Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 779/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-02-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 20; art. 245 § 3; art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi W. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia 1) przyznać skarżącej W. A. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 100 (sto) złotych i ustanowienie adwokata; 2) oddalić wniosek w pozostałym zakresie R.A.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 779/07

Uzasadnienie

Pismem z dnia 5 listopada 2007 r. W. A. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

W dniu 10 grudnia 2007 r. skarżąca uiściła, na wezwanie sądu, wpis od skargi w wysokości 100 zł. Wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę.

W dniu 18 lutego 2009 r. skarżąca, na etapie postępowania o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o sporządzenie uzasadniania wyroku z dnia 16 kwietnia 2008 r., złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, przedkładając wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".

W uzasadnieniu wniosku, skarżąca wskazał jedynie na argumenty merytoryczne dotyczące prowadzonego postępowania. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jest współwłaścicielem nieruchomości o powierzchni 1.525 m2, nie posiada natomiast żadnej innej nieruchomości. Jedyny dochód skarżącej stanowi świadczenie emerytalne w wysokości 989 zł. Skarżąca – zgodnie z oświadczeniem – nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro.

Referendarz Sądowy zważył, co następuje:

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 marca 2002 r. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza rozpoznającego wniosek zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.

W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że jedyne dochody w gospodarstwie domowym skarżącej stanowi świadczenie emerytalne w wysokości 989 zł. Z powyższego dochodu skarżąca ponosi bieżące koszty utrzymania.

Z powyższego wynika, że sytuacja majątkowa skarżącej jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego, czy też pomocy profesjonalnego pełnomocnika procesowego może w istotnym stopniu wpłynąć na jego sytuację materialną. Stąd też biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz informacje załączone do akt postępowania należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Zauważyć jednakże w tym miejscu należy, że wpis od skargi w niniejszym postępowaniu został przez skarżącą uiszczony w prawidłowej wysokości. Przy czym sam wniosek o przyznanie prawa pomocy, skarżąca złożyła w dniu 18 lutego 2009 r., tj. już po upływie terminu do wniesienia wpisu od skargi i jego prawidłowym uiszczeniu. Istotne jest w związku z tym, że wniosek taki wywiera skutki prawne od daty jego wniesienia, nie obejmuje zatem zwolnienia od kosztów, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 125/04, niepubl.).

W związku z powyższym, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.

R.A.