Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1645/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 73 par. 1-4
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 16 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Bk 472/15 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 9 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Bk 472/15 w sprawie ze skargi D. J., I. J., Z. I. i A. W. na decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia [...] maja 2015 r. znak [...] w przedmiocie uchylenia decyzji we wznowionym postępowaniu oraz zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 16 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Bk 472/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił zażalenie Z. I. i A. W. na postanowienie tego Sądu z dnia 9 marca 2017 r.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła D. J., działająca jako pełnomocnik skarżących.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Należy wskazać, że postanowieniem z dnia 12 stycznia 2018 r., sygn. akt II OZ 1645/17 Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie Z. I. i A. W. W takiej sytuacji, skoro D. J. wniosła zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 16 maja 2017 r., działając jako pełnomocnik skarżących – I. J., Z. I. i A. W. do rozpoznania pozostało zażalenie I. J.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 73 § 1 – 4 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a., pismo należy złożyć na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieścić w skrzynce na korespondencję, a gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (doręczenie zastępcze). Skutek ten następuje z mocy prawa.

Z akt sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie z dnia 9 marca 2017 r. zostało dwukrotnie awizowane (14 marca 2017 r. i 22 marca 2017 r.), a zatem doręczenie zaskarżonego postanowienia nastąpiło stosownie do treści art. 73 § 4 w zw. z § 1 P.p.s.a. w dniu 28 marca 2017 r. A zatem, Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że bieg terminu do wniesienia zażalenia rozpoczął się z dniem 29 marca 2017 r. i upływał w dniu 4 kwietnia 2017 r. W takiej sytuacji, zażalenie wniesione w dniu 5 kwietnia 2017 r. Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił jako wniesione po terminie.

Skoro zażalenie zostało wniesione po terminie, to wezwanie pełnomocnika żalących się do uzupełnienia braków formalnych zażalenia i do uiszczenia wpisu od zażalenia było zbędne. Zagadnienie zachowania przez skarżące, które wniosły zażalenie, terminu do usunięcia braków zażalenia oraz do uiszczenia wpisu od zażalenia nie miało znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.