Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 132/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-03-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6041 Profilaktyka  i   rozwiązywanie  problemów alkoholowych, ustalanie liczby punktów sprzedaży,  zasad  usytuowania miejsc
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: Art. 61  par. 1, par. 3, par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A sp. z o.o. z siedzibą w T o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A sp. z o.o. z siedzibą w T na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 listopada 2015r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 listopada 2015r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie strony skarżącej, ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do wyrządzenia jej znacznej szkody, gdyż niemożność sprzedaży alkoholu w bezpośredni sposób wpłynie na liczbę klientów wypoczywających nad zalewem "K" w miejscowości P, co z kolei zmniejszy przychody Spółki uzyskiwane z prowadzonej tam działalności i może doprowadzić do jej likwidacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Należy jednak zauważyć, że aby sąd mógł wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności strona skarżąca musi wykazać we wniosku okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie można bowiem przyjąć, że w sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009r., sygn. akt II FZ 39/09). Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005r., sygn. akt II OZ 201/05). Wywody zawarte we wniosku winny być połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco danych obrazujących sytuację strony (por. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2009r., sygn. akt II GSK 257/09, publ. LEX nr 575347).

W niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub że powstałe po jej wykonaniu skutki byłyby trudne do odwrócenia. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w istocie sprowadza się jedynie do ogólnego stwierdzenia skarżącej, że wykonanie tej decyzji zmniejszy jej dochody jakie uzyskuje z prowadzonej działalności. Strona skarżąca nie podała jednak, jaki dochód uzyskuje z prowadzonej działalności, jaką część sprzedaży stanowi sprzedaż napojów alkoholowych, których dotyczy zaskarżona decyzja i jaką część dochodu uzyskuje z tego tytułu, co w istocie uniemożliwia dokonanie rzeczywistej oceny wpływu sprzedaży tych napojów na jej sytuację finansową i opłacalność prowadzonej przez nią działalności. Należy również zauważyć, że ze znajdującego się w aktach sprawy odpisu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 8 grudnia 2015r. wynika, iż przedmiotem działalności strony skarżącej jest nie tylko sprzedaż napojów alkoholowych, ale również m.in. produkcja kakao, czekolady i wyrobów cukierniczych, makaronów, klusek, kuskusu, wytwarzanie gotowych posiłków i dań, sprzedaż hurtowa części i akcesoriów do pojazdów samochodowych z wyłączeniem motocykli, sprzedaż hurtowa wyrobów tytoniowych, mięsa i wyrobów z mięsa, owoców i warzyw oraz pozostałej żywności, włączając ryby, skorupiaki i mięczaki, sprzedaż hurtowa mebli, dywanów i sprzętu oświetleniowego, zegarków, zegarów i biżuterii, czy wreszcie prowadzenie obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania. Strona skarżąca nie wskazała także, czy i w jakim stopniu nastąpił spadek jej obrotów oraz spadek liczby klientów wskutek zaskarżonej decyzji i czy w związku z tym rzeczywiście konieczna będzie likwidacja Spółki. Sąd zwraca przy tym uwagę, iż utrata zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych jest niejako wpisana w ryzyko wykonywania działalności gospodarczej polegającej m.in. na sprzedaży napojów alkoholowych, a następstwem cofnięcia takiego zezwolenia jest niewątpliwie ograniczenie dochodów. Jednakże stwierdzenie, czy istnieje w związku z tym niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków zależy od okoliczności konkretnego przypadku, których strona skarżąca nie sprecyzowała w stopniu pozwalającym na ustalenie rozmiaru ewentualnej szkody majątkowej. Tym samym w ocenie Sądu, w świetle okoliczności wskazanych przez stronę skarżącą nie jest uzasadniony wniosek, iż cofnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych określonych w zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. W tej sytuacji zastosowanie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie może zostać uwzględnione.

Skoro więc strona skarżąca nie wykazała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej przez zaskarżoną decyzję znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a. – Sąd orzekł jak w sentencji.