Postanowienie NSA, sygn. akt II OW 162/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-06-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 9 ust. 2 pkt 1 lit. c, art. 120 ust. 2 pkt 2, art. 122 ust. 2, art. 140 ust. 2 pkt 5
journal: Dz.U. 2005 nr 239 poz 2019
law: Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Stahl sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon (spr.) sędzia del. WSA Renata Owczarzak Protokolant Mariusz Szufnara po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2012 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Marszałka Województwa Wielkopolskiego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Marszałkiem Województwa Wielkopolskiego a Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Poznaniu w przedmiocie wskazania organu właściwego w sprawie pozwolenia wodnoprawnego postanawia: wskazać Marszałka Województwa Wielkopolskiego jako organ właściwy do załatwienia wniosku


UZASADNIENIE

Marszałek Województwa Wielkopolskiego złożył wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego zaistniałego pomiędzy Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Poznaniu a Marszalkiem Województwa w sprawie wydania decyzji udzielającej pozwolenia wodnoprawnego przez wskazanie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej jako organu właściwego w sprawie.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że pismem z dnia 30 marca 2011 r. pełnomocnik [...] Sp. z o.o. złożył wniosek w sprawie wydania decyzji udzielającej pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie jednotorowej linii kablowej 110 kV i światłowodowej relacji GPZ Bema – słup krańcowy przy GPZ EC I Garbary w linii napowietrznej relacji GPZ EC I Garbary – GPZ Nadolnik na terenie zalewowym rzeki Warty oraz Cybiny (Kanał Ulgi) z przejściem linią kablową:

1) pod rzeką Wartą w km 243+320 jej biegu na rzędnej 42,25m n.p.m.

2) pod wałem przeciwpowodziowym rzeki Warty w km 0+700 (licząc od mostu Królowej Jadwigi) wału

3) przejście linią kablową napowietrzną nad wałem przeciwpowodziowym rzeki Cybiny (Kanału Ulgi) w km 0+800 wału.

Wniosek dotyczy między innymi, wykonania robót na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią – przejście linią kablową w wykopie otwartym. W dniu 14 stycznia 2011 r. została wydana Decyzja Dyrektora RZGW w Poznaniu zwalniająca z zakazów określonych w art. 82 ust. 2 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 ze zm.). Wykonanie tych robót ma nastąpić w ten sposób, że inwestycja będzie przechodzić między innymi, przez działkę nr 19 obręb Śródka w Poznaniu, która zgodnie z decyzją Ministra Infrastruktury nr 45 z dnia 17 grudnia 2009 r. w sprawie ustalenia terenów, przez które przebiegają linie kolejowe jako terenów zamkniętych (Dz.Urz. MI. Nr 14, poz. 51), stanowi teren zamknięty.

Mając na uwadze powyższe, Marszałek Województwa Wielkopolskiego w oparciu o dyspozycję art. 140 ust. 2a w związku z art. 9 ust. 2 pkt. 1 lit. c/ ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (Dz.U z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 ze zm.), postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2011 r. przekazał wniosek według właściwości do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Poznaniu. Postanowienie to stało się ostateczne w dniu 27 kwietnia 2011 r.

W dniu 28 kwietnia 2011 r. do Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego w Poznaniu wpłynęło zawiadomienie Dyrektora RZGW w Poznaniu z dnia 22 kwietnia 2011 r., przekazujące według właściwości przedmiotowy wniosek wraz z uzasadnieniem. Zdaniem Dyrektora RZGW w Poznaniu organem kompetentnym do wydania decyzji udzielającej pozwolenia wodnoprawnego jest Marszałek Województwa Wielkopolskiego, bowiem prace będą prowadzone na obszarze bezpośredniego zagrożenia powodzią, a nie na działce stanowiącej teren zamknięty w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo ochrony środowiska.

Zdaniem Marszałka takie stanowisko nie znajduje potwierdzenia w zapisach operatu wodnoprawnego, z którego wynika, że przez działkę nr 19 będzie wykonany wykop, w którym będą ułożone linie kablowa i światłowodowa, a zatem będą prowadzone prace na terenie zamkniętym.

W zaistniałej sytuacji, pismem z dnia 9 czerwca 2011 r. Marszałek Województwa Wielkopolskiego zwrócił się do Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z wnioskiem o rozstrzygniecie sporu o właściwość organu.

W dniu 26 września 2011 r. do tutejszego organu wpłynęło pismo z Biura Administracyjno-Prawnego Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia 20 września 2011 r. wskazujące, iż w jego ocenie Marszałek Województwa Wielkopolskiego w przedmiocie rozstrzygnięcia istniejącego sporu winien zwrócić się do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 22 § 2 k.p.a., wniosek o rozstrzygnięcie zaistniałego sporu kompetencyjnego jest zasadny.

W odpowiedzi na wniosek Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Poznaniu wniósł o wskazanie Marszałka Województwa jako organu właściwego do wydania decyzji udzielającej pozwolenia wodnoprawnego dla przedmiotowego przedsięwzięcia.

Uzasadniając stanowisko wskazał, że podstawą przekazania wniosku do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Poznaniu było stwierdzenie, że jedna z działek, przez którą ma przebiegać inwestycja stanowi kolejowy teren zamknięty.

Dyrektor RZGW w Poznaniu analizując dołączony do wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego operat potwierdził, że w ramach projektowanej inwestycji znajduje się działka nr 19, obręb 0004 Środka w m. Poznań, która zgodnie z decyzją nr 45 Ministra Infrastruktury z dnia 17 grudnia 2009 r. w sprawie ustalenia terenów przez które przebiegają linie kolejowe jako terenów zamkniętych (Dz.Urz. MI. Nr 14, poz. 51), stanowi teren zamknięty. Jednakże z ww. operatu wodnoprawnego wynika, że wykazane prace i czynności wymagające uzyskania pozwolenia wodnoprawnego nie będą realizowane na terenie zamkniętym w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo Ochrony Środowiska. W myśl przepisów ustawy – Prawo wodne, pozwolenia wodnoprawnego wymaga wykonywanie urządzeń wodnych oraz szczególne korzystanie z wód (art. 122 ust. 1 pkt 1 i 3), wykonywanie robót i czynności, do których przepisy o urządzeniach wodnych (art. 9 ust. 2 pkt 1) stosuje się odpowiednio, jak również wykonywanie robót na obszarach bezpośredniego zagrożenia powodzią (art. 122 ust. 2). Linia elektroenergetyczna jako przedsięwzięcie nie jest urządzeniem wodnym (art. 9 ust. 1 pkt 19) wymagającym uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, a pozwolenie wodnoprawne wymagane jest wyłącznie na te odcinki linii i na te roboty, do których stosuje się odpowiednio przepisy o wykonywaniu urządzeń wodnych.

Zgodnie z art. 140 ust. 2a ustawy – Prawo wodne Dyrektor RZGW jest organem właściwym do wydania pozwolenia wodnoprawnego wówczas, gdy wykonanie urządzeń wodnych lub szczególne korzystanie z wód odbywa się na terenach zamkniętych. Przepis art. 140 ust. 2a ustawy Prawo wodne, w sposób jednoznaczny wskazuje na związek wykonywania urządzeń wodnych z przedsięwzięciem, realizowanym w całości lub w części na terenie zamkniętym, a nie na związek wykonywania urządzeń wodnych z terenami zamkniętymi.

Jednocześnie z przedstawionej dokumentacji wynika jednoznacznie, że prace związane z budową linii kablowej 110 kV, linii światłowodowej oraz linii kablowej napowietrznej 110 kV będą prowadzone na obszarze bezpośredniego zagrożenia powodzią, co potwierdza dołączona do niniejszego operatu decyzja zwalniająca dyrektora RZGW w Poznaniu nr OKI-522/II/272/2010 z dnia 14 stycznia 2011 r.

W związku z powyższym wykonywanie robót i czynności na obszarze bezpośredniego zagrożenia powodzią wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, co stosownie do art. 140 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne należy do kompetencji marszałka województwa. W myśl przepisu art. 140 ust. 2 pkt 5c marszałek wydaje również wszystkie pozostałe wymagane ustawą pozwolenia wodnoprawne, o których mowa w art. 122 ww. ustawy, jeżeli jest organem właściwym dla wydania jednego z tych pozwoleń.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 120 ust. 2 pkt 2 ustawy – Prawo wodne (tekst jedn. Dz.U. Z 2012 r. poz. 145) pozwolenie wodnoprawne jest wymagane na wznoszenie obiektów budowlanych oraz wykonywanie innych robót na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią, jeżeli wydano decyzje, o których mowa w art. 40 ust. 3 i art. 88 l ust. 2.

W niniejszej sprawie wydana została decyzja zwalniająca dyrektora RZGW w Poznaniu z dnia 14 stycznia 2011 r.

Inwestor wniósł o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie linii kablowej i światłowodowej na terenie zalewowym rzeki Warty oraz Cybiny z przejściem linią kablową pod rzeką Wartą i pod wałem przeciwpowodziowym rzeki Warty oraz przejściem linią kablową napowietrzną nad wałem powodziowym rzeki Cybiny.

W sprawie ustalono, że teren inwestycji obejmuje działkę nr 19 stanowiącą teren zamknięty, jednak roboty budowlane wymienione we wniosku nie będą realizowane na wymienionej działce, lecz na obszarze bezpośredniego zagrożenia powodzią.

Stosownie do art. 140 ust. 2 pkt 5 Prawa wodnego pozwolenia wodnoprawne, o których mowa w art. 122 ust. 2 (tj. dla obszarów szczególnego zagrożenia powodzią) wydaje marszałek województwa. Natomiast według art. 140 ust. 2d dyrektor regionalnego zarządu wydaje pozwolenia wodnoprawne, w przypadku gdy szczególne korzystanie z wód lub wykonywanie urządzeń wodnych, w całości lub części odbywa się na terenach zamkniętych w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo ochrony środowiska. W tym miejscu zaznaczyć należy, że w myśl art. 9 ust. 2 pkt 1 lit. c/ Prawa wodnego, przepisy ustawy dotyczące urządzeń wodnych stosuje się odpowiednio do obiektów budowlanych oraz robót wykonywanych na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią.

W okolicznościach niniejszej sprawy decydujące znaczenie miało to, czy roboty budowlane wymagające pozwolenia wodnoprawnego, zgodnie z art. 122 ust. 2 Prawa wodnego miały być realizowane w całości lub części na terenie zamkniętym. W związku z tym, że z przedstawionego stanu faktycznego wynikało, że wspomniane roboty nie są prowadzone na terenie zamkniętym, to brak było podstaw do uznania właściwości dyrektora regionalnego zarządu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 sierpnia 2009 r. sygn. akt II OW 24/09, z 10 listopada 2009 r. sygn. akt II OW 47/09).

W konsekwencji orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 i art. 15 § 2 p.p.s.a.