Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3335/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-07-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 3, art. 83 § 1, art. 220 § 1 i 3, art. 230 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. sp. z o.o. w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2016r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2014r. i 2015r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Z. sp. z o.o. w S. (zwana dalej: "Skarżącą" lub "Spółką") reprezentowana przez pełnomocnika – adw. M.B. – pismem z 3 października 2016r., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] sierpnia 2016r., nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2014r. i 2015r., wnosząc jednocześnie o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego.

Postanowieniem z 18 stycznia 2017r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówiła przyznania Spółce prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Postanowienie to zostało następnie utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 lutego 2017r.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 kwietnia 2017r. Skarżącą wezwano pismem z 20 kwietnia 2017r. do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia ww. pisma, wpisu sądowego od skargi w wysokości 44.317 zł, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 113 akt sądowych).

Pełnomocnik Skarżącej wyżej wymienione wezwanie otrzymał 25 kwietnia 2017r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 114 akt sądowych), a zatem termin do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego upływał 2 maja 2017r.

Z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, dotyczącej opłat sądowych wynika, że do 6 lipca 2017r. nie uiszczono wpisu sądowego (notatka służbowa z 11 lipca 2017r. – k. 115 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718, ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, w myśl art. 220 § 1 P.p.s.a., nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Stosownie zaś do art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

W ocenie Sądu, skoro z akt sądowych sprawy wynika, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostało skutecznie doręczone na adres profesjonalnego pełnomocnika, to należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. 26 kwietnia 2017r. i upłynął 2 maja 2017r. – zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. 2 maja 2017r. Spółka powinna więc uiścić wpis sądowy od skargi. Z akt sprawy wynika, że do 6 lipca 2017r. wpisu sądowego nie uiszczono (notatka służbowa z 11 lipca 2017r. – k. 115 akt sądowych).

Sąd, mając powyższe na względzie, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 3 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.