Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 593/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-04-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art 246 § 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Michał Majcher po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Koła Łowieckiego [...]" w K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Koła Łowieckiego [...] w K. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia warunków zabudowy postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

W dniu 16 stycznia 2018 r. Koło Łowieckie [...]" w K. wniosło do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wykorzystanie stanu istniejącego, na potrzeby koła łowieckiego.

W dniu 6 marca 2018 r. skarżące Koło wniosło, na urzędowym formularzu, o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata i zwolnienie z kosztów sądowych.

We wniosku Koło podało, że jego fundusze własne wynoszą 376918,28 zł (pkt 6 formularza), osiągnęło za ubiegły rok zysk w wysokości 80042,25 zł (pkt 8 formularza), w rubryce 9.3 stan konta Koło wskazało kwotę 64961,94 zł, zaś stan kasy na dzień 31 stycznia 2018 r. wskazało na kwotę 2791,70 zł.

Do wniosku Koło dołączyło zaświadczenia Zarządu Okręgowego PZŁ w K.. Że zostało zarejestrowane w rejestrze kół łowieckich, sprawozdanie finansowe sporządzone na dzień 31 marca 2017 r., rachunek zysków i strat.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 246 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – dalej zwanej Ppsa) osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.

Na wstępie należy wskazać, że koło łowieckie, posiada osobowość prawną i ponosi odpowiedzialność za swoje zobowiązania (art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie). W myśl art. 32 ust. 3 ustawy Prawo łowieckie, Skarżący działa na podstawie tej ustawy oraz statutu uchwalonego przez Krajowy Zjazd Delegatów Polskiego Związku Łowieckiego. Jak zaś wynika z postanowień Statutu Polskiego Związku Łowieckiego stanowiącego załącznik do uchwały XXI Krajowego Zjazdu Delegatów Polskiego Związku Łowieckiego z dnia 2 lipca 2005 r. w sprawie uchwalenia Statutu Polskiego Związku Łowieckiego, koło może tworzyć fundusze oraz nabywać i zbywać składniki majątkowe (§ 73), a na majątek koła składają się (§ 74 ust. 1) majątek trwały, wartości niematerialne i prawne; majątek obrotowy; środki pieniężne, należności i roszczenia; dochody z wpisowego, składek członkowskich i innych opłat uchwalonych przez walne zgromadzenie, dotacje i darowizny, dobrowolne świadczenia osób fizycznych i prawnych oraz z imprez organizowanych przez koło, wpływy z gospodarki łowieckiej, dochody z prowadzonej działalności gospodarczej i rolniczej.

Z podanych we wniosku o przyznanie prawa pomocy informacji wynika, że jego fundusze własne wynoszą 376918,28 zł, osiągnęło za ubiegły rok zysk w wysokości 80042,25 zł, stan konta Koło wynosi 64961,94 zł, zaś stan kasy na dzień 31 stycznia 2018 r. wynosi 2791,70 zł. Z nadesłanego sprawozdania finansowego na dzień 31 marca 2017 r. (czyli za rok gospodarczy w kole - § 74 ust. 7 statutu) wynika, że aktywa trwałe na koniec roku wyniosły 287118,49 zł, aktywa obrotowa wyniosły 90159,75 zł, środki pieniężne w kasie wynosiły 13092,75 zł, zaś środki pieniężne w banku wynosiły 76809 zł, zaś zysk netto wyniósł 80042,25 zł.

Z powyższych zestawień wynika, że Koło prowadzi działalność przynoszącą wymierne zyski, posiada również zgromadzone na koncie jak i w kasie dość znaczne środki finansowe (ponad 67700 zł – według oświadczenia w formularzu). Nadmienić przy tym należy, że wraz z wniesieniem skargi Koło uiściło wpis sądowy w kwocie 100 zł.

W ocenie Referendarza złożone dokumenty i dane zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy były wystarczające do oceny sytuacji majątkowej Skarżącego i jego możliwości płatniczych.

Wobec tego stwierdzić należało, że majątek Wnioskodawcy pozwala na pokrycie kosztów postępowania sądowego na które składać się będą wpis sądowy (już opłacony) oraz ewentualna opłata kancelaryjna za sporządzenie wyroku (100 zł). Zgromadzony majątek oraz posiadane zasoby pieniężne pozwalają również na pokrycie wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru.

Skarżący nie spełnia zatem przesłanek do przyznania mu prawa pomocy bowiem, ma środki na poniesienie kosztów postępowania.

Jedyną przesłanką do uwzględnienia wniosku osoby prawnej w całości jest brak środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 1 Ppsa). Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest formą jej finansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się jedynie do przypadków, w których strona nie posiada rzeczywiście środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym i wykaże to w sposób przekonywający.

Okoliczności podniesione w skardze, że Skarżący czuje się pokrzywdzony decyzją odmowną, a ciągłe odwoływanie się naraża go na dodatkowe koszty, nie mogą stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku o prawo pomocy.

Dlatego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 246 § 2 pkt 1 orzeczono jak w sentencji.