Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 549/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-07-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędziowie: sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) sędzia WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 lipca 2016 r. sprawy ze skargi P. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki oddala skargę


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] postanowieniem z [...] marca 2015 r., nr [...], utrzymało w mocy swoje postanowienie z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...], w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji tego organu z [...] maja 2014 r., nr [...].

Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym:

Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2014 r., nr [...], uchylono w całości decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2014 r., nr [...], którą przyznano P. S. (dalej: skarżący) świadczenie w formie specjalnego zasiłku celowego na dofinansowanie świadczeń mieszkaniowych w miesiącu marcu 2014 r. w kwocie [...] zł jednorazowo. Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...], sprostowało oczywistą omyłkę w komparycji decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2014 r., w ten sposób, że zamiast "M. G." wpisano "M. G.".

W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że ww. decyzji wkradła się pomyłka polegająca na omyłkowym wpisaniu w komparycji tej decyzji wadliwego imienia przewodniczącej Składu Orzekającego. Zamiast prawidłowego imienia "M." wpisano nieprawidłowe imię "M.". W związku z powyższym, w ocenie organu, powstała konieczność wydania postanowienia w sprawie sprostowania oczywistej omyłki w ww. decyzji.

Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy na powyższe postanowienie w terminie wniósł P. S., wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu wskazał, że wydane postanowienie jest niezgodne z art. 24 i 27 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej "k.p.a."). Wskazał przy tym, że złożył wnioski o wyłączenie pracowników Kolegium, a organ nie wydał postanowienia o wyłączeniu bądź odmowie wyłączenia pracowników Kolegium.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r., nr [...], utrzymało w mocy swoje postanowienie z dnia [...] stycznia 2015 r. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że podniesione we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzuty są bezzasadne. Oczywistość popełnionego błędu pisarskiego, zdaniem Kolegium, nie budzi wątpliwości i pozostawał on bez wpływu na wydane rozstrzygnięcie. Na marginesie sprawy Kolegium wskazało, że odnośnie wniosków P. S. o wyłączenie członków Kolegium od udziału w postępowaniach prowadzonych przed tym organem, wydane zostały postanowienia odmowne.

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł P. S. W uzasadnieniu wskazał, że wydane orzeczenie jest niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa. W związku z powyższym wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o wymierzenie organowi grzywny za niezałatwienie sprawy w terminie 30 dni.

Ponadto skarżący zarzucił, że organy orzekające w sprawie naruszyły art. 24 i 27 k.p.a. Reasumując skarżący podniósł, że nieprawidłowości wskazane w postanowieniu Kolegium z dnia [...] stycznia 2015 r. nie mają charakteru oczywistego i mają wpływ na ostateczny wynik sprawy. W jego ocenie dokonane sprostowanie prowadzi do zmiany przedmiotowego rozstrzygnięcia.

Odpowiadając na skargę Kolegium wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

W ocenie Sądu, skarga nie jest zasadna.

Kontroli Sądu podlega postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2015 r., którym utrzymano w mocy postanowienie z dnia [...] stycznia 2015 r., prostujące na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. oczywistą omyłkę w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2014 r., nr [...].

Kolegium sprostowało omyłkę w ten sposób, że w komparycji decyzji dnia [...] maja 2014 r., zamiast wadliwego imienia członka składu orzekającego "M. G." wpisano "M. G.". W pozostałej części organ treść decyzji pozostawił bez zmian. Podstawą prawną powołanego postanowienia Kolegium był przepis art. 113 § 1 k.p.a., zgodnie z brzmieniem którego organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach.

Wprawdzie przepis z art. 113 § 1 k.p.a. nie zawiera definicji legalnej oczywistej omyłki, ale już z samego potocznego rozumienia tego pojęcia wynika, że chodzi w nim o błąd pisarski lub rachunkowy albo inny błąd lecz zawsze dostrzegalny "na pierwszy rzut oka", ewidentny, łatwo zauważalny i nie wymagający dodatkowych zabiegów myślowych, obliczeń czy ustaleń. Zarówno w piśmiennictwie (por. np. Andrzej Wróbel Komentarz Lex do art. 113 k.p.a. wg. stanu na 2012.12.30), jak i w utrwalonym orzecznictwie sądowym (tamże przywołanym) przyjmuje się, że skoro sprostowanie nie jest ograniczone terminem i możliwe w każdym czasie, to znaczenia nabiera przesłanka "oczywistości" omyłek, które mogą być przedmiotem sprostowania. Przez błąd pisarski rozumie się widoczne, wbrew oczywistemu zamiarowi władzy – błędną pisownię lub widoczne nie zamierzone opuszczenie wyrazu. Pod pojęciem "innych oczywistych omyłek" kwalifikują się omyłki, które stoją na równi z błędami pisarskimi, czy rachunkowymi, a zatem takie omyłki, które w sposób nie budzący żadnych wątpliwości i jednoznacznie wskazują na ich oczywistość, tzn. możliwość stwierdzenia błędu bez głębszej analizy przyczyn takiej, a nie innej treści rozstrzygnięcia. Przy czym oczywistość wad aktu administracyjnego, w jego warstwie rachunkowej lub pisarskiej, jest zarazem granicą dopuszczalności sprostowania. Oczywistość błędu pisarskiego, rachunkowego, czy innej omyłki, winna wynikać albo z natury błędu albo z samego porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, z wnioskiem czy innymi niespornymi okolicznościami czy dokumentami (por. np. wyrok NSA w Krakowie z 2012.12.10 II SA/Kr 1414/12 Lex 1235506). Nie ulega bowiem wątpliwości, że w drodze sprostowania oczywistej omyłki na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. nie można naprawić wszystkich błędów popełnionych w decyzji. Jest to tryb mający jedynie na celu usunięcie wad nieistotnych, nie mających wpływu na rozstrzygnięcie merytoryczne.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że prawidłowo Kolegium sprostowało w drodze postanowienia oczywistą omyłkę pisarską powstałą w wyniku błędnego podania imienia członka składu orzekającego w komparycji własnej decyzji z dnia [...] maja 2014 r. Błędne wpisanie imienia członka składu orzekającego w komparycji decyzji mieści się bowiem w opisanym pojęciu oczywistej omyłki, co oznacza, że Kolegium było uprawnione do jej sprostowania. Przy tym sprostowanie to wbrew twierdzeniom skarżącego w żaden sposób nie zmienia treści rozstrzygnięcia.

W konsekwencji Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie, jak i utrzymane nim w mocy postanowienie z dnia [...] stycznia 2015 r. odpowiadają prawu, a zatem skarga nie mogła zostać uwzględniona. W ocenie Sądu należało bowiem podzielić stanowisko organu, że sprostowanie omyłkowo wpisanego imienia członka składu orzekającego w komparycji decyzji Kolegium z dnia [...] maja 2014 r. mogło odbyć się w trybie art. 113 § 1 k.p.a. Sprostowanie powyższej omyłki pisarskiej nie prowadzi bowiem do merytorycznej zmiany tej decyzji. Ponadto, przepis art. 113 § 1 k.p.a. nie zawiera żadnego ograniczenia dotyczącego prostowania omyłek pisarskich, a zatem w okolicznościach niniejszej sprawy dopuszczalne było sprostowanie przez organ w drodze postanowienia imienia członka składu orzekającego w komparycji ww. decyzji. W związku z czym należy w całości podzielić argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, a skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu.

W odniesieniu do zarzutu skarżącego, wskazującego na okoliczność wydania orzeczenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] pomimo nierozpoznania jego wniosku o wyłączenie członków Kolegium od orzekania w sprawie, Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie organ II instancji odniósł się do powyższego wniosku w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto Sąd uznał, że w sprawie nie zachodzą przesłanki obligatoryjnego wyłączenia pracowników, wynikające z art. 24 k.p.a. Wyłączenie pracownika z udziału w postępowaniu z przyczyn wymienionych w art. 24 § 1 k.p.a. następuje z mocy prawa, czyniąc go niezdolnym do udziału w tym postępowaniu z racji istnienia wymienionych w tym przepisie przesłanek, zatem zbędne jest wydawanie w tej sprawie odrębnego postanowienia. W związku z powyższym należy uznać, że zaskarżona decyzja została wydana przez członków Kolegium, którzy w dacie jej wydania nie byli wyłączeni od orzekania.

Ponadto, Sąd uznał za niezasadny wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny za niezałatwienie sprawy w terminie 30 dni. Wskazać należy, że wniosek o wymierzenie grzywny mógłby być przedmiotem rozważań sądu w sprawie wywołanej skargą na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, a nie w niniejszej sprawie, w której kontroli Sądu podlegało postanowienie w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 w związku z art. 120 powołanej ustawy, który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym.