Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 220/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-09-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 6 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 grudnia 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 1465/16 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 19 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: luty, marzec, kwiecień, czerwiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2010 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 29 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 1465/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił K. K. (dalej: "podatnik" lub "skarżący") wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w G. z 19 września 2016 r. oraz decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z 8 grudnia 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie WSA w Gdańsku wskazał, że skarżący nie wykazał, że w niniejszej sprawie zaistniały okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Okoliczności, na które powołano się we wniosku nie zostały poparte załączonymi dowodami. Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że nie był w związku z tym w stanie ocenić możliwości płatniczych podatnika, ani poddać twierdzeń w tym przedmiocie niezbędnej weryfikacji. Jednocześnie wyjaśnił, że brak jest w aktach sprawy danych wskazujących na pełną, aktualną sytuację majątkową skarżącego, co uniemożliwiło Sądowi ustalenie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia wniosku. Stwierdził przy tym, że akta postępowań zabezpieczających oraz postępowań egzekucyjnych, na które powołano się w treści uzasadnienia wniosku również nie mogły stanowić dowodu w sprawie, ponieważ nie znajdują się one w posiadaniu Sądu. Mając z kolei na uwadze, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji WSA w Gdańsku nie miał obowiązku przeprowadzania tego dowodu.

W złożonym zażaleniu skarżący, reprezentowany przez swego pełnomocnika, wniósł o uchylenie powyższego postanowienia. W jego uzasadnieniu wskazał, że WSA w Gdańsku niezasadnie oddalił wniosek strony o wstrzymanie wykonania decyzji. Zdaniem autora zażalenia za uwzględnieniem wniosku przemawia niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podniósł w tym zakresie, że wysokość zaległości podatkowych i odsetek wynikających z decyzji przekracza możliwości finansowe skarżącego. Zaznaczył przy tym, że sytuacja, w której znajduje się skarżący jest znana z urzędu organom podatkowym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega oddaleniu.

Stosownie do przepisu art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Z treści powołanych na wstępie przepisów wynika, że uruchomienie postępowania wpadkowego w tym przedmiocie następuje dopiero po zasygnalizowaniu we wniosku, składanym przez stronę, wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skoro zaś to strona jest inicjatorem postępowania w tym przedmiocie, to na niej spoczywa obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Twierdzenia te powinny zaś zostać poparte stosownymi dokumentami.

Do oceny zasadności wniosku konieczne jest dysponowanie aktualnymi danymi o stanie majątkowym wnioskodawcy. W interesie strony leży zatem takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Istotne jest więc aby okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zostały należycie uzasadnione i wykazane przez stronę, gdyż rola sądu sprowadza się jedynie do weryfikacji złożonych oświadczeń.

Tymczasem we wniesionej skardze strona skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów na potwierdzenie okoliczności wskazywanych we wniosku. Tak zredagowany wniosek nie pozwalał zatem na dokonanie jakichkolwiek ustaleń odnośnie możliwości finansowych strony, a w szczególności tego czy jest w stanie wygospodarować bądź pozyskać środki pieniężne na ewentualną spłatę wymaganych zobowiązań publicznoprawnych. Należy przy tym zwrócić uwagę, że wniosek o wstrzymanie wykonania był skierowany do sądu a nie do organów podatkowych, stąd też okoliczności jak i dokumenty, do których odwołuje się autor zażalenia - mające być znane organom podatkowym z urzędu, nie były w posiadaniu Sądu pierwszej instancji, stąd też nie mogły być brane pod uwagę przy ocenie wniosku strony.

Zważywszy na powyższe uznać należało, że WSA w Gdańsku zasadnie stwierdził, że strona nie wykazała istnienia okoliczności uzasadniających obawę wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.