Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 6/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-05-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Ustanowiono pełnomocnika z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego postanawia: ustanowić dla skarżącego radcę prawnego z urzędu;


UZASADNIENIE

W treści skargi M. S. wniósł o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Następnie, odpowiadając na stosowne wezwanie, skarżący nadesłał urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzował, iż domaga się nie tylko ustanowienia pełnomocnika w osobie radcy prawnego, lecz nadto także zwolnienia od kosztów sądowych.

Wnioskodawca oświadczył, że jest osobą bezrobotną, nie uzyskuje żadnych dochodów i nie posiada zasobów pieniężnych (poza jednostkami uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym o wartości około 50 zł), przedmiotów wartościowych ani nieruchomości (zamieszkuje w lokalu spółdzielczym lokatorskim). Nadto zadeklarował, iż ponosi "koszty mieszkaniowe", w kwocie 700 - 760 zł i uzyskuje "wsparcie najbliższej rodziny w kwocie miesięcznych opłat mieszkaniowych".

Odpowiadając na wezwanie do uzupełnienia danych ujętych we wniosku (zarządzenie z dnia 26 lutego 2018 r., ponowione na jego żądanie pismem z dnia 4 kwietnia 2018 r.) skarżący nadesłał aktualne zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w M. potwierdzające, że jest bezrobotnym bez prawa do pobierania zasiłku, potwierdzenia wpłaty obrazujące wysokość uiszczonych należności za zamieszkiwany przezeń lokal oraz oświadczenie osoby udzielającej mu wsparcia – J. S. (zamieszkującej pod innym adresem niż on), w którym wskazała ona, że przekazuje na jego rzecz w formie darowizny miesięcznie kwotę około 1.050 zł, w tym na pokrycie opłat mieszkaniowych około 600 zł oraz na bieżące wydatki 450 zł.

Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.

W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem skargi M. S. jest decyzja administracyjna wydana w zakresie statusu osoby bezrobotnej. W konsekwencji, strona jest w niniejszej sprawie zwolniona od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., a co za tym idzie, jej wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia tych kosztów jest od samego początku bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu.

Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego o ustanowienie radcy prawnego należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a. mogącym obejmować między innymi ustanowienie jednego z wymienionych w tym przepisie profesjonalnych pełnomocników) jest wykazanie przez nią niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Analiza stanu majątkowego wnioskodawcy doprowadziła do konkluzji, że wymóg ten został przezeń zachowany.

Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika, iż nie posiada on zasobów finansowych (poza papierami wartościowymi na kwotę zaledwie około 50 zł) ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie dokumenty źródłowe, które przestawił w toku postępowania potwierdzają, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do pobierania zasiłku i jego jedynym źródłem utrzymania jest wsparcie otrzymywane w formie darowizny od członka rodziny, w kwocie około 1.050 zł miesięcznie (vide: stosowne oświadczenie tej osoby - karta nr 24 akt sądowych).

Mając na względzie powyższe uznano, że wnioskujący wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, iż nie jest w stanie wygenerować środków umożliwiających opłacenie radcy prawnego z wyboru, bez uszczerbku w swoich koniecznych potrzebach. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy.