Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 514/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-08-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 23 a  i  art. 53 a
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Olejnik, Sędziowie Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska, Sędzia WSA Zbigniew Łoboda (sprawozdawca), Protokolant Agnieszka Wróblewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi T. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odsetek za zwłokę od zaliczek miesięcznych na podatek dochodowy za 2006 rok oddala skargę.


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Skarbowego w L., decyzją z dnia [...].10.2010 r. (nr [...]) określił T. Z. odsetki za zwłokę od nieuregulowanych w terminie płatności zaliczek miesięcznych na podatek dochodowy od osób fizycznych za poszczególne miesiące 2006 r. w łącznej kwocie 9.005 zł.

Organ wskazał, że na podstawie decyzji nr [...] (z dnia [...].10.2010 r.) określił T. i B. małżonkom Z. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. w wysokości 102.568 zł. Powodem wymiaru zobowiązania było ustalenie, że T. Z. w trakcie roku 2006 nierzetelnie i wadliwie prowadził urządzenia księgowe w części dotyczącej przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów, co z kolei doprowadziło do oszacowania podstawy opodatkowania.

Mając na uwadze przepis art. 23a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa zgodnie z którym, jeżeli w postępowaniu podatkowym po zakończeniu roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego organ podatkowy – Naczelnik Urzędu Skarbowego, przyjmując oszacowany dochód z działalności gospodarczej T. Z. – 319.365,64 zł, przy uwzględnieniu art. 26 i art. 27b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, wyliczył należną zaliczkę za każdy miesiąc roku 2006 w wysokości 9.199 zł. Ponieważ T. Z. w trakcie roku podatkowego nie składał deklaracji PIT-5 oraz nie dokonywał wpłat tytułem zaliczki na poczet podatku dochodowego, organ pierwszej instancji określił w decyzji wysokość odsetek za każdy miesiąc 2006 r.

W złożonym odwołaniu T. Z. zarzucił, że decyzja w przedmiocie odsetek od zaliczek na podatek nie uwzględnia sezonowości uzyskiwanego dochodu.

Dyrektor Izby Skarbowej we W., zaskarżoną decyzją z dnia [...].01.2011 r. (nr [...]) utrzymał w mocy decyzję organu podatkowego pierwszej instancji.

Organ odwoławczy podniósł, że na podstawie art. 53a Ordynacji, do którego stosowania odsyłał przepis art. 23a tej ustawy, konieczne było określenie odsetek od nieuiszczonych w terminie zaliczek na podatek dochodowy i to niezależnie od przyjętej metody oszacowania. Organ podniósł, że o ile faktycznie w branży oponiarskiej może występować sezonowość uzyskiwania dochodów, w okresie wiosennym (marzec-kwiecień) oraz jesiennym (październik-listopad), to nie można mówić ażeby równomierne określenie zaliczek za poszczególne miesiące odbyło się z niekorzyścią dla podatnika.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu T. Z. zarzucił naruszenie art. 23 § 3 i § 4, a także art. 120, art. 122 i art. 124 ustawy Ordynacja podatkowa.

W uzasadnieniu zwrócono uwagę na oczywisty związek decyzji określającej odsetki oraz decyzji określającej wysokość podatku dochodowego za 2006 rok. Ponieważ skarżący nie zgadza się z decyzją dotyczącą wymiaru podatku, tym samym kwestionuje określenie odsetek od nieuiszczonych w terminie zaliczek na podatek dochodowy. Strona nie zgodziła się również z argumentacją organu w niniejszej sprawie, że równomierne określenie zaliczek nie było niekorzystne dla strony. Dwa szczyty sprzedaży przypadające nieco później, niż to przyjął Dyrektor Izby Skarbowej (zdaniem strony to okresy: kwiecień-maj oraz listopad-grudzień) przynoszą 75% obrotów całego roku. Wniosła strona o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej we W. wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Skarga nie była usprawiedliwiona.

Trzeba przypomnieć, że określenie T. Z. odsetek od nieuregulowanych w terminie płatności zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych było konsekwencją określenia B. i T. małżonkom Z. zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 rok.

Według art. 53a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm. – zwanej dalej "O.p."), jeżeli w postępowaniu podatkowym po zakończeniu roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego organ podatkowy stwierdzi, że podatnik mimo ciążącego na nim obowiązku nie złożył deklaracji, wysokość zaliczek jest inna niż wykazana w deklaracji lub zaliczki nie zostały zapłacone w całości lub w części, organ ten wydaje decyzję, w której określa wysokość odsetek za zwłokę na dzień złożenia zeznania podatkowego za rok podatkowy lub inny okres rozliczeniowy, a w przypadku niezłożenia zeznania w terminie - odsetki na ostatni dzień terminu złożenia zeznania, przyjmując prawidłową wysokość zaliczek na podatek.

W świetle przytoczonego unormowania organ podatkowy zasadnie określił wysokość odsetek od zaliczek, skoro w trakcie roku podatkowego T. Z. kwot na poczet zaliczek nie wpłacał. Prawidłowo również wyliczono kwoty odsetek za poszczególne miesiące (na dzień 30.04.2007 r. – dzień złożenia zeznania podatkowego), czego zresztą i strona nie kwestionuje.

W odniesieniu do argumentacji dotyczącej sezonowości uzyskiwania dochodu z tytułu wykonywanej działalności gospodarczej, to trzeba zauważyć, że sposób określenia wysokości zaliczek na podatek, determinujący określenie odsetek od zaliczek nie uiszczonych w terminie ich płatności – określony został jednoznacznie w przepisie art. 23a Ordynacji podatkowej. Stosownie do tego unormowania, jeżeli podstawa opodatkowania została określona w drodze oszacowania, a podatnik jest zobowiązany do wpłaty zaliczek na podatek, organ podatkowy określa wysokość zaliczek, za okres za który podstawa opodatkowania została oszacowana, proporcjonalnie do wysokości zobowiązania podatkowego za cały rok podatkowy.

Z powyższego wynika, że pod uwagę wziąć należy jedynie okres za jaki szacunkowo określono podstawę podatku oraz zasadę proporcji, czyli równomiernego podziału oszacowanej podstawy w całym okresie za jaki szacunku tego dokonano. Nie ma tu miejsca na inne kryteria, jak na przykład sezonowość uzyskiwania dochodu. Niezależnie od tego zasadnie Dyrektor Izby Skarbowej zwraca uwagę, że w sytuacji gdy wyższe miesięczne przychody (dochody) osiągane są dwa razy w roku (w branży oponiarskiej w okresie wiosennym i jesiennym), nie można jednoznacznie stwierdzić, iż sposób oszacowania zaliczek zgodnie z art. 23a Ordynacji jest na niekorzyść podatnika. Jednak kwestia potencjalnej niekorzyści podatnika w przedmiotowym zakresie ma poboczny charakter z uwagi na istnienie wiążących reguł określania zaliczek na podatek, a za tym – odsetek, w przypadku oszacowania podstawy opodatkowania. Zasadność oszacowania przez organy podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym za cały rok 2006 oraz wysokości tej podstawy potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 24.08.2011 r. w sprawie I SA/Wr 513/11.

Mając na uwadze przedstawione powody, skargę należało oddalić na podstawie przepisu art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.