Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 297/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2012-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1, art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 8, art. 9, art. 10, art. 80, art. 107 § 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 3, art. 7, art. 18 ust. 1, art. 19 ust. 1
journal: Dz.U. 2008 nr 170 poz 1051
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 2009 nr 30 poz 16 art. 17, art. 124 ust. 1
law: Rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla  rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr  1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003
journal: Dz.U.UE.L 2004 nr 141 poz 18 art. 6 ust. 1, art. 24 ust. 1 lit. c
law: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji  oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla  systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędziowie Sędzia WSA Maria Bohdanowicz (spr.) Sędzia WSA Michał Ruszyński Protokolant st. sekr. sąd. Monika Walentynowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi W.Ś. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2010 rok oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przyznał W.Ś. płatność w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w łącznej wysokości 10.476,78 zł, w tym jednolitą płatność obszarową w wysokości 6621,42 zł oraz uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni grupy upraw podstawowych w wysokości 3855,36 zł.

Z uzasadnienia decyzji wynika, iż dnia 17 maja 2010 r. W.Ś. złożyła wniosek o przyznanie płatności na 2010 r. W toku kontroli administracyjnej sprawy w dniu [...] sierpnia 2010 r. organ pierwszej instancji wykrył nieprawidłowości we wniosku strony o przyznanie płatności na rok 2010.

Na wezwanie organu, pismem z dnia [...] września 2010 r. pełnomocnik wnioskodawczyni Ł.C. dokonał korekty wniosku poprawiając powierzchnię gruntów rolnych na zadeklarowanych działkach oraz deklarację ONW dla części działek. Na kolejne wezwanie organu z dnia [...] października 2010 r. pełnomocnik wnioskodawczyni złożył korektę wniosku oświadczając pisemnie, iż działki ewidencyjne [...] są utrzymywane w dobrej kulturze rolnej, a widoczne na załączniku zakrzaczenia nie istnieją, ponieważ zostały usunięte. Do oświadczenia dołączył protokół z kontroli gospodarstwa przeprowadzonej przez jednostkę certyfikującą COBICO. Wnioskowana powierzchnia o przyznanie płatności obszarowej wyniosła 11,94 ha

Dnia [...] kwietnia 2011 r. w gospodarstwie rolnym W.Ś., pracownicy Biura Kontroli na Miejscu OR ARiMR przeprowadzili bez udziału producenta rolnego kontrolę administracyjną. Wykazała ona nieprawidłowości na zadeklarowanych działkach rolnych o symbolach P/P1 oraz R, położonych na działce ewidencyjnej nr [...]. Co do pierwszej z działek rolnych stwierdzono, że zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest mniejsza od powierzchni stwierdzonej (kod nieprawidłowości DR 13), zaś na drugiej z działek rolnych stwierdzono nieprzestrzeganie norm dobrej kultury rolnej i zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej.

Dnia 6 maja 2011 r. W.Ś. reprezentowana przez pełnomocnika Ł.C. złożyła pisemne oświadczenie, iż nie zgadza się z wynikami kontroli na miejscu oraz podtrzymuje deklarację zawartą we wcześniejszym wniosku skierowanym do Biura Kontroli na Miejscu ARiMR, iż działki ewidencyjne położone w [...], w tym działka nr [...], utrzymywane są w dobrej kulturze rolnej. Złożyła również odwołanie od protokołu pokontrolnego z weryfikacji w terenie.

Dnia [...] maja 2011 r. organ przeprowadził ponowną kontrolę w zakresie kwalifikowalności powierzchni, nie zawiadamiając o tym strony. Kontrola ta nie spowodowała zmiany wcześniejszych ustaleń organu co do stwierdzonych nieprawidłowości. Raport pokontrolny z dnia [...] maja 2011 r. oraz zebrany materiał fotograficzny potwierdziły, iż na działce rolnej R nie jest prowadzona działalność rolnicza i występują na niej m.in. samosiejne brzozy.

Wobec powyższego z zadeklarowanej do jednolitej płatności obszarowej powierzchni 11,94 ha organ wyłączył 0,16 ha, obejmujące powierzchnię działki rolnej R (5/1) wykluczając ją z płatności obszarowej. W konsekwencji jednolita płatność obszarowa została przyznana do powierzchni 11,78 ha, do której naliczono wnioskodawczyni płatność w kwocie 6621,42 zł. Uzupełniająca płatność obszarowa została przyznana również do powierzchni 11,78 ha w kwocie 3855,36 zł.

Od powyższej decyzji W.Ś., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła odwołanie do Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

- naruszenie zasady prawdy obiektywnej poprzez przeprowadzenie niedostatecznie wnikliwego postępowania co spowodowało wadliwość postępowania, czego następstwem było wadliwe zastosowanie prawa materialnego – art. 3 ust 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego,

* dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny całokształtu materiału dowodowego zebranego w sprawie poprzez nieuwzględnienie wyników kontroli jednostki certyfikującej COBICO,

* naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie w uzasadnieniu decyzji istotnych ustaleń, na których oparł się organ oraz brak uzasadnienia prawnego w zakresie przyczyn wykluczeń działek rolnych P/P1 i R

* naruszenie prawa materialnego, a to § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie minimalnych norm – poprzez przyjęcie, że czynności agrotechniczne wykazane przez stronę w rejestrze Działań agrotechnicznych oraz w księdze Gospodarstwa, nie były utrzymywaniem spornych gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej

Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz przeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów poprzez przeprowadzenie rozprawy administracyjnej w celu przesłuchania świadków. Według strony wskazani świadkowie mogli potwierdzić, iż na działce rolnej R w roku 2010 były prowadzone czynności agrotechniczne i występował ugór.

Decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Organ odwoławczy uznał za prawidłowe wyliczenia organu pierwszej instancji co do różnicy między powierzchnią zadeklarowaną do jednolitej płatności obszarowej a powierzchnią stwierdzoną oraz wysokości przyznanej z tego tytułu płatności.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy, po wyczerpującym przedstawieniu stanu prawnego sprawy oraz w wyniku analizy zgromadzonego materiału dowodowego stwierdził, iż zaskarżona decyzja została wydana w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa, zaś ustalenia w zakresie stanu faktycznego i rozstrzygnięcie są prawidłowe.

Zasadniczą kwestią w sprawie było ustalenie stanu użytkowania działki rolnej R zgłoszonej przez W.Ś. we wniosku o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010, wobec której inspektorzy terenowi Biura Kontroli na Miejscu Oddziału Regionalnego ARiMR w dniu [...] kwietnia 2011r. stwierdzili nieprzestrzeganie norm dobrej kultury rolnej i zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej.

Podczas rozprawy administracyjnej, przeprowadzonej na zlecenie organu odwoławczego przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR przesłuchano czterech wskazanych przez stronę świadków: A.Ś., P.R., P.C. oraz Ł.C.. Żaden ze świadków nie rozpoznał na przedstawionych w toku przesłuchania fotografiach działki rolnej R.

W toku kontroli przeprowadzonej w dniach [...] kwietnia 2011 r. inspektorzy terenowi Oddziału Regionalnego ARiMR stwierdzili różnice pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną, a stwierdzoną wynoszącą 0,16 ha w przypadku zadeklarowanych we wniosku z dnia [...] maja 2010 r. do jednolitej płatności obszarowej dla działki rolnej R – powierzchnia deklarowana 0,16 ha – stwierdzono nieużytek. Działka ta stanowiła obszar nieużytkowany rolniczo, nie poddawany do dnia kontroli żadnym zabiegom agrotechnicznym, na którym występowały niewykoszone, zeschnięte trawy, wielomiesięczne chwasty, obszary zakrzaczone, a także będące konsekwencją naturalnej sukcesji od strony lasu samosiewy drzew brzozy oraz olchy. Tym samym istniała różnica pomiędzy deklaracją strony a stanem faktycznym stwierdzonym na ww. działce rolnej.

Ustalenia kontroli na miejscu, w szczególności miejsca wykonania m.in. zdjęć nr fotografii 24 i 25 – działka rolna R, potwierdzają zdjęcia wykonane w dniu [...] maja 2011 r. przez Ł.C. będącego pełnomocnikiem W.Ś.. Fotografie pełnomocnika przedstawiają m.in. obszar zgłoszonej do jednolitej płatności obszarowej działki rolnej R na dzień [...] maja 2011 r. (po dokonaniu zabiegów agrotechnicznych) doprowadzony do stanu zgodnego z normami, które to zabiegi zostały przeprowadzone już po tym jak kontrola na miejscu z dnia [...] kwietnia 2011 r. wykazała, iż na w/w działkach rolnych nie była powadzona działalność rolnicza. Dokumentacja fotograficzna wniesiona do sprawy przez stronę jednoznacznie świadczy zdaniem organu o podjęciu czynności zmierzających do przywrócenia gruntu na działce rolnej R do stanu zgodnego z normami już po ustaleniach dokonanych przez organ w dniu [...] kwietnia 2011 r. Nadto wykonanie dokumentacji fotograficznej m.in. na działce rolnej R, a następnie fakt nie rozpoznania na rozprawie administracyjnej na materiale fotograficznym (zdjęć wykonanych w adekwatnych miejscach przez kontrolujących) przedmiotowych działek świadczył zdaniem organu o niskiej wiarygodności tej osoby i spowodował, iż organ nie dał wiary jej zeznaniom.

Organ nie zgodził się z zawartym w odwołaniu zarzutem, iż kontrola na miejscu przeprowadzona w gospodarstwie wnioskodawczyni miała pobieżny charakter i doprowadziła do nieprawidłowego ustalenia okoliczności faktycznych istotnych dla sprawy. Kontrola w gospodarstwie strony objęła działki rolne deklarowane przez Stronę we wniosku o przyznanie płatności, potwierdziła ona ustalenia inspektorów terenowych, a wyniki z kontroli zawarto w raporcie z weryfikacji z dnia [...] kwietnia 2011 r. w związku z podtrzymaniem deklaracji strony oraz w raporcie z czynności kontrolnych z dnia [...] maja 2011 r. Powyższa dokumentacja w ocenie organu jest środkiem dowodowym wykonanym przez upoważnione do przeprowadzania czynności kontrolnych osoby, a sporządzonej dokumentacji należy przypisać walor wiarygodności. Zgromadzona w niniejszej sprawie ilość oraz jakość dokumentacji fotograficznej nie budzi wątpliwości i może być w sposób wiarygodny uznana jako dowód potwierdzający, iż w/w działki rolne w dniu [...] kwietnia 2011 r. były w stanie nie pozwalającym na przyznanie do nich jednolitej płatności obszarowej.

Odnosząc się do zarzutu pominięcia ustaleń kontroli dokonanej przez jednostkę certyfikującą COBICO organ stwierdził, iż z nadesłanego pisma Biura Certyfikacji COBICO wynika, iż w dniu wykonywania kontroli w gospodarstwie W.Ś. tj. [...] sierpnia 2010 r. w stosunku do działki nr [...] inspektor dokonujący kontroli odnotował uprawę prosa, natomiast w przypadku pozostałych działek ewidencyjnych w tym m.in. działki nr [...] inspektor nie mógł stwierdzić stanu plantacji prosa bowiem działki rolne były talerzowane i uprawa nie istniała. Ponadto jednostka certyfikująca w trakcie kontroli nie prowadzi pomiarów działek, ponieważ głównym celem kontroli jest zweryfikowanie czy producent prowadzi uprawę zgodnie z zasadami rolnictwa ekologicznego. Powierzchnie upraw określane są na podstawie zadeklarowanego wniosku rolnika, wypisów z ewidencji gruntów i budynków oraz planu i wniosku rolnośrodowiskowego, a oprócz powyższego nie została z kontroli sporządzona dokumentacja fotograficzna ze względu na fakt nie istnienia już w dniu kontroli uprawy prosa.

Odnosząc się do zarzutu pominięcia dowodów, które zaoferowano organowi dla wykazania stanu przeciwnego niż stwierdzony przez inspektorów terenowych, w szczególności decyzji Starosty znak: [...] o zmianie aktualizacji klasyfikacji gruntów organ stwierdził, iż sam fakt przekwalifikowania rodzaju użytku nie świadczy o tym, iż na danej działce prowadzona jest działalność rolnicza oznaczająca produkcję, hodowlę lub uprawę produktów rolnych. Płatności rolnośrodowiskowe przyznawane są do powierzchni działek rolnych, a nie do powierzchni działek ewidencyjnych.

Zgodnie z art. 25 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 jeśli właściwy organ poinformował już rolnika o nieprawidłowościach we wniosku o przyznanie pomocy lub jeśli powiadomił go o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu, jeśli ta kontrola ujawni nieprawidłowości, wycofanie nie jest dozwolone odnośnie do części wniosku, których dotyczą nieprawidłowości. Wobec powyższego, nawet jeśli wnioskodawczyni doprowadziła grunt rolny na działkach rolnych zgłoszonych do płatności rolnośrodowiskowej do stanu zgodnego z normami, to uczyniła to, jak wynika z porównania fotografii strony oraz wykonanych podczas przeprowadzonej kontroli z tych samych miejsc, dopiero po stwierdzeniu nieprawidłowości podczas kontroli z dnia [...] kwietnia 2011 r.

W ocenie organu zapisy w Księdze Gospodarstwa oraz Rejestrze Działań Rolnośrodowiskowych dokonywane są wyłącznie przez producenta rolnego i w niniejszej sprawie nie były poddawane weryfikacji oraz potwierdzone przez ARiMR, zatem nie mogły stanowić przekonującego dowodu, iż na działce rolnej R rzeczywiście zostały wykonane prace agrotechniczne opisane w tych dokumentach przed dniem [...] maja 2011 r.

Na powyższą decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa W.Ś., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – zaskarżając ją w części tj. w zakresie utrzymania w mocy decyzji organu pierwszej instancji co do kwoty zmniejszenia płatności w wysokości 89,92 złotych. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia, podnosząc zarzuty:

1) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy:

a) art. 3 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz przepisu art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie oceny zebranego materiału dowodowego z przekroczeniem granic swobodnej jego oceny, stanowiącej w istocie dowolną jego ocenę, poprzez:

- odmówienie mocy dowodowej zeznaniom świadków P.C., Ł.C. i P.R. oraz odmówienie mocy dowodowej wpisom w Rejestrze Działań Agrotechnicznych i w Księdze Gospodarstwa, podczas gdy dowody zaoferowane przez skarżącą potwierdzały utrzymanie działki rolnej R w dobrej kulturze rolnej w roku 2010 (ugór);

- oparcie się przez organy pierwszej i drugiej instancji w swoich ustaleniach tylko i wyłącznie na raporcie z dnia [...] kwietnia 2011 r. oraz raporcie nr [...] z dnia [...] maja 2011 r., a w ramach wnioskowanej przez skarżącą weryfikacji w terenie ustaleń raportu z dnia [...] kwietnia 2011 r. nie przeprowadziły żadnych dowodów uzupełniających, które wskazałyby na wysokość zadrzewień (samosiewy olchy oraz brzozy), ich przeznaczenie oraz ilość drzew na hektar w celu ustalenia czy nie zachodzą w stosunku do tych gruntów okoliczności wskazane w § 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie minimalnych norm, tj. czy te ślady drzew i zakrzaczenia: nie podlegały wycięciu zgodnie z przepisami o ochronie przyrody albo mają znaczenie dla ochrony wód i gleb albo nie wpływają na prowadzoną na tych gruntach produkcję roślinną, a ponadto czy nie są to grunty, o których mowa w § 1 ust. l pkt 2-4 oraz ust. 3 w/w rozporządzenia, które mogą być porośnięte pojedynczymi drzewami i krzewami, jeżeli drzewa te i krzewy nie wpływają na prowadzoną na tych gruntach produkcję roślinną, a ich liczba nie przekracza 50 sztuk na hektar,

b) naruszenie art. 8 k.p.a. poprzez sprzeczne z zasadą pogłębiania zaufania

odmówienie mocy dowodowej dokumentowi urzędowemu w postaci ostatecznej

decyzji Starosty nr [...] z dnia [...] września 2009 r., podczas gdy z tej decyzji wynika, że w roku 2009 dla działki nr [...] (działka R) zmieniono dotychczasową kwalifikację z RV, RVI, ŁV na RV, RVI;

c) naruszenie art. 78 § 1 k.p.a. poprzez przyznanie mocy dowodowej raportowi

rekontrolnemu z dnia [...] maja 2011 r., podczas gdy nie może być on uznany za zgodny z prawem dowód, gdyż nie został sporządzony w wyniku czynności

kontrolnych, a jedynie w oparciu o raport z dnia [...] kwietnia 2011 r., a więc niezgodnie z prawem (art. 31 ust. 6 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w zw. z art. 32 i art. 54 ust. 1 i 3 rozporządzenia Komisji WE nr 1122/2009), gdyż raport sporządza się jedynie z czynności kontrolnych, a te nie zostały w istocie przeprowadzone poprzedzające dla raportu z dnia 20 maja 2011 r.;

2) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. przepisu § 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie minimalnych norm poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, w ten sposób, że przyjęto, iż działka rolna R nie spełniała w roku 2010 minimalnych norm określonych dla ugoru przez to, że znajdowały się na niej obszary zakrzaczone oraz samosiewy drzew brzozy i olchy będące konsekwencją naturalnej sukcesji od strony lasu, podczas gdy drzewa te i krzewy nie wpływały na prowadzoną na tych gruntach produkcję rolną.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga okazała się niezasadna, gdyż zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tego artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny rozpoznaje zatem sprawę rozstrzygniętą ostateczną decyzją organu administracji publicznej z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa.

Natomiast zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Istota niniejszej sprawy sprowadzała się do zbadania, czy Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nie naruszył obowiązujących przepisów prawa materialnego oraz prawa procesowego, orzekając wobec W.Ś. zmniejszenie jednolitej płatności obszarowej o kwotę 89,92 zł w związku ze stwierdzeniem przez pracowników Biura Kontroli na Miejscu Oddziału Regionalnego ARiMR w dniu [...] kwietnia 2011 r., iż na działce oznaczonej identyfikatorem R o powierzchni 0,16 ha, zadeklarowanej przez W.Ś. we wniosku o przyznanie płatności na rok 2010 strona nie przestrzegała norm dobrej kultury rolnej i zaniechała prowadzenia działalności rolniczej.

Przeprowadzona kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazała, że orzekającym w sprawie organom administracji publicznej nie można skutecznie zarzucić, że przy rozstrzyganiu sprawy naruszyły obowiązujące przepisy prawa materialnego lub procesowego w stopniu skutkującym koniecznością wyeliminowania wydanych decyzji z obrotu prawnego. Organy prawidłowo i wszechstronnie ustaliły stan faktyczny sprawy, w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, i na podstawie jego swobodnej oceny zastosowały właściwe w sprawie przepisy obowiązującego prawa.

Zasady przyznawania płatności do gruntów rolnych zostały uregulowane w ustawie z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 170, poz. 1051 ze zm.).

Stosownie do treści art. 7 ust. 1 tej ustawy, w wersji obowiązującej na dzień wydania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji, rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009 (o którym mowa w art. 1 pkt 1a) ustawy), jeżeli:

1) posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr 1121/2009, z tym że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0,1 ha;

2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;

2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;

3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (art. 7 ust. 1a) ustawy).

Wysokość płatności ustala się jako iloczyn powierzchni kwalifikującej się do tych płatności i stawek płatności obszarowych na 1 ha tej powierzchni, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości oraz niezgodności (art. 7 ust. 4 pkt 1 ustawy). Płatności te są przyznawane na wniosek rolnika (art. 18 ust. 1), w drodze decyzji administracyjnej (art. 19 ust. 1).

Stosownie do treści art. 124 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. U. UE.L. z 2009 r. Nr 30, str. 16) – do którego odwołuje się przepis art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego – powierzchnia użytków rolnych nowego państwa członkowskiego innego niż Bułgaria i Rumunia, objętego systemem jednolitej płatności obszarowej stanowią część jego wykorzystywanej powierzchni użytków rolnych, które w dniu 30 czerwca 2003 r. utrzymane były w dobrej kulturze rolnej bez względu na to, czy były w tym dniu wykorzystywane do produkcji, oraz, w stosownych przypadkach, dostosowaną zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami ustanowionymi przez to nowe państwo członkowskie po zatwierdzeniu przez Komisję. Do celów tytułu V tego rozporządzenia "wykorzystywana powierzchnia użytków rolnych" oznacza całkowitą powierzchnię zajmowaną przez grunty orne, trwałe użytki zielone, uprawy trwałe oraz ogródki przydomowe, określoną przez Komisję dla celów statystycznych. Do celów przyznania pomocy w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej kwalifikują się wszystkie działki rolne spełniające kryteria przewidziane w ust. 1 oraz działki rolne obsadzone zagajnikami o krótkiej rotacji (kod CN ex 0602 90 41), które były utrzymane w dobrej kulturze rolnej w dniu 30 czerwca 2003 r. (art. 124 ust. 2 zdanie pierwsze rozporządzenia nr 73/2009).

Stosownie do treści § 1 ust. 1 pkt 1 i 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie minimalnych norm (Dz. U. Nr 39, poz. 211) grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami, jeżeli w przypadku gruntów ornych – jest prowadzona na nich uprawa roślin lub ugorowanie, przy czym dla pszenicy, żyta, jęczmienia i owsa ten sam gatunek rośliny może być uprawiany na tej samej powierzchni w ramach działki ewidencyjnej nie dłużej niż 3 lata; w przypadku łąk i pastwisk innych niż wymienione w pkt 2 i 3 – okrywa roślinna jest na nich koszona i usuwana co najmniej raz w roku, w terminie do dnia 31 lipca, lub są na nich wypasane zwierzęta w okresie wegetacyjnym traw. Z kolei zgodnie z § 2 rozporządzenia uznaje się, że grunt orny był ugorowany, jeżeli grunt ten podlegał co najmniej raz w roku, w terminie do dnia 31 lipca koszeniu lub innym zabiegom uprawowym zapobiegającym występowaniu i rozprzestrzenianiu się chwastów. Z kolei zgodnie z § 4 rozporządzenia grunty rolne, o których mowa w § 1, nie powinny być porośnięte drzewami i krzewami, z wyjątkiem:

1) drzew i krzewów:

a) niepodlegających wycięciu zgodnie z przepisami ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody,

b) mających znaczenie dla ochrony wód i gleb,

c) niewpływających na prowadzoną na tych gruntach produkcję roślinną;

2) gruntów, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 2-4 oraz ust. 3, które mogą być porośnięte pojedynczymi drzewami i krzewami, jeżeli drzewa te i krzewy nie wpływają na prowadzoną na tych gruntach produkcję roślinną, a ich liczba nie przekracza 50 sztuk na hektar.

Z kolei zasady i tryb przeprowadzania kontroli dotyczących kryteriów kwalifikujących do przyznania płatności uregulowane zostały w tytule III rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz.U.UE.L. z 2004 r. Nr 141, str. 18). Zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. c) tego rozporządzenia kontrole administracyjne, tzw. kontrole krzyżowe przeprowadzane są m.in. w zakresie zgodności między działkami rolnymi zadeklarowanymi w jednym wniosku a działkami odniesienia w systemie identyfikacji działek rolnych, oraz weryfikują kwalifikacje do pomocy określonych terenów jako takich.

Stosownie do treści art. 17 rozporządzenia nr 73/2009 system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10.000. Z kolei zgodnie z art. 6 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 system identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 20 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 będzie stosowany na poziomie działek referencyjnych takich jak działka katastralna lub na poziomie bloku produkcyjnego co zapewni jednolitą identyfikację każdej działki referencyjnej.

Zgodnie z art. 57 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, w przypadku różnicy pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną oraz wówczas gdy różnica miedzy powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną wynosi nie więcej niż 3% lub 2 ha, płatność przysługuje do powierzchni stwierdzonej. Stawka jednolitej płatności obszarowej do 1 ha uprawy w 2010 r. została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 listopada 2010 r. w sprawie stawki jednolitej płatności obszarowej za 2010 r. (Dz. U. Nr 213, poz. 1402) i wynosi 562,09 zł.

Ustalenia poczynione w toku postępowania administracyjnego przez organy orzekające w sprawie wykazały, iż różnica między powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych kwalifikowanych we wniosku a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli administracyjnej wyniosła 0,16 ha, tym samym wielkość ta wyrażona procentowo wyniosła 1,3582% powierzchni zadeklarowanej do płatności

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. W postępowaniu w sprawach dotyczących płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów oraz wsparcia specjalnego organ administracji publicznej: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się (art. 3 ust. 2). Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne (art. 3 ust. 3)

Z przepisów tych jednoznacznie wynika, iż materiał dowodowy, w oparciu o który ma nastąpić rozstrzygnięcie sprawy musi być kompletny a rozstrzygnięcie sprawy musi poprzedzać "wyczerpujące rozpatrzenie całego materiału dowodowego", co winno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, ponieważ do decyzji tych stosuje się art. 107 § 3 k.p.a. Nadto w postępowaniu tym stosuje się zasady ogólne postępowania administracyjnego, wynikające z art. 6-16 k.p.a., przy czym niektóre z nich z pewnymi modyfikacjami wynikającymi z treści przytoczonego art. 3 ust. 1 i 2 ustawy. Modyfikacje te dotyczą zasady ogólnej k.p.a. obowiązku informacyjnego organu statuowanej w art. 9 k.p.a. oraz zasady czynnego udziału stron w postępowaniu administracyjnym wynikającej z treści art. 10 k.p.a. W postępowaniach tych stosuje się natomiast pozostałe zasady k.p.a.

W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie organy administracji publicznej uczyniły zadość powyższym wymogom, a zaskarżona decyzja, wbrew zarzutom skargi nie została wydana z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy. Analiza akt administracyjnych sprawy prowadzi do wniosku, iż organy zgromadziły i prawidłowo rozpatrzyły oraz oceniły zebrany materiał dowodowy, w tym przeprowadziły dowody wnioskowane przez stronę postępowania. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR ustalił stan faktyczny sprawy na podstawie oceny całokształtu materiału dowodowego. Ocena ta, zdaniem Sądu, jest prawidłowa i mieści się w granicach swobodnej oceny dozwolonej obowiązującymi przepisami.

W okolicznościach rozpoznawanej sprawy, z uwzględnieniem granic zaskarżenia, szczególnie istotna dla rozstrzygnięcia sporu jest okoliczność, czy w istocie działka rolna oznaczona symbolem R o deklarowanej powierzchni 0, 16 ha była poddana ugorowaniu w rozumieniu § 2 rozporządzenia z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie minimalnych norm oraz innych wskazanych wyżej wymogów.

Analiza zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności dokumentacji fotograficznej sporządzonej w ramach kontroli na miejscu przeprowadzonej w dniu [...] kwietnia 2011 r. (załączniki do protokołu z kontroli) jednoznacznie potwierdza zasadność dokonanych przez organy ustaleń, że na spornej działce rolnej nie była w tej dacie prowadzona działalność rolnicza polegająca na faktycznym jej użytkowaniu zgodnie z wnioskiem o przyznanie płatności. Dokumentacja fotograficzna w sposób nie budzący wątpliwości dokumentuje stan tej działki w dacie kontroli, który wskazuje na brak wykonywania tam prac agrotechnicznych. Widoczne na zdjęciach zakrzaczenia, zeschnięte trawy i chwasty oraz liczne samosiejki drzew (zdjęcia dotyczące działki oznaczonej symbolem R nr 24-25), a także brak śladów po jakichkolwiek zabiegach agrotechnicznych, przy jednoznacznym zestawieniu z widokiem innych kontrolowanych działek, nie mogą być ocenione odmiennie, niż dokonał tego organ orzekający. Należy zatem zaakceptować wywody zaskarżonej decyzji uzasadniające powyższą konkluzję.

W sytuacji zatem, gdy zostało ustalone, iż na spornej działce nie była prowadzona działalność rolnicza, organ w myśl powyższych przepisów zobowiązany był do zastosowania pomniejszenia w płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Sporna działka rolna stanowiła bowiem teren niekwalifikujący się do jednolitej płatności obszarowej.

Odnosząc się do podniesionego w skardze zarzutu naruszenia art. 3 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego należy stwierdzić, że nie zasługują one na uwzględnienie. Orzekające w sprawie organy administracji publicznej dokonując oceny zebranego materiału dowodowego skonfrontowały dokumentację fotograficzną sporządzoną podczas kontroli w dniu [...] kwietnia 2011 r. z dowodami przedstawionymi przez stronę, w tym fotografiami przedstawiającymi stan działki rolnej R na dzień [...] maja 2011 r. Uznanie przez organy obydwu instancji, że działka ta stanowi na dzień kontroli obszar nieużytkowany rolniczo i nie poddawany do tego dnia żadnym zabiegom agrotechnicznym, a w konsekwencji negatywna ocena wiarygodności dowodów powołanych przez stronę, nie stanowi przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów, o której mowa w art. 80 k.p.a. Skoro na dzień przeprowadzenia kontroli na omawianym gruncie stwierdzono występowanie zakrzaczeń, niewykoszonych traw, wielomiesięcznych chwastów oraz samosiejek drzew, co zostało przez organ w wiarygodny sposób udokumentowane, trudno było uznać zgodnie z deklaracją strony, jej późniejszymi twierdzeniami oraz przedstawionymi dokumentami (Księga Gospodarstwa i Rejestr Działań Agrotechnicznych że w roku 2010 (za który miała zostać przyznana jednolita płatność obszarowa) stanowiła ona obszar użytkowany rolniczo. Organ odwoławczy dopełnił również wymogu wynikającego z art. 107 § 3 k.p.a. wyjaśniając w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, dlaczego odmówił wiarygodności dowodom powołanym przez stronę oraz dlaczego zeznania przesłuchanych w sprawie świadków A.Ś., P.R., P.C. oraz Ł.C. nie mogły stanowić podstawy wydania w sprawie rozstrzygnięcia zgodnie z żądaniem strony. Świadkowie ci zeznali wprawdzie, iż w 2010 roku na działce rolnej R dokonywali zabiegów agrotechnicznych, obsiewali i zbierali z nich plony, jednak nie byli oni w stanie rozpoznać tych działek na przedstawionej dokumentacji fotograficznej (z wyjątkiem P.R., który rozpoznał działkę rolną R na jednej z dwóch okazanych mu fotografii). Ocena zeznań świadków wskazuje, iż w istocie unikali oni jednoznacznego wskazania czy w istocie i jakie zabiegi wykonywali na działce rolnej R, w świetle stanu tej działki uwidocznionego na dokumentacji fotograficznej sporządzonej w trakcie kontroli na miejscu przez uprawnione do tego osoby. W konsekwencji brak było podstaw do uwzględnienia zarzutu bezpodstawnego odmówienia przez organ mocy dowodowej zeznaniom wskazanych wyżej świadków. Zeznania te bowiem w istocie nie zakwestionowały jednoznacznie stanu faktycznego ustalonego w oparciu o kontrole na miejscu. Ogólnikowe stwierdzenia o dokonywaniu prac na wielu działkach rolnych użytkowanych przez skarżącą, w tym na działce oznaczonej symbolem R, nie mogły skutecznie podważyć mocy dowodowej stanu faktycznego uwidocznionego na zdjęciach wykonanych w trakcie kontroli na miejscu w dnu [...] kwietnia 2011 r. Podkreślić przyjdzie, iż protokół kontroli w załączniku wskazuje dokładnie miejsca i kierunki wykonania poszczególnych zdjęć, na poszczególnych działkach rolnych, zgłoszonych we wniosku o przyznanie płatności.

Strona skarżąca zarzuciła również organowi nie przeprowadzenie żadnych dowodów uzupełniających w celu ustalenia czy w odniesieniu do działki rolnej R nie

zachodzą okoliczności wskazane w § 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie minimalnych norm, tj. czy widoczne na zdjęciach nr 24 i 25 samosiejki drzew i zakrzaczenia: nie podlegały wycięciu zgodnie z przepisami o ochronie przyrody albo mają znaczenie dla ochrony wód i gleb albo nie wpływają na prowadzoną na tych gruntach produkcję roślinną, a ponadto czy nie są to grunty, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 2-4 oraz ust. 3 tego rozporządzenia. Zarzut ten nie mógł zostać uwzględniony. Po pierwsze bowiem, jeżeli strona twierdzi, że samosiejki drzew i zakrzaczenia występujące na omawianej działce podlegały przepisom § 4 rozporządzenia w sprawie minimalnych norm, wówczas zgodnie z regułą wyrażoną w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego ciężar udowodnienia tego faktu spoczywałby na stronie skarżącej jako osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Po wtóre, w sprawie nie było podstaw do przyjęcia takiego ustalenia, skoro zakrzaczenia i samosiejki występujące na omawianej działce zostały jednak usunięte przez stronę (vide dokumentacja fotograficzna po wykonaniu zabiegów agrotechnicznych z dnia [...] maja 2011 r.).

Odnośnie zarzutu odmówienia mocy dowodowej ostatecznej decyzji Starosty nr [...] z dnia [...] września 2009 r. należy się zgodzić z organem, że sam fakt przekwalifikowania rodzaju użytku nie świadczy o tym, iż na danej działce prowadzona jest działalność rolnicza, w omawianym przypadku w postaci uprawy prosa. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR oraz podlegli mu kierownicy biur powiatowych Agencji są organami prowadzącymi samodzielnie postępowania administracyjne, niezależnie od innych organów administracji publicznej. Zgodnie z treścią art. 80 k.p.a. wystąpienie okoliczności faktycznej istotnej dla rozstrzygnięcia danej sprawy administracyjnej winno być ocenione na podstawie całokształtu zebranego materiału dowodowego. Z tego względu okoliczność, czy działka R w roku 2010 była użytkowana rolniczo, nie mogła zostać automatycznie ustalona jedynie w oparciu o sam fakt wydania przez Starostę, w innej sprawie administracyjnej, decyzji o zmianie kwalifikacji gruntów. Organy orzekające w niniejszej sprawie obowiązane były do poczynienia samodzielnych ustaleń (w zakresie wyznaczonym przez przepisy k.p.a. oraz art. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego) i wszechstronnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, co też uczyniły. Jak już wyżej wskazano, przyznanie wiarygodności dowodom w postaci dokumentacji fotograficznej z kontroli przeprowadzonej dnia [...] kwietnia 2011 r. przy jednoczesnym odmówieniu wiarygodności dowodom przedstawionym przez stronę nie stanowiło naruszenia zasady swobodnej oceny materiału dowodowego, nie stanowiło również naruszenia wynikającej z art. 8 k.p.a. zasady zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej.

Wreszcie za oczywiście nieuzasadniony należy uznać zarzut naruszenia prawa materialnego tj. § 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie minimalnych norm poprzez przyjęcie, że działka rolna R, nie spełniała w 2010 roku minimalnych norm określonych dla ugoru przez to, że znajdują się na niej obszary zakrzaczone oraz samosiewy drzew będące konsekwencją naturalnej sukcesji od strony lasu. Należy się zgodzić z wyrażonym w odpowiedzi na skargę stanowiskiem organu, iż występowanie samosiejek oznacza, że producent rolny nie przestrzega zasad dobrej kultury rolnej. Odnosząc się do omawianego zarzutu skargi organ słusznie powołał się na pogląd wyrażony w wyroku NSA z 5 listopada 2010 r., II GSK 1004/09, w myśl którego, bez względu na rodzaj gruntu rolnego oraz zalecanych zabiegów agrotechnicznych grunty te muszą być zadbane, a więc nie mogą na nich występować wieloletnie chwasty oraz samosiejki drzew. Występowanie tego rodzaju roślinności na działce objętej deklaracją producenta rolnego – z wyjątkiem przypadków, o których mowa w § 4 przywołanego wyżej rozporządzenia – dyskwalifikuje tę działkę z możliwości przyznania płatności.

Z uwagi na brak po stronie orzekających w sprawie organów administracyjnych naruszeń prawa materialnego lub przepisów postępowania, skutkujących koniecznością wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego, skargę na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało oddalić.

Z tego powodu, po myśli art. 199 i 200 p.p.s.a., nie zaistniała także przesłanka do zasadzenia na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania sądowego.