Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1866/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-04-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 156 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska, , Protokolant Sekr. sąd. Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2011 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] listopada 2009 r., Nr [...], znak:

[...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił Spółce [...] z siedzibą w [...]pozwolenia

na budowę przedsięwzięcia Euro 2012 dla inwestycji obejmującej budowę

napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV w ramach zadania "Budowa

napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 + 2 x 110 kV [...]",

przewidzianej do realizacji na terenie gminy [...].

Pismem z dnia 1 września 2010 r., sprecyzowanym pismami z dnia 25

października 2010 r. oraz z dnia 6 grudnia 2010 r., uzupełnionym pismem z dnia 15

grudnia 2010 r., M. W. wniosła o stwierdzenie nieważności w/w decyzji

Wojewody [...].

Decyzją z dnia [...] marca 2011 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego

odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji

Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009 r., Nr [...].

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego

wskazał, iż podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest ustalenie, czy M.

W. legitymuje się przymiotem strony w niniejszym postępowaniu. Zagadnienie

przymiotu strony M. W. w postępowaniu zakończonym decyzją

Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009 r., Nr [...], podlegało już

wcześniej ocenie w związku z wniesionym przez skarżącą odwołaniem od ww.

decyzji. Decyzją z dnia [...] marca 2010 r., znak: [...] Główny

Inspektor Nadzoru Budowlane po rozpatrzeniu odwołania M. W. umorzył

postępowanie odwoławcze. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego ustalił, że

M. W. jest właścicielką działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],

[...], [...], [...], [...] położonych w miejscowości K., gmina C..

Natomiast badana decyzja Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009 r.

zatwierdza projekt napowietrznej elektroenergetycznej linii 400 kV, na terenie gminy

C., na odcinku od słupa 39 do granicy gmin C. na

[...] przy słupie nr 48. W ramach budowy przedmiotowej linii projektuje się

ustawienie rurowych słupów oznaczonych numerami: 39, 40, 41, 42, 43, 45, 46, 47 i

48 oraz poprowadzenie linii napowietrznej od nr 41 do słupa nr 43, od słupa nr 45 do

słupa nr 46. Z planu zagospodarowania terenu wynika, że na działce M.

W. o nr [...], znajduje się słup o nr 44. Nie jest on objęty zaskarżoną decyzją

Wojewody [...]. Podobnie odcinek linii przebiegający przez działkę nr

[...], w którego obszarze oddziaływania znajduje się również działka [...] został

wyłączony z wniosku o pozwolenie na budowę. Położona najbliżej projektowanej

inwestycji działka skarżącej nr ew. [...] jest usytuowana w odległości powyżej 150 m

przedmiotowej linii elektroenergetycznej - poza obszarem jej oddziaływania.

Podsumowując dokonane ustalenia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego

wskazał, że M. W. nie może przymiotu strony wywodzić z art. 28 ust 2

ustawy z dnia 7 lipca 1994 r., Prawo budowlane (Dz. U z 200 156, poz. 1118 z późn.

zm.) gdyż nie jest żadnym z podmiotów określonych w tym przepisie tj. inwestorem

bądź właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub zarządcą nieruchomości

znajdujących się w obszarze oddziaływania przedmiotowego obiektu budowlanego.

Przez obszar oddziaływania obiektu, zgodnie z przepisem art. 3 pkt 20 Prawa

budowlanego, rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na

podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem

ograniczenia w zagospodarowaniu terenu. Tymczasem w stosunku do nieruchomości

skarżącej taka sytuacja nie miała miejsca.

Decyzją z dnia [...] maja 2012 r" znak: [...] Główny

Inspektor Nadzoru Budowlanego, po ponownym rozpatrzeniu sprawy z wniosku

M. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy własną decyzję

z dnia [...] marca 2011 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał

argumentację zawartą w decyzji z dnia [...] marca 2011 r opisując pojęcie interesu

prawnego i faktycznego. Organ odwoławczy przytoczył treść art. 28 ust. 2 Prawa

budowlanego definiującego strony postępowania w sprawie pozwolenia na budowę

oraz treść art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego definiującego obszar oddziaływania

obiektu.

W opinii Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego znajdowanie się

nieruchomości w sferze oddziaływania obiektu w rozumieniu art. 28 ust. 2 Prawa

budowlanego należy rozumieć w ten sposób, że przez oddziaływanie to naruszone

zostają konkretne normy prawa materialnego, np. przepisy techniczno-budowlane, z

których dany podmiot wywodzi swój interes prawny jako strona postępowania.

M. W. jest właścicielką działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],

[...], [...], [...], [...] położonych w miejscowości K., gmina C..

Natomiast z projektu budowlanego, wynika, że inwestycja, objęta decyzją

Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009r. zatwierdza jedynie część

napowietrznej linii elektroenergetycznej o mocy 400 kV, zlokalizowanej na terenie

gminy C., na odcinku od słupa 39 do granicy gmin: C.

na [...] przy słupie nr 48. W zakresie prac budowlanych jest ustawienie rurowych

słupów oznaczonych numerami: 39, 40, 41, 42, 43, 45, 46, 47 i 48 oraz

poprowadzenie linii napowietrznej od słupa nr 41 do słupa nr 43, od słupa nr 45 do

słupa nr 46. Z planu zagospodarowania terenu wynika, że na działce M.W. o nr [...], znajduje się słup o nr 44. Nie jest on jednak objęty zaskarżoną

decyzją Wojewody [...]. Podobnie odcinek linii przebiegający przez

działkę nr [...], w którego obszarze oddziaływania znajduje się również działka nr [...]

został wyłączony z wniosku o pozwolenie na budowę. Położona najbliżej

projektowanej inwestycji działka skarżącej nr ew. [...] jest usytuowana w odległości

powyżej 150 m od przedmiotowej linii elektroenergetycznej - tj. poza obszarem jej

oddziaływania przedmiotowej inwestycji. Tym samym zatwierdzona ww. decyzją z

dnia [...] listopada 2009 r. część napowietrznej sieci energetycznej 400 kV w ramach

zadania "Budowa napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 + 2 x 110 kV

[...]", nie wywołuje żadnych ograniczeń w korzystaniu z

nieruchomości skarżącej.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję

z dnia [...] maja 2011 r. wniosła M.W., reprezentowana przez

profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o stwierdzenie nieważności decyzji.

Skarżąca zarzuciła wydanie zaskarżonej decyzji, jak i decyzji w toku

postępowania tj.: 1. decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009 r. Nr [...], znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenie na budowę, 2. decyzji Głównego Inspektora Nadzoru

Budowlanego z dnia [...].03.2010 r. znak: [...] o umorzeniu

postępowania odwoławczego; 3. decyzji Wojewody [...] z [...] kwietnia

201Or. nr [...], znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i

udzielająca dla spółki [...] z siedzibą w

[...], pozwolenia na budowę. przedsięwzięcia Euro 2012, 4. decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2011 r. znak:

[...] o odmowie wszczęcia postępowania o stwierdzenie

nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...]listopada 2009 r. [...],

znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i pozwolenie na

budowę z rażącymi naruszeniami: prawa materialnego tj. przepisu art. 28 ust. 2

ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z

2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej k.p.a., 28 ust. 2 Prawa budowlanego przez

niewłaściwą interpretację i prawa procesowego tj. art. 6-11, 76a,77 § 4, 80-81, art.

107 § 3 i 108 k.p.a. oraz zasad Europejskiego Kodeksu Dobrej Administracji.

Skarżąca zarzuciła zaskarżonej oraz poprzedzającej decyzji a) brak samodzielnego

ustalenia, czy skarżąca ma przymiot strony, albowiem sprawa o stwierdzenie

nieważności w sprawie pozwolenia na budowę jest nową sprawą i organ ma

obowiązek samodzielnie ustalić strony, bez względu na strony ustalone w

postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę. W postępowaniach organ miał

obowiązek ustalić, czy rodzaj i sposób lokalizacji słupa znajduje się w obszarze

oddziaływania spornej inwestycji, który to fakt pozytywnie stwierdzony dawałby

skarżącej przymiot strony postępowania; b) przyjęcia planu zagospodarowania

przestrzennego zamiast uwarunkowań wynikających z decyzji: o środowiskowych

uwarunkowaniach (nieostatecznej i aktualnie uchylonej w całości) m.in. co do nakazu

słupów nadleśnych, a nie rurowych, lokalizacyjnej ze słupem nr 26 także

nieostatecznej, brakiem decyzji o prawie dysponowania nieruchomością i raportu o

wpływie inwestycji na środowisko jest rażącym naruszeniem prawa albowiem

lakoniczne bez merytorycznego uzasadnienia stanowisko "decyzja nie obejmuje

słupa nr 44" nie jest spełnieniem obowiązku samodzielnej oceny oddziaływania

inwestycji na środowisko - działki skarżącej posadowione w otulinie 2000 - terenie

prawnie chronionym, także ww. dyrektywami unijnymi, w szczególności 92/43/EWG z

21,05.1992r w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory w

połączeniu z dyrektywą 79/409/EWG z 02 kwietnia 1979r w sprawie ochrony dzikiego

ptactwa oraz dyrektywy 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985r. w sprawie oceny

skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na

środowisko naturalne oraz brakiem zgody Komisji Europejskiej na realizację

inwestycji.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej

oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest niezasadna gdyż zaskarżona decyzja prawa nie narusza.

Kontrolowaną przez Sąd decyzją z dnia [...] maja 2011 r., znak:

[...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w

mocy własną decyzję z dnia [...] marca 2011 r. odmawiającą wszczęcia na wniosek

M. W. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji

Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009 r. Nr [...], znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Spółce [...] z siedzibą w [...] pozwolenia

na budowę przedsięwzięcia Euro 2012 dla inwestycji obejmującej budowę

napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV w ramach zadania "Budowa

napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 + 2 x 110 kV [...]",

przewidzianej do realizacji na terenie gminy C..

Prawidłowo Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że M.

W. nie ma interesu prawnego w kwestionowaniu decyzji Wojewody

[...] z dnia [...] listopada 2009 r.

Zgodnie z treścią art. 28 k.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego

lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na

swój interes prawny lub obowiązek. W wyroku z dnia 10 czerwca 2011 r., sygn. akt II

OSK 1059/10, LEX nr 1083510 Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że treść art. 28

k.p.a. nie stanowi samoistnej normy prawnej dla wywodzenia przysługującego

przymiotu strony postępowania. Ustalenie interesu lub obowiązku prawnego może

nastąpić jedynie w związku z konkretną normą prawa materialnego.

Interes prawny powinien wynikać ze skonkretyzowanej normy prawa

materialnego, z której podmiot może wywodzić określone prawa lub obowiązki,

mimo, że zdolność do występowania w konkretnym postępowaniu uzyskuje każdy,

kto zgłosi odpowiednie żądanie procesowe. Interes taki powinien być konkretny,

indywidualny i dający się zaspokoić przez wydanie decyzji. Interes prawny jest

interesem o charakterze osobistym przez to, że jest własny, zindywidualizowany i

skonkretyzowany. Może być wyprowadzony tylko z przepisów prawa materialnego, a

zatem z normy prawnej, która stanowi podstawę do ustalenia uprawnienia lub

obowiązku. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes

faktyczny, to jest sytuację, w której dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio

zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego

zainteresowania poprzeć przepisami prawa, mającymi stanowić podstawę

skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności organu

administracji (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 9 marca 2011 r., sygn akt. II

SA/Wr 2/11 LEX nr 994059).

Jak wynika z akt sprawy skarżąca jest właścicielką działek nr [...], [...], [...],

[...], [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...] położonych w miejscowości K., gmina C.. Z projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją

Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009 r., wynika, że inwestycja,

obejmuje jedynie część napowietrznej linii elektroenergetycznej o mocy 400 kV,

zlokalizowanej na terenie gminy C., na odcinku od słupa 39 do granicy gmin:

C. na [...] przy słupie nr 48. Do przewidziangeo zakresu

robót budowlanych należy ustawienie rurowych słupów oznaczonych numerami: 39,

40, 41, 42, 43, 45, 46, 47 i 48 oraz poprowadzenie linii napowietrznej od słupa nr 41

do słupa nr 43, od słupa nr 45 do słupa nr 46. Z planu zagospodarowania terenu

wynika, że na działce skarżącej o nr [...], znajduje się słup o nr 44. Słup ten nie jest

objęty ww. decyzją Wojewody [...]. Podobnie odcinek linii energetycznej

przebiegający przez działkę nr [...], w którego obszarze oddziaływania znajduje się

działka nr [...] został wyłączony z wniosku o pozwolenie na budowę. Położona

najbliżej projektowanej inwestycji działka skarżącej nr ew. [...]jest usytuowana w

odległości powyżej 150 m od przedmiotowej linii elektroenergetycznej.

Należy również podkreślić, że skarżąca kwestionowała decyzję Wojewody

[...] z dnia [...] listopada 2009 r., w zwykłym trybie, w postępowaniu

odwoławczym. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca

2010 r., znak: [...] umorzył postępowanie odwoławcze od

ww. decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009 r., Nr [...] z

powodu braku przymiotu strony (braku interesu prawnego) po stronie M.

W.. Tym samym sprawa ustalenia interesu prawnego M. W. w

kwestionowaniu spornej decyzji o pozwoleniu na budowę była już przedmiotem

wcześniejszej oceny przez właściwy organ.

Prawidłowo Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że zatwierdzona

ww. decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. część napowietrznej sieci energetycznej 400

kV w ramach zadania "Budowa napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 + 2 x

110 kV [...]" nie wywołuje ograniczeń w korzystaniu z

nieruchomości, których skarżąca jest właścicielką.

W wyroku z dnia 18 stycznia 2011 r., sygn. akt II OSK 338/10, LEX nr 953066

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nie jest tak, że obszar oddziaływania to

teren, w którym da się odczuć skutki, uciążliwości spowodowane funkcjonowaniem

jakiegoś obiektu. Takie rozumienie odwołuje się do oddziaływania faktycznego,

którego nie można utożsamić z oddziaływaniem polegającym na wprowadzaniu

ograniczeń prawnych. (...). Tylko osoby, których prawo doznaje ograniczeń ze

względu na realizację jakiegoś obiektu, są stronami postępowania o pozwolenie na

budowę dla tego obiektu.

Stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego znajduje zastosowanie także

na gruncie postępowania nieważnościowego dotyczącego oceny prawidłowości

pozwolenia na budowę. W niniejszej sprawie planowa inwestycja nie powoduje

ograniczeń w zagospodarowaniu terenu działek skarżącej, skoro odległość najbliżej

położonej działki wynosi 150 m. Sam fakt, że skarżąca jest niezadowolona z

przyjętych rozwiązań technicznych i środowiskowych nie uzasadnia w żaden sposób,

że ma ona interes prawny w kwestiowaniu ww. decyzji o pozwoleniu na budowę linii

energetycznej.

Nie mogą również odnieść skutków zarzuty skarżącej skierowane przeciwko

decyzjom zapadłym w innych postępowaniach administracyjnych związanych ze

sporną inwestycją. Przedmiotem oceny Sądu jest prawidłowość decyzji Głównego

Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2011 r., znak: [...], a nie wszystkich innych decyzji dotyczących spornej inwestycji

czego świadomość powinien mieć profesjonalny pełnomocnik reprezentujący

skarżącą.

Argumenty dotyczące ewentualnych wad decyzji o środowiskowych

uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia pozostają poza zakresem

niniejszego postępowania.

Mając powyższe na uwadze sąd nie podzielił zarzutów skargi i w oparciu art.

151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., 270), skargę oddalił.