Wyrok NSA, sygn. akt III OSK 3710/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-07-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 106 § 3 w zw. z art. 141 § 4 zd. 1, art.  145 § 1 pkt 1 lot. c
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 107 § 3 i art. 11
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 281  ust. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1669
law: Ustawa z dnia 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce
article: art. 199 ust. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 2183
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym - tekst jedn.
article: art. 86 ust. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2018 poz 1668
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk Sędziowie Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz Sędzia NSA Mirosław Wincenciak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Krajowej Reprezentacji Doktorantów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 18 sierpnia 2020 r., sygn. akt II SA/Ol 250/20 w sprawie ze skargi G.G. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...] w przedmiocie stypendium rektora oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z 18 sierpnia 2020 r., sygn. akt II SA/Ol 250/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, dalej również jako "WSA", oddalił skargę G.G. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...], dalej jako "Rektor", z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...] w przedmiocie stypendium rektora.

Z akt sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] grudnia 2019 r. Prorektor ds. kształcenia i studentów [...] działający z upoważnienia Rektora wydał decyzję o przyznaniu skarżącemu stypendium rektora na rok akademicki 2019/2020 w wysokości 733 zł miesięcznie. W decyzji wskazano, że stypendium rektora na drugim i kolejnych latach studiów doktoranckich w roku akademickim 2019/2020 otrzymuje do 60% najlepszych doktorantów danego roku na wydziale. Minimalna liczba punktów nie może być niższa niż 20. Przyznanie stypendium warunkowane jest uzyskaniem najwyższych lokat na liście rankingowej danego roku na wydziale. Skarżący uzyskał [...] punktów i kwalifikuje się do 60% najlepszych doktorantów, a tym samym do przyznania stypendium rektora w wysokości 733 zł. Kwota stypendium wynika z uzyskanej liczby punktów oraz z zajmowanej pozycji na liście rankingowej na danym Wydziale.

Skarżący wniósł wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Stwierdził, że w uzasadnieniu decyzji o przyznaniu danej kwoty decyduje lista rankingowa na wydziale, zaś § 1 ust. 3 i 4 Załącznika nr 1 do Zarządzenia Nr [...] w sprawie Regulaminu świadczeń dla studentów [...] stanowi, że jest odrębna lista rankingowa dla każdego roku i wydziału. Tym samym zastosowanie dodatkowej listy rankingowej dla wydziału spowodowało, że mimo, iż skarżący był pierwszy na regulaminowej liście rankingowej (na danym roku i wydziale) - nie otrzymał stypendium rektora w maksymalnej kwocie - 1000 zł.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r. Rektor utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] grudnia 2019 r. W uzasadnieniu decyzji podniósł, że działał na podstawie § 1 ust. 2 Załącznika nr 1 Regulaminu. Wyjaśnił, że wysokość stypendium wynika z liczby uzyskanych punktów, a nie miejsca na liście rankingowej z zastrzeżeniem, że liczba punktów nie mogła być niższa niż 20, a kwota stypendium nie mogła być wyższa niż 1.000 pln. Miejsce na liście rankingowej warunkuje liczba uzyskanych punktów ustalona na podstawie kryteriów merytorycznych określonych w § 1 ust. 6 Załącznika nr 1 Regulaminu, które to kryteria są takie same dla wszystkich doktorantów poszczególnych wydziałów. Listy rankingowe na poszczególnych wydziałach opracowywane są zatem w oparciu o tożsame kryteria merytoryczne. Organ wyjaśnił również, dlaczego dwóch publikacji skarżącego nie można zakwalifikować do jego osiągnięć za rok akademicki 2018/2019 oraz, że liczba wskazanych osiągnięć organizacyjnych została uwzględniona zgodnie z zapisem, o którym mowa w § 2 pkt 10 Zasad.

Skargę na powyższą decyzję Rektora wywiódł skarżący, wnosząc o jej uchylenie i uchylenie decyzji ją poprzedzającej.

O uchylenie zaskarżonej decyzji Rektora i zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego wnioskował także dopuszczony do udziału w sprawie uczestnik postępowania - Krajowa Reprezentacja Doktorantów, dalej jako "KRD".

W uzasadnieniu powołanego na wstępie wyroku WSA wskazał, że regulamin z [...] września 2019 r. określający m.in. zasady przyznawania stypendium rektora dla doktorantów został uzgodniony z samorządem doktorantów funkcjonującym na Uniwersytecie. W dniu [...] grudnia 2019 r., po wcześniejszym uzgodnieniu z samorządem doktorantów kwot przeznaczonych na świadczenia Rektor określił zasady przyznawania stypendium, w oparciu o § 1 ust. 2 Załącznika nr 1 do Regulaminu. WSA uznał, że zasady przyznawania stypendiów dla uczestników studiów doktoranckich są jasne oraz zrozumiałe i nie naruszają żadnego postanowienia Regulaminu uzgodnionego z samorządem doktorantów, w tym również § 1 ust. 3 Załącznika nr 1 mówiącego o przyznawaniu stypendium doktorantom, którzy uzyskali najwyższe lokaty na liście rankingowej sporządzonej odrębnie dla każdego roku studiów realizowanych na danym wydziale. WSA zaznaczył, że z § 2 ust. 1 decyzji z [...] grudnia 2019 r. jasno wynika, że stypendium rektora otrzymuje do 60 % doktorantów danego roku na wydziale, o ile każdy z nich w postępowaniu kwalifikacyjnym otrzymał przynajmniej 20 punktów, a ostateczna wysokość stypendium uzależniona była od ilości uzyskanych punktów w postępowaniu kwalifikacyjnym. W ocenie WSA rzeczą oczywistą jest, że "dwa ostatnie przedstawione tu etapy postępowania nie mogły być odrębne dla każdego wydziału i roku studiów doktoranckich, a łączne dla wszystkich doktorantów uniwersytetu, gdyż pieniądze przeznaczone na stypendia rektora nie były dzielone na poszczególne wydziały i lata studiów doktoranckich". Sąd ten zaakcentował też, że w porozumieniu z [...] grudnia 2019 r. samorząd doktorantów reprezentowany przez skarżącego zaakceptował łączną kwotę przeznaczoną na stypendia rektora dla wszystkich doktorantów, bez dzielenia tej kwoty na poszczególne lata studiów i wydziały. Również w oparciu o przyjęty Regulamin nie można wyprowadzić wniosku, że zasady określania wysokości stypendium rektora powinny być odrębne dla każdego wydziału i roku studiów doktoranckich, gdyż wyodrębnienie poszczególnych wydziałów i roku studiów doktoranckich służyło tylko i wyłącznie wyodrębnieniu grupy najlepszych doktorantów na każdym wydziale. Sąd ten stwierdził też, że oparcie się na założeniu, że najlepszy doktorant na każdym wydziale i roku studiów doktoranckich otrzymywałby stypendium rektora w maksymalnej wysokości preferowałoby w sposób nadmierny te wydziały gdzie doktorantów jest niewielu. WSA zgodził się ze skarżącym, że w czasie sporządzania wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy mógł on nie znać treści decyzji Rektora z [...] grudnia 2019 r. Nr [...], jednak ogłoszenie tej decyzji w BIP nie było przesłanką konieczną do jej obowiązywania, a z treści zasad przyznawania stypendium wynikało, iż będzie się to odbywać w oparciu o decyzję Rektora. Sąd pierwszej instancji nie dopatrzył się innych naruszeń i stwierdził, że jedyną rzeczą, której zabrakło w uzasadnieniach obu decyzji Rektora było precyzyjne wskazanie, jakiej kwocie stypendium odpowiada jeden punkt przyznany w czasie postępowania kwalifikacyjnego, przy czym nie było rzeczą trudną samodzielne obliczenie tego przez skarżącego.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła KRD, zaskarżając go w całości. W skardze kasacyjnej zarzuciła naruszenie:

1) przepisów postępowania:

a. art. 106 § 3 w zw. z art. 141 § 4 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ), dalej jako "p.p.s.a." - poprzez nierozpatrzenie zgłoszonego w piśmie procesowym Uczestnika postępowania z dnia [...] sierpnia 2020 r. (s. 7 - k. 78 akt WSA) wniosku o przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z dokumentów załączonych do tego pisma i niewyjaśnienie w uzasadnieniu orzeczenia, czy Sąd odmówił przeprowadzenia tego dowodu, a jeśli tak, to z jakich przyczyn, czy też przeprowadził wnioskowany dowód, ale z nieznanych powodów nie ujął go w postanowieniu. Sąd a quo zupełnie pominął ten wniosek, podczas gdy jego przeprowadzenie było niezbędne do oceny legalności działań organu administrującego i miałoby istotny wpływ na wynik sprawy, nie powodując przedłużenia postępowania sądowego w sprawie. Uzupełniający dowód z dokumentów dotyczyć miał bowiem sprzeciwu organu Samorządu Doktorantów Uniwersytetu [...] w [...] wobec decyzji Nr [...] Rektora z dnia [...] grudnia 2019 r. w sprawie wysokości kwot stypendiów ze środków finansowych przeznaczonych na świadczenia dla uczestników studiów doktoranckich w roku akademickim 2019/2020 (dalej: decyzja Nr [...]), a decyzja ta stanowiła podstawę prawną obu decyzji stypendialnych. Jak zaś stanowi art. 281 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2018 r. poz. 1669 ze zm.), dalej jako "Pw.p.s.w.n.", w związku z art. 215 ust. 1 i 2 p.s.w.n., w związku z art. 296 ust. 1 i 2 Pw.p.s.w.n. samorząd doktorantów jest uprawniony do uczestnictwa w opiniowaniu regulaminu świadczeń, który - w myśl art. 95 ust. 2 zd. 1 p.s.w.n. w związku z art. 199 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2017 r. poz. 2183 ze zm.), dalej jako "p.s.w." - ustala rektor w porozumieniu nie tylko z samorządem studenckim, lecz również (w odpowiednim zakresie) z samorządem doktorantów. W protokole z rozprawy, jak i w uzasadnieniu skarżonego orzeczenia WSA nie odniósł się do wniosku Uczestnika postępowania o przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z dokumentu, czym naruszył obie wskazane w tej podstawie kasacyjnej związkowe normy procesowe. Przeprowadzenie tego dowodu w okolicznościach sprawy było konieczne, gdyż podstawę prawną świadczenia, o które ubiegał się Skarżący, stanowiły normy zakładowe, niemające charakteru powszechnie obowiązujących i nie podlegające bieżącej weryfikacji organu nadzoru, będące przy tym aktami stosowania prawa, mimo że normy w nich zawarte mają charakter generalny i abstrakcyjny. Wobec tego w ramach kontroli legalności - szczególnie, gdy strony postępowania wysuwały takie zarzuty - niezbędne było zbadanie, czy nie doszło do naruszenia prawa w procesie stanowienia aktów zakładowych, zaś z przyczyn oczywistych stosownych dokumentów nie było w aktach administracyjnych przekazanych Sądowi przez Organ, a zaoferowane przez Uczestnika dowody w postaci dokumentów potwierdzały, że Rada Samorządu Doktorantów nie uzgodniła wprowadzonych jednostronnie decyzją Nr [...], nieuzgodnioną z właściwym organem samorządu, zmian zasad przyznawania stypendiów,

b. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 107 § 3 i art. 11 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 poz. 2096 ze zm.), dalej jako "k.p.a.", w zw. z art. 3 § 2 p.p.s.a. - poprzez przyjęcie, iż uzasadnienia obu zaskarżonych decyzji są poprawne, a "jedyną rzeczą, której zabrakło w uzasadnieniach obu decyzji Rektora to precyzyjne wskazanie, jakiej kwocie stypendium odpowiada jeden punkt przyznany w czasie postępowania kwalifikacyjnego, podczas gdy na podstawie uzasadnień obu zaskarżonych decyzji zupełnie nie można zweryfikować prawidłowości ustalenia wysokości przyznanego Skarżącemu stypendium ([...] zł) i nie jest to także możliwe na podstawie innych dostępnych aktów zakładowych (regulaminu świadczeń oraz decyzji Nr [...]), co stanowi niewątpliwie naruszenie formy decyzji w zakresie uzasadnienia faktycznego (art. 107 § 3 k.p.a.), a jednocześnie narusza kodeksową zasadę przekonywania (art. 11 k.p.a.), bowiem Skarżący miał prawo wiedzieć, w jaki sposób wyliczona została kwota przyznanego mu stypendium. Nadto zaskarżony wyrok narusza art. 3 § 2 p.p.s.a., poprzez zaakceptowanie przez Sąd a quo praktyki Organu, polegającej na uzupełnianiu uzasadnienia decyzji w odpowiedzi na skargę, podczas gdy przywołana norma procesowa przewiduje sądową kontrolę jedynie aktów administracyjnych, nie zaś odpowiedzi na skargi. Mimo wskazanych uchybień Sąd Wojewódzki nie zastosował środka przewidzianego w ustawie procesowej i nie wyeliminował z obrotu zaskarżonej decyzji - po myśli art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Tymczasem uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem gdyby kontrola sądowa została przeprowadzona prawidłowo, to zaskarżona decyzja, jako naruszająca przywołane zasady i normy k.p.a., nie mogłaby pozostać w obrocie prawnym, jako naruszająca prawo i nosząca cechy dowolności rozstrzygnięcia,

2. naruszenie prawa materialnego:

a. § 1 ust. 3-5 Zasad przyznawania stypendium rektora dla doktorantów, dalej jako "Zasady", stanowiących załącznik nr 1 do Zarządzenia Nr [...] Rektora z dnia [...] września 2019 r. w sprawie Regulaminu świadczeń dla studentów Uniwersytetu [...] w [...] w zw. z art. 86 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1668 ze zm.), dalej jako "p.s.w.n.", w zw. z art. 281 ust. 2 Pw.p.s.w.n. w zw. z art. 199 ust. 2 p.s.w. - przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że ranking wydziałowy, o którym mowa w § 1 ust. 3-5 Zasad, służy jedynie do wyłonienia osób, które otrzymają stypendium rektora (mających powyżej 20 pkt, lecz nie więcej niż 60% liczby doktorantów na wydziale i roku), natomiast wysokość indywidualnych kwot stypendium zależy de facto od pozycji ubiegającego się w rankingu ogólnouczelnianym i jest pochodną "wartości jednego punktu tożsamej dla wszystkich doktorantów" (s. 10 odpowiedzi na skargę - k. 12 verso akt WSA), co powoduje nieuzasadnione faworyzowanie doktorantów niektórych dyscyplin, w których łatwiej uzyskać wyżej punktowane publikacje {np. medycyna, biologia) niż w innych (np. prawo, historia),

b. § 2 ust. 2 decyzji Nr [...] Rektora z dnia [...] grudnia 2019 r. w sprawie wysokości kwot stypendiów ze środków finansowych przeznaczonych na świadczenia dla uczestników studiów doktoranckich w roku akademickim 2019/2020 w zw. z art. 281 ust. 2 Pw.p.s.w.n. w zw. z art. 199 ust. 2 p.s.w. - przez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na uznaniu, że norma § 2 ust. 2 nieuzgodnionej z organem Samorządu Doktorantów decyzji Nr [...], zgodnie z którą: "Kwota przyznanego stypendium wynika z liczby uzyskanych punktów" ma moc obowiązującą i wyprzedza w procesie wykładni normy § 1 ust. 3-5 Zasad, które właściwy organ Samorządu uzgodnił w myśl art. 281 ust. 2 Pw.p.s.w.n. w zw. z art. 199 ust. 2 p.s.w. i z których wynikają odmienne zasady ustalania wysokości stypendium dla najlepszych doktorantów.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty KRD wniosła o (1) uchylenie zaskarżonego wyroku w całości, (2) rozpoznanie skargi ad meritum na podstawie art. 188 p.p.s.a., bowiem w jej ocenie istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona, (3) uchylenie zaskarżonej decyzji Rektora z dnia [...] stycznia 2020 r., (4) oddalenie skargi w zakresie dalej idącym, (5) udostępnienie akt sądowych na portalu PASSA pełnomocnikowi Uczestnika postępowania P.S. (pełnomocnictwo - k. 34 akt WSA).

Skarga kasacyjna zawiera uzasadnienie powołanych zarzutów.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Rektor wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko, które prezentował dotychczas.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W świetle art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,

2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, ponieważ w świetle art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Jeżeli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie przesłanek tych brak, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. Oznacza to, że Sąd nie jest uprawniony do samodzielnego dokonywania konkretyzacji zarzutów skargi kasacyjnej, a upoważniony jest do oceny zaskarżonego orzeczenia wyłącznie w granicach przedstawionych we wniesionej skardze kasacyjnej.

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Istota sporu sprowadza się do sposobu obliczenia kwoty stypendium. Według KRD owa kwota powinna być obliczana na podstawie kryterium pozycji na liście rankingowej, natomiast zdaniem organu o wielkości stypendium przesądza iloczyn punktów i wartości jednego punktu wyrażonej w złotych. Rozstrzygnięcie tego problemu wymaga uprzedniej oceny obowiązywania decyzji Rektora z dnia [...] grudnia 2019 r., skarżący kasacyjnie twierdzi bowiem, że jako oprotestowana przez Samorząd Doktorantów nie mogła ona stanowić podstawy do wydania decyzji w przedmiocie przyznania stypendium rektora.

Jeśli chodzi o problem mocy wiążącej powołanej decyzji Rektora to wskazać należy, że od 1 października 2019 r. na Uniwersytecie [...] w [...] obowiązywał Regulamin świadczeń dla studentów Uniwersytetu stanowiący załącznik do zarządzenia Rektora, wydany na podstawie art. 95 p.s.w. Na podstawie art. 281 ust. 2 P.w.p.s.w.n. w czasie od dnia 1 października 2019 r. do dnia 31 grudnia 2023 r. regulaminy świadczeń dla studentów stosuje się odpowiednio do doktorantów. Zasady przyznawania stypendium rektora dla doktorantów zawarte zostały w Załączniku nr 1 do przedmiotowego Regulaminu. Nie jest sporne, że Regulamin ten został uzgodniony zarówno z Samorządem Studenckim, jak i Samorządem Doktorantów. Według § 1 ust. 2 Załącznika nr 1 (określającego zasady przyznawania stypendium rektora doktorantom) kwotę stypendium rektora, zasady podziału oraz próg procentowy liczby doktorantów, którzy mogą otrzymać stypendium rektora w danym roku akademickim określa Rektor w drodze decyzji na początku każdego roku akademickiego na podstawie liczby złożonych wniosków, informacji w nich zawartych oraz wysokości dotacji na ten cel. Z kolei ustęp 3 tego paragrafu stanowi, że stypendium rektora przyznawane jest doktorantom, którzy uzyskali najwyższe lokaty na liście rankingowej, sporządzonej odrębnie dla każdego roku studiów realizowanych na danym wydziale. Zgodnie z zawartym w dniu 5 grudnia 2019 r. porozumieniem między Rektorem, a Radą Samorządu Doktorantów w [...], reprezentowaną przez jej przewodniczącego, podział środków finansowych na świadczenia dla doktorantów w ramach stypendium rektora ustalono w wysokości [...] zł.

W dniu [...] grudnia 2019 r. została wydana decyzja Rektora [...], Nr [...] w sprawie wysokości kwot stypendiów ze środków finansowych przeznaczonych na świadczenia dla uczestników studiów doktoranckich w roku akademickim 2019/2020, w której jako podstawę prawną wskazano między innymi § 1 ust. 2 Załącznika nr 1 Regulaminu świadczeń dla studentów [...]. Według § 2 ust. 1 tej decyzji stypendium rektora dla doktorantów na drugim i kolejnych latach studiów doktoranckich w roku akademickim 2019/2020 otrzymuje do 60 % najlepszych doktorantów danego roku na wydziale. Z kolei ust. 2 i 3 stanowią o tym, że kwota przyznanego stypendium rektora wynika z liczby uzyskanych punktów. Natomiast liczba punktów uzyskana w postępowaniu kwalifikacyjnym nie może być niższa niż 20, zaś kwota stypendium rektora nie może być wyższa niż 1.000 zł. Według § 3 decyzja ta weszła w życie z dniem podpisania, tj. [...] grudnia 2019 r. (§ 3).

W sprawie nie jest sporne, że Regulamin z [...] września 2019 r. określający między innymi zasady przyznawania stypendium rektora dla doktorantów został uzgodniony z Samorządem Doktorantów funkcjonującym na [...] w [...]. W § 1 ust. 2 Załącznika nr 1 do tego Regulaminu zawarte jest upoważnienie Rektora do określenia zasad przyznawania stypendium, co Rektor uczynił powołaną wyżej decyzją w dniu [...] grudnia 2019 r. Nie można zatem przyjąć, że decyzja Rektora z dnia [...] grudnia 2019 r. jest aktem niewiążącym w zakresie określenia zasad przydziału stypendium, a w związku z tym niemogącym stanowić podstawy do wydania decyzji określającej wysokość stypendium Rektora. Skoro Samorządy Studencki i Doktorantów zgodziły się na doprecyzowanie kwestii zasad przydziału stypendium w odrębnej decyzji Rektora, to nietrafna jest argumentacja próbująca podważyć ową decyzję z powodu braku jej uzgodnienia z Samorządem Doktorantów. Oprotestowanie decyzji Rektora z dnia [...] grudnia 2019 r. przez Samorząd Doktorantów oznacza niewątpliwie brak akceptacji wobec tej decyzji, jednakże nie ma znaczenia prawnego w zakresie jej obowiązywania. Zgodnie z § 1 ust. 2 Załącznika nr 1 Regulaminu Rektor był upoważniony do podjęcia decyzji w tym zakresie za uprzednio udzieloną zgodą Samorządu Doktorantów.

Zwrócić też należy uwagę, że regulacja dotycząca przyznawania stypendium Rektora zawarta w Załączniku nr 1 Regulaminu świadczeń dla studentów [...] bez uzupełnienia jej postanowieniami decyzji Retora byłaby niekompletna. Postanowienia Załącznika wprawdzie wskazują na kryterium "najwyższej lokaty na liście rankingowej" jednak nie zawierają dodatkowych elementów określenia kwoty stypendium. Niewątpliwie nie było przeszkód prawnych aby w Załączniku określić wszystkie dane potrzebne do określenia stypendium, skoro jednak tego nie uczyniono, a Samorząd upoważnił Rektora do jednoosobowego określenia kryteriów przydziału stypendium, to stanowisko tego organu jest prawnie wiążące.

Odnosząc się do zarzutów naruszenia art. 106 § 3 w związku z art. 141 § 4 p.p.s.a. niewątpliwie rację ma skarżący kasacyjnie twierdząc, że WSA dopuścił się naruszenia prawa procesowego. Jednakże naruszenie to nie miało wpływu na poprawność rozstrzygnięcia. Istotnie Sąd I instancji przeoczył wniosek dowodowy KRD zawarty na stronie 7 wielostronicowego pisma procesowego, w którym wnoszono o przeprowadzenie dowodu z dokumentu załączonego do tego pisma, t.j.: sprzeciw Samorządu Doktorantów wobec decyzji Nr [...] Rektora [...]. Skarga kasacyjna nie wykazała jednak, że owe naruszenie mogło mieć wpływ na poprawność rozstrzygnięcia. Jak już wskazano ww. sprzeciw Samorządu nie może unicestwiać ex tunc umocowania Rektora do wydania decyzji.

Odnośnie naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., to w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że może być on skutecznie postawiony w dwóch przypadkach: gdy uzasadnienie wyroku nie zawiera wszystkich elementów, wymienionych w tym przepisie i gdy w ramach przedstawienia stanu sprawy, wojewódzki sąd administracyjny nie wskaże, jaki i dlaczego stan faktyczny przyjął za podstawę orzekania (por. uchwałę NSA z dnia 15 lutego 2010 r., sygn. akt: II FPS 8/09, LEX nr 552012, wyrok NSA z dnia 20 sierpnia 2009 r., sygn. akt: II FSK 568/08, LEX nr 513044). Naruszenie to musi być przy tym na tyle istotne, aby mogło mieć wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.). Oceniając kwestionowany wyrok pod tym kątem stwierdzić należy, że jego uzasadnienie poza kwestią odniesienia się do wniosku dowodowego, zawiera wszystkie wymagane elementy. Z wywodów Sądu wynika, dlaczego stwierdził, że w sprawie nie doszło, w jego ocenie, do naruszenia prawa wskazanego w skardze.

Nie mógł spowodować uwzględnienia skargi zarzut naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. i art. 11 k.p.a. Niewątpliwie uzasadnienia sporządzone przez organ nie są idealne, jednak nie można uznać aby były one na tyle wadliwe, że z tego powodu należałoby uchylić zaskarżoną decyzję. W decyzji z [...] grudnia 2019 r. wskazano na przesłanki, które należało spełnić, aby otrzymać stypendium rektora, liczbę punktów jakie uzyskał skarżący i wysokość stypendium jakie zostało przyznane skarżącemu. Z kolei w uzasadnieniu decyzji z [...] stycznia 2020 r. przy podzieleniu argumentacji z pierwszej decyzji w sposób wystarczający odniesiono się do zarzutów zawartych w odwołaniu dotyczących publikacji naukowych i działalności organizacyjnej skarżącego. Trafnie zauważa Sąd I instancji, że w uzasadnieniach obu decyzji Rektora nie wskazano jakiej kwocie stypendium odpowiada jeden punkt przyznany w czasie postępowania kwalifikacyjnego. Nie było jednak rzeczą trudną wyjaśnienie tego, ponieważ jeżeli skarżący znał wysokość swojego stypendium i wiedział ile punktów uzyskał to podzielenie jednej wielkości przez drugą pozwalało na proste ustalenie jaką wartość miał jeden uzyskany punkt.

Z tych względów na podstawie art. 184 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.