Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 1385/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 35 ust. 6
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska /spr./ Sędzia NSA Andrzej Gliniecki Sędzia del. WSA Mariola Kowalska Protokolant Karolina Kubik po rozpoznaniu w dniu 16 września 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Prezydenta Miasta Krakowa od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lutego 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 2193/09 w sprawie ze skargi Prezydenta Miasta Krakowa na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2009 r. znak [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za przekroczenie terminu do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 17 lutego 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 2193/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Prezydenta Miasta Krakowa na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2009 r. nr [...], którym utrzymane zostało w mocy postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...], którymi wymierzono Prezydentowi karę pieniężną za 32 dni zwłoki w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę budynku fitness przy ul. Z. w K.

Postanowienia ww. zostały wydane w związku z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 października 2007 r. VII SA/Wa 1273/07, uchylającym uprzednio wydane postanowienia tych organów w przedmiocie kary. Organy podkreśliły związanie oceną wyrażoną w tym wyroku, a dotyczące początku biegu terminu na wydanie decyzji, którym powinien być dzień złożenia wniosku o pozwolenie na budowę.

Oddalając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny powołał art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) i związanie oceną wyrażoną w ww. wyroku, z której wynika, iż początek biegu terminu, o którym mowa w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego jest dzień wpływu wniosku o wydanie pozwolenia na budowę Sąd podkreślił, iż w pełni pogląd taki podziela i stwierdził, iż od takiej daty organy wyliczyły w sprawie termin na wydanie rozstrzygnięcia w sprawie pozwolenia, ustalając, iż został przekroczony, co dawało podstawę do wymierzenia kary.

Reprezentowany przez radcę prawnego, Prezydent Miasta Krakowa wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania i zarzucając naruszenie prawa materialnego – art. 35 ust. 6 ustawy – Prawo budowlane poprzez przyjęcie, iż początek obliczania biegu terminu w nim określonego należy liczyć od dnia złożenia wniosku o pozwolenie na budowę, nawet gdy wniosek jest niekompletny.

Zdaniem Prezydenta bieg terminu powinien być liczony od dnia złożenia kompletnego wniosku, gdyż wcześniej pod względem formalnym wniosek, który musi być uzupełniony nie może być rozpatrywany.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W sprawie istotne znaczenie ma zasada zapisana w art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "P.p.s.a." ustanawiająca moc wiążącą orzeczeń sądów administracyjnych. Zgodnie z nią ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

Sprawa kary pieniężnej za zwłokę w wydaniu przez Prezydenta Miasta Krakowa pozwolenia na budowę budynku fitness przy ul. Z. w K. była już rozpoznawana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pod sygn. akt 1273/07. Skutkiem wyroku z dnia 19 października 2007 r., który zapadł w tamtej sprawie, zostały wydane postanowienia i wyrok, będące przedmiotem niniejszego postępowania ze skargi kasacyjnej. W wyroku z dnia 19 października 2007 r., prawomocnym, Wojewódzki Sąd Administracyjny zawarł ocenę, która jest wiążąca w sprawie dla sądu i organu, stosownie do art. 153 P.p.s.a., a dotyczyła ona m.in. art. 35 ust. 6 ustawy – Prawo budowlane.

Zgodnie z tym przepisem, w przypadku gdy właściwy organ nie wyda decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o jej wydanie, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi karę pieniężną. W wyroku z dnia 19 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – rozpoznając skargę Prezydenta Miasta Krakowa, który zarzucił, iż termin 65 dni powinien być liczony od dnia uzupełnienia wniosku, zatem od daty, gdy jako kompletny może być rozpoznany – stwierdził, że jako początek biegu terminu określonego w art. 35 ust. 6 ustawy – Prawo budowlane należy przyjąć datę wpływu wniosku o wydanie pozwolenia na budowę, gdyż ustawa od tej daty nakazuje liczyć bieg terminu, stanowiąc, iż termin biegnie od dnia złożenia wniosku o wydanie decyzji.

Stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie organy i Wojewódzki Sąd zastosowały się do tej oceny, co zostało zresztą podkreślone w uzasadnieniach rozstrzygnięć. Jako początek biegu terminu, o którym mowa w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego przyjęty został dzień złożenia wniosku, zaś odliczono od tego terminu okres na uzupełnienie wniosku. Tak nakazuje art. 35 ust. 8 tego Prawa, takie też zalecenie dał Wojewódzki Sąd w omawianym wyroku z dnia 19 października 2007 r.

W skardze kasacyjnej został podniesiony tylko zarzut naruszenia art. 35 ust. 6 ustawy – Prawo budowlane przez błędną wykładnię, polegającą na tym, że Sąd przyjął jako początek biegu terminu dzień złożenia wniosku, podczas gdy powinien to być dzień jego uzupełnienia. Taki zarzut należy uznać za nieusprawiedliwiony, co wykazano wyżej.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 184 P.p.s.a.