Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 997/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-08-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 7,77,107 par. 3
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły, Sędzia WSA Leszek Kamiński, Protokolant spec . Mariusz Gąsiński - Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi E. R. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu z [...] grudnia 2009r. znak [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego decyzją z dnia [...]grudnia 2009 r. znak : [...] działając na podstawie art. 59 ust. 3 w

związku z art. 36 ust. 3 i art. 52 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu

społecznym rolników (tekst jednolity Dz.U. Z 2008 r. Nr 50, poz. 291 ze zm.) oraz art.

83 a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

(tekst jedn. Dz. U. Z 2007 r. Nr 11 poz. 74 z późn. zm.) w związku z art. 477 (8-16)

ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego, po rozpatrzeniu

wniosku E. R. o stwierdzenie nieważności decyzji KRUS z dnia

[...].03.2004 r. w sprawie uchylenia decyzji KRUS z dnia [...].10.1999 r. znak : [...], odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności

decyzji.

W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że nie jest spełniony

żaden z warunków wskazanych w art. 156 kpa. dlatego postanowił odmówić

wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.

Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego decyzją z dnia [...] grudnia

2011 r., znak : [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 utrzymał w mocy

powyższą decyzję.

W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że w związku z tym, iż

E. R. nie wykazała, aby był spełniony którykolwiek z przesłanek

wymienionych w art. 156 kpa. utrzymał w mocy powyższą decyzję. Organ dodał, że

decyzja z dnia [...].03.2004 r. znak : [...] była rozpatrywana przez Sąd

Okręgowy w [...] i wyrokiem z dnia [...] czerwca 2005 r. Sąd umorzył

postępowanie.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w

Warszawie wniosła E. R. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i

wydanie postanowienia w sprawie wszczęcia postępowania w sprawie o stwierdzenie

nieważności decyzji lub ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie

sprawy do ponownego rozpoznania.

Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła :

błędną wykładnię przepisów prawa art. 156 kpa. w zw. z art. 157 par 3 kpa

poprzez odmowę wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności

decyzji bez wcześniejszego wyjaśnienia kwestii formalnoprawnych dokonując finalnie

merytorycznego rozstrzygnięcia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji.

rażące naruszenie przepisów prawa 156 par. 1 kpa w zw. z art. 157 par 3 kpa

poprzez pominięcie, iż istnieją przesłanki formalnoprawne uzasadniające wydanie

postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności

decyzji

rażące naruszenie przepisów prawa 156 par. 1 kpa w zw. z art. 157 par 3 kpa

poprzez pominięcie , że organ nie może odmówić wszczęcia postępowania w

sprawie stwierdzenia nieważności decyzji uzasadniając odmowę brakiem podstaw

prawnych do stwierdzenia nieważności.

Ponadto zaskarżonej decyzji zarzuciła :

Naruszenie przepisów art. 156 kpa poprzez błędne przyjęcie, że w sprawie nie

zachodzi naruszenie prawa, które uzasadnia stwierdzenie nieważności decyzji w

sytuacji gdy KRUS wydając decyzję z dnia [...]-03- 2004r. dopuścił się rażącego

naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 par. 1 pk2 kpa prowadzące do

stwierdzenia nieważności postępowania, gdyż dokonał uchylenia decyzji z dnia

[...]-10-1999r. znak [...] bez prawidłowego wszczęcia 1

przeprowadzenia postępowania, bowiem uchylenie prawomocnej decyzji tj z dnia

[...]-10- 1999r. mogło nastąpić na podstawie art. 123 ustawy o systemie

ubezpieczeń społecznych w drodze wznowienia postępowania na zasadach

określonych w art 145 kpa

naruszenie treści art. 157 kpa w zw. z art. 65 par. 1 kpa poprzez pominięcie

ustalenia i przekazanie sprawy do rozpoznania organowi wyższego stopnia

właściwemu do rozpoznania sprawy.

naruszenie przepisów postępowania polegające na przyjęciu, że KRUS bez

przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego może odmówić wszczęcia

postępowania wydając jednocześnie samodzielnie ostateczną decyzję w zakresie

odmowy wszczęcia postępowania.

4. naruszenie treści art. 7 kpa, 9kpa, 10 kpa i 77 par. 1 kpa w zw. z art. 112 kpa kpa

poprzez pominięcie, że ograny administracji publicznej są obowiązane do

należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i

prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących

przedmiotem postępowania administracyjnego, tak by osoby i inne strony

uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości

prawa- w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i informacji.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoją argumentację zawartą w

zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Na wstępie wyjaśnić należy, że postanowieniem z dnia [...]września 2010 r.,

sygn. akt: [...], Sąd Okręgowy [...] Wydział Ubezpieczeń Społecznych w

[...], przekazał sprawę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie do

rozpoznania według właściwości, który z kolei stwierdził swoją niewłaściwość i

przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w

Warszawie postanowieniem z dnia 4 stycznia 2011 r. sygn. akt III SA/Lu 479/10.

Przekazanie niniejszej sprawy do właściwego miejscowo sądu administracyjnego

zgodnie z art. 58 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu

przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nakłada na sąd

administracyjny obowiązek przejęcia sprawy, w której sąd powszechny uznał się (

błędnie) za niewłaściwy.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów

administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują

wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która

sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie

stanowią inaczej (art. 1 § 2).

Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o

postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd

rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami

skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę należało uznać za zasadną bowiem zaskarżona decyzja narusza

przepisy prawa procesowego w sposób który może mieć istotny wpływ na wynik

sprawy.

Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że działaniu organu

odwoławczego zasadnie można postawić zarzut naruszenia przepisów postępowania

administracyjnego, tj. art. 7, 77 i 107 § 3 k.p.a.

Stosownie do treści art. 7 k.p.a., wyrażającego zasadę prawdy obiektywnej,

organ administracji publicznej ma obowiązek wyczerpującego zbadania wszystkich

okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą. Ustalenie stanu

faktycznego sprawy jest niezbędnym elementem prawidłowego zastosowania norm

prawa materialnego i winno korespondować z materiałem dowodowym

zgromadzonym w toku postępowania i wynikami jego analizy. Stosownie bowiem do

treści art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób

wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Dodatkowo, analiza art. 7

i 77 k.p.a. prowadzi do wniosku, że organ administracji zobowiązany jest z urzędu

przeprowadzić dowody służące ustaleniu stanu faktycznego i rozwianiu wszelkich

wątpliwości pojawiających się w toku jego ustalania.

Stawiając zarzut naruszenia dyspozycji art. 107 § 3 k.p.a. wskazać należy, że

uzasadnienie decyzji jest swoistym odzwierciedleniem toku postępowania, ustaleń

poczynionych przez organ i dowodów, które doprowadziły do takich, a nie innych

wniosków. Decyzja powinna być należycie uzasadniona z podaniem m.in. dowodów,

na podstawie których określone fakty organ orzekający przyjął za udowodnione oraz

przyczyn, dla których innym dowodom odmówiono wiarygodności i mocy dowodowej.

Niewyjaśnienie wszystkich okoliczności mających znaczenie w sprawie oraz

nieuzasadnienie decyzji w sposób właściwy narusza zasady postępowania

administracyjnego i stanowi podstawę do uchylenia przez sąd zaskarżonej decyzji.

Dla strony bowiem, jak i dla sądu administracyjnego kontrolującego decyzję pod

względem zgodności z prawem uzasadnienie decyzji jest tak samo ważne jak samo

rozstrzygnięcie.

Odnosząc powyższe ustalenia do niniejszej sprawy podkreślić należy, że organy

w zasadzie nie zawarły żadnych ustaleń co do stanu faktycznego, nie oceniły

materiału dowodowego jak też nie zawarły koniecznych rozważań prawnych.

Uzasadnienie decyzji sprowadza się do przytoczenia treści art. 156 kpa. Dodatkowo

organ odwoławczy nie odniósł się do zarzutów odwołania.

Brak prawidłowego uzasadnienia decyzji uniemożliwia w przypadku jej

zaskarżenia kontrolę polegającą na ustaleniu, czy organ dokonał prawidłowych

ustaleń, co do obowiązywania zastosowanej normy prawnej, czy tę normę

prawidłowo zinterpretował.

Dodatkowo należy wskazać, że odmowa wszczęcia postępowania w sprawie

stwierdzenia nieważności decyzji (art. 157 § 3 kpa) ma miejsce wtedy, gdy żądanie

zostało wniesione przez podmiot nie będący stroną w sprawie albo gdy wniosła je

strona nie mająca zdolności do czynności prawnych, a w przekonaniu organu nie ma

podstaw do wszczęcia postępowania z urzędu. Natomiast brak podstaw do

stwierdzenia nieważności decyzji określonej w art. 156 § 1 kpa organ wykazuje w

decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności, wydawanej po rozpoznaniu sprawy.

Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z powyższych

rozważań i sprowadzają się przede wszystkim do przeprowadzenia postępowania

zgodnie z zasadami postępowania administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze i działając na art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak

w sentencji wyroku.

Nadto działając na podstawie art. 152 ww. ustawy Sąd orzekł, że zaskarżona

decyzja nie może być wykonana.