Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 2003/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-01-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 231 u.p.p.s.a.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par 2 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Artur Mudrecki po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej P. Sp. z o.o. w Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 sierpnia 2009 r., sygn. akt III SA/Gl 829/09, odrzucające skargę P. Sp. z o.o. w Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 15 maja 2009 r., nr: [...], przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

1. W dniu 24 czerwca 2009 r. radca prawny, w imieniu P. Spółka z o.o. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 15 maja 2009 r. mocą którego kwotę nadpłaty w podatku od towarów i usług wynikającą z rozliczeń za październik 2003 r. zaliczono na poczet zaległości w tym podatku za sierpień 2003 r.

2. Pełnomocnik wnosząc skargę nie uiścił od niej wpisu.

3. Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, sygn. akt III SA/GL 829/09, skargę odrzucił.

Zdaniem Sądu pierwszej instancji, od wniesionej skargi należało, po myśli § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) (dalej: rozporządzenie Rady Ministrów) uiścić wpis stały. Za taką oceną przemawiała interpretacja przedstawiona w postanowieniu NSA z dnia 15 maja 2008 r., sygn. akt II FSK 1651/06, gdzie wskazano, że w sprawach podatkowych przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne tylko w przypadku skargi na decyzje dotyczące wymiaru (określenia lub ustalenia) podatku, nadpłaty, a także kwoty zwrotu podatku lub kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. We wszystkich innych sprawach pobiera się wpis stały.

Nie uiszczenie przez profesjonalnego pełnomocnika wpisu stałego skutkowało, według Sądu, odrzuceniem skargi, zgodnie z art. 221 w zw. z art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) (dalej: u.p.p.s.a.).

4. W skardze kasacyjnej pełnomocnik skarżącej spółki zaskarżył powyższe postanowienie w całości. Wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach oraz o zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Skarga kasacyjna została oparta na naruszeniu przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 231 zd. pierwsze w zw. art. 216 u.p.p.s.a. i § 1 rozporządzenia Rady Ministrów poprzez błędną wykładnię pojęcia "należność pieniężna", które zdaniem WSA nie obejmuje zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości w podatku VAT, pomimo, że skarżący kwestionuje zarówno wysokość nadpłaty stwierdzonej przez organ podatkowy pierwszej instancji, jak i sposób jej rozliczenia;

- art. 220 § 3 i art. 221 w zw. z art. 58 § 1 pkt 5 u.p.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia poprzez niewłaściwe zastosowanie tych przepisów przez Sąd pierwszej instancji prowadzące do odrzucenia skargi, w wyniku wadliwego uznania, że skarga na postanowienie w przedmiocie zaliczenia nadpłaty, podlega wpisowi stałemu.

Zdaniem autora skargi kasacyjnej w sprawie Sąd powinien pobrać wpis stosunkowy, ponieważ przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna (nadpłata w podatku VAT), która została stwierdzona przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, w związku z wydaniem przez ten organ decyzji wymiarowych dotyczących podatku VAT za sierpień i październik 2003 r.

Według pełnomocnika skarżącego zaprezentowane przez niego stanowisko znajduje potwierdzenie w postanowieniu NSA z dnia 23 września 2008 r., sygn. akt I FZ 239/08. W orzeczeniu tym stwierdzono m.in., że "...wpis stosunkowy powinien zostać pobrany od skargi na akt, który w sposób bezpośredni wiąże się z należnością pieniężną. Bezpośredni związek między należnością pieniężną a obejmującym ją aktem zachodzi wtedy, gdy w danym akcie organ konkretyzuje (z reguły określa wysokość) tę należność"

5. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

W przepisie art. 231 u.p.p.s.a. określono, w jakich kategoriach spraw należy pobierać opłatę sądową w postaci wpisu stosunkowego, a w jakich stałego. Uzależniono tę kwestię od tego, czy przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne (wpis stosunkowy), czy inne sprawy (wpis stały). Sposób określenia w zdaniu pierwszym art. 231 u.p.p.s.a. spraw, w których pobiera się wpis stosunkowy, stanowi znaczne uproszczenie. Przedmiotem zaskarżenia przed sądami administracyjnymi nie są bowiem należności pieniężne, ale akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 i 3 u.p.p.s.a., które mają być poddane kontroli z punktu widzenia zgodności z prawem.

Przyjęcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, że od skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, którym tenże organ utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji w przedmiocie zaliczenia nadpłaty podatkowej na zaległe zobowiązania podatkowe, należało uiścić wpis stały, odpowiadało prawu. Autor skargi kasacyjnej nie ma racji twierdząc, że postanowienie będące przedmiotem skargi do WSA nie mieści się w zakresie przedmiotowym § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, który to stanowi, że wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym - 100zł. Należy zwrócić uwagę, że podstawowym rodzajem wykładni przepisów prawa, w szczególności prawa podatkowego jest wykładnia literalna. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 10 października 2008 r. (sygn. akt II GSK 877/08): "(...) pojęcie postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym należy interpretować ściśle, mając na uwadze rozróżnienie między rodzajami rozstrzygnięć podejmowanych przez organy administracji, tj. na decyzje i postanowienia, wynikające z ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 1980 r. Nr 9, poz. 26 ze zm.). W ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w art. 3 § 2 pkt 1-3 ustawodawca określił wyraźnie, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne oraz na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Wymienienie w § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia jedynie postanowień nakazuje stwierdzić, że przepis ten nie obejmuje swoim zakresem decyzji administracyjnych." Co za tym idzie pojęcie "postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym" użyte w tym rozporządzeniu obejmuje wszelkie rodzaje takich postanowień.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 powołanej ustawy orzekł jak w sentencji.