Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1630/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-08-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6340 Potwierdzenie represji
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Instytutu Pamięci Narodowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych postanawia: przyznać R. K. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowić dla R. K. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...].


UZASADNIENIE

R. K. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 13 czerwca 2018 r. wynika, że skarżący pozostaje w gospodarstwie domowym z żoną (A. K.). Źródła utrzymania dwuosobowej rodziny stanowią emerytury: R. K. w wysokości 2.000 zł miesięcznie oraz A. K. w wysokości 1.100 zł miesięcznie. Skarżący cierpi na poważne choroby układu krążenia i układu oddechowego. W związku z tym wydatkuje na leczenie około 1.000 zł miesięcznie. Jedyny majątek Państwa K. stanowi mieszkanie o powierzchni 64 m2. Małżonkowie spłacają raty kredytu zaciągniętego na jego remont w wysokości 600 zł miesięcznie. Nie mają oszczędności, ani innych zasobów pieniężnych. Nie posiadają wartościowych przedmiotów.

Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Dochód gospodarstwa domowego, prowadzonego przez R. K. wspólnie żoną, wynosi w sumie 3.100 zł miesięcznie. Nie należy zatem do najniższych. Niemniej jednak, sytuacja życiowa, w jakiej znajduje się skarżący powoduje, że ponoszone przez Państwa K. wydatki o koniecznym charakterze przekraczają przeciętną wysokość kosztów koniecznego utrzymania dwuosobowej rodziny. Jak bowiem wynika z przedstawionych przez wnioskodawcę informacji cierpi on na poważne choroby układu krążenia i układu oddechowego, co powoduje konieczność wydatkowania na leczenie około 1.000 zł miesięcznie.

Na inne podstawowe potrzeby, jak wyżywienie, odzież, środki higieny osobistej, czy utrzymanie i eksploatacja mieszkania, małżonkowie dysponują zatem kwotą około 2.100 zł miesięcznie. Dodatkowo spłacają raty kredytu w wysokości 600 zł miesięcznie. Biorąc zaś pod uwagę zadeklarowany przez stronę cel kredytu, wydatki na jego spłatę mogą być uznane za koszty niezbędnego utrzymania.

Uwzględniając zatem: 1) łączną wysokość świadczeń emerytalnych skarżącego i jego żony; 2) wysokość wykazanych przez stronę wydatków na konieczne utrzymanie oraz aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia innych podstawowych potrzeb życiowych, jak wyżywienie, ubranie, czy eksploatacja mieszkania; a także 3) fakt, że skarżący i jego żona nie mają oszczędności, innych zasobów pieniężnych, ani nie dysponują majątkiem, który mógłby przynieść dodatkowy dochód, należy stwierdzić, że R. K. wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.