Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 228/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-08-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: § 14 ust. 2 pkt 2 lit b
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Daria Gawlak –Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego R.F. w sprawie ze skargi E.M. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2010 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz rady prawnego R.F. kwotę 120,00 zł (sto dwadzieścia złotych), podwyższoną o stawkę 23 % podatku od towaru i usług tj. kwotę 27, 60 (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy) złotych, łącznie kwotę 147, 60 zł (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 29 lipca 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 228/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę E.M. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2010 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej.

Postanowieniem z dnia 20 października 2011 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego.

Pismem z dnia 5 grudnia 2011 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] poinformowała, że pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej został wyznaczony radca prawny R.F.

Pismami z dnia 19 grudnia 2011 r. pełnomocnik ustanowiony w sprawie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniósł skargę kasacyjną od wyroku z dnia 29 lipca 2011 r. W skardze kasacyjnej zawarto wniosek o przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi w podwójnej wysokości przewidzianej w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Pełnomocnik oświadczył, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej nie zostały zapłacone zarówno w całości jak i w części.

Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2012 r. Sąd przywrócił skarżącej termin do wniesienia skargi kasacyjnej.

Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2012 r., sygn. akt II OSK 806/12 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną E.M.. Jak wynika z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, już po zamknięciu rozprawy stawił się pełnomocnik skarżącej r. pr. R.F.

Pismem z dnia 5 lipca 2012 r. pełnomocnik wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu podtrzymując w tej sprawie stanowisko zawarte w skardze kasacyjnej, zarówno co do wysokości kosztów zastępstwa procesowego jak i faktu ich nieuiszczenia w jakimkolwiek zakresie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej p.p.s.a. - wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji:

a) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, (...), w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł,

b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a (...), nie mniej niż 120 zł.

Stawka minimalna w tego typu sprawach wynosi zgodnie z pkt 1 - 240 zł.

W niniejszej sprawie pełnomocnik z urzędu sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku z dnia 29 lipca 2011 r., nie wziął jednak faktycznie udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, gdyż stawił się na posiedzenie Sądu po zamknięciu rozprawy. Sąd orzekając o przyznaniu wynagrodzenia zastosował więc przepis § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b ww. rozporządzenia.

Na uwzględnienie nie zasługiwał również wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia w podwójnej wysokości stawki wskazanej w ww. rozporządzeniu. Sąd, orzekając o kosztach postępowania, ustalił na podstawie wyżej przywołanych przepisów opłatę adekwatną do nakładu pracy radcy prawnego. Zdaniem Sądu, nakład pracy pełnomocnika sporządzającego skargę kasacyjną nie uzasadnia przyznania zwiększonej kwoty z uwagi na jej stopień trudności, a poza tym pełnomocnik wnosząc o zasądzenie wynagrodzenia wyższej kwoty nie uzasadnił swojego wniosku (nie podniósł żadnych szczególnych okoliczności mających wpływ na jego nakład pracy wykraczający poza typowe sytuacje przewidziane przez ustawodawcę).

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit b) ww. rozporządzenia orzeczono jak w sentencji postanowienia.