Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3254/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-07-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 14 lipca 2016 r. sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. w O. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w W. stwierdził, że F. sp. z o.o. wniosła odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S. z uchybieniem terminu.

Postanowienie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych;

Naczelnik Urzędu Celnego w S. decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] wymierzył skarżącej karę pieniężną w wysokości 12000 zł za urządzanie gier poza kasynem gry. Decyzję tę doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 9 marca 2015 r. Pismem z dnia 18 marca 2015 r. (data nadania 24 marca 2015 r.) strona wniosła odwołanie od wspomnianej decyzji, które nie zostało podpisane, w związku z czym strona została wezwana do usunięcia przedmiotowego braku, czego dokonała w wyznaczonym przez organ terminie.

Ponadto jak wynika z akt sprawy pismem z dnia 22 kwietnia 2015 r.(nadanym w dniu 24 kwietnia 2015 r.) pełnomocnik strony wniósł o przywrócenie terminu do złożenia odwołania składając wraz z wnioskiem odwołanie.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r. Dyrektor Izby Celnej stwierdził wniesienie przez stronę odwołania z uchybieniem 14 dniowego terminu wskazując, że termin ten upłynął w dniu 23 marca 2015 r., tymczasem strona złożyła odwołanie 24 marca 2015 r. Jednocześnie postanowieniem z tego samego dnia Dyrektor Izby odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Od postanowienia Dyrektora Izby z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] pełnomocnik strony złożył skargę do sądu, w której wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

W skardze zarzucił naruszenie;

- art. 228 § 1 pkt 2 i § 2 ordynacji podatkowej poprzez jego zastosowanie w sprawie niniejszej i stwierdzenie, że odwołanie skarżącej spółki z dnia 18 marca 2015 r. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S. nr [...] z dnia [...] lutego 2015 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu,

- art. 121 Ordynacji podatkowej poprzez jego niezastosowanie w sprawie niniejszej i stwierdzenie, że odwołanie skarżącej spółki z dnia 18 marca 2015 r. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S. nr [...] z dnia [...] lutego 2015 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu.

W uzasadnieniu skargi skarżąca spółka wskazując na niezasadność stanowiska organu odwołała się do poglądu judykatury, zgodnie z którym jeżeli strona wraz z wniesieniem odwołania składa wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a organ w wydanym postanowieniu w przedmiocie tego wniosku przyjmuje, iż nastąpiło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, wyłączona zostaje możliwość wydania odrębnego postanowienia na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Skarżąca podkreśliła, że złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r. Dyrektor Izby Celnej odmówił jego przywrócenia, co powoduje zdaniem strony, że złożenie takiego wniosku stanowiło przeszkodę do wydania postanowienia stwierdzającego wniesienie odwołania z uchybieniem terminu.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie argumentując zasadność przyjętego przez siebie stanowiska w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;

skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 228. § 1 organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia:

1) niedopuszczalność odwołania;

2) uchybienie terminowi do wniesienia odwołania;

3) pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia, jeżeli nie spełnia warunków wynikających z art. 222.

Z treści wskazanego przepisu wynika, że w przypadku uchybienia terminowi do wniesienia odwołania organ jest zobowiązany do stwierdzenia tego faktu w formie postanowienia i nie zależy to od woli organu. Obowiązek organu w tym zakresie nie jest też zależny od tego, czy strona złoży , czy też nie, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, ani też od tego, w jakim momencie złoży wniosek o przywrócenie terminu. Pogląd taki wielokrotnie wyrażany był w orzecznictwie sądów administracyjnych ( np. wyrok NSA z 29.08.2013 r. I FSK 1052/12 i przywołane w nim wyroki, wyroki NSA: z dnia 29 maja 2015 r. I FSA 340/14, z dnia 10.XI. 2015 r. .II FSK 2338/13, dnia 6 czerwca 2014 r. I FSK 715/13) i sąd w tym składzie w pełni podziela to stanowisko.

W przedmiotowej sprawie tego samego dnia wydane zostało zarówno ostateczne postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do złożenia odwołania jak również postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do jego wniesienia, w którym wskazano na postanowienie dotyczące uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W świetle treści art. 228 § 1 pkt 2 O.p i wskazanego wyżej orzecznictwa, w ocenie sądu brak jest podstaw do uznania, iż zaskarżone postanowienie jest nieprawidłowe, ponieważ wydane zostało postanowienie dotyczące odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, iż doszło do naruszenia wskazanego przepisu jak również, że doszło do naruszenia treści art. 121 ponieważ organ prowadził postępowanie w sprawie w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Należy przypomnieć bowiem, że stan faktyczny sprawy został ustalony prawidłowo, właściwie też wskazana została podstawa prawna rozstrzygnięcia a strona poinformowana została o przysługujących jej prawach.

W tym stanie rzeczy uznając, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie Sąd oddalił ją na podstawie art. 151 p.p.s.a.