Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 1093/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2013-05-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 18 ust 1 pkt 1 lit c i pkt 2 lit b
journal: Dz.U. 2013 poz 461
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb  Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 maja 2013 r. wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu w sprawie ze skargi J.S. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 17 czerwca 2010 r. sygn. akt I SA/Go 331/10 postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. adwokatowi K.K. kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych, 60/100) zawierającą należny podatek od towarów i usług w wysokości 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych, 60/100), tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, obejmującej sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

J.S. wniósł skargę na niewykonanie przez Dyrektora Izby Skarbowej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 17 czerwca 2010 r. sygn. akt I SA/Go 331/10.

Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2013 r. Sąd oddalił skargę J.S..

Postanowieniem z dnia 26 marca 2013 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W pozostałym zakresie wniosek oddalił. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczył J.S. pełnomocnika - adwokata K.K..

Wyznaczony pełnomocnik zapoznał się z aktami niniejszej sprawy. Następnie pismem z dnia [...] maja 2013 r. poinformował Sąd o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik skarżącego wniósł również o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że nie zostały one zapłacone w żadnej części. Zaznaczył również, że opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została przesłana skarżącemu.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z regulacją art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j.Dz.U. z 2013 r., poz. 461).

Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit.b) tego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Z kolei po myśli § 2 ust. 3 tego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 P.p.s.a., w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej. W przypadku, gdy pomoc prawna polega na sporządzeniu dla strony opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, pełnomocnik powinien wykazać, że opinia została sporządzona i przekazana stronie. Sąd ustalając, czy pomoc prawna została udzielona, może poprzestać na oświadczeniu pełnomocnika.

W niniejszej sprawie adwokat K.K. wskazał, że opinia została wysłana skarżącemu, wobec czego Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania tego zdarzenia. Nadto pełnomocnik skarżącego stosownie do treści § 20 rozporządzenia, oświadczył, że koszty udzielnej pomocy prawnej nie zostały zapłacone w żadnej części.

W tej sytuacji Sąd uznał, że w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające uwzględnienie złożonego wniosku. Na wynagrodzenie ustanowionego z urzędu pełnomocnika składa się wynikająca z § 18 ust. 1 pkt 1 lit.c) w zw. z pkt 2 lit.b) rozporządzenia stawka za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, powiększona o stosowną kwotę podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd orzekł jak w sentencji.