Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1225/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6140 Nadanie stopnia i tytułu naukowego oraz potwierdzenie równoznaczności dyplomów, świadectw i tytułów
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 4 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. O. na postanowienie Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia członka Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów od udziału w postępowaniu administracyjnym postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów po rozpatrzeniu wniosku P. O. o wyłączenie członka Komisji od udziału w postępowaniu w zakresie wznowionego postępowania w jego przewodzie kwalifikacyjnym I stopnia, odmówiła wyłączenia prof. R. S. Jednocześnie pouczono stronę, że na to postanowienie nie służy zażalenie, a strona może je zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji.

Od powyższego postanowienia P. O. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o stwierdzenie przez sąd wyłączenia członka Centralnej Komisji z mocy ustawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga P. O. nie należy do właściwości sądów administracyjnych.

Właściwość sądów administracyjnych została określona w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270).

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 wymienionej ustawy, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl zaś art. 3 § 2 cytowanej ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne,

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,

6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,

7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,

8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Stosownie do treści art. 3 § 3 powołanej ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Sąd administracyjny jest więc właściwy w sprawach skarg jedynie na trzy rodzaje postanowień. Po pierwsze na postanowienia, na które służy zażalenie. Po drugie na postanowienia kończące postępowanie oraz po trzecie na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

W rozpoznawanej sprawie zaskarżone postanowienie nie jest żadnym z postanowień wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.

Należy zaznaczyć, iż wyłączenie pracownika (członka organu kolegialnego) lub odmowa jego wyłączenia od udziału w postępowaniu administracyjnym na podstawie art. 24 § 3 kpa następuje w formie postanowienia. Na postanowienie takie nie przysługuje zażalenie. W myśl bowiem art. 141 § 1 kpa na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. W przypadku postanowienia o wyłączeniu lub odmowie wyłączenia pracownika (członka organu kolegialnego) kodeks nie przewiduje zażalenia, zaś strona niezadowolona z rozstrzygnięcia może podnieść swoje zarzuty w odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2003 r. w sprawie o sygn. akt SA/Rz 2047/02).

Postanowienie o odmowie wyłączenia pracownika (członka organu kolegialnego) nie jest także postanowieniem kończącym postępowanie w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Postanowieniem kończącym postępowanie jest bowiem takie postanowienie, które kończy postępowanie administracyjne w danej instancji.

Postanowienie o odmowie wyłączenia pracownika (członka organu kolegialnego) nie należy również do trzeciego rodzaju postanowień, a mianowicie nie jest to postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty.

W takiej sytuacji skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.

Jednocześnie stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy, należało zwrócić stronie kwotę uiszczoną tytułem wpisu od wniesionej skargi.