Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 315/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-09-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z art. 221
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym : Przewodniczący : Asesor WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 5 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. Z. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie wykonania robót budowlanych, postanawia skargę kasacyjną odrzucić.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 maja 2008 r., sygn. akt: II SA/Kr 315/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na posiedzeniu niejawnym odrzucił skargę J. G. Z., działającego przez pełnomocnika - radcę prawnego -adwokata A. M.

Powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 25 czerwca 2008 r.

W dniu 27 czerwca 2008 r. pełnomocnik skarżącego nadał listem poleconym w Urzędzie Pocztowym [...] pismo, które jak określił, jest "zażaleniem strony skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 maja 2008 r., sygn. akt: II SA/Kr 315/08 (...)".

W jego uzasadnieniu wskazał, że odrzucenie skargi na kwestionowaną przez skarżącego decyzję Wojewody w trybie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie - p.p.s.a.), jest w ocenie strony skarżącej całkowicie bezzasadne w zaistniałych okolicznościach, krzywdzące i pozbawiające możliwości jej merytorycznego rozpoznania. Strona skarżąca uważa, że Sąd, w trybie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. powinien wezwać pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi, a nie jak to uczynił odrzucić ją z powodu nieopłacenia wpisu od skargi w należytej wysokości. Poinformował o uiszczeniu brakującej części wpisu od skargi i wpisu od niniejszego zażalenia. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W myśl art. 173 §1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Nie ulega żadnym wątpliwościom, że postanowienie o odrzuceniu skargi jest postanowieniem kończącym postępowanie i w związku z tym, zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a. przysługuje na nie skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a nie zażalenie. Ten bowiem ostatni z wymienionych środków zaskarżenia wnosi się, stosownie do treści art. 194 § 1 p.p.s.a., na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:

1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;

2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;

3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;

4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;

5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;

6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;

7) odrzucenie skargi kasacyjnej;

8) odrzucenie zażalenia;

9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;

10) ukaranie grzywną.

W przepisach Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidziano na postanowienie o odrzuceniu skargi środka zaskarżenia w postaci zażalenia. Postanowienie o odrzuceniu skargi nie należy też do żadnej z kategorii postanowień wyliczonych we wskazanym art. 194 § 1 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, pomimo traktowania wniesionego środka zaskarżenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 maja 2008 r., sygn. akt: II SA/Kr 315/08, przez pełnomocnika skarżącego jako zażalenia, uznać należy, że jest ono w istocie skargą kasacyjną.

Analiza treści art. 45, 46 i 176 nie pozostawia też wątpliwości, że skarga kasacyjna jest kwalifikowanym pismem procesowym.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.

Stosownie do treści art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wzywania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

Stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221 poz. 2193) wpis od skargi dotyczącej spraw z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 zł.

Z § 3 w/w rozporządzenia wynika, że wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi nie mniej jednak niż 100 zł.

Pomimo określenia w § 3 rozporządzenia wysokości wpisu od skargi kasacyjnej w formie ułamkowej, to wysokość tego wpisu jest wielkością stałą, gdyż zawsze jest ona taka sama.

W pełni zatem zgodzić się należy ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, że użyte w art. 221 p.p.s.a. wyrażenie "opłata stała" oznacza "wpis stały". Jest to więc opłata, której wysokość jest stała, taka sama, jednakowa. Kryterium temu odpowiada zaś nie tylko opłata, która jest wyrażona kwotowo, lecz także taka, która stanowi określony, zawsze taki sam ułamek określonej kwoty (por. postanowienie NSA z 17.01.2006 r., II OSK 395/05; LEX nr 196445 oraz z 22.04.2004 r., GSK 566/04, Monitor Prawniczy 2005/3/166).

Skoro skarga kasacyjna, która przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi, podlega opłacie stałej, a profesjonalny pełnomocnik wniesiony środek zaskarżenia nie opłacił w należytej wysokości, bo w wysokości 100 zł zamiast 250 zł.(pomijając już kwestię rodzaju przysługującego środka zaskarżenia), to w myśl wyżej wskazanego art. 221 p.p.s.a. ten środek zaskarżenia musi ulec odrzuceniu bez wzywania go do uiszczenia opłaty ( por. postanowienia NSA z 5.03.2004 r., OSK 45/04, niepublik; z 12.03.2004 r, OSK 149/04, niepublik.; z 16.03.2004 r., GSK 68/04; niepublik., por. tez komentarz do art. 221 w T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo Prawnicze Lewis Nexis, Warszawa 2008, s. 720 i następne).

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 178 w związku z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 póz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.