Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1469/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Skarżony organ: Minister Edukacji Narodowej i Sportu
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński (spr.) Sędziowie WSA Bronisław Szydło Eugeniusz Wasilewski Protokolant Łukasz Pilip po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2005 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] maja 2004 r. nr [...] w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego - oddala skargę -


UZASADNIENIE

II SA/Wa 1469/04

UZASADNIENIE

A. P. pismem z dnia 29 listopada 2002 r. zwrócił się do Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z wnioskiem o zwolnienie go z obowiązku odbycia stażu egzaminacyjnego oraz o nadanie stopnia nauczyciela mianowanego. A. P. jest od 1 września 1997 r. nauczycielem [...] w Zespole Szkół Mechaniczno-Energetycznych w O. Był zatrudniony w rozmiarze nie mniejszym niż - etatu. Od 1975 r. legitymował się tytułem [...], w marcu 2000 r. ukończył studia podyplomowe [...], a w styczniu 2002 r. podyplomowe studia z zakresu pedagogiki. Posiada szereg dyplomów, wyróżnień i odznaczeń dotyczących jego działalności społecznej, w tym także dotyczących pracy z młodzieżą. Jest [...] Związku Harcerstwa Polskiego.

Minister Edukacji Narodowej i Sportu decyzja z dnia [...] marca 2004 r. odmówił A. P. zwolnienia z obowiązku odbycia stażu i postępowania egzaminacyjnego oraz nadania stopnia nauczyciela mianowanego, wskazując na niespełnienie warunków formalnych zawartych w art. 7a ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 19 poz. 239 ze zm.). W uzasadnieniu decyzji Minister wskazywał, ze z treści powyższego przepisu mogą skorzystać jedynie ci nauczyciele, którzy na dzień 5 kwietnia 2000 r. spełniali warunki formalne przewidziane w art. 10 ust. 2 pkt. 1-5 i 7 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym na ten dzień. A. P., świadectwo ukończenia studiów podyplomowych w zakresie przygotowania pedagogicznego uzyskał dopiero w styczniu 2002 r. Nie posiadał innych kwalifikacji pedagogicznych (to jest przygotowania pedagogicznego i kwalifikacji do wykonywania zawodu nauczyciela) w rozumieniu przepisu par. 1 pkt. 2 i par. 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 października 1991 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli nie mających wyższego wykształcenia (Dz. U. Nr. 98, poz. 433 ze zm.) na datę 5 kwietnia 2000 r. Decyzja ta została poprzedzona postanowieniem [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] stycznia 2003 r., wydanym w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, opiniującym wniosek negatywnie. W wyniku zażalenia sprawę rozpatrywał Minister Edukacji Narodowej i Sportu, który postanowieniem z dnia [...] maja 2003 r. utrzymał to postanowienie w mocy.

Od decyzji Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] marca 2004 r. A. P. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Po ponownym zbadaniu sprawy Minister Edukacji Narodowej i Sportu decyzją z dnia [...] maja 2004 r. utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję podtrzymując w całości argumentację w niej zawartą.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lipca 2004 r. oraz w dwóch dodatkowych pismach z 27 sierpnia 2004 r. A. P. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Podnosił, że spełnia warunki uzasadniające zwolnienie go przez Ministra Edukacji Narodowej i Sportu od obowiązku odbycia stażu i postępowania egzaminacyjnego oraz nadania stopnia nauczyciela mianowanego. Wskazywał na swój długi staż pracy w Zespole Szkół Mechaniczno - Energetycznych w O., zatrudnienie w szkole w wymiarze nie niższym niż - obowiązującego wymiaru godzin, osiągnięcia dydaktyczne, a także na uchybienia w procedurach dotyczących jego innej sprawy związanej z awansem zawodowym nauczyciela oraz konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Mechaniczno - Energetycznych w O.

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniach obu decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W niniejszej sprawie sądem tym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz.1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Skarga nie jest zasadna.

Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy niezwykle ważne są trzy elementy.

Po pierwsze norma art. 7a ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 19 poz. 239 ze zm.) stanowi przepis szczególny, zezwalający Ministrowi Edukacji Narodowej i Sportu, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, na zwolnienie nauczyciela z obowiązku odbycia stażu i postępowania egzaminacyjnego oraz nadanie stopnia nauczyciela mianowanego, przy czym nauczyciel ten musi spełniać warunki ściśle określone w innych przepisach. Miedzy innymi, co jest istotne w niniejszej sprawie, jednym z takich warunków jest posiadanie odpowiedniego przygotowania pedagogicznego, dającego kwalifikację do wykonywania zawodu nauczycielskiego. W tym konkretnym przypadku są to warunki określone w treści art. art. 10 ust. 2 pkt. 7 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357 ze zm.) w rozumieniu przepisu par. 1 pkt. 2 i par. 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 października 1991 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli nie mających wyższego wykształcenia (Dz. U. Nr. 98, poz. 433 ze zm.).

Drugi element wynikający z przepisu art. 7a ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela to obowiązek spełnienia warunków w dacie 5 kwietnia 2000 r. i to warunków określonych przez wyżej wskazane przepisy w brzmieniu, w którym obowiązywały tego dnia - 5 kwietnia 2000 r.

Trzeci element odnosi się do wskazanego na wstępie przepisu art. 7a ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela sformułowania: "w szczególnie uzasadnionych wypadkach", które należy rozumieć nie jako możliwość odstąpienia od spełniania wyżej opisanych warunków, ale jako dodatkową okoliczność uzasadniającą na zwolnienie przez Ministra Edukacji Narodowej i Sportu nauczyciela z obowiązku odbycia stażu i postępowania egzaminacyjnego oraz nadanie stopnia nauczyciela mianowanego.

Te wszystkie elementy muszą być spełnione łącznie.

Organ słusznie wskazuje na negatywną przesłankę uniemożliwiającą zastosowanie w tym przypadku przepisu art. 7a ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela, albowiem przygotowanie pedagogiczne dające kwalifikację do wykonywania zawodu nauczycielskiego (w rozumieniu wskazanych wyżej przepisów) skarżący uzyskał dopiero w dniu 6 stycznia 2002 r., gdy ukończył studia podyplomowe w zakresie przygotowania pedagogicznego, prowadzone przez Instytut Badań Edukacyjnych Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu. Żaden z przedłożonych przez A. P. dokumentów uprawnień tych nie daje na dzień 5 kwietnia 2000 r.

Podkreślenia wymaga, widoczne w całym zgromadzonym materiale dowodowym, duże zaangażowanie A. P. w proces dydaktyczny, w pracę z młodzieżą i ustawiczna chęć poszerzania swoich wiadomości i umiejętności w tym kierunku. Mimo ukończenia w 1975 roku wyższych studiów w Wojskowej Akademii Technicznej i uzyskania tytułu [...], skarżący systematycznie uzupełnia swoje wykształcenie w kierunku pedagogicznym. W dniu 18 marca 2000 r. uzyskuje świadectwo ukończenia studiów podyplomowych w zakresie [...] na Uniwersytecie [...] w O. - [...] z wynikiem bardzo dobrym, w dniu 6 stycznia 2002 r. studia podyplomowe w zakresie przygotowania pedagogicznego, prowadzone przez Instytut Badań Edukacyjnych MENiS, także z wynikiem bardzo dobrym. Uczestniczy w kursach organizowanych przez Ośrodki Doskonalenia Nauczycieli.

Jednakże, co już Sąd podkreślił na wstępie swoich wywodów, w rozumieniu wyżej wskazanych przepisów, na dzień 5 kwietnia 2000 r. skarżący nie legitymował się przygotowaniem pedagogicznym dającym kwalifikację do wykonywania zawodu nauczycielskiego. Te uprawnienia zdobył dopiero w dniu 6 stycznia 2002 r. (dyplom IBN), a wiec mimo, że były one znane organowi w chwili wydawania obu decyzji, jednakże stan faktyczny w niniejszej sprawie wymagał posiadania tak rozumianego przygotowania pedagogicznego w konkretnym dniu - 5 kwietnia 2000 r., dlatego też w tak rozumianym stanie faktycznym można było wydać jedynie decyzję odmowną.

Reasumując, Minister Edukacji Narodowej i Sportu w sposób właściwy rozpatrzył sprawę i słusznie zastosował przepisy prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się naruszenia prawa przy podejmowaniu zaskarżonej decyzji, zaś zarzuty zawarte w skardze są chybione.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 132 i art. 151 przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.