Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1038/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-05-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Zdrowia
Treść wyniku: Odmówiono sprostowania wyroku
Powołane przepisy: article: art. 156 §1 i § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska - Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. T., M. T., B. D., M. D. o sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 1038/09 w sprawie ze skargi K. S., P. K. i A. K. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: odmówić sprostowania wyroku


UZASADNIENIE

Pismami z dnia 14 kwietnia 2010 r. i 30 kwietnia 2010 r. J. T., M. T., B. D., M. D. zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o sprostowanie wyroku zapadłego przed tym Sądem dnia 19 marca 2010 r., sygn. IV SA/Wa 1038/09. Podnieśli, iż statut Uzdrowiska S., na który powołuje się Sąd w uzasadnieniu, uprawomocnił się i zaczął obowiązywać od dnia 3 marca 2009 r. i wszystkie postanowienia, które wymienił Sąd opierały się na tymczasowym statucie Uzdrowiska S. przyjętym uchwałą nr [...] Rady Miasta K. z dnia [...] września 2006 r., który w tym czasie obowiązywał. Podkreślili, że postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] lutego 2009 r. było wydane, w czasie obowiązywania tymczasowego Statutu U.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – zwanym P.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Stosownie zaś do treści art. 166 P.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie wadliwości orzeczenia przez nadanie orzeczeniu takiego brzmienia, jakie Sąd nadać mu zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji, jak i uzasadnieniu orzeczenia (por. W. Siedlecki, w : B. Dobrzański i inni Komentarz, s. 548, postanowienie SN z 15 kwietnia 1982r., sygn. akt I PZ 7/82, publ. OSNCP 1982, nr 10, poz. 155).

Sprostowaniu mogą podlegać jedynie niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Oczywistość omyłki pisarskiej, rachunkowej lub innego rodzaju wyraża się natomiast w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie w żadnym wypadku nie może prowadzić zaś do zmiany rozstrzygnięcia. Sprostowaniu może podlegać także uzasadnienie wyroku.

Przenosząc przytoczone wywody na grunt złożonego wniosku stwierdzić należy, że żądanie skarżących dotyczące sprostowania zapisów uzasadnienia, polegających na dodaniu, że wszystkie postanowienia wymienione przez Sąd opierały się na tymczasowym statucie uzdrowiska statusu uzdrowiska jest niedopuszczalne. Nie mieszczą się bowiem w kategorii niedokładności, błędu pisarskiego albo rachunkowego albo innej oczywistej omyłki.

Na marginesie jedynie należy zauważyć, iż w uzasadnieniu przedmiotowego wyroku Sąd wskazał na statut obowiązujący dla tego Uzdrowiska w dacie orzekania zaznaczając jednocześnie, iż przyjęto go po początkowym statucie tymczasowym, który z kolei obowiązywał w dacie wydania kwestionowanych postanowień Ministra Zdrowia. W sprawie tej istotna była bowiem jedynie ta okoliczność, że w dacie wydania przedmiotowych postanowień S. posiadały status Uzdrowiska.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 156 §1 i § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.