Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1878/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 117 ust. 1
journal: Dz.U. 2014 poz 170
law: Ustawa z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rządu - tekst jednolity.
article: par. 25 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 78 poz 711
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 maja 2002 r. w sprawie warunków i trybu przeprowadzania postępowania  dyscyplinarnego wobec funkcjonariuszy Biura Ochrony Rządu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Maria Werpachowska (spr.), Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi M.W. na orzeczenie Szefa Biura Ochrony Rządu z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby – oddala skargę –


UZASADNIENIE

Szef Biura Ochrony Rządu orzeczeniem z dnia [...] września 2016 r. nr [...], na podstawie art. 117 ust. 1 ustawy z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rządu (Dz. U. z 2016 r. poz. 552 ze zm.), dalej ustawa o BOR, i § 25 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 maja 2002 r. w sprawie warunków i trybu przeprowadzania postępowania dyscyplinarnego wobec funkcjonariuszy Biura Ochrony Rządu (Dz. U. Nr 78 poz. 711), dalej rozporządzenie MSWiA z dnia 27 maja 2002 r., uznał winnym M. W. zarzucanych czynów tj. o to, że

1. w dniach [...] i [...] sierpnia 2016 r. w miejscowości C. świadomie wprowadził się w stan uniemożliwiający wykonywanie obowiązków służbowych, w ten sposób, że będąc prawidłowo wyznaczonym do służby na zmianie dziennej w dniu [...] sierpnia 2016 roku do godz. 3:00 tego dnia spożywał alkohol w ilości co najmniej 5 piw.

tj. o przewinienie dyscyplinarne określone w § 6 pkt 6 rozporządzenia MSWiA z dnia 27 maja 2002 r.;

2. w dniu [...] sierpnia 2016 r. w W. stawił się do służby na obiekt [...] pod wpływem alkoholu, co stwierdzono o godz. 10:38 i 10:54 w badaniu urządzeniem pomiarowym na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu uzyskując odpowiednio wynik: I próba 0,87 mg/dm3; II próba 1,27 mg/dm3 alkoholu w wydychanym powietrzu,

tj. o przewinienie dyscyplinarne określone w § 6 pkt 5 rozporządzenia MSWiA z dnia 27 maja 2002 r.;

3. w dniu [...] sierpnia 2016 r. w W. w godzinach 7:00 - 10:54 nie dopełnił obowiązków służbowych określonych w ustawie, w ten sposób, że pełnił służbę w stanie nietrzeźwości (I próba godz. 10:38 - 0,87mg/dm3, II próba godz.l0:54 -1,27mg/dm3 alkoholu w wydychanym powietrzu) na terenie obiektu ustawowo ochranianego przez [...].

tj. o przewinienie dyscyplinarne określone w § 6 pkt 4 rozporządzenia MSWiA z dnia [...] maja 2002 r. w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 8 ustawy o BOR.

i po uwzględnieniu dotychczasowego przebiegu służby, ocen z opiniowania rocznego: 2012 rok - dobra, 2013 rok - dostateczna, 2014 rok - dostateczna, 2015 rok - dostateczna oraz okoliczności popełnienia czynu dyscyplinarnie zabronionego, jego charakteru, skutków dla służby, pobudek jakimi się kierował, stopnia zawinienia, a w szczególności ujemnych następstw dla służby, na podstawie art. 118 ust. 1 pkt 8 ustawy BOR wymierzył karę dyscyplinarną wydalenia ze służby.

W motywach uzasadnienia organ podał, że M. W. w dniu [...] sierpnia 2016 r. pełnił służbę na obiekcie ustawowo ochranianym przez [...] będąc w stanie nietrzeźwości. Powyższe potwierdziło badanie na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu: I próba 0,87 mg/dm3, II próba 1,27 mg/dm3 (dowód: protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym L.p. [...] z dnia [...] sierpnia 2016 roku).

W złożonych w dniu [...] sierpnia 2016r. wyjaśnieniach obwiniony stwierdził, że w przeddzień służby tj. w nocy z [...] na [...] sierpnia do około godziny 3:00 nad ranem spożywał alkohol w postaci piwa, wypił w granicach 4-5 piw, wcześniej w ciągu dnia też pił alkohol, piwo. Pociąg do W. na służbę miał 5:30 rano. Do służby stawił się na godz. 6:15, czuł się bardzo dobrze. Przebierał się w szatni na [...], następnie udał się na odprawę, a potem objął posterunek [...]. Mniej więcej przed godz. 9:00 będąc na posterunku nr [...], przez płot zwrócił uwagę dziennikarzowi, żeby nie siedział na murku. Między nim a dziennikarzem nie doszło do wymiany zdań, jak zwrócił mu uwagę. Następnie został wezwany do dowódcy. U dowódcy zmiany stało dwóch funkcjonariuszy Policji. Dwa razy dmuchał w alkomat z wydrukiem. Policjanci sporządzili protokół, który podpisał. Pamięta tylko jakie miał stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu za pierwszym razem, coś 0,80, a drugiego nie pamięta. Po okazaniu skarżącemu protokołu z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym stwierdził, ze nie ma żadnych wątpliwości, że jest to jego protokół, nie miał też do niego żadnych uwag, ani co do przeprowadzonego badania. Dalej skarżący zeznał, że na pewno w pracy nie pił alkoholu, nie miał alkoholu przy sobie, nie miał również w szafce ani nigdzie. Wzrost stężenia alkoholu tłumaczył w ten sposób, iż dzień przed służbą pił cały dzień, a potem jeszcze do godz. 3:00 rano wypił te kilka piw.

Po analizie wyjaśnień obwinionego w dniu [...] sierpnia 2016 r. Szefa BOR zmienił wydane w dniu [...].09.2016 roku postanowienie o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego i zarzucił obwinionemu czyny dyscyplinarne zabronione opisane w orzeczeniu.

W dniu [...] sierpnia 2016 r. M. W. zapoznał się z postanowieniem Szefa BOR o zmianie postanowienia o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego. Przesłuchany w charakterze obwinionego podtrzymał wyjaśnienia oraz przyznał się do popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów.

Szef Biura Ochrony Rządu odnosząc się do zarzutów stwierdził, że obwiniony zgodnie z harmonogramem służb miał planowaną zmianę dzienną w obiekcie [...] w dniu [...] sierpnia 2016 roku. M. W. nie miał podstaw, aby uważać, że harmonogram uległ zmianie. Mimo tego spożywał alkohol świadom, że ok. godz. 5:30 będzie wyjeżdżał z miejsca zamieszkania do W., aby stawić się na służbę. Zdaniem organu spożywanie alkoholu do godzin późnonocnych z całą pewnością w sposób istotny wpłynęło na zdolność obwinionego do wykonywania obowiązków służbowych, w istocie uniemożliwiło ich wykonywanie. Obwiniony mógł i powinien przewidzieć jakie skutki spowoduje działanie alkoholu. W tym względzie wina M. W. nie budzi wątpliwości.

Odnosząc się do zarzutu z pkt. 2 organ wskazał, że przed godziną 7:00 obwiniony stawił się do służby i nie informując nikogo o swoim stanie pobrał broń służbową, a następnie udał się na odprawę. Funkcjonariusz winien zdawać sobie sprawę, że pełni służbę na jednym z najważniejszych obiektów ochranianych przez BOR przy czym był wyposażony w broń i środki przymusu bezpośredniego. Zatem Funkcjonariusz bez względu na własne odczucia winien być w pełni sprawności psychofizycznej. Również w tym względzie, zdaniem organu, wina [...] M. W. nie budzi wątpliwości.

Odnośnie zarzut z pkt 3 organ wskazał, że w wyniku badania przeprowadzonego przez uprawniony organ potwierdzono, że [...] M. W. pełniąc służbę na terenie obiektu "[...]" znajdował się w stanie nietrzeźwości: I próba godz. 10:38 - 0,87 mg/dm3, II próba godz.10:54 - 1,27 mg/dm3 alkoholu w wydychanym powietrzu. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 8 ustawy o Biurze Ochrony Rządu jednym z podstawowych zadań formacji jest ochrona obiektów służących Prezesowi Rady Ministrów. Stan w jakim znajdował się obwiniony nie pozwalał mu na skuteczne działanie na posterunku.

W konkluzji Szef Biura Ochrony Rządu uznał, że w toku prowadzonego postępowania dyscyplinarnego potwierdzono wszystkie przedstawione obwinionemu zarzuty dyscyplinarne, a wina [...] M. W. nie budzi wątpliwości. Nie ma też wątpliwości, że w takim stanie (tzn. pod wpływem alkoholu) obwiniony stawił się do służby, a następnie podejmował czynność służbową wobec osoby, która przebywała w bezpośrednim sąsiedztwie jego posterunku.

Zgodnie z § 34 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia MSWiA z dnia 27 maja 2002 r. na zaostrzenie wymiaru kary istotny wpływ ma popełnienie czynu przez funkcjonariusza będącego pod wpływem alkoholu.

Dalej organ stwierdził, że w sprawie doszło do naruszenia dyscypliny służbowej, której skutki dla służby mogły być nieprzewidywalne. Obwiniony działając z rozmysłem, po kłótni do jakiej doszło między nim a żoną spożywał do późnych godzin nocnych alkohol, czym doprowadził się do stanu uniemożliwiającego wykonywanie obowiązków służbowych. Mimo tego stawił się do służby i zataiwszy powyższą informację podjął służbę na ustawowo ochranianym obiekcie, co w konsekwencji doprowadziło do stworzenia zagrożenia dla ochranianego obiektu oraz w sposób istotny wpłynęło na postrzeganie formacji w mediach. Osobą, w stosunku do której obwiniony podjął "interwencję" był dziennikarz [...], co spowodowało, że sprawa stała się medialna.

Powyższe orzeczenie stało się przedmiotem skargi M.W. do tutejszego Sądu. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego skarżący zarzucił:

1. naruszenie przepisów postępowania, poprzez:

I naruszenie art. 7, art. 75, art. 77 § 1 i art. 78 § 1 k.p.a., polegające na niedopuszczeniu wnioskowanych przez skarżącego dowodów, tj. zeznania świadka - żony skarżącego, E. W. oraz zaświadczenia lekarskiego z dnia [...] sierpnia 2016 roku sporządzonego przez lekarza psychiatrę, A. G.,

II naruszenie art. 75, art. 77 § 1 i art. 78 § 1 i art. 80 kpa, polegające na braku podstawy do oceny dowodów, wskutek niezebrania całokształtu materiału dowodowego,

III naruszenie art. 7, art. 77 i art. 107 kpa, poprzez dokonanie badania alkomatem, który nie posiadał udokumentowanej legalizacji i kalibracji,

IV dokonanie wydalenia ze służby, w czasie gdy M. W. przebywał na zwolnieniu chorobowym od dnia [...] września 2016 r.

W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącego wskazał, że M. W. przyznał, iż spożywał alkohol do godziny 3 [...] sierpnia 2016 r., jednak znając możliwości swojego organizmu, nie podejrzewał, że w momencie podjęcia służby w jego organizmie alkohol będzie nadal wyczuwalny. Miał poczucie, że jest trzeźwy. Wskazał, że M. W. cierpiał na depresję - nabytą w pracy, i co bardzo prawdopodobne w jej wyniku nabył chorobę - alkoholizm. Obecnie M. W. przebywa na leczeniu.

Dalej pełnomocnik stwierdził, że nie został zaprezentowany żaden dowód potwierdzający kalibrację lub sprawność urządzenia, którym dokonywano pomiaru zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu.

Zwrócił uwagę, że postanowieniem z dnia [...] września 2016 roku, Szef Biura Ochrony Rządu, oddalił wnioski dowodowe, z uwagi na to, że okoliczności nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Zaistniała sytuacja spowodowana była poważną kłótnią rodzinną i złym nastrojem skarżącego, co może udowodnić jedynie jego żona, której zeznania nie zostały dopuszczone, przez co organ nie mógł prawidłowo ocenić materiału dowodowego, gdyż nie został on w całości zebrany. Dobrowolność poddania się badaniom i leczeniu, świadczy o ogromnej i szczerej chęci naprawienia błędu. Potwierdzeniem tej determinacji jest zaświadczenie lekarskie wystawione przez lekarza psychiatrę A. G., który nie stwierdził żadnych zaburzeń na tle nerwowym czy problemu alkoholowego. Zaświadczenie to również zostało odrzucone. Należy uznać, że te dwa dowody stanowią istotę całej sprawy - dwie osoby stwierdzają, iż skarżący nie ma problemu alkoholowego, żona dodatkowo jest w stanie ręczyć, że dane zdarzenie było zdarzeniem incydentalnym, niefortunnie spowodowanym kłótnią.

Zauważył iż niniejsza sytuacja jest pierwszym przewinieniem podczas wieloletniej służby skarżącego w Biurze Ochrony Rządu. Najwyższa kara jaką jest wydalenie dyscyplinarne ze służby jest niewspółmierna do winy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z argumentacją faktyczną i prawną przedstawioną w zaskarżonym orzeczeniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.,) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stwierdzenie przez sąd w trakcie takiej kontroli, że zaskarżony akt podjęty został z naruszeniem przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik postępowania art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; (t.j. Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm.), dalej zwanej P.p.s.a., bądź naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c) – skutkuje uwzględnieniem skargi.

Mając na uwadze tak rozumianą kontrolę sądowoadministracyjną, Sąd w składzie orzekającym stwierdził, że zaskarżone orzeczenie Szefa Biura Ochrony Rządu z dnia [...] września 2016 r. uznające M. W. winnym popełnienia zarzucanych czynów dyscyplinarnych i wymierzające karę dyscyplinarną wydalenia ze służby nie narusza zarówno przepisów prawa materialnego jak i procesowego, dlatego skarga podlegała oddaleniu.

Bezsporne w sprawie jest, że skarżący w dniu [...] sierpnia 2016 r. poprzedzającym planowaną służbę aż do godziny 3 rano [...] sierpnia 2016 r. spożywał alkohol i będąc w stanie nietrzeźwym objął posterunek ochraniając obiekt ustawowo chroniony – [...]. Podczas służby wyposażony był w broń służbową i środki przymusu bezpośredniego. W tym stanie podjął też interwencję wobec dziennikarza [...]. Potwierdzeniem stanu nietrzeźwości skarżącego jest wykonane badanie na obecność alkoholu w organizmie : I próba godz. 10:38 - 0,87 mg/dm3, II próba godz. 10:54 – 1,27 mg/dm3. Wina nie budzi żadnych wątpliwości wobec przyznania się skarżącego do popełnienia wszystkich zarzucanych czynów oraz w świetle przedstawionych wyżej wyników badań.

Sąd w pełni podziela stanowisko organu, że w sprawie mamy do czynienia z naruszeniem dyscypliny służbowej, której skutki dla służby mogły być nieprzewidywalne.

Stosownie do art. 117 ust. 1 ustawy z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rządu (tekst jedn. Dz. U. z 2004 r. Nr 163, poz. 1712 z późn. zm.), funkcjonariusz BOR podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej za naruszenie dyscypliny służbowej oraz w innych przypadkach określonych w ustawie. Rodzaje naruszeń dyscypliny służbowej wymienia § 6 rozporządzenia MSWiA z dnia 27 maja 2002 r. w sprawie warunków i trybu przeprowadzenia postępowania dyscyplinarnego wobec funkcjonariuszy BOR (Dz. U. Nr 78, poz. 711). Katalog deliktów dyscyplinarnych nie ma charakteru zamkniętego.

Wskazać należy, iż nawiązanie szczególnego stosunku pracy, właściwego tylko dla niektórych grup zawodowych spełniających ważne, z punktu widzenia interesu publicznego, role w państwie, powoduje konieczność określenia szczególnego trybu dyscyplinowania funkcjonariuszy BOR, gdy ich zachowanie uchybia obowiązkom lub godności wykonywanego zawodu. W rozpatrywanej sprawie określają je przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 maja 2002 r. w sprawie warunków i trybu przeprowadzenia postępowania dyscyplinarnego wobec funkcjonariuszy BOR. Zgodnie z § 6 tego rozporządzenia naruszeniem dyscypliny służbowej, za które funkcjonariusz ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną jest w szczególności stawienie się do służby pod wpływem alkoholu, środka odurzającego lub substancji psychotropowej oraz spożywanie alkoholu, środka odurzającego lub substancji psychotropowej w czasie pełnienia służby lub w pomieszczeniach służbowych (§ 6 pkt 5) oraz świadome wprowadzenie się w stan ograniczający zdolność wykonywania obowiązków służbowych lub uniemożliwiający ich wykonanie (§ 6 pkt 6). Skarżący nie kwestionuje faktu, że pił alkohol do wczesnych godzin porannych (godz. 3 w nocy) w dniu objęcia służby [...] sierpnia 2016 r. (godz. 7 rano) i pełnił tę służbę będąc pod wpływem alkoholu, czym wypełnił znamiona wskazanych norm. W świetle powyższego należy uznać, iż organy orzekające w sprawie prawidłowo oceniły opisane wyżej zachowania skarżącego w trakcie zdarzenia, do którego doszło w dniu [...] sierpnia 2016 r., jako naruszenia dyscypliny służbowej. Zdaniem Sądu, w powyższej sprawie organ szczegółowo zgromadził materiał dowodowy i poddał go wszechstronnej analizie, a wyciągnięte z niej wnioski są logiczne, spójne i przekonywujące. Wymierzona kara mieści się w katalogu z § 36 rozporządzenia MSWiA z dnia 27 maja 2002 r. i jest adekwatna do przewinienia. Stosownie do § 34 ust. 3 pkt 1 na zaostrzenie wymiaru kary ma wpływ popełnienie czynu przez funkcjonariusza będącego pod wpływem alkoholu, a z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.

Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd stwierdza, że są one bezpodstawne. Organ prawidłowo odmówił dopuszczenia dowodu z zeznań żony skarżącego, bowiem skarżący sam stwierdził, że pił alkohol na skutek kłótni małżeńskiej. Nadto dowód ten nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, bowiem nie jest istotne jakie są stosunki rodzinne M. W., ale jego zachowanie w służbie. Objęcie i pełnienie służby w stanie nietrzeźwym jest niewątpliwie deliktem dyscyplinarnym niezależnie od motywacji skarżącego, dlaczego pił alkohol praktycznie przez cały dzień poprzedzający objęcie służby aż do późnych godzin nocnych w dniu [...] sierpnia 2016 r. Podobnie zaświadczenie lekarskie potwierdzające, że podjął leczenie psychiatryczne nie ma żadnego znaczenia dla oceny zachowania skarżącego objętego postępowaniem dyscyplinarnym.

Odnosząc się do zarzutu pełnomocnika skarżącego, iż nie został przedstawiony dowód potwierdzający kalibrację lub sprawność urządzenia, którym dokonano pomiaru zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu, Sąd stwierdza, że protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości, znajdujący się w aktach postępowania dyscyplinarnego, potwierdza kalibrację urządzenia pomiarowego w dniu 8 czerwca 2016r. Organ nie naruszył też przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego wskazanych w skardze. Jak już wyżej wskazano organ szczegółowo zgromadził materiał dowodowy i poddał go wszechstronnej analizie, a wyciągnięte z niej wnioski są logiczne, spójne i przekonywujące, zaś zaskarżone orzeczenie zostało prawidłowo uzasadnione i zawiera wszelkie elementy wynikające z art. 107 k.p.a.

Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji