Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 41/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-09-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1 i 2, art. 220 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 37 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 2 września 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Kubot - Szustowska po rozpoznaniu w dniu 2 września 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w przedmiocie nakazu zaniechania robót budowlanych postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 25 czerwca 2008 roku, Ł. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę S. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. T. w sprawie budowy budynku gospodarczego przez J. i M. C.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 1 sierpnia 2008 r. skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący został również wezwany do wykazania, że przed złożeniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wystąpił do organu administracji publicznej wyższego stopnia z zażaleniem na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. T., w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k. p. a. Powyższe wezwania zostały skarżącemu doręczone w dniu 7 sierpnia 2008 r.

Skarżący nie uiścił wpisu od skargi. Natomiast w piśmie z dnia 21 sierpnia 2008 r. poinformował, że przed złożeniem skargi do Sądu nie złożył zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. T.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej zwanej "p. p. s. a." - skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p. p. s. a.).

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest skarga S. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. T. w sprawie budowy przez J. i M. C. budynku gospodarczego. Zgodnie z art. 37 § 1 k. p. a., na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zgodnie z § 2 powołanego przepisu, organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości.

W rozpoznawanej sprawie skarżący w myśl przywołanego powyżej przepisu winien był zatem przed skierowaniem skargi do sądu administracyjnego wnieść zażalenie do organu wyższego stopnia. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do wykazania, iż złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 k. p. a. stwierdził, że nie dokonał tej czynności. W rozpoznawanej sprawie nie zostały więc wyczerpane wszystkie przysługujące stronie środki zaskarżenia, co oznacza, że skarga jest niedopuszczalna.

Na marginesie zauważyć również należy, że skarżący, mimo prawidłowego wezwania nie uiścił wpisu od skargi. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Oznacza to, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty.

W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę jako niedopuszczalną.

A. B.