Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 456/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-05-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.) Sędzia WSA Dorota Wdowiak Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2011 r. sprawy ze skargi H. Z. i S. Z. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na rzecz skarżących H. Z. i S. Z. kwotę 5617 (pięć tysięcy sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad ustalił Państwu H. i S. Z., zam. [...], ul. [...] karę pieniężną w kwocie [...] zł, za zajęcie pasa drogowego o powierzchni [...] m2, w okresie od dnia [...].06.2009 r. do dnia [...].09.2010 r., tj. 465 dni, bez zezwolenia zarządcy drogi, w km 526 + 614 drogi krajowej nr [...] polegające na wybudowaniu zjazdu na działkę o numerze ewid. [...] położoną w miejscowości [...], gm [...]. Decyzja ta została wydana w wyniku wniosku skarżących o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] października 2010 r.

Stan faktyczny sprawy wskazany w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przedstawiał się następująco:

W dniu [...].11.2010 r. Państwo H. i S. Z. w Oddziale w [...] doręczyli osobiście do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy ustalenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego drogi krajowej nr [...], bez zezwolenia zarządcy drogi. Wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy wpłynął w ustawowym czternastodniowym terminie. Państwo Z. w swoim wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy podnoszą, że ustalenia zawarte w ww. decyzji są niezgodne ze stanem faktycznym, gdyż na działkę nr ewid. [...] w miejscowości [...] istniał zjazd oraz że we wskazanej dacie rozpoczęcia zajęcia pasa drogowego, tj. w dniu [...].06.2009 r. nie byli współwłaścicielami ww. nieruchomości.

Po dokonaniu analizy akt przedmiotowej sprawy oraz przeprowadzeniu dodatkowego postępowania dowodowego, celem ustalenia stanu faktycznego i prawnego w sprawie, zarządca drogi krajowej nr [...] stwierdził, że:

Zgodnie z art. 29a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (jedn. tekst: Dz. U. z 2007 r., Nr 19, poz. 115 - z późn. zm.) za wybudowanie zjazdu bez zezwolenia zarządcy drogi, zarządca drogi wymierza, w drodze "decyzji administracyjnej, karę pieniężną w wysokości 10-krotności opłaty ustalanej TV oparciu o art. 40 ust. 4, który stanowi że opłatę za zajęcie pasa drogowego ustala się jako iloczyn liczby metrów kwadratowych zajętej powierzchni pasa drogowego, stawki opłaty za zajęcie 1 m2 pasa drogowego i liczby dni zajmowania pasa drogowego.

W dniu [...].06.2009 r. podczas objazdu kontrolnego drogi krajowej nr [...] zarządca drogi (pracownicy służby drogowej GDDKiA) stwierdzili wykonanie zjazdu w km 526 + 614 SL drogi krajowej nr [...]. Fakt ten został potwierdzony w notatce służbowej z dnia [...].06.2009 r.

Następnie zarządca drogi przeprowadził postępowanie wstępne, celem ustalenia podmiotu zajmującego pas drogowy w km 526 + 614 SL drogi krajowej nr [...] oraz numeru ewid., obrębu, jednostki ewidencyjnej działki, na którą został wykonany zjazd. W wyniku tego postępowania zarządca drogi ustalił, że zjazd w km 526 + 614 SL został wybudowany na działkę nr [...] obręb [...], jednostka ewid. [...], której współwłaścicielami są Państwo H. i S. Z., zam. [...], ul. [...].

W miedzy czasie zarządca drogi zbierał dowody potwierdzające zajęcie pasa drogowego drogi krajowej nr [...] w km 526 + 614 SL w formie notatek służbowych, dokumentacji fotograficznej oraz wpisów w dzienniku objazdów kontrolnych drogi nr [...]. W dniu [...].09.2010 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad zawiadomił Państwa H. i S. Z. wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie zajęcia pasa drogowego w km 526 + 614 SL drogi krajowej nr [...] bez zezwolenia zarządcy drogi i możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wniesienia zastrzeżeń, uwag i wniosków w sprawie.

W dniu [...].10.2010 r. Pani H. Z. poinformowała, w formie pisma z dnia [...].09.2010 r., zarządcę drogi krajowej że zjazd ten był wykonany prowizorycznie i czasowo w celu dojazdu do działki nr ewid. [...], związku z potrzebą zniwelowania terenu oraz że zjazd został rozebrany w dniu [...].09.2010 r.

Rozbiórka wykonanego, bez zezwolenia zarządcy, zjazdu w km 526 + 614 SL drogi krajowej nr [...], została potwierdzona przez zarządcę drogi w formie dokumentacji fotograficznej oraz wpisem w dzienniku objazdów drogi nr [...].

Następnie zarządca drogi wydał decyzję z dnia [...].10.2010 r., znak: [...], w oparciu o nieprawidłową podstawę prawną, na którą Państwo Z. wnieśli wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Wobec stwierdzenia w ww. wniosku, że we wskazanej dacie rozpoczęcia zajęcia pasa drogowego, tj. w dniu [...].06.2009 r. nie byli Współwłaścicielami ww. nieruchomości oraz że na działkę nr [...] w miejscowości [...] istniał zjazd, zarządca drogi krajowej nr [...] wezwał Państwa Z. do osobistego stawienia się i złożenia wyjaśnień w sprawie oraz przedłożenia dokumentów potwierdzających datę nabycia działki nr [...] obręb [...]. Następnie Pani H. Z. doręczyła zarządcy drogi nr [...] akty notarialne Repertorium A [...], Repertorium A [...], z których wynika że Państwo Z. nabyli działkę nr [...] obręb [...] z dniem [...].08.2009 r., natomiast w okresie od dnia [...].06.2009 r. do dnia [...].08.2009 r. współwłaścicielami ww. nieruchomości byli: Pan W. T., zam. [...], Pani E. F., zam. [...], ul. [...], Pani M. A., zam. [...], ul. [...], Pan A. T., zam. [...],[...]. Ponadto Pani H. Z. w swoich wyjaśnieniach, utrwalonych w formie protokołu z dnia [...].11.2009 r., znak: [...], podtrzymuje twierdzenie istnienia zjazdu z drogi krajowej nr [...] na działkę nr [...], w dacie nabycia nieruchomości, oraz wykonywanie robót w pasie drogowym w celu poprawy istniejącego zjazdu.

W związku z ujawnieniem nowej okoliczności w sprawie, a mianowicie że w okresie od dnia [...].06.2009 r. do dnia [...].08.2009 r. byli inni współwłaściciele działki nr [...] obręb [...], zarządca drogi poprosił Pana W. T., zam. [...] oraz Panią M. A., zam. [...], ul. [...] o stawienie się do zarządcy drogi w celu złożenia wyjaśnień oraz ustalenia faktu czy w ww. okresie oni wybudowali zjazd w km 526 + 614 SL drogi nr [...]. W dniu [...].12.2010r. zeznania złożył Pan W. T., zam. [...], z których wynika, że w okresie od dnia [...].06.2009r. do dnia [...].08.2009r. był Współwłaścicielem dz. nr [...] i za jego ustną zgodą Państwo Z. wykonywali roboty w pasie drogowym w km 526 + 614 SL drogi krajowej nr [...] w 2009 r., bowiem Państwo Z. od około 2007 r. starali się o nabycie dz. nr ewid. [...], a formalnie pozyskali ją dopiero z dniem [...].08.2009 r. Pan W. T. także twierdził, że zjazd na działkę nr [...] obręb [...] istniał, jednak nie posiada żadnych dokumentów potwierdzających ten fakt. (protokół z dnia [...].12.2010r.)

Mając powyższe na uwadze, zdaniem zarządcy drogi, istota sporu w niniejszej sprawie sprowadzała się do ustalenia czy Państwo Z. dopuścili się zajęcia pasa drogowego we wskazanym w decyzji okresie oraz czy na działkę nr [...] istniał przed [...].06.2009 r. urządzony zjazd.

Z materiału dowodowego, tj. dokumentacji fotograficznej stan na 2005 r., kopii z projektu organizacji ruchu stan na 2005 r., wyciągu z ewidencji zjazdów z Banku Danych Drogowych stan na lipiec 2009 r. prowadzonej przez zarządcę drogi, a także potwierdzenia o aktualizacji ewidencji zjazdów w maju 2009 r., posiadanego przez zarządcę drogi, odzwierciedlającego stan faktyczny w terenie z przed daty [...].06.2009 r., wynika, że na działkę nr [...] w miejscowości [...] nie istniał urządzony zjazd. Istniał natomiast w km 526 + 643 SL urządzony zjazd na działkę o numerze ewid. [...], który zapewniał obsługę komunikacyjną działek przyległych do drogi krajowej nr [...], w tym także najprawdopodobniej działki nr [...]. Zatem nie polega na prawdzie twierdzenie, zarówno Państwa Z. jaki i Pana W. T. o istnieniu rzekomego zjazdu na działkę nr [...]. Zjazdu na tą działkę nie było. Zjazd w km 526 +614 SL drogi krajowej nr [...] został wybudowany w dacie [...].06.2009 r., w której Współwłaścicielem działki nr [...] był m.in. Pan W. T., zam. [...], natomiast Państwo Z. starali się o zakup tej działki.

Pan W. T. wskazał w swoich wyjaśnieniach, odnotowanych w protokole z dnia [...].12.2010 r., że za jego przyzwoleniem ustnym, roboty budowlane w pasie drogowym wykonywali Państwo Z.. Zarządca drogi dał wiarę temu dowodowi, bowiem wyjaśnienia składane przez Panią Z. w toku prowadzonego postępowania są ze sobą sprzeczne, tj. pismo Pani H. Z. z dnia [...].09.2010 r. i wyjaśnienia zawarte w protokole z dnia [...].11.2010r. w zakresie określonego zakresu robót wykonywanych przez Państwa Z. w pasie drogowym drogi krajowej nr [...], bez zezwolenia zarządcy drogi.

Zatem zarządca drogi, ocenił zgromadzony materiał dowodowy oraz ustosunkował się do sprzeczności przez wskazanie dowodów, które przyjął jako podstawę faktyczną, oraz uzasadnienie dlaczego innym odwodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej rozstrzygnięcia, ustalił przedmiot dokujący zajęcia pasa drogowego w km 526 +614 SL drogi krajowej nr [...] bez zezwolenia zarządcy drogi.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli Państwo H. i S. Z. (dalej skarżący). W skardze domagali się uchylenia zaskarżonej decyzji, której zarzucili w szczególności naruszenie art. 7 i 77 kpa, poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej wyrażające się w braku dokładnego wyjaśnienia, kto w rzeczywistości urządził wjazd na posesję nr [...], a także nie wyczerpujące zebranie materiału dowodowego w sprawie.

W uzasadnieniu skargi wskazano między innymi, że:

Państwo Z. stali się właścicielami działki numer [...] położonej w miejscowości [...], gm. [...] dopiero w dniu [...] września 2009 roku. Nabyli przedmiotową nieruchomość aktem notarialnym przed notariuszem J. P. od W. T., A. T., E. F. i M. A..

(Dowód: akt notarialny z dnia [...].08.2009 roku - warunkowa umowa sprzedaży oraz z dnia [...].09.2009 roku — umowa przenosząca nieruchomość).

Skarżący podnieśli w swoich wyjaśnieniach, iż zjazd na działkę [...] istniał już od wielu lat, a zatem przed datą [...].06.2009 roku. Potwierdził to również w swoich wyjaśnieniach w dniu [...] grudnia 2010 roku Pan W. T.. Zjazd ów był wykonany wiele lat temu w celu obsługi działki rolnej. Poprzedni właściciel działki Pan W. T. informował, że prowadził na niej uprawę rolną i nie miał innego dojazdu do działki. Po zakupie nieruchomości przez Skarżących zjazd został oczyszczony, a przez to odsłonięty i uwidoczniony, co błędnie zostało uznane za budowę nowego wjazdu. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad nie wykazała, iżby ustalenia dokonane w oparciu o wyjaśnienia Skarżących, a także poprzedniego właściciela nie polegają na prawdzie. Nieporozumieniem jest więc tak wysokiej kary Skarżącym.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy).

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) -zwanej dalej p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, czy jest ona zgodna z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Oznacza to, że sąd może czynić przedmiotem swoich rozważań i ocen wszystkie aspekty skargi, bez względu na treść zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd ten ma natomiast prawo, a także obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Nie jest przy tym skrępowany sposobem sformułowania skargi, użytymi argumentami, a także podniesionymi wnioskami, zarzutami i żądaniami (patrz J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz" Wydawnictwo Lexis Nexis, Warszawa 2004, str. 197).

W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, zaskarżonej decyzji można postawić skuteczny zarzut sprzeczności z prawem, w rozumieniu art. 145 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Podstawą prawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowił art. 29a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (jedn. tekst: Dz. U. z 2007 r., Nr 19, poz. 115 - z późn. zm.), § 2 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 maja 2004 r. w sprawie wysokości stawek opłat za zajęcie pasa drogowego dróg, których zarządcą jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad (Dz. U. nr 129, poz. 1369).

Wysokość kary naliczana jest w świetle ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych zgodnie z art. 29 a ust. 1 jako 10 - krotność opłaty ustalanej zgodnie z art. 40 ust. 4 jako iloczyn liczby metrów kwadratowych zajętej powierzchni pasa drogowego, stawki opłaty za zajęcie 1 m2 pasa drogowego i liczby dni zajmowania pasa drogowego.

Zajęta powierzchnia pasa drogowego zgodnie z obmiarem wynosi 45 m2. Stawka opłaty za zajęcie 1 m2 pasa drogowego zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 5 ww. rozporządzenia wynosi 0,50 zł w związku z powyższym w ocenie organu 45 m2 x 465 dni x 0,50 zł/m2 x 10 =104 625 zł.

Organ administracji prowadząc niniejsze postępowanie związany jest rygorami procedury administracyjnej, określającej jego obowiązki w zakresie prowadzenia postępowania i orzekania. Związanie rygorami procedury administracyjnej oznacza m.in., organ jest obowiązany do przestrzegania zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 k.p.a.). Ma obowiązek należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i będących przedmiotem postępowania administracyjnego (art. 9 k.p.a.). Jest obowiązany zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz zgłoszonych żądań (art. 10 k.p.a.). Musi wreszcie w sposób wyczerpujący zebrać i ocenić cały materiał dowodowy (art. 77 i 80 k.p.a.) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w art. 107 § 3 k.p.a.

Według Sądu organ, wydając przedmiotową decyzję z dnia [...] stycznia 2011 r. dopuścił się mającej istotny wpływ na wynik sprawy obrazy wspomnianych przepisów postępowania przede wszystkim z uwagi na niedokładne wyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla końcowego rozstrzygnięcia sprawy, w tym w szczególności poprzez nie wyjaśnienie w sposób nie budzący wątpliwości kto w dacie [...] czerwca 2009 r. do dnia [...] sierpnia 2009 r. zajmował pas drogowy w km 526 + 614 SL drogi krajowej nr [...] bez zezwolenia zarządcy drogi, gdyż skarżący nabyli przedmiotową działkę dopiero w dniu [...] sierpnia 2010 r. Zajęcie polegało na wybudowaniu zjazdu na działkę o numerze ewidencyjnym [...] położoną w miejscowości [...] gm. [...].

W przedmiotowej sprawie kwestią nie budzącą wątpliwości jest to, że doszło do samowolnego wykonania zjazdu na drogę krajową nr [...] w miejscowości [...] gm. [...] w km 526 + 614 SL – tj. zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia.

Kwestią budzącą wątpliwości składu orzekającego w tej sprawie jest okres tj. ilość dni przez które był zajmowany przedmiotowy pas drogowy przez Skarżących H. i S. Z.. Organ wskazał, że zajęcie trwało 465 dni.

Jak wynika z akt administracyjnych datą początkową ww. terminu był dzień [...] czerwca 2009 r. kiedy to dokonano kontroli pasa drogowego drogi krajowej nr [...] i ujawniono istnienie przedmiotowego zjazdu. Data ta w ocenie składu orzekającego w tej sprawie jest niesporna. Niesporna jest również data końcowa zajęcia tj. [...] września 2010 r. Zjazd został rozebrany w dniu [...] września 2010 r. przez Skarżących, co wynika z pisma Skarżących z [...] września 2010 r.

W ocenie Sądu jak wyżej wskazano nie wyjaśniono jednak w sposób nie budzący wątpliwości kto zajmował przedmiotowy pas drogowy w okresie od [...] czerwca 2009 r. do [...] sierpnia 2009 r.

Wymierzając karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia organ musi opierać się na ustaleniach faktycznych nie budzących najmniejszych wątpliwości, gdyż tylko w wypadku prawidłowej subsumcji stanu faktycznego do normy art. 29a ust. 1 pkt 1 jest uprawniony do nałożenia tej kary.

W niniejszej sprawie opierając się na zeznaniach Pana W. T. – współwłaściciela działki [...] do dnia [...] sierpnia 2009 r. – organ uznał, że to Skarżący w oparciu o umowę ustną zawartą ze świadkiem W. T. dokonali robót przy zjeździe w 2009 r. Świadek oświadczył, że on nie wykonywał w czerwcu 2009 r. żadnych robót przy zjeździe. Ponadto oświadczył, że zjazd istniał, nie przedłożył jednak żadnych dokumentów na tę okoliczność. Świadek wskazał, że Pan Z. nie miał dopełnionych formalności dotyczących kupna nieruchomości ale wykonywał roboty przy zjeździe.

Powyższe nie zostało jednak potwierdzone przez Skarżących. W piśmie z dnia [...] września 2010 r., które to pismo jest odpowiedzią na zawiadomienie organu z dnia [...] września 2010 r. o wszczęciu postępowania w sprawie. Skarżąca H. Z. wyjaśniła jedynie, że:

- zjazd z drogi [...] został wykonany prowizorycznie i czasowo jedynie w celu konieczności dostania się do działki w celu zniwelowania gruntu, częściowego jej odwodnienia i utwardzenia tłuczniem

- w tymczasowym zjeździe zamontowano rurę betonową Ø 400 w celu niezakółcenia stosunków wodnych i swobodnego przepływu wód opadowych

- przedmiotowy zjazd był użytkowany parokrotnie jedynie dla możliwości wjazdu maszyn i samochodów samowyładowczych i w żadnym wypadku nie miał wpływu na tamowanie czy zakłócenie ruchu pojazdów (został rozebrany [...].09.2010 r.)

- w chwili obecnej zlecono opracowanie projektu docelowego zjazdu na działkę i po otrzymaniu zezwolenia na budowę będzie niezwłocznie wykonany.

Skarżąca wskazała więc jedynie datę końcową zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia. Również z zeznań Pani H. Z. (protokół z dnia [...] listopada 2010 r.) nie wynika aby prace przy zjeździe były prowadzone w 2009 r. w okresie czerwiec – sierpień.

Wprost przeciwnie Skarżąca wskazała, że niwelację terenu rozpoczęto w 2010 r. na działce ewidencyjnej [...] w [...] gm. [...]. Prace były wykonywane w lipcu i sierpniu 2010 r. Skarżąca potwierdziła, że istniał zjazd na tą działkę. Skarżący wykonywali jedynie roboty w pasie drogowym w celu jego poprawy, jednak skarżąca nie podaje daty tych robót.

W ocenie Sądu w oparciu o takie wyjaśnienia organ nie mógł wysnuć wniosku, że wyjaśnienia z pisma skarżącej z [...] września 2010 r. i wyjaśnienia z [...] listopada 2010 r. są ze sobą sprzeczne.

W ocenie Sądu wyjaśnienia te wzajemnie się uzupełniają. Jednak nie wynika z nich kiedy Skarżący prowadzili roboty przy zjeździe.

Reasumując należy stwierdzić, że zebrany w sprawie materiał dowodowy w ocenie Sądu nie daje podstaw do przyjęcia w sposób nie budzący najmniejszej wątpliwości, że to Skarżący w okresie od [...] czerwca 2009 r. do [...] sierpnia 2009 r. zajmowali pas drogowy bez zezwolenia.

Same zeznania św. W. T. nie poparte innymi dowodami to za mało aby uznać, że w okresie od [...] czerwca 2009 r. do [...] sierpnia 2009 r. to właśnie Skarżący zajmowali przedmiotowy pas drogowy bez zezwolenia.

Dokonując takiej oceny materiału dowodowego organ dopuścił się naruszenia art. 7, 77, 80 i 107 § 3 kpa, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przy powtórnym rozpatrzeniu sprawy organ wyjaśni w sposób nie budzący wątpliwości, kto w okresie od [...] czerwca 2009 r. do [...] sierpnia 2009 r. zajmował pas drogowy bez zezwolenia. Na tę okoliczność organ winien przesłuchać zarówno Skarżących jak i poprzednich współwłaścicieli działki nr [...] od których skarżący nabyli tę nieruchomość.

Biorąc powyższe pod rozwagę na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa orzeczono jak w sentencji o niewykonalności orzeczono w oparciu o art. 152 p.p.s.a. a o kosztach w oparciu o art. 200 p.p.s.a.