Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2389/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-11-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 1 sierpnia 2014 r. (data nadania) [...] (dalej jako: "skarżąca"), zastępowany przez pełnomocnika r. pr. A. D., wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego I w Warszawie z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] określającą zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym.

W skardze zaznaczono, że korespondencję w sprawie należy kierować na następujący adres do doręczeń: [...]

Do skargi dołączone zostało pełnomocnictwo (datowane 18 listopada 2010 r.), W dokumencie tym umocowano do samodzielnej reprezentacji spółki r.pr. A. D., K. S. oraz Z. S.. Jednocześnie wskazano adres do doręczeń: [...]

Zgodnie z zarządzeniem z dnia 24 września 2014 r. pełnomocnik skarżącej – r.pr. A. D.– został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało wysłane na podany w skardze adres do doręczeń: [...] i doręczone w dniu 29 września 2014 r. (vide: k. 40 akt sąd.).

W związku z powyższym, termin do uiszczenia należnej w sprawie opłaty sądowej upłynął w dniu 6 października 2014 r. Z uwagi na fakt, że z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo-Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wynikało, iż w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych, nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy, sprawa skierowana została na posiedzenie niejawne w przedmiocie wpisu od skargi.

Termin posiedzenia wyznaczono na 18 listopada 2014 r.

W dniu 17 listopada 2014 r. pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. We wniosku wyjaśnił, iż w dniu 14 listopada 2014 r., zapoznał się z aktami sprawy i wówczas to zorientował się, że w aktach tych znajduje się wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Podkreślił, że z potwierdzenia odbioru ww. zarządzenia jednoznacznie wynika, iż zostało ono wysłane na adres: [...], podczas gdy w aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo procesowe, w którym wskazany został pełnomocnik do doręczeń w osobie K. S. z adresem do doręczeń: [...]. Pełnomocnik skarżącej zauważył również, iż w aktach brak jest jakiegokolwiek późniejszego pisma obejmującego oświadczenie skarżącej w przedmiocie zmiany w osobie pełnomocnika do doręczeń. Zdaniem pełnomocnika skarżącej doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego dokonane wobec pełnomocnika innego niż wskazany w pełnomocnictwie nie może być uznane za skutecznie i nie może skutkować rozpoczęciem biegu terminu zakreślonego do uiszczenia wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Wskazać należy, że przedmiotem oceny Sądu jest kwestia prawidłowości doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi pełnomocnikowi strony skarżącej, a zatem ustalenia czy w przedmiotowej sprawie doszło do uchybienia terminu do uiszczenia ww. wpisu, a jeśli tak to czy zaistniały okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu.

Poza sporem pozostaje, że zgodnie z zarządzeniem z dnia 24 września 2014 r. pełnomocnik skarżącej – r.pr. A. D. – został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało wysłane na podany w skardze adres do doręczeń: [...] i doręczone w dniu 29 września 2014 r. (vide: k. 40 akt sąd.).

We wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik strony skarżącej zarzuca, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skierowane zostało na nieprawidłowy adres (skierowane do nieprawidłowej osoby).

W ocenie Sądu w wezwaniu do uiszczenia wpisu prawidłowo oznaczona została zarówno osoba upoważniona do odbioru pisma – r.pr. A. D. jak i adres: [...]. Pełnomocnik strony skarżącej sam bowiem wskazał w skardze siebie jako osobę upoważnioną do odbioru pism oraz ww. adres do doręczeń, a następnie potwierdził powyższe dane w piśmie procesowym z dnia 12 września 2014 r. Zauważyć należy, że z pełnomocnictwa złożonego w niniejszej sprawie wraz ze skargą nie wynika aby strona skarżąca wyłączyła z zakresu czynności pełnomocnika możliwość wskazania przez niego nowego adresu do doręczeń. Pełnomocnictwo to ma charakter ogólny, a zatem obejmuje z mocy samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu.

Zatem wobec dwukrotnego wskazania przez pełnomocnika skarżącej ww. adresu Sąd nie miał podstaw aby korespondencję kierować do wskazanego w pełnomocnictwie K. S. zwłaszcza, że pełnomocnictwo opatrzone zostało datą 18 listopada 2010 r., natomiast skarga i pismo procesowe, w których konsekwentnie wskazywano osobę r.pr. A. D. oraz adres [...], noszą datę późniejszą.

Zaznaczyć jednocześnie należy, że zarządzeniem z dnia 29 sierpnia 2014 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego. Wezwanie to również skierowane zostało do osoby r.pr. A. D. i wysłane na adres [...]. Wówczas to pełnomocnik skarżącej nie kwestionował prawidłowości adresu pod który skierowano wezwanie lecz zgodnie z zakreślonym terminem uzupełnił brak formalny skargi. W ocenie Sądu już wówczas należało podnieść kwestię poprawności adresu, którym posługiwał się Sąd, jeżeli – jak twierdzi pełnomocnik skarżącej – adres ten jest nieprawidłowy. Skoro jednak pełnomocnik skarżącej nie kwestionował prawidłowości zaadresowania przesyłki, to Sąd nie miał podstaw aby wezwanie do uiszczenia wpisu kierować na adres inny niż dotychczas, tj. inny niż ten wskazany w skardze oraz w piśmie z 12 września 2014 r., na który to korespondencja była prawidłowo doręczana. Podobnie w pozostałych, zawisłych przed sądem sprawach skarżącej (sygn. akt V SA/Wa 2383/14 – V SA/Wa 2394/14) korespondencja kierowana była do pełnomocnika r.pr. A. D. i wysłana na adres [...]. W żadnej ze spraw pełnomocnik skarżącej takiego sposobu adresowania nie kwestionował i zgodnie z wezwaniami Sądu uzupełniał braki skarg. Jedynie w trzech sprawach (V SA/Wa 2389/14, V SA/Wa 2390/14 oraz V SA/Wa 2393/14) wpis nie został uiszczony, a w dwóch z nich - V SA/Wa 2389/14 V SA/Wa 2393/14 wniesione zostały wnioski o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Dopiero wówczas pojawiła się kwestia prawidłowości adresu. W obu bowiem wnioskach o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżącej powołuje argumentację opartą na kwestionowaniu prawidłowości zaadresowania przesyłki zawierającej wezwanie do wpisu. Argumentacja pełnomocnika skarżącej prowadzi do wniosku, że w sprawach, w których strona nie uiściła wpisu właściwym jest adres [...], a osobą upoważnioną do odbioru korespondencji K. S., natomiast w pozostałych sprawach, w których strona nie uchybiła terminowi i prawidłowo uzupełniła braki skarg, korespondencję prawidłowo kierowano do r.pr. A. D. na adres [...]. Osoba r.pr. A. D. oraz adres [...] jest więc właściwy o ile w odpowiedzi na wezwanie uiszczony został wpis.

Takie operowanie adresem należy uznać za naganne i mające na celu przeniesienie odpowiedzialności za niedbalstwo pełnomocnika skarżącej na Sąd. Raz jeszcze podkreślić należy, że wezwanie do uiszczenia wpisu skierowane zostało na adres wskazany osobiście przez pełnomocnika strony skarżącej zarówno w skardze jak i w piśmie procesowym z 12 września 2014 r. Adres ten nie był przez pełnomocnika skarżącej dotychczas kwestionowany mimo, iż Sąd posługiwał się nim już wcześniej zarówno w sprawie niniejszej jak i w pozostałych zawisłych przed sądem sprawach skarżącej. Nie było zatem podstaw do kierowania jakiejkolwiek korespondencji do osoby K. S., wskazanego w pełnomocnictwie, które opatrzone zostało datą 18 listopada 2010 r., tj. datą znacznie wcześniejszą od daty skargi, tj. 1 sierpnia 2014 r.

W świetle ww. okoliczności należy uznać, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało doręczone prawidłowo. Zatem w przedmiotowej sprawie doszło do uchybienia terminu do uiszczenia wpisu sądowego, czego w istocie zdaje się nie kwestionować pełnomocnik strony skarżącej składając wniosek o przywrócenie terminu.

Ze względu na to, że w przedmiotowej sprawie doszło do uchybienia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi przedmiotem badania Sądu będzie, czy w przedmiotowej sprawie zaistniały okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie z treścią art. 87 § 2 p.p.s.a. we wniosku o przywrócenie uchybionego terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, zaś zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przy ocenie wniosku Sąd powinien brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można zatem mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/02).

W warunkach niniejszej sprawy nie można mówić, że pełnomocnik strony skarżącej, uprawdopodobnił brak zawinienia w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. We wniosku o przywrócenie terminu nie wskazał bowiem żadnych okoliczności uzasadniających jego przywrócenie. Wszystkie argumenty pełnomocnika strony skarżącej sprowadzają się jedynie do kwestionowania prawidłowości doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. Powyższych argumentów nie można uznać za uzasadniające przywrócenie terminu albowiem gdyby w niniejszej sprawie błędnie doręczono wezwanie do uiszczenia wpisu wówczas nie doszłoby do uchybienia terminu, a zatem wniosek o jego przywrócenie byłby zbędny i niedopuszczalny.

Mając na uwadze powyższe okoliczności i uznając, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.