Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SAB/Gd 26/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-01-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6339 Inne o symbolu podstawowym 633
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 1 par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. W.- F. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie przekazania zaświadczeń lekarskich o niezdolności do pracy postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony wprost w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.).

W świetle tych przepisów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Z kolei w myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a.

Z w/w przepisów wynika wprost, że właściwość sadów administracyjnych obejmuje orzekanie w sprawach skarg ściśle przez ustawę określonych.

W świetle art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy skarga na bezczynność organu administracji publicznej wniesiona do sądu administracyjnego jest dopuszczalna wyłącznie w sprawach, w których właściwy jest sąd administracyjny.

Z uwagi na brzmienie w/w przepisów sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi, mocą której kwestionuje się bezczynność Prezydenta Miasta w kwestii przekazania dokumentacji dotyczącej niezdolności do pracy z Powiatowego Urzędu Pracy w G. do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział G. prowadzącego postępowanie o przyznanie świadczenia rentowego.

Należy mieć na uwadze, że przekazywanie wszelkiej dokumentacji poza wypadkami ściśle przez prawo określonymi samo w sobie ma charakter techniczny.

Z kolei przepisy które odnoszą się do postępowania w przedmiocie zasiłku chorobowego nie przewidują w materii przekazywania dokumentacji obowiązku wydawania przez organ administracji publicznej jakiegokolwiek aktu czy podejmowania czynności, które samoistnie podlegałyby kontroli sądu administracyjnego (vide: art. 3 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi odsyłający do dyspozycji art. 3 § 2 pkt 1 – 4a przedmiotowego aktu normatywnego).

W związku z tym nie ma możliwości skutecznego wniesienia skargi na bezczynność organu w w/w kwestii. Skarga na bezczynność organu administracji publicznej wniesiona do sądu administracyjnego nie jest bowiem środkiem prawnym o nieograniczonym zakresie przedmiotowym.

Jak wskazano wyżej, skarga ta jest bowiem dopuszczalna jedynie w sprawach w których to mogą być wydawane decyzje i postanowienia (art. 3 § 2 pkt 1 – 3 w/w ustawy) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane inne akty lub podejmowane inne czynności (art. 3 § 2 pkt 4 i 4a w/w ustawy).

W reasumpcji wniesiona skarga jako nie podlegająca właściwości sądu administracyjnego podlegać musi odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.