Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2377/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Główny Geodeta Kraju
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 3 § 2, art 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art 46d, 46e, 46n, 46 p, 46j, 46k
journal: Dz.U. 2015 poz 520
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 28 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka, po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na Głównego Geodetę Kraju w przedmiocie odmowy wyznaczenia innego rzecznika dyscyplinarnego i innej komisji dyscyplinarnej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący – R. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na Głównego Geodetę Kraju w przedmiocie odmowy wyznaczenia innego rzecznika dyscyplinarnego i innej komisji dyscyplinarnej.

W uzasadnieniu skarżący wyjaśnił, że na podstawie art. 24 i art. 25 k.p.a. oraz art. 46k ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wystąpił o wyznaczenie innego rzecznika dyscyplinarnego w dziedzinie geodezji i kartografii oraz inne wojewódzkiej komisji dyscyplinarnej w związku z brakiem gwarancji bezstronności.

W odpowiedzi na skargę Główny Geodeta Kraju uznał skargę za nieuzasadnioną, gdyż przepisy k.p.a. nie mają w tym wypadku zastosowania, a między rzecznikiem dyscyplinarnym a wojewódzkim inspektorem nadzoru geodezyjnego i kartograficznego nie występuje żadne powiązanie służbowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skargę, jako niedopuszczalną, należało odrzucić, gdyż nie podlega kognicji sądów administracyjnych.

Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu.

Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r. poz. 1647) – dalej zwanej "P.u.s.a." zgodnie z którym sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.

Do właściwości rzeczowej sądów administracyjnych, zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej zwanej "P.p.s.a.", należy orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Przedmiotem rozpoznawanej skargi jest odmowa wyznaczenia innego rzecznika dyscyplinarnego w dziedzinie geodezji i kartografii oraz innej komisji dyscyplinarnej przez Głównego Geodetę Kraju.

Odpowiedzialność dyscyplinarną osób wykonujących samodzielne funkcje w dziedzinie geodezji i kartografii regulują przepisy rozdziału 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r., poz. 520 ze zm.) – dalej zwanej "P.g.k.". Zgodnie z art. 46d ust. 1 P.g.k. rzecznika dyscyplinarnego powołuje i odwołuje wojewoda na wniosek inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego. Do jego zadań należy w szczególności: 1) prowadzenie postępowania wyjaśniającego; 2) składanie wniosków o ukaranie i 3) udział w postępowaniu dyscyplinarnym w charakterze strony (art. 46e P.g.k.). W sprawach dyscyplinarnych w I instancji orzekają wojewódzkie komisje dyscyplinarne, w II instancji - Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna. Od orzeczenia wojewódzkiej komisji dyscyplinarnej służy odwołanie do Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej (art. 46n P.g.k.). Natomiast od orzeczeń Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej służy odwołanie do sądu apelacyjnego – sądu pracy i ubezpieczeń społecznych (art. 46p P.g.k.). Należy podkreślić, że stosownie do art. 46j ust. 2 P.g.k., członkowie komisji dyscyplinarnych w zakresie orzekania są niezawiśli. Podkreślenia również wymaga, że zgodnie z art. 46w P.g.k. do postępowań przed komisjami dyscyplinarnymi w sprawach odpowiedzialności dyscyplinarnej, w zakresie nieuregulowanym w ww. ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555 ze zm.), nie stosuje się jednakże przepisów o oskarżycielu prywatnym, powodzie cywilnym, przedstawicielu społecznym, o postępowaniu przygotowawczym oraz środkach przymusu, z wyjątkiem przepisów o karze pieniężnej. Kodeks postępowania karnego kwestie wyłączenia sędziego reguluje w art. od 40 do 43. Przepisy te w myśl art. 46w. P.g.k. znajdują odpowiednie zastosowanie w postępowaniu przed komisjami dyscyplinarnymi w sprawach odpowiedzialności dyscyplinarnej.

Z powyższego wynika, że wskazane wyżej organy nie są organami administracji publicznej w rozumieniu przepisu art. 1 k.p.a., a rozpoznawana przez nie sprawa nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej. Jest ona załatwiana co prawda w formie orzeczenia, które jednak nie podlega kontroli sądu administracyjnego, lecz sądu powszechnego, którym jest sąd apelacyjny (art. 46p ust. 1 P.g.k.). Postępowanie dyscyplinarne uregulowane przepisami ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne nie przewiduje zatem kontroli sądów administracyjnych nad rozstrzygnięciami podjętymi w toku takiego postępowania, tym samym kwestia wyłączenia rzecznika dyscyplinarnego i wyznaczenia innego rzecznika dyscyplinarnego w dziedzinie geodezji i kartografii oraz innej komisji dyscyplinarnej na podstawie art. 46k ust. 1 i 2 P.g.k., czyli stron postępowania oraz organów orzekających w tym postepowaniu, nie będzie podlegała kontroli sądu administracyjnego.

Analiza powołanych powyżej przepisów nie pozwala zatem na zakwalifikowanie przedmiotu skargi do żadnej z wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a. kategorii aktów lub czynności podlegających zaskarżeniu w trybie przepisów P.p.s.a.

W konsekwencji Sąd uznał, że rozpoznawana skarga, jako nie mieszcząca się we właściwości sądów administracyjnych, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Z tych względów, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.