Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1539/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2011-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3, art. 4, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Malinowska – Wasik po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. L. – M. na pismo [...] Agencji Rozwoju Regionalnego w [...] z dnia [...] listopada 2010r. nr L.dz. [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] grudnia 2010r. P. L. – M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na pismo [...] Agencji Rozwoju Regionalnego w [...] z dnia z dnia [...] listopada 2010r. nr L.dz. [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.

Skarżący podniósł, iż złożył do [...] Agencji Rozwoju Regionalnego w [...] wniosek o udostępnienie wniosku o płatność pośrednią [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] , podnosząc iż wnioskowany dokument jest dokumentem urzędowym, lub co najmniej informacją o sprawach publicznych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podnosząc, iż wnioskowany dokument nie stanowi dokumentu urzędowego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198), w związku z czym brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwanej "p.p.s.a.").

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W rozpoznawanej sprawie wskazać należy, że będące przedmiotem skargi pismo z dnia [...] grudnia 2010 r. nie stanowi decyzji administracyjnej ani postanowienia. Pismo to nie jest również aktem lub czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. i z tego względu nie podlega ono kontroli sądu administracyjnego. Brak jest także przepisów szczególnych, które zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. przewidywałyby w tego rodzaju sprawach kontrolę sądowoadministracyjną. Z tego względu należało uznać skargę za niedopuszczalną.

Jednocześnie należy podkreślić, że zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Powyższe oznacza, że odmowa udostępnienia informacji publicznej wymaga wydania decyzji administracyjnej tylko wtedy, gdy chodzi o informację publiczną w rozumieniu cyt. wyżej ustawy (por. wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2002 r., sygn. akt II SA 2867/02, Lex nr 78203). Innymi słowy w sytuacji, gdy żądana przez wnioskodawcę informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu cytowanej ustawy, to organ nie jest zobowiązany do wydawania w tym przedmiocie decyzji administracyjnej. Jeżeli natomiast wnioskodawca uważa, że żądana informacja stanowi informację publiczną i odmowa jej udzielenia powinna nastąpić w formie decyzji administracyjnej, to ma możliwość złożenia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udzielenie informacji publicznej.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.