Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 928/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-07-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na czynności Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. w przedmiocie przekroczenia granic postępowania dowodowego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] r. M. J. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika złożył za pośrednictwem Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. skargę na naruszające prawo działanie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. polegające na niezasadnym przymuszaniu kontrolowanego do udostępnienia informacji dotyczących posiadanego rachunku bankowego, co podważa wiarygodność skarżącego jako klienta banku oraz obciąża podatnika czynnościami przekraczającymi granice prowadzonego postępowania i wymaga działań o nieuzasadnionym nakładzie czasu i pracy skarżącego. W skardze zarzucono również organowi kontroli podatkowej przekroczenie zakresu ponownego rozpoznania sprawy wskazanego przez organ odwoławczy w decyzji z dnia [...] r., Nr [...], uchylającej rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji i przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania.

W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej odrzucenie, wskazując na treść art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje, zgodnie z art. 3 § 2 ustawy orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Wskazując na treść art. 3 § 2 pkt 4 przywołanej powyżej ustawy wypada wyjaśnić, że chodzi w nim o akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Są to więc akty lub czynności o charakterze władczym, rozstrzygające o tym, czy w konkretnej sytuacji konkretnemu zewnętrznemu podmiotowi przysługują określone uprawnienia wynikające bezpośrednio z przepisów prawa albo czy ciążą na nim z mocy prawa określone obowiązki. Ten rozstrzygający charakter takich aktów lub czynności odróżnia je od takich działań z zakresu wykonywania administracji publicznej, które polegają wyłącznie na wyjaśnianiu określonych przepisów prawa, wypowiadaniu poglądów i opinii prawnych na temat treści i znaczenia określonych norm prawnych, ich interpretowaniu i dokonywaniu ich wykładni, wyrażaniu stanowiska na temat stosowania określonych przepisów prawa, zwłaszcza w sytuacji, gdy przepisy prawa przewidują konkretyzację przez organ administracji publicznej określonego uprawnienia lub obowiązku oznaczonego podmiotu przez wydanie decyzji administracyjnej lub postanowienia. Takie działania nie są aktami lub czynnościami z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. i nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Z treści wniesionej skargi wynika, że skarżący przedmiotem skargi uczynił czynności organu kontroli podatkowej podejmowane w zakresie prowadzonego postępowania kontrolnego w związku z ponownym rozpoznaniem sprawy wskutek uchylenia decyzji tego organu przez organ odwoławczy. Działania te w ocenie skarżącego naruszają prawo, prowadzą do przewlekłości postępowania oraz podważają wiarygodność podatnika wobec instytucji bankowych. Jednocześnie skarżący nie wskazał ani aktu ani też czynności poddanych kontroli sądu administracyjnego, o których mowa w cytowanym art. 3 p. p. s. a.

Analizując powyższe przepisy określające właściwość sądów administracyjnych jak również przedstawione przez stronę zarzuty skargi stwierdzić należy, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, nie dotyczy ona bowiem żadnej z form działania administracji publicznej podlegającej kognicji sądów administracyjnych. Kwestionowane przez skarżącego działania organu kontrolnego stanowią czynności z zakresu prowadzonego postępowania dowodowego i ich kontrola będzie możliwa na etapie weryfikacji decyzji administracyjnej wydanej przez organ pierwszej instancji.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.