Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 642/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2021-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2021 r. r., w Rzeszowie, Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" SA, z siedzibą w R., w restrukturyzacji, na decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia (...) sierpnia 2020 r., nr (...), w przedmiocie ustalenia skarżącej dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za listopad 2018 r. - postanawia – 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej kwotę 191 (sto dziewięćdziesiąt jeden) złotych, uiszczoną przez nią tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z (...) sierpnia 2020 r. Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego, ustalił skarżącej spółce, będącej w restrukturyzacji, dodatkowe zobowiązanie podatkowe za listopad 2018 r., w kwocie 4 753 zł.

Skargę na tę decyzję wniosła "A" SA, z siedzibą w R., w restrukturyzacji (w ten sposób skarżąca określiła się w treści skargi), działająca przez swojego pełnomocnika – doradcę podatkowego M. M.

W związku z faktem, że do skargi nie załączono dokumentu pełnomocnictwa, zawierającego umocowania do działania w imieniu skarżącej przez doradcę podatkowego M. M., zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 15 października 2020 r., wezwano skarżącą do uzupełnienia tego braku poprzez przedłożenie dokumentu pełnomocnictwa, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone skarżącej (na adres kancelarii jej pełnomocnika) w dniu 27 listopada 2020 r.

W wyznaczonym terminie pełnomocnik skarżącej nadała na adres Sądu przesyłkę, zawierającą oprócz pisma przewodniego i odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego spółki, poświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię dokumentu pełnomocnictwa, wystawionego przez zarządcę restrukturyzacyjnego skarżącej spółki – "B" sp. z o.o. Zgodnie z treścią tego dokumentu, zamieszczoną w części D, zawierającej dane pełnomocnika, pełnomocnictwo to zostało udzielone P. S.

W dniu 7 grudnia 2020 r. skarżącą uiściła tytułem wpisu od skargi kwotę 191 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy.

W myśl zaś art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że nieprzedłożenie w postępowaniu przed sądem administracyjnym dokumentu pełnomocnictwa, w sytuacji, w której skarżąca jest reprezentowana przez pełnomocnika, stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu, w trybie art. 49 P.p.s.a. Jeżeli jednak we właściwym (siedmiodniowym) terminie brak ten nie zostanie uzupełniony, to wówczas skarga podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. , który stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

W niniejszej sprawie skarżąca, reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika, w osobie doradcy podatkowego, nie załączyła do skargi dokumentu pełnomocnictwa, co wobec treści art. 46 § 3 P.p.s.a., należało potraktować jako brak formalny skargi, podlegający uzupełnieniu na wezwanie sądu. Wezwanie w tym przedmiocie zostało skierowane do pełnomocnika, zgodnie z art. 67 § 5 P.p.s.a., jednakże brak ten nie został uzupełniony. Doręczone pełnomocnictwo stanowiło bowiem umocowanie nie dla M. M., ale P. S, który nie występuję w postępowaniu przed Sądem.

W tej sytuacji, w związku z nieuzupełnieniem braku skargi, podlega ona odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Na marginesie niniejszych rozważać zaznaczyć również należy, że z uwagi na fakt, że skarżąca spółka znajduje się w restrukturyzacji (postępowanie sanacyjne zostało wobec niej wszczęte postanowieniem Sądu Rejonowego w R. z 31 grudnia 2018 r., sygn. V GR 33/18, co wynika z odpisu z KRS, przedłożonego przez skarżącą), nie ma ona zdolności sądowej w niniejszej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 311 ust. 1 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 814 z późn. zm., zwanej dalej: Prawem restrukturyzacyjnym) postępowania sądowe, administracyjne, sądowoadministracyjne i przed sądami polubownymi dotyczące masy sanacyjnej mogą być wszczęte i prowadzone wyłącznie przez zarządcę albo przeciwko niemu. Postępowania te zarządca prowadzi w imieniu własnym na rzecz dłużnika.

Tak więc uprawnionym do wniesienia skargi był wyłącznie zarządca – "B" sp. z o.o. Niemniej jednak wobec braków formalnych skargi, Sąd w pierwszej kolejności zobligowany był do podjęcia działań związanych z ich uzupełnieniem, tak więc wobec niewykonania zarządzenia w tym zakresie podstawę odrzucenia skargi stanowił przepis art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

W tym miejscu dodać też należy, że wprawdzie na przedłożonym przez stronę dokumencie pełnomocnictwa widnieje podpis zarządcy, jednak powołuje się on w tym dokumencie na działalnie w jej imieniu (spółki w restrukturyzacji), zamiast własnym (wbrew art. 311 ust. 1, zd. 2 Prawa restrukturyzacyjnego), a przede wszystkim dokument ten stanowi umocowanie do działania dla P. S., który nie jest osobą, której podpis został złożony pod skargą.

W tej sytuacji brak jest więc możliwości przyjęcia, że skarga, pomimo niewłaściwego określenia w nim strony od której pochodzi, w rzeczywistości jest skargą zarządy a nie spółki. Poza tym nie budzi wątpliwości fakt nieuzupełnienia braków formalnych skargi, jako że w ramach tych czynności nie przedłożono właściwego dokument pełnomocnictwa.

Mając więc na uwadze powyższe, Sąd odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.