Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1381/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2013-12-31 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zmieniono postanowienie organu wydane z art. 61 par.4
Powołane przepisy: article: art. 61 par.3 i 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. B.-C. i M. J. S. o zmianę postanowienia Sądu o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w okresie od maja 2009 r. do grudnia 2010 r. oraz nakazania zwrotu dotacji wraz z odsetkami postanawia zmienić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 listopada 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 1381/13 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w ten sposób, że wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił skarżącym wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Sąd wyjaśnił m.in., że skarżące nie wykazały istnienia przesłanek dla udzielenia im ochrony tymczasowej. Twierdzenia zawarte we wniosku winny być bowiem poparte niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych, jak również skonkretyzowanych danych, wystarczająco obrazujących sytuację skarżących. Brak takiego odniesienia uniemożliwił pozytywną weryfikację ich wiarygodności, a w rezultacie przychylenie się do zgłoszonego żądania.

W pismach z dnia 27 listopada 2013 r. oraz 12 grudnia 2013 r. skarżące (reprezentowane przez pełnomocnika) wniosły o zmianę ww. postanowienia przez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości.

W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że okolicznością uzasadniającą zmianę postanowienia jest drastyczne pogorszenie się w drugiej połowie listopada 2013 r. sytuacji finansowej szkół prowadzonych przez skarżące, co jest następstwem egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie zaskarżonej decyzji. Organ egzekucyjny dokonał zajęcia dotacji oświatowej w części przypadającej na skarżące.

Powołując się na załączone do wniosku dokumenty źródłowe, skarżące wskazały, że porównanie przychodów z kosztami bieżącej działalności szkół oznacza, że kontynuowanie ich dalszej działalności nie jest możliwe na obecnym poziomie finansowania środkami z dotacji oświatowej, wynikającym z zajęcia jej części przez Prezydenta Miasta.

Nowa okoliczność (zagrożenie utratą płynności oraz upadłością podmiotu prowadzącego szkoły) wskazuje, że w wyniku wykonania decyzji nastąpi nieodwracalny skutek w postaci likwidacji szkół. Ponadto dojdzie do wyrządzenia znacznej szkody skarżącym, spółce prowadzącej szkoły oraz osobom w nim zatrudnionym.

W piśmie procesowym skarżących z dnia 12 grudnia 2013 r. wskazano, że od drugiej połowy listopada 2013 r. podmiot prowadzący szkoły znajduje się w stanie faktycznego braku płynności finansowej. Po wypłaceniu części wynagrodzeń pracowników i współpracowników, w dniu 1 grudnia 2013 r. na rachunku bankowym znajdowała się kwota 277,54 zł. Z tego względu konieczne stało się dofinansowanie szkół przez jednego ze wspólników kwotą 34 000 zł na pokrycie bieżących wydatków, w tym wypłatę kolejnej transzy wynagrodzeń. Środki pieniężne na rachunku podmiotu prowadzącego szkoły wynosiły 6 611,20 zł, co jest niewystarczające do pokrycia bieżących wydatków szkół do czasu uzyskania kolejnej dotacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) w skrócie: "p.p.s.a.", postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i § 3 sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Jednakże, aby możliwe było zastosowanie owej instytucji prawnej, strona w pierwszej kolejności zobowiązana jest wskazać istnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wystąpienia szkody i wykazać, że szkoda która powstanie na skutek wykonania decyzji, będzie znaczna, a skutki jakie wywoła wykonanie decyzji będą trudne do odwrócenia.

W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem decyzji, by Sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane (dokumenty źródłowe) na podstawie akt sprawy, czy wymienione przesłanki zostały spełnione. Inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki uzasadniające zmianę postanowienia w sprawie wstrzymania decyzji spoczywa na wnioskodawcy. Dodatkowo twierdzenia skarżących powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi ich sytuacji finansowej oraz majątkowej (por.: J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2006, s. 188).

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanego wniosku, złożonego zgodnie z dyspozycją art. 61 § 4 p.p.s.a., Sąd stwierdza, że wskazane w nim okoliczności oraz załączone dokumenty źródłowe, uprawdopodobniają wystąpienie skutków o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Przedstawione w pismach z dnia 27 listopada 2013 r. oraz 12 grudnia 2013 r. okoliczności, poparte załączonymi dokumentami uzasadniają zmianę postanowienia odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej w sprawie decyzji i uwzględnienie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej.

W rozpoznawanej sprawie nastąpiła zmiana okoliczności, o czym świadczą złożone przez skarżące dokumenty oraz uzasadnienie wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu. Zdaniem Sądu, argumenty i okoliczności przytoczone przez skarżące, a także załączone dokumenty (m.in. kopie tytułów wykonawczych, zawiadomień o zajęciach praw majątkowych dłużników, zestawienia operacji na rachunku bankowym, zestawienia przychodów i kosztów funkcjonowania szkół wraz z dokumentami źródłowymi) – dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. – umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji, Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim wysokość kwoty dotacji oświatowej wynikającej z zaskarżonej decyzji (1.207.934,52 zł) oraz fakt, iż egzekucja należności wynikającej z zaskarżonej decyzji jest w toku. Wysokość egzekwowanej wobec skarżących kwoty jest znaczna, jeśli uwzględni się wysokość kosztów bieżących ponoszonych i prognozowanych przez organ prowadzący szkoły (we wrześniu 2013 r. - 252 542,88 zł, w październiku 2013 r. - 326 544,45 zł, w listopadzie - 353 424,42 zł oraz w grudniu 2013 r. - 367 692,90 zł).

Nie bez znaczenia jest również struktura przychodów podmiotu prowadzącego szkoły, która w zasadniczej mierze oparta jest na środkach z dotacji oświatowej (łączna kwota wypłaconej w dniu 29 listopada 2013 r. dotacji za listopad 2013 r. po potrąceniach z tytułu egzekucji administracyjnej wyniosła 182 804 zł, przy wpływach z tytułu czesnego oraz wpisowego w wysokości 8 730 zł we wrześniu 2013 r. i 4 390 zł w październiku 2013 r.)

Skarżące uprawdopodobniły, że zapłata kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji w wysokości ponad 1,2 mln zł może spowodować znaczne ograniczenie działalności prowadzonych szkół lub zaprzestanie ich działalności. W świetle przedstawionych okoliczności należy przyjąć, że ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi mogłoby doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., których nie przywróciłby nawet ewentualny późniejszy zwrot ściągniętych należności.

Końcowo Sąd wskazuje, że niniejsze postanowienie zapadło w postępowaniu incydentalnym, a zatem nie rozstrzyga o istocie sprawy.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 61 § 3 i 4 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.