Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2218/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par.1 pkt.6 i par. 3..
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Bosakirska Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak Protokolant Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2010 r. sprawy ze skargi J. B., J. B., J. M., R. W., M. L., J. M., K. S. na uchwałę Rady Miasta Józefowa z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia liczby nowych licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Uchwałą nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. Rada Miasta J. ustaliła liczbę nowych licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką na terenie Miasta J. przeznaczonych do wydania w 2010 r.

Skargę na tę uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Rady Miasta J. wnieśli: J. M., R. W., M. L., J. M., J.B., J. B., K.S.- kierowcy [...] taksówek. Podnosili, że czują się skrzywdzeni treścią uchwały.

Uchwałą nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. Rada Miasta J. zobowiązała Burmistrza Miasta J. do przekazania skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i upoważniła Burmistrza Miasta J. do reprezentowania Miasta w postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi w tej sprawie. W uzasadnieniu tejże uchwały Rada Miasta J. wniosła o odrzucenie skargi z uwagi na brak wezwania organu przez skarżących do usunięcia naruszenia prawa, a tym samym brak wyczerpania środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 (prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z § 2 ww. przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Zgodnie z art. 101 ust. 1 Ustawy o samorządzie gminnym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Skarżący nie wzywali Rady Miasta J. do usunięcia naruszenia.

Z art. 52 p.p.s.a. wynika jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest m.in. wyczerpanie środków odwoławczych, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym.

Sens regulacji z art. 52 § 1 p.p.s.a. jest taki, iż w sytuacji, gdy ustawodawca dopuszcza możliwość zaskarżenia rozstrzygnięcia organów administracji w zwyczajnym trybie (a więc w rozpatrywanej sprawie w drodze wezwania do usunięcia naruszenia) należy wyczerpać ten zwyczajny tryb, by skorzystać ze środka zaskarżenia, jakim jest skarga do sądu administracyjnego. Innymi słowy, skarga przysługuje tylko na to rozstrzygnięcie organu administracji, które jest wynikiem rozpatrzenia zwyczajnego środka zaskarżenia przez organ właściwy w sprawie.

Pogląd taki podziela doktryna i orzecznictwo np. w uzasadnieniu uchwały z 14 września 1994 r. (w 5/94; OTK 1994/2/44) Trybunał Konstytucyjny wskazał, że "... jeżeli skarżący nie wzywał organu gminy do usunięcia naruszenia (...) to skarga jest niedopuszczalna".

W związku z powyższym, skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego bezpośrednio na Uchwałą nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. Rady Miasta J. w myśl przywołanego przepisu jest niedopuszczalna.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał przedmiotową skargę za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.