Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 270/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6305 Zwrot należności celnych
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

|Sygn. akt III SA/Kr 270/21 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 września 2021 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Renata Czeluśniak, Sędziowie: WSA Ewa Michna, WSA Bogusław Wolas (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, w dniu 28 września 2021 r., skargi A Sp. z o.o. w K., na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, nr [...] z dnia 10 grudnia 2020 r., w przedmiocie określenia pozostającej do pokrycia kwoty długu celnego, , , , skargę oddala.,


UZASADNIENIE

W dniu [...] 2018 r. Oddział Celny przyjął zgłoszenie celne uzupełniające [...], dokonane przez A Sp. z o. o. w K ("skarżąca spółka", "strona", "importer") działającą za pośrednictwem przedstawiciela pośredniego B S.A., obejmujące towar określony jako: poz. 1 - "Pomidory świeże - 3312 skrzynek." Towar zgłoszony został do kodu CN 07020000 (kod TARIC 0702000099) ze stawką celną 0 %. Przedmiotowy towar pochodzenia tureckiego został zgłoszony na podstawie faktury nr [...] z 9.02.2018 r. opiewającej na wartość 17.089,92 EUR, na warunkach dostawy CPT K, z zastosowaniem preferencji taryfowych.

W związku z przeprowadzoną kontrolą prawidłowości obrotu towarowego z krajami trzecimi, w zakresie deklarowanych cen importowych owoców i warzyw objętych systemem cen wejścia w okresie od 1.01.2018 r. do 31.12.2018 r., w przedmiotowym zgłoszeniu celnym stwierdzone zostało, że wartość celna importowanego towaru obejmuje koszty transportu przywożonych towarów po ich wprowadzeniu na obszar celny Unii, co jest niezgodne z obowiązującym w tej materii prawem i może stanowić zaniżenie prawnie należnych należności celnych przywozowych (cena wejścia nie mieści się w zakresie wartości progowych).

Importer za pismem z 18.10.2019 r., przedstawił zastrzeżenia do ustaleń wynikających z protokołu kontroli nr [...] z 3.10.2019 r. W odpowiedzi na powyższe organ podtrzymał ustalenia zawarte w protokole.

W piśmie z 19.06.2020 r. A Sp. o. o. przedstawiła swoje stanowisko w sprawie wskazując na szereg nieprawidłowości w naliczeniu cła przez organ. Podniosła m.in., że: wartość celna importowanego towaru, wobec kwestionowania przez organ określonej przez spółkę cen wejścia, mogłoby zostać ustalona jedynie w oparciu o art. 74 ust. 2 lit. a) Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (dalej: "u.k.c."), czyli jako wartość transakcyjna identycznych towarów sprzedanych w celu wywozu na obszar Unii i wywożonych w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna. Dokonane przez organ ustalenia wartości celnej z naruszeniem przepisów u.k.c. w rażący sposób odbiegają od ustalenia wartości celnej dokonanej z wykorzystaniem art. 74 ust. 1 lit. e) u.k.c., a średnia cena wejścia w oparciu o przedłożone dane to 88 EUR/100 kg.

Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego ("NUCS") decyzją z [...] 2020 r., znak: [...], określił kwotę należności celnych przywozowych, która pozostaje do pokrycia, w wysokości 24.538,00 zł, od towarów objętych procedurą dopuszczenia do obrotu wg zgłoszenia celnego [...] z [...] 2018 r. (wpis do rejestru w procedurze uproszczonej - data/nr 20180215- [...]) oraz powiadomił (dłużników solidarnych: A Sp. z o.o., K oraz B S.A., O) o długu celnym w wysokości jw.

W odwołaniu A Sp. z o. o. w K zarzuciła naruszenie prawa materialnego, tj. m. in. art. 70 ust. 1 i 2, art. 71 ust. 1 lit. e pkt 1 i art. 72 lit. a Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny, poprzez jego błędną wykładnię skutkującą przyjęciem, że w przypadku transakcji realizowanych na warunkach INCOTERMS CPT dla ustalania wartości celnej towarów konieczne jest pomniejszenie wartości transakcyjnej o koszt transportu na terytorium UE, podczas gdy prawidłowa wykładnia powinna prowadzić do wniosku, że w wypadku ww. warunków INCOTERMS wartością celną towaru jest wartość transakcyjna, czego skutkiem było ustalenie przez organ wartości celnej w sposób niewynikający z przepisów prawa. Zarzucono, że organ sam ustalił hipotetyczne koszty transportu wewnątrzunijnego towarów w oparciu o bliżej niesprecyzowane statystycznie wyznaczone kwoty, podczas gdy w sytuacji niemożliwości ustalenia wartości celnej towarów w oparciu o art. 70 u.k.c. przepisy wprost przewidują konieczność jej ustalenia na podstawie wartości transakcyjnej identycznych towarów sprzedawanych w celu wywozu na obszar celny Unii i wywożonych w tym samym lub zbliżonym czasie, co towary, dla których ustalana jest wartość celna, którą to organ mógł i powinien ustalić.

Po analizie akt sprawy, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej ("DIAS") wydał w dniu 10 grudnia 2020 r. decyzję znak: [...], którą utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z [...] 2020 r.

W uzasadnieniu decyzji DIAS podtrzymał ustalenia faktyczne jak i ich ocenę prawną dokonaną przez NUCS. Organ odwoławczy uznał, na podstawie powołanych przepisów prawa unijnego oraz wobec braku określenia przez skarżącą spółkę kosztów transportu towarów objętych kontrolą, z podziałem na koszty poniesione z miejsca wysyłki do granicy Unii Europejskiej oraz do miejsca dostawy, a także braku przedstawienia dokumentów transportowych/tranzytowych zawierających informację o miejscu wprowadzenia kontrolowanych dostaw pomidorów świeżych na obszar celny UE lub oświadczenia o miejscu takiego wprowadzenia, że do ustalenia kosztów transportu organ I instancji prawidłowo wykorzystał dane zawarte w dokumentach dołączonych do zgłoszeń celnych o numerach: [...] i [...] z [...] 2018 r., dokonywanych przez A Sp. z o. o., w których koszty transportu unijnego (odcinek K - granica UE- K) wyniosły po 2.800,00 EUR.

Wobec powyższego, w celu obliczenia prawidłowej kwoty wynikającej z długu celnego, organ celny pierwszej instancji przyjął w przedmiotowej sprawie koszty transportu wewnątrz unijnego ujęte w dwóch powyżej wymienionych zgłoszeniach celnych w wys. 2800,00 EUR.

Wartość importowanego towaru w wysokości 17.089,92 EUR, wynikająca z faktury nr [...] z 16.02.2018 r., została pomniejszona o ustalone koszty transportu przywożonych towarów po ich wprowadzeniu na obszar Unii w wysokości 2800,00 EUR. Obliczoną w ten sposób kwotę należało przeliczyć na PLN wg kursu wymiany służącego do ustalania wartości celnej (1EUR = 4,1637 PLN - zadeklarowany w polu 23 SAD), co daje wartość 59.499,00 PLN za 19.872,00 kg netto świeżych pomidorów.

W celu określenia wartości progowej we wspólnej taryfie celnej oraz kwoty należności celnych przywozowych w odniesieniu do owoców i warzyw, dla których zastosowanie mają ceny wejścia, konieczne jest stosowanie kursu wynikającego z zastosowania art. 53 ust. 1 lit. b) u.k.c. (1 EUR=4,1436 PLN, opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej seria C nr 33 z 30.01.2018 r.). Zatem Cena importowa - poz. l SAD (obliczona na podstawie metody wartości transakcyjnej) za 100 kg wynosi 299,41 PLN tj. 72,26 EUR/100kg (59.499,00g zł: 19872 kg x 100 kg: 4,1436 zł = 72,26 EUR/100 kg). Cena importowa (72,26 EUR/100 kg) obliczona dla towarów objętych przedmiotowym zgłoszeniem celnym [...] z [...] 2018 r. jest wyższa od ceny wejścia 0 EUR/100 kg, a niższa od ceny wejścia 77.8 EUR/100 kg. A zatem należne cło dla towaru objętego ww. zgłoszeniem celnym, w związku z załączonym do zgłoszenia świadectwem przewozowym EUR.1 potwierdzającym preferencyjne tureckie pochodzenie towaru, winno być obliczone wg stawki celnej preferencyjnej z zastosowaniem z ogólnej sumy działań 0% + 29.8 EUR/100 kg.

Odnosząc się do kosztów transportu wewnątrzunijnego, ustalonych w wysokości 2.800,00 EUR, DIAS wyjaśnił, że nie są to koszty hipotetyczne i nierzeczywiste, jak twierdzi strona, lecz wynikają z dokumentów handlowych, które wystawił firmie A Sp. z o.o. przewoźnik świadczący usługi transportu na trasie F - K, na podstawie których importer deklarował w zgłoszeniach celnych koszty transportu wewnątrzunijnego. Dwa zgłoszenia celne były dokonane w zbliżonym czasie, co przedmiotowe zgłoszenie celne [...] z [...] 2018 r. (ten sam eksporter, miejsce załadunku, rodzaj i ilość towaru, kraje tranzytu i przejścia graniczne, przez które przewożono towar), co w ocenie organów zapewnia, że praktyka handlowa i warunki rynkowe mające wpływ na koszty transportu pozostają niezmienione.

A sp. z o.o. w K w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 70 ust. 1 i 2, art. 71 ust. 1 lit. e pkt. 1, art. 71 ust. 2 i art. 72 lit. a u.k.c. poprzez jego błędną wykładnię skutkującą przyjęciem, że w przypadku transakcji realizowanych na warunkach INCOTERMS CPT dla ustalenia wartości celnej towarów konieczne i dopuszczalne jest pomniejszenie wartości transakcyjnej o koszt transportu na terytorium UE, podczas gdy prawidłowa wykładnia powinna prowadzić do wniosku, że w wypadku warunków transakcji INCOTERMS CPT wartością celną towaru jest wartość transakcyjna, czego skutkiem było ustalenie przez organ II instancji wartości celnej w sposób niewynikający z przepisów prawa; art. 72 lit. a i art. 71 ust. 2 u.k.c. przez jego niewłaściwe zastosowanie i ustalenie wartości celnej towaru poprzez pomniejszenie wartości transakcyjnej o bliżej niesprecyzowane, statystycznie wyznaczone kwoty, w sytuacji, gdy przepis ten nie pozwala na dokonywanie ustalenia wartości celnej poprzez dokonanie odliczeń, w żadnym zaś wypadku pomniejszenia nie mogą być dokonywane w oparciu o kwoty hipotetyczne i nieponiesione w rzeczywistości w realiach sprawy; art. 163 ust. 1 w zw. z art. 72 u.k.c. przez jego niezastosowanie i dokonanie przez Organ II instancji pomniejszeń od wartości transakcyjnej pomimo braku obiektywnych i wymiernych danych, jak również w braku dokumentów, wyłącznie na podstawie których możliwe byłoby sporządzenie zgłoszenia celnego i określenie odliczeń do wartości transakcyjnej. Skarżąca spółka zarzuciła również naruszenie szeregu przepisów postępowania, mogące mieć istotny wpływ na wynik postępowania, poprzez dokonanie przez organ niepełnej, wybiórczej oceny materiału dowodowego i wydanie decyzji w oparciu o niepełny materiał dowodowy zgromadzony przez organ I instancji - ograniczony do dowodów pozwalających na wykazanie prawdziwości tezy organów dotyczącej odmiennego określenia wartości celnej; jak i dokonanie ustaleń w oparciu o dane nierzeczywiste, statystyczne. Skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji NUCS oraz umorzenie postępowania w całości, a także o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, w pełni podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga okazała się nieuzasadniona.

Istotą sporu w rozstrzyganej sprawie jest ocena prawidłowości ustalenia wartości celnej przedmiotowego towaru - pomidorów świeżych importowanych z Turcji - zgodnie z obowiązującymi w tej materii przepisami prawa. W ocenie skarżącej spółki organy, ustalając wartość celną towaru, bezprawnie pomniejszyły wartość importowanego towaru wynikającą z faktury zakupu o koszty wewnątrzunijnego transportu towaru, opierając się przy tym na hipotetycznych danych. Natomiast organy twierdzą, że zgodnie z art. 72 lit.a u.k.c. wartość celna importowanego towaru nie obejmuje kosztów transportu przywożonych towarów po ich wprowadzeniu na obszar celny Unii, a przyjęcie innej wykładni może stanowić zaniżenie należności celnych przywozowych.

W ocenie sądu w sporze tym rację należy przyznać organom celnym.

Na wstępie należy zauważyć, że z dniem 1 maja 2016 r. wszedł w życie unijny kodeks celny - rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U.UE.L 269 z dnia 10 października 2013 r., dalej: "u.k.c."). Z mocy art. 286 ust. 2 u.k.c - rozporządzenie (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny zostało uchylone.

W rozpoznawanej sprawie towary, których dotyczy spór, zostały zgłoszone do procedury dopuszczenia do obrotu 16 lutego 2018 r. Wobec powyższego podstawę zaskarżonych rozstrzygnięć stanowiły przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U. UE L 269) - dalej u.k.c., rozporządzenia Rady (EWG) 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. UE L 1987.256.1) oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 2015/1754 z dnia 6 października 2015 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) z dnia 23 lipca 1987 r. nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE serii L nr 285 z 30 października 2015 r.).

Powołane akty prawne określają podstawowe zasady materialnoprawne i częściowo tryb postępowania w sprawach związanych z obrotem towarowym między Unią i krajami trzecimi. Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne reguluje, w zakresie uzupełniającym przepisy prawa unijnego, zasady tego obrotu, tj. przywozu i wywozu towarów oraz związane z tym prawa i obowiązki osób, a także uprawnienia i obowiązki organów celnych. Regulacje zawarte w unijnych aktach prawnych, obowiązujących od 1 maja 2016 r., jak wyżej wskazano, zastąpiły poprzednio obowiązujące rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny, w skrócie "WKC", oraz rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (...) ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, w skrócie "RW WKC".

Przywóz owoców i warzyw sprowadzonych z krajów trzecich objęty jest w UE systemem ceł wejścia, który polega na pobieraniu specyficznych opłat celnych, które są sumą cła ad valorem i cła dodatkowego nakładanego, gdy cena owoców i warzyw dopuszczonych do obrotu w UE jest niższa od ceny wejścia ustalonej dla danego gatunku owoców i warzyw. Import owoców i warzyw dokonywanych po cenie równej cenie wejścia, bądź od niej wyższej, obciążony jest jedynie cłem ad valorem. Dla każdego produktu objętego systemem wejścia w taryfie celnej określone są tzw. progi stosowania cen wejścia za 100 kg netto produktu. Progi te odpowiadają porównaniu wysokości cen wejścia do wysokości ceny importowej.

Zgodnie z art. 70 ust. 1 u.k.c. zasadniczą podstawą wartości celnej towarów jest wartość transakcyjna, tj. cena faktycznie zapłacona lub należna za towary, gdy zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Unii, w razie potrzeby skorygowana. Stosownie zaś z art 70 ust. 2 u.k.c. cena faktycznie zapłacona lub należna to całkowita płatność, która została lub ma zostać dokonana przez kupującego sprzedającemu lub przez kupującego stronie trzeciej na korzyść sprzedającego za przywożone towary lub mają zostać dokonane jako warunek sprzedaży przywożonych towarów.

W myśl art. 71 ust. 1 lit. e) u.k.c., przy ustalaniu wartości celnej zgodnie z art. 70 do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za przywożone towary dodaje się: koszty transportu i ubezpieczenia przywożonych towarów oraz opłaty załadunkowe i manipulacyjne związane z transportem przywożonych towarów, natomiast zgodnie z art. 72 lit. a) u.k.c., przy ustalaniu wartości celnej zgodnie z art. 70 nie są wliczane koszty transportu przywożonych towarów po ich wprowadzeniu na obszar celny Unii.

Dla celów art. 71 ust. 1 lit. e) u.k.c., jeśli towary są wprowadzane na obszar celny Unii, a następnie przewożone do miejsca przeznaczenia znajdującego się w innej części tego obszaru przez terytorium znajdujące się poza obszarem celnym Unii, za miejsce wprowadzenia na ten obszar Unii uważa się miejsce, w którym towary zostały po raz pierwszy wprowadzone na ten obszar, pod warunkiem, że towary są przewożone przez te terytoria bezpośrednio do miejsca przeznaczenia, zwykłą drogą (art. 137 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji UE 2015/2447).

Z powyższego wynika, że w przypadku, kiedy wartość celna towarów nie może zostać ustalona na podstawie art. 70 u.k.c. do jej ustalenia stosuje się zastępcze metody określone w art. 74 u.k.c. Nie dotyczy to jednak, jak słusznie uznały organy, kosztów transportu poniesionych po wprowadzeniu towaru na obszar celny Unii. Warto podkreślić, że w niniejszej sprawie organ celny nie kwestionował wartości transakcyjnej importowanych pomidorów, a jedynie wyodrębnił koszt ich transportu wewnątrzunijnego. O ile zatem w przypadku kwestionowania wartości transakcyjnej towaru (pomidorów) przepisy nakazują ustalenie ich wartości celnej z pomocą metod zastępczych, o tyle koszt transportu wewnątrzunijnego jest usługą i nie ma do niego zastosowania art. 74, gdyż odnosi się on tylko do wartości celnej towaru. Zgodnie bowiem z art. 72 lit. a) u.k.c., przy ustalaniu wartości celnej zgodnie z art. 70 nie są wliczane koszty transportu przywożonych towarów po ich wprowadzeniu na obszar celny Unii.

Mając na uwadze powyższe, Sąd stwierdza, że w powstałym sporze prawidłowe jest stanowisko organów.

Po przesądzeniu zasady naliczania wartości celnej w przedmiotowej sprawie tj. konieczności pomniejszenia ceny transakcyjnej towarów o koszty transportu wewnątrzunijnego, należy odnieść się do drugiej grupy zarzutów skargi, dotyczących metody ustalenia przez organ kosztów transportu.

Również i w tej kwestii skarżąca spółka nie ma racji. W ocenie Sądu organ podatkowy prawidłowo określił wartość transportu pomidorów objętym przedmiotowym zgłoszeniem celnym na trasie F – K. Wobec braku przedstawienia przez skarżącą spółkę kosztów transportu towarów objętych kontrolą z podziałem na koszty poniesione z miejsca wysyłki do granicy UE oraz do miejsca dostawy, a także braku przedstawienia dokumentów transportowych zawierających informację o miejscu wprowadzenia świeżych pomidorów na obszar celny UE lub oświadczenia o miejscu takiego wprowadzenia, o co skarżąca spółka była wzywana dwukrotnie, organ celno-skarbowy wykorzystał dane zawarte w dokumentach dołączonych do zgłoszeń celnych spółki A o nr: [...] i [...] z 11.01.2018 r. dotyczących transportu towarów na trasie K - granica UE - K. W ocenie Sądu działanie to było w pełni uzasadnione okolicznościami sprawy, jak i logiczne. Organ zobligowany przepisami prawa, musiał obliczyć koszty transportu wewnątrzunijnego w sytuacji braku konkretnych danych o tej wartości. Zasadnie zatem przyjął do porównania zgłoszenia podobne, biorąc pod uwagę długość trasy, jej specyfikację, proporcje odcinka pozaunjnego i unijnego, opłaty drogowe, ceny paliw, dostępność przewoźników w tym czasie, możliwość zrealizowania transportu powrotnego.

Sąd nie podzielił żadnego argumentu skarżącej spółki, podkreślając, że podziela w pełni stanowisko organów w omawianym zakresie. Sąd uznał, że przeprowadzona kontrola zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji jednoznacznie wykazała, że wydane przez organy administracyjne obu instancji decyzje odpowiadają wymogom przepisów prawa.

Sąd nie stwierdził, aby w kontrolowanej sprawie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, które miałoby wpływ na wynik sprawy, ani przepisów postępowania w sposób, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a zatem, działając na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. orzekł – jak w sentencji.