Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 992/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-01-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6551
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2016 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] lipca 2016 r skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż jej wykonanie, zdaniem skarżącego, spowoduje wyrządzenie znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki w postaci egzekwowania należności pieniężnych, które ponad dwieście razy przewyższają miesięczne dochody skarżącego. W takiej sytuacji, w ocenie skarżącego, wszczęcie egzekucji przed ostatecznym rozstrzygnięciem sprawy przez sądy administracyjne spowoduje znaczącą szkodę w postaci uszczuplenia dochodów, które praktycznie może uniemożliwić samodzielne utrzymanie się skarżacego i spowodować trudne do odwrócenia skutki w postaci niemożności zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

W myśl przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., Nr 718 poz. 1270), zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie zaś art. 61 § 3 zdanie 1 tej samej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym – wedle zdania 3 w § 3 art. 61 – dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji unormowana przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., dotyczy tylko takich sytuacji, w których akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nadto podkreślenia wymaga, że w ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie jest władny do przeprowadzenia merytorycznej oceny samego kwestionowanego orzeczenia, tj. czy jest ono zgodne z prawem (zaskarżona decyzja, do momentu jej uchylenia, korzysta z domniemania zgodności z prawem). Instytucja przewidziana w art. 61 § 3 powołanej ustawy ma natomiast charakter szczególny. Jako zasadę przyjmuje się bowiem, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu.

Dodatkowego podkreślenia wymaga, że postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a., wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony. To z kolei oznacza, iż to wnioskodawca winien wskazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. Okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny.

Tymczasem w niniejszej sprawie skarżący tylko lakonicznie uzasadnił, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje skutki określone w powołanym przepisie. Na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania zakwestionowanego orzeczenia skarżący nie przywołał bowiem żadnych konkretnych okoliczności (poza wskazaniem, że kwota nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej przekracza ponad dwieście razy jego miesięczne dochody), które mogłyby uzasadniać, iż istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania wobec niej trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie przedłożył również żądnych dowodów źródłowych na poparcie zasadności wniosku.

Tymczasem analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem uwzględnienia żądania o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to NSA w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Twierdzenia skarżącego powinny być jednocześnie poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej. Braki te uniemożliwiły natomiast Sądowi dokonanie oceny zaistnienia w niniejszej sprawie przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił, jak w sentencj