Wyrok NSA oz. we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 2106/98
NSA oz. we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2000-10-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 607  Gospodarka mieniem państwowym i komunalnym, w tym gospodarka nieruchomościami nierolnymi
Powołane przepisy: article: art. 95 pkt 6
journal: Dz.U. 1997 nr 115 poz. 741
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
article: art. 21-22
journal: Dz.U. 1994 nr 127 poz. 627
law: Ustawa z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych.
Teza: Decyzja o ustaleniu lokalizacji autostrady, wydana na podstawie art. 21 i art. 22 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych /Dz.U. nr 127 poz. 627 ze zm./, przy orzekaniu o podziale nieruchomości na podstawie art. 95 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. nr 115 poz. 741 ze zm./ wywiera ten sam skutek co miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.

TEZY

Decyzja o ustaleniu lokalizacji autostrady, wydana na podstawie art. 21 i art. 22 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych /Dz.U. nr 127 poz. 627 ze zm./, przy orzekaniu o podziale nieruchomości na podstawie art. 95 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. nr 115 poz. 741 ze zm./ wywiera ten sam skutek co miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Renaty i Henryka B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 10 września 1998 r. (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 3 sierpnia 1998 r. (...) Burmistrz Miasta i Gminy L., na podstawie art. 95 pkt 6, art. 96 ust. 1, art. 97 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. nr 115 poz. 741/ w zw. z art. 7 ust. 2 pkt 3 i art. 25 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych /Dz.U. nr 127 poz. 627/, po rozpatrzeniu wniosku pełnomocnika Prezesa Agencji Budowy Autostrady w sprawie zatwierdzenia projektów podziału nieruchomości przeznaczonych pod budowę autostrady płatnej A4, zatwierdził projekt podziału nieruchomości /działki/ nr 606/2 i 603/2 karta mapy 4, położonych w obrębie K., gm. L., o powierzchniach 0,2758 ha i 0,2883 ha, wpisanych w operacie ewidencji gruntów i budynków w jednostce rejestrowej nr 15, ujawnionych w Księdze Wieczystej KW 13828 stanowiących własność małżonków Renaty i Henryka B., na nowo utworzone działki nr 606/7, 606/9, 606/8, 603/6, 603/7, 603/8 zgodnie z załącznikiem graficznym w skali 1:2000, stanowiącym integralną część decyzji.

W uzasadnieniu orzeczenia stwierdzono, iż załączona do o wniosku o podział nieruchomości decyzja Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 15 października 1996 r. (...) o ustaleniu lokalizacji autostrady płatnej A-4 na terenie województwa opolskiego, w brzmieniu ustalonym decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia 24 czerwca 1997 r. (...), ustala przebieg autostrady w województwie opolskim i określa linie rozgraniczające teren inwestycji, również w odniesieniu do nieruchomości położonej w obrębie K. Decyzja ta wywiera te same skutki co miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, gdyż na podstawie art. 25 ustawy o autostradach płatnych przepisy o zagospodarowaniu przestrzennym nie mają zastosowania do lokalizacji autostrad. Stwierdzono, że przedłużony przez wnioskodawcę projekt podziału nieruchomości jest zgodny z ustaleniami wymienionej wyżej decyzji Prezesa UMiRM. Spełniony został tym samym wymóg zawarty w art. 95 pkt 6 podanej na wstępie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

W odwołaniu od tej decyzji Renata i Henryk B. zarzucili, ze narusza ona ich prawo własności. Zostały już posadowione kamienie graniczne przed doręczeniem skarżącym decyzji. Dokonany decyzją podział działek utrudnia funkcjonowanie gospodarstwa skarżących, którzy wnoszą o dokonanie oględzin w terenie w sprawie wykupu gruntów pod zbiornik wód opadowych z projektowanej drogi. Zdaniem skarżących istnieje możliwość innego zlokalizowania zbiornika. Nadto proponowana lokalizacja powyższego zbiornika powoduje, że będzie on posadowiony wyżej niż istniejące zabudowania /domy mieszkalne/, co może stanowić zagrożenie. Poza tym skarżący otrzymali pismo Generalnego Projektanta (...) Biura Projektów Dróg i Mostów z dnia 14 maja 1998 r. (...), w którym zdecydowano, iż linia rozgraniczająca drogi będzie przebiegać po linii istniejącego stanu. Natomiast w decyzjach, które teraz kwestionują, nie bierze się pod uwagę powyższych zobowiązań i znów proponuje się poszerzyć drogę o działki skarżących. Skarżący nie wyrażają na to zgody ponieważ w bliskiej odległości znajdują się ich zabudowania, w tym dom mieszkalny.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O., po rozpoznaniu tego odwołania, decyzją z dnia 10 września 1998 r. (...) utrzymało zaskarżona decyzję w mocy.

Organ odwoławczy w pełni podzielił argumenty wskazane przez organ I instancji, a odnosząc się do zarzutów odwołania wskazał, że skarżący mogą zostać pozbawieni prawa własności nieruchomości, ale w odrębnym postępowaniu wywłaszczeniowym, o czym skarżący zostaną zawiadomieni. Odnośnie kwestii zbiornika wód opadowych ustalenia w zakresie szczegółowych rozwiązań technicznych będą dokonywane na etapie wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgodnie z art. 25 ust. 2 ustawy o autostradach płatnych wojewoda wydaje pozwolenie na budowę autostrady na zasadach i w trybie przepisów prawa budowlanego. Również w tym przypadku strony są zawiadamiane o wszczęciu odrębnego postępowania.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Renata i Henryk B. powtórzyli zarzuty odwołania.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Z przepisów rozdziału 1 Działu III ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. nr 115 poz. 741 ze zm./ wynika, że podział nieruchomości jest możliwy gdy jest zgodny z ustaleniami planu miejscowego. Gdy w planie miejscowym brak szczegółowych ustaleń dotyczących podziału nieruchomości, warunki, jakie powinien spełniać podział, ustala się w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W takiej sytuacji przed wszczęciem postępowania podziałowego musi być wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zasady podziału nieruchomości podlegają ustaleniu w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu także wtedy gdy nieruchomość jest położona na obszarze nie objętym obowiązkiem sporządzenia planu miejscowego i taki plan nie został sporządzony, a gmina nie ogłosiła o przystąpieniu do jego sporządzenia.

Przepis art. 95 pkt 6 tej ustawy jednocześnie stanowi, że niezależnie od ustaleń planu miejscowego podział nieruchomości może nastąpić w celu wydzielenia części nieruchomości objętej decyzją o ustaleniu lokalizacji autostrady. Przepis art. 95 dotyczy sytuacji, w których dokonanie podziału nieruchomości jest konieczne nawet wbrew ustaleniom planu miejscowego lub w braku takiego planu, jeżeli istnieje obowiązek jego sporządzenia. Dla dokonania podziału w tym trybie nie wydaje się decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Lokalizacji autostrad został poświęcony rozdział 4 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych /Dz.U. nr 127 poz. 627 ze zm./. Zawarty w nim art. 25 ust. 1 mówi, że przepisy o zagospodarowaniu przestrzennym nie mają zastosowania w sprawach określonych w tym rozdziale. Dlatego należy zgodzić się z poglądem zaprezentowanym w uzasadnieniu decyzji organu I instancji, że decyzja o ustaleniu lokalizacji autostrady wywiera ten sam skutek, co miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.

We wniosku z dnia 16 czerwca 1998 r. (...) o zatwierdzenie projektu podziału nieruchomości przez Burmistrza Miasta i Gminy w L., złożonym z upoważnienia Pełnomocnika Prezesa Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad przez Kierownika Oddziału Rejonowego Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w O., wskazano, że zgodnie z decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast w sprawie lokalizacji autostrady A-4 z dnia 24 czerwca 1997 r. (...), wymienione w nim nieruchomości wchodzą w skład gruntów niezbędnych na cele budowy autostrady A-4. Dodano także, iż dla umożliwienia ich nabycia na własność przez Skarb Państwa w trybie ustawy o autostradach płatnych niezbędny jest podział geodezyjny tych nieruchomości i wydanie decyzji zatwierdzającej projekty tych podziałów na zasadzie art. 95 ust. 6 i art. 96 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wniosek ten objął m.in. działki oznaczone nr: 601, 602, 603/2, 603/3, 606/2, 606/3 i 607, należące do Henryka i Renaty B.

Decyzją z dnia 15 października 1996 r. (...) Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa zreformował zaskarżoną decyzję Wojewody O. z dnia 25 lipca 1996 r. (...) m.in. w ten sposób, że w pkt 2f za linie rozgraniczające pas drogowy autostrady przyjął linie oznaczone kreską ciągłą koloru czerwonego na mapach stanowiących załączniki nr 1, 2 i 3 do zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 24 czerwca 1997 r. (...) Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, na podstawie art. 145 par. 1 pkt 5 i art. 151 par. 1 pkt 2 Kpa, uchylił powyższą decyzję Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w części dotyczącej pkt 2f i nadał tej decyzji we wspomnianym punkcie następujące brzmienie: "za linie rozgraniczające pas drogowy autostrady przyjmuje się linie oznaczone na mapach stanowiących załącznik do niniejszej decyzji, kreską ciągłą koloru niebieskiego, a w miejscach, w których brak na tych mapach linii koloru niebieskiego za linie rozgraniczające pas drogowy autostrady przyjmuje się linie oznaczone linią ciągłą koloru czerwonego".

Wynika stąd, że powyższy podział był dopuszczalny, zgodny z prawem. Natomiast zarzucanie jak to czynią skarżący, określonych niedogodności, wiążących się z przyszłą inwestycją, nie może się odbywać na tym etapie przygotowań do budowy autostrady. Mogły one bowiem zostać postawione w postępowaniu prowadzonym w przedmiocie jej lokalizacji, bądź - późniejszym, dotyczącym pozwolenia/eń/ na budowę tej inwestycji.

W tym stanie rzeczy skargę należało oddalić na zasadzie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./. Zaskarżona decyzja, jak i decyzja utrzymana nią w mocy nie narusza bowiem prawa, a Naczelny Sąd Administracyjny - w myśl art. 1 i art. 21 cytowanej ustawy o NSA kontroluje jedynie zgodność decyzji z prawem, co oznacza, że takich względów jak słuszność, czy celowość zawartego w niej rozstrzygnięcia nie może brać pod uwagę.