Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1006/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 20 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 899/11 o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi R. S. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2011 r. , sygn. akt IV SA/Wa 899/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi R. S. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wniosek skarżącego nie zawiera okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Sąd podkreślił, że przywrócenie terminu tylko na podstawie gołosłownego twierdzenia, że awiza nie pozostawiono prowadziłoby do nieuzasadnionego podważenia instytucji doręczenia zastępczego. Jednocześnie ewentualny brak staranności przy odbiorze kierowanej do skarżącego korespondencji świadczyłby wyłącznie o niedbalstwie strony, co również uniemożliwia przypisanie jej braku winy.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył R. S. zaskarżając to postanowienie w całości i wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku tym strona zobowiązana jest do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego kryterium braku winy, wynikające z powyższych przepisów, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności, takiej której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu, a zatem nie wypełnił dyspozycji art. 87 § 2 p.p.s.a.

Podnoszone przez skarżącego argumenty nie zasługują na uwzględnienie. Osoba która prowadzi postępowanie sądowoadministracyjne winna liczyć się z możliwością otrzymania korespondencji sądowej i wykazać się należytą starannością przy odbiorze kierowanej do niej korespondencji. Jednocześnie jak słusznie wskazał sąd pierwszej instancji, przywrócenie terminu tylko na podstawie gołosłownego twierdzenia, że awiza nie pozostawiono prowadziłoby do nieuzasadnionego podważenia instytucji doręczenia zastępczego, tym bardziej, że jak wynika z adnotacji znajdujących się na zwróconej do sądu przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi (k.10), przesyłka była dwukrotnie prawidłowo awizowana.

Reasumując Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że strona nie dochowała należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw co powoduje, że nie wykazała zaistnienia nie dającej się przezwyciężyć przeszkody przez nią niezawinionej.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.