Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 1190/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-07-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 8 par. 1, 138 par. 2,156 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 81 c ust. 2
journal: Dz.U. 2010 nr 234 poz 1536
law: Ustawa z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie - tekst jednolity
article: art. 134 par. 1 art. 184
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. S. i D. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 stycznia 2021 r., sygn. akt VIII SA/Wa 818/20 w sprawie ze sprzeciwu M. S. i D. S. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2020 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 stycznia 2021 r., sygn. akt VIII SA/Wa 818/20, oddalił sprzeciw M. S. i D. S. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2020 r., nr [...], w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

Wyrok został podjęty w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z dnia [...] lutego 2020 r., nr [...], na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2019 r. poz. 1186 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., zwana dalej: "k.p.a."), nakazał inwestorom M. S. i D. S. doprowadzenie robót budowlanych, wykonanych w salonie z aneksem kuchennym i przedpokoju w lokalu mieszkalnym nr [...] w budynku usytuowanym przy ul. W. [...] w R., do stanu zgodnego z prawem, poprzez wykonanie w terminie do dnia 31 maja 2020 r., na całej ich powierzchni wykładziny dywanowej lub innej poprawiającej izolacyjność przegrody (stropu pomiędzy lokalami nr [...] i [...]) na dźwięki uderzeniowe o minimum 4dB, lub podłożenie pianki wtórnie spienionej o grubości minimum 4 mm pod warstwami posadzki z zachowaniem dylatacji obwodowej wypełnionej pianką, lub ułożenie paneli podłogowych na podkładzie z pianki wtórnie spienionej o grubości minimum 4 mm z zachowaniem dylatacji obwodowej wypełnionej pianką. Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w oparciu o przedłożoną przez stronę, w następstwie postanowienia tegoż organu z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...], ekspertyzę pn.: "Raport z badania izolacyjności akustycznej na dźwięki powietrzne i uderzeniowe między lokalami mieszkalnymi przy ul. W. [...] w R.".

Odwołania od powyższej decyzji złożyli J. S. oraz M. S. i D. S.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] maja 2020 r., na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołań stron, uchylił w całości zaskarżone rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Organ odwoławczy uznał, że w rzeczywistości nie została złożona ekspertyza techniczna, a jedynie raport z badań izolacyjności akustycznej na dźwięki powietrzne i uderzeniowe między lokalami mieszkalnymi przy ul. W. [...] w R., sporządzony przez mgr inż. H. J. oraz inż. R. P. Powyższe opracowanie potwierdza, że przeprowadzone badania wykazują przekroczenia dopuszczalnego poziomu uderzeniowego w pomieszczeniach, w których wykonano remont, według starej i nowej normy, w przypadku rozpatrywania wartości dopuszczalnych dla budynków jednorodzinnych i wielorodzinnych, niemniej dalej nie stanowi o wykonaniu wytycznych zawartych w wyrokach sądowoadministracyjnych z dnia 28 grudnia 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 768/18 oraz z dnia 28 czerwca 2017 r., sygn. akt VIII SA/Wa 826/16. [...]WINB podkreślił, że ekspertyza jest szerszym opracowaniem niż opinia techniczna, bądź raport z badań, które wymaga od eksperta większego nakładu pracy i wyższych kwalifikacji. Jest opracowaniem, które nie tylko odpowiada na pytanie dotyczące faktycznego stanu obiektu, ale również szuka przyczyn i wskazuje sposób postępowania lub konieczność wykonania robót budowlanych niezbędnych do przywrócenia obiektowi odpowiedniego stanu technicznego. Ekspertyza jest rozwinięciem oceny technicznej albo następstwem. Ekspertyza oprócz wskazań, jakie powinna zawierać ocena techniczna odpowiada na pytanie dlaczego tak się dzieje i co trzeba zrobić by przeciwdziałać występującym nieprawidłowościom lub określa warunki, w jakich bezpieczna eksploatacja budynku jest możliwa. Organ wojewódzki stwierdził, że dopiero po wykonaniu przez zobowiązanych ekspertyzy bądź zleceniu jej wykonania przez PINB [...] na koszt inwestorów będzie można mówić o spełnieniu wszystkich wytycznych zawartych w zapadłych wyrokach WSA oraz dokładnym i wszechstronnym zgromadzeniu materiału dowodowego w omawianej sprawie. Ponadto, organ odwoławczy wskazał, że podstawa zaskarżonego rozstrzygnięcia jest częściowo nieprawidłowa, tj. organ powiatowy powołał się na przepisy art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane (które mają zastosowanie w omawianej sprawie) oraz art. 51 ust. 3 ww. ustawy, który na tym etapie postępowania nie ma zastosowania. Reasumując, [...]WINB wskazał, że ponownie rozpatrując sprawę organ powiatowy skorzysta z dyspozycji art. 81c ust. 4 ustawy Prawo budowlane, poprzez zlecenie wykonania ekspertyzy technicznej dotyczącej akustyki stropu pomiędzy lokalami nr [...] i nr [...] w budynku mieszkalnym przy ul. W. [...] w R. (której obowiązek przedłożenia został nałożony postanowieniem nr [...]) i dopiero po przedstawieniu takiej dokumentacji będzie podejmował dalsze czynności wyjaśniające w omawianej sprawie.

Sprzeciw od powyższej decyzji [...]WINB z dnia [...] maja 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli M. S. i D. S., zarzucając naruszenie art. 138 § 2 k.p.a., poprzez bezpodstawne uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia temu organowi, pomimo tego, że brak było do tego przesłanek, gdyż decyzja ta nie była obarczona uchybieniami wskazanymi przez organ odwoławczy. Skarżący podnieśli, że opinia jest obszerna i rzetelnie udokumentowana.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając sprzeciw wskazał, że w rozpoznawanej sprawie zapadły już uprzednio prawomocne wyroki sądu administracyjnego z dnia 28 czerwca 2017 r., sygn. akt VIII SA/Wa 826/17 i z dnia 28 grudnia 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 768/18, zawierające, w swoim stanowisku prawnym zawartym w uzasadnieniach, pogląd o uznaniu dowodu z ekspertyzy technicznej za konieczny w celu rozwiania wątpliwości organów nadzoru budowlanego w przedmiocie akustyki stropu pomiędzy lokalami mieszkalnymi nr [...] i [...] w budynku mieszkalnym przy ul. W. [...] w R. W związku z tym, zarówno organ I instancji, organ odwoławczy rozpoznający ponownie sprawę, jak i Sąd w obecnym składzie, pozostają związani oceną prawną oraz wskazaniami co do dalszego postępowania, wyrażonymi w ww. prawomocnych wyrokach WSA – zgodnie z dyspozycją art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."). Następnie, Sąd I instancji stwierdził, że istota sporu sprowadza się do oceny wartości dowodowej przedłożonego opracowania technicznego określonego jako "Raport z badań izolacyjności akustycznej na dźwięki powietrzne i uderzeniowe między lokalami mieszkalnymi przy ul. W. [...] w R." Podniósł, że powyższy raport stanowi realizację postanowienia PINB z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...], którym ww. organ działając na podstawie art. 81c ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane zobowiązał inwestorów małż. S. do sporządzenia i przedłożenia ekspertyzy technicznej dotyczącej akustyki stropu pomiędzy lokalami mieszkalnymi nr [...] i [...] w budynku mieszkalnym przy ul. W. [...] w R. Zgodnie z ww. postanowieniem (co do zakresu ww. opracowania) powyższa ekspertyza poparta badaniami akustycznymi stropu, opracowana przez rzeczoznawcę budowlanego lub osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane – winna określać sposób doprowadzenia elementów warstw izolacyjnych przeciwdźwiękowych stropu do właściwego stanu technicznego odpowiadającego warunkom technicznym, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz określać sposób wykonania prawidłowej izolacji przeciwdźwiękowej stropu. W kontekście tak określonego zakresu wymaganego dla opracowania technicznego przez organy nadzoru budowlanego prowadzące postępowanie w sprawie, w ocenie Sądu, przedłożony ww. raport techniczny budzi wątpliwości co do jego wartości dowodowej w sprawie. Przede wszystkim powyższy raport we wnioskach końcowych dotyczących sposobu rozwiązania zaistniałych nieprawidłowości określa w sposób alternatywny roboty budowlane jakie należy wykonać w celu doprowadzenia robót budowlanych wykonanych w salonie z aneksem kuchennym w lokalu małż. S. do stanu zgodnego z prawem – przez wskazanie, że miałoby to być wykonanie na całej powierzchni posadzki wykładziny dywanowej lub innej poprawiającej izolacyjność przegrody stropu na dźwięki uderzeniowe o min. 4 dB lub podłożenie pianki wtórnie spienionej o grubości min. 4 mm lub ułożenie paneli podłogowych na podkładzie z pianki wtórnie spienionej o grubości min. 4 mm z zachowaniem dylatacji obwodowej, wypełnionej pianką. W kontekście stwierdzenia zawartego w tym raporcie, że dokładne określenie wpływu proponowanych dodatkowych warstw izolacyjnych na poziom uderzeniowy przy bardzo skomplikowanej konstrukcji stropu jest bardzo uciążliwe, muszą budzić wątpliwości wskazane do przeprowadzenia roboty budowlane dla definitywnego rozwiązania stwierdzonych nieprawidłowości akustycznych. Ponadto w raporcie podano, że nie wykonano odkrywek ponieważ z punktu widzenia procedury badania akustycznego odkrywek się nie dokonuje. W tym zakresie raport nie zamieszcza żadnego wyjaśnienia, ani powołania stosownych regulacji z których taki wniosek wynika. Jednocześnie raport zaleca, że przy tak skomplikowanej konstrukcji stropu należałoby wykonać próby akustyczne na próbce wykładziny przed położeniem jej na całej powierzchni. Tego rodzaju postępowanie wg. Raportu jest zgodne z zasadami wiedzy technicznej oraz doświadczenia życiowego. Powyższego stanowiska Raport także nie uzasadnia. W tej sytuacji, wobec wskazanych nieścisłości, braku jednoznaczności, tak w odniesieniu do przyczyn zaistniałego stanu faktycznego, jak i zalecanych robót budowlanych w celu doprowadzenia izolacyjności stropu do stanu zgodnego z prawem, Sąd podzielił stanowiskiem [...]WINB, że wykonane opracowanie techniczne budzi wątpliwości dowodowe, co do jego kompletności, rzetelności oraz wiarygodności proponowanych działań (robót budowlanych) zmierzających do doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem. Brak poczynienia przez organy ustaleń faktycznych dotyczących powyższej istotnej prawnie okoliczności (wiarygodnego dowodowo opracowania technicznego dotyczącego akustyki stropu pomiędzy lokalami mieszkalnymi w budynku przy ul. W. [...] w R.), stanowi naruszenie przepisów postępowania – art. 7 i 77 § 1 k.p.a., które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, albowiem ustalenie to determinuje treść obowiązku wykonania określonych robót budowlanych jaki organ nadzoru budowlanego winien nałożyć na inwestorów.

Z tych względów Sąd I instancji, na podstawie art. 151a § 2 p.p.s.a., sprzeciw oddalił.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyli M. S. i D. S., wnosząc o jego uchylenie.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu skarżący zarzucili:

1) na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a., naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 134 § 1 p.p.s.a., polegające na uznaniu zaskarżonej decyzji [...]WINB z dnia [...] maja 2020 r., jako odpowiadającej przepisom prawa, mimo że decyzja ta dotknięta była nieważnością wynikającą z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., w związku z rażącym naruszeniem art. 8 § 1 k.p.a., poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób, który nie budzi zaufania strony do organów władzy publicznej, rozstrzyganie wszelkich niejasności, czy też wątpliwości dotyczących ustalonego stanu faktycznego na niekorzyść strony, w szczególności uznaniu, że opinia zawierająca wnioski alternatywne oraz nieuzasadniająca faktów oczywistych nie spełnia warunków postawionych przed opracowaniem technicznym w rozpoznawanej sprawie, podczas gdy rozwój techniki umożliwił zastosowanie kilku różnych sposobów izolacji dźwiękowej stropu, a posteriori nie można czynić zarzutu autorom opinii, że wskazali wnioski alternatywne;

2) na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a., naruszenie prawa materialnego przez jego błędną wykładnię, tj.: art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane, poprzez przyjęcie, że opinia zawierająca wnioski alternatywne oraz nieuzasadniająca faktów oczywistych nie spełnia warunków postawionych przed opracowaniem technicznym w rozpoznawanej sprawie, podczas gdy rozwój techniki umożliwił zastosowanie kilku różnych sposobów izolacji dźwiękowej stropu, a posteriori nie można czynić zarzutu autorom opinii, że wskazali wnioski alternatywne. Nie ma także powodu do wskazania, że opinia nie zawiera wystarczająco informacji specjalistycznych, poprzez nie wskazanie regulacji z powodu których nie wykonano odkrywek w stropie, podczas gdy adresat tej opinii - administracja architektoniczno-budowlana jest podmiotem fachowym o specjalistycznej wiedzy technicznej, który znał specyfikację techniczną stropu, gdyż wcześniej w tej sprawie procedował, zatem oczywiste technicznie analizy powinny być dla niego zbędne, tym bardziej, że przedmiotem opinii nie było szerokie udowadnianie wpływu odkrywki na strop, a jedynie badanie akustyczne stropu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 182 § 2a p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego oddalającego sprzeciw od decyzji na posiedzeniu niejawnym. Na posiedzeniu niejawnym Naczelny Sąd Administracyjny orzeka w składzie jednego sędziego (art. 182 § 3 p.p.s.a.).

Stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej z urzędu biorąc pod rozwagę jedynie nieważność postępowania.

Wobec tego, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a., a nadto nie zachodzi również żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku Sądu pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny dokonał takiej kontroli zaskarżonego wyroku jedynie w zakresie wyznaczonym podstawami skargi kasacyjnej.

Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 64e p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od decyzji, sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. Oznacza to, że zakres kontroli legalności sprawowany przez sąd administracyjny w sprawie zainicjowanej sprzeciwem od decyzji kasacyjnej został określony w sposób zawężający, tzn. rola sądu administracyjnego kontrolującego decyzję o charakterze kasacyjnym sprowadza się do analizy przyczyn, dla których organ odwoławczy uznał za konieczne skorzystanie z możliwości przewidzianej przepisem art. 138 § 2 k.p.a. W konsekwencji, sąd jest władny uwzględnić sprzeciw wyłącznie, gdy uchylenie decyzji pierwszoinstancyjnej i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania nie wynikało z przesłanek wynikających z ww. przepisu. W myśl postanowień art. 138 § 2 k.p.a., organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Ponadto, na treść i zakres decyzji kasacyjnej ma wpływ także art. 138 § 2a k.p.a., zgodnie z którym, jeżeli organ pierwszej instancji dokonał w zaskarżonej decyzji błędnej wykładni przepisów prawa, które mogą znaleźć zastosowanie w sprawie, w decyzji o której mowa w § 2, organ odwoławczy określa także wytyczne w zakresie wykładni tych przepisów.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wniesiona skarga kasacyjna w ramach swoich zarzutów nie jest w stanie skutecznie podważyć stanowiska zarówno Sądu Wojewódzkiego, jak i [...]WINB, odnośnie mocy dowodowej, w kontekście wytycznych zawartych we wcześniejszych wyrokach WSA w Warszawie z dnia 28 czerwca 2017 r., sygn. akt VIII SA/Wa 826/16 i z dnia 28 grudnia 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 768/18, przedłożonego przez inwestorów opracowania pn.: "Raport z badania izolacyjności akustycznej na dźwięki powietrzne i uderzeniowe między lokalami mieszkalnymi przy ul. W. [...] w R.". Jak wskazał [...]WINB w uzasadnieniu swojej decyzji, w niniejszej sprawie zachodzi konieczność przeprowadzenia ponownego postępowania wyjaśniającego, co do okoliczności mających wpływ na wynik sprawy, które poparte zostanie odpowiednimi dowodami. Sąd I instancji podniósł zaś, że brak poczynienia przez "organy" ustaleń faktycznych dotyczących istotnej prawnie okoliczności (wiarygodnego dowodowo opracowania technicznego dotyczącego akustyki stropu pomiędzy lokalami mieszkalnymi w budynku przy ul. W. [...] w R.), stanowi naruszenie przepisów postępowania – art. 7 i 77 § 1 k.p.a., które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, albowiem ustalenie to determinuje treść obowiązku wykonania określonych robót budowlanych jaki organ nadzoru budowlanego winien nałożyć na inwestorów. W kontekście powyższego, autor skargi kasacyjnej powinien sformułować zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, tak w zakresie postępowania dowodowego, jak i jego oceny (art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a.). Tego jednakże we wniesionym środku odwoławczym zabrakło. Ponadto, zauważyć należy, że podstawę prawną rozstrzygnięcia [...]WINB stanowił przepis art. 138 § 2 k.p.a., zarzutu w tym przedmiocie skarżący kasacyjnie także nie zredagowali. Zdaniem Składu orzekającego w niniejszej sprawie, nie jest wystarczające, a tym samym przemawiające za uchyleniem zaskarżonego wyroku i decyzji kasacyjnej organu odwoławczego, powołanie się na naruszenie przepisu art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane, który stanowi, że organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia. Strona bowiem nie kwestionuje, iż sporządzenie ekspertyzy było nieuzasadnione, a tylko taka ewentualnie okoliczność, mogłaby być podstawą skutecznego zarzutu, lecz stara się wykazać, że sporządzona ona została w sposób należyty oraz że możliwe było wskazanie w niej alternatywnych wniosków wskazujących możliwe sposoby doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Na marginesie, skarżący kasacyjnie w przedmiotowym postępowaniu nie mogliby skutecznie podważyć zasadności nałożenia obowiązku dostarczenia ekspertyzy, gdy po pierwsze, nie jest to właściwy tryb i etap postępowania, a po drugie zasadność jej wykonania została już przesądzona we wcześniejszych wyrokach WSA w Warszawie. Tutejszy Sąd uznał za zasadne jedynie przy tym zauważyć, że wprawdzie nadzór budowlany to fachowy pion administracji publicznej, a zatem co do zasady ewentualne wątpliwości w ramach swoich kompetencji powinien rozstrzygać we własnym zakresie, jednakże samodzielne wyjaśnianie przez organ nadzoru budowlanego wątpliwości, ustalanie faktów mających znaczenie, powinno być wyłączone, gdy mamy do czynienia z niezbędną ingerencją w substancję obiektu, czy też, gdy konieczne jest dokonywanie szczegółowych wyliczeń (zob. wyrok NSA z dnia 26 września 2018 r., sygn. akt II OSK 2212/16). Ponadto, co najważniejsze, istotą sporu nie jest to, czy ekspertyza może zawierać czy też nie, wnioski alternatywne, lecz to, czy przedłożone przez skarżących opracowanie, stanowi dowód o takiej mocy, że organy nadzoru budowlanego są w stanie poczynić konkretne i należyte ustalenia, co do zasadności nałożenia obowiązków w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Powyższego skarżący kasacyjnie nie mogą kwestionować w ramach zarzutu naruszenia art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane, o czym mowa powyżej, czy też zarzutu naruszenia art. 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 w zw. z art. 8 k.p.a. W ocenie także Naczelnego Sądu Administracyjnego, subiektywne odczucia skarżących w zakresie zaufania do organu prowadzącego postępowanie, nie mogą przesądzać o naruszeniu przepisu procesowego art. 8 § 1 k.p.a., tym bardziej o rażącym jego naruszeniu, w sytuacji, gdy strona nie podniosła innych zarzutów dotyczących naruszenia przepisów postępowania w rozumieniu szeroko pojętego postępowania wyjaśniającego (ustalenia faktyczne). Nadto, należy mieć na względzie, iż stwierdzenie nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. ma miejsce wtedy, gdy jest ona obarczona taką wadą, iż nie jest możliwe jej istnienie w obrocie prawnym. Przypomnieć należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. nie jest każde naruszenie prawa, ale tylko takie, w wyniku którego powstają skutki niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia praworządności. Traktowanie naruszenia prawa jako rażące może mieć miejsce wyjątkowo, gdy jego waga jest znacznie większa niż stabilność decyzji (zob. wyrok NSA z dnia 28 października 2020 r., sygn. akt II OSK 2886/18). Autor skargi kasacyjnej nie wyjaśnił istnienia takiej zależności w niniejszej sprawie. Nadto, wbrew zapatrywaniu skarżących kasacyjnie, rozstrzyganie wszelkich niejasności czy też wątpliwości dotyczących ustalonego stanu faktycznego na korzyść strony, podpada, co do zasady, pod dyspozycję przepisu art. 81a § 1 k.p.a., nie zaś art. 8 § 1 k.p.a.

Tym samym, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty nie zasługiwały na uwzględnienie, a skargę kasacyjną należało oddalić.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 2a i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.