Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 654/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-06-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

sygn. akt II SA/Kr 654/10 Kraków, dnia 30 czerwca 2010 roku POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka- Duda po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze M. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 lutego 2010 roku, [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi M. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 lutego 2010 roku, [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Skarżący, oprócz wniosku o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz poprzedzającej jego wydanie decyzji organu pierwszej instancji, domagał się również wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W skardze zostały podniesione wyłącznie zarzuty przeciwko samemu postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie

o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na wstępie podkreślić należy, że instytucja udzielenia przez sąd administracyjny tymczasowej ochrony skarżącemu poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może odnosić się wyłącznie do takich rozstrzygnięć organów administracji publicznej, które nadają się do wykonania. W orzecznictwie zasadnie podkreśla się, że pod pojęciem wykonania aktu administracyjnego trzeba rozumieć spowodowanie takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem, zawartym w danym akcie, przy czym może to nastąpić w sposób dobrowolny bądź przymusowy (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Gdańsku z dnia 13 stycznia 2009 roku, sygn. akt II SA/Gd 888/08, Lex nr 477238). Powyższe oznacza, że wykonalna będzie decyzja nakładająca na jej adresata obowiązek, ponieważ możliwa jest dobrowolna realizacja jej dyspozycji bądź wykonanie jej w trybie przymusowym, a także decyzja przyznająca adresatowi uprawnienie do konkretnego działania- wówczas realizując takie uprawnienie, strona będzie wykonywała akt administracyjny. Nie można natomiast mówić o wykonaniu-

a zatem także o możliwości wstrzymania wykonania decyzji w sytuacji, kiedy ma ona charakter odmowny- nie uwzględnia wniosku strony o przyznanie uprawnienia bądź nałożenie obowiązku na inną stronę, ponieważ akt taki nie ma przedmiotu wykonania (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2008 roku, sygn. akt II OZ 714/08, Lex nr 493646 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 października 2008 roku, sygn. akt II SA/Wr 411/08, Lex nr 504587). W judykaturze wskazuje się między innymi, iż nie podlega wykonaniu decyzja umarzająca postępowanie administracyjne (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 października 2008 roku, sygn. akt II SA/Wr 251/08, Lex nr 504581), a także taka, którą odmówiono stronie umorzenia należności pieniężnej (tak Naczelny Sąd Administracyjny

w postanowieniu z dnia 15 lipca 2008 roku, sygn. akt II GZ 136/08, Lex nr 493692). Pogląd, że wstrzymanie wykonania w trybie art. 61 p.p.s.a. dotyczy wyłącznie tych aktów administracyjnych, które podlegają wykonaniu, prezentowany jest również w doktrynie (zob. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II, komentarz do art. 61, teza 7 i powołana tam literatura).

W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia dotyczy aktu administracyjnego, którym Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność odwołania, wniesionego przez skarżącego od decyzji ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego.

W odniesieniu do wcześniejszych rozważań trzeba stwierdzić, że postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania od decyzji stanowi rozstrzygnięcie formalne, nie odnoszące się w ogóle do istoty sprawy, a zatem nie jest oparte na przepisie prawa materialnego. W związku z tym nie przyznaje uprawnień, ani nie nakłada na nikogo obowiązku. Charakter prawny takiego postanowienia jest najbardziej zbliżony do rozstrzygnięć odmownych. Adresat takiej postanowienia nie nabywa na jego podstawie żadnych uprawnień, zatem nie może dobrowolnie go wykonać. Postanowienie w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji nie może być również wykonywana w drodze egzekucji administracyjnej, ponieważ nie nakłada na nikogo żadnych obowiązków, a jedynie oznacza, że adresat nie może skutecznie wnieść odwołania od decyzji. Nie można wreszcie w żaden racjonalny sposób pogodzić ewentualnego wstrzymania wykonania takiego postanowienia z jego naturą, jaką jest formalne rozstrzygnięcie, zamykające drogę do wydania decyzji administracyjnej, konkretyzującej prawa i obowiązki stron. Ochrona tymczasowa w postaci wstrzymania wykonania nie mogłaby przecież polegać na "chwilowym" przyjęciu, że odwołanie jest dopuszczalne, co również "chwilowo" obligowałoby organ odwoławczy do jego rozpatrzenia. Skoro tak, to wstrzymanie wykonania tego rodzaju postanowienia w ogóle pozbawione jest sensu. Trzeba zatem, w nawiązaniu do przedstawionych wyżej podglądów orzecznictwa i doktryny przyjąć, że postanowienie w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji nie posiada przedmiotu wykonawczego, nie podlega wykonaniu ani w sposób dobrowolny, ani przymusowy, a zatem nie istnieje możliwość wstrzymania jego wykonania w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. przez sąd administracyjny.

Na marginesie trzeba też zaznaczyć, że M. H. w uzasadnieniu skargi nie powołał się na żadną z okoliczności, które zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego. Nawet zatem w sytuacji, gdyby zaskarżone rozstrzygnięcie było wykonalne i jego wykonanie mogłoby zostać wstrzymane przez sąd, w świetle orzecznictwa takiemu wstrzymaniu stałoby na przeszkodzie to, iż skarżący nie wskazał na żadną okoliczność, która uprawdopodobniałaby niebezpieczeństwo poniesienia przez niego znacznej szkody albo powstania trudnych do odwrócenia skutków (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2009 roku, sygn. akt II FZ 39/09, Lex nr 489786 i z dnia 25 lipca 2008 roku, sygn. akt II OZ 766/08, Lex nr 493672).

Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 61 § 3 p.p.s.a.