Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1977/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-10-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 16 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. H. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia postanawia: 1) przyznać skarżącemu S. H. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2) przyznać skarżącemu S. H. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.


UZASADNIENIE

S. H. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie na wskazane w sentencji postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia.

W dniu 11 października 2007 r. skarżący złożył w Sądzie wniosek

o przyznanie prawa pomocy sporządzony na urzędowym formularzu PPF, pismo zawierające oświadczenie w sprawie wysokości wydatków ponoszonych na utrzymanie (przeciętnie w miesiącu), oraz plik kserokopii dokumentów dotyczących sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Skarżący wskazał, iż domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Z podanych przez niego informacji wynika, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, córką, synem oraz wnuczką. W oświadczeniu o stanie majątkowym wykazał dom o pow. 72 m² z działką 1016 m² oraz dom o pow. 45 m² z działką o pow. 2300 m². Oświadczył, że dom o pow. 72 m² jest bardzo stary (stuletni), nie ma fundamentów, jest zagrzybiony, nie ma kanalizacji. Natomiast dom o pow. 45 m² jest budynkiem sześćdziesięcioletnim, dwuizbowym, nie posiada urządzeń sanitarnych, bez podłóg, kryty papą, wymaga kapitalnego remontu. Skarżący wskazał, iż otrzymuje rentę – 817,26 zł, jego żona emeryturę – 798,22 zł, córka otrzymuje alimenty w kwocie 200 zł , jest bezrobotna, syn obywa staż, w związku z czym otrzymuje stypendium z urzędu pracy w wys. 432 zł. A zatem łączny dochód wnioskodawcy i jego rodziny stanowi kwota 2.247 zł netto (co potwierdzają dołączone do wniosku kserokopie dokumentów). Córka wnioskodawcy jest zarejestrowana w Urzędzie Pracy w Ż. jako osoba bezrobotna, bez prawa do zasiłku. Z oświadczenia w sprawie wysokości miesięcznych wydatków wynika, że cały dochód przeznaczony jest na utrzymanie konieczne wnioskodawcy i jego rodziny.

Rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie, należy wskazać, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata przysługuje osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Oceniając przedłożony przez skarżącego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych Sąd wziął pod uwagę jego dochód, oraz opisaną przez niego sytuację rodzinną i majątkową. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż – zdaniem Sądu – wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Deklarowany przez skarżącego dochód - 2.247 zł przypadający na pięcioosobowe gospodarstwo domowe - może wystarczyć jedynie za zaspokojenie niezbędnych życiowych potrzeb skarżącego oraz osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, co potwierdza dołączone do wniosku oświadczenie w tym przedmiocie oraz kserokopie stosownych dokumentów. Zatem należało uznać, że uiszczenie kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika we własnym zakresie, przekracza możliwości finansowe skarżącego.

W świetle powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, art. 254 § 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy, należało postanowić jak w sentencji