Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1247/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-11-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem, złożonym na formularzu PPF w dniu 27 września 2017 r. (data stempla pocztowego), skarżący P. S. zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Z oświadczenia wnioskodawcy o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) oraz przedłożonych przez niego dokumentów źródłowych (odpisów: przekazów pocztowych świadczenia rentowego, faktur za energię elektryczną, gaz, usługi telekomunikacyjne, usługi medyczne i zakup leków, dowodów wpłaty na rzecz wspólnoty mieszkaniowej, orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, PIT-37 wraz z PIT/O oraz PIT-40A za 2016 r., dodatkowego oświadczenia z dnia 30 października 2017 r.) wynika, że otrzymuje on świadczenie rentowe w wysokości 651,50 zł netto, które jest jego jedynym źródłem utrzymania, jest osobą z orzeczonym umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, prowadzi sam gospodarstwo domowe, nie posiada jakichkolwiek oszczędności, papierów wartościowych i innych praw majątkowych, wierzytelności, jego majątek stanowi mieszkanie o powierzchni 50 m2, za które uiszcza opłaty na rzecz wspólnoty mieszkaniowej w średniej miesięcznej wysokości (liczonej z okresu od sierpnia do października br.) 136,21 zł oraz opłaty za media (prąd i gaz) w średniej kwocie 67,35 zł miesięcznie, nadto opłaca faktury za usługi telekomunikacyjne w aktualnej wysokości około 44 zł miesięcznie i ponosi wydatki na leki – w październiku br. wydatkował na ten cel kwotę 551,86 zł.

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, uznano, że wnioskodawca wykazał, że nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania.

Za taką oceną przemawia w szczególności wysokość dochodu wnioskodawcy oraz nieposiadanie przez niego zasobów finansowych, z których mógłby uiścić koszty sądowe w niniejszej sprawie.

Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.