Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1331/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Protokolant Jadwiga Rytych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2007 r. sprawy ze skargi T. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób oddala skargę


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania T. Sp. z o.o. od decyzji Prezydenta m. [...] W. z dnia [...] listopada 2006 r. o cofnięciu ww. przedsiębiorcy licencji nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób udzielonej w dniu 12 września 2005 r. przez Prezydenta m. [...] W., utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W dniu 18 lipca 2006 r., Prezydent m. [...]. W. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia licencji nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób udzielonej T. Sp. . z o.o. w dniu 12 września 2005 r. przez ten organ.

Organ uznał, że zgromadzone w aktach sprawy notatki urzędowe, przesłuchania świadków dokonane w toku postępowania przez organ pierwszej instancji, umowy zawierane pomiędzy T. Sp. z o.o. a kierowcami, jak i pozostałe dowody zgromadzone w aktach sprawy, wskazują, iż T. Sp. z o.o. odpłatnie odstępowała udzieloną jej licencję osobom trzecim. W ocenie organu takie zachowanie, spełnia dyspozycję przepisu art. 15 ust. l pkt 2 lit. c ustawy o transporcie drogowym. W jego ocenie przepis art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088 ze zm.) uznaje, że podjęcie i wykonywanie transportu drogowego wymaga uzyskania odpowiedniej licencji na wykonywanie transportu drogowego.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. l pkt 2 lit. c ustawy o transporcie drogowym licencję cofa się, jeżeli jej posiadacz odstąpił licencję osobie trzeciej.

Zdaniem organu obligatoryjność cofnięcia licencji w takiej sytuacji wyrażona jest w powołanym powyżej przepisie poprzez użycie sformułowania "cofa się", zatem decyzje podejmowane na podstawie tego przepisu nie zostały pozostawione uznaniu organu orzekającego, lecz mają charakter rozstrzygnięcia związanego.

Biorąc powyższe pod uwagę organ uznał, że do takiego odstąpienia licencji doszło i z tego powodu był zobowiązany ją cofnąć.

Skargę na powyższą decyzję wniosła Spółka. Wskazała, że decyzja narusza interes prawny skarżącej poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego w związku z nieuwzględnieniem treści pisma z dnia 24 stycznia 2007 r. Zarzuciła naruszenie art. 15 ust.1 pkt. 2 lit. c) ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym poprzez jego błędne zastosowanie. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania administracyjnego - art. 7, art 8, art. 10 § 1, art 77 § 1 i art. 80 k.p.a. W jej ocenie naruszenie art. 7 k.p.a. polega na niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, poprzez nieuwzględnienie pisma skarżącej z dnia 29 stycznia 2007 r., uznała że działano z naruszeniem art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób niepogłębiający zaufania skarżącej do organu wydającego skarżoną decyzję na skutek nieuwzględnienia ww. pisma skarżącej, naruszenie art. 10 k.p.a - zasady prawdy obiektywnej poprzez niepełne ustalenie stanu faktycznego sprawy w związku z nieuwzględnieniem ww. pisma a w konsekwencji uniemożliwienie Stronie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Ponadto uznała, że naruszeno art. 77 § l i 80 k.p.a. poprzez niezebranie całego materiału dowodowego umożliwiającego rozstrzygnięcie sprawy pomimo wpływu do SKO ww. pisma.

Biorąc pod uwagę powyższe wnoszono o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji Prezydenta m. [...] W. z dnia [...] listopada 2006 r., zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych oraz wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2007 r. oraz decyzji Prezydenta m. [...] W.

Jej zdaniem postanowienia uznanej jako dowód w sprawie umowy o współpracy podpisywanej przez Skarżącą z kierowcami zawierają wprawdzie zapisy o "udzieleniu licencji" (art. 6 ust. l umowy) ale w rzeczywistości ww. "udzielenie licencji" obejmowało czynności określone w art. 4 umowy, a zatem stanowiło wyrażenie zgody na korzystanie z pewnych procedur opracowanych przez T., potencjału technicznego i organizacyjnego spółki. "Korzystanie z licencji" obejmowało więc korzystanie z tzw. "know-how" T. sp. z o.o. Przedmiotowa umowa współpracy nie zawierała żadnego zapisu potwierdzającego odstąpienie osobie trzeciej licencji na wykonywanie transportu drogowego osób. Również inne dowody powoływane w uzasadnieniu utrzymanej przez SKO w mocy decyzji Prezydenta m. [...] W., nie potwierdzały, że doszło, do odstąpienia osobom trzecim licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego udzielonej skarżącej. Wskazano, że według przypuszczeń Skarżącej, kilku byłych współpracowników T. sp. z o. o., mogło w sposób nieuprawniony posługiwać się wydaną jej licencją.

Ponadto podtrzymano argumentację dotyczącą naruszenia procedury administracyjnej a zwłaszcza nieuwzględnienia pisma skarżącej z dnia 29 stycznia 2007 r. czym w jej ocenie pozbawiono ją czynnego udziału w toczącym się postępowaniu.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej także: p.p.s.a.).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2007 r. oraz poprzedzająca ją decyzja Prezydenta m. [...] W. z dnia [...] listopada 2006 r. o cofnięciu ww. przedsiębiorcy licencji nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób udzielonej w dniu 12 września 2005 r. przez Prezydenta m. [...] W.

Przepisami mającymi zastosowanie w niniejszej sprawie jest przepis art. 15 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy o transporcie drogowym zgodnie, z którym podjęcie i wykonywanie transportu drogowego wymaga uzyskania odpowiedniej licencji na wykonywanie transportu drogowego. Zgodnie z przepisem art. 15 ust. l pkt 2 lit. c ustawy o transporcie drogowym licencję cofa się, jeżeli jej posiadacz odstąpił licencję osobie trzeciej.

Licencja nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób udzielona została skarżącej w dniu 12 września 2005 r. przez Prezydenta m. [...] W. Zgodnie z powołanym wyżej przepisem art. 15 ust. l pkt 2 lit. c ustawy o transporcie drogowym licencję cofa się, jeżeli jej posiadacz odstąpił licencję osobie trzeciej. Obligatoryjność cofnięcia licencji wyrażona jest w powołanym powyżej przepisie poprzez użycie sformułowania "cofa się", zatem decyzje podejmowane na podstawie tego przepisu nie zostały pozostawione uznaniu organu orzekającego, lecz mają charakter rozstrzygnięcia związanego.

Faktem jest że w dniu 13 grudnia 2006 r. kierowca Pan [...] posługiwał się wpisem nr [...] z licencji [...]. Spółka skarżąca twierdzi, że zarówno on jak i może kilku jej byłych współpracowników mogło w sposób nieuprawniony posługiwać się wydaną jej licencją. Umowa o współpracy podpisywana przez Skarżącą z kierowcami zawiera zapisy o "udzieleniu licencji" (art. 4 oraz 6 ust. l umowy). Nie można więc podzielić argumentów skarżącej, iż te zapisy stanowiły wyrażenie zgody na korzystanie z pewnych procedur opracowanych przez skarżącą, potencjału technicznego i z organizacyjnego spółki. Nie można uznać, że "Korzystanie z licencji" obejmowało tylko korzystanie z tzw. "know-how" T. sp. z o.o. Wskazanie, że przedmiotowa umowa współpracy nie zawierała żadnego zapisu potwierdzającego odstąpienie osobie trzeciej licencji na wykonywanie transportu drogowego osób jest nie poparte, żadnymi dowodami. Przeciwnie, w postępowaniu administracyjnym ustalono, że kierowca posługiwał się przedmiotową licencją. Jeżeli osoby nieuprawnione weszły w posiadanie licencji to obowiązkiem strony skarżącej było uniemożliwienie posługiwania się nią przez te osoby. Z tego też powodu argumenty skarżącej w przedmiocie nieuwzględnienia jej pisma z dnia 29 stycznia 2007 r. nie mogą być uznane za zasadne. Zgromadzone w aktach sprawy notatki urzędowe, przesłuchania świadków dokonane w toku postępowania przez organ pierwszej instancji, umowy zawierane pomiędzy skarżącą a kierowcami, jak i pozostałe dowody zgromadzone w aktach sprawy, jednoznacznie wskazują, iż T. Sp. z o.o. odpłatnie odstępowała udzieloną jej licencję osobom trzecim. Sytuacja taka, jak prawidłowo ustalił organ pierwszej instancji, spełnia dyspozycję przepisu art. 15 ust. l pkt 2 lit. c ustawy o transporcie drogowym.

Wszystkie przytoczone okoliczności świadczą o tym, że organ wyjaśnił sprawę w sposób wymagany przez art. 7, 77 i 107 § 3 kpa, a naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które podniosła skarżąca nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy.

Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) orzekł jak w sentencji.