Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 816/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Protokolant st. specjalista - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2013 r. sprawy ze skargi M. J. G. na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę.


UZASADNIENIE

M. G., zwany dalej "skarżącym", w dniu [...] czerwca 2008 r. złożył do W. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, dalej "Agencja", wniosek o przyznanie pomocy finansowej [...] w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich (PROW) na lata 2007-2013 w zakresie działania 311 "Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej".

Pismem z dnia [...] października 2008 r., nr [...], Agencja odmówiła skarżącemu przyznania wnioskowanej pomocy w związku z niewypełnieniem złożonego wniosku we wszystkich wymaganych polach zgodnie z instrukcją.

Skarżący wezwał Agencję do usunięcia naruszenia prawa, w którym stwierdził, że jego wniosek był poprawnie sporządzony i kompletny, co wynika z posiadanej przez skarżącego kopii złożonego wniosku.

Pismem z [...] listopada 2008 r. z uwagi na brak odpowiedniego uzasadnienia pisma z [...] października 2008 r. Agencja nakazała ponowną weryfikację wniosku.

Pismem z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...], Agencja odmówiła skarżącemu przyznania wnioskowanej pomocy finansowej z uwagi na niespełnienie warunków określonych w § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 200 poz. 1442 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem". Stosownie do tego przepisu, jeżeli wniosek o przyznanie pomocy został złożony po terminie lub nie został wypełniony we wszystkich wymaganych pozycjach, lub nie dołączono do niego co najmniej jednego z dokumentów, których niedołączenie skutkuje nieprzyznaniem pomocy, Agencja nie przyznaje pomocy. Agencja wyjaśniła, że pola oznaczone we wniosku jako wymagane do wypełnienia, nie zostały przez skarżącego wypełnione zgodnie z § 9 ust. 1 ww. rozporządzenia (brak strony części II.A. Informacji o powierzchni działek ewidencyjnych wchodzących w skład gospodarstwa wskazanego we wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych i płatności cukrowej).

Pismem z dnia [...] grudnia 2008 r. skarżący wezwał Agencję do usunięcia naruszenia prawa.

Pismem z [...] lutego 2009 r. Agencja wskazała, że przy ocenie wniosku nie doszło do naruszenia przepisów prawa. Zdaniem organu w stosunku do skarżącego nie mógł być zastosowany przepis § 10 ust. 3 rozporządzenia, zgodnie z którym, jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie spełnia innych niż określone w ust. 1 i 2 wymagań, Agencja wzywa wnioskodawcę, w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy. Ze względu na brak części wniosku odmowa przyznania pomocy spełnia przesłanki określone w § 10 ust. 1 rozporządzenia.

Po bezskutecznym wezwaniu Agencji do usunięcia naruszenia prawa skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który skargę tę uwzględnił wyrokiem z dnia 11 grudnia 2009 r., sygn. akt V SA/Wa 578/09. Zdaniem Sądu pierwszej instancji zebrany w sprawie materiał dowodowy nie dał podstaw do jednoznacznego przyjęcia stanowiska Agencji, według którego skarżący w dniu [...] maja 2008 r. złożył niekompletny wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania 311 "Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej" (mylnie wskazując na wniosek w ramach działania 123 "Zwiększenie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej"), niespełniający wymogu z § 10 ust. 1 rozporządzenia. W ocenie Sądu wydanie skarżącemu przez organ potwierdzenia złożenia wniosku pozwala na przyjęcie domniemania kompletności wniosku, co do ilości stron. Niezależnie od powyższego, zdaniem Sądu pierwszej instancji, pracownik organu powinien w momencie przyjmowania wniosku wychwycić występujący w nim brak strony nr 16 (tj. części II.A. Informacji o powierzchni działek ewidencyjnych wchodzących w skład gospodarstwa wskazanego we wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych i płatności cukrowej), tym bardziej, że jest to część wniosku wypełniana przez wszystkich wnioskodawców, a jej niewypełnienie skutkuje nieprzyznaniem pomocy finansowej. Agencja wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 10 marca 2011 r., sygn. akt II GSK 382/10 oddalił skargę kasacyjną organu.

Następnie w dniu [...] kwietnia 2011 r. Agencja pismem [...] odmówiła przyznania pomocy skarżącemu z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w § 2 rozporządzenia.

W dniu [...] kwietnia 2011 r. do Organu wpłynęło wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na powyższe pismo Agencja pismem [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. uwzględniła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i przywróciła wniosek do dalszej oceny.

W dniu [...] lipca 2011 r. pismem [...] skarżący został wezwany do uzupełnienia/złożenia poprawnych dokumentów/ złożenia wyjaśnień. W piśmie Agencja w 23 punktach sformułowała rodzaj i zakres żądanych uzupełnień.

W dniu [...] sierpnia 2011 r. (data doręczenia do kancelarii OR ARiMR) wpłynęło pismo z prośbą o wydłużenie terminu na złożenie uzupełnień wraz z częściowo uzupełnioną dokumentacją.

Agencja pismem [...] z dnia [...] września 2011 r. wezwała skarżącego do ponownego złożenia prośby ze wskazaniem terminu na jaki skarżący chce dokonać przedłużenia.

W dniu [...] września 2011 r. skarżący przekazał pismo wraz z prośbą o wydłużenie terminu o 6 miesięcy, argumentując to m.in. złożeniem wniosku o ustalenie warunków zabudowy oraz złożonym wnioskiem o pozwolenie na budowę dotyczące przebudowy budynku mieszkalnego. W piśmie wyjaśnił, że w związku z planowaną modernizacją stodoły, co wymaga ustalenia warunków zagospodarowania terenu, złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy. Wyjaśnił, że zakres planowanej modernizacji będzie mógł ostatecznie ustalić po rozpatrzeniu złożonych wniosków. Do pisma dołączył m.in. kopię wniosku z [...] września 2011 r. o ustalenie warunków zabudowy na działce [...], który dotyczył rozbudowy budynku mieszkalnego i stodoły

Agencja pismem [...] z dnia [...] października 2011 r. wyraziła zgodę na wydłużenie terminu do dokonania czynności do dnia [...] lutego 2012 r.

W dniu [...] lutego 2012 r. (data doręczenia do kancelarii OR ARiMR) skarżący przekazał uzupełniającą dokumentację.

Następnie pismem ([...]) z dnia [...] kwietnia 2012 r. Agencja ponownie wezwała skarżącego do uzupełnienia braków/ złożenia wyjaśnień określonych w 14 punktach, w których szczegółowo wskazano również rodzaj brakujących dokumentów dotyczących planowanej inwestycji.

W odpowiedzi na powyższe pismo w dniu [...] czerwca 2012 r. (data wpływu do kancelarii ARiMR) została przekazana przez skarżącego uzupełniająca dokumentacja. A następnie po terminie na wniesienie uzupełnień, tj. w dniu [...] sierpnia 2012 r. skarżący przesłał dodatkową dokumentację uzupełniającą, m.in. zawierającą zgłoszenie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego w postaci stodoły z dnia [...] czerwca 2012 r. oraz pismo Starostwa Powiatowego w N. z dnia [...] czerwca 2012 r. , z którego wynika okoliczność, że w odpowiedzi na pismo z dnia [...] czerwca 2012 r. Starosta informuje, że nie wyraża sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru zmiany przeznaczenia budynku gospodarczego na cele rekreacyjne w gospodarstwie rolnym ( bez zmiany kategorii budynku).

Agencja pismem ([...]) z dnia [...] lipca 2012 r. odmówiła przyznania pomocy, z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w § 10 ust. 5 rozporządzenia. Agencja podkreśliła, że pomimo dwukrotnego wezwania wnioskodawca nie usunął w terminie wszystkich braków oraz że stwierdzone nieprawidłowości nie pozwalają na stwierdzenie poprawności formalnej wniosku o przyznanie pomocy. Pismo zostało zaadresowane na adres podany we wniosku o przyznanie pomocy, jednakże w związku z błędem systemowym wpisane zostało błędne imię, a mianowicie Z. G., co skutkowało podwójnym awizowaniem pisma i brakiem jego odbioru. W wyniku wyeliminowania błędu ponownie wysłano pismo [...] z podaniem prawidłowych danych adresowych, datując je na [...].10.2012 r.

W uzasadnieniu pisma Agencja wskazała, że wnioskodawca nie usunął wszystkich nieprawidłowości wniosku, do czego był dwukrotnie wzywany czyli nie złożył ostatecznej decyzji o zmianie sposobu użytkowania budynku w postaci stodoły, niepoprawnie wypełnił sekcję V wniosku w pozycji I.A.4. ze względu na brak parametrów kupowanego sprzętu/wyposażenia, a nadto sekcja V jest niezgodna pod względem finansowym z dostarczoną specyfikacją na zakup sprzętu i wyposażenia. Wskazano, że przy podaniu cen jednostkowych i ceny za całość zakupionego sprzętu cena ogólna powinna być wskazana w cenie netto bez VAT z zastosowaniem zaokrąglenia jej w dół do czego wnioskodawca się nie zastosował w odniesieniu do pasków do jogi, adaptacji poddasza, wykonania elewacji, modernizacji stodoły, zakupu urządzenia wielofunkcyjnego, zakupu mat. Nadto wnioskodawca nie załączył specyfikacji dotyczącej zakupu roślinności wskazując jedynie na ogólną kwotę oraz nie dołączył kosztorysu na budowę ogrodzenia, co w odniesieniu do obydwu pozycji nie pozwala na określenie poziomu kosztów kwalifikowanych i potwierdzenia prawidłowości ich wyliczenia z zastosowaniem współczynnika 64,72%. Wskazano, że wnioskodawca nie załączył szczegółowego kosztorysu na wykonanie pieca kaflowego, który jest konieczny ze względu na to, że piec miał być wykonany metodą mieszaną, co powoduje, że kosztorys, który został dołączony do wniosku nie może zostać uznany. Zarzucono brak uzupełnienia wniosku poprzez nie złożenie mapy sytuacyjnej z zaznaczonym planowanym do wykonania ogrodzeniem. Brak złożenia dokumentu nie pozwala na potwierdzenie parametrów ogrodzenia wskazywanych w sekcji V wniosku a tym samym dostarczenia zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych właściwemu organowi.

W dniu [...] grudnia 2012 r. (data wpływu do kancelarii OR) skarżący wezwał ARiMR do usunięcia naruszenia prawa.

W skardze na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2012 r. M. G. wniósł o uchylenie zaskarżonego pisma ewentualnie wydanie merytorycznego orzeczenia rozstrzygającego w niniejszej sprawie, poprzez przyjęcie wniosku strony złożonego do ARiMR jako kompletnego i właściwie wypełnionego i tym samym przyznania pomocy zgodnej z wnioskiem oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącgo kosztów postępowania przed WSA według norm przepisanych.

Skarżący zarzucił naruszenie prawa w postaci:

← błędnej interpretacji § 10 ust. 5 rozporządzenia w związku z § 10 ust. 1 oraz § 4 tego samego aktu prawnego, poprzez uznanie, iż niedołączenie przez wnioskodawcę, a następnie nieuzupelnienie w wyniku wezwania dokumentów wskazanych w VI części wniosku - Informacji o załącznikach jako "pozostałe załączniki wymagane do przeprowadzenia weryfikacji wniosku" pozwala na nieprzyznanie wnioskodawcy pomocy, pomimo iż rzeczone dokumenty w świetle § 9 ust. 4 rozporządzenia nie należą do dokumentów, których niedołączenie skutkuje nieprzyznaniem pomocy;

← pominięcia normy § 9 ust. 4 rozporządzenia, poprzez przyjęcie wbrew jej gramatycznej wykładni, że wyłącznie niedołączenie do wniosku dokumentów, o których mowa w rzeczonym przepisie pozwala na nieprzyznanie pomocy;

← błędnej treści wniosku przygotowanego przez Agencję, a szczególnie części VI, która wbrew treści ww. przepisów rozporządzenia nie zawiera wskazania dokumentów, których niedołączenie skutkuje nieprzyznaniem pomocy, zamiast tego wprowadzając pojęcie: "załączników niezbędnych do przeprowadzenia wstępnej weryfikacji spełnienia podstawowych warunków formalnych", które nie jest jednoznaczne z pojęciem użytym w rozporządzeniu i tym samym może być inaczej rozumiane przez wnioskodawców;

← uznania, wbrew faktom, które zaprzeczają tym wnioskom, iż wnioskodawca nie uzupełnił kosztorysu i innych informacji pozwalających na zweryfikowanie pozycji kosztowej związanej z budową ogrodzenia, gdy wnioskodawca kosztorys dołączył wraz z pozostałymi do pisma wysłanego do ARiMR dnia [...].05.2012 r., a dodatkowo w wyjaśnieniach składanych w tymże piśmie w pkt Ad 17 wyjaśniał, iż budowa ogrodzenia nie wymaga zgłoszenia wykonania robót budowlanych, ponieważ nie przebiega od strony ulic, parków i innych miejsc publicznych, a jego wysokość nie będzie przekraczała 2,2 m. Nadto w poprzednich pismach kierowanych do Agencji celem uzupełnienia wniosku oraz w samym wniosku wskazywał materiały, z których miałoby zostać wykonane ogrodzenie - drewno oraz sposób jego wykonania, jak również położenie wokół terenu objętego wnioskiem, który został zaznaczony na mapie oraz jego długość, co zostało całkowicie pominięte przy rozpoznawaniu wniosku;

← nieuzasadnionego przyjęcia, wbrew stanowisku organu administracji budowlanej oraz normie art. 71 ust. 1 Prawa budowlanego, iż planowane przez wnioskodawcę roboty budowlane w stodole będą zmierzały do zmiany sposobu jej użytkowania, pomimo iż tak jak dotychczas, stodoła miałaby służyć celom gospodarczym. Wnioskodawca wyjaśniał i podkreślał wielokrotnie, iż podawany przez niego charakter "biesiadny" stodoły nie wiąże się z planami przebudowy jej na salę rekreacyjną, a wyłącznie z wystrojem jej wnętrza oraz możliwością wstawienia do niej stołów drewnianych jadalnych lub innego sprzętu, który na stale będzie umiejscowiony na zewnątrz, celem ochrony przed deszczem i umożliwienia przebywającym w gospodarstwie kontynuowania czynności rozpoczętych wcześniej na świeżym powietrzu.

Nadto skarżący wskazał na niewłaściwe, wprowadzające w błąd stronę działanie organu, który w odpowiedzi na wezwanie strony skarżącej do usunięcia naruszeń prawa przesłał stronie pismo, w którym stwierdził, iż sprawę rozpozna w terminie późniejszym niż 60 dni, sugerując tym samym odpowiedź na wystąpienie strony, jednakże po terminie właściwym do złożenia skargi. Zdaniem strony intencją tego pisma było wprowadzenie jej w błąd. co do aktualności 60 - dniowego terminu do złożenia skargi w sytuacji, gdy strona oczekiwałaby na zapowiedzianą przez organ odpowiedź. Zdaniem skarżącego tego typu działania są wbrew zasadom postępowania administracyjnego, szczególnie zasadzie praworządności, pogłębiania zaufania obywateli, czy nawet zasadzie szybkości działania.

Dodatkowo skarżący podkreślił, iż przewlekłość całego postępowania, które toczy się już prawie 5 lat, od momentu złożenia przez stronę wniosku, spowodowała całkowitą utratę przez stronę szansy uzyskania przedmiotowych dopłat w oparciu o ponownie złożony wniosek, ze względu na upływ samego programu, który funkcjonował w latach 2007-2013 oraz wiek, uzyskany przez samą stronę, uniemożliwiający jej otrzymanie ewentualnych dopłat w ramach kolejnego, analogicznego programu. Nadto skarżący podkreślił, że został zmuszony do rezygnacji z renty strukturalnej, co było warunkiem przyznania dopłat z wniosku rozpatrywanego w ramach niniejszego postępowania.

Skarżący zarzucił również, że Agencja nie traktuje równo wobec prawa wszystkich wnioskodawców, co znalazło odzwierciedlenie w sposobie rozpoznania wniosku strony skarżącej oraz jego córki- H. G., której w analogicznym stanie faktycznym przy wniosku o analogicznej treści przyznano dopłaty i podpisano umowę o przyznaniu pomocy nr [...].

W dniu [...] lutego 2013 r. wydane zostało pismo [...] stanowiące rozpatrzenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa, w którym organ stwierdził, że nie doszło do naruszenia prawa w przedmiotowej sprawie.

W odpowiedzi na skargę Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w całości podtrzymała swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym piśmie i wniosła o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie a jej zarzuty nie są trafne. Zgodnie z § 10 ust.1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 w brzmieniu obowiązującym na datę oceny wniosku złożonego przez skarżącego jeżeli wniosek o przyznanie pomocy został złożony po terminie lub nie został wypełniony we wszystkich wymaganych pozycjach, lub nie dołączono do niego co najmniej jednego z dokumentów, których niedołączenie skutkuje nieprzyznaniem pomocy, Agencja nie przyznaje pomocy. Przepis art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, dotyczący odmowy przyznania pomocy, stosuje się odpowiednio. Ponadto zgodnie z ust.1a przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli dane, które należy podać w wymaganych pozycjach wniosku o przyznanie pomocy, wynikają z innych pozycji wniosku, z dokumentów dołączonych do wniosku lub są zawarte w ewidencji producentów w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Nadto z dalszej treści w/w przepisu wynika, że:

2. Jeżeli we wniosku o przyznanie pomocy nie wskazano adresu wnioskodawcy i nie ma możności ustalenia tego adresu na podstawie posiadanych danych, wniosek pozostawia się bez rozpatrzenia.

3. Jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie spełnia innych niż określone w ust. 1 i 2 wymagań, Agencja wzywa wnioskodawcę, w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy.

4. Jeżeli wnioskodawca, pomimo wezwania do usunięcia braków, nie usunął w terminie:

1) żadnego z braków, Agencja nie przyznaje pomocy; przepis art. 22 ust. 3 ustawy, dotyczący odmowy przyznania pomocy, stosuje się odpowiednio;

2) wszystkich braków, Agencja wzywa ponownie wnioskodawcę, w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy.

5. Jeżeli wnioskodawca, pomimo ponownego wezwania do usunięcia braków, nie usunął w terminie wszystkich braków, Agencja nie przyznaje pomocy. Przepis art. 22 ust. 3 ustawy, dotyczący odmowy przyznania pomocy, stosuje się odpowiednio.

W korelacji z treścią § 10 ust.1 pozostaje treść § 9 rozporządzenia, z którego wynika, że wniosek o przyznanie pomocy zawiera w szczególności:

1) numer identyfikacyjny, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności:

a) wnioskodawcy, o ile został nadany,

b) osoby, której przyznano płatność, o której mowa w § 2 pkt 2;

2) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy;

3) charakterystykę prowadzonej działalności, w tym określenie przedmiotu prowadzonej działalności gospodarczej, zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD);

4) opis planowanej operacji, w tym określenie miejsca jej realizacji, celów, zakresu i kosztów;

5) plan finansowy operacji;

6) informacje o załącznikach;

7) oświadczenia lub zobowiązania wnioskodawcy związane z pomocą;

8) zestawienie rzeczowo-finansowe operacji.

2. Do wniosku o przyznanie pomocy dołącza się dokumenty, o których mowa w ust. 4.

3. Agencja udostępnia formularz wniosku o przyznanie pomocy nie później niż w dniu podania do publicznej wiadomości informacji, o której mowa w § 6 ust. 1.

4. Formularz wniosku o przyznanie pomocy zawiera wykaz dokumentów, które powinny być dołączone do wniosku, z wyraźnym zaznaczeniem tych dokumentów, których niedołączenie skutkuje nieprzyznaniem pomocy, oraz wzory oświadczeń.

Jak wynika z treści przytoczonych przepisów informacje oraz dokumenty, o jakich jest mowa w § 9 ust. 1 muszą zostać obligatoryjnie zawarte lub dołączone do wniosku, przy czym w związku z tym, że użyto sformułowania " w szczególności" wniosek może też zawierać i zawiera także inne dodatkowe dane. Z treści przepisu wynika, że formularz wniosku jest udostępniany przez Agencję oraz, że w formularzu musi być zaznaczone, które dokumenty muszą być dołączone do wniosku pod rygorem nieprzyznania pomocy.

Pkt VI części wniosku, do którego odwołuje się skarga nosi tytuł Informacja o załącznikach oraz wskazuje w 20 punktach załączniki wniosku niezbędne do przeprowadzenia wstępnej weryfikacji spełniania podstawowych wymogów formalnych (wniosku- dop. Sądu). W Informacji przy Podtytule nazwa załącznika w rubryce liczba załączników znajduje się znacznik "1’, do którego wyjaśnienie brzmi "pozycja wymagana dla wszystkich wnioskodawców zgodnie z przepisami § 9 ust.1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. (Dz. U. nr 200 poz. 1442 z późn. zm.) niewypełnienie pozycji zgodnie z § 10 ust. 1 rozporządzenia skutkuje nieprzyznaniem pomocy finansowej". W treści formularza wniosku przy poszczególnych rubrykach znajduje się zaznaczenie niebudzące wątpliwości - zgodne z omówionym wyżej - które rubryki muszą być wypełnione bezwzględnie, w tym z odwołaniem się do określonych dokumentów np. planu rzeczowo- finansowego czy EPO, których niewypełnienie skutkuje odmówieniem pomocy. Jest przy tym jasne, że sprawdzenie dotyczące niezbędnych danych odbywa się na etapie weryfikacji formalnej wniosku, której istotą jest jedynie sprawdzenie czy konieczne rubryki są wypełnione a dokumenty złożone. Jest więc oczywiste, że jeżeli strona złoży wymagany dokument to jest to spełnienie wymogu ale wymogu formalnego. Na etapie weryfikacji formalnej nie dochodzi bowiem do badania, ani prawidłowości danych zamieszczonych w poszczególnych rubrykach, ani też merytorycznej zawartości i prawidłowości złożonych dokumentów. Skarżący złożył zarzut dotyczący błędnej interpretacji § 10 ust. 5 rozporządzenia w związku z § 10 ust. 1 i § 4 rozporządzenia wskazując, że tylko dokumenty o jakich mowa w § 9 ust. 4 rozporządzenia w myśl § 10 ust. 1, są podstawą do nieprzyznania pomocy, nie zaś dokumenty wymienione w pkt VI wniosku, które do takich nie należą. Zarzucił także w związku z tym błędne pominięcie normy § 9 ust. 4 rozporządzenia, a więc to, że tylko dokumenty o jakich w nim mowa skutkują nieprzyznaniem pomocy zatem błędnie zinterpretowano treść § 10 ust. 5 rozporządzenia. Odnosząc się do tych zarzutów należy wskazać, ze wnioskodawca jest w błędzie. Dokumenty o jakich mowa we wspomnianym § 9 ust. 4 rozporządzenia należą do tego rodzaju, których brak powoduje odmowę przyznania pomocy bez uprzedniego wezwania do ich uzupełnienia. Natomiast skutek określony w treści § 10 ust. 5 rozporządzenia odnosi się do danych i dokumentów innych niż te o jakich jest mowa w § 9 ust. 4 rozporządzenia, które co już wskazywano wyżej, są odpowiednio oznaczane w formularzu wniosku i o czym jest mowa w Instrukcji. W tym kontekście nietrafny jest również zarzut odnoszący się do rzekomej niezgodności treści pkt VI części wniosku z treścią rozporządzenia. Braki do usunięcia, których był dwukrotnie wzywany skarżący, są tzw. innymi brakami nadającymi się do usunięcia, o jakich jest mowa w treści § 10 ust. 3 rozporządzenia w związku z czym ocenie podlega czy skarżący prawidłowo, dwukrotnie był wzywany do ich uzupełnienia oraz czy wezwanie to było zasadne.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że rozstrzygniecie Agencji jest prawidłowe. Analizując treść obydwu wezwań do uzupełnienia braków należy wskazać, ze skarżący został prawidłowo wezwany do ich uzupełnienia, nadto uwzględniono jego prośbę o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków po pierwszym wezwaniu do 6 m-cy. Ostateczny termin do usunięcia braków po drugim wezwaniu upływał w dniu [...] maja 2012 r. i w tym terminie skarżący nadesłał przy pomocy poczty uzupełnienia, z tym, że nie stanowiły one usunięcia wszystkich nieprawidłowości wniosku. Biorąc pod uwagę treść wniosku, listę potrzebnych załączników oraz zapisy Instrukcji wypełniania wniosku należy stwierdzić, że Agencja miała prawo żądania kosztorysu szczegółowego dotyczącego pieca kaflowego skoro miał on powstać systemem mieszanym czyli, ze materiały miał kupić skarżący a wybudować go wynajęty fachowiec (oświadczenie k. 204.) W tej sytuacji co wynika z Instrukcji konieczne jest złożenie kosztorysu wykonanego metodą kalkulacji szczegółowej, którego treść powinna mieć powiązanie z treścią zawartą w części V wniosku - zestawienie rzeczowo- finansowe (k. 296, 311). Prawidłowe są również zastrzeżenia Agencji w odniesieniu do niezgodności dotyczącej danych zawartych w części V. 1.A.4 wniosku, w której nie było danych dotyczących jednostek miary w zakresie dotyczącym wymiany okien i wzmocnienia stropów, co jest niezgodne z Instrukcją, zaś w odniesieniu do części wyposażenia tj. mat, pasków do jogi, urządzenia wielofunkcyjnego, a nadto adaptacji poddasza, wykonania elewacji, modernizacji stodoły skarżący wbrew wymogom Instrukcji dokonał zaokrąglenia kwot netto w górę nie zaś w dół, co jest sprzeczne z Instrukcją i co wskazuje na rozbieżność pod względem finansowym w sekcji V I specyfikacjami ( k. 295 i 309). Należy podnieść, że nie można przyjąć co do zasady za słuszne twierdzenia skarżącego dotyczącego sposobu zaokrąglania kwot wskazywanych we wniosku, ponieważ metoda ta wskazana w Instrukcji, jest wiążąca dla wszystkich potencjalnych beneficjentów i nie stwarza zarazem warunków do dowolnych ocen ze strony pracowników Agencji, którzy w przypadku różnic w sposób uznaniowy decydowaliby o tym, czy uznać prawidłowość wyliczenia, czy też nie, biorąc pod uwagę wskazywany przez wnioskodawcę wskaźnik kosztów kwalifikowanych. Jeśli chodzi o zagospodarowanie terenu, to zasadny jest również zarzut Agencji, że skarżący wbrew wymogom, nie złożył specyfikacji dotyczącej zakupu planowanej roślinności wskazując w piśmie, które wpłynęło do Agencji [...] czerwca 2012 r. (str.297), że zasadzi na obszarze objętym inwestycją ok.40 sztuk berberysu, ok. 20 sztuk bukszpanu, ok. 10 sztuk tuj oraz kilka sztuk jałowców ale bez wskazania na odmianę tych krzewów (których jest wiele, co wpływa na zróżnicowane ich ceny) i przewidywanych cen jednostkowych. Zaznaczyć przy tym należy, że w zestawieniu rzeczowo-finansowym skarżący wskazał na zakup 70 sztuk krzewów, co dowodzi, że nie przewidział już zakupu jałowców. Należy przyznać rację Agencji, że w takiej sytuacji brak jest możliwości uznania, czy planowane koszty kwalifikowane są uzasadnione. W odniesieniu do planowanego ogrodzenia bez wątpienia mimo wskazywania przez skarżącego w piśmie z [...] maja 2012 r., że przesyła kosztorys, do którego odwoływał się również w zestawieniu rzeczowo finansowym, nie przesłał go, nie złożył również żądanej mapki geodezyjnej z określeniem położenia ogrodzenia i jego parametrów. Nadto należy dodać, że skarżący wyjaśnił wprawdzie w piśmie (k. 258) przesłanym w ramach uzupełnienia wniosku w odpowiedzi na pierwsze wezwanie, że ogrodzenie będzie wykonane z drewnianych sztachet oraz drewnianych słupków, jak również w zestawieniu rzeczowo- finansowym , które wpłynęło w dniu [...].06. 2012 r. do Agencji wyjaśnił, że koszt ogrodzenia wyniesie kwotę [...] zł ale zdaniem Sądu bezsprzecznie nie jest to równoznaczne z kosztorysem. W związku z wezwaniami Agencji dotyczącymi ogrodzenia należy wskazać, że skarżący podnosił (k.293), że ogrodzenie ze względu na wysokość poniżej 2,20m i ze względu na to, że nie będzie położone od ulicy, nie wymaga zgłoszenia budowlanego lecz podkreślić należy, że z orzecznictwa sądów administracyjnych dotyczących art. 30 ust.1 pkt 3 prawa budowlanego wynika, że mimo takich okoliczności w przypadku gdy dostęp do drogi wewnętrznej mają nieokreślone osoby zgłoszenie takie może być wymagane (np. wyrok Sądu w Lublinie II SA/LU 24/12). Sąd zauważa jednak, że Agencja w swoim rozstrzygnięciu skupiła się przede wszystkim na braku kosztorysu i mapki. W zakresie zastrzeżeń Agencji odnoszących się do stodoły należy wskazać, że jak wynika z treści wyjaśnień i uzupełnień wniosku, w tym jego uzupełnionej po drugim wezwaniu wersji, skarżący wskazał (k.290 i 291), że przesyła decyzję [...] z dnia [...] stycznia 2012 r., która dotyczyć miała zmiany sposobu użytkowania stodoły na cele rekreacyjno-sportowe. Wskazał, że modernizacja stodoły stworzy doskonały klimat wiejskiego pomieszczenia biesiadnego, w którym goście będą mogli spędzać wolny czas uczestnicząc w różnoraki sposób w zajęciach ruchowych tj. joga, organizując turnieje szachowe czy planszowe, czytając, organizując biesiady. W stodole w mniejszym z dwóch pomieszczeń ok. 29 m2 goście mogliby wypoczywać, w większym 50m2 odbywałyby się zajęcia np. joga. Sprzęt przechowywany byłby w schowku. Wskazał również, że stodoła ma kategorię II ze zmianą sposobu użytkowania na cele rekreacyjno-sportowe dla celów agroturystyki. Nadmienić trzeba, że decyzja na jaką powołuje się skarżący we wspomnianym piśmie znajduje się w aktach ale jest to decyzja ustalająca warunki zabudowy, dotycząca rozbudowy budynku mieszkalnego ze zmianą sposobu użytkowania poddasza na cele rekreacyjne, rozbudowy i zmiany sposobu użytkowania stodoły na cele rekreacyjno-sportowe dla potrzeb agroturystyki wydana na podstawie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (k. 324). Natomiast dopiero w dniu [...] sierpnia 2012 r. wpłynęło do Agencji pismo z dnia [...] sierpnia 2012 r. złożone do Starostwa Powiatowego w N., w którym skarżący zgłosił zmianę przeznaczenia stodoły wskazując, że nie będą w niej prowadzone żadne usługi, ani działalność gospodarcza. Na potrzeby agroturystyki będą natomiast zajęcia jogi i "sala biesiadna" tylko dla gości gospodarstwa. Zbieżne z tym pismem są informacje zawarte we wniosku - Ekonomicznym Planie Operacji (k.391), które wpłynęło do Agencji [...] czerwca 2012 r. Skarżący przesłał również pismo z dnia [...] czerwca 2012 r. Starostwa Powiatowego, z którego wynika, że w odpowiedzi na pismo z [...] czerwca 2012 r. Starosta informuje, że nie wnosi sprzeciwu do zgłoszenia zmiany sposobu przeznaczenia budynku gospodarczego na cele rekreacyjne w gospodarstwie rolnym (bez zmiany kategorii budynku). Z pisma tego wynika, że budynek nadal będzie pełnił funkcje budynku gospodarczego, czyli do przechowywania materiałów, narzędzi, sprzętu służących mieszkańcom budynku mieszkalnego, a także ich otoczenia oraz gościom gospodarstwa agroturystycznego.

Należy podnieść w związku z tym pismem, że jego treść wskazuje na to, że najpewniej nie odnosi się ono do zgłoszenia z [...] czerwca 2012 r., w którym wskazywano również na inne funkcje stodoły związane z aktywnym korzystaniem z jej pomieszczeń w ramach różnych zajęć przez gości gospodarstwa a nie tylko związane z przechowywaniem sprzętu. Trzeba podkreślić, że kwestie przeznaczenia zmiany przeznaczenia budynku reguluje treść art. 71 ustawy prawo budowlane z 7 lipca 1994 r. (Dz. U. 2010 243.1623 z późn. zm.). Biorąc pod uwagę treść art. 71 ust. 5 ustawy można mieć wątpliwości czy Starosta nie zgłosiłby sprzeciwu w przypadku oceny proponowanej zmiany przeznaczenia stodoły w pierwotnej jej wersji. Nie można zgodzić się z twierdzeniami skarżącego, że zakres modernizacji stodoły dowodzi tego, że nie zamierzał traktować jej docelowo jako budynku wykorzystywanego co do zasady na potrzeby gości gospodarstwa agroturystycznego, bo przeczy temu jego stanowisko konsekwentnie przedstawiane w kolejnych wersjach wniosku i w dokumentach. W ocenie Sądu nie ma to jednak większego znaczenia ponieważ wspomniane pisma wpłynęły już po terminie przewidzianym dla uzupełnienia braków wniosku wobec czego Agencja trafnie powołując się na przepis art. 22 ust. 3 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich i § 10 ust. 3, 4 i 5 rozporządzenia z 17 października 2007 r. Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi odmówiła skarżącemu przyznania pomocy.

Na koniec należy wskazać, że bez wpływu na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia pozostaje długość prowadzonego postępowania, fakt, że córka skarżącego uzyskała pomoc w takiej samej według skarżącego sytuacji, bo kwestia pomocy udzielonej córce nie podlega ocenie Sądu, który nie ma możliwości zweryfikowania twierdzenia skarżącego, niezależnie od tego, że każda sprawa oceniana jest indywidualnie. Również bez znaczenia dla sprawy pozostaje zarzut skarżącego co do faktu, iż poinformowano go, że odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostanie udzielona później niż w ciągu 60 dni ponieważ pouczono go prawidłowo o sposobie i terminie wniesienia skargi do Sądu zatem dysponując taką informacją powinien dochować terminu do wniesienia skargi. W żadnym razie udzielenie takiej informacji nie może być poczytane za chęć wprowadzenia skarżącego w błąd.

Mając powyższe okoliczności na uwadze na podstawie art. 151 p.p.s.a Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.