Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 992/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-11-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 5, art. 32
journal: Dz.U. 2019 poz 266
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Pawłowska (spr.) Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 listopada 2020 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi D. sp. z.o.o. z siedzibą w D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] grudnia 2019r.; 2. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej D. sp. z.o.o. z siedzibą w D. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] (dalej jako "zaskarżona decyzja"), Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako "Organ", "GINB") po rozpatrzeniu odwołania "D." sp. z o.o. z siedzibą w D. (dalej także jako "Skarżąca", "Strona", "Spółka", "Producent") od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej jako "[...] WINB", ,,Organ I instancji") nr [...] z dnia [...] grudnia 2019r. (dalej ,,decyzja I instancji") umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie redukcji kominowej ze stali czarnej 150/140, 2 mm (SPK-2,0) w ilości 2 szt., wyprodukowanej przez Stronę – utrzymał w mocy decyzję I instancji.

Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu 24 czerwca 2019 r. osoby upoważnione przez [...] WINB przeprowadziły kontrolę u sprzedawcy tj. M. sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej także ,,Sprzedawca"). Kontroli podlegał między innymi wyrób budowlany: redukcja kominowa ze stali czarnej 150/140 (SPK-2,0), w ilości 2 sztuk.

Ustalenia kontroli zawarte zostały w protokole kontroli podpisanym w dniu [...] czerwca 2019 r. (nr akt: [...]). W protokole kontroli wskazano m.in. na stwierdzone nieprawidłowości w zakresie informacji towarzyszącej oznakowaniu CE oraz w deklaracji właściwości użytkowych dotyczących wskazanego wyrobu budowlanego.

W dniu 6 sierpnia 2019 r., [...] WINB wszczął postępowanie administracyjne w sprawie wyrobu budowlanego - redukcja kominowa ze stali czarnej 150/140, 2mm (SPK-2,0), którego producentem jest "D." sp. z o.o. z siedzibą w D., znajdującego się w ilości 2 szt. u Sprzedawcy – M. sp. z o.o. z siedzibą w P., niespełniającego wymagań określonych w ustawie z dnia 16 kwietnia 2004r. o wyrobach budowlanych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 266 ze zm., dalej ,,ustawa o wyrobach"), o czym pismem z tego samego dnia zawiadomił kontrolowanego Sprzedawcę oraz Producenta. Ponadto, w piśmie wskazano stwierdzone nieprawidłowości w odniesieniu do deklaracji właściwości użytkowych nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. (dalej także ,,DWU") oraz informacji towarzyszących oznakowaniu CE. Równocześnie poinformowano o możliwości zapoznania się przez Strony z aktami sprawy i przedstawienia swojego stanowiska.

Pismem z dnia 13 sierpnia 2019 r. Producent wskazał, że "wyroby zostały oznakowane i posiadają stosowne dokumenty uzupełniające zgodnie z obowiązującymi przepisami" a ponadto poinformował, że "wyroby te i ich oznakowanie były przedmiotem kontroli planowej Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie w okresie od 6 kwietnia 2016 r. do 15 kwietnia 2016 r.", a postępowanie administracyjne w sprawie wyrobu zostało umorzone po potwierdzeniu przez ten organ "poprawności oznaczeń". Jednocześnie Skarżąca poinformowała, o zamiarze wycofania ww. wyrobu budowlanego od Sprzedawcy.

Sprzedawca, pismem z dnia 12 września 2019 r. poinformował, że po otrzymaniu informacji o niespełnianiu przez kontrolowane wyroby budowlane wymagań określonych w ustawie o wyrobach, zostały one wycofane ze sprzedaży i zwrócone do dostawcy K. sp. z o.o. Do pisma załączono m.in. kopię faktury korygującej nr [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r.

Natomiast Producent, w piśmie z dnia 18 września 2019 r., poinformował m.in., że oznaczenie wyrobu budowlanego: redukcja kominowa ze stali czarnej 150/140, 2mm (SPK-2,0) była przedmiotem oceny dokonanej przez [...] WINB i organ ten decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r., znak: [...], umorzył postępowanie administracyjne z uwagi na usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości poprzez wprowadzenie zaakceptowanych przez organ kontroli nowych oznaczeń wyrobu. Spółka wskazała, iż wywody zawarte w ww. decyzji stały się podstawą do wprowadzenia zastosowanych reguł i zasad w oznaczeniu wyrobów budowlanych przez nią produkowanych. Ponadto Strona podniosła, iż nieuprawnione jest "wszczęcie i prowadzenie postępowania administracyjnego, którego przedmiotem jest ocena oznaczenia takich samych wyrobów budowanych, już raz ocenionych jako prawidłowe". W ocenie Producenta prowadzenia takiego postępowania stanowi okoliczność skutkującą stwierdzeniem nieważności "przyszłej decyzji" na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2019r. poz. 2096 ze zm., dalej ,,Kpa").

Producent załączył do ww. pisma decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej także ,, [...]WINB") z dnia [...] czerwca 2016 r. znak: [...] oraz potwierdzenie przyjęcia zwrotu [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r.

W dniu 30 września 2019 r. [...] WINB przeprowadził kontrolę sprawdzającą (nr akt kontroli: [...]) u Sprzedawcy w toku której potwierdził fakt wycofania z obrotu ww. wyrobu budowlanego.

Postępowanie administracyjne przed [...] WINB zostało zakończone wydaniem decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2019 r., umarzającej postępowanie w sprawie redukcji kominowej ze stali czarnej 150/140, 2mm (SPK-2,0), w ilości 2 sztuk, wyprodukowanej przez "D." sp. z o.o. z siedzibą w D., z uwagi na wycofanie wyrobu przez Producenta od Sprzedawcy.

Pismem z dnia 20 grudnia 2019 r. Strona wniosła odwołanie od ww. decyzji.

W odwołaniu zarzucono [...] WINB, że przy wydaniu decyzji I instancji naruszył przepisy prawa materialnego, tj. art. 5 ust. 1 ustawy o wyrobach oraz art. 11 ust 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. ustanawiającego zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylającego dyrektywę Rady 89/106/EWG (Dz. Urz. UE L 88 z 4 kwietnia 2011, str. 5 ze zm., dalej ,,rozporządzenie 305/2011") poprzez uznanie, iż deklaracja właściwości użytkowych dla redukcji kominowej 150/140 została sporządzona przez Producenta niezgodnie z art. 6 tego rozporządzenia oraz informacje towarzyszące oznakowaniu CE nie odpowiadają wymaganiom określonym w art. 9 ust. 2 ww. rozporządzenia, gdy w rzeczywistości wyrób ten i jego oznaczenie spełnia wszystkie wskazane wyżej normy, co potwierdziła kontrola planowa u Producenta dokonana w zakładzie produkcyjnym "D." sp. z o.o. przy ul. [...], przez [...] WINB z dnia [...] czerwca 2016 r. zakończona decyzją [...] WINB o nr [...].

Ponadto Producent stwierdził naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 156 § 1 pkt 3 Kpa poprzez jego niezastosowanie, skutkujące oparciem decyzji o umorzeniu postępowania na wycofaniu z obrotu produktów Spółki, a nie na podstawie prawidłowego oznaczenia redukcji kominowej 150/140 ze stali czarnej, co winno skutkować stwierdzeniem nieważności decyzji. W związku z powyższym Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji lub ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Organ I instancji lub też stwierdzenie jej nieważności.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji GINB wskazał, że zgodnie z art. 32 pkt 2 ustawy o wyrobach właściwy organ wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, jeżeli niezgodność wyrobu budowlanego z wymaganiami określonymi niniejszą ustawą została usunięta albo wyrób ten został wycofany z obrotu.

Natomiast w świetle przepisu art. 2 pkt 11 ustawy o wyrobach przez wycofanie z obrotu należy rozumieć każdy środek, którego celem jest zapobieżenie udostępnieniu na rynku wyrobu budowlanego w danym łańcuchu dostaw (zob. art. 2 pkt 23 rozporządzenia 305/2011).

W niniejszej sprawie, zdaniem Organu, mamy do czynienia z sytuacją, gdzie Producent, po stwierdzeniu przez Organ nieprawidłowości w sporządzonej deklaracji właściwości użytkowych oraz wśród informacji towarzyszących oznakowaniu CE, wycofał z obrotu wyrób budowlany w ilości, jaka była objęta kontrolą (2 szt.). Powyższa okoliczność została potwierdzona również przez [...] WINB w toku kontroli sprawdzającej przeprowadzonej w dniu [...] września 2019 r. u Sprzedawcy.

Mając na uwadze, iż wyrób budowlany objęty postępowaniem nie znajduje się już u kontrolowanego Sprzedawcy, gdyż został zwrócony do Producenta, a więc został wycofany z obrotu, zasadnym zdaniem GINB było wydanie przez [...] WINB decyzji na podstawie art. 32 pkt 2 ustawy o wyrobach i w związku z tym umorzenie postępowania w sprawie wyrobu budowlanego niespełniającego wymagań określonych w tej ustawie.

Organ podkreślił, iż przedmiotem postępowania administracyjnego, a zarazem wydawanego w sprawie rozstrzygnięcia, powinien być wyrób budowlany w ilości znajdującej się u sprzedawcy. W sytuacji gdy wyrób budowlany, objęty postępowaniem administracyjnym, w ilości znajdującej się u kontrolowanego sprzedawcy, nie znajduje się już w obrocie, konieczne jest wydanie decyzji o umorzeniu postępowania, na podstawie art. 32 pkt 2 ustawy o wyrobach a w konsekwencji umorzenie postępowania w sprawie wyrobu budowlanego niespełniającego wymagań określonych w ustawie o wyrobach, z uwagi na brak przedmiotu postępowania.

W ocenie GINB rozstrzygnięcie podjęte przez [...] WINB jest zgodne z dyspozycją art. 32 pkt 2 ustawy o wyrobach, tym samym brak jest podstaw do uchylenia decyzji bądź też uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, jak również stwierdzenia nieważności decyzji I instancji czy też stwierdzenia jej wygaśnięcia. Dodatkowo Organ wyjaśnił, że w przypadku zbiegu odwołania oraz żądania stwierdzenia nieważności pierwszeństwo należy przyznać pierwszemu z wymienionych trybów weryfikacji rozstrzygnięcia organu administracji publicznej. Brak rozpatrzenia wniesionego odwołania w trybie odwoławczym i zastąpienie go trybem nadzoru stanowiłoby rażące naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym a zwłaszcza art. 138 Kpa (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 19 lipca 2012 r. sygn. akt III SA/Kr 1488/11).

Na ww. decyzję Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której zarzuciła Organowi przy wydaniu zaskarżonej decyzji:

1. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, to jest art. 5 ust. 1 ustawy o wyrobach oraz art. 11 ust. 1 rozporządzenia 305/2011 - poprzez uznanie, że deklaracja właściwości użytkowych wyrobu redukcja kominowa ze stali czarnej 150/140 mm (niepowtarzalny kod identyfikacyjny wyrobu: [...]) została sporządzona przez Producenta niezgodnie z art. 6 rozporządzenia 305/2011 oraz informacje towarzyszące oznakowaniu CE nie odpowiadają wymaganiom określonym w art. 9 ust. 2 tego rozporządzenia, podczas gdy wyrób ten i jego oznaczenie spełnia wszystkie wskazane wyżej normy;

2. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest:

a. art. 32 pkt. 2 ustawy o wyrobach poprzez umorzenie postępowania w oparciu o przesłankę wycofania z obrotu wyrobu budowlanego niezgodnego z ustawą o wyrobach, w sytuacji, w której postępowanie powinno zostać umorzone na podstawie art. 32 pkt. 1 ustawy o wyrobach, to jest na podstawie stwierdzenia, że redukcja kominowa ze stali czarnej 150/140 mm wyprodukowana przez Stronę spełnia wymagania określone w ww. ustawie;

b. art. 138 §1 pkt 1 Kpa poprzez utrzymanie w mocy decyzji I instancji w sytuacji, w której Organ winien uchylić przedmiotową decyzję i umorzyć postępowanie w oparciu o przesłankę z art. 32 pkt 1 ustawy o wyrobach;

c. art. 10 §1 Kpa poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że naruszenie wymienionego przepisu przez Organ I instancji nie jest istotne dla sprawy;

d. art. 156 §1 pkt 3 Kpa poprzez stwierdzenie, że zbadanie wyrobu budowlanego przez [...] WINB i ustalenie przez niego w drodze ostatecznej decyzji, iż wyrób budowlany jest zgodny z przyjętymi normami, nie kreuje stanu powagi rzeczy osądzonej i uprawnia [...] WINB do ponownego badania tego wyrobu budowlanego i ponownego merytorycznego badania zgodności wyrobu z normami, pomimo tożsamości podmiotowej i przedmiotowej ww. spraw.

Strona wniosła jednocześnie o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji I instancji, ewentualnie o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji I instancji.

W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 roku, poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako ,,Ppsa").

Dokonując kontroli działalności administracji publicznej w związku z wniesioną skargą w świetle powołanych wyżej kryteriów, należy uznać, że zasługuje ona na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja dotknięta jest naruszeniami prawa procesowego, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Ppsa.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli sądu administracyjnego była decyzja administracyjna, której podstawę materialnoprawną stanowił przepis art. 32 pkt 2 ustawy o wyrobach.

Zgodnie z postanowieniem art. 32 pkt 2 ustawy o wyrobach właściwy organ wydanej decyzję o umorzeniu postępowania, jeżeli niezgodność wyrobu budowlanego z wymaganiami określonymi niniejszą ustawą została usunięta albo wyrób ten został wycofany z obrotu. Możliwość wydania prawidłowej decyzji administracyjnej w oparciu o tę podstawę prawną wymaga poczynienia określonych ustaleń co do okoliczności faktycznych, jakich zaistnienie warunkuje zastosowanie ww. przepisu w sprawie. W pierwszej kolejności wymagane jest ustalenie, czy wyrób budowlany jest objęty normą zharmonizowaną (czy też nie), bądź czy też została dla niego wydana europejska ocena techniczna albowiem ma to znaczenie w świetle stawianych mu wymagań określonych ustawą o wyrobach (zob. art. 5 ustawy o wyrobach). Następnie powinno dojść do ustalenia w jakim zakresie jest on niezgodny z wymaganiami określonymi ustawą o wyrobach oraz czy stwierdzone niezgodności zostały usunięte lub też może wyrób został wycofany z obrotu. Stwierdzenie niezgodności wyrobu z wymaganiami powinno opierać się na dokonanej przez Organ analizie polegającej na określeniu wymagań jakie dany wyrób powinien spełniać a następnie odniesieniu tych wymagań do konkretnego wyrobu budowlanego, który takiej ocenie jest poddawany w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego. Realizacja tego celu następuje między innymi w oparciu o wyniki przeprowadzonej kontroli (w niniejszej sprawie przeprowadzonej u Sprzedawcy). Istotne jest jednak z punktu widzenia prowadzonego postępowania administracyjnego i stawianych mu wymogów aby nie tylko zebrać w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy ale nadto go w jego całokształcie rozpatrzyć ale następnie dać temu wyraz w uzasadnieniu decyzji administracyjnej wydawanej w sprawie.

Organ nie był zatem wolny od podjęcia wszelkich niezbędnych czynności w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy (art. 7 Kpa), wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 Kpa) i dokonania wnikliwej, rzetelnej oceny na podstawie całokształtu zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność faktyczna, istotna z punktu widzenia mającego w sprawie zapaść rozstrzygnięcia została należycie udowodniona (art.80 Kpa) a nadto, w konsekwencji, do takiego uzasadnienia faktycznego wydawanej decyzji, które będzie zawierać wskazanie faktów, które Organ uznał za udowodnione i na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej (art. 107 § 3 Kpa).

Trzeba mieć na uwadze, że organy administracji publicznej są zobowiązane do uczynienia zadość regułom prowadzenia postępowania administracyjnego albowiem tylko w takim przypadku wydawane rozstrzygnięcie będzie mogło być uznane za zgodne z prawem. Tylko tak prowadzone postępowanie służyć będzie też realizacji ogólnych zasad postępowania administracyjnego: zasadzie praworządności (art. 6 Kpa), zasadzie prawdy obiektywnej (art. 7 Kpa) czy zasadzie pogłębiana zaufania (art. 8 Kpa).

Organ, jak i [...] WINB nie sprostały powyższym wymogom i nastąpiło to w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W pierwszej kolejności trzeba zauważyć, że z treści zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji I instancji trudno wywodzić, jakie okoliczności faktyczne i z jakich powodów legły u podstaw wydanych rozstrzygnięć. Tak jak już powyżej zostało to wspomniane Organ w postępowaniu prowadzonym w oparciu o art. 32 pkt 2 ustawy o wyrobach powinien określić rodzaj stawianych wyrobowi budowlanemu wymagań i zakres ich niespełnienia. Sąd zauważa, że powinno to nastąpić w sposób nie budzący wątpliwości, precyzyjny tak aby nie było wątpliwości jakie wymaganie nie zostało spełnione i z jakich powodów (to jest w oparciu o jakie przepisy prawa ustanawiające wspomniane wymogi stwierdzenie to należy uznać za uzasadnione). Warunków tych nie spełnia zarówno decyzja I instancji jak i zaskarżona decyzja. Nie zostały w nich bowiem w sposób dokładny wskazane uchybienia w zakresie wymogów przypisanych informacji towarzyszącej oznakowaniu CE oraz deklaracji właściwości użytkowych przedmiotowego wyrobu budowlanego jak też nie została przez Organy obu instancji wyjaśniona zasadność ich stanowiska w tym zakresie.

W uzasadnieniu decyzji I instancji [...] WINB, w zakresie niezgodności wyroby z wymaganiami stwierdził bowiem ogólnikowo, że w informacji towarzyszącej oznakowaniu CE oraz w przedłożonej deklaracji właściwości użytkowych nr 3/2016 z dnia 15 kwietnia 2016 r. niewłaściwie określono numer zastosowanej zharmonizowanej specyfikacji technicznej, przy czym nie uściślił jaki numer został wskazany i z jakich powodów należałoby uznać, że został on wskazany niewłaściwie. Organ dalej podniósł, że zamierzone zastosowanie określone w informacji towarzyszącej oznakowaniu CE oraz w DWU nie było zgodne z załącznikiem ZA zastosowanej normy zharmonizowanej, przy czym nie wyjaśnił jak zostało określone zamierzone zastosowanie, jaka norma zharmonizowana miała zastosowanie i dlaczego wskazane zastosowanie pozostawało niezgodne z załącznikiem. Podobnie ma się sytuacja ze stwierdzonym brakiem niepowtarzalnego kodu identyfikacyjnego typu wyrobu wskazanego w DWU. W tym przypadku winno także być wyjaśnione z czego wynika obowiązek zawarcia tego kodu w informacji towarzyszącej CE i jaki kod powinien być wskazany. W uzasadnieniu decyzji I instancji wskazana także została nieprawidłowość polegająca na tym, że DWU ,,nie zawierała pełnego wykazu zasadniczych charakterystyk wskazanych w załączniku ZA zastosowanej normy zharmonizowanej". W takim przypadku należało określić, jaki wykaz zasadniczych charakterystyk został wskazany, a jaki powinien w świetle treści tego załącznika. Nie jest bowiem wystarczające dla oceny zaistniałej nieprawidłowości odwołanie się do bliżej niesprecyzowanych braków w wykazie. Także w odniesieniu do wskazanej nieprawidłowości dotyczącej braku zadeklarowanej szorstkości średniej odcinków komina należało wskazać z czego wynika obowiązek objęcia jej informacją towarzyszącą oznakowaniu CE i jaką treść powinna przyjąć ta informacja aby można było uznać, że zawiera wymagane wartości. Kolejna ze wskazanych nieprawidłowości dotyczyła podania w informacji towarzyszącej oznakowaniu CE informacji, która nie jest zasadniczą charakterystyką i nie powinna być zawarta w informacjach towarzyszących oznakowaniu CE (dot. oznaczenia "L01200"). W tym przypadku Organ był zobligowany wskazać o jaką informację chodzi, dlaczego nie można jej uznać za zasadniczą charakterystykę i z jakich powodów nie powinna być zawarta w informacjach towarzyszących oznakowaniu CE. W dalszej kolejności, w odniesieniu do kolejnej wskazanej nieprawidłowości dotyczącej informacji w DWU (,,przy odporności na pożar sadzy") Organ winien określić, jaka właściwość użytkowa została wskazana, jaka powinna zostać wskazana aby mogła być uznana za odnoszącą się do zasadniczej charakterystyki. Organ I instancji wskazał jako kolejną nieprawidłowość brak wyjaśnienia przez Stronę sposobu deklarowania wytrzymałości na ściskanie, zginanie oraz oporu przenikania ciepła. W tym zakresie należy zauważyć, że brak pozyskania określonych informacji od Strony postępowania nie może być sam w sobie zrównany z niezgodnością wyrobu budowlanego z wymaganiami. W takim przypadku rolą Organu jest dokonanie oceny w świetle całokształtu materiału dowodowego czy deklarowane wartości należy uznać za niezgodne i z jakich powodów a następnie wyjaśnić zajęte w tym zakresie stanowisko w uzasadnieniu wydanej decyzji.

Właściwe wypełnienie obowiązków spoczywających na organie administracji publicznej w niniejszej sprawie polegało na wskazaniu precyzyjnie, które dokładnie dane zostały wskazane w ww. dokumentach dotyczących kontrolowanego wyrobu (ewentualnie jakie nie zostały wskazane) i dlaczego Organ ocenia, że zostały podane nieprawidłowo (ewentualnie dlaczego powinny zostać podane w sytuacji ich braku). Nie może jednak to nastąpić w oderwaniu od przywołania właściwych wymogów albowiem stanowią one punkt odniesienia dla stwierdzenia niezgodności danego wyrobu budowlanego. Organy winny zatem zestawić stwierdzony stan faktyczny zobrazowany w treści informacji towarzyszącej oznakowaniu CE i DWU do ,,wzorca" takich dokumentów, jaki byłby prawidłowy dla analizowanego wyrobu budowlanego w świetle obowiązujących wymagań. W tym zakresie Organ winien mieć na uwadze, że ,,wzorzec" taki należało określić w oparciu o obowiązujące przepisy prawa reglamentujące wymaganą treść analizowanych tutaj dokumentów tj. przepisy rozporządzenia 305/2011 (w szczególności art. 11 ust. 1 w związku z art. 8 i art. 9 tego rozporządzenia - w odniesieniu do wymogów oznakowania CE oraz w związku z art. 4 i art. 6 rozporządzenia – w odniesieniu do deklaracji właściwości użytkowych) oraz przepisy rozporządzenia delegowanego Komisji UE Nr 574/ 2014 z dnia 21 lutego 2014 r. zmieniające załącznik III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 w odniesieniu do wzoru, który należy stosować przy sporządzaniu deklaracji właściwości użytkowych wyrobów budowlanych (Dz. Urz. UE L 159 z 28 maja 2014r., str. 41). Ponadto, w przypadku gdy do wyrobu budowlanego, z racji daty jego wprowadzenia do obrotu miałyby mieć zastosowanie przepisy przejściowe ujęte w art. 66 rozporządzenia 305/2011 Organ winien dokonać wspomnianej analizy w oparciu o wymogi dla tego wyrobu określone zgodnie z tymi przepisami prawa.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że Organ I instancji nie wskazał w sposób należyty, jakie niezgodności wyrobu budowlanego stwierdził. Zaniechał bowiem określenia, jakie dokładnie elementy treści informacji towarzyszącej oznakowaniu CE oraz DWU są niezgodne z wymaganiami i z jakich powodów. Trzeba też podkreślić, że w zaskarżonej decyzji brak jakiegokolwiek odniesienia się do stanu faktycznego w powyższym zakresie, w tym w konsekwencji także konwalidacji stwierdzonych powyżej uchybień decyzji I instancji w zakresie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i to w odniesieniu do okoliczności istotnych w sprawie z punktu widzenia przedmiotu prowadzonego postępowania.

W tym stanie rzeczy należy zatem wnioskować, że Organy nie wyjaśniły w uzasadnieniu wydanych decyzji stanu faktycznego sprawy przyjętego za podstawę faktyczną rozstrzygnięć a to z kolei skutkuje tym, że decyzje takie wymykają się spod kontroli sądowoadministracyjnej. Rolą bowiem sądu administracyjnego nie jest czynienie własnych ustaleń w zakresie stanu faktycznego sprawy ale ocena prawidłowości ich dokonania przez organy administracji publicznej przy wydawaniu decyzji administracyjnej w sprawie. Braki jednak jakie Sąd stwierdził w zaskarżonej decyzji i decyzji I instancji w powyżej opisanym zakresie powodują, że nie sposób prześledzić toku wnioskowania Organów, co do wskazanych niezgodności wyrobu budowlanego z wymaganiami i ocenić, czy faktycznie zaistniały podstawy do ich stwierdzenia, a to z kolei świadczy o naruszeniu art. 107 § 3 Kpa. W świetle uzasadnienia faktycznego zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji I instancji nie można przyjąć, że Organy uczyniły zadość przepisom postępowania tj. art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 Kpa albowiem wymogom tym nie może sprostać w niniejszej sprawie lakoniczne odwołanie się do treści informacji towarzyszącej oznakowaniu CE i DWU wyrobu budowlanego Skarżącej i bliżej niesprecyzowanych wymogów mających świadczyć o zasadności przyjętych przez Organ niezgodności. Taki stan rzeczy wskazuje, że Organ zaniechał dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i jego rozpatrzenia w całokształcie co było konieczne dla potrzeb mającego zapaść w sprawie rozstrzygnięcia. To z kolei uzasadnia przyjęcie, że te uchybienia procesowe mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z uwagi na okoliczność, że wskazane powyżej naruszenia dotknęły nie tylko zaskarżonej decyzji ale i decyzji I instancji Sąd, na zasadzie art. 135 Ppsa, orzekł także o uchyleniu i tej decyzji.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Organy winny ustalić, czy i jakie niezgodności wyrobu budowlanego z wymaganiami zaistniały przy czym rzetelna ocena w tym zakresie, o czym już była mowa powyżej, powinna nastąpić poprzez zestawienie wyraźnie określonych danych z informacji towarzyszącej oznakowaniu CE i DWU dotyczących przedmiotowego wyrobu budowlanego z odpowiednimi wymaganiami dla tych dokumentów. Tylko bowiem przy zachowaniu takich reguł możliwe będzie ustalenie, czy niezgodności faktycznie zaistniały i jakiego były rodzaju i w konsekwencji wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie. Następnie dokonana w powyższym zakresie analiza powinna znaleźć swoje odzwierciedlenie w decyzji kończącej postępowanie w sprawie w sposób odpowiadający wymogom uzasadnienia faktycznego określonym w art. 107 § 3 Kpa.

Odnosząc się do sformułowanego w skardze zarzutu naruszenia art. 156 § 1 pkt 3 Kpa opartego na twierdzeniu, że sprawa była już przedmiotem rozstrzygnięcia przed [...] WINB, Sąd zauważa, że niezgodności wyrobu budowlanego objętego przedmiotem prowadzonego postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie nie dotyczyły właściwości tkwiących w samym wyrobie budowlanym (por. art. 4 ustawy o wyrobach) ale niezgodności formalnej wyrobu budowlanego z wymaganiami przypisanymi dla dokumentów towarzyszących oznakowaniu CE oraz dla DWU. Już zatem charakter tych wymagań jest tego rodzaju, że nie wyklucza prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie wyrobu budowlanego niespełniającego tych wymagań także w odniesieniu do takiego wyrobu, w stosunku do którego uprzednio (nawet kilka lat wcześniej) wydano decyzję umarzającą postępowanie z uwagi na usunięcie określonych nieprawidłowości. Trzeba bowiem mieć na uwadze, że postępowanie dotyczy wyrobów będących w obrocie i jeżeli na skutek kontroli okazałoby się, że w obrocie pozostają wyroby budowlane niespełniające tych wymagań organ zobowiązany jest wszcząć takie postępowanie i w zależności od wyniku dokonanej w jego toku oceny co do zarzucanych niezgodności wydać odpowiednią decyzję. Zasadność takiego stanowiska znajduje swoje potwierdzenie w postanowieniu art. 59 rozporządzenia 305/2011 zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia m.in. niezgodności polegającej na tym, że oznakowanie CE zostało umieszczone z naruszeniem art. 8 lub art. 9 tego rozporządzenia lub też deklaracja właściwości użytkowych nie została sporządzona zgodnie z przepisami art. 4, art., 6 i art. 7 rozporządzenia państwo członkowskie zobowiązuje właściwy podmiot gospodarczy do usunięcia występujących niezgodności (art. 59 ust. 1 lit. a i d rozporządzania 305/2011). Przy czym, przepis art. 59 ust. 2 rozporządzenia przewiduje, że w przypadku utrzymywania się stwierdzonej niezgodności opisanej w ust. 1 konieczne staje się podjęcie wszelkich odpowiednich środków w celu ograniczenia lub zakazania udostępniania wyrobu budowlanego na rynku, lub zapewnienia jego wycofania od użytkowników lub jego wycofania z obrotu. Z uregulowań tych należy wnioskować, że celem nadrzędnym jest niepozostawanie w obrocie wyrobów budowlanych niespełniających wymagań formalnych i w każdym przypadku stwierdzenia takiego stanu rzeczy konieczne staje się podjęcie właściwych środków w celu usunięcia utrzymującej się niezgodności. Reakcja zatem właściwych organów powinna następować zawsze gdy aktualny pozostaje w dalszym ciągu stan niezgodności formalnej wyrobu budowlanego. Z powyższych względów zarzut naruszenia art. 156 § 1 pkt 3 Kpa we wskazanym przez Skarżącą zakresie nie zasługuje na uwzględnienie albowiem nie mamy tutaj do czynienia z res iudicata.

Za niezasadny należy także uznać sformułowany w skardze, bliżej nieuzasadniony, zarzut naruszenia art. 10 § 1 Kpa. Sąd nie dopatrzył się naruszenia uprawnień Strony wynikających z tego przepisu prawa. Strona została poinformowana o swoich uprawnieniach a ponadto jak wynika z akt sprawy korzystała z nich w zakresie jaki postrzegała za uzasadniony. Należy ponadto zauważyć, że zarzut naruszenia przepisu art. 10 § 1 Kpa aby mógł okazać się skuteczny winien opierać się na wykazaniu, że jego uchybienie miało wpływ na wynik sprawy i uniemożliwiło stronie podjęcie konkretnej czynności. Jest to niezbędne dla stwierdzenia, czy w konkretnym przypadku rzeczywiście doszło do naruszenia zasady czynnego udziału strony w postępowaniu (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2015 r., sygn. akt II OSK 747/14; z 17 maja 2016 r., sygn. akt I OSK 1994/14; z 11 stycznia 2013 r. sygn. akt II GSK 1142/11, z 18 grudnia 2012 r. sygn. akt II OSK 1490/11; z 16 października 2012 r. sygn. akt II OSK 1122/11, z 25 maja 2012 r. sygn. akt II OSK 414/11; z 22 marca 2012 r. sygn. akt II GSK 431/11). W rozpoznawanej sprawie Skarżąca nie wykazała, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnej czynności procesowej, której przedsięwzięcie przełożyłoby się na wynik sprawy.

O kosztach postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozstrzygnął na podstawie art. 209 oraz art. 200 i art. 205 § 2 Ppsa w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tj. Dz. U. z 2018 r. poz. 265) i złożyły się na nie: 200 zł. tytułem wpisu sądowego oraz 480 zł. tytułem wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym.