Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3241/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-03-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono wniosek  bezWO
Powołane przepisy: article: art. 86 par 1, art. 87
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra Błaszczykowska po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi sprawy ze skargi E. H. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 1 września 2015 r., nr IPPB4/4511-619/15-4/MS w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: oddalić wniosek


UZASADNIENIE

E.H. (zwana dalej: "Skarżącą") złożyła skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 1 września 2015 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 grudnia 2015 r. pismem z dnia 15 grudnia 2015 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącej z dniem 30 grudnia 2015 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.",

Pismem z dnia 8 lutego 2016 r. Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu wniosku Skarżąca wskazała, iż w dniu 4 lutego 2016 r. z informacji telefonicznej Sądu uzyskała wiedzę, że 15 grudnia 2015 r. wydano zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżąca podkreśliła, iż zarządzenie to nie zostało jej doręczone, a w okresie świąteczno – noworocznym odbierała inne przesyłki pocztowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek Skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu.

Wniosek o przywrócenie terminu powinien zatem powoływać okoliczności wskazujące na brak winy Skarżącego w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku.

W ocenie Sądu Skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, gdyż okoliczności podane we wniosku o przywrócenie terminu nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie było niezawinione.

W myśl art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu.

Ustawodawca ustanawia w cytowanym przepisie domniemanie faktyczne doręczenia pisma, o ile zostaną spełnione warunki w przepisie tym przewidziane. Jak wynika z treści znajdującej się w aktach sądowych sprawy koperty zawierającej wezwanie do uzupełnienia wpisu od skargi - przesyłka została dwukrotnie awizowana: w dniu 16 grudnia 2015 r. oraz w dniu 24 grudnia 2015 r. Z adnotacji wynikającej na załączonym do koperty zwrotnym potwierdzeniu odbioru wynika, iż zawiadomienie o pozostawieniu pisma w Urzędzie Pocztowym W. umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata tj. Skarżącej. Wobec niepodjęcia w terminie przesyłka zwrócona została do nadawcy tj. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Odnosząc się do twierdzenia Skarżącej, że nie otrzymała awiza zawiadamiającego o próbie doręczenia ww. wezwania, Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z dnia 7 lipca 2010r., sygn. akt II OZ 651/10, że co do zasady argument ten mógłby zostać uwzględniony, gdyby Skarżąca w jakikolwiek sposób uprawdopodobniła, że taka okoliczność miała miejsce. Dla takiego uprawdopodobnienia konieczne byłoby wykazanie, że skrzynka oddawcza była uszkodzona lub też dostęp do tej skrzynki był powszechny. Przywrócenie terminu tylko na podstawie gołosłownego twierdzenia Skarżącej, że awiza nie pozostawiono prowadziłoby do nieuzasadnionego podważenia instytucji doręczenia zastępczego. W każdej bowiem sytuacji strona mogłaby obalić domniemanie doręczenia przesyłki w trybie awizo poprzez zwykłe oświadczenie, że awizo nie zostało umieszczone w skrzynce pocztowej. Dlatego też należy uznać, iż nieodbieranie korespondencji przez Skarżącą wskazuje jednoznacznie na brak należytej dbałości o swoje sprawy, a tym samym nie można uznać, że nie zaistniała w sprawie przesłanka winy.

Podkreślić należy, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie to nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji