Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SO/Wa 2/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-06-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny -art.55 ustawy PoPSA
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1 w zw. z art. 154 par. 6
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku M. B. o ukaranie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego grzywną w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia: 1) wymierzyć Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego grzywnę w kwocie [...] (słownie: [...]) złotych za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy w terminie; 2) zasądzić od Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na rzecz skarżącego M. B. kwotę [...] ([...]) złotych złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 4 kwietnia 2017 r. na biuro podawcze Sądu wpłynął wniosek M.B. (dalej: "skarżący") o wymierzenie Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego (dalej: "organ") grzywny z tytułu nieterminowego przekazania do Sądu jego skargi na decyzję organu z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...].

W odpowiedzi na wniosek organ wskazał m.in., że rzeczywiście nastąpiła zwłoka w przekazaniu skargi, która była wywołana zarówno skomplikowanym charakterem sprawy, jak i problemami natury kadrowo-logistycznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek o ukaranie grzywną jest zasadny.

Podstawę prawną wymierzenia grzywny stanowi przepis art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.). Zgodnie z jego dyspozycją w razie niezastosowania się przez organ do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Wskazany w art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązek polega na przekazaniu sądowi skargi, która w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. wnoszona jest za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe postępowanie jest przedmiotem skargi, wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Wysokość grzywny ograniczona została do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 p.p.s.a.).

Podkreślić należy, że celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., jest nie tylko pełnienie funkcji dyscyplinującej (mającej na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego), ale również funkcji represyjnej. Ta druga funkcja służy bowiem ochronie wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa strony do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki. Poza tym grzywna ta pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie nią służy także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W wymiarze indywidualnym ukarany organ będzie wszak chciał uniknąć powtórzenia takiej sytuacji, choćby z uwagi na związane z tym uszczuplenie środków finansowych (por. uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, ONSAiWSA 2010/1/2).

Wskazać jednakże należy, że wymierzenie grzywny ma charakter fakultatywny, a wyłącznymi przesłankami do jej wymierzenia są złożenie przez stronę skarżącą stosownego wniosku oraz stwierdzenie niewypełnienia przez organ obowiązku przekazania skargi w ustawowym 30-dniowym terminie.

W rozpoznawanej sprawie powyższe przesłanki zostały spełnione, co uzasadnia wymierzenie grzywny Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Podnieść należy, że bez znaczenia są przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie skargi Sądowi. Mogą one mieć wpływ jedynie na wysokość wymierzonej grzywny. Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 p.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. charakter, przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., czas jaki upłynął od wniesienia skargi, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego nie wypełnił obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Jak wynika z wniosku o wymierzenie organowi grzywny skarżący wniósł skargę na decyzję ww. organu z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] wydaną w przedmiocie odmowy przyznania stypendium za wybitne osiągnięcia na rok akademicki 2015/2016 (data wpływu do organu 6 czerwca 2016 r.). Przedmiotowa skarga wraz z odpowiedzią została przekazana Sądowi, na skutek wezwania Sądu, dopiero 27 kwietnia 2017 r. (data wpływu na biuro podawcze Sądu).

W tym stanie rzeczy wniosek skarżącego jest niewątpliwie zasadny. Odnosząc się zaś do nieprzekazania skargi w niniejszej sprawie, Sąd uznał, że za adekwatną oraz wypełniającą w sposób wystarczający funkcję represyjną uznać należy grzywnę w wymiarze [...] złotych, o czym orzeczono na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. (pkt 1 postanowienia). O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. (pkt 2 postanowienia).