Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 2310/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6166  Łowiectwo
6393 Skargi na uchwały sejmiku województwa, zawierającej przepisy prawa miejscowego w przedmiocie ... (art. 90 i 91 ustawy o
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Sejmik Województwa
Treść wyniku: Sprostowano omyłkę
Powołane przepisy: article: art. 156
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku G. B.i R. B. o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt II OSK 2310/14 w sprawie ze skargi G. B. i R. B. na uchwałę Sejmiku Województwa Lubuskiego z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie podziału Województwa Lubuskiego na obwody łowieckie postanawia: sprostować wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt II OSK 2310/14, w ten sposób, że w sentencji wyroku oraz w uzasadnieniu wyroku na stronie 18 w miejsce "[...]", dla oznaczenia numeru ewidencyjnego działki nieruchomości objętej obwodem łowieckim, wpisać "[...]".


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt II OSK 2310/14, w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej G. B. i R. B., Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 21 czerwca 2012 r. sygn. akt II SA/Go 332/12 i stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały nr [...] Sejmiku Województwa Lubuskiego z dnia [...] października 2009 r. w zakresie dotyczącym obwodu łowieckiego nr [...] – dotychczasowy [...], o pow. ogólnej [...] ha obejmującego nieruchomość składającą się z działek ewid. nr [...] i [...] o pow. [...] ha stanowiącą własność G. i R. małżonków B. objętą księgą wieczystą nr [...] prowadzoną przez Sąd Rejonowy w S.

Wnioskiem z dnia 23 kwietnia 2015 r. G. B. i R. B. wystąpili o sprostowanie ww. wyroku w zakresie oznaczenia numerów działek należącej do nich nieruchomości, wskazując, że prawidłowe ich numery to [...] i [...]. Wnioskodawcy wyjaśnili, że mylne oznaczenie nieruchomości (działka ewid. [...] zamiast [...]) było skutkiem błędu Sądu Rejonowego w M. IX Zamiejscowy Wydział Ksiąg Wieczystych w S., który wpisał niewłaściwe oznaczenie działki do księgi wieczystej (Księga wieczysta nr [...]). W dniu [...] kwietnia 2015 r. Sąd Rejonowy w M. IX Zamiejscowy Wydział Ksiąg Wieczystych w S. sprostował oznaczenie nieruchomości, tj. nieruchomości będącej przedmiotem orzeczenia, zmieniając numer oznaczenia działki z "[...]" na "[...]". Prawidłowe oznaczenie numeru działki istniało w dniu wyrokowania, jednak nie zostało zauważone przez strony postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony. Złożony w niniejszej sprawie wniosek o sprostowanie wyroku z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt II OSK 2310/14 należało uznać za uzasadniony, uwzględniając, że poprawne określenie nieruchomości objętej obszarem łowieckim powinno odnosić się do działek ewid. [...] i [...]. Mając na uwadze, że zamieszczone w wyroku niewłaściwe oznaczenie numeru działki było wynikiem pomyłki sądu wieczystoksięgowego, które zostało sprostowane, należało przyjąć, że dokonywana zmiana wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt II OSK 2310/14 w zaznaczonej części ma charakter oczywisty i nie wpływa w żaden sposób na treść podjętego rozstrzygnięcia.

Z tych względów, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.