Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 64/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-10-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 par. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 149, art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka – Ostrowska (spr.), Sędziowie: Sędzia NSA Julia Szczygielska, Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 października 2015 r. sprawy ze skargi M. D. na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2004 r. nr [...] Prezydent Miast W. po rozpoznaniu wniosku M. D. ( dalej: wnioskodawca, strona, skarżący ) przyznał prawo do zasiłku rodzinnego oraz dodatki do tego zasiłku na syna S. w okresie od września 2004r. do sierpnia 2005 r.

Po wznowieniu postępowania postanowieniem z dnia [...] grudnia 2004 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., Prezydent W. decyzją z dnia [...] stycznia

2005 r., nr [...], odmówił przyznania zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku, zaś kolejną decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...] uchylił w całości decyzję z dnia [...] września 2004 r.

Od obu decyzji strona wniosła odwołanie domagając się przyznania świadczenia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] lutego 2005 r., nr [...] uchyliło decyzję z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...], w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ I instancji, w dniu [...] marca 2005 r., została wydana decyzja nr [...], którą uchylono w całości decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] września 2004 r., nr [...] i odmówiono stronie przyznania zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego na syna.

W dniu 28 kwietnia 2005 r. strona odwołała się od powyższej decyzji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] maja 2005 r., nr [...] utrzymało w mocy ww. decyzję organu I instancji z dnia [...] marca 2005 r.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2005 r., nr [...] stała się przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2006 r., sygn. akt IV SA/Wr 590/05, skargę strony oddalił.

Pismem z dnia 29 sierpnia 2014 r. strona wniosła do Kolegium zażalenie na bezczynność organu I instancji. Wnioskodawca wskazał, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2005 r. jest prawomocna, i zarzucił, że do dnia złożenia wniosku organ I instancji nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie i nie zawiadomił skarżącego o przyczynie zwłoki w rozpatrzeniu przedmiotowej sprawy, jak też nie wskazał nowego terminu załatwienia sprawy, co uzasadnia zażalenie na bezczynność organu.

Postanowieniem z dnia [...] września 2014 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. nie uwzględniło zażalenia i odmówiło wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy.

Na powyższe postanowienie strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu , który postanowieniem z dnia 13 stycznia 2015 r., sygn. akt IV SA/Wr 932/14 skargę odrzucił.

Pismem z dnia 3 lutego 2015 r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Prezydenta Miasta W. i zobowiązanie tego organu do wydania decyzji administracyjnej w sprawie wniosku skarżącego o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego na syna. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że w dniu 29 sierpnia 2014 r. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. zażalenie na bezczynność organu zasiłkowego w sprawie ustalenia prawa do zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku rodzinnego na syna powołując się na fakt, że po uchyleniu prawomocną już decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...] organ I instancji nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie i nie zawiadomił skarżącego o przyczynie zwłoki w rozpatrzeniu przedmiotowej sprawy, jak też nie wskazał nowego terminu załatwienia sprawy. Skarżący zarzucił, że organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] września 2014 r., nr [...] nie uwzględnił zażalenia na bezczynność organu zasiłkowego i odmówił wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy.

Skarżący podniósł, że w sprawie zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 kwietnia 2006 r., sygn. akt IIV SA/Wr 370/05 z którego wynika, że po dacie wydania wyroku, organ I instancji miał obowiązek od nowa prowadzić postępowanie w przedmiotowej sprawie i zakończyć sprawę wydaniem decyzji administracyjnej – czego nie wykonał do dnia złożenia niniejszej skargi.

W odpowiedzi na skargę organ I instancji wniósł o jej oddalenie z tym uzasadnieniem ,że postępowanie w sprawie zostało zakończone. Organ I instancji przedstawił przebieg postępowania w sprawie i wskazał, że decyzja wydana po decyzji z dnia [...] lutego 2005 r. , nr [...], tj. decyzja z dnia [...] marca 2005 r., nr [...] uchylająca decyzję z dnia [...] września 2004 r. i odmawiająca przyznania zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku rodzinnego na syna skarżącego jest decyzją prawomocną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – (zwanej dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Uwzględniając skargę na bezczynność sąd administracyjny zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa - art. 149 p.p.s.a. W tym zakresie stwierdzić należy, że z bezczynnością organu administracji mamy do czynienia wówczas, gdy w określonym w prawie terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (por. Woś, H. Krysiak-Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydawnictwo Prawnicze "Lexis Nexis", Warszawa 2005, str. 86). Wniesienie skargi na bezczynność organu jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu , mimo istnienia ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu. Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracyjny zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności. Innymi słowy bezczynność organu administracyjnego można najogólniej określić jako taki stan rzeczy, w którym zawisła przed organem sprawa nie została załatwiona, mimo upływu przewidzianych w przepisach prawa terminów, a organ nie podejmuje w tym zakresie żadnych działań. Trzeba przy tym zauważyć, że w przypadku wnoszonej do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu lub przewlekle prowadzenie postępowania, strona nie jest związana terminami do takiego zaskarżenia. Stan bezczynności (przewlekłości postępowania), jako naruszający prawo, trwa bowiem dopóty, dopóki organ nie załatwi sprawy lub nie podejmie innej czynności prawem przewidzianej, umożliwiającej kontynuowanie postępowania administracyjnego.

Skarga na bezczynność organu jest zatem prawnie dopuszczalna dopóki organ ten nie zniweczy stanu milczenia (zob. P. Brzozowski, Glosa do postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 18 sierpnia 2010 r., II SAB/Ol 68/10, w: LEX/el.2010).

Przechodząc od tych ogólnych uwag do realiów badanej sprawy stwierdzić należy, że przedmiotem skargi jest zarzucana Prezydentowi Miasta W. bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego. Zdaniem skarżącego bezczynność ta miała miejsce po uchyleniu przez organ odwoławczy (decyzja z dnia [...] lutego 2005 r., nr [...]) decyzji organu I instancji z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...].

Jak wynika z materiału aktowego sprawy po wydaniu w/w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2005 r., uchylającej w całości decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] stycznia 2005 r. i przekazującej sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania, organ I instancji w dniu [...] marca 2005 r. wydał decyzję nr [...]. Decyzja ta uchylała w całości decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] września 2004 r., nr [...] i odmawiała stronie przyznania zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego na syna.

W wyniku wniesionego przez stronę odwołania od decyzji z dnia [...] marca

2005 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] maja 2005 r., nr [...] utrzymało w mocy ww. decyzję organu I instancji z dnia [...] marca 2005 r. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2005 r., nr [...] stała się przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2006 r., sygn. akt IV SA/Wr 590/05, skargę tę oddalił.

W świetle powyższych niespornych okoliczności sprawy jako nieuprawniony przedstawia się zarzut bezczynności organu, który w terminie określonym do rozpatrzenia sprawy załatwił ją w formie prawnej działania , przewidzianej przepisami kodeksu postępowania administracyjnego .

Nie można skutecznie zarzucać bezczynności organowi I instancji, skoro po wydaniu decyzji kasacyjnej z dnia [...] lutego 2005 r. Prezydent Miasta W. podjął stosowne postępowanie administracyjne zakończone decyzją z dnia [...] marca 2005 r. Wskutek złożonego przez stronę odwołania decyzja z dnia [...] marca 2005 r. została skontrolowana w trybie instancyjnym (decyzja z dnia [...] maja 2005 r., nr [...]) , a następnie wskutek wniesienia skargi prawidłowość wydanych w sprawie decyzji badał sąd administracyjny (wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 27 kwietnia 2006 r., sygn. akt IV SA/Wr 590/05). Przeprowadzona przez Sąd kontrola wykazała, że wydane decyzje odpowiadają prawu. Skarżący nie kwestionował powyższego wyroku w drodze skargi kasacyjnej i decyzja z dnia [...] marca 2005 r. uchylająca decyzję z dnia [...] września 2004 r. i odmawiająca przyznania zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku rodzinnego na syna skarżącego uzyskał walor prawomocności .

W świetle powyższego jako nieuzasadnione przestawiają się zarzuty skargi, że organ pozostawał w bezczynności, zwłaszcza po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 kwietnia 2006 r., sygn. akt IV SA/Wr 370/05 , tj. nie prowadził postępowania i nie zakończył sprawy decyzją, gdyż jak to już wyżej wskazano, po wydaniu przez organ odwoławczy decyzji kasacyjnej z dnia [...] lutego 2005 r. organ prowadził stosowne postępowanie, które zakończył decyzją z dnia [...] marca 2005 r.

Zgodnie z regulacją zawartą w art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Podane powyżej terminy załatwienia sprawy oznaczają okres, w którym dana sprawa powinna być rozstrzygnięta w formie decyzji. Materiał aktowy sprawy przeczy twierdzeniu strony , jakoby organ orzekający w sprawie pozostawał w zwłoce z podjęciem właściwego co do formy aktu lub czynności , będących reakcją na zgłoszone przez stronę żądania. Natomiast fakt podjęcia przez organ określonego aktu, nie spełniającego oczekiwań strony nie świadczy o jego bezczynności. Stanowisko organu wyrażone w jego orzeczeniu strona może kwestionować w drodze wykorzystania stosownych środków zaskarżenia w toku postępowania administracyjnego, a następnie w ramach kontroli sądowo-administracyjnej.

Z tego też powodu nie można uznać, że organ dopuścił się bezczynności w sprawie w omawianym wyżej zakresie, albowiem wniosek strony został załatwiony przy wykorzystaniu dopuszczalnych, prawnych form działania organu administracji , przewidzianych procedurą administracyjną.

Stwierdzenie powyższego oznacza, że organ administracji w dacie wszczęcia postępowania sądowo-administracyjnego nie pozostawał w bezczynności, a zatem skarga na bezczynność przedstawia się jako bezzasadna, co obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do jej oddalenia na podstawie art. 151 p.p.s.a.