Postanowienie NSA, sygn. akt II GW 37/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-07-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Spór kompetencyjny/Spór o właściwość
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 15 § 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kuba Sędzia NSA Zbigniew Czarnik (spr.) Sędzia del. WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Starosty Przemyskiego z dnia 20 kwietnia 2021 r. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Starostą Przemyskim a Starostą Koszalińskim w przedmiocie rejestracji pojazdu postanawia: oddalić wniosek


UZASADNIENIE

Wnioskiem z 20 kwietnia 2021 r. Starosta Przemyski zwrócił się o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między nim a Starostą Koszalińskim poprzez wskazanie organu właściwego do rozpoznania wniosku złożonego przez D Ko rejestrację pojazdu.

Z załączonych do wniosku akt sprawy wynika, że 24 lutego 2021 r. D Kzłożył w Starostwie Powiatowym w Koszalinie wniosek o rejestrację i zawiadomienie o nabyciu pojazdu. Do wniosku załączył kserokopię dowodu rejestracyjnego, kserokopię faktury, kserokopię umowy sprzedaży oraz oświadczenie.

Starosta Przemyski wniósł o wskazanie Starosty Koszalińskiego jako organu właściwego do rozpoznania wniosku D Ko rejestrację pojazdu.

Starosta Koszaliński w odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego wskazał, że bezspornie wnioskodawca posłużył się drukiem Starosty Koszalińskiego dotyczącym wniosku o rejestrację pojazdu, ale treść zgłoszenia wykluczała możliwość potraktowania tego pisma jako wniosku o rejestrację skoro sam wnioskodawca oświadczył, że pojazd nie może być zarejestrowany z uwagi na uszkodzenie i prowadzoną naprawę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.) w związku z art. 4 tej ustawy z zastrzeżeniem art. 22 § 1 k.p.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje spory o właściwość powstałe pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Przez spór o właściwość, o którym mowa w powyższych przepisach, należy zaś rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też każdy z nich uważa się za niewłaściwy do jej załatwienia (spór negatywny).

Warunkiem rozpatrzenia sporu kompetencyjnego jest precyzyjne ustalenie stanu faktycznego, w którym ma być rozstrzygana przedmiotowa sprawa przez właściwy organ. Tylko bezsporny stan faktyczny pozwala bowiem na zastosowanie odpowiedniej normy prawa materialnego, która implikuje wyznaczenie właściwego organu.

W sytuacji, gdy pomiędzy organami nie ma zgody co do oceny stanu faktycznego i w oparciu o jakie przepisy (prawa materialnego) należy rozstrzygnąć daną sprawę, nie ma tożsamości sprawy. Trudno więc mówić o sporze o właściwość lub sporze kompetencyjnym, kiedy dwa organy odnoszą się w rzeczywistości do dwu różnych spraw (stanów faktycznych), chociaż dotyczących tej samej strony. Taki spór należy ocenić jako pozorny, gdyż nie ma tu rozbieżności stanowisk w zakresie kompetencji lub właściwości tych organów, a istnieje rozbieżność poglądów co do istoty sprawy. Dopóki nie nastąpi pomiędzy organami uzgodnienie stanowisk co do istoty sprawy (dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego i ustalenie jaki przepis ma zastosowanie w sprawie), nie można mówić o sporze kompetencyjnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2003 r., sygn. akt IV SA 3955/02, niepubl. oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2007 r., sygn. akt II OW 25/07, LEX nr 384675).

W niniejszej sprawie do rozstrzygnięcia przedstawiono spór negatywny pomiędzy Starostą Koszalińskim, a Starostą Przemyskim, którego przedmiotem jest wniosek złożony przez DK. Starosta Koszaliński twierdzi, że złożone w niniejszej sprawie pismo jest zawiadomieniem o nabyciu pojazdu, dla którego właściwy jest organ rejestracji pojazdu. Starosta Przemyski wskazuje, że złożony dokument jest wnioskiem o rejestrację pojazdu i dlatego powinien zostać rozpoznany przez Starostę Koszalińskiego.

Wobec tego należy uznać, że pomiędzy organami brak jest uzgodnienia stanowisk co do istoty sprawy tj. dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a zatem nie można mówić w niniejszej sprawie o sporze kompetencyjnym.

Z analizy treści dokumentu złożonego przez D K wynika, że jest to wniosek o rejestrację pojazdu. Zawiera on braki formalne, ale nie można twierdzić wbrew jego treści, że nie jest to wniosek o rejestrację. Fakt, że wnioskodawca nie dołączył zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, a jedynie oświadczenie, z którego wynika, że pojazd jest aktualnie naprawiany, nie wpływa na treść żądania skierowanego do organu administracji. Żądanie to bowiem zostało jasno sformułowane na wstępie pisma.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 w zw. z art. 4 i art. 151 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.