Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 1040/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 84 ust. 3 pkt 1 , 2
journal: Dz.U. 2012 poz 1137
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 18 grudnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), , Protokolant Pomocnik sekretarza – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2013 roku sprawy ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium w [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 1137 t.j.), po rozpoznaniu odwołania J. D. od decyzji Starosty Powiatowego w Ł. z dnia [...] znak: [...] o cofnięciu diagnoście J. D. - wydanego przez Starostę [...] Wschodniego - uprawnienia diagnosty nr identyfikacyjny [...] do wykonywania badań technicznych pojazdów w zakresie badań okresowych i dodatkowych, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W dniu [...] została przeprowadzona kontrola stacji kontroli pojazdów [...] prowadzonej przez przedsiębiorcę "A" K. Ś. i R. W. s.c., w zakresie spełnienia szczegółowych wymagań w stosunku do jednostki, w której jednym z zatrudnionych diagnostów jest skarżący. Szczegóły kontroli zostały przedstawione w protokole kontroli Nr [...] z dnia [...]. Podczas kontroli m.in. diagnosta J. D. przeprowadził badanie okresowe pojazdu marki Audi A6 o nr rej. [...], które - w ocenie organu I instancji – zostało przeprowadzone nieprawidłowo, m. in.: diagnosta przeprowadził badanie szczelności instalacji gazowej w sposób niezgodny z opisem zawartym z załączniku nr 1 do rozporządzenia, nie porównał danych zbiornika z decyzją Dyrektora TDT dotyczącą sprawności zbiornika, ciśnienie w oponach zostało sprawdzone po przejechaniu ścieżki diagnostycznej, zaświadczenie z wynikiem negatywnym zostało wydane nieprawidłowo. Z treścią protokołu zapoznano przedstawicieli kontrolowanej stacji m.in. J. D., który podpisał protokół. W zakreślonym terminie 14 – dni strona nie zgłosiła zastrzeżeń ani wyjaśnień odnośnie ustaleń końcowych zawartych w protokole.

Postanowieniem z dnia [...] Starosta Powiatowy w [...] zawiadomił J.D. o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie cofnięcia uprawnień, a następnie po zapoznaniu się z wyjaśnieniami strony i poinformowaniu jej o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzeniu co do zebranych dowodów, wydał decyzję w dniu [...] znak: [...] o cofnięciu skarżącemu uprawnienia diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 104 i art. 107 k.p.a. w związku z art. 84 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym. W uzasadnieniu organ powołał się na ww. protokół kontroli z dnia [...].

W odwołaniu J. D. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Powyższej decyzji zarzucił naruszenie art. 7 art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. oraz art. 84 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Skarżący wskazał, że badanie okresowe pojazdu marki Audi A6 o nr rej. [...] w dniu [...] wykonał w pełni poprawnie, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach oraz zgodnie z celami jakim mają służyć badania okresowe. Badanie szczelności instalacji gazowej pojazdu marki Audi A6 o nr rej. [...] zostało przeprowadzone w dniu 12 marca 2013 r. zgodnie z wewnętrzną procedurą – przed wjazdem pojazdu do hali napraw, na wolnym powietrzu wraz z oględzinami zewnętrznymi instalacji na około 2 godziny przed kontrolą stacji kontroli pojazdów; zarzut nieporównania zgodności danych identyfikacyjnych zbiornika z decyzją Dyrektora TDT dotyczącą sprawności zbiornika ww. pojazdu jest chybiony, albowiem porównanie to miało miejsce, gdyż przedmiotowy numer został przez skarżącego zapamiętany podczas sprawdzania szczelności instalacji gazowej na wolnym powietrzu (około 2 godziny przed kontrolą stacji kontroli pojazdów), a następnie porównany z danymi wynikającymi z decyzji TDT znajdującymi się w rejestrze badań stacji (przegląd z dnia 3 listopada 2011r.). W zakresie zarzutu nieprawidłowości polegającej na tym, że ciśnienie w oponach zostało sprawdzone po przejechaniu ścieżki diagnostycznej skarżący wskazał, że jako diagnosta przed badaniem podjął próbę skontrolowania ciśnienia w oponach, jednakże z uwagi na fakt, iż urządzenie do pompowania zawiesiło się, jako doświadczony diagnosta z długoletnim stażem pracy wzrokowo ocenił, iż zarówno stan ogumienia jak i ciśnienie w nim jest prawidłowe - po czym przystąpił do przeprowadzania badań dynamicznych na urządzeniach, po wykonaniu których kontrolował ciśnienie w ogumieniu i upewniwszy

się, że miał rację odstąpił od powtórzenia badań dynamicznych. Skarżący wyjaśnił ponadto, że w zaświadczeniu opisującym przeprowadzone badanie zostały wpisane same usterki pojazdu stwierdzone podczas badania bez podania numerów odpowiadających danej usterce z tabeli Działu I załącznika nr l do rozporządzenia ze względu na awarię systemu komputerowego.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu organ wskazał, że stosownie do treści art. 84 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym starosta cofa diagnoście uprawnienie do wykonywania badań technicznych, jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli, o której mowa w art. 83 ust. 6, stwierdzono: 1. przeprowadzenie przez diagnostę badania technicznego niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonania; 2. wydanie przez diagnostę zaświadczenia albo dokonanie wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami. Organ wyjaśnił, że oceniając przesłanki, o których mowa w art. 84 ust. 3 ww. ustawy - należy odnieść się do kontroli, o której mowa w art. 83b ust. 2, a nie do art. 83 ust. 6 wskazanej ustawy. W tym zakresie organ powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi sygn. III SA/Łd 441/10 z dnia 28 października 2010 r.

Kolegium podkreśliło, że właściwy i uprawniony Starosta Powiatowy w Ł. w ramach wykonywanego nadzoru w dniu [...], przeprowadził kontrolę stacji kontroli pojazdów [...], której wyniki zostały opisane w protokole Nr [...]. W wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, że diagnosta J. D.: nieprawidłowo przeprowadził badanie okresowe pojazdu marki Audi A6 o nr rej. [...], albowiem:

- diagnosta podczas badania szczelności instalacji gazowej nie porównał danych zbiornika z decyzją TDT dotyczącą sprawności zbiornika,

- ciśnienie w oponach zostało sprawdzone po przejechaniu ścieżki diagnostycznej,

wydał - w nieprawidłowy sposób

- zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym (z wynikiem negatywnym), w treści którego w uwagach wpisał wyłącznie

jakie usterki zostały stwierdzone podczas badania (brak świateł awaryjnych oraz

spryskiwaczy przednich reflektorów).

Odnosząc się do powyższych uchybień organ wskazał na rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa I Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach, które w załączniku nr 1 w dziale 5 pt. "Szczegółowy sposób sprawdzania prawidłowości przystosowania pojazdu do zasilania gazem podczas przeprowadzania okresowego badania technicznego pojazdu" w § 2 stanowi, że przed przystąpieniem do właściwego sprawdzenia należy skontrolować m.in. pkt 3 :zgodność danych identyfikacyjnych zbiornika z danymi zawartymi w protokole wydanym przez Dyrektora TDT.

Ponadto organ odwoławczy wyjaśnił, że załącznik nr 1 do ww. rozporządzenia

pt.: "Wymagania Dotyczące Kontroli Oraz Wytyczne Dotyczące Oceny Usterek Podczas Przeprowadzania Okresowego Badania Technicznego Pojazdu", w pkt 2.4 "Ustawienie kół" stanowi, iż cyt.: "Kontrolę przeprowadza się na urządzeniu do ogólnej oceny prawidłowego ustawienia kół. Dopuszcza się wykonanie pomiaru zbieżności kół i osi pojazdu. Pomiary zbieżności kół jezdnych pojazdu wykonuje się na ławach pomiarowych stanowiska kontrolnego.

Uwaga:

pomiary wykonuje się przy takim stanie obciążenia pojazdu, dla jakiego producent

pojazdu podaje mierzone parametry,

pomiary zbieżności kół wykonuje się po uprzednim skompensowaniu "bicia" kół,

pomiary wykonuje się po uprzednim wyregulowaniu ciśnienia w ogumieniu do

wartości nominalnej dla danego pojazdu".

Ponadto organ wskazał, że załącznik nr 1 do ww. rozporządzenia pt.: "Wymagania Dotyczące Kontroli Oraz Wytyczne Dotyczące Oceny Usterek Podczas Przeprowadzania Okresowego Badania Technicznego Pojazdu", gdzie w Dziale II pt.: "Szczegółowy sposób badania skuteczności i równomierności działania hamulców podczas przeprowadzania badania technicznego pojazdu" §2 ust. l pkt l stanowi, iż cyt.: "Pomiar sił hamowania hamulcem roboczym powinien odbywać się przy zachowaniu następujących warunków (...) ciśnienie w ogumieniu nie może różnić się od nominalnego więcej niż o: ± 0,1 bara albo ± 0,01 MPa dla motocykla, motoroweru i samochodu osobowego (...).

W zakresie nieprawidłowo wystawionego zaświadczenia organ wskazał, że w załączniku nr 3 do rozporządzenia w części wskazującej objaśnienia wyjaśniono, że rubryka l opatrzona tytułem "Uwagi" - stanowi, że należy wpisywać przekroczone parametry administracyjne w zakresie mas, wymiarów, nacisków oraz ich wartości, ustalone dane niezbędne do rejestracji pojazdu, stwierdzone

niezgodności z warunkami technicznymi pojazdów, stwierdzone usterki wraz z podaniem numeru z kolumny pierwszej i trzeciej załącznika nr l i/lub 2, ograniczenia przy zezwoleniu na używanie pojazdu i jego termin, a także: informacje dotyczące wyposażenia pojazdu w zamontowane urządzenie techniczne z podaniem numeru i daty wystawienia protokołu i decyzji dopuszczającej urządzenie do eksploatacji wydanej przez właściwy organ dozoru technicznego oraz zapis informujący o braku w dowodzie rejestracyjnym miejsca przeznaczonego na odpowiedni wpis oraz inne uwagi.

Biorąc pod uwagę powyższe Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że skarżący przeprowadził przedmiotowe badanie techniczne niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonania, gdyż przed przystąpieniem do właściwego sprawdzenia prawidłowości przystosowania pojazdu do zasilania gazem podczas przeprowadzania okresowego badania technicznego pojazdu nie skontrolował On zgodności danych identyfikacyjnych zbiornika z danymi zawartymi w protokole wydanym przez Dyrektora TDT, oraz nie sprawdził ciśnienia w oponach przed wjazdem na ścieżkę diagnostyczną oraz wydał zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu Nr [...] z dnia [...] - niezgodnie z przepisami, tj. przywołanym powyżej załącznikiem nr 3 do ww. rozporządzenia, albowiem nie zamieścił w uwagach (strona 2 zaświadczenia) informacji o stwierdzonych usterkach wraz z podaniem numeru z kolumny pierwszej i trzeciej załącznika nr 1 i/lub 2. Organ odwoławczy podkreślił także, że decyzja podjęta przez organ I instancji nie należy do kategorii decyzji uznaniowych.

W skardze z dnia [...] J. D. wniósł o uchylenie decyzji I i II instancji, wskazując na naruszenie art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez niepodjęcie przez organy administracyjne wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia i ustalenia prawidłowego stanu faktycznego i wyjaśnienia wszelkich istotnych okoliczności mających wpływ na wynik sprawy. Skarżący wskazał także na naruszenie art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym poprzez przyjęcie, że zostały spełnione przesłanki do cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów oraz brak dokonania zindywidualizowanej oceny, czy uchybienia stwierdzone w danej sprawie są na tyle istotne, że uzasadniają zastosowanie sankcji cofnięcia uprawnień. Skarżący powtórzył argumentację zaprezentowaną w odwołaniu.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie.

Na rozprawie w dniu 18 grudnia 2013 r. skarżący poparł skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 powołanej ustawy).

Stosownie zaś do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j. ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

W myśl natomiast przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd bierze z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa proceduralnego i materialnego niezależnie od podnoszonych w skardze zarzutów, jednakże tylko w granicach sprawy, w której skarga została wniesiona.

Oceniając wydane w sprawie rozstrzygnięcia przy zastosowaniu powyższych kryteriów Sąd uznał, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] oraz poprzedzająca ją decyzja Starosty Powiatowego w [...] z dnia [...] w przedmocie cofnięcia J. D. uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów w zakresie badań okresowych i dodatkowych nie naruszają przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania w stopniu powodującym konieczność ich uchylenia.

Podstawę prawną zaskarżonych decyzji stanowił przepis art. 84 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137 t.j. ze zm.) stosownie, do którego starosta cofa diagnoście uprawnienie do wykonywania badań technicznych, jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli, o której mowa w art. 83 ust. 6 stwierdzono:

1/ przeprowadzenie przez diagnostę badania technicznego niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonania;

2/ wydanie przez diagnostę zaświadczenia albo dokonania wpisu do dowodu rejestracyjnego niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami.

Szczegółowy zakres i sposób przeprowadzania badań technicznych pojazdów określa wydane na podstawie art. 81 ust. 15 ustawy rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (Dz. U. z 2012 r. poz. 996). Przepis § 2 ust. 1 wskazuje zakres okresowego badania technicznego pojazdu, natomiast Załącznik Nr 1 określa wymagania dotyczące kontroli oraz wytyczne dotyczące oceny usterek podczas przeprowadzania okresowego badania technicznego pojazdu. Stosownie do punktu 2.4 zatytułowanego "Ustawienie kół" kontrolę przeprowadza się na urządzeniu do ogólnej oceny prawidłowego ustawienia kół. Dopuszcza się wykonanie pomiaru zbieżności kół i osi pojazdu. Pomiary zbieżności kół jezdnych pojazdu wykonuje się na ławach pomiarowych stanowiska kontrolnego.

Uwaga:

pomiary wykonuje się przy takim stanie obciążenia pojazdu, dla jakiego producent

pojazdu podaje mierzone parametry,

pomiary zbieżności kół wykonuje się po uprzednim skompensowaniu "bicia" kół,

pomiary wykonuje się po uprzednim wyregulowaniu ciśnienia w ogumieniu do

wartości nominalnej dla danego pojazdu".

W Dziale II "Szczegółowy sposób badania skuteczności i równomierności działania hamulców podczas przeprowadzania badania technicznego pojazdu" § 2 ust. 1 pkt 1 stanowi, że pomiar sił hamowania hamulcem roboczym powinien odbywać się przy zachowaniu następujących warunków (...) ciśnienie w ogumieniu nie może różnić się od nominalnego więcej niż o: ± 0,1 bara albo ± 0,01 MPa dla motocykla, motoroweru i samochodu osobowego (...).

Natomiast w Dziale 5 "Szczegółowy sposób sprawdzania prawidłowości przystosowania pojazdu do zasilania gazem podczas przeprowadzania okresowego badania technicznego pojazdu" wskazano, że przed przystąpieniem do właściwego sprawdzenia należy skontrolować m.in. pkt 3: zgodność danych identyfikacyjnych zbiornika z danymi zawartymi w protokole wydanym przez Dyrektora TDT (§ 2), a § 5 ust. 1 i 2 stanowi, że kontrola szczelności instalacji zasilania gazem polega na użyciu elektronicznego detektora gazu w miejscach połączeń przewodów i elementów instalacji zasilania gazem, gniazd zaworów bezpieczeństwa i zaworów napełniania oraz elektrozaworów gazowych. Niedopuszczalne jest pojawienie się wskazań na detektorze sygnalizujących wypływ gazu, przy uruchomionym albo wyłączonym silniku.

Załącznik Nr 3 do rozporządzenia zawiera wzór zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu, w objaśnieniach natomiast oznaczonych symbolem "*" wskazano jakie informacje należy zamieścić w poszczególnych rubrykach. W rubryce oznaczonej tytułem "Uwagi" należy wpisywać przekroczone parametry administracyjne w zakresie mas, wymiarów, nacisków oraz ich wartości, ustalone dane niezbędne do rejestracji pojazdu, stwierdzone niezgodności z warunkami technicznymi pojazdów, stwierdzone usterki wraz z podaniem numeru z kolumny pierwszej i trzeciej załącznika nr 1 i/lub 2, ograniczenia przy zezwoleniu na używanie pojazdu i jego termin, a także: informacje dotyczące wyposażenia pojazdu w zamontowane urządzenie techniczne z podaniem numeru i daty wystawienia protokołu i decyzji dopuszczającej urządzenie do eksploatacji wydanej przez właściwy organ dozoru technicznego oraz zapis informujący o braku w dowodzie rejestracyjnym miejsca przeznaczonego na odpowiedni wpis oraz inne uwagi.

Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy, przypomnieć należy, że w wyniku kontroli w dniu [...] w Stacji Kontroli Pojazdów nr [...], stwierdzono, że skarżący przeprowadził nieprawidłowo badanie okresowe pojazdu marki Audi A6 o nr rejestr. [...], gdyż nieprawidłowo przeprowadził badanie szczelności instalacji gazowej oraz nie porównał danych zbiornika z decyzją Dyrektora TDT dotyczącą sprawności zbiornika, ciśnienie w oponach zostało sprawdzone po przejechaniu ścieżki diagnostycznej, a zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym zostało wypełnione w sposób nieprawidłowy (z wynikiem negatywnym), w

treści którego w uwagach skarżący wpisał wyłącznie usterki, które zostały stwierdzone podczas badania. Ustalenia powyższe, stanowiące podstawę do wydania decyzji przez Starostę Powiatowego w [...] na podstawie art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym cofającej skarżącemu uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów w zakresie badań okresowych, utrzymanej w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] , nie budzą wątpliwości i znajdują pełne oparcie w treści protokołu kontroli, który został przedstawiony skarżącemu i przez niego podpisany.

Natomiast wyjaśnienia skarżącego złożone już po wszczęciu postępowania w przedmiocie cofnięcia uprawnień, a nie bezpośrednio po przeprowadzonej kontroli, ustaleń tych skutecznie nie podważają. Twierdzenia skarżącego, że przeprowadził oględziny zewnętrzne instalacji gazowej wcześniej, ocenił węchem szczelność instalacji gazowej oraz zapamiętał numer zbiornika gazowego i w czasie kontroli porównał ten numer z numerem jaki figurował w bazie danych stacji - organ miał podstawy uznać za niespełniające wymogów Załącznika nr 1 Działu V rozporządzenia (§ 2 pkt 1 i 3 i § 5) i niewiarygodne, biorąc pod uwagę, że numer zbiornika składa się z 16 znaków.

Także brak sprawności urządzeń na stacji nie usprawiedliwia zaniechania zbadania ciśnienia w ogumieniu, szczególnie jeżeli pomiar sił hamowania powinien odbywać się przy zachowaniu warunków szczegółowo określonych w rozporządzeniu (Dział II § 2 załącznika nr 1 do rozporządzenia)

Przechodząc do analizy treści przepisu art. 84 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym przypomnieć należy, że przepis ten odwołuje się do kontroli, o której mowa w art. 83 ust. 6, gdy tymczasem w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji, art. 83 nie zawierał już ust. 6. Normę tę zastąpił nowo dodany art. 83b, który stanowi, że nadzór nad stacjami kontroli pojazdów sprawuje starosta (ust. 1). W ramach wykonywanego nadzoru starosta co najmniej raz w roku przeprowadza kontrolę stacji kontroli pojazdów w zakresie: a/ zgodności stacji z wymaganiami, o których mowa w art. 83 ust.3, b/ prawidłowości wykonywania badań technicznych pojazdów, c/ prawidłowości prowadzenia wymaganej dokumentacji (art. 83b ust. 2 pkt 1 ustawy). Należy uznać to za oczywiste niedopatrzenie ustawodawcy, który nowelizując treść art. 83 , mocą art. 22 pkt 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej ( Dz. U. Nr 173, poz. 1808) wchodzącą w życie z dniem 21 sierpnia 2004 r., nie dokonał zmian w art. 84 ust. 3 ustawy. Ponieważ wykładnia art. 84 ust. 3 u.p.r.d. wywoływała wątpliwości Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 12 marca 2012 r. o sygn. akt II GPS 2/11 (publ. ONSAiWSA 2012, z. 3, poz. 37) przyjął, że sposób ujawnienia dopuszczenia się przez diagnostę naruszenia określonego w art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, nie ma znaczenia dla oceny możliwości zastosowania sankcji przewidzianej w tym przepisie.

W ocenie Sądu poczynione przez organy administracji ustalenia mieszczą się w hipotezie art. 84 ust. 3 cyt. wyżej ustawy, bowiem w sposób bezsporny wykazują nierzetelność skarżącego polegającą na przeprowadzeniu badania okresowego pojazdu marki Audi A6 nr rejestr. [...] niezgodnie z wymogami opisanymi w treści rozporządzenia z dnia 26 czerwca 2012 r. Stwierdzone nieprawidłowości znalazły swój wyraz w protokole kontroli nr [...], który skarżący podpisał. W zaistniałym stanie faktycznym starosta zobowiązany był do wydania decyzji cofającej uprawnienia. Decyzja wydawana w tym przedmiocie ma charakter związany, nie jest oparta na uznaniu administracyjnym, o czym świadczy użyty przez ustawodawcę zwrot "cofa". Zatem w przypadku stwierdzenia w toku kontroli nieprawidłowości przy przeprowadzaniu badania okresowego organ zobowiązany jest do wydania decyzji cofającej te uprawnienia. Nie ma przy tym znaczenia charakter tych nieprawidłowości, organ nie ma obowiązku badania czy są istotne czy też nie. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym nie dopuszczają żadnego wyjątku, który wyłączałby wydanie decyzji w sprawie cofnięcia uprawnień diagnoście, w szczególności decyzja ta nie jest uzależniona od motywów, którymi kierował się diagnosta naruszając art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy. Jednocześnie zauważyć należy, że przepis art. 84 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym nie daje organowi prawa do miarkowania konsekwencji, co oznacza, że uchybienia o dużym ciężarze gatunkowym są traktowane na równi z uchybieniami o mniejszych skutkach (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2013 r. sygn. II GSK 2427/11 publ. Lex nr 1340151, z dnia 12 kwietnia 2013 r. sygn. II GSK 60/12 publ. Lex nr 1337191). W tej sytuacji Sąd uznał za niezasadny zarzut skarżącego polegający na naruszeniu art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym.

Zarzuty naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. również nie zasługiwały na uwzględnienie. Z powołanych przepisów wynika, że organ prowadzący postępowanie obowiązany jest w postępowaniu wyjaśniającym podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz dokładnego wyjaśnienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywatela, w szczególności poprzez zebranie i rozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego oraz dokonania oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Jedynie ustalone w taki sposób fakty mogą być uznane za udowodnione i stanowić materiał dowodowy będący niezbędną i faktyczną podstawą do wydania decyzji administracyjnej oraz jej uzasadnienia. W samej decyzji organ administracyjny jest zobowiązany do wyjaśnienia stronie zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy oraz wskazania faktów, które uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyny, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.

W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić organom takiego naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby spowodować uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej z dnia [...]. Organ I instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy, a uzasadnienie wydanych decyzji wskazuje na jakich ustaleniach faktycznych oparte zostało rozstrzygnięcie oraz zawiera analizę okoliczności faktycznych mogących mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Wskazuje także na fakty, które organ odwoławczy trafnie ocenił, jako podstawę do cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów. Zawiera też wyjaśnienie zastosowania normy zawartej w art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym w ustalonym stanie faktycznym. Jest zatem wystarczające dla oceny legalności decyzji.

Na marginesie zaznaczyć należy, ze Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w zaskarżonym rozstrzygnięciu omyłkowo wskazało datę decyzji organu I instancji jako [...]. Tymczasem z akt administracyjnych wynika, że decyzja podjęta została w dniu [...]. Uchybienie to jednak nie miało wpływu na treść rozstrzygnięcia, gdyż prawidłowo wskazano numer decyzji.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o oddaleniu skargi.

b.a.