Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA 4724/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-09-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Skarżony organ: Prezes Głównego Urzędu Ceł
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - P. Piszczek (spr.), Sędzia WSA - B. Mleczko-Jabłońska, Sędzia WSA - K. Madalińska-Urbaniak, Protokolant - R. Dul, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 września 2004 r. sprawy ze skargi H. P. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] listopada 1999 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji I. Uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] kwietnia 1999 r. nr [...]. II. Zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz H. P. kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]04.1997 r. Prezes Głównego Urzędu Ceł utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w G. z dnia [...]01.1997 r. uchylającą decyzję zawartą w dokumencie SAD nr [...] z dnia [...]02.1996 r. w sprawie wymiaru należności celnych od towaru importowanego z E.

W piśmie noszącym datę [...]01.1999 r. pełnomocnik H. P., właścicielki firmy L., złożył podanie o wznowienie postępowania. W wyniku jego rozpoznania Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z dnia [...]04.1999 r., zaakceptowaną aktem administracyjnym z dnia [...]11.1999 r., odmówił uchylenia decyzji tegoż Organu z dnia [...]04.1997 r. wskazując, że załączone do podania o wznowienie postępowania świadectwo pochodzenia Form [...] Nr [...] z dnia [...]01.1999 r. nie może zostać uznane jako dowód pochodzenia towaru z uwagi na jego przedłożenie po upływie określonego przepisem aktu 6 Zasad preferencji celnych w ramach ogólnego systemu preferencji stanowiących załącznik do Porozumienia o ujednoliceniu zasad określania pochodzenia towarów z krajów rozwijających się w celu udzielenia preferencji celnych w ramach ogólnego systemu preferencji, sporządzonego w Moskwie dnia 5.06.1980 r. (Dz.U. z 1982 r. Nr 15, poz. 116 i 117) rocznego terminu od daty dostawy towaru, która miała miejsce [...]02.1996 r.

Powyższe rozstrzygnięcie zaaprobował Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 2.01.2002 r. oddalił skargę. Jednakże w wyniku wniesionej przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego rewizji nadzwyczajnej wyrok ten został uchylony przez Sąd Najwyższy orzeczeniem z dnia 3.10.2003 r. W tym wyroku – a w zasadzie w uzasadnieniu – zwrócono uwagę, że poza sporem jest, iż strona dokonując zgłoszenia celnego przedłożyła urzędowi celnemu świadectwo pochodzenia towaru na wymaganym formularzu i na jego podstawie zadeklarowała, że sprowadzany przez nią towar podlega [...]% stawce celnej. Zanegowanie autentyczności i wiarygodności tego dokumentu sprawiło, że strona przedłożyła retrospektywne świadectwo pochodzenia towaru Form [...] nr [...] z [...]01.1999 r. Nie zmienia to faktu, iż strona złożyła w terminie w urzędzie celnym świadectwo pochodzenia towaru już w dniu zgłoszenia towaru do odprawy celnej, a więc nie uchybiła terminowi do złożenia takiego świadectwa, o którym mowa jest w pkt 6 Porozumienia moskiewskiego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Biorąc pod uwagę treść rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego wskazać trzeba, że sprawa wraca do stadium rozpoznania skargi na decyzję Prezesa GUC z dnia [...]11.1999 r. Jest ona w pełni zasadna. Podzielając wywody Sądu Najwyższego zawarte w motywach wyroku z dnia 3.10.2003 r. (sygn. III RN 122/02), wyżej zrelacjonowane, wskazać trzeba, że skoro strona nie uchybiła terminowi, o którym mowa w pkt 6 Porozumienia moskiewskiego, to przedstawione retrospektywne świadectwo należy uznać za dowód w sprawie, za pomocą którego zamierzała dowieść, iż zarzut nieautentyczności (niewiarygodności pierwotnie złożonego dokumentu) był nieuzasadniony. W konsekwencji należy wskazać na potrzebę przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w związku ze złożonym wnioskiem o podanie o wznowienie postępowania, stosownie do zaleceń zawartych we wskazanym wyżej wyroku Sądu Najwyższego. Jego efekty i poczynione ustalenia pozwolą na merytoryczną ocenę sformułowanych w nim żądań.

Mając przeto na uwadze treść art. 145 § 1 pkt 1 a i c i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) należało orzec jak w sentencji.

POSTANOWIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: sędzia B. Wasilewska

stwierdza, że wyrok z dnia 3 września 2004 r. Sygn. Akt V SA 4724/03

jest prawomocny od dnia 28 października 2004 r.

Za zgodność z oryginałem

Na oryginale właściwy podpis.