Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SAB/Wa 110/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-12-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
659
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Stwierdzono przewlekłość postępowania  administracyjnego i że przewlekłość postępowania  miała charakter rażący
Powołane przepisy: article: art. 149 § 1 i § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędziowie Sędzia WSA Marek Wroczyński (sprawozdawca), Sędzia WSA Leszek Kobylski, Protokolant Starszy Referent Dominika Jeromin, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 grudnia 2015 r. w Radomiu sprawy ze skargi P. M. -wspólnika spółki cywilnej [...] na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] w sprawie przyznania płatności bezpośrednich na rok 2009 1) stwierdza przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...]; 2) stwierdza rażące naruszenie prawa przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...]; 3) wymierza Kierownikowi Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] grzywnę w kwocie [...] ([...]) złotych; 4) umarza postępowanie w pozostałym zakresie; 5) zasądza od Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] na rzecz skarżącego P. M. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu [...] czerwca 2015 roku skarżący P. M. wspólnik spółki cywilnej T. A. z siedzibą w B. złożył skargę na bezczynność oraz na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie przyznania płatności bezpośrednich do gruntu na rok 2009 dla T. A. spółka cywilna.

Skarga została wywiedziona na tle następującego stanu faktycznego.

W dniu [...] maja 2009 roku P. M. w imieniu T. A. spółka cywilna złożył wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich na rok 2009.

W dniach [...] maja i [...] sierpnia 2009 roku wpłynęły korekty do złożonego wniosku.

W związku z przeprowadzoną kontrolą na gruncie wnioskodawcy w dniu [...] grudnia 2009 roku wpłynął do organu raport z przeprowadzonej kontroli na gruncie.

W dniu [...] grudnia 2009 roku Kierownik Biura Powiatowego ARiMR

w B.( dalej jako Kierownik) wydał decyzję nr [...]

o umorzeniu postępowania w sprawie płatności bezpośrednich na rok 2009.

Dyrektor M. Oddziału Regionalnego po rozpatrzeniu odwołania

w dniu [...] maja 2010 roku, nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi w dniu 15 grudnia 2010 roku wydał wyrok, syg. akt VIII SA/Wa 713/10 w którym uchylił rozstrzygnięcia organów obu instancji. Skarga kasacyjna na to rozstrzygnięcie została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2012 roku.

Akta wraz z wyrokiem zostały przekazane do organu w dniu [...] stycznia 2013 roku.

W dniu [...] maja 2913 roku w związku ze zmianą siedziby spółki Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. przekazał akta sprawy Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR w Ś. zgodnie z właściwością miejscową.

Następnie w dniu [...] czerwca 2014 roku z powrotem przekazał akta do organu

w B..

W dniu [...] kwietnia 2015 roku Kierownik wezwał T. A. spółka cywilna

do wskazania wszystkich wspólników spółki cywilnej na przestrzeni lat 2008 – 2015

z podaniem daty dotyczącej każdej zmiany wspólników.

W odpowiedzi na wezwanie wspólnik spółki cywilnej T. A. P. M. wskazał, że organ wydając wcześniejsze decyzje dysponował tabelami z wykazem wspólników poszczególnych spółek. W dniu [...] kwietnia 2015 roku organ poinformował stronę o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy do [...] maja 2015 roku, a następnie w dniu [...] maja 2009 organ ponownie przedłużył termin załatwienia sprawy wyznaczając go [...] lipca 2015 roku.

W dniu [...] marca 2015 roku strona złożyła zażalenie na niezałatwienie sprawy

w terminie w sprawie przyznania dopłat bezpośrednich dla T. A. spółka cywilna w B..

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 roku, nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w W. uznał zażalenie na niezałatwienie sprawy

w terminie oraz przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach wsparcia bezpośredniego na rok 2009 z wniosku T. A. spółka cywilna za uzasadnione i wyznaczył termin załatwienia sprawy na [...] sierpnia 2015 roku.

W dniu [...] sierpnia 2015 roku Kierownik wydał decyzje, nr [...],

w rozpoznaniu wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich i uzupełniających

z wniosku T. A. spółka cywilna na 2009 rok, w której to decyzji odmówił przyznania jednolitej płatności obszarowej i uzupełniającej krajowej płatności uzupełniającej oraz umorzył postępowanie co do przyznania płatności uzupełniającej

do powierzchni upraw odnośnie działki [...].

Skarżący w uzasadnieniu skargi podnosił, że organ w okresie od [...] czerwca 2014 roku do [...] kwietnia 2015 roku nie uczynił nic w sprawie, a jedynie w dniu [...] kwietnia 2015 roku przedłużył termin do załatwienia sprawy. W jego ocenie organ nie zrobił nic aby przedmiotowy wniosek załatwić w terminie.

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. W uzasadnieniu przedstawił przebieg postępowania. Organ wskazywał, że w sprawie zachodziła potrzeba przeprowadzenia postępowania dowodowego w zakresie przesłuchania świadków o czym strona była poinformowana. Nadto wskazywał na skomplikowany charakter sprawy, który wymagał dużego nakładu pracy( analiza materiału w sprawach wniosków o przyznanie płatności na lata 2005 – 2007). Z tych też względów w ocenie organu nie można w tej sprawie mówić o przewlekłym prowadzeniu postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej p.p.s.a.) - sprawowana przez sądy administracyjne kontrola administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. Zaskarżenie bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania organu administracji publicznej jest dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów

i czynności.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie prowadzenie przez organ postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2009 roku w sprawie przyznania płatności w ramach wsparcia bezpośredniego na rok 2009.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż skarżący wnosząc w trybie art. 37 § 1 k.p.a. zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania otworzył sobie drogę do sądowej kontroli prowadzonego postępowania administracyjnego w przedmiocie przyznania dochodzonej płatności.

Zauważyć należy, że ustawodawca ustawą z dnia 3 grudnia 2010 roku o zmianie ustawy kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi( DZ.U z 2011 roku, nr 6, poz. 18) wprowadził możliwość złożenia skargi na przewlekłość postępowania. Samo pojęcie przewlekłego prowadzenia postępowania nie zostało zdefiniowane w ustawie. W doktrynie przyjmuje się, że jest to postępowanie prowadzone w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny( por. J.P. Tarno Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, wyd. 5, Warszawa 2012 str. 44). Trzeba wskazać, że sąd administracyjny rozpoznając sprawę ze skargi

na przewlekłe prowadzenie postępowania pod kątem zarzutu przewlekłości bada

czy podejmowane czynności zmierzały do należytego i szybkiego załatwienia sprawy,

w jakich odstępach czasu są podejmowane, a także czy czynności podejmowane przez organ nie mają charakteru pozornego.

Przepis art. 3.1 ustawy z 26 stycznia 2007 roku o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego( DZ.U z 2012 roku, poz. 1164 dalej jako ustawa) stanowi, że z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach UE, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, chyba, że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 19 ust.1 pkt 7 ustawy o każdym niezałatwieniu sprawy dotyczącej przyznania płatności obszarowych oraz płatności do krów i owiec do dnia 1 marca roku następującego po roku, w którym został złożony wniosek, Agencja zawiadamia rolnika, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.

Tak więc organy z uwagi na dużą liczbę wniosków o dopłaty mają czas

na załatwienie ich do 1 marca roku następnego.

Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć,

że zażalenie wniesione w trybie art. 37 k.p.a. zostało uznane za uzasadnione,

co świadczy, że organ wyższego stopnia uznał przewlekłość prowadzone postępowania wyznaczając organowi termin na załatwienie sprawy.

Skarżący ma rację wskazując, że w okresie od [...] czerwca 2014 roku do [...] kwietnia 2015 roku organ nie przeprowadzał żadnej czynności, nie przedłużał terminu załatwienia sprawy. Odwoływanie się do ogólnych twierdzeń o skomplikowanym charakterze sprawy, potrzebie weryfikacji obszernego materiału bez wykazania jakie

to czynności i w jakim czasie zostały wykonane wskazuje na gołosłowność tych twierdzeń. Fakt, że organ przedłużył termin załatwienia sprawy nie zwalnia go

z zarzutu przewlekłości w sytuacji gdy nie wykazuje jakie czynności miały zostać wykonane i że były one niezbędne dla załatwienia. Organ dopiero w maju 2015 roku wysyłał wezwania dla świadków celem ich przesłuchania w lipcu 2015 roku.

Organ w żadnym stopniu nie wskazał jakie czynności były wykonywane

w okresie od [...] czerwca 2014 roku do końca kwietnia 2015 roku. Nadto należy zauważyć, że postępowanie dotyczy wniosków o przyznanie dopłat za rok 2009.

Niwelacja stanu przewlekłości postępowania poprzez wydanie decyzji w dniu [...] sierpnia 2015 roku decyzji nie zwalnia sądu od rozpoznania skargi wniesionej na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w zakresie oceny czy przewlekłość miała miejsce

z rażącym naruszeniem prawa. Wymieniony obowiązek wynika z treści art. 149 p.p.s.a.

Przystępując zatem do oceny czy przewlekłość miała charakter rażący należy stwierdzić, że rażącym naruszeniem prawa będzie stan w którym wyraźnie, ewidentnie, drastycznie naruszono treść obowiązku wynikającego z przepisu prawa.

Kwalifikacja naruszenia jako rażące musi posiadać pewne dodatkowe cechy

w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. Do uznania jako rażące nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków także terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi być znaczne

i niezaprzeczalne. Przewlekłe prowadzenie postępowania musi charakteryzować się podejmowaniem kolejnych czynności z przekroczeniem terminów i musi być pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia.

W sytuacji gdy organ nie jest w stanie wykazać, że w okresie od [...] czerwca 2014 roku do [...] kwietnia 2015 roku wykonywał jakiekolwiek czynności w sprawie, upłynął długi okres od czasu złożenia wniosku do jego rozpoznania, nie informował skarżącego o zakresie i stopniu zaawansowania postępowania, nie dotrzymał wyznaczonego terminu zakończenia sprawy, to w ocenie Sądu istnieje podstawa

do uznania, iż przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Z tego też względu biorąc za podstawę art. 149 §2 p.p.s.a. Sąd wymierzył organowi grzywnę w wysokości [...] zł .

Sąd na podstawie art. 60 p.p.s.a. umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do rozpoznania wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich

na rok 2009 rok ponieważ decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 roku organ wniosek merytorycznie rozpoznał.

O kosztach postępowania Sąd orzekł biorąc za podstawę art. 204 i art. 205 § 1 p.p.s.a.