Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 183/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2012-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
6560
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 1 pkt1 lit a
journal: Dz.U. 2006 nr 121 poz 844
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Alina Rzepecka Sędzia WSA Mirosław Trzecki Protokolant Asystent sędziego Marta Świetlik po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi T Sp. z o.o. na interpretację indywidualną Burmistrza z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości 1. Uchyla zaskarżoną interpretację. 2. Zasądza od Burmistrza na rzecz skarżącej 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Sygnatura akt i SA/Go 183/12

UZASADNIENIE

T Sp. z o. o. wniosła skargę na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydanego w indywidualnej sprawie przez Burmistrza Miasta z dnia [...] grudnia 2011 r., [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości.

W sprawie wystąpił następujący stan faktyczny: Wnioskiem z dnia [...].09.2011 r. działający w imieniu podatnika pełnomocnicy wystąpili o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości. Z przedstawionego w przedmiotowym wniosku stanu faktycznego wynikało, że podatnik jest spółką kapitałową należącą do P powstałej w wyniku prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "P". "P" zostały w wyniku prywatyzacji podzielone na mniejsze podmioty i podatnik przejął w wyniku podziału funkcje i zadania jednostki organizacyjnej świadczącej usługi telekomunikacyjne oraz utrzymującej urządzenia telekomunikacji kolejowej. Godnym podkreślenia jest, że podatnik przejął system telekomunikacyjny, obejmujący sieć kabli wraz z urządzeniami telekomunikacyjnymi.

Wskazano także iż, pomimo dokonanego podziału majątku P w dalszym ciągu stanowi on całość -jeden system funkcjonujący w oparciu o majątek spółek z całej Grupy P. Na gruncie u.p.o.l. Podatnik zaklasyfikował przejęte obiekty jako budowle (w szczególności dotyczy to kanalizacji teletechnicznej oraz linii kablowych telekomunikacyjnych) ("Infrastruktura Kablowa"). Wskazał że , infrastruktura Kablowa obejmuje, m.in. "linie kablowe,, i podłączoną do nich infrastrukturę techniczną -urządzenia transmisyjne, centrale, centralki KTE, urządzenia informacji pasażerskiej, zainstalowane na stacjach i dworcach kolejowych.

Dodano, iż infrastruktura Kablowa służy i jest udostępniana w formie umów wielu podmiotom, które prowadzą i zarządzają ruchem pociągów (P S.A.) jak również licencjonowanym przewoźnikom kolejowym korzystającym z infrastruktury kolejowej w tym telekomunikacyjnej (np. P SA, P Spółka z o. o., P S.A. oraz P Spółka z o.o.).

Wyartykułowano także, iż Infrastruktura Kablowa wykorzystywana jest przede wszystkim do: sterowania i zarządzania ruchem kolejowym (m.in. na potrzeby systemu WSKR (system zdalnego sterowania); SKD (System Kontroli Dyspozytorskiej)); telefonicznej łączności ruchowo- zapowiadawczej, na podstawie której prowadzony jest ruch pociągów pomiędzy sąsiednimi posterunkami ruchu (porozumiewania się dyżurnych ruchu pomiędzy sąsiednimi posterunkami zapowiadawczymi); łączności stacyjno-ruchowej (do prowadzenia rozmów pomiędzy zainteresowanymi posterunkami w obrębie danej stacji); łączności strażnicowej, która związana jest z obsługą przejazdów kolejowych (porozumiewanie się pomiędzy sąsiednimi posterunkami zapowiadawczymi (dyżurnymi ruchu), a strażnicami (dróżnikami przejazdowymi) pomiędzy tymi posterunkami); udostępniania przewoźnikom (P SA, [...] spółka z o.o "K" sp. z o.o., [...] SA, S Sp. z o.o., P Sp. z ,0.0., A Sp. z o.o. systemów i urządzeń informacji pasażerskiej służących pasażerom i podróżnym (tj. systemy informacji wizualnej, systemy sygnalizacji czasu, systemy sieci rozgłoszeniowej - megafony); udostępnieniu przekaźnikom telefonicznej sieci selektorowej, służącej do szybkiego porozumiewania się dyspozytorów odcinkowych dyspozytury kierowania ruchem z podległymi obszarowo dyżurnymi ruchu; udostępnieniu infrastruktury telekomunikacyjnej do sterowania urządzeniami SRK (umożliwiającymi usprawnienie i automatyzację procesów związanych z prowadzeniem ruchu kolejowego ); powyższe łącznie określono "Usługami".

Wyjaśniono, że infrastruktura Kablowa udostępniana jest zarówno podmiotom, które prowadzą działalność w zakresie ruchu pociągów (P SA, P S.A.) jak również licencjonowanym przewoźnikom kolejowym (w tym P S.A. i P SA). Dodano też że infrastruktura Kablowa niezbędna do świadczenia usług telekomunikacyjnych, jest w związku z tym doprowadzona do wszystkich obiektów kolejowych, w tym budynków stacyjnych, dworcowych, posterunków ruchu, obiektów szlakowych, biur, magazynów, peronów. Udostępnienie następuje na podstawie zawartych z tymi podmiotami umów, w tym umów ramowych oraz umów szczegółowych regulujących świadczenie poszczególnych rodzajów usług. Umowy dotyczą zarówno świadczenia usług związanych z prowadzeniem ruchu pociągów, jak i ogólnych usług telekomunikacyjnych (telefonicznych i internetowych). Ponadto w związku z pozostającą "wolną przepustowością" część Infrastruktury Kablowej udostępniana jest przy okazji na podstawie umów podmiotom innym niż przewoźnicy lub podmioty, które prowadzą działalność w zakresie ruchu pociągów. Dzieje się tak, ponieważ Podatnik chce optymalnie wykorzystać posiadaną Infrastrukturę Kablową zgodnie z zasadą gospodarności. Do wniosku załączono kierowane do Podatnika pismo Urzędu Transportu Kolejowego z dnia [...].08.2011r. nr [...] potwierdzające jego status jako zarządcy infrastruktury kolejowej.

W związku z powyższym pytanie wnioskodawcy dotyczyło opodatkowania całości Infrastruktury Kablowej wykorzystywanej do świadczenia Usług na rzecz licencjonowanych przewoźników kolejowych lub podmiotów, które prowadzą działalność w zakresie ruchu pociągów a w konsekwencji czy podlega zwolnieniu, o którym mowa w art. 7 ust. I pkt I lit. a) u.p.o.l.

Zdaniem wnioskodawcy całość Infrastruktury Kablowej wykorzystywanej do świadczenia Usług na rzecz licencjonowanych przewoźników kolejowych lub podmiotów, które prowadzą działalność w zakresie ruchu pociągów podlega zwolnieniu, o którym mowa w art. 7 ust. I pkt I lit. a) u.p.o.l.

W indywidualnej interpretacji z dnia [...] grudnia 2011 r., [...], organ uznał za nieprawidłowe stanowisko wyrażone we wniosku o interpretację stwierdzając, że zgodnie z art. 7 ust 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l.: " Zwalnia się z podatku od nieruchomości budowle wchodzące w skład infrastruktury kolejowej w rozumieniu przepisów o transporcie kolejowym oraz zajęte pod nie grunty, jeżeli zarządca infrastruktury jest obowiązany do jej udostępniania licencjonowanym przewoźnikom kolejowym".

Aby móc korzystać z powyższego zwolnienia w odniesieniu do Infrastruktury Kablowej Podatnik musi spełnić następujące warunki w odniesieniu do infrastruktury Kablowej;

- Infrastruktura Kablowa wchodzi w skład infrastruktury kolejowej w rozumieniu przepisów o transporcie kolejowym (Ustawa z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz.U.07.16.94j.t.) ("u.tk.");

Oraz zarządca infrastruktury kolejowej jest obowiązany do jej udostępniania licencjonowanym przewoźnikom kolejowym. Zgodnie z art. 4 pkt I u.t.k. infrastruktura kolejowa oznacza "linie kolejowe oraz inne budowle, budynki i urządzenia wraz z zajętymi pod nie gruntami, usytuowane na obszarze kolejowym, przeznaczone do zarządzania, obsługi przewozu osób i rzeczy, a także utrzymania niezbędnego w tym celu majątku zarządcy infrastruktury". Definicję linii kolejowej zawiera art. 4 pkt 2 u.t.k, zgodnie z którym linią kolejową jest: "droga kolejowa mająca początek i koniec wraz z przyległym pasem gruntu, na którą składają się odcinki linii, a także budynki, budowle i urządzenia przeznaczone do prowadzenia ruchu kolejowego wraz z zajętymi pod nie gruntami;".

Definicja ta została uszczegółowiona w innych aktach prawnych. Przykładowo zgodnie z § 8 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Wodnej z dnia 10 września 1998 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle kolejowe i ich usytuowanie (Dz. U. z 1998 r. Nr 151, póz. 987): Wyposażenie techniczne linii kolejowej obejmuje konstrukcyjne elementy nawierzchni, podtorze, obiekty inżynieryjne oraz w szczególności następujące budowle i urządzenia: systemu sterowania ruchem kolejowym, związane z obsługą przewozu osób i rzecz, zaplecza technicznego taboru kolejowego, zasilania elektrotrakcyjnego, telekomunikacyjne, zasilania elektroenergetycznego, sieci technicznych, związane ze skrzyżowaniem z drogami publicznymi w jednym poziomie, związane z osłoną antyawaryjną.

Zatem Infrastruktura Kablowa stanowi część systemu sterowania ruchem kolejowym, jest wykorzystywana do obsługi przewozu osób i rzeczy, a przede wszystkim stanowi urządzenia telekomunikacyjne.

W związku ż tym Infrastruktura Kablowa tworzy linię kolejową ; a więc wchodzi w skład infrastruktury kolejowej.

Ponadto zgodnie z art. 4 pkt 1 u.t.k infrastruktura kolejowa to również "inne budowle, budynki i urządzenia wraz z zajętymi pod nie gruntami, usytuowane na obszarze kolejowym, przeznaczone do zarządzania, obsługi przewozu osób i rzeczy, a także utrzymania niezbędnego w tym celu majątku zarządcy infrastruktury".

Pojęcie zarządcy infrastruktury kolejowej, do którego odwołuje się art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.i. zostało zdefiniowane w art. 4 pkt 7 u.t.k. Zgodnie z tym przepisem, zarządcą infrastruktury jest "podmiot wykonujący działalność polegającą na zarządzaniu infrastrukturą kolejową, na zasadach określonych w ustawie; funkcje zarządcy infrastruktury kolejowej lub jej części mogą wykonywać różne podmioty. Zgodnie z art. 5 ust. 1 u.t.k. zarządzenie infrastrukturą kolejkową polega m.in. na budowie i utrzymaniu infrastruktury kolejowej; prowadzeniu ruchu pociągów na liniach kolejowych oraz utrzymaniu infrastruktury kolejowej w stanie zapewniającym bezpieczne prowadzenie ruchu kolejowego.

Zgodnie z art 29 ust. la u. t. k: "Przewoźnicy kolejowi są uprawnieni do minimainego dostępu do infrastruktury kolejowej oraz dostępu na sieci kolejowej do urządzeń związanych z obsługą pociągów, a także do zapewnienia tej obsługi, określonych w części I załącznika do ustawy". Zakres minimalnego dostępu do infrastruktury, do którego przewoźnicy uprawnieni są ex legę, został określony w części I załącznika do u.t.k. Również załącznik wprost wskazuje na zobowiązanie do udostępnienia infrastruktury. Część I załącznika do u.t.k. wymienia "Usługi, które maja być świadczone na rzecz przewoźników kolejowych. ". Zgodnie z załącznikiem minimalny dostęp do infrastruktury kolejowej obejmuje, m. in.: "sterowanie ruchem pociągów, w tym , sygnalizację, kontrolę , odprawianie i łączność oraz dostarczanie informacji o ruchu pociągów".

Zwolnienie z art. 7 ust. i pkt I lit. a u.p.o.l. ma charakter przedmiotowy, a więc wszystkie przesłanki trzeba rozważać jedynie w odniesieniu do przedmiotu opodatkowania, tutaj Infrastruktura Kablowa. Jak już wyżej wskazano przesłanki te, to zgodnie z dosłownym brzmieniem przepisu: 1) stanowienie części składowej infrastruktury kolejowej; oraz 2) ; obowiązek udostępnienia tejże infrastruktury kolejowej (w skład której wchodzi dana budowla) licencjonowanym przewoźnikom kolejowym przez zarządcę tejże infrastruktury kolejowej.

Organ stwierdził, że z materiałów będących w jego posiadaniu, a w szczególności załączników przedłożonych przez podatnika wraz z przedmiotowym wnioskiem obowiązek udostępniania infrastruktury nie wynika. Wnioskodawca jest zarządcą infrastruktury, czyli podmiotem wykonującym działalność polegającą na zarządzaniu infrastrukturą kolejową na zasadach określonych w ustawie o transporcie kolejowym. W celu ustalenia czy wnioskodawcy przysługuje zwolnienie od podatku należało ustalić, czy jako zarządca infrastruktury jest obowiązany do udostępniania tejże i zajętych pod nią gruntów licencjonowanym przewoźnikom kolejowym. Zgodnie z art. 29 ust. 1 powołanej wyżej ustawy o transporcie kolejowym udostępnianie infrastruktury kolejowej polega na przydzielaniu przewoźnikowi kolejowemu trasy pociągu na liniach kolejowych oraz umożliwienia mu korzystania z niezbędnej infrastruktury kolejowej, z zastrzeżeniem ust. 2 zobowiązującego do udostępniania infrastruktury kolejowej na podstawie wniosków składanych zgodnie z regulaminem przydzielania tras pociągów i korzystania z przydzielonych tras pociągów przez licencjonowanych przewoźników kolejowych. W ocenie organu podatkowego dopiero wniosek składany zgodnie z regulaminem przydzielania tras pociągów i korzystania z przydzielonych tras pociągów przez licencjonowanych przewoźników kolejowych wywołuje w dalszej kolejności konsekwencje związane z obowiązkiem udostępniania infrastruktury kolejowej licencjonowanemu przewoźnikowi kolejowemu . Zwolnienie odnosi się do sytuacji, w których istnieje konkretne zobowiązanie zarządy infrastruktury do świadczenia w postaci udostępnienia budowli wchodzących w skład infrastruktury kolejowej ściśle określonemu podmiotom skonkretyzowanemu , co do tożsamości licencjonowanemu przewoźnikowi . Istnienia powyższej okoliczności nie udowadnia przedłożony przez wnioskodawcę dokument w postaci pisma Urzędu Transportu Kolejowego z dnia [...].08.2011r. w którym UTK jedynie wskazuje na istnienie przedsiębiorstw bez konkretyzowania ich nazw lub siedzib , a także enigmatycznie sygnalizuje o istnieniu stosunków obligacyjnych pomiędzy tymi podmiotami.

W ocenie organu podatkowego wnioskodawca nie przedstawił umów z przewoźnikami, wniosków o których mowa w art. 29 ust. 2 ustawy o transporcie kolejowym z których wynikałoby w sposób skonkretyzowany zobowiązanie do udostępnienia infrastruktury jakiemukolwiek przewoźnikowi kolejowemu. Stąd uznać należy, że nie zachodzą przesłanki ustawowego zwolnienia z podatku od nieruchomości.

Strona złożyła wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. Organ po jego rozpoznaniu postanowieniem z dnia [...].02.2012 r. odmówił uchylenia zaskarżonej decyzji.

Strona we wniesionej do sądu administracyjnego skardze zarzuciła wydanej interpretacji:

1. Naruszenie przepisów proceduralnych a) naruszenie art. 14c § 1 w zw. z art. 14b § 3 oraz 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005 r., Nr 8, póz. 60 ze zm. "Ordynacja podatkowa") poprzez niewezwanie Podatnika do uzupełnienia stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, a zamiast tego przeprowadzenie postępowania dowodowego i własne ustalenie stanu faktycznego przez Organ, co doprowadziło do modyfikacji przedstawionego we Wniosku opisu stanu faktycznego i skutkowało wydaniem Interpretacji w odniesieniu do innego stanu niż ten przedstawiony we wniosku Spółki, a tym samym dokonaniem błędnej oceny prawnej stanowiska Spółki;

2. Naruszenie przepisów proceduralnych

a) naruszenie art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) Ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, póz. 844 z późn. zm.) (dalej: "u.p.o.l.", "Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych") poprzez jego nieprawidłową wykładnię, w następstwie czego błędnie przyjęto, iż na Podatniku nie ciąży obowiązek udostępniania infrastruktury kolejowej licencjonowanym przewoźnikom kolejowym, a co za tym idzie budowle zarządzane przez Podatnika wchodzące w skład infrastruktury kolejowej nie korzystają ze zwolnienia z podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust 1 pkt 1 lit. a) u.p.o.l.

b) naruszenie art. 29 w związku z Załącznikiem do Ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz.U.07.16.94 j.t.) ("u.tk.'\ "Ustawa o transporcie kolejowym" ) poprzez jego nieprawidłową wykładnię, w następstwie czego błędnie przyjęto, iż na Podatniku nie ciąży obowiązek udostępnienia infrastruktury kolejowej licencjonowanym przewoźnikom kolejowym, a co za tym idzie budowle zarządzane przez Podatnika wchodzące w skład infrastruktury kolejowej nie korzystają ze zwolnienia z podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.p.o.l.

Organ w udzielonej odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 146 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt lub interpretację, albo stwierdza bezskuteczność czynności.

Przedmiotem skargo była indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości wydana przez Burmistrza, nr [...], który na podstawie art. 14j Ordynacji podatkowej był do tego uprawniony.

Przypomnieć należy co jest istotne, że składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stany faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego (art. 14 § 3 Ordynacji podatkowej).

Istotną regulacją jest art. 14h Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 129, art. 130, art. 135-137, art. 140, art. 143, art. 165a, art. 168, art. 169 § 1-2, art. 170 i art. 171 oraz przepisy rozdziału 5, 6, 10 i 23 działu IV.

Zatem w tym postępowaniu dotyczącym indywidualnej interpretacji, organ podatkowy nie stosuje regulacji z rozdziału 11 działu IV Ordynacji podatkowej, czyli art. 180-200. Organ dokonujący interpretacji indywidualnej nie może przeprowadzić uzupełniającego postępowania dowodowego ani opierać się na znanych mu nawet z innych postępowań dokumentów. Jest zobowiązany do przyjęcia stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskującego, przy czym interpretacja wywoła swój skutek tylko w przypadku, gdy przedstawiony w niej stan faktyczny co do istotnych elementów będzie odpowiadał temu, który organ podatkowy ustali w ewentualnym przyszłym postępowaniu podatkowym.

W rozpoznawanej sprawie pytanie dotyczyło zastosowania w przedstawionym przez wnioskodawcę stanu faktycznego, zwolnienie od podatku od nieruchomości budowli wchodzących w skład infrastruktury kolejowej w rozumieniu przepisów o transporcie kolejowym oraz zajęte pod nie grunty, jeśli: zarządca infrastruktury jest obowiązany do jej udostępnienia licencjonowanym przewoźnikom kolejowym (art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. 1 u.p.o.l.).

Burmistrz w udzielonej interpretacji stwierdził, że z materiałów będących w posiadaniu organu podatkowego, a w szczególności załączników przedłożonych przez podatnika wraz z przedmiotowym wnioskiem obowiązek nie wynika. W ocenie organu podatkowego dopiero wniosek składany zgodnie z regulaminem przydzielania tras pociągów i korzystanie z przydzielonych tras pociągów przez licencjonowanych przewoźników krajowych wywołuje w dalszej kolejności konsekwencje związane z obowiązkiem udostępnienia infrastruktury kolejowej nielicencjonowanemu przewoźnikowi kolejowemu. W ocenie organu podatkowego wnioskodawca nie przedstawił umów z przewoźnikami ani wniosków, o których mowa w art. 29 ust. 2 ustawy o transporcie kolejowym, z których wynikałoby w sposób skonkretyzowany zobowiązanie do udostępniania infrastruktury jakiemukolwiek przewoźnikowi kolejowemu.

Organ także stwierdził, że przesłanka nabycia prawa do zwolnienia podatkowego polegająca na obowiązku udostępnienia przez zarządcę infrastruktury licencjonowanemu przewoźnikowi kolejowemu ma charakter faktyczny, a to oznacza, że nie chodzi w niej o hipotetyczną możliwość udostępniania zarządzanej infrastruktury kolejowej lecz o faktyczne udostępnienie jej na potrzeby publicznego transportu kolejowego.

Powyższe zobowiązanie zarządcy infrastruktury do udostępnienia budowli o jakim mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.L dotyczy skonkretyzowanych co do tożsamości licencjonowanych przewoźników. Burmistrz dokonując indywidualnej interpretacji powołał się na wyrok NSA z dnia 01.09.2010 r. FSK 330/2010, zamieszczając w swojej interpretacji pogląd prawny wyrażony w tym orzeczeniu NSA.

Sąd orzekający w niniejszej sprawie podzielił jednak późniejszy pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w wyroku z dnia 24.04.2012 r. II FSK 2014/10, w którym stwierdzono, że "w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l. mowa jest o zwolnieniu od podatku budowli wchodzących w skład infrastruktury kolejowej oraz zajętych pod nie gruntów, jeżeli zarządca infrastruktury jest obowiązany do jej udostępnienia licencjonowanym przewoźnikom kolejowym. Sformułowanie "zarządca infrastruktury jest obowiązany do jej udostępnienia" należy rozumieć w ten sposób, że zarządca ma obowiązek jedynie pozostawania w gotowości do udostępniania budowli w każdym czasie licencjonowanym przewoźnikom kolejowym. Zwolnione od podatku są te budowle, których zarządca ma obowiązek ich udostępniania, jeżeli zwróci się o to właściwy podmiot. Czym innym jest być zobowiązanym do udostępniania budowli, a czym innym udostępniać budowle.

Zatem organ w sposób nieuprawniony uzależnił zwolnienie od podatku od warunku, który nie został ustanowiony w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.L, tj. warunku faktycznego udostępniania budowli.

Art. 29 ust. 1 ustawy o transporcie kolejowym stanowi, że udostępnianie infrastruktury kolejowej polega na przydzielaniu przewoźnikowi kolejowemu trasy pociągu na liniach kolejowych oraz umożliwienia mu korzystania z niezbędnej infrastruktury kolejowej, z zastrzeżeniem ust. 2 tego artykułu. Przepis ten zatem definiuje pojęcie "udostępnianie infrastruktury". Z kolei zgodnie z ust 2 tego artykułu, zarządca jest obowiązany do udostępniania infrastruktury kolejowej na podstawie wniosków składanych zgodnie z regulaminem przydzielania tras pociągów i korzystania z tych tras. Każdy z tych przepisów normuje kwestie związane z realizacją obowiązku udostępniania infrastruktury kolejowej, ćzyii dotyczy czynności nie objętych normą art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l., który stanowi o gotowości do udostępniania infrastruktury, a nie do jej świadczenia.

Zatem organ bezzasadnie ustalił treść art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l., w oparciu o regulacje zawarte a art. 29 ust. 1 i 2 ustawy o transporcie kolejowym, albowiem art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l. odsyła do ustawy o transporcie kolejowym, jednak tylko w ściśle wskazanym w tym przepisie zakresie, tj. do przyjęcia znaczenia określenia "budowle wchodzące w skład infrastruktury kolejowej" takiego jakie zostało nadanie w transporcie kolejowym.

Powyższe wskazuje, że organ podatkowy naruszył art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l. przez błędna jego wykładnię, ponownie rozpoznając sprawę wyżej przedstawioną wykładnię art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l. jest zobowiązany uwzględnić. Ponadto musi pamiętać, aby wydając interpretacje oprzeć się na przedstawionym we wniosku stanie faktycznym, któremu powinny odpowiadać załączone przez stronę dokumenty. Organ nie może powoływać się w tym postępowaniu na okoliczności nawet znane mu z urzędu, a wynikające z innego postępowania.

Mając więc na uwadze powyższe, na podstawie art. 146 p.p.s.a. zaskarżona interpretację należało uchylić.

O kosztach postępowania orzeczono na postawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 i § 4 p.p.s.a. oraz § 3 ust. pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31 poz. 153).