Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 1014/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2013-03-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 212, art. 220 § 1 i § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.H. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] października 2012 r. M.H., działający przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Gorzowie Wielkopolskim skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2012 r., nr [...], którą uchylono decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] i orzeczono co do istoty sprawy poprzez nałożenie kary pieniężnej w wysokości 8.000 zł za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji. W skardze zawarty został wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. odmówił M.H. przyznania prawa pomocy, wskazując, iż nie uzupełnił on, zgodnie z wezwaniem, złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Od powyższego postanowienia pełnomocnik skarżącego wniósł skutecznie sprzeciw. W wyniku jego rozpoznania Sąd postanowieniem z dnia 31 stycznia

2013 r. odmówił przyznania prawa pomocy, podając, że wnioskodawca nie wykazał,

aby jego sytuacja finansowa faktycznie uniemożliwiała mu poniesienie kosztów uiszczenia opłaty sądowej w postaci wpisu sądowego, bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wobec nie wniesienia przez pełnomocnika skarżącego zażalenia, orzeczenie to zyskało walor prawomocności od dnia 15 lutego 2013 r.

Następnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 lutego

2013 r., pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, wpisu sądowego od skargi w kwocie 320 zł – stosownie do

§ 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie to zostało doręczone osobie uprawnionej do odbioru pism (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 65 akt sprawy).

W wyznaczonym terminie pełnomocnik skarżącego nie uiścił wpisu od skargi, jak również do dnia wydania niniejszego postanowienia, co wynika z informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego tut. Sądu z dnia 19 marca 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Na wstępie należy wskazać, iż postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. W związku z powyższym, zanim dojdzie do zawiśnięcia sporu przed sądem, jest on obowiązany dokonać oceny skargi pod względem formalnym. Badanie pod

względem formalnym skargi obejmuje nie tylko analizę jej zawartości, lecz także jej kontrolę pod względem szczególnych wymogów, jakim skarga powinna odpowiadać.

Stosownie do treści art. 230 § 1 i § 2 w zw. z art. 220 § 1 i art. 212 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji, gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego strona wnosząca skargę powinna na wezwanie Sądu w wyznaczonym terminie uiścić wskazaną przez Sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że do dnia 18 marca 2013 r. pełnomocnik skarżącego nie uiścił wpisu, do którego został zobowiązany

(k. 66 akt sprawy).

Skoro odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu doręczono pełnomocnikowi skarżącego dnia 4 marca 2013 r., zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 11 marca 2013 r.

W tym stanie rzeczy niewątpliwie skarga M.H. dotknięta jest brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu i nie może ona skutkować wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego.

Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych jest terminem ustawowym, co oznacza, że nie może być skracany ani przedłużany. W sytuacji,

gdy strona nie uzupełni w tym terminie braków formalnych skargi, Sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi (wyrok NSA z dnia 20 grudnia 2006 r., sygn. akt I FSK 29/06, POP 2007/5/69).

Z tych względów należało orzec jak w sentencji, zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.