Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 135/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-04-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Sędziowie: WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Agnieszka Nawara-Dubiel (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi K. C. na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 listopada 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odstąpienia od nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącego K. C. kwotę 757 zł (siedemset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat Grodzki decyzją z dnia 29 grudnia 2014 r. znak: [....] orzekł o odstąpieniu od nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w związku z wykonaniem bez wymaganej zgody właściwego organu administracji architektoniczno - budowlanej robót budowlanych prowadzonych w obrębie budynku przy ul. [....] w K. ze względu na ich doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem. Jako podstawę prawną decyzji wskazano art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 poz. 1409 ze zm.).

Po rozpatrzeniu odwołania M.M. [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 30 listopada 2015 r., znak [....] na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.. dalej: "KPA") w związku z art. 50 ust. 1 pkt 1 i art. 51 ust. 1 pkt 2, art. 80 ust. 2 pkt 2 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2013r., poz. 1409 z późn. zm.. dalej: "u. b.") uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.

Uzasadniając to rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że na podstawie przesłanego materiału dowodowego ustalił, iż stan faktyczny w niniejszej sprawie jest następujący:

Pismem z dnia 30 października 2002 r. E.M. i A.K. poinformowały PINB o robotach budowlanych prowadzonych w budynku nr [....] zlokalizowanym przy ul. [....] w K.N. Na podstawie tego pisma PINB prowadził postępowanie pod sygnaturą [....] .

Następnie w dniu 15 listopada 2004 r. do PINB wpłynęły dwa pisma A.K. , w których poinformowała o wykonaniu w sąsiednim budynku przy ul. [....] nowych otworów okiennych i drzwiowych, a także o powstaniu spękań w ścianie przybudówki budynku nr [....] , której jest właścicielem (co wg pisma zostało stwierdzone w protokole kontroli PINB z dnia 26 października 2004 r.). Na podstawie tego pisma PINB prowadził postępowanie pod sygnaturą [....] .

W dniu 1 września 2005 r. PINB przeprowadził oględziny budynków nr [....] i [....] zlokalizowanych przy ul. [....] w K. , w czasie których ustalono, że pomiędzy bliźniaczymi budynkami wykonano mur z cegły pełnej na fundamencie betonowym o wysokości 2,20 m., który przeszkadzając w naturalnym spływie wód stanowił przyczynę osuszenia i wykonania ponownej izolacji południowej ściany budynku [....] wykonanej jesienią 2002 r. Stwierdzono również wykonanie nowych otworów okiennych w ścianie zachodniej budynku, w tym również w poziomie strychu.

Następnie PINB przeprowadził kolejne oględziny na ww. nieruchomości w dniu 30 stycznia 2006 r., w czasie których potwierdzono stan faktyczny z protokołu z dnia [....] 2005 r. Nadto K.C. oświadczył, że nie wykonywał żadnych prac ziemnych w piwnicach swojego budynku W dniu 10 lutego 2006 r. K.C. przedłożył w PINB opinię techniczną z okresowej kontroli stanu technicznego budynku, z której wynika, że w piwnicach budynku nie były prowadzone w ostatnim okresie żadne roboty budowlane, a stan techniczny budynku jest dobry.

Wskazano, że zakres naruszeń przepisów postępowania administracyjnego dokonany przez organ I instancji w toku prowadzenia postępowania wyjaśniającego uniemożliwia organowi odwoławczemu merytoryczną weryfikację treści samej decyzji. W pierwszej kolejności zastrzeżenia MWINB budzi okoliczność, że ostatnie czynności dowodowe miały miejsce w lutym 2006r., a do wydania decyzji doszło w grudniu 2014 r. Oznacza to, że PINB, mimo ustawowego obowiązku wynikającego z art. 7 i 77 § 1 KPA nie orzekał w aktualnym stanie sprawy. Nie można bowiem domniemywać, że w okresie 8 lat stan nieruchomości nie uległ zmianie. Tym samym wątpliwym zarówno dla MWINB, jak i stron postępowania jest uznanie, że doszło do wyjaśnienia wszelkich okoliczności sprawy warunkujących wydanie zgodnego z przepisami rozstrzygnięcia. Co więcej pominięcie przez PINB dokonania choćby oględzin nieruchomości przed wydaniem decyzji uniemożliwia weryfikacje zakresu samego rozstrzygnięcia, tj. nie daje podstaw organowi II instancji (a także stronom postępowania) do odniesienia się do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i merytorycznego rozpoznania sprawy.

Nadto z protokołów oględzin załączonych do akt sprawy nie wynika, aby pracownicy PINB przeprowadzający czynności w roku 2005 i 2006 samodzielnie dokonali oceny stanu technicznego obu budynków, tj. budynku nr [....] i [....] , opierając się jedynie na samych oświadczeniach stron postępowania. Należy zauważyć, że to pracownicy organu jako osoby posiadające odpowiednią wiedzę fachową w zakresie stanu technicznego obiektu winny w pierwszej kolejności dokonać obiektywnej weryfikacji, czy w ogóle doszło do przeprowadzenia samowolnych robót budowlanych, w jakim zakresie i czy wywarło to negatywny skutek na budynek Inwestora i budynek sąsiedni. Takich danych brak w aktach postępowania, brak również dokumentacji fotograficznej.

Nie można przy tym zapominać, że treści pozyskiwanych w toku postępowania inwentaryzacji czy ekspertyz technicznych również mogą okazać się cenne dla ustalenia stanu sprawy, jednak muszą podlegać weryfikacji organu, a nie jest to możliwe, jeżeli organ nie ustali obiektywnie okoliczności wpływających na treść wydanej w sprawie inwentaryzacji/ekspertyzy.

Tym samym należy stwierdzić, że na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego organ I instancji nie mógł ustalić stanu faktycznego sprawy zgodnie z art. 7 i 77 § 1 KPA (o czym była mowa wyżej), a także dokonać oceny tego materiału dowodowego zgodnie z art. 80 KPA. Powyższe uchybienia przepisom postępowania świadczą o wadliwości przeprowadzonego postępowania, której MWINB nie może usunąć w trybie art. 136 KPA, gdyż w istocie organ odwoławczy musiałby przeprowadzić znaczną część postępowania dowodowego. Z tych powodów należy uchylić decyzję organu I instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania.

Dodatkowo należy zaznaczyć, że z załączonych do odwołania akt postępowania wynika, że w odrębnym postępowaniu prowadzonym pod sygnaturą [....] postanowieniem z dnia 10 marca 2005 r. nałożył na właścicieli budynków nr [....] i [....] obowiązek przedłożenia oceny technicznej budynku w związku z pęknięciami ścian zewnętrznych. Możliwym jest, że jeżeli taka ocena techniczna została przez zobowiązanych przedłożona, również w niniejszym postępowaniu może stanowić dowód ułatwiający ustalenie stanu faktycznego.

Wątpliwości MWINB budzi również okoliczność, że w pismach zalegających w załączonych do odwołania aktach mowa jest o prowadzeniu przez PINB dwóch odrębnych postępowań: jednego z wniosku skarżącej z dnia 30 października 2002 r. (na podstawie tego pisma PINB prowadził postępowanie pod sygnaturą [....] ), a drugiego z wniosku A.K. złożonego w PINB w dniu 1 5 listopada 2004 r. (na podstawie tego pisma PINB prowadził postępowanie pod sygnaturą [....] ). Natomiast do odwołania załączona została jedynie teczka zawierająca postępowanie prowadzone pod sygnaturą [....] . Z kolei z pisma PINB z dnia 27 października 2014 r. znak: [....] wynika, ze doszło do nadania nowej sygnatury sprawie prowadzonej dotychczas pod znakiem: [....] . W takim stanie rzeczy należy ustalić, czy przekazane do MWINB akta są kompletne i zawierają całość ww. dwóch postępowań prowadzonych z wniosków M.M. i A.K. , jeżeli nie to akta winny zostać uzupełnione. Dodatkowo PINB winien wyjaśnić, czy informacje o postępowaniu prowadzonym pod sygnaturą [....] stanowią jedynie błąd pisarski, czy też było prowadzone jeszcze jedno postępowanie administracyjne dotyczące omawianych budynków. Wszystkie te kwestie winny zostać jednoznacznie wyjaśnione w formie adnotacji urzędowej załączonej do akt sprawy.

Jak już wcześniej wskazano, ze względu na naruszenie przepisów postępowania w zakresie wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, MWINB uznał, że nie jest w stanie odnieść się do merytorycznego rozstrzygnięcia, które zostało wydane przez PINB, a także wszystkich zarzutów strony sformułowanych w odwołaniu.

Zatem, w ocenie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. organ I instancji uchybił przepisom postępowania (art. 7 i 77 § 1 KPA, a także art. 80 KPA), a nadto przepisom prawa budowlanego (art. 50 i 51 u.p.b.) poprzez niewystarczające zgromadzenie materiału dowodowego. Tym samym organ odwoławczy na podstawie art. 138 § 2 KPA uznał za zasadne uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

Powyższą decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie K.C. , zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy:

1) tj. naruszenie art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego i jego dowolnej, a nie swobodnej ocenie, wyrażających się w bezpodstawnym przyjęciu, że PINB nie orzekał w aktualnym stanie sprawy, z uwagi na upływ czasu, w sytuacji gdy sam upływ czasu nie oznacza, że stan sprawy uległ zmianie oraz stwierdzeniu, że z uwagi na upływ czasu nie doszło do wyjaśnienia wszelkich okoliczności warunkujących wydanie zgodnego z przepisami prawa rozstrzygnięcia, przy czym stan faktyczny w zakresie w jakim postępowanie było prowadzone nie uległ zmianie o czym PINB wiedział przeprowadzając oględziny nieruchomości w 2014 r., przed wydaniem decyzji w sprawie;

2) tj. naruszenie art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, wyrażających się w braku ustalenia, czy przed wydaniem decyzji organ przeprowadzał oględziny nieruchomości, a dokonaniu dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego i bezpodstawnym przyjęciu, że takich oględzin nie było, w sytuacji gdy PINB przeprowadził oględziny nieruchomości w 2014 r., przed wydaniem decyzji w sprawie;

3) tj. naruszenie art. 10 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. polegające na niezapewnieniu Skarżącemu czynnego udziału w sprawie i braku umożliwienia Skarżącemu wypowiedzenia się, co do zebranego w sprawie materiału dowodowego przed wydaniem decyzji, poprzez brak zawiadomienia o zakończeniu postępowania wyjaśniającego i możliwości wglądu w zgromadzony materiał dowodowy, co uniemożliwiło realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz zapoznanie się ze zgromadzonym materiałem dowodowym, w szczególności gdyby Skarżący został poinformowany o zakończeniu postępowania wyjaśniającego i możliwości wglądu w zgromadzony materiał dowodowy, Organ II instancji powziąłby informację o oględzinach nieruchomości przez PINB w 2014 r.;

4) tj. naruszenie art. 7 k.p.a., art. 12 k.p.a. art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., polegające na niezgodnym ze stanem faktycznym i prawnym przyjęciu, że na właścicieli nieruchomości [....] i [....] został nałożony obowiązek przedłożenia oceny technicznej, w sytuacji gdy taki obowiązek został nałożony jedynie na właścicieli nieruchomości [....] oraz, że dla prawidłowego ustalenia stanu faktycznego, "możliwym jest" przeprowadzenie dowodu z w/w oceny technicznej, w sytuacji gdy brak jest związku pomiędzy stanem nieruchomości [....] , a robotami wykonanymi na nieruchomości [....] , a w szczególności roboty te nie były prowadzone na nieruchomości [....] , ani w żaden sposób nie oddziaływały na tą nieruchomość;

5) tj. naruszenie art. 7 k.p.a., art. 75 § 1 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego i jego dowolnej, a nie swobodnej ocenie, wyrażających się w bezpodstawnym przyjęciu, że z załączonych do akt sprawy protokołów nie wynika, aby pracownicy PINB samodzielnie dokonywali czynności oraz że walor tych dowodów, jak również oświadczeń stron oraz opinii technicznej biegłego do spraw konstrukcyjno-budowlanych, jest niewystarczający dla ustalenia stanu faktycznego, a co do opinii biegłego również niemożliwy do dopuszczenia, jako dowód, bez weryfikacji przez PINB okoliczności wpływających na treść opinii, w sytuacji gdy Organ II instancji nie miał podstaw do ujmowania mocy i wiarygodności tym dowodom, w tym w szczególności z uwagi na ich rodzaj;

6) tj. naruszenie art. 8 k.p.a., art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 107 § 1 k.p.a. oraz art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.), zwanej dalej: "u.p.b." i art. 51 ust. 1 pkt 2 u.p.b., polegające na nieprawidłowym sporządzeniu uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji, poprzez zawarcie zbyt ogólnych i niezrozumiałych stwierdzeń, błędne wskazanie faktów, które Organ II instancji uznał za udowodnione, błędne wskazanie przyczyn dla których Organ II instancji odmówił wiarygodności dowodom oraz brak wyjaśnienia podstawy prawnej oraz błędne wskazanie podstawy prawnej, tj. wskazanie innej podstawy prawnej w powołaniu podstawy prawnej, a innej podstawy prawnej w treści uzasadnienia, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji;

7) tj. naruszenie art. 136 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., polegające na niezastosowaniu tych przepisów i nieprzeprowadzeniu dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie, względnie nie zleceniu przeprowadzenia tego postępowania PINB i przyjęciu, że oznaczałoby to konieczność przeprowadzenia postępowania w znacznej części, w sytuacji gdy na Organie II instancji spoczywał jedynie obowiązek ustalenia, czy stan faktyczny przed wydaniem decyzji przez PINB uległ zmianie, czy też nie, a także czy przed wydaniem decyzji przez Organ II instancji stan faktyczny pozostawał tożsamy.

8) tj. naruszenie art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., polegające na zastosowaniu tego przepisu i przyjęciu, że zachodzą przesłanki uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania PINB, z uwagi na niewystarczające zgromadzenie materiału dowodowego, podczas gdy PINB zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy oraz wyjaśnił wszelkie okoliczności istotne dla sprawy, a zatem Organ II instancji winien był wydać decyzję utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawe m, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 ustawy).

W pierwszej kolejności wskazać należy, że przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej jest kasacyjna decyzja [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wydana na podstawie art. 138 § 2 Kpa, zgodnie z którym organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

Zadaniem Sądu było zatem w pierwszej kolejności dokonanie oceny zasadności podjęcia przez organ odwoławczy decyzji kasacyjnej, tj. decyzji o uchyleniu decyzji organu I instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Określona w powołanym przepisie konstrukcja prawna decyzji kasacyjnej opiera się na dwóch kumulatywnych przesłankach, którymi są: 1) stwierdzenie przez organ odwoławczy, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania oraz 2) uznanie przez organ odwoławczy, że konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie mu sprawy do ponownego rozpoznania jest wyjątkiem od zasady, wedle której organ odwoławczy ma obowiązek rozpoznania sprawy co do meritum. Powody więc, dla których organ odwoławczy tego rodzaju postanowienie podejmuje, muszą ściśle odpowiadać przesłankom z art. 138 § 2 k.p.a. Nie wystarczy przy tym ogólne wymienienie dostrzeżonych czy domniemanych uchybień. Konieczne jest, aby wynikiem stwierdzonych i realnie istniejących wad postępowania przed organem I instancji, konieczne było ponowne przeprowadzenie postępowania.

Organ II Instancji wskazuje generalnie trzy przyczyny uchylenia decyzji organu I Instancji:

1. PINB, mimo ustawowego obowiązku wynikającego z art. 7 i 77 § 1 KPA nie orzekał w aktualnym stanie sprawy, gdyż ostatnie czynności dowodowe miały miejsce w lutym 2006r., a do wydania decyzji doszło w grudniu 2014 r. przy czym szczególnie wskazuje na pominięcie przez PINB dokonania oględzin nieruchomości przed wydaniem decyzji,

2. Niedołączenie do akt sprawy niniejszej, z postępowania prowadzonego pod sygnaturą [....] oceny technicznej budynku w związku z pęknięciami ścian zewnętrznych. Obowiązek wykonania tej oceny PINB nałożył postanowieniem z dnia 10 marca 2005 r. na właścicieli budynków nr [....] i [....].

3. Wątpliwości co do ilości prowadzonych przez PINB postępowań: jednego z wniosku skarżącej z dnia 30 października 2002 r. (pod sygnaturą [....] ), a drugiego z wniosku A.K. z dnia 15 listopada 2004 r. (pod sygnaturą [....] ), podczas gdy do odwołania załączona została jedynie teczka zawierająca postępowanie prowadzone pod sygnaturą [....], która być może otrzymała nowy znak.

Wskazać zatem należy co następuje.

Organ II Instancji otrzymał odwołanie w dniu 6 lutego 2015r. a decyzję wydał w dniu 30 listopada 2015r, czyli po okresie 9 miesięcy. Z akt wynika, że w tym okresie organ II Instancji nie prowadził żadnego własnego postępowania dowodowego. W szczególności jeśli organ miał wątpliwości co do stanu nieruchomości i tego czy nie uległ on zmianie, winien był skorzystać z art. 136 Kpa, przewidującym możliwość prowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego we własnym zakresie lub zlecenia go organowi I instancji. ("Organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję."). Te oględziny -połączone z ewentualnym wykonaniem dokumentacji zdjęciowej- dałyby już organowi odwoławczemu możliwość dokonania oceny aktualności stanu faktycznego sprawy. Na marginesie wskazać tylko można, że upływ 9 miesięcy zalegania akt w organie II Instancji również doprowadziłby do wydania decyzji w nieaktualnym stanie sprawy, nawet gdyby organ I Instancji ponowił oględziny w nieodległym czasie przed wydaniem własnej decyzji.

Nie ma też żadnych przeszkód, aby organ II instancji we własnym zakresie dołączył do akt sprawy niniejszej - z postępowania prowadzonego pod sygnaturą [....] - ocenę techniczną budynku w związku z pęknięciami ścian zewnętrznych oraz ocenił przydatności tej ekspertyzy do sprawy niniejszej. Z tym jednak zastrzeżeniem, że z akt wynika, że obowiązek ten był nałożony wyłącznie na właścicieli nieruchomości oznaczonej nr [....] , a nie jak pisze organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji - na właścicieli budynków nr [....] i [....] .

Nie jest też dopuszczalne aby decyzja organu I Instancji została uchylona ze względu na to, że organ odwoławczy ma wątpliwości co do ilości prowadzonych postępowań, kompletności akt administracyjnych, właściwych znaków i sygnatur spraw. Tego rodzaju kwestie natury kancelaryjno – porządkowej winny być rozstrzygnięte przez organ odwoławczy w toku prowadzonego przez siebie postępowania. Dopiero jeśli dokonane ustalenia (a nie wątpliwości) doprowadziłby organ do takich konkluzji, z których wynikałoby naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść wydanej decyzji – wówczas byłaby to usprawiedliwiona przyczyna uchylenia decyzji organu I Instancji.

Nie jest też prawdą, że organ i instancji nie dokonał własnych ustaleń. Pozyskał do akt sprawy opinię techniczną z okresowej kontroli stanu technicznego budynku przy ul. [....] w K. z dnia 7 lutego 2006r. sporządzoną przez mgr inż. C.B. Do opinii dołączono decyzję o stwierdzeniu przygotowania zawodowego autora opinii do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie z 9 kwietnia 1984r. Z opinii wynika, że w piwnicach nie wykonywano żadnych robót, że stan techniczny konstrukcji naziemnej jest dobry. Wskazano również, że dodatkowe 4 sztuki okien dachowych oraz 2 włazy na dach zamontowano zgodnie z warunkami technicznymi, nie naruszając konstrukcji nośnej dachu. W miejscach zabudowy nie stwierdzono przecieków co świadczy o prawidłowym montażu okien dachowych. Zdaniem Sądu opinia sporządzona przez osobę o wykazanych w aktach kwalifikacjach nie budzi szczególnych wątpliwości. Jest jasna, klarowna i nie można czynić organowi I instancji zarzutu, że się na niej oparł wydając decyzję.

Ponownie rozpoznając sprawę organ będzie obowiązany w pierwszej kolejności wyjaśnić wątpliwości dotyczące ilości prowadzonych postępowań, ich znaków i sygnatur (oraz ewentualnych zmian w tym zakresie) oraz kompletności akt administracyjnych, a także pozyskać ze sprawy o sygn. [....] ocenę techniczną budynku w związku z pęknięciami ścian zewnętrznych, o ile została dokonana oraz dokonać oceny jej przydatności w niniejszej sprawie. Następnie obowiązany będzie w trybie art. 136 Kpa przeprowadzić oględziny nieruchomości. Dopiero jeśli tak uzupełniony materiał dowodowy doprowadzi organ odwoławczy do wniosku, że istnieje niezbędna konieczność podjęcia dalszych ustaleń i czynności a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, wówczas dopiero będzie uprawniony do zastosowania art. 138 § 2 Kpa.

Wobec powyższego na zasadzie art. 145 § 1 pkt. 1 lit.c p.p.s.a. orzeczono jak w pkt. I wyroku. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a.