Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 184/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-05-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Marcin Miemiec po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2011 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi E.K., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie cofnięcia uprawnień do prowadzenia stacji kontroli pojazdów, wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. E. K. złożyła skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie cofnięcia uprawnień do prowadzenia stacji kontroli pojazdów. Zaskarżoną decyzją uchylono, wydaną z upoważnienia Starosty M., decyzję Kierownika Wydziału Komunikacji w Starostwie Powiatowym w M. z dnia [...] r. (nr [...]) i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Pismem z dnia [...] r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, powołując się na ważny interes, niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wykreślenie jej z rejestru podmiotów prowadzących stacje kontroli pojazdów i zmusi do zaprzestania prowadzenia działalności, co w konsekwencji spowoduje utratę dochodów. Ponadto podkreśliła, iż ewentualne uwzględnienie skargi w niniejszej sprawie i jednocześnie wydanie decyzji przez Starostwo Powiatowe w M. spowoduje funkcjonowanie w obrocie prawnym dwóch decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2000 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej - w skrócie - "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 tej samej ustawy, Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczne decyzje administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Zatem wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu pozwala na uniknięcie wywołania po stronie skarżącego niekorzystnych skutków aktu w sytuacji, gdy nie zostało w sprawie wydane

orzeczenie kończące postępowanie sądowoadministracyjne.

Podkreślić przy tym należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny (lub doprowadzenie w trybie egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 25 maja 2009 r., II OZ 455/09, LEX nr 564242).

W niniejszej sprawie skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, którą uchylono decyzję organu I instancji w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie cofnięcia uprawnień do prowadzenia stacji kontroli pojazdów i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania. Zdaniem Sądu, zaskarżona decyzja nie posiada atrybutu wykonalności. Wydana bowiem na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, ze zm., dalej w skrócie: "k.p.a."), decyzja nie nakłada na strony postępowania żadnych obowiązków, ani nie nadaje jakichkolwiek uprawnień. Nie może zatem spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, o których to okolicznościach jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zauważyć przy tym należy, że zaskarżona decyzja jest orzeczeniem kasacyjnym, jedynym więc skutkiem jaki wywołuje jest eliminacja z obrotu prawnego decyzji organu I instancji. Natomiast decyzja wydana po ponownym rozpatrzeniu sprawy przez organ nie podlega wykonaniu przed upływem terminu do wniesienia odwołania (art. 130 § 1 k.p.a.), ponadto wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wykonanie decyzji (art. 130 § 2 k.p.a.). W tych okolicznościach nie sposób uznać, że mogły wystąpić okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Z tych względów - na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. - Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji.