Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 84/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2010-06-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Krystyna Józefczyk /spr./ Sędziowie SO (del.) Ewa Partyka WSA Robert Sawuła Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 1 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi B. B. i J. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] w przedmiocie sprostowania błędów pisarskich i innych oczywistych omyłek -skargę oddala-


UZASADNIENIE

II SA/Rz 84/10

U Z A S A D N I E N I E

Przedmiotem skargi w sprawie sygn. II SA/Rz 84/10 B. B. i J. B. jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...].11.2009 r. znak [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy [...] z [...].10.2009 r. znak [...] w przedmiocie sprostowania błędów pisarskich i innych oczywistych omyłek pisarskich we własnym postanowieniu z dnia [...].02.2007 r. znak [...].

Jak ustalono na podstawie akt administracyjnych Wójt Gminy [...] postanowieniem z [...].10.2009 r. znak [...] sprostował błąd pisarski we własnym postanowieniu z [...].02.2007 r. [...] w przedmiocie wznowieniu postępowania administracyjnego w sprawie decyzji z [...].05.2005 r., znak [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla budynku gospodarczego na działkach nr 287/4 i 287/5 w M. Sprostowanie tej decyzji polegało na zastąpieniu wyrazu "zam. K. ul. M. [...]" wyrazami "zam. M." oraz w uzasadnieniu postanowienia wyraz "P." zastąpiono wyrazem "P.".

Na powyższe postanowienie Wójta zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO) wniosły B. B. i J. B. Zdaniem żalących się wydane przez Wójta gminy postanowienie o sprostowaniu z dnia [...].10.2009 r. znak [...] narusza przepisy prawa materialnego i proceduralnego. Wszystkie naruszenia prawa powinny spowodować uchylenie zaskarżonego postanowienia Wójta Gminy o sprostowaniu. W obszernym zażaleniu strony starały się podważyć zasadność dokonanego przez Organ pierwszej instancji sprostowania. Ich zdaniem, dokonane sprostowanie ingeruje w sposób nieuzasadniony w treść wszystkich wydanych dotychczas rozstrzygnięć administracyjnych. Wójt nie może prostować postanowienia skoro dokonał mylnych ustaleń faktycznych.

SKO po rozpatrzeniu zażalenia B. i J. B. utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy [...] z [...].10.2009 r. znak [...]. W jego uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze przytoczyło i wyjaśniło podstawy prawne zaskarżonego postanowienia Wójta. Według organu odwoławczego oczywistość błędu pisarskiego wynika z porównania rozstrzygnięcia postanowienia o wznowieniu postępowania z treścią weryfikowanej w trybie wznowieniowym decyzji o warunkach zabudowy. Podkreślono w zakończeniu, że w takim przypadku ma zastosowanie tryb przewidziany w art. 113 Kodeksu postępowania administracyjnego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie B. B. i J. B. zarzucili postanowieniu SKO naruszenie przepisów art. 113 § 1, art. 138 § 1, art. 1071, art. 77, art. 76 § 1, art. 15, art. 7, art. 6 K.p.a. oraz przepisów prawa materialnego zawartych w art. 7 Konstytucji RP. Organ nie miał podstaw do zastosowania art. 113 § 1 k.p.a., wobec stwierdzenia przyczyn wznowienia postępowania administracyjnego. Dopuszczono się naruszenia art. 138 § 1 k.p.a. poprzez różne oznaczenia sprawy i decyzji. Niedopuszczono i nie przeprowadzono wymaganych przez stronę dowodów. Wadliwie zastosowano prawo do niewłaściwie ustalonego stanu faktycznego. Ponadto, niepodjęto wymaganych przez K.p.a. kroków do wszechstronnego wyjaśnienia wszelkich okoliczności sprawy, w tym nie uwzględnienie mocy dowodowej dokumentów urzędowych. Strony zarzuciły także naruszenie art. 15 k.p.a. poprzez brak tożsamości sprawy rozpatrywanej przez organ pierwszej i drugiej instancji. SKO nie odniosło się także do podanych w treści zażalenia argumentów żalących się stron.

SKO w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując zawartą w zaskarżonym postanowieniu argumentację.

Rozprawa wyznaczona przed WSA na dzień 21.04.2010 r. została odroczona, z uwagi na uwzględnienie przez Sąd wniosku skarżących datowanego na 13.04.2010 r. o zapoznanie się z całością akt administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej stosując środki określone w ustawie – art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm./.

Bezspornym jest, że po rozpoznaniu wniosku P. P. zamieszkałego M. decyzją z dnia [....] maja 2005 r. Nr [...] ustalono sposób zagospodarowania i warunki zabudowy dla budynku gospodarczego na działkach nr ew. 287/4 i 287/5 w miejscowości M.

Pismem z dnia 1 lutego 2007 r. B. i J. B. złożyli wniosek o wznowienie postępowania w sprawie inwestycji P. P. na działkach nr 287/4 i 287/5 na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a. żądając wznowienia postępowania w sprawie decyzji oznaczonej [...].

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2007 r. Wójt Gminy [...] wznowił postępowanie w sprawie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu na budowę budynku gospodarczego dla P. P. zam. K. ul. M. na działce nr ew. 287/4 i 287/5 w M.

W uzasadnieniu postanowienia zaś napisano dla "P.".

Postanowieniem z dnia [...] października 2009 r. Wójt Gminy z urzędu sprostował błąd pisarski i oczywistą omyłkę pisarską w swoim postanowieniu z dnia [...] lutego 2007 r. oznaczonym [...] w ten sposób, że w sentencji postanowienia wyrazy "zam. K." zastąpić wyrazami "zam. M." oraz w uzasadnieniu postanowienia wyraz "P." zastąpić słowem "P.".

Organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki pisarskie w wydanych decyzjach – przepis art. 113 § 1 k.p.a. Przedmiotem sprostowania mogą być również postanowienia – art. 126 k.p.a.

Sprostowania błędów i oczywistych omyłek dokonuje organ, który wydał decyzję lub postanowienie dotkniętą wadami i nie jest w tym ograniczony żadnym terminem.

Błąd pisarski czy inna oczywista omyłka to widoczne niewłaściwe użycie np. wyrazu, widocznie mylną pisownię albo niezamierzone opuszczenie wyraz – patrz Komentarz do Kodeksu postępowania administracyjnego, B. Adamiak, J. Borkowski, s. 472.

W przedmiotowej sprawie organ sprostował treść postanowienia z dnia [...] lutego 2008 r. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy poprzez skorygowanie adresu zamieszkania inwestora oraz jego nazwiska.

Proste zestawienie postanowienia o wznowieniu postępowania z treścią decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] nie budzi żadnych wątpliwości, iż mamy do czynienia z oczywistą omyłką i błędem pisarskim, o którym mowa w art. 113 § 1 k.p.a.

Oznacza to, iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Sąd nie podziela zarzutów skargi, wszystkie z nich nie dotyczą postanowienia o sprostowaniu, a tylko to jest przedmiotem zaskarżenia.

Zatem kontroli Sądu podlega wyłącznie to, czy takie błędy i omyłki w postanowieniu o sprostowaniu mają walor błędu pisarskiego oraz oczywistej omyłki pisarskiej.

Zdaniem Sądu zarówno błędny adres wnioskodawcy, jak i błędnie wpisane jego nazwisko /raz P., a w uzasadnieniu P./ mają walor oczywistej omyłki i błędu pisarskiego, o których mowa w art. 113 § 1 k.p.a.

W postanowieniu wpisanym do protokołu Sąd oddalił dwa wnioski dowodowe na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. Sąd może przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości /.../.

W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania taka sytuacja nie zachodziła.

Sąd odrzucił również kolejne dwa wnioski dowodowe ponieważ nie mają związku ze sprawą.

Z tych względów na zasadzie przepisów art. 113 § 1 k.p.a., art. 126 k.p.a. oraz art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm./ Sąd skargę oddalił.