Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1251/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2023-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargi

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędziowie sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek asesor WSA Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 31 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w charakterze strony w postępowaniu w sprawie warunków zabudowy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z [...] listopada 2021 r. (wpływ [...] listopada 2021 r.) stowarzyszenie zwykłe pod nazwą Stowarzyszenie [...] w B. (dalej również "Stowarzyszenie") wystąpiło do Prezydenta Miasta B. o dopuszczenie jej do udziału na prawach strony do postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z funkcją garażową, na nieruchomości ozn. nr ewid. [...] położonej w obrębie [...] przy ul. W. w B. ([...]). W uzasadnieniu wniosku wskazano, że Stowarzyszenie zostało powołane głównie w celu koordynacji działań między mieszkańcami okolicy a miastem oraz dbałości o ochronę praw mieszkańców ul. W. w B. Podniesiono też, że inwestycja obejmuje obszar działania Stowarzyszenia.

Po rozpatrzeniu ww. wniosku Prezydent Miasta B., postanowieniem z [...] grudnia 2021 r. nr [...], na podstawie art. 31 § 1 pkt 2 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej "k.p.a.") odmówił dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w przedmiotowym postępowaniu. Organ stwierdził, że Stowarzyszenie nie spełniło przesłanek dopuszczenia do udziału w postępowaniu wymienionych w art. 31 § 1 k.p.a. W tym zakresie wskazał, że pomiędzy celami Stowarzyszenia, tym bardziej tymi wskazanymi we wniosku, a przedmiotem sprawy administracyjnej nie istnieje powiązanie merytoryczne w sensie prawnym. Podkreślił, że cele Stowarzyszenia zostały sformułowane bardzo ogólnie, co nie pozwala na ustalenie tego powiązania. Zaznaczył też, że postępowanie administracyjne nie zostało wszczęte z inicjatywy Gminy B. (trudno zatem mówić o jakichkolwiek działaniach Miasta B. i w związku z tym ich koordynacji) oraz, że stronami postępowania o ustalenie warunków zabudowy są m.in. właściciele i użytkownicy wieczyści nieruchomości bezpośrednio sąsiadujących z terenem inwestycji i nieruchomości, na których inwestycja oddziałuje wywołując dla nich uciążliwe skutki. Stowarzyszenie nie wskazało nawet, jakie prawa mieszkańców ul. W. miałyby zostać naruszone w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym. Ponadto zdaniem Prezydenta Miasta B., za dopuszczeniem Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu nie przemawia również interes społeczny, bowiem z całokształtu okoliczności sprawy wynika, że udział organizacji w postępowaniu ma służyć partykularnym interesom członków Stowarzyszenia tj. mieszkańców ul. W. w B. Organ podkreślił, że Stowarzyszenie nie wykazało, iż jego udział w postępowaniu przyczyni się do prawidłowego i pełnego wypełnienia przez postępowanie jego celów, że legitymuje się dużym doświadczeniem w zakresie zagadnień urbanistyczno-architektonicznych (Stowarzyszenie zostało wpisane do Ewidencji stowarzyszeń zwykłych [...] września 2021 r., tj. niecałe 2 miesiące przed złożeniem wniosku) oraz, że wniosek Stowarzyszenia został sformułowany w sposób lapidarny z powołaniem się jedynie na bardzo ogólne cele Stowarzyszenia. Z powyższego można wywnioskować, jak stwierdził organ, że Stowarzyszenie dąży jedynie do uniemożliwienia realizacji zabudowy wielorodzinnej przy ul. W. (i jej okolicy) w B. i takiemu właśnie celowi przyświeca wniosek o dopuszczenie tej organizacji społecznej do udziału w sprawie. Brak spełnienia zatem wymienionych przesłanek z art. 31 § 1 k.p.a. stanowił w ocenie organu podstawę do odmówienia dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w przedmiotowym postępowaniu.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Stowarzyszenie, domagając się jego uchylenia, zarzuciło naruszenie przepisów:

- art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie błędnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, tj. błędne ustalenie na czym polega interes społeczny w realiach sprawy, bezpodstawne przyjęcie, że udział Stowarzyszenia w postępowaniu na prawach strony nie przyczyni się do lepszego zabezpieczenia interesu społecznego oraz że jego działania sugerują blokowanie procesu inwestycyjnego;

- art. 31 ust. 1 pkt 2 k.p.a. poprzez niewłaściwą wykładnię pojęcia "interes społeczny" oraz poprzez przyjęcie, że z uprawnień z tego przepisu skorzystać mogą tylko organizacje, które wykażą się dużym doświadczeniem w zakresie zagadnień urbanistyczno-architektonicznych.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) w B., postanowieniem z dnia [...] stycznia 2022 r. znak [...], utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia SKO analogicznie jak organ I instancji stwierdziło, że w sprawie nie zostały spełnione ustawowe przesłanki, od których uzależnione jest dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym. Podkreśliło, że Stowarzyszenie w złożonym wniosku nie wykazało, aby jego udział w przedmiotowymi postępowaniu administracyjnym uzasadniały cele statutowe organizacji podnosząc, że cele, na które powołało się Stowarzyszenie, wymienione zostały w sposób bardzo ogólny. Stowarzyszenie nie wykazało natomiast w sposób precyzyjny i szczegółowy istnienia związku pomiędzy swoimi celami statutowymi, a przedmiotem postępowania. Ponadto, organ odwoławczy wskazał na brak wykazania przez wnioskodawcę także drugiej przesłanki z art. 31 § 1 pkt 2, tj. że za dopuszczeniem tego Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu przemawia interes społeczny. Wyjaśnił, że powołane przez Stowarzyszenie argumenty świadczą o tym, że jego udział w postępowaniu uzasadniony jest względami partykularnego interesu grupowego lub co najwyżej interesu lokalnego, a nie interesem publicznym (interesem ogółu). Interes prawny i majątkowy mieszkańców określonej ulicy stanowi partykularny interes relatywnie wąskiej grupy osób, który może być zakwalifikowany jako rodzaj interesu indywidualnego, a w każdym razie jako interes bliski interesom indywidualnym, którego - jak zaznaczyło SKO - nie należy utożsamiać z dobrem ogółu społeczeństwa i interesem publicznym. Poza tym SKO wskazało, że nawet abstrahując od samego rodzaju powoływanych przez wnioskodawcę interesów - Stowarzyszenie nie wykazało ich związku z przedmiotem postępowania, a poprzestało na ich ogólnikowym wyliczeniu. Tymczasem powołując się na interes społeczny, który jest interesem ogólnym, organizacja nie powinna używać ogólnikowych stwierdzeń, lecz wskazać konkretne okoliczności faktyczne, prawne, które mogą świadczyć o tym, że powinna w tym postępowaniu uczestniczyć. Zdaniem organu II instancji, analiza treści wniosku wskazuje, że Stowarzyszenie nie uprawdopodobniło w jaki sposób jego uczestnictwo w postępowaniu przyczyni się do lepszego wypełniania celu postępowania.

Na powyższe postanowienie Stowarzyszenie [...] z siedzibą w B., reprezentowane przez radcę prawnego, wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, domagając się jego uchylenia oraz uchylenia postanowienia organu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania. Stowarzyszenie zarzuciło SKO naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 138 § 1 pkt 1, art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez bezpodstawne utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji i uznanie, że Stowarzyszenie prawidłowo nie zostało dopuszczone do udziału w postępowaniu, mimo że wykazało przesłanki warunkujące uwzględnienie zgłoszonego żądania, tj. cel statutowy i interes społeczny.

W uzasadnieniu skargi Stowarzyszenie przedstawiło argumentację dotyczącą nieprawidłowości stanowiska orzekających w sprawie organów o braku wystąpienia w sprawie przesłanek z art. 31 § 1 k.p.a., warunkujących dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym dotyczącym ustalenia warunków zabudowy. Stwierdziło, że organy błędnie odmówiły dopuszczenia go do udziału w postępowaniu. Podkreśliło, że cele statutowe Stowarzyszenia w sposób ścisły łączą się z przedmiotem postępowania, zarówno jeżeli chodzi o kontrolę społeczną prawidłowości czynności postępowania, jak i ze względu na jego wynik. Wskazało też na interes publiczny przemawiający za udziałem Stowarzyszenia w postępowaniu. Podkreśliło przy tym, że postępowanie dotyczy terenu w ścisłym sąsiedztwie ul. W. w B., że prowadzi do pozbawienia przyległego terenu do ul. W. jej istotnej cechy, budzi ono duże zainteresowanie społeczne i, że w postępowaniu nie uczestniczy żadna organizacja społeczna. Ponadto, Stowarzyszenie zaznaczyło, że do jego celów statutowych należy m.in. dbałość i ochrona praw mieszkańców ulicy W., działalność na rzecz ochrony środowiska naturalnego w obrębie ulicy W., a także współpraca z organami administracji. Ten cel statutowy, zdaniem strony skarżącej pozostaje w związku z toczącym się postępowaniem, co oznacza spełnienie przesłanki dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu. Warunkiem dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu nie jest bowiem udowodnienie przydatności jej aktywności dla rozpatrzenia sprawy, lecz wystarcza znajdująca oparcie w postanowieniach statutu potrzeba ochrony obiektywnie istniejącego interesu społecznego. Zdaniem skarżącego Stowarzyszenia, jego udział w postępowaniu może okazać się przydatny w dogłębnym zbadaniu sprawy czy wydanie warunków zabudowy dla przedmiotowego przedsięwzięcia spowoduje wpływ na prawa sąsiednich gruntów, w tym mieszkańców ulicy W. Może ono bowiem dysponować postulatami większej grupy społeczeństwa dotyczącymi planowanej inwestycji, co wydaje się szczególnie istotne i ma diametralny wpływ na ocenę zasadności wniosku o dopuszczenie skarżącego do udziału w postępowaniu dotyczącym ustalenia warunków zabudowy.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Przedmiot sporu w niniejszej sprawie stanowi kwestia czy w świetle przesłanek określonych w art. 31 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, istniały podstawy do dopuszczenia skarżącego Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu administracyjnym, toczącym się z wniosku inwestora, o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z funkcją garażową, na nieruchomości ozn. nr ewid. [...], położonej w obrębie [...] przy ul. W. w B.

Zgodnie z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a., organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. Organ administracji publicznej, uznając żądnie za uzasadnione postanawia o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu, zaś na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznej służy zażalenie (art. 31 § 2). Organizacja społeczna uczestniczy w postępowaniu na prawach strony (§ 3).

Z przytoczonych regulacji wynika, że organizacja społeczna w sprawie dotyczącej innej osoby może brać udział w postępowaniu administracyjnym na prawach strony, jeżeli spełnione są łącznie dwie przesłanki: 1) jest to uzasadnione celami statutowymi organizacji społecznej, 2) przemawia za tym interes społeczny.

Żądanie organizacji społecznej dopuszczenia do udziału w postępowaniu musi być więc uzasadnione celami statutowymi tej organizacji. Musi zatem istnieć merytoryczne powiązanie przedmiotu postępowania administracyjnego z celami i zakresem działania (przedmiotem działalności) organizacji społecznej. Z reguły przedmiot i cel działania organizacji społecznej są określone w jej statucie, chyba że przepisy prawa nie wymagają uchwalenia statutu. Organ administracji publicznej jest zatem w każdym przypadku obowiązany ustalić czy cele organizacji społecznej uzasadniają jej udział, na prawach strony, w postępowaniu w sprawie dotyczącej innej osoby. W tym celu powinien ocenić, czy między celami organizacji społecznej, a przedmiotem sprawy administracyjnej rozstrzyganej w drodze decyzji administracyjnej istnieje obiektywnie powiązanie merytoryczne w sensie prawnym, a nie tylko faktycznym. Niewątpliwie dla możliwości ustalenia tego związku, cele działania organizacji społecznej, domagającej się dopuszczenia do udziału w postępowaniu w sprawie dotyczącej innej osoby, muszą być odpowiednio skonkretyzowane, a więc tak, aby można było określić rzeczywisty i bezpośredni związek pomiędzy celami statutowymi, a postępowaniem, w którym organizacja domaga się uczestnictwa na prawach strony.

Ocena zasadności żądania organizacji społecznej dokonywana jest również z punktu widzenia istnienia interesu społecznego, jako ustawowej przesłanki dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu. Oznacza to, że nawet wówczas, gdy udział organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym jest uzasadniony jej celami statutowymi, to i tak organ administracji publicznej może uznać to żądanie za niezasadne z uwagi na brak interesu społecznego. Pojęcie "interesu społecznego" nie zostało ustawowo zdefiniowane, wobec czego w każdej sprawie indywidualnej podlega ono wykładni organu administracji rozpatrującego sprawę.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntował się pogląd, zgodnie z którym interes społeczny musi odpowiadać wymaganiom racjonalnie pojmowanej kontroli społecznej nad postępowaniem administracyjnym w indywidualnych sprawach i działaniem w nich organów administracyjnych (patrz: wyroki NSA z 5 października 2011r., sygn. II OSK 1397/10; z 19 lipca 2012r., sygn. II OSK 663/11; z 16 lipca 2008r., sygn. II OSK 843/07 - dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). Udział organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym ma zagwarantować, że określone okoliczności zostaną sprawdzone w toku czynności wyjaśniających przez organ administracji publicznej przed wydaniem decyzji w danej sprawie. Ma ona zatem pełnić rolę swoistego "głosu społeczeństwa" wyrażanego nie tyle w każdej sprawie, ale w takiej, która takiego stanowiska szczególnie wymaga (wyrok WSA w Warszawie z 14 kwietnia 2021r., sygn. VII SA/Wa 2207/20 – dostępny jw.). O interesie społecznym, warunkującym udział w postępowaniu organizacji społecznej, powinno świadczyć autentyczne i bezinteresowne zaangażowanie w ochronę interesów społecznych, w uzasadnionych racjonalnie sytuacjach, kiedy można mieć poważne obawy co do zagrożenia konkretnych wartości (por. wyrok NSA z 14 listopada 2018r., sygn. II OSK 295/17 - dostępny). Interes społeczny musi mieć więc związek z toczącym się postępowaniem w takim znaczeniu, by z racji potrzeby jego ochrony, niezbędne było dopuszczenie do udziału w tym postępowaniu danej organizacji społecznej jako rzecznika tego interesu. Dlatego też wniosek o dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu musi być umotywowany w tym zakresie. Organizacja społeczna powinna wykazać potrzebę ochrony istotnych społecznie wartości w danym postępowaniu oraz, że przyczyni się aktywnie do lepszego wypełnienia przez postępowanie administracyjne jego celów. Przy czym nie daje podstaw do wyprowadzenia interesu społecznego powołanie się jedynie w sposób ogólnikowy na wartości wymagające ochrony w postępowaniu. Ponadto, co niezmiernie istotne, i co wynika w istocie z poczynionych uwag, udział organizacji społecznej w postępowaniu na podstawie przepisu art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. nie może służyć partykularnym interesom samej organizacji społecznej lub jej członków. Przesłanką dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu jest bowiem interes społeczny, a więc interes ogółu, a nie interes indywidualnej osoby, czy też relatywnie wąskiej grupy osób. Udział organizacji społecznej w postępowaniu musi więc odpowiadać wymaganiom ww. racjonalnie pojmowanej kontroli społecznej nad postępowaniem administracyjnym z uwagi na konieczność ochrony konkretnych wartości istotnych społecznie, a nie wynikać z potrzeby ochrony partykularnego interesu samej organizacji społecznej lub jej członków. Udział organizacji społecznej w postępowaniu nie może wiązać się z nadmiernym i nieuzasadnionym poszerzeniem kręgu jego uczestników. Dlatego też organizacja społeczna powinna być dopuszczona do udziału w postępowaniu tylko wówczas, gdy będzie to przyczyniało się do lepszego wypełnienia przez postępowanie administracyjne jego istotnych funkcji, i gdy zachodzi potrzeba ochrony konkretnych wartości, mających znaczenie społeczne. Przy czym, co podkreślono, to organizacja społeczna powinna wykazać, że istnieje potrzeba ochrony wskazanych wartości w postępowaniu i, że przyczyni się aktywnie do lepszego wypełnienia przez postępowanie administracyjne jego celów. Wymaga przy tym wskazania, że ochrona strony przed negatywnymi skutkami aktywności organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym leży w interesie społecznym, a organ administracji publicznej i takie wymagania interesu społecznego powinien mieć na względzie przy ocenie żądań organizacji społecznej (patrz wyrok NSA z 20 kwietnia 2021 r., sygn. III OSK 85/21). Dlatego też udzielenie ochrony prawnej interesowi organizacji społecznej pozostawione jest rozstrzygnięciu organu prowadzącego postępowanie i wymaga indywidualnej oceny w konkretnych okolicznościach sprawy.

W świetle poczynionych uwag, Sąd podziela stanowisko orzekających organów administracji publicznej, że w sprawie nie zaistniały podstawy do dopuszczenia skarżącego Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu administracyjnym w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla planowanej inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego na wskazanej działce ewidencyjnej przy ul. W. w B.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że Stowarzyszenie domagając się dopuszczenia do udziału w postępowaniu wskazało w złożonym wniosku jedynie na okoliczność powołania Stowarzyszenia głównie w celu koordynacji działań między mieszkańcami okolicy a miastem oraz dbałości o ochronę praw mieszkańców ul. W. w B. Tak lakonicznie i jednocześnie ogólnikowo sformułowany wniosek w żaden sposób nie pozwala na merytoryczne powiązanie przedmiotu postępowania administracyjnego z celami i zakresem działania Stowarzyszenia, a tym bardziej nie wskazuje na interes społeczny uzasadniający udział organizacji w tym konkretnym postępowaniu administracyjnym. Słusznie zauważył organ I instancji, że przedmiotowe postępowanie administracyjne nie zostało wszczęte z inicjatywy Gminy B., lecz prywatnego inwestora, i że tym samym trudno jest w tym wypadku mówić o jakichkolwiek działaniach Miasta B. i w związku z tym ich koordynacji z mieszkańcami. Wskazując zaś na cel działania organizacji w postaci dbałości o ochronę praw mieszkańców ul. W. w B., Stowarzyszenie nie wskazało we wniosku na jakiekolwiek prawa mieszkańców ul. W., które mogłyby zostać naruszone i wymagałyby dodatkowej ochrony w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym. Dopiero w zażaleniu Stowarzyszenie wskazało, że postępowanie prowadzi do pozbawienia przyległego terenu do ul. W. jej istotnej cechy. Niemniej nie wyjaśniło o jaką to istotną cechę chodzi. Stowarzyszenie nie wykazało, że istnieje w tym postępowania administracyjnym potrzeba ochrony konkretnych wartości i, że może przyczynić się aktywnie do lepszego wypełnienia przez postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla konkretnej inwestycji jego celów. Jak już wskazano, konstrukcja normy art. 31 k.p.a. nie ogranicza się do realizacji jedynie interesu i woli organizacji społecznej, lecz równocześnie wymaga od organu administracji prowadzącego postępowanie ochrony strony (inicjatora postępowania administracyjnego), przed negatywnymi skutkami aktywności organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym, co również leży w interesie społecznym. Wszystkie powyższe okoliczności miały na względzie orzekające w sprawie organy przy ocenie żądania skarżącej organizacji społecznej, co wynika z treści uzasadnień wydanych w sprawie postanowień o odmowie jej dopuszczenia do udziału w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym.

Sąd zważył, że również analiza pozostałych wskazanych we wpisie do Ewidencji Stowarzyszeń Zwykłych celów działania Stowarzyszenia (popieranie i rozwijanie inicjatyw społecznych mieszkańców, współpraca z organami administracji oraz innymi instytucjami i podmiotami o podobnych cechach, kontakt i współdziałanie z Radą Miasta, organami administracji i przedsiębiorstwami mającymi wpływ na rozwój ulicy, działania na rzecz ochrony środowiska naturalnego w obrębie ul. W.) z uwagi na ich bardzo ogólne sformułowanie i brak skonkretyzowania na etapie postępowania administracyjnego nie pozwala na stwierdzenie, jedynie na tej podstawie, bezpośredniego związku pomiędzy celami Stowarzyszenia, a przedmiotem sprawy administracyjnej, a w konsekwencji na ustalenie, że cele organizacji społecznej uzasadniają jej udział w postępowaniu administracyjnym. Oznacza to tym samym brak wystąpienia w sprawie obligatoryjnej przesłanki z art. 31 § 1 k.p.a., a więc ustawowego wymogu, aby żądanie organizacji społecznej dopuszczenia do udziału w postępowaniu uzasadnione było celami statutowymi tej organizacji.

Nie sposób też nie dostrzec, że już same cele Stowarzyszenia dotyczą interesu relatywnie niewielkiej zbiorowości, tj. jedynie mieszkańców konkretnej ulicy, w okolicy której to ma powstać inwestycja objęta postępowaniem w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Zestawiając tę okoliczność z faktem, że członkami Stowarzyszenia (wpisanego do Ewidencji stowarzyszeń zwykłych prowadzonej przez Prezydenta Miasta B. w dniu [...] września 2021 r., pod nr [...] ) są osoby mieszkające przy ul. W., trudno jest uznać, że w sprawie mamy do czynienia z autentycznym i bezinteresownym zaangażowaniem Stowarzyszenia w ochronę interesu społecznego, a nie ochroną partykularnych interesów samej organizacji społecznej i jej członków. Jednocześnie co równie istotne dla oceny interesu w jakim działa Stowarzyszenie, w złożonym wniosku w istocie w ogóle nie przywołało okoliczności wskazujących na potrzebę ochrony istotnych społecznie wartości w postępowaniu oraz, że przyczyni się aktywnie do lepszego wypełnienia przez postępowanie administracyjne jego celów, jako że ograniczyło się ono jedynie do wskazania dwóch sformułowanych ogólnikowo celów, dla których powołane zostało Stowarzyszenie. Powołane natomiast w zażaleniu okoliczności mające świadczyć o potrzebie udziału Stowarzyszenia w postępowaniu, a więc to, że postępowanie dotyczy terenu w ścisłym sąsiedztwie ul. W. w B., że postępowanie prowadzi do pozbawienia przyległego terenu do ul. W. jej istotnej cechy (bez wskazania tej cechy), że budzi ono duże zainteresowanie społeczne i że w postępowaniu nie uczestniczy żadna organizacja społeczna, nie pozwala na stwierdzenie, że Stowarzyszenie działa w interesie społecznym, a wręcz potwierdza, że członkowie Stowarzyszenia reprezentują własny interes wynikający z sąsiedztwa inwestycji z miejscem ich zamieszkania. Jak podkreślono powyżej, przesłanką dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu może być jedynie interes społeczny, a więc interes ogółu, a nie interes indywidualnej osoby, czy też relatywnie wąskiej grupy osób. Interes społeczny musi wiązać się z potrzebą zapewnienia kontroli społecznej nad postępowaniem administracyjnym z uwagi na konieczność ochrony konkretnych wartości istotnych społecznie, a więc dla ogółu, a nie dla samej organizacji społecznej lub jej członków. W sprawie skarżące Stowarzyszenie takiej potrzeby nie wykazało, a okoliczności sprawy nie pozwalają uznać, że z taką sytuacją mamy do czynienia. Wobec tego prawidłowo uznały orzekające organy, że w sprawie nie wystąpiła także druga obligatoryjna przesłanka udziału organizacji społecznej w postępowaniu z art. 31 §1 k.p.a., w postaci istnienia interesu społecznego przemawiającego za dopuszczeniem organizacji społecznej do udziału w postępowaniu.

W tym stanie rzeczy należało uznać rozstrzygnięcia orzekających organów za zgodne z prawem, a zarzuty skargi za niezasługujące na uwzględnienie, gdyż w sprawie organy prawidłowo zastosowały art. 31 § 1 pkt 2 i § 2 k.p.a., właściwe stwierdzając brak ustawowych podstaw do dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym, i jednocześnie nie naruszyły art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Wskazać należy, że nie mogła odnieść zamierzonego skutku argumentacja skargi oparta na przywołanych orzeczeniach odnoszących się do odmiennej sytuacji faktycznej i prawnej niż w okolicznościach tej sprawy (patrz cytowany w skardze wyrok WSA w Gliwicach z 7 maja 2021 r. sygn. II SA/Gl 90/21). W tym na kwestie kształtowania i prowadzenia polityki przestrzennej gminy w ramach władztwa planistycznego (studium kierunków i uwarunkowań zagospodarowania przestrzennego, miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego) i uczestnictwa w takich procedurach mieszkańców gminy lub organizacji społecznej. Postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dotyczy wyłącznie inwestycji na terenach, na których nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i toczy się w ramach indywidualnej sprawy administracyjnej, w trybie przepisów k.p.a.

Wobec powyższego, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.) Sąd oddalił skargę.