Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1373/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.), Sędzia WSA Maria Tarnowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi D. R. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r., Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.) po rozpatrzeniu zażalenia D. R. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., odmawiające wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją PINB w [...] Nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie budowy ogrodzenia działki nr ew. [...] od strony ul. [...] w [...], gm. [...] przez inwestora A. S., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Uzasadniając rozstrzygnięcie, organ scharakteryzował postępowanie wznowieniowe, o którym mowa w art. 145 § 1 k.p.a., a następnie wskazał, że w niniejszej sprawie jako przesłankę wznowienia wskazano art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Organ wskazał, że w pierwszej kolejności należy dokonać formalnoprawnej oceny wniosku w zakresie żądania wznowienia postępowania przez D. R. powołującą się na art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

W ocenie [...]WINB słuszne było stanowisko organu powiatowego, że nie został zachowany termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania, określony w art. 148 § 2 k.p.a. Żądanie wznowienia postępowania w stosunku do decyzji PINB w [...] Nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. zostało wniesione przez D. R. w piśmie datowanym na dzień 17 października 2014 r. (nadanym w placówce pocztowej w dnia 21 października 2014 r.). W piśmie z dnia 17 października 2014 r. wskazała, aby "odwołanie z dnia [...] października2014 r. od decyzji wydanej przez PINB w [...] Nr [...] zostało potraktowane również jako żądanie wznowienia postępowania administracyjnego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 w sprawie zakończonej decyzją wydaną przez PINB nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r." Organ uznał zatem, że D. R. wystąpiła z wnioskiem o wznowienie postępowania pismem z dnia [...] października 2014 r., a następnie sprecyzowała je pismem z dnia 17 października 2014 r. Zdaniem [...] WINB organ powiatowy słusznie zauważył, że postępowanie w sprawie budowy ogrodzenia działki nr ew. [...] od strony ulicy [...] w [...] zostało wszczęte z urzędu i od początku wnioskodawczyni nie była uznana za stronę postępowania. O fakcie wydania w/w rozstrzygnięcia wnioskująca dowiedziała się już z decyzji [...] WINB nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. W/w decyzja Nr [...] dotyczyła umorzenia postępowania w sprawie budowy ogrodzenia działki nr ew. [...] od strony działki o nr ew. [...] w [...]. Na stronie 2 rozstrzygnięcia wskazano: "Jednocześnie tut. organ zauważa, że decyzją Nr [...] z dnia [...].11.2013r. PINB w [...] umorzył postępowanie administracyjne w sprawie budowy ogrodzenia działki nr ew. [...] od strony ulicy [...] w [...]." A zatem zdaniem organu, nie można było uznać za prawdziwe stwierdzenie skarżącej, iż "O istnieniu decyzji PINB nr [...] dowiedziałam się dopiero z treści decyzji PINB nr [...] po jej otrzymaniu.". Jednocześnie organ wskazał, że skarga złożona przez D. R. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] WINB Nr [...] nie mogła być jednocześnie jednoznaczna z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego decyzją PINB w [...] Nr [...], co wskazane zostało w zażaleniu.

Ponadto zdaniem organu odwoławczego, również fakt, iż na skutek skargi D. R. [...] WINB uchylił w całości własną decyzję Nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji wyklucza jednoczesne wszczęcie postępowania wznowieniowego zakończonego decyzją PINB w [...] Nr [...].

Podsumowując [...] WINB stwierdził, że wniosek o wznowienie postępowania nie mógł zostać pozytywnie zweryfikowany we wstępnej fazie postępowania o charakterze nadzwyczajnym. Wnioskodawczyni dowiedziała się o decyzji Nr [...] w lutym 2014 r. (z decyzji [...] WINB Nr [...]), zaś wniosek o wznowienie postępowania złożyła w październiku 2014 r., co przesądza, że termin z art. 148 § 2 k.p.a. nie został zachowany.

Skargę na wyżej opisane rozstrzygnięcie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie D. R., zarzucając rażące naruszenie art. 7, art. 8, art. 9 i art. 77 § 1 k.p.a.

W uzasadnieniu, skarżąca rozwinęła zarzuty i podkreśliła, że budowa ogrodzenia działki nr [...] od strony ulicy [...] w [...] narusza jej uzasadniony interes czego organy nie wzięły pod uwagę.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Sąd kontrolował postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r., którym utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. odmawiające wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2013 r.

Wznowienie postępowania administracyjnego jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła było dotknięte kwalifikowaną wadliwością formalną wyliczoną wyczerpująco w przepisach prawa.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym oraz literaturze wskazuje się, że w postępowaniu w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego wyróżnia się fazę wstępną, w której dokonuje się oceny wniosku o wznowienie postępowania pod kątem dopuszczalności wznowienia postępowania oraz postępowanie rozpoznawcze, którego celem jest ustalenie, czy istnieją podstawy wznowienia, a także etap rozstrzygania o losach decyzji zapadłej w postępowaniu, które zostało wznowione. Pierwsza faza postępowania o wznowienie polega na zbadaniu czysto formalnych przesłanek dopuszczalności wznowienia postępowania (takich, jak zachowanie terminu czy wskazanie ustawowej podstawy wznowienia). Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 12 lutego 2013 r., sygn. akt II OSK 1901/11 "Przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji bada, czy wniosek o wznowienie postępowania oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia, enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 kpa oraz czy podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 148 kpa".

Stwierdzenie niedopuszczalności wznowienia postępowania kończy już na tym etapie postępowanie w sprawie wznowienia i skutkuje wydaniem na podstawie art. 149 § 3 kpa postanowienia o odmowie wznowienia postępowania. Odmowa taka jest zatem w istocie odmową zbadania, czy rzeczywiście istniały powołane we wniosku wznowienie postępowania podstawy wznowienia. Tylko, gdy w świetle twierdzeń wynikających już z samego wniosku o wznowienie wynika, że brak jest ustawowych podstaw do wznowienia, wniosek składa podmiot niebędący stroną albo termin do jego złożenia nie został zachowany, organ wydaje postanowienie o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 kpa). W przeciwnym wypadku musi wznowić postępowanie (art. 149 § 1 kpa) i przeprowadzić je zarówno co do rzeczywistego istnienia przyczyn wznowienia, jak i pozostałych kwestii dotyczących dopuszczalności wznowienia, a także co do istoty sprawy (art. 149 § 2 kpa).

Również w literaturze podkreśla się, że odmowa wznowienia postępowania w myśl art. 149 § 3 kpa następuje wtedy, gdy wznowienie postępowania z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych jest niedopuszczalne, albo gdy uchybiono wymogom formalnym. Odmowa wznowienia może nastąpić zatem z przyczyn formalnych, a nie merytorycznych. Może do niej dojść także wtedy, gdy w sposób oczywisty można z twierdzeń stron wyprowadzić wniosek o braku związku między podstawą wznowienia, a treścią decyzji.

Oceniając przymiot strony D. R. należy zgodzić się z organem, że nie mogła skutecznie powoływać się na przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Treścią pojęcia "interes prawny" jest prawo podmiotowe rozumiane jako przyznanie przez przepis prawa konkretnych korzyści, które można realizować w postępowaniu administracyjnym. Cechami tego "interesu" jest to, że jest on konkretny, indywidualny, aktualny i sprawdzalny obiektywnie, a jego istnienie znajduje potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, będących przesłankami zastosowania przepisu prawa materialnego. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, kiedy to jednostka jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowana rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak wskazać przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który stanowiłby podstawę jej roszczenia i w konsekwencji uprawniał do żądania stosownych czynności organu administracji.

Należy wskazać, że postępowanie w sprawie budowy ogrodzenia działki nr ew. [...] od strony ulicy [...] w [...], zostało wszczęte z urzędu. Z uwagi na brak przepisu prawa materialnego do uznania, że skarżąca ma interes prawny, organ słusznie nie uznał jej za stronę postępowania w ww. sprawie. Skarżąca w piśmie z dnia 17 października 2014 r. nie wskazała interesu prawnego ani żadnych nowych okoliczności lub przepisu prawa materialnego dających podstawę prawną do uznania, że przysługuje jej przymiot strony.

Odnosząc się do uchybienia przez skarżącą terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją należy wskazać, że w myśl art. 148 § 2 k.p.a, termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia w którym strona dowiedziała się o decyzji kończącej postępowanie, którego dotyczy wniosek o wznowienie. Zatem strona może złożyć podanie o wszczęci postępowania w sprawie wznowienie postępowania jedynie we wskazanym miesięcznym terminie.

Z akt administracyjnych jednoznacznie wynika, że o treści decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] skarżąca dowiedziała się już z decyzji [...] WINB nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. doręczoną jej dnia 11 lutego 2014 r. A zatem nie można uznać za prawdziwe stwierdzenie skarżącej, iż o istnieniu decyzji PINB nr [...] dowiedziała się dopiero z treści decyzji PINB nr [...] po jej otrzymaniu w dniu 29 września 2014 r.

Przedmiotowy zaś wniosek o wznowienie postępowania złożony został w dniu [...] października 2014 r. a następnie sprecyzowany pismem z dnia 17 października 2014 r. W tej sytuacji, zasadnym i koniecznym było wydanie postanowienia odmawiającego wznowienia postępowania administracyjnego.

Podsumowując Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżone postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r. nie narusza prawa w związku z czym na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę oddalił.