Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 226/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-05-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 48
journal: Dz.U. 2017 poz 1332
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.) Sędziowie : WSA Krystyna Daniel WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant : Katarzyna Krawczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2019 r. sprawy ze skargi Z. C. na decyzję nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 28 grudnia 2018 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] - Powiat [...] (dalej jako PINB) prowadził wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie budowy zespołu 20 garaży blaszanych dla samochodów osobowych na działkach nr [...] i [...] obr. [...] przy ul. [...] w K., bez wymaganego pozwolenia na budowę.

W dniu [...] maja 2016 r. inspektorzy PINB przeprowadzili czynności kontrolne na terenie działek nr [...] i [...] obr. [...] przy ul. [...] w K.. W ich wyniku ustalono, że na działce nr [...] wzdłuż działek sąsiednich nr [...] i [...] usytuowany jest szereg 15 garaży blaszanych o wym. 5,00m x 2,96m x 1,90m-:2,10m (wysokość). Naprzeciw ostatnich 5 garaży w odległości ok. 11 m usytuowany jest szereg pięciu garaży blaszanych o tych samych wymiarach. Garaże te stoją częściowo na działce nr [...] a częściowo na działce nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w K..

Na podstawie zdjęć dostępnych z portalu "Google Earth" organ I instancji ustalił, iż przedmiotowe garaże budowane były sukcesywnie od roku 2011. Nadto ustalono, że właściciel działek nr [...] i [...] obr. [...] - Z. C. po roku 2011 nie uzyskał decyzji o pozwoleniu na budowę zespołu garaży na terenie działek nr [...] i [...] obr. [...]. Natomiast Prezydent Miasta K. decyzją z dnia 14.03.2016 r. znak: [...], wniósł sprzeciw w sprawie zgłoszenia z dnia 29.02.2016 r. przez Z. C. zamiaru wykonania robót budowlanych określonych, jako postawienie siedmiu garaży wolnostojących (blaszaków o wym. 6,00m x 5,00m) na działce nr [...] obr. [...] i postawienie pięciu garaży wolnostojących również o wymiarach 6,00m x 5,00m na działce nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w K. i nałożył na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę.

PINB postanowieniem z dnia 20 czerwca 2016 r. nr [...] znak: [...], na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane, zobowiązał inwestora w terminie do dnia 15 września 2016 r. do przedłożenia następujących dokumentów: oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, czterech egzemplarzy projektu budowlanego obejmującego budowę zespołu 20 garaży blaszanych dla samochodów osobowych wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane aktualnym na dzień opracowania projektu.

Następnie decyzją z dnia 27 października 2016 r. znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], na podstawie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego, nakazał inwestorowi Z. C. rozbiórkę dwudziestu garaży blaszanych jednostanowiskowych o wymiarach 5,00m x 2,96m x 1,90nH-2,10m (wysokość), położonych na działkach nr [...] i [...] obr. [...] przy ul. [...] w K. zrealizowanych bez wymaganego pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu swojej decyzji organ I instancji przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania i ustalenia, które doprowadziły do wydania przedmiotowej decyzji. Powodem orzeczenia rozbiórki było niewykonanie przez inwestora obowiązku nałożonego postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia 20.06.2016 r. znak: [...] W tej sytuacji organ zobligowany był do zastosowania przepisu art. 48 ust. 1 w zw. z art. 48 ust. 4 ustawy Prawo budowlane.

W odwołaniu od powyższej decyzji Z. C. podniósł, że nie uczestniczył w postępowaniu prowadzonym przez PINB z racji nieobecności w kraju. Nie mógł również ustanowić pełnomocnika, bo nie miał wiedzy o toczącym się postępowaniu. Odwołujący się inwestor wyjaśnił, że stan zagospodarowania działek: [...] i [...] przeprowadzono zgodnie ze zgłoszeniem w Wydziale Architektury i Urbanistyki Urzędu Miasta K. nr [...] Zgłoszenie obejmowało postawienie 12 garaży o wymiarze 6x5 m na działkach [...] i [...] i po uprawomocnieniu zgłoszenia projekt zrealizowano. Natomiast w dniu 08.04.2016 r. strona wszczęła tok postępowania o nr [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji pn.: "Budowa zespołu garaży blaszaków, w dwóch szeregach w ilości 20 i 10 garaży na działkach [...]. [...] obręb [...]". Postępowanie aktualnie jest w toku. Ponadto strona w dniu 05.08.2016 r. wniosła zgłoszenie w Wydziale Architektury i Urbanistyki Urzędu Miasta K. nr [...] na postawienie 4 garaży na działce [...] obręb [...] o wymiarze 6x5, i po uprawomocnieniu inwestycja została zrealizowana. Wobec powyższej argumentacji odwołujący się wniósł o przywrócenie toku postępowania w pierwszej instancji prowadzonego przez PINB w celu weryfikacji dokumentacji i uchylenie decyzji o rozbiórce.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej [...]WINB) decyzją z dnia 28 grudnia 2018 r. znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji orzekającą o rozbiórce. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest samowolna budowa zespołu 20 garaży na działkach nr [...] oraz nr [...] obr. [...]. PINB w [...] zaskarżoną decyzją z dnia 27 października 2016 r. nakazał rozbiórkę wykonanych obiektów budowlanych. W ocenie organu odwoławczego wydane rozstrzygnięcie jest prawidłowe.

[...]WINB wskazał, że budowa zespołu budynków garażowych, zgodnie z ogólną zasadą określoną w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 z późn. zm.; dalej: PrBud), wymaga uzyskania przez inwestora decyzji pozwolenia na budowę. W niniejszej sprawie, inwestor na działce nr [...] oraz [...] obr. [...] przy ul. [...] wybudował zespół garaży, z których poszczególny garaż posiada wymiar 2,96 x 5,00 m oraz wysokość od 1,90 do 2,10 m. Garaży tych nie można zakwalifikować jako budynki wolnostojące, ponieważ ustawione są w dwóch szeregach, jeden obok drugiego. Tylko garaże wolnostojące, a więc niestanowiące zespołu budynków, można zrealizować po skutecznym dokonaniu zgłoszenia zamiaru ich budowy. W przypadku budowy garaży na działce nr [...] i [...] przy ul. [...] w K. inwestor takiej decyzji nie posiada, co potwierdził również organ administracji architektoniczno-budowlanej.

W związku z powyższym organ rozważył dokonanie legalizacji spornego obiektu zgodnie z art. 48 ust. 2 PrBud. [...]WINB wskazał, że PINB w [...] przedsięwziął kolejno odpowiednie czynności określone przepisami ustawy Prawo budowlane. Najpierw wydał postanowienie Nr [...] z dnia 20 czerwca 2016 r., którym zobowiązał inwestora do przedłożenia określonych dokumentów w terminie do dnia 15 września 2016 r., celem umożliwienia mu zalegalizowania samowolnie wykonanych robót budowlanych. Ponadto organ I instancji pouczył zobowiązanego, że w przypadku nieprzedłożenia żądanych dokumentów, zostanie orzeczony nakaz rozbiórki wykonanych obiektów budowlanych. W wyznaczonym terminie inwestor nie przedłożył żadnych dokumentów. W tej sytuacji, prawidłowo PINB w [...] wydał zaskarżoną decyzję Nr [...] z dnia 27 października 2016 r., którą nakazał rozbiórkę 20 blaszanych garaży.

Mając na uwadze powyższe, organ odwoławczy zobligowany był do utrzymania zaskarżonej decyzji w mocy.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych przez stronę w odwołaniu organ wskazał, że przepisy ustawy Kodeks postępowania administracyjnego do dyspozycji strony pozostawiają (co do zasady) kwestię sposobu udziału strony w toczącym się postępowaniu administracyjnym. PINB w [...] zawiadomił Z. C. o zamiarze przeprowadzenia kontroli budowy garaży na działce ar [...] obr. [...] (k. 9 akt sprawy znak: [...]). Właściciel nieruchomości (inwestor) zwrócił się do organu I instancji o zamianę terminu przeprowadzenia czynności kontrolnych (k. 10 akt sprawy znak: [...]). Kolejnej korespondencji już nie odbierał. Zgodnie z art. 44 K.p.a. niemożność osobistego doręczenia przesyłki skutkuje jej pozostawieniem u operatora pocztowego przez okres 14 dni, a po upływie tego terminu doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu, w którym przesyłka była pozostawiona do odebrania u operatora pocztowego (por. art. 44 § 4 K.p.a.).

[...]WINB wyjaśnił także, że dokonane przez inwestora zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych z dnia 30 marca 2016 r. (budowa 12 garaży) oraz zgłoszenie z dnia 5 sierpnia 2016 r. (budowa 4 garaży) są nieskuteczne, ponieważ już pismem z dnia 29 lutego 2016 r. PINB w [...] poinformował właściciela nieruchomości, że zamierza skontrolować istniejące garaże blaszane na działce nr [...] obr. [...]. W związku z tym, dokonywanie kolejnych zgłoszeń w organie administracji architektoniczno-budowlanej zamiaru budowy garaży, które faktycznie istnieją od co najmniej 2011 r. jest prawnie nieskuteczne. Skuteczne jest bowiem tylko takie zgłoszenie, które zostało dokonane przed wykonaniem robót budowlanych. Jeżeli roboty budowlane zostały wykonane przed dokonaniem zgłoszenia, to taki stan faktyczny skutkuje koniecznością przeprowadzenia postępowania legalizacyjnego.

Ponadto wskazano, że wnioski o wyznaczenie nowego terminu załatwienia sprawy składane przez stronę w II instancji nie mogą zostać uwzględnione. Zgodnie z art. 35 § 1 K.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Skoro zatem w ramach postępowania odwoławczego nie zachodzi konieczność przeprowadzenia uzupełniających środków dowodowych, brak jest podstaw do odłożenia wydania rozstrzygnięcia w sprawie na koniec I albo II kwartału 2019 r. (w terminie jaki wskazał odwołujący się). Jeżeli strona planuje swój pobyt poza granicami kraju, okoliczność tą powinna uwzględnić bądź poprzez ustanowienie swojego pełnomocnika w sprawie, bądź wskazanie odpowiedniego adresu do doręczenia decyzji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Z. C. zarzucił: nieuwzględnienie zgłoszenia zamiaru budowy garaży z dnia 30.03.2016 jako zakres sprawy do ponownego wyjaśnienia mający wpływ na rozstrzygnięcie, wykluczenie możliwości skorzystania przez stronę z procedury legalizacji poprzez niewyczerpujące niepoinformowanie strony o jej uprawnieniach, obowiązkach w zakresie legalizacji garaży, w szczególności nieuwzględnienie czasu przeprowadzenia procedury związanej z uzyskaniem pozwolenia na budowę i wprowadzenie dezinformacji w zakresie kosztów legalizacji poprzez znaczne zawyżanie tych kosztów, nie ustalenie przez organ I instancji wszystkich okoliczności związanych z możliwością legalizacji części samowoli, podanie zbyt krótkiego okresu postępowania legalizacyjnego przez PINB, prowadzenie postępowania przez organ I instancji PINB bez czynnego udziału strony.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji PINB i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o wszczęcie procedury legalizacyjnej i zwolnienie z kosztów sądowych.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wniósł o jej oddalenie w pełni podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Rozpoczynając, wyjaśnić należy, że istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 z późn. zm.). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.), stanowiąc, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto w myśl art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Z punktu widzenia powyższego stwierdzić należy, że skarga okazała się być bezzasadna.

W pierwszym rzędzie należy odnieść się do zarzutu, że nie zapewniono skarżącemu czynnego udziału w postępowaniu. Rozpatrzenie tego zarzutu wymaga prześledzenia sekwencji wydarzeń w ramach podjętej procedury. Postępowanie zostało wszczęte na skutek zawiadomienia i prośby p. A. B. dotyczącej kontroli legalności budowy szeregu garaży na działkach przy ul. [...] w K., z dnia 1 lutego 2016r. W dniu 29 lutego 2016r. PINB w [...] zawiadomił skarżącego o terminie czynności kontrolnych w dniu [...] kwietnia 2016r. na terenie działki nr [...] przy ul. [...] w K., które to zawiadomienie otrzymał Z. C.. W dniu 29 lutego 2019r. Z. C. dokonał zgłoszenia zamiaru budowy 7 garaży wolnostojących na działce nr [...] i 5 garaży wolnostojących na działce nr [...]. W odpowiedzi na zawiadomienie, pismem z dnia 17 marca 2016r. Z. C. zwrócił się o przesunięcie terminu kontroli i wyznaczenie nowego terminu z początkiem maja lub później, wobec 1 miesięcznej nieobecności w kraju przez nagły przypadek losowy i konieczność wyjazdu. W dniu 30 marca 2016r. Z. C. dokonał zgłoszenia zamiaru budowy 6 garaży blaszaków wolnostojących na działce nr [...] i 6 garaży blaszaków wolnostojących na działce nr [...]. Organ przeprowadził kontrolę w dniu [...] maja 2016r, a zatem przyjęto termin w uwzględnieniu prośby skarżącego. Skarżący nie stawił się na oględziny i od tej pory zaprzestał odbierania korespondencji. W szczególności postanowienie nr [...]. z dnia 20 czerwca 2016r. nakładające na inwestora obowiązek przedłożenia w PINB -Powiat [...] wyszczególnionych dokumentów zostało skarżącemu doręczone w trybie tzw. doręczenia zastępczego /k.8 i 9 akt [...] Zgodnie z art. 44. K.p.a.: § 1. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. § 2. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata.§ 3. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. § 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Pozostawione pisma podlegające doręczeniu nie wywołują wątpliwości co do poprawności widniejących na nich adnotacji operatora pocztowego, zatem doręczenia były skuteczne. W efekcie uznać trzeba, że to nie organ pozbawił skarżącego czynnego uczestnictwa w sprawie, ale uczynił to sam skarżący, poprzez nieodbieranie korespondencji. Warto zauważyć, że skarżący sam wskazał dogodny dla niego termin czynności kontrolnych na działkach, po czym nie był na nich obecny. Nasuwa się wniosek, że skarżący nie chciał uczestniczyć w postępowaniu, co oczywiście musi spowodować, że jego argumenty i zarzuty w zakresie pozbawienia go uczestnictwa nie mogą być ocenione jako trafne.

Kolejny zarzut skarżącego dotyczy dokonanych zgłoszeń. Rozważając stan faktyczny, wskazać trzeba, że pierwsze zgłoszenie z dnia 29 lutego 2016r. dotyczyło zamiaru postawienia 7 garaży wolnostojących na działce nr [...] oraz 5 garaży wolnostojących na działce nr [...] przy ul. [...] w K.. To zgłoszenie spotkało się ze sprzeciwem Prezydenta Miasta K. z dnia 14 marca 2016r. , utrzymanym w mocy przez Wojewodę [...] decyzją z dnia 2 czerwca 2016r. /k.3 akt [...] Sprzeciw został wniesiony z uwagi na fakt, że planowana ilość garaży przekraczała ilość dopuszczalną z uwagi na powierzchnię działki nr [...]. Ponadto inwestor złożył zgłoszenie zamiaru budowy garaży pismem z dnia 30 marca 2016r. planując postawienie 6 garaży wolnostojących na działce nr [...] i 6 garaży wolnostojących na działce nr [...] /k. 8 akt odwoławczych/. Wskazane zgłoszenie nie może jednak zmienić oglądu sprawy. Na działce nr [...] od 2011r. stał szereg garaży, co wynika z materiału zdjęciowego zgromadzonego przez organ /k.7 i 8 akt [...]/ i zostało potwierdzone przez osobę zgłaszającą konieczność skontrolowania legalności budowy garaży.

W dniu [...] maja 2016r. w trakcie czynności kontrolnych organ stwierdził, że na działce nr [...] stoi 15 garaży szeregowych w zwartej szeregowej zabudowie, a na działce nr [...] w zabudowie szeregowej – 5 sztuk, czyli łącznie 20 sztuk. W sposób oczywisty nie są one objęte zgłoszeniem z dnia 30 marca 2016r. Po pierwsze, nie zgadza się ilość tych garaży, a po drugie, wybudowane są w zwartej zabudowie szeregowej, a nie jako obiekty wolnostojące. Należy zauważyć, że "określenie "wolno stojący" rozumieć należy jako samodzielność i suwerenność konstrukcji obiektu, to jest jego fizyczne oddzielenie od innych obiektów budowlanych. Chodzi tu bowiem o taki obiekt, który nie jest połączony z innym obiektem budowlanym, nie wykorzystuje w swojej konstrukcji jakichkolwiek elementów innego obiektu budowlanego i jako całość stanowi samodzielną konstrukcję, nieograniczoną fizycznie w przestrzeni innymi obiektami:" (tak wyrok WSA w Krakowie z dnia 31 stycznia 2019 r., II SA/Kr 1522/18, LEX nr 2630305). Po trzecie wreszcie, jeszcze przed wszczęciem postępowania garaże w zabudowie szeregowej stały już na działce nr [...] przy ul. [...] w K.. Skoro zatem przedmiot zgłoszenia jest zupełnie inny niż wskazuje stan faktyczny na gruncie, a poza tym zgłoszenie zostało dokonane w momencie, gdy już stały garaże, w żadnym wypadku nie można stwierdzić, że garaże w zabudowie szeregowej są objęte zgłoszeniem dotyczącym garaży wolnostojących. Podobnie nie może być w stosunku do 20 garaży w szeregu skuteczne zgłoszenie z dnia 5 sierpnia 2016r. dotyczące 4 garaży wolnostojących na działce nr [...], albowiem zostało dokonane w sytuacji, gdy garaże już stały /k. 5 akt odwoł./. Przypomnienia wymaga, że zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 2 p.b. obowiązującego w 2016r, pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wolno stojących parterowych budynków gospodarczych w tym garaży, altan oraz przydomowych ganków i oranżerii (ogrodów zimowych) o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki. Stojące na działkach nr [...] i [...] garaże nie są wolnostojącymi, ponadto ich ilość przekracza ilość dopuszczalną. Skoro bowiem organ wnoszący sprzeciw od zgłoszenia z dnia 29.02.2016r. wskazał, że 7 garaży na działce nr [...] przekracza dopuszczalną liczbę, to cóż dopiero mówić o 15 garażach, które tam postawiono /k.3 akt odwoł./.

Skarżący w skardze nadto zarzucał, że organ procedował zbyt szybko oraz że nie zważał, iż strona była w toku postępowania w celu uzyskania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Trzeba wobec tego wskazać, że postanowieniem z dnia 20 czerwca 2016r. nałożono na inwestora obowiązek dostarczenia w ciągu 3-ch miesięcy projektu budowlanego obejmującego budowę zespołu 20 garaży. Termin wyznaczony przez organ był właściwy, ale w sytuacji, gdy skarżący miałby kłopot z uzyskaniem jakichś dokumentów w tym terminie, oczywiście miał prawo zawiadomić organ i wnosić o przedłużenie terminu, czego nie uczynił. Organ procedował prawidłowo, starając się załatwić sprawę w terminach wynikających z kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Tymczasem skarżący nie uczynił nic, aby przekonać organ o konieczności przedłużenia terminu 3 miesięcy, wyznaczonego dla przedłożenia projektu budowlanego. W szczególności skarżący nie zawiadomił organu o tym, że toczy się jakieś postępowanie mające znaczenie dla postępowania legalizacyjnego. Tym samym nie może obecnie zarzucać organowi pośpiechu w załatwieniu sprawy, w sytuacji, gdy organ działał zgodnie z prawem.

Organ odwoławczy rozpoznając odwołanie Z. C. trafnie zauważył, że legalizacja obiektu jest prawem, a nie obowiązkiem strony. Strona może skorzystać z możliwości legalizacji, ale jest to tylko jej uprawnienie. Wykonanie nałożonych obowiązków jest obligatoryjnym elementem procesu legalizacji samowolnie wybudowanego obiektu. Bez przedstawienia żądanej dokumentacji organ nie może wydać decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na wznowienie robót, bądź decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, jeżeli budowa została zakończona. Brzmienie art. 48 ust. 4 p.b. jest jednoznaczne i nie może budzić wątpliwości. W niniejszej sprawie strona ze swego prawa nie skorzystała, wobec tego organ orzekł rozbiórkę obiektów garaży szeregowych. Trzeba przy tym wskazać, że trafne jest stwierdzenie organu, że wybudowanie garaży w zabudowie szeregowej wymaga pozwolenia na budowę. Z tych też względów prawidłowo procedowano w oparciu o art. 48 p.b.

Z wymienionych przyczyn orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 151 p.p.s.a.