Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 89/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-02-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono pełnomocnika z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Leszek Wolny po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu postanawia: ustanowić dla strony skarżącej adwokata z urzędu.


UZASADNIENIE

Wraz ze skargą na ww. decyzję, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika procesowego z urzędu w osobie adwokata.

W uzasadnieniu wniosku stwierdził, że jego stan zdrowia wymaga stałego leczenia farmakologicznego i specjalistycznej opieki lekarskiej. Aktualnie skarżący jest hospitalizowany. Jego jedynym źródłem utrzymania jest renta socjalna w kwocie 600 zł. Pieniądze te skarżący przeznacza w całości na swoje bieżące utrzymanie – podkreślił jednocześnie, że jest to kwota poniżej kwoty granicy ubóstwa.

Załącznikiem do wniosku było zaświadczenie ZUS z dnia 24 listopada 2017 r., wskazująca, że kwota netto świadczenia wynosi 600 zł.

Strona skarżąca nie posiada żadnego majątku, żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych przekraczających kwotę 5.000 zł.

Wnioskodawca oświadczył w pkt 11 druku urzędowego formularza PPF: "alimenty względem mojej córki w kwocie 400 zł".

Załącznikiem do wniosku jest zaświadczenie o hospitalizacji skarżącego do końca lutego 2018 r. oraz zaświadczenie ZUS z dnia 24 listopada 2017 r. o wysokości renty socjalnej wypłacanej skarżącemu.

Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje.

Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zmianami) – zwanej dalej P.p.s.a. – stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Z kolei zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika procesowego z urzędu w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.).

Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części (...) lub obejmuje ustanowienie fachowego pełnomocnika w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.).

Zaznaczyć należy, że skarżący zażądał przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie, tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika procesowego z urzędu. Jednakże zarządzeniem z dnia 25 stycznia 2018 r. poinformowano go, że w sprawach w przedmiocie umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego, zgodnie z regulacją art. 239 pkt 1 lit. a P.p.s.a., strona skarżąca nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Z tego też powodu wniosek w zakresie żądania zwolnienia od kosztów sądowych nie podlega rozpoznaniu.

Mając powyższe na uwadze, przyjąć należało, że skarżący składając wniosek o prawo pomocy, zażądał przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.

W tym stanie rzeczy, odnosząc się do wniosku P. P., należy przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którą, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Stwierdzić należy, że skarżący w sposób dostatecznie jasny wykazał swoją aktualną sytuację majątkową. Jego oświadczenia zawarte na druku urzędowego formularza PPF znalazły potwierdzenie w materiałach znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy. Brak jest jakichkolwiek podstaw do stwierdzenia, aby dane te uległy w ostatnim czasie zmianie, a ściślej, aby jego sytuacja majątkowa poprawiła się.

Jedynym dochodem skarżącego jest świadczenie rentowe (renta socjalna) otrzymywane przez niego w kwocie 600 zł netto.

Co istotne, stan zdrowia wnioskodawcy i jego hospitalizacja wskazują na to, że nie może on faktycznie świadczyć pracy, czy też wykorzystywać swoich potencjalnych możliwości zarobkowych.

W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że skarżący spełnia przesłanki ustawowe skutkujące uwzględnieniem jego wniosku w całości.

Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.