Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1362/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 276
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. H. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2014r. sygn. akt VI SA/Wa 1615/14 odrzucającym skargę P. H. na rozstrzygnięcie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie zgłoszonych nieprawidłowości w procedurze rejestracji do dobrowolnego ubezpieczenia zdrowotnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2014r. sygn. akt VI SA/Wa 1615/14.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 października 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 1615/14 odrzucił skargę P. H. (dalej też jako skarżący) na rozstrzygnięcie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie zgłoszonych nieprawidłowości w procedurze rejestracji do dobrowolnego ubezpieczenia zdrowotnego.

Następnie skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ww. postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2014 r.

Zarządzeniem Sędziego referenta z dnia 24 lipca 2015 roku wezwano skarżącego, na podstawie art. 279 w zw. z art. 276 i art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej też jako p.p.s.a.), do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1615/14 – pod rygorem jej odrzucenia – poprzez wskazanie:

a/ podstawy prawnej wznowienia postępowania wraz z uzasadnieniem,

b/ terminu (poprzez wskazanie konkretnej daty), w którym skarżący dowiedział się o zdarzeniach stanowiących podstawę wniesienia skargi o wznowienie postępowania,

c/ zakresu żądania.

Skarżącego pouczono zarazem o treści art. 271, 272, 273, 274, 277 i 279 p.p.s.a.

Przedmiotowe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 4 września 2015 roku, przy czym do chwili obecnej nie udzielił on na nie odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Instytucja wznowienia postępowania uregulowana jest w przepisach art. 270 – 285 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepisy te wskazują przypadki, w których można żądać wznowienia postępowania sądowego. Są to tzw. podstawy wznowienia, które muszą być wskazane w skardze o wznowienie postępowania.

Skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom formalnym stawianym pismom strony (art. 46 p.p.s.a.), a ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia (art. 279 p.p.s.a.).

Podanie podstawy wznowienia powinno zawierać powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271-274 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie, natomiast uzasadnienie podstaw wznowienia powinno zawierać w szczególności powołanie okoliczności powodujących istnienie wskazanej podstawy wznowienia.

Skarżący został prawidłowo zobowiązany do wskazania podstawy prawnej wznowienia w kontekście przepisów art. 271- 274 p.p.s.a. – pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postepowania. Nie udzielił on jednakże odpowiedzi na zobowiązanie Sądu w wyznaczonym terminie.

W konsekwencji ze skargi o wznowienie postępowania sądowego nie wynika, na jakiej podstawie skarżący żąda wznowienia postępowania sądowego.

Skarżący został nadto wezwany do wskazania zakresu żądania, będąc poinformowanym, że zgodnie z art. 279 p.p.s.a. skarga o wznowienie winna zawierać żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Powyższego braku skargi również nie usunął.

Ponadto zgodnie z art. 277 p.p.s.a., skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą wznowienia jest pozbawienie strony możliwości działania lub braku należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.

W razie wątpliwości, co do zachowania terminu do wniesienia skargi o wznowienie postepowania, Sąd może wezwać zgłaszającego skargę do uprawdopodobnienia tych okoliczności (art. 280 § 2 p.p.s.a.). Taka sytuacja zachodziła w rozpoznawanej sprawie.

Skarżący, pomimo wezwania Sądu, nie wskazał terminu, w którym dowiedział się o zdarzeniach stanowiących podstawę wniesienia skargi o wznowienie postępowania.

Na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.

Ponadto zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Sąd zatem odrzuci skargę, gdy brak jest któregokolwiek z powyższych wymagań oraz gdy w wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełni braków skargi.

Z sytuacją taką mamy do czynienia w niniejszej sprawie, albowiem skarga P. H. o wznowienie postepowania sądowego nie spełnia wymagań wskazanych w art. 279 p.p.s.a oraz skarżący nie odpowiedział na wezwanie sądu do uzupełnienia braków skargi.

Wobec powyższego, należało odrzucić skargę w myśl art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 oraz 280 § 1 p.p.s.a.