Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 823/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2010-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 §  1 pkt 1 lit.c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 138 § 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Zbigniew Czarnik /spr./ Sędziowie NSA Małgorzata Wolska SO (del.) Ewa Partyka Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 9 listopada 2010 r. sprawy ze skargi A. N., A. P., I. P. i T. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. (dalej: SKO w P.) uchyliło decyzję Wójta Gminy O. z dnia [...] września 2009 r., nr [...] odmawiającą wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie elektrowni wiatrowej na terenie działki nr 376 w N., a sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia. W podstawie prawnej decyzji SKO w P. wskazało art. 138 § 2 w związku z art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. Nr 98, z 2000 r., poz. 1071 ze zm.) dalej: k.p.a. oraz art. 71 ust. 1 i art. 82 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199, poz. 1277 ze zm.) dalej: o udostępnianiu informacji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że odwołanie A. P. zasługuje na uwzględnienie, bo decyzja Wójta Gminy O. narusza prawo. Zdaniem organu ta decyzja naruszała przepisy postępowania w sposób, który musiał skutkować jej uchyleniem. Organ prowadzący postępowanie jest zobowiązany do zebrania i oceny całokształtu materiału dowodowego. Zdaniem SKO w P. materiał dowodowy zgromadzony w postępowaniu przez Wójta Gminy O. jest niekompletny. W postępowaniu nie przedstawiono raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Zdaniem organu odwoławczego decyzja organu pierwszej instancji nie spełnia warunków określonych w art. 107 § 3 k.p.a., bo brak w niej przekonywującego uzasadnienia. Z tych powodów postępowanie pierwszoinstancyjne powinno być powtórzone.

Z rozstrzygnięciem SKO w P. nie zgodzili się T. P., A. P., A. N. i I. P.-N.. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżący nie wskazali kierunku weryfikacji skarżonej decyzji oraz zarzutów stanowiących podstawę ich działania. W uzasadnieniu skargi podkreślili, że decyzja SKO w P. nie uwzględnia bezpiecznych warunków zamieszkiwania mieszkańców w sąsiedztwie elektrowni wiatrowej. Funkcjonowanie takiej inwestycji skutkuje dla środowiska powstawaniem infradźwięków, które prowadzić mogą do choroby wibroakustycznej. Z tego powodu Wójt Gminy O. poprawnie wskazał na prawne przeszkody lokalizowania zamierzenia inwestycyjnego odwołując się do studium uwarunkowań i kierunków przestrzennego zagospodarowania Gminy O. W ocenie skarżących stwierdzone przez SKO w P. naruszenia przepisów proceduralnych kwalifikowały się na uzupełnienie dokumentacji na etapie postępowania odwoławczego. Nie był to żaden powód do uchylania decyzji objętej odwołaniem i przekazywania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Wójta Gminy O.. Z tych względów skarżący wnieśli o utrzymanie w mocy decyzji Wójta Gminy O. z dnia [...] września 2009 r.

Odpowiadając na skargę SKO w P. wniosło o jej oddalenie, wskazując na argumentację jak w uzasadnieniu własnej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) dalej: p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działań administracji i stosują prawem przewidziane środki. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sądy rozpoznając skargi nie są związane ich zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. Sądy rozpoznają skargi w granicach danej sprawy.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w zakresie wskazanym, Sąd stwierdza, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Konsekwencją tego jest uchylenie zaskarżonej decyzji.

Sąd podziela zarzut skargi wskazujący na niejasność uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Z jego treści nie wynika w sposób przekonujący stanowisko organu zaprezentowane w rozstrzygnięciu. Odwołanie się do dwóch przepisów art. 6 i art. 7 k.p.a. mogło być co najwyżej początkiem argumentacji na rzecz przyjętego stanowiska. Niewątpliwie, przy podjęciu wysiłku można przyjąć, że SKO w P. uchyliło decyzję Wójta Gminy O. wskazując na braki w zakresie postępowania dowodowego. Organ w sposób szczególny wskazał, że braki odnoszą się do braku raportu oddziaływania inwestycji na środowisko i nie dołączenia tego dokumentu do wniosku, a więc przed wydaniem decyzji oraz braku potwierdzenia upoważnienia osoby podpisującej decyzję w pierwszej instancji. Takie braki są wadą postępowania, jednak należy zauważyć, że nie wszystkie naruszenia przepisów postępowania mogą być podstawą stosowania art. 138 § 2 k.p.a.

Treść przepisu jednoznacznie wskazuje, że zaskarżoną decyzję można uchylić i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Tylko zaistnienie tych warunków uzasadnia orzekanie kasacyjne. Skorzystanie z tej możliwości musi być wyjątkowe, gdyż istotą postępowania odwoławczego w ogólnym postępowaniu administracyjnym jest orzekanie reformatoryjne. To organ odwoławczy ma podjąć wszelkie, oczywiście możliwe kroki, do merytorycznego załatwienia sprawy, a nie uwalniać się od obowiązku orzekania przekazaniem sprawy organowi pierwszej instancji.

W realiach rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdza, że nie zachodziły warunki z art. 138 § 2 k.p.a. Brak upoważnienia dla Zastępcy Wójta Gminy O. był do usunięcia przez SKO w P..

Z kolei brak raportu oddziaływania inwestycji na środowisko jako główny powód uchylenia skarżonego rozstrzygnięcia także nie daje podstaw do stosowania art. 138 § 2 k.p.a., gdyż w aktach sprawy znajduje się raport. Ze strony tytułowej tego dokumentu wynika, że sporządzony został dla inwestycji objętej postępowaniem oraz, że miało to miejsce w lipcu 2009 r., a więc przed wydaniem decyzji. Co więcej, z akt sprawy wynika, że ten dokument został przedstawiony przez inwestora we wskazanym w nim czasie. Wniosek taki, daje się sformułować na postawie treści postanowienia Wójta Gminy O. z dnia [...] lipca 2009 r., L.dz. [...]. Z tego orzeczenia, aczkolwiek wadliwie wydawanego z powołaniem się na art. 149 k.p.a. wynika, że inwestor przedłożył raport w dniu 9 lipca 2009 r. Zatem nietrafny jest pogląd SKO w P., że w postępowaniu pierwszoinstancyjnym nie przedstawiono operatu. Być może był to operat wadliwy w ocenie organu odwoławczego, jednak w takiej sytuacji należało wykazać jego merytoryczną niepoprawność, a nie brak.

Sąd wskazując powyższe naruszenia stwierdza, że mogły mieć one istotny wpływ na wynik sprawy i z tego powodu dotknięta takimi wadami decyzja wymagała uchylenia. Zwrócić należy uwagę także i na to, że stosowanie art. 138 § 2 k.p.a. nawet gdy jest uzasadnione, wymaga wskazania zakresu czynności, które organ ponownie rozpoznający sprawę powinien wykonać. W skarżonej decyzji tych warunków nie określono, bo nie spełnia ich ogólna formuła, że sprawę należy rozpoznać.

W ponownym postępowaniu SKO w P. wyjaśni wątpliwości co do daty złożenia raportu, dokona jego oceny i rozpozna odwołanie.

Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 200 p.p.s.a.