Wyrok NSA, sygn. akt II FSK 3511/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 14b par 3
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący – Sędzia NSA Tomasz Zborzyński (sprawozdawca), Sędzia NSA Antoni Hanusz, Sędzia WSA (del.) Artur Kot, po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 lutego 2018 r. sygn. akt I SA/Kr 1337/17 w sprawie ze skargi A. O. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 6 listopada 2017 r. nr 0111-KDIB2-2.4011.261.2017.2.JW w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości, 2) oddala skargę w całości, 2) zasądza od A. O. na rzecz Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej kwotę 460 (słownie: czterysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

1. Wyrokiem z 23 lutego 2018 r., I SA/Kr 1337/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po rozpoznaniu skargi A. O. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, z 6 listopada 2017 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych, uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną.

2. Z przyjętego do rozstrzygnięcia przez Sąd pierwszej instancji opisu zdarzenia przyszłego wynika, że wnioskodawczyni jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów osiąganych na terytorium RP. Wnioskodawczyni jest wspólnikiem spółki jawnej, która zostanie przekształcona, w trybie art. 551 § 1 KSH, w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka 1). W skład grona wspólników spółki jawnej wchodzi jeszcze jedna osoba fizyczna. Po przekształceniu spółki jawnej w Spółkę 1, wnioskodawczyni wniesie w formie wkładu niepieniężnego udziały w Spółce 1 do Spółki 2, w zamian za udziały Spółki 2. W wyniku samej tylko transakcji przeprowadzonej wyłącznie pomiędzy wnioskodawczynią a Spółką 2, Spółka 2 nie uzyska bezwzględnej większości praw głosu w Spółce 1. Jednocześnie udziały w Spółce 1 wniesie do Spółki 2 drugi wspólnik Spółki 1. W zamian za udziały Spółki 1, drugiemu wspólnikowi Spółki 1 zostaną wydane udziały w Spółce 2. W wyniku samej tylko transakcji przeprowadzonej wyłącznie pomiędzy drugim wspólnikiem Spółki 1 a Spółką 2, Spółka 2 nie uzyska bezwzględnej większości praw głosu w Spółce 1.

Spółka 2 uzyska bezwzględną większość praw głosów w Spółce 1 w wyniku całej transakcji, czyli zarówno wniesienia przez wnioskodawcę jak i drugiego wspólnika Spółki 1 udziałów w Spółce 1 do Spółki 2. Obie transakcje odbędą się równocześnie, bądź pomiędzy nimi nie upłynie termin dłuższy niż 6 miesięcy. Wnioskodawczyni znane jest stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, zgodnie z którym dla spełnienia warunku, o którym mowa w art. 24 ust. 8a pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 2032 ze zm., dalej: "u.p.d.o.f.") oraz art. 12 ust. 4d pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wymagane jest, aby Spółka nabywająca udziały w innej Spółce uzyskała bezwzględną większość głosów w wyniku transakcji z jednym wspólnikiem. Jednocześnie sądy administracyjne zajmują stanowisko przeciwne, tj. uznają za spełniony warunek, o którym mowa w art. 24 ust. 8a pkt 1 u.p.d.o.f. wówczas, gdy spółka nabywająca udziały w innej spółce, uzyska bezwzględną większość głosów w tej innej spółce również w wyniku transakcji dokonanej z kilkoma wspólnikami tej innej spółki. Z tych względów, na potrzeby niniejszego wniosku (opisu zdarzenia przyszłego) wnioskodawczyni w stanie faktycznym przesądza, że warunek, o którym mowa w art. 24 ust. 8a pkt 1 ww. ustawy oraz w art. 12 ust. 4d pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zostaną w niniejszej sprawie spełnione.

Spółkę 2 zawiążą wnioskodawczyni oraz drugi wspólnik Spółki 1. Spółka 2 będzie pełniła funkcję spółki holdingowej, do której wnioskodawczyni sukcesywnie będzie wnosiła udziały i akcje innych spółek. Celem wnioskodawczyni będzie budowanie wartości całej grupy spółek, w których będzie posiadała udziały. Gromadzenie kapitału w jednej spółce, posiadającej udziały w innych podmiotach, pozwoli na uzyskanie prostej i przejrzystej struktury tak udziałowej, jak i rachunkowej pod kątem skonsolidowanej grupy kapitałowej. W dalszej kolejności Spółka 2, posiadając udziały Spółki 1 oraz ewentualnie innych spółek stanowić będzie wehikuł bezpieczeństwa, pozwalający odseparować kwestie bieżącego prowadzenia działalności gospodarczej przez Spółkę 1 oraz ewentualnie inne spółki, od budowania wartości kapitałowej całej grupy powiązanych ze sobą podmiotów.

Istotnym elementem dokonywanej transakcji jest także uproszczenie wykonywania praw korporacyjnych wspólników w Spółce 1. Poprzez przeniesienie udziałów Spółki 1 do Spółki 2, Spółka 2 stanie się jedynym udziałowcem Spółki 1. Ułatwi to podejmowanie decyzji strategicznych w Spółce 1. W tym wypadku bowiem prawo głosu wykonywać może zarząd Spółki 2 jako wspólnika, posiadającego udziały w Spółce 1, i ewentualnie w innych spółkach, na zasadzie art. 156 KSH (w spółce jednoosobowej jedyny wspólnik wykonuje wszystkie uprawnienia przysługujące zgromadzeniu wspólników). Powyższe pozwoli na dynamiczne podejmowanie wszelkich decyzji korporacyjnych, bez konieczności formalnego zwoływania zgromadzeń wspólników oraz uzyskiwania niejednokrotnie niezbędnej kwalifikowanej większości głosów, zgodnie z umową spółki lub kodeksem spółek handlowych. Zabezpieczy to Spółkę 1 przed ewentualnym obstrukcyjnym działaniem wspólników poprzez nieuczestniczenie w obradach zgromadzeń wspólników, w sytuacji, gdy wymagane jest kworum, uprości proces decyzyjny i zapewni płynne funkcjonowanie nawet wobec różnicy stanowisk wspólników.

W uzupełnieniu wniosku wnioskodawczyni wskazała, że Spółka 2 w momencie wnoszenia do niej udziałów Spółki 1 nie będzie spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji. Na moment wnoszenia udziałów Spółki 1 do Spółki 2, Spółka 2 będzie wpisana do Rejestru Przedsiębiorców KRS.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w przedstawionym powyżej zdarzeniu przyszłym sprawy, wnioskodawczyni, w związku z objęciem nowych udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym Spółki 2, na pokrycie których wniesie wkład niepieniężny w postaci udziałów w Spółce 1, osiągnie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem wnioskodawczyni, w związku z objęciem nowych udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym Spółki 2, na pokrycie których wniesie wkład niepieniężny w postaci udziałów w Spółce 1, nie osiągnie przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Natomiast Dyrektor Krajowej Administracji Skarbowej uznał, że w świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

2. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie A. O. zarzuciła powyższej interpretacji :

-naruszenie przepisów postępowania tj. art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201 ze zm., dalej: "o.p.") poprzez zmianę opisu zdarzenia przyszłego zaprezentowanego we wniosku o interpretację, pomimo, że organ jest bezwzględnie związany opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i nie może dokonywać samodzielnych ustaleń w tym zakresie,

-naruszenie przepisów prawa materialnego tj.

a)art. 24 ust. 8a i 8c u.p.d.o.f. poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że transakcja spełniająca wskazane w tych przepisach warunki dotyczyć może nabycia udziałów(akcji) tylko i wyłącznie od jednego wspólnika w ramach kilku transakcji w okresie nieprzekraczającym 6 miesięcy od miesiąca, w którym nastąpiło pierwsze nabycie udziałów(akcji), podczas gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że warunki pozwalające zakwalifikować daną transakcję jako transakcję "wymiany udziałów" zostają spełnione również wówczas, gdy transakcja ta dotyczy nabycia udziałów od kilku wspólników w ramach transakcji zawieranych z nimi, chyba, że transakcje te zostały przeprowadzone w okresie przekraczającym 6 miesięcy od miesiąca, w którym nastąpiło pierwsze nabycie udziałów(akcji) lub Spółka w wyniku transakcji nie uzyska bezwzględnej większości głosów w spółce, której udziały nabyła,

b)art. 24 ust. 8a i 8 c u.p.d.o.f. poprzez błędną ocenę zastosowania powołanych przepisów polegającą na przyjęciu, że transakcja opisana we wniosku o interpretację nie spełnia warunków wymiany udziałów neutralnej podatkowo, a zatem na moment dokonania tej transakcji powstanie przychód do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, podczas gdy wszystkie przesłanki przewidziane w powołanych przepisach zostały spełnione i transakcja ta nie powinna rodzić jakiegokolwiek przychodu po stronie skarżącego.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji.

3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie doszedł do przekonania, że interpretacja narusza prawo w zakresie powodującym konieczność wyeliminowania ją z obrotu prawnego, a zatem skarga zasługuje na uwzględnienie.

Sąd przytoczył przepisy Ordynacji podatkowej i wskazał, że postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, jest postępowaniem specyficznym bowiem organ wydający taką interpretację jest "związany" ramami przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, w granicach zadanego pytania oraz wyrażonej oceny prawnej. Na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej organ interpretacyjny nie jest uprawniony ani do ustalania, ani do weryfikowania stanu faktycznego, ani też do udzielania interpretacji w obszarze regulacji prawnych, które nie zostały przedstawione w stanowisku strony odnośnie do podatkowej kwalifikacji danego stanu faktycznego

Zdaniem Sądu administracyjnego pierwszej instancji, przytoczone wyżej zasady dotyczą również sytuacji, taka jak w niniejszej sprawie, gdy we wniosku skarżący we własnym zakresie przesądził, że określony warunek, od zaistnienia którego przepis prawa uzależnia wystąpienie określonych skutków prawnych, został spełniony, a zatem przesądził w opisie zdarzenia przyszłego spełnienie warunku materialnoprawnego, czyniąc go elementem tego opisu. Sąd podkreślił, że organ interpretujący, nie może zmienić ani pominąć opisu, jest bowiem bezwzględnie związany opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego wskazanego we wniosku. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy wydając zaskarżoną interpretację organ pominął wskazany wyżej element opisu zdarzenia przyszłego, oceniając, wbrew intencji skarżącej, iż stanowi on element oceny prawnej wyrażonej przez skarżącą. Tymczasem, ewentualne, negatywne konsekwencje związane z kwalifikacją prawną zdarzenia w opisie zdarzenia przyszłego poniesie skarżąca i nie jest rolą organu wydającego interpretację, aby dokonywać własnych założeń, jeżeli założenia te stanowią element opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wydana na podstawie obiektywnie nieprawdziwego stanu faktycznego może być "abstrakcyjnie" zgodna z prawem, ale nie przyniesie jakiejkolwiek "korzyści" czy ochrony wnioskodawcy, który przedstawił nierzetelnie stan faktyczny.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że pomijając element opisu zdarzenia przyszłego organ interpretujący naruszył przepisy prawa procesowego tj. art. 14 b § 3 o.p., które to naruszenie ma istotny wpływ na wynik sprawy, co musiało skutkować uchyleniem zaskarżonej interpretacji.

4. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł organ interpretacyjny, zaskarżając wyrok WSA w całości i zarzucając mu naruszenie:

I art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. przepisu:

- art. 14b § 3 w zw. z § 1 i § 2 oraz art. 14c § 1 i § 2 o.p. w zw. z art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a p.p.s.a., polegające na nieprawidłowym uznaniu przez Sąd I instancji, że organ wydając indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego w niniejszej sprawie pominął element opisu zdarzenia przyszłego zawartego we wniosku o wydanie interpretacji, którym był związany w postaci przyjęcia spełnienia warunku o charakterze materialnoprawnym, od którego zaistnienia przepis prawa uzależnia wystąpienie określonych skutków prawnych, tj. warunku wynikającego z przepisu art. 24 ust. 8a pkt 1 u.p.d.o.f., który stanowił element opisu zdarzenia przyszłego, a nie element oceny prawnej wyrażonej przez skarżącą, a co za tym idzie stwierdzeniu, że wydana interpretacja narusza przepisy postępowania, tj. art. 14b § 3 o.p., co w konsekwencji skutkowało brakiem dokonania przez Sąd właściwej kontroli wydanej przez organ interpretacji indywidualnej i ograniczeniem jej zakresu wyłącznie do badania wymogów proceduralnych, zamiast rozpoznania sprawy co do meritum,

- art. 146 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. i art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 14b § 3 o.p. poprzez zastosowanie przepisów art. 146 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w okolicznościach wskazujących na brak podstaw do ich zastosowania oraz niezastosowanie art. 151 p.p.s.a., polegające na uwzględnieniu skargi strony skarżącej i uchyleniu zaskarżonej interpretacji indywidualnej, wobec błędnego przyjęcia przez Sąd, że organ wydał interpretację indywidualną z naruszeniem przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 14b § 3 o.p., zamiast oddalenia skargi jako bezzasadnej, co z kolei stanowiło istotny błąd proceduralny Sądu powstały na skutek nieprawidłowego zastosowania przepisu art. 14b § 3 o.p., a w konsekwencji uchylenia zaskarżonej interpretacji - bezpodstawne obciążenie organu kosztami postępowania sądowego.

W ocenie organu przedmiotowa interpretacja nie została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, dotyczących procedury wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego, bowiem spełnia wszystkie wymogi proceduralne, pozostając w zgodności z treścią art. 14b § 3 o.p. Interpretacja organu opiera się stricte na opisie zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o jej wydanie, nie zawierając żadnych zmian, modyfikacji, uzupełnień czy też, jak przyjął Sąd, pominięcia ze strony organu pewnych elementów zdarzenia przyszłego.

Wobec powyższego organ interpretacyjny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku, rozpoznanie skargi i jej oddalenie, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie. Natomiast pełnomocnik strony w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego wg norm przypisanych.

5. Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się do argumentacji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zawartej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, nie można zgodzić się z argumentacją Sądu, że organ naruszył art. 14b § 3 o.p., gdyż pominął element opisu zdarzenia przyszłego, w którym skarżąca we własnym zakresie przesądziła, że określony warunek materialnoprawny został spełniony. Przyjęte bowiem przez wnioskodawczynię w opisie zdarzenia przyszłego założenie o spełnieniu warunku, o którym mowa w art. 24 ust. 8a pkt 1 u.p.d.o.f. nie mogło zostać przez organ interpretacyjny uwzględnione jako element zdarzenia przyszłego, gdyż nim nie jest i nie może mieć też wpływu na treść dokonanego w interpretacji rozstrzygnięcia.

Nie sposób zgodzić się ze skarżącym, że warunek, o którym mowa w art. 24 ust. 8a pkt 1 u.p.d.o.f. w postaci wymogu uzyskania przez spółkę nabywającą udziały w innej spółce bezwzględnej większości głosów w wyniku dokonywanej transakcji jest elementem opisu zdarzenia przyszłego, a nie przedmiotem oceny prawnej strony skarżącej. Należy dokonać wyraźnego rozróżnienia między wyczerpującym przedstawieniem zaistniałego stanu faktycznego inaczej zdarzenia przyszłego a oceną prawną tego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, gdyż są to dwa odrębne elementy wniosku o wydanie interpretacji.

Organ, w uchylonej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie interpretacji, opierał się na opisie zdarzenia przyszłego przedstawionego przez skarżącą we wniosku. Odnosząc się do opisu zdarzenia przyszłego przyjął za skarżącą, że w wyniku samej tylko transakcji przeprowadzonej wyłącznie pomiędzy skarżącą a "Spółką 2", "Spółka 2" nie uzyska bezwzględnej większości praw głosu w "Spółce 1". Organ nie dokonywał zatem samodzielnych ustaleń w tej sprawie. Podana przez skarżącą informacja stanowi wprost opis zdarzenia przyszłego. Podczas gdy informacje zawarte w dalszej części opisu zdarzenia przyszłego, tj. na potrzeby niniejszego wniosku tj. opisu zdarzenia przyszłego, wnioskodawczyni w przedstawionym przez siebie stanie faktycznym przesądziła, że warunki, o których mowa w przepisie art. 24 ust. 8a pkt 1 w/w ustawy oraz w art. 12 ust. 4d pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zostaną w niniejszej sprawie spełnione. Jest to własna ocena prawna dokonana przez skarżącą. Co prawda informacja ta została przez skarżącą zawarta w poz. 74 wniosku ORD-IN - opis stanu faktycznego (stanów faktycznych), zdarzenia przyszłego (zdarzeń przyszłych) nie zmienia to jednak faktu, że w istocie była to ocena skarżącej przedstawionego przez nią zdarzenia przyszłego.

Ponadto w treści interpretacji organ interpretacyjny wyjaśnił: ".Odnosząc się do powyższego stwierdzenia wskazać należy, że organ przy rozpatrywaniu niniejszej sprawy powyższego założenia o spełnieniu warunku wynikającego z art. 24 ust. 8a pkt 1 w/w ustawy przyjąć nie może. Organ nie może bowiem za punkt wyjścia w swoich rozważaniach przyjąć sytuacji, która jego zdaniem, jest sprzeczna z obowiązującymi przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. art. 24 ust 8a pkt 1 tej ustawy. Wskazana zatem przez wnioskodawczynię okoliczność przybierająca w rzeczywistości postać oceny prawnej interpretowanych przepisów nie może mieć wpływu na treść dokonanego przez organ w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia".

W tym kontekście nie można zgodzić się z argumentacją Sądu pierwszej instancji, że organ naruszył art. 14b § 3 o.p., gdyż pominął element opisu zdarzenia przyszłego, w którym skarżąca we własnym zakresie przesądziła, że określony warunek materialnoprawny został spełniony.

Należy jeszcze raz podkreślić, że organ nie zmienił opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego przez skarżącą, z którego wprost wynikało, że w wyniku planowanej transakcji między skarżącą a "Spółką 2", "Spółka 2" nie uzyska bezwzględnej większości głosów. Okoliczność, że organ nie zgodził się, aby tak jak skarżąca przyjąć, wbrew przedstawionemu opisowi zdarzenia, że spełnia warunek, o którym mowa w art. 24 ust. 8a pkt 1 u.p.d.o.f. nie może być podstawą do stwierdzenia, że organ naruszył art. 14b § 3 o.p.

W tych okolicznościach zaskarżone orzeczenie WSA zostało wydane z naruszeniem przepisów obowiązujących w postępowaniu w sprawach wydawania interpretacji indywidualnych, tj. art. 14b § 3 o.p. Naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Gdyby bowiem Sąd nie uchybił treści tego przepisu doszłoby do rozpoznania sprawy co do meritum. W wyniku tego Sąd mógłby podzielić stanowisko organu i oddalić skargę skarżącej na interpretację albo podzielić stanowisko wnioskodawczyni i zająć merytoryczne stanowisko w kwestii interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Błędna ocena prawidłowości wydanej w sprawie interpretacji pod względem proceduralnym była przyczyną braku rozpatrzenia zaskarżonej interpretacji pod względem merytorycznym. Niedokonano więc prawidłowej kontroli wydanego aktu. Stanowiło to naruszenie przez Sąd przepisów art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a p.p.s.a., a w rezultacie spowodowało konieczność uchylenia z tego powodu zaskarżonej interpretacji indywidualnej.

Z podanych wyżej powodów skarga kasacyjna podlegała uwzględnieniu. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że istota sprawy została dostatecznie wyjaśniona i na podstawie art. 188 p.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok w całości i na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. O kosztach postępowania kasacyjnego, orzeczono na podstawie art. 203 pkt 2 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.