Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 822/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2021-12-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6036 Inne sprawy dotyczące dróg publicznych
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178 i art. 175 par. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 grudnia 2021 r. skargi kasacyjnej L. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 23 listopada 2021 r. w sprawie ze skargi L. B. na uchwałę Rady Gminy J. z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działanie Wójta Gminy J. p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną ,


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 listopada 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę L. B. na uchwałę Rady Gminy J. z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działanie Wójta Gminy J. Odpis postanowienia wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej, został doręczony skarżącemu dnia 29 listopada 2021 r. W terminie przewidzianym na wniesienie skargi kasacyjnej od ww. postanowienia L. B. złożył za pośrednictwem systemu teleinformatycznego ePUAP pismo pt. "Opinia", w którym zaprezentował stanowisko kwestionujące zasadność nadawania biegu jego skardze, która finalnie została odrzucona. W związku z tym, że pismo powyższe zostało wniesione w trakcie biegu terminu na wniesienie skargi kasacyjnej, zostało ono uznane za skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 173 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, którym jest m.in. postanowienie o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przysługuje stronie skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, o czym stanowi art. 177 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem m.in. § 2 tego artykułu, który dotyczy sytuacji, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, a także gdy skargę kasacyjną sporządza w określonych sytuacjach Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. W ww. przypadkach tzw. przymus adwokacko – radcowski nie obowiązuje. Przypadki te nie zachodzą jednak w niniejszej sprawie.

Skarżący, który w ustawowym terminie wniósł skargę kasacyjną sporządzoną osobiście, nie dopełnił więc wymogu z art. 175 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji zastosowanie w sprawie znajduje art. 178 p.p.s.a., zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Skarga kasacyjna, która nie została sporządzona przez osobę uprawnioną w myśl art. 175 § 1-3 p.p.s.a., podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. jako skarga z innych przyczyn niedopuszczalna, o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.