Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 252/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-03-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6361 Rejestr  zabytków
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. H. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. H. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

R. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków pozostałości parku dworskiego przy dworze w O. - G. oraz otoczenia zespołu dworsko - parkowego.

W dniu 19 grudnia 2007 r. skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wniosek skarżący uzasadnił tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie zmieniało jego sytuację prawną wpływając na jego prawa i obowiązki, a w szczególności będzie mu ograniczać możliwość swobodnego prowadzenia

działalności gospodarczej. Ponadto podniósł, że objęcie nieruchomości ochroną konserwatorską powoduje zwiększenie kosztów prowadzenia działalności gospodarczej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o

postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania

trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

W związku z powyższym warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest właściwe uzasadnienie

go, tj. wykazanie przez wnioskującego, iż w sprawie zachodzą dwie pozytywne przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/2004, nie publ.).

Skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie

uzasadnił swojego wniosku w stopniu pozwalającym na wstrzymanie tej decyzji. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 uzasadnienie wniosku winno

odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w

stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub

czynności jest uzasadnione. To na stronie spoczywa obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej, a także

niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków stosownie do

treści art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004, publ. Lex Polonica). W przypadku

ich braku Sąd nie jest władny rozpatrzyć wniosku merytorycznie.

W rozpatrywanej sprawie skarżący wskazał, iż objęcie nieruchomości ochroną konserwatorską może skutkować zwiększeniem kosztów prowadzenia działalności gospodarczej. Wystąpienie powyższego skutku skarżący upatruje w wydaniu zaskarżonej decyzji. Argument ten nie jest przekonywujący, bowiem skarżący nie wykazał wysokości finansowych strat, które ma ponieść w związku z ewentualnym ograniczeniem swobodnego prowadzenia działalności gospodarczej, a w

konsekwencji przesłanek "zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody

lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków".

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzeczono jak w sentencji.