Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SAB/Po 24/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Skarżony organ: Kurator Oświaty
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.L. na bezczynność Kuratora Oświaty z dnia [...] września 2006 r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby postanawia: o d r z u c i ć s k a r g ę. /-/ B. Popowska


UZASADNIENIE

Wezwaniem opatrzonym datą [...] września 2006 r., które wpłynęło do Kuratorium Oświaty w P. w dniu [...] września 2006 r., G.L. zażądała usunięcia naruszenia prawa polegającego na nieudostępnieniu Skarżącej dokumentacji dotyczącej Szkoły Podstawowej nr [...] oraz wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec dyrektora tej szkoły i dyrektor Młodzieżowego Domu Kultury.

W skardze na bezczynność sformułowaną w piśmie z dnia [...] września 2006 r., przesłaną według właściwości przez WSA w Poznaniu do Kuratoria Oświaty

w P. w dniu [...] września 2006 r., G.L. zażądała "działania Sądu wobec Kuratorium P. - za celową bezczynność i uniemożliwienie jej [...] wydania dokumentów i zapoznania się z nimi".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie wymagań formalnych skargi, w tym dopuszczalności wniesienia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,

Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270- dalej jako: ppsa). Do warunków dopuszczalności skargi należy wyczerpanie środków zaskarżenia (art. 52 § 1 ppsa). Dotyczy to także skarg

na bezczynność organów, które przewiduje art. 3 § 2 pkt 8 omawianej ustawy proceduralnej.

Zgodnie z art. 52 § 1 ppsa skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu

w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, zaś przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa). Z kolei, art. 52 § 3 ppsa stanowi o warunkach dopuszczalności skargi na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4,

zaś art. 52 § 4 ppsa - który w związku z art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy ma zastosowanie

w niniejszej sprawie - stanowi o warunkach dopuszczalności skargi na inne akty. Zgodnie z art. 53 § 2 ppsa, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się

w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

W świetle przedstawionych wymogów proceduralnoprawnych, Skarżąca,

która wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, mogła wnieść skargę dopiero

w ww. terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie

do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie,

w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. G.L. wniosła zaś skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Poznaniu już 10-go dnia, licząc od daty złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a więc przedwcześnie.

Wobec powyższego należało, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 4 Prawa

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucić skargę jako przedwczesną.

/-/ B. Popowska

TZ/