Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 641/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6203 Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 129 par 2; art. 134; art. 9; art. 112; art. 16; art. 58; art. 111 par 2;
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 8 grudnia 2016 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. D. na postanowienie Głównego Inspektora Farmaceutycznego z [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z [...] lutego 2016 r. Główny Inspektor Farmaceutyczny (dalej GIF) stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego (dalej WIF) z [...]grudnia 2014 r., którą stwierdzono wygaśnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej pod nazwą "[...]", położonej w O. przy ul. [...].

Jako podstawę prawną skarżonego postanowienia wskazano m.in. art. 134 w zw. z art. 57 § 5 i art. 129 § 2 k.p.a.

Do wydania skarżonego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym.

W grudniu 2014 r. M. D. (dalej skarżący) oświadczył wobec WIF, że rezygnuje z prowadzenia apteki, położonej w O. przy ul. [...] (dalej apteka).

W związku z powyższym oświadczeniem WIF stwierdził wygaśnięcie zezwolenia udzielonego skarżącemu na prowadzenie ww. apteki. Rozstrzygnięcie to, z zawartym w nim pouczeniem o możliwości złożenia od niego w terminie 14 dni odwołania do GIF za pośrednictwem WIF, zostało doręczone skarżącemu, który odebrał je osobiście dnia 19 stycznia 2015 r.

W kwietniu 2015 r. (nadanie na adres WIF dnia 21 kwietnia 2015 r.) skarżący – reprezentowany przez adwokata, wniósł - w oparciu o art. 126 w zw. z art. 111 § 1 k.p.a., o "uzupełnienie sprostowanie zawartego w decyzji WIF z [...] grudnia 2014 r. (...) pouczenia co do prawa odwołania poprzez wyjaśnienie czy odwołanie ma być złożone bezpośrednio do GIF, czy też najpierw do WIF, który prześle to pismo dalej, a także czy odwołanie to może wnieść z uwagi na pobyt poza krajem do innego organu administracji państwowej, który przekaże to pismo dalej".

W uzasadnieniu potwierdzone zostało, że ww. decyzja WIF została skarżącemu doręczona dnia 19 stycznia 2015 r., co czyniłoby, że stała się ona prawomocna dnia 2 lutego 2015 r. Wskazano jednak, że w tym dniu skarżący "złożył do organu administracji publicznej – Wójta gminy W. – powiat B." pismo, w którym w pkt 2 zażądał uzupełnienia ww. decyzji WIF, w tym samym zakresie, co obecnie. W odpowiedzi Wójt ów poinformował go, że w zakresie sprostowania uzupełnienia decyzji właściwy jest WIF. Podano, że informację tą skarżący odebrał 7 kwietnia 2015 r. Wobec tego pełnomocnik skarżącego stwierdził, że od 7 kwietnia 2015 r. bieg rozpoczął czternastodniowy termin do złożenia niniejszego wniosku do WIF, co czyni, że nadając go 21 kwietnia 2015 r. uczynił to w terminie.

Na potwierdzenie powyższych okoliczności do wniosku załączono m.in. przywołane pismo z 2 lutego 2015 r., które zostało skierowane do ww. Wójta wraz odpowiedzią tego Wójta, że wniosek w zakresie sprostowania, uzupełnienia decyzji WIF winien zostać skierowany do WIF oraz potwierdzeniem biegu przesyłki pochodzącej od Wójta do skarżącego, ze wskazaniem jako dnia odbioru - 7 kwietnia 2015 r.

WIF postanowieniem z 29 kwietnia 2015 r. odmówił skarżącemu sprostowania pouczenia swojej decyzji z [...] grudnia 2014 r. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego dnia 14 maja 2015 r., na adres kancelarii z pouczeniem, że nie przysługuje od niego zażalenie.

Pismem z 28 maja 2015 r. (nadanym w tym samym dniu na adres WIF) skarżący osobiście, powołując się na art. 9 w zw. z art. 112 k.p.a., zwrócił się o podanie czy wydanie powyższego postanowienia "pozbawia możliwości wnieść odwołanie od decyzji z [...] grudnia 2014 r., czy tez odwołanie to może wnieść".

WIF poinformował skarżącego, że od decyzji z [...] grudnia 2014 r. nie przysługuje obecnie prawo wniesienia odwołania, gdyż decyzja ta, w rozumieniu art. 16 k.p.a., stała się ostateczna. Podał, że takie odwołanie skarżący mógł wnieść w terminie 14 dni od dnia otrzymania postanowienia z 29 kwietnia 2015 r., tj. do dnia 28 maja 2015 r. Jednocześnie WIF poinformował, że pisma skarżącego z 28 maja 2015 r., z uwagi na jego treść, nie uznał za wniosek o przywrócenie terminu w trybie art. 58 k.p.a. Stanowisko to WIF doręczył zarówno skarżącemu (na dwa adresy), jak i jego pełnomocnikowi. Skarżący odebrał je dnia 25 i 29 czerwca 2015 r., zaś pełnomocnik dnia 24 czerwca 2015 r.

Pismem z 1 lipca 2015 r. (nadanym na adres WIF dnia 7 lipca 2015 r.) pełnomocnik skarżącego poinformował, że dnia 28 maja 2015 r. "jako pełnomocnik strony złożyłem także stosowne odwołanie do organu nadrzędnego".

W odpowiedzi WIF poinformował zarówno pełnomocnika skarżącego, jak i samego skarżącego (obu dnia 4 sierpnia 2015 r.), że do dnia 20 lipca 2015 r. odwołanie nie wpłynęło do niego.

Pismem z 10 sierpnia 2015 r. (nadanym na adres WIF tego samego dnia) pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że sporne odwołanie od decyzji WIF z [...] grudnia 2014 r. złożył do "organu administracji państwowej – Wójta Gminy L.". Nadto wskazał, że odwołanie to zawarł w pkt 2 pisma z 28 maja 2015 r., które podlegało brakowaniu formalnemu przez Wójta, co ostatecznie uzupełnił dnia 27 lipca 2015 r. W jego ocenie zatem dopiero od tego dnia tj. 27 lipca 2015 r., bieg rozpoczął czternastodniowy termin do wniesienia odwołania do organu miejscowo i rzeczowo właściwego. To powoduje, że złożone dnia 10 sierpnia 2015 r. odwołanie do WIF jest w terminie. Do pisma załączył odwołanie od decyzji WIF z [...] grudnia 2014 r. oraz dwa dowody nadania z dnia 28 maja 2015 r. i z 8 lipca 2015 r.

Pismem z 15 października 2016 r. skarżący wniósł o uchylenie decyzji i jej zmianę poprzez stwierdzenie, że zezwolenie na prowadzenie apteki nie wygasło.

W uzasadnieniu skarżonego postanowienia GIF na wstępie przypomniał chronologię zdarzeń w sprawie. Wskazał, że decyzja WIF z [...] grudnia 2014 r. została skarżącemu doręczona dnia 19 stycznia 2015 r. Następnie dnia 2 lutego 2015 r. skarżący zwrócił się do Wójta Gminy W. z wnioskiem o sprostowanie pouczenia zawartego w ww. decyzji. Wójt w odpowiedzi poinformował o swojej niewłaściwości w tym przedmiocie. Wobec tego skarżący dnia 20 kwietnia 2015 r. zażądał sprostowania decyzji od WIF, który postanowieniem z 29 kwietnia 2015 r. odmówił zadośćuczynienia temu żądaniu. GIF ustalił, że odwołanie od decyzji WIF skarżący złożył dnia 10 sierpnia 2015 r.

Mając na uwadze powyższe organ stwierdził, że skoro decyzja WIF została skarżącemu doręczona dnia 19 stycznia 2015 r., to czternastodniowy termin do wniesienia od niej skutecznego odwołania upłynął 2 lutego 2015 r. Zatem wniesienie odwołania dnia 10 sierpnia 2015 r. czyni niemożliwym jego rozpoznanie, jako wniesionego z uchybieniem terminu.

Skarżący z zachowaniem trybu i terminu złożył na postanowienie GIF do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę. Zarzucając naruszenie:

1. art. 57 § 4 k.p.a. poprzez przyjęcie, że w sprawie doszło do uchybienia terminu w sytuacji, gdy odwołanie wniesiono w terminie;

2. art. 65 § 2 k.p.a. poprzez brak uprzedniego wezwania do uzupełnienia braku formalnego – tj. podpisu (art. 156 § 2 k.p.a.);

wniósł o uchylenie skarżonego postanowienia oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W ocenie skarżącego odwołanie od decyzji WIF z [...] grudnia 2014 r. zostało złożone w terminie. Przypomniał, że doręczenie postanowienia WIF z 29 kwietnia 2015 r., odmawiającego sprostowania pouczenia ww. decyzji, miało miejsce 14 maja 2015 r. Dnia 28 maja 2015 r. (z zachowaniem czternastodniowego terminu) odwołanie od decyzji z [...] grudnia 2014 r. zostało nadane do Wójta Gminy L., a zawarte było w pkt 2 pisma. Wójt ów wezwał do uzupełnienia braku tego pisma, co zostało uzupełnione 27 lipca 2015 r. Zatem w ocenie skarżącego wniesienie odwołania do organu właściwego – WIF, dnia 10 sierpnia 2015 r., czyni zadość czternastodniowemu terminowi liczonemu od 27 lipca 2015 r.

W odpowiedzi na skargę GIF podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej. Nadto wskazał, że w aktach sprawy nie znajdują się żadne dokumenty potwierdzające jakoby dnia 28 maja 2015 r. odwołanie od decyzji WIF z [...] grudnia 2014 r. zostało złożone do Wójta Gminy L. Za niezrozumiały zaś GIF uznał zarzut naruszenia art. 65 § 2 k.p.a., gdyż wszystkie pisma znajdujące się w aktach sprawy są podpisane bądź to przez skarżącego, lub przez ustanowionego przez niego pełnomocnika.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym.

Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej "p.p.s.a." - Dz. U. z 2016 poz.718 ze zm.).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie jest ona zasadna.

Przedmiotem skargi jest postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego (dalej WIF) z [...] grudnia 2014 r., którą stwierdzono wygaśnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej pod nazwą "[...]", położonej w O. przy ul. [...].

Zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - w dniu jej ogłoszenia stronie. Organ odwoławczy przed rozpoznaniem odwołania pod względem merytorycznym zobowiązany jest w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione w terminie przewidzianym we wskazanym wyżej przepisie. W sytuacji, gdy organ stwierdzi, że odwołanie wniesione zostało z uchybieniem terminu wskazanego w art. 129 § 2 k.p.a., na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do jego wniesienia.

Wydanie postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania jest obowiązkiem organu odwoławczego w każdym przypadku, gdy takie uchybienie ma miejsce. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej wystąpienia organ odwoławczy nie może przystąpić do merytorycznego rozpoznania odwołania, lecz ma obowiązek stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia środka zaskarżenia.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] grudnia 2014 r., została skarżącemu doręczona dnia 19 stycznia 2015 r., co czyniłoby, że stała się ona prawomocna dnia 2 lutego 2015 r. Jednakże w tym dniu skarżący "złożył do organu administracji publicznej – Wójta gminy W. – powiat B." pismo,

w którym w pkt 2 zażądał uzupełnienia ww. decyzji WIF.

Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2015 r. [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny odmówił skarżącemu sprostowania pouczenia swojej decyzji z [...] grudnia 2014 r. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego dnia 14 maja 2015r., na adres kancelarii z pouczeniem, że nie przysługuje od niego zażalenie.

Pismem z 28 maja 2015 r. (nadanym w tym samym dniu na adres WIF) skarżący osobiście, powołując się na art. 9 w zw. z art. 112 k.p.a., zwrócił się

o podanie czy wydanie powyższego postanowienia "pozbawia możliwości wnieść odwołanie od decyzji z [...] grudnia 2014 r., czy tez odwołanie to może wnieść".

WIF poinformował skarżącego, że od decyzji z [...] grudnia 2014 r. nie przysługuje obecnie prawo wniesienia odwołania, gdyż decyzja ta, w rozumieniu

art. 16 k.p.a., stała się ostateczna. Podał, że takie odwołanie skarżący mógł wnieść

w terminie 14 dni od dnia otrzymania postanowienia z 29 kwietnia 2015 r., tj. do dnia 28 maja 2015 r.

Jednocześnie WIF poinformował, że pisma skarżącego z 28 maja 2015 r.,

z uwagi na jego treść, nie uznał za wniosek o przywrócenie terminu w trybie art. 58 k.p.a. Stanowisko to WIF doręczył zarówno skarżącemu (na dwa adresy), jak i jego pełnomocnikowi. Skarżący odebrał je dnia 25 i 29 czerwca 2015 r., zaś pełnomocnik dnia 24 czerwca 2015 r.

Pismem z 10 sierpnia 2015 r. (nadanym na adres WIF tego samego dnia) pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że sporne odwołanie od decyzji WIF z [...] grudnia 2014 r. złożył do "organu administracji państwowej – Wójta Gminy L.". Nadto wskazał, że odwołanie to zawarł w pkt 2 pisma z 28 maja 2015 r., które podlegało brakowaniu formalnemu przez Wójta, co ostatecznie uzupełnił dnia 27 lipca 2015 r. W jego ocenie zatem dopiero od tego dnia tj. 27 lipca 2015 r., bieg rozpoczął czternastodniowy termin do wniesienia odwołania do organu miejscowo i rzeczowo właściwego. To powoduje, że złożone dnia 10 sierpnia 2015 r. odwołanie do WIF jest w terminie. Do pisma załączył odwołanie od decyzji WIF z [...] grudnia 2014 r. oraz dwa dowody nadania z dnia 28 maja 2015 r. i z 8 lipca 2015 r.

Stosownie do treści art. 111 § 2 k.p.a. w przypadku wydania postanowienia

w przedmiocie uzupełnienia lub odmowy uzupełnienia decyzji termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia. W niniejszej sprawie skarżący mógł wnieść odwołanie w terminie 14 dni od dnia otrzymania postanowienia z 29 kwietnia 2015 r., tj. do dnia 28 maja 2015 r. Wobec powyższego stwierdzić należy, że złożenie odwołania w dniu 10 sierpnia 2015 r. złożone zostało z uchybieniem terminu. Konsekwencją było, więc wydanie przez organ postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Dlatego też Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.