Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 134 par. 1, art. 152, art. 201, art. 205 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 72 ust. 5, art. 3 ust. 1 pkt 13, art. 73 ust. 1, art. 80 ust. 2
journal: Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko
article: art. 7, art. 77
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: par. 2 ust. 1 i 2, par. 3 ust. 1, par. 14 ust. 2 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
article: art. 3 ust. 2
journal: Dz.U. 2010 nr 185 poz 1243
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 26 kwietnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Jakub Zieliński (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2013 roku sprawy ze skargi A spółka z o.o. z siedzibą w M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] września 2012 roku Nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań; I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz skarżącej kwotę [...],- zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2012r. wydaną na podstawie art. 71 ust. 1, art. 75 ust. 1 pkt. 4, art. 80 ust. 1 art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, Dz. U. nr 199, poz. 1227 ze zm. (dalej ustawa o udostępnianiu informacji) oraz na podstawie § 3 ust. 1 pkt 80 oraz 81 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U nr 213, poz. 1397) Wójt Gminy C. po rozpatrzeniu wniosku Spółki Jawnej B wydał decyzję w sprawie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na budowie sortowni zmieszanych odpadów komunalnych wraz z towarzyszącą infrastrukturą na działce nr [...] obręb [...]. W uzasadnieniu wskazano, iż w toku postępowania inwestor przedłożył Raport oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia (dalej Raport). Następnie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. postanowieniem z dnia [...] września 2011r. zaopiniował pozytywnie dokumentację w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych z zastrzeżeniem, że realizacja i eksploatacja inwestycji nie powinna powodować przekroczenia standardów jakości środowiska, poza terenem, do którego inwestor posiada tytuł prawny. Warunek ten został uwzględniony w wydanej decyzji. Z kolei Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012r. określił warunki realizacji przedsięwzięcia oraz nie stwierdził konieczności powtórnego przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Również te warunki zostały uwzględnione w decyzji Wójta Gminy C. W toku postępowania zapewniona została możliwość udziału społeczeństwa w tym postępowaniu. Uwzględniając uwagi wniesione przez społeczeństwo organ zważył, iż przyjmując najbardziej niekorzystne warunki w wyniku realizacji inwestycji, nie dojdzie do przekroczenia wskazanych w przepisach norm dotyczących dopuszczalnego poziomu hałasu, a z uwagi na fakt, iż przedsięwzięcie nie będzie miało znaczącego wpływu na środowisko, możliwe jest jego zlokalizowanie w otulinie puszczy Z. Ze sporządzonego raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, iż z uwagi na krótki czas przechowywania odpadów niesortowanych na terenie sortowni, procesy beztlenowego rozkładu organicznej frakcji odpadów będą mocno ograniczone, a w związku z tym emisje substancji związanych z procesami gnilnymi będą małe i nie spowodują przekroczeń obowiązujących norm określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu. W związku z tym spełnione są wymagania w zakresie ochrony powietrza określone w przepisach prawa i nie przewiduje się znaczącego oddziaływania na środowisko. Ścieki bytowe i przemysłowe będą odprowadzane do kanalizacji sanitarnej.

Z uwagi na możliwość wysegregowania odpadów posiadających właściwości niebezpieczne przewidziano w decyzji i określono specjalną procedurę postępowania z takimi właśnie odpadami. Nałożono również na inwestora warunek aby magazynował na terenie sortowni frakcję podsitową maksymalnie 3 dni. Inwestor zapewnił, iż balast z hali sortowni będzie przekazywany na składowisko odpadów w dniu jego wytworzenia. Zobowiązano inwestora do selektywnego przechowywania odpadów w sposób zabezpieczający przed ich rozprzestrzenianiem i zanieczyszczaniem środowiska gruntowo wodnego, zobowiązano również do zaprojektowania boksów do przechowywania surowców wtórnych. W konsekwencji organ przyjął, iż zgłaszane w toku postępowania przez spółkę A uwagi i obawy, że sortownia stanowi realne zagrożenie i może negatywnie oddziaływać na środowisko, nie zasługują na uwzględnienie.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła spółka z o.o. A z siedzibą w M.

Decyzją z dnia [...] września 2012r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. (dalej Kolegium) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Wójta Gminy C. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, iż opinie organów uzgadniających są wiążące dla organu wydającego decyzję środowiskową. Inicjujący postępowanie wniosek oraz przedstawiony przez stronę raport oddziaływania na środowisko planowanej inwestycji spełniły kryteria wyrażone w przepisie art. 73 i 74 ustawy o udostępnianiu informacji. Kolegium wskazało ponadto, iż organ I instancji uwzględnił wszystkie uwagi organów, których opinie i uzgodnienia były wymagane, dlatego zaskarżone rozstrzygnięcie jest zgodne z prawem. Kolegium uznało, iż skoro raport i wszystkie opinie oraz uzgodnienia wskazują, że profil działalności spółki B nie będzie zagrażał zdrowiu oraz życiu ludzi i zwierząt oraz nie będzie przekraczać dopuszczalnych norm i nie spowoduje innego zagrożenia, to nie można na podstawie subiektywnych zarzutów podniesionych w odwołaniu wydać innego rozstrzygnięcia. W myśl planu miejscowego na przedmiotowej nieruchomości możliwe jest prowadzenie działalności gospodarczej, w tym także nawet takiej, która może znacząco oddziaływać na środowisko. Zasięg oddziaływania inwestycji nie będzie wykraczał poza teren działki nr [...] co zapewnia właściwe zabezpieczenie spółki A.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła Spółka z o.o. A zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy to jest naruszenie:

- art. 7, art, 77 § 1 i art. 80 k.p.a. polegające na niepodjęciu wszelkich kroków, niezbędnych do zebrania kompletnego materiału dowodowego w sprawie, który umożliwiłby podjęcie decyzji zgodnych z prawem; nienależytym rozpatrzeniu materiału dowodowego i tym samym niepodjęciu wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Poprzez takie działanie organy nie wyjaśniły czy przedsięwzięcie polegające na budowie sortowni zmieszanych odpadów komunalnych wraz z towarzyszącą infrastrukturą będzie negatywnie oddziaływać na nieruchomość skarżącej Spółki, na której zlokalizowana jest ferma drobiu;

- art. 8 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji, z uwagi na zawarcie w nim zbyt ogólnikowych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji.

W konkluzji skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż wbrew twierdzeniom organów w istocie w sortowni odpadów będą gromadzone również odpady niebezpieczne takie jak środki czystości gospodarstwa domowego, przeterminowane lekarstwa, zużyte strzykawki, świetlówki, rtęć itp. W związku z tym organy nie wzięły pod uwagę kwestii zabezpieczeń terenu sortowni. Kolejną okolicznością są procesy fermentacyjne i gnilne, które zachodzić będą w odpadach podsitowych, które zdaniem skarżącej Spółki zaliczyć należy do odpadów niebezpiecznych. Istnieje również zagrożenie, że gryzonie i owady staną się źródłem zawleczenia chorób na tereny sąsiednie. Skarżąca zakwestionowała poczynione w toku postępowania ustalenia dotyczące kierunków i natężenia wiatrów. Jej zdaniem w tym rejonie dominują wiatry południowo zachodnie i południowo wschodnie, które spowodują wypieranie zanieczyszczeń z obiektów nr [...] i nr [...] sortowni odpadów na kurniki znajdujące się w sąsiedztwie tego zamierzenia inwestycyjnego. Ponadto organy zlekceważyły zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w którym przewidziano, iż ewentualne uciążliwości nie mogą przekraczać granicy działki. Zdaniem skarżącej uciążliwości takie jak: hałas, zanieczyszczenia, zagrożenie epidemiologiczne wywołane przez migrujące gryzonie i owady, będą oddziaływały nie tylko na działkę nr [...] ale także na jej bezpośrednie sąsiedztwo. Skarżąca wskazała ponadto, iż mimo takiego obowiązku autor raportu oddziaływania na środowisko planowanej inwestycji, nie przeanalizował sytuacji związanej z wystąpieniem poważnej awarii przemysłowej, czy kataklizmu naturalnego w postaci np. pożaru.

W przedmiotowym raporcie – zdaniem Spółki – nie przeanalizowano "wpływu oddziaływania przedsięwzięcia na dobra materialne". Takim dobrem materialnym jest zdaniem skarżącej działalność prowadząca przez skarżącą Spółkę. Skarżąca podniosła również, iż zamierzenie inwestycyjne w postaci sortowni odpadów stoi w sprzeczności ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego dla obszaru gminy C.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie odwołując się do argumentacji przedstawionej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym z 16 stycznia 2013r. skarżąca uzupełniła argumentację przedstawioną w uzasadnieniu skargi, w szczególności odwołując się do szczegółowych wyliczeń dotyczących zawartości odpadów podsitowych, nadto wskazując, że plan miejscowy nie przewiduje możliwości lokalizowania na tym terenie działalności "mogącej znacząco oddziaływać na środowisko".

Pismem procesowym z dnia 1 lutego 2013r. skarżąca Spółka przedłożyła opinię "w przedmiocie wpływu sąsiedztwa sortowni zmieszanych odpadów komunalnych B Sp. Jawna na stan i kondycję drobiu produkowanego w fermie zlokalizowanej w B. k. P." autorstwa dr inż. P. Ł.

Pismem z dnia 1 lutego 2013r. uczestnik postępowania B Sp. Jawna w P. wniosła o oddalenie skargi podnosząc w szczególności, iż obowiązujący na terenie gminy plan miejscowy nie sprzeciwia się możliwości lokalizowania na tym terenie działalności w postaci przedmiotowej sortowni odpadów, skoro ustalono, iż oddziaływanie tej inwestycji nie będzie wykraczać poza nieruchomość, na której ma się ona znajdować.

W piśmie procesowym z dnia 27 lutego 2013r. skarżąca podniosła między innymi, iż jej zdaniem wydana w sprawie opinia sanitarna winna zostać zweryfikowana w celu rozważenia, iż nawet kilkudniowe przechowywanie na terenie planowanej sortowni odpadów podsitowych może powodować skażenia biologiczne. Powinna zostać rozważona emisja szkodliwych substancji w związku z kierunkiem i natężeniem prądów przenoszonego powietrza.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga okazała się zasadna, choć nie wszystkie zawarte w niej zarzuty zasługiwały na uwzględnienie.

Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji następuje wówczas, gdy Sąd stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

W realiach niniejszej sprawy podkreślić trzeba, iż sąd administracyjny nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi i zawartą w skardze argumentacją. Obowiązany jest natomiast, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. do oceny praworządności zachowań organów administracji w danej sprawie. Oznacza to, iż podniesione w skardze zarzuty nie są wyłącznym kryterium badania legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd ma bowiem obowiązek wziąć pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze i dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet gdy dany zarzut nie został podniesiony.

W literaturze wskazuje się, że postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, którego zwieńczeniem jest decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia, służy ocenie na wstępnym etapie wszystkich potencjalnych zagrożeń dla środowiska oraz podjęciu próby wypracowania rozwiązań eliminujących lub maksymalnie minimalizujących negatywne oddziaływania na środowisko, które następnie powinny być wykorzystane na dalszych etapach postępowania administracyjnego (K. Gruszecki, Komentarz do art. 72 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, Lex 2009). Co do zasady także wprowadzono regulację, iż dla danego przedsięwzięcia wydaje się jedną decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację inwestycji. Z art. 72 ust. 5 ustawy o udostępnianiu informacji wynika bowiem, że w okresie, o którym mowa w ust. 3, 4 i 4b tej ustawy, dla danego przedsięwzięcia wydaje się jedną decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. Zgodnie zaś z treścią art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy o udostępnianiu informacji, przez pojęcie "przedsięwzięcie" rozumie się "zamierzenie budowlane lub inną ingerencję w środowisko polegającą na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu, w tym również na wydobywaniu kopalin; przedsięwzięcia powiązane technologicznie kwalifikuje się jako jedno przedsięwzięcie, także jeżeli są one realizowane przez różne podmioty". Intencją ustawodawcy było zatem aby inwestor nie był przed każdym kolejnym etapem inwestycyjnym obarczany koniecznością przedkładania kolejnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, chyba, że wynika to z regulacji szczególnych. Postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia (art. 73 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji).

W rozpoznawanej sprawie Spółka B złożyła wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie sortowni odpadów.

Zgodnie z art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Nie dotyczy to decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydawanej dla drogi publicznej, dla linii kolejowej o znaczeniu państwowym, dla przedsięwzięć Euro 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, dla inwestycji w zakresie terminalu, dla inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi, dla budowli przeciwpowodziowych realizowanych na podstawie ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych oraz dla inwestycji w zakresie budowy obiektów energetyki jądrowej lub inwestycji towarzyszących.

Na terenie, na którym znajduje się działka nr [...] obręb [...], obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, wprowadzony w życie uchwałą Rady Gminy C. nr [...], z dnia [...] 2004r. Zgodnie z § [...] planu miejscowego na terenach działalności gospodarczej wyznacza między innymi zasadę zainwestowania, iż ewentualne uciążliwości wynikające z prowadzonej działalności muszą mieścić się w granicach działki, na której działalność jest prowadzona. Tymczasem z "Raportu o oddziaływaniu na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie sortowni odpadów komunalnych wraz z infrastrukturą towarzyszącą" sporządzonego w toku postępowania wynika, iż planowana sortownia będzie oddziaływać na faunę i florę na terenie bezpośrednio z nią sąsiadującym, choć planowanie ogrodzenie inwestycji ograniczy ten wpływ (str. 69 Raportu). Powyższe stwierdzenie nie jest zdaniem Sądu jednoznaczne i nie odpowiada na pytanie czy negatywny wpływ inwestycji zamknie się w granicach nieruchomości, na której inwestycja ma być zrealizowana. Nadto jest sprzeczne ze stwierdzeniem autora Raportu znajdującym się na tej samej stronie, iż inwestycja nie będzie w ogóle oddziaływać negatywnie na ludność, zwierzęta i wodę. Organ I instancji nie wyjaśnił (w szczególności nie zobowiązał strony postępowania do uzupełnienia Raportu i wyjaśnienia ww. wątpliwości) jaki w istocie wpływ będzie miała sortownia na zwierzęta znajdujące się na sąsiednich nieruchomościach, w szczególności czy będzie to wpływ negatywny. Nadto z uwagi na to, iż sąsiedztwo inwestycji jest znane, a znajdujące się w pobliżu planowanej inwestycji nieruchomości są już w części zagospodarowane, Raport winien odpowiedzieć na pytanie czy i ewentualnie jaki wpływ będzie mieć sortownia na te nieruchomości, w tym na fermę kurzą należącą do spółki A. Bez znaczenia jest fakt, iż teren należący do skarżącej spółki jest oddzielony od działki nr [...] inną nieruchomością, zważywszy na niewielką (ok 20m) odległość między nieruchomością na której realizowana ma być inwestycja a nieruchomością, na której znajdują się kurniki. Bez wyjaśnienia ww. wątpliwości nie można zatem wykluczyć na obecnym etapie postępowania, iż nie zostanie spełniony wyżej opisany, zawarty w planie miejscowym wymóg dla działalności gospodarczej, iżby ewentualne uciążliwości wynikające z prowadzonej działalności mieściły się w granicach działki, na której działalność jest prowadzona. Organ II instancji nie dostrzegając i nie wyjaśniając ww. wątpliwości dopuścił się obrazy art. 7 i art. 77 k.p.a. nadto uchybienie to mogło mieć niewątpliwie istotny wpływ na wynik sprawy, a zatem skutkowało koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. o czym Sąd orzekł w pkt. I wyroku.

Ustosunkowując się do pozostałych zarzutów zawartych w skardze oraz działając z urzędu Sąd nie dopatrzył się innych uchybień w zakresie działania orzekających w sprawie organów. W szczególności w pozostałym zakresie postępowanie to było zgodne z przepisami rozdziału 3 działu V ustawy o udostępnianiu informacji. Sąd zważył w szczególności, iż niezasadny jest zarzut jakoby na terenie sortowni miały być przechowywane odpady niebezpieczne. Oczywistym jest, iż odpady posiadające cechy odpadów niebezpiecznych w rozumieniu art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r o odpadach (Dz. U z 2010r. nr 185, poz.1243 ) obowiązującej w dniu wydania zaskarżonej decyzji, mogą znaleźć się wśród odpadów zmieszanych. Ani obowiązująca w dniu wydania zaskarżonej decyzji ustawa o odpadach, ani obowiązująca obecnie ustawa z dnia 14 grudnia 2012r o odpadach (Dz. U z 2013r. nr 21) nie zabraniają wyodrębniania odpadów posiadających właściwości niebezpieczne z odpadów zmieszanych dostarczonych na teren sortowni. Oczywistym jest, iż ani przedsiębiorstwo zajmujące się odbieraniem odpadów zmieszanych od ludności, ani przedsiębiorstwo zajmujące się sortowaniem odpadów nie mają wpływu na to czy wśród odpadów zmieszanych znajdą się odpady posiadające właściwości niebezpieczne. W toku niniejszego postępowania organ I instancji okoliczność tę dostrzegł i zawarł w swojej decyzji z dnia [...] kwietnia 2012r. stosowne obostrzenia dotyczące przechowywania na terenie sortowni odpadów zawierające właściwości niebezpieczne (pkt. 2.10). Rozstrzygnięcie to jest zgodne z obowiązującymi przepisami. Reasumując nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżącej, że na terenie sortowni będą składowane odpady niebezpieczne, gdyż zgodnie z przepisami takie odpady nie powinny znaleźć się wśród odpadów zmieszanych. W szczególności odpadami niebezpiecznymi nie są podlegające biodegradacji odpady organiczne, co próbowała wykazać skarżąca. Natomiast gdyby na skutek nieprzestrzegania przepisów odpady o właściwościach niebezpiecznych miały się pojawić na terenie sortowni (co stanowiłoby sytuację wyjątkową) organy zapewniły właściwą procedurę postępowania z takimi odpadami.

Twierdzenie skarżącej, iż magazynowanie odpadów podsitowych z uwagi na procesy "gnilne i biodegradowalne", będzie miało negatywny wpływ na produkcję spółki A, w tym także wnioski zawarte w tym zakresie w prywatnej opinii dr P. Ł., traktować należy li tylko jako polemikę z ustaleniami poczynionymi przez organy obu instancji, opartymi na Raporcie oddziaływania inwestycji na środowisko. W szczególności zauważyć należy, iż organ I instancji ograniczył czas przechowywania na terenie sortowni "frakcji podsitowej" do jedynie 3 dni, mimo, iż w Raporcie termin ten określono na "kilka" dni. Niewątpliwie to dokonane przez organ obostrzenie stanowiło uwzględnienie postulatów strony postępowania administracyjnego – spółki A. Zawarte w skardze w tym zakresie zarzuty są gołosłowne i nie mogą doprowadzić do zakwestionowania ustaleń organów. Również sporządzona na zamówienie skarżącej spółki opinia dr P. Ł. – która w istocie może być potraktowana w niniejszym postępowaniu jako uszczegółowienie stanowiska strony skarżącej - poza przedstawionymi w niej wątpliwościami dotyczącymi ewentualnego wpływu na zwierzęta znajdujące się w sąsiedztwie planowanej inwestycji, posiada cechy polemiki, niepopartej jednak argumentami które mogłyby doprowadzić do zakwestionowania ustaleń przyjętych w Raporcie, w zakresie, który nie został przez Sąd zakwestionowany. Nie budzi przy tym wątpliwości, że opinia ta nie może posiadać waloru dowodu z opinii biegłego, nawet jeśli sporządzona została przez osobę posiadającą wiedzę fachową, (por. wyrok SN z dnia 12 kwietnia 2002 r., sygn. akt I CKN 92/00, Lex nr 53932). Opinię "prywatną" traktuje się jak twierdzenia strony, która dla ich uwiarygodnienia odwołuje się do autorytetu specjalisty.

Nie ma racji skarżąca, iż w toku postępowania nie przewidziano sposobu postępowania w przypadku "poważnej awarii przemysłowej". Z uwagi na charakter inwestycji – zgodnie z obowiązującymi przepisami - nie przewiduje się dla niej możliwości wystąpienia "poważnej awarii przemysłowej" (na co zwrócił uwagę organ I instancji w decyzji z dnia [...] kwietnia 2012r.), a sytuacje awaryjne i postępowanie w związku z nimi zostały opisane na str. 49 Raportu. Nadto w pkt. 2.8 decyzji Wójta Gminy C. z dnia [...] kwietnia 2012r. przewidziano obowiązek niezwłocznego (maksymalnie w ciągu 24 godzin) wywozu odpadów z terenu sortowni na wysypisko, w sytuacji awarii linii sortowniczej.

Niezrozumiały jest zarzut skarżącej dotyczący nierozważenia w Raporcie wpływu oddziaływania przedsięwzięcia na dobra materialne, w tym na dobra należące do spółki A. Przy założeniu, że przedmiotowa inwestycja nie może (zgodnie z planem miejscowym) oddziaływać negatywnie na sąsiednie nieruchomości, nie może też negatywnie oddziaływać na dobra materialne. Tak więc wpływ na dobra materialne mógłby być rozważany tylko i wyłącznie wobec ustalenia, że inwestycja będzie mieć negatywne oddziaływanie na tereny sąsiednie, co z kolei wobec zapisów planu miejscowego uniemożliwiałoby wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedmiotowej sortowni. Powtórzyć przy tym należy, iż wobec stwierdzonego powyżej uchybienia organu II instancji, na obecnym etapie nie można wykluczyć, iż inwestycja będzie miała negatywny wpływ na nieruchomości sąsiednie.

Całkowicie niezasadny jest zarzut skarżącej, iż planowania inwestycja jest sprzeczna ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego dla obszaru gminy C. Wobec uchwalenia planu miejscowego dla terenów położonych w gminie C., w świetle obowiązujących przepisów organy zobowiązane były do sprawdzenia zgodności zamierzenia inwestycyjnego właśnie z tym planem. Również ewentualna sprzeczność planu miejscowego ze studium nie może być przedmiotem badania organów rozpatrujących wniosek o wydanie decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych.

Wbrew skarżącej Raport (Aneks nr II) zawiera opis szczegółowych zabezpieczeń w celu ochrony środowiska gruntowo wodnego, nadto Raport i decyzja organu I instancji zawierają opis postępowania z wodami opadowymi i pochodzącymi z roztopów.

Rozpoznając ponownie odwołanie spółki A od decyzji Wójta Gminy C., Samorządowe Kolegium Odwoławcze będzie zobligowane do uzyskania uzupełnienia Raportu w zakresie rzeczywistego oddziaływania planowanego zamierzenia inwestycyjnego na zwierzęta na terenie znajdującym się w sąsiedztwie nieruchomości, na której ma być posadowiona sortownia. W oparciu o uzupełniony materiał dowodowy organ zobligowany będzie do ustosunkowania się do zarzutów skarżącej, iż inwestycja spowoduje rozwój bakterii i wirusów chorobotwórczych, które przenoszone przez bezkręgowce oraz przez gryzonie i ptaki będą mieć negatywny wpływ na hodowlę prowadzoną przez spółkę A. Poczynione przez organ odwoławczy ustalenia należy odnieść do postanowień planu miejscowego obowiązującego w gminie C.

O wykonalności decyzji orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a. w pkt III wyroku.

Na podstawie zaś art. 201 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. i § 2 ust. 1 i 2, § 3 ust. 1 i § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) Sąd zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz skarżącej kwotę [...] zł ([...] zł – wpis od skargi, [...] zł – wynagrodzenie pełnomocnika i 17 zł – kwota opłaty skarbowej od pełnomocnictwa) tytułem zwrotu kosztów postępowania (punkt II. sentencji wyroku)