Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1337/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2006-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej, Sędzia NSA Anna Wiciak, Sędzia WSA Teresa Randak (sprawozdawca), Protokolant apl.radc. Robert Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi "A" S.A. w likwidacji w K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w C. zwolnił z egzekucji czynsz dzierżawny za [...] i [...] 2006 r. należny "A" S.A. w likwidacji z siedzibą w K., przy ul. [...] od "B" Sp. z o.o. w kwocie [...] zł., zajętego zgodnie z zawiadomieniem o zajęciu nr [...] z dnia [...] 2005 r. W uzasadnieniu wskazano, iż zgodnie z art. 13 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz. U. Nr 229, poz. 1954 z 2005 r. ) organ egzekucyjny, na wniosek zobowiązanego, może zwolnić z egzekucji określone składniki majątkowe zobowiązanego, jeżeli zobowiązany uzyskał na to zgodę wierzyciela. Organ egzekucyjny, zwalniając z egzekucji należność z tytułu czynszu dzierżawnego uwzględnił okoliczność, iż należność ta zostanie przeznaczona na wynagrodzenie pracowników zobowiązanego, sprawujących nadzór nad nieruchomością.

Na postanowienie organu egzekucyjnego likwidator "A" S.A. w likwidacji wniósł zażalenie do organu nadzoru, podnosząc, iż wniosek dotyczył zwolnienia z egzekucji wierzytelności z tytułu czynszu dzierżawnego za cały okres sprawowania przez dłużnika zarządu nieruchomością, a nie jak uczynił to organ pierwszej instancji za okres dwóch miesięcy. Dodatkowo wskazano, iż do czasu wniesienia zażalenia organ egzekucyjny nie rozpatrzył wniosku strony o uchylenie zajęcie.

Postanowieniem z dnia [...] r. [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał na podstawie art. 138 § 1 pkt w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. Nr 229, poz. 1954 z 2005 r. z późn. zm. ) oraz art. 13 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu wskazano, że organ egzekucyjny związany jest granicami żądania strony, a wniosek likwidatora z dnia [...] 2006 r. dotyczył zwolnienia spod egzekucji czynsz dzierżawny za miesiąc [...] i [...] 2006 r., a zaskarżonym postanowieniem organ egzekucyjny uwzględnił wniosek likwidatora zwalniając z egzekucji czynsz dzierżawny wskazany we wniosku. Jak podniósł organ egzekucyjny, kwestia całkowitego zwolnienia spod egzekucji czynszu dzierżawnego została natomiast rozstrzygnięta postanowieniem z dnia [...] r. nr [...].Postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej zostało zaskarżone przez likwidatora do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Likwidator wskazał, że zaskarżone postanowienie narusza przepis art. 934 kpc oraz przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W uzasadnieniu skargi przedstawiono przebieg postępowania egzekucyjnego, a następnie wskazano, że na zajęcie wierzytelności z tytułu czynszu dzierżawnego została złożona skarga, jednakże z uwagi na jej nierozpoznanie, Spółka składała kolejne wnioski do organu egzekucyjnego o zwolnienie tej wierzytelności z egzekucji. W dalszej części skargi wskazano, że zajęta przez organ egzekucyjny wierzytelność pochodzi z tytułu sprawowanego przez Spółkę zarządu nad nieruchomością, której dzierżawcą jest "B" Sp. z o.o. Zarząd ten dokonywany jest na podstawie protokołu opisu i oszacowania nieruchomości sporządzonego w dniu [...] 2005 r. przez Komornika Sądowego Rewiru [...] przy Sądzie Rejonowym w M., który na zasadzie art. 934 kpc powierzył likwidatorowi zarząd nad te nieruchomością. Zgodnie natomiast z art. 931 i następnymi kpc wszelkie dochody z nieruchomości przekazanej w zarząd należy uiszczać zarządcy nieruchomości wyznaczonemu przez komornika sądowego. Z dochodów z nieruchomości zarządca może pokrywać następujące koszty m.in. koszty egzekucji wraz ze swoim wynagrodzeniem, bieżące należności pracowników, bieżące alimenty i zobowiązania związane z wykonywaniem zarządu. W dalszej kolejności, wskazano, że pobieranie należności czynszowej z nieruchomości nie wynika z umowy dzierżawy, a z zarządu nieruchomością oraz że dochody z tego tytułu nie pokrywają w pełni kosztów zarządu, nie wystarczają bowiem nawet na terminowe i pełne regulowanie wynagrodzeń pracowników. Jak zauważono, administracyjny organ egzekucyjny, nie jest uprawniony do prowadzenia egzekucji, gdyż nastąpił zbieg egzekucji sądowej i administracyjnej, a Sąd wyznaczył do jej prowadzenia Komornika Sądowego [...] Rewiru w C.. Dodatkowo wskazano, że "A" S.A. znajdują się w likwidacji, gdyż Sąd oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości z uwagi na to, że majątek i dochody z tego majątku nie wystarczają na pokrycie kosztów postępowania upadłościowego, a spółka nie prowadzi działalności gospodarczej.

Likwidator wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienie i jego zmianę poprzez stwierdzenie, że został naruszony art. 934 kpc oraz przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Dyrektor Izby Skarbowej, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu objętego skargą postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył co następuje.

Skarga zasadna nie jest.

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem legalności, a więc zgodności działań administracji z obowiązującym prawem.

W sytuacji, gdy sąd administracyjny stwierdzi, iż wydana decyzja lub postanowienie narusza prawo, to zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) uchyla rozstrzygnięcie w części lub całości. Uchylenie następuje w przypadku, gdy doszło do naruszenia prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zdaniem Sądu, zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. nie zawiera uchybień, które mogłyby uzasadniać jego uchylenie.

Konstatacja taka oparta została na treści art. 13 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zgodnie z którym "organ egzekucyjny, na wniosek zobowiązanego i ze względu na ważny jego interes, może zwolnić z egzekucji określone składniki majątkowego zobowiązanego, jeżeli zobowiązany uzyskał na to zgodę wierzyciela". Z zacytowanego przepisu wynika zatem, że organ egzekucyjny w ramach tzw. uznania administracyjnego i tylko na wniosek zobowiązanego posiada uprawnienia do zwolnienia z egzekucji wskazanego przez wnioskodawcę składnika majątkowego, w sytuacji gdy zostanie spełniona przesłanka wymieniona w tym przepisie tzn. "ważny interes zobowiązanego".

W rozpatrywanej sprawie, likwidator "A" S.A. w likwidacji z siedzibą w K. wnioskiem z dnia [...] r. wystąpił do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. o zwolnienie z egzekucji czynszu od "B" Sp. z o.o. za miesiące [...] i [...] 2006 r., uzasadniając go brakiem środków i zaległościami w wypłacie wynagrodzeń pracowników. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w C. zwolnił z egzekucji czynsz dzierżawny za miesiąc [...] i [...] 2006 r. należny od "B", wskazując, iż zwolnienia tego dokonuje w oparciu o wniosek likwidatora z dnia [...] r., który wpłynął do organu egzekucyjnego w dniu [...] 2006 r.

W tym miejscu zasadne jest wskazanie, iż zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. ) " Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną". Z treści zatem wskazanego przepisu wynika w sposób niewątpliwy, że granice rozpoznania skargi ograniczone zostały granicami sprawy, a w rozpatrywanej sprawie tę granicę stanowi wniosek skarżącego o zwolnienie spod egzekucji czynszu dzierżawnego za [...] miesiące 2006 r. Stan faktyczny sprawy nie budzi wątpliwości, a rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego i organu nadzoru zadość czyni wnioskowi zgłoszonemu przez skarżącego. Wymaga bowiem powtórnego podkreślenia, że zwolnienie spod egzekucji składnika majątkowego następuje tylko i wyłącznie na wniosek zobowiązanego, a zatem organ nie posiada kompetencji do działania w tym zakresie z "urzędu". Fakty, na które powołał się skarżący w skardze, a dotyczące bezczynności organu nadzoru w przedmiocie rozpoznania skargi na czynności egzekucyjne, nie może stanowić przedmiotu rozpoznania w niniejszej sprawie, gdyż rozstrzygnięcie organów dotyczy rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...] 2006 r., a wniosek ten, na co już wskazywano, dotyczył zwolnienia spod egzekucji czynszu dzierżawnego za miesiące [...] i [...] 2006 r. W opisanym stanie rzeczy, za niezasadny i pozbawiony podstaw prawnych, Sąd uznał zarzut naruszenia przez organy egzekucyjne art. 934 Kodeksu postępowania cywilnego, gdyż przepis ten nie miał zastosowania w rozpatrywanej sprawie.

Podsumowując powyższe wywody należy stwierdzić, że zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwalał na wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia, a dokonane ustalenia faktyczne znajdują oparcie w zgromadzonych dowodach, dały też podstawę do poczynienia trafnych rozważań faktycznych i prawnych. Wyrażone w postanowieniu stanowisko organu zostało nadto dostatecznie pod względem formalnym uzasadnione.

W sumie zatem Sąd, dokonując oceny legalności zaskarżonego postanowienia, nie mógł postawić organom orzekającym w sprawie zarzutu naruszenia prawa i to takiego, który mógłby mieć wpływ na wynik rozpatrywanej sprawy.

Mając zatem powyższe względy na uwadze Sąd uznał że, zaskarżone postanowienie jest zgodna z prawem, co przesądziło o konieczności oddalenia skargi, zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).