Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 234/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-05-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 59 ust. 1ust. 9 i 10, 16
journal: Dz.U. 2019 poz 1292
law: Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), Sędzia WSA - Konrad Łukaszewicz, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 20 maja 2020 r. sprawy ze skargi W. Sp. z o.o. w Z. G. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie kontynuowania czynności kontrolnych 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na rzecz W. Sp. z o.o. w Z. G. kwotę 497 zł (słownie: czterysta dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi [...] (dalej: "płatnik składek" lub "skarżąca") jest postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] listopada 2019 r., nr [...] , utrzymujące w mocy postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z., nr [...] z [...] listopada 2019 r. o kontynuowaniu czynności kontrolnych.

Zaskarżone postanowienie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

Oddział ZUS w Z., po doręczeniu 30 lipca 2019 r. płatnikowi składek zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli z 25 lipca 2019 r., 27 sierpnia 2019 r. wszczął kontrolę płatnika składek poprzez doręczenie upoważnienia do przeprowadzenia kontroli nr [...] z 25 lipca 2019 r.

Pismem z 30 sierpnia 2019 r. inspektor kontroli Zakładu wezwał płatnika składek do złożenia wyjaśnień w zakresie wykazu pracowników w poszczególnych miesiącach w okresie od stycznia do grudnia 2014 r., wskazanych przez płatnika składek w złożonych do Zakładu informacjach w celu wydania Zaświadczenia o ustawodawstwie dotyczącym zabezpieczenia społecznego mającym zastosowanie do osoby uprawnionej (na formularzu A1) oraz wskazania jakich zdarzeń dotyczą bezpośrednie koszty złotowe przypadające na realizowane kontrakty eksportowe w RFN. Ponadto, płatnik składek został wezwany do przedłożenia kserokopii umów nazwanych umowami o dzieło za okres od stycznia do grudnia 2015 r., kserokopii dokumentacji potwierdzającej posiadanie statusu ucznia lub studenta w okresie od stycznia do grudnia 2015 r., kserokopii umów nazwanych umowami zlecenia w okresie od stycznia do grudnia 2015 r., kserokopii kontraktów realizowanych w Polsce i za granicą wykazanych w złożonej w styczniu 2015 r. Informacji w celu wydania zaświadczenia A1, kserokopii zakładowego planu kont, kserokopii dokumentacji przekazania środków trwałych przez płatnika składek Oddziałowi.

Pismem z 2 września 2019 r. płatnik składek udzielił wyjaśnień oraz przedłożył dokumenty.

Pismem z 4 września 2019 r. inspektor kontroli Zakładu wezwał skarżącą do złożenia wyjaśnień dotyczących pracowników, których płatnik składek wykazuje w złożonych kolejno w 1/2016 r., 1/2017 r., 1/2018 r., 1/2019 r. do Zakładu Informacjach w celu wydania zaświadczenia A1. Ponadto płatnik składek został wezwany do przedłożenia kserokopii umów nazwanych umowami o dzieło za okres od stycznia 2016 r. do grudnia 2017 r., kserokopii dokumentacji potwierdzającej posiadanie statusu ucznia lub studenta w okresie od stycznia 2016 r. do grudnia 2017 r., kserokopii zestawień obrotów i zatrudnienia [...], bazy danych do Informacji w celu wydania zaświadczenia A1dla ZUS według stanu na: 1/2016 r., 1/2017 r., 1/2018 r., 1/2019 r., kserokopii kontraktów realizowanych w Polsce i za granicą, kserokopii wraz z tłumaczeniem na język polski umowy wskazanej jako kontrakt realizowany na terenie Polski w 2014 r zawartej z [...], kserokopii dokumentacji na podstawie której płatnik składek sporządził notę debetową nr [...] z 10 września 2014 r. Jednocześnie płatnik składek został wezwany do przedłożenia tłumaczeń na język polski dokumentów sporządzonych w języku niemieckim.

Pismem z 5 września 2019 r. płatnik składek poinformował, że odpowiedź zostanie udzielona do 23 września 2019 r. Pismem z 6 września 2019 r. płatnik składek złożył wniosek o przerwanie czynności kontrolnych do 22 września 2019 r. W tej sytuacji pismem z 10 września 2019 r. inspektor kontroli Zakładu poinformował płatnika składek o przerwaniu czynności kontrolnych we wnioskowanym okresie.

Następnie pismem z 20 września 2019 r. płatnik składek złożył żądane wyjaśnienia oraz przedłożył dokumentację.

Pismem z 23 września 2019 r. inspektor kontroli Zakładu powiadomił płatnika składek o wznowieniu czynności kontrolnych i tego samego dnia wezwał płatnika składek do przedłożenia umów najmu lokali mieszkalnych udostępnionych pracownikom delegowanym w okresie od stycznia do grudnia 2015 r. oraz innej dokumentacji ustalającej powierzchnię mieszkań/lokali mieszkalnych udostępnionych pracownikom delegowanym, informację za okres od stycznia do grudnia 2015 r. właściwego urzędu określającego wysokość czynszu ustalonego według zasad ze stawek dla mieszkań komunalnych na danym terenie.

Pismem z 24 września 2019 r. płatnik składek złożył wniosek o przerwę w wykonywaniu czynności kontrolnych do 13 października 2019 r. w celu przygotowania żądanej dokumentacji. Pismem z 25 września 2019 r. inspektor kontroli Zakładu poinformował płatnika składek o przerwie w wykonywaniu czynności kontrolnych we wnioskowanym okresie. Pismem z 10 października 2019 r. płatnik składek przedłożył żądane dokumenty.

W dniu 11 października 2019 r. inspektor kontroli Zakładu doręczył płatnikowi składek upoważnienie nr [...] z 9 października 2019 r. do przeprowadzenia kontroli płatnika składek. Pismem z 11 października 2019 r. inspektor kontroli Zakładu wznowił wykonywanie czynności kontrolnych. Tego samego dnia płatnik składek przedłożył tabelę naliczeń składek ZUS dla pracowników delegowanych za okres od stycznia 2015 r. do stycznia 2016 r., kserokopię rachunku za grudzień 2014 r. dotyczącego umowy o dzieło dla [...], kserokopię umowy zlecenia z 1 marca 2018 r. dla [...]. Pismem z 11 października 2019 r. inspektor kontroli Zakładu wezwał płatnika składek do złożenia wyjaśnień oraz do przedłożenia wymaganych dokumentów. Pismem z 14 października 2019 r. płatnik składek złożył wniosek o przerwę w wykonywaniu czynności kontrolnych do 4 listopada 2019 r. w związku z koniecznością przygotowania żądanych dokumentów. Następnie pismem z 15 października 2019 r. inspektor kontroli Zakładu poinformował płatnika składek o przerwaniu czynności kontrolnych we wnioskowanym okresie.

W przedstawionych okolicznościach płatnik składek wniósł 31 października 2019 r. sprzeciw na czynności kontrolne podjęte i wykonywane – jego zdaniem - z naruszeniem przepisów ustawy Prawo przedsiębiorców.

Oddziału ZUS w Z. [...] listopada 2019 r. wydał postanowienie, mocą którego postanowił kontynuować czynności kontrolne. Postanowienie płatnik składek odebrał 7 listopada 2019 r.

12 listopada 2019 r. pełnomocnik płatnika składek wniósł zażalenie na postanowienie Oddziału ZUS w Z..

Zaskarżonym obecnie do Sądu postanowieniem z [...] listopada 2019 r., nr [...], Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, utrzymał w mocy postanowienie Oddziału ZUS w Z. o kontynuowaniu czynności kontrolnych. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.) – dalej: k.p.a., w związku z art. 59 ust. 9 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r. poz. 1292 ze zm.) oraz art. 66 ust. 5 i art. 123 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 300 ze zm.).

W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że postępowanie odwoławcze nie ujawniło wadliwości postanowienia Oddziału ZUS w Z.. Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku o uchylenie zaskarżonego postanowienia i odstąpienie od czynności kontrolnych, wyjaśnił, że analiza sprawy wykazała brak przesłanek do wydania takiego rozstrzygnięcia. Stwierdził, że w uzasadnieniu postanowienia Oddziału ZUS w Z. wyjaśniono przyczyny wszczęcia kontroli u płatnika składek, prawidłowo określono zakres przedmiotowy kontroli, dochowano ustawowych terminów określających maksymalny czas trwania kontroli. Prezes ZUS nie podzielił także zarzutów o równoległym prowadzeniu więcej niż jednej kontroli u skarżącej.

Opisane postanowienie zostało zaskarżone przez płatnika składek do Sądu. W skardze sformułowano zarzuty naruszenia:

1. art. 59 Prawa przedsiębiorców poprzez jego niezastosowanie i nierozpatrzenie przez organ II instancji zażalenia skarżącej w terminie 7 dni od dnia jego wniesienia do organu I instancji,

2. art. 48 ust. 3 oraz art. 49 ust. 7 pkt 6 i 7 Prawa przedsiębiorców poprzez ich błędną wykładnię i uznanie, że organ I instancji, nie był zobowiązany do wskazania w zawiadomieniu o zamiarze wszczęcia kontroli oraz upoważnieniu do kontroli: zakresu przedmiotowego kontroli, w tym podania jaki okres został objęty kontrolą oraz wskazania daty zakończenia kontroli,

3. art. 54 Prawa przedsiębiorców poprzez błędną wykładnię i uznanie, że organ I instancji nie prowadzi dwóch kontroli w jednym czasie w skarżącej spółce, podczas gdy w okresie od 17 września 2019 r. do 13 listopada 2019 r. organ kontroli prowadził dwa odrębne postępowania kontrolne,

4. art. 55 Prawa przedsiębiorców, poprzez przekroczenie przewidzianego w tym przepisie ustawowego czasu kontroli wobec skarżącej.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Oddziału ZUS w Z., zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym.

W odpowiedzi na skargę Prezes ZUS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Pismem z 13 lutego 2020 r., powołując się na art. 9 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 1 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Rzeczniku Małych i Średnich Przedsiębiorców (Dz. U. z 2018 r., poz. 648) do postępowania wstąpił na prawach przysługujących prokuratorowi Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców.

Wskazał, że sprawie zaistniała konieczność ochrony zasady praworządności oraz zasady pogłębiania zaufania przedsiębiorców do władzy publicznej, gdyż w toku prowadzonego postępowania naruszone zostały przepisy ustawy Prawo przedsiębiorców, a to:

1. art. 59 ust. 10 w zw. z art. 59 ust. 9 oraz art. 59 ust. 16 poprzez wydanie przez Prezesa ZUS postanowienia z [...] listopada 2019 r. o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia ZUS Oddział w Z. z [...] listopada 2019 r., pomimo że naruszono ustawowy 7 - dniowy termin do rozpatrzenia zażalenia od dnia jego wniesienia, co jest równoznaczne w skutkach prawnych z wydaniem postanowienia o uchyleniu zaskarżonego postanowienia z [...] listopada 2019 r. i odstąpieniu od czynności kontrolnych;

2. art. 55 ust. 1 poprzez przekroczenie ustawowego czasu kontroli prowadzonej u przedsiębiorcy przez ZUS Oddział w Z..

Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców wniósł o: uchylenie w całości postanowienia Prezesa ZUS jak i poprzedzającego go postanowienia Dyrektora ZUS oraz o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym,

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia Sądu określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Decyzja (postanowienie) jest zgodna z prawem, jeżeli odpowiada przepisom postępowania administracyjnego, jak również uregulowaniom prawa materialnego (por. wyrok NSA z 7 października 2002 r., sygn. akt II SA 2554/04).

Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Kierując się wskazanymi przesłankami i badając zaskarżone postanowienie w granicach określonych przepisami powołanych ustaw, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zaskarżone postanowienie zapadło z mającym istotny wpływ na wynik sprawy naruszeniem przepisów postępowania, a mianowicie art. 59 ust. 1 pkt 9 i 10 ustawy Prawo przedsiębiorców. Obligowało to Sąd, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit c) p.p.s.a., do wydania wyroku kasatoryjnego.

Jak stanowi art. 59 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców, przedsiębiorca może wnieść sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania przez organ kontroli czynności z naruszeniem przepisów art. 48, art. 49, art. 50 ust. 1 i 5, art. 51 ust. 1, art. 54 ust. 1, art. 55 ust. 1 i 2 oraz art. 58. Sprzeciw wymaga uzasadnienia. Zgodnie z art. 59 ust. 3 i 4 sprzeciw przedsiębiorca wnosi na piśmie do organu kontroli, którego czynności sprzeciw dotyczy. O wniesieniu sprzeciwu przedsiębiorca zawiadamia na piśmie kontrolującego. Sprzeciw wnosi się w terminie 3 dni roboczych od dnia wszczęcia kontroli przez organ kontroli lub wystąpienia przesłanki do wniesienia sprzeciwu. Art. 59 ust. 7 stanowi z kolei, że organ kontroli w terminie 3 dni roboczych od dnia otrzymania sprzeciwu rozpatruje sprzeciw oraz wydaje postanowienie o: 1) odstąpieniu od czynności kontrolnych; 2) kontynuowaniu czynności kontrolnych. Co istotne, nierozpatrzenie sprzeciwu w terminie, o którym mowa w ust. 7, jest równoznaczne w skutkach z wydaniem przez organ właściwy postanowienia o odstąpieniu od czynności kontrolnych.

Jak natomiast wynika z art. 59 ust. 9 na postanowienie, o którym mowa w ust. 7 pkt 2 (a więc jak w niniejszej sprawie – o kontynuowaniu czynności kontrolnych), przedsiębiorcy przysługuje zażalenie w terminie 3 dni od dnia doręczenia postanowienia. Co istotne: właściwy organ rozpatruje zażalenie w terminie 7 dni od dnia jego wniesienia oraz wydaje postanowienie o:

1) utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia;

2) uchyleniu zaskarżonego postanowienia i odstąpieniu od czynności kontrolnych.

Co ważne, zgodnie z art. 59 ust. 10 nierozpatrzenie zażalenia w terminie, o którym mowa w ust. 9, jest równoznaczne w skutkach z wydaniem postanowienia o uchyleniu zaskarżonego postanowienia i odstąpieniu od czynności kontrolnych.

Wreszcie jak wynika z art. 59 ust. 16 do postępowań, o których mowa w ust. 6, 7 i 9, w zakresie nieuregulowanym stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Skoro tak, w sprawie ma zastosowanie art. 129 § 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. Oznacza to, że zażalenie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał zażalenie.

W realiach sprawy zażalenie na postanowienie Oddziału ZUS w Z. z [...] listopada 2019 r. o kontynuowaniu czynności kontrolnych zostało wniesione bezpośrednio do tego Oddziału 12 listopada 2019 r. Rozpatrując zażalenie dopiero 22 listopada 2019 r. (po upływie wynikającego z ustawy siedmiodniowego terminu) i w takiej sytuacji utrzymując w mocy postanowienie o kontynuacji czynności kontrolnych, Prezes ZUS działał z obrazą art. 59 ust. 9 i ust. 10 ustawy Prawo przedsiębiorców.

Sąd podkreśla przy tym, że wskazany w art. 59 ust. 9 ustawy Prawo przedsiębiorców siedmiodniowy termin rozpatrzenia przez właściwy organ zażalenia liczony jest od terminu jego "wniesienia", rozumianego zgodnie z przepisami k.p.a. (a więc wniesienia do organu I instancji lub np. nadania drogą elektroniczną lub na poczcie). Wynika to wprost z zawartego w art. 59 ust. 16 ustawy Prawo przedsiębiorców odesłania do k.p.a. Niedopuszczalne przy tym byłoby interpretowanie przepisu art. 59 ust. 9 w taki sposób, że termin ten miałby być liczony od daty przekazania zażalenia organowi odwoławczemu. Taki zabieg interpretacyjny stałby w sprzeczności nie tylko ze stosowanymi w tym zakresie wprost przepisami k.p.a., ale - co istotne - z wykładnią językową oraz celowościową omawianej regulacji. Co oczywiste, ma ona przecież charakter gwarancyjny, jej celem jest zapewnienie przedsiębiorcy sprawnego rozpoznania wniesionego zażalenia. Jego skuteczne przekazanie właściwemu organowi odwoławczemu, w terminie umożliwiającym rozpatrzenie zażalenia, nie powinno przy tym nastręczać trudności w dobie informatyzacji administracji publicznej i pocztowego operatora wyznaczonego. W praktyce, z uwagi na bardzo krótki, bo zaledwie trzydniowy termin do skutecznego wniesienia zażalenia (o którym mowa w art. 59 ust. 9 ustawy Prawo przedsiębiorców) zażalenie takie wnoszone będzie przez przedsiębiorcę bezpośrednio do organu I instancji (jak w rozpoznawanej sprawie).

Wykładnia przepisu art. 59 ust. 9 ustawy Prawo przedsiębiorców w ten sposób, że wskazany tam 7 - dniowy termin do rozpatrzenia zażalenia od chwili jego wniesienia powinien być liczony od daty wpływu zażalenia do organu odwoławczego zakładałby przy tym nieracjonalność ustawodawcy. Skoro bowiem w art. 59 ust. 7 ustawy Prawo przedsiębiorców ustawa wprost wskazuje, że organ kontroli rozpatruje sprzeciw w terminie 3 dni roboczych od jego otrzymania (podkreślenie WSA), to jeśli ustawodawca podobnie chciałby uregulować kwestię liczenia terminu rozpoznania zażalenia, powtórzyłby zabieg legislacyjny zastosowany w art. 59 ust. 7. Skoro jednak tego nie uczynił, nie jest właściwa (jak czyni to Prezes ZUS) wykładnia art. 59 ust. 9 w sposób tożsamy do językowo innego przecież brzmienia art. 59 ust. 7 (termin liczony od daty wpływu zażalenia do organu odwoławczego i to z uwzględnieniem upływu jedynie dni roboczych).

Sąd zwraca także uwagę, że regulacja art. 59 ust. 9 ustawy Prawo przedsiębiorców (rozpatrzenie zażalenia w terminie 7 dni od jego wniesienia) stanowi unormowanie szczególne od rozwiązań przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Ten zaś w postępowaniu dotyczącym rozpoznania zażalenia stosuje się jedynie w zakresie nieuregulowanym. Tym samym nie może stanowić skutecznego argumentu za liczeniem 7 dniowego terminu do rozpatrzenia zażalenia od daty wpływu tego środka do organu odwoławczego treść art. 132, art. 133 i art. 144 k.p.a., na co wskazano w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego I GSK 1044/19 z 10 września 2019 r. O ile bowiem zażalenie zostanie uwzględnione w ramach samokontroli, zostanie rozpatrzone przez właściwy organ (jak chce tego art. 59 ust. 9 ustawy Prawo przedsiębiorców). Wykładnia zaproponowana we wskazanym judykacie (i przytoczonych w nim orzeczeniach) prowadziłaby natomiast do możliwości wystąpienia sytuacji, w której zażalenie (na wniesienie którego przedsiębiorca ma zaledwie 3 dni) mogłoby być rozpatrywane przez organy władzy publicznej przez 14 dni (7 dni w ramach ewentualnej samokontroli w organie I instancji i kolejne 7 dni w organie odwoławczym), co wydaje się być nadmiernym i nieproporcjonalnym różnicowaniem sytuacji obywatela i organu administracji, i rozmijać się z deklaracjami ustawodawcy zawartymi w preambule ustawy Prawo przedsiębiorców (zagwarantowanie praw przedsiębiorców oraz uwzględnienie potrzeby zapewnienia ciągłego rozwoju działalności gospodarczej w warunkach wolnej konkurencji).

Z tej przyczyny skład orzekający nie podzielił stanowiska interpretacyjnego przestawionego w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt I GSK 1044/19 z 10 września 2019 r., opowiadając się za wykładnią dokonaną przykładowo w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt: V SA/Wa 1197/19 z 15 stycznia 2020 r., VIII SA/Wa 361/19 z 6 czerwca 2019 r., V SA/Wa 1742/18.

Niezależnie od przedstawionej argumentacji, Sąd zwraca również uwagę, że w przypadku Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie można mówić o rozpoznaniu zażalenia przez inny organ. Z treści art. 66 ust. 1 i 4 oraz art. 83 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych wynika, że organem administracji publicznej jest Zakład, a nie jego Prezes. Według art. 72 pkt 1 tej ustawy Prezes Zakładu jest jedynie organem Zakładu jako osoby prawnej, a więc podmiotem podejmującym działania, w tym wydającym decyzje administracyjne, w zakresie wyznaczonym mu przez ustawę (art. 73 u.s.u.s.) za Zakład (organ administracji publicznej). Prezes ZUS nie jest natomiast organem administracji publicznej i nie działa we własnym imieniu. Pogląd taki jest utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych (m.in. wyrok NSA z 28.09.2005 r. sygn. akt II GSK 181/05). Oznacza to, że wniesienie zażalenia do wskazanej w pouczeniu zawartym w orzeczeniu pierwszoinstancyjnym jednostki organizacyjnej ZUS zawsze będzie równoznaczne z wniesieniem do organu rozpoznającego środek odwoławczy. Nie jest to bowiem środek dewolutywny. Oznacza to, że 7 – dniowy termin do rozpatrzenia zażalenia liczony powinien być od daty jego wniesienia do wniesienia pierwszoinstancyjnym jednostki organizacyjnej ZUS.

Skoro zatem ZUS nie rozpoznał zażalenia w terminie 7 dni od jego wniesienia, postanowienie z [...] listopada 2019 r. o kontynuacji czynności kontrolnych z mocy prawa upadło i zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. Wynika to wprost z treści art. 59 ust. 10 ustawy Prawo przedsiębiorców, który stanowi, że nierozpatrzenie zażalenia w terminie, o którym mowa w ust. 9, jest równoznaczne w skutkach z wydaniem postanowienia o uchyleniu zaskarżonego postanowienia i odstąpieniu od czynności kontrolnych. Tym samym wadliwe było działanie Prezesa ZUS, który po upływie wspomnianego terminu utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie o kontynuacji czynności kontrolnych.

Z tej przyczyny rozstrzygnięcie Prezesa ZUS, jako wydane z mającym wpływ na wynik sprawy naruszeniem art. 59 ust. 1 pkt 9 i 10 ustawy Prawo przedsiębiorców zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. Zgodnie z art. 59 ust. 10 ustawy Prawo przedsiębiorców jest to równoznaczne w skutkach z wydaniem postanowienia o uchyleniu pierwotnie wydanego postanowienia i odstąpieniu od czynności kontrolnych

Przedstawiona okoliczność sprawia, że bezprzedmiotowe staje się szczegółowe odniesie do pozostałych zarzutów skargi. Wypada jedynie stwierdzić, że prima faciae zarzuty dotyczące dublowania kontroli i w istocie niezwykle szerokiego ich zakresu przedmiotowego (bez wskazania którego okresu dotyczą) nie wydają się być bezpodstawne.

Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c) p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie. O kosztach postępowania orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.