Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SAB/Wr 9/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
658
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: *Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka – sprawozdawca, Sędziowie: Sędzia WSA Anetta Chołuj, Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska, Protokolant: Katarzyna Motyl, po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2012 r. w Wydziale I na rozprawie sprawy ze skargi J.K. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy J. w przedmiocie rozpoznania wniosku o zwrot podatku od nieruchomości za 2011 r. postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

W dniu 10 stycznia 2012 r. J.K. zwrócił się do Burmistrza Miasta

i Gminy w J. z wnioskiem o zwrot podatku od nieruchomości za 2011 r. w kwocie 1.060,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami w związku z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 7 września 2011 r. nr [...], dotyczącą podatku od nieruchomości za 2011 r.

Następnie w dniu 8 lutego 2012 r. wnioskodawca złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. zażalenie na bezczynność Burmistrza Miasta

i Gminy w J., wskazując że do dnia złożenia zażalenia Burmistrz nie podjął działań w celu załatwienia powyższego wniosku. Wnioskodawca wniósł

o wyznaczenie dodatkowego terminu załatwienia sprawy, wyjaśnienie przyczyn niezałatwienia sprawy w terminie, ustalenie osób za to odpowiedzialnych i pociągnięcie ich do odpowiedzialności oraz podjęcie środków zapobiegających nieterminowemu załatwieniu sprawy.

Postanowieniem z dnia 20 marca 2011 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. uznało ponaglenie za nieuzasadnione, nie dopatrując się bezczynności zarzucanej Burmistrzowi Miasta i Gminy w J. Kolegium stwierdziło, że od dnia złożenia wniosku o zwrot podatku od nieruchomości do dnia wniesienia ponaglenia nie upłynął jeszcze miesięczny termin załatwienia sprawy, o którym mowa w art. 139 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Ponadto SKO zauważyło, że wnoszący ponaglenie składając skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 7 września 2011 r. nr [...] do sądu administracyjnego, a następnie wnioskując o zawieszenie postępowania w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2011 r. uniemożliwił niezwłoczne załatwienie obu spraw.

W skardze na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w J. w rozpoznaniu wniosku o zwrot podatku od nieruchomości za 2011 r. złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżący wniósł o zobowiązanie Burmistrza Miasta i Gminy J. do wydania decyzji administracyjnej w terminie czternastu dni od daty wydania wyroku i zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący wskazał, że pomimo upływu ponad sześciu miesięcy Burmistrz do dnia złożenia skargi nie rozpoznał wniosku strony o zwrot podatku. Zdaniem skarżącego Burmistrz naruszył art. 139 § 1 Ordynacji podatkowej, zasadę zaufania do organów podatkowych wyrażoną w art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej) oraz zasadę szybkości postępowania wyrażoną w art. 125 § 1 Ordynacji podatkowej.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy w J. wniósł o odrzucenie skargi lub o oddalenie skargi oraz obciążenie skarżącego pełnymi kosztami postępowania w sprawie, ponieważ Burmistrzowi nie można zarzucić bezczynności w rozpoznaniu wniosku o zwrot nadpłaty. Organ podatkowy wyjaśnił, że SKO decyzją z dnia 7 września 2011 r. nr [...] uchyliło decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie ustalenia podatku od nieruchomości za 2011 r., zobowiązując organ pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia sprawy. W celu ustalenia współwłaścicieli nieruchomości (pomimo wezwania organu skarżący nie złożył prawidłowej informacji podatkowej) organ podatkowy wystąpił do właściwego sądu z wnioskiem o nadesłanie aktualnego odpisu księgi wieczystej nieruchomości. Ponadto postanowieniem z dnia 13 grudnia 2011 r. nr [...] organ podatkowy zawiesił postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za 2011 r. z uwagi na wniesienie przez skarżącego skargi do sądu administracyjnego od decyzji SKO z dnia 7 września 2011 r. (postępowanie zostało podjęte w dniu 20 lutego 2012 r.). W ocenie organu, postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za 2011 r. nie zostało zakończone, w związku z czym nie jest możliwe rozpoznanie wniosku o zwrot podatku od nieruchomość za 2011 r.

W piśmie procesowym z dnia 22 października 2012 r. organ podatkowy poinformował o wydaniu decyzji z dnia 22 października 2012 r. nr [...] w sprawie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za 2011 r. oraz decyzji z dnia 22 października 2012 r. nr [...] odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2011 r.

W piśmie procesowym z dnia 12 grudnia 2012 r. skarżący poinformował, że decyzja odmawiająca stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2011 r. została mu doręczona w dniu 6 listopada 2012 r. Ponadto skarżący wniósł

o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z postanowienia Burmistrza J. z dnia 10 lutego 2012 r. nr [...]. na okoliczność bezczynności Burmistrza J. w dacie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Celem skargi na bezczynność lub na przewlekłe prowadzenie postępowania nie jest samo stwierdzenie pozostawania przez organ administracji publicznej

w bezczynności czy prowadzenia przez niego postępowania w sposób przewlekły, lecz spowodowanie ustania stanu bezczynności. Stosownie bowiem do art. 149 § 1 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Co istotne, w postępowaniu toczącym się w sprawach ze skarg na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania, sąd nie zajmuje stanowiska dotyczącego merytorycznej treści rozstrzygnięcia, a ocenia jedynie czy rozstrzygnięcie takie zostało wydane. Wobec powyższego w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność, a przed wydaniem orzeczenia przez sąd, organ administracji wyda wymagane przepisami prawa rozstrzygnięcie wówczas postępowania sądowe jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie

z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie

z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

W rozpatrywanej sprawie decyzja organu pierwszej instancji z dnia 2 lutego

2011 r. ustalająca skarżącemu podatek od nieruchomości za 2011 r. została uchylona decyzją SKO w dniu 7 września 2011 r. Stosownie do art. 77 § 4 ustawy z dnia

29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.)

w przypadku niewydania nowej decyzji w terminie 3 miesięcy od dnia uchylenia decyzji, nadpłata stanowiąca kwotę wpłaconą na podstawie decyzji uchylonej podlega zwrotowi bez zbędnej zwłoki. Bezsporne jest, że w powyższym terminie organ pierwszej instancji nie wydał nowej decyzji ustalającej wysokość podatku od nieruchomości za rok 2012 r. Niewątpliwie więc organ podatkowy nie ustosunkowując się do wniosku skarżącego

o zwrot uiszczonego podatku od nieruchomości za 2011 r. pozostawał w bezczynności w dniu złożenia skargi do sądu, tj. w dniu 4 lipca 2012 r.

Decyzja odmawiająca stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2011 r. wydana została w dniu 22 października 2012 r. (doręczona skarżącemu w dniu 6 listopada 2012 r.). Tym samym orzekając w dniu 18 grudnia 2012 r. Sąd nie mógł już zastosować środków przewidzianych w art. 149 § 1 p.p.s.a., w związku z czym postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe należało umorzyć na podstawie art. 161

§ 1 pkt 3 p.p.s.a.