Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1077/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-06-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. F. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] 2014 r. Nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania ze środków unijnych postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

A. F. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi z żoną i dwójką dzieci, jest współwłaścicielem domu o pow. 180 m2 (3/100 udziału; pozostałem 97/100 udziału posiada jego żona). W rubryce nr 10 wniosku oświadczył, iż osiąga dochód z działalności gospodarczej w wysokości 2.750 zł brutto miesięcznie, zaś ani żona ani dzieci nie osiągają dochodów. Wnioskodawca wyjaśnił, iż żona zawiesiła własną działalność gospodarczą i obecnie nie pracuje, dzieci uczęszczają do szkoły podstawowej i nie posiadają żadnego majątku. Wskazał także, iż hipoteka posiadanej przez niego i żonę nieruchomości jest obciążona kredytem, a także została zajęta w toku prowadzonego postępowania komorniczego z nieruchomości. Wobec skarżącego toczy się postępowanie egzekucyjne z tytułu niespłaconych kredytów, zaś znaczna część jego dochodów przeznaczana jest na spłatę zaległych wierzytelności wynikających z zajęć komorniczych. Pozostałe środki pieniężne są przeznaczane na utrzymanie czteroosobowej rodziny i wobec ich niewystarczalności skarżący korzysta z pomocy dalszej rodziny. W uzasadnieniu przedstawił swoją sytuację zawodową oraz podniósł, iż ciążące na nim w chwili obecnej koszty sądowe w dwóch sprawach zainicjowanych w WSA w Warszawie wynoszą około 16.000 zł. Do wniosku załączył szereg dokumentów obrazujących jego sytuację majątkową, w tym m. in. dokumenty wystawione w toku egzekucji komorniczej, a także dokumentację finansową związaną z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.").

Analiza stanu majątkowego posiadania, dokonana na podstawie oświadczeń złożonych w niniejszym wniosku, prowadzi do przyjęcia, iż sytuacja skarżącego jest trudna, bowiem jego rodzina, składająca się z czterech osób utrzymuje się wyłącznie z dochodów uzyskiwanych przez niego, których wysokość jest znacznie ograniczona z uwagi na spłatę ciążących na wnioskodawcy wierzytelności oraz prowadzone wobec niego postępowania komornicze. Biorąc pod uwagę, iż wnioskodawca zainicjował w tut. Sądzie dwa postępowania, w których ciążą na nim wpisy sądowe w łącznej wysokości 13.255 zł, zatem w wysokości znacznie przekraczającej jego miesięczne możliwości zarobkowe przyjąć należało, iż wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z wyłożonych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.