Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 201/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2016-06-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1, art. 87 § 1 i § 4, art. 88
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz-Roicka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi I. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych - w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a: -- odrzucić wniosek I. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych I. G. wniosła o "przywrócenie terminu do złożenia zaskarżenia decyzji", co należało potraktować, zgodnie z intencją wniosku, jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarga wraz z wnioskiem datowane są na dzień 9 lutego 2016 r., a nadane do tutejszego Sądu za pośrednictwem organu 17 lutego 2016 r. (datownik pieczęci na kopercie, w której nadano skargę wraz z wnioskiem, k.43 akt sądowych).

We wniosku strona wyjaśniała, że po odliczeniu jej obciążeń z tytułu egzekucji administracyjnej, z emerytury pozostaje jej na życie ok.30 zł. Skargi nie była w stanie złożyć w stosownym terminie ze względów zdrowotnych i finansowych, gdyż nie posiadała nawet środków na znaczek. Obecnie, gdy ustało obciążenie jej emerytury, jest w stanie skargę złożyć.

Skarżąca, wezwana w związku ze złożonym wnioskiem do wskazania czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, wyjaśniła, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 9 lutego 2016 r. dzięki temu, że jej córka (bezrobotna, z którą skarżąca zamieszkuje) dostała po raz pierwszy od ich zasądzenia alimenty w wysokości 50 zł. Dzięki temu mogła wydrukować korespondencję do Sądu w punkcie poligraficznym, kupić znaczek i pojechać na pocztę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W świetle art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie zaś do treści art. 87 § 4 p.p.s.a., równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Zgodnie z art. 88 p.p.s.a., sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu.

Jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi I. G. podaje okoliczność, że nie miała środków finansowych na opłacenie kosztów wydrukowania skargi z załącznikami i opłacenia znaczka pocztowego, która to przyczyna ustała 9 lutego 2016 r. wraz z pojawieniem się na jej koncie zaległych alimentów na bezrobotna córkę.

Niezależnie od merytorycznej zasadności wniosku o przywrócenie terminu (bo z akt sprawy wynika, że skarżąca faktycznie przez ostatnie miesiące znajdowała się w trudnej sytuacji finansowej i nawet niewielkie koszty mogły stanowić dla niej przeszkodę w dotrzymaniu terminu) zauważyć jednak należy, że sama skarżąca za dzień, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi podała 9 lutego 2016 roku. W terminie siedmiu dni od tej daty, to jest do dnia 16 lutego 2016 r. skarżąca mogła skutecznie złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Wniosek złożony w dniu 17 lutego 2016 r. (a taka data, jak wskazano wyżej, wynika z datownika na kopercie, w której nadano skargę i wniosek o przywrócenie terminu) podlega zatem odrzuceniu, jako spóźniony.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 88 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.

Podkreślić należy, iż Sąd odrzucając jako spóźniony wniosek o przywrócenie terminu, nie ocenia przesłanek uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej.