Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 239/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2016-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151, art. 134 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 165a, art. 162 par. 1, art. 223 par. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk – Wiśniewska Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędzia WSA Krystyna Skowrońska- Pastuszko (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Alicja Rakiej po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2016 r. na rozprawie sprawy ze skargi M.G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

M.G., reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...].

Powyższa skarga została wywiedziona na tle następującego stanu faktycznego.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego orzekł o odpowiedzialności podatkowej skarżącego, jako byłego członka zarządu "A" sp. z o.o. za zaległości podatkowe tej spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2010 r., styczeń, sierpień, wrzesień i grudzień 2011 r. oraz luty 2012 r.

Powyższą decyzję skierowano do skarżącego na adres [...]. Pomimo dwukrotnej awizacji w dniach 3 i 13 lipca 2015 r. przesyłka ta nie została podjęta przez adresata i w dniu 18 lipca 2015 r. zwrócona do nadawcy.

Wnioskiem z dnia [...] marca 2016 r. skarżący zwrócił się do Dyrektora Izby Skarbowej o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego.

W motywach uzasadnienia wniosku podniósł, że w dniu 8 marca 2016 r. dowiedział się o prowadzonym przeciwko niemu postępowaniu egzekucyjnym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego. Tego dnia dokonano bowiem zajęcia jego wynagrodzenia za pracę w Szpitalu [...]. Skarżący wyjaśnił, że w zaistniałej sytuacji, w dniu 9 marca 2016 r. jego pełnomocnik zapoznał się z aktami postępowania egzekucyjnego, w których znajdował się wyciąg z decyzji (pierwsza i ostatnia strona) Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 2015 r. Zaznaczył, że decyzja ta została skierowana na adres, który nie jest adresem jego zamieszkania.

Skarżący podniósł, że skierowanie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego decyzji na nieprawidłowy adres wskazuje, że do uchybienia terminowi do złożenia odwołania od tej decyzji nie doszło z jego winy, zatem wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania jest zasadny.

Wraz z ww. wnioskiem skarżący wniósł odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 2015 r.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej odmówił wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Organ wyjaśnił, że instytucja przywrócenia terminu do wniesienia odwołania znajduje zastosowanie w przypadku gdy termin został uchybiony. Zaznaczył, że przed przystąpieniem do rozpoznania podania o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania organ podatkowy powinien dokonać oceny, czy ów termin został uchybiony. W przypadku gdy uchybienie nie wystąpiło nie zachodzi prawna możliwość rozpatrywania wniosku w zakresie spełnienia przesłanek ustawowych do jego przywrócenia. W takiej sytuacji organ podatkowy odmawia wszczęcia postępowania w sprawie zainicjowanej ww. wnioskiem, stosownie do art. 165a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.), powoływanej jako Ordynacja podatkowa.

Organ wskazał, że w rozpatrywanej sprawie Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzję z dnia [...]czerwca 2015 r. skierował na adres skarżącego w [...], który widniał w Centralnym Rejestrze Podmiotów - Krajowej Ewidencji Podatników do dnia 7 lipca 2015 r. Natomiast z akt sprawy wynika, że w zeznaniu podatkowym PIT-37 za 2014 r. złożonym do Naczelnika Urzędu Skarbowego (data wpływu do Urzędu w dniu 6 maja 2015 r.), M.G. jako miejsce zamieszkania wskazał adres w [...]. Adres ten został wprowadzony do Centralnego Rejestru Podmiotów - Krajowej Ewidencji Podatników w dniu 8 lipca 2015 r, jako aktualny od dnia [...] maja 2015 r.

Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił, że w związku z dokonaną przez skarżącego aktualizacją adresu zamieszkania w trybie określonym w ustawie o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, przed zakończeniem postępowania w sprawie odpowiedzialności podatkowej M.G. jako byłego członka Zarządu "A" sp. z o.o. za zaległości podatkowe ww. Spółki w podatku od towarów i usług za okresy: grudzień 2010 r., styczeń, sierpień, wrzesień i grudzień 2011 r. oraz luty 2012 r. decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 2015 r. powinna zostać skierowana na adres zamieszkania zgłoszony przez podatnika w zeznaniu podatkowym za 2014 r. Aktualizacja adresu wywołuje bowiem ten skutek, że po jego wprowadzeniu do Centralnego Rejestru Podmiotów - Krajowej Ewidencji Podatników jest on dostępny również dla organów podatkowych, które nie są właściwe do dokonywania rozliczeń podatnika, ale pozostają właściwe w sprawie prowadzonego postępowania podatkowego. Podatnik nie może natomiast ponosić negatywnych konsekwencji braku aktualizacji adresu zamieszkania w przewidzianych do tego bazach danych przez okres 2 miesięcy od daty jego zgłoszenia.

W ocenie organu okoliczność, że skarżący zaktualizował adres zamieszkania w zeznaniu podatkowym PIT-37 za 2014 r., przed zakończeniem postępowania podatkowego w ww. sprawie oznacza, że wywiązał się z wymogu powiadomienia organu podatkowego o zmianie swojego adresu, stosownie do art. 146 § 1 Ordynacji podatkowej. Powyższe nie pozwala natomiast na uznanie za skuteczne doręczenia dokonanego w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej pod adresem, który pozostawał aktualny jedynie do dnia [...] maja 2015 r., czyli przed ekspedycją do strony przesyłki listowej zawierającej decyzję z dnia [...] czerwca 2015 r. Organ stwierdził, że wobec niedoręczenia ww. decyzji stronie, nie mogło dojść do uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od tej decyzji. Stosownie bowiem do brzmienia art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia. Brak uchybienia terminowi do wniesienia odwołania powoduje natomiast niemożność rozpatrywania wniosku o przywrócenie uchybionego terminu.

Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie zarzucając naruszenie art. 165a Ordynacji podatkowej przez odmowę wszczęcia postępowania w sytuacji, gdy konieczne jest faktyczne wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji, która wskutek nieprawidłowego doręczenia nie powinna była wejść do obrotu prawnego, a na podstawie której wszczęto postępowanie egzekucyjne.

Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia oraz wszczęcie postępowania w sprawie i stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 2015 r. Podniósł, że Dyrektor Izby Skarbowej zasadnie stwierdził, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego nie weszła do obrotu prawnego, lecz takie stwierdzenie jest niewystarczające dla faktycznego wyeliminowania skutków tej decyzji. Zaznaczył, że organ nie może pomijać skutków prawnych, jakie wywołała decyzja bezpodstawnie uznana za ostateczną; chociażby takie, że ze względu na prowadzenie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego postępowania egzekucyjnego powstały koszty egzekucyjne w kwocie 22.970,70 zł.

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy swoje postanowienie wydane w pierwszej instancji.

W motywach uzasadnienia wyjaśnił, że zestawienie daty nadania przesyłki pocztowej zawierającej decyzję z dnia [...] czerwca 2015r. z datą zgłoszenia aktualizacyjnego, tj. 6 maja 2015 r., utwierdza w przekonaniu o nieskuteczności doręczenia tej decyzji adresatowi, spowodowanej skierowaniem na nieaktualny w dacie jej nadania adres miejsca zamieszkania skarżącego. W konsekwencji organ uznał, że ww. decyzja nie weszła do obrotu prawnego. Zaznaczył, że decyzja podatkowa jako akt indywidualnie kończący postępowanie rozstrzyga o prawach i obowiązkach strony, zatem musi być jej zakomunikowana, w celu umożliwienia zapoznania się z jej treścią. Następuje to poprzez czynność doręczenia, z dokonaniem której przepisy wiążą określone skutki prawne, tj. związanie decyzją, czy też rozpoczęcie terminu do wniesienia odwołania. Doręczenie stanowi warunek wprowadzenia decyzji do obrotu prawnego.

Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, iż w związku z tym, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 2015 r., nie weszła do obrotu prawnego, nie wystąpiły skutki prawne jej doręczenia, określone art. 212 Ordynacji podatkowej. Tym samym nie rozpoczął się bieg terminu do wniesienia odwołania. Organ odwoławczy zauważył, że warunkiem uruchomienia procedury przywrócenia terminu do wniesienia odwołania jest niedochowanie terminu.

W przypadku zatem, gdy nie został przekroczony, nie zachodzą podstawy do merytorycznego rozpoznania wniosku o jego przywrócenie. W ocenie organu w rozpatrywanej sprawie wystąpił taki przypadek, bowiem nie istnieje przedmiot odwołania ze względu na brak uzyskania przez decyzję bytu prawnego z powodu niedoręczenia jej adresatowi w sposób prawnie skuteczny. Zatem wobec braku przedmiotu odwołania nie ma podstaw do orzekania o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania, dlatego też wniesiony do organu wniosek należało uznać za bezprzedmiotowy.

Jednocześnie organ odwoławczy wyjaśnił, że podniesiona przez skarżącego kwestia prowadzenia wobec niego postępowania egzekucyjnego na podstawie nieistniejącej w obrocie prawnym decyzji może być kwestionowana w odrębnym trybie przewidzianym w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Na powyższe postanowienie została wniesiona skarga z zarzutem naruszenia art. 217 § 2 Ordynacji podatkowej przez brak pełnego uzasadnienia faktycznego i prawnego postanowienia.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego w wysokości sześciokrotności kosztów zastępstwa procesowego.

W ocenie skarżącego Dyrektor Izby Skarbowej nie wyjaśnił w sposób wyczerpujący istnienia przesłanki bezprzedmiotowości postępowania dotyczącego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Zauważył, że wniosek ten został złożony w związku z uzyskaniem przez niego informacji o wszczętym przeciwko niemu postępowaniu egzekucyjnym, które było prowadzone właśnie na podstawie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 2015 r., co do której organ uznał, że jest decyzją ostateczną.

Skarżący podkreślił, że organ zasadnie stwierdził, iż decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego nie weszła do obrotu prawnego, lecz takie stwierdzenie jest niewystarczające dla faktycznego wyeliminowania skutków decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego. Zaznaczył, że Dyrektor Izby Skarbowej nie może pomijać skutków prawnych, jakie wywołała decyzja bezpodstawnie uznana za ostateczną.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Dodatkowo wskazał, że wnioskiem z dnia [...] maja 2016 r. skarżący wystąpił do organu egzekucyjnego o umorzenie postępowania egzekucyjnego, uzasadniając go wystąpieniem przesłanki nieistnienia obowiązków objętych tytułami wykonawczymi, wystawionymi przez organ egzekucyjny na podstawie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 2015 r. Stosownie do tego wniosku Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...] maja 2016 r., Nr [...] umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec skarżącego w oparciu o tytuły wykonawcze [...], wystawione na podstawie powyższej decyzji. Ponadto skarżący otrzymał w dniu [...] maja 2016 r. zwrot należności w wysokości 1.105,00 zł uiszczonych w związku z decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 2015 r.

W ocenie organu bezprzedmiotowe jest żądanie skarżącego wyeliminowania, jak sam przyznał, nieistniejącej w obrocie prawnym decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 2015r. Organ stwierdził ponadto, że zaskarżone postanowienie zawiera pełne i wyczerpujące uzasadnienie faktyczne i prawne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że stosownie do treści art.1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei po myśli art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – powoływanej dalej jako P.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie było postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2016r. utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] maja 2016r. odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 2015 r.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 165a Ordynacji podatkowej. Zgodnie z tym przepisem, gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Powyższy przepis ma zastosowanie wyłącznie do postępowań wszczynanych na wniosek i rozwiązanie takie jest podyktowane ekonomiką postępowania. Jeżeli bowiem już w momencie wszczęcia postępowania na wniosek strony można przewidzieć, że zostanie wydana decyzja umarzająca postępowanie, mija się z celem nie tylko prowadzenie takiego postępowania, ale również jego wszczynanie. W orzecznictwie uznaje się, że zwrot "nie może być wszczęte" należy odnieść przede wszystkim do sytuacji, gdy wszczęciu postępowania podatkowego stoi na przeszkodzie przepis prawa bądź poszczególne przepisy, których interpretacja uniemożliwia prowadzenie tego postępowania i rozpatrzenie treści żądania w sposób merytoryczny. Wszczęcie postępowania na żądanie strony nastąpić może jedynie wówczas, gdy przepis prawa normuje możliwość żądania określonego zachowania organu administracji (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2016 r., sygn. akt I GSK 329/14 - dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpoznawanej sprawie skarżący domaga się przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 2015r. orzekającej o jego odpowiedzialności podatkowej, jako byłego członka zarządu "A" sp. z o.o. za zaległości podatkowe tej spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2010 r., styczeń, sierpień, wrzesień i grudzień 2011 r. oraz luty 2012 r.

Stosownie do treści art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

Powyższy przepis umożliwia przywrócenie terminu procesowego zawitego, w przypadku jego uchybienia. Jeśli zatem uchybienie terminu nie miało miejsca, brak jest podstaw prawnych do rozpatrywania wniosku w zakresie spełnienia przesłanek ustawowych jego przywrócenia.

Jak słusznie zauważył Dyrektor Izby Skarbowej taka okoliczność wystąpiła w niniejszej sprawie. Rozpatrując bowiem przesłanki podniesione przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu, tj. fakt skierowania decyzji na adres niebędący adresem skarżącego organ ustalił, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 2015 r. w ogóle nie weszła do obrotu prawnego, gdyż nie została skarżącemu doręczona.

W ocenie Sądu wnioski organu w tym zakresie są jak najbardziej prawidłowe. Wynikają one z faktu, że Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzję z dnia [...] czerwca 2015 r. wysłał do skarżącego na adres przy ul. [...], natomiast skarżący w zeznaniu podatkowym za 2014 r. wskazał inny adres zamieszkania, tj. w [...]. Zasadnie Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że wskazanie w ww. zeznaniu rocznym nowego adresu zamieszkania oznaczało dopełnienie, wynikającego z art. 9 ust. 1d ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, obowiązku zgłoszenia aktualizacyjnego jego danych osobowych. Tym samym od tego momentu organ podatkowy obowiązany był kierować do skarżącego korespondencję na wskazany nowy adres.

Z zestawienia daty nadania przesyłki pocztowej zawierającej decyzję z dnia [...] czerwca 2015r. z datą dokonanego przez skarżącego zgłoszenia aktualizacyjnego, tj. [...] maja 2015 r. wynika, że decyzja ta została skierowana do skarżącego na jego nieaktualny adres. Wobec tego przyjęcie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego doręczenia decyzji z dnia [...] czerwca 2015 r. w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej było nieuprawnione i w tych okolicznościach zasadnie stwierdzono, że decyzja ta nie weszła do obrotu prawnego.

Stosownie do treści art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Skoro zatem decyzja z dnia [...] czerwca 2015 r. nie została skarżącemu doręczona termin, o którym mowa w ww. przepisie, w ogóle nie rozpoczął biegu. Tym samym nie można przyjąć, że został on przez stronę uchybiony. Z kolei brak uchybienia terminowi do wniesienia odwołania powoduje, że wniosek o przywrócenie terminu do jego złożenia stał się bezprzedmiotowy. Wobec powyższego organ nie miał możliwości rozpatrzenia wniosku skarżącego w sposób merytoryczny i stosownie do treści art. 165a Ordynacji podatkowej obowiązany był do odmowy wszczęcia postępowania.

Zaznaczyć należy, że z analizy akt niniejszej sprawy (ze złożonego przez skarżącego odwołania oraz skargi) wynika, że skarżący zgadza się ze stanowiskiem organu, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego nie weszła do obrotu prawnego, jednakże mimo to domaga się wyeliminowania tej decyzji z obrotu prawnego z uwagi na jej skutki, tj. wszczęcie przeciwko niemu postępowania egzekucyjnego.

Podkreślić zatem trzeba, że nie można domagać się wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji, która de facto do tego obrotu prawnego nigdy nie weszła. Zaś prowadzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie nieistniejącej w obrocie prawnym decyzji, na co słusznie zwrócił uwagę organ, może być kwestionowane w odrębnym postępowaniu, zgodnie z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Z informacji udzielonych przez organ w odpowiedzi na skargę wynika, że skarżący z takiej możliwości skorzystał, występując do organu egzekucyjnego o umorzenie postępowania egzekucyjnego, z powołaniem się na nieistnienie obowiązków objętych tytułami wykonawczymi, wystawionymi przez organ egzekucyjny na podstawie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 2015 r. Postanowieniem z dnia [...] maja 2016 r. zostało umorzone postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec skarżącego w oparciu o tytuły wykonawcze wystawione na podstawie powyższej decyzji. Ponadto skarżący otrzymał zwrot należności uiszczonych w związku z egzekucją.

Nadto nadmienić należy, że brak prawidłowego doręczenia decyzji ma ten skutek, że nie można mówić o naruszeniu prawa procesowego strony do złożenia odwołania. Po prawidłowym doręczeniu spornej decyzji stronie, będzie ona mogła wnieść odwołanie, w przewidzianym do tego trybie, a organ zobowiązany będzie takie odwołanie rozpatrzyć.

Zaskarżając do tutejszego Sądu postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2016 r. skarżący zarzucił naruszenie art. 217 § 2 Ordynacji podatkowej przez brak pełnego uzasadnienia faktycznego i prawnego postanowienia. W ocenie Sądu powyższy zarzut jest chybiony. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, jak również z uzasadnieniu postanowienia organu pierwszej instancji, Dyrektor Izby Skarbowej przytoczył wszystkie okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, z uwzględnieniem zgromadzonego materiału dowodowego wyjaśnił przesłanki, którymi kierował się przy wydaniu postanowienia oraz wyjaśnił podstawę prawną podjętego rozstrzygnięcia, przytaczając niezbędne w tym zakresie przepisy prawa. Wbrew twierdzeniom skarżącego, treść zaskarżonego postanowienia pozwala stwierdzić, że organ w sposób wyczerpujący wyjaśnił przesłanki bezprzedmiotowości postępowania zainicjowanego wnioskiem skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] maja 2015r.

Przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola zaskarżonego postanowienia w zakresie podniesionych w skardze zarzutów oraz przesłanek wziętych przez Sąd pod uwagę z urzędu wykazała, że postanowienie to jest zgodne z prawem.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., skargę oddalił.