Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 764/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Protokolant - st. spec. Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2018 r. sprawy ze skargi Województwa [...] na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2017 r. po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Województwa [...] (dalej: "Skarżąca", "Strona" lub "Beneficjent""), Minister Finansów i Rozwoju utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] października 2016 r. nakazującą zwrot środków w wysokości 37.737,92 zł wraz z odsetkami liczonymi od dnia przekazania środków na rachunek bankowy beneficjenta wydatkowanych z naruszeniem procedur w ramach projektu pt. "[...]", realizowanego przez Województwo [...] na podstawie Uchwały nr [...] Zarządu Województwa [...] z dnia [...] listopada 2012r, w sprawie zatwierdzenia projektu pt. "[...]" w ramach PO KL na lata 2007-2013 i przyznania dofinansowania na jego realizację oraz określenia praw i obowiązków Departamentu Europejskiego Funduszu Społecznego Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...], jako beneficjenta tego projektu.

Decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym.

W dniu [...] czerwca 2007 r. w [...] zawarto Porozumienie w sprawie realizacji Komponentu Regionalnego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki nr [...] pomiędzy Ministrem Rozwoju Regionalnego, a Samorządem Województwa [...], pełniącym funkcję Instytucji Pośredniczącej (zwanej dalej: "IP"). Oznacza to, że IZ PO KL powierzyła IP wdrażanie środków finansowych PO KL w województwie [...]. Na podstawie Porozumienia Instytucja Zarządzająca powierzyła Instytucji Pośredniczącej realizację komponentu regionalnego PO KL.

W ramach powierzonych zadań IP została zobowiązana m.in. do: dokonywania, w oparciu o określone kryteria, wyboru projektów, które będą dofinansowane w ramach komponentu regionalnego (§ 3 ust. 2 pkt 1 Porozumienia). Jednocześnie zgodnie z § 3 ust. 3 Porozumienia IP zobowiązana została stosować, podczas realizacji komponentu regionalnego zasady zawarte w systemie realizacji Programu, a także obowiązujące wytyczne wydane w trybie art. 35 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (jednolity tekst: Dz. U. z 2016 r., poz. 383.), dalej "u.z.p.p.r.".

Zgodnie z dyspozycją § 17 ust. 1 ww. Porozumienia Instytucja Pośrednicząca odpowiada za prawidłowe wykorzystanie środków w ramach komponentu regionalnego, a w przypadku stwierdzenia, iż na skutek nienależytego działania lub zaniechania Instytucji Pośredniczącej, prowadzącego do naruszenia zasad i wytycznych, doszło do nieprawidłowego wykorzystania środków w ramach Programu, Instytucja Zarządzająca po analizie stanu faktycznego, w mając na względzie wagę stwierdzonych naruszeń, wzywa Instytucję Pośredniczącą do zwrotu wymienionych środków. W § 17 ust. 1a wskazano, iż w przypadku, o którym mowa w ust. 1, Instytucja Pośrednicząca zwraca środki wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych.

Zgodnie z treścią § 16 Porozumienia, IP zobowiązuje się poddać kontroli uprawnionych podmiotów zgodnie z Programem Operacyjnym Kapitał Ludzki oraz rozporządzeniem Komisji Europejskiej nr 1828/2006 z dnia 8 grudnia 2006 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 ustanawiającym przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności oraz rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (Dz. Urz. UE L 371 z 27.12.2006, str. 1).

W dniach 25 - 28 sierpnia 2015 r. Instytucja Zarządzająca Programem Operacyjnym Kapitał Ludzki przeprowadziła planową kontrolę systemową w Urzędzie Marszałkowskim Województwa [...]. W ramach niniejszej kontroli sprawdzano, m.in. prawidłowość realizacji przez IP procesu wyboru projektów do dofinansowania. W wyniku przedmiotowej kontroli wydano Informację pokontrolną nr [...], w ramach której stwierdzono nieprawidłowości związane z zatwierdzeniem zawyżonych i nieefektywnych wydatków w projekcie systemowym (własnym).

Kontrolę systemowa weryfikowała m. in. procedurę wyboru do dofinansowania projektu pt. "[...]". Ustalenia ww. kontroli ujęte w Informacji pokontrolnej nr [...] dotyczyły:

1. zaakceptowania stawek znacznie przekraczających stawki wynagrodzeń określone na podstawie cen rynkowych w województwie [...] oraz stawki obowiązujące u Partnerów, w tym:

zawyżonego wynagrodzenia Starszego specjalisty ds. przedsiębiorczości i wsparcia finansowego (Regionalna Izba Gospodarcza Pomorza),

zawyżonego wynagrodzenia pracownika ds. monitoringu i upowszechniania RIGP,

zawyżonego wynagrodzenia specjalisty ds. obsługi szkoleń i konsultacji (Stowarzyszenie "[...] "),

zawyżonego wynagrodzenia specjalisty ds. obsługi szkoleń (SWP),

2. przerostu zatrudnienia w projekcie systemowym, w tym:

zakwestionowania zasadności ponoszenia koszów związanych ze stanowiskiem ds. obsługi infolinii dla uczestników projektu i aktualizacji zapisów na stronie internetowej (RIGP),

zakwestionowania zasadności ponoszenia koszów związanych ze stanowiskiem ds. administracyjno - biurowych.

Z powodu stwierdzenia przez Ministra Rozwoju, pełniącego funkcję IZ PO KL, ponoszenia wydatków niekwalifikowalnych w ramach projektu pt. "[...]" na podstawie art. 207 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1870 ze zm.), dalej: "u.f.p." oraz § 17 ust. 1, 1a i 1b Porozumienia nr [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. (wraz z późn. zm.) w sprawie realizacji komponentu regionalnego w ramach PO KL, zawartego pomiędzy Ministrem Rozwoju Regionalnego a Samorządem Województwa [...] (zwane dalej: "Porozumieniem"), Samorząd Województwa [...] został wezwany do zwrotu środków w kwocie 274 019,88 zł, w zaleceniach pokontrolnych do Informacji pokontrolnej nr [...], przekazanych Beneficjentowi pismem z dnia 30 marca 2016 r.

Pismem z dnia 20 kwietnia 2016 r. IZ PO KL została poinformowana, że Beneficjent nie dokona wdrożenia zaleceń w zakresie zwrotu ww. środków. Zatem w dniu 13 czerwca 2016 r. Minister Rozwoju zawiadomił Samorząd Województwa [...] o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie zwrotu środków wykorzystanych niezgodnie z procedurami oraz poinformował o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, materiałów i zgłoszonych żądań.

W dniu [...] października 2016 r. Minister Rozwoju i Finansów wydał decyzję administracyjną, w której zakwestionował stosowanie przez Partnera projektu - Regionalną Izbę Gospodarczą Pomorza (dalej: "RIGP") - różnych stawek wynagrodzenia w zależności od tego, jaka osoba pełniła funkcję pracownika ds. monitoringu i upowszechniania i uznał za kwalifikowaną jedynie najniższą stawkę wynagrodzenia na tym stanowisku.

Ponadto, w zaskarżonej decyzji organ zakwestionował kwalifikowalność wynagrodzenia na stanowisku specjalisty ds. administracyjno-biurowych, zatrudnianego przez Stowarzyszenie [...] (dalej: "SWP"). Za niekwalifikowalną uznał część wynagrodzenia ww. specjalisty w okresach:

- 40% wynagrodzenia wypłaconego za okres 1-30 listopada 2012, gdyż na 5 zadań, w których realizację zaangażowane było SWP, nie rozpoczęto jeszcze Zadania nr 2 oraz nr 4;

- 20% wynagrodzenia wypłaconego za okres 1 czerwca 2014 - 31 maja 2015 - gdyż na 5 zadań, w których realizację zaangażowane było SWP, zaprzestano realizacji Zadania nr 1;

- 40% wynagrodzenia wypłaconego za okres 1 czerwca 2015 - 31 sierpnia 2015 - gdyż na 5 zadań, w których realizację zaangażowane było SWP, zaprzestano realizacji Zadania nr 1 oraz nr 2.

Organ wskazał, iż strona błędnie oszacowała zapotrzebowanie na pracę specjalisty ds. administracyjno-biurowych oraz że poniesione wydatki były nieracjonalne i nieefektywne, a tym samym niezgodne z Wytycznymi w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO KL.

Organ I instancji ustalił wydatki niekwalifikowalne w łączonej wysokości 37.737,92 zł w zakresie: zawyżonego wynagrodzenia pracownika ds. monitoringu i upowszechniania RłGP (kwota: 25.279,88 zł) oraz zawyżonej liczby personelu projektu w odniesieniu do stanowiska ds. administracyjno-biurowych SWP (kwota: 11.006,58 zł).

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Strona przedstawiła uzyskane od RIGP wyjaśnienia, że wysokość wynagrodzenia poszczególnych pracowników zatrudnionych na stanowisku pracownika ds. monitoringu i upowszechniania była pochodną m.in. przedmiotu i zakresu zadań realizowanych przez pracownika w danej fazie Projektu oraz kompetencji i doświadczenia pracownika. Wskazano w szczególności, że mimo zbieżności opisu stanowiska we wszystkich trzech umowach, wymagania wobec pracowników i rzeczywiste zadania powierzone do wykonania i wykonywane na ww. stanowisku zmieniały się na w zależności od etapu realizacji projektu, co znalazło odzwierciedlenie w przyjętych wynagrodzeniach. Jednocześnie podniesiono, że wynagrodzenia te zostały uznane za odpowiadające stawkom rynkowym w przedłożonej przez Stronę ekspertyzie. Podkreślono, że M. W. była zatrudniona na przedmiotowym stanowisku w fazie zakończenia projektu. Na tym etapie realizacja zadań objętych stanowiskiem nie wymagała już tak intensywnego zaangażowania i takich kompetencji jak w okresie, kiedy zadanie realizowała G. Z. lub K. R..

Strona wniosła o uwzględnienie przedstawionych wyjaśnień i dowodów i uznanie całości wydatków poniesionych w związku z zatrudnieniem/zaangażowaniem personel projektu na stanowisku: pracownik ds monitoringu i upowszechnienia oraz specjalista ds. administracyjno - biurowych za kwalifikowalne.

Zaskarżaną decyzją z dnia [...] lutego 2017 r. Minister utrzymał w mocy decyzją wydaną przez organ I instancji.

W zakresie ustaleń dotyczących pracownika ds. monitoringu i upowszechniania organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie Pracownik ds. monitoringu i upowszechniania rezultatów projektu odpowiadał za monitoring i okresowe sprawozdania dotyczące realizowanych działań i osiąganych wskaźników, a także upowszechnianie rezultatów projektu w regionie. We wniosku wskazano ponadto, że na tym stanowisku zostanie zatrudniona osoba z wykształceniem wyższym posiadająca 32-letnie doświadczenie w realizacji projektów dotyczących rynku pracy, w tym w zakresie tworzenia polityki rynku pracy i realizacji projektów unijnych.

Przeanalizowano także wynagrodzenia rozliczone w projekcie od 1 października 2013 r., tj. od dnia zakończenia realizacji projektu. W tym okresie na stanowisku Pracownika ds. monitorowania i upowszechniania rezultatów projektu zatrudnione były kolejno trzy osoby.

Wynagrodzenia w okresie od 1 października 2013 r. do sierpnia 2014 r. wypłacane w ramach umowy zlecenia G. Z. w przeliczeniu na pełny etat wyniosło 12 588,94 zł brutto.

Wynagrodzenie w ramach umowy o pracę K. R. w okresie od 17 listopada 2014 r. do maja 2015 r., w przeliczeniu na 1 etat wyniosło 8 983,75 zł brutto.

Wynagrodzenie w ramach umowy o pracę M. W. w przeliczeniu na 1 etat wyniosło 6 580,75 zł brutto.

Minister uznał na podstawie zebranych w sprawie dowodów, iż zakres obowiązków wszystkich trzech osób jest zbieżny - z niewielkim odstępstwem w zakresie braku wśród obowiązków G. Z. archiwizacji dokumentacji oraz braku w zakresie obowiązków M. W. opracowania planu i narzędzi monitorowania działań pod kątem osiągnięcia zakładanych rezultatów i wskaźników projektu.

Zdaniem Ministra, stawka wynagrodzenia powinna być powiązana z wymogami danego stanowiska pracy, a nie z personalnym uposażeniem danego pracownika. Wysokości wynagrodzenia należy odnosić do kompetencji do realizacji obowiązków oraz zakresu powierzonych zadań, nie zaś do doświadczenia i dorobku osoby, której powierzono wykonywanie tych czynności. W związku z powyższym stwierdził, iż z uwagi na fakt, że zakresy obowiązków wszystkich trzech osób są tożsame, brak było uzasadnienia wykazanego powyżej zróżnicowania ich wynagrodzenia.

Odnosząc się do argumentu Strony, iż o wysokości wynagrodzenia p. Z. przeważył fakt, iż opracowała ona dokument o nazwie "Plan monitoringu projektu pt. "[...]", organ odwoławczy zauważył, iż opracowanie tego dokumentu leżało w zakresie obowiązków dwóch osób (G. Z. i K. R.). RIGP przekazała wyjaśnienia, iż opracowanie planu i narzędzi monitorowania działań pod kątem osiągnięcia zakładanych rezultatów i wskaźników projektu, zostało wykonane przez p. Z. Na etapie zawierania aneksu do umowy o pracę z K. R. (w zakresie dotyczącym stanowiska pracownik ds. monitoringu i upowszechnienia rezultatów projektu) ww. opracowanie było skończone i K. R. w swojej pracy opierała się na opracowaniu wykonanym przez G. Z.

Zdaniem organu odwoławczego nawet, gdyby uznać że sporządzenie ww. dokumentu miało znaczenie dla ukształtowania poziomu wynagrodzenia G. Z., co jest kluczowym argumentem Strony za uznaniem wynagrodzenia ww. osoby na poziomie 12.588,94 zł brutto za kwalifikowalne, to zauważyć należy, iż wynagrodzenie to jest o 3.605,19 zł wyższe niż wynagrodzenie K. R. oraz o 6.008,19 zł wyższe niż wynagrodzenie M. W. - zatrudnionych na tym samym stanowisku. Zważywszy na fakt, iż G. Z. pobierała wynagrodzenie w przedmiotowym zakresie obowiązków przez 11 miesięcy, oznacza to, że Strona wycenia ww. sześciostronicowe opracowanie na poziomie 39.657,09 zł (porównując wynagrodzenie G. Z. i K. R.) lub na poziomie 66.090,09 PLN (porównując wynagrodzenie G. Z. i M. W.). Taki kosz przedmiotowego opracowania jest całkowicie nieracjonalny i nieefektywny. Tymczasem, jedną z podstawowych zasad kwalifikowalności wydatków ponoszonych w ramach PO KL jest fakt, iż muszą one być racjonalne i efektywne. Tak więc, przywołana przez Stronę argumentacja nie może zostać uznana.

Tym samym organ II instancji ponownie przeanalizował wysokość stawek wypłaconych w przedmiotowym projekcie osobom pełniącym funkcję Pracownika ds. monitoringu i upowszechniania rezultatów projektu oraz wyjaśnienia Strony. Na tej podstawie organ II instancji za niekwalifikowalne uznaje tę część wynagrodzenia pracownika ds. monitorowania i upowszechniania, która przekracza kwotę 6.580,75 zł brutto/etat (tj. wynagrodzenie M. W.).

W przypadku G. Z. wynagrodzenie za pracę w wymiarze 60 godzin miesięcznie powinno wynieść średnio 2 350,27 zł brutto, a więc 52,3% rozliczonego wynagrodzenia. Za niekwalifikowalne należy uznać 47,7% wynagrodzenia rozliczonego w projekcie. W ramach projektu w okresie od 1 października 2013 r. do sierpnia 2014 r. rozliczono wynagrodzenie w kwocie 46 376,76 zł, a więc za niekwalifikowalne należy uznać 22 121,71 zł.

Natomiast w przypadku K. R. wynagrodzenie za pracę w wymiarze 0,2 etatu miesięcznie powinno wynieść średnio 1.316,15 PLN brutto, a więc 73,2% rozliczonego wynagrodzenia. Za niekwalifikowalne należy uznać 26,8% wynagrodzenia rozliczonego w projekcie. W ramach projektu w okresie od 17 listopada 2014 r. do maja 2015 r. rozliczono wynagrodzenie w kwocie 11.784,20 zł, a więc za niekwalifikowalne należy uznać 3.158,17 zł. Łączna kwota kosztów bezpośrednich uznanych za niekwalifikowalne w ramach ww. ustalenia wynosi 25.279,88 zł.

Drugą z kwestii spornych podnoszonych przez Stronę we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy była zawyżona liczba personelu - nie kwalifikowalność części wynagrodzenia pracownika ds. administracyjno - biurowych.

Po przeanalizowaniu materiału dowodowego organ I instancji uznał, iż zasadne było zaangażowanie Specjalisty ds. administracyjno-biurowych w celu wsparcia poszczególnych Zadań projektu powierzonych do realizacji Stowarzyszenia "[...]", tj.:

- Zadania nr 1 - w celu zapewnienia wsparcia organizacyjnego konsultacji ds. przedsiębiorczości oraz z uwagi na braku zaangażowania personelu obsługowego po stronie Stowarzyszenia "[...]".;

- Zadań nr 2-4, w celu zapewnienia wsparcia organizacyjnego do realizacji zadań merytorycznych oraz w związku z zatrudnieniem personelu obsługowego w ww. Zadaniach w niepełnym wymiarze czasu pracy;

- Zadania nr 5 - w celu wspomagania zadań związanych z zarządzaniem projektem oraz w związku z zatrudnieniem pozostałego personelu zarządzającego w niepełnym wymiarze czasu pracy.

Tym niemniej zaangażowanie to może być uznane za zasadne jedynie w okresie faktycznej realizacji poszczególnych Zadań przez Stowarzyszenie "[...]

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Strona wniosła o przeprowadzenie dowodu w postaci przesłuchania Iwony Flis w charakterze świadka na okoliczność zasadności finansowania stanowiska pracy specjalisty ds. administracyjno - biurowych w ramach projektu nr [...].

Zdaniem Ministra, ze zgromadzonej dokumentacji projektowej wynika, iż osoba ta pełniła w projekcie rolę koordynatora z ramienia partnera projektu Stowarzyszenia "[...]".

W ocenie organu II instancji, przeprowadzenie tego dowodu było zbędne z uwagi nie tylko na fakt, że Iwona Flis nie jest osobą bezpośrednio realizującą zadania specjalisty ds. administracyjno - biurowych, ale również dlatego, że organ II instancji nie bada sprawy z subiektywnego punktu widzenia koordynatora, a na podstawie zapisów wniosku o dofinansowane (w tym przede wszystkim, na podstawie przedstawionego w ww. wniosku podziału obowiązków pomiędzy partnerami projektu a liderem) oraz na bazie dokumentów kadrowych zgromadzonych w sprawie.

W związku z powyższym, do rozstrzygnięcia w zakresie zasadności zatrudnienia specjalisty ds. administracyjno - biurowych przez cały okres realizacji projektu w pełnym wymiarze czasu pracy adekwatny jest materiał dowodowy w postaci zgromadzonych dokumentów. W związku z powyższym, postanowieniem z dnia 30 stycznia 2017 r. organ II instancji odmówił przeprowadzenia ww. dowodu.

Minister uznał zatem, iż specjalista ds. administracyjno - biurowych powinien być zatrudniony jedynie w okresie rzeczywistej realizacji zadań 1 - 5. Jednocześnie, w przypadku zaprzestania realizacji zadania, we wsparcie którego miał być zaangażowany Specjalista ds. administracyjno - biurowych, jego wymiar czasu pracy powinien być proporcjonalnie obniżony.

Organ II instancji przeanalizował harmonogram projektu w odniesieniu do faktycznie wykonywanych zadań przez specjalistę ds. administracyjno - biurowych oraz do etatowego zaangażowania tej osoby w ramach projektu, jak również do zakresu jej obowiązków.

Minister wskazał, iż na podstawie zebranej dokumentacji w sprawie, tj. zakresów obowiązków M. P. (zakres zadań załączony do aneksu z dnia [...] listopada 2012 r. do umowy o pracę z dnia [...] września 2012 r., zakres zadań wskazany w umowie zlecenie nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. oraz umowa zlecenie nr [...] z dnia [...] grudnia 2014 r.) do zadań ww. osoby należały: bieżące kontakty z uczestnikami, wsparcie administracyjno - biurowe ekspertów, oznakowanie dokumentacji, aktualizacja informacji o projekcie na stronach, uzupełnianie modułu zarządczo-monitorującego o dane dotyczące, organizacja spotkań Klubu przedsiębiorcy, prowadzenie grafiku open - space.

Analogicznie przedstawia się zakres obowiązków wskazany w umowie zlecenie z dnia [...] kwietnia 2015 r. (te same zadania) oraz aneksie z dnia [...] czerwca 2015 r. do umowy o pracę z dnia [...] grudnia 2010 r.

Organ odwoławczy zaznaczył, iż głównym obowiązkiem ww. osób były bieżące kontakty z uczestnikami projektu. Tymczasem, Organ II instancji wykazał, iż zadanie to w głównej mierze należało do RIGP i Lidera projektu. Zgodnie z założeniami projektu, w celu umożliwienia kontaktów uczestników z personelem projektu powstały Centra Wsparcia (w tym również Mobile Centrum Wsparcia) oraz uruchomiono infolinię. Niemniej jednak, gdyby te działania były niewystarczające, to Stowarzyszenie "[...]" również dysponowało pracownikami merytorycznymi, którzy posiadali wystarczające kompetencje, aby w razie potrzeby udzielać informacji uczestnikom projektu. W związku z powyższy, przez cały okres realizacji projektu nie było takiego momentu, w którym uczestnicy projektu zostaliby pozostawieniu bez wsparcia i bez osoby do kontaktu. Dlatego też, organ II instancji przychylił się do zaproponowanego przez organ I instancji ograniczenia wymiaru czasowego ustalonego przez organ I instancji.

Organ odwoławczy podkreślił iż ww. umowach zlecenia zawarto zapis, iż "wynagrodzenie będzie płatne w zależności od ilości godzin przepracowanych na rzecz projektu po złożeniu rachunku za dany miesiąc przez zleceniobiorcę". W związku z powyższym, nie było żadnego przeciwskazania, aby miesięcznie dostosowywać zaangażowanie specjalisty ds. administracyjno - biurowych do faktycznego zapotrzebowania na danym etapie realizacji projektu.

Ponadto, zgodnie z harmonogramem realizacji projektu, jedno z zadań przypisanych do specjalisty ds. administracyjno-biurowych, tj. organizacja spotkań [...], było realizowane tylko do końca II kwartału 2015 r., a nie do końca projektu - co również stanowi argument za ograniczeniem wymiaru czasu pracy/liczby zleconych godzin na ww. stanowisku.

W związku z powyższym, organ II instancji stwierdził, iż zasadne było zaangażowanie specjalisty ds. administracyjno - biurowych w części etatu, ale brak było uzasadnienia dla angażowania tej osoby na cały etat. Jednocześnie, Organ II instancji przeanalizował metodologię wyliczenia kosztów niekwalifikowalnych, ustaloną przez organ I instancji w decyzji administracyjnej z dnia [...] października 2016 r. i podtrzymuje ten sposób wyliczenia wydatków niekwalifikowalnych, gdyż jest on adekwatny do przedstawionego powyżej zakresu zadań, jak również do omówionego poniżej harmonogramu projektu.

Strona złożyła skargę na powyższą decyzję wnosząc o jej uchylenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 207 ust. 1 pkt. 2 w zw. z art. 184 u.f.p. w zw. z zapisami Rozdz.4.5, Podrozdz. 5 pkt.8 oraz Rozdz.3.1., Podrozdz. 1 pkt. 1 lit.b) Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki oraz art. 207 ust. 9 u.f.p. poprzez błędną ich wykładnię i zastosowanie, polegające na błędnym uznaniu, że:

1. wydatki na wynagrodzenie pracownika ds. monitoringu i upowszechniania w części wynagrodzenia, która przekracza kwotę 6.580,75 zł brutto/etat są nieracjonalne i nie odpowiadają stawkom stosowanym u Beneficjenta.

2. w odniesieniu do stanowiska specjalisty ds. administracyjno-biurowych za niekwalifikowane (nieracjonalne i nieefektywne) należy uznać:

- 40% wynagrodzenia wypłaconego od 1 do 30 listopada 2012 r.,

-20% wynagrodzenia wypłaconego od 1 czerwca 2014r. do 30 maja 2015 r.,

-40% wynagrodzenia wypłaconego od 1 czerwca 2015r. do 31 sierpnia 2015 r.

Naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 75 i art. 78 w zw. z art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), dalej "k.p.a." poprzez bezpodstawną odmowę przeprowadzenia dowodów z przesłuchania świadków (J. M., K. R., I. F.), które mogły przyczynić się do wyjaśnienia sprawy i dotyczyły okoliczności mających znaczenie dla sprawy, a tym samym uniemożliwienie skarżącemu czynnego udziału w postępowaniu.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego pod kątem zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Jednocześnie, zgodnie z przepisem art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to między innymi, że sąd administracyjny nie musi w ocenie legalności zaskarżonego postanowienia ograniczać się tylko do zarzutów sformułowanych w skardze, ale może wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu (patrz: T. Woś - Postępowanie sądowo-administracyjne, Warszawa 1996 r., str. 224). W tym celu Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów i czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).

Reasumując należy stwierdzić, iż uchylenie aktu administracyjnego z racji naruszenia prawa materialnego uzasadnione będzie wtedy, gdy - w wypadku prawidłowego zastosowania tych norm - rozstrzygnięcie byłoby inne. Zaznaczyć trzeba, że naruszenie prawa nie powoduje uchylenia aktu administracyjnego, gdy wystąpi w postaci rażącej, albowiem wówczas stwierdza się nieważność decyzji lub postanowienia. Wreszcie "inne naruszenie przepisów postępowania" skutkuje uchyleniem aktu administracyjnego, o ile uchylenie to mogło mieć (a więc wcale nie musiało mieć) wpływu na wynik sprawy.

Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd uznał bowiem, rozpoznając niniejszą sprawę, iż organy administracji publicznej nie naruszyły przepisów prawa materialnego w stopniu, które miało wpływ na wynik sprawy oraz przepisów postępowania w stopniu, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Z treści art. 184 ust. 1 u.f.p. wynika, że wydatki związane z realizacją programów i projektów finansowanych ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej oraz z innych źródeł zagranicznych są dokonywane zgodnie z procedurami określonymi w umowie międzynarodowej lub innymi procedurami obowiązującymi przy ich wykorzystaniu. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowoadministracyjnym, określone w art. 184 ust. 1 u.f.p. "inne obowiązujące procedury" to również normy niestanowiące prawa powszechnie obowiązującego. Wśród takich aktów normatywnych istotną rolę odgrywają wytyczne dotyczące programów operacyjnych, wydane w oparciu o art. 35 ust. 3 u.z.p.p.r.

W orzecznictwie ugruntowane jest również stanowisko uwzględniające jako procedury podpisywane przez beneficjentów umowy o dofinansowanie projektu, gdyż są one źródłem praw i obowiązków dla beneficjenta, który w chwili podpisania umowy zobowiązuje się do stosowania jej regulacji, w tym określonych w niej warunków, jakie powinny spełniać wydatki kwalifikowane (por. wyrok NSA z dnia 9 stycznia 2014r., sygn. akt II GSK 1546/16, wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 stycznia 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 1758/12, wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 29 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Wr 336/12, wyrok WSA w Olsztynie z dnia 22 maja 2014 r., sygn. akt I SA/Ol 338/14, wyrok WSA sygn. akt w Białymstoku z dnia 18 stycznia 2011 r., sygn. akt I SA/Bk 598/10). Sąd podziela stanowisko Ministra, że w § 13 ust. 1 pkt 2 uchwały nr [...] Zarządu Województwa [...] z dnia [...] listopada 2012 r., wskazano, że jeżeli na podstawie wniosków o płatność lub czynności kontrolnych uprawnionych organów zostanie stwierdzone, że środki w ramach Projektu zostały wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 u.f.p., Beneficjent zwraca całość lub część dofinansowania wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych.

Zgodnie z art. 207 ust. 1 u.f.p., w przypadku gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są:

1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem,

2) wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 u.f.p.,

3) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości

- podlegają zwrotowi przez beneficjenta wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 9, Jednocześnie ust. 8 tego artykułu stanowi, że w przypadku stwierdzenia okoliczności, o których mowa w ust. 1, instytucja, która podpisała umowę z beneficjentem, wzywa go do:

1) zwrotu środków lub

2) do wyrażenia zgody na pomniejszenie kolejnych płatności, o którym mowa w ust. 2, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania.

W ust. 9 tego artykułu stwierdzono zaś, że po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 8, organ pełniący funkcję instytucji zarządzającej lub instytucji pośredniczącej wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki, oraz sposób zwrotu środków.

W kontrolowanej sprawie nieprawidłowości, będące podstawą wszczęcia postępowania administracyjnego, zakończonego zobowiązaniem w zaskarżonej decyzji do zwrotu środków, sprowadzają się do kwestii prawidłowości wynagradzania osób zatrudnionych przy realizacji projektu, tj. pracownika ds. monitoringu i upowszechniania oraz stanowiska specjalisty ds. administracyjno-biurowych.

Sąd zauważa, iż zgodnie z dyspozycją § 17 ust. 1 Porozumienia Instytucja Pośrednicząca odpowiada za prawidłowe wykorzystanie środków w ramach komponentu regionalnego, a w przypadku stwierdzenia, iż na skutek nienależytego działania lub zaniechania Instytucji Pośredniczącej, prowadzącego do naruszenia zasad i wytycznych, doszło do nieprawidłowego wykorzystania środków w ramach Programu, Instytucja Zarządzająca po analizie stanu faktycznego, w mając na względzie wagę stwierdzonych naruszeń, wzywa Instytucję Pośredniczącą do zwrotu wymienionych środków.

W wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, obowiązującymi w trakcie oceny niniejszego projektu, tj. z dnia [...] sierpnia 2012 r., określono zasady kwalifikowania wydatków w ramach PO KL. Do zasad tych należą:

Racjonalność i efektywność wydatków - tj. wydatki nie mogą być zawyżone w stosunku do cen i stawek rynkowych oraz muszą spełniać wymogi efektywnego zarządzania finansami (relacja nakład/rezultat) - zgodnie z pkt 9 lit. b Podrozdziału 3.1 - Podstawowe zasady kwalifikowania wydatków;

Beneficjent należycie szacuje koszty w ramach projektu, kierując się zasadami kwalifikowalności określonymi w Wytycznych, w szczególności uwzględniając w budżecie projektu stawki rynkowe. Beneficjent przedstawia potwierdzenie należytego szacowania kosztów w przypadku, gdy zostanie do tego zobowiązany na etapie negocjacji wniosku o dofinansowanie - zgodnie z pkt 5 Podrozdziału 3.4 - Podstawowe zasady konstruowania budżetu projektu;

Beneficjent wskazuje we wniosku o dofinansowanie projektu szacunkowy wymiar czasu pracy personelu projektu (etat/liczba godzin) niezbędnej do realizacji zadania/zadań, co stanowi podstawę do oceny kwalifikowalności wydatków personelu projektu na etapie wyboru projektu - zgodnie z pkt 6 Podrozdziału 3.4 - Podstawowe zasady konstruowania budżetu projektu;

Ocena kwalifikowalności wydatków na etapie wyboru projektu oraz na etapie realizacji i rozliczania projektu jest dokonywana w oparciu o postanowienia Wytycznych - zgodnie z pkt 1 Podrozdziału 3.5 - Ocena kwalifikowalności wydatków; Wydatki na wynagrodzenie personelu są kwalifikowalne pod warunkiem, że ich wysokość odpowiada stawkom stosowanym u Beneficjenta. Dotyczy to również pozostałych składników wynagrodzenia personelu, w tym nagród i premii - zgodnie z Podrozdziałem 4.5 pkt 5 - Koszty związane z angażowaniem personelu.

Zgodnie z art. 44 ust. 3 u.f.p. środki publiczne powinny być wydatkowane w sposób celowy i oszczędny. Ponadto w Podrozdziale 3.1, pkt 1 ppkt b) Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO KL, wskazano, iż wszystkie wydatki w ramach PO KL są kwalifikowalne, o ile m.in. są racjonalne i efektywne, tj. nie są zawyżone w stosunku do cen i stawek rynkowych oraz spełniają wymogi efektywnego zarządzania finansami (relacja nakład/rezultat).

Wytyczne precyzują zatem, że wydatki na wynagrodzenie personelu są kwalifikowalne, m.in. jeżeli wysokość wynagrodzenia odpowiada stawkom stosowanym u beneficjenta.

Odnosząc się do kwestii wysokości wynagrodzenia na stanowisku pracownika ds. monitoringu i upowszechniania Sąd podziela stanowisko organu, wyrażone w zaskarżonych decyzjach.

Zdaniem sądu, nie można uznać wyjaśnień Strony, iż wysokość wynagrodzenia na tym stanowisku mogła podlegać swobodnym modyfikacjom w zależności od tego, jaka osoba pełni w danym momencie tę funkcję. Nie zasadna jest również argumentacja, iż monitorowanie i upowszechnianie rezultatów projektu jest najbardziej zintensyfikowane w początkowej fazie realizacji projektu, gdyż zgodnie z cyklem życia projektu rezultaty mogą zaistnieć dopiero w momencie zrealizowania kluczowych etapów zadań.

Sąd w całości podziela argumentację organu, że opisy stanowisk wszystkich trzech osób zatrudnionych na ww. stanowisku w projekcie były zbieżne. Fakt zatrudnienia na danym stanowisku osoby której kompetencje znacznie przekraczają wymagania, nie może być podstawą do wypłacenia wynagrodzenia w zawyżonej wysokości.

Rację ma również Minister podnosząc, iż zarzuty Strony, iż w sposób dowolny uznano, jaka stawka wynagrodzenia jest racjonalna są zupełnie bezpodstawne. Organ wziął bowiem pod uwagę stawki stosowane na ww. stanowisku przez samego Beneficjenta Należy natomiast stwierdzić, że to Beneficjent w sposób zupełnie dowolny ustalał wysokość stawek za wykonywanie pracy na tym samym stanowisku w ramach tego samego przedsięwzięcia. Zatem bez uwzględnienia zasady, iż stawki w ramach projektów EFS powinny być ponoszone w sposób racjonalny i efektywny.

Jak wykazano w decyzji organu I i II Instancji ww. stawka była nie tylko zawyżona w stosunku do stawki stosowanej na tym samym stanowisku przez beneficjenta, ale także w stosunku do stawki która wynikała z przedstawionych przez Stronę w toku postepowania dowodów i opinii.

Sąd podziela również stanowisko organu w zakresie nieefektywnego angażowania Specjalisty ds. administracyjno-biurowych, bez uwzględnienia przez Partnera projektu - Stowarzyszeni [...] faktycznego zapotrzebowania na realizację zadań w projekcie.

Należy zauważyć, iż Stowarzyszenie "[...]" jest Partnerem projektu odpowiedzialnym za realizację części działań projektowych. W każdym zadaniu przewidziano liczny personel odpowiedzialny za koordynację poszczególnych etapów zadań, w tym za obieg dokumentacji związanej z udzielanym wsparciem, m in.: Specjalistów ds. rekrutacji - rekrutacja uczestników, Specjalistów ds. szkoleń - prowadzenie dokumentacji związanej z udzielanym wsparciem, obsługa administracyjna i logistyczna szkoleń, Specjalistów ds. przedsiębiorczości udzielanie dotacji - organizacja spotkań przedsiębiorców. Ponadto w Zadaniu Zarządzanie projektem przewidziano stanowisko ds. rozliczeń SWP, które odpowiadało za obieg dokumentacji finansowej.

W skardze i w toku postępowania administracyjnego Strona podtrzymała pogląd, iż uznanie Stanowiska ds. administracyjno-biurowych za niekwalifikowalne należy uznać za bezzasadne. Skarżąca wskazała, że zadaniem osoby na ww. stanowisku, pracującej w pełnym wymiarze czasu pracy, było wsparcie personelu obsługowego zatrudnionego w ramach poszczególnych zadań w niepełnym wymiarze czasu pracy, ze względu na efektywność takiego rozwiązania. Ponadto Strona wskazuje, że nie we wszystkich zadaniach, w których brało udział Stowarzyszenie "[...]" zatrudniano personel obsługowy. Dotyczy to zadania nr 1, gdzie SWP było odpowiedzialne za realizację jednego z etapów zadania dotyczącego udzielania konsultacji w zakresie przedsiębiorczości.

Jak wskazała Strona, zamierzeniem SWP było jak najefektywniejsze kosztowo wykonanie zadań w projekcie przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiej jakości rezultatów, stąd przypisanie do konkretnych zadań pracowników o odpowiednio wysokich kompetencjach, w optymalnie dobranym do wykonania zaplanowanych zadań - a w konsekwencji niepełnym - wymiarze czasu pracy. W związku z tym, że wszyscy pozostali specjaliści SWP zatrudnieni byli w mniejszym niż 1 etat wymiarze czasowym, a ponadto specyfika ich pracy zakładała, że znaczącą ilość czynności wykonywali poza biurem, konieczne było zapewnienie w biurze innej osoby stałego personelu projektu do jego obsługi oraz kontaktów z uczestnikami. Zatrudnienie tego pracownika wynikało również z doświadczeń z realizacji poprzedniego projektu POKL 8.1.2, gdzie wyraźnie zaznaczył się brak stałej obecności w biurze pracownika zapewniającego ciągły kontakt z uczestnikami i sprawującego opiekę nad całością dokumentacji działań SWP.

Odnosząc się do powyższej argumentacji skargi Sąd wskazuje, iż zgodnie z zapisami wniosku o dofinansowanie omawianego projektu do zadań Specjalisty ds. administracyjno-biurowych miało należeć: bieżące kontakty z uczestnikami projektu; wsparcie administracyjno-biurowe ekspertów SWP, oznakowanie dokumentacji, aktualizacja informacji o projekcie na stronach SWP; uzupełnianie modułu zarządczo-monitoringowego o dane dotyczące zadań SWP; organizacja spotkań Klubu Przedsiębiorcy, prowadzenie grafiku open-space.

Zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie SWP było odpowiedzialne za realizację następujących działań w projekcie:

Zadanie 1: SWP odpowiadało za prowadzenie konsultacji ds. przedsiębiorczości w związku z tym angażował Konsultanta ds. przedsiębiorczości, przy czym SWP nie angażowało personelu obsługowego do organizacji konsultacji.

Zadanie 2: SWP odpowiadało za realizację szkoleń z zakresu przedsiębiorczości oraz organizację Spotkań przedsiębiorców z ekspertem w ramach tzn. "[...]", przy czym w zadaniu tym zatrudniany był Specjalista ds. obsługi szkoleń i konsultacji w okresie od 2012 roku do 30 czerwca 2014 roku w wymiarze Vi etatu Zadaniem tej osoby była obsługa administracyjna i logistyczna wszystkich szkoleń i konsultacji realizowanych w ramach Zadania.

Zadanie 3: SWP odpowiadało za realizację szkoleń zawodowych, przy czym w zadaniu tym zatrudniany był Specjalista do obsługi szkoleń w wymiarze 3/4 etatu przez cały okres realizacji projektu. Zadaniem tej osoby była obsługa administracyjna i logistyczna wszystkich szkoleń zawodowych w ramach Zadania.

Zadanie 4: SWP odpowiadało za realizację pośrednictwa pracy, przy czym zatrudniało Pośrednika pracy w wymiarze 3/4 etatu przez cały okres realizacji projektu.

Zadanie 5: SWP odpowiadała za zarządzanie projektem w zakresie zadań powierzonych Partnerowi umową Partnerską. W ramach tego zadania SWP zatrudniało personel obsługowy, tj.: Koordynatora SWP projektu (zaangażowanego w wymiarze 3/4 etatu w latach 2012-2013 oraz w wymiarze 0,4 etatu w latach 2014-2015); Specjalistę ds. rozliczeń (zaangażowanego w wymiarze 1/3 etatu w latach 2012-2013 oraz % etatu w latach 2014-2015) oraz Specjalistę ds. administracyjno-biurowych (zaangażowanego w wymiarze 1 etatu przez cały okres realizacji projektu, tj. od listopada 2012 r. do sierpnia 2015 r ).

Z przedstawionego przez Stronę harmonogramu realizacji zadań przez SWP, wynika, że niektóre zadania nie były realizowane w całym okresie realizacji projektu, tj.:

Zadanie nr 1 było realizowane przez SWP od początku realizacji projektu do maja 2014 r.;

Zadanie nr 2 było realizowane przez SWP od grudnia 2012 r. do maja 2015 r.;

Zadanie nr 3 było realizowane przez SWP w całym okresie realizacji projektu;

Zadanie nr 4 było realizowane przez SWP od grudnia 2012 r. do końca okresu realizacji projektu;

Zadanie nr 5: w ramach tego zadania pracownicy byli odpowiedzialni za nadzór nad realizacją projektu, rozliczanie projektu oraz archiwizowanie dokumentów w całym okresie realizacji projektu.

W wyniku ustalenia ww. stanu faktycznego, prawidłowo uznano zasadność zaangażowania Specjalisty ds. administracyjno-biurowych w celu wsparcia poszczególnych Zadań projektu powierzonych do realizacji SWP, tj..

Zadania nr 1 - w celu zapewnienia wsparcia organizacyjnego konsultacji ds. przedsiębiorczości oraz z uwagi na braku zaangażowania personelu obsługowego po stronie SWP;

Zadań nr 2-4. w celu zapewnienia wsparcia organizacyjnego do realizacji zadań merytorycznych oraz w związku z zatrudnieniem personelu obsługowego w ww. Zadaniach w niepełnym wymiarze czasu pracy;

Zadania nr 5 - w celu wspomagania zadań związanych z zarządzaniem projektem oraz w związku z zatrudnieniem pozostałego personelu zarządzającego w niepełnym wymiarze czasu pracy.

Zgodzić się należy z Ministrem, iż zaangażowanie to może być uznane za zasadne jedynie w okresie faktycznej realizacji poszczególnych zadań. Konieczność zapewnienia przez Specjalistę ds. administracyjno-biurowych wsparcia organizacyjnego w realizacji poszczególnych zadań, powinna wystąpić wyłącznie w okresie faktycznej ich realizacji przez SWP.

Odnosząc się do argumentacji Strony, iż zatrudniając ww. specjalistę SWP miała na celu zapewnienie stałego kontaktu z uczestnikami projektu, należy stwierdzić, że Partnerem wiodącym w realizacji działań informacyjno-promocyjnych w projekcie, w tym w udzielaniu uczestnikom kompleksowych informacji na temat szczegółów realizowanego w ramach projektu wsparcia była Regionalna Izba Gospodarcza Pomorza.

Należy również zaznaczyć, iż ww. umowach zlecenia na realizację zadań Specjalisty ds. administracyjno-biurowych zawarto zapis, iż "wynagrodzenie będzie płatne w zależności od ilości godzin przepracowanych na rzecz projektu po złożeniu rachunku za dany miesiąc przez zleceniobiorcę".

W związku z powyższym, rację ma Minister podnosząc w odpowiedzi na skargę, iż nie było żadnego przeciwskazania, aby miesięcznie dostosowywać zaangażowanie specjalisty ds. administracyjno-biurowych do faktycznego zapotrzebowania na danym etapie realizacji projektu. Powyższe potwierdza również sytuacja w miesiącu lipcu 2014 r., gdy jedna z osób świadczących pracę na tym stanowisku otrzymała wynagrodzenie (w ramach umowy zlecenie) za przepracowane 144 godziny (a nie liczbę godzin odpowiadającą pełnemu etatowi) i fakt ten nie przełożył się w żaden negatywny sposób na realizację projektu.

Odnosząc się do kwestii zaangażowania pozostałego personelu SWP w niepełnym wymiarze czasu pracy, trzeba podkreślić, że zakres zadań związanych z realizacją projektu stanowi podstawę do określenia proporcji faktycznego zaangażowania pracownika w realizację projektu. Zatem skoro Partner zaangażował bezpośrednio do realizacji poszczególnych zadań pracowników w określonym wymiarze czasu pracy to ten wymiar powinien być wystarczający do prawidłowego wykonania danego Zadania. Zaangażowanie Specjalisty ds. administracyjno-biurowych powinno było także nastąpić zgodnie z faktycznym zapotrzebowaniem na pracę.

Nie był zasadny wniosek strony o przesłuchanie świadków na okoliczność zasadności ustalenia wysokości wynagrodzenia. Dla ustalenia wysokości wynagrodzenia źródło powinny stanowić dokumenty związane z oddelegowaniem do realizacji pracy na danym stanowisku nie zaś subiektywne opinie osób biorących udział w realizacji projektu.

Zasadnie uznano, iż przeprowadzenie dowodu w postaci przesłuchania świadków E. K., J. M., I. F., K. R. oraz S. H. było zbędne z uwagi na fakt, że organ nie kwestionował okoliczności na potwierdzenie których Strona wniosła o przesłuchanie ww. świadków.

Strona we wniosku z dnia [...] lipca 2016 r. wskazała na konieczność powołania biegłego w celu oceny czy utworzenie stanowiska Specjalisty ds. administracyjno-biurowych było celowe i spełniało wymogi efektywnego zarządzania finansami.

W ocenie Sądu, trafnie uznał organ, iż rozpatrywane zagadnienie nie wymaga specjalistycznej wiedzy, a ustalenie stanu faktycznego w tym zakresie jest możliwe na podstawie zgromadzonych akt sprawy. Wiedza organu, jako instytucji określającej zasady realizacji i rozliczania projektu i nadzorującej realizację kilkudziesięciu tysięcy projektów, jest wystarczająca do oceny celowości i efektywności wydatków ponoszonych w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, w tym wydatków ponoszonych na finansowanie personelu. Zatem, dla ustalenia stanu faktycznego w sprawie nie są wymagane wiadomości specjalne, gdyż organ jest w stanie sam, na podstawie posiadanej dokumentacji, stwierdzić rynkowości stawek na zakwestionowanym stanowisku ds. monitoringu i upowszechniania rezultatów oraz zakres zapotrzebowania na pracę na stanowisku pracownika ds. administracyjno-biurowych.

Za nieuprawnione uznać zatem należy podniesione w skardze zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania. W ocenie Sądu, organy w sposób pełny zgromadziły materiał dowodowy w sprawie, działając zgodnie z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. oraz wszechstronnie go oceniły, tak jak tego wymaga art. 80 k.p.a. Fakt, że Skarżąca ma odmienną ocenę prawną prawidłowości realizacji przedmiotowego projektu nie przesądza o naruszeniu przez organy przy rozpoznawaniu tej sprawy ogólnych zasad postępowania administracyjnego, przepisów dotyczących postępowania wyjaśniającego, oceny materiału dowodowego oraz sposobu uzasadnienia kontrolowanych decyzji.

Mając na uwadze powołane wyżej okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.