Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 1447/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2007-10-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska Sędzia WSA del. Daria Sachanbińska (spr.) Protokolant Referent Izabela Auguścik-Michułka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 października 2007 r. sprawy ze skargi W. M. na czynność Prezydenta Miasta z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia zawiesić postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest czynność materialno-techniczna w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 53, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej P.p.s.a., polegająca na odmownym załatwieniu żądania W. M. domagającego się zwrotu nadpłaconych kwot opłat za wydanie kart pojazdu, pobranych na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłaty za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz.1310), w związku z pierwszą rejestracją pojazdów sprowadzonych z zagranicy. Czynności tej dokonał Prezydent Miasta J., który zarówno w odpowiedzi na wniosek strony, jak i w piśmie stanowiącym odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, uznał, iż sporne opłaty zostały pobrane zgodnie z przepisami obowiązującymi w dniu dokonywania rejestracji pojazdów.

W skardze skierowanej do tut. Sądu W. M. zakwestionował prawidłowość stanowiska organu w kwestii legalności pobrania opłat w wysokości [...] zł za każdy rejestrowany samochód. Powołał się na wyrok z dnia 17 stycznia 2006r., w którym Trybunał Konstytucyjny stwierdził, iż § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłaty za kartę pojazdu jest niezgodny z art. 77 ust. 5 pkt 2 Prawa o ruchu drogowym oraz z art. 92 ust. 1 i z art. 217 Konstytucji RP.

Przed rozstrzygnięciem przedstawionego powyżej sporu Sąd - w pierwszym rzędzie - obowiązany jest zbadać dopuszczalność skargi. Od razu powiedzieć trzeba, że kwestia związana z ustaleniem, czy w sprawie zwrotu opłaty za kartę pojazdu właściwa jest droga administracyjna, łącznie ze skargą do sądu administracyjnego, czy też sprawa ta pozostaje w kognicji sądu powszechnego, jest różnie postrzegana przez organy administracji publicznej, jak też i sądy administracyjne. Postanowieniem z dnia 11 września 2007 r., sygn. akt I OSK 52/07, Naczelny Sąd Administracyjny, przed którym zawisła sprawa w przedmiocie zwrotu opłaty za kartę pojazdu, uznał za konieczne wyjaśnienie wątpliwości w omawianym zakresie, przestawiając je do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów NSA. W tych okolicznościach, w ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie, jak najbardziej celowym staje się zawieszenie obecnie toczonego postępowania za skargi W. M.

Podstawy procesowej do takiego działania Sąd upatruje w regulacji art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Niewątpliwie, z jedną z wymienionych sytuacji mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie, bowiem postępowanie sądowoadministracyjne, w którym zwrócono o wyjaśnienie kwestii dotyczącej dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego jest w toku, a odpowiedź na zadane przez NSA pytanie prawne, będzie miała istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Sąd uznał zatem, że w prowadzonym postępowaniu ujawniło się zagadnienie wstępne, które co prawda nie stanowi klasycznego przykładu prejudykatu, jednak z uwagi na zachowanie jednolitości orzecznictwa, jak najbardziej celowym wydaje się zapoznanie z uchwałą rozszerzonego składu NSA. Uchwała ta będzie wprawdzie wiązała rozstrzygający sąd tylko w danej sprawie, jednak nie można nie dostrzec, iż uchwały podejmowane w trybie art. 187 P.p.s.a. wywierają znaczny wpływ także na inne postępowania, w których pojawiają się te same kwestie prawne. Za takim rozumieniem prejudycjalności postępowania przemawia także dotychczasowa praktyka sądowa. Ponadto, za przyjęciem podobnej, celowościowej wykładni art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. opowiada się również doktryna, wskazując na konieczność szerokiej interpretacji pojęcia: "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania" (patrz: M. Niezgódka-Medek [ w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, wyd. II - str. 286).

Z tych przyczyn Sąd postanowił zawiesić z urzędu postępowanie ze skargi W. M., co nastąpiło w oparciu o cyt. wyżej przepis art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Zawieszenie, o którym mowa, następuje do czasu podjęcia uchwały w innej sprawie sądowoadministracyjnej - o sygn. akt I OSK 52/07.