Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 207/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-04-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6129 Inne o symbolu podstawowym 612
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1, par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym skargi W. P. na pismo Starosty Powiatowego w O. z dnia [...] r. zawierające wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku z dnia 17 lipca 2013 r. o wydanie wypisów z rejestrów gruntów postanawia: odrzucić skargę. k.p.


UZASADNIENIE

W. P. w dniu 9 stycznia 2014 r. wniósł bezpośrednio skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na niepodejmowanie przez Starostwo Powiatowe w O. skutecznych czynności prawnych. Uzasadniając wskazał, że w dniu 11 czerwca 2013 r. zwrócił się do w/w urzędu o dokonanie zmiany w rejestrze gruntów w zakresie danych właścicieli gospodarstwa rolnego należącego do jego zmarłych rodziców, załączając min. akt własności ziemi oraz postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku. Kolejnym pismem z dnia 17 lipca 2013 r. wystąpił o wydanie wypisów z rejestru gruntów dotyczących działek o wskazanych numerach, a wchodzących w skład tego gospodarstwa. W odpowiedzi na powyższe otrzymał pismo z dnia [...] r. zawierające informację, że skoro nie jest właścicielem ani władającym nieruchomością, nie posiada interesu prawnego w żądaniu udostępnienia danych.

Zarządzeniem z dnia 13 stycznia 2014 r. przedmiotowa skarga została wpisana do dziennika korespondencji ogólnej za nr III KO/Łd 5/14. Jednocześnie skarżący został wezwany do sprecyzowania skargi w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, poprzez wyjaśnienie, czy jest to skarga na decyzję lub inny akt organu administracji publicznej, a jeżeli tak to do wskazania organu, który wydał zaskarżony akt, numer aktu, datę jego wydania oraz przedmiot zaskarżonego aktu.

W odpowiedzi na powyższe pismem procesowym z dnia 21 stycznia 2014 r. skarżący oświadczył, że przedmiotem skargi jest pismo Starostwa Powiatowego w O. z dnia [...] r.

Mając powyższe na uwadze, zarządzeniem z dnia 22 stycznia 2014 r. skarga W. P. przesłana została do Starostwa Powiatowego w O. w celu udzielenia odpowiedzi na skargę i przekazania jej wraz z aktami sprawy.

W odpowiedzi na skargę Starosta Powiatowy w O. wniósł o jej odrzucenie. Uzasadniając wskazał, że zaskarżone pismo z dnia [...] r. stanowiło odpowiedź organu na wniosek skarżącego z dnia 17 lipca 2013 r. dotyczący przesłania wypisów z rejestru gruntów działek [...] położonych w obrębach [...], [...] i [...] gm. [...]. Zaskarżonym pismem poinformowano wnioskodawcę, że w myśl art. 24 ust. 5 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne wypisy i wyrysy z operatu ewidencyjnego wydaje się na żądanie: właścicieli oraz osób i jednostek organizacyjnych władających gruntami, budynkami lub lokalami, których dotyczy udostępniany zbiór danych lub wypis; organów administracji publicznej albo podmiotów niebędących organami administracji publicznej (...); innych podmiotów, które mają interes prawny w tym zakresie. Ponieważ wnioskodawca nie jest właścicielem ani władającym wskazanymi we wniosku działkami został wezwany w trybie art. 64 § 2 k.p.a. do uzupełnienia braku formalnego wniosku poprzez złożenie pełnomocnictwa, bądź wskazanie podstawy prawnej do uzyskania wnioskowanych dokumentów. Starosta Powiatowy w O. wskazał, że wezwanie do usunięcia braków wniosku w postępowaniu administracyjnym nie jest aktem lub czynnością w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa nie należy bowiem do właściwości sądu administracyjnego.

Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Stosownie bowiem do treści art. 3 § 3 p.p.s.a. ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

W myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W niniejszej sprawie z treści wniesionej skargi wynika, że dotyczy ona pisma Starosty Powiatowego w O. z dnia [...] r. stanowiącego wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku skarżącego z dnia 17 lipca 2013 r., wydanego na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2013 r. poz. 267).

Z treści art. 64 § 2 K.p.a. wynika, że jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

Zgodnie z ustalonym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego poglądem wezwanie wystosowane w trybie art. 64 § 2 K.p.a. powinno służyć wyłącznie usunięciu braków formalnych wynikających ze ściśle określonych przepisów i nie może zmierzać do merytorycznej oceny przedstawionego wniosku oraz jego załączników ( por. wyrok NSA z dnia 8 sierpnia 2012 r., sygn. akt II OSK 826/11, www.cbois.nsa.gov.pl).

Wezwanie do usunięcia braków podania jest czynnością materialno-techniczną, która musi spełniać wymogi określone w art. 54 § 1 i § 2 K.p.a. Przepis art. 64 § 2 nie stanowi podstawy do podjęcia w sprawie wezwania decyzji czy postanowienia (por. B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2011, C.H. Beck Wydanie 11, s. 310).

Tym samym zaskarżonego pisma Starosty Powiatowego w O. z dnia [...] r. nie można uznać za decyzję , bądź postanowienie, wymienione w art. 3 § 2 pkt 1-2 p.p.s.a., na które przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego.

Powyższe pismo nie może również zostać uznane na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. za inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Czynność z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. to taka, która dotyczy uprawnienia lub obowiązku, wywołując skutki materialnoprawne. Występuje ona poza tokiem sformalizowanego postępowania administracyjnego, gdyż podejmowana jest na podstawie procedur uregulowanych szczątkowo lub w sprawach w ogóle niemających uregulowanej procedury. Do tej kategorii czynności nie można zaliczyć czynności materialno – technicznej wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku, wydanego na podstawie art. 64 § 2 K.p.a., bowiem wywołuje ona wyłącznie skutki procesowe. Czynność ta nie rozstrzyga o jakichkolwiek jej uprawnieniach materialnych związanych z prowadzoną sprawą; nie dochodzi do powstania bezpośredniego związku między tą czynnością a znajdującymi potwierdzenie w prawie materialnym uprawnieniami. Jest wyłącznie pochodną pozostającego w toku lub dopiero inicjowanego postępowania administracyjnego, którego celem jest skonkretyzowanie uprawnień lub obowiązków o charakterze materialnoprawnym.

W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.

k.p.