Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 37/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 3 par. 2 pkt 8, art. 149, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 4 ust. 1, art. 5, art. 10, art. 14 ust. 2, art. 16 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Dnia 10 października 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek, Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Protokolant Asystent sędziego Beata Czyżewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2008 r. przy udziale - sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Z. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej oddala skargę. ls


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 14. marca 2008 r. M. K. wystąpił do Prokuratury Rejonowej w Z. o dostęp do informacji publicznej w zakresie udostępnienia kopii akt postępowania przygotowawczego prawomocnie zakończonego, wszczętego przez Prokuraturę Rejonową w Z. z zawiadomienia Regionalnej Izby Obrachunkowej w Ł., dotyczącego popełnienia przestępstwa na szkodę Gminy O. poprzez niepodjęcie czynności w celu wyegzekwowania wypłaconych na rzecz Wójta Gminy O. bezprawnych nagród uznaniowych, jak również czynności w celu uzyskania naprawienia szkody związanej z wydatkowaniem środków publicznych na zadania, które nie miały charakteru publicznego.

W dniach 21. do 26. kwietnia 2008 r. wyznaczono M. K. termin zapoznania się przedmiotowymi aktami sprawy [...] w siedzibie Prokuratury Rejonowej w Z. informując jednocześnie o możliwości złożenia podania o wydanie kserokopii poszczególnych kart akt sprawy.

W dniu 23. kwietnia 2008 r. M. K. złożył w Prokuraturze Rejonowej w Z. podanie o wydanie kserokopii z enumeratywnie wskazanych kart akt sprawy.

Pismem z dnia [...] Prokuratura Rejonowa w Z. po dokonaniu analizy żądanych przez M. K. danych, stwierdzając, iż dane te są danymi przetworzonymi, wezwała wnioskodawcę do sprecyzowania wniosku o dostęp do informacji publicznej poprzez wykazanie szczególnie istotnego znaczenia żądanych informacji dla interesu publicznego.

Pismem z dnia 19. maja 2008 r. M. K. obszernie uzasadniając swoje stanowisko ponownie zażądał udostępnienia przedmiotowych danych. W ocenie wnioskodawcy żądane dane w postaci kserokopii kart postępowania przygotowawczego nie są informacją przetworzoną i podlegają udostępnieniu na zasadach określonych w ustawie z dnia 6. września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

W dniu 9. lipca 2008 roku M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Prokuratury Rejonowej w Z., wnosząc o zobowiązanie tegoż organu do udostępnienia informacji publicznej tj. ponad 200 kart akt postępowania karnego prawomocnie zakończonego [...] wymienionych w pisemnym wniosku z dnia 23. kwietnia 2008 r. o wykonanie kserokopii.

W odpowiedzi na skargę Prokuratura Okręgowa w Ł. zastępująca Prokuraturę Rejonową w Z. wniosła o umorzenie postępowania w sprawie bezczynności organów Prokuratury wskazując, iż w dniu 16. lipca 2008 r. Prokuratura Rejonowa w Z. przesłała M. K. żądane kserokopie 125 kart akt sprawy [...] stanowiącej w jej ocenie informacje publiczne proste, a ponadto decyzją z dnia [...] Nr [...] na podstawie przepisu art. 16 w związku z art. 5 ustawy z dnia 6. września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198), odmówiła M. K. udostępnienia żądanej informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią przepisu art. 1 par. 1 i 2 ustawy z dnia 25. lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) w związku z art. 3 par. 1 ustawy z dnia 30. sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Stosownie natomiast do treści art. 3 par. 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4.

Dopuszczalność skargi na bezczynność organu administracji publicznej występuje zatem wówczas, gdy organ zwleka z wydaniem decyzji, postanowienia albo aktu lub dokonaniem czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a sprawa ma charakter sprawy z zakresu administracji publicznej.

W przypadku wniesienia skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Dotyczy to zatem sytuacji gdy decyzja lub postanowienie nie zostały podjęte w pierwszej instancji, jak i w przypadku, gdy w obowiązującym terminie nie zostały one wydane przez organ drugiej instancji, jeżeli oczywiście w odniesieniu do danej decyzji lub postanowienia istnieje możliwość uruchomienia toku instancji. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie lub inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że występują negatywne przesłanki do załatwienia sprawy poprzez wydanie decyzji.

Ponadto w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji sąd orzeka, biorąc za podstawę stan prawny i faktyczny sprawy w czasie orzekania, a właściwie w chwili zamknięcia rozprawy (J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 196). Jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wydał decyzję lub inny akt, choćby z przekroczeniem ustawowych terminów, oznacza to, że organ ten nie pozostaje w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi stosownie do uprawnień, jakie ma na podstawie art. 149 p.p.s.a. Nie może bowiem zobowiązać organu do wydania określonego aktu lub podjęcia czynności, które przed dniem orzekania zostały wydane lub podjęte (T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 467).

Przechodząc do meritum sprawy należy wyjaśnić, iż przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie jest skarga na bezczynność Prokuratury Rejonowej w Z. w przedmiocie udzielenia skarżącemu informacji publicznej.

Kwestie dostępu do informacji publicznej reguluje ustawa z dnia 6. września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Bezczynność organu w sytuacji określonej przepisami powołanej ustawy polega z kolei na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno - technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje. Innymi słowy z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ milczy wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji.

W przedmiotowej sprawie Prokurator Prokuratury Rejonowej w Z. rozpatrzył wniosek M. K. już po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ale jeszcze przed rozprawą i decyzją z dnia [...] Nr [...] odmówił skarżącemu udostępnienia informacji publicznej w przedmiotowej zakresie. Dodatkowo organ ten przesłał skarżącemu 125 kserokopii kart akt sprawy [...] stanowiące w ocenie organu informacje proste. W tym stanie rzeczy należało uznać, iż organ wydał akt oraz podjął czynność przewidzianą w ustawie z dnia 6. września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Omawiana ustawa ustanawia, wymienia i precyzuje bowiem formy załatwienia (zakończenia) sprawy. Określa zatem katalog możliwych rozstrzygnięć zakończenia postępowania w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. A mianowicie organ, do którego wniesiono wniosek (art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej), winien alternatywnie:

- udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 ustawy),

- odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 ustawy),

- umorzyć postępowanie (art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy).

Skoro w rozpatrywanej sprawie organ udostępnił częściowo informację w formie czynności materialno-technicznej (żądana przez skarżącego kopia akt stanowi bowiem informację publiczną w rozumieniu art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej), a także wydał decyzję odmawiającą udostępnienia informacji publicznej (art. 16 ust. 1 cyt. ustawy), tym samym należało uznać, iż organ usunął zarzucany mu przedmiotową skargą stan bezczynności.

Kwestię pozostającą poza rozstrzygnięciem o zasadność skargi na bezczynność jest zakres w jakim organ odmówił skarżącemu dostępu do informacji publicznej. W sposób oczywisty widoczny jest dysonans pomiędzy decyzją odmawiającą dostępu tej informacji (bez określenia jej zakresu), a faktem częściowego uwzględnienia wniosku skarżacego o udzielenie dostępu do informacji publicznej, ale kwestie te nie należą do zakresu niniejszego postępowania.

Mając na uwadze powyższe rozważania oraz stan faktyczny sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.

J.S.