Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 182/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2022-06-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 88
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. O. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem postanawia odrzucić wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 10 grudnia 2021 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 października 2021 r., nr [...], o braku podstaw do zastosowania art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2020 r., poz. 1333), tj. wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem wiaty zlokalizowanej na działce nr [..] w P.

W dniu 28 lutego 2022 r. D. O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na powyższą decyzję.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 25 marca 2022 r., sygn. akt II SA/Gd 182/22, odrzucił skargę wniesioną przez skarżącą, stwierdzając, że została ona wniesiona po terminie przewidzianym w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ) – zwanej dalej p.p.s.a. Sąd wskazał przy tym, że przesyłkę, zawierającą zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję, z uwagi na jej dwukrotne awizowanie w dniach 20 grudnia 2021 r. i 28 grudnia 2021 r. i nieodebranie przez skarżącą, uznać należało, stosownie do treści art. 44 § 4 k.p.a., za skutecznie doręczoną w dniu 3 stycznia 2022 r. a zatem termin do wniesienia skargi upływał dla skarżącej w dniu 2 lutego 2022 r.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 maja 2022 r., sygn. akt II OZ 290/22, oddalił zażalenie wniesione przez skarżącą od powyższego postanowienia, wskazując, że skierowana do skarżącej przesyłka, zawierająca zaskarżoną decyzję z dnia 10 grudnia 2021 r. nie została prawidłowo zaadresowana a zatem nie można było uznać, że decyzja została skarżącej skutecznie doręczona w trybie art. 44 § 4 k.p.a. Skarżący, któremu nie doręczono decyzji może skorzystać z uprawnienia do złożenia skargi w ciągu 30 dnia od daty doręczenia decyzji innej stronie postępowania administracyjnego. Oprócz skarżącej, stronami postępowania odwoławczego były jeszcze dwa podmioty, którym doręczono decyzję w dniu 20 grudnia 2021 r. Zatem wniesienie skargi przez skarżącą w dniu 28 lutego 2022 r. (okoliczność niesporna w sprawie), nastąpiło już po upływie terminu 30 dni liczonego od dnia 20 grudnia 2021 r. Z uwagi na powyższe, przedmiotowa skarga została wniesiona już po upływie terminu.

Powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 25 maja 2022 r.

W dniu 6 czerwca 2022 r. (data stempla pocztowego) skarżąca złożyła, za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie, wskazując, że uchybiła temu terminowi ponieważ nie doręczono jej decyzji z dnia 10 grudnia 2021 r. Przesyłka, zawijająca tę decyzję, została przez organ błędnie zaadresowana: na kopercie wpisano bowiem nazwisko O. zamiast O. Z uwagi na to, decyzja nie mogła zostać jej wydana. O wydaniu decyzji skarżąca dowiedziała się od Prokuratora występującego w jej sprawie i po uzyskaniu tej informacji niezwłocznie złożyła skargę w niniejszej sprawie. Z kolei, dopiero od dnia 2 czerwca 2022 r. miała możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, albowiem w tym dniu dowiedziała się od pełnomocnika, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 maja 2022 r. oddalił jej zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o odrzuceniu wniesionej przez nią w niniejszej sprawie skargi.

Rozpoznając złożony wniosek, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Złożony przez skarżącą wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 grudnia 2021 r. podlega odrzuceniu.

Przepis art. 86 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie zaś do art. 87 p.p.s.a. pismo wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1), jednakże wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Z treści powyższych przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i tylko kumulatywne zaistnienie przywołanych przesłanek może stanowić podstawę faktyczną i prawną do wydania przez sąd administracyjny postanowienia o przywróceniu wnioskodawcy terminu do dokonania czynności procesowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

W ocenie Sądu, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 grudnia 2021 r. skarżąca złożyła zaś po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.

Termin siedmiodniowy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu biegnie od daty ustania przyczyny uchybienia.

Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego w przypadku odrzucenia skargi przez wojewódzki sąd administracyjny z powodu wniesienia skargi z uchybieniem terminu, siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi, ponieważ w tej chwili skarżący dowiaduje się o uchybieniu terminu (por. postanowienie NSA 25 stycznia 2012 r., sygn. akt I OZ 44/11, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przy tym, należy odróżnić sytuację, gdy strona przyjmuje bez zastrzeżenia ocenę sądu co do uchybienia terminu i wnosi tylko wniosek o przywrócenie terminu od sytuacji, gdy strona nie zgadza się z takim stanowiskiem, a w konsekwencji wnosi zażalenie od postanowienia o odrzuceniu skargi. Wówczas nie jest zasadne przyjęcie, że początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności wyznacza data doręczenia nieprawomocnego orzeczenia sądu pierwszej instancji rozstrzygającego w przedmiocie uchybienia terminowi do dokonania czynności procesowej. Należy przyjąć, że jeżeli od postanowienia o odrzuceniu skargi złożone zostało zażalenie, to termin 7-dniowy z art. art. 87 § 1 p.p.s.a., przewidziany na złożenie wniosku w przedmiocie przywrócenia terminu zaczyna swój bieg od daty doręczenia postanowienia sądu drugiej instancji rozstrzygającego kwestię uchybienia terminu.

Jednocześnie wskazać należy, że jeżeli strona jest zastępowana przez pełnomocnika procesowego, termin siedmiodniowy liczy się od daty, gdy pełnomocnik dowiedział się o uchybieniu terminowi i mógł dokonać zamierzonej czynności procesowej (por. T. Woś i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wyd. Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005 r., str. 337; a także J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydanie 3., Wyd. Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2008 r., str. 256). Zgodnie bowiem z treścią art. 67 § 5 p.p.s.a. jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Jeżeli więc strona ustanowiła pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism, doręczenia należy dokonywać wyłącznie tym podmiotom i doręczenie takie jest równoznaczne z doręczeniem pisma stronie.

Tym samym, uznać należy, że najpóźniej w dniu 25 maja 2022 r. ustąpiła przyczyna uchybienia przez skarżącą terminowi do wniesienia skargi. W tym bowiem dniu pełnomocnik skarżącej otrzymała odpis postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2022 r., sygn. akt II OZ 290/22, w którym prawomocnie przesądzono, że skarga skarżącej wniesiona została po terminie do tego przewidzianym.

Zatem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie powinien zostać złożony do dnia 1 czerwca 2022 r.

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżąca złożyła zaś w dniu 6 czerwca 2022 r., a tym samym po upływie terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.

Zgodnie zaś z treścią art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.