Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1071/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-01-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6059 Inne o symbolu podstawowym 605
Hasła tematyczne: Ewidencja ludności
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 44h ust 2 pkt 1 w zwiazku z art 44h ust 9 pkt 2
journal: Dz.U. 1974 nr 14 poz 85
law: Ustawa z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych.
article: art 28
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Szymańska, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Protokolant ref. staż. Renata Lewandowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia danych ze zbioru PESEL 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego G. W. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2012r. nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] lutego 2012r., nr [...] którą odmówił udostępnienia J. J. danych ze zbioru PESEL o adresie zameldowania M. K.

Powyższa decyzja została wydana w następujących okolicznościach sprawy.

J. J. (przebywający w A. w W.) złożył wniosek do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych o udostępnienie ze zbioru PESEL adresu zamieszkania m.in. M. K.

Jako podstawę prawną upoważniającą do otrzymania tych danych ze zbioru PESEL wnioskodawca wskazał, że żądanie to wynika z faktu wniesienia powództwa do Sądu [...] o zapłatę. Z akt sprawy wynika, że M. K. – [...], był pełnomocnikiem J. J. w jednym z procesów sądowych. Z postanowienia Sądu [...] z dnia [...] października 2008r. sygn. akt [...] wynika, że postępowanie w sprawie z powództwa J. J. przeciwko M. K. zostało zawieszone z powodu nieprzedstawienia przez powoda aktualnego adresu pozwanego. J. J. podał, że dane adresowe ww. osoby są konieczne do dalszego prowadzenia postępowania w sprawie przeciwko M. K.

Ponadto J. J. wystąpił o zwolnienie od uiszczenia opłaty za udostępnienie danych ze zbioru PESEL.

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r., Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji zwolnił J. J. z opłaty za udostępnienie ze zbioru PESEL wnioskowanych danych.

Pismem z dnia 17 listopada 2011r. organ wezwał wnioskodawcę do nadesłania wniosku o udostępnienie danych adresowych M. K. sporządzonego zgodnie z wzorem określonym w załączniku do Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 listopada 2008r. w sprawie określenia wzorów wniosków o udostępnienie danych z ewidencji ludności zbioru PESEL wykazania, interesu prawnego wnioskodawcy w uzyskaniu wnioskowanych danych adresowych oraz podanie bliższych danych poszukiwanej osoby.

W odpowiedzi na powyższe pismo zainteresowany złożył wniosek na stosownym formularzu zaś odnosząc się do konieczności udokumentowania swojego interesu prawnego w sprawie wnioskodawca podał, że jego interes prawny wynika z dokumentów załączonych do wniosku z dnia 13 października 2011 r.

W ponownym wezwaniu z dnia 16 stycznia 2012r. organ naczelny zwrócił się do wnioskodawcy o przesłanie dokumentów potwierdzających jego interes prawny w uzyskaniu wnioskowanych danych oraz podania bliższych danych personalnych poszukiwanej osoby. Odpowiadając na wezwanie wnioskodawca podał, że dane są mu potrzebne w postępowaniu sądowym.

Po rozpoznaniu wniosku Minister Spraw Wewnętrznych decyzją z dnia [...] lutego 2012r., nr [...] odmówił udostępnienia J. J. danych ze zbioru PESEL o adresie M. K.

W uzasadnieniu decyzji odmownej Minister podał, że wnioskodawca zwrócił się o podanie ze zbioru PESEL danych adresowych M. K. w związku z postanowieniem Sądu [...] z dnia [...] października 2008r. sygn. akt [...]. Z treści tego postanowienia wynika, że postępowanie w sprawie z powództwa J. J. przeciwko M. K. zostało zawieszone z powodu nieprzedstawienia przez powoda aktualnego adresu pozwanego. Organ naczelny wskazał jednak, że z powodu nieprzedstawienia przez J. J. bliższych danych personalnych poszukiwanej osoby nie było możliwe wyszukanie w zbiorze PESEL osoby poszukiwanej przez wnioskodawcę.

Po otrzymaniu powyższej decyzji J. J. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Minister Spraw Wewnętrznych decyzją z dnia [...] kwietnia 2012r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] lutego 2012r.

W uzasadnieniu decyzji organ naczelny wskazał, że dysponując informacjami i dokumentami przedstawionymi przez wnioskodawcę oraz po zapoznaniu się z uzasadnieniem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - Minister uznał, iż nie jest możliwe udostępnienia J. J. informacji ze zbioru PESEL danych adresowych M. K.

Rozstrzygając przedmiotową sprawę organ oparł się na regulujących zasady udostępniania danych ze zbioru PESEL przepisach ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych. Z treści art. 44h ust. 2 pkt 1 w związku z art. 44h ust. 9 pkt 2 ww. ustawy wynika, iż dane ze zbioru PESEL mogą być udostępniane osobom i jednostkom organizacyjnym, jeżeli wykażą w tym interes prawny oraz dołączą dowód uiszczenia opłaty. Organ podkreślił, że jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny o istnieniu interesu prawnego decydują przepisy prawa materialnego przyznające stronie konkretne, indywidualne i aktualne korzyści (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 26 listopada 1998 r., sygn. akt II SA 1390/98). Ponadto, udostępnienie danych ze zbioru PESEL jest możliwe w przypadku wyraźnego zidentyfikowania przez wnioskodawcę poszukiwanej osoby ponieważ wykazany interes prawny wnioskodawcy musi odnosić się do konkretnej osoby, a nie kręgu osób noszących to sami imię i nazwisko. Oznacza to, że obowiązkiem wnioskodawcy jest przedstawienie takich danych poszukiwanej osoby, które umożliwią zestawienie konkretnej osoby z interesem prawnym wnioskodawcy.

Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy Minister Spraw Wewnętrznych uznał, iż zainteresowany nie podał danych osoby poszukiwanej umożliwiających jej jednoznaczną identyfikację.

W tej sytuacji organ naczelny uznał, że zasadną jest odmowa przedstawienia wnioskowanych danych adresowych M. K. ponieważ wnioskodawca pomimo wezwania nie przedstawił bliższych danych, tym samym wnioskodawca nie wykazał w sposób jednoznaczny, o dane której z osób noszących to samo imię i nazwisko mu chodzi.

Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. J.

W uzasadnieniu skargi wskazał, że poprzez nieudostępnienie żądanych danych adresowych naruszono jego prawa. Wskazał, że ponowne rozpoznanie sprawy było wybiórcze i niezgodne z przepisami ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych.

W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym stosownie do treści art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz, 1270 ze zm.), nie jest związany zarzutami i granicami skargi.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanego wyżej kryterium zgodności z prawem stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Sąd stwierdza, że skarżący zwrócił się o podanie ze zbioru PESEL danych adresowych M. K. w związku z postanowieniem Sądu [...] z dnia [...] października 2008r. sygn. akt [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie z powództwa J. J. przeciwko M. K. Organ naczelny zasadnie wskazał, że z powodu nieprzedstawienia przez J. J. bliższych danych personalnych poszukiwanej osoby nie było możliwe wyszukanie w zbiorze PESEL osoby poszukiwanej przez wnioskodawcę. Z akt administracyjnych sprawy (k-17 i k-18) wynika, że w zbiorze PESEL jest ponad 250 wpisów dotyczących osób "M. K." i bez podania bliższych danych przez wnioskodawcę nie jest możliwe ustalenie konkretnej osoby.

Należy zauważyć, że organ naczelny zobowiązywał skarżącego do bliższego zindywidualizowania osoby, której adres miałby być skarżącemu udostępniony. Przepis art. 44 h ust. 2 pkt 1 ustawy stanowi, że dane ze zbiorów meldunkowych mogą być udostępnione w przypadku wykazania przez wnioskodawcę interesu prawnego w ich udostępnieniu. Organ uznał, że interes ten istnieje, jednak stwierdzić trzeba, że w tym przypadku należy uznać, że interes ten skarżący ma wobec konkretnej osoby M. K. wobec którego wystąpił z powództwem do sądu powszechnego, nie zaś wobec wszystkich osób o takim imieniu i nazwisku, które figurują w zbiorze PESEL. Skoro skarżący był wzywany przez organ do podania bliższych danych, pozwalających na zindywidualizowanie osoby, której adres miałby być udostępniony, a skarżący mimo wezwania tego nie uczynił, nie było podstaw do udostępnienia żądanych przez skarżącego danych z powyższego względu. Nie można było bowiem ustalić w stosunku do której z 250 osób występujących w zbiorze PESEL o imieniu i nazwisku "M. K." skarżący ma interes prawny w żądaniu udostępnienia danych adresowych. W zaistniałej sytuacji, zdaniem Sądu, organ naczelny prawidłowo uznał, że zasadną jest odmowa przedstawienia wnioskowanych danych adresowych.

Mając powyższe na względzie Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.

O wynagrodzeniu ustanowionego z urzędu radcy prawnego orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.),