Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 496/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-05-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 81c ust. 2
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, Protokolant ref. staż. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 maja 2013 r. sprawy ze skargi D. L. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie prawidłowości wykonania robót budowlanych. I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej D. L. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r. ([...]), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej k.p.a. i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), dalej ustawa, po rozpatrzeniu zażalenia D. L. – utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z [...] listopada 2012r. ([...]), nakładające na D. L. obowiązek złożenia, w zakreślonym terminie, oceny technicznej dotyczącej prawidłowości wykonania robót budowlanych w lok. nr [...] w budynku mieszkalnym przy Al. [...] w [...], z uwzględnieniem wpływu na konstrukcję budynku wraz z oceną techniczną akustyczności podłogi i posadzki z określeniem, czy izolacyjność akustyczna stropu mierzona za pomocą wskaźnika znormalizowanego poziomu dźwięków uderzeniowych nie uległa zmianie.

Organ odwoławczy wskazał, że D. L. wykonała roboty budowlane polegające m.in. na usunięciu klepki i podkładu z wyrównaniem poziomu podłogi jastrychem cementowym do 12 mm, wykonaniu warstwy izolacji z folii i warstwy pianki termoakustycznej 6 mm, położeniu paneli podłogowych gr. 10 mm w kuchni, przedpokoju w łazience płytek. Wobec braku możliwości zbadania prawidłowości i bezpieczeństwa robót oraz akustyczności podłogi i oceny, czy uległa zmianie izolacyjność akustyczna stropu - niezbędne było nałożenie obowiązku wykonania oceny technicznej.

Następnie stwierdził, że podstawą nałożenia, w oparciu o art. 81 c ust. 2 ustawy, obowiązku dostarczenia ocen technicznych lub ekspertyz muszą być uzasadnione wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, czy stanu technicznego obiektu budowlanego.

Zdaniem organu odwoławczego, stan faktyczny sprawy uzasadniał zastosowanie powołanego przepisu. W lokalu nr [...] wykonano bowiem roboty budowlane, które mogły doprowadzić do zmiany parametrów akustycznych stropu, a podczas kontroli nie było możliwe ustalenie jakie materiały wykorzystano.

Dodał, że uzasadnione wątpliwości w powyższym zakresie mogą wynikać z oględzin stanu technicznego lokalu mieszkalnego nr [...], znajdującego się pod lokalem nr [...], gdzie na suficie pokoju przy kuchni stwierdzono podłużną rysę na całej długości stropu, ubytek powłoki malarskiej, ślady po zaciekach i rysę przy lampie, a w kuchni rysę na suficie, odspojenia powłoki malarskiej, ślady po zaciekach. H. U. wskazała, iż po remoncie lokalu nr [...] nastąpiło wzmożone przenikanie dźwięków, szczególnie uderzeniowych i sugerowała "ingerencję w konstrukcję stropu, z którego usunięto deski leżące na garach".

Następnie organ wyjaśnił skutki niedostarczenia ocen lub ekspertyz bądź też wadliwości, które reguluje art. 81c ust. 4 ustawy, co nie pozwala na odstąpienie od tego trybu z uwagi na niezawinienie właściciela lub zarządcy, czy brak środków. Organ dodał, iż w zażaleniu D. L. wnosiła o wstrzymanie wykonalności postanowienia organu I instancji, jednak ocena, czy jest ono uzasadnione, należy do uznania organu. Tak więc pomimo, że organ powiatowy nie wstrzymał, bądź nie odmówił wstrzymania wykonania ww. postanowienia, pozostaje to bez wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia.

Skargę na powyższe postanowienie złożyła D. L. i wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości zarzuciła naruszenie:

- przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7 kpa i 77 kpa oraz

- przepisów prawa materialnego tj. art. 81 c ust. 2 ustawy polegającego na błędnej interpretacji i uznaniu, że występują uzasadnione wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych czy robót budowlanych, w sytuacji, gdy organ I instancji w ogóle nie przeprowadził czynności w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.

W ocenie skarżącej organ odwoławczy błędnie przyjął, że bez przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania dowodowego i wyjaśnienia stanu faktycznego można uznać, że wyjaśnienia 70 letniej H. U. wystarczają do przyjęcia, że istnieją "uzasadnione wątpliwości", tym bardziej, że sugerowała ona "ingerencję w konstrukcję stropu, z którego usunięto deski leżące na garach". Natomiast budynek powstał w latach 50, 60 tych XX w i jest konstrukcji żelbetonowej. Organ bezpodstawnie zatem przyjął, że zachodzą okoliczności z art. 81 c ust. 2 ustawy oraz że nie było konieczne ustalenie jaką konstrukcję ma budynek.

Nadto, organ pominął fakt, że postanowienie organu powiatowego jest niewykonalne. Nie jest bowiem możliwe dokonanie pomiaru natężenia poziomu dźwięków uderzeniowych z określeniem, czy po remoncie, ilość decybeli przenikająca przez strop nie uległa zmianie, skoro wymieniono całą podłogę. Nie jest więc możliwe określenie ile decybeli przenikało przez strop przed remontem, a ile obecnie. Organ odwoławczy nie wykazał przesłanek jakimi się kierował i na czym polegają, owe podnoszone w doktrynie i orzecznictwie wątpliwości, co do jakości robót.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu stosownie do art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej ppsa.

W świetle powołanych kryteriów skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Zaskarżonym postanowieniem [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] nakładające na skarżącą obowiązek przedłożenia oceny technicznej dotyczącej prawidłowości wykonania robót budowlanych w jej lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. Al. [...] w [...], ze szczególnym uwzględnieniem wpływu na konstrukcję budynku wraz z oceną techniczną dotyczącą akustyczności wyremontowanej podłogi i posadzki.

Podstawę materialnoprawną postanowienia organu I instancji stanowił art. 81 c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623), z którego wynika, że organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1 obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen lub ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia.

W treści powołanego przepisu ustawodawca posłużył się zwrotem "może nałożyć", co oznacza, że jego zastosowanie pozostawione zostało uznaniu organu. Organ może zatem, ale nie musi, nałożyć na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego obowiązek sporządzenia i dostarczenia odpowiedniej dokumentacji, jednak w motywach takiego rozstrzygnięcia ma obowiązek jednoznacznie wykazać, że zaistniały uzasadnione wątpliwości, co do stanu technicznego obiektu budowlanego. Stanowisko organu powinno mieć dostateczne potwierdzenie w zgromadzonym materialne dowodowym (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Łd 851/09).

Jak wynika z akt sprawy uzasadnione wątpliwości organu powstały wskutek ustaleń kontrolnych w lokalu nr [...] w związku z przeprowadzoną przez skarżącą wymianą zniszczonej klepki na panele podłogowe o grubości 10 mm, podczas której wykonano również podkład z wyrównaniem poziomu podłogi jastrychem cementowym o grubości 12 mm oraz warstwy izolacji z folii i pianki termoakustycznej o grubości 6 mm w kuchni, przedpokoju, a w łazience wykonano płytki.

Stanowisko organu w tym zakresie należało podzielić mając na uwadze zarówno charakter wykonanych robót budowlanych, jak i to, że uczestniczka postępowania zajmująca lokal nr [...] usytuowany bezpośrednio pod lokalem skarżącej, sygnalizowała organom wzmożoną przenikalność dźwięków, szczególnie uderzeniowych, po wykonaniu ww. robót. Nadto, w lokalu uczestniczki postępowania wystąpiły spękania stropu na całej długości sufitu w pokoju przylegającym do kuchni oraz rysy przy lampie, podobnie zauważono rysy w kuchni, wraz z odspojeniami powłoki malarskiej, co potwierdzają oględziny stanu technicznego.

Wbrew zatem zarzutom skargi, ustalenia organu znajdują potwierdzenie w zgromadzonym materialne dowodowym, który był wystarczający do dokonania oceny, czy zachodziły przesłanki do nałożenia obowiązków wymienionych w art. 81 c ust. 2 ustawy. Czynności kontrolne organu pierwszej instancji wskazywały na uzasadnione wątpliwości co do jakości zastosowanych wyrobów i wykonanych robót budowlanych. W związku z faktem, że wymiana podłóg dotyczyła całej powierzchni lokalu nr [...], zaistniała konieczność jednoznacznego zbadania w szczególności, jakie materiały wykorzystano przy wymianie podłogi, czy izolacja została położona na całej jej powierzchni, a w konsekwencji czy odpowiadają wymogom określonym z § 326 rozporządzenia z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, z 2002 r., poz. 690 ze zm.), jak również jaki wpływ wykonane roboty miały na konstrukcję całego budynku.

Tym samym przesłanką ustawową, od spełnienia której uzależniona była możliwość skorzystania przez organ z uprawnień wynikających z ust. 2 art. 81 c ustawy została spełniona.

W świetle przedstawionej argumentacji bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostawał zarówno wiek uczestniczki postępowania, jej sugestie co do konstrukcji budynku przy Al. [...] w [...] zatem fakt, że budynek jest konstrukcji żelbetowej, a nie drewnianej, jak podnoszono w skardze.

Niemniej należy przyznać rację skarżącej co do tego, że nałożony obowiązek został wadliwie sformułowany.

Zauważyć trzeba, że wymiany podłogi dokonano na całej powierzchni lokalu nr [...], a zatem tylko w sytuacji uprzedniego wykonania pomiarów izolacyjności stropu przed remontem, istniałaby możliwości wskazania w ocenie technicznej, czy izolacyjność akustyczna stropu - mierzona za pomocą wskaźnika znormalizowanego poziomu dźwięków - nie uległa zmianie. Jeśli organ miał na myśli porównanie akustyczności stropu po wykonaniu robót budowlanych z akustycznością wynikającą z dokumentacji projektowej budynku (o ile takie pomiary w niej podano), to winien wskazać z jakimi dokumentami projektu należy nowe pomiary porównać. W przeciwnym wypadku obowiązek winien być nałożony bez potrzeby porównywania pomiarów akustyczności stropów uprzedniej i obecnej, ale pod kątem wymogów wynikających z § 326 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ww. rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. W przepisach tych stwierdzono bowiem, że poziom hałasu oraz drgań przenikających do pomieszczeń m.in. w budynkach mieszkalnych, nie może przekraczać wartości dopuszczalnych określonych w Polskich Normach dotyczących ochrony przed hałasem pomieszczeń w budynkach oraz oceny wpływu drgań na ludzi w budynkach, wyznaczonych zgodnie z Polskimi Normami dotyczącymi metody pomiaru poziomu dźwięku A w pomieszczeniach oraz oceny wpływu drgań na ludzi w budynkach (ust. 1 ). Nadto, w budynkach, o których mowa w ust. 1, przegrody zewnętrzne i wewnętrzne oraz ich elementy powinny mieć izolacyjność akustyczną nie mniejszą od podanej w Polskiej Normie dotyczącej wymaganej izolacyjności akustycznej przegród w budynkach oraz izolacyjności akustycznej elementów budowlanych, wyznaczonej zgodnie z Polskimi Normami określającymi metody pomiaru izolacyjności akustycznej elementów budowlanych i izolacyjności akustycznej w budynkach. Wymagania odnoszą się do izolacyjności stropów i podłóg - od dźwięków powietrznych i uderzeniowych (ust. 2 pkt 2).

W związku z powyższym rzeczą organów przy ponownym rozpoznaniu sprawy będzie przeprowadzenie postępowania z uwzględnieniem stanowiska Sądu.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 145 § 1 ust. 1 lit. a oraz art. 152 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. – w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.)