Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 410/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-07-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 15 lipca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Włoch po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2013 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie określenia spółce cywilnej – [...] podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Mercedes - Benz oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności K. G. za zaległości podatkowe s.c. [...] w podatku akcyzowym -postanawia- odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

I SA/Rz 410/13

UZASADNIENIE

W skardze na opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Celnej, K. G. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu podał, że jedynym jego źródłem dochodu jest prowadzona działalność gospodarcza, polegająca na świadczeniu usług w zakresie pogotowia ratunkowego w ramach systemu NFZ. Łączna kwota zobowiązań podatkowych

w podatku akcyzowym wynosi około 50.000 zł i przekracza jego możliwości finansowe zwłaszcza, że ciążą na nim zobowiązania z tytułu zaciągniętych kredytów w wysokości 32.500 zł. Wnioskodawca wskazał, że nie posiada oszczędności, nieruchomości ani znacznego majątku ruchomego. Jedynym jego przedmiotem majątkowym, z którego można by prowadzić egzekucję jest ambulans o wartości ok. 20.000 zł. Jednak utrata tego pojazdu doprowadziłaby do rozwiązania kontraktu

z NFZ i wiązałaby się z obowiązkiem zapłaty kar umownych a także brakiem możliwości spłaty kredytu. Utrata kontraktu z NFZ oznaczałaby w istocie likwidację działalności gospodarczej dlatego skarżący stwierdził, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo powstania nieodwracalnej szkody.

Do wniosku skarżący dołączył dwie umowy pożyczki, jakie zawarł na kwoty 34.800 zł i 11.000 zł wraz z historią spłat kredytów oraz kserokopię dowodu rejestracyjnego ambulansu marki Volkswagen Transporter 2.5 TDI.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, określanej dalej jako P.p.s.a. ), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub

w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że pod pojęciem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (tak post. NSA z dnia 20.12.2004 r., sygn. akt GZ 138/04, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu podana przez skarżącego okoliczność w postaci niebezpieczeństwa faktycznej likwidacji działalności gospodarczej w wyniku przeprowadzenia egzekucji z ambulansu, niezbędnego do realizacji kontraktu z NFZ, może zostać zakwalifikowana jako przesłanka, przemawiająca za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Nie ulega wątpliwości, że ryzyko spowodowanej egzekucją likwidacji działalności gospodarczej wiąże się ze znaczną szkodą a także z wywołaniem trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględniając specyfikę prowadzonej przez skarżącego działalności należy stwierdzić, że utrata kontraktu z NFZ może wiązać się z koniecznością przerwania świadczenia usług a tym samym z utratą źródła dochodu, a także może uniemożliwić w przyszłości wznowienie działalności w dotychczasowym zakresie. Zatem wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wywołać dotkliwe dla skarżącego skutki.

Jednak należy podkreślić, że samo przedstawienie przez skarżącego wywodu, iż w sprawie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie może stanowić wystarczającej podstawy do uwzględnienia przedmiotowego wniosku. Sąd bowiem musi mieć możliwość zweryfikowania podniesionych przez skarżącego argumentów. Dołączone do akt sądowych umowy pożyczki oraz dowód rejestracyjny pojazdu w ocenie Sądu są niewystarczające, by przedmiotowy wniosek uwzględnić. Skarżący nie przedstawił dokumentów źródłowych, w szczególności wyciągów

z rachunków bankowych, odpisu rocznego zeznania podatkowego za ubiegłe lata,

z których wynikałoby, że nie jest w stanie spłacić przedmiotowego długu. Wobec braku dokumentacji, obrazującej rzeczywistą sytuację majątkową i finansową skarżącego, Sąd nie mógł oprzeć się na gołosłownym oświadczeniu, że ten nie posiada oszczędności, nieruchomości ani żadnego znacznego majątku ruchomego, poza jednym ambulansem. Akta postępowania administracyjnego również nie dostarczyły informacji wskazujących, że sytuacja finansowa skarżącego rzeczywiście nie pozwala na wywiązanie się ze zobowiązań podatkowych.

Zatem ze względu na brak stosownej dokumentacji, która wskazywałaby na prawdziwość twierdzeń skarżącego, Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 61 § 4 P.p.s.a. sąd może zmienić lub uchylić wydane postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Jednak to na stronie skarżącej spoczywa obowiązek dostarczenia odpowiednich dokumentów, potwierdzających okoliczności wskazane w uzasadnieniu wniosku.

Mając na względzie wyżej przytoczone okoliczności sprawy, Sąd orzekł jak

w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.