Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1840/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 258 par. 1 i 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata E. O. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w W. z dnia [...] września 2015 r., w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego p o s t a n a w i a przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata E. O. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100), w tym tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 1840/15 umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w Warszawie z dnia [...] września 2015 r.

Wskazać również należy, że w toku postępowania sądowego na skutek złożonego wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 16 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 1840/15 rozpoznał ów wniosek pozytywnie (k-112), a Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła do reprezentowania interesów skarżącego adwokata E. O.

Pismem z dnia 10 marca 2016 r., pełnomocnik skarżącego wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Oświadczyła, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.

W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:

Wskazać należy, że jakkolwiek od dnia 1 stycznia 2016 r., stawki opłat za czynności adwokackie reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800) to jednak na mocy § 21 ww. rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Dlatego dla wyliczania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w niniejszej sprawie, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, a także stawek minimalnych opłat za czynności adwokackie należy sięgnąć do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a powołanego rozporządzenia stawki minimalne

w postępowaniu administracyjnym w pierwszej instancji w innej sprawie wynoszą 240 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponadto stosownie do § 20 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

Z akt sprawy wynika, że wyznaczony pełnomocnik reprezentował skarżącego

i podejmował w jego imieniu czynności m in. kierował pisma procesowe w sprawie, przeglądał akta sprawy. Wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zawiera ponadto oświadczenie, o którym mowa

w § 20 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r.

Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258

§ 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.