Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 726/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2016-08-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia SO del. do WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od maja do grudnia 2011 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2016 r. nr [...], pełnomocnik J. G. wniósł m.in. o wstrzymanie jej wykonania. Argumentował, że brak udzielenia ochrony tymczasowej uniemożliwi realizację zawartych kontraktów, co z kolei doprowadzi przedsiębiorcę do upadłości i konieczności zwolnienia zatrudnionych pracowników. We wniosku przedstawiono sytuację finansową przedsiębiorstwa prowadzonego przez skarżącego. Wskazano, że w roku 2014 i 2015 r. z prowadzonej działalności gospodarczej skarżący uzyskał znaczny dochód, przy przychodzie w kwocie kilkudziesięciu milionów złotych. Dodano, że w związku z inwestycją w zakład produkcyjny i uzyskaniem dofinansowania ze środków UE skarżący w latach 2010-2015 wydatkował z własnych środków kwotę kilkunastu milionów złotych. Z uwagi na upadłość Pierwszego Generalnego Wykonawcy zmuszony był zaciągnąć dodatkowe zobowiązania kredytowe w kwocie kilkunastu milionów złotych na dokończenie inwestycji dofinansowanej ze środków UE i zawarcie umowy z drugim wykonawcą. Aktualnie skarżący posiada zadłużenie kredytowe na około 27 mln zł. Firma skarżącego ma zamówienia od klientów krajowych i zagranicznych na realizację dostaw na 2016 r. W każdej umowie zawarte są klauzule o zapłatę kar umownych w przypadku niewywiązania się z zawartej umowy. Z uwagi na główny przedmiot działalności (produkcja zniczy), działalność ta ma charakter sezonowy. Znaczna część produkcji realizowana jest od lipca do października każdego roku. Jest to spowodowane kwestią kosztów składowania towarów w magazynach sieci supermarketów, które często zastrzegają w umowach, że towar ma być dostarczony np. w pierwszym tygodniu października.

W tej sytuacji strona powołała się na przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, poprzez konieczność zaprzestania działalności gospodarczej, zwolnienia z pracy osób i utraty przychodów, która może doprowadzić przedsiębiorcę do upadłości. Skarżący zatrudnia 52 osoby. Ponosi koszty związane z najmem, leasingiem maszyn i urządzeń niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej, obsługą księgową (miesięcznie około 280.000 zł). Miesięczna spłata zadłużenia kredytowego to kwota około 162.000 zł. Pełnomocnik podniósł, że konieczność spłaty na rzecz organów kwoty około 4,5 miliona złotych (łącznie z odsetkami), może doprowadzić do postawienia przez banki w stan natychmiastowej wymagalności wszystkich kredytów. Spowoduje to, że przedsiębiorca nie będzie miał środków na zakup surowców

do produkcji zniczy i nie będzie miał możliwości wywiązania z zawartych umów,

a kontrahenci obciążą go znacznymi karami umownymi. Dodatkowo z uwagi na to,

że są to sieci hipermarketów, nie wykluczone są dodatkowe roszczenia odszkodowawcze związane z brakiem realizacji dostaw. Niewywiązanie się z umów zawartych z tak "poważnymi" klientami spowoduje, że przedsiębiorca utraci renomę, na którą pracował ponad 20 lat i uniemożliwi odbudowanie dobrego imienia i marki przedsiębiorstwa.

Końcowo strona przedstawiła stan środków trwałych przedsiębiorstwa oraz aktywność w życiu społecznym lokalnej społeczności.

W uzupełnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji strona powołała się dodatkowo na okoliczność prowadzonego już postępowania egzekucyjnego. Wskazała, że dokonano zajęcia składników majątku skarżącego służących bezpośrednio do prowadzenia działalności gospodarczej.

Do wniosku dołączono dokumenty w postaci m.in. zeznań podatkowych PIT 36L, listy pracowników wraz z umowami o pracę, aneksów do umów kredytowych, wydruków salda bieżącego rachunku bankowego, zamówień i kontraktów, operatu szacunkowego maszyn urządzeń z dnia [...] maja 2015 r., zawiadomienia z dnia [...] lipca 2016 r. o przekształceniu zajęcia zabezpieczającego w egzekucyjne, protokołów zajęcia i odbioru nieruchomości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 – dalej: "p.p.s.a."), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy, który powinien starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne. Zdaniem Sądu, strona skarżąca nie uczyniła tego

w sposób uzasadniający objęcie jej ochroną tymczasową.

Wysokość przedmiotu zaskarżenia może niewątpliwie wpływać na ocenę, czy w sprawie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Tym niemniej nawet w przypadku gdy jest znaczna nie oznacza to samo w sobie, że spełnione zostały przytoczone wyżej przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Zweryfikowanie tego, czy wykonanie decyzji spowoduje tak daleko idące skutki musi się bowiem odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji

o aktualnej sytuacji majątkowej strony, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, składnikach majątku, a także dodatkowo ponoszonych wydatkach. W rozpatrywanym przypadku strona dosyć szczegółowo przedstawiła przychody i dochody uzyskane na przestrzeni 2014 i 2015 r., stan

i wartość środków trwałych będących w dyspozycji na maj 2015 r. oraz przedmiot prowadzonej działalności i umów zawieranych z kontrahentami. Jednakże dane te nie obrazują aktualnej sytuacji finansowej prowadzonego przedsiębiorstwa. Brak jest danych o obecnie uzyskiwanych przychodach. Do akt dołączono wyciągi

z rachunków bankowych z 2011, 2102 i 2013 r., które nie pozwalając na miarodajną ocenę bieżącego stanu finansowego skarżącego. Przedstawiona dokumentacja wskazuje natomiast, że przychody uzyskane w 2014 i 2015 r. (w obu przypadkach ponad 30 mln złotych) oraz wartość rynkowa środków trwałych (ponad 19 mln złotych), wielokrotnie przekraczają wartość przedmiotu zaskarżenia. Brak zaległości w ZUS w opłacaniu składek pracowniczych oraz zaciąganie kredytów inwestycyjnych i obrotowych świadczą zdaniem Sądu, że skarżący posiada zdolność do bieżącego regulowania należności i nie można zaakceptować, aby zobowiązania publicznoprawne miały zostać potraktowane jako mniej istotne.

Sąd pragnie wyjaśnić stronie, że przymusowa realizacja publicznoprawnych zobowiązań pieniężnych ze swej istoty jest dolegliwa i powoduje obciążenie w sferze majątkowej zobowiązanego, co samo w sobie nie może stanowić argumentu dla wstrzymania wykonania decyzji. Kondycja finansowa skarżącego wynikająca z przedstawionych dokumentów nie wskazuje, aby w razie wykonania decyzji nastąpiły skutki, o których mowa w uzasadnieniu wniosku o zastosowanie przedmiotowej ochrony tymczasowej. Prowadzona już egzekucja do majątku strony doprowadziła do zajęcia tylko części ruchomości firmowych, które nadal pozostają w dyspozycji skarżącego.

Ponadto, nałożony na stronę obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne. Jego uregulowanie nie tworzy z reguły takiego stanu rzeczy, w którym strona poniosłaby znaczną szkodę lub wystąpiłyby trudne do odwrócenia skutki.

W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu zapłaconych kwot, łącznie z oprocentowaniem.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że nie uprawdopodobniono dostatecznie wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., warunkujących zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.