Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 220/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 18 ust. 1 pkt 2, art. 15 ust. 1 pkt 2-6
journal: Dz.U. 2004 nr 52 poz 525
law: Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji - tekst jedn.
article: art. 7, art. 77, art. 107
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędzia WSA Dorota Wdowiak Protokolant Anna Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2007 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] października 2006 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata [...], Kancelaria Adwokacka w W., [...], tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 22 % podatku od towarów i usług kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych.


UZASADNIENIE

[...] K. K. od [...] roku posiadał pozwolenie na broń palą myśliwską w celach łowieckich.

Zawiadomieniem z dnia 12 sierpnia 2005 roku Komendant Wojewódzki Policji we W. poinformował stronę o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską w związku z otrzymaną informacją o toczącym się przeciwko stronie postępowaniu karnym o czyn art.178 a § 2 k.k.

Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2006 roku Komendant Wojewódzki Policji we W. na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej [...] K. K. do czasu rozstrzygnięcia sprawy o czyn z art. 178 a § 2 k.k. i wydania prawomocnego rozstrzygnięcia przez organy wymiaru sprawiedliwości wobec strony.

W dniu 10 maja 2006 roku do Komendy Wojewódzkiej Policji we W. wpłynął prawomocny wyrok z dnia [...] marca 2006 roku nadesłany przez Sąd Rejonowy w Ś., wydany w sprawie sygn. akt [...], na mocy którego K. K. został uznany za winnego tego, że w dniu [...] maja 2005 roku w R. [...], znajdował się o stanie nietrzeźwości (0,68 wys. alkoholu na dm3 wydychanego powietrza) i kierował rowerem po drodze publicznej tj. popełnienie występku z art. 178 a § 2 k.k. i za to na podstawie ww. przepisu został skazany na karę 4 miesięcy ograniczenia wolności i zobowiązany na podstawie art. 35 § 1 k.k. do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym. Na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 2 k.k. Sąd wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo skarżącemu zawiesił na okres próby 2 lat.

Na podstawie art. 42 § 2 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku, na podstawie art. 49 § 2 k.k. Sąd orzekł od oskarżonego na rzecz F[...] świadczenie pieniężne w kwocie [...] złotych na cel bezpośrednio związany z udzieleniem pomocy osobom poszkodowanym w wypadkach komunikacyjnych i na mocy art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w całości.

W związku z prawomocnym zakończeniem sprawy karnej Komendant Wojewódzki Policji we W. postanowieniem z dnia 19 maja 2006 roku na podstawie art. 97 § 2 k.p.a. podjął zawieszone postępowanie w sprawie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni myśliwskiej w celach łowieckich [...] K. K.

Pismem z dnia 23 czerwca 2006 roku Komendant Wojewódzki Policji we W. poinformował stronę o tym, że zgodnie z art.10 k.p.a. ma prawo wypowiedzieć się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań w terminie 14 dni od otrzymania niniejszego pisma.

Powyższe pismo strona otrzymała w dniu 10 lipca 2006 roku.

Decyzją z dnia 6 lipca 2006 roku Komendant Wojewódzki Policji we W. powołując się na art. 18 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 15 ust. 1 pkt 6 oraz art. 20 ustawy z dnia 21 maja 1999 roku o broni i amunicji (Dz. U. z 2004 roku Nr 52, poz. 525 - tekst jednolity) cofnął [...] K. K. pozwolenie na posiadanie brani palnej myśliwskiej wydanej w celach łowieckich w ilości 2 sztuk.

Powyższą decyzję zaskarżył [...] K. do Komendanta Głównego Policji. W odwołaniu podał, iż organ I instancji naruszył zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu albowiem pismo z pouczeniem o przysługujących mu prawach otrzymał w dniu 10 lipca 2006 roku, natomiast decyzja została wydana wcześniej bo w dniu [...] lipca 2006 roku. Ponadto wyjaśnił, ze decyzja jest dla niego niesprawiedliwa, gdyż myśliwym jest od 27 lat i nigdy nie naruszył prawa. Czyn jakiego się dopuścił nie miał żadnego związku z bronią.

Organ nie uwzględnił okoliczności, że strona miała zaledwie 0,68 promila alkoholu w wydychanym powietrzu oraz, że prowadziła rower, jadąc bo bocznej drodze w wiosce.

Poza tym organ nie zasięgnął o stronie opinii z Koła Łowieckiego. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 roku Komendant Wojewódzki Policji we W., powołując się na art. 132 § 1 k.p.a. i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 21 maja 1999 roku o broni i amunicji uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] lipca 2006 roku w całości z uwagi na nienależyte wyjaśnienie sprawy i niezagwarantowanie stronie realizacji przysługujących jej praw.

W toku dalszego postępowania administracyjnego organ zwrócił się do Posterunku Policji w D. o przeprowadzenie wywiadu dotyczącego K. K. a także do Koła Łowieckiego [...] w J. o przesłanie opinii o stronie.

Wywiad środowiskowy wpłynął do Komendy Wojewódzkiej Policji we W. w dniu 4 września 2006 roku, zaś opinia z koła łowieckiego w dniu 14 września 2006 roku.

Ponadto organ zasięgnął informacji z Krajowego Rejestru Karnego odnośnie osoby K. K.

Po przeprowadzeniu postępowania organ zapoznał stronę z materiałem dowodowym, zebranym w sprawie i decyzją z dnia [...] października 2006 roku [...] powołując się na art. 18 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 15 ust. 1 pkt 6 oraz art. 20 ustawy z 21 maja 1999 roku o broni i amunicji cofnął pozwolenie Panu K. K. na posiadanie broni palnej myśliwskiej, wydanej w celu łowieckim w ilości 2 sztuk.

Organ uzasadnił swoją decyzję tym, iż skoro [...] K. K. dopuścił się umyślnego naruszenia obowiązującego porządku prawnego, będąc pod wpływem alkoholu, przez co stworzył zagrożenie zdrowia i życia dla siebie i innych użytkowników dróg nie daje gwarancji przestrzegania prawa w przyszłości. Wpływu na zmianę decyzji nie może mieć dobra opinia oraz fakt wieloletniego posiadania broni i właściwe warunki jej użytkowania i przechowywania.

Od tej decyzji strona wniosła odwołanie, w którym podniosła, że decyzja jest dla niego niesprawiedliwa. Nie może być mowy o jakiejkolwiek obawie nieprzestrzegania prawa w przyszłości przez odwołującego się, albowiem do tej pory był niekarany, posiada pozytywną opinię środowiskową oraz z Koła Łowieckiego. Skazanie go było incydentem w jego życiu. Posiada broń od 27 lat i jest to wystarczający argument, co do bezprzedmiotowości wysuwanych wobec niego obaw.

Po rozpoznaniu odwołania Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] grudnia 2006 roku, Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] października 2006 roku.

W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że decyzja organu I instancji jest zasadna, a argumenty strony zawarte w odwołaniu od tej decyzji nie tworzą podstaw do jej zmiany bądź uchylenia.

Zdaniem organu II instancji pozwolenie na posiadanie broni jest uprawnieniem wyjątkowym, zatem osoby, którym ono przysługuje powinni przestrzegać prawa. Faktem jest, że katalog przestępstw z art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji nie jest zamknięty.

Strona dopuszczając się przestępstwa przeciwko komunikacji, które pośrednio godzi w życie lub zdrowie człowieka nie daje gwarancji przestrzegania przepisów ustawy o broni i amunicji w zakresie bezpiecznego posiadania i używania broni w rozumieniu art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy. Dlatego też organ był zobligowany w świetle art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy do cofnięcia stronie posiadanego pozwolenia na broń.

Na decyzję z dnia 1 grudnia 2006 roku K. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się jej uchylenia. W skardze powtórzył zarzuty podniesione w odwołaniu od decyzji wydanej w I instancji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 z 2002 roku, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1270 z późn. zm.), dalej zwanej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami.

Badając we wskazany wyżej sposób zaskarżoną decyzję Sąd stwierdził naruszenie prawa, skarga jest więc uzasadniona.

Stosownie do art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 maja 1999 roku o broni i amunicji (tekst jednolity Dz. U. Nr 52, poz. 525 z 2004 roku z późn. zm.) właściwy organ Policji cofa pozwolenie na broń, jeżeli osoba, której takie pozwolenie wydano należy do osób, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2-6. Jedną z takich kategorii osób są osoby, co do których istnieje uzasadniona obawa, że mogą użyć broni w celach sprzecznych z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego w szczególności zaś skazanym prawomocnie wyrokiem Sądu za przestępstwo przeciwko życiu, zdrowiu lub mieniu albo wobec których toczy się postępowanie karne o popełnienie takich przestępstw.

Wykładnia powyższego przepisu wskazuje, że jedynie w przypadku przestępstw w nim wskazanych, organ Policji zwolniony jest od badania, czy wobec danej osoby istnieje uzasadniona obawa użycia przez nią broni niezgodnie z przepisami w przyszłości. W pozostałych przypadkach istnieje obowiązek badania czy istnieje uzasadniona obawa, że broń może być użyta w celach sprzecznych z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego.

Użycie przez ustawodawcę wyrażeń nieostrych w treści przepisu art. 15 ust. 1 pkt 6 obliguje Sąd do rozważenia, czy dokonana przez organ Policji ocena okoliczności sprawy nie nosi cech dowolności lub nie przekroczyła dopuszczalnej granicy swobodnej interpretacji tych określeń na tle konkretnego stanu faktycznego.

Mając powyższe na uwadze, zdaniem Sądu, uznać należy, iż organy obu instancji nie zbadały w sposób wyczerpujący wszystkich okoliczności niniejszej sprawy.

Niesporne jest, że skarżący został skazany za to, że w dniu [...] maja 2005 roku w R. w województwie [...], znajdował się w stanie nietrzeźwości (0,68 mg alkoholu na dm3 wydychanego powietrza) i prowadził rower po drodze publicznej tj. za czyn z art. 178 a § 2 k.k. Przestępstwo to nie należy do katalogu przestępstw z art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji. Tak więc organ Policji był zobligowany do zbadania, czy istnieje obawa, uzasadniająca cofnięcie pozwolenia na broń. Z powyższego obowiązku organy Policji nie wywiązały się o tyle, że nie zbadały okoliczności popełnienia przestępstwa. Skarżący zarówno w odwołaniu, jak i w skardze podnosi, iż stopień jego nietrzeźwości nie był znaczny i że jechał rowerem po wiejskiej drodze o niskim natężeniu ruchu pojazdów. Powyższe twierdzenia powinny być zweryfikowane przez organ, gdyż ma to istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Poza tym organ nie uwzględnił takich okoliczności jak dotychczasowa niekaralność skarżącego, dobra opinia środowiskowa oraz z koła łowieckiego.

Niewyjaśnienie wszystkich powyższych okoliczności uzasadnia tezę, iż organy Policji naruszyły art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a., co przemawia za uchyleniem zaskarżonych decyzji stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 c) p.p.s.a. z jednoczesnym stwierdzeniem, ze nie podlegają one wykonaniu na mocy art. 152 p.p.s.a.

Wobec zwolnienia skarżącego od kosztów postępowania i ustanowienia dla niego adwokata, koszty nieopłaconej pomocy prawnej pokryte zostały przez Skarb Państwa.