Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 807/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-01-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 243 par.1, art. 245 par. 1 i 3, art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 24 stycznia 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale III Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. K. i W. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności wspólników spółki cywilnej za zaległości podatkowe z tytułu podatku akcyzowego za miesiące od maja do grudnia 2007 roku p o s t a n a w i a: odmówić skarżącej M. K. prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W dniu 16 sierpnia 2012 roku M. K. i W. K. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ze skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] orzekającą o solidarnej odpowiedzialności skarżących jako wspólników spółki cywilnej za jej zaległości podatkowe w podatku akcyzowym za miesiące od maja do grudnia 2007roku. W skardze zawarty był wniosek o przyznanie zwolnienia od kosztów sądowych w całości.

W złożonym na wezwanie sądu na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach M. K. wskazała, że wspólnie z mężem oraz dwojgiem dzieci prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest prowadzona przez nią działalność gospodarcza, która jednak przynosi straty. Skarżąca oświadczyła, że nie posiada żadnego majątku ani oszczędności i utrzymuje się dzięki pomocy rodziców. Do wniosku dołączyła kopię zeznania podatkowego PIT-37 za 2011 rok z której wynika, że z innych źródeł uzyskała dochód w wysokości 3.938 zł, oraz PIT-36L potwierdzający stratę z działalności gospodarczej za 2011 rok w wysokości 23.278 zł przy obrotach rzędu 1.540.943 zł. Z uwagi na fakt, że oświadczenie wnioskodawczyni zawarte w formularzu PPF było niepełne bowiem nie została w nim w ogóle wskazana kwota posiadanych dochodów ani wydatków na utrzymanie rodziny, skarżąca została zobowiązana do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez: nadesłanie deklaracji w podatku od towarów i usług VAT-7 za ostatnie 4 okresy rozliczeniowe z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącą bądź zaświadczenia o wykreśleniu z ewidencji działalności gospodarczej, nadesłanie wyciągów z posiadanych przez skarżącą i jej męża rachunków bankowych (osobistych i firmowych ) za ostatnie 2 miesiące, wyjaśnienie statusu zawodowego męża skarżącej oraz wskazanie wysokości jego dochodów, wskazanie tytułu prawnego do nieruchomości stanowiącej adres zamieszkania skarżącej oraz udokumentowanie wysokości miesięcznych wydatków eksploatacyjnych, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Do chwili obecnej skarżąca nie udzieliła żądanych informacji.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek nie jest zasadny.

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

We wniosku o przyznanie prawa pomocy M. K. wskazała, że wspólnie z mężem oraz dwojgiem małoletnich dzieci prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest prowadzona przez nią działalność gospodarcza, która jednak przynosi straty. Skarżąca oświadczyła, że nie posiada żadnego majątku ani oszczędności i utrzymuje się dzięki pomocy rodziców. Informacje dotyczące start z działalności gospodarczej dołączone do wniosku o prawo pomocy dotyczyły jednak roku 2011 i nie obrazowały aktualnej sytuacji wnioskodawczyni. Informacje dotyczące aktualnej sytuacji skarżącej i posiadanych przez nią dochodów, mimo wystosowanego w tym zakresie do niej wezwania nie zostały w żaden sposób udokumentowane, podobnie jak wysokość niezbędnych wydatków na utrzymanie gospodarstwa domowego skarżącej. W tym miejscu należy wskazać, iż w sytuacji, w której oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach strony okaże się niewystarczające dla oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego, i możliwości płatniczych bądź wzbudza wątpliwości jest ona obowiązana złożyć dodatkowe oświadczenia lub dokumenty źródłowe. Skarżąca nie wywiązała się z nałożonych na nią obowiązków w żaden sposób nie udokumentował swojej aktualnej sytuacji materialnej, kwoty posiadanych na utrzymanie dochodów, nie udokumentował też wysokości ponoszonych kosztów utrzymania. W tej sytuacji brak jest praktycznie możliwości przeprowadzenia oceny sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych skarżącej w celu ustalenia czy rzeczywiście obiektywnie odpowiada ona przesłankom uzasadniającym przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wskazać należy, iż w interesie skarżącej ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy leżeć powinno prawidłowe oraz pełne wyjaśnienie rzeczywistej sytuacji materialnej i możliwości płatniczych. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (500 zł) oraz treść art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że M. K. nie wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżąca nie wywiązała się z obowiązku udzielenia informacji nałożonych wezwaniem do uzupełnienia wniosku o prawo pomocy, jej postawa uniemożliwia dokonanie rzetelnej analizy jej sytuacji finansowej i możliwości płatniczych, dlatego należy ją potraktować jako niewykazanie przesłanek, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

m.k.