Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SAB/Gd 47/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2019-08-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 1, art. 53 par. 2b
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 37 par. 1, par. 2,  par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prokuratora Okręgowego w przedmiocie ponaglenia postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

T. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prokuratora Okręgowego– w związku z nie wydaniem przez ten organ w wymaganym prawem terminie postanowienia w kwestii ponaglenia , wniesionego przez skarżącego na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prokuratora Rejonowego, polegające na zaniechaniu wypłacenia skarżącemu kwoty 2120 zł tytułem brakującego, a należnego uposażenia oraz niewydania decyzji administracyjnej w sprawie wypłaty odsetek ustawowych za opóźnienie.

W odpowiedzi na skargę Prokurator Okręgowy wniósł o jej odrzucenie bądź oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W niniejszej sprawie skarżący w dniu 21 stycznia 2019 r. skierował do Prokuratora Rejonowego żądanie zapłaty 2120 zł tytułem niewypłaconej części uposażenia za maj 2016 r. wraz z odsetkami.

Następnie w dniu 8 kwietnia 2019 r. wniósł ponaglenie do Prokuratora Okręgowego za pośrednictwem Prokuratora Rejonowego. podając, że do tej pory nie załatwiono jego sprawy w formie decyzji administracyjnej.

Jak wynika z treści skargi skarżący upatruje bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania przez Prokuratora Okręgowego - w nierozpoznaniu wniesionego przez skarżącego ponaglenia dotyczącego nie załatwienia sprawy przez Prokuratora Rejonowego.

Instytucję ponaglenia normują przepisy kodeksu postępowania administracyjnego.

Jak wynika z art. 37 § 1 k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli:

1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);

2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).

Zgodnie z art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się:

1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie;

2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.

W myśl art. 37 § 5 k.p.a. organ, o którym mowa w § 3, rozpatruje ponaglenie w terminie siedmiu dni od dnia jego otrzymania.

Zdaniem Sądu rozpoznanie ponaglenia przez organy wskazane w art. 37 § 3 k.p.a. nie mieści się w katalogu spraw określonych przepisem art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.

Ponaglenie ma na celu doprowadzenie do załatwienia sprawy przez właściwy organ.

Podkreślenia wymaga, że wynik rozpoznania ponaglenia przez organ wyższego stopnia lub organ prowadzący postępowanie nie daje podstaw do zaskarżenia wydanego w tym trybie postanowienia. W użytym w art. 37 § 1 k.p.a. pojęciu "nie załatwienie sprawy" nie mieści się rozpoznanie ponaglenia, o jakim mowa w tym przepisie. Rozpoznanie ponaglenia następuje w drodze czynności nadzorczej, która - ujęta nawet w formę postanowienia - nie może być zaskarżona do sądu administracyjnego. Stanowisko organu w kwestii ponaglenia ma charakter wpadkowy i nie podlega kognicji sądów administracyjnych ( por. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2013 r., sygn. akt II GSK 65/13, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Wniesienie ponaglenia jest natomiast warunkiem koniecznym do wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji, co wynika z art. 53 § 2b p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

Wniesienie ponaglenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. nie może być traktowane jako odrębne i samodzielne postępowanie administracyjne.

Wobec powyższego skarga do sądu administracyjnego na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Prokuratora Okręgowego postępowania dotyczącego rozpoznania ponaglenia skarżącego na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prokuratora Rejonowego podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ( por. w/w przywołane postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2013 r., sygn. akt II GSK 65/13).

Na marginesie dodać należy, że także w przypadku niepodzielenia powyższego stanowiska skarga podlegałaby odrzuceniu. Skoro bowiem skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prokuratora Okręgowego, powinien także - przed skierowaniem skargi do sądu – poprzedzić ją wniesieniem stosownego ponaglenia, zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a. czego nie uczynił.

W tej sytuacji Sąd , na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skargę odrzucił.