Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 396/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-06-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Transportu
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 73 i art. 74
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 11 ust. 1 i 4
journal: Dz.U. 2003 nr 153 poz 1503
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, Sędzia WSA Paweł Groński, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Dorota Wasiłek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi Związku [...] na postanowienie Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego z dnia [...] grudnia 2013 r. znak [...] w przedmiocie ograniczenia prawa wglądu do materiału dowodowego skargę oddala


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r., znak [...]Prezes

Urzędu Transportu Kolejowego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 i art. 127 § 3, art. 74 § 2 w związku z art. 73 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej "k.p.a." i art. 11 ust 1 i 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.), zwanej dalej "u.z.n.k." oraz art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 16, poz. 94 z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą o transporcie kolejowym", po rozpatrzeniu wniosku Związku [...] z siedzibą w [...], zwanego dalej "Z[...]", o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej postanowieniem Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego, zwanego dalej "Prezesem UTK" lub "Organem", z dnia [...] listopada 2013 r. nr sprawy: [...], w przedmiocie ograniczenia Z[...] oraz Izbie Gospodarczej Transportu Lądowego, zwanej dalej "IGTL", prawa wglądu do materiału dowodowego obejmującego informacje zawarte w piśmie spółki [...] S.A. z siedzibą w [...], zwanej dalej "[...]S.A." lub "Spółką", z dnia 22 października 2013 r., uznając je za tajemnicę przedsiębiorstwa w części załącznika nr 1 w zakresie kolumny nr 6 i 7 oraz wyjaśnienia pod wykazem do kolumny nr 5, w zakresie w jakim stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego z dnia [...] listopada 2013 r.

W uzasadnieniu postanowienia Prezes UTK przedstawił przebieg toczącego się w sprawie postępowania:

– W dniu [...] grudnia 2011r ., na podstawie art. 61 § 1 i 4 k.p.a., w związku z art. 13 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 ustawy o transporcie kolejowym, Prezes UTK wszczął z urzędu postępowanie, administracyjne wobec [...]S.A. w sprawie zapewnienia niedyskryminującego dostępu przewoźników kolejowych do infrastruktury kolejowej;

– Pismem z dnia 27 lutego 2012 r. Związek [...], wniósł o dopuszczenie do udziału we wszczętym z urzędu postępowaniu;

– Postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. Prezes UTK dopuścił Z[...] do udziału w ww. postępowaniu administracyjnym;

– Pismem z dnia 25 maja 2012 r. Izba Gospodarcza Transportu Lądowego z siedzibą w [...] , wniosła także o dopuszczenie do udziału w postępowaniu administracyjnym wszczętym z urzędu przez Prezesa UTK wobec [...] S.A.;

– Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. Prezes UTK dopuścił IGTL do udziału w ww. postępowaniu administracyjnym;

Decyzją z dnia [...] maja 2013 r., Prezes UTK stwierdził naruszenie przez [...] S.A. art. 5 ust. 3 ustawy o transporcie kolejowym.

Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wniosło [...] S.A. oraz Izba Gospodarcza Transportu Lądowego.

Pismem z dnia 4 października 2013 r., Prezes UTK wezwał [...] S.A. do udzielenia informacji w przedmiocie:

– wskazania czynności wykonywanych w poszczególnych punktach ładunkowych ujętych załączonym do pisma [...] S.A. z dnia 27 września 2013 r. wykazie punktów ładunkowych [...] S.A. oraz głównych funkcji każdego z tych obiektów;

– wskazania, które z posiadanych przez Spółkę punktów ładunkowych wykorzystywane są wyłącznie na potrzeby własne [...] S.A., a które na potrzeby klientów;

– wskazania punktów ładunkowych bądź ich części, które zostały już wydzielone ze struktur [...] S.A. bądź wydzierżawione na rzecz innych podmiotów po wydaniu przez Prezesa UTK decyzji z dnia [...] maja 2013 r.;

– wskazania, z jakim przewoźnikiem została zawarta pierwsza umowa w oparciu o Regulamin przejazdu licencjonowanych przewoźników do punktów ładunkowych na terenie [...][...] Zakładu Spółki, o której mowa w piśmie Spółki z dnia 27 września 2013 r. oraz wskazania składników majątku, które zostały w niej udostępnione.

W odpowiedzi na powyższe [...] S.A. w dniu 22 października 2013 r. złożyła pismo, w którym przekazała informacje i następujące załączniki:

1) Załącznik nr 1 - Wykaz punktów ładunkowych dzierżawionych przez [...] S.A. - wersja poufna;

2) Załącznik nr 2 - Wykaz punktów ładunkowych dzierżawionych przez [...] S.A. - wersja jawna.

[...]S.A. opatrzyła klauzulą "tajemnica przedsiębiorstwa" część Załącznika nr 1 w zakresie kolumny nr 6 i 7 oraz wyjaśnienia pod wykazem do kolumny nr 5, jako informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz wnioskowała o nieudostępnianie ich innym stronom lub podmiotom toczącego się postępowania.

[...] S.A. złożyła jednocześnie oświadczenie, że adnotacje określone jako "tajemnica przedsiębiorstwa" wskazują na informacje dotyczące planowanych działań Spółki, które są obecnie w fazie negocjacji/uzgadniania z [...] S.A. bądź też procesów przygotowawczych w ramach grupy [...].

Odwołując się do orzecznictwa spółka wywodziła, że informacje handlowe, technologiczne i organizacyjne "są poufne w powszechnym obyczaju" (postanowienie SOKIK z dnia [...] marca 2002 r., sygn. [...]). Natomiast, za tajemnicę przedsiębiorstwa uznaje się również takie informacje, które pozwalają określić strategię przyszłego rozwoju firmy (postanowienie SOKIK z dnia [...] lutego 2001 r., sygn. [...]). Nadto [...] S.A. wskazała, że informacje dotyczące planowanych działań Spółki w obszarze posiadanego majątku, a będące jeszcze w fazie uzgodnień, bezsprzecznie mieszczą się w pojęciu tajemnicy przedsiębiorstwa. Również jako tajemnica przedsiębiorstwa zastrzeżono część wykazu punktów ładunkowych, która odnosi się do zbiorczej informacji dotyczącej kwestii o charakterze terminologicznym i handlowym.

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r. Prezes Urzędu Transportu Kolejowego ograniczył Z[...] i IGTL prawo wglądu do materiału dowodowego obejmującego informacje zawarte w piśmie [...] S.A. z dnia 22 października 2013 r., w części załącznika nr 1 w zakresie kolumny nr 6 i 7 oraz wyjaśnienia pod wykazem kolumny nr 5, w zakresie jakim stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa.

Ponownie rozpatrując sprawę w wyniku złożonego wniosku przez Z[...] Prezes UTK zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] listopada 2013 r.

Odnosząc się do zarzutów skarżącego wyjaśnił, że podstawę wydania postanowienia stanowi art. 74 § 2 kpa w zw. z art. 73 kpa i art. 11 ust. 4 u.z.n.k.

Wskazał, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, że "(...)przepis art. 74 § 2 k.p.a. odnosi się do wszystkich przypadków odmowy realizacji żądań przewidzianych w art. 73 k.p.a., a nie tylko ze względu na przepis art. 74 § 1 k.p.a. na co mogłaby wskazywać systematyka wewnętrzna komentowanego przepisu. Odmowa udostępnienia akt następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. (M. Jaśkowska, A. Wróbel\ Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydanie II, Zakamycze 2005, str. 470)".

Podkreślił potrzebę ochronę tajemnicy przedsiębiorstwa na gruncie art. 74 § 2 kpa uzasadnionej względami ważnego interesu państwowego. Zdaniem organu umożliwienie Z[...] wglądu do materiału zgromadzonego w prowadzonym z urzędu postępowaniu, opatrzonego klauzulą "tajemnica przedsiębiorstwa", mogłoby doprowadzić do znacznego osłabienia pozycji konkurencyjnej spółki [...] S.A. na rynku transportu kolejowego poprzez pozyskanie przez podmioty konkurencyjne informacji strategicznych Spółki.

Organ jednocześnie wyjaśnił, że w jego ocenie brak bezpośredniego nakazu chronienia informacji gospodarczej w ustawie nie oznacza, że Prezes UTK nie jest obowiązany stosować innych przepisów, w tym przypadku Konstytucji RP i u.z.n.k. Zwrócił uwagę, na art. 61 Konstytucji RP, który stanowi m.in., że "prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów" (ust. 2), a ograniczenie tego prawa "może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa" (ust. 3). Tak więc, sam fakt ustanowienia w u.z.n.k. (art. 11 ust 1 u.z.n.k.) określonej ochrony informacji stanowiącej tajemnicę przedsiębiorstwa, sprawia ze w omawianej sytuacji, nie jest wymagana osobna delegacja ustawowa do ochrony tych informacji. Podkreślił, że takie stanowisko Prezesa UTK zyskało aprobatę w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 1401/13 gdzie - w analogicznej jak obecnie sprawie - Sąd oddalił skargę Z[...], potwierdzając tym samym prawidłowość rozstrzygnięć Prezesa UTK w zakresie dotyczącym ograniczani prawa wglądu do akt postępowania.

Na zakończenie organ ponownie wskazał, ze postanowienie w przedmiocie ograniczenia prawa wglądu do materiału dowodowego na podstawie art. 77 § 2 kpa przy braku takiej podstawy przewidzianej wprost w przepisach ustawy kompetencyjnej jest prawidłowe. Podkreślił, że zarówno działania podejmowane przez regulatora rynku energetycznego, jak i transportu kolejowego wiążą się z koniecznością uzyskania dostępu do informacji stanowiących tajemnice poszczególnych przedsiębiorstw działających w danym sektorze rynku. Prezes UTK stanął na stanowisku, że nie taki był cel racjonalnego ustawodawcy, który powołując określone organy do regulacji poszczególnych sektorów rynku (np. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej w ustawie telekomunikacyjnej czy Prezes UOKiK) oraz zapewniając im szerokie kompetencje w zakresie administracyjnej ingerencji w zachowania przedsiębiorców z tych sektorów, jednocześnie pozbawiałby te organy możliwości efektywnego działania lub też różnicował pozycję w stosunku do innych organów regulacyjnych.

Jednocześnie przytoczył uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 lipca 2009 r., sygn. IV SA/Po 228/09, zgodnie z którym "(...) przepis art. 74 § 2 k.p.a. odnosi się do wszystkich przypadków odmowy realizacji żądań przewidzianych w art. 73 k.p.a., a nie tylko ze względu na przepis art. 74 § 1 k.p.a., na co mogłaby wskazywać systematyka wewnętrzna komentowanego przepisu. Odmowa udostępnienia akt następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie (M. Jaskowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydanie II, Zakamycze 2005, str. 470)".

Skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego z dnia [...] grudnia 2013 r. wniósł Związek [...], zarzucając naruszenie:

1. art. 6 KPA, art. 10 KPA oraz art. 73 § 1 KPA poprzez odmowę udostępnienia akt postępowania mimo tego, że akta nie zawierają informacji o klauzuli tajności "tajne" lub "ściśle tajne" ani nie podlegają wyłączeniu ze względu na ważny interes państwowy, co stanowi naruszenie zasady jawności postępowania, zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym oraz zasady praworządności;

2. art. 6 KPA, art. 10 KPA oraz art. 74 § 2 KPA poprzez ograniczenie Z[...] dostępu do materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie mimo braku przesłanek odmowy udostępnienia akt wskazanych w art. 74 § 1 KPA;

3. naruszenie art. 74 § 2 KPA poprzez uznanie, że wyłączenie części akt postępowania w zakresie dokumentów, które [...] uznaje za tajemnicę przedsiębiorstwa leży w ważnym interesie państwowym, w szczególności zaś poprzez uznanie, że ochrona interesów gospodarczych oraz pozycji konkurencyjnej na rynku przewozów kolejowych leży w ważnym interesie państwowym z uwagi na fakt, że [...] S. A. jest spółką Skarbu Państwa;

4. art. 7 KPA art. 77 KPA i art. 107 § 3 KPA poprzez zaniechanie wyjaśnienia przesłanek uznania informacji zawartych w części dokumentów przedstawionych przez [...] za tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 roku o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

Podnosząc powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego z dnia [...] listopada 2013 r., oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Skarżący wywodził, iż generalna zasada jawności postępowania może doznawać pewnych ograniczeń, jednak są to wyjątki od reguły, a tym samym muszą one wynikać z przepisów i jako wyjątki podlegają wykładni zawężającej. Z przepisów wynika, że strona z mocy prawa nie ma prawa wglądu do akt sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii i odpisów tylko w sytuacji, gdy akta zawierają informacje niejawne o klauzuli tajności "tajne" lub ściśle tajne". Natomiast wyłączenie przez organ administracji prawa wglądu do innych akt, niezawierających informacji o klauzuli "tajne" lub "ściśle tajne" może nastąpić jedynie ze względu na ważny interes państwowy.

Tajemnica przedsiębiorstwa nie należy do tajemnic, które mogą podlegać ochronie na podstawie art. 74 § 2 kpa w ramach przesłanki ważnego interesu państwowego.

Dalej skarżący polemizuje ze stanowiskiem organu stwierdził, że nie można zaaprobować stosowania art. 74 § 2 kpa do przypadków innych niż wskazane w art. 74 § 1 kpa, jak również brak podstaw do zakwalifikowania tajemnicy przedsiębiorstwa jako informacji niejawnych.

Niezależnie od powyższego skarżący podniósł, ze dokumenty złożone przez [...] wyłączone z akt postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r. nie mogą zawierać informacji stanowiących informację przedsiębiorstwa [...] S.A. Dowodem powyższej okoliczności są wyroki sądu powszechnego, które nakazują [...] S.A. oraz [...] S.A. udostępnienie skarżącemu informacji publicznej we wskazanym zakresie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Pismem z dnia 30 maja 2014 r. pełnomocnik [...] S.A. wniósł o oddalenie skargi i przedstawił argumentację na poparcie swojego stanowiska.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

Zaskarżonym postanowieniem Prezes Urzędu Transportu Kolejowego utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] listopada 2013 r., w przedmiocie ograniczenia Związkowi [...] w [...] oraz Izbie Gospodarczej Transportu Lądowego prawa wglądu do materiału dowodowego obejmującego informacje zawarte w piśmie spółki [...] S.A. z siedzibą w [...] .

Z akt postępowania wynika, że Prezes UTK wszczął z urzędu w dniu 28 grudnia 2011 r. postępowanie administracyjne w sprawie zapewnienia niedyskryminującego dostępu przewoźników kolejowych do infrastruktury kolejowej. Do udziału w postępowaniu, po rozpatrzeniu złożonych wniosków, został dopuszczony Związek [...] (postanowienie z dnia [...] marca 2012 r.) oraz Izba Gospodarcza Transportu Lądowego (postanowienie z dnia [...] czerwca 2012 r.).

W toku postępowania [...] S.A. w wykonaniu wezwania organu przedłożyła dokumenty wymienione w uzasadnieniu skarżonego postanowienia wskazując jednocześnie, iż opatrzyła klauzulą "tajemnica przedsiębiorstwa" część Załącznika nr 1 w zakresie kolumny nr 6 i 7 oraz wyjaśnienia pod wykazem do kolumny nr 5 jako informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, wnioskując jednocześnie o nieudostępnianie ich innym stronom postępowania.

Prezes Urzędu Transportu Kolejowego postanowieniem z dnia [...] listopada 2013r. ograniczył Związkowi [...] oraz Izbie Gospodarczej Transportu Lądowego prawo wglądu do materiału dowodowego obejmującego informacje zawarte w piśmie [...] S.A. z dnia 22 października 2013 r., uznając je za tajemnicę przedsiębiorstwa we wskazanym zakresie.

Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowi art. 74 § 2 w zw. z art. 73 kpa oraz art. 11 ust. 1 i 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, a także art. 14 ust. 4 ustawy o transporcie kolejowym.

Stosownie do art. 73 § 1 kpa, strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów, zgodnie z art. 74 § 1 kpa – przepisu 73 nie stosuje się do akt sprawy zawierających informacje niejawne o klauzuli tajności "tajne" lub "ściśle tajne", a także do innych akt, które organ administracji publicznej wyłączy ze względu na ważny interes państwowy.

Art. 74 § 2 kpa stanowi zaś, że odmowa umożliwienia stronie przeglądania akt sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii i odpisów (...) następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

Art. 73 kpa wprowadza zasadę względnej jawności akt postępowania, a z zestawienia treści art. 73 i 74 kpa wynika, że odmowa umożliwienia stronie przeglądania akt o czym stanowi art. 74 § 2 kpa obejmuje również sytuacje, o których mowa w art. 73 § 1 kpa, gdyż cały art. 74 kpa odnosi się do art. 73 kpa.

Powyższą interpretację wskazanych przepisów potwierdza również przywołane przez organ orzecznictwo sądów administracyjnych, które Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela.

Jako materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia organ wskazał także przepisy ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r., o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, która w art. 3 stanowi że czynem nieuczciwej konkurencji jest działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami, jeżeli zagraża lub narusza interes innego przedsiębiorcy lub klienta. Zgodnie natomiast z art. 11 ust. 1 i 4 tej ustawy, czynem, nieuczciwej konkurencji jest przekazanie, ujawnienie lub wykorzystanie cudzych informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa albo ich nabycie od osoby nieuprawnionej, jeżeli zagraża lub narusza interes przedsiębiorcy (ust. 1), a przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności (ust. 4).

Słusznie stwierdził organ, że interesem prawnie chronionym jest w niniejszej sprawie tajemnica przedsiębiorstwa - [...] S.A. z siedzibą w [...] . [...] zastrzegła określone informacje jako tajemnicę przedsiębiorstwa, o czym mowa w art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, i podjęła niezbędne działania w celu zachowania ich poufności, również przy przekazywaniu ich organowi - co wynika z akt sprawy.

Podobne stanowisko wyraził Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 8 listopada 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 1401/13, w analogicznym stanie faktycznym sprawy (wyrok dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądowych).

Wskazać także należy, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 6 trześnia 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 zm.), każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonym w niniejszej ustawie (ust. 1); przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi (ust. 2). Art. 2 ust. 1 tej ustawy stanowi zaś, że każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, zwane dalej "prawem do informacji publicznej". Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych, stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy, a ponadto, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy - jak stanowi art. 5 ust. 2 ustawy.

Niewadliwie zatem organ uznał, że dostęp do informacji, które oznaczone zostały przez [...] S.A. jako tajemnica przedsiębiorstwa, zgodnie z ustawą o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, podlega ustawowemu ograniczeniu stronom postępowania niezależnie od tego czy stanowią one informację publiczną czy nie, a Prezes Urzędu Transportu Kolejowego nie może decydować o ich udostępnieniu.

Niezależnie od powyższego stwierdzić należy, że w sprawie nie mają zastosowania przepisy ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r., o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. Nr 182, poz. 1228).

Jak wynika bowiem z zakresu przedmiotowego ustawy, określonego w art. 1 ust. 1 - "Ustawa określa zasady ochrony informacji, których nieuprawnione ujawnienie spowodowałoby lub mogłoby spowodować szkody dla Rzeczypospolitej Polskiej albo byłoby z punktu widzenia jej interesów niekorzystne...". Niniejsza sprawa dotyczy natomiast tajemnicy przedsiębiorstwa - o której mowa w przepisach ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Zakres przedmiotowy tej ustawy określony w art. 1 jest następujący: "Ustawa reguluje zapobieganie i zwalczanie nieuczciwej konkurencji w działalności gospodarczej, ... - w interesie publicznym, przedsiębiorców oraz klientów."

Na zakończenie wskazać także należy, na co zwrócił już uwagę WSA w Warszawie w przywołanym już wyroku z dnia 8 listopada 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 1401/13, iż zaskarżone postanowienie znajduje swoje oparcie w art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, który to przepis jest spójny z art. 39 Porozumienia w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej (porozumienie TRIPS), stanowiącego załącznik do Porozumienia w sprawie utworzenia Światowej Organizacji Handlu - WTO. Rzeczpospolita Polska jest stroną TRIPS od 2000 r.

Podsumowując Sąd uznał, że postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone wnikliwie, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oceniony został właściwie, a mające zastosowanie w sprawie przepisy zostały prawidłowo zinterpretowane. Z tych względów podniesione w skardze zarzuty nie mogą odnieść zamierzonego skutku.

Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sad Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł, jak w sentencji.