Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 259/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2022-07-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 87 ust. 2
journal: Dz.U. 2020 poz 106
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - t.j.
article: art. 274b § 1, 217 § 2, art. 124
journal: Dz.U. 2020 poz 1325
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
journal: Dz.U.UE.L 2006 nr 347 poz 1 art. 1, art. 167 i 168
law: Dyrektywa Rady z dnia  28 listopada 2006 r. Nr 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Koziński (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Bożena Kasprzak Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 8 lutego 2022 r. nr 1001-IOV2.4033.26.2021.7.U28.SD UNP:1001-22-015912 w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za wrzesień 2016 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi (dalej również "DIAS" lub "organ II instancji") postanowieniem z 8 lutego 2022 r. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Łęczycy (dalej również – "NUS" lub "organ I instancji") z 16 lipca 2021 r., którym przedłużono M. K. (dalej – "strona" lub "skarżący") termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej w deklaracji podatkowej VAT-7 za wrzesień 2016 r. do 27 września 2021 r.

Z akt sprawy wynika, że 14 października 2016 r. do Urzędu Skarbowego w Łęczycy wpłynęła złożona przez skarżącego deklaracja podatkowa VAT-7 za wrzesień 2016 r., w której wykazano nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości 340.000,00 zł do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 60 dni.

W toku kontroli podatkowej za wrzesień 2016 r. stwierdzono, że w badanym okresie skarżący wykazał wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (dalej również "WDT") produktów Red-Bull na kwotę netto 2.193.471,61 zł, w ilości 684.288 sztuk na rzecz kontrahenta czeskiego – D.s.r.o. O. (dalej - "D.") oraz produktów Ferrero Nutella na kwotę 305.613,00 zł, w ilości 41.580 sztuk na rzecz kontrahenta słowackiego – A. s.r.o. (dalej - "A").

W trakcie prowadzonego postępowania ustalono, że skarżący uczestniczył w zorganizowanym oszustwie wewnątrzwspólnotowym, mającym na celu zaniżanie zobowiązań w podatku VAT w zakresie obrotu ww. towarów i deklarowania nienależnego zwrotu podatku w wysokości podatku naliczonego, wynikającego z faktur wystawionych przez dostawcę ww. produktów, tj.: S. w P. (dalej "S."), NIP [...].

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Łowiczu ustalił, że wystawione przez S. faktury VAT nie dokumentują rzeczywistych transakcji gospodarczych i zakwestionował prawo skarżącego do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tych faktur. Ponadto stwierdzono, że w przypadku wykazanych przez stronę wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów dotyczących napoi Red Bull i kremu Ferrero Nutella na rzecz spółki A. i D. brak jest podstaw do uznania, że transakcje te mogą być w ten sposób zakwalifikowane. W związku z poczynionymi ustaleniami organ I instancji wydał w dniu 30 grudnia 2019 r. decyzję nr 1028-SPV.4103.95.2019.BA. Od decyzji strona złożyła odwołanie. W wyniku przeprowadzonego postępowania odwoławczego Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi uchylił ww. rozstrzygnięcie decyzją z dnia 10 lutego 2021 r. nr 1001-IOV-2.4103.21.2020.11.U28.AK i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w Łowiczu, wskazując na konieczność podjęcia licznych czynności, które pozwolą na wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie.

W związku z koniecznością ponownego przeprowadzenia postępowania dotyczącego prawidłowości rozliczenia podatkowego, NUS wydał w dniu 16 lipca 2021 r. postanowienie nr 1028-SPO.4103.24.2021.SZD, przedłużające do dnia 27 września 2021 r. termin zwrotu różnicy podatku VAT, wykazanej w deklaracji VAT-7 skarżącego za wrzesień 2016 r., w kwocie 340.000,00 zł. Strona złożyła zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie. Organ odwoławczy nie przychylił się do zarzutów zawartych w zażaleniu i utrzymał postanowienie NUS w mocy.

W swoim postanowieniu z 8 lutego 2022 r. DIAS wskazał, że kwestią sporną w sprawie jest zasadność przedłużenia przez NUS terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za wrzesień 2016 r., z uwagi na wątpliwości dotyczące przeprowadzonych przez skarżącego transakcji WDT napojów Red Bull na rzecz czeskiej firmy D. oraz Ferrero Nutella na rzecz słowackiej spółki A.. Wątpliwości budzi również nabycie przez skarżącego towarów od firmy PSS Z. P., gdyż wystawione przez nią faktury VAT nie dokumentowały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Organ odwoławczy wskazał, że w wyniku czynności zapytań dokonanych przez polskie organy skarbowe, czeska administracja podatkowa poinformowała , że pod adresem D. w O. znajduje się firma A1 a.s., która zajmuje się sprzedażą założonych firm, świadczy usługi wynajmu wirtualnego biura i organizuje wszelkie działania administracyjne swoich klientów. W toku kontroli podatkowej skarżącego za rozpatrywany okres ustalono ponadto, że na towary nabyte przez D. od skarżącego były następnie wystawiane faktury sprzedaży na rzecz polskich firm, takich jak: R. Sp. z o.o., MHD M. Sp. z o.o., W. Sp. z o.o., które pełniły rolę "znikających podatników". Z kolei odnośnie towarów nabytych od skarżącego przez A. s.r.o. ustalono, że one również stanowiły przedmiot sprzedaży do R. Sp. z o.o., a ponadto do T. Ł. N. (również "znikający podatnik").

Organ odwoławczy wskazał w zaskarżonym postanowieniu, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi uchylając decyzję podatkową organu pierwszej instancji z dnia 30.12.2019 r. oraz nie negując dotychczasowych ustaleń tego organu odnośnie podejrzeń co do wystąpienia tzw. "obrotu karuzelowego", miał na uwadze konieczność przeprowadzenia przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Łowiczu postępowania wyjaśniającego w znacznym zakresie, obligując go tym samym do podjęcia dodatkowych czynności, mających na celu ustalenie stanu faktycznego sprawy. Zdaniem DIAS, zalecenia zawarte w decyzji kasatoryjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 10 lutego 2021 r. powinny być brane również pod uwagę w przypadku podejmowania rozstrzygnięcia w zakresie ewentualnego wypłacenia żądanego przez podatnika zwrotu VAT. Przychylił się przy tym do stanowiska NUS, że nakazane czynności nie pozostaną obojętne dla oceny zasadności zwrotu podatku wykazanego przez skarżącego w deklaracji VAT-7 za wrzesień 2016 r.

DIAS podkreślił, że w wyniku dokonanych przez organ pierwszej instancji ustaleń kontrolnych, w dniu 30 grudnia 2019 r. wydano decyzję, w której stwierdzono, że transakcje pomiędzy skarżącym oraz D., A., a następnie R. Sp. z o.o., MHD M. Sp. z o.o., W. Sp. z o.o., T. Ł I, I. Sp. z o.o., B. Sp. z o.o., K. sp. z o.o., E.Sp. z .o.o., B1 M. B. i PSS Z. P. pozbawione są racjonalnego celu ekonomicznego. Schemat obrotu napojami Red Bull i kremami Ferrero Nutella wykazuje znamiona tzw. "obrotu karuzelowego" w transakcjach wewnątrzwspólnotowych, który charakteryzuje gospodarczo nieuzasadniony "fakturowy" obrót powodujący "powrót" towarów do kraju przy braku ostatecznego odbiorcy towaru. Spółki D. i A pełniły funkcję zagranicznych buforów; firmy: R. Sp. z o.o., MHD M. Sp. z o.o. i W. Sp. z o.o. (nabywcy D. i A.) były tzw. "znikającymi podatnikami". Na dalszym etapie obrotu znikającymi podatnikami były również firmy: I. sp. z o.o., B. Sp. z o.o., K. Sp. z o.o., E. Sp. z o.o. (wspólnik M. B.) oraz B1 M. B.. W dalszej kolejności PSS Z. P. pełniła rolę bufora, a firmie skarżącego przypisano rolę brokera.

Następnie organ odwoławczy wskazał, że wskutek złożonego odwołania uchylono ww. decyzję i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji ze względu na konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznym zakresie.

W związku z powyższym, zdaniem DIAS, organ pierwszej instancji zasadnie, na podstawie art. 274b w związku z art. 277 i art. 216 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1325) – dalej "o.p." i art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 106) – dalej "ustawa o VAT", wydał wskazane na wstępie postanowienie z 16 lipca 2021 r., przedłużające do 27 września 2021 r. termin zwrotu różnicy podatku VAT wykazanej w deklaracji za wrzesień 2016 r. w kwocie 340.000,00 zł.

Niezależnie od powyższego organ odwoławczy wskazał, że wobec spółki B2. (zajmującej się obrotem napojami Red Bull) i innych podmiotów z nią powiązanych, pod nadzorem Prokuratury Okręgowej w K. prowadzone jest przez ABW Delegatura w K. śledztwo o sygn. akt [...], w sprawie o przestępstwo, m.in. z art. 299 § 1 kk. Zdaniem DIAS niewątpliwie istotne dla oceny całokształtu sprawy będzie pozyskanie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Łowiczu informacji i dowodów zgromadzonych w jego trakcie. Dowody te mogą być również istotne dla potrzeb oceny przedłużenia skarżącemu terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym z deklaracji za wrzesień 2016 r.

W skardze na powyższe postanowienie skarżący zarzucił naruszenie:

- art. 120 o.p., poprzez naruszenie zasady praworządności, polegające na oparciu skarżonego postanowienia o swobodne przypuszczenia;

- art. 121 § 1 o.p., poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania podatnika do organów podatkowych;

- art. 124 o.p., poprzez brak przedstawienia rzetelnych argumentów, uzasadniających treść skarżonego postanowienia;

- art. 125 § 1 o.p., poprzez naruszenie zasady szybkości i prostoty postępowania,

- art. 217 § 2 o.p., poprzez brak sporządzenia przez organ odwoławczy uzasadnienia faktycznego i prawnego, mogącego prowadzić do podjęcia skarżonego postanowienia,

- art. 87 ust. 2 zdanie 2 ustawy o VAT w zw. z art. 1, art. 167 i art. 168 Dyrektywy 2006/112/WE Rady UE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L z 11 grudnia 2006 r., Nr 347, poz. 1) – dalej "Dyrektywa VAT", poprzez wadliwe uznanie, że w sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające przedłużenie terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym oraz naruszenie wyrażonej w art. 1 ust. 2 Dyrektywy VAT w zw. z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT zasady neutralności podatku VAT, ze względu na przerzucenie na Podatnika ekonomicznego ciężaru podatku.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, argumentując jak dotychczas.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest kwestia, czy organ podatkowy w sposób zasadny dokonał przedłużenia zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za wrzesień 2016 r.

Zaskarżonym postanowieniem z 8 lutego 2022 r. DIAS utrzymał w mocy postanowienie NUS z 16 lipca 2021 r., przedłużające do dnia 27 września 2021 r. termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za wskazany miesiąc.

Podstawę prawną kontrolowanych aktów stanowi przepis art. 87 ust. 2 ustawy o VAT, w świetle którego (...) jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.

Przepis ten przyznaje organowi podatkowemu kompetencje do przedłużenia terminu zwrotu różnicy podatku jeśli organ uzna, że zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania (czyli ponad dane wynikające z deklaracji podatkowej i w terminie przekraczającym ustawowy termin zwrotu). Nie jest to przepis, na podstawie którego rozstrzyga się o zasadności zwrotu różnicy podatku, a jedynie o wydłużeniu trybu postępowania w tym zakresie. Nie budzi jednak wątpliwości, że organ podejmując decyzję o konieczności zweryfikowania w ramach jednej z procedur wskazanych w art. 87 ust. 2 ustawy o VAT musi opierać się na odpowiednich przesłankach wynikających ze stanu faktycznego sprawy. Muszą zatem zaistnieć takie okoliczności, które powodują, że istnieje konieczność dodatkowej weryfikacji rozliczenia podatnika – zasadności wykazanego zwrotu (zob. wyroki NSA z 26 października 2016 r., sygn. akt I FSK 774/15 oraz z 20 stycznia 2017 r., sygn. akt I FSK 716/15 - dostępne, jak i pozostałe przywołane w uzasadnieniu, w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://cbosa.nsa.gov.pl).

Kolejna zasadniczą, procesową podstawą rozstrzygnięcia był przepis art. 274b § 1 o.p., zgodnie z którym – jeśli przeprowadzenie czynności sprawdzających dotyczących zasadności zwrotu podatku wymaga przedłużenia terminu zwrotu podatku wynikającego z odrębnych przepisów, organ może postanowić o przedłużeniu tego terminu do czasu zakończenia czynności sprawdzających. W ocenie składu orzekającego powołanie tego przepisu w podstawie rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji było błędne. "Dodatkowa weryfikacja", o której mowa w art. 87 ust. 2 ustawy o VAT, odbywa się w niniejszej sprawie nie w toku czynności sprawdzających, tylko postępowania podatkowego, które nadal trwa. Organ odwoławczy decyzją z dnia 10 lutego 2021 roku uchylił decyzję NUS z dnia 30 grudnia 2019 roku i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, zalecając uzupełnienia postępowania dowodowego właśnie w toku postępowania podatkowego. Niemniej opisana wyżej wada nie ma wpływu na wynik sprawy

Z akt niniejszej sprawy wynika, jak zasadnie ocenił organ podatkowy, że okoliczności uzasadniające zastosowanie art. 87 ust. 2 zd. 2 ustawy o VAT wystąpiły.

W realiach niniejszej sprawy w toku kontroli podatkowej za wrzesień 2016 r. stwierdzono, że skarżący wykazał wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz kontrahenta czeskiego D. oraz na rzecz kontrahenta słowackiego A. . Towary kupione od skarżącego zostały odsprzedane przez firmę D. i A. do polskich firm R. Sp. z o.o., MHD M. Sp. z o.o., W. Sp. z o.o. i T. Ł. N., które pełniły rolę "znikających podatników". Poza tym, pod nadzorem Prokuratury Okręgowej w K. prowadzone jest przez ABW Delegatura w K. śledztwo w sprawie o przestępstwo m.in. z art. 299 § 1 k.k., odnośnie firmy B2 i innych podmiotów z nią powiązanych, zajmujących się handlem napojami Red Bull. W związku z ustaleniami poczynionymi w ramach tego postępowania, z których wynika, że obrót napojami Red Bull miał charakter "obrotu karuzelowego", organy podatkowe powinny wykorzystać dowody tam zgromadzone dla potrzeb wyjaśnienia rozpatrywanej sprawy. Sąd przychyla się do stanowiska organu odwoławczego, że wobec wątpliwości dotyczących obrotu tymi towarami, okoliczności ustalone w śledztwie ABW, mogą mieć istotne znaczenie dla potrzeb ustalenia prawidłowości deklaracji VAT-7 skarżącego, złożonej za wrzesień 2016 r., a tym samym rzutować na zasadność zwrotu nadwyżki VAT.

W ocenie sądu, w opisanych wyżej okolicznościach organy podatkowe mają uzasadnione podstawy przypuszczać, że schemat obrotu napojami Red Bull i kremami Ferrero Nutella wykazuje znamiona tzw. "obrotu karuzelowego" w transakcjach wewnątrzwspólnotowych. Spółki D. i A. pełniły funkcję zagranicznych buforów, firmy R. Sp. z o.o., MHD M. Sp. z o.o. i W. Sp. z o.o. (nabywcy D. i A.) były tzw. "znikającymi podatnikami". Na dalszym etapie obrotu znikającymi podatnikami były również firmy: I. sp. z o.o., B. Sp. z o.o., K. Sp. z o.o., E. Sp. z o.o. (wspólnik M. B.), B1 M. B.. W dalszej kolejności PSS Z. P. pełniła rolę bufora, a firmie skarżącego przypisano rolę brokera. Słusznie zatem przyjęto, że zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, a tym samym, że spełniona jest przesłanka z art. 87 ust. 2 ustawy VAT. Owa dodatkowa weryfikacja polega na realizacji wytycznych zawartych w kasatoryjnej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 10 lutego 2022 roku, w której wskazano, że organ I instancji:

- powinien podjąć próby przesłuchania B. P. (menadżera spółki A.) na okoliczność współpracy (zawieranych transakcji) z firmą skarżącego, w tym dostaw towaru;

- rozważyć konieczność przesłuchania skarżącego w kwestii współpracy z firmą A., w szczególności odnośnie okoliczności nawiązania współpracy, składania zamówień, negocjacji cen towaru po stronie zakupu i dostaw oraz wezwać do przedłożenie wszelkiej dokumentacji (także e-mail) dotyczącej ww. kwestii;

- powinien rozważyć zasadność ponownego przesłuchania skarżącego na okoliczność współpracy z firmą D. we wrześniu 2016 r. (organ zauważył, że przesłuchanie skarżącego z dnia 8.09.2016 r. zostało przeprowadzone w toku kontroli podatkowej dotyczącej miesiąca czerwca 2016 r., a nie września 2016 r.);

- analogiczne działania jak wyżej powinny być rozważone w odniesieniu do osoby Ł. K., będącego pracownikiem firmy strony;

- podjąć działania mające na celu ustalenie i przeanalizowanie sposobu w jaki miał odbywać się transport towarów, w szczególności na etapie fakturowego nabycia towaru przez stronę (dostarczenie towaru do podatnika,) a także na poprzednich etapach obrotu, w szczególności przez jaki okres, a także gdzie towar był magazynowany, czy też był przedmiotem szybkiego obrotu na kilku fazach obrotu,

- zaktualizować informacje odnośnie prowadzonych postępowań kontrolnych/kontroli podatkowych lub też wydanych decyzji za sporny okres dla podmiotów: R. Sp. z o.o., MHD M. Sp. z o.o., W., T., I. Sp. z o.o. oraz podmiotów będących fakturowymi dostawcami towaru do S.,

- wyjaśnić kwestie dostawy towarów na rzecz firm: G. Sp. z o.o. Sp. K., G1. S.C., K. A., H. s.c, które następnie miały być przedmiotem zakupu przez firmę skarżącego.

Pomocne w tym będzie ustalenie aktualnego stanu w postępowaniu karnym, prowadzonym wobec B2 i innych podmiotów z nią powiązanych pod nadzorem Prokuratury Okręgowej w K., która to spółka brała udział w obrocie karuzelowym dotyczącym napojów Red Bull, co może mieć istotne znaczenie dla potrzeb niniejszej sprawy.

Ponadto sąd zauważa, że jedną z typowych cech "karuzeli vatowskiej" jest skomplikowany, wieloetapowy przebieg procesu gospodarczego. W tego rodzaju sprawach postępowanie dowodowe wymaga przeprowadzenia całego szeregu pracochłonnych czynności i to przez różne organy, także z innych państw. Nic zatem dziwnego, że postępowania takie są długotrwałe, tak jak to postępowanie. Niemniej sądowej kontroli w tej sprawie nie jest poddana sprawność i szybkość postępowania (w ramach postępowania o stwierdzenie przewlekłości lub bezczynności), tylko to, czy istniały podstawy do przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Stąd zarzut przewlekłości postępowania w sprawie zobowiązania w podatku VAT za miesiąc wrzesień 2016 roku nie mógł być rozpatrzony przez sąd, pozostawał bowiem poza przedmiotowym zakresem niniejszej sprawy.

W świetle powyższego oraz brzmienia art. 87 ust. 2 zd. 2 ustawy o VAT, zdaniem sądu zgodzić należy się z organem podatkowym, iż zasadne jest przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za wrzesień 2016 r.

Reasumując, w ocenie sądu, organ podatkowy wykazał, że jego stanowisko, co do konieczności weryfikacji zasadności zwrotu jest uzasadnione w stanie faktycznym sprawy i zasadnie skorzystał z dyspozycji art. 87 ust. 2 zd. 2 ustawy o VAT.

Mając na uwadze powyższe rozważania sąd uznał, że organy podatkowe nie naruszyły zarówno wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego, jak i przepisów ustawy Ordynacja podatkowa. Dopuszczone prawem przedłużenie terminu zwrotu podatku i prowadzenie weryfikacji rozliczenia podatnika w toku postępowania kontrolnego nie może być odbierane jako naruszenie zasady zaufania podatnika do organów podatkowych (art. 121 § 1 o.p.), czy też naruszenie zasad: legalizmu ( art. 120 o.p. ) i zaufania ( art. 121 § 1 o.p. ). Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia jest wyczerpujące i jasne. Organ odwoławczy wskazał okoliczności, które uzasadniały istnienie zarówno wątpliwości, co do zasadności zwrotu w kontekście kontroli podatkowej, jak i zakres czynności dowodowych, które usunięciu tych wątpliwości (lub potwierdzeniu) będą służyć. Z tego powodu należało uznać, że zarzuty naruszenia art. 217 § 2 o.p. i art. 124 o.p. są niezasadne.

Nie zasługuje na uwzględnienie także zarzut naruszenia art. 1, art. 167 i 168 Dyrektywy 2006/112/WE – zasady neutralności z tego powodu, że treścią zaskarżonego postanowienia nie jest pozbawienie skarżącego prawa do zwrotu podatku, tylko przedłużenie terminu tego zwrotu.

W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022, poz. 329) skargę oddalił.

ak