Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 976/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2005r. sprawy ze skargi M. F.y na Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej uchyla zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

VI SA/Wa 976/04

Uzasadnienie

M. F. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Firma "M." w K. wniósł skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...]. 03. 2004r. Nr [...] wydane na podstawie art. 134 kpa stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w [...] z dnia [...]. 12. 2003r. Nr [...] nakładającej na skarżącego karę pieniężną w wysokości 3.000 zł za wykonywanie przewozu na potrzeby własne bez uiszczenie opłaty za przejazd po drogach krajowych.

Z akt sprawy wynika, iż w dniu [...]. 10. 2003r. w N., na drodze krajowej nr [...], został zatrzymany do kontroli pojazd marki [...] nr rej. [...] użytkowany przez skarżącego. Kierujący tym pojazdem M. F. nie posiadał dowodu uiszczenia opłaty za przejazd pod drogach krajowych mimo, że zespół pojazdów przekraczał 3,5 t dopuszczalnej masy całkowitej.

W wyniku wszczętego postępowania administracyjnego Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego z [...] wydał w dniu [...]. 12. 2003r. decyzję nakładającą na skarżącego karę pieniężną w wysokości 3.000 zł.

Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 12. 12. 2003r.

W dniu 29. 12. 2003r. (poniedziałek) skarżący nadał w urzędzie pocztowym odwołanie od tej decyzji wnosząc o ponowne rozpoznanie jego sprawy.

Główny Inspektor Transportu Drogowego postanowieniem z dnia [...]. 03. 2004r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w [...].

W uzasadnieniu tego postanowienia Główny Inspektor Transportu Drogowego wskazał na to, iż 14-dniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w [...] upłynął w dniu 26. 12. 2003r. (dzień ustawowo wolny od pracy), a więc za ostatni dzień terminu należało uznać najbliższy następny dzień powszedni czyli 27. 12. 2003r. (była to sobota). Odwołanie zostało nadane w urzędzie pocztowym dopiero w dniu 29. 12. 2003r. (poniedziałek), a więc z uchybieniem terminu do wniesienia odwołania.

W skardze na to postanowienie M. F. podniósł, iż wniósł odwołanie w terminie, gdyż 14-dniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji upływał w dniu 26. 12. 2003r., następny dzień 27. 12. 2003r. była to sobota wolna od pracy, a więc kolejny dzień powszedni, pracujący przypadał dopiero w dniu 29. 12. 2003r., kiedy nadał odwołanie w urzędzie pocztowym. Wniósł w związku z tym o ponowne rozpoznanie jego sprawy i zmniejszenie nałożonej kary pieniężnej.

Główny Inspektor transportu Drogowego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie wskazując, że termin do wniesienia odwołania od decyzji Wojewódzkiego Inspektora transportu Drogowego w [...], po uwzględnieniu dnia ustawowo wolnego od pracy tj. 26. 12. 2003r., upłynął w sobotę 27. 12. 2003r. która nie była dniem ustawowo wolnym od pracy, biorąc pod uwagę wykładnię językową art. 57 § 4 kpa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Zgodnie z art. 129 § 2 kpa - odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie.

Art. 57 § 4 kpa stanowi natomiast, że jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni.

W sprawie tej jest faktem bezspornym, że decyzja Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w [...] została doręczona skarżącemu w dniu 12. 12. 2003r., a więc 14-dniowy termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 26. 12. 2003r. (był to drugi dzień Świąt Bożego Narodzenia, czyli dzień ustawowo wolny od pracy), kolejny dzień 27. 12. 2003r. była to sobota, natomiast skarżący nadał odwołanie w urzędzie pocztowym dopiero w dniu 29. 12. 2003r. czyli w poniedziałek.

Biorąc pod uwagę wykładnię językową art. 57 § 4 kpa sobota nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy, gdyż dniami tymi są tylko niedziele oraz dni wymienione w ustawie z dnia 18. 01. 1951r. "o dniach wolnych od pracy" (Dz.U. z 1951r. Nr 4 poz. 28 z późn. zm.).

Uwzględniając jednak wykładnię funkcjonalną art. 57 § 4 kpa należy uznać sobotę za dzień równoważny z dniem ustawowo wolnym od pracy.

Taka wykładnia art. 57 § 4 kpa znalazła wyraz między innymi w Uchwale składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25. 06. 2001r. FPS 7/00, w której stwierdzono, że jeżeli dzień wolny od pracy w pięciodniowym tygodniu pracy przypada w sobotę (nieobjętą ustawą z dnia 18. 01. 1951r. o dniach wolnych od pracy – Dz.U. Nr 4 poz. 28 ze zm.), to dzień ten należy uznać za równorzędny z dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 kpa w związku z art. 59 ustawy z dnia 11. 05. 1995r. o NSA.

W uzasadnieniu tej uchwały Naczelny Sąd Administracyjny wskazał na to, że są obecnie dwie kategorie dni wolnych od pracy : te, które wynikają z ustawy z dnia 18. 01. 1951r. "o dniach wolnych od pracy" oraz te, które wynikają z ustawowej zasady pięciodniowego tygodnia pracy. Pięciodniowy tydzień pracy ma charakter ustawowy i powszechny, a w praktyce dniem wolnym od pracy, ustalonym w rozkładach czasu pracy, jest z reguły sobota.

NSA zwrócił uwagę na to, że praktykę tę uwzględnił ustawodawca wprowadzając przepis art. 161 § 4 ustawy z dnia 29. 08. 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137 poz. 926 z późn. zm.) zrównujący "wolną sobotę" z dniem ustawowo wolnym od pracy w zakresie obliczania terminów dla dokonywania czynności prawnej w sprawach podatkowych.

Wprawdzie w soboty funkcjonują urzędy pocztowe, lecz odbywa się to w ograniczonym zakresie. Strona w takim dniu ma możliwość – stosownie do art. 57 § 5 kpa – nadania pisma w polskim urzędzie pocztowym, jednakże możliwość dokonania takiej czynności bez wątpienia jest w istotnym stopniu ograniczona.

Potwierdzeniem powyższych argumentów jest także treści art. 83 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. NR 153, poz. 1270 z późn. zm.) - w którym, podobnie jak wcześniej w art. 161 § 4 – ustawy "Ordynacja podatkowa" wprowadzono zasadę, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

W postępowaniu przed sądami administracyjnymi sobota jest więc traktowana obecnie na równi z dniami ustawowo wolnymi od pracy.

Strona postępowania administracyjnego może więc pozostawać w uzasadnionym przekonaniu, że sobota jest traktowana jako dzień ustawowo wolny od pracy nie tylko w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, lecz także w postępowaniu przed organami administracji na podstawie przepisów kpa.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.