Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SAB/Ke 3/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2015-10-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 , art. 3 par. 1, par. 3 pkt 8, par. 2 2 pkt 8,
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 64 par. 2, art. 37 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 28 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. S. na bezczynność Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpatrzenia postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu 25 września 2015 r. I. S. złożył za pośrednictwem Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego pismo skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, z treści którego wynika, że dotyczy ono odmówienia przez KRUS umorzenia należności. W piśmie tym wniósł o umorzenie zaległych składek bądź umorzenie odsetek oraz opisał swoją trudną sytuację życiową spowodowaną sprawowaniem przez niego opieki nad chorym ojcem.

Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, w odpowiedzi na skargę, wyjaśnił, że w związku z nieuzupełnieniem w wyznaczonym terminie przez I. S. braków złożonego przez niego wniosku o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników, poinformowano go pismem z 14 września 2015 r. o pozostawieniu jego poddania bez rozpatrzenia. Ponadto organ powołując się na treść art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: ,,ustawy P.p.s.a." oraz art. 37 § 1 k.p.a. stwierdził, że I. S. nie wykorzystał wszystkich środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi na niezałatwienie jego podania o umorzenie składek na ubezpieczenie wraz z odsetkami. Nie wezwał bowiem organu do usunięcia naruszenia prawa. Wobec powyższego wniósł o odrzucenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Przepis art. 3 § 1 ustawy P.p.s.a., stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działań administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Regulacja zawarta w § 3 pkt 8 tego przepisu wskazuje, że kontrola działalności administracji publicznej obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów

w przypadkach określonych w pkt 1 lub przewlekłe prowadzenie postepowania

w przypadku określonym w pkt 4a. O bezczynności organu można mówić wtedy, gdy organ nie podjął w sprawie działań, pomimo tego, że do ich podjęcia obligowały go obowiązujące przepisy prawa. tj. gdy organy nie wydały w terminie decyzji (postanowienia, innego aktu), czy też nie podjęły innej stosownej czynności objętej zakresem administracji publicznej.

W uchwale z dnia 3 września 2013 r. sygn. akt I OPS 2/13 (Lex nr 1356405, dostępny też na www.orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że na pozostawienie podania bez rozpoznania, dokonanego w trybie art. 64 § 2 K.p.a. przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy P.p.s.a. Zaskarżone do Sądu pismo Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z [...] r. o nr [...] wydane zostało właśnie na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. Organ pozostawił w nim bez rozpatrzenia wniosek skarżącego złożony w sprawie o umorzenie zaległości składkowych w związku z jego nieuzupełnieniem. W związku z tym I.S. przysługiwała skarga na bezczynność organu.

Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przepis art. 52 § 2 ustawy P.p.s.a. stanowi natomiast, iż przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek

o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przy czym środkiem zaskarżenia jest również zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a.

Powyższe przepisy oznaczają, że jeżeli stronie służyły środki zaskarżenia

w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, to nie jest możliwe, bez wyczerpania trybu odwoławczego, wniesienie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W przypadku zaś skargi na bezczynność organu podatkowego, konieczne jest uprzednie wyczerpanie trybu przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a.

i uprzednie wniesienia zażalenia.

Z akt sprawy nie wynika, by I. S. wystosował do organu, zażalenie na pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia. Za pismo takie nie można natomiast uznać pisma strony z 25 września 2015 r., które zostało skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Zatem intencją strony było złożenie skargi.

Podsumowując, skarga I. S. na pismo organu z 14 września

2015 r. o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia i jako taka jest niedopuszczalna. To powoduje, że na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a. należało ją odrzucić.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 52 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.