Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 715/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-05-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art.53 § 1, art. 54 § 1, art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łukaszewska - Macioch po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. M., M. M. i P. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 1097/10 odrzucające skargę A. M. występującej w imieniu własnym i swoich małoletnich dzieci na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia (...) kwietnia 2010 r. nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania renty rolniczej w drodze wyjątku postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego decyzją z dnia (...) kwietnia 2010 r. nr (...) odmówił przyznania A. M., M. M. i P. M. renty rolniczej w drodze wyjątku.

Z akt sprawy wynika, że powyższa decyzja została doręczona A.M., występującej w przedmiotowej sprawie w imieniu własnym i małoletnich dzieci, w dniu 11 maja 2010 r.

W dniu 11 czerwca 2010 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) A. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, skargę na ww. decyzję.

W dniu 6 sierpnia 2010 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 30 kwietnia 2010 r.

Postanowieniem z dnia 25 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, z uwagi na przekroczenie siedmiodniowego terminu do jego złożenia. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 grudnia 2010 r. sygn. akt I OZ 958/10 wniesione przez skarżącą zażalenie oddalił.

Postanowieniem z dnia 7 lutego 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 1097/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A.M. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że skarga została wniesiona po upływie 30-dniowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", a zatem stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. podlegała odrzuceniu.

Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła A.M., działająca w imieniu własnym i małoletnich dzieci, reprezentowana przez radcę prawnego. Postanowienie Sądu pierwszej instancji zaskarżono w całości zarzucając naruszenie prawa procesowego, tj.: art. 58 § 1 pkt 2 i art. 85 P.p.s.a. przez niewłaściwe jego zastosowanie poprzez odrzucenie skargi z powołaniem się na zawinione przez A. M. przekroczenie ustawowego terminu do złożenia skargi.

Wskazując na te zarzuty w skardze kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości oraz zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zdaniem skarżącej, uchybienie terminowi do wniesienia skargi o jeden dzień powinno skutkować odstąpieniem od reguły wskazanej w art. 85 P.p.s.a. Za odstąpieniem od skutków z art. 85 P.p.s.a. przemawia również brak profesjonalnej wiedzy prawniczej oraz trudna sytuacja finansowa rodziny, która uniemożliwia skorzystanie z profesjonalnej pomocy. Dodatkowo skarżąca podniosła, że grozi jej utrata pracy, a renta po zmarłym ojcu zapewniłaby godne życie jej dzieciom.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi.

W okolicznościach przedmiotowej sprawy bezspornym jest, że decyzja Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia (...) kwietnia 2010 r. została doręczona A.M. w dniu (...) maja 2010 r., a zatem termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał w dniu (...) czerwca 2010 r. Skarżąca wniosła natomiast skargę na ww. decyzję w dniu (...) czerwca 2010 r. W związku z powyższym Sąd pierwszej instancji trafnie wywiódł, że została ona wniesiona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a., a zatem jako spóźniona podlegała odrzuceniu, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

Oczywistym jest przy tym, że skarga kasacyjna jest niezasadna, kiedy strona nie zaprzecza zaistnieniu zdarzenia, z powodu którego nastąpiło odrzucenie skargi.

Natomiast podnoszona w skardze kasacyjnej szczególna sytuacja życiowa skarżącego, jest bez znaczenia dla oceny prawidłowości zaskarżonego orzeczenia. W sytuacji, gdy strona skarżąca nie neguje uchybienia terminowi do wniesienia skargi, podnoszone w skardze kasacyjnej okoliczności usprawiedliwiające uchybienie terminu mogą być brane pod uwagę przy wniosku o przywrócenie terminu, który został już prawomocnie rozstrzygnięty postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 2010 r. sygn. akt I OZ 958/10.

Z przedstawionego wywodu jednoznacznie wynika niezasadność skargi kasacyjnej.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.