Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1352/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-07-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono dokonania wykładni wyroku Sądu
Powołane przepisy: article: art. 158,  art. 166
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Kleiber (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Maciej Kurasz, Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, , po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 1352/11 wydanego w sprawie ze skargi V. OU z siedzibą w Estonii na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2009 r. postanawia: odmówić wykładni wyroku z dnia 21 grudnia 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 1352/11


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 1352/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej

w W. z dnia [...] marca 2011 r. w przedmiocie odmowy dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2009 r.

Wnioskiem z 5 lipca 2012 r. V. OU z siedzibą w Estonii (Skarżąca w sprawie) wystąpiła o dokonanie wykładni tego wyroku. W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż Sąd uznając skargę za uzasadnioną, uchylił w całości zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270) – dalej jako: "p.p.s.a.", tj. stwierdził naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Skarżącej, Sąd nie odniósł się wprost do sformułowanego w skardze zarzutu naruszenia przepisów postępowania, w szczególności w kontekście zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego przez organy podatkowe. W związku z tym ma ona wątpliwości, czy wskazany przez nią w skardze zarzut naruszenia przepisów postępowania w szczególności naruszenia zasad prowadzenia postępowania dowodowego był niezasadny, tzn. czy w sprawie nie naruszono przepisów postępowania, które powołała.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 158 p.p.s.a., sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Oznacza to, że konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść sformułowana jest w sposób niejasny, mogący budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu wykonania wyroku (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zamykacze 2006, str. 345).

Stwierdzić należy, że w odniesieniu do przedmiotowego wyroku sytuacja taka nie zachodzi. Sentencja wyroku z dnia 21 grudnia 2011 r., III SA/Wa 1352/11 nie nasuwa żadnych wątpliwości, wynik jest bowiem jednoznaczny – uchylenie zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie wyroku jest spójne z sentencją. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylając decyzję wskazał wyraźnie jakie były motywy i podstawy takiego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu zostało wyraźnie wskazane, iż opisane tam naruszenia prawa dotyczyły przepisów prawa materialnego, stanowiących podstawę prawną zaskarżonej decyzji.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, iż wątpliwości co do uzasadnienia orzeczenia mogą być wyjaśnione w trybie art. 158 p.p.s.a. jedynie wówczas, gdy jest to niezbędne do dokonania prawidłowej interpretacji sentencji orzeczenia. Uwzględnienie wniosku może nastąpić jedynie wówczas, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania (zob. postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2008 r., sygn. akt I OZ 1011/77). Pogląd ten podziela Sąd rozpoznający niniejszą sprawę.

Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 158 w zw. z art. 166 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji postanowienia.

.