Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1306/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2014-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Gospodarka gruntami
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze~Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 12  ust. 4a i 4f,  art. 12  ust. 4-5,  art. 18  ust. 1-1c,  art. 23
journal: Dz.U. 2008 nr 193 poz 1194
law: Ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych - tekst jednolity.
article: art. 130  ust. 2,  art. 134  ust. 1
journal: Dz.U. 2010 nr 102 poz 651
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędzia WSA Grzegorz Saniewski Protokolant starszy sekretarz sądowy Elżbieta Brandt po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 czerwca 2014r. sprawy ze skargi B. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 1306/13

Uzasadnienie

Starosta N. na podstawie art. 12 ust. 4a i 4f w zw. z art. 12 ust. 4, art. 12 ust. 5, art. 18 ust. 1-1c oraz art. 23 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2008 r., Nr 193, poz. 1194 z zm.), art. 130 ust. 2 i art. 134 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651 z zm.) oraz art. 104 § 1 Kpa, w zw. z decyzją Nr ... Starosty N. z dnia ... 2012 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej "Budowa obejścia miasta N. nad N. na kierunku ... w ciągu drogi wojewódzkiej nr ... (R.-T.)" - decyzją z ... 2013 r. ... ustalił wysokość odszkodowania z tytułu nabycia z mocy prawa przez Gminę N. nad N. z dniem ... 2012 r., zgodnie z ww. decyzją z dnia ... 2012 r., prawa własności części nieruchomości oznaczonej jako działka nr ... o powierzchni ... ha, położonej w N. nad N., na kwotę 11.967,87 zł; ustalił także wysokość odszkodowania z tytułu wygaśnięcia hipotek ustanowionych na ww. nieruchomości, podlegającego zaliczeniu na spłatę świadczeń głównych wierzytelności zabezpieczonych hipotekami wraz z odsetkami -na kwotę 20,13 zł, stwierdzając że uprawionymi do odszkodowania są poprzedni współwłaściciele wywłaszczonej części nieruchomości w kwotach: B.S. i G. S. w ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej - 1.121,98 zł (udział ...), B. S. - 3.241,30 zł (udział ...), E. S., - 4.363,29 zł (udział ...) i M. G., 3.241,30 zł (udział ...).

Odwołanie od decyzji wnieśli G. S., E. S. i M. G. oraz Burmistrz N.; podważając wiarygodność operatu i kwestionując wysokość odszkodowania, domagali się uchylenia decyzji.

Wojewoda Kujawsko – Pomorski decyzją z ... 2013 r. ... na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa uchylił zaskarżoną decyzję w całości i ustalił odszkodowanie w łącznej kwocie 11.967,87 zł za prawo własności nieruchomości nabytej z mocy prawa przez Gminę Nakło z dniem ... 2012 r., zgodnie z decyzją Nr ... Starosty N. z dnia ... 2012 r., oznaczonej jako działka nr ... o powierzchni .... ha, położonej w N. nad N.. Ustalił także wysokość odszkodowania z tytułu wygaśnięcia hipoteki ustanowionej na przedmiotowej nieruchomości w kwocie 20,13 zł i pomniejszając odszkodowanie z tytułu utraty prawa własności o wysokość odszkodowania z tytułu wygaśnięcia hipoteki tj. o kwotę 20,13 zł. Zobowiązał Burmistrza Miasta i Gminy N. do wypłaty odszkodowania - jednorazowo w terminie 14 dni, licząc od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna, ze środków finansowych pozostających w dyspozycji Burmistrza - w kwocie: 1.121,98 zł na rzecz B. S. oraz G. S. we wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej w udziale do ... części, 3.241,30 zł na rzecz B. S. w udziale do ... części, 4.363,29 zł na rzecz E. S. w udziale do ... części, 3.24130 zł na rzecz M. G. w udziale do ... części, 20,13 zł na rzecz Skarbu Państwa,

Skargę na decyzję Wojewody wnieśli E., G. i B. S., zarzucając iż ustalono zbyt niskie odszkodowanie i pomniejszono powierzchnię działki. Wskazano także, że zbagatelizowano ich wniosek o przyznanie działki zastępczej. Domagali się także przyznania ustawowych odsetek od przyznanego odszkodowania "... w związku z nieuzasadnioną zwłoką w wydaniu decyzji o odszkodowanie..."

Odpowiadając na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie powtarzając argumentację z zaskarżonej decyzji, a odnosząc się do żądania zasądzenia odsetek wskazał na treść art. 132 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Mimo że skargę na wskazaną powyżej decyzję Wojewody Kujawsko –Pomorskiego z .... 2013 r. – .... wnieśli w jednym piśmie procesowym z .... 2013 r. E. S., G. S. i B. S., to przedmiotem rozpoznania sądu była wyłącznie skarga B. S., ponieważ postanowieniem Sądu z ... 2014 r. wobec E. S. i G. S. skarga została skutecznie odrzucona.

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 143, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) powoływanej dalej jako "P.p.s.a." uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Stosownie do przepisu art. 134 § 1 oraz art. 133 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną - i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy.

Z akt sprawy natomiast wynika, że decyzją Nr .... o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej (znak: ... z dnia ... 2012 r.) Starosta N. zezwolił na realizację inwestycji drogowej "Budowa obejścia miasta N. nad N. na kierunku ... w ciągu drogi wojewódzkiej nr ... (R.-T.) polegającej na budowie drogi gminnej-obejścia miasta N. nad N. od kilometra ... do kilometra ...., polegającej na budowie nowej jezdni drogi klasy G. Decyzja ta stała się ostateczna w dniu ... 2012 r. Na realizację powyższej inwestycji przeznaczona została m.in. nieruchomość, oznaczona jako działka nr .... o po w. ... ha, położona w miejscowości N. nad N., zapisana w księdze wieczystej ...., gdzie jako właściciele wpisani byli: E. S., M. G., B. S. oraz M. S.. Z dniem ostateczności ww. decyzji tj. w dniu ... 2012 r. nieruchomość stała się z mocy prawa własnością Gminy N. nad N.. Pismem z dnia ... 2012 r. Starosta N. zawiadomił strony o wszczęciu z urzędu postępowania odszkodowawczego.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia niniejszej sprawy zakończonej zaskarżoną decyzją organ prawidłowo wskazał przepisy ustawy z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 687). Ustawa ta określa zasady i warunki przygotowania inwestycji w zakresie dróg publicznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 260), zwanej dalej "drogami", a także organy właściwe w tych sprawach (art. 1 ust. 1).

Po myśli art. 12 ust. 4 pkt 2 tej ustawy, nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 11 f ust. 1 pkt 6, stają się z mocy prawa własnością odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych, z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna, a zgodnie z przepisem art. 12 ust. 4f ww. ustawy odszkodowanie za nieruchomości, o których mowa w ust. 4, przysługuje dotychczasowym właścicielom nieruchomości, użytkownikom wieczystym nieruchomości oraz osobom, którym przysługuje do nieruchomości ograniczone prawo rzeczowe.

Wg przepisu art. 18 ust. 1 przywoływanej ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. wysokość odszkodowania, o którym mowa w art. 12 ust. 4, ustala się według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej przez organ pierwszej instancji oraz według jej wartości w dniu wydania decyzji ustalającej wysokość odszkodowania, a zgodnie z art. 12, jeżeli na nieruchomości ustalona jest hipoteka wysokość odszkodowania z tytułu jej wygaśnięcia ustala się w wysokości świadczenia głównego wierzytelności zabezpieczonej tą hipoteką wraz z odsetkami. Odszkodowanie to podlega zaliczeniu na spłatę świadczenia głównego wraz z odsetkami. Tak więc podług art. 18 ust.1b, suma wysokości odszkodowania przysługującego właścicielowi i wysokości odszkodowania z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych ustanowionych na tym prawie nie może przekroczyć wartości nieruchomości. W myśl art. 18 ust. 1 powyższego artykułu, jeżeli na nieruchomości ustanowione są ograniczone prawa rzeczowe wysokość odszkodowania przysługującego właścicielowi zmniejsza się o kwotę równą wartości tych praw.

Przepisy art. art. 12 ust. 5 oraz art. 23 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych stanowią, że do ustalania wysokości i wypłacenia odszkodowania stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami z zastrzeżeniem art. 18. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż zgodnie z art. 134 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651 z późn. zm.) podstawę ustalenia wysokości odszkodowania stanowi, z zastrzeżeniem art. 135, wartość rynkowa nieruchomości. Przy określaniu wartości rynkowej nieruchomości uwzględnia się w szczególności rodzaj, położenie, sposób użytkowania, przeznaczenie, stan nieruchomości oraz aktualnie kształtujące się ceny w obrocie nieruchomościami art. 134 ust. 2. Wartość nieruchomości dla celów odszkodowania określa się według aktualnego sposobu jej użytkowania, jeżeli przeznaczenie nieruchomości, zgodnie z celem wywłaszczenia, nie powoduje zwiększenia jej wartości (ust. 3). Jeżeli przeznaczenie nieruchomości, zgodnie z celem wywłaszczenia, powoduje zwiększenie jej wartości, wartość nieruchomości dla celów odszkodowania określa się według alternatywnego sposobu użytkowania wynikającego z tego przeznaczenia (ust. 4).

Określenia wartości rynkowej przedmiotu wyceny, dokonuje się zgodnie z definicją wartości zawartą w art. 151 ust 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wartość rynkową nieruchomości stanowi najbardziej prawdopodobna cena, możliwa do uzyskania na rynku, określona z uwzględnieniem cen transakcyjnych przy przyjęciu następujących założeń: strony umowy były od siebie niezależne, nie działały w sytuacji przymusowej oraz miały stanowczy zamiar zawarcia umowy i upłynął czas niezbędny do wyeksponowania nieruchomości na rynku i do wynegocjowania warunków umowy.

Przepis art. 154 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, że wyboru właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania nieruchomości dokonuje rzeczoznawca majątkowy, uwzględniając w szczególności cel wyceny, rodzaj i położenie nieruchomości, przeznaczenie w planie miejscowym, stan nieruchomości oraz dostępne dane o cenach, dochodach i cechach nieruchomości podobnych, a stosownie do art. 154 ust. 2 tej ustawy w przypadku braku planu miejscowego przeznaczenie nieruchomości ustala się na podstawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Natomiast wg art. 154 ust. 3 w przypadku braku studium lub decyzji, o których mowa w ust. 2, uwzględnia się faktyczny sposób użytkowania nieruchomości.

W oparciu o delegację ustawową zawartą w art. 159 ustawy o gospodarce nieruchomościami wydano rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 207, poz. 2109 z późn. zm.). Przepis § 36 ust. 1 tego rozporządzenia stanowi, że przy określaniu wartości rynkowej nieruchomości dla potrzeb ustalenia odszkodowania za nieruchomości wywłaszczone lub przejęte z mocy prawa na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 687) określa się, przyjmując stan nieruchomości z dnia wydania decyzji, ceny nieruchomości z dnia ustalenia odszkodowania, a przeznaczenie nieruchomości zgodnie z art. 154 ustawy o gospodarce nieruchomościami bez uwzględnienia ustaleń decyzji. Nie uwzględnia się nakładów poniesionych na nieruchomości po dniu wydania decyzji. Natomiast wg § 36 ust. 2 rozporządzenia, w przypadku gdy dane z lokalnego i regionalnego rynku nieruchomości są niewystarczające do określenia wartości rynkowej zgodnie z ust. 1, wartość nieruchomości objętej decyzją określa się w podejściu kosztowym.

Przepis § 36 ust. 3 tego rozporządzenia stanowi, że gdy przeznaczenie nieruchomości, zgodne z celem wywłaszczenia, powoduje zwiększenie jej wartości, wartość rynkową nieruchomości określa się w następujący sposób: wartość działek gruntu wydzielonych pod nowe drogi publiczne albo pod poszerzenie dróg istniejących stanowi iloczyn wartości 1 m² gruntów, z których wydzielono te działki gruntu, i ich powierzchni, wartość nieruchomości zajętych pod drogi publiczne stanowi iloczyn wartości 1 m2 gruntów o przeznaczeniu przeważającym wśród gruntów przyległych i ich powierzchni powiększony, na podstawie badania rynku nieruchomości, nie więcej niż 50%. W § 36 ust. 4 tego rozporządzenia wskazano natomiast, że w przypadku gdy na realizację inwestycji drogowej została wywłaszczona lub przejęta z mocy prawa nieruchomość, która na dzień wydania decyzji była przeznaczona pod inwestycję drogową, wartość rynkową określa się, przyjmując przeznaczenie nieruchomości przeważające wśród gruntów przyległych, chyba że określenie wartości jest możliwe przy uwzględnieniu cen transakcyjnych nieruchomości drogowych. Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio.

W takim stanie prawnym rzeczoznawca majątkowy określa wartość rynkową nieruchomości w podejściu porównawczym bądź wartość odtworzeniową w podejściu kosztowym. Przy zastosowaniu podejścia porównawczego stosuje się metodę porównywania parami bądź metodę korygowania ceny średniej. Przy tych metodach do porównań należy przyjąć z rynku lokalnego nieruchomości, które były przedmiotem obrotu rynkowego i dla których znane są zarówno ceny transakcyjne oraz warunki zawarcia transakcji, jak i cechy tych nieruchomości. Jako nieruchomości podobne rozumie się nieruchomości porównywalne z nieruchomością stanowiącą przedmiot wyceny, które były przedmiotem obrotu rynkowego, charakteryzujące się w szczególności podobieństwem co do położenia, stanu prawnego, przeznaczenia, sposobu korzystania oraz innych cech wpływających na wartość. W sytuacji określenia wartości odtworzeniowej w podejściu kosztowym, stosuje się metodę kosztów odtworzenia bądź metodę kosztów zastąpienia. Przy określeniu wartości odtworzeniowej, za koszt nabycia gruntu przyjmuje się wartość rynkową gruntu o takich samych cechach, natomiast za koszt odtworzenia części składowych gruntu przyjmuje się kwotę równą kosztom ich odtworzenia pomniejszoną o wartość zużycia tych części składowych.

Z akt sprawy wynika, że podstawą ustalenia wysokości odszkodowania w niniejszej sprawie był operat szacunkowy z dnia ... 2012 r. sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego M. K.. Zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, operat szacunkowy jest jednym z dowodów w sprawie i tak jak każdy inny dowód podlega ocenie przez organ administracji, stosownie do art. 77 Kpa. W szczególności na podstawie art. 80 Kpa rozpoznając sprawę organ administracji ma prawo i obowiązek ocenić dowodową wartość złożonego operatu szacunkowego, zbadać czy przedłożona mu opinia jest zupełna, logiczna i wiarygodna. Złożony przez rzeczoznawcę majątkowego operat szacunkowy winien spełniać nie tylko formalne wymogi takiego dokumentu określone w ustawie o gospodarce nieruchomościami i przepisach wykonawczych (tj. przywołanego powyżej rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego), ale musi też opierać się na prawidłowych danych dotyczących szacowanych nieruchomości.

W związku z powyższym należy zauważyć, ze autorka operatu szacunkowego sporządzonego w niniejszej sprawie w pkt 7 swego operatu " Analiza i charakterystyka rynku nieruchomości" poddała analizie transakcje nieruchomościami o przeznaczeniu odpowiadającym przeznaczeniu przedmiotowej działki, wskazując, że część działki nr ... w niewielkiej części objęta była ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania i przeznaczona została pod projektowaną trasę komunikacyjną (... KG), natomiast w pozostałej części zgodnie z treścią studium przeznaczona została pod drogę publiczną klasy drogi głównej (KDG).

W operacie tym wskazała, że mając na uwadze, iż przed wydaniem decyzji ZRID jak i w dacie wydania decyzji, przedmiotowa nieruchomość przeznaczona była pod drogę, należało przyjąć że aktualny jak i alternatywny sposób użytkowania (droga) jest tożsamy. Dlatego też w celu wyceny przedmiotowej działki w pierwszej kolejności biegła przeanalizowała rynek nieruchomości drogowych. Analiza wskazała, że rynek nieruchomości drogowych na obszarze miasta i gminy Nakło nad Notecią i na innych podobnych rynkach w regionie istnieje, a średnia cena transakcyjna to 42 zł/m². Na podstawie przeprowadzonej analizy rynku nieruchomości określiła wartość rynkową działki gruntu przejętej z mocy prawa na własność Gminy N. nad N. na podstawie art. 134 ust 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, tj. według aktualnego sposobu użytkowania związanego z celem wywłaszczenia, na podstawie cen transakcyjnych uzyskiwanych za nieruchomości nabywane pod drogi publiczne. Wartość rynkową nieruchomości określiła w podejściu porównawczym z zastosowaniem metody porównywania parami. Wyliczenia wartości rynkowej 1m2 powierzchni gruntu w wysokości 29,31 zł/m2 dokonała, po porównaniu przedmiotowej nieruchomości z trzema nieruchomościami podobnymi pod względem położenia, otoczenia i sąsiedztwa, infrastruktury technicznej, powierzchni oraz walorów organizacyjnych gruntu. Tym samym wartość rynkową nieruchomości biegła określiła na kwotę 11.987,79 zł.

Analiza akt sprawy w tym przede wszystkim operatu szacunkowego biegłego rzeczoznawcy M. K. z dnia ... 2012 r. w ocenie Sądu prowadzi do wniosku, że zarzuty skarżącego nie zasługują na uwzględnienie. Organ prawidłowo ustalił wysokość odszkodowania, na podstawie wiarygodnego dowodu, albowiem sporządzony w niniejszej sprawie operat szacunkowy jest wiarygodny i przez to zasadnie był podstawą ustalenia odszkodowania. Rzeczoznawca majątkowy przyjęła właściwą metodologię do wyceny przedmiotowej nieruchomości słusznie przyjmując do zastosowania nieruchomości o przeznaczeniu drogowym.

Ustosunkowując się do zarzutu ubytku powierzchni działki wskazać należy, że w aktach organu sprawy znajduje się dokumentacja geodezyjna z której wynika, że na skutek nowych obliczeń obszar działki wynosi ...m² .

Wydając zaskarżoną decyzję organ nie naruszył art. 7, art. 77 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, poprzez przyjęcie jako dowodu operatu szacunkowego określającego wartość nieruchomości na kwotę 11.988,00 zł. Warto także podkreślić, że w toku postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji dokonano oględzin przedmiotowej nieruchomości oraz przeprowadzono rozprawę administracyjną.

Przedmiotowa inwestycja dotyczy drogi gminnej, zarządzanej zgodnie z art. 19 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 260) przez wójta, do którego w myśl art. 20 tej ustawy należy między innymi pełnienie funkcji inwestora oraz nabywanie nieruchomości pod pasy drogowe dróg publicznych. Natomiast zgodnie z przepisem art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o finansowaniu infrastruktury transportu lądowego (Dz. U. Nr 267, poz. 2251 ze zm.), do którego odsyła przepis art. 22 ust. 1 ww. ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r., w odniesieniu do dróg gminnych zadania w zakresie budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony dróg oraz zarządzania nimi finansowane są z budżetu gminy. Stosownie do art. 132 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami zapłata odszkodowania następuje jednorazowo w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o odszkodowaniu stanie się ostateczna.

Odnosząc się do kwestii przyznania ustawowych odsetek od kwoty ustalonej w decyzji odszkodowawczej wskazać należy, że zgodnie z art. 132 ust. 2 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, odsetki należne są w sytuacji gdy zobowiązany do wypłaty odszkodowania wykona decyzję po terminie w niej wskazanym i wynikającym z art. 132 ust. 1a w tej ustawy. W toku rozprawy przed sądem skarżący natomiast stwierdził, że przyznane odszkodowanie zostało już wypłacone po wydaniu przez organ zaskarżonej decyzji.

Z akt sprawy wynika także, że w toku postępowania organ wystąpił do Burmistrza N. o udzielenie informacji, czy Gmina posiada w swoim zasobie nieruchomość o warunkach podobnych do wywłaszczonej, którą można by przyznać jako nieruchomość zamienną. Burmistrz jednak w piśmie z dnia ... 2013 r. odpowiedział, iż takową nieruchomością nie dysponuje. W związku z powyższym, mając na uwadze fakultatywny charakter przepisu art. 131 ust. 2 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami organ nie przyznał w ramach odszkodowania nieruchomości zamiennej. Chybiony jest więc także i zarzut skarżącego o zignorowaniu jego wniosku dotyczącego przyznania nieruchomości zastępczej.

W tym stanie rzeczy nie znajdując podstaw wskazanych w przywołanych przepisach art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. nakazujących uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 151 tej ustawy, skargę jako niezasadną Sąd oddalił.