotową ustawę - ustawę o dostępie do informacji publicznej winien był załatwić wniosek skarżącego.

Ustawa o dostępie do informacji publicznej precyzyjnie określa obowiązki organu, do którego został złożony wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Reguluje zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy stosowania ustawy, procedurę, tryb i formę udostępniania żądanych informacji. Wymienia i precyzuje formy załatwienia (zakończenia) sprawy, określając katalog możliwych rozstrzygnięć zakończenia postępowania w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.

A mianowicie organ, do którego wniesiono wniosek (art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej), winien alternatywnie: udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 ustawy), odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 ustawy), umorzyć postępowanie (art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy).

Skoro w rozpatrywanej sprawie organ nie udostępnił informacji w formie czynności materialno-technicznej, należało rozważyć zaistnienie przesłanek do zakończenia sprawy w formie przewidzianej w ustawie o dostępie do informacji publicznej, tj. poprzez: wydanie decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej (art. 16 ust. 1 ustawy) albo umorzenie postępowania (art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy).

Zgodnie z treścią art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (decyzją - art. 16 ust. 1 ustawy).

Stosownie zaś do treści art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji następuje w drodze decyzji, w terminie określonym w art. 13 ust. 1 ustawy (a nie w formie pisma informacyjnego).

Odnosząc powyższe na grunt nin. sprawy Sąd uznał za słuszny zarzut skarżącego, iż Prokurator Rejonowy [...] nie udzielając prawem przewidzianej odpowiedzi, ani też wnioskowanej informacji publicznej pozostaje w bezczynności. Istotnie bowiem pismo z dnia 21 listopada 2005 r. skierowane do skarżącego nie jest rozstrzygnięciem przewidzianym w katalogu rozstrzygnięć wymienionych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Należało bowiem w oparciu o przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, zgodnie z przewidzianym w tej ustawie katalogiem rozstrzygnięć, albo udostępnić żądaną informację, albo odmówić jej udostępnienia (decyzją) lub umorzyć postępowanie w sprawie.

Odmienna wykładnia cyt ustawy, co w szeregu orzeczeniach podkreślały sądy administracyjne i co Sąd w składzie rozpoznającym nin. sprawę w pełni podzielił , w sytuacji, gdy żądana informacja stanowi informację publiczną i organ, niezgodnie z katalogiem rozstrzygnięć, odmawia jej udostępnienia w formie pisma informacyjnego, zamyka stronie drogę zaskarżenia, albowiem pismo takie nie stanowi decyzji ani stosownego aktu, o którym mowa w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a to z kolei prowadzi do ograniczenia praw wnioskodawcy, zawężając możliwość zaskarżenia pisma informacyjnego o odmowie jedynie do skargi na bezczynność.

Pogląd taki znajduje potwierdzenie m. in. w postanowieniu NSA z 24 stycznia 2006 r., sygn. akt I OSK 928/05 (LEX nr 167166).

Mając na uwadze przytoczone wyżej okoliczności Sąd orzekł jak w pkt I sentencji wyroku na zasadzie art. 149 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Stosownie do treści art. 200 cyt. ustawy w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, zaś zgodnie z treścią art. 205 § 1 ustawy do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdu i równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata lub radcy prawnego.

Mając na uwadze przytoczone wyżej zasady Sąd zasądził w pkt II sentencji wyroku na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw w kwocie 197,10 zł , na którą złożyły się : 100,00 zł z tyt. wpisu od skargi oraz 97,10 zł z tytułu kosztów przejazdu skarżącego do sądu i koszty kserokopii składanych pism procesowych.

II SAB/Kr 78/08

U Z A S A D N I E N I E

Na rozprawie w dniu 24 października 2008 r. skarżący P. B. wniósł o nałożenie na Prokuratora Rejonowego [...] grzywny, z tego powodu, ze nie przekazał sądowi oryginalnej skargi wniesionej przez skarżącego do tamt. Prokuratury w dniu 14 lutego 2006 r.

Pełnomocnik Prokuratora Rejonowego [...] zarzucił, że sprawa nałożenia grzywny za nie przekazanie przedmiotowej skargi została rozstrzygnięta w sprawie o sygn. akt II SO/Kr 14/06 w dniu 29 listopada 2006 r.

Postanowieniem z dnia 29 listopada 2006 r. sygn. akt II SO/Kr 14/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu wniosku P. B. odmówił wymierzenia grzywny Prokuratorowi Rejonowemu [...], a postanowienie to jest prawomocne od dnia 20 grudnia 2007 r. / k. 27 akt II SO/Kr 14/06/.

Mając zatem na uwadze, że wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny Prokuratorowi Rejonowemu [...] został już prawomocnie osądzony na zasadzie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U.Nr 153 poz.1270 ze zm./ ponowny wniosek skarżącego w tej samej sprawie , pomiędzy tymi samymi stronami Sąd odrzucił.