Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 428/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2020-06-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: przywrócono termin do uzupełnienia braków formalnych skargi
Powołane przepisy: article: art. 86
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2020 r na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Wojewody z dnia 28 stycznia 2020 r. ([...]) w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie odmowy uchylenia pozwolenia na budowę po wznowieniu postępowania postanawia przywrócić skarżącemu termin do uzupełnienia braków formalnych skargi


UZASADNIENIE

Uzasadnienie:

P. S., działając przez profesjonalnego pełnomocnika r. pr. J. K.-F. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody z dnia 28 stycznia 2020 r. (WI-I.7840.8.7.2019.SA) w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.

Pismem z dnia 26 maja 2020 r. pełnomocnik skarżącego – r. pr. J. K.-F. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie pełnomocnictwa i podanie nr PESEL skarżącego w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z tej samej daty została wezwana do uiszczenie wpisu od skargi, również w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Ww. wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 5 czerwca 2020r.

W dniu 15 czerwca 2020 r. (data nadania) r. pr. J. K. – F. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wraz z brakującym nr PESEL, pełnomocnictwem oraz wypełnionym formularzem PPF dotyczącym zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych.

Uzasadniając wniosek podała, że ww. braki zamierzała uzupełnić w dniu

11 czerwca 2020 r., albowiem niezbędne dokumenty - a to formularz zwolnienia od kosztów sądowych otrzymała od mocodawcy w dniu 9 czerwca 2020 r. W dniu 11 czerwca 2020 (święto Bożego Ciała) poczuła się jednak źle, a następnie w dniu 12 czerwca 2020 r. miała już gorączkę i silny ból ręki ciągnący się od szyi do dłoni, skutkujący jej bezwładnością. Jak podała, powyższe uniemożliwiło jej możliwość napisania odpowiedniego pisma, skompletowanie dokumentów i udanie się do placówki pocztowej. Jednocześnie nie mogła skorzystać z niczyjej pomocy z racji złego samopoczucia oraz z uwagi na okoliczność, że piątek 12 czerwca 2020 r. był dniem, w którym większość osób korzystała z urlopu.

Wskazała, że z uwagi na panujący stan epidemii, wychodzenie z domu w stanie gorączki byłoby niezgodne z zaleceniami rządu, aby w razie objawów chorobowych takich jak gorączka nie udawać się do miejsc publicznych, a takim niewątpliwie jest placówka pocztowa. W tym też okresie przestrzegała izolacji z domownikami. Na dowód powyższego, przedłożyła zwolnienie lekarskie na okres od 12 czerwca do 16 czerwca 2020 r. Wyjaśniła, że dopiero w poniedziałek 15 czerwca 2020 r., po zakończeniu długiego weekendu, mogła poprosić o pomoc osobę trzecią, która pomogła jej napisać, wydrukować, skserować dokumenty, a w końcu - nadać przesyłkę pocztową.

Powyższe okoliczności, zdaniem pełnomocnika skarżącego wskazują na brak winy w przekroczeniu terminu. Przygotowanie odpowiedzi na zarządzenie Sądu wymagało bowiem nie tylko kontaktu z klientem i pozyskanie od niego wypełnionego formularza (co uczyniono niezwłocznie), ale także jego skserowanie, przygotowanie kserokopii pełnomocnictwa i napisanie odpowiedniego pisma, a w stanie gorączki i unieruchomienia ręki nie można było tego wykonać. Nadto w odniesieniu do chwili dalej trwającej epidemii COVID, nagły atak gorączki i bóle mięśni uzasadniały strach czy nie jest to poważniejsza choroba.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skutki prawne niezachowania terminu oraz podstawy prawne przywrócenia terminu reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., zwana dalej ppsa):

Zgodnie z art. 85 ppsa czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 §1 ppsa).

W myśl art. 87§1 - 4 ww ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Należy podkreślić, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa nie jest możliwe przywrócenie terminu. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy.

W przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, to przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika, który dopuszczając się negatywnych zaniedbań oraz uchybień swoim działaniem działa bezpośrednio na szkodę mocodawcy. Dodatkowo, gdy jest to pełnomocnik profesjonalny, przy ocenie możliwości przywrócenia terminu (również przy ocenie formalnych aspektów wniosku) należy uwzględniać wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności przez tego pełnomocnika.

Przystępując do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu należy w pierwszej kolejności ocenić, czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

W niniejszej sprawie termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał z dniem 12 czerwca 2020 r. W dniu tym, pełnomocnik skarżącego przebywała na zwolnieniu lekarskim, które zaświadcza o jej niezdolności do pracy w dniach od 12 czerwca 2020 r. do dnia 16 czerwca 2020 r. W dniu 15 czerwca 2020 r., jak podała r. pr. J. K. – F. ustala przyczyna uchybienia terminu; poczuła się bowiem lepiej i zwróciła się do osoby trzeciej z pomocą o skompletowanie stosownej dokumentacji i nadanie korespondencji do sądu. Z akt sprawy wynika, że w dniu 15 czerwca 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie nadano przesyłkę zawierającą wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wraz z pełnomocnictwem, nr PESEL oraz wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych.

Należy zatem stwierdzić, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 ppsa został zachowany. Z uwagi na dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie spełniona została także przesłanka przywrócenia terminu, o jakiej mowa w art. 87 § 4 ppsa.

Należy też przyjąć, że spełniona została przesłanka z art. 86 § 1 ppsa, gdyż pełnomocnikowi skarżącego nie można zarzucić winy rozumianej jako brak należytej staranności w dokonywaniu czynności procesowych.

Jak wskazano powyżej, przywrócenie terminu jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2012 r. sygn. akt II FZ 477/12, z dnia 12 lutego 2015 r. sygn. akt l OZ 91/15). Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą.

Zdaniem składu orzekającego, w niniejszej sprawie pełnomocnik uprawdopodobnił, że z powodu choroby nie był w stanie uczynić zadość wezwaniu sądu z dnia 26 maja 2020 r., a nadto podjął czynności w sprawie bez zbędnej zwłoki, sporządzając wniosek o przywrócenie terminu wraz z brakująca dokumentacją, w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi.

Mając powyższe na względzie – Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał wniosek o przywrócenie terminu za uzasadniony i w oparciu o treść art. 86 § 1 ppsa – orzekł jak w sentencji