Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 483/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-11-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia NSA Halina Kuśmirek (spr.), Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2005 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę skargę oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] listopada 1999r. nr [...] Burmistrz Gminy [...] na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane oraz art. 104 Kpa i porozumienia zawartego w dniu [...] lutego 1995r. z Kierownikiem Urzędu Rejonowego w [...], po rozpatrzeniu wniosku inwestora z dnia 23 września 1999r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił M. i G. P. pozwolenia na budowę murowanego, niepodpiwniczonego parterowego budynku mieszkalnego z garażem na terenie działki nr Ew. [...] obr. [...] położonej przy ul. [...] w [...], Gmina [...]. W uzasadnieniu organ stwierdził, iż przedmiotowa inwestycja jest zgodna z decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 1998r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Ponadto inwestor przedłożył wymagane dokumenty wraz z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę.

W dniu 6 grudnia 2000r. A. B. złożył wniosek o uchylenie decyzji nr [...]z dnia [...] listopada 1999r. i wstrzymanie robót budowlanych na działce nr Ew. [...], ponieważ w/w decyzja Burmistrza Gminy [...] nie została mu doręczona.

Prezydent [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2003r., na podstawie art. 149 § 1 Kpa wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną nr [...] z dnia [...] listopada 1999r. o pozwoleniu na budowę. W uzasadnieniu organ stwierdził, iż biorąc pod uwagę to, że bez własnej winy A. i A. B. nie brali udziału w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę należało wznowić postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa.

Następnie Prezydent [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2003r. nr [...], na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 w zw. z art. 146 § 2 Kpa oraz zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy oraz art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym, odmówił uchylenia decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 1999r. o pozwoleniu na budowę murowanego jednorodzinnego budynku mieszkalnego z garażem, usytuowanego na terenie nieruchomości położonej w [...] przy ul. nr Ew. [...] z obrębu [...]wydanej na rzecz G. i M. P.. W uzasadnieniu organ wskazał, iż wznowiono postępowanie w przedmiotowej sprawie, ponieważ skarżący nie brali udziału bez własnej winy w toczącym się postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji oraz wykazali zakres nieprawidłowości związanych z realizacją przedmiotowego budynku. Przeprowadzone postępowanie wyjaśniające przez Prezydenta [...] wykazało, iż zatwierdzony projekt budowlany dla przedmiotowej inwestycji jest zgodny z prawem, jak również postępowanie przeprowadzone przez organa nadzoru budowlanego w sprawie robót budowlanych prowadzonych na działce nr Ew. [...] wykazały, iż roboty budowlane są prowadzone prawidłowo przez inwestora oraz w sposób nie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę. W dniu 8 lipca 2002r. inwestorzy powiadomili organ o zakończeniu budowy obiektu.

A. i A. B. wnieśli odwołanie od tej decyzji podnosząc, iż w dniu 18 sierpnia 1999r. informowali organ o wyrządzonych szkodach na ich działce związanych z prowadzeniem prac niwelacyjnych na terenie sąsiedniej działki o nr Ew. [...]. Po dziesięciu miesiącach, tj. pismem z dnia 12 maja 2000r. organ powiadomił ich o wydaniu decyzji z dnia [...] listopada 1999r. o pozwoleniu na budowę dla G. i M. P.. Organ nie wyjaśnił dlaczego nie otrzymali decyzji z [...] grudnia 1998r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu działki o nr Ew. [...]. Ponadto zakwestionowali plan realizacyjny i projekt budowlany inwestycji pod względem ich zgodności z prawem.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2005r. znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, po rozpatrzeniu odwołania A. i A. B. z dnia 10 grudnia 2003r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, iż bezspornym jest fakt braku udziału w postępowaniu o pozwolenie na budowę A. i A. B. Pominięcie skarżących zdaniem organu nie miało jednak wpływu na treść wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ odnosząc się do zarzutów odwołania stwierdził, że na gruncie obowiązujących przepisów są one bezpodstawne. Ocena w tym względzie skarżących ma charakter subiektywny i nie została poparta żadną rzeczową argumentacją. Natomiast zarzut, że usytuowanie budynku na działce nr Ew. [...] w bliskiej odległości z działką odwołujących się o nr Ew. [...] powoduje konflikty, bez podania konkretnej podstawy prawnej, nie może być uzasadniony.

A. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję. W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucił, iż decyzja Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] listopada 1999r. została wydana z naruszeniem prawa i interesu prawnego polegającego na: nie zawiadomieniu A. i A. B. o wydaniu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu działki nr Ew. [...], braku odpowiedzi na pismo z dnia 18 sierpnia 1999r. o rozpoczęciu przez G. i M. P. prac niwelacyjnych na ich działce, zatwierdzeniu planu realizacyjnego działki nr Ew. [...] na nieaktualnej mapie dla celów projektowych, zatwierdzeniu projektu budowlanego niezgodnie przepisami Rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. oraz Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w szczególności: § 11 pkt 2 i 3, § 12 ust. 2, 3 i 5, § 5 oraz § 36 ust. 2 pkt 2, przyjęciu zawiadomienia o zakończeniu budowy na działce nr Ew. [...] oraz zaakceptowaniu bliskości posadowienia spornej inwestycji w stosunku do zabudowań na działce sąsiedniej o nr Ew. [...]

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Pierwsza faza postępowania o wznowienie polega na zbadaniu, czy wniosek o wznowienie postępowania opiera się na podstawach wymienionych w art. 145 § 1 kpa i czy nie wystąpiły negatywne przesłanki przedmiotowe do wznowienia postępowania.

A więc w tej fazie postępowania organ administracyjny winien zbadać czy zachodzą podstawy do wznowienia postępowania, czy do odmowy wznowienia postępowania. Zgodnie zaś z art. 148 § 1 i 2 Kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.

W niniejszej sprawie organ I instancji sprawdził podanie o wznowienie postępowania administracyjnego jedynie pod względem przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, natomiast w ogóle nie odniósł się do formalnych wymogów wynikających z art. 148 Kpa. Organ uwzględniając przesłankę wznowieniową z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, iż strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, powinien zaś ustalić kiedy strona dowiedziała się o wydanej decyzji, bowiem zgodnie z art. 148 § 2 Kpa termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Przy czym należy podnieść, że to na skarżącym spoczywa obowiązek udowodnienia, iż jego wniosek złożony został z zachowaniem w/w terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał więc, iż postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie nie było prowadzone prawidłowo. Organom obu instancji umknęła zupełnie kwestia terminu złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego przez skarżącego choć dokumenty te były w aktach sprawy. W aktach znajduje się bowiem pismo Urzędu Gminy [...] z dnia 12 maja 2000r., w którym organ informuje A. B., iż inwestor M. P otrzymał decyzję nr [...]z dnia [...] listopada 1999 r. zezwalającą na budowę murowanego, niepodpiwniczonego, parterowego budynku mieszkalnego z garażem. Z oświadczenia skarżącego złożonego do protokołu podczas rozprawy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie wynika, iż pismo to skarżący otrzymał w maju 2000r. Wniosek zaś o wznowienie postępowania administracyjnego pochodzi z dnia 6 grudnia 2000r. Wynika z tego, iż skarżący w sposób oczywisty uchybił terminowi określonemu w art. 148 Kpa.

Należy więc uznać, iż w niniejszej sprawie zaistniały podstawy do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania zgodnie z art. 149 § 3 Kpa, zaś organ wydał postanowienie z dnia [...] kwietnia 2003r. o wznowieniu postępowania zakończonego decyzją nr [...].

Weryfikacja twierdzeń wnoszącego podanie następuje w następnej fazie postępowania prowadzonej po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania. W przypadku gdy organ administracji dochodzi do przekonania, iż nie występują przesłanki do wznowienia postępowania przewidziane w art. 145 § 1 kpa to winien zgodnie z art. 151 § 1 pkt 1 kpa odmówić uchylenia decyzji dotychczasowej. Brak przesłanek do wznowienia postępowania to również uchybienie przez wnioskodawcę terminu do wznowienia postępowania administracyjnego.

W niniejszej sprawie organy administracyjne, wydały zaskarżone decyzje na podstawie prawnej z art. 151 § 1 pkt 1 kpa, przy czym dokonały oceny merytorycznej kwestionowanej decyzji, która jak stwierdził Sąd z przyczyn formalnych była zbędna. Skoro zaś zaskarżona decyzja została wydana na prawidłowej podstawie prawnej, to pomimo błędnego uzasadnienia Sąd uznał, iż odpowiada ona prawu i tym samym nie zachodzi konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego.

Z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji.