Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1288/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 112  ust. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2003 nr 179 poz 1750
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz (spr.), Sędzia WSA Anna Mierzejewska, Sędzia WSA Janusz Walawski, Protokolant Małgorzata Kędzielewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi B. G. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] uchylił rozkaz personalny Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] maja 2008 r. w sprawie zwolnienia B. G. z dniem [...] lipca 2008 r. z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy wskutek cofnięcia żołnierzowi wymaganego poświadczenia bezpieczeństwa w części dotyczącej daty zwolnienia z zawodowej służby wojskowej i ustalił nową datę zwolnienia na dzień [...] sierpnia 2008 r., w pozostałej części utrzymał zaskarżony rozkaz w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał na następujący stan faktyczny. [...] B. G. pełnił ostatnio służbę wojskową na stanowisku [...]. Z uwagi na fakt, iż decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] cofnięto żołnierzowi poświadczenie bezpieczeństwa upoważniające go do dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą [...], przełożony żołnierza wystąpił w dniu [...] marca 2008 r. do Dyrektora Departamentu Kadr MON z wnioskiem o zwolnienie żołnierza z zawodowej służby wojskowej. Dyrektor Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej rozkazem personalnym z dnia [...] maja 2008 r. nr [...], zwolnił B. G. z dniem [...] lipca 2008 r. z zawodowej służby wojskowej i przeniósł do rezerwy wskutek cofnięcia żołnierzowi wymaganego poświadczenia bezpieczeństwa. W odwołaniu od powyższego rozkazu skarżący wskazał, iż zwolnienie go ze służby wojskowej jest przedwczesne. Podkreślił, iż decyzja, o cofnięciu mu poświadczenia bezpieczeństwa, nie jest jeszcze prawomocna, ponieważ złożył od niej odwołanie i skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Rozpoznając powyższe odwołanie Minister Obrony Narodowej w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] lipca 2008 r. wskazał, iż zgodnie z art. 112 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, można zwolnić żołnierza z zawodowej służby wojskowej wskutek odmowy wydania lub cofnięcia mu wymaganego poświadczenia bezpieczeństwa. Z uwagi na fakultatywny charakter wskazanej podstawy zwolnieniowej o zastosowaniu jej decyduje właściwy organ wojskowy. Wyjaśnił, iż w trakcie postępowania rozważano możliwość pozostawienia żołnierza w zawodowej służbie. Jednak z uwagi na fakt, że został on skazany prawomocnym wyrokiem sądu za popełnienie przestępstwa [...], nie posiada on już nieposzlakowanej opinii, a zwolnienie z zawodowej służby wojskowej jest w pełni zasadne. Ponadto organ wyjaśnił, iż decyzja o cofnięciu skarżącemu poświadczenia bezpieczeństwa, z uwagi na zakończenie postępowania administracyjnego w tej kwestii, stała się ostateczna i podlegała wykonaniu. Samo zaś, wniesienie skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję administracyjną nie wstrzymuje jej wykonania.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi B. G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniósł on o uchylenie decyzji I i II instancji. W uzasadnieniu skarżący ponownie wskazał, iż nie można było zwolnić go z zawodowej służby wojskowej z powodu cofnięcia mu poświadczenia bezpieczeństwa, ponieważ decyzja z dnia [...] lutego 2008 r. nadal nie jest prawomocna i została wydana z naruszeniem prawa.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.

Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz.1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Rozpoznawana pod tym względem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy wskazać, iż materialnoprawną przesłanką zaskarżonej decyzji jest przepis art. 112 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j. Dz. U. z roku 2008 Nr 141 poz. 892 ze zm.), wedle jego treści żołnierza zawodowego można zwolnić z zawodowej służby wojskowej wskutek odmowy lub cofnięcia wymaganego poświadczenia bezpieczeństwa. W sprawie jest bezsporne, że skarżącemu [...] decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2008 r., cofnął poświadczenie bezpieczeństwa upoważniające go do dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą [...]. Przesłanką cofnięcia poświadczenia bezpieczeństwa był fakt skazania przez sąd wojskowy skarżącego za popełnienie przestępstwa [...]. Decyzja ta stała się ostateczna wobec uchybienia przez B. G. terminowi do wniesienia odwołania od ww. decyzji.

Ostateczność decyzji administracyjnej oznacza, iż nie może być ona zaskarżana w toku instancji oraz jest ona wykonalna. Należy tu dodać, iż fakt że postępowanie w sprawie cofnięcia B. G. poświadczenia bezpieczeństwa stało się przedmiotem skargi do sądu administracyjnego nie oznacza, że organy wojskowe nie mogły wydać decyzji w sprawie zwolnienia skarżącego ze służby. Taka sytuacja mogłaby mieć miejsce tylko w sytuacji, gdyby sąd administracyjny, wydał postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji o cofnięciu skarżącemu poświadczenia bezpieczeństwa. Tymczasem tak się nie stało. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 października 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 987/08, odmówił wstrzymania wykonania decyzji [...] z dnia [...] lutego 2008 r. w przedmiocie cofnięcia poświadczenia bezpieczeństwa. W tej sytuacji organy wojskowe mogły podjąć działania zmierzające do zwolnienia skarżącego z zawodowej służby wojskowej na podstawie art. 112 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

Tak więc należy wskazać, iż zarówno decyzja organu I jak i II instancji są wydane na właściwej podstawie materialnoprawnej, a treść uzasadnienia decyzji odpowiada zapisom art. 107 § 1 kpa.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.