Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 23/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2007-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

A. B. i złożył skargę na niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Gdańsku z dnia 23 listopada 2000 r., sygn. akt II SA/Gd 1044/99, wnosząc o wymierzenia grzywny organowi w oparciu o art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Najpierw sprawę tę mylnie zarejestrowano pod sygnaturą akt II SAB/Gd 42/06, następnie prawidłowo pod sygn. akt II SA/Gd 2/07.

Postanowieniem z dnia 11 października 2007 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Na tej podstawie skarżący udzielił pełnomocnictwa do reprezentowania go przed Sądem w sprawie o sygn. akt II SAB/Gd 42/06 (obecnie II SA/Gd 2/07) adwokat A. I.

Pismem z dnia 25 maja 2007 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 5 czerwca 2007 r., pełnomocnik skarżącego oświadczyła, że skarga A. B. dotyczy bezczynności Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zaś jej podstawę stanowi art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zarządzeniem z dnia 15 czerwca 2007 r. Sąd zobowiązał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia powyższego pisma poprzez wskazanie, czy stanowi ono nową skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a w wypadku odpowiedzi pozytywnej na tak postawione pytanie, czy cofa skargę w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 2/07.

W piśmie z dnia 4 lipca 2007 r. pełnomocnik skarżącego oświadczyła, że pismo z dnia 5 czerwca 2007 r. (data stempla pocztowego) stanowi nową skargę na bezczynność, odrębną od skargi w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 2/07, którą to skargę skarżący nadal podtrzymuje.

Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 12 lipca 2007 r. z akt sprawy o sygn. akt II SA/Gd 2/07 wyłączono pismo z dnia 25 maja 2007 r. jako skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skargę tę Sąd 17 lipca 2007r. przekazał wg właściwości Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego jako mylnie nadesłaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zamiast bezpośrednio do tego organu administracji publicznej. Po złożeniu w dniu 26 lipca 2007r. przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargi wraz z odpowiedzią na skargę Sąd nadał sprawie sygnaturę akt II SAB/Gd 23/07.

Pismem z dnia 1 sierpnia 2007 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego w nowej sprawie ( sygn. akt II SAB/Gd 23/07 ) ze skargi na bezczynność w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zaznaczyć tu należy, iż przyznanie A. B. prawa pomocy – pełnomocnika z urzędu nastąpiło w sprawie sygn. akt II SA/Gd 2/07 i nie obejmuje niniejszej sprawy o sygn. akt II SAB/Gd 23/07.

Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 8 sierpnia 2007 r.

Mimo prawidłowego doręczenia wezwania w zakreślonym terminie nie uczyniono zadość żądaniu Sądu.

W tej sytuacji na mocy art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.