Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 2001/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2005-03-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Sławomir Kozik Sędziowie WSA Teresa Liwacz/spr./ NSA Zbigniew Romała Protokolant Marzena Cybulska po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi D. B. na decyzję Izby Skarbowej z dnia 20 września 2001 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lipca 1997 r. do lutego 1998 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana; 1. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 1 650,10 (jeden tysiąc sześćset pięćdziesiąt S0Ąoo) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

I SA/Gd 2001/01

Uzasadnienie

Skarżoną decyzją z dnia 20 września 2001r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 28 maja 2001r. Nr [...] określającą wysokość zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lipca 1997 do lutego 1998. zaległość podatkową oraz kwotę odsetek.

W wyniku przeprowadzonej kontroli w zakresie prawidłowości opodatkowania podatkiem od towarów i usług za okres od lipca 1997r. do lutego 1998r. ustalono, iż podatnik świadczył usługi parkingowe obejmujące pobieranie opłat za parkowanie pojazdów w ramach umowy zawartej z firmą A s.c, która to spółka była związana umową na świadczenie tychże usług z Gminą. Podatnik z uwagi na wyłączenie z opodatkowania w formie karty podatkowej i osiągnięty obrót w 1996 nie mógł korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów usług w 1997r. i w latach następnych.

Naczelnik Urzędu Skarbowego wydaną decyzją określił wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług od lipca 1997 do lutego 1998r., zaległość podatkową w łącznej wysokości [...] zł. oraz kwotę odsetek w wysokości [...] zł.

Na powyższą decyzję podatnik złożył odwołanie.

Zarzucił organowi podatkowemu naruszenie art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług w związku z § 73 pkt 5 lit a rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy oraz art. 8 i 9 Kpa w związku z art. 120 i i21 Ordynacji podatkowej.

Podnosił, iż usługi obejmujące obsługę strefy ograniczonego postoju winny być zwolnione od podatku VAT. ponieważ zgodnie ze stanowiskiem Urzędu Statystycznego czynności administracyjne Urzędu Miejskiego związane ze zorganizowaniem stref ograniczonego postoju należy klasyfikować w grupowaniu KWiU 75.13.14. które korzystają ze zwolnienia wobec czego pobieranie opłaty w świetle § 73 pkt 5 lit. a wskazanego rozporządzenia również podlega zwolnieniu.

Organ odwoławczy nie znalazł podstaw do uchylenia skarżonego rozstrzygnięcia i odmówił słuszności prezentowanym przez skarżącego zarzutom.

W uzasadnieniu decyzji wskazał, iż z treści umowy zawartej ze spółką A wynika, że podatnik świadczył usługi parkingowe obejmujące pobieranie opłaty za parkowanie pojazdów przez sieć inkasentów i przy zastosowaniu automatów parkingowych w strefie ograniczonego parkowania, natomiast Gmina Miasto zawarła umowę na świadczenie tych usług ze spółką A. Zarząd Miasta działając w interesie publicznym dołączył do zawartej wcześniej umowy. W świetle tych umów podatnik był podwykonawcą wskazanych usług otrzymując za to określone wynagrodzenie z pobranych opłat i w żadnej mierze nie działał jako samodzielny podmiot gospodarczy we własnym imieniu i na własny rachunek. Organ odwoławczy podzielił stanowisko wyrażone w I instancji, iż skarżący pobierając opłatę parkingową wykonywał usługę inkasowania pieniędzy działając na zlecenie klienta - urzędu miasta. Zatem zgodnie z Klasyfikacją wyrobów i usług czynności te należą do symbolu 74.84.12 - usługi świadczone przez agencje inkasa polegające na inkasowaniu rachunków, czeków weksli i przesyłek dla klientów, podlegające opodatkowaniu 22% stawka podatku VAT.

Dyrektor Izby Skarbowej potwierdził, iż z uwagi na osiągnięty obrót w 1996r. oraz wyłączenie z opodatkowania w formie karty podatkowej od 19 czerwca do 31 grudnia 1997, podatnik nie był uprawniony do korzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług w 1997,1998 latach następnych.

Podkreślił, iż zgodnie ze stanowiskiem Urzędu Statystycznego według Klasyfikacji Wyrobów i Usług wykonywane na zlecenie Urzędu Gminy Miasta czynności pobierania opłat za parkowanie pojazdów na terenie strefy ograniczonego postoju należy klasyfikować w podkategorii 74.84.12 " Usługi świadczone przez agencję inkasa". Czynności administracyjne Urzędu Miejskiego związane ze zorganizowaniem stref ograniczonego postoju w ramach działalności statutowej urzędu należy klasyfikować w grupowaniu 75.13.14 "Usługi administracji publicznej w zakresie transportu."

Organ odwoławczy uznał, iż wbrew twierdzeniom strony przepis § 73 pkt 5 lit. a cytowanego rozporządzenia Ministra Finansów sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie, ponieważ sporne usługi nie miały charakteru usług pomocniczych w stosunku do usług administracji publicznej w zakresie transportu.

Na powyższą decyzję strona złożyła skargę do sądu wnosząc ojej uchylenie. Zarzuciła organom podatkowym naruszenie prawa materialnego poprzez błędną jego interpretację w tym art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz § 73 pkt 5 lit a rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy. Nadto, podatnik wskazał na naruszenie przepisów prawa procesowego, a w szczególności art. 120, 122, 220 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej. Powtórzył argumenty zawarte w odwołaniu i wywodził, iż organy podatkowe dokonały błędnej klasyfikacji wykonywanych przez niego czynności.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w decyzji II instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skargę należało uznać za uzasadnioną.

Z materiałów sprawy wynika, że zaistniały między stronami spór sprowadza się do rozstrzygnięcia czy zasadnie w okolicznościach sprawy organy podatkowe przyjęły, że usługi świadczone przez skarżącego polegające na pobieraniu opłat parkingowych w strefach płatnego parkowania na rzecz Gminy Miasta podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i to w sytuacji kiedy organ statystyczny zakwalifikował te usługi do symbolu 74.84.12 KWiU jako podlegające opodatkowaniu tym podatkiem według stawki 22%.

Z natury rzeczy wszelkie klasyfikacje tworzone są li tylko i wyłącznie dla potrzeb statystyki w gospodarce narodowej i nie maja charakteru samoistnych norm prawnych.

Charakteru takiego mogą nabierać tylko wówczas kiedy do określonej klasyfikacji w sposób szczegółowy odsyła określony przepis prawa.

Odesłanie takie istnieje między innymi w załączniku nr 2 do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych gdzie ustawodawca zwalnia od opodatkowania określone usługi wskazując konkretne symbole KWiU.

Z mocy tegoż przepisu zwolnieniu od opodatkowania podlegają wszystkie usługi administracji publicznej klasyfikowane pod symbolem 75 KWiU (poz. 22 załącznika nr 2). a więc również usługi administracyjne związane z transportem i łącznością sklasyfikowane w podkategorii 75. 13. 14 KWiU.

Z literalnego brzmienia § 73 pkt 5 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 1995r. w sprawie wykonywania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. 1995 Nr 154. poz. 797 ze zm.) wynika, że zwalnia się od podatków od towarów i usług prowizje i inne wynagrodzenia z tytułu wykonywania umów agencyjnych, zlecenia i pośrednictwa lub innych umów o podobnym charakterze związanych ze świadczeniem usług zwolnionych od podatku, zgodnie z załącznikiem nr 2 do ustawy.

Powyższe oznacza, że normodawca rozszerzając w § 73 pkt 5 lit. a cytowanego rozporządzenia katalog zwolnień podatkowych nie odwołał się do konkretnej klasyfikacji statystycznej czynności według KWiU, natomiast wskazał jedynie na fakt powiązania konkretnej czynności (usługi) z usługą zwolnioną wymienioną w załączniku nr 2 do ustawy.

Mówiąc inaczej niezależnie od tego jaki symbol KWiU ma określona konkretna czynność podlega ona zwolnieniu od opodatkowania z mocy tegoż § 73 pkt 5 lit. a wskazanego rozporządzenia gdy jej wykonanie powstaje w związku z usługami zwolnionymi z opodatkowania jako wymienionymi w załączniku nr 2 do ustawy.

W okolicznościach stanu faktycznego sprawy niespornym jest, że Gmina Miasta wykonywała usługi administracyjne związane z transportem i łącznością o symbolach KWiU 75.13.14. a więc zwolnione od opodatkowania ( poz. 22 załącznika nr 2) , zaś skarżący wykonywał czynności związane z tą usługa polegające na pobieraniu opłat które były przekazywane na rzecz Gminy Miasta.

Sam fakt zakwalifikowania czynności skarżącego do pozycji 74.84.12 jako usługi inkasa, a więc usługi nie wymienionej w załączniku nr 2 do ustawy aczkolwiek poprawny z punktu widzenia statystyki nie może mieć wpływu na ocenę, że usługi świadczone przez skarżącego pozostawały w ścisłym związku z usługami świadczonymi przez Gminę Miasto ( symbol 75.13.34 KWi U) i jako takie zostały zwolnione z opodatkowania na mocy § 73 pkt 5 lit. a cyt. rozporządzenia. Należy w tym miejscu postawić tezę, że o tym jakie usługi podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług z mocy § 73 pkt 5 lit, a rozporządzenia decyduje nie fakt ich zakwalifikowania do określonego symbolu KWiU. lecz to czy usługi te pozostają w ścisłym związku z usługami zwolnionymi z opodatkowania, które zostały wyliczone w załączniku nr 2 do ustawy.

Przyjęcie innego poglądu, a taki został zaprezentowany w zaskarżonej decyzji, prowadziłoby do wniosku, że to organ statystyczny przez przyjęcie takiej czy innej klasyfikacji określonej czynności (usługi), kreuje podatek i to w sytuacji kiedy w tym zakresie istnieje pozytywna norma prawa podatkowego.

Mając powyższe na uwadze uznając, że wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło z naruszeniem prawa materialnego tj. § 73 pkt 5 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 1995r. w sprawie wykonywania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. 1995 Nr 154. poz. 797 ze zm.) w stopniu który miał wpływ na wynik sprawy na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152. art. 200 w zw. z art. 205 § 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm./ orzekł jak w wyroku.