Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 425/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2007-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Gorzan Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.) Asesor sąd. WSA Roman Wiatrowski Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2007r. na rozprawie sprawy ze skargi Spółki "A" z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od listopada 2001 r. do grudnia 2002 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...]r. Nr [...]; II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej kwotę 6.048,- zł (sześć tysięcy czterdzieści osiem złotych 00/100), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; III. stwierdza, że decyzje wymienione w punkcie pierwszym nie podlegają wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku. /-/ R. Wiatrowski /-/G. Gorzan /-/ E. Brychcy


UZASADNIENIE

Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej decyzją z dnia [...] r. na podstawie art. 21 §1 pkt1 i 2 i § 3 i § 3a ustawy z dnia 29 .08.1997 r. ordynacja podatkowa / Dz. U. nr 137,poz.926 /, art.15 ust.1, art.18, art.27 ust.5 i 6 i art. 31 ustawy z 8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym / Dz. U. nr 11 poz.50/ określił dla spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki "A" kwotę zwrotu różnicy podatku naliczonego nad należnym za okres od listopada 2001 do lipca 2002 r. i zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za sierpień 2002 r. , kwotę zwrotu różnicy podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług od września 2002 r. do grudnia 2002 r. , dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług od listopada 2001 do grudnia 2002 r.

W uzasadnieniu decyzji podano ,że spółka "A" do grudnia 2002 r. stosowała opodatkowanie sprzedaży tablic korkowych stawką 7% kierując się pismem Urzędu Statystycznego z dnia 22 maja 1996 r., w którym wskazano podatnikowi , że tablice korkowe należy klasyfikować jako pomoce naukowe ogólnego przeznaczenia oraz specjalistyczny sprzęt szkolny. Tymczasem w dniu 31.10.2001 r. do spółki wpłynęło pismo z dnia 29.10.2001 r. Urzędu Statystycznego , w którym dokonano korekty stanowiska z 1996 r. podając ,że tablice korkowe winny być klasyfikowane w grupowaniu SWW 1776-439 "wyroby z korka klejonego prasowanego pozostałe osobno nie wymienione inne " do którego ma zastosowanie stawka 22 %.W tym stanie faktycznym zdaniem organu podatkowego dalsze stosowanie przez spółkę "A" stawki 7 % było nieuprawnione i naruszało art. 18 ust.1 ustawy z 8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

Dyrektor Izby Skarbowej decyzja z dnia [...] r. utrzymał w mocy zaskarżoną przez spółkę decyzje organu pierwszej instancji.

W motywach uzasadniających decyzję podano, że organem właściwym do rozstrzygania sporów dotyczących kwalifikowania produktu do grupowania PKWiU jest właściwy terytorialny urząd statystyczny, zaś GUS jako organ nadrzędny ma prawo weryfikować interpretacje wydawane przez podległe jednostki. Pismem z 18.10.2001 zmienił on klasyfikację tablic korkowych stwierdzając, że należy je klasyfikować do grupowania SWW 1776-439 o czym urząd statystyczny powiadomił podatnika. W ocenie organu odwoławczego nie było potrzeby ponownego zwracania się do GUS bowiem wypowiedział się on jednoznacznie, a organy podatkowe nie są uprawnione do weryfikowania prawidłowości opinii organów statystycznych.

Rozpoznając skargę kasacyjną spółki "A" od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29.11.2005r w którym oddalono skargę spółki na powyższą decyzję, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21.11.2006r uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu wskazano, że tzw opinie klasyfikacyjne organów statystyki publicznej nie są formalnie wiążące zarówno dla organów podatkowych jak i podatników ponieważ nie są obowiązującym prawem, ani aktem administracyjnym ani decyzją i nie stanowią źródła obowiązku czy uprawnienia. Mogą stanowić dowód w postępowaniu podatkowym i jak każdy dowód podlegają swobodnej ocenie organu podatkowego prowadzącego postępowanie stosownie do art. 191 ordynacji podatkowej. Oznacza to, że organ podatkowy nie może uchylić się od oceny tych opinii jeżeli tak jak w tej sprawie są one kwestionowane przez podatnika. Konieczne jest wyjaśnienie przyczyn zmiany stanowiska organów statystycznych. Podano dalej, że aby organ podatkowy mógł ocenić wiarygodność tych opinii, musi znać motywy jakimi kierował się organ statystyczny zaliczając dany wyrób do określonego grupowania klasyfikacji statystycznej, w tym wypadku SWW. Zwrócono uwagę, że z przedstawionego przez organ podatkowy stanu faktycznego wynika, że najpierw została wydana przez Urząd Statystyczny opinia z 22.05.1996r, w której tablice korkowe sprzedawane przez skarżącą spółkę zostały zaklasyfikowane do grupowania SWW-2884-6 ,pomoce naukowe ogólnego przeznaczenia oraz specjalistyczny sprzęt szkolny. Tymczasem w aktach podatkowych znajduje się pismo Urzędu Statystycznego z dnia 22.05.1996r z którego wynika, że tablice korkowe zostały zaklasyfikowane przez ten urząd do grupowania SWW 2824-439 obejmującego zabawki- pomoce naukowe z drewna pozostałe. Istnieje zatem wątpliwość czy pod datą 22.05.1996r została wydana jedna opinia, która znajduje się w aktach podatkowych czy też dwie. Wskazano nadto, że nie ustalono czy spółka w wystawianych fakturach oznaczała tablice korkowe symbolem SWW 2824-439 zgodnie z treścią znajdującego się w aktach pisma, czy też symbolem SWW 2884-6, uważając od początku, że właśnie to ugrupowanie jest właściwe.

Ponownie rozpoznając skargę spółki "A" Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30.08.2002r prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej p.p.s.a. (Dz. U. nr 153 poz 1270) Sąd, któremu sprawa została przekazana związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wykładnia prawa obejmuje zarówno prawo materialne jak i prawo procesowe. Jak wskazano w uzasadnieniu wyroku NSA w toku postępowania podatkowego doszło do naruszenia art. 122, 187 §1 i art. 191 ordynacji podatkowej.

W toku ponownego rozpatrywania sprawy należy podjąć wszelkie działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego, a więc wyjaśnić czy pod datą 22.05.1996r Urząd Statystyczny wydał jedną opinię czy dwie. W dalszej kolejności ustalić i wyjaśnić co legło u podstaw korekty dokonanej przez Urząd Statystyczny w dniu 29.10.2001r. Dokonując powyższych ustaleń należy mieć na uwadze, że opinie Urzędu Statystycznego mogą stanowić jedynie dowód w sprawie i podlegają swobodnej ocenie organu podatkowego. W szczególności rozbieżne opinie dotyczącego tego samego wyrobu oznaczają, że tylko jedna z nich może być uznana za potwierdzającą klasyfikację odpowiadającą stanowi rzeczywistemu. Wydanie przez organ statystyczny opinii klasyfikacyjnej nie zawierającej szczegółowego uzasadnienia dla określonego przyporządkowania konkretnego wyrobu, w szczególności w oderwaniu od niego konstrukcyjnych właściwości nadających mu określone przeznaczenie (indywidualne lub ogólne), oznacza, że opinia taka jest opinią nie pełną, nie ma waloru dowodu, a obowiązkiem organu podatkowego jest dążenie do jej uzupełnienia. Należy więc poznać motywy które legły u podstaw dokonaniu korekty stawki opodatkowania z 7% na 22%. Nie bez znaczenia dla prawidłowych ustaleń jest odniesienie się przez organ podatkowy do opinii Urzędu statystycznego 23.09.2002 kierowanej do innego podmiotu gospodarczego z której wynika, że dla tablic korkowych należy stosować 7% stawkę podatku. Podkreślić jednak należy, że zgromadzone w aktach podatkowych opinie Urzędu Statystycznego wydawane na przestrzeni lat 1996-2002 nie zawierają żadnego uzasadnienia dlaczego przyjmowano określoną klasyfikację i dokonywano zmian. Konieczność znajomości motywów organów statystycznych co do takiego a nie innego zaklasyfikowania danego wyrobu jest szczególnie istotny gdy podatnik konsekwentnie stoi na stanowisku, że z racji stosowanego składu surowcowego oraz przeznaczenia tablic korkowych właściwym jest klasyfikowanie określonego wyrobu pod wskazywanym przez niego numerem SWW.

W tej sytuacji uznając, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania i miało to istotny wpływ na wynik sprawy Sąd na podstawie art. 145 §1 pkt1 lit c p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 wyroku. Orzeczenie zawarte w punkcie 2 wynika z art. 200, a punkcie 3 z art. 152 p.p.s.a.

/-/ R. Wiatrowski /-/G. Gorzan /-/ E. Brychcy