Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 43/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-08-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
658
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Przyznano pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat A. C.o zasądzenie nieopłaconych w całości kosztów pomocy prawnej w sprawie ze skargi D. W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. postanawia: przyznać adwokat A.C. od Skarbu Państwa- Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu opłatę za zastępstwo prawne w wysokości 219, 60 zł (dwieście dziewiętnaście i 60/100 złotych), w tym 22% VAT.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika skarżącej została wyznaczona w dniu 29 marca 2010 r. adwokat A. C., któremu skarżąca udzieliła stosownego pełnomocnictwa.

Pełnomocnik wraz ze skargą kasacyjną i z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia wniosła o przyznanie jej wynagrodzenia według norm przepisanych. W piśmie z dnia 20 lipca 2010 r. pełnomocnika skarżącej ponowiła żądanie, załączając oświadczenie, że opłata za udzieloną pomoc prawną nie została dotychczas zapłacona.

Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Sąd uznał, że pełnomocnikowi należy przyznać opłatę za zastępstwo prawne w wysokości 219, 60 zł (kwota ta zawiera podatek VAT) wyliczoną stosownie do § 19 pkt 1 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" zd. drugie w zw. z pkt 1 lit. "c" oraz w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) w zw. art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyżej wskazanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 u.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Na marginesie można wskazać, że wyżej określona opłata sądowa obejmuje również złożenie przez pełnomocnik skarżącej wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Postępowanie "w pierwszej instancji" kończy się z chwilą wydania przez sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowania w sprawie i wszelkie czynności dokonane po tej chwili uznawane są za dokonane już w postępowaniu "w drugiej instancji", a podstawą określenia wynagrodzenie pełnomocnika za ich dokonanie jest pkt 2 § 18 ust. 1 ww. rozporządzenia. Złożenie w niniejszej sprawie wniosku o przywrócenie terminu i jego uwzględnienie przez Sąd było koniecznym warunkiem do tego by można było wnieść skutecznie skargę kasacyjną.