Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SAB/Gl 23/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2007-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6159 Inne o symbolu podstawowym 615
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. H., A. L. oraz E. K. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie niewykonania uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzania studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania terenu p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 10 lipca 2007 r. B. H., A. L. oraz E. K. w imieniu własnym oraz jako radni Gminy K. wnieśli skargę na bezczynność Wójta tej Gminy w przedmiocie niewykonania uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzania studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania terenu.

W odpowiedzi na skargę organ administracji, powołując się na art. 11 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) podniósł, iż przepis ten wskazując jedynie czynności jakie wójt musi kolejno podejmować po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania studium, nie precyzuje w tym zakresie żadnych terminów. Również i przedmiotowa uchwała podjęta przez Radę Gminy K. powierzając jej wykonanie Wójtowi, nie określiła żadnych terminów wykonania zadań, ani też źródeł ich finansowania. Tym samym skarga w ocenie organu nie zasługuje na uwzględnienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna. Zgodnie bowiem z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz., 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§2) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Przedmiotowy zakres tej kontroli określony został w art. 3 tej ustawy. W indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej kontrola działalności organów obejmuje orzekanie w sprawach skarg: na decyzje administracyjne, na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, na inne niż określone wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej

dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, jak również na bezczynność organów administracji publicznej w podanych wyżej przypadkach.

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż zarówno w orzecznictwie sądowym, jak i w doktrynie przyjęło się określać studium mianem aktu kierownictwa wewnętrznego, czy też aktu gminnej polityki planistycznej. To oznacza, iż postanowienia studium mają charakter nienormatywny, są bowiem kierowane do organów gminy i bezpośrednio nie kształtują sytuacji prawnej podmiotów spoza systemu administracji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 21 listopada 2000 r., II SA 2437/99, LEX 55333).

W ocenie Sądu zarzuty podniesione w skardze nie dotyczą bezczynności organu administracji rozumianej jako niepodejmowanie przez ten organ nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Również art. 101a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) nie daje podstaw do uznania kognicji sądów administracyjnych. Jak wynika bowiem z treści tego przepisu, skargę do sądu administracyjnego można wnieść wówczas, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowanie czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. Skarga na tej podstawie na bezczynność organów gminy może dotyczyć działalności uchwałodawczej rady gminy w takim zakresie, w jakim przepisy prawa nakładają na organ stanowiący gminy obowiązek podjęcia uchwały w określonej sprawie. W zakresie skargi na bezczynność wójta należy więc wyprowadzić analogiczny wniosek, iż skarga może dotyczyć tylko tych wypadków, kiedy przepisy prawa nakładają na wójta obowiązek wydania zarządzenia. Tym samym skoro Wójt Gminy K. nie jest przez prawo zobowiązany do wydania zarządzenia w sprawie dotyczącej uchwały w przedmiocie przystąpienia do sporządzania studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania terenu, to nie można mówić o bezczynności w tym zakresie (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 12 lipca 2005 r., III SAB/Lu 8/05, ONSAiWSA 2007/2/38).

Nadto należy wskazać, iż ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie przewiduje, w jakim terminie wójt, burmistrz (prezydent miasta) podejmuje działania proceduralne po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania studium. Jeśli więc rada gminy nie zobowiąże organu wykonawczego do rozpoczęcia działań w określonym terminie, to ma on swobodę co do terminu podjęcia działań nad

sporządzaniem studium. Pozostając w bezczynności musi się liczyć jednak z odpowiedzialnością polityczną. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.

Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.