Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1351/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 28 ust. 3 i  ust. 3a
journal: Dz.U. 2016 poz 963
law: Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Kozłowska, Sędziowie WSA Wojciech Gapiński (spr.), Bożena Suleja-Klimczyk, Protokolant Katarzyna Czabaj, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej uchyla zaskarżoną decyzję.


UZASADNIENIE

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. (dalej – ZUS lub organ) decyzją z dnia [...] nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 – dalej k.p.a.) oraz art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 963 z późn. zm. – dalej u.s.u.s.), utrzymał w mocy decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. z dnia [...] nr [...] odmawiającą Z.K. (dalej – zobowiązany lub skarżący) umorzenia należności z tytułu nie opłaconych w terminie składek w części finansowanej przez płatnika składek w łącznej wysokości 36.779,48 zł, w tym:

– składki na ubezpieczenia społeczne – za okres 11/2008-09/2011 w wysokości 7.123,77 zł;

– składki na ubezpieczenie zdrowotne - za okres 11/2008-02/2014 w wysokości 15.557,91 zł;

– odsetki na dzień 12 maja 2017 r. w wysokości 13.805 zł;

– koszty upomnienia w wysokości 292,80 zł.

Przedmiotowa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Wnioskiem z dnia [...] zobowiązany zwrócił się o umorzenie całości zadłużenia z tytułu składek wraz z odsetkami za okres od października 2008 r. Wniosek umotywował długotrwałą chorobą, a obecnie utratą wzroku. Do wniosku załączył:

– wydruk z CEIDG;

– postanowienie Sądu Najwyższego o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

– skierowanie na Oddział;

– skierowanie do szpitala na Oddział [...];

– skierowanie do Poradni Specjalistycznej – szt. 2;

– wynik badania histopatologicznego;

– skierowanie do Poradni [...];

– receptę;

– skierowanie do szpitala na Oddział [...] - szt. 3.

Następnie pismem z dnia [...] ZUS poinformował zobowiązanego o wszczęciu postępowania administracyjnego oraz zasadach umarzania zaległości z tytułu składek, akcentując potrzebę przedstawienia dowodów, które uzasadniałyby zastosowanie ulgi w spłacie zaległości.

Pismem natomiast z dnia [...] poinformowano skarżącego o zakończeniu postępowania administracyjnego oraz o możliwości zapoznania się z aktami sprawy.

Odpowiadając na wspomniane pisma zobowiązany w dniu [...] złożył następujące dokumenty:

– Informację Komornika Sądowego w K. o stanie egzekucji z dnia [...]

– postanowienie Komornika Sądowego w K. z dnia [...] o stwierdzeniu bezskuteczności egzekucji wszczętej na wniosek wierzyciela [...].

W toku postępowania organ ustalił dodatkowo, iż prowadzona przez zobowiązanego działalność gospodarcza została wyrejestrowana w dniu [...]. Ponadto skarżący, mający [...] lat, figuruje w systemie ZUS jako emeryt i pobiera świadczenie w wysokości 1.706,16 zł brutto. Organ ustalił także, że w dniu [...] dokonano pierwszego potrącenia w wysokości 923,61 zł z innego tytułu niż składki ZUS. Organ nie dokonał żadnych zabezpieczeń na majątku zobowiązanego.

Następnie decyzją z dnia [...] odmówiono zobowiązanemu umorzenia należności z tytułu nieuregulowanych składek. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia ZUS stanął na stanowisku, iż w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki warunkujące umorzenie należności z tytułu składek, które określone zostały w art. 28 ust. 3 u.s.u.s. oraz art. 28 ust. 3a u.s.u.s. w związku z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz.U. z 2003 r. Nr 141, poz. 1365 – zwane dalej rozporządzeniem).

W dniu [...] do ZUS-u wpłynął wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej umorzenia należności z tytułu nieuregulowanych składek. W jego treści zobowiązany wskazał, że organ nie wziął pod uwagę jego stanu zdrowia psychicznego w czasie rejestracji działalności gospodarczej. Otóż dzień po dokonaniu wskazanej czynności, jak twierdzi skarżący, zdiagnozowano u niego [...]. Choroba ta oraz przyjmowane w związku z nią lekarstwa nie pozwalały na normalne funkcjonowanie i prowadzenie działalności gospodarczej. Wyjaśnił ponadto, że jest osobą samotną. Korzysta czasami z pomocy w celu wykupu lekarstw. Na poparcie swoich twierdzeń załączył do wniosku następujące dokumenty:

– kartę historii choroby – Poradni [...];

– zaświadczenie o stanie zdrowia z 2009 r. wystawione przez Poradnię [...];

– receptę;

– zaświadczenia Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. – szt. 3,

– postanowienia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym K. z dnia [...] o umorzeniu postępowania egzekucyjnego wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji wszczętej na wniosek: Prezydenta Miasta K., Komunalnego Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej w K., Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K.;

– przekaz pocztowy - potwierdzenie wypłaty emerytury za lipiec 2017 r. w kwocie 500 zł;

– kartę informacyjną leczenia szpitalnego w okresie [...] – dotyczy [...].

Pismem z dnia [...] organ wezwał zobowiązanego do przedstawienia faktów i okoliczności, które miałyby istotne znaczenie dla sprawy, np. poprzez przedstawienie dokumentów, które w świetle obowiązujących przepisów prawa umożliwiałyby umorzenie należności.

Uzupełniając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zobowiązany przesłał organowi dodatkowe dokumenty w postaci: skierowania do szpitala na oddział [...] z dnia [...], wymaz z rany z dnia [...].

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] ZUS utrzymał w mocy swe rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu decyzji ZUS w pierwszej kolejności wyjaśnił, że objęte wnioskiem składki są wymagalne i nie uległy przedawnieniu, ponieważ zgodnie z art. 24 u.s.u.s. doszło do zawieszenia biegu terminu przedawnienia w związku ze wszczęciem postępowania egzekucyjnego.

Następnie organ przystąpił do rozważań dotyczących przesłanek umorzeniowych określonych w art. 28 ust. 3 u.s.u.s. W tej części uzasadnienia ZUS stwierdził, że przesłanki wymienione w pkt 1, 2, 4, 4a i 4b nie wystąpiły z przyczyn oczywistych. Odnosząc się do okoliczności z pkt 3 wskazał, że zobowiązany zakończył prowadzenie działalności gospodarczej, jednak nie stwierdzono braku majątku, z którego można prowadzić egzekucję. W ocenie organu, nie wystąpiła również przesłanka wymieniona w pkt 6, ponieważ nie jest wykluczone, że w postępowaniu egzekucyjnym uzyska się kwoty przekraczające wydatki egzekucyjne. Następnie wyjaśnił, że Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w K. wydał w dniu [...] postanowienie w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego z uwagi na jego bezskuteczność, jednak, w ocenie organu, spełnienie jednej z przesłanek nie stanowi podstawy do umorzenia zaległości.

Następnie ZUS przedstawił sytuację skarżącego stwierdzając, że prowadzona przez niego działalność gospodarcza została wyrejestrowana w dniu [...]. Jest osobą w wieku [...] lat, która otrzymuje emeryturę w wysokości 1.706,16 zł brutto. Ze świadczenia tego dokonywane są potrącenia przez innego wierzyciela niż ZUS w wysokości ok. 920 zł. ZUS podkreślił, że zobowiązany nie złożył oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, a tym samym brak jest informacji dotyczących wydatków ponoszonych przez jego gospodarstwo domowe. Następnie organ wskazał, że skarżący choruje na [...], [...], [...] oraz [...]. Postępowanie egzekucyjne prowadzone jest przez ZUS do rachunku bankowego oraz świadczenia emerytalnego, gdzie nastąpił zbieg z egzekucją sądową. Organ nie dokonał zabezpieczeń na majątku zobowiązanego.

W świetle tych ustaleń ZUS uznał, że nie zachodzi ważny interes zobowiązanego, o którym mowa w art. 28 ust. 3a u.s.u.s. w związku z § 3 ust. 1 rozporządzenia. Zdaniem organu, zgromadzona w toku postępowania dokumentacja dotycząca sytuacji gospodarstwa domowego zobowiązanego jest niewystarczająca do wydania pozytywnej decyzji o umorzeniu należności z tytułu nieuregulowanych w terminie składek.

Konkludując, ZUS uznał, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki warunkujące umorzenie zaległych składek na ubezpieczenia społeczne.

W skardze z dnia 5 listopada 2017 r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, zobowiązany wniósł o przeprowadzenie dowodu z akt Sądu Okręgowego w K. XI Wydziału Ubezpieczeń Społecznych o sygn. [...], z których wynika, że pomięto jego wnioski dowodowe dotyczące m.in. stanu zdrowia. W skardze zobowiązany wyjaśnił także, że od dłuższego czasu [...], a także leczy się na inne choroby. Zaznaczył, że korzysta z pomocy osoby trzeciej. Zawarł w tym piśmie także wniosek o przyznanie pomocy prawnej poprzez ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Do skargi załączono: wydruk komentarza, skierowanie do poradni [...] z dnia [...], skierowanie do poradni [...] z dnia [...] z dopiskiem "PILNE", skierowanie do szpitala z dnia [...] z dopiskiem "PILNE", kartę informacyjną leczenia szpitalnego w okresie [...] – dotyczącą [...].

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko oraz argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Pismem z dnia [...] skarżący wycofał wniosek o przyznanie pomocy prawnej. Natomiast wniósł o zawieszenie postępowania z uwagi na planowaną na lipiec 2018 r. operację [...]. Ponadto zażądał przeprowadzenia dowodu na okoliczność jego stanu zdrowia w kontekście możliwości prowadzenia przez niego działalności gospodarczej w okresie, którego dotyczą zaległe składki.

Następnie zarządzeniem z dnia 15 stycznia 2018 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego dotyczący przyznania pomocy prawnej.

Natomiast postanowieniem z dnia 26 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił zawieszenia postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zaskarżona decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. z dnia [...], podjęta została z naruszeniem przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, co w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm. – dalej p.p.s.a.) uzasadniało jej uchylenie.

Materialnoprawną podstawę wydanego w sprawie rozstrzygnięcia stanowią regulacje ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Zgodnie z art. 28 ust. 1 u.s.u.s. należności z tytułu składek mogą być umarzane w całości lub w części przez ZUS, z uwzględnieniem ust. 2-4 tego artykułu. Należności z tytułu składek, o czym stanowi już art. 28 w ust. 2 u.s.u.s., mogą być umarzane tylko w przypadku ich całkowitej nieściągalności, z zastrzeżeniem ust. 3a. Całkowita nieściągalność, o której mowa w art. 28 ust. 2 u.s.u.s., zgodnie z ust. 3 tego artykułu, zachodzi, gdy:

1) dłużnik zmarł nie pozostawiając żadnego majątku lub pozostawił ruchomości niepodlegające egzekucji na podstawie odrębnych przepisów albo pozostawił przedmioty codziennego użytku domowego, których łączna wartość nie przekracza kwoty stanowiącej trzykrotność przeciętnego wynagrodzenia i jednocześnie brak jest następców prawnych oraz nie ma możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie;

2) sąd oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości dłużnika lub umorzył postępowanie upadłościowe z przyczyn, o których mowa w art. 13 i art. 361 pkt 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe (Dz. U. z 2015 r. poz. 233 i 978);

3) nastąpiło zaprzestanie prowadzenia działalności przy jednoczesnym braku majątku, z którego można egzekwować należności, małżonka, następców prawnych, możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa;

4) nie nastąpiło zaspokojenie należności w zakończonym postępowaniu likwidacyjnym;

4a) wysokość nieopłaconej składki nie przekracza kwoty kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym;

4b) nie nastąpiło zaspokojenie należności w umorzonym postępowaniu upadłościowym;

5) naczelnik urzędu skarbowego lub komornik sądowy stwierdził brak majątku, z którego można prowadzić egzekucję;

6) jest oczywiste, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot przekraczających wydatki egzekucyjne.

Niezależnie od wskazanych wyżej przesłanek umorzenie należności jest możliwe także w przypadku braku ich całkowitej nieściągalności, co wynika z art. 28 ust. 3a u.s.u.s. w związku z § 3 ust. 1 rozporządzenia.

Według § 3 ust. 1 rozporządzenia, ZUS może umorzyć należności z tytułu składek, jeżeli zobowiązany wykaże, że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną nie jest w stanie opłacić tych należności, ponieważ pociągnęłoby to zbyt ciężkie skutki dla zobowiązanego i jego rodziny, w szczególności w przypadku:

1) gdy opłacenie należności z tytułu składek pozbawiłoby zobowiązanego i jego rodzinę możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych;

2) poniesienia strat materialnych w wyniku klęski żywiołowej lub innego nadzwyczajnego zdarzenia powodujących, że opłacenie należności z tytułu składek mogłoby pozbawić zobowiązanego możliwości dalszego prowadzenia działalności;

3) przewlekłej choroby zobowiązanego lub konieczności sprawowania opieki nad przewlekle chorym członkiem rodziny, pozbawiającej zobowiązanego możliwości uzyskiwania dochodu umożliwiającego opłacenie należności.

Podkreślenia wymaga, że proces podejmowania decyzji w sprawie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne ma charakter dwuetapowy. W pierwszym etapie organ administracji winien jednoznacznie ustalić, czy istnieje któraś z przesłanek umorzeniowych albo jednoznacznie wykluczyć jej istnienie. Dopiero po ustaleniu, że którakolwiek z przesłanek umorzeniowych istnieje organ administracji proceduje na etapie drugim - to jest na etapie uznania administracyjnego. Zaakcentowania wyraźnego wymaga to, iż wystąpienie chociaż jednej przesłanki umorzeniowej obliguje organ do procedowania w zakresie uznania administracyjnego, a więc rozważenia zastosowania ulgi, np. w postaci umorzenia zaległych składek.

Przy badaniu przesłanek z art. 28 ust. 3a u.s.u.s. w związku z § 3 ust. 1 rozporządzenia, przedmiotem tego postępowania nie jest kwestia ustalenia, z jakich przyczyn skarżący składek nie opłacał. Przy badaniu przesłanek umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne istotna jest ocena aktualnej sytuacji majątkowej i rodzinnej zobowiązanego, a nie przyczyny powstania zaległości, zawinione czy też subiektywnie niezawinione, które nie zostały przewidziane, jako samodzielna przesłanka umorzenia należności (zob. wyrok NSA z dnia 14 stycznia 2015 r. sygn. akt II GSK 2051/13, Lex nr 1624404).

Przenosząc te rozważania na grunt badanej sprawy wymaga zaakcentowania, że organy obu instancji przyjęły, że zobowiązany nie wykazał, aby w stosunku do niego zachodziła sytuacja stanowiąca o jego ważnym interesie. Tym samym przyjęły, że nie wystąpiły okoliczności z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia.

Odnosząc się do tych konstatacji w pierwszej kolejności przyjdzie wskazać, że wywiedziony wniosek co do braku istnienia przesłanki z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia jest – zdaniem Sądu – chybiony. Przede wszystkim należy zauważyć, że z materiału dowodowego wynika, że skarżący uzyskuje dochód wyłącznie z tytułu świadczenia emerytalnego, które podlega zajęciu egzekucyjnemu. Po potrąceniach wynoszących ok. 920 zł na rzecz wierzycieli, do dyspozycji skarżącego pozostaje kwota 500 zł. Ponadto nie posiada on wartościowych przedmiotów. Co istotne, organ nie zaprzecza, że skarżący nie posiada żadnego majątku ruchomego, jak i nieruchomego. Jak również wskazano w zaskarżonej decyzji, Dyrektor ZUS dokonał zajęcia konta bankowego, które okazało się nieskuteczne (brak jest informacji o zajęciu jakiejkolwiek kwoty z tego tytułu). W dniu [...] dokonano również zajęcia wspomnianego świadczenia emerytalnego. Jak jednak można wywnioskować z akt, wobec zbiegu egzekucji, jej prowadzenie powierzono komornikowi sądowemu. Podkreślenia ponadto wymaga, że w materiałach przekazanych Sądowi znajdują się dokumenty świadczące o tym, że zobowiązany nie reguluje zobowiązań. Dokumentami tymi są: cztery postanowienia z dnia [...] o umorzeniu postępowania egzekucyjnego wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji wszczętej na wniosek Prezydenta Miasta K., Komunalnego Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej w K., Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. oraz [...], a nade wszystko "Informacja o stanie egzekucji" z dnia [...].

Na uwagę zasługuje fakt, że organ właściwie nie przeprowadził żadnego postępowania dowodowego opierając rozstrzygnięcie na materiałach przekazanych przez skarżącego. Poprzestając na nich uznał, że nie występuje ważny interes zobowiązanego. Ponadto stwierdził, że brak określenia przez skarżącego kosztów utrzymania oraz wskazania źródeł dochodów uniemożliwia ocenę jego sytuacji finansowej.

Nawet gdyby przyjąć – jak twierdzi organ – że to zobowiązany ma wykazać okoliczności przemawiające za umorzeniem należnych ZUS składek – to i tak okoliczność ta nie zwalnia organu z przeprowadzenia własnych ustaleń zwłaszcza w sytuacji, gdy przyjmuje brak istnienia przesłanek warunkujących umorzenie składek. W sytuacji, gdy organ takiego postępowania nie przeprowadzi, a z dokumentów przedłożonych przez wnioskodawcę bezspornie wynika, że nie posiada żadnego realnego majątku i dochodów, z których mógłby zaspokoić wierzyciela, przyjęcie, że spłata zadłużenia nie spowoduje braku w zaspokojeniu podstawowych potrzeb życiowych należy uznać za bezzasadne. Dodać należy, iż organ podnosi, że zobowiązany nie złożył oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym. W aktach brak jest jednak pisma wzywającego do przedłożenia takiego oświadczenia, a tym samym nie można z tego tytułu czynić skarżącemu zarzutu.

Podnieść przyjdzie, iż: "Przesłanki z art. 28 ust. 3 u.s.u.s. są rozłączne w tym znaczeniu, że określają odrębne od siebie stany faktyczne i prawne. Przesłanki te nie są tożsame czy nawet zbieżne. Nie można więc przesłanki z art. 28 ust. 3 pkt 3 u.s.u.s uzupełniać czy odnosić do przesłanki zawartej w art. 28 ust. 3 pkt 5 u.s.u.s. Stwierdzenie przez naczelnika urzędu skarbowego lub komornika sądowego braku majątku, z którego można prowadzić egzekucję nie oznacza tego samego co brak majątku, z którego można egzekwować należności. Stwierdzenie braku majątku (lub osób), z którego można egzekwować należności, nie wymaga czynności czy działań organów, o których mowa w art. 28 ust. 3 pkt 5 u.s.u.s. O ile więc w sprawie dojdzie do ustalenia, że strona zaprzestała prowadzenia działalności, konieczne jest, dla pominięcia przesłanki z art. 28 ust. 3 pkt 3 u.s.u.s., stwierdzenie braku majątku, z którego można egzekwować należności, przy czym chodzi tu o należności składkowe przysługujące ZUS, a nie o jakiekolwiek inne należności" (wyrok WSA w Gliwicach z dnia 21 stycznia 2016 r. sygn. akt I SA/Gl 889/15, Lex nr 1995523).

W kontekście tych uwag, a także z racji na ustalenia dotyczące sytuacji materialnej skarżącego, pod wątpliwość należy poddać twierdzenie organu o nie wystąpieniu całkowitej nieściągalności, o której mowa w art. 28 ust. 3 pkt 3 u.s.u.s. Jak bowiem wynika z postanowień komornika sądowego z dnia [...] jedynym skutecznym sposobem prowadzenia egzekucji do majątku zobowiązanego jest egzekucja z jego świadczenia emerytalno-rentowego. Z racji na wysokość zadłużenia z tytułu należności alimentacyjnych, od [...] zaspokojeniu podlegać będą jedynie te wierzytelności. Konsekwencją takiego stwierdzenia jest to, że pozostali wierzyciele, a więc i ZUS, nie mogą oczekiwać zaspokojenia należnych im kwot. Tym czasem organ nie dokonał ustaleń, które pozwoliłyby na jednoznaczne stwierdzenie, że przesłanka z pkt 3 nie zachodzi w sprawie.

Organ nie odniósł się w sposób jednoznaczny co do tego, czy ze względu na stwierdzoną bezskuteczność egzekucji wobec innych podmiotów nie zachodzi w sprawie przesłanka umorzeniowa z art. 28 ust. 3 pkt 5 u.s.u.s. Zaakcentować należy, że z tego przepisu nie wynika, że stwierdzenie braku majątku miałoby nastąpić w toku egzekucji prowadzonej w stosunku do należności z tytułu składek, co implikuje po stronie organu obowiązek ustalenia czy w toku prowadzonej egzekucji przez naczelnika urzędu skarbowego bądź komornika stwierdzono lub nie brak majątku (zob. wyrok NSA z dnia 17 listopada 2017 r. sygn. akt II GSK 2181/17, Lex nr 2142545).

Ponadto ZUS zaniechał przeprowadzenia jakiejkolwiek analizy przesłanki zawartej w art. 28 ust. 3 pkt 6 u.s.u.s.

Z tych też powodów skład orzekający w sprawie orzekł, że organ wbrew zgromadzonemu materiałowi dowodowemu orzekł o braku przesłanki z art. 28 ust. 3 oraz art. 28 ust. 3a u.s.u.s. w związku z § 3 rozporządzenia, czym naruszył wskazane przepisy w sposób uzasadniający wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżanej decyzji.

Wskazane braki uniemożliwiają Sądowi dokonanie kontroli i oceny przedmiotowej sprawy w kontekście zasadności odmowy umorzenia należności z punktu widzenia kryteriów określonych w art. 28 ust. 3 oraz art. 28 ust. 3a u.s.u.s. w związku z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne.

Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni poczynione wyżej rozważania i ocenę, które stanowią jednocześnie wskazania do dalszego postępowania.

Z przyczyn wskazanych powyżej, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 135 p.p.s.a. orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji.