Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 211/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-05-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Kosewska po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] stycznia 2016 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2007 rok postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Sądu z dnia 8 marca 2017 r. o pozostawieniu wniosku o wyłączenie referendarza sądowego bez rozpoznania


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 8 marca 2017 r. Sąd pozostawił wniosek o wyłączenie referendarza sądowego bez rozpoznania.

Zarządzenie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 20 marca 2017 r.

– k. 124. 7 dniowy termin do wniesienia zażalenia upływał z dniem 27 marca 2017 r.

W dniu 3 kwietnia 2017 r. skarżący wniósł zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej – k. 126.

Na wezwanie Sądu w dniu 28.04.2017 r. skarżący złożył zaświadczenie lekarskie nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 r., z którego wynika, że nie mógł on stawić się na wezwanie Sądu Rejonowego [...] w dniu 18.1.2017 r. z powodu choroby nr statystyczny nr S93. Jako przewidywany termin zdolności do stawienia się na wezwanie wskazano - po dniu 28.3.2017 r. – k. 130.

Ponadto nadesłał on pismo z dnia 27.04.2017 r. w którym wskazał, że przyczyną uchybienia terminu była choroba, potwierdzona przez lekarza sądowego. Na skutek tej choroby skarżący nie mógł chodzić. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie 7 dni od dnia, kiedy skarżący mógł rozpocząć chodzenie po złamaniu nogi ( co pozwoliło mu udać się na pocztę i wysłać odpowiednie pisma ). Oprócz złamania nogi skarżący doznał też psychicznego rozstroju zdrowia, co może poświadczyć odpowiedni lekarz psychiatra – k. 131.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. – Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Według utrwalonego orzecznictwa brak winy powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 226, postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98, postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999 r., sygn. akt II UKN 667/98). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (, wyrok NSA z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 1999 r., sygn. akt I SA/Ka 1609/97).

W niniejszej sprawie skarżący winien wykazać brak winy w niedochowaniu terminu do wniesienia środka zaskarżenia w okresie od 21 do 27 marca 2017 r. Z zaświadczenia lekarskiego wynika niemożność stawienia się na wezwanie Sądu Rejonowego [...] w dniu 18 stycznia 2017 r. Jako przewidywany termin zdolności do stawienia się na wezwanie wskazano w powyższym zaświadczeniu - po dniu 28.3.2017 r.

Wskazać należy jednak, że w niniejszej sprawie skarżący odbierał osobiście w urzędzie pocztowym kierowane do niego pisma po dniu 18 stycznia 2017 r. ( w okresie wskazywanym w przedmiotowym zaświadczeniu lekarskim ) – w dniu 14 lutego 2017 r. – k. 107.

Również przedmiotowe postanowienie zostało odebrane przez skarżącego w urzędzie pocztowym w dniu 20 marca 2017 r. – k. 124.

Oznacza to, że choroba wskazywana w powyższym zaświadczeniu lekarskim nie uniemożliwiała skarżącemu osobistego odbierania, ale również nadawania na poczcie pism procesowych kierowanych do tutejszego Sądu.

Z tego powodu w ocenie Sądu skarżący nie wykazał w wystarczający sposób braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia zażalenia na zarządzenie z dnia 08 marca 2017 r. Z tego powodu orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.