Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 389/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-04-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Proboszcza Parafii Rzymskokatolickiej [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Proboszcza Parafii Rzymskokatolickiej [...] na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia stanu zgodnego z prawem poprzez uaktualnienie danych osobowych postanawia: -odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji -


UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przedmiotem skargi Proboszcza Parafii Rzymskokatolickiej [...] na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...]. Na podstawie tej decyzji organ zobowiązał stronę skarżącą do przywrócenia stanu zgodnego z prawem poprzez uaktualnienie danych osobowych D. A. polegające na naniesieniu w księdze chrztów adnotacji o treści zgodnej z jej żądaniem zawartym w "Oświadczeniu woli" z dnia 14 czerwca 2012 r., tj. oświadczeniu o wystąpieniu z Kościoła Katolickiego.

W skardze na powyższą decyzję strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie jego wykonania.

Rozpoznając powyższy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż każdy akt wywołuje określone skutki prawne. Jednakże wstrzymanie wykonania aktu możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki.

Chodzi tutaj jednak o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004).

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu winien zawierać uzasadnienie, w którym należy wskazać, jakiego rodzaju szkoda bądź trudne do odwrócenia skutki mogą wiązać się z jego wykonaniem. Konieczne jest we tym przypadku odniesienie się do konkretnych okoliczności, tak aby Sąd miał możliwość ich oceny. Wniosek strony skarżącej takich elementów nie zawiera. W tej sytuacji Sąd nie jest w stanie ocenić, czy zaskarżona decyzja może wywołać skutki, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie jej wykonania.

Biorąc pod uwagę wyłącznie specyfikę wydanego przez organ rozstrzygnięcia należy stwierdzić, że wykonanie zaskarżonej decyzji nie wywołuje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, ani też trudnych do odwrócenia skutków. Naniesienie adnotacji w księdze chrztów nie jest czynnością, która sama w sobie może wywołać znaczną szkodę, ani też skutki tej czynność nie są trudne do odwrócenia.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.

W tej sytuacji, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.