Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 593/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-07-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. T. na akt Prezydenta Miasta z dnia 11 kwietnia 2013 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący W. T. wnioskiem z dnia 28.11.2012 r. skierowanym do Prezydenta Miasta wniósł o przyznanie mu lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy ze względów społecznych (bycia bezdomnym).

Prezydent Miasta pismem z dnia 11 kwietnia 2013 r. znak [...] odmówił skarżącemu realizacji wniosku, wyjaśniając, że problematykę najmu lokali mieszkalnych oraz zasad gospodarowania mieszkaniowym zasobem Gminy reguluje ustawa z 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U.z 2005r., Nr 31, poz. 266 ze zm.) oraz uchwała Nr [...] Rady Miasta z dnia [...] 2012 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy oraz tymczasowych pomieszczeń (Dz. Urz. Woj. z 9.11.2012r., poz. 5817). Kryteria przyznania lokalu , jakimi posługują się te akty prawne , koncentrują się na niezaspokojonych potrzebach mieszkaniowych rozumianych jako zamieszkiwanie na powierzchni mniejszej niż 5 m kw, braku możliwości zamieszkiwania w dotychczasowym lokalu (z powodu przemocy w rodzinie, czy eksmisji), odpowiednim poziomie dochodów , a przede wszystkim wymogiem uzyskania lokalu z zasobów Gminy jest udokumentowanie posiadania centrum życiowego na terenie Gminy, które rozumiane jest jako faktyczne zamieszkiwanie na terenie tej Gminy oraz posiadanie stałego źródła dochodu na terenie Gminy. Organ odnosząc te kryteria do skarżącego uznał, że nie zachodzi przesłanka posiadania przez niego na terenie Gminy centrum życiowego , gdyż z ustaleń wynika, iż obecnie przebywa w lokalu przy ul. K w W.

Organ poinformował skarżącego o prawie zaskarżenia ww. aktu do sądu administracyjnego , po uprzednim wezwaniu organu o usunięcie naruszenia prawa.

Powyższe pismo Prezydenta Miasta zostało doręczone skarżącemu w dniu 15.04.2013 r.

Z kolei pismem z dnia 20.04.2013r. przesłanym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W. T. zaskarżył ww. akt, kwestionując ustalenie organu, że jego centrum życiowe znajduje się w W, wyjaśniając jednocześnie , że przebywa tam jedynie sporadycznie , a głównym miejscem pobytu jest K. Wskazując na powyższe okoliczności skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie jego sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na nie poprzedzenie skargi wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, względnie o oddalenie z motywów podanych w piśmie z dnia 11.04.2103r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zaskarżona przez W. T. odmowa Prezydenta Miasta z dnia 11.04.2013 r. przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy stanowi akt z zakresu administracji publicznej, który dotyczy uprawnień wynikających z przepisów prawa miejscowego, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270.), podlegający kontroli sądu administracyjnego. Akt ten stanowi jednostronne władcze rozstrzygnięcie organu o sytuacji prawnej osoby starającej się o lokal mieszkalny (por. uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2008r., I OPS 4/08).

Warunkiem skutecznego zaskarżenia ww. aktu jest poprzedzenie skargi -zgodnie z art. 52 § 3 ww. ustawy - wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł dowiedzieć się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności , a następnie wniesienie skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 ust. 2 ww. ustawy).

W. T. nie wyczerpał wymaganego trybu zaskarżenia, gdyż nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa, a jedynie po doręczeniu mu zaskarżonego aktu wniósł skargę, stąd podlega ona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - odrzuceniu.