Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3158/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-04-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy: article: art.15 ust. 2, art.86 ust.1, art.111 ust. 8,
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
article: art. 3 ust. 2 pkt 5, art. 4
journal: Dz.U. 2010 nr 247 poz 1652
law: Ustawa z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym
article: art. 146 par 1,art 152, art 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Krystyna Kleiber (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Beata Sobocha, Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj, Protokolant referent stażysta Katarzyna Smaga, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi M. G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług, 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) stwierdza, że uchylona interpretacja indywidualna nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz M. G. kwotę 440 zł (słownie: czterysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 18 czerwca 2012 r. M. G. dalej jako "Skarżący" zwrócił się o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego w związku z leasingiem samochodu o przeznaczeniu specjalnym (bankowóz) oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu paliwa służącego do jego napędu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Skarżący jest osobą fizyczną wykonującą wolny zawód na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 maja 1982 r. (tj. Dz. U. z 2009, nr 146, poz., 1188 ze zm., dalej zwana: Prawem o adwokaturze). Wykonywanie takiego wolnego zawodu stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 i 14 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 1991 r., nr 80, poz. 350 ze zm., dalej: u.p.d.of. ) oraz art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2004, nr 54, poz. 535 ze zm., dalej u.p.t.u.). Działalność gospodarcza Wnioskodawcy prowadzona jest pod firmą K.. Zgodnie z art. 4 Prawa o adwokaturze, polega ona na świadczeniu pomocy prawnej, a w szczególności na udzielaniu porad prawnych, sporządzaniu opinii prawnych, opracowywaniu projektów aktów prawnych oraz występowaniu przed sądami i urzędami. Klientami Skarżącego są osoby fizyczne, jak również osoby prawne. Osoby fizyczne, to zarówno osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, jak również osoby fizyczne nie prowadzące działalności gospodarczej. Z tytułu świadczonych usług, Skarżący otrzymuje wynagrodzenie, zarówno przelewem na rachunek bankowy, co jest zasadą w przypadku osób prawnych, jak również poprzez wpłaty w gotówce - co jest zasadą w przypadku osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Ponadto, w związku ze świadczonymi przez siebie usługami, Skarżący dysponuje dokumentami objętymi tajemnicą adwokacką. Z punktu widzenia podatku dochodowego od osób fizycznych Skarżący rozlicza się w oparciu o podatkową księgę przychodów i rozchodów stosując stawkę liniową 19 % zgodnie z art. 30c u.p.d.of. Z punktu widzenia podatku od towarów i usług, Skarżący jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług rozliczającym się kwartalnie. Usługi świadczone przez Skarżącego opodatkowane są według stawki 23 %. Zarówno w przypadku jeżeli usługi są świadczone na rzecz osób prawnych, jak również osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą oraz osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej, Skarżący wystawia faktury VAT zgodnie z przepisami Rozporządzenia Ministra Finansów z 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (tj., Dz. U. z 2011 r., nr 68, poz. 360). Następnie dochody wynikające z faktur VAT ujmowane są w rejestrze sprzedaży VAT, a w konsekwencji w kwartalnej deklaracji VAT-7. Z tego punktu widzenia, należy zauważyć, iż w chwili obecnej pomimo, że Skarżący świadczy swoje usługi również na rzecz osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej, to nie rejestruje sprzedaży na rzecz takich osób fizycznych poprzez kasę fiskalną, albowiem korzysta ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia kasy fiskalnej, o którym mowa w przepisie 111 ust. 8 u.p.t.u. w związku z § 3 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (t.j. Dz.U. z 2010 r., nr 138, poz. 930). W związku z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą (w celu zapewnienia bezpieczeństwa przewozu środków pieniężnych otrzymywanych w gotówce np. do banku, jak również w celu zabezpieczenia przewozu dokumentów objętych tajemnicą adwokacką) dnia 26 marca 2012 r. Skarżący podpisał umowę leasingu operacyjnego tj. leasingu w rozumieniu art. 23b u.p.d.of., samochodu Jeep Grand Cherokee 3,0 CRD Overland. W aucie zostały zainstalowane szczególne elementy wyposażenia, które spełniają wymogi zawarte w załączniku nr 5 do Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 września 2010 r. w sprawie wymagań jakim powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne (Dz. U. z 2010, nr 166, poz. 1128.), określone dla bankowozu typu C. W samochodzie został zainstalowany pojemnik specjalistyczny typu N400/D, produkowany przez producenta urządzeń i systemów antynapadowych - Przedsiębiorstwo Prywatne E., posiadające certyfikat Instytutu Mechaniki Precyzyjnej o nr [...] oraz system alarmowy DEST/DOG 70 i system monitoringu typ SAT-DOG (wyprodukowany przez D. Sp.j.) w celu zapewnienia bezpieczeństwa gotówce i dokumentom objętym tajemnicą adwokacką. Pojazd przeszedł badania certyfikujące w jednostce certyfikującej samochody specjalne - Przemysłowym Instytucie Motoryzacji w dniu 29 marca 2012 r. uzyskał certyfikat o nr [...], zaświadczający o posiadaniu wymagań dla bankowozu typu C oraz wpis klasyfikacyjny do dowodu rejestracyjnego umożliwiającego określenie, że samochód jest samochodem specjalnym o przeznaczeniu "Bankowóz". Skarżący zawarł Umowę świadczenia usług "Lokalizacji oraz sygnalizacji Alarmu i Napadu z zewnętrzną firmą - P. Sp. z o.o., która pozostaje w gotowości do podejmowania reakcji alarmowej po odebraniu sygnału alarmowego. Sygnał alarmowy będzie przekazany do Stacji Monitorowania Alarmów firmy przez urządzenie zainstalowane w samochodzie Jeep Grand Cherokee 3,0 CRD Overland, po czym firma monitorująca podejmie reakcję alarmową. Skarżący zamierza rozliczyć w pierwszej deklaracji kwartalnej oraz w kolejnych deklaracjach kwartalnych całą kwotę podatku należnego wynikającego z otrzymanych przez korzystającego faktur VAT.

W związku z powyższym zadał pytanie:

Czy w przypadku korzystania na podstawie umowy leasingu, o którym mowa w art. 23b u.p.d.o.f. z samochodu specjalnego - Bankowozu typu C, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących raty leasingowe samochodu specjalnego oraz z prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego, wynikającego z faktur VAT dokumentujących zakup paliwa do samochodu specjalnego typu Bankowóz zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 5 ustawy nowelizującej?

Zdaniem Skarżącego spełnia warunki do uzyskania prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zaznaczył, iż pojazd wykorzystywany przez Skarżącego spełnia kryteria określone dla pojazdu specjalnego na podstawie ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 1997 Nr 98, poz 602). W przedmiotowej sprawie samochód użytkowany zgodnie z zawartą przez Skarżącego umową leasingu posiada też wymagane w załączniku nr 5 do Rozporządzenia elementy wyposażenia. Zdaniem Skarżącego z uwagi na treść art. 6 Prawa o adwokaturze oraz § 19 Zbioru Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu koniecznym jest dołożenie wszelkich starań nie tylko w związku z nieudzielaniem informacji dotyczących prowadzonych spraw nieuprawnionym osobom, ale także a może przede wszystkim w związku z ochrona ww. dokumentów przed możliwością zapoznania się z ich treścią przez osoby niepowołane. W wyniku przewożenia środków pieniężnych oraz dokumentów dla Skarżącego koniecznym stało się posiadanie pojazdu, który zagwarantuje bezpieczeństwo przewozu ww. przedmiotów, a zatem bezpieczeństwo prowadzenia działalności gospodarczej. Podkreślił, iż samochód będzie wykorzystywany w działalności gospodarczej Skarżącego zgodnie z jego przeznaczeniem. W związku z powyższym zdaniem Skarżącego samochód, którego dotyczy niniejszy wniosek, spełnia wszystkie warunki wymagane przepisami prawa aby mógł zostać uznany za pojazd specjalny o przeznaczeniu bankowóz w rozumieniu ustawy nowelizującej. Zatem Skarżącemu, który zawarł umowę leasingu i korzysta w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej z pojazdu specjalnego, zgodnie z jego przeznaczeniem, powinno przysługiwać prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących raty leasingowe samochodu specjalnego oraz z zakupu paliwa do samochodu specjalnego typu bankowóz.

Interpretacją indywidualną z dnia [...] lipca 2012 r. Minister Finansów w imieniu, którego działał Dyrektor Izby Skarbowej w W. uznał stanowisko Skarżącego przedstawione we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej za nieprawidłowe.

W uzasadnieniu interpretacji Minister Finansów powołał się na przepisy art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a) oraz ust. 10 pkt 1 u.p.t.u., art. 3 ust. 1 i 2, art. 4 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652, dalej: "ustawa nowelizująca"), art. 2 pkt 36 Prawa o ruchu drogowym, a także § 1 pkt 2 i pkt 15 oraz § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 września 2010r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne (Dz. U. Nr 166, poz. 1128, dalej: "rozporządzenie"), a także załącznik nr 5 do rozporządzenia. Zdaniem Ministra Finansów w związku z faktem użytkowania na podstawie umowy leasingu pojazdu marki Jeep Grand Cherokee 3,0 CRD Overland stanowiący bankowóz typu C, Skarżący nie nabędzie prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących raty leasingowe. Zaznaczył, iż wykorzystywanie bankowozu do celów innych niż jego przeznaczenie, wyklucza możliwość skorzystania z pełnego prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z jego leasingiem. Wskazał, że aby móc odliczyć podatek naliczony przy leasingu pojazdu marki Jeep Grand Cherokee 3,0 CRD Overland stanowiący bankowóz typu C oraz przy zakupie paliwa służącego do napędu samochodu o specjalnym przeznaczeniu (bankowozu), pojazd ten winien służyć działalności opodatkowanej podatnika i to takiej, w której jego wykorzystywanie jest konieczne. Zdaniem Organu oznacza to, że zakup bankowozu powinien być uzasadniony i ściśle powiązany z przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej. Jeśli przedmiotem prowadzonej działalności nie jest ochrona przechowywanych i transportowanych wartości pieniężnych w rozumieniu § 1 pkt 2 tegoż rozporządzenia, trudno mówić, że nabycie bankowozu następuje celem wykorzystania zgodnie z jego przeznaczeniem. Tytułem przykładu wskazał wykorzystywanie bankowozu do świadczenia usług w zakresie przewozu utargu. W ocenie Organu nie jest natomiast taką działalnością wykonywanie przez Skarżącego usług prawnych. Podniósł, iż zgodnie z rozporządzeniem, bankowóz służy do przewozu wartości pieniężnych w rozumieniu § 1 pkt 2 tegoż rozporządzenia. Organ stwierdził, iż przedstawiony przez Skarżącego opis stanu faktycznego, a w szczególności cel w jakim planuje on nabyć przedmiotowy bankowóz nie uzasadnia nabycia pełnego prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia pojazdu specjalnego jakim jest bankowóz. Zdaniem Organu sam fakt przystosowania ww. samochodu do przeznaczenia specjalnego nie będzie uprawniał do odliczania podatku naliczonego związanego z wyleasingowaniem pojazdu marki Jeep Grand Cherokee 3,0 CRD Overland stanowiący bankowóz typu C jak i paliwa do jego napędu. W związku z powyższym Organ stwierdził, iż Skarżącemu nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia w pełnej wysokości podatku naliczonego, wynikającego z otrzymanych faktur dokumentujących raty leasingowe dotyczące przedmiotowego samochodu. Nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia pełnej, wykazanej na fakturze VAT kwoty podatku naliczonego, lecz w oparciu o postanowienia zawarte w obowiązującym do dnia 31 grudnia 2012r. art. 3 ust. 1 i 6 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (od dnia 1 stycznia 2013 r. natomiast na zasadach określonych w art. 86a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług) jedynie 60% tej kwoty, nie więcej jednak niż 6.000zł w całym okresie używania pojazdu. Zaznaczył, iż Skarżącemu nie przysługuje również prawo do odliczenia w pełnej wysokości podatku naliczonego z tytułu zakupu paliwa silnikowego do ww. samochodu w oparciu o treść art. 4 ustawy nowelizującej.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Minister Finansów w imieniu którego działał Dyrektor Izby Skarbowej w W., stwierdził brak podstaw do zmiany przedmiotowej interpretacji indywidualnej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonej interpretacji zarzucił naruszenie:

- art. 86 ust. 1 u.p.t.u. poprzez uznanie, że Skarżącemu, jako podatnikowi czynnemu VAT, nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT w pełnej wysokości naliczonego przy leasingu pojazdu marki Jeep Grand Cherokee 3,0 CRD Overland, stanowiącego bankowóz typu C oraz prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT w pełnej wysokości naliczonego przy zakupie paliwa służącego do napędu tego pojazdu

- § 1 pkt 2 rozporządzenia poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że wykonywanie usług prawnych nie jest działalnością związaną z ochroną przechowywanych i transportowanych wartości pieniężnych

- art. 2 pkt 36 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że pojazd Skarżącego nie jest przeznaczony do wykonywania specjalnej funkcji, która spowodowałaby konieczność posiadania specjalnego wyposażenia,

- art. 121 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60, ze zm., dalej jako O.p. polegające na wydaniu Interpretacji z naruszeniem zasady zaufania do organów podatkowych i uchybieniu ogólnym zasadom udzielania interpretacji indywidualnych

W uzasadnieniu skargi wskazał, iż stanowisko Organu ogranicza prawo podatnika do dokonania odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości, a odliczenie takie uzależnia od spełnienia innych przesłanek, niewynikających bezpośrednio z przepisów prawa lecz wynikających z subiektywnej oceny Organu.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów podtrzymał argumentacje zawartą w zaskarżonej interpretacji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej jako "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.

Oceniając zaiskrzoną interpretację indywidualna w aspekcie wskazanych uprawnień Sądu, a więc badając jej zgodność z przepisami prawa materialnego i przepisami postępowania, zawartymi w Ordynacji podatkowej, Sąd uchylił interpretację indywidualną, gdyż w jego ocenie naruszyła ona przepis art. 3 ust. 2 pkt 5 i art. 4 ustawy nowelizującej ustawę o podatku od towarów i usług. Niesporna jest bowiem zasada wyrażona w art. 86 ust. 1 u.p.t.u., że w zakresie w jakim towary i usługi, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15 , przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (z zastrzeżeniem nie odnoszącym się do niniejszej sprawy). Skarżący prowadzi działalność, w rozumieniu art. 15 ust. 2 u.p.t.u. oraz wykonuje czynności opodatkowanego, dokonując usług adwokackich. Za usługi te pobiera wynagrodzenie wraz z podatkiem od towarów i usług, które przyjmuje od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, w gotówce. Jednocześnie prowadzona przez niego działalność jest zwolniona z obowiązku rejestrowania sprzedaży usług poprzez kasę fiskalną na podstawie art. 111 ust. 8 u.p.t.u. w związku z § 3 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestracyjnych. W ramach świadczonych usług posiada dokumenty chronione ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r., Nr 101, poz. 9269 ze zm.).Przedmiotowy samochód Skarżący eksploatuje na podstawie umowy leasingu operacyjnego i z tego tytułu opłaca raty leasingowe, obejmujące podatek od towarów i usług. Paliwo do samochodu zakupuje w wartości brutto z podatkiem od towarów i usług. Odliczenie podatku naliczonego od rat leasingowych i paliwa, stosownie do art. 86 u.p.t.u., w dacie złożenia wniosku o interpretację i zawarcia umowy leasingu odbywało się na podstawie art. 3 i 4 ustawy nowelizującej ustawę o podatku od towarów i usług, z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym. Przepisy te stanowią w art. 3 ust. 1, że w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2013 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60 % kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Natomiast art. 4 przewiduje, że w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2013 r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 3 ust. 1.Jednakże w ustępie 2 art. 3 (co dotyczy też art. 4 ustawy nowelizującej) wyłączone zostały spod działania tej klauzuli pojazdy samochodowe będące pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku do niniejszej ustawy (art.3 ust. 2 pkt 5). W pozycji 2 załącznika figuruje jako pojazd specjalny "Bankowóz". Jak wskazuje objaśnienie zawarte pod tabelą pojazdów wykaz dotyczy pojazdów specjalnych, które spełniają warunki i wymagania techniczne określone dla przeznaczeń tych pojazdów, zawarte w odrębnych przepisach. Przepisami takimi dla bankowozu są przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 września 2010 r. w sprawie wymagań jakimi powinna odpowiadać ochrona wartości pieniężnych przechowywanych i transportowanych przez przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne (Dz. U. Nr 166, poz. 1128). W § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia wskazano, że zabezpieczenia techniczne wartości pieniężnych wobec ich przechowywania i transportu następuje przez zastosowanie pojazdów samochodowych przewożących wartości pieniężne zaś w § 10 w pkt 3 wymieniono wymagania techniczne dla bankowozu typu c, a więc wskazanego we wniosku o interpretację indywidualną. Wymagania dla tego typu bankowozu określone zostały w załączniku Nr 5 do rozporządzenia. We wniosku o interpretację indywidualną Skarżący oświadczył, że leasingowany pojazd posiada wymagane parametry techniczne, wskazane w rozporządzeniu i przeszedł badania w Przemysłowym Instytucie Motoryzacji, uzyskując stosowny certyfikat. Zgodnie z art. 2 pkt 36 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym pojazd specjalny to pojazd samochodowy lub przyczepa przeznaczone do wykonywania specjalnej funkcji, która powoduje konieczność dostosowania nadwozia lub posiadania specjalnego wyposażenia; w pojeździe tym mogą być przewożone osoby i rzeczy związane z wykonywaniem tej funkcji.

W konsekwencji we wniosku wskazano wszystkie elementy prawne wymagane przez art. 3 ust. 2 pkt 5 ustawy nowelizującej do odliczenia podatku w pełnej wysokości, a więc to, że:

- podstawą nabycia samochodu jest umowa leasingowa, przewidująca zapłatę rat

leasingowych;

- samochód spełnia warunki pojazdu specjalnego;

- nabywca samochodu i zobowiązanym do opłacania rat leasingowych jest

podatnikiem podatku od towarów i usług;

- nabywca wykonuje czynności opodatkowane związane z przewozem pieniędzy;

- w prowadzonej działalności jest uprawniony do otrzymania pieniędzy w gotówce

- eksploatując samochód zakupuje paliwo celem jego użytkowania.

Zgodnie z art. 14 b § 1 O.p. osoba zainteresowana występuje o udzielenie jej interpretacji przepisów podatkowych, które budzą jej wątpliwości. Warunkiem otrzymania Interpretacji indywidualnej jest przestawienie stanu faktycznego, stanowiącego bazę wniosku, przepisu wymagającego, zdaniem zainteresowanego, dokonania interpretacji oraz stanowiska prawnego. Również i w tym przypadku Skarżący, spełnił wymagane warunki, co spowodowało wydanie interpretacji indywidualnej. Oznacza to jednocześnie, że organ interpretacyjny i Sąd związany jest przedstawionym stanem faktycznym bez względu na cel jakiemu ma służyć interpretacja, a wydany akt nie chroni zainteresowanego o ile stan faktyczny przedstawiony we wniosku w rzeczywistości jej odmienny. Skoro Skarżący twierdzi i wywodzi, że przedmiotowy samochód dostosowany do przewozu pieniędzy, będzie używał właśnie do przewozu pieniędzy, otrzymanych z tytułu wynagrodzenia za prace adwokata od osób fizycznych, nieprowadzących działalności gospodarczej to jeżeli nawet oświadczenie to zostało złożone jedynie na użytek uzyskania interpretacji indywidualnej, co będzie miało znaczenie w przyszłości, Minister Finansów i Sąd są związani treścią wniosku.

Tym samym, w ocenie Sądu stanowisko Ministra Finansów jest nieprawidłowe. Jak wskazuje wniosek o interpretację, samochód ma służyć podatnikowi przy wykonywaniu działalności opodatkowanej pomimo, że podstawowym celem tej działalności nie jest przechowywanie i transport wartości pieniężnych lecz usługi adwokackie. Sąd podkreśla, że żaden z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy nowelizującej oraz przepisów wykonawczych nie przewiduje, aby samochód specjalny, używany w działalności opodatkowanej, miał służyć jedynie do czynności podstawowej dla danego podatnika, a nie do czynności pomocniczych. Pojęcia obiegowe nie powinny w tej sprawie przesądzać racji prawnych. Ustawodawca nie przeprowadził selekcji możliwości odliczeń podatku od towarów i usług w zależności od rodzaju działalności nie tylko podstawowej, ale chociażby wskazanej w symbolach Polskiej Działalności Gospodarczej. Z tej przyczyny stanowisko Ministra Finansów jest wadliwe i narusza przepis art. 86 ust. 1 u.p.t.u. oraz art. 3 ust. 2 pkt 5 i art. 4 ustawy nowelizującej ustawę o podatku od towarów i usług.

Wobec przedstawionych przesłanek, skarga została uwzględniona, a interpretacja indywidualna na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a została uchylona.

Sąd stwierdził też, na podstawie art. 152 p.p.s.a., że uchylona interpretacja nie może być wykonana, a o kosztach orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.