Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 3269/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Hasła tematyczne: Telekomunikacja
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 24, 25, art. 31 par. 1 pkt 2 i par. 2, 126, 127
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 3 par. 2, 134
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 190 ust. 3
journal: Dz.U. 2004 nr 171 poz 1800
law: Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędzia WSA Dariusz Zalewski (spr.) Protokolant st. ref. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2014 r. sprawy ze skargi K. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie dopuszczenia do udziału w procedurze 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na rzecz skarżącej K. z siedzibą w W. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

I. Stan sprawy przedstawia się następująco:

1. Na wniosek T. S.A. z siedzibą w W. (dalej: "T.") o przeprowadzenie Testu M. (dalej: "Test MS") oraz Testu P. (dalej: "Test P.") , zmodyfikowany pismem z dnia [...] lutego 2013 r., w dniach od [...] lutego 2013 r. do [...] marca 2013 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej: "Prezes UKE") przeprowadził Test P.

i Test M. w odniesieniu do promocji detalicznych T. dotyczących usługi dostępu do internetu zapewnionej w klasie ruchu UBR (usługa N.) w następujących wariantach:

- Promocja "N. z pakietem [...]", obejmująca usługę N. oraz oferująca dodatkowe gadżety w promocyjnej cenie, w kontrakcie na 12 miesięcy oraz na 24 miesiące, dla opcji usługi: "do 10 Mbit/s" oraz 20 Mbit/s;

- Promocja "[...] z pakietem [...]", obejmująca usługę N. związaną z usługą telefonii VoIP i usługą telewizji oraz oferująca dodatkowe gadżety w promocyjnej cenie, w kontrakcie na 12 miesięcy oraz na 24 miesiące, dla opcji usługi: "do 10 Mbit/s" oraz 20 Mbit/s;

- Promocja "N. i rozmowy krajowe z pakietem [...]", obejmująca usługę N. wiązaną z usługą telefonii VoIP oraz oferująca dodatkowe gadżety w promocyjnej cenie, w kontrakcie na 12 miesięcy oraz na 24 miesiące, dla opcji usługi: "do 10 Mbit/s" oraz 20 Mbit/s.

2. Pismem z dnia [...] marca 2013 r. K. – dalej: "Skarżąca" wniosła o dopuszczenie na prawach strony do udziału w procedurze przeprowadzenia Testu P. i Testu M. przez Prezesa UKE.

3. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] Prezes UKE odmówił dopuszczenia Skarżącej do udziału w procedurach przeprowadzenia Testu P. oraz Testu M. na prawach strony. Zdaniem Prezesa UKE, biorąc pod uwagę brzmienie art. 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: "k.p.a.") procedura Testu M. oraz Testu P. ze względu na swój przedmiot nie może być uznana za żadną ze spraw, o których mowa w ww. przepisach, nie jest zatem postępowaniem administracyjnym w rozumieniu k.p.a.. Z uwagi na fakt, iż organizacja społeczna może żądać dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym, postępowanie takie musi się toczyć. Ponieważ nie toczyło się (bo nie mogło się toczyć) postępowanie administracyjne, którego zakresem objęte byłoby wykonanie Testu M. oraz Testu P., zaś wynik tych Testów nie może zostać uznany za decyzję administracyjną, tym samym nie było podstaw do uwzględnienia żądania Skarżącej przedstawionego we wniosku z dnia [...] marca 2013 r. o dopuszczenie jej do udziału w procedurze przeprowadzania Testu M. oraz Testu P. na prawach strony.

4. Pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. Skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem Prezesa UKE, że procedura przeprowadzania Testów M. oraz Testów P., nie ma charakteru postępowania administracyjnego. Zdaniem Skarżącej przeprowadzając Test M. oraz Test P. Prezes UKE weryfikuje przedstawione przez T. opłaty za usługi regulowane, bowiem zgodnie z art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 ze zm., dalej "p.t.") operator, na którego został nałożony obowiązek ustalania opłat z tytułu telekomunikacyjnego w oparciu o ponoszone koszty, przedstawia opłaty za usługę, które następnie są weryfikowane przez Prezesa UKE. Skarżąca stwierdziła, iż Oferta SOR nie może stanowić podstawy prawnej działań Prezesa UKE, który jako organ administracji publicznej jest obowiązany do działania w granicach i na podstawie prawa. Tym samym, gdy przepisy zobowiązują go do wydania decyzji administracyjnej i brak jest przepisów uprawniających go do innych działań, jest obowiązany wydać decyzję administracyjną. Zdaniem Skarżącej, Prezes UKE nie był więc upoważniony do odmowy dopuszczenia jej do postępowania z powołaniem się na nieistnienie postępowania, z uwagi na fakt, iż prowadziłoby to do konkluzji, że Prezes UKE ustala opłaty na rynku telekomunikacyjnym bez przeprowadzenia postępowania administracyjnego.

5. Pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r., Prezes UKE, na podstawie art. 61 § 4 k.p.a., zawiadomił Skarżącą o wszczęciu w dniu [...] kwietnia 2013 r. postępowania administracyjnego w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej wydaniem zaskarżonego postanowienia odmawiającego dopuszczenia Skarżącej na prawach strony do udziału w procedurze przeprowadzania Testu M. oraz Testu P. dla usług T.. Tym samym pismem Prezes UKE poinformował Skarżącą, że zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. może zapoznać się z materiałem zgromadzonym w sprawie, a także wypowiedzieć się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania zawiadomienia.

6. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej postanowieniem z dnia [...] września 2013 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu wskazał, że oceniając ponownie kwestię przymiotu postępowania administracyjnego regulowanego przepisami k.p.a. przez procedury przeprowadzania Testów P. oraz Testów M., przeprowadzenie testu zawężania ceny oraz testu zawężania marży jest czynnością materialno-techniczną podejmowaną na podstawie art. 192 ust. 1 pkt 4 i pkt 5 p.t., a jedynie ze względu na politykę regulacyjną Prezesa UKE dążącą do osiągnięcia jak największej przejrzystości działań, rynek telekomunikacyjny jest informowany komunikatem o jego przeprowadzeniu. W związku z tym wszelkiego rodzaju komunikaty i informacje związane z przeprowadzaniem testów M. oraz testów P. wydawane są w związku z wykonywaniem przez Prezesa UKE ustawowych kompetencji, o których mowa w art. 192 ust. 1 pkt 4 i pkt 5 p.t. oraz z prowadzoną polityką regulacyjną. Stosowne opracowywanie polityki regulacyjnej wyrażane m.in. w stanowiskach przekazywanych do publicznej wiadomości na stronach internetowych UKE, czy to w postaci komunikatów, czy informacji jest konieczne do prawidłowego wykonywania przez Prezesa UKE działalności regulacyjnej i należy do bieżących działań o charakterze materialno-technicznym. Ww. komunikaty i informacje nie mają i nie mogą mieć, w odróżnieniu od decyzji administracyjnych, charakteru jednostronnych władczych rozstrzygnięć organu administracji. Nie można uznać ich za decyzje administracyjne w rozumieniu przepisów k.p.a..

Prezes UKE, ponownie dokonując oceny, czy Test M. oraz Test P. noszą cechy powyższych spraw, stwierdził, że zarówno celem przeprowadzenia Testu M. jak i Testu P. jest weryfikacja, czy T. ustaliła cenę za nową usługę detaliczną oraz opłatę za regulowane usługi na poziomie pozwalającym operatorom alternatywnym na stworzenie na ich podstawie konkurencyjnej usługi w stosunku do nowej usługi T.. Zatem procedura przeprowadzania Testów M. oraz Testów P. nie jest ani sprawą dotyczącą rozstrzygania sporów ani sprawą o wydanie zaświadczenia, jak również nie jest prowadzona w sprawie skargi lub wniosku. Procedura przeprowadzania Testu M. oraz Testu P. nie jest również sprawą indywidualną. Publikowane przez Prezesa UKE na stronie www.uke.gov.pl komunikaty i ogłoszenia związane z przeprowadzanym Testem M. oraz Testem P. w żadnym wypadku nie mogą być uznane za decyzje administracyjne.

Tym samym Prezes UKE doszedł do wniosku, że procedura przeprowadzania Testów M. oraz Testów P. nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu k.p.a., więc brak było możliwości dopuszczenia Skarżącej do udziału w tej procedurze w oparciu o art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. Podkreślił, że zarówno na dzień wydania zaskarżonego postanowienia Prezes UKE nie prowadził, jak i w chwili obecnej nie prowadzi żadnego postępowania administracyjnego w sprawie indywidualnej, do którego mógłby odnosić się wniosek Skarżącej z dnia [...] marca 2013 r., a tym samym również wniosek z dnia [...] kwietnia 2013 r. Działania Prezesa UKE odnośnie do przeprowadzania Testów P. i Testów M., o których mowa w Części I Rozdział 8 oraz Rozdział 9.7 Oferty SOR oraz w Stanowisku Prezesa UKE w sprawie szczegółowych metod przeprowadzania testów zawężania marży i zawężania ceny z dnia [...] stycznia 2012 r., zmienionym w dniu [...] czerwca 2012 r. oraz w dniu [...] marca 2013 r. nie mają charakteru postępowania administracyjnego w myśl przepisów k.p.a.. W związku z tym organ uznał, że organizacja społeczna, jaką jest Skarżąca, nie posiada uprawnienia do dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu dotyczącym przeprowadzania Testu M. i Testu P., gdyż postępowanie administracyjne w przedmiocie przeprowadzania Testu P. oraz Testu M. nie toczyło się, nie toczy się i co więcej nie może się toczyć, ponieważ procedura ta, jak wskazano w zaskarżonym postanowieniu oraz obecnie powyżej, nie posiada cech procedury administracyjnej w rozumieniu k.p.a..

Prezes UKE podkreślił, iż Testy P. oraz Testy M. są przeprowadzane w celach weryfikacyjnych, czy ceny za nowe usługi detaliczne zostały ustalone przez T. na poziomie pozwalającym P. na stworzenie na ich podstawie konkurencyjnej usługi detalicznej względem usługi detalicznej oferowanej przez T., zgodnie z regulacją zawartą w Ofercie SOR.

Wskazał, że zgodnie z treścią Oferty SOR przeprowadzenie Testu M. może przyczynić się do wskazania, jaką metodą ma zostać wyznaczona dana opłata hurtowa, jednak błędem jest twierdzenie, że przeprowadzenie Testu P. lub Testu M. ma w odniesieniu do wysokości opłat hurtowych charakter determinujący lub je ustala (w tym na podstawie art. 39 lub art. 40 p.t.). W szczególności Test M. przeprowadzony jest w odniesieniu do opłat hurtowych, które zostały już wcześniej we właściwym trybie ustalone i zatwierdzone w Ofercie SOR. Celem Testu M. jest jedynie zweryfikowanie, czy przy opłatach w wysokości zatwierdzonej w Ofercie SOR możliwe jest stworzenie przez operatora alternatywnego oferty detalicznej konkurencyjnej cenowo z ofertą detaliczną T., będącą przedmiotem danego Testu M.. Negatywny wynik przeprowadzonego Testu M. wskazuje na wystąpienie zjawiska zawężenia marży, a więc na zachowanie dyskryminujące ze strony T.. W przypadku wdrożenia takiej oferty na rynek przy poziomie opłat hurtowych wynikających z SOR operatorzy alternatywni byliby pozbawieni możliwości efektywnego konkurowania z T. na rynku detalicznym. W związku z tym Oferta SOR przewiduje, że z chwilą wdrożenia na rynek takiej oferty detalicznej obowiązywać będzie opłata hurtowa w wysokości wynikającej z zastosowania metody "cena detaliczna minus" w odniesieniu do opłaty abonamentowej dla tej oferty detalicznej. Natomiast w przypadku kiedy Test M. wskaże, że dane warunki cenowe oferty hurtowej i detalicznej T. nie gwarantują stworzenia warunków do efektywnego konkurowania między T. a operatorem alternatywnym na rynku usług detalicznych i jednocześnie T., znając wynik przeprowadzonego Testu M. zdecyduje się wdrożyć daną ofertę detaliczną, zastosowanie znajdują mechanizmy (wzory) wskazane w Ofercie SOR, tj. metoda "cena detaliczna minus", które jednak nie stanowią elementu przeprowadzanych Testów M..

Prezes UKE podkreślił, iż samo zakończenie przeprowadzania Testu M. przez Prezesa UKE wynikiem negatywnym nie wskazuje poziomu opłaty hurtowej. Ewentualne wyznaczenie nowej opłaty hurtowej następuje dopiero w przypadku, jeśli T. zdecyduje się na wdrożenie danej oferty detalicznej. Zakończenie Testu M. i opublikowanie informacji o jego wyniku nie może być zatem w żadnym przypadku uznane za równoznaczne z ustaleniem wysokości opłat hurtowych. Opłaty takie mogą ewentualnie zostać wyznaczone dopiero później, w reakcji na działania podjęte przez T., tj. wdrożenie oferty detalicznej. Jednak również wtedy opłata hurtowa nie jest ustalana poprzez "Test M.", a poprzez zastosowanie metody "cena detaliczna minus". W związku z powyższym w ocenie Prezesa UKE nie można podzielić stanowiska Skarżącej wyrażonego we wniosku, iż Testy P. i Testy M. służą do ustalania cen hurtowych usług regulowanych, o czym mowa w art. 39 i 40 p.t..

W ocenie Prezesa UKE nie można zgodzić się ze Skarżącą, iż Prezes UKE w sytuacji, gdy przepisy zobowiązują go do wydania decyzji administracyjnej i brak jest przepisów uprawniających go do innych działań, obowiązany jest wydać decyzję administracyjną.

7. Pismem z dnia [...] października 2013 r. Skarżąca wniosła skargę na powyższe postanowienie zarzucając mu naruszenie:

- art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. przez utrzymanie w mocy postanowienia pierwszej instancji;

- art. 31 § 2 pkt 2 k.p.a. przez niedopuszczenie Skarżącej do udziału w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie przeprowadzenia Testu P. dla Testowanych Usług w związku wnioskiem T., podczas gdy istniały przesłanki uzasadniające dopuszczenie Skarżącej do postępowania;

- art. 61 § 1 k.p.a. w związku z art. 6 k.p.a. oraz art. 7 Konstytucji, przez przyjęcie, że wniosek T. nie wszczął postępowania administracyjnego w sprawie, podczas gdy przepisy prawa oraz nałożone na T. obowiązki regulacyjne zobowiązują Prezesa UKE do rozpatrzenia wniosku T. na podstawie art. 39 p.t. lub art. 40 p.t., tj. ustalenia opłat za usługi hurtowe T. w postępowaniu administracyjnym i wydaniu decyzji ustalającej te opłaty na podstawie art. 39 ust. 4 p.t. lub art. 40 ust. 4 p.t. (a nie w innej formie), co doprowadziło do stwierdzenia przez Prezesa UKE, że brak jest postępowania administracyjnego w zakresie wniosku Skarżącej o dopuszczenie do postępowania.

Mając powyższe na uwadze Skarżąca wniosła o uchylenie zarówno zaskarżonego postanowienia jak i poprzedzającego go postanowienia.

W uzasadnieniu Skarżąca wskazała, że działanie Prezesa UKE, weryfikujące prawidłowość przedstawionej przez T. opłaty za dostęp telekomunikacyjny w zakresie hurtowej Usługi BSA (usługi Bitstream Access) musi prowadzić do wydania decyzji administracyjnej: im podstawie art. 40 ust. 4 oraz na podstawie art. 39 ust. 4 p.t.. W ocenie Skarżącej nie można się zgodzić z tezą Prezesa UKE, jakoby art. 39 p.t. oraz art. 40 p.t. nie przewidywały władczego rozstrzygnięcia w przedmiocie weryfikacji opłat przedstawionych przez operatora. Skoro Prezes UKE jest uprawniony (i obowiązany) wydać decyzję administracyjną, musi się wcześniej toczyć postępowanie administracyjne. Podkreśliła, że nie będąc podmiotem biorącym udział w postępowaniu (brak postanowienia Prezesa UKE o dopuszczeniu Skarżącej do udziału w postępowaniu), nie otrzymała wyników weryfikacji opłat przedstawionych przez T. i nie została poinformowana (wraz z całym rynkiem telekomunikacyjnym), czy przedstawione przez T. opłaty za Usługę BSA były prawidłowe (art. 40 ust. 3 i 4 p.t.). Ponadto wskazała, że w sytuacji, gdy organ administracji publicznej jest uprawniony, na podstawie przepisów prawa, do wydania decyzji administracyjnej, działania tego organu ukierunkowane na wydanie decyzji administracyjnej nie mogą być podejmowane w innym trybie niż na podstawie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, czyli prowadzone jest postępowanie administracyjne. W opinii Skarżącej aby rozstrzygnąć zagadnienie, o którym mowa we wniosku T. Prezes UKE, w związku z treścią art. 104 k.p.a., powinien był przeprowadzić postępowanie administracyjne i wydać decyzję administracyjną na podstawie art. 39 p.t. i art. 40 p.t. Dodatkowo podkreśliła, że jako organizacja społeczna spełnia wszystkie przesłanki uprawniające do dopuszczenia do udziału w postępowaniu na prawach strony, tj. jest to uzasadnione celami statutowymi Skarżącej oraz przemawia za tym interes społeczny.

8. W odpowiedzi na skargę Prezes UKE wniósł o oddalenie skargi w całości podtrzymując dotychczasową argumentację.

9. Pismem z dnia [...] lutego 2014 r. Skarżąca w nawiązaniu do odpowiedzi na skargę stwierdziła, że rozumowanie organu jakoby w sprawie nie prowadził on postępowania w rozumieniu k.p.a. jest nielogiczne. Stwierdziła, że zarówno postępowanie Prezesa UKE jak i końcowe rozstrzygnięcie zawarte w postaci wyników Testów M. i Testów P. obarczone jest licznymi błędami z punktu widzenia k.p.a.. Uznała, że przeprowadzając Test M. oraz Test P. Prezes UKE naruszył szereg przepisów postępowania administracyjnego np. art. 61 k.p.a., art. 104 k.p.a., art. 107 k.p.a. oraz przepisów prawa materialnego np. art. 15 p.t., art. 18 p.t., art. 40 p.t. co powinno skutkować wyeliminowaniem z obiegu prawnego rozstrzygnięcia zawartego w wynikach Testów M. i Testów P.. Uznała, że w przedmiotowej sprawie istotne jest czy Prezes UKE, mając na uwadze wniosek T., a także kompetencje przyznane w art. 39 p.t. oraz w art. 40 p.t., miał obowiązek po analizie występowania przesłanek określonych w art. 31 k.p.a. dopuścić Skarżącą do postępowania administracyjnego, w którym przeprowadzał on przedmiotowe testy M. oraz Testy P..

II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1. Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a-c p.p.s.a.).

2. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków Sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia.

3. W ocenie Sądu skarga K. podlega uwzględnieniu, ale z przyczyn, które Sąd wziął pod uwagę z urzędu, zgodnie z przepisem art. 134 § 1 p.p.s.a.

4. K. pismem z dnia [...] marca 2013 r. wystąpiła do Prezesa UKE o w procedurze przeprowadzenia Testu P. i Testu M. przez Prezesa UKE wniosła o dopuszczenie na prawach strony do udziału w procedurze przeprowadzenia Testu P. i Testu M. przez Prezesa UKE. Jako podstawę żądania wskazała art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. stanowiący, że organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny.

5. Prezes UKE nie uwzględnił wniosku Skarżącej, co uczynił w formie postanowień z dnia [...] kwietnia 2013 r. i [...] września 2013 r. Taką formę rozstrzygnięcia przewiduje art. 31 § 2 k.p.a., który w zdaniu drugim dodatkowo stanowi, że na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania lub dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznej służy zażalenie.

Z mocy art. 190 ust. 3 p.t. Prezes UKE jest centralnym organem administracji rządowej. Wobec tego, że Prezes UKE na mocy art. 5 § 2 pkt 4 k.p.a. traktowany jest jak minister, to z mocy art. 127 § 3 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. od postanowienia z dnia [...] grudnia 2012 r. przysługiwał Skarżącej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do Prezesa UKE, do którego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań.

Jednocześnie z mocy art. 126 k.p.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy art. 105, art. 107 § 2-5 oraz art. 109-113, a do postanowień, od których przysługuje zażalenie, oraz do postanowień określonych w art. 134 – również art. 145-152 oraz art. 156-159, z tym że zamiast decyzji, o której mowa w art. 151 § 1 i art. 158 § 1, wydaje się postanowienie.

Z kolei z mocy art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27 k.p.a. Przepis art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. mówi, że pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie, w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji.

6. W niniejszej sprawie oba postanowienia Prezesa UKE: z dnia [...] kwietnia 2103 r. i z dnia [...] września 2013 r. z jego upoważnienia podpisała Zastępca Prezesa UKE – Pani L. K.. Zatem postanowienie z dnia [...] września 2013 r. zostało wydane przez Zastępcę Prezesa UKE – L. K., mimo że brała udział w wydaniu wcześniejszego – zaskarżonego postanowienia (wydała je). Przepis art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. nie ma zastosowania jedynie do sytuacji, gdy decyzje czy postanowienia, takie jak rozpatrywane w niniejszej sprawie, podpisuje minister – piastun urzędu (por. A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do art. 24 Kodeksu postępowania administracyjnego, Lex/el.2013, A Plucińska – Filipowicz, Komentarz do zmiany art. 24 Kodeksu postępowania administracyjnego wprowadzonej przez Dz. U. z 2011 r. Nr 6 poz. 18, LEX/el. 2011).

Ponadto, Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 6 grudnia 2011 r., sygn. akt SK 3/11, Lex nr 1085775 stwierdził, że zakaz z art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. nie dotyczy tylko piastuna funkcji monokratycznego organu centralnej administracji rządowej. Wobec powyższego wyjątek, nie objęty art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. nie wystąpił wobec Zastępcy Prezesa UKE – Pani L. K..

7. Mając powyższe na względzie, skoro na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie ma obowiązek uchylić decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, należało orzec jak w sentencji.

Sąd, z uwagi na stwierdzone naruszenie przepisów dające podstawę do wznowienia postępowania, nie odnosił się do merytorycznych zarzutów skargi.

8. Na podstawie art. 152 cyt. ustawy Sąd określił, iż zaskarżone postanowienie nie może być wykonane w całości. O kosztach orzeczono na mocy art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a.