Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1948/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-01-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Ewa Marcinkowska (spr.), Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi A. A. na decyzję Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości premii 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji personalnej nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r.; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości; 3. zasądza od Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego na rzecz skarżącego A. A. kwotę 898,46 (osiemset dziewięćdziesiąt osiem 46/100) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego (dalej CBA) decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 K.p.a., w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, utrzymał w mocy własną decyzję personalną nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., którą ustalił funkcjonariuszowi A. A. premię na okres od [...] lipca 2012 r. do [...] grudnia 2012 r.

Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Szef CBA decyzją personalną nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., wydaną na podstawie art. 89 ust. 4-4d ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U. nr 104, poz. 708 z późn. zm.), ustalił funkcjonariuszowi A. A. Dyrektorowi Delegatury Centralnego Biura Antykorupcyjnego w L. w okresie od [...] lipca 2012 r. do [...] grudnia 2012 r. premię w wysokości 25% uposażenia zasadniczego, tj. w kwocie 2.398,50 zł.

W uzasadnieniu decyzji, przywołując treść art. 89 ust. 4d ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym organ przypomniał kryteria od których uzależniona jest wysokość premii.

Wskazał też, że zgodnie z przepisem art. 89 ust. 4b ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, Szef CBA ustala funkcjonariuszowi wysokość premii na okres 6 miesięcy w terminach: od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca oraz od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia danego roku, oraz że ustalenie wysokości premii na półroczny okres premiowy następuje w formie decyzji (art. 89 ust. 4c ww. ustawy).

Szef CBA stwierdził, iż uwzględniając wszystkie kryteria mające wpływ na wysokość premii w nowym okresie premiowym, uznał, że ustalona w niniejszej decyzji wysokość premii, jest adekwatna do posiadanych przez funkcjonariusza kwalifikacji zawodowych, zaangażowania oraz stopnia złożoności i sposobu realizacji powierzonych obowiązków służbowych, a także efektywności służby.

Decyzja ta została podpisana przez Zastępcę Szefa CBA J. C.

W złożonym do Szefa CBA wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy A. A. wniósł o uchylenie decyzji personalnej nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. w sprawie ustalenia wysokości premii i wydanie decyzji personalnej przywracającej mu premię w wysokości 30% uposażenia zasadniczego w okresie od [...] lipca 2012 r. do [...] grudnia 2012 r.

W uzasadnieniu wniosku zarzucił, że ustalona zaskarżoną decyzją wysokość premii, stanowi faktycznie o obniżeniu wysokości premii o 5% w stosunku do dotychczasowej premii, otrzymywanej w wysokości 30%, na podstawie decyzji personalnej nr [...] Szefa CBA w sprawie podwyższenia wysokości premii, która została wydana dnia [...] września 2008 r.

Podkreślił, że w okresie od wydania w dniu [...] września 2008 r. decyzji personalnej nr [...] w sprawie podwyższenia wysokości premii oraz od dnia wydania jego ostatniej opinii służbowej nie uległ zmianie stopień trudności, złożoności oraz sposób realizacji wykonywanych przez niego zadań na stanowisku Dyrektora Delegatury CBA w L.

W tym okresie nie uległy również obniżeniu, zarówno posiadane przez niego kwalifikacje zawodowe, jak i efekty jego pracy jako funkcjonariusza CBA. Pomimo braków kadrowych na poziomie ok. 25% w stosunku do stanu zamierzonego, w ostatnim okresie nie nastąpiło także obniżenie efektów pracy podległej mu Delegatury. Podkreślił jednocześnie, że z jego inicjatywy następuje ciągły rozwój Delegatury na gruncie logistycznym, począwszy od pozyskania siedziby dla tut. Delegatury, uzyskania dla niej trwałego zarządu oraz przeprowadzenia w niej w ostatnim okresie czasu prac remontowo - inwestycyjnych, w celu zapewnienia właściwych warunków pracy podległym mu funkcjonariuszom i pracownikom cywilnym.

Skarżący zaznaczył, że jest to dla niego bardzo ważna sprawa, gdyż dotyczy finansowej przyszłości jego, a co za tym idzie i jego rodziny, gdyż w nieodległym okresie czasu planuje przejść na emeryturę policyjną, a jak wiadomo wysokość premii ma również wpływ na wyliczenie wysokości otrzymywanego w przyszłości świadczenia emerytalnego.

Szef CBA, w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 K.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję personalną nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r.

W uzasadnieniu decyzji przytaczając treść przepisów regulujących zasady przyznawania premii funkcjonariuszom CBA organ stwierdził, iż nie kwestionuje posiadanych przez funkcjonariusza kwalifikacji zawodowych, jednakże oceniając i wartościując sposób realizacji zadań służbowych wykonywanych przez kierownika jednostki organizacyjnej, bierze pod uwagę m.in.: styl kierowania podległym zespołem ludzkim, prowadzenie polityki personalnej w ramach podległej jednostki - w tym zwłaszcza, zgodną z interesem służby, obsadę stanowisk kierowników komórek organizacyjnych. Właściwa działalność kierownika jednostki organizacyjnej w ww. obszarach ma zasadniczy wpływ na kreowanie pozytywnego wizerunku Centralnego Biura Antykorupcyjnego (jako pracodawcy) wśród funkcjonariuszy biura. Powyższe ma przełożenie na efektywność służby podległych funkcjonariuszy i w konsekwencji na efektywność i wyniki uzyskiwane przez całą jednostkę organizacyjną.

Tym samym Szef CBA uznał także, że zasygnalizowane powyżej kwestie uzasadniają ustalenie funkcjonariuszowi premii w okresie od [...] lipca 2012 r. do [...] grudnia 2012 r. w wysokości 25% uposażenia zasadniczego.

Organ zaznaczył przy tym, iż premia jest - co prawda - stałym składnikiem uposażenia w wysokości od 1% do 30% uposażenia zasadniczego, jednakże zgodnie z treścią art. 89 ust. 4b ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, jej wysokość jest określana na każde półrocze danego roku kalendarzowego. W związku z powyższym, normą powinna być zasada ustalania wysokości premii na każdy okres premiowy w oparciu o przesłanki określone w art. 89 ust. 4d ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, a wyjątkiem sytuacja, zgodnie z którą funkcjonariusz otrzymuje w kolejnych okresach premię w takiej samej wysokości.

W konkluzji organ stwierdził, iż ustalenie wysokości premii na okres od [...] lipca 2012 r. do [...] grudnia 2012 r. nastąpiło w oparciu o przesłanki określone w art. 89 ust. 4d ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym i było uzasadnione.

Powyższa decyzja została podpisana także przez Zastępcę Szefa CBA J. C.

W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze pełnomocnik A. A. zarzucił powyższej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji personalnej nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r.:

1. rażące naruszenie materialnego prawa o służbie CBA, w szczególności przepisów art. 89 ust. 1-7 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym z powodu jego niewłaściwego zastosowania przez osobę nieuprawnioną oraz poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, co miało istotny wpływ na ostateczną treść orzeczenia oraz wynikającego z art. 2, art. 31, art. 32, art. 87 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nakazu urzeczywistniania zasad sprawiedliwości społecznej, zasady proporcjonalności uposażenia do wyników osiąganych w służbie, zasady uzasadnionych oczekiwań, zakazu niedyskryminacji i zakazu nierównego traktowania;

a) poprzez niewłaściwe zastosowanie przepisów art. 89 ust. 4, 4a, 4b, 4c, 4d ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, poprzez niedopuszczalną rozszerzającą wykładnię uprawnień kompetencyjnych dla Zastępcy Szefa CBA oraz zastosowania przesłanek premiowania innych niż zawarte są w przepisach ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, a także poprzez pominięcie przepisów art. 89 ust. 4d ustawy, wskutek czego doszło do zaniechania ustalenia przesłanek uznania administracyjnego w zakresie sposobu ustalania wysokości uposażenia należnego funkcjonariuszowi CBA będącemu kierownikiem jednostki organizacyjnej CBA przez równoważnego mu funkcjonariusza CBA,

b) poprzez niewłaściwe zastosowanie podstawowych zasad krajowego i wspólnotowego prawa administracyjnego, w szczególności przepisów art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 10, art. 11, art. 15, art. 75, art. 76, art. 77, art. 80 i art. 81 K.p.a.

2. zaniechanie przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania dowodowego, o którym mowa w przepisach Rozdziału 4 K.p.a. skutkiem czego jest nieprawidłowe przeprowadzenie postępowania administracyjnego w zakresie ustalenia stanu faktycznego, skutkiem czego jest orzeczenie o uznaniu przesłanek stanowiących podstawę prawną i faktyczną do obniżenia premii wbrew zasadom jej przyznawania, co uszło uwadze zarówno organowi wydającemu decyzję, jak i organowi rozpoznającemu wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy (odwoławczemu), a czym organ odwoławczy, dopuścił się naruszenia przepisów art. 89 ust. 4a i ust. 4d ustawy o CBA oraz zasad ogólnych postępowania poprzez zaniechanie przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości, w takim stopniu, którego skutkiem jest istotny wpływ na treść decyzji;

3. zaniechanie w postępowaniu rozpoznającym wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy (odwoławczym) właściwego rozpoznania i oceny przedstawionych przez skarżącego we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zarzutów, wykazanych osiągnięć w zakresie realizacji zadań służbowych obejmujących zarówno czynności służby CBA, jak i zarządzania zasobami ludzkimi, organizację służby, dbałość o powierzone mienie, pozyskanie siedziby jednostki organizacyjnej wraz z ustaleniem trwałego zarządu;

4. sprzeczność sentencji decyzji z treścią uzasadnienia i z aktami personalnymi skarżącego funkcjonariusza - kierownika jednostki organizacyjnej CBA;

5. wydanie zaskarżonych decyzji z przekroczeniem instytucji tzw. przedstawicielstwa administracyjnego, określonego przepisami art. 268a K.p.a. przez osobę nieuprawnioną, równorzędną skarżącemu, co wynika wprost z decyzji, podpisów pod decyzją, w okolicznościach, gdy stronie nie przedstawiono imiennego pisemnego upoważnienia do działania tej osoby imieniem organu, czym organ wykazał brak znajomości podstawowego aktu prawnego Kodeksu postępowania administracyjnego, jak również ustawy o CBA;

6. w sposób niezrozumiały, niezgodny z obowiązującymi przepisami przedstawienie uzasadnienia decyzji, któremu nie można przyznać przymiotu uzasadnienia faktycznego i uzasadnienia prawnego, bowiem poza przytoczeniem przepisów osoba działająca, jak wskazała za organ, nie przedstawiła żadnych okoliczności stanowiących podstawę zaskarżonych decyzji, okoliczności do dokonanej oceny skarżącego, przeciwnie posłużyła się nazbyt ogólnymi określeniami niemającymi przymiotu oceny wyników uzyskiwanych w służbie CBA, co potwierdza uzasadnienie decyzji, iż jej podstawą były "zasygnalizowane powyżej kwestie" co w przekonaniu autora zaskarżonej decyzji jest podstawą "ustalenia funkcjonariuszowi premii.... w wysokości 25% uposażenia zasadniczego", czym nie spełniono warunków wymienionych w art. 107 § 3 k.p.a.;

7. lakoniczne i enigmatyczne zbycie przez osobę podpisaną za organ konieczności oceny i analizy zebranego w postępowaniu materiału dowodowego, jeżeli takowy został zebrany, brak wykazania w części nazwanej tylko uzasadnieniem, jakie to przepisy powszechnie obowiązującego prawa definiują wobec kierownika jednostki organizacyjnej CBA uprawnienie Zastępcy Szefa CBA do obniżenia premii, w okresie kiedy w myśl przepisów art. 89 ust. 4c Szef CBA nie ustalił odmiennej wysokości premii niż w decyzji Szefa CBA z dnia [...] grudnia 2011 r., jak również jakie okoliczności stanowiły podstawę zmiany dotychczasowej oceny kryteriów warunkujących poziom ustalanej premii;

8. sprzeczność sentencji decyzji z jej uzasadnieniem, w którym osoba podpisana usiłuje wykazać, iż "wysokość premii została ustalona funkcjonariuszowi bezpośrednio przez Szefa CBA", a jednocześnie zaprzecza osiągnięciom w służbie jakie wykazał Szef CBA w decyzji personalnej nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r.

W związku z powyższymi zarzutami pełnomocnik wniósł o:

1. uchylenie zaskarżonej decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. wydanej przez Zastępcę Szefa CBA J. C. oraz poprzedzającej ją decyzji personalnej nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. w przedmiocie ustalenia wysokości premii wydanej przez Zastępcę Szefa CBA J. C. w całości,

2. orzeczenie, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do czasu uprawomocnienia się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie,

3. wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w trybie przepisów art. 61 § 3 ustawy o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi,

4. zasądzenie od Szefa CBA kosztów postępowania i kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych,

5. nakazanie organom administracji państwowej - określonymi przepisami ustawy o CBA prowadzenia postępowania zgodnie z podstawowymi zasadami obowiązującego w Rzeczypospolitej Polskiej i w Unii Europejskiej systemu prawa,

6. ustalenie, iż w okresie od dnia [...] lipca 2012 roku do dnia [...] sierpnia 2012 roku mocą przepisów art. 89 ust. 4c ustawy o CBA, a więc do dnia uzyskania przez decyzję personalną nr [...] ostateczności, o której mowa w przepisach art. 16 K.p.a. organ winien wypłacać skarżącemu premie w wysokości 30% uposażenia zasadniczego zgodnie z decyzją personalną nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r., bowiem zaskarżonej decyzji personalnej nr [...] nie nadano rygoru natychmiastowej wykonalności w trybie przepisów art. 108 K.p.a.,

7. natychmiastowe wypłacenie różnicy premii do wysokości 30% uposażenia zasadniczego, w myśl przepisów art. 89 ust. 4c ustawy o CBA.

Szef CBA w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podkreślając, iż premia określona w art. 98 ust. 4 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym ma charakter motywacyjny, a wysokość premii określonej dla każdego funkcjonariusza pozostawiono uznaniu Szefa CBA.

Odnosząc się natomiast do podniesionego w skardze zarzutu przekroczenia przez Zastępcę Szefa CBA tzw. "przedstawicielstwa administracyjnego" organ wskazał, iż zastępca nie musi posiadać specjalnego upoważnienia, wynika ono bowiem z istoty zastępstwa. Na poparcie powyższej tezy powołał się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Pismem z dnia 13 listopada 2012 r. Sąd wezwał pełnomocnika organu do udzielenia informacji, czy osoba, która podpisała zaskarżoną decyzję, tj. Zastępca Szefa CBA J. C., posiada upoważnienie do wydawania decyzji administracyjnych w imieniu Szefa CBA.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik organu przy piśmie z dnia 19 listopada 2012 r. nadesłał potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię upoważnienia nr [...] z dnia [...] października 2009 r., z którego treści wynika, że Szef CBA działając na podstawie art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym upoważnił J. C. – Zastępcę Szefa CBA do dokonywania czynności związanych z kierowaniem Centralnym Biurem Antykorupcyjnym, w tym do zaciągania zobowiązań.

Pełnomocnik skarżącego, ustosunkowując się do odpowiedzi na skargę organu, w piśmie procesowym z dnia 11 stycznia 2013 r. podtrzymał w całości zawarte w skardze zarzuty oraz wnioski, w szczególności wniosek o uchylenie zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji personalnej nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 roku, a nadto wniósł o:

1. stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji, bowiem wydane zostały z rażącym naruszeniem prawa, o którym mowa w przepisach art. 156 § 1 pkt 1 K.p.a. w związku z przepisami art. 10 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, przepisami § 1 ust. 3 Statutu stanowiącego załącznik do Zarządzenia nr 72 Prezesa Rady Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 6 października 2010 r. w sprawie nadania statutu Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu i przepisami § 4 ust. 1 decyzji nr [...] Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] maja 2011 r. w sprawie określenia podległości służbowej jednostek organizacyjnych Centralnego Biura Antykorupcyjnego;

2. poinformowanie w trybie art. 155 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Prezesa Rady Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej o stwierdzonych istotnych naruszeniach prawa i okolicznościach mających wpływ na ich powstanie;

3. uznanie wniosku organu zawartego w odpowiedzi na skargę z dnia 29 października 2012 r. "o oddalenie skargi w całości, jako bezzasadnej" jako bezprzedmiotowy i jako kolejny przypadek naruszenia prawa.

Pełnomocnik organu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2013 r. złożył do akt poświadczone za zgodność z oryginałem kserokopie – decyzji Szefa CBA nr [...]z dnia [...] maj 2011 r. w sprawie określenia podległości służbowej jednostek organizacyjnych Centralnego Biura Antykorupcyjnego oraz zaświadczenia lekarskiego z dnia [...] lipca 2012 r. dotyczącego niezdolności do pracy Szefa CBA P. W. w okresie od [...] lipca 2012 r. do [...] sierpnia 2012 r. Wskazując na treść powyższych dokumentów pełnomocnik zwrócił uwagę, iż w dacie wydawania decyzji z dnia [...] sierpnia 2012 r. Szef CBA był nieobecny z powodu zwolnienia lekarskiego, a w związku z tym zastępca Szefa CBA J. C. był uprawniony do jego zastępowania w oparciu o § 4 decyzji Szefa CBA nr [...] z dnia [...] maj 2011 r., w tym do podpisania decyzji w imieniu Szefa CBA.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powyższych kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie.

W ocenie Sądu należy zgodzić się z zarzutem skargi, że zaskarżona decyzja Szefa CBA z dnia [...] sierpnia 2012 r. oraz poprzedzająca ją decyzja tego organu z dnia [...] czerwca 2012 r. dotknięte są kwalifikowaną wadą prawną, gdyż wydane zostały z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.).

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U. z 2012 r., poz. 621) Szef CBA kieruje CBA bezpośrednio lub przez swoich zastępców. Ustęp 2 tego artykułu stanowi natomiast, że Szef CBA może upoważnić podległych funkcjonariuszy do załatwiania spraw w jego imieniu w określonym zakresie, z wyjątkiem spraw, o których mowa w art. 17, 19 i 23.

Przepis art. 11 ust. 1 ww. ustawy stanowi z kolei, że Prezes Rady Ministrów nadaje CBA, w drodze zarządzenia, statut, który określa jego organizację wewnętrzną.

Aktualnie organizację wewnętrzną CBA określa statut nadany Zarządzeniem nr 72 Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 października 2010 r. (M.P. nr 76, poz. 953).

Zgodnie z § 2 tego Statutu Szef CBA kieruje CBA przy pomocy zastępców oraz kierowników jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 3 ust. 1 (ust. 1). Szefa CBA, w czasie jego nieobecności, zastępuje wyznaczony przez niego zastępca, działający w ramach udzielonych mu przez Szefa CBA pełnomocnictw (ust. 2). Szef CBA może upoważnić osoby, o których mowa w ust. 1, oraz innych funkcjonariuszy i pracowników CBA do podejmowania decyzji, w określonych sprawach, w jego imieniu (ust. 3).

Z powyższej regulacji wynika, iż do podejmowania decyzji w określonych sprawach w imieniu Szefa CBA, przez jego zastępców oraz kierowników jednostek organizacyjnych wchodzących w skład CBA, a także innych funkcjonariuszy i pracowników CBA, wymagane jest pisemne upoważnienie Szefa CBA.

Zastępcy Szefa CBA mogą zatem podpisywać decyzje w określonych sprawach w imieniu Szefa CBA na podstawie upoważnienia udzielonego im przez Szefa CBA.

Obydwie decyzje w niniejszej sprawie zostały podpisane przez Zastępcę Szefa CBA J. C.

Z uwagi na to, iż do akt administracyjnych nie zostało załączone upoważnienia dla Zastępcy Szefa CBA J. C. do wydawania decyzji w imieniu Szefa CBA Sąd wezwał organ do przedłożenia przedmiotowego upoważnienia.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik organu przy piśmie z dnia 19 listopada 2012 r. nadesłał potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię upoważnienia nr [...] z dnia [...] października 2009 r., z którego treści wynika, że Szef CBA działając na podstawie art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym upoważnił J. C. – Zastępcę Szefa CBA do dokonywania czynności związanych z kierowaniem Centralnym Biurem Antykorupcyjnym, w tym do zaciągania zobowiązań.

W ocenie Sądu z powyższego upoważnienia nie wynika, aby Zastępca Szefa CBA J. C. był upoważniony do podpisania z upoważnienia Szefa CBA decyzji w niniejszej sprawie o ustalenie wysokości premii.

Sąd nie podziela stanowiska pełnomocnika organu wyrażonego w odpowiedzi na skargę, że upoważnienie dla Zastępcy Szefa CBA J. C. do podpisania decyzji w imieniu Szefa CBA wynika z samej istoty zastępstwa.

Z literalnego brzmienia przepisów art. 10 ust. 2 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym oraz § 2 ust. 3 aktualnie obowiązującego Statutu Centralnego Biura Antykorupcyjnego wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że do podejmowania decyzji w określonych sprawach w imieniu Szefa CBA przez jego zastępców wymagane jest pisemne upoważnienie Szefa CBA. Upoważnienia do wydania decyzji w imieniu Szefa CBA przez jego zastępców nie można natomiast w żadnym razie utożsamiać z ogólnym upoważnieniem do dokonywania czynności związanych z kierowaniem Centralnym Biurem Antykorupcyjnym ani też z ogólnym upoważnieniem do zastępowania Szefa CBA w czasie jego nieobecności (§ 2 ust. 1 i 2 Statutu).

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż obydwie decyzje wydane w niniejszej sprawie nie zostały podpisane przez osobę upoważnioną do wydania decyzji w imieniu Szefa CBA. Decyzja administracyjna wydana przez osobę nieposiadającą umocowania do jej wydania jest z mocy art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. nieważna, jako wydana z rażącym naruszeniem prawa (vide: wyrok NSA w Warszawie z dnia 17 stycznia 1989 r. sygn. akt I SA 1019/88, ONSA 1990, Nr 1, poz. 4; wyrok NSA z dnia 11 kwietnia 2006 r., sygn. akt I OSK 703/05, LEX nr 209123).

W konsekwencji stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja z dnia [...] czerwca 2012 r. dotknięte są wadą nieważności.

W świetle powyższych ustaleń rozważanie pozostałych zarzutów podniesionych w skardze należy uznać za przedwczesne.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.

Stwierdzając, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, Sąd działał na podstawie art. 152 p.p.s.a.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.

Zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego w minimalnej stawce Sąd, stosownie do treści § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.) wziął pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia.