Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2049/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-05-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Skarbu Państwa
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia
Powołane przepisy: article: art. 86  par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 2049/12 zapadłego w sprawie ze skargi J.K. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej postanawia odmówić przywrócenia J.K. terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 28 marca 20132 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu na rozprawie skargi J.K. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej w miejscowości L., G. M., pow. W., dawne woj. [...] - oddalił skargę.

W dniu 8 kwietnia 2013 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 28 marca 2013 r., nie dokonując jednocześnie czynności, dla której wniósł o przywrócenie terminu. Uzasadniając wniosek wskazał, że uchybienie terminowi nastąpiło z powodu nieznajomości prawa. Skarżący zaznaczył, że nie zrozumiał pouczenia zawartego w piśmie z dnia 20 lutego 2013 r. (zawiadomienie o rozprawie). Ponadto skarżący dodał, że zimowe zawieje i śnieżyce utrudniały mu kontakt ze światem. Z kolei w piśmie z dnia 6 maja 2013 r. skarżący wskazał datę uchybienia terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.", przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym powinno nastąpić, gdy: uchybienie terminowi było niezawinione przez stronę, wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, wskazano okoliczności uprawdopodobniające brak winy w niedotrzymaniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona dokonała spóźnionej czynności.

W niniejszej sprawie skarżący zachował ustawowy termin 7 dni do wniesienia żądania o przywrócenie terminu – liczonego od daty kiedy skarżący dowiedział się telefonicznie, że w sprawie zapadł wyrok (8 kwietnia 2013 r.), w tym samym dniu złożył wniosek – data nadania w urzędzie pocztowym. Natomiast skarżący nie dokonał jednocześnie brakującej i uchybionej czynności w postaci załączenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

W niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu skarżący motywuje tym, że nie zna prawa i nie zrozumiał pouczenia zawartego w piśmie z dnia 20 lutego 2013 r. (zawiadomienie o rozprawie - k. 22). Skarżący zaznaczył także, że zimowe zawieje i śnieżyce utrudniały mu kontakt ze światem.

Podniesione przez skarżącego okoliczności nie uprawdopodabniają natomiast, w ocenie Sądu, zaistnienia okoliczności wyłączających winę skarżącego w uchybieniu terminu na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Ponadto o braku winy w uchybieniu terminu można dowodzić wyłącznie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/02, Monitor Prawniczy 2002 nr 23 str. 1059). Przeszkody te muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowym do okoliczności faktycznych, które uzasadniają przywrócenie uchybionego terminu zalicza się np. nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (wyrok NSA z 3 sierpnia 2001r., I SA/Wr 676/99, niepubl.) czy mylne pouczenie o środkach zaskarżenia (post. WSA w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2004 r., III SA 1983/03, niepubl.). Natomiast do przesłanek negatywnych zalicza się m.in. nieznajomość prawa.

Podkreślić należy, że skarżący przy piśmie z dnia 20 lutego 2013 r. został zawiadomiony o rozprawie i prawidłowo pouczony o treści art. 141 § 2 P.p.s.a, określającego termin zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawach, w których skargę oddalono. Zawiadomienie to skarżący osobiście odebrał w dniu 27 lutego 2013 r. Dlatego też, zdaniem Sądu uchybienie terminowi w niniejszej sprawie wynikało z niedołożenia należytej staranności. W ocenie Sądu nieznajomość prawa czy zła pogoda nie mogą być uznawane jako usprawiedliwione przeszkody uniemożliwiające złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Ponadto, jak to już zostało wcześniej podkreślone, przesłanką przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej może być jedynie choroba nagła, która powoduje niespodziewane pogorszenie stanu zdrowia skarżącego (postanowienie NSA z dnia 17 marca 2009 r. sygn. akt I OZ 211/09 , opubl. LEX nr 564225). W niniejszej sprawie analiza akt nie uprawnia zatem do wniosku, że nieznajomość prawa uniemożliwiała terminowe złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku a więc, że spóźnienie wykonania tej czynności nie było zawinione.

W tych okolicznościach nie można przyjąć, że zaistniały przyczyny zewnętrzne, niezależne od woli strony uniemożliwiające terminowe wykonanie obowiązków. Uchybienie terminowi w rozważanym przypadku wynikało z niedochowania przez skarżącego reguł należytej staranności w dbaniu o własne sprawy, a nie wyłącznie i tylko z nieznajomości prawa.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak

w sentencji.