Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1091/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-11-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 243 par.1, art. 245 par. 1 , 2 i 3, art. 246 par. 1 pkt 1 i 2, art. 258 par. 1 i 2 pkt 7.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 24 listopada 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Ś. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi M. Ś. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie: odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej p o s t a n a w i a: 1. przyznać skarżącemu M. Ś. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego; 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

M. Ś. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku odmawiające wszczęcia postępowania sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł skarżący uiścił należną opłatę od skargi.

W dniu 9 listopada 2015 roku skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach wskazał, że wspólnie z ciężko chorą żoną prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest dochód z ich emerytury w łącznej kwocie 4.800 zł miesięcznie. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku poza samochodem z 1998 roku wartości 2.000 zł. Miesięczne koszty utrzymania mieszkania zajmowanego przez rodzinę zamykają się kwotą ok. 800 zł. Kwotę ok. 400 zł stanowią miesięczne wydatki na leki żony wnioskodawcy. Dodatkowo strona spłaca pożyczkę, której rata wynosi 1.000 zł miesięcznie.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek jest częściowo zasadny.

Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270 ) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do treści art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny- art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

We wniosku o przyznanie prawa pomocy M. Ś. wskazał, że wspólnie z ciężko chorą żoną prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest dochód z ich emerytury w łącznej kwocie 4.800 zł miesięcznie. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku poza samochodem z 1998 roku wartości 2.000 zł. Miesięczne koszty utrzymania mieszkania zajmowanego przez rodzinę zamykają się kwotą ok. 800 zł. Kwotę ok. 400 zł stanowią miesięczne wydatki na leki żony wnioskodawcy. Dodatkowo strona spłaca pożyczkę, której rata wynosi 1.000 zł miesięcznie. Uwzględniając powyższe, wysokość potencjalnych kosztów sądowych mogących obciążyć skarżącego w sprawie niniejszej (200 zł) oraz treści art. 245 § 2 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. należało uznać, że wnioskodawca nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, jednak poniesienie pełnych kosztów postępowania wiązałoby się z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla niego i rodziny i dlatego zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Konieczność uiszczenia kosztów sądowych podyktowana jest obowiązkiem strony partycypacji w kosztach postępowania, nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a obowiązkiem strony jest poczynienie oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Wysokość dochodów w gospodarstwie domowych skarżącego a także struktura wykazanych przez niego wydatków, z których nie wszystkie maja charakter wydatków niezbędnych (koszty spłaty pożyczki) pozwala przyjąć, iż jest on wstanie wygospodarować środki na pokrycie opłat sądowych w sprawie niniejszej.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

Ake.