Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 499/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-06-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6343 Świadczenia pieniężne z tytuły pracy przymusowej
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Prawo pomocy
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA K. Borkowska (spr.), Sędziowie NSA, Protokolant, po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 stycznia 2005r. sygn. akt IV SA/Gl 700/04 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi T. M. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 25 czerwca 2004r. Nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej postanawia: - oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 stycznia 2005r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił skarżącej T. M. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji wskazał, skarżąca utrzymuje się z emerytury w kwocie 1554,30 zł brutto miesięcznie, co oznacza, że uwzględniając nawet konieczność ponoszenia wydatków na leczenie, jest ona w stanie zgromadzić odpowiednie środki na pokrycie kosztów postępowania oraz wynagrodzenia adwokata.

Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła skarżąca T. M. podnosząc, że ponosi znaczne koszty związane z wydatkami na leczenie (około 200 zł miesięcznie) utrzymaniem mieszkania (205 zł miesięcznie), pomocy osoby trzeciej (około 200 zł) oraz innych niezbędnych opłat, w związku z czym skarżącej pozostaje niewielka kwota, która starcza jedynie na niezbędne potrzeby.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek osoby fizycznej przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy. Należy podzielić pogląd wyrażony przez Sąd I instancji, że przy stosunkowo wysokiej emeryturze poniesienie kosztów postępowania sądowego nie przekracza możliwości finansowych skarżącej, tym bardziej, że nie udokumentowała ona wysokości kosztów utrzymania oraz leczenia.

Należy podkreślić, że instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od generalnej zasady wyrażonej w art. 214 § 1 powołanej ustawy, zgodnie z którą do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Występując ze skargą wszczynającą postępowanie przed sądem administracyjnym skarżąca powinna się liczyć, że będzie ponosiła koszty postępowania, a w szczególności powinna zaoszczędzić niezbędne środki finansowe na ponoszenie opłat sądowych.

W niniejszej sprawie w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw, ażeby wyjątkowo odstąpić od tej zasady.

Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.