Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2014-09-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 75,77,84,7,9,10,84,
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1, art. 134 par. 1, art. 135, 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder,, Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 września 2014 r sprawy ze skargi E. J. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1 , art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) Starosta zatwierdził projekt budowlany i udzielił W. Spółce pozwolenia na budowę III etapu budowy farmy elektrowni wiatrowych "[...]" to jest [...]elektrowni wiatrowych wraz z placami montażowymi, drogami dojazdowymi do elektrowni, budowę z rozbudową zjazdów, przebudową dróg i skrzyżowania z drogą wojewódzką, budową sieci kablowych SN i telekomunikacyjnych na terenie gm. [...] w obrębach:

- [...], działki nr: [...]

- [...], działki nr: [...]

- [...], działki nr: [...]

- [...], działki nr: [...]

- [...] działki nr: [...];

- [...], działki nr: [...]

Jednocześnie organ I instancji podał, że obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane obejmuje m.in. działkę nr [...] położoną w obrębie [...].

Kwestionując powyższą decyzję E.K., właściciel działki nr [...] położonej w obrębie [...] złożył od niej odwołanie jednocześnie zarzucając, iż wybudowanie elektrowni wiatrowych wokół jego działki wpłynie na to, że w przyszłości nie będzie mógł swobodnie rozporządzać swoją własnością, w tym sprzedać ją pod budowę elektrowni, mimo że działka ta ujęta jest w planie zagospodarowania przestrzennego gminy [...] pod budowę elektrowni wiatrowej. W ocenie odwołującego, przeprowadzenie spornej inwestycji na działce sąsiedniej spowoduje spadek wartości jego nieruchomości. Ponadto E.K. zakwestionował ważność decyzji z uwagi na nową numerację działek podnosząc, że po podziale działka ujęta w decyzji o numerze [...]nie istnieje, a w jej miejsce powstały działki o numerach: [...].

Rozpoznając przedmiotowe odwołanie decyzją z dnia [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ II instancji powołując się na przedłożony projekt budowlany wskazał, że inwestycję stanowi zespół [...] elektrowni wiatrowych wraz z niezbędną infrastrukturą.

Wojewoda podkreślił, że dla obszaru objętego wnioskiem obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla terenów położonych w gminie [...] "Zespół elektrowni wiatrowych [...]" uchwalony uchwałą Nr XLII/318/2010 z dnia 28 października 2010 r. (ogłoszoną w Dz. Urz. Województwa Zachodniopomorskiego Nr 128, poz. 2579 z 2010r.). Ponadto zaznaczył, że w celu realizacji przedmiotowej inwestycji Burmistrz [...] wydał:

- decyzję nr [...]o ustaleniu lokalizacji celu publicznego (obiekty infrastruktury technicznej), dla przebudowy dróg powiatowych, remontu dróg powiatowych, budowy drogi gminnej, przebudowy skrzyżowania drogi powiatowej;

- decyzję nr [...] o warunkach zabudowy (obiekty infrastruktury technicznej), dla przebudowy zjazdu z drogi powiatowej, dla budowy dróg ;

- decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia

z dnia [...] na budowę elektrowni farmy wiatrowych o łącznej mocy do 48 MW, składającej się z maksymalnej liczby [...] elektrowni wiatrowych wraz z drogami dojazdowymi, placami montażowymi, siecią kablową energetyczną średniego napięcia, telekomunikacyjną oraz stacją elektroenergetyczną GPZ i napowietrzną linią 110kV, łączącą GPZ z miejscem przyłączenia farmy wiatrowej, a także z instalacjami oraz urządzeniami budowlanymi zapewniającymi możliwość użytkowania przedsięwzięcia.

Zdaniem organu odwoławczego, projekt budowlany został wykonany zgodnie

z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej, zaś organ I instancji wyczerpał cały tryb postępowania określony w przepisach art. 32-35 ustawy Prawo budowlane i jednocześnie stwierdził, że projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami wymienionego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia oraz decyzjami Burmistrza [...] o ustaleniu lokalizacji celu publicznego i o warunkach zabudowy.

Odnosząc się do zarzutu podniesionego w odwołaniu dotyczącego położenia działki odwołującego nr [...] w obszarze oddziaływania inwestycji, organ odwoławczy ustalił w oparciu o obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego dla terenów położonych w gminie [...] "Zespół elektrowni wiatrowych [...]", że działka odwołującego o nr [...] jest położona na terenie oznaczonym symbolem 1.2.R/PE z przeznaczeniem jako: tereny rolnicze - poza terenem zainwestowania; tereny lokalizacji instalacji wykorzystujących siłę wiatru do produkcji energii (elektrownie wiatrowe) wraz z urządzeniami technologicznymi.

W świetle powyższego zdaniem organu, lokalizacja elektrowni T 25 w odległości 74,0 m i elektrowni T 26 w odległości 63,0 m od granicy działki w żaden sposób nie ogranicza korzystania odwołującego z jego własności w sytuacji gdy, przedmiotowy obszar wraz z działką odwołującego przeznaczony jest wyłącznie do rolniczego użytkowania, zaś miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dopuszcza na tym obszarze budowę elektrowni wiatrowych zarówno na działce odwołującego jak i na działkach będących we władaniu inwestora.

Ponadto Wojewoda, powołując się na treść decyzji Burmistrza [...]

o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia z dnia 26 września stwierdził, że pod względem uwarunkowań środowiskowych dopuszczalne jest współistnienie inwestycji objętej pozwoleniem na budowę oraz przyszłościowo zlokalizowanej na działce odwołującego.

W powołanych okolicznościach organ II instancji podniósł, że skoro realizacja inwestycji objętej zaskarżoną decyzją pozostaje bez wpływu na rolnicze użytkowanie działki stanowiącej własność odwołującego jak i przyszłościowe zainwestowanie zgodne z planem zagospodarowania przestrzennego, zatem w jego ocenie, wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę dla przedmiotowej inwestycji nie mogło doprowadzić do obniżenia wartości nieruchomości odwołującego.

Ustosunkowując się do kolejnego zarzutu odwołania dotyczącego błędnych materiałów geodezyjnych, w sprawie nowej numeracji działki nr [...] obręb [...] Wojewoda wyjaśnił, że działka ta stanowi własność Agencji Nieruchomości Rolnych

i została podzielona na wniosek właściciela, w październiku 2012r., na trzy działki natomiast projekt budowlany został sporządzony na materiałach geodezyjnych pobranych z ośrodka dokumentacji geodezyjnej (mapa do celów projektowych) sprzed podziału. Z uwagi na fakt, że wniosek o wydanie pozwolenia na budowę wraz

z projektem budowlanym został złożony w dniu 6 lipca 2012 r., czyli 3 miesiące przed podziałem działki, zatem został oparty na materiałach geodezyjnych aktualnych na dzień sporządzenia wniosku.

Reasumując organ odwoławczy stwierdził, że przedmiotowa inwestycja nie narusza uzasadnionych interesów osób trzecich w rozumieniu art. 5 ustawy Prawo budowlane.

E.K. nie zgadzając się z powyższa decyzją złożył na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz wniósł o jej uchylenie

w całości. Jednocześnie zarzucił zaskarżonej decyzji:

a) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy t.j.:

- art. 28 ust. 2 oraz art. 5 ust 1 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane,

- art. 112 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o ochronie środowiska, w związku

z art. 145 § 1 pkt 1 lit a) ustawy P.p.s.a.

b) inne naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy t.j.:

- art. 75, 77, 84 K.p.a. oraz

- art. 28 ust 2 ustawy prawo budowlane oraz art. 7, 9 i 10 K.p.a. w związku

z art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy P.p.s.a.

Zdaniem skarżącego, zarówno organ I, jak i II instancji nie poczynili żadnych działań mających na celu wyjaśnienie na czym dokładnie polega oddziaływanie planowanej inwestycji na nieruchomości sąsiadujące, zaś skarżący nigdy wcześniej,

w toku postępowania, nie został poinformowany, że jego działka oznaczona nr [...] znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji o czym dowiedział się dopiero z treści decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego oraz wydania pozwolenia na budowę.

E.K. w dalszej części uzasadnienia, podnosząc wadliwość decyzji, zakwestionował twierdzenia organu dotyczące możliwości wybudowania na swojej działce siłowni wiatrowych, z uwagi na odległość od najbliższej planowej siłowni, a ponadto możliwość budowy siedliska na przedmiotowej nieruchomości.

Powołując się na art 7 Konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska, sporządzonej w [...] dnia 25 czerwca 1998 r. (DzAJ. 2003 nr 78 poz. 706) podał, że organy administracji publicznej mają obowiązek podejmować odpowiednie działania praktyczne, aby społeczeństwo uczestniczyło w przygotowywaniu planów i programów mających znaczenie dla środowiska, w ramach przejrzystych i bezstronnych mechanizmów, otrzymując uprzednio niezbędne informacje. Zdaniem skarżącego, powołana norma prawna wynikająca z art. 7 Konwencji koresponduje z art. 29 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. 2008 nr 199 poz. 1227). Powołane zaś przepisy pozostają w związku z art. 28 ust 2 oraz art. 35 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Zdaniem skarżącego, organ nie podjął żadnych dodatkowych czynności sprawdzenia projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska i ochrony zdrowia.

Organy nie uwzględniły okoliczności, iż przedmiotowa inwestycja w postaci farmy wiatrowej, placu montażowego oraz infrastruktury drogowej istotnie wpłynie na nieruchomość skarżącego w zakresie pogorszenia stanu akustycznego środowiska,

w sytuacji gdy skarżący ma prawo dochodzić ochrony przed hałasem, co wynika

z art. 112 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 nr 25 poz. 150). W tym zakresie, skarżący zarzucił organom brak przedstawienia map akustycznych, które sporządza starosta lub wojewódzki inspektor ochrony środowiska na potrzeby oceny stanu akustycznego środowiska zgodnie z art. 117 i art. 118 ustawy o ochronie środowiska, zaś Starosta nie uwzględnił skarżącego, jako strony w rozumieniu art. 28 ust. 2 ustawy.

Zdaniem skarżącego, farmy wiatrowe mogą być źródłem ingerencji w środowisko naturalne oraz ludzkie zdrowie, dlatego organy pierwszej i drugiej instancji powinny były podjąć stosowne działania mające na celu zbadanie i ocenę wpływu planowanej inwestycji w tym zakresie, włącznie z powołaniem biegłego posiadającego wiadomości specjalne czego nie uczyniły, co stanowi o naruszeniu przez organy art. 112 ustawy o ochronie środowiska, art. 75, 77, 84 K.p.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit a) i c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Na poparcie swojego stanowiska skarżący powołał się na pogląd wyrażony

w orzecznictwie, w tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 lipca 2011 r., sygn. II SA/Wr 111/11, a także wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 31 marca 2011 r., sygn. akt 11 SA/Gl 1189/10.

W dalszej części uzasadnienia skarżący zarzucił organom ograniczenie dostępu do dokumentacji istotnej z punktu widzenia ochrony jego praw podmiotowych, uniemożliwiając mu udział w postępowaniu o wydanie pozwolenia na prawach strony, co stanowiło o naruszeniu art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane w związku z art. 7, 9 i 10 K.p.a.

Zdaniem skarżącego, organy obu instancji w przedmiotowej sprawie nie uwzględniły treści art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane, dotyczącego poszanowania interesów osób trzecich (obejmujących w szczególności ochronę przed uciążliwościami powodowanymi przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne), bowiem uniemożliwiły mu wzięcie udziału na prawach strony w toku postępowania administracyjnego prowadzonego przez Starostę w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę, a także nie przeprowadziły żadnego postępowania dowodowego w kwestii ustalenia czy zachodzi zagrożenie uzasadnionych interesów osób trzecich w aspekcie planowanej inwestycji. Ponadto nie powołano biegłego posiadającego odpowiednie kwalifikacje do oceny hałasu, wibracji, zakłóceń elektrycznych w kontekście planowej inwestycji, co stanowi o naruszeniu przepisów art. 75, 77 oraz 84 K.p.a.

Dodatkowo E.K. upatruje naruszenie swojego interesu prawnego z uwagi na to, że zrealizowanie inwestycji w bliskim sąsiedztwie jego działki spowoduje, że nie będzie w stanie swobodnie rozporządzać swoją własnością, a wartość rynkowa nieruchomości ulegnie znaczącemu obniżeniu.

W odpowiedzi na skargę, Wojewoda wniósł o jej oddalenie oraz utrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami

i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną i stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 134 § 1 i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a.").

Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonej decyzji Sąd nie dopatrzył się przy jej wydaniu naruszeń prawa, które w świetle art. 145 § 1 P.p.s.a. skutkowałyby koniecznością uchylenia albo stwierdzenia nieważności tego aktu, względnie stwierdzenia jego wydania z naruszeniem prawa.

Kontrola zarówno zaskarżonej, jak i poprzedzającej ją decyzji doprowadziła do uznania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję organu I instancji zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą inwestorowi pozwolenia na budowę (III etap budowy) 14 elektrowni wiatrowych wraz z niezbędną infrastrukturą i przyłączeniem do sieci kablowych i telekomunikacyjnych na terenie gminy [...] w szczegółowo wskazanych obrębach.

Podkreślenia wymaga, że w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę krąg stron tego postępowania wyznacza przepis art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. (Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.), zwanej dalej: "ustawą", stanowiący regulację szczególną i o węższym zakresie w stosunku do art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego zawierającego "ogólną" definicję strony. W myśl art. 28 ust. 2 ustawy stronami postępowania w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. To ostatnie pojęcie zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 20 ustawy, zgodnie z którym "obszar oddziaływania obiektu" oznacza teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia

w zagospodarowaniu tego terenu. Do przepisów odrębnych, w rozumieniu cytowanego przepisu, należą m.in. przepisy z zakresu ochrony środowiska oraz ochrony przyrody.

Do kręgu stron postępowania w sprawie pozwolenia na budowę należą, określone w powołanym przepisie podmioty, dla których planowana inwestycja może powodować ograniczenia w zagospodarowaniu ich nieruchomości, przy czym ograniczenie to, wynikające z konkretnych przepisów prawa, musi godzić w konkretne uprawnienia tych podmiotów w zakresie zagospodarowania ich nieruchomości.

Analiza treści decyzji organu I instancji prowadzi do stwierdzenia,

że nieruchomość skarżącego, stanowiąca działkę o nr [...], położona w sąsiedztwie inwestycji, została zakwalifikowana jako znajdująca się w obszarze oddziaływania obiektu, które to oddziaływania w zakresie ochrony środowiska zostały uznane za dopuszczalne, co potwierdza decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia z dnia [...] na budowę elektrowni farmy wiatrowych, a w konsekwencji E.K. został przyznany przymiot strony w niniejszym postępowaniu stosownie do powołanego art. 28 ust. 2 ustawy.

Uwzględniając znajdujące się w aktach sprawy, zwrotne potwierdzenia odbioru przez skarżącego zawiadomień Starosty o wszczęciu przedmiotowego postępowania administracyjnego (k. 28 akt administracyjnych), a także o możliwości wypowiedzenia się, przed wydaniem decyzji w sprawie pozwolenia na budowę, co do zebranych dowodów i materiałów (k. 5 akt administracyjnych) - należy stwierdzić, że skarżący miał wiedzę w zakresie tego, że jest stroną niniejszego postępowania, a zatem, że będąca jego własnością działka znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji.

W tej sytuacji, nie zasługują na uwzględnienie zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia art. 28 ust. 2 ustawy, polegające na nieuznaniu go za stronę

w postępowaniu przed organem I instancji, a także dotyczące naruszenia art. 7, 9 i 10 K.p.a. oraz art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy, poprzez ograniczenie mu dostępu do dokumentacji tym bardziej, że skarżący skutecznie odwołał się od decyzji ww. organu.

Podkreślenia wymaga, że zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 ustawy, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

- zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

Pozytywny wynik opisanego powyżej sprawdzenia skutkuje obowiązkiem wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Wynika to z art. 35 ust. 4 ustawy, zgodnie

z którym w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

W przedmiotowej sprawie organy uwzględniły zapisy obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów położonych w gminie [...] "Zespół elektrowni wiatrowych [...]", uchwalony uchwałą Nr XLII/318/2010 z dnia

28 października 2010 r. (ogłoszoną w Dz. Urz. Województwa Zachodniopomorskiego

Nr 128, poz. 2579 z 2010r.) i niewadliwie w oparciu o zapisy powołanego aktu miejscowego ustaliły, że działka odwołującego o nr [...] jest położona na terenie oznaczonym symbolem 1.2.R/PE z przeznaczeniem jako:

- tereny rolnicze - poza terenem zainwestowania;

- tereny lokalizacji instalacji wykorzystujących siłę wiatru do produkcji energii (elektrownie wiatrowe) wraz z urządzeniami technologicznymi.

Zgodzić się należy ze stanowiskiem Wojewody

że lokalizacja przedmiotowej inwestycji w żaden sposób nie ogranicza korzystania odwołującego z jego własności w sytuacji gdy, działka odwołującego przeznaczona jest wyłącznie do rolniczego użytkowania, zaś miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dopuszcza na tym obszarze budowę elektrowni wiatrowych zarówno na działce odwołującego jak i na działkach będących we władaniu inwestora, co stanowi o niezasadności argumentacji skarżącego w zakresie ograniczenia swobodnego rozporządzania swoją własnością oraz obniżeniu wartości rynkowej jego nieruchomości, której przeznaczenia, zgodnego z przepisami planu, nie zmieni bliskość inwestycji.

Ponadto należy zauważyć, że organy w przedmiotowej sprawie uwzględniły zapisy ostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia z dnia [...] na budowę elektrowni farmy wiatrowych o łącznej mocy do 48 MW wraz z niezbędną infrastrukturą, która dopuszcza współistnienie elektrowni wiatrowych na działce skarżącego oraz inwestora.

Jednocześnie podkreślenia wymaga, że na etapie procesu inwestycyjnego organy architektoniczno-budowlane nie dokonują ponownie oceny tych okoliczności sprawy, które stanowiły podstawę wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Wynika to wprost z art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, który nakłada na organy obowiązek sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Przepis ten nie daje natomiast podstaw do oceniania postępowania, w którym zostały wydane te decyzje, jak też ingerowania w rozstrzygnięcia w nich zawarte. Nie pozostaje zatem w kompetencji organów architektoniczno-budowlanych zmiana wymagań ochrony środowiska określonych w ostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Organ architektoniczno - budowlany ma obowiązek jedynie ocenić zgodność projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska sprecyzowanymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jedn. z 2013 r., poz. 1235 ze zm.) wskazuje się, że w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach określa się środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Organ architektoniczno-budowlany nie może zatem ich samodzielnie określić. Z przytoczonymi zapisami ustaw koresponduje nadto treść art. 86 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, zgodnie z którym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organ architektoniczno - budowlany przy wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 72 ust. 1 pkt 1). Powyższe należy rozumieć, że organy architektoniczno-budowlane nie mogą badać i oceniać kwestii rozstrzygniętych decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach.

W świetle powyższego, zarzuty skarżącego odnoszące się do naruszenia

art. 112 ustawy o ochronie środowiska w zakresie stanu akustycznego środowiska które mogłyby być podnoszone skutecznie na etapie postępowania w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji inwestycji, nie podlegają ponownej weryfikacji w sprawie o pozwolenie na budowę. Ponadto należy zauważyć, że skarżący nie sprecyzował czynności jakich Starosta nie podjął celem sprawdzenia projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska.

Z uwagi na powyższe wyjaśnienia Sąd uznał za bezzasadny zarzut skarżącego dotyczący naruszenia art. 75, art. 77 i 84 K.p.a. w zakresie postępowania dowodowego, w tym powołania biegłego posiadającego odpowiednie kwalifikacje m.in. do oceny hałasu w kontekście planowanej inwestycji uwzględniając przy tym wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowisko, zgodnie z którym sprawdzenie projektu budowlanego z prawem oraz sprawdzenie czy inwestycja nie narusza uzasadnionych interesów osób trzecich nie mogą być uznane za zagadnienia wymagające wiadomości specjalnych, w konsekwencji stwierdzić należy, że nie ma żadnych podstaw do powołania w postępowaniu administracyjnym w sprawie o pozwolenie na budowę, dowodu z opinii biegłego (por. wyrok NSA z 16 maja 2006 r., II OSK 823/05, publ. LEX nr 236627).

Końcowo wyjaśnić należy, że powołane przez skarżącego orzeczenia sądów nie mają znaczenia dla rozpoznania niniejszej sprawy, bowiem wyrok o sygnaturze

II SA/Wr 111/11 został wydany w innym przedmiocie (środowiskowych uwarunkowań), z kolei orzeczenie o sygnaturze II SA/Gl 1189/10 zapadło na tle innego stanu faktycznego dotyczącego kwestii prejudycjalnej.

Reasumując w ocenie Sądu, przyjęte w zaskarżonym rozstrzygnięciu ustalenia faktyczne stanowią logiczną konsekwencję prawidłowej oceny dowodów, co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wobec stwierdzenia braku podstaw do uwzględnienia skargi, sąd orzekł, stosownie do art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o oddaleniu skargi.