Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 335/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-08-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 42 par. 1, art. 43, art. 134
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151, art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 8 sierpnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. p.o. asystenta sędziego Dominika Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 sierpnia 2014 roku sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia odwołania 1. oddala skargę; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokat M. P., prowadzącej Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ulicy [...] wynagrodzenie w kwocie 240 (dwieście czterdzieści) złotych, powiększone o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. LS


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...], nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013, poz. 267), stwierdziło uchybienie przez M. M. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], mocą której postanowiono odmówić całkowitego zwolnienia M. M. z ponoszenia odpłatności za pobyt syna w Domu Pomocy Społecznej w R.

W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wyjaśniło, że ww. decyzja organu I instancji została doręczono skarżącemu w dniu w dniu 12 grudnia 2013r. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie do wniesienia odwołania do organu wyższego stopnia.

Dalej organ odwoławczy podniósł, że w dniu 9 stycznia 2014r. nadano przesyłką pocztową odwołanie od wskazanej decyzji, które wpłynęło do organu I instancji w dniu 10 stycznia 2014r. W treści odwołania Strona wskazała, iż decyzję otrzymała listownie w dniu 21 grudnia 2013r., nadto zaznaczyła ona iż nie wyraża zgody na płacenie za syna.

Kolegium wyjaśniło, że skoro decyzja została doręczona w dniu 12 grudnia 2013r., to w dniu 13 grudnia 2013r. rozpoczął swój bieg 14 dniowy termin na złożenie odwołania od decyzji i zakończył swój bieg w dniu 26 grudnia 2013r., niemniej jednak z uwagi na to, że 26 grudnia to dzień ustawowo wolny od pracy termin na złożenie odwołania przesunął się do dnia 27 grudnia 2013r. Organ II instancji wskazał jednak, że nawet gdyby przyjąć - wbrew temu, co wynika z akt sprawy - że skarżoną decyzję strona otrzymała listownie w dniu 21 grudnia 2013r., a co zatem termin do wniesienia odwołania rozpoczął swój bieg w dniu 22 grudnia 2013r. i upłynął w dniu 7 stycznia 2014r. to i tak nadając odwołanie w dniu 9 stycznia 2014r. strona uchybiła terminowi do jego wniesienia.

Wobec powyższego Kolegium uznało, że odwołanie wpłynęło po terminie, a co za tym idzie nie można było rozpoznać sprawy merytorycznie, gdyż stanowiło by to rażące naruszenie prawa. Równocześnie w treści odwołania strona nie zawarła wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia.

Na ostateczne postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. skargę do sądu administracyjnego wniósł M. M., który wyjaśnił, że przesyłkę zawierającą decyzję organu I instancji odebrała jego opiekunka. W tym czasie skarżący był obłożnie chory na zapalenie oskrzeli. Opiekunka wręczyła mu list dopiero w dniu 21 grudnia 2013r., ale odwołanie nadał dopiero po świętach. Podtrzymał swoje żądanie o zwolnienie go z opłat za pobyt syna w domu pomocy społecznej.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i w związku z tym wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga pozbawiona jest uzasadnionych podstaw, pomimo częściowo błędnego uzasadnienia zaskarżonego postanowienia.

Zgodnie z art. 42 § 1 k.p.a. pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. Cytowany przepis statuuje generalną zasadę doręczeń pism w postępowaniu administracyjnym. Jednocześnie kodeks postępowania administracyjnego przewiduje inne formy doręczeń, stanowiące odstępstwo od powyższej zasady doręczenia pisma do rąk adresata. I tak art. 43 k.p.a. stanowi, że w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi (...). To odstępstwo od generalnej zasady doręczenia musi być interpretowane ściśle. Z unormowania tego wynika, że do uznania za skuteczne doręczenia w tym trybie niezbędne jest ziszczenie się dwóch przesłanek – nieobecność adresata podczas aktu oddawania przesyłki oraz doręczenie jej dorosłemu domownikowi. Wobec powyższego nie sposób, wbrew stanowisku Kolegium uznać za prawidłowe doręczenie decyzji opiekunce, o ile nie jest ona dorosłym domownikiem. Utożsamianie opiekuna z dorosłym domownikiem jest zbyt daleko idące, stanowi dowolne rozszerzenie kręgu odbiorców zastępczych, wskazanych w kodeksie postępowania administracyjnego. Nadto, jak wyjaśniał skarżący, przebywał on wówczas w domu. Brak było zatem przesłanek do wniosku, że w dniu 12 grudnia (data pokwitowania odbioru decyzji przez opiekunkę) przesyłka został skutecznie doręczona.

Jednak w realiach rozpoznawanej powyższa okoliczność nie ma znaczenia dla oceny trafności zaskarżonego rozstrzygnięcia. Skarżący bowiem w toku postępowania konsekwentnie przyznawał, że odebrał decyzję w dniu 21 grudnia 2013 roku. Zawierała ona prawidłowe pouczenie o trybie i terminie zaskarżenia. W takiej sytuacji termin do złożenia odwołania upływał z dniem 7 stycznia 2014 roku. Nadanie odwołania w urzędzie pocztowym w dniu 9 stycznia 2014 roku nastąpiło zatem z uchybieniem terminu. W tej sytuacji organ zobligowany był do stwierdzenia na podstawie art. 134 k.p.a., że doszło do uchybienia terminu do złożenia odwołania.

Należy też zauważyć, że z żadnego z pism skarżącego nie sposób wywieźć, że wnosi on o przywrócenie terminu. Co więcej, powoływana przez niego okoliczność - fakt "przetrzymania" pisma przez opiekunkę z powodu jego choroby - co najwyżej mogłaby usprawiedliwić opóźnienie, gdyby przyjąć, jak uczynił to organ, że przesyłka została doręczona w dniu 12 grudnia 2013 roku. W sytuacji jednak, gdy przyjmiemy za skarżącym, że otrzymał on decyzję w dniu 21 grudnia, okoliczność powyższa nie ma wpływu na treść rozstrzygnięcia. Odwołanie wniesione w dniu 9 stycznia 2014 roku jest bowiem i w tym przypadku odwołaniem złożonym z uchybieniem terminu.

Z powyższych przyczyn zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Wobec braku uzasadnionych podstaw do uwzględnienia skargi należy ją oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). O kosztach niepłaconej pomocy prawnej, udzielonej skarżącemu z urzędu, orzeczono z mocy art. 250 p.p.s.a.

m.ch.