Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 2828/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-09-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu
Powołane przepisy: article: art. 157, art. 254 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska - Nowacka, po rozpoznaniu w dniu 5 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku S. O. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lipca 2014 r., sygn. akt II FSK 2828/13 w sprawie ze skargi S. O. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2013 r., sygn. akt II FSK 1329/11 oddalającym skargę kasacyjną S. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 1 lutego 2011 r., sygn. akt I SA/Bd 760/10 w sprawie ze skargi S. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 18 czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 22 lipca 2014 r., II FSK 2828/13, Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie ze skargi S. O. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2013 r., sygn. akt II FSK 1329/11, uchylił wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2013 r., sygn. akt II FSK 1329/11 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 1 lutego 2011 r., sygn. akt I SA/Bd 760/11 i umorzył postępowanie.

Pismem z dnia 24 lipca 2014 r. skarżący zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 243 § 1 pkt 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Rozpoznawanie wniosków o przyznanie prawa pomocy należy do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w którym sprawa ma się toczyć lub już się toczy (art. 254 § 1 p.p.s.a.). W art. 254 p.p.s.a. określono właściwość funkcjonalną wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpatrzenia wniosku strony o przyznanie prawa pomocy. Postępowanie w takiej sprawie powinien przeprowadzić i wydać odpowiednie postanowienie na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 lub art. 260 p.p.s.a. ten Wojewódzki Sąd Administracyjny, w którym sprawa już się toczyła. Ponieważ zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a. strona może złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy przed wszczęciem postępowania lub w jego toku, należy przyjąć, że złożenie takiego wniosku podczas trwania postępowania kasacyjnego obliguje Naczelny Sąd Administracyjny do przesłania wniosku strony właściwemu Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu, w którym sprawa toczyła się w pierwszej instancji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2009 r., I OW 43/09, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Właściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego do rozpoznawania wniosków o przyznanie prawa pomocy nie zmienia bowiem ani to, że sprawa należy do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, ani to, że wniosek wpływa do sądu na etapie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (por. (M. Jagielska, J. Jagielski, P. Gołaszewski w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck 2013, s. 935). W konsekwencji wskazać należy, iż właściwość ta ma charakter wyłączny, zarówno w zakresie rozpoznawania wniosków o przyznanie prawa pomocy, jak i wniosków o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy.

W odniesieniu do wniosku pełnomocnika skarżącego, ustanowionego w ramach prawa pomocy, o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wskazać należy, iż powołanym na wstępie wyroku nie zawarto rozstrzygnięcia dotyczącego tej kwestii z uwagi na to, że stosownie do art. 250 oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego na zasadzie prawa pomocy przyznaje się za wykonane zastępstwo prawne, co oznacza, że następuje to po uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie i przez wydanie odrębnego postanowienia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym (por. postanowienie NSA z 10 lutego 2014 r., I FPS 3/13, oraz wyrok NSA z 9 lutego 2005 r., GSK 1412/04, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Na marginesie wskazać należy, iż w aktach sprawy (k. 61) znajduje się zarządzenie Przewodniczącego Składu Orzekającego z dnia 22 lipca 2014 r. o przekazaniu sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy w celu rozpoznania wniosku o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 – 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., oddalił wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 22 lipca 2014 r.