Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 161/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-08-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 245, art 145, art. 129 ust. 1 pkt 2, art. 129 ust. 2 pkt 1-3
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Sędzia WSA Dariusz Zalewski Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi "M" Sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej "M" Sp. z o.o. z siedzibą w B. kwotę 1617 (jeden tysiąc sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu [...] maja 2011 r. M. Sp. z o.o. z siedzibą w B. (skarżąca w niniejszej sprawie) zgłosiła w celu uzyskania prawa ochronnego znak towarowy słowny [...] pod numerem [...], przeznaczony do oznaczania towarów i usług w klasach:

04: paliwa stałe, ciekłe, grafit, węgiel, mieszanki węgla, paliwa mineralne, paliwa w formie brykietów, peletów, granulek, brykiety materiałów palnych, pochodne węgla, oleje opałowe, mazut, podpałki, oleje przemysłowe i tłuszcze, smary;

35: zgrupowanie na rzecz osób trzecich towarów w sklepach, hurtowniach oraz za pośrednictwem Internetu, sprzedaż wysyłkowa i katalogowa towarów branży paliwowej: paliwa stałe, paliwa stale, ciekłe, grafit, węgiel, mieszanki węgla, paliwa mineralne, paliwa w formie brykietów, peletów, granulek, brykiety materiałów palnych, pochodne węgla, oleje opałowe, mazut, podpałki, oleje przemysłowe i tłuszcze, smary, materiały i przyrządy do składowania i transportu ww. towarów, organizowanie sieci sprzedaży, agencje eksportowo-importowe, pośrednictwo handlowe wyszukiwanie partnerów handlowych, pośredniczenie w zawieraniu kontraktów handlowych, informacja handlowa, prezentacja oferty handlowej w Internecie, promocja sprzedaży, dostarczanie informacji handlowej, prezentacja oferty handlowej w Internecie, organizowanie giełd, aukcji, przetargów, pokazów towarów, targów oraz wystaw w celach handlowych, reklamowych lub promocyjnych;

39: składowanie, pakowania i magazynowanie towarów: paliwa stale, ciekłe, grafit, węgiel, mieszanki węgla, paliwa mineralne, paliwa w formie brykietów, peletów, granulek, brykiety materiałów palnych, pochodne węgla, oleje opałowe, mazut, podpałki, oleje przemysłowe i tłuszcze, smary, usługi dystrybucji i transportu w zakresie ww. towarów.

Decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] Urząd Patentowy RP na podstawie art. 129 ust. 1 pkt 2 oraz art. 129 ust. 2 pkt 1-3, oraz art. 131 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 145 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r., Nr 119, poz. 1117 z późn. zm., dalej pwp), odmówił udzielenia przedmiotowego prawa ochronnego.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że przedmiotowe oznaczenie nie posiada dostatecznych znamion odróżniających. Wskazał, że zgłoszony znak [...] jest w stosunku do zgłoszonych towarów i związanych z nimi usług oznaczeniem opisowym, złożonym z dwóch opisowych członów stanowiących łącznie wyrażenie, które jest o charakterze opisowym. Zatem zgłoszony znak dla części towarów, ze względu na ich charakter i właściwości, wprowadza odbiorców w błąd. Mylący charakter dotyczy zwłaszcza tej części towarów które obejmują paliwa ciekłe, mineralne, oleje opałowe, mazut, oleje przemysłowe i tłuszcze, smary, z uwagi na brak związku ze znaczeniem słowa "[...]", które występuje w znaku.

Skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji stwierdziła, że wprawdzie nie podziela poglądu organu przedstawionego w decyzji, co do niespełnienia przesłanki z art. 131 ust. 1 pkt 3 p.w.p. jednak mając na względzie dobro postępowania wniosła o ograniczenie wykazu towarów i usług tylko do takich, które nie będą budziły zastrzeżeń, wniosła o dalsze rozpatrywanie podania w stosunku do następujących towarów i usług: 04: paliwa stałe, grafit, węgiel, mieszanki węgla, paliwa w formie brykietów, peletów, granulek, brykiety materiałów palnych, pochodne węgla, podpałki; 35: zgrupowanie na rzecz osób trzecich towarów w sklepach, hurtowniach oraz za pośrednictwem Internetu, sprzedaż wysyłkowa i katalogowa towarów branży paliwowej: paliwa stałe, grafit, węgiel, mieszanki węgla, paliwa w formie brykietów, peletów, granulek, brykiety materiałów palnych, pochodne węgla, podpałki, materiały i przyrządy do składowania i transportu ww. towarów, organizowanie sieci sprzedaży, agencje eksportowo-importowe, pośrednictwo handlowe wyszukiwanie partnerów handlowych, pośredniczenie w zawieraniu kontraktów handlowych, informacja handlowa, prezentacja oferty handlowej w Internecie, promocja sprzedaży, dostarczanie informacji handlowej, prezentacja oferty handlowej w Internecie, organizowanie giełd, aukcji, przetargów, pokazów towarów, targów oraz wystaw w celach handlowych, reklamowych lub promocyjnych; 39: składowanie, pakowania i magazynowanie towarów: paliwa stałe, grafit, węgiel, mieszanki węgla, paliwa w formie brykietów, peletów, granulek, brykiety materiałów palnych, pochodne węgla, podpałki, usługi dystrybucji i transportu w zakresie ww. towarów (v. wniosek z [...] kwietnia 2013 r. oraz z poprawionym wykazem towarów/usług).

Skarżąca odnosząc się do zarzutu wynikającego z powołania art. 129 ust. 1 pkt oraz 2 pkt 1 i 2 ustawy p.w.p. wskazujących na brak zdolności odróżniającej zgłoszonego oznaczenia, stwierdziła, że zgłoszony znak nie jest złożony z wyrazów używanych potocznie w obrocie gospodarczym. W jej ocenie nie jest bowiem prawdą, iż ogół przedsiębiorców będzie używał do oznaczania własnego przedsiębiorstwa oznaczenia niemającego żadnego odpowiednika w języku polskim wymienionego w słowniku, bowiem zgłoszone wyrażenie jest wyrażeniem fantazyjnym. Jest to bowiem wyraz używany dawniej, bardziej archaiczny, co uzasadnia publikacja Wydawnictwa Naukowego PWN, gdzie wskazano wyraźnie, że jest to określenie dawne.

Decyzją z dnia [...] października 2013 r. nr [...] wydaną na podstawie 245 ust. 1 w związku z art. 129 ust. 1 pkt. 2 oraz art. 129 ust. 2 pkt. 1 - 3 pwp oraz art. 105 § 1 k.p.a. Urząd Patentowy RP po rozpatrzeniu wniosku z o ponowne rozpatrzenie sprawy:

1. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy w części dotyczącej następujących towarów i usług:

W klasie 4: paliwa stałe, grafit, węgiel, mieszanki węgla, paliwa w formie brykietów, peletów, granulek, brykiety materiałów palnych, pochodne węgla, podpałki;

W kasie 35: zgrupowanie na rzecz osób trzecich towarów w sklepach, hurtowniach oraz za pośrednictwem Internetu, sprzedaż wysyłkowa i katalogowa towarów branży paliwowej: paliwa stałe, grafit, węgiel, mieszanki węgla, paliwa w formie brykietów, peletów, granulek, brykiety materiałów palnych, pochodne węgla, podpałki, materiały i przyrządy do składowania i transportu ww. towarów, organizowanie sieci sprzedaży, agencje eksportowo-importowe, pośrednictwo handlowe wyszukiwanie partnerów handlowych, pośredniczenie w zawieraniu kontraktów handlowych, informacja handlowa, prezentacja oferty handlowej w Internecie, promocja sprzedaży, dostarczanie informacji handlowej, prezentacja oferty handlowej w Internecie, organizowanie giełd, aukcji, przetargów, pokazów towarów, targów oraz wystaw w celach handlowych, reklamowych lub promocyjnych;

W klasie 39: składowanie, pakowania i magazynowanie towarów: paliwa stale, grafit, węgiel, mieszanki węgla, paliwa w formie brykietów, peletów, granulek, brykiety materiałów palnych, pochodne węgla, podpałki, usługi dystrybucji i transportu w zakresie ww. towarów.

2. Umorzył postępowanie w części dotyczącej następujących towarów i usług:

W klasie 4: paliwa ciekłe, paliwa mineralne, oleje opałowe, mazut, oleje przemysłowe, tłuszcze, smary;

W klasie 35: zgrupowanie na rzecz osób trzecich towarów w sklepach, hurtowniach oraz za pośrednictwem Internetu, sprzedaż wysyłkowa i katalogowa towarów branży paliwowej: paliwa ciekłe, paliwa mineralne, oleje opałowe, mazut, oleje przemysłowe i tłuszcze, smary;

W klasie 39: składowanie, pakowanie i magazynowanie towarów: paliwa ciekłe, paliwa mineralne, oleje opałowe, mazut, oleje przemysłowe i tłuszcze, smary, usługi dystrybucji i transportu w zakresie ww. towarów.

W uzasadnieniu powyższej decyzji stwierdzono, że w dalszym ciągu zachodzą przesłanki odmowy udzielenia prawa ochronnego na zgłoszony znak wynikające z art. 129 ust. 1 pkt 2 oraz art. 129 ust. 2 pkt 1 – 3 pwp.

Organ wskazał m.in., że pozbawione są znamion odróżniających wszelkie oznaczenia, które nie pozwalają na zindywidualizowanie towarów/usług na rynku pod względem źródła ich pochodzenia, tzn. oznaczenia składające się tylko i wyłącznie z elementów, które wskazują na rodzaj, czy właściwości towarów i/lub usług, ich przeznaczenie, skład czy sposób wytworzenia Do takich oznaczeń zdaniem organu należy zaliczyć oznaczenie słowne [...].

W ocenie organu konstrukcja oznaczenia wskazuje wyraźnie, iż jest to określona nazwa adresu internetowego złożonego w tym przypadku z elementów słownych z zachowaniem kryteriów utworzenia takiego adresu. Okoliczność ta tłumaczy użycie w omawianej nazwie wyrazów bez polskich znaków oraz zastosowanie jednej z nazw domen internetowych, w tym przypadku domeny polskiej "[...]". Taka postać oznaczenia nie jest wyrazem oryginalności czy fantazyjności, a podyktowana jest raczej wymogami informatyczno-technicznymi koniecznymi do stworzenia adresu internetowego, która określa uprawnienia i obowiązki posiadaczy domen w myśl zasad obowiązujących od 18 grudnia 2000 r. Rejestracja nazw domen internetowych oparta jest o zasadę "kto pierwszy, ten lepszy". Rejestratorem krajowym w Polsce jest NASK, który nie bada, czy abonent zawierając umowę nie narusza prawa osób trzecich lub przepisów prawa. Natomiast instytucję znaku towarowego określają normy ustawy Prawo Własności Przemysłowej. Oznaczenie [...] stanowi określony przekaz informacyjny, którego zadaniem jest wzbudzenie u odbiorcy skojarzeń z miejscem składowania materiałów opałowych. Wyrażenie [...] z jednej strony określa rodzaj i właściwości produktu (człon "[...]") z drugiej zaś zaznacza miejsce jego gromadzenia (człon "[...]"). Z tego też względu, tego rodzaju oznaczenie w postaci słownej nie posiada cech odróżniających bowiem przekazuje wprost informacje o rodzaju sygnowanych nim towarów i usług.

Zdaniem Urzędu Patentowego RP zgłoszone oznaczenie oceniane w całości będzie postrzegane w przeciętnych warunkach obrotu gospodarczego, jako domena internetowa polskich składów węgla. Wobec powszechnego wykorzystywania Internetu w celach komercyjnych, nazwy "[...]" zestawione z oznaczeniami informacyjnymi, jak w danym przypadku słowem "[...]" jawią się, jako rodzajowe dla wszystkich towarów i usług. Zgłoszone oznaczenie "[...]" jako całość nie stanowi, zatem fantazyjnej kompozycji słownej, która umożliwiłaby odróżnienie zgłoszonych towarów i usług z ich konkretnym pochodzeniem gospodarczym. Elementy słowne, składające się na przedmiotowe oznaczenie, posiadają, bowiem swoje konkretne znaczenie, zarówno samodzielnie, jak i w zestawieniu. W tej sytuacji należało zdaniem organu uznać, że słowne oznaczenie "składywegla.pl" nie spełnia podstawowej funkcji znaku towarowego. Wskazane powyżej przesłanki uzasadniają zatem zastosowanie przepisów art. 129 ust. 1 pkt 2 oraz art. 129 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo własności przemysłowej.

Co do umorzenia postępowania w części dotyczącej ograniczonego wykazu towarów/usług organ stwierdził, że zgłaszający ograniczył wykaz towarów i usług i zrezygnował z ubiegania się o udzielenie prawa ochronnego na zgłoszony znak towarowy w enumeratywnie określonym zakresie towarów i usług w związku z tym należało orzec o umorzeniu postępowania w tym zakresie, co zostało wyrażone w punkcie 2 niniejszej decyzji. Urząd Patentowy podkreślił, że okoliczność ta skutecznie usunęła zarzut naruszenia art. 131 ust. 1 pkt 3 p.w.p.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca, reprezentowana przez rzecznika patentowego, decyzji tej zarzuciła:

- naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie mające wpływ na treść zaskarżonej decyzji, a mianowicie art. 129 ust. 1 pkt. 2 oraz art. 129 ust. 2 pkt. 1-3 ustawy prawo własności przemysłowej, poprzez bezpodstawne uznanie, że zgłoszone oznaczenie nie posiada dostatecznych znamion odróżniających i jest oznaczeniem opisowym dla zgłoszonych towarów i usług

- naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść decyzji, a mianowicie art. 7 i 77 § 1 oraz 107 § 1 k.p.a. poprzez nie rozważenie całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz brak uzasadnienia w sposób poprawny zaskarżonej decyzji, w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności:

- nieuwzględnienia całości materiału dowodowego, w szczególności treści podania z dnia [...].05.2011;

- bezpodstawne przyjęcie, iż elementem zgłoszonego znaku jest wyraz składy;

- bezpodstawne przyjęcie, iż elementem zgłoszonego znaku jest wyraz węgla;

- sprzeczność ustaleń z wnioskami w stosunku do oznaczenia [...].

W uzasadnieniu rozwinięto poszczególne zarzuty.

Niezależnie od powyższych zarzutów, w ocenie skarżącej Urząd Patentowy naruszył przepis art. 244 ust. 1 p.w.p. dokonując w pkt 2 zaskarżonej decyzji umorzenia postępowania w odniesieniu do części towarów i usług, albowiem od decyzji o umorzeniu postępowania stronie przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a nie skarga do WSA. Taki sposób załatwienia sprawy narusza, zasadę dwuinstancyjnego postępowania przed UP RP.

Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja narusza art. 245 ust. 1 p.w.p. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.

(art. 245. 1. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Urząd Patentowy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo uchyla ją w całości lub w części i rozstrzyga, co do istoty sprawy.

2. W razie nieuwzględnienia wniosku i utrzymania decyzji w mocy termin dokonania czynności, wyznaczony w zaskarżonej decyzji, biegnie na nowo.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio przy rozstrzyganiu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej wydanego postanowienia.)

Na gruncie rozpatrywanej sprawy konieczne jest zaakcentowanie, że analiza przepisu art. 245 p.w.p. nie może następować w oderwaniu od przepisu art. 145 p.w.p. Należy przy tym dodać, że w tej sprawie, ze względu na dzień wszczęcia postępowania przepis art. 145 ust. 3 p.w.p. obowiązuje w brzmieniu po nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 29 czerwca 2007r. (Dz. U. Nr 136, poz. 958), która weszła w życie 1 listopada 2007r. a mianowicie W przypadku gdy brak ustawowych warunków wymaganych do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy dotyczy tylko niektórych towarów, Urząd Patentowy w pierwszej kolejności odmawia udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy dla tych towarów. Po uprawomocnieniu się decyzji w tej sprawie Urząd Patentowy udziela prawa ochronnego na znak towarowy dla towarów, dla których może być ono udzielone.

(art. 145. 1. Jeżeli Urząd Patentowy stwierdzi brak ustawowych warunków do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy, wydaje, z zastrzeżeniem ust. 2, decyzję o odmowie jego udzielenia.

2. Przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 1, Urząd Patentowy wyznacza zgłaszającemu termin do zajęcia stanowiska co do zebranych dowodów i materiałów mogących świadczyć o istnieniu przeszkód do uzyskania prawa ochronnego.

3. W przypadku gdy brak ustawowych warunków wymaganych do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy dotyczy tylko niektórych towarów, Urząd Patentowy w pierwszej kolejności odmawia udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy dla tych towarów. Po uprawomocnieniu się decyzji w tej sprawie Urząd Patentowy udziela prawa ochronnego na znak towarowy dla towarów, dla których może być ono udzielone.)

Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji na wstępie należy przypomnieć w niezbędnym skrócie chronologię wydarzeń istotnych dla zakresu rozważań merytorycznych Sądu w niniejszej sprawie.

I. W podaniu o udzielenie prawa ochronnego na sporny znak skarżąca wniosła o zarejestrowanie znaku, z pierwszeństwem od [...] maja 2011 r. dla towarów i usług z klas 4, 35, 39 wymienionych enumeratywnie we wniosku.

II. Decyzją pierwszoinstacyjną z dnia [...] lutego 2013r. organ odmówił udzielenia prawa ochronnego na podstawie art. 129 ust. 1 pkt 2 p.w.p., art. 129 ust. 2 pkt 1-3 oraz art. 131 ust. 1 pkt 3 p.w.p. w zw. z art. 145 ust. 1 p.w.p.

III. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca spółka ograniczyła wykaz towarów i usług wskazując cyt. "z uwagi na zastrzeżenia w zakresie niespełnienia przesłanki z art. 131 ust. 1 pkt 3 p.w.p. wnoszę o ograniczenie towarów i usług tylko do takich, które nie będą budziły zastrzeżeń". W załączeniu do przedmiotowego wniosku strona przedstawiła poprawiony wykaz towarów/usług z klas 4, 35, 39.

IV. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2013r. na podstawie art. 245 ust. 1 p.w.p. w związku z art. 129 ust. 1 pkt 2 p.w.p. oraz art. 129 ust. 2 pkt 1-3 p.w.p. i art. 105 § 1 k.p.a.

Urząd Patentowy: w punkcie 1 decyzji - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy w części dotyczącej następujących towarów i usług:

- w klasie 4: paliwa stałe, grafit, węgiel, mieszanki węgla, paliwa w formie brykietów, peletów, granulek, brykiety materiałów palnych, pochodne węgla, podpałki;

- w klasie 35: zgrupowanie na rzecz osób trzecich towarów w sklepach, hurtowniach oraz za pośrednictwem Internetu, sprzedaż wysyłkowa i katalogowa towarów branży paliwowej: paliwa stałe, grafit, węgiel, mieszanki węgla, paliwa w formie brykietów, peletów, granulek, brykiety materiałów palnych, pochodne węgla, podpałki, materiały i przyrządy do składowania i transportu ww. towarów, organizowanie sieci sprzedaży, agencje eksportowo-importowe, pośrednictwo handlowe, wyszukiwanie partnerów handlowych, pośredniczenie w zawieraniu kontraktów handlowych, informacja handlowa, prezentacja oferty handlowej w Internecie, promocja sprzedaży, dostarczanie informacji handlowej, prezentacja oferty handlowej w Internecie, organizowanie giełd, aukcji, przetargów, pokazów towarów, targów oraz wystaw w celach handlowych, reklamowych lub promocyjnych;

- w klasie 39: składowanie, pakowania i magazynowanie towarów: paliwa stale, grafit, węgiel, mieszanki węgla, paliwa w formie brykietów, peletów, granulek, brykiety materiałów palnych, pochodne węgla, podpałki, usługi dystrybucji i transportu w zakresie ww. towarów.

Natomiast w punkcie 2 decyzji umorzył postępowanie w części dotyczącej następujących towarów usług:

- w klasie 4: paliwa ciekłe, paliwa mineralne, oleje opałowe, mazut, oleje przemysłowe, tłuszcze, smary;

- w klasie 35: zgrupowanie na rzecz osób trzecich towarów w sklepach, hurtowniach oraz za pośrednictwem Internetu, sprzedaż wysyłkowa i katalogowa towarów branży paliwowej: paliwa ciekłe, paliwa mineralne, oleje opałowe, mazut, oleje przemysłowe i tłuszcze, smary;

- w klasie 39: składowanie, pakowanie i magazynowanie towarów: paliwa ciekłe, paliwa mineralne, oleje opałowe, mazut, oleje przemysłowe i tłuszcze, smary, usługi dystrybucji i transportu w zakresie ww. towarów.

W myśl art. 144 p.w.p. Wydanie decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy następuje po sprawdzeniu przez Urząd Patentowy, czy są spełnione ustawowe warunki wymagane dla uzyskania prawa.

W rozpatrywanej sprawie organ uznał, że skarżąca spółka mogła dokonać ograniczenia wykazu towarów, dla których znak był zgłoszony.

Z powyższym stanowiskiem należy się zgodzić, bowiem taka możliwość wynika a contrario z przepisu art. 140 ust. 1 p.w.p.

(art. 140 ust. 1 p.w.p. Do czasu wydania decyzji zgłaszający może dokonywać w zgłoszeniu uzupełnień i poprawek, które nie mogą prowadzić do zmiany istoty znaku towarowego ani rozszerzać wykazu towarów, dla których znak ten został zgłoszony).

W ocenie Sądu, wskazany w powyższym przepisie termin "do czasu wydania decyzji" oznacza, że chodzi o wydanie decyzji ostatecznej, o jakiej mowa w art. 245 ust. 1 p.w.p. a więc dopuszczalne jest ograniczenie wykazu towarów/usług na etapie postępowania odwoławczego. Należy bowiem przy interpretacji tego przepisu uwzględnić, iż możliwość dokonywania poprawek, uzupełnień w zgłoszeniu dotyczy cech nieistotnych znaku a także okoliczność, iż nie można rozszerzać wykazu towarów dla których znak zgłoszono pozwala na respektowanie praw osób trzecich wynikających z art. 143 p.w.p., choć co należy podkreślić nie biorą one udziału w postępowaniu zgłoszeniowym, ale mogą ewentualnie złożyć wniosek o unieważnienie udzielonego prawa ochronnego. Ze względu na to, że wydanie decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy następuje po sprawdzeniu czy istnieją względne i bezwzględne przeszkody do udzielenia tego prawa, a więc ma charakter jedynie formalny (art. 144 p.w.p.) świadczy o tym, że możliwość dokonania w zgłoszeniu dozwolonych uzupełnień lub poprawek leży w interesie Zgłaszającego, który będąc zawiadomiony przez organ, stosownie do treści art. 145 ust. 2 p.w.p. o istnieniu przeszkód do uzyskania prawa ochronnego, drogą wyeliminowania ze zgłoszenia pewnych jego mankamentów może w efekcie uzyskać prawo z rejestracji zgłoszonego oznaczenia (podobnie w prawomocnym wyroku WSA w Warszawie z dnia 21 czerwca 2010r. sygn. akt VI SA/Wa 711/10, opublikowany w bazie orzeczeń CBOiS).

Zdaniem Sądu, omawiane ograniczenie wykazu towarów/usług należy traktować jako dozwoloną modyfikację złożonego wniosku o zarejestrowanie znaku towarowego a nie jako cofnięcie wniosku w tym zakresie, prowadzące do umorzenia (w tym zakresie) postępowania prowadzonego w przedmiocie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy. Jeżeli wzmiankowane ograniczenie nastąpi przed wydaniem decyzji pierwszoinstancyjnej organ ma obowiązek procedować w zakresie zmodyfikowanego wniosku i wydać jedną z decyzji, o których mowa w ww. art. 145 p.w.p. Przy oczywistym respektowaniu kolejności wydawanych decyzji w razie, gdy brak ustawowych warunków wymaganych do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy dotyczy tylko niektórych towarów (v. ust. 3 art. 145 p.w.p.). Z kolei ograniczenie wykazu towarów/usług na etapie postępowania odwoławczego (z czym mamy do czynienie w niniejszej sprawie) obliguje Urząd Patentowy, działający jako organ odwoławczy do ponownego rozpatrzenia sprawy przy uwzględnieniu ostatecznie sprecyzowanego podania o zarejestrowanie prawa ochronnego na znak towarowy i wydania decyzji mieszczącej się w katalogu rozstrzygnięć o jakich mowa w art. 245 ust. 1 p.w.p. mając oczywiście na uwadze treść rozstrzygnięcia zapadłego w pierwszej instancji.

Urząd Patentowy, działając jako organ odwoławczy powinien mieć również na względzie konieczność respektowania ww. przepisu art. 145 ust. 2 p.w.p.

W rozpatrywanej sprawie decyzja organu odwoławczego nie mieści się w katalogu rozstrzygnięć o jakich mowa w art. 245 ust. 1 p.w.p.

W tej sprawie Urząd Patentowy działając, jako organ pierwszej instancji odmówił udzielenia prawa ochronnego "w całości" (v. decyzja z dnia [...] lutego 2013r.) natomiast działając, jako organ odwoławczy jednocześnie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w części dotyczącej towarów/usług wskazanych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (wykaz po ograniczeniu) oraz umorzył postępowanie w zakresie towarów/usług, co do których wnioskodawca zmodyfikował przedmiotowy wykaz. Mając na uwadze powyższe należy uznać, że wydając rozstrzygnięcie z dnia [...] października 2013r. organ dopuścił się niewątpliwie istotnego naruszenia art. 245 ust. 1 p.w.p. albowiem w sposób nieprawidłowy sformułował osnowę zaskarżonej decyzji, która w żaden sposób nie koreluje z treścią wskazanego przepisu. Podkreślenia przy tym wymaga, że omawiany przepis art. 245 p.w.p. stanowi lex specialis do art. 138 k.p.a. (v. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2011 r. sygn. akt II GSK 1245/10). Należy przy tym dodać, że jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji w zakresie w jakim wypowiada się organ o utrzymaniu w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej, Urząd Patentowy pomimo ograniczenia wykazu towarów/usług w dalszym ciągu stał na stanowisku, że dla wszystkich (po ograniczeniu) zgłoszonych towarów/usług nadal zachodzą przesłanki odmowy udzielenia prawa ochronnego na zgłoszony znak towarowy wynikające z art. 129 ust. 1 pkt 2 oraz art. 129 ust. 2 pkt 1-3 p.w.p. (v. str. 4 decyzji). Natomiast umorzenie postępowania (w części) nastąpiło w związku z ograniczeniem wykazu towarów i zrezygnowaniem wnioskodawcy z ubiegania się o udzielenie prawa ochronnego na zgłoszony znak towarowy dla towarów/usług wymienionych w pierwotnym wykazie a niewymienionych w aktualnym (zmodyfikowanym) (v. str. 4 decyzji). Z powyższego wynika więc, że na dzień wydania zaskarżonej decyzji organ nie widział podstaw do uwzględnienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że na obecnym etapie sprawy Sąd uznaje za przedwczesne wypowiadanie się w zakresie merytorycznych przesłanek odmowy udzielenia spornego prawa ochronnego, gdyż niniejszy wyrok Sądu uchylający zaskarżoną decyzję cofa postępowanie prowadzone przed Urzędem Patentowym do etapu rozpoznania wniosku skarżącej z dnia [...] kwietnia 2013r. o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zatem, po zwrocie akt administracyjnych z odpisem prawomocnego wyroku wydanym w niniejszej sprawie organ ma obowiązek powtórnie rozpoznać ww. wniosek skarżącej z dnia [...] kwietnia 2013r. i wydać stosowne rozstrzygnięcie w sprawie, będąc związany z mocy art. 153 p.p.s.a. oceną prawną i wskazaniami, co do dalszego postępowania wyrażonymi w niniejszym wyroku.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Stwierdzając, iż uchylona decyzja nie podlega wykonaniu, Sąd oparł się na dyspozycji przepisu art. 152 p.p.s.a.

Zasądzając zwrot uiszczonego wpisu sądowego oraz poniesionych przez stronę skarżącą kosztów zastępstwa procesowego, w tym kosztów opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł na podstawie przepisów art. 200 i art. 205 § 2 i 4 p.p.s.a. w zw. z § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 212, poz. 2076 z późn. zm.).