Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 24/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6461 Wynalazki
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 255 ust.1, pkt 1 i 89 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędziowie Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Protokolant ref. staż. Piotr Niewiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2014 r. sprawy ze skargi C. Co. Ltd, Changchun, Chińska Republika Ludowa na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia wniosku o unieważnienie patentu na wynalazek 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej C. Co. Ltd, C., Chińska Republika Ludowa kwotę 1600 zł (jeden tysiąc sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 roku, nr sprawy [...] Urząd Patentowy RP, działający w trybie postępowania spornego po rozpoznaniu na rozprawie, w tym samym dniu wniosku C. [...] zwanej dalej także "wnioskodawcą", "skarżącą" o unieważnienie patentu na wynalazek pt. "Gen, mikroorganizm należący do rodzaju Escherichia oraz sposób wytwarzania L-lizyny o numerze [...] udzielonego na rzecz A. na podstawie art. 10 i art. 30 ustawy z dnia 19 października 1972 roku o wynalazczości (Dz.U. z 1993r., nr 26 p. 117 ze zm.) w związku z art.315 ust.3 Prawa własności przemysłowej(Dz.U. z 2003r., nr 119,p.1117 ze zm.) oraz art. 98 kpc w związku z art. 256 ust. 2 Prawa własności przemysłowej: 1) oddalił wniosek 2) przyznał A., z siedzibą w [...] od C. [...] kwotę 1600 złotych tytułem wniosku kosztów postępowania.

Powyższa decyzja zapadła w następującym systemie faktycznym i prawnym sprawy.

W dniu [...] lutego 2008 roku firma C. [...], wystąpiła do Urzędu Patentowego RP działającego w trybie postępowania spornego z wnioskiem o unieważnienie patentu nr [...] na wynalazek "Gen, mikroorganizm należący do rodzaju Escherichia oraz sposób wytwarzania L-lizyny" udzielonego na rzecz firmy A. z siedzibą w [...].

Patent [...] decyzją Urzędu Patentowego RP z dnia [...] sierpnia 2001roku został udzielony na wynalazki dotyczące: genu kodującego enzym dekarboksylazę lizynową obejmującą sekwencję aminokwasową oznaczoną nr 4 w liście sekwencji mikroorganizmu należącego do rodzaju Escherichia posiadającego odpowiednio zmutowany gen kodujący w/w enzymu i sposobu wytwarzania L-lizyny polegający na hodowli w/w mikroorganizmu, wynalazki określone w zastrzeżeniach niezależnych odpowiednio 1,4,14. Uzasadniając swój interes prawny wnioskodawca podniósł, że jest zainteresowany wprowadzeniem L-lizyny - na rynek polski, więc jest realnym konkurentem firmy A. Jego zdaniem sporny wynalazek nie spełnia ustawowych wymogów do uznania patentu według prawa obowiązującego w dniu dokonania zgłoszenia a więc ustawy o wynalazczości, jak również został udzielony z naruszeniem przepisów proceduralnych w zw. z art.316 ust.4 Prawa własności przemysłowej.

W stosunku do rozwiązania dotyczącego genu (wg zastrzeżenia 1) wnioskodawca podniósł, że nie został on dostatecznie ujawniony a zatem rozwiązanie to nie spełnia wymogu stosowalności w świetle art. 10 ustawy o wynalazczości.

Gen objęty patentem [...] został zdefiniowany poprzez efekt jego działania natomiast zastrzeżenie patentowe nie podaje źródła, z którego pochodzi ten gen. Jego zdaniem, zastrzeżenie 1 nie podaje ani jednej cechy technicznej odnoszącej się do genu o nieznanym pochodzeniu, dlatego też tego wynalazku nie da się odtworzyć.

Niezależnie od powyższego, zdaniem strony, zależne zastrzeżenie 3 wprowadza kolejne niejasności, gdyż odwołując się do genu o nieokreślonej strukturze i pochodzeniu wskazuje, że sekwencja aminokwasowa kodowana przez ten gen ma posiadać ponadto nieograniczoną liczbę nieokreślonych mutacji – podstawień, delecji lub insercji. Z ostrożności procesowej wnioskodawca zarzucił także temu wynalazkowi brak nieoczywistości na podstawie art. 10 ustawy o wynalazczości

Odnośnie do pozostałych wymagań wedug zastrzeżeń od 4 do 23 wnioskodawca postawił zarzut udzielenia patentu z naruszeniem art. 33 ust. 3, 4 i 37 Prawa własności przemysłowej. Podniósł, że w stosunku do w/w wymagań dokonano poprawek i uzupełnień wykraczających poza pierwotnie ujawnienie przedmiotu wynalazku w opisie wynalazku poza tym nie nadają się one do stosowania, ponieważ są to rozwiązania, których nie można realizować w praktyce.

Według oceny wnioskodawcy zastrzeżenie nr 4 zredagowano w sposób uniemożliwiający jednoznaczną interpretację jego treści, a co za tym idzie zakresu ochrony. Stwierdził też, że wyrażenie "zmutowana dekarboksylaza lizynowa typu dzikiego" jest nieprawidłowe. Podniósł, że bez względu na wariant interpretacji zastrzeżenia 4, czy też merytoryczny wydźwięk zawartych w nim informacji, rozwiązanie to nie zawiera jakichkolwiek wzmianek o środkach technicznych jakich trzeba użyć dla zrealizowania w praktyce wskazanych w tym zastrzeżeniu efektów.

Z ostrożności procesowej wnioskodawca zarzucił także brak dostatecznego ujawnienia w/w rozwiązań, gdyż nie mają one poparcia w opisie jak również podniósł, że są one oczywiste co stoi w sprzeczności z art.10 ustawy o wynalazczości.

W kolejnych pięciu swoich pismach z [...].12.2009, [...].08.2011, [...] marca 2012, [...] kwietnia 2013r. wnioskodawca podtrzymał wniosek zmieniając w części swoje stanowisko.

Ostatecznie na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2013 r. wnioskodawca wskazał, że podstawowym zarzutem stawianym w rozpatrywanej sprawie jest brak stosowalności rozwiązań w kategoriach gen, mikroorganizm i sposób z powodu braku ujawnienia niezbędnych środków technicznych w zastrzeżeniach patentowych i niejasności tych zastrzeżeń, a zatem braku dostatecznego ujawnienia tych rozwiązań.

Z ostrożności procesowej wnioskodawca podtrzymał zarzut braku nowości w odniesieniu do części wymagań w kategorii mikroorganizm i sposób – dotyczących mikroorganizmu z mutacjami w regionie kodującym genu ldc i sposobu realizowanego z użyciem takiego mikroorganizmu z uwagi na poprawki wprowadzone do publikacji zgłoszenia do zastrzeżeń patentowych, które zmieniły istotę zgłoszonego wynalazku i uzasadniały zmianę pierwszeństwa do uzyskania patentu, w wyniku czego publikacja zgłoszenia stała się dokumentem szkodzącym nowości tych rozwiązań.

Wnioskodawca podtrzymał również zarzut nieoczywistości rozwiązań według zastrzeżeń od 3 do 14 wskazując stosowne publikacje naukowe.

Uprawniony w piśmie z [...] lipca 2008 roku wniósł o oddalenie wniosku w całości. Według jego oceny wnioskodawca nie przedstawił żadnych dowodów, które potwierdzałyby prawdziwość składanych przez niego deklaracji o tym, że jest zainteresowany wprowadzeniem L-lizyny na polski rynek, co czyni te deklaracje bezprzedmiotowymi.

Według jego oceny udzielenie patentu [...] nie nastąpiło z naruszeniem przepisów ustawy o wynalazczości.

Odniósł się do zarzutu wprowadzenia poprawek w treści zastrzeżeń patentowych opierającego się na naruszeniu art. 30 ustawy o wynalazczości. Wskazał, że przepis ten dopuszcza dokonywanie zmian w treści zastrzeżeń patentowych pod warunkiem, że zmian tych dokona się w do czasu wydania decyzji w sprawie udzielenia patentu.

Jego zdaniem, zdefiniowane gen "poprzez produkt, który ten gen koduje jest powszechne i akceptowalne ze względu na degenerację kodu genetycznego. Podniósł także, że twórcom rozwiązań udało się po raz pierwszy znaleźć i wyizolować drugą dekarboksylazę lizynową u E.Coli , dzięki czemu możliwe było po dezaktywacji w/w genu produkowanie L-lizyny na skalę przemysłową

Uprawniony przedłożył do akt sprawy opinię prof. M. H. i prof. J. B. z I., w której wskazują oni jednoznacznie, że zdefiniowanie genu za pomocą sekwencji kodowanego białka jest uprawnione. Oceniają także, ze poziom wynalazczy rozwiązań spornego patentu powinien być uwzględniony ponieważ przed datą zgłoszenia spornego wynalazku nie była znana ani sugerowana obecność drugiego genu kodującego dekarboksylazę lizynową u E.coli.

W kolejnych pismach procesowych z dnia [...] sierpnia 2009 roku, [...] marca 2011 roku, [...] lipca 2012 roku uprawniony ustosunkował się do zarzutów wnioskodawcy tj. zarzutu oczywistości rozwiązań wg patentu, nieuprawnionych poprawek, braku nowości i braku stosowalności Przy pismach tych składał kolejne materiały dowodowe, w tym dokumenty i opinie. Na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2013 roku uprawniony podsumował w uporządkowany sposób swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Oddalając wniosek o unieważnienie patentu, w uzasadnieniu decyzji Urząd Patentowy RP wskazał na treść art. 255 ust. 1 pkt 1, art. 89 ust. 1 Prawa własności przemysłowej. Według oceny organu wnioskodawca wykazał interes prawny w domaganiu się unieważnienia spornego patentu, bowiem strony są konkurentami na rynku, zaś wnioskodawca jest zainteresowany wprowadzeniem L-lizyny na rynek polski.

Skoro przedmiotowy wynalazek został zgłoszony do Urzędu Patentowego RP w dniu [...] grudnia 1995 r. a więc w okresie obowiązywania ustawy o wynalazczości, a zatem zgodnie z art. 315 ust.3 Prawo własności przemysłowej przepisy tej ustawy stanowią podstawę prawną oceny zdolności patentowej spornego wynalazku. Organ podniósł, że według wnioskodawcy patent [...] został udzielony z naruszeniem art. 10 ustawy o wynalazczości oraz art. 30 ustawy o wynalazczości, którego odpowiednikiem jest art. 37 Prawa własności przemysłowej.

Zdaniem Urzędu Patentowego RP, powołany przez wnioskodawcę przepis art. 37 Prawa własności przemysłowej, jak również argumentacja w tym zakresie nie odnoszą się do ustawowych wymogów jakie powinien spełniać wynalazek i jako takie nie mogą przesądzać o unieważnieniu patentu na sporny wynalazek.

Na potwierdzenie powyższego organ przytoczył orzecznictwo sądowo - administracyjne.

W związku z powyższym organ stwierdził, że art. 37 Prawa własności przemysłowej nie może stanowić podstawy unieważnienia patentu na sporny wynalazek a jedynie o braku zdolności patentowej świadczy niespełnienie jednej z przesłanek przewidzianych w art. 10 ustawy o wynalazczości.

Urząd Patentowy RP wskazał że głównym zarzutem postawionym przez wnioskodawcę w niniejszej sprawie był brak stosowalności spornego wynalazku na podstawie art. 10 z dwóch powodów. Po pierwsze z powodu braku ujawnienia niezbędnych środków technicznych w zastrzeżeniach patentowych i ich niejasności w odniesieniu do rozwiązań w kategoriach gen, mikroorganizm i sposób. Po drugie z powodu braku dostatecznego ujawnienia w odniesieniu do rozwiązań w kategorii mikroorganizm i sposób dotyczących mikroorganizmu z mutacjami w rejonie niekodującym i / lub w regionie kodującym gen idc i sposobu realizowania z użyciem takiego mikroorganizmu, ponieważ opis nie zawiera żadnego przykładu wykonania w/w rozwiązań.

Urząd Patentowy RP nie podzielił słuszności tego zarzutu. Stosowalność wynalazku oceniana jest pozytywnie, jeżeli w rozwiązaniu wskazano i uzasadniono działanie osiągane w wyniku zastosowania wynalazku i określono przy użyciu jakich środków technicznych ono następuje oraz jakie otrzymuje się rezultaty.

Zdaniem organu, zarówno zastrzeżenia niezależne jak i zależne patentu [...] określają wszystkie niezbędne cechy techniczne rozwiązania, których zastosowanie prowadzi uzyskania oczekiwanego efektu, a więc możliwej do wykorzystania na skalę przemysłową zwiększonej produkcji L-lizyny.

W opisie przedstawione są konkretne przykłady otrzymania w/w aminokwasu ze wskazaniem jak krok po kroku wykorzystując znane techniki inżynierii genetycznej i mikrobiologii doprowadzić do jego zwiększonej produkcji.

Zdaniem Kolegium, opis patentu [...], przykłady wykonania i zastrzeżenia patentowe, zawierają informacje, które umożliwiają realizację zastrzeżonych wynalazków. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w opisach prof. M.H. i prof. J.B. z I., którzy podali, że sporny patent ujawnia wystarczające informacje zarówno do jego zrozumienia jak i powtórzenia. Poza tym badacze z Uniwersytetu G. na podstawie informacji zawartych w spornym patencie odtworzyli go, potwierdzając tym samym, że jest to możliwe i że ujawniono w nim wszystkie niezbędne dane techniczne.

Wobec powyższego zarzut dotyczący zarówno braku stosowności na skalę przemysłową, jak również zarzut braku możliwości odtworzenia w sposób powtarzalny rozwiązań wg patentu [...] zdaniem organu należało uznać za niezasadny. Organ podniósł także, że w rozpatrywanej sprawie zarzut niespełnienia wymogu stosowalności wnioskodawca oparł także na twierdzeniu, że zastrzeżenia patentowe nie wskazują niezbędnych środków technicznych i są niejasne.

Odnosząc się do tego zarzutu organ stwierdził, że gen według zastrzeżenia 1 zdefiniowany jest przez środek techniczny, którym jest sekwencja aminokwasowa białka dekarboksylazy lizynowej kodowanego przez ten gen. Takie funkcjonalne definiowanie wynalazków z kategorii gen jest stosowane zarówno przez Urząd Patentowy RP jak też Europejski Urząd Patentowy. Odnośnie zarzutu wnioskodawcy dotyczącego braku informacji w zastrzeżeniu patentowym o pochodzeniu genu Urząd Patentowy stwierdził, że informacja ta nie była wymagana. Jeśli w zastrzeżeniu patentowym jest obecna bardzo istotna cecha w postaci kompletnej sekwencji aminokwasowej białka, znając ją można bez trudu odnaleźć źródło jej pochodzenia, zwłaszcza, że opis służący jako wykładnia zastrzeżeń patentowych jednoznacznie także źródło wskazuje. W związku z powyższym kolegium uznało ten zarzut za bezzasadny.

Zastrzeżenia od 1 do 3, zdaniem organu, podają wszystkie niezbędne środki techniczne służące do realizacji wynalazku w tym zakresie i są jasne. Zastrzeżenie 4 dotyczące mikroorganizmu jest również zrozumiałe i jasne. Wynalazek zamieszczony w zastrzeżeniu patentowym należy czytać i rozumieć biorąc pod uwagę jego całość. Specjalista w dziedzinie nie będzie miał problemów z ich prawidłowym odczytaniem.

Organ podkreślił, że powyższe stanowisko odnosi się również do rozwiązania dotyczącego sposobu według zastrzeżenia 14.

W rozpatrywanej sprawie wnioskodawca podniósł także zarzut braku stosowalności rozwiązań w kategorii mikroorganizm i sposób dotyczący mikroorganizmu z mutacjami w regionie niekodującm i/lub w regionie kodującym genu Ldc i sposobu realizowanego z użyciem takiego mikroorganizmu, ponieważ opis, zdaniem wnioskodawcy nie zawiera żadnego przykładu wykonania w/w rozwiązań.

Organ nie podzielił powyższego zarzutu i uznał, że przykłady wykonania opisane w spornym patencie przedstawiają wszystkie rozwiązania objęte patentu [...] w sposób wyczerpujący i dokumentują ich realizację w szczegółach.

Reasumując Urząd Patentowy RP stwierdził, że wszystkie niezbędne środki techniczne definiujące wynalazki są obecne w zastrzeżeniach patentowych. Każdy z nich ma poparcie w opisie i w przykładach wykonania zamieszczonych w opisie.

W związku z powyższym organ uznał, że patent został udzielony bez naruszenia zasady stosowalności czyli zgodnie z art. 10 ustawy o wynalazczości. Odnośnie poniesionego przez skarżącą zarzutu braku nieoczywistości patentu, organ podniósł, że nie znajduje on potwierdzenia w przedstawionych przez stronę materiałach, do których organ szczegółowo się odniósł. Chodzi to przede wszystkim o publikacje: artykuł M. i B. i podręczniki M. oraz inne opracowania i dokumenty, które wnioskodawca przedstawił jako prezentację "ogólnego stanu techniki sprzed daty pierwszeństwa".

Stanowisko organu w tym zakresie jest zbieżne z ustaleniami zawartymi w decyzji Wydziału ds. Sprzeciwów Europejskiego Urzędu Patentowego z dnia 30 stycznia 2009 roku oraz Technicznej Izby Odwoławczej EPO z dnia 10 stycznia 2012 roku jak również z wyrokiem Sądu Holenderskiego z dnia 20 marca 2013 roku.

Na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] kwietnia 2013 roku strona oddalającą wniosek C. [...] o unieważnienie patentu nr [...] pt. "Gen, mikroorganizm należący do rodzaju Escherichia oraz sposób wytwarzania L-lizyny"m z którego uprawnionym jest A. trona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzuciła, iż wydając zaskarżoną decyzję, organ popełnił rażące naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie:

• rażące naruszenie art. 10 Ustawy o wynalazczości w związku z art. 26 w/w ustawy poprzez niewłaściwe zastosowanie tych przepisów do istniejącego stanu faktycznego i bezpodstawne uznanie, że rozwiązania zastrzeżone w trzech kategoriach (gen, mikroorganizm i sposób) zostały prawidłowo zdefiniowane i dostatecznie ujawnione i jako takie podlegały opatentowaniu, co doprowadziło do bezzasadnego utrzymania w mocy prawa wyłącznego udzielonego na rozwiązania niezdefiniowane i niedostatecznie ujawnione, a przy tym niepoparte jakimkolwiek przykładem wykonania, a zatem nienadające się do stosowania.

W przypadku uznania przez Sąd, iż powyższy zarzut jest niezasadny, skarżąca zarzuciła:

• rażące naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 10 ustawy o wynalazczości poprzez niewłaściwe zastosowanie normy prawnej wynikającej z art. 10 w/w ustawy do istniejącego stanu faktycznego i uznanie, że zgłoszone rozwiązania nie wynikały w sposób oczywisty ze stanu techniki, co doprowadziło do bezzasadnego utrzymania w mocy prawa wyłącznego udzielonego na rozwiązania wynikające w sposób oczywisty ze stanu techniki.

Strona zarzuciła ponadto, iż wydając zaskarżoną decyzję, Urząd Patentowy dopuścił się:

rażącego naruszenia przepisów postępowania mającego istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie naruszenia:

– zasady praworządności określonej w art. 6 kpa poprzez utrzymanie w mocy patentu udzielonego w sposób niezgodny z prawem,

– zasady dochodzenia do prawdy obiektywnej określonej w art. 7, a także art. 77 § 1 i art. 80 kpa, polegającego na zaniechaniu rozpatrzenia całości materiału dowodowego i wszystkich argumentów skarżącej w sposób pozwalający na prawidłowe ustalenie stanu faktycznego, a mianowicie poprzez:

– błędne zrozumienie istoty rozwiązań z kategorii "gen", "mikroorganizm" i "sposób", czego dowodzi próba wyjaśnienia, iż stosowalność niezdefiniowanego genu kodującego dekarboksylazę lizynową polega na tym, że specjalista w dziedzinie "mając do dyspozycji własną wiedzę, a także opis i przykłady, które stanowią wykładnię zastrzeżeń patentowych, wie na podstawie sekwencji aminokwasowej białka oraz znając funkcję tego białka, jak wynalazek zrealizować." i że "Na podstawie tych informacji jest w stanie uzyskać wiele cząsteczek, dzięki którym otrzyma białko, o które chodzi - dekarboksylazę lizynową, a to jest realizacją postawionego celu" podczas gdy w rzeczywistości "postawionym celem" nie jest otrzymywanie tego szkodliwego dla produkcji lizyny białka i wykorzystywanie jego funkcji, lecz niszczenie tego białka i jego funkcji;

– wskazanie, że definiowanie genu, zawierającego go mikroorganizmu i sposobu realizowanego z użyciem takiego mikroorganizmu przez podanie wyłącznie sekwencji białka, stanowiącego efekt ekspresji niezdefiniowanego genu, jest dopuszczalne i skutkuje ochroną, która "również rozciąga się na takie cząsteczki genów", bez jakiejkolwiek próby odniesienia się do wskazanego przez skarżącą pouczenia z "Poradnika wynalazcy", iż "Nie ma możliwości opatentowania elementów genomu tylko na podstawie fragmentów sekwencji czy też wyłącznie na podstawie zdefiniowanego produktu ekspresji." oraz że "Sekwencja powinna być określona nukleotydami. Określenie przez efekt powoduje, że wynalazek obejmuje nieograniczoną ilość możliwości, podczas gdy z opisu zgłoszenia wynika, że zgłaszający opracował ewentualnie jedną możliwość.", bez wskazania przyczyn zaniechania odniesienia się do tego pouczenia;

– uznanie, że zakres ochrony, który z mocy prawa definiują zastrzeżenia patentowe, można ustalać na podstawie informacji podanych wyłącznie w opisie, co w opinii organu pozwoliło na bezzasadne uznanie, iż w zastrzeżeniach 1 i 3 zbędne jest podanie mikroorganizmu, z którego zastrzegany niezdefiniowany gen pochodzi, mimo iż w sekwencji nr 4 również nie podano pochodzenia białka:

– całkowite pominięcie i zaniechanie odniesienia się do argumentów, skarżącej . opartych na Opinii prof. W. z dnia [...] stycznia 2012 r., w części dotyczącej zarzutu braku stosowalności rozwiązania w kategorii "mikroorganizm" z uwagi na jego zdefiniowanie w zastrzeżeniach patentowych cechami nie tylko niejasnymi, ale także wzajemnie wykluczającymi się i nieznajdującymi jakiegokolwiek poparcia w opisie, zarówno zgłoszenia, jak i patentu, oraz przez niewskazanie przyczyn całkowitego pominięcia tej Opinii w swych rozważaniach;

– całkowite pominięcie i zaniechanie odniesienia się do argumentów skarżącej opartych na Opinii prof. W. z dnia [...] stycznia 2012 r. w części dotyczącej zarzutu braku stosowalności rozwiązania w kategorii "mikroorganizm" oraz "sposób" z uwagi na brak jakiegokolwiek przykładu wykonania, który stanowiłby poparcie dla zastrzeżonej cechy istnienia delecji genu Idc w mikroorganizmie i jednoczesnego istnienia genu zmutowanego, a także przykładu wykonania, który ujawniałby procedurę, dzięki której taką cechę można by uzyskać, co jednocześnie stanowi brak poparcia dla sposobu wytwarzania L-lizyny z użyciem takiego mikroorganizmu, oraz przez niewskazanie przyczyn całkowitego pominięcia tej Opinii w swych rozważaniach;

– całkowite pominięcie i zaniechanie odniesienia się do argumentów skarżącej opartych na Opinii prof. W. z dnia [...] stycznia 2012 r. w części dotyczącej zarzutu braku stosowalności rozwiązania w kategorii "mikroorganizm" oraz "sposób" z uwagi na brak jakiegokolwiek przykładu wykonania, który stanowiłby poparcie dla istnienia mikroorganizmu, w którym aktywność dekarboksylująca nowej dekarboksylazy lizynowej byłaby tylko zredukowana, a nie całkowicie zniesiona i który ujawniałby procedurę, dzięki której taką cechę można by uzyskać, co jednocześnie stanowi brak poparcia dla sposobu wytwarzania L-Iizyny z użyciem takiego mikroorganizmu, oraz przez niewskazanie przyczyn całkowitego pominięcia tej Opinii w swych rozważaniach;

– całkowite pominięcie i zaniechanie odniesienia się do argumentów skarżącej dotyczących zarzutu braku stosowalności rozwiązania w kategorii "mikroorganizm i "sposób" w odniesieniu do mikroorganizmu z mutacjami w regionie niekodującym genu Idc i sposobu realizowanego z użyciem takiego mikroorganizmu, a jednocześnie niewskazanie przyczyn tego pominięcia i zaniechania;

– bezpodstawne wskazanie "Raportu z realizacji zadania badawczego" jako dowodu na istnienie stosowalności zastrzeżonych rozwiązań, bez jakiegokolwiek odniesienia do treści tego "Raportu", podczas gdy w rzeczywistości ten "Raport" jest sprawozdaniem ze zleconych przez skarżącą badań, to jest doświadczeń laboratoryjnych, których rezultaty wykazały brak stosowalności;

– całkowite pominięcie i zaniechanie odniesienia się do treści "Raportu z realizacji zadania badawczego" jako dowodu na brak stosowalności mikroorganizmu o zniszczonej funkcji genu Idc do uzyskania jakiegokolwiek zwiększenia produktywności lizyny w procesie hodowli takiego mikroorganizmu w porównaniu z produktywnością uzyskiwaną z użyciem mikroorganizmu z niezmutowanym genem Idc, bez wskazania przyczyn tego pominięcia i zaniechania

– całkowite pominięcie i zaniechanie odniesienia się do argumentów skarżącej, opartych na treści "Raportu z realizacji zadania badawczego" jako dowodu na słuszność zarzutu braku stosowalności na skutek braku dostatecznego ujawnienia w odniesieniu do rozwiązań zastrzeżonych w kategoriach "mikroorganizm" i "sposób" z powodu braku wskazania wszystkich istotnych cech technicznych zastrzeganych rozwiązań, nie tylko w zastrzeżeniach patentowych, ale i w opisie;

– całkowite pominięcie i zaniechanie odniesienia się do argumentów skarżącej dotyczących braku dostatecznego' ujawnienia, a zatem stosowalności rozwiązań w kategorii "mikroorganizm" oraz "sposób", opartych na Orzeczeniu International Trade Commission (ITC) i Orzeczeniu Sądu Apelacyjnego Stanów Zjednoczonych dla Okręgu Federalnego złożonych przez Skarżącą na okoliczność umyślnego wprowadzenia Urzędu Patentowego RP w błąd z powodu fikcyjności przykładów wykonania zamieszczonych w opisie spornego patentu, dotyczących mikroorganizmów, które nigdy nie istniały, które to "naganne postępowanie" doprowadziło do braku jakiegokolwiek przykładu wykonania wynalazków w kategoriach "mikroorganizm" i "sposób" oraz do braku dowodów na możliwość ich zrealizowania, a przy tym niewskazanie przyczyn tego pominięcia i zaniechania;

– bezpodstawne przyjęcie, iż skarżąca powołała Orzeczenia ITC i Orzeczenia Sądu Apelacyjnego Stanów Zjednoczonych dla Okręgu Federalnego na okoliczność braku ujawnienia "najlepszego sposobu realizacji', podczas gdy skarżąca, wyraźnie wskazała, że składa te dowody na okoliczność braku jakiegokolwiek faktycznego przykładu wykonania wynalazku, a więc braku ujawnienia skutkującego brakiem stosowalności, a także niepodanie przyczyn, dlaczego organ do tego zarzutu w ogóle się nie odniósł;

– całkowite pominięcie i zaniechanie odniesienia się do argumentów skarżącej opartych na treści Orzeczenia ITC i Orzeczenia Sądu Apelacyjnego Stanów Zjednoczonych dla Okręgu Federalnego, dotyczących zarzutu braku stosowalności rozwiązania w kategorii "mikroorganizm" i "sposób" ze względu na to, że w definicji rozwiązań z zastrzeżeń 4 i 14 nie wskazano wszystkich istotnych cech technicznych, w tym konieczności istnienia w mikroorganizmie dodatkowych mutacji w genach innych niż gen Idc, a także niepodanie przyczyn, dla których organ do tego zarzutu w ogóle się nie odniósł;

– podjęcie rozstrzygnięcia co do istnienia nieoczywistości rozwiązań w świetle publikacji M. i B. (1992), z tej przyczyny, że "pewne dowody wskazały na obecność pH-konstytutywnej formy dekarboksylazy lizyny w E.coli. Nie przedstawiono w tym zdaniu dowodu na to, że w E.coli istnieje gen kodujący w/w enzym.", mimo, że dla specjalisty jest oczywiste, że każde białko (a więc i "w/w enzym") jest kodowane w mikroorganizmie przez właściwy dla tego białka gen;

– podjęcie rozstrzygnięcia co do istnienia nieoczywistości rozwiązań w świetle publikacji M. i B. (1992), z tej przyczyny, że "Niepowodzenie w postaci zastosowania hybrydyzacji Southerna w identyfikacji drugiego genu nie było, zdaniem wnioskodawcy, zachęcające do podjęcia badań w tym kierunku.", mimo, że skarżąca nigdy tak nie twierdziła wręcz przeciwnie, wskazywała, że M. i B. , stwierdziwszy, że "pewne dowody wskazały na obecność pH-konstytutywnej formy dekarboksylazy lizyny w E.coli.", prowadzili swe badania tak, by pojawienia się sygnału od tej dekarboksylazy lizynowej uniknąć, co potwierdził w swej opinii, całkowicie pominiętej przez organ, sam prof. B. ;

– podjęcie rozstrzygnięcia co do istnienia nieoczywistości rozwiązań w świetle podręcznika laboratoryjnego T. M. , Molecular Cloning: A laboratory Manuał, Cold Spring Harbor Laboratory, 1982, z tej przyczyny, że "Wnioskodawca stwierdził, że znana z podręcznika laboratoryjnego T. M. technika hybrydyzacji Southerna mogła być przed datą pierwszeństwa tak zmodyfikowana by z łatwością wykryć i zanalizować szukany gen kolejnej dekarboksylazy w E.coli.", podczas gdy w rzeczywistości skarżąca wskazywała, że w podręczniku M. wskazano nie tylko technikę, którą można by modyfikować, lecz informację, na czym ta modyfikacja ma polegać;

– całkowite pominięcie obszernej argumentacji skarżącej opartej na treści szeregu publikacji ze stanu techniki wyczerpująco omówionych na str. 25 - 36 pisma strony z dnia [...] marca 2012 r. i skwitowanie tej jedenastostronnicowej argumentacji jednym zdaniem, iż jest to jedynie prezentacja ogólnego stanu techniki, i że wymienione na str. 27 - 28 zaskarżonej decyzji publikacje nie uprawniają "do uznania, że gen Icd był w dacie zgłoszenia spornego wynalazku znany, jak również, że istnienie takiego genu było wprost sugerowane" bez jakiegokolwiek odniesienia się do treści publikacji i istoty argumentacji skarżącej.

– błędne uznanie, że dziewięć dokumentów wymienionych na str. 27 uzasadnienia Decyzji: 1) Opinia U. K. EPO - DG1 z 2003 (przedłożona przez Uprawnionego, a nie przez Skarżącą), 2) Opinia prof. G. W. z Uniwersytetu G. (bez podania jej daty, a w sprawie złożono trzy takie opinie, wszystkie wydane po dacie pierwszeństwa dla spornego patentu), 3) Opinia prof. B. a z 2009 r., 4) Opinia prof. B. z 2009 r., 5) Opinia prof. D.R. M. z 2009 r., 6) Opinia prof. B. z 2009 r., 7) Orzeczenie United States International Trade Commission z 2008 r., 8) Raport z realizacji zadania badawczego z 2012 r. i 9) Patent [...] opublikowany w 1995 r., to publikacje stanowiące prezentację "ogólnego stanu techniki sprzed daty pierwszeństwa", co świadczy o tym, że Organ nie zapoznał się nie tylko z argumentacją. skarżącej, ale także z materiałem dowodowym przedłożonym przez skarżącą

– błędne uznanie publikacji L.F. F., [...], 203, 177-184, (1986), przedłożonej przez skarżącą na okoliczność braku nowości, z którego to zarzutu skarżąca następnie zrezygnowała za publikację przedłożoną na okoliczność braku nieoczywistości, co również świadczy o tym, że organ nie zapoznał się nie tylko z argumentacją skarżącej, ale także z materiałem dowodowym przedłożonym przez skarżącą

• zasady zaufania określonej w art. 8 kpa poprzez utrzymanie w mocy patentu udzielonego w sposób niezgodny z prawem, z jednoczesnym naruszeniem zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, w szczególności:

– całkowite pominięcie Opinii prof. W., wskazującej, iż treść zastrzeżeń patentowych jest dla specjalisty niezrozumiała, a jednocześnie bezkrytyczne przyjęcie, iż opinia prof. H. i prof. B. stanowi poparcie dla stanowiska Urzędu Patentowego RP i przesądza o tym, że "sporny patent ujawnia wystarczające informacje zarówno do jego zrozumienia jak i powtórzenia, bez jakiegokolwiek uzasadnienia w odniesieniu do treści tej opinii, a jedynie ze wskazaniem, iż autorzy opinii postawili "na szali swój autorytet naukowy", a także z pominięciem zarzutu skarżącej :, iż twierdzenia z tej opinii są sprzeczne z twierdzeniami innego eksperta Uprawnionego, prof. G., a także z twierdzeniami samego uprawnionego, bez wskazania przyczyn tego pominięcia;

– bezpodstawne przyjęcie, iż "przykłady wykonania opisane w spornym patencie przedstawiają wszystkie rozwiązania objęte patentem [...] w sposób wyczerpujący i dokumentują ich realizację w szczegółach", z całkowitym pominięciem udokumentowanego przez skarżącą faktu fikcyjności przykładów zaprezentowanych w spornym patencie oraz Opinii prof. W. , który wskazywał, że owe przykłady nie stanowią poparcia dla rozwiązań z zastrzeżeń patentowych;

– bezkrytyczne uwzględnienie w całości stanowiska uczestnika z jednoczesnym pominięciem twierdzeń przeciwnych skarżącej , opartych na pominiętych przez organ dowodach i przypisywaniem skarżącej . twierdzeń, których nie wyrażała

a tym samym naruszenia zasady dochodzenia do prawdy obiektywnej określonej w art. 7 kpa;

• zasady przekonywania określonej w art. 11 kpa poprzez brak wyjaśnienia przyczyn pominięcia twierdzeń podnoszonych przez skarżącą i złożonych przezeń dowodów, a także poprzez zaniechanie wskazania przesłanek, którymi kierował się organ, decydując się na takie pominięcie;

• przepisu art. 107 § 3 kpa, poprzez zaniechanie podania w uzasadnieniu przyczyn, dla których organ odmówił wiarygodności i mocy dowodowej twierdzeniom i dowodom przedstawionym przez skarżącą

• przepisu art. 8 kpa oraz art. 107 § 3 kpa, poprzez zaniechanie podania w uzasadnieniu przyczyn, dla których organ nie rozpatrzył zarzutu opartego na art. 30 ustawy o wynalazczości, zastosował przepis art. 37 Prawa własności przemysłowej do spornego patentu, który został udzielony pod rządami ustawy o wynalazczości oraz zaniechał odniesienia się do stanowiska skarżącej w tej kwestii znajdującego poparcie w Opinii prof. A. S.

co miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż doprowadziło do wydania rozstrzygnięcia w oparciu o stan faktyczny sprawy ustalony na podstawie jedynie części materiału dowodowego, w odniesieniu do nieokreślonego zakresu ochrony.

Ponadto skarżąca; zarzuciła, iż wydając zaskarżoną decyzję, Urząd Patentowy dopuścił się:

– rażącego naruszenia przepisu 37 Prawa własności przemysłowej poprzez zastosowanie go do spornego patentu, który został udzielony pod rządami ustawy o wynalazczości

– rażącego naruszenia przepisu art. 30 ustawy o wynalazczości poprzez jego niezastosowanie, pomimo istniejącego w tym względzie orzecznictwa sądów administracyjnych;

– rażącego naruszenia przepisu art. 30 ustawy o wynalazczości w związku z art. 315 ust. 3 Prawa własności przemysłowej poprzez utrzymanie w mocy prawa udzielonego na rozwiązanie, którego istota została po dacie zgłoszenia zmieniona tak, że doszło do niedopuszczalnej zmiany w zakresie materialnej realizacji wynalazku, to jest przez wprowadzenie do zastrzeżeń 4 – 23 rozwiązań, które dotyczyły alternatywnego trybu obniżenia lub spowodowania braku aktywności enzymu i które nie były objęte pierwotnymi zastrzeżeniami patentowymi ze zgłoszenia międzynarodowego a także usunięciu z zastrzeżenia 4 niezbędnej cechy technicznej zwerbalizowanej jako "produktywność L-lizyny", to jest niezbędnej cechy, jaką musi się charakteryzować.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o:

1. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości jako niezgodnej z prawem

2. zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisach

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej.

Uczestnik postępowania A., wniósł o jej oddalenie z przyczyn określonych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art., 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., nr 153, p 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod względem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. p. 270 ze zm., dalej ppsa). Kontrolując zaskarżoną decyzje pod kątem powyższych kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Przedmiotem oceny sądu jest decyzja z dnia [...] kwietnia 2013 roku, nr [...] jaką podjął organ w trybie art. 255 ust.1, pkt 1 i 89 ust. 1ustawy Prawo własności przemysłowej, zgodnie z którymi sprawy o unieważnienie patentu na wynalazek rozpatruje się w trybie postępowania spornego zaś patent może być unieważniony w całości lub części na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny, jeżeli wykaże ona, że nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania patentu.

Zgodnie z art. 315 ust. 3 Prawa własności przemysłowej ustawowe warunki wymagane do uzyskania patentu ocenia się według przepisów obowiązujących w dniu zgłoszenia wynalazku. Wobec tego, że sporny wynalazek pt. "Gen, mikroorganizm należący do rodzaju Escherichia oraz sposób wytwarzania L-lizyny" został zgłoszony w dniu 5 grudnia 1995 roku, a więc w okresie obowiązywania ustawy o wynalazczości, zatem przepisy tej ustawy stanowiły podstawę prawną oceny zdolności patentowej wynalazku.

W myśl art. 10 ustawy o wynalazczości wynalazkiem podlegającym opatentowaniu jest nowe wyzwanie o charakterze technicznym, nie wynikające w sposób oczywisty ze stanu techniki i mogące się nadawać do stosowania. Natomiast zgodnie z z art. 30 ustawy o wynalazczości do czasu wydania decyzji w sprawie udzielenia patentu zgłaszający może wprowadzać uzupełnienia i poprawki do zgłoszenia wynalazku, jeżeli nie zmieniają one istoty zgłoszonego wynalazku ani nie uzasadniają zmiany pierwszeństwa do uzyskania patentu. Urząd Patentowy RP oddalając wniosek skarżącej nie podzielił podnoszonych przez nią zarzutów naruszenia przy udzieleniu patentu art. 10 i art. 30 ustawy o wynalazczości.

W skardze na decyzję z dnia [...] kwietnia 2013 roku skarżąca podniosła zarzuty naruszenia prawa materialnego tj.art.10 i 30 ustawy o wynalazczości oraz art. 37 Prawa własności przemysłowej a także przepisów postępowania art.6 kpa, art. 7, 77 § 1 i 80 kpa, art. 8, 11 kpa i 107 § 3 kpa. Sąd w pierwszym rzędzie zbadał zasadność zarzutów o charakterze formalnoprawnym, albowiem formułowanie zarzutów materialnoprawnych możliwe jest dopiero w prawidłowo ustalonym systemie faktycznym sprawy.

Nie ulega wątpliwości, że w postępowaniu spornym, w którym strona skarżąca kwestionuje ustawowe warunki formalne do udzielenia patentu, tj. stosowalność oraz alternatywnie poziom wynalazcy na niej jako wnioskodawcy spoczywa ciężar dowodowy, skoro chce uzyskać korzystne dla siebie skutki prawne zmierzające do unieważnienia udzielonego patentu. Nie oznacza to jednakże, że w postępowaniu spornym aktywność Urzędu Patentowego w zakresie prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy jest całkowicie wyłączona.

W myśl bowiem art. 256 ust. 1 Prawa własności przemysłowej do postępowania spornego przed Urzędem Patentowym stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, w tym art. 7, art. 77 § 1 kpa nakładająca obowiązek wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz wyczerpującego zbadania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego a następnie jego uzasadnienia zgodnie z wymogami art. 107 § 3 kpa. Dokładne ustalenie stanu faktycznego możliwe jest tylko na podstawie wszystkich istotnych dowodów i poprzez wyjaśnienie wszystkich nasuwających się w sprawie wątpliwości. Ponadto w ocenie sądu spełnienie normy wynikającej z przepisu art. 8 kpa wymaga prowadzenia postępowania administracyjnego w taki sposób, aby w szczególności w uzasadnieniu decyzji przekonać stronę, że jej stanowisko zostało poważnie wzięte pod uwagę a jeżeli zapadło inne rozstrzygnięcie, to przyczyną tego są istotne powody.

Według oceny Sądu organ uchylił przepisom art. 7,8,77 § 1 i 107§ 3 kpa albowiem nie rozpatrzył całego materiału dowodowego w sprawie, przy czym nie chodzi tutaj o nieodniesienie się do twierdzeń i argumentów skarżącej ale o nierozpatrzenie zgłoszonych przez nią dowodów na okoliczność braku stosowalności oraz braku poziomu wynalazczego patentu. Tymczasem pominięcie oceny określonego dowodu budzić musi uzasadnione wątpliwości co do trafności oceny innych środków dowodowych, może bowiem prowadzić do wadliwej ich oceny. Dlatego też organ zgodnie z art. 77§ 1 i art. 80 obowiązany był przeanalizować każdy zgłoszony dowód. Zasadnie skarżąca podnosi, iż organ całkowicie pominął opinię przyjętą prof. W. z dnia [...] stycznia 2012 roku a także wskazał "Raport z realizacji zadania badawczego" jako dowód na istnienie stosowalności zastrzeżonych rozwiązań bez jakiegokolwiek odniesienia się do tego "Raportu". Zdaniem sądu stwierdzenie organu, iż badacze z Uniwersytetu G. na podstawie informacji zawartych w spornym patencie odtworzyli go potwierdzając tym samym, że jest to możliwe i że ujawniono w nim wszystkie niezbędne środki techniczne jest niewystarczające w sytuacji, gdy skarżąca podnosi coś przeciwnego tj., że ten raport jest sprawozdaniem ze zleconych przez skarżącą badań w tym doświadczeń laboratoryjnych, których rezultaty wykazały brak stosowalności. Podobnie za niewystarczające należy uznać stwierdzenie organu, iż prof. M. H. i prof. J.B. z I. w swoich opracowaniach podali jednoznacznie, stawiając na szali swój autorytet naukowy, że patent ujawnia wystarczające informacje zarówno do jego zrozumienia jak i powtórzenia. Organ winien odnieść się do treści tej opinii w sytuacji, gdy zgłoszona przez skarżącą opinia prof. W. [...] stycznia 2012 roku zawiera odmienne wnioski.

W wyroku z 30.12.1980 roku SA.645/80 (ON SA 1981, nr 1 p.2) Naczelny Sąd Administracyjny przyjął "zaniedbanie organu administracji państwowej w kwestii ustosunkowania się do istotnych różnic w opinii biegłych powołanych w sprawie, zaniechanie skonfrontowania tych rozbieżnych opinii w toku postępowania w związku z tym uzasadnienie nie wyjaśnia tych kwestii, stanowi istotne naruszenie przepisów postępowania administracyjnego mające wpływ na wynik sprawy".

Aczkolwiek w niniejszej sprawie opinie były wykonane na zlecenie stron a nie organu a więc w istocie stanowiły dokumenty prywatne, organ nie był zwolniony od ich porównania i dokonania oceny, której z tych prywatnych opinii daje wiarę a której z nich nie uznaje i z jakich przyczyn.

Ustosunkowując się do twierdzenia skarżącej, iż organ nie wyjaśnił należycie zgłoszonego przez nią alternatywnie zarzutu braku nieoczywistości wynalazku Sąd stwierdził, iż w istocie Urząd Patentowy RP nie podzielił stanowiska skarżącej w powyższym przedmiocie opierając się na publikacji M. i B. (1992) i podręczniku laboratoryjnym T. M. natomiast pominął całkowicie argumentację skarżącej opartą na treści szeregu publikacji ze stanu techniki, uznając że jest to jedynie prezentacja ogólnego stanu techniki bez jakiejkolwiek odniesienia się do treści publikacji i istoty argumentacji skarżącej. W tym stanie rzeczy należy uznać za słuszne stanowisko skarżącej , że organ uchybił przepisom postępowania, albowiem nie tylko nie zapoznał się z jej argumentacją a także z materiałem dowodowym przez nią przedłożonym.

Powyższe uchybienia w zakresie niepełnej oceny materiału dowodowego skutkowały uchyleniem zaskarżonej decyzji stosownie do art. 145 §1 pkt 1c ppsa. Rozstrzygnięcie jak w pkt 2 i 3 decyzji Sąd oparł na art.152 i 200 ppsa.

Ponownie rozpoznając sprawę Urząd Patentowy RP przeprowadzi uzupełniające postępowanie dowodowe w kierunku wskazanym przez Sąd a następnie oceni zasadność złożonego przez stronę wniosku o unieważnienie patentu mając na uwadze treść art.10 ustawy o wynalazczości.

Ustosunkowując się do podniesionego przez stronę skarżącą zarzutu naruszenia przepisu art. 37 Prawa własności przemysłowej oraz zarzutu rażącego naruszenia przepisu art. 30 ustawy o wynalazczości poprzez jego niezastosowanie Sąd uznał za niezbędne na obecnym etapie sprawy wyrazić pogląd, iż Urząd Patentowy RP oddalając wniosek o unieważnienie patentu powołał się na art.30 ustawy o wynalazczości, natomiast swoje wywody oparł na art. 37 Prawa własności przemysłowej w sytuacji, gdy nie ma on zastosowania w sprawie z uwagi na nadanie patentu pod rządami ustawy o wynalazczości . Uchylenie to nie miało jednak wpływu na wynik sprawy, albowiem oba te przepisy odnoszą się dokładnie do tej samej kwestii, a mianowicie dokonywania uzupełnień i poprawek w założeniu patentowym. Różnice między tymi przepisami dotyczą jedynie limitu czasowego , do którego wskazane poprawki mogą być przez zgłaszającego o dokonane. Nie zmienia to jednak faktu że charakter obu przepisów jest taki sam a mianowicie proceduralny, gdyż dotyczy sposobu realizacji uprawnień wynikających z prawa materialnego. Sąd orzekający w niniejszej sprawie, mając na względzie rozbieżność orzecznictwa Sądów administracyjnych jak i poglądów doktryny przychyla się do tego poglądu, który został wyrażony przez Urząd Patentowy RP, iż niedopuszczalne jest unieważnienie prawa wyłącznego w postępowaniu spornym w oparciu o zarzuty naruszenia przepisów postępowania, lecz konieczne jest wykazanie niespełnienia warunków materialnych a więc w niniejszej sprawie przesłanek wynikających z art. 10 ustawy o wynalazczości, który stanowi, że wynalazkom podlegającym opatentowaniu jest nowe rozwiązanie o charakterze technicznym nie wynikające w sposób oczywisty ze stanu techniki i mogące się nadawać do stosowania. Natomiast w niniejszej sprawie, co stwierdził Sąd przesłanka braku stosowalności spornego wynalazku ewentualnie brak poziomu wynalazczego wynalazku nie zostały należycie rozpatrzone przez Urząd Patentowy RP, co skutkowało w ostatecznym wyniku uchyleniem zaskarżonej decyzji.