Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 431/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art 72, art 178 i 197 par 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Chlebny po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. T. następcy prawnego Z. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 lutego 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 238/08 w zakresie odrzucenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 238/08 w sprawie ze skargi Z. T. na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z dnia [...] kwietnia 2003 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie S. T. (następcy prawnego Z. T.) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 kwietnia 2010 r. odrzucające zażalenie w sprawie ze skargi Z. T. na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z dnia (...) kwietnia 2003 r. w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że S. T. zarządzeniem z dnia 17 grudnia 2010 r. została wezwana do usunięcia braków formalnych zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 kwietnia 2010 r. poprzez złożenie 2 odpisów zażalenia w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi wnoszącej zażalenie w dniu 23 grudnia 2010 r. Pełnomocnik S. T. nadesłała odpisy zażalenia w dniu 17 stycznia 2011 r., a więc z uchybieniem terminu, który upłynął z dniem 30 grudnia 2010 r. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie, na podstawie art. 178 w związku z 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a.

W zażaleniu na postanowienie z dnia 25 lutego 2011 r. S. T. podniosła, że w aktach sprawy brak jest oryginału potwierdzenia odbioru wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 12 maja 2010 r., znajduje się jedynie duplikat potwierdzenia odbioru, z którego wynika, że wezwanie zostało odebrane w dniu 23 grudnia 2010 r. przez B. D., określoną jako "pracownik upoważniony". Wnosząca zażalenie podniosła, że adwokat reprezentująca ją w sprawie prowadzi indywidualną kancelarię adwokacką i nie zatrudnia B. D., ani nie udzieliła jej pełnomocnictwa do odbioru listów poleconych. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia powinno być doręczone osobiście pełnomocnikowi następczyni prawnej skarżącego. Tym samym nie sposób uznać, że w dniu 23 grudnia 2010 r. doszło do skutecznego doręczenia temu pełnomocnikowi wezwania do usunięcia braków formalnych zażalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Profesjonalnym pełnomocnikom wykonującym zawód w ramach prowadzonych przez siebie kancelarii należy doręczać pisma sądowe w trybie przewidziany dla osób fizycznych z możliwością wykorzystania trybu doręczenia zastępczego określonego w art. 72 P.p.s.a. Funkcją doręczenia zastępczego jest zapewnienie szybkości postępowania i ochrona interesów stron, zwłaszcza o sprzecznych interesach. Doręczenie zastępcze nie może być traktowane jako zamknięcie drogi sądowej do ochrony interesów strony. Dokonane w tych okolicznościach doręczenie, oparte jest na domniemaniu, że pismo dotarło do rąk adresata i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej. Taki sposób doręczenia pisma stronie nie uniemożliwia podniesienia zarzutu, iż doręczenie zastępcze było wadliwe oraz obalenia domniemania doręczenia pisma stronie.

Z akt sprawy wynika, że zarządzeniami z dnia 17 grudnia 2010 r. wezwano pełnomocnika wnoszącej zażalenie do nadesłania dwóch odpisów zażalenia z dnia 12 maja 2010 r. oraz zażalenia z dnia 14 października 2009 r., w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażaleń. Przesyłka pocztowa zawierająca wezwania do nadesłania odpisów zażaleń została doręczona w dniu 23 grudnia 2010 r. (duplikat potwierdzenia odbioru, k. 367). Ustanowiona w sprawie adwokat zakwestionowała to doręczenie wskazując, że B. D. nie jest zatrudniona w jej Kancelarii i nie była upoważniona do odbioru korespondencji kierowanej na adres Kancelarii, a duplikat potwierdzenia odbioru nie jest wystarczającym dowodem na doręczenie wezwania do nadesłania odpisów zażalenia z dnia 12 maja 2010 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 kwietnia 2010 r.

W ocenie Sądu gołosłowne twierdzenia pełnomocnika są nie wystarczające do obalenia domniemania doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, w sytuacji gdy w akta sprawy znajduje się duplikat potwierdzenia odbioru tego wezwania, sporządzony przez pracownika poczty, który wskazuje, że przesyłka pocztowa zawierająca wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażaleń została doręczona na adres Kancelarii Adwokackiej A. B. –R., ul. T. (...), K. w dniu 23 grudnia 2010 r. Z dokumentu tego wynika, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 12 maja 2010 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 kwietnia 2010 r. zostało odebrane przez B. D., pracownika upoważnionego. Pełnomocnik wnoszącej zażalenie nie wykazała, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 12 maja 2010 r. nie zostało jej doręczone, ani też że zostało jej doręczone w innym terminie. Wywody pełnomocnika opierają się jedynie na twierdzeniach, że B. D. nie jest zatrudniona w Kancelarii Adwokackiej A. B. –R. i nie jest uprawniona do odbioru korespondencji adresowanej do adw. A. B. –R. Oświadczenia te nie zostały poparte żadnym dowodami, ani w żaden sposób nie zostały uprawdopodobnione, w szczególności pełnomocnik nie wyjaśniła, w jaki sposób doszło do takiej sytuacji, że B. D. (według pełnomocnika osoba nieuprawniona) odbierała korespondencję w siedzibie jej Kancelarii. W istocie pełnomocnik nie wyjaśniła nawet jednoznacznie, kiedy otrzymała przesyłkę ani w jaki sposób. Należy przy tym zwrócić uwagę, że w zażaleniu na postanowienie z dnia 25 lutego 2011 r. odrzucające zażalenie z dnia 14 października 2009 r. (k. 389) pełnomocnik skarżącej wskazała, że przesyłkę pocztową z wezwaniem do usunięcia braków formalnych odebrała osobiście w dniu 4 stycznia 2011 r. Natomiast w rozpoznawanym zażaleniu pełnomocnik S. T. kwestię tę całkowicie pomija. Przyjmując nawet, że wezwanie zostało odebrane osobiście przez pełnomocnika w dniu 4 stycznia 2011 r., należy uznać, że odpisy zażalenia z dnia 12 maja 2010 r. nadesłano z uchybieniem terminu, ponieważ zostały one nadane w dniu 17 stycznia 2011 r. (data stempla pocztowego k. 365).

Mając powyższe względy na uwadze należy uznać, że prawidłowo Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie z dnia 12 maja 2010 r., ponieważ S. T. nie uzupełniła braków formalnych zażalenia w terminie zakreślonym w wezwaniu.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.