Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1462/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Par. 55
journal: Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
article: Art. 24 a ust. 9
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: Art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Danielec Sędziowie WSA Maria Zawadzka (spr.) WSA Janusz Bociąga Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi T. D. i H. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 7 października 2013 r. nr [....] w przedmiocie odrzucenia zarzutu do danych zawartych w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków 1. skargę oddala, 2. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rzecz adwokata K. U. Kancelaria Adwokacka [....] kwotę 240,00 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją znak: [...] z dnia 7 października 2013 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2013 r., znak: [...], orzekającą o odrzuceniu zarzutów H. D. i T. D. (dalej: skarżący) w zakresie danych ewidencyjnych zmodernizowanego operatu opisowo - kartograficznego obręb K, jednostka ewidencyjna G w zakresie przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...] i działką nr [...].

Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym.

W roku 2012 została przeprowadzona modernizacja ewidencji gruntów i budynków dla obrębu K, gmina G. Wykonawcą tych prac było Okręgowe Przedsiębiorstwo Geodezyjne i Kartograficzne SA Zakład Terenowy w J. Projekt operatu opisowo-kartograficznego wyłożono do wglądu publicznego w dniach od 19 listopada 2012 r. do 7 grudnia 2012 r. Informacja Starosty Nr [...] z dnia 5 kwietnia 2013 r. o kompleksowej modernizacji ewidencji gruntów i budynków dla obrębu K, została zamieszczona w Dzienniku Urzędowym Województwa z 15 kwietnia 2013 r., poz. 2966.

W trakcie wyłożenia projektu operatu ewidencji gruntów i budynków skarżący będący współwłaścicielami działki nr [...] złożyli uwagę zarzucając, że w ramach modernizacji nie został wykonany pomiar inwentaryzacyjny urządzeń wodnych zgodnie z przepisami ustawy Prawo wodne oraz nie wyrazili zgody na przebieg wspólnej granicy działki nr [...] z działką nr [...] wykazany na mapie ewidencji gruntów w projekcie operatu.

Starosta rozpatrując złożone uwagi, postanowił o ponownym ustaleniu przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] i nr [...], uznając przy tym potrzebę ponownej rozprawy na gruncie. W celu ponownego ustalenia wspólnej granicy dz. nr [...] z dz. nr [...] w dniu 18 kwietnia 2013 r. odbyła się rozprawa na gruncie. Granica wskazana przez skarżących została oznaczona na szkicu granicznym kolorem niebieskim, a granica wskazana przez uczestników K. i K. R. kolorem zielonym (mapa stanowiąca załącznik do protokołu ustalenia granic nieruchomości). Skarżący nie podpisali protokołu z ustalenia przebiegu granic nieruchomości i nie podali przyczyny odmowy podpisania.

Ostatecznie sporny odcinek granicy w nowej mapie ewidencji gruntów został przyjęty w wyniku pomiaru stanu posiadania na gruncie – drewniane ogrodzenie (odcinek granicy oznaczony na szkicu granicznym, stanowiącym załącznik do protokołu od pkt. 3 przez pkt. 4 do pkt. 5), oznaczając odcinek granicy od pkt. 4 do pkt. 3 jako sporny. Natomiast powierzchnia przedmiotowych działek zgodnie z - § 82 ust. 4 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29.03.2011 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2011 r. Nr 38, poz. 454) - została przyjęta na podstawie nieobowiązującego już operatu ewidencyjnego.

Uwaga skarżących dotycząca nie wykonania pomiaru sytuacyjnego urządzeń wodnych, położonych w korycie potoku bez nazwy nie została przez organ uwzględniona albowiem uznano, że urządzenia wodne nie stanowią treści mapy ewidencji gruntów (§ 28 cyt. rozporządzenia), a także wobec przyjęcia, że istniejące urządzenia wodne są położone w korycie cieku wodnego na terenie sąsiedniego obrębu ewidencyjnego S, który nie był w tym czasie objęty pracami modernizacyjnymi.

W dniu 29 kwietnia 2013 r. i 13 maja 2013 r. skarżący wnieśli zarzuty do ogłoszonego operatu opisowo – kartograficznego. Zarzucono:

- przeprowadzenie prac niezgodne z art. 24a ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne i z Warunkami Technicznymi kompleksowej modernizacji ewidencji gruntów i budynków, oraz mapy zasadniczej; zarzucono brak uwzględnienia decyzji Starosty nr [...] z dnia [...] 2006 r. i [...] z dnia [...] 2007 r., w których zatwierdza operat wodnoprawny wraz z załączoną mapą i planem zagospodarowania przestrzennego terenu,

- nie wykonanie przez wykonawcę swojego obowiązku wynikającego z opracowanych do tego celu Warunków Technicznych - Załącznika nr 1 do SIWZ i nie zamarkował granic w obecności skarżących w sposób jednoznaczny, tak aby uwidocznić w terenie przebieg granic pomiędzy naszą działką [...] w K, a sąsiadującymi działkami nr [...] i nr [...] w K, oraz nie oznaczył jednoznacznie i trwale w terenie linii brzegowej potoku nr [...] biegnącego granicą od strony S,

- kopia Mapy Ewidencyjnej działki nr [...] w K z dnia 18. 01. 2013 r, którą otrzymali skarżący nie pokrywa się z kopią Mapy Zasadniczej, przez co nie odzwierciedla stanu faktycznego na gruncie i mapie sporządzonej w roku 1995 i dołączonej do projektu budowy i zagospodarowania przestrzennego terenu. Na mapach tych nie umiejscowiono aktualnego biegu potoku na wysokości działki skarżących,

- pozbawienie możliwości wniesienia uwag do projektu operatu wykonanego w dniu 18.04.2013 r., co gwarantuje art. 24a. ust. 8. ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne,

- brak zgodności granic z dokumentami - (płot od załamania do potoku nie jest granicą); Granicę tę należy nanieść zdaniem skarżących tak, aby Mapa Zasadnicza pokrywała się w rejonie działki skarżących nr [...] w K z granicami na Mapie Ewidencyjnej obrębu K,

- nie oznaczenie na gruncie i nie wbicie znaków granicznych,

- brak poinformowania i okazania projektu dokumentacji przed ogłoszeniem - pomimo czego - projekt operatu opisowo-kartograficznego dotyczący modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu K został ogłoszony.

W kolejnych zarzutach zgłoszonych w dniu 13 maja 2013 r. zarzucono:

- nie pokazanie na spotkaniu w dniu 10 maja 2013 r. skarżącym projektu aktualnej mapy ewidencyjnej i zasadniczej przez co pozbawieni zostali możliwości merytorycznego sformułowania zarzutów,

- działanie przez Starostę sprzecznie z art. 6, 7 i 8 K.p.a.,

- niewłaściwe oznaczenie granicy pomiędzy działkami [...] i [...],

- brak zamarkowania prac modernizacyjnych na gruncie

- brak ustalenia linii brzegowej potoku na działce [...] zgodnie z ustawą Prawo wodne,

- brak zgodności danych z mapy zasadniczej z danymi faktycznymi na gruncie,

- brak rzetelnego przeprowadzenia postępowania oraz brak uwzględnienia wszystkich istotnych okoliczności.

W decyzji organu pierwszej instancji zarzuty zawarte w pismach z dnia 29.04.2013 r. i 13.05.2013 r. uznano za bezzasadne.

Wobec zarzutu, że prace zostały wykonane wbrew warunkom technicznym stwierdzono, że zostały one przeprowadzone zgodnie z warunkami technicznym, czego gwarantem był powołany Inspektor Nadzoru. Mapę zasadniczą opracował wykonawca w formie cyfrowej z wykorzystaniem danych ewidencyjnych dotyczących punktów granicznych i przebiegu granic oraz budynków pozyskanych w wyniku przeprowadzonych pomiarów na gruncie oraz opracowań geodezyjnych będących w powiatowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym bez aktualizacji w pozostałym zakresie treści mapy zasadniczej.

W odniesieniu do zarzutu nie rozpatrzenia uwagi stwierdzono, iż jej rozpatrzenie polega na uwzględnieniu lub odrzuceniu. Jeżeli złożona uwaga została uwzględniona i dotyczy ponownego np. ustalenia przebiegu granicy pomiędzy działkami, (z takim przypadkiem mamy do czynienia), wymaga rozpisania rozprawy na gruncie i przeprowadzenia czynności jej ustalenia - taka sytuacja miała miejsce w dniu 18 kwietnia 2013 r.

Zarzut odnoszący się do braku stabilizacji punktów granicznych nie znajduje zdaniem organu uzasadnienia wobec faktu, iż w warunkach technicznych określono, że wykonawca markuje na gruncie ustalone bezspornie punkty graniczne rurami metalowymi. Natomiast zgodnie z § 38 ust. 3 w/w. rozporządzenia cyt.."Ustalone punkty graniczne wykonawca oznacza na gruncie w sposób umożliwiający ich pomiar. Trwała ich stabilizacja może nastąpić wyłącznie z inicjatywy i na koszt zainteresowanych".

Wobec zarzutu nieustalenia linii brzegu potoku oznaczonego dz. nr [...] (obręb S) od strony działki nr [...] stwierdzono, iż nie została ona ustalona na gruncie, ponieważ w tym czasie toczyło się postępowanie w Sądzie Rejonowym z powództwa Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych przeciwko H. i T. D. o wydanie nieruchomości - części działki nr [...] stanowiącej potok bez nazwy, a zajętej przez skarżących. Orzeczenie w tej sprawie stało się prawomocne z dniem 18.04.2013 r. sygn. akt [...]. Wyrok dotyczył wydania nieruchomości, a nie ustalenia granicy działki nr [...], położonej w obrębie ewidencyjnym Strzeszyn od strony działki nr [...], położonej w obrębie K. W związku z powyższym przedmiotowy odcinek granicy został przyjęty zgodnie z mapą ewidencji gruntów w skali 1:2880 dla obrębu K. Stwierdzono, że ustalenie linii brzegowej działki nr [...] (potok bez nazwy ) może nastąpić w ramach planowanej modernizacji obrębu S.

Podniesiono też, że strony zostały poinformowane o możliwości ustalenia spornego odcinka granicy w postępowaniu rozgraniczeniowym, które zgodnie z art. 30 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne prowadzą wójtowie, burmistrzowie i prezydenci miast.

Odnosząc się do kolejnych zarzutów stwierdzono, że w dniu 10 maja 2013 r. strony postępowania administracyjnego mogły zapoznać się z opracowaniem geodezyjnym powstałym w wyniku przeprowadzonej rozprawy na gruncie w dniu 18.04.2013 r., w tym z mapą uzupełniającą zawierającą wyniki terenowych pomiarów geodezyjnych. Wobec powyższego zarzut stwierdzający, iż skarżący nie zapoznali się z ww. mapą uznano za bezzasadny.

Odnosząc się do zarzutu, iż do zebranego materiału dowodowego nie dołączono map złożonych przy księgach wieczystych, stwierdzono, iż mapy które służyły do założenia księgi wieczystej są kopią lub wyrysem z mapy ewidencji gruntów w skali 1:2880, pozostającej w powiatowym zasobie geodezyjnym.

Podniesiono, że aktualna mapa ewidencyjna i mapa zasadnicza zostały one dołączone do materiału dowodowego ( karta 9 i karta 114 operat pomiarowy ).

Zakwestionowano też zarzut dotyczący użytków gruntowych w dz. Nr [...] który nie znajduje uzasadnienia, ponieważ zgodnie z warunkami technicznymi, wykonawca przyjął użytki gruntowe oraz ich klasy na podstawie operatu klasyfikacyjnego, zatwierdzonego decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego nr [...] z dnia 30.03.1992 r.

Zarzut dotyczący nieujawnienia w operacie ewidencyjnym służebności gruntowej uznano za bezzasadny, ponieważ służebności gruntowe nie stanowią treści mapy ewidencyjnej ( § 28 cyt. rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków).

Odrzucono też zarzut w kwestii braku w zebranym materiale dowodowym dokumentacji warunków technicznych, albowiem znajdują się przy operacie z wykonanej modernizacji, złożonym w zasobie geodezyjnym i kartograficznym pod nr [...].

Odnośnie zarzutu, iż w dokumentacji postępowania administracyjnego brak jest umowy na wykonanie robót stwierdzono, że wyłonienie wykonawcy, dokumentacja przetargowa nie jest przedmiotem postępowania administracyjnego w sprawie rozpatrzenia zarzutów do danych ewidencyjnych w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków.

Zakwestionowano też zarzut braku możliwości czynnego udziału w postępowaniu.

Od powyższej decyzji skarżący wnieśli odwołanie, w którym podtrzymali zarzuty dotyczące rozpatrzenia ich uwag i zastrzeżeń złożonych w dniu 19 listopada 2012 r. w trakcie wyłożenia projektu operatu opisowo-kartograficznego, oraz zarzutów wniesionych na podstawie art. 24a ust. 9 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, pisami z dnia 29 września 2013 r. i 10 maja 2013 r.

Ponadto w odwołaniu skarżący podnieśli, że zaskarżona decyzja starosty została wydana z naruszeniem przepisów art. 6, 7, 8, 9, 77, 78 i 107 § 3 K.p.a. z pominięciem ustawy Prawo wodne oraz że prace zostały wykonane niezgodnie z § 36, § 37, § 38, § 42, § 43, § 63 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków i niezgodnie z art. 24 a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, a także z Warunkami Technicznymi. Zarzuty skarżących podniesione w odwołaniu sprowadzały się do niewłaściwego określenia granic pomiędzy działką [...] i [...] oraz granicy [...] i działki [...].

Organ odwoławczy nie zgodził się z zarzutami skarżących i podzielił stanowisko organu pierwszej instancji.

Odnośnie granicy działki nr [...] z działką nr [...] (potok bez nazwy) organ wskazał, że została ona wykazana na podstawie mapy katastralnej w skali 1:2880 wobec nieustalenia jej w trybie przepisów ustawy z 18 lipca 2001 r. Prawo wodne. Przyczynę nieustalenia ww. granicy Starosta wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Z akt sprawy wynika, że nieustalenie linii brzegowej (granicy działki nr [...] z potokiem - działka nr [...]) było spowodowane tym, że przed Sądem Rejonowym w trakcie kompleksowej modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków obręb K toczyło się postępowanie sygn. akt. [...] z powództwa Skarbu Państwa reprezentowanego przez Marszałka Województwa i Starostę Powiatu przeciwko H. D. i T. D. "o wydanie nieruchomości". W sprawie tej zapadł wyrok Sądu Rejonowego z dnia 12.03.2013 r., który dopiero z dniem 18.04.2013 r. stał się prawomocny.

Na powyższą decyzję skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze zarzucili: naruszenie przepisów art. 7, art.8, art. 11, art. 16, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 K.p.a., poprzez nierozpatrzenie w postępowaniu odwoławczym wszystkich złożonych przez nich dowodów. Ponadto, zarzucili, że w decyzji wskazano, iż jedynym materiałem źródłowym dotyczącym granicy pomiędzy działką nr [...] i nr [...] znajdującym się w państwowym zasobie geodezyjnym jest mapa katastralna w skali 1 :2880, natomiast ich zdaniem są także inne mapy sporządzane na okoliczność wydania decyzji na budowę mostu na potoku bez nazwy (działka nr [...]).

Jednocześnie podtrzymano zarzuty złożone w odwołaniu od decyzji Starosty dotyczące tego, że w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków są nieprawidłowo przedstawione granice potoku nr dz. [...], oraz że nie ustalono granicy z potokiem według ustawy Prawo wodne. Zakwestionowano wykazanie granicy pomiędzy działką nr [...], a działką nr [...] według stanu posiadania pomierzonego na gruncie, żądając aby w zmodernizowanym operacie obrębu K granica ta została wykazana według mapy znajdującej się w księgach wieczystych (mapy katastralnej), a także zarzucono, że użytki gruntowe w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków zostały wykazane -niezgodnie ze stanem faktycznym. Zarzucono również, że w postępowaniach I i II instancji nie wyjaśniono kto powinien ustalić i okazać na gruncie odcinek granicy pomiędzy działkami [...] i [...] oznaczonej na mapie jako granica sporna symbolem "S".

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

W piśmie procesowym z dnia 7 listopada 2013 r. skarżący nie zgodzili się ze stanowiskiem organu.

W piśmie procesowym z dnia 10 stycznia swoje stanowisko w sprawie przedstawili uczestnicy postępowania K. R. i K. R.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.

Skarga nie jest uzasadniona.

Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz. U. Nr 2012, poz. 270) w zw. z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2005r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kryterium kontroli zaskarżonej decyzji jako aktu wydanego przez organ administracji publicznej, stanowi jej zgodność z prawem. W myśl przepisu art. 134 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej p.p.s.a. – sprawując tę kontrolę rozstrzyga sąd w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonana na powyższych zasadach kontrola zaskarżonej decyzji prowadzi do wyrażonego na wstępie wniosku.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że spór istniejący między stronami niniejszego postępowania dotyczył rezultatów modernizacji ewidencji gruntów i budynków prowadzonej na obszarze obrębu ewidencyjnego K w jednostce ewidencyjnej G.

Podkreślić należy, że zgodnie z § 55 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454; dalej: rozporządzenie), modernizacja ewidencji to zespół działań technicznych, organizacyjnych i administracyjnych podejmowanych przez starostę w celu: 1) uzupełnienia bazy danych ewidencyjnych i utworzenia pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych zgodnie z wymogami rozporządzenia, 2) modyfikacji istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu oraz 3) poprawy funkcjonowania informatycznego systemu obsługującego bazę danych ewidencyjnych.

Zaskarżona decyzja została wydana w wyniku wniesienia przez skarżących zarzutów do danych ujawnionych w operacie ewidencji gruntów i budynków, powstałym w wyniku modernizacji.

Stosownie do art. 24a ust. 9 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. nr 193, poz. 1287 ze zm.; dalej: p.g.k.) każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może zgłaszać zarzuty do tych danych w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o przekształceniu projektu operatu opisowo-kartograficznego w operat ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie z ust. 10 i 11 tego przepisu, o uwzględnieniu lub odrzuceniu zarzutów starosta rozstrzyga w drodze decyzji, zaś do czasu ostatecznego zakończenia postępowania w przedmiocie zarzutów, w stosunku do gruntów, budynków lub lokali, których dotyczą zarzuty, dane ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym nie są wiążące.

Główny zarzut skarżących sprowadzał się do błędnego określenia granicy pomiędzy ich działką nr [...], a działką nr [...] należącą do uczestników.

Sąd stwierdza, że zarzut ten jest niezasadny, a postępowanie organu w zakresie ustalenia przebiegu granicy miedzy tymi działkami odbyło się w poszanowaniu przepisów wynikających z rozporządzenia. Zgodnie treścią § 36 rozporządzenia przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej:

1) w postępowaniu rozgraniczeniowym,

2) w celu podziału nieruchomości,

3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów,

4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości,

5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej,

6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków. Natomiast zgodnie z § 37 w razie braku dokumentacji wymienionej w § 36 lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne, lub nie odpowiadają obowiązującym standardom technicznym, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku terenowych pomiarów geodezyjnych lub fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic na gruncie.

Jednocześnie stosownie do treści § 39 rozporządzenia spory graniczne nie wstrzymują czynności związanych z założeniem ewidencji. W razie ich wystąpienia przebieg spornych granic działek ewidencyjnych wykazuje się na podstawie danych państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego lub wyników pomiaru stanu posiadania na gruncie.

Jak wynika z materiału dowodowego zebranego w sprawie, ponieważ na podstawie jedynego istniejącego materiału źródłowego, tj. mapy ewidencji gruntów w skali 1:2880 niemożliwe było określenie punktu trójmiędzy działek nr [...], nr [...] i nr [...], zgodnie z zasadami określonymi w § 82 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia, czynności ustalenia przebiegu tej granicy zostały przeprowadzone w dniu 31 października 2012 r. oraz ponownie - na skutek uwzględnienia uwag skarżących - w dniu 18 kwietnia 2013 r. Ponieważ podczas rozprawy na gruncie nie doszło do bezspornego wskazania przez skarżących i uczestników granicy na gruncie organy przyjęły jej przebieg według stanu posiadania na gruncie. Dodatkowo sporny odcinek na zmodernizowanej mapie ewidencji gruntów i budynków zaznaczono symbolem "S".

Sąd nie dopatrzył się żadnych nieprawidłowości w działaniach organu w opisanym wyżej zakresie. W przedmiotowej sprawie wyraźnie rysuje się spór gruntowy istniejący pomiędzy skarżącymi, a uczestnikami, jednak nie jest dopuszczalne osiągnięcie skutków postępowania rozgraniczeniowego w trybie modernizacji operatu ewidencyjnego. Podkreślić należy, że z przepisu art. 20 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wynika, że ewidencja gruntów i budynków jest jedynie zbiorem informacji o gruntach i budynkach. Co do gruntów zawiera ona dane o ich położeniu, granicach, powierzchni, rodzajach użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ich ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, właścicielach i władających. Z takiego statusu ewidencji gruntów wynika - co doktryna i orzecznictwo zgodnie przyjmują - że zapisy w ewidencji gruntów mają wyłącznie charakter techniczno-deklaratoryjny, a dokonywane zmiany nie mogą rozstrzygać o prawie własności ani przedmiocie własności. Wszelkie spory zaistniałe w wyniku przeprowadzonych zmian ewidencyjnych dotyczące między innymi przebiegu granic nie mogą być rozstrzygane w postępowaniu z zakresu ewidencji gruntów (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 1996 r. II SA 1824/95).

Co do zarzutu, że organ w swojej decyzji nie uwzględnił jako materiału źródłowego dotyczącego granicy pomiędzy działką nr [...] i działką nr [...] map sporządzonych do wydania decyzji na budowę mostu na potoku bez nazwy, na działce nr [...], stwierdzić należy, że słuszne jest stanowisko organu, że wymienione przez skarżących mapy nie dotyczą ustalenia przebiegu granic działek. W razie potrzeby wykazania na tych mapach granic, to mogłyby być one przedstawione właśnie na podstawie obowiązującej wówczas ewidencji gruntów i budynków opartej na mapie katastralnej w skali 1: 2880.

Sąd nie uznał także za zasadny zarzut pominięcia przez organy decyzji wodnoprawnych i założeń wynikających z warunków technicznych przy ustaleniu granicy działki nr [...] z działką nr [...]. Z akt sprawy wynika, że granica działki nr [...] z działką nr [...] obręb S (potok bez nazwy) została wykazana na podstawie mapy katastralnej w skali 1:2880 wobec nieustalenia jej w trybie przepisów ustawy z 18 lipca 2001 r. Prawo wodne. Nieustalenie linii brzegowej (granicy działki nr [...] z potokiem - działka nr [...]) było spowodowane tym, że przed Sądem Rejonowym w trakcie kompleksowej modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków obręb K toczyło się postępowanie pod sygn. akt. [...] z powództwa Skarbu Państwa reprezentowanego przez Marszałka Województwa i Starostę Powiatu przeciwko H. D. i T. D. "o wydanie nieruchomości". W sprawie tej zapadł wyrok Sądu Rejonowego z dnia 12 marca 2013 r., który dopiero z dniem 18 kwietnia 2013 r. stał się prawomocny. Natomiast zgodnie z przepisami zawartymi w art. 24 a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne projekt operatu opisowo - kartograficznego po wyłożeniu na okres 15 dni roboczych (które nastąpiło od 19.11.2012 r. do 7.12.2012 r.) staje się operatem ewidencji gruntów i budynków. Zarzuty składa się do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków ujawnionych w operacie opisowo - kartograficznym. Zatem wspomniany wyżej wyrok Sądu Rejonowego stał się prawomocny po tym jak projekt operatu opisowo - kartograficznego stal się operatem ewidencji gruntów i budynków. Tym samym zasadne jest stanowisko organu, że granica działki nr [...] z działką nr [...] w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków obręb K mogła być wykazana na podstawie danych z poprzedniej ewidencji gruntów opartej na bazie mapy katastralnej w skali 1 :2880. Dodatkowo jak słusznie zauważył organ, urządzenia wodne nie stanowią treści mapy ewidencji gruntów (§ 28 rozporządzenia), a także istniejące urządzenia wodne są położone w korycie cieku wodnego na terenie sąsiedniego obrębu ewidencyjnego S, który nie był w tym czasie objęty pracami modernizacyjnymi.

Sąd nie dopatrzył się także żadnych nieprawidłowości w zakresie klasyfikacji użytkowanych gruntów. Użytki i klasy gruntów w zmodernizowanym operacie gruntów i budynków przyjęto z operatu klasyfikacyjnego zatwierdzonego decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia 30 marca 1992 r., nr [...], co jest zgodne z warunkami technicznymi kompleksowej modernizacji gruntów i budynków oraz mapy zasadniczej, opracowanymi dla obrębu K.

Wbrew zarzutom skargi Sąd nie dopatrzył się w działaniach organów postępowania sprzecznego z zasadami określonymi w art. 7, art. 8, art. 11, art. 16, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 K.p.a. Organy obu instancji zebrały i wyczerpująco rozpatrzyły cały materiał dowodowy, czemu dały wyraz w uzasadnieniach rozstrzygnięć obu instancji odnosząc się do wszystkich zarzutów. W ocenie Sądu organy działały w sposób mający na celu pogłębianie zaufania obywateli do organów państwa, a skarżący mieli zapewniony czynny udział na każdym etapie postępowania. Organ na bieżąco odnosił się do wszelkich uwag zgłaszanych przez skarżących na piśmie. Ponadto skarżący uczestniczyli w spotkaniach mających na celu przeglądanie materiału dowodowego, a także brały udział w rozprawie na gruncie. Także zaskarżone rozstrzygnięcie oraz poprzedzające je rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji odpowiadają wszelkim warunkom formalnym określonym w art. 107 K.p.a. Nie jest zatem zasadny zarzut powołania błędnej podstawy prawnej w decyzji organu pierwszej instancji. Powołano tam bowiem art. 24 a ust. 10 ustawy p.g.k., zgodnie z którym o uwzględnieniu lub odrzuceniu zarzutów starosta rozstrzyga w drodze decyzji.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 P.p.s.a. Orzeczenie o wynagrodzeniu dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu, orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a.