Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1679/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-02-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 86  par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wrocław, dnia 10 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A s.c. we W. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Przewodniczący Wydziału I zarządzeniem z dnia 11 września 2013 r. wezwał A s.c. we W. (dalej jako skarżąca) do uiszczenia wpisu od skargi

w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia.

Zarządzenie zostało uznane za doręczone pełnomocnikowi skarżącej

z upływem czternastego dnia od pozostawienia przesyłki w urzędzie pocztowym, to jest z dniem 01 października 2013 r., na podstawie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.).

Wobec bezskutecznego upływu wyznaczonego zarządzeniem terminu do uiszczenia wpisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem

z dnia 21 października 2013 r. odrzucił skargę A s.c. we W. (dalej jako skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...], nr [...].

Odpis postanowienia został doręczony pełnomocnik skarżącej w dniu 6 listopada 2013 r.

Wnioskiem z dnia 13 listopada 2013 r. zwróciła się ona o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu w sprawie.

W uzasadnieniu wskazała, że nie miała wiedzy o zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału I albowiem o nadejściu przesyłki rejestrowanej nie została poinformowana; ani w drodze awiza, ani bezpośrednio w placówce operatora pocztowego, gdzie odbierała kilkukrotnie, w okresie przełomu września i października 2013 r., inne kierowane do niej przesyłki rejestrowane.

Wskazała także, że w tym czasie Urząd Pocztowy Warszawa 148 był tuż po zmianie siedziby, co mogło wpłynąć na jego funkcjonowanie.

Do wniosku załączyła kserokopie kopert na potwierdzenie tezy, że odbierała osobiście przesyłki rejestrowane we wrześniu i październiku 2013 r.

Zarządzeniem sędziego z dnia 25 listopada 2013 r. wszczęto postępowanie reklamacyjne w przedmiocie prawidłowości doręczenia pełnomocnik skarżącej wezwania do uiszczenia wpisu od skargi.

W odpowiedzi z dnia 3 stycznia 2014 r. Poczta Polska poinformowała Sąd, że przesyłka kierowana do pełnomocnik skarżącej była awizowana w dniu 17 września 2013 r. i w dniu 25 września 2013 r., po czym zwrócono ją nadawcy - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 i 87 § 2 p.p.s.a. strona może wnosić

o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie to nie nastąpiło z jej winy.

Okolicznością uzasadniającą przywrócenie terminu jest zatem brak zawinienia strony. Brak winy należy natomiast rozumieć jako zachowanie przez stronę należytej staranności w prowadzeniu sprawy, charakteryzujące osobę dbającą o własne interesy. Innymi słowy, chodzi tu o takie sytuacje, których przyczyną opóźnienia są wyłącznie okoliczności obiektywne i zewnętrzne względem strony.

W przypadku reprezentowania strony przez profesjonalnego pełnomocnika ponosi ona dodatkowo odpowiedzialność (ryzyko) za jego działania i zaniechania podejmowane w imieniu swojego mocodawcy. Przy czym miernikiem należytej staranności są wymogi uwzględniające profesjonalny charakter działalności zawodowej pełnomocnika.

W doktrynie i orzecznictwie podnosi się, że w przypadku oceny, czy zachodzą przesłanki do przywrócenia terminu do dokonania spóźnionej czynności, należy brać pod uwagę nie tylko samo wystąpienie okoliczności uniemożliwiających stronie dokonanie tych czynności na czas, ale również inne, świadczące o podejmowaniu przez nią działań mających na celu zabezpieczenie się w przed niedotrzymaniem terminu.

Końcowo należy wskazać, że ustawodawca złagodził rygor dowodowy

w stosunku do okoliczności wyłączających winę przy naruszeniu terminu. Na gruncie Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyjęto bowiem za wystarczające jedynie uprawdopodobnienie przytoczonych przez stronę okoliczności.

Jednakże w niniejszej sprawie kwestia uprawdopodobnienia twierdzeń pełnomocnik skarżącej wygląda zgoła inaczej. Powołuje się ona bowiem na okoliczność negatywną, to jest twierdzi, że nie otrzymała ona stosownego zawiadomienia (awiza) o otrzymaniu przesyłki rejestrowanej. Takiego zaś faktu nie sposób wykazać z oczywistych względów.

Dlatego też koniecznym było zwrócenie się przez sędziego do Poczty Polskiej z wnioskiem o przeprowadzenie postępowania reklamacyjnego, które miało na celu ustalenie ponad wszelką wątpliwość działań operatora pocztowego w sprawie.

Z odpowiedzi Poczty Polskiej wynika natomiast, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu w sprawie, była podwójnie awizowana; pierwszy raz

w dniu 17 września 2013 r., drugi w dniu 25 września 2013 r. Analiza pisma nie prowadzi do wniosku aby doręczenie przesyłki w trybie art. 73 p.p.s.a. było dotknięte nieprawidłowościami.

Skoro zaś pełnomocnik skarżącej nie przedstawiła żadnych innych okoliczności, które mogłyby wpłynąć na ocenę jej wniosku, poza zakwestionowaniem faktu awizowania skierowanej do niej przesyłki, należało uznać, że ponosi ona winę w uchybieniu terminowi do uzupełnienia braków fiskalnych. Tym samym na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.