Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2113/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-02-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono  postanowienie o zawieszeniu
Powołane przepisy: article: art. 195 par 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Waksmundzka – Karasińska, po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Dyrektora Izby Skarbowej w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2012 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania sądowego w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych postanawia uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 2113/12


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi M. S. (dalej "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2012 r.

Zaskarżonym postanowieniem Sąd uznał, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie o sygn. akt. SK 18/09, dotyczącego zgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) art. 30 ust. 1 pkt 7 oraz art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm., dalej "u.p.d.o.f."), które kształtują także podstawę prawną zaskarżonej decyzji.

Na powyższe postanowienie Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł zażalenie zarzucając mu naruszenie art. 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej "P.p.s.a."), art. 45 ust 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 125 § 1 P.p.s.a. przez uznanie, że rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie o sygn. akt SK 18/09.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zażalenie jest uzasadnione, co w konsekwencji uzasadniało skorzystanie przez Sąd z instytucji tzw. autokontroli zaskarżonego postanowienia bez przesyłania akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. W takim wypadku w myśl art. 195 § 2 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie może je uchylić i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo.

Odnosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że błędne było uznanie przez Sąd w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2012 r., że rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie jest zależne od wyniku postępowania toczącego przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie o sygn. akt SK 18/09.

W ocenie Sądu na rozpoznanie przedmiotowej sprawy nie będzie miało wpływu rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego w zakresie zgodności z Konstytucją RP art. 30 ust. 1 pkt 7 oraz art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f, gdyż przepisy te były już analizowane przez Trybunał Konstytucyjny, który w wyroku z dnia 12 kwietnia 2011 r., sygn. akt P 90/08, zajął już stanowisko, co do konstytucyjności konstrukcji opodatkowania dochodów nieujawnionych. W tym stanie rzeczy, ekonomia procesowa (zabezpieczona przez art. 45 ust. 1 Konstytucji RP i art. 7 P.p.s.a.) przemawia za kontynuowaniem postępowania sądowoadministracyjnego. Zaznaczyć należy, że sytuacja procesowa Skarżącego, w razie odmiennej niż dotychczasowa oceny przez Trybunał Konstytucyjny przepisów u.p.d.o.f., zabezpieczona jest przez instytucję wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego też względu i mając na uwadze wyartykułowaną w art. 7 P.p.s.a. dyrektywę zapewnienia sprawności postępowania, Sąd uznał za stosowne uchylić zaskarżone postanowienie. Nie można bowiem zapomnieć, że zawieszenie postępowania powinny uzasadniać również względy celowościowe, sprawiedliwościowe, w tym także ekonomika procesowa oraz sprawność procedowania, co ma niebagatelne znaczenie w świetle konstytucyjnego nakazu rozpoznawania spraw bez zbędnej zwłoki (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2012 r., sygn. akt II FZ 832/11, Lex nr 1104148).

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na mocy art. 195 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.