Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 674/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Służba zdrowia
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.152, art.154, art.142, art.161a,, art.134
journal: Dz.U. 2018 poz 1510
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - tekst jedn.
article: art.1, art.6
journal: Dz.U. 2002 nr 101 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych - tekst jedn.
article: art.154 ust.6
journal: Dz.U. 2013 poz 1290
law: Ustawa z dnia 11 października 2013 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz  niektórych innych ustaw.
article: art.153, art.190,  art.151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art.28, art.104, art.108
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wegner Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.) Protokolant st. ref. Lili Zawadzka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2019 r. sprawy ze skargi W. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Dnia [...] października 2011r. [...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia, zwany dalej Funduszem ogłosił postępowanie prowadzone

w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielanie, w okresie od dnia [...] stycznia 2012r. do dnia [...] grudnia 2016r., świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne w zakresie świadczeń udzielanych przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego oraz świadczeń udzielanych przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego, na terenie rejonu operacyjnego nr 1 [...], obejmującego obszar działania: L. [...], N. O. [...], D. [...], K. [...], K. [...], S. [...], K. [...], K. [...], O. [...], K. [...], B. [...], Z. [...], Z. [...].

W postępowaniu zostały złożone dwie oferty:

- F. Sp. z o. o. (uczestnik w niniejszej sprawie),

- Wojewódzkiej Stacji Ratownictwa Medycznego w L. (skarżącej w niniejszej sprawie).

W rankingu otwarcia oferta skarżącej i uczestnika otrzymały po 64 punkty.

W dniu 29 listopada 2011 r. w części niejawnej postępowania Komisja konkursowa dokonała ostatecznej oceny i porównania złożonych ofert.

Zgodnie z rankingiem końcowym, F. Sp. z o. o. otrzymała 64 pkt, w tym za kryterium ciągłości 10 pkt (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego – 5 pkt, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego – 5 pkt), jakość – 44 pkt (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego – 6 pkt, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego – 38 pkt), natomiast za kryterium ceny 10 pkt (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego – 5 pkt, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego – 5 pkt).

Drugi z oferentów – Wojewódzka Stacja Ratownictwa Medycznego w L., otrzymała również 64 pkt, w tym za kryterium ciągłości 10 pkt (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego – 5 pkt, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego – 5 pkt), jakość 44 pkt (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego – 6 pkt, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego – 38 pkt), natomiast za kryterium ceny 10 pkt (podstawowe zespoły ratownictwa medycznego – 5 pkt, specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego – 5 pkt).

W dniu 30 listopada 2011 r. nastąpiło rozstrzygnięcie postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert, poprzez wybranie oferty F. Sp. z o. o.

Od rozstrzygnięcia konkursu ofert Wojewódzka Stacja Ratownictwa Medycznego w L. złożyła odwołanie.

Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] nie uwzględnił odwołania Wojewódzkiej Stacji Ratownictwa Medycznego w L. uznając, że postępowanie konkursowe przeprowadzone zostało zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Wojewódzka Stacja Ratownictwa Medycznego w L. powyższą decyzję uczyniła przedmiotem odwołania, wnosząc o przeprowadzenie ponownego postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia [...] grudnia 2011 r.

Na powyższą decyzję Prezesa NFZ Wojewódzka Stacja Ratownictwa Medycznego w L. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2012 r. o sygn. akt VI SA/Wa 845/12 uchylił ją, wskazując, że organ dopuścił się – mogącego mieć wpływ na wynik sprawy – naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 152 i art. 154 ww. ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych – poprzez niedopuszczenie do udziału w sprawie F. Sp. z o. o., czyli podmiotu, który wygrał postępowanie konkursowe.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 marca 2014 r. o sygn. akt

II GSK 2027/12 oddalił skargę kasacyjną Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, uwzględniając wytyczne zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] uchylił decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, ponownie prowadząc postępowanie, uwzględnił F. Sp. z o. o. jako stronę.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, działając na podstawie art. 104 § 1 i art. 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) w związku z art. 142 ust. 5 pkt 1, art. 154 ust. 2 i 3 oraz art. 161a ww. ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w związku z art. 49 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (t. j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 757 ze zm.), oddalił odwołanie wniesione przez Wojewódzką Stację Ratownictwa Medycznego w L. od rozstrzygnięcia postępowania konkursowego.

W motywach decyzji organ podkreślił, że biorąc pod uwagę wytyczne Sądu oraz stanowisko Prezesa NFZ, nie znalazł podstaw do zmiany rozstrzygnięcia

w przedmiotowej sprawie. Organ wskazał, że w dniu 22 lipca 2014 r. stawili się pełnomocnicy Wojewódzkiej Stacji Ratownictwa Medycznego w L., celem zapoznania się z dokumentami postępowania. Z tej czynności został sporządzony protokół, na którym pełnomocnicy skarżącej zamieścili uwagę "okazano kopię dokumentów – brak możliwości zapoznania się z danymi personelu wskazanego w formularzach ofertowych z powodu ich anonimizacji, choć WSRM jest stroną postępowania i zapoznaje się z dokumentami w trybie kpa." Organ uznał powyższe zastrzeżenie za niezasadne, ponieważ przepis art. 1 i art. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (t. j.: Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.) uprawnia każdego do ochrony dotyczących go danych osobowych, za które ustawa uznaje wszelkie informacje, które umożliwiają zidentyfikowanie osoby fizycznej (imię, nazwisko, numer PESEL, numer prawa wykonywania zawodu). Z tych względów organ nie mógł udostępnić wszystkich żądanych przez stronę danych.

Odwołaniu od powyższej decyzji wniosła Wojewódzka Stacja Ratownictwa Medycznego w L..

Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją z dnia [...] września 2014r.

nr [...], stosując art. 154 ust. 6 ww. ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w związku z art. 5 ustawy z dnia 11 października 2013 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013r., poz. 1290) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, nie znajdując podstaw do uwzględnienia odwołania.

Na powyższe rozstrzygnięcie Wojewódzka Stacja Ratownictwa Medycznego

w L. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzuciła powyższej decyzji Prezesa NFZ naruszenie przepisów prawa materialnego oraz procesowego. Formułując przedstawione zarzuty, strona skarżąca wniosła

o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o dopuszczenie dowodów w celu sprawdzenia poprawności działań Komisji konkursowej w zakresie koincydencji czasu pracy zgłoszonego personelu medycznego. W uzasadnieniu skargi rozwinęła podniesione zarzuty, podkreślając m.in., że skarżąca zarzuciła organowi, że ten uniemożliwił jej wgląd w pełne akta sprawy, w szczególności odmówił dostępu do tej ich części, która zawierała dane identyfikujące osoby zgłaszane w charakterze personelu medycznego w ofertach konkursowych przez F. sp. z o. o. Anonimizacja powyższych danych jest niedopuszczalna z punktu widzenia zasady jawności akt postępowania administracyjnego. O ile bowiem na etapie postępowania konkursowego uzasadnione jest wyłączenie jawności pewnych danych ze względu na dobro toczącego się postępowania, o tyle w postępowaniu administracyjnym całość przedłożonej oferty konkursowej staje się materiałem dowodowym, z którym prawo zaznajomienia się przysługuje każdej ze stron postępowania. Skarżąca podkreślenia również okoliczność, iż do udostępnienia akt sprawy doszło w wyniku telefonicznych ustaleń jej przedstawicieli z organem co do terminu umożliwienia wglądu. W ich następstwie akta postępowania zostały udostępnione dnia 3 września 2014 r. Tym samym w chwili zaznajomienia się przez skarżącą z aktami została już wydana ostateczna decyzja administracyjna, co miało miejsce 2 września 2014 r. Organ dopuścił się zatem poważnego naruszenia przepisu art. 10 § 1 w zw. z art. 8 k.p.a., czyniąc prawo strony do czynnego udziału w postępowaniu iluzorycznym.

W odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł o jej oddalenie.

Wyrokiem z dnia 29 maja 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 3771/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.

W uzasadnieniu wyroku wskazano, że sąd w działaniu orzekających

w sprawie organów Narodowego Funduszu Zdrowia Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak

i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa materialnego. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona w tym zakresie argumentacja jest wyczerpująca.

Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie organy Narodowego Funduszu Zdrowia przeprowadziły postępowanie w sposób prawidłowy, z zachowaniem przepisów prawa. W postępowaniu tym w szczególności nie został naruszony

art. 134 ust. 1 ww. ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, bowiem każdemu ze świadczeniodawców ubiegających się

o zawarcie umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej zapewniono równe traktowanie, a postępowanie przeprowadzono w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy, wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem udostępnione zostały oferentom na takich samych zasadach. W ogłoszeniu o postępowaniu poinformowano świadczeniodawców, że materiały informacyjne dotyczące przedmiotowego postępowania są dostępne w siedzibie [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ oraz na stronie internetowej. W ogłoszeniu jednoznacznie i jasno wskazane zostało, iż oferty mogą składać podmioty będące świadczeniodawcami, w rozumieniu obowiązujących przepisów, i spełniające wymagania określone w przepisach prawa oraz zarządzeniach Prezesa NFZ, które zostały opublikowane na stronie internetowej Funduszu w terminie umożliwiającym zapoznanie się z nimi przed przystąpieniem do postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Kryteria oceny ofert w przedmiotowym postępowaniu zostały określone w zarządzeniu w sprawie określenia kryteriów oceny ofert. Szczegółowe parametry kryteriów oceny ofert oraz wysokość punktacji przyznawanej za każdy z tych parametrów, w odniesieniu do świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne, zostały określone w tabeli 1.4.1 załącznika nr 1 do zarządzenia w sprawie określenia kryteriów oceny ofert dla świadczeń udzielanych przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego oraz w tabeli 1.4.3 załącznika nr 1 do zarządzenia w sprawie określenia kryteriów oceny ofert dla świadczeń udzielanych przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego. Oceny ofert i liczenia punktacji dokonano z uwzględnieniem wszystkich wykazanych w powyższym zarządzeniu elementów.

W oparciu o zastosowane kryteria oceny ofert, na podstawie danych złożonych przez oferentów i odpowiedzi udzielonych na pytania zawarte w formularzu ofertowym oraz ankietach, dokonana została ocena ofert, ich porównanie i na tej podstawie Komisja konkursowa sporządziła ranking otwarcia, który powstaje przy pomocy systemu informatycznego w kolejności malejącej łącznej liczby punktów oceny. Zarówno F. Sp. z o.o., jak i skarżąca otrzymali po 64 pkt i dlatego czynnikiem decydującym o tym, którą z ofert należało wybrać, był bilans oferowanej ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia. Cena oferowana przez F. Sp. z o. o. była w ramach okresu rozliczeniowego niższa o 343 344, 60 złotych niż cena oferowana przez skarżącą.

W ocenie Sądu, zarówno Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ, jak i Prezes NFZ szczegółowo wyjaśnili przyczyny niedokonania wyboru oferty złożonej przez skarżącą. Postępowanie konkursowe przeprowadzone przez Komisję konkursową, jak również działanie organów I i II instancji, w związku z odwołaniem wniesionym przez stronę od rozstrzygnięcia postępowania konkursowego, nie narusza obowiązujących przepisów prawa, co oznacza, że nie doszło do naruszenia interesu prawnego strony skarżącej. W sytuacji bowiem, gdy oferta skarżącej uzyskała taką samą maksymalną ilość punktów, jak oferta uczestnika niniejszego postępowania, nie można zgodzić się z twierdzeniem, że jej interes prawny doznał uszczerbku, zważywszy że do konkursu ofert przystąpiły jedynie dwa podmioty, zaś zakończenie postępowania konkursowego wiązało się z wyborem tylko jednego świadczeniodawcy w celu zawarcia z nim umowy.

Od powyższego wyroku strona wniosła skargę kasacyjną.

Wyrokiem z dnia 7 lipca 2017 r. w sprawie sygn. akt: II GSK 3539/15 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił powyższy wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez sąd I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił ww. wyrok sądu I instancji uznając za uzasadniony zarzut skargi kasacyjnej odnoszący się do naruszenia art. 134 § 1 p.p.s.a. w powiązaniu z art. 154 ust. 7 ustawy

o świadczeniach, albowiem, wobec uwzględnienia odwołania, organ zobowiązany był zgodnie z art. 154 ust. 7 ustawy o świadczeniach ponownie przeprowadzić postępowanie o zawarcie umowy, czego nie uczynił i co Sąd I instancji pominął. NSA zaznaczył przy tym, iż w sprawie z wniesionej przez Wojewódzką Stację skargi kasacyjnej, orzekał w warunkach związania wyrokiem NSA z 11 marca 2014 r.

w granicach zakreślonych tym wyrokiem, skargą kasacyjną oraz wyrokiem WSA

z dnia 28 sierpnia 2012 r.

NSA wskazał, iż na etapie zainicjowanego przez skarżącą Wojewódzką Stację postępowania, po wydanych przez WSA (sygn. akt VI SA/Wa 845/12) i NSA (sygn. akt II GSK 2027/12) wyrokach, Prezes NFZ decyzją z dnia"(...)"czerwca 2014 r. uchylił w całości decyzję oddalającą odwołanie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, z uwagi na okoliczność nieuwzględnienia

w postępowaniu spółki F., która wygrała konkurs, z zaznaczeniem,

iż organ, wskazując na procesowe wyłącznie powody uwzględnienia odwołania, jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał art. 138 § 2 k.p.a.

NSA wskazał, że ponieważ powyższa okoliczność nie była przedmiotem rozważań Sądu I instancji , nie mogła też być przedmiotem oceny sądu kasacyjnego.

Odnosząc się do charakteru prowadzonego postępowania w sprawie ze złożonego przez świadczeniodawcę w oparciu o art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach odwołania w sprawie podjętego rozstrzygnięcia, NSA przypomniał, że mimo iż w dziale VI ustawy o świadczeniach, regulującym postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami, brak jest odesłania do przepisów ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, to przepisy ustawy o świadczeniach stosowania k.p.a. nie wyłączają. Powyższe wraz z treścią art. 1 pkt 2 k.p.a., zgodnie z którym przepisy Kodeksu mają zastosowanie do postępowania przed organami Funduszu (dyrektorem oddziału wojewódzkiego Funduszu i Prezesem Funduszu) zmierzającego do rozstrzygnięcia sprawy indywidualnej, prowadzi do wniosku, że przepisy k.p.a. należy stosować w regulowanym ustawą o świadczeniach postępowaniu, jeśli ustawa ta nie reguluje pojedynczych kwestii odmiennie (podobnie: wyrok NSA z dnia 11 lipca 2012 r. o sygn. akt II GSK 121/12; publ. ONSAiWSA z 2014 r. nr 6, poz. 94; a także dost. w CBOSA). Należy zatem stwierdzić, że kontrolowane przez Sąd I instancji postępowanie jest postępowaniem administracyjnym prowadzonym w oparciu o przepisy ustawy oświadczeniach oraz przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego w sprawach ustawą

o świadczeniach nieuregulowanych.

Zdaniem NSA, zagadnieniem wątpliwym w sprawie jest okoliczność nieuwzględnienia przez WSA wynikającego z art. 154 ust. 7 ustawy o świadczeniach obowiązku ponownego przeprowadzenia postępowania, nie zaś ponownego rozpatrzenia sprawy jak stanowi art. 138 § 2 k.p.a. Zgodnie z art. 154 ust. 7 ustawy

o świadczeniach w przypadku uwzględnienia odwołania, o którym mowa w ust. 4 przeprowadza się ponownie postępowanie w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przy czym do postępowania stosuje się odpowiednio art. 144 pkt 1 i art. 145 w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Z kolei przepis art. 138 § 2 k.p.a. uprawnia organ odwoławczy do uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i przekazania sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia, gdy decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.

NSA stwierdził, iż poza oceną WSA w Warszawie była kwestia prawidłowości postępowania organu w kontekście art. 154 ust. 7 ustawy o świadczeniach nakazującego ponowne przeprowadzenie postępowania, w sytuacji gdy organ uwzględnił odwołanie na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (decyzją z dnia 17 czerwca 2014 r.), co doprowadziło do ponownego rozpatrzenia sprawy i ponownej analizy materiału dowodowego z udziałem spółki F., nie zaś do ponownego postępowania w sprawie zawarcia umowy. Powyższego błędu nie może sanować Naczelny Sąd Administracyjny. Z tego powodu NSA nakazał, aby ponownie rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ocenił prawidłowość działania organu w świetle nakazu ponownego przeprowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umowy znajdującego swoje oparcie w art. 154 ust. 7 ustawy o świadczeniach. Sąd, uwzględniając całokształt okoliczności znajdujących wyraz w aktach sądowoadministracyjnych i administracyjnych sprawy, rozważy, jak należy rozumieć "uwzględnienie odwołania", o którym mowa w cyt. wyżej przepisie i w wyniku tej wykładni oceni, czy prowadzone ponownie przez organ postępowanie o rewizyjnym charakterze było zgodne z prawem. Sąd ma wziąć pod uwagę całokształt okoliczności, jakie miały miejsce w kontrolowanej przezeń sprawie z tym, że zarzuty postawione w oparciu o art. 174 pkt 1 p.p.s.a. (naruszenie prawa materialnego) Naczelny Sąd Administracyjny uznał za chybione.

Wyrokiem z dnia 7 kutego 2018r. sygn. akt VI SA/Wa 2330/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z 2 września 2014 r. w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert oraz decyzję Dyrektora [...] Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia sierpnia 2014r. a także decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z 17 czerwca 2014 r. WSA wskazał, że w dalszym biegu sprawy organ odwoławczy obowiązany będzie prowadzić postępowanie zainicjowane odwołaniem

od rozstrzygnięcia konkursu ofert przez skarżącą, z poszanowaniem praw obydwu stron postępowania, jakimi są F. Sp. z o. o. oraz Wojewódzka Stacji Ratownictwa Medycznego w L.. Mianowicie - do aktualnego rozpoznania będzie miał odwołanie strony od decyzji organu I instancji oddalającej odwołanie od rozstrzygnięcia postępowania konkursowego. Należy bowiem zauważyć, iż poprzednio wydana decyzja organu II instancji została wyeliminowana z obrotu prawnego na mocy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2012 r., od którego wniesioną skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny oddalił.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2019r. nr [...] Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia działając na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1510, ze. zm.) zwanej dalej "ustawą o świadczeniach",

w brzmieniu obowiązującym przed dniem 25 października 2011 r. w zw. z art. 5 ustawy z dnia 11 października 2013 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1290), zwanej dalej "ustawą o zmianie", oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2018 r. w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 2330/17 związanej z odwołaniem wniesionym przez Wojewódzką Stację Ratownictwa Medycznego w L., od decyzji Nr [...] Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2011 r. nieuwzględniającej odwołania od rozstrzygnięcia postępowania nr [...], prowadzonego w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne, w zakresie świadczeń udzielanych przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego oraz świadczeń udzielanych przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego, na terenie rejonu operacyjnego nr 1 [...], obejmującego obszar działania: L. [...]. Nowe O. [...] D. [...]. K. [...], K. [...]. S. [...], K. [...]. K. [...], O. [...]. K. [...], B. [...], Z. [...] Z.[...], Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ wskazał, że prowadząc postępowanie w II instancji. Prezes Funduszu ma za zadanie ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę administracyjną oraz skontrolować prawidłowość decyzji wydanej w I instancji.

Z powołanych powyżej przepisów art. 154 ust. 1 i art. 152 ust. 1 ustawy

o świadczeniach wynika, iż przedmiotem rozstrzygania dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu oraz Prezesa Funduszu jest badanie naruszenia interesu prawnego odwołującego wskutek naruszenia zasad postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Prezes Funduszu, badając prawidłowość decyzji wydanej w I instancji, powinien mieć na względzie również kontrolę prawidłowości postępowania w sprawie zawarcia umowy

o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Organy obu instancji zobowiązane są do zebrania i zbadania całości materiału dowodowego w sprawie. Na organach tych spoczywa obowiązek ustalenia stanu faktycznego na podstawie całościowo zebranego materiału dowodowego.

Prezes Funduszu, rozpatrując odwołanie WSRM w L. od decyzji [...] Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Funduszu z dnia 16 grudnia 2011 r., wydanej w związku z odwołaniem ww. świadczeniodawcy

od rozstrzygnięcia postępowania nr [...] prowadzonego w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne, w zakresie świadczeń udzielanych przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego oraz świadczeń udzielanych przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego, na terenie rejonu operacyjnego nr 10/03 poddał analizie całość zgromadzonej podczas przedmiotowego postępowania dokumentacji, co umożliwiło dokonanie pełnej kontroli prawidłowości przeprowadzonego postępowania.

Fundusz, zgodnie z art. 10 § 1 oraz art. 12 § 1 kpa zapewnił odwołującemu oraz drugiemu świadczeniodawcy biorącemu udział w postępowaniu czynny udział na każdym etapie postępowania, poprzez umożliwienie zapoznania się z całością zebranego w sprawie materiału oraz wypowiedzenie się co do zebranych dowodów

i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Organ podkreślił, że z dokumentacji zgromadzonej do postępowania nr [...] wynika, że wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem udostępnione zostały oferentom na takich samych zasadach, a w trakcie przedmiotowego postępowania Fundusz zapewnił równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się

o zawarcie umowy, w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Jednocześnie przedmiot postępowania nr [...] był opisany w sposób nieutrudniający uczciwą konkurencję. W ogłoszeniu ww. postępowania poinformowano świadczeniodawców, iż materiały informacyjne dotyczące przedmiotowego postępowania są dostępne w siedzibie L. Oddziału Wojewódzkiego Funduszu oraz na stronie internetowej [...]. W ogłoszeniu postępowania jednoznacznie i jasno wskazane zostało, iż oferty mogą składać podmioty będące świadczeniodawcami w rozumieniu obowiązujących przepisów i spełniające wymagania określone w przywołanych przepisach prawa oraz zarządzeniach Prezesa Funduszu.

Wskazane w ogłoszeniu niniejszego postępowania zarządzenia Prezesa Funduszu zostały opublikowane na stronie internetowej Funduszu w terminie umożliwiającym zapoznanie się z nimi przed przy stąpieniem do ogłaszanych przez Fundusz postępowań w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Prezes zauważył, że zgodnie z treścią "Rankingu końcowego", sporządzonego przez komisję konkursową w dniu 29 listopada 2011 r.. oferta złożona przez WSRM w L., podobnie jak oferta złożona przez F. Sp. z o. o., prowadzącą NZOZ [...], uzyskała łącznie ocenę w wysokości 64 punktów, tj. maksymalną możliwą ocenę punktową.

Fakt uzyskania przez obie oferty złożone do postępowania nr [...] maksymalnej możliwej oceny punktowej był jednoznaczny z przyjęciem przez komisję konkursową, że oferty te spełniają każdy z warunków określonych w zarządzeniu sprawie określenia kryteriów oceny ofert, niezbędnych do uzyskania maksymalnej oceny punktowej. Z uwagi na specyfikę kontraktowanych świadczeń, w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne, komisja konkursowa dokonuje zawsze wyboru co najwyżej jednej oferty.

W związku z powyższym czynnikiem decydującym o tym, która z ofert zostanie wybrana w toku postępowania, w przypadku uzyskania przez wszystkie złożone oferty takiej samej oceny punktowej, jest bilans oferowanej ceny

w odniesieniu do przedmiotu zamówienia. Organ wskazał, że cena oferowana przez F. Sp. z o. o., prowadzącą N., była w ramach okresu rozliczeniowego niższa o 343 344.60 zł niż cena oferowana przez WSRM w L. i, co oznacza, że oferta F. Sp. z o. o., prowadzącej N., przedstawiała korzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia niż oferta WSRM w L. .

Ponadto Prezes NFZ szczegółowo odniósł się do wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu, podkreślając że postępowanie konkursowe przeprowadzone przez komisję konkursową, jak również działanie Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Funduszu, w związku z odwołaniem wniesionym przez odwołującego od rozstrzygnięcia tego postępowania, stały w zgodzie

z obowiązujący mi przepisami praw a, a co za tym idzie nie doszło do naruszenia interesu prawnego odwołującego.

Pismem z dnia 1 marca 2019r. Wojewódzka Stacja Ratownictwa Medycznego

w L. wniosła skargę do WSA w Warszawie na powyższą decyzję, zarzucając:

I. Mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania

w postaci :

- art.153 ppsa oraz art.170 ppsa poprzez ich niezastosowanie i rozstrzygnięcie sprawy w sposób sprzeczny z wytycznymi zawartymi w wyroku WSA w Warszawie

z dnia 28 sierpnia 2012 roku (sygn. sprawy VI SA/Wa 845/12) oraz w wyroku WSA

w Warszawie z dnia 7 lutego 2018 roku (sygn. akt VI SA/Wa 2330/17), jak również

z zapatrywaniami prawnymi zawartymi w wyroku NSA z dnia 11 marca 2014 r. (sygn. sprawy 11 GSK 2027/12) - w sytuacji związania organu oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania w sprawie,

- art. 7 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez zaniechanie wskazania w uzasadnieniu decyzji podstaw dowodowych do wyprowadzenia wniosku o starannym weryfikowaniu przez komisję konkursową istnienia potencjalnego konfliktu czasu pracy personelu medycznego zgłoszonego w aplikacjach oferentów, podczas gdy znajdujące się w aktach sprawy - przedłożonych organowi wyższego stopnia - dane personalne są objęte anonimizacją, co wyklucza sformułowanie powyższej oceny,

- art. 80 w zw. z art. 11 k.p.a. poprzez niedostateczne, budzące poważne wątpliwości wyjaśnienie podstaw uznania przez organ, że czynności sprawdzające występowanie koincydencji czasu pracy personelu medycznego wskazanego w ofertach dotyczących przedmiotowego postępowania konkursowego z czasem pracy tego personelu wskazanym w innych postępowaniach prowadzonych przez [...] Oddział NFZ było poprawne merytorycznie i nie naruszało przepisów prawa,

- art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych, to jest zasady równego traktowania oferentów ubiegających się w trybie konkursu ofert, a to wobec wyboru oferenta, pomimo iż odwołujący uzyskał maksymalną ocenę złożonej oferty (maksymalna ilość punktów) w oparciu o kryteria opisane w Zarządzeniu nr 54/2011/DSOZ F,

- art. 142 ust. 6 pkt. 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych poprzez zaniechanie przez Komisję przeprowadzenia negocjacji z oferentami w celu ustalenia ceny za udzielone świadczenie opieki zdrowotnej, na poziomie poniżej minimalnej ceny oczekiwanej zawartej w załączniku nr 2 do Zarządzenia nr 54/2011/DSOZ, co skutkowało dowolnością a nie jedynie rezygnacją z posiadanych przez Komisję uprawnień,

- art. 149 ust. 1 pkt. 4 i 7 ustawy świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez nieodrzucenie oferty N. Region L. z uwagi na świadome i rażące zaniżenie ceny w stosunku do dopuszczalnego progu i obniżenie jej niezgodnie z warunkami postępowania konkursowego,

- przepisów o wyborze oferty - zarządzenie w spraw ie określania kryteriów oceny ofert - poprzez błędne przyjęcie, iż obaj oferenci winni otrzymać taką samą liczbę punktów wedle kryterium oceny ciągłości, podczas gdy WSRM w L. świadczyła usługi w omawianym zakresie na dużą większą skalę oraz przez znacznie dłuży okres czasu.

II. Naruszenie przepisów prawa materialnego, w postaci:

- § 1 pkt 3 zarządzenia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia Nr 54/2011/DSOZ poprzez jego błędną wykładnię przejawiającą się w uznaniu, iż zaoferowana cena o wartości poniżej ceny minimalnej określonej w załączniku nr 2 do zarządzenia w sprawie określenia kryteriów oceny ofert jest kwotą wystarczającą do właściwego zabezpieczenia udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w ramach ratownictwa medycznego,

- § 1 pkt 3 zarządzenia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia Nr 54/2011/DSOZ poprzez jego błędną wykładnię sprowadzającą się do oceny, iż przyjęcie w ramach kryteriów ewaluacji zaproponowanej przez uczestnika konkursu ceny, pojęcia ceny minimalnej jest równoznaczne z dopuszczalnością ofert z ceną niższą aniżeli minimalna.

Wskazując na powyższe zarzuty strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi rozwinęła podniesione zarzuty.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie podkreślić należy, że orzekający ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest związany na podstawie art. 153 i 190 p.p.s.a. wydanymi w sprawie wyrokami w tym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, z dnia 7 lipca 2017 r., sygn. akt II GSK 3539/15 oraz wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2018r. sygn. akt VI SA/Wa2330/17.

W orzeczeniach tych wskazano, że nie został rozstrzygnięty dotychczas przez sądy administracyjne problem prawny związany z wydaniem w sprawie przez Prezesa NFZ, na skutek wyroku sygn. akt II GSK 2027/12, rozstrzygnięcia w trybie art. 138 § 2 k.p.a. (uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania) w sytuacji, w której zastosowanie miał art. 157 ust. 7 ustawy o świadczeniach (przeprowadzenie ponownego postępowanie w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przy czym do postępowania stosuje się odpowiednio art. 144 pkt 1 i art. 145 w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej).

Stosownie do postanowienia art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach, świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz, zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy

o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154 ustawy o świadczeniach. Zgodnie z art. 154 ustawy o świadczeniach. świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu może złożyć, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania, odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania do dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu. Po rozpatrzeniu odwołania dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu wydaje decyzję. Od decyzji dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu w przedmiocie odwołania od rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługuje odwołanie do Prezesa Funduszu.

Prezes Funduszu rozpatruje odwołanie w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania i wy daje decyzję administracyjną w sprawie. Decyzja Prezesa Funduszu podlega natychmiastowemu wykonaniu.

Odnosząc się do charakteru prowadzonego postępowania w sprawie ze złożonego przez świadczeniodawcę w oparciu o art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach odwołania w sprawie podjętego rozstrzygnięcia, należy stwierdzić, że kwestia ta została wyjaśniona w przywołanym wyżej wyroku NSA. Powtórzyć należy, że mimo iż w dziale VI ustawy o świadczeniach, regulującym postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami, brak jest odesłania do przepisów ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, to wszakże przepisy ustawy o świadczeniach stosowania k.p.a. nie wyłączają. Powyższe wraz z treścią art. 1 pkt 2 k.p.a., zgodnie z którym przepisy Kodeksu mają zastosowanie do postępowania przed organami Funduszu (dyrektorem oddziału wojewódzkiego Funduszu i Prezesem Funduszu) zmierzającego do rozstrzygnięcia sprawy indywidualnej, prowadzi do wniosku, że przepisy k.p.a. należy stosować w regulowanym ustawą o świadczeniach postępowaniu, jeśli ustawa ta nie reguluje pojedynczych kwestii odmiennie (podobnie: wyrok NSA z dnia 11 lipca 2012 r. o sygn. akt II GSK 121/12; publ. ONSAiWSA z 2014 r. nr 6, poz. 94; a także dost. w CBOSA).

Postępowanie to jest zatem postępowaniem administracyjnym prowadzonym w oparciu o przepisy ustawy oświadczeniach oraz przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego w sprawach ustawą o świadczeniach nieuregulowanych.

Jak wynika z utrwalonego już na gruncie kontroli stosowania przepisu art. 157 ust. 7 ustawy o świadczeniach orzecznictwa sądów administracyjnych, w tym

w szczególności Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonego w licznych wyrokach (m.in.: wyrok z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie sygn. akt: II GSK 1402/15; dwa wyroki z dnia 14 września 2016 r. - sygn. akt: II GSK 930/15 oraz sygn. akt: II GSK 929/15 - wszystkie dostępne w internetowej bazie orzeczeń CBOSA), przepis art. 154 ust. 7 ustawy z 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych wyłącza zastosowanie art. 138 k.p.a. Przepis powyższy zawiera bowiem szczególną regulację procedury odwoławczej, który przewiduje tylko jeden skutek uchylenia decyzji organu I instancji (kasacyjny) przez organ odwoławczy,

a mianowicie obowiązek ponownego przeprowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, co wyłącza możliwość ponownego rozpatrywania odwołania od rozstrzygnięcia konkursowego przez organ I instancji i wydawanie ponownej decyzji w sprawie tego odwołania (w tym przypadku ponowne jego oddalenie).

W orzeczeniu z dnia 7 lipca 2017r. NSA podkreślił, że sąd I instancji w ogóle nie oceniał i nie odniósł się do kwestii prawidłowości postępowania organu

w kontekście art. 154 ust. 7 ustawy o świadczeniach nakazującego ponowne przeprowadzenie postępowania, w sytuacji gdy organ uwzględnił odwołanie na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (decyzją z dnia 17 czerwca 2014 r.), co doprowadziło do ponownego rozpatrzenia sprawy i ponownej analizy materiału dowodowego

z udziałem spółki F., nie zaś do ponownego postępowania w sprawie zawarcia umowy. Powyższego błędu nie może sanować Naczelny Sąd Administracyjny.

Obecnie orzekający sąd odnosząc się do kwestii prawidłowości postępowania organu w kontekście art. 154 ust. 7 ustawy o świadczeniach nakazującego ponowne przeprowadzenie postępowania, w przypadku jego uwzględnienia pragnie zauważyć, że przepis ten nie znajdował obecnie zastosowania, albowiem zaskarżoną decyzją Prezes NFZ oddalił odwołanie wniesione przez Wojewódzką Stację Ratownictwa Medycznego w L. od decyzji Nr [...] Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2011 r. nieuwzględniającej odwołania od rozstrzygnięcia postępowania nr [...] prowadzonego w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne, w zakresie świadczeń udzielanych przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego oraz świadczeń udzielanych przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego, na terenie rejonu operacyjnego nr 10/03, obejmującego obszar działania: L. [...]. N. O. [...], D. [...]. K. [...], K. [...]. S. [...], K. [...]. K. [...], O. [...]. K. [...], B. [...],Z. [...], Z. [...].

Nie doszło zatem do naruszenia art. 153 ppsa. Zauważyć jednak należy,

że art. 154 ust. 7 ustawy o świadczeniach nakazującego ponowne przeprowadzenie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w przypadku jego uwzględnienia znajduje zastosowanie wyłącznie w sytuacji rozpatrywania po raz pierwszy odwołania od decyzji dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu. W ocenie sądu istnieje wówczas realna możliwość ponownego przeprowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. W sytuacji gdy uchylenie decyzji dyrektora oddziału NFZ jest następstwem wielomiesięcznego a nawet kilkuletniego procedowania, uchylenie decyzji dyrektora w celu ponownego przeprowadzenie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej jest praktycznie niemożliwe.

Ponownie rozpoznając sprawę Prezes Funduszu miał za zadanie ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę administracyjną oraz skontrolować prawidłowość decyzji wydanej w I instancji. Z powołanych powyżej przepisów art. 154 ust. 1 i art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach wynika, iż przedmiotem rozstrzygania dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu oraz Prezesa Funduszu jest badanie naruszenia interesu prawnego Odwołującego wskutek naruszenia zasad postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Prezes Funduszu, badając prawidłowość decyzji wydanej w I instancji, powinien mieć na względzie również kontrolę prawidłowości postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Organy obu instancji zobowiązane są do zebrania i zbadania całości materiału dowodowego w sprawie. Na organach tych spoczywa obowiązek ustalenia stanu faktycznego na podstawie całościowo zebranego materiału dowodowego, ponieważ realizując powyższe zasady organ prowadząc postępowanie administracyjne może trafnie ocenić istotne dla sprawy okoliczności faktyczne i prawidłowo rozstrzygnąć o prawach strony.

W postępowaniu zainicjowanym odwołaniem od rozstrzygnięcia konkursu ofert dla prawidłowego rozstrzygnięcia organ rozpatrujący odwołanie dokonuje analizy porównawczej ofert podmiotów uczestniczących w konkursie tj. porównania oferty skarżącego i oferenta, z którym doszło do zawarcia umowy. Organy obu instancji nie prowadzą ponownie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, a co za tym idzie nie powielają czynności zarezerwowanych przez ustawę o świadczeniach dla komisji powoływanej przez dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu. Organy obu instancji zobowiązane są do zbadania, czy rozstrzygnięcie postępowania dokonane przez komisję zostało podjęte z naruszeniem zasad postępowania, i czy wskutek tego doszło do naruszenia interesu prawnego odwołującego.

W działaniu orzekających w sprawie organów Narodowego Funduszu Zdrowia Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa materialnego. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona w tym zakresie argumentacja jest wyczerpująca.

Jak wynika z akt sprawy Prezes Funduszu, rozpatrując odwołanie skarżącej od decyzji [...] Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Funduszu

z dnia [...] grudnia 2011 r., wydanej w związku z odwołaniem ww. świadczeniodawcy

od rozstrzygnięcia postępowania nr [...] prowadzonego w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne, w zakresie świadczeń udzielanych przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego oraz świadczeń udzielanych przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego, na terenie rejonu operacyjnego nr 10/03 poddał analizie całość zgromadzonej podczas przedmiotowego postępowania dokumentacji, co umożliwiło dokonanie pełnej kontroli prawidłowości przeprowadzonego postępowania.

Przede wszystkim zgodnie z art. 10 § 1 oraz art. 12 § 1 kpa zapewniono odwołującemu oraz drugiemu świadczeniodawcy biorącemu udział w postępowaniu czynny udział na każdym etapie postępowania, poprzez umożliwienie zapoznania się z całością zebranego w sprawie materiału oraz wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Z dokumentacji zgromadzonej do postępowania nr [...] wynika, że wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem udostępnione zostały oferentom na takich samych zasadach, a w trakcie przedmiotowego postępowania Fundusz zapewnił równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy, w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Jednocześnie przedmiot postępowania nr [...] był opisany w sposób nieutrudniający uczciwą konkurencję. W ogłoszeniu ww. postępowania poinformowano świadczeniodawców, iż materiały informacyjne dotyczące przedmiotowego postępowania są dostępne w siedzibie [...] Oddziału Wojewódzkiego Funduszu oraz na stronie internetowej [...]. W ogłoszeniu postępowania jednoznacznie i jasno wskazane zostało, iż oferty mogą składać podmioty będące świadczeniodawcami w rozumieniu obowiązujących przepisów i spełniające wymagania określone w przywołanych przepisach prawa oraz zarządzeniach Prezesa Funduszu.

Wskazane w ogłoszeniu niniejszego postępowania zarządzenia Prezesa Funduszu zostały opublikowane na stronie internetowej Funduszu w terminie umożliwiającym zapoznanie się z nimi przed przystąpieniem do ogłaszanych przez Fundusz postępowań w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Zgodnie z treścią "Rankingu końcowego", sporządzonego przez komisję konkursową w dniu 29 listopada 2011 r. oferta złożona przez Wojewódzką Stację Ratownictwa Medycznego w L. , podobnie jak oferta złożona przez F. Sp. z o. o., prowadzącą N., uzyskała łącznie ocenę w wysokości 64 punktów, tj. maksymalną możliwą ocenę punktową.

Fakt uzyskania przez obie oferty złożone do postępowania nr [...] maksymalnej możliwej oceny punktowej był jednoznaczny z przyjęciem przez komisję konkursową, że oferty te spełniają każdy z warunków określonych w zarządzeniu sprawie określenia kryteriów oceny ofert, niezbędnych do uzyskania maksymalnej oceny punktowej. Z uwagi na specyfikę kontraktowanych świadczeń, w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne, komisja konkursowa dokonuje zawsze wyboru co najwyżej jednej oferty.

W związku z powyższym czynnikiem decydującym o tym, która z ofert zostanie wybrana w toku postępowania, w przypadku uzyskania przez wszystkie złożone oferty takiej samej oceny punktowej, jest bilans oferowanej ceny

w odniesieniu do przedmiotu zamówienia. Organ wskazał, że cena oferowana przez F. Sp. z o. o., prowadzącą N., była w ramach okresu rozliczeniowego niższa o [...] zł niż cena oferowana przez WSRM w L., co oznacza, że oferta F. Sp. z o. o., prowadzącej N., przedstawiała korzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia niż oferta WSRM w L..

Sąd nie podziela stanowiska skarżącej, że organy obu instancji naruszyły art. 149 ust. 1 pkt 4 ustawy o świadczeniach poprzez zaakceptowanie dopuszczenia przez komisję konkursową oferty F. sp. z o. o. do dalszej części postępowania konkursowego, pomimo, że winna ona podlegać odrzuceniu ze względu na rażące zaniżenie ceny. W ocenie Sądu możliwość odrzucenia oferty, która zawiera rażąco niską cenę w stosunku do przedmiotu zamówienia, znajdzie zastosowanie w przypadku, gdy zbyt niska cena oferty nie współgra z jakością realizacji świadczenia, powodując zarazem wywindowanie oferty w rankingu wskutek czego stanie się ona najkorzystniejszą ofertą. Odrzucenie jej więc przez komisję pozwoli na uniknięcie oczywiście niekorzystnych dla NFZ i jego beneficjentów skutków zakwalifikowania jej do dalszego postępowania konkursowego (p. też G. M., A. P.-M., Komentarz do art.149 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, LEX). W tym świetle nie można przyznać racji skarżącej, że oferta uczestnika postępowania zawierała zaniżoną ofertę cenową, skoro przy wartości zamówienia nie większej niż 4 827 174 złotych różnica pomiędzy ceną zaoferowaną przez skarżącą a ceną konkurencyjną wyniosła 343 344, 60 złotych. Ponadto z treści decyzji wynika, że organy dokonały analizy prawidłowości oceny przez komisję konkursową dokumentacji postępowania w obszarze kalkulacji kosztów, konkludując, że słusznie uznano na etapie postępowania przetargowego, iż oferowane przez F. Sp. z o. o. ceny nie są rażąco niskie w stosunku do przedmiotu zamówienia oraz przedstawiają kwoty wystarczające do właściwego zabezpieczenia udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne. Taki zakres postępowania organów odpowiada w pełni celom ustawy.

W ocenie Sądu, zarówno Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ, jak i Prezes NFZ szczegółowo wyjaśnili przyczyny niedokonania wyboru oferty złożonej przez skarżącą. Postępowanie konkursowe przeprowadzone przez Komisję konkursową, jak również działanie organów I i II instancji, w związku z odwołaniem wniesionym przez stronę od rozstrzygnięcia postępowania konkursowego, nie narusza obowiązujących przepisów prawa, co oznacza, że nie doszło do naruszenia interesu prawnego strony skarżącej. W sytuacji bowiem, gdy oferta skarżącej uzyskała taką samą maksymalną ilość punktów, jak oferta uczestnika niniejszego postępowania, nie można zgodzić się z twierdzeniem, że jej interes prawny doznał uszczerbku, zważywszy że do konkursu ofert przystąpiły jedynie dwa podmioty, zaś zakończenie postępowania konkursowego wiązało się z wyborem tylko jednego świadczeniodawcy w celu zawarcia z nim umowy.

W takim stanie rzeczy, wydane w sprawie decyzje należy uznać za prawidłowe, zaś zarzuty podniesione w skardze za bezzasadne, mające jedynie charakter polemiczny. Sąd nie stwierdził takich naruszeń prawa materialnego

i procesowego, które miałyby wpływ na wynik sprawy i skutkowałyby koniecznością uwzględnienia skargi.

Z tych względów, uznając skargę za nieuzasadnioną, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stosując art. 151 ppsa, orzekł, jak w sentencji wyroku.