Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1195/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-12-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Bosakirska po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia wstrzymać wykonanie decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 11 czerwca 2007 r. skarżąca S. Sp. z o.o. z siedzibą

w W., reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego J. C., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, skargę na decyzję tego organu z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. W treści skargi pełnomocnik zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji. Na jego poparcie podniósł, iż organ we wszystkich rozpatrywanych dotychczas odwołaniach wstrzymywał wykonalność decyzji do czasu rozpatrzenia odwołania.

W piśmie z dnia 28 listopada 2007 r. pełnomocnik skarżącej ponowił powyższy wniosek. Wskazał, iż w sprawach o analogicznym przedmiocie Sąd korzystał z instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Podniósł, iż ilość oraz wysokość nałożonych kar może doprowadzić do pogorszenia sytuacji finansowej firmy a nawet do jej bankructwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

W świetle przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 – dalej zwanej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub

czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zawiera dwie alternatywne przesłanki podstawy wstrzymania zaskarżonego aktu; są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej

szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w świetle powołanego przepisu wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

Skarżąca uzasadniając wniosek podniosła, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje u przedsiębiorcy nieodwracalne i niepowetowane straty w prowadzonej działalności. Jak wynika bowiem z akt sprawy, na skarżącą została nałożona kara pieniężna w kwocie 10 000 zł, przy czym jest to jedna z wielu kar pieniężnych za

takie same lub podobne naruszenie nałożona również w innych sprawach. W sumie zatem została nałożona kara pieniężna w wysokości kilkudziesięciu tysięcy złotych co może doprowadzić do pogorszenia sytuacji finansowej firmy a nawet do jej bankructwa.

Zdaniem Sądu argumentacja skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Wykonanie bowiem zaskarżonej decyzji na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego doprowadziłoby do wystąpienia nieodwracalnych skutków tak gospodarczych jak i ekonomicznych. Ten stan uniemożliwiłby skarżącej prowadzenie działalności gospodarczej i skutkowałby sytuacją, w której ewentualne rozstrzygniecie Sądu w przyszłości, stałoby się dla skarżącej, z ekonomicznego punktu widzenia, bez znaczenia.

Okoliczności przedstawione przez skarżącą uzasadniają więc, w ocenie Sądu, zastosowanie tymczasowej ochrony, o której mowa w art. 61 § 3 cyt. wyżej ustawy.

Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.