Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 118/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2015-04-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 23a ust. 7, art. 23b ust. 3, art. 23f ust. 1-6, art. 1 29 ust. 3
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 1 kwietnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędziowie Sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) Sędzia WSA Piotr Chybicki Protokolant Specjalista Małgorzata Krajewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2015 roku sprawy ze skargi spółki A na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie cofnięcia poświadczenia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 28 października 2014 r. Naczelnik Urzędu Celnego w O. cofnął rejestrację nr "[...]" , dopuszczającą do eksploatacji należący do "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w "[...]", powoływanej dalej jako: "Spółka", automat o niskich wygranych "[...]".

W uzasadnieniu decyzji, organ pierwszej instancji podał, że w toku przeprowadzonej w dniu 23 września 2010 r. kontroli punktu gier na automatach o niskich wygranych usytuowanego w lokalu "[...]" funkcjonariusze Urzędu Celnego w Olsztynie przeprowadzili eksperyment, zdefiniowany w art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz.U. Nr 168, poz. 1323 z późn. zm.). Kontrolujący wykonali m.in. doświadczenie, polegające na odtworzeniu przebiegu gier dostępnych na przedmiotowym automacie, które wykazało, że wartość stawki za udział w jednej grze na tym automacie osiąga poziom 100 punktów kredytowych odpowiadających równowartości 10 zł, a więc za stawkę dwudziestokrotnie wyższą niż wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze określoną w art. 129 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. nr 201, poz. 1540, z późn. zm.), dalej: u.g.h. Z uwagi na powyższe, przedmiotowe urządzenie zostało zatrzymane i zabezpieczone przez funkcjonariuszy w charakterze dowodu rzeczowego. Organ pierwszej instancji podniósł ponadto, że w trakcie postępowania karno-skarbowego przedmiotowy automat do gier poddany został badaniom przez biegłego sądowego, specjalizującego się w dziedzinie mechaniki technicznej, teorii maszyn i mechanizmów, ogólnej budowy i eksploatacji maszyn oraz techniki komputerowej. Opinia biegłego z dnia 19 grudnia 2010 r. potwierdziła ustalenia dokonane funkcjonariuszy celnych, a ponadto wskazała na inne funkcjonalności dowodzące działania automatu w sposób naruszający obowiązujące przepisy prawne (np. możliwość uzyskania jednorazowej wygranej rzędu 200.000 pkt – 20.000 zł). W konkluzji opinii biegły stwierdził, że opiniowany automat nie spełnia warunków ustawy, w szczególności warunków wskazanych w art. 129 ust. 3 u.g.h. w zakresie wartości maksymalnej stawki za udział

w jednej grze oraz wartości jednorazowej wygranej.

W tak ustalonym stanie faktycznym, Naczelnik Urzędu Celnego w "[...]", postanowieniem z dnia 26 lipca 2011 r., wszczął z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia rejestracji przedmiotowego automatu i zleceniem z dnia 12 sierpnia 2014 r. skierował ww. automat do badania sprawdzającego, w trybie określonym w art. 23b u.g.h., wyznaczając do jego przeprowadzenia jednostkę badającą upoważnioną do badań technicznych automatów i urządzeń do gier - Izbę Celną w Białymstoku Wydział Laboratorium Celne. W dniu 24 września 2014 r. wpłynęła do organu sporządzona przez zleceniobiorcę opinia z dnia 10 września 2014 r., wskazująca negatywny wynik badania.

W rezultacie badania sprawdzającego stwierdzono, że automat nie spełnia warunków określonych w ustawie, w tym m.in. warunków określonych art. 129 ust. 3 u.g.h., w zakresie dotyczącym limitów ograniczających wartość jednorazowej wygranej i wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze. Przekroczenie wartości dopuszczalnej stawki za grę stwierdzono we wszystkich 10 dostępnych w automacie grach (z wyłączeniem rozgrywki HI-LO z ustawioną maksymalną stawką gry w wysokości 2 pkt - 0,20 zł),

w przy czym w grze "[...]" maksymalna stawka za udział w jednej grze miała wartość 9 zł (90pkt), zaś w pozostałych dziewięciu grach wartość tej stawki wynosiła 10 zł (100 pkt). Ustalono także, że wartość maksymalnej jednorazowej wynosi od 1000 zł w grze "[...]" do 20 000 zł w grach o nazwie: "[...]". Wysokość maksymalnej wygranej dla danego układu symboli zależy od wybranej, stawki za grę, będącej zarazem iloczynem owej stawki i mnożnika odpowiadającego wartości wygranej dla 1 punktu. Ustalono ponadto, że automat nie spełnia warunku wyposażenia w system trwałej rejestracji i zapamiętywania danych oraz zabezpieczenia liczników elektromechanicznych przed próbą zmiany wskazań. Jego konstrukcja nie pozwala na założenie plomb jednostki badającej w sposób zabezpieczający skutecznie przed zmianą wskazań liczników oraz skasowaniem systemu trwałej rejestracji i zapamiętywania danych (księgowość elektroniczna). Dokonano wykasowania stanu liczników oraz statystyk księgowości elektronicznej z poziomu opcji serwisowych, bez naruszenia plomb jednostki badającej. Dokonano również zmiany wskazań liczników elektromechanicznych bez ingerencji w obudowę liczników oraz bez naruszenia plomb zabezpieczających jednostki badającej. Ustalono też, że automat nie spełnia warunku ochrony przed możliwością modyfikacji oprogramowania, gdyż istnieje możliwość zmiany minimalnej i maksymalnej stawki za grę z poziomu opcji serwisowych, bez ingerencji w płytę logiczną i bez naruszenia plomb jednostki badającej. Urządzenie to nie spełnia także warunku wynikającego z art. 18 ust. 1 u.g.h., w zakresie wartości wygranej, gdyż w grach o nazwie: "[...]" dla układu wygrywającego dwóch symboli "wiśni", "[...]" wartość wygranej jest niższa od kwoty wpłaconej stawki za grę. Automat nie spełnia także warunku wyposażenia w widoczne dla grających informacje, umieszczone w sposób uniemożliwiający ich usunięcie bez uszkodzenia lub zniszczenia automatu – możliwe jest usunięcie informacji zawierających oznaczenie zezwolenia oraz opis sterowania grą bez uszkodzenia, czy też zniszczenia automatu.

Organ pierwszej instancji włączył w charakterze dowodu w sprawie udostępnione przez Prokuraturę Apelacyjną w "[...]" materiały śledztwa sygn. "[...]" - odpisów protokołów przesłuchania świadków: "[...]" z dnia 3 września 2009 r., który zajmował się obsługą punktów gier na automatach o niskich wygranych należących do Spółki, w ramach której serwisował automaty, naprawiał je, a także realizował wypłaty uzyskanych w wyniku gier wygranych oraz "[...]" z dnia 17 grudnia 2010 r., zatrudnionego w Spółce na stanowisku referenta ds. rozliczeń od 2005 r. lub 2006 r. do dnia 1 listopada 2009 r., który zajmował się prowadzeniem rozliczeń automatów, ich naprawą i konserwacją. Z dowodów tych wynikało, że na automatach Spółki zdarzają się wygrane do 20.000 zł. Natomiast "[...]" podał, że wszystkie obsługiwane przez niego automaty dawały możliwość przelewania punktów z licznika KREDYTY (licznik dolny) do BANKU (licznik górny), czemu służył przycisk HI-LO, co pozwalało na prowadzenie gier za podwyższone stawki. Automaty te działały w ten sam sposób, różne były tylko dostępne w nich maksymalne stawki za grę, przy czym w eksploatowanych przez Spółkę automatach najwyższa maksymalna stawka za jedną grę wynosiła 200 punktów (20 zł).

Uwzględniając powyższe ustalenia, organ pierwszej instancji stwierdził, że bezspornie przedmiotowy automat o niskich wygranych nie spełniał warunków określonych w ustawie, co znalazło potwierdzenie w opinii akredytowanej jednostki badającej, sporządzonej zgodnie z wymogami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier (Dz. U.

z 2012 r. poz. 312). Wynik przeprowadzonego w tej jednostce badania był wystarczającą podstawą do cofnięcia rejestracji automatu przed jej wygaśnięciem z mocy art. 23a ust. 7 u.g.h. Organ pierwszej instancji wywiódł ponadto, że realizacji tego obowiązku nie sprzeciwia się wykładnia pojęcia "przepisu technicznego" dokonana przez Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku z dnia 19 lipca 2012 r.

Decyzją z dnia 19 listopada 2014 r., wydaną na skutek odwołania, złożonego przez Spółkę od decyzji organu pierwszej instancji, Dyrektor Izby Celnej w "[...]" utrzymał

w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że z przepisów u.g.h. wynika, że podstawą cofnięcia rejestracji jest dowód w postaci badania sprawdzającego przeprowadzonego przez upoważnioną jednostkę badającą, potwierdzający, że zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków, określonych w ustawie. Wskazał, że poza sporem pozostaje fakt, iż będący przedmiotem sporu automat o niskich wygranych nie spełnia warunków, określonych w ustawie, co znajduje potwierdzenie w opinii jednostki badającej, sporządzonej zgodnie z wymogami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. Wynik przeprowadzonego badania stanowiący kwalifikowany dowód dający sam w sobie autonomiczną

i wystarczającą podstawę do cofnięcia rejestracji z mocy art. 23a ust. 7u.g.h., koresponduje z faktami znajdującymi odbicie także w innych dowodach, zebranych we wcześniejszej fazie postępowania. Przedmiotowy automat przeszedł wymaganą ustawą procedurę sprawdzającą spełnianie warunków, określonych w ustawie. Badanie przeprowadziła izba Celna laboratorium Celne – jednostka badająca, upoważniona przez Ministra Finansów na podstawie konkretnego upoważnienia.

Do wyłącznych kompetencji organu prowadzącego postępowanie należał wybór jednostki badającej spośród wykazu jednostek, ogłoszonego przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Izba Celna w Białymstoku znajduje się w tym wykazie. Organ odwoławczy podniósł, ze skoro z treści art. 23fust. 5 u.g.h. można wywieść, że tylko minister właściwy do spraw finansów publicznych może badać, czy jednostka badająca utrzymuje konieczne warunki dla udzielenia upoważnienia i ewentualnie wydać odpowiednią decyzję, to konsekwentnie należy przyjąć, że tylko ten organ jest właściwy do badania przesłanek udzielenia upoważnienia. Podkreślił, że z treści opinii jednostki badającej wynika, że przedmiotowy automat nie spełnia wymogów art. 129 ust. 3 u.g.h.

Biorąc pod uwagę powyższe, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że organ pierwszej instancji zasadnie cofnął poświadczenie rejestracji automatu, gdyż poddany badaniu sprawdzającemu automat nie spełnił warunków określonych w ustawie. Postępowanie dowodowe doprowadziło do zgromadzenia takiego materiału dowodowego, który ma wszelkie cech kompletności, a dokonane ustalenia w pełni odpowiadają hipotezom norm prawnych, zastosowanych w przedmiotowej sprawie.

Odnosząc się natomiast do zarzutu dotyczącego braku notyfikacji ustawy o grach hazardowych, Dyrektor Izby Celnej wywiódł, że art. 23a ust. 7 u.g.h. nie narusza przepisów dyrektywy nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE z 1998 r. Nr L 204, s. 37).

W skardze, złożonej do tut. Sądu, Spółka zarzuciła rażące naruszenie art. 23f ust. 5 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 oraz art. 129 ust. 3 i art. 23f ust. 5 u.g.h. w zw. z art. 2 pkt 3, art. 15 ust. 2 pkt 3 i art. 16 ust. 2 pkt 5, ust. 3 i ust. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności w zw. z art. 58 § 1 Kodeksu cywilnego, przez przyjęcie, że Izba Celna

w Białymstoku posiada status jednostki badającej, pomimo braku certyfikatu akredytacji adekwatnego do badań urządzeń mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, jakimi są automaty o niskich wygranych. Skarżąca zarzuciła także naruszenie art. 23b ust. 3 u.g.h. w zw. z § 7 ust. 2 pkt 5 i § 22 zarządzenia nr 28 Ministra Finansów z dnia 28 czerwca 2013 r. w sprawie nadania statutów izbom celnym i urzędom celnymi w zw. z § 1 ust. 2 i § 6 ust. 2 zarządzenia nr 30 Ministra Finansów z dnia 29 października 2009 r. w sprawie nadania statutów izbom celnym i urzędom celnym oraz

w zw. z art. 58 § 1 Kodeksu cywilnego i art. 7 Konstytucji RP, przez przyjęcie, że Izba Celna w Białymstoku jest jednostką badająca w sytuacji, gdy przepisy prawa obowiązujące w dniu 27 listopada 2012 r. (data udzielenia poważnienia), nie zezwalały Izbie Celnej

w Białymstoku na prowadzenie badań technicznych automatów i urządzeń do gier.

Skarżąca zarzuciła ponadto, że organ odwoławczy naruszył art. 129 ust. 3 w zw. z art. 18 ust. 1 u.g.h., poprzez błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że "stawką za udział

w jednej grze" nie jest opłata/cena za przystąpienie do jednej gry pobierana z licznika wpłat, lecz również kwota poddawana ryzyku w toku gry, pochodząca z licznika wygranych BANK (licznika nie generującego punktów pochodzących z wpłat gracza). W ocenie skarżącej, organ niezasadnie przyjął też, że super gry, do rozegrania których niezbędne jest wniesienie dodatkowej opłaty w postaci punktów z licznika kredyt, nie są osobną grą,

w konsekwencji czego błędnie przyjął, że łączna wygrana w postaci 500 pkt plus wygrana

z super gry, powoduje przekroczenie wartości jednorazowej wygranej, w sytuacji gdy organ sumuje kilka wygranych z różnych gier, tworząc nieznane ustawie pojęcie ""suma jednorazowych wygranych". Spółka zarzuciła ponadto naruszenie art. 129 ust. 3 u.g.h., przez błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że "jednorazową wygraną" jest suma szeregu jednorazowych wygranych, które mogą być hipotetycznie uzyskane w szeregu odpłatnych gier z niepewnym wynikiem każdej z tych gier i możliwością odnotowania także przegranej, w sytuacji gdy termin "jednorazowa" oznacza dana jeden raz, w jednej chwili, zatem "jednorazowej wygranej" nie wolno utożsamiać z "wygraną wielorazową". Zarzucono również naruszenie art. 129 ust. 3 u.g.h. w zw. z art. 1 pkt 3, 4 i 11 oraz art. 8 ust. 1 dyrektywy nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r., przez bezpodstawne zastosowanie art. 129 ust. 3 u.g.h.

W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, gdyż przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, że nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania, w stopniu, mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że zarówno dopuszczenie automatu lub urządzenia do eksploatacji i użytkowania (zarejestrowanie), jak i cofnięcie rejestracji, wymaga przeprowadzenia przez jednostkę badającą odpowiednio: badania poprzedzającego rejestrację i badania kontrolnego. W obu tych przypadkach podstawą rozstrzygnięcia organu o zarejestrowaniu lub cofnięciu rejestracji automatu lub urządzenia do gier powinien być dowód w postaci opinii jednostki badającej. Naczelnik urzędu celnego, jeżeli zamierza cofnąć rejestrację ze względu na niezgodność stanu rzeczywistego automatu lub urządzenia z warunkami rejestracji, powinien się oprzeć na opinii jednostki badającej.

W kontrolowanym postępowaniu, organ pierwszej instancji przeprowadził dowód

z opinii z badania sprawdzającego z dnia 10 września 2014 r. przeprowadzonego przez Izbę Celną w Białymstoku Wydział Laboratorium Celne - Jednostkę Badającą upoważnioną przez Ministra Finansów - upoważnienie nr "[...]" z dnia 27 listopada 2012 r. Z powyższej opinii wynika, że badany automat nie spełnia określonych w art. 129 ust. 3 u.g.h. warunków dotyczących limitów ograniczających wartość jednorazowej wygranej i wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze. Przekroczenie wartości dopuszczalnej stawki za grę stwierdzono we wszystkich 10 dostępnych w automacie grach (z wyłączeniem rozgrywki HI-LO z ustawioną maksymalną stawką gry w wysokości 2 pkt-0,20zł), w przy czym w grze "[...]" maksymalna stawka za udział w jednej grze miała wartość 9 zł (90pkt), zaś w pozostałych dziewięciu grach wartość tej stawki wynosiła 10 zł (100 pkt). Ustalono także, że wartość maksymalnej jednorazowej wynosi od 1.000 zł w grze "[...]" do 20.000 zł w grach o nazwie: "[...]".

Ustalono ponadto, że automat nie spełnia warunku wyposażenia w system trwałej rejestracji i zapamiętywania danych oraz zabezpieczenia liczników elektromechanicznych przed próbą zmiany wskazań. Jego konstrukcja nie pozwala na założenie plomb jednostki badającej w sposób zabezpieczający skutecznie przed zmianą wskazań liczników oraz skasowaniem systemu trwałej rejestracji i zapamiętywania danych (księgowość elektroniczna). Dokonano wykasowania stanu liczników oraz statystyk księgowości elektronicznej z poziomu opcji serwisowych, bez naruszenia plomb jednostki badającej. Dokonano również zmiany wskazań liczników elektromechanicznych bez ingerencji

w obudowę liczników oraz bez naruszenia plomb zabezpieczających jednostki badającej. Ustalono też, że automat nie spełnia warunku ochrony przed możliwością modyfikacji oprogramowania, gdyż istnieje możliwość zmiany minimalnej i maksymalnej stawki za grę z poziomu opcji serwisowych, bez ingerencji w płytę logiczną i bez naruszenia plomb jednostki badającej. Urządzenie to nie spełnia także warunku wynikającego z art. 18 ust. 1 u.g.h., w zakresie wartości wygranej, która nie może być niższa od kwoty wpłaconej stawki. W grach o nazwie: "[...]"wartość wygranej jest niższa od kwoty wpłaconej stawki za grę. Automat nie spełnia także warunku wyposażenia w widoczne dla grających informacje, umieszczone w sposób uniemożliwiający ich usunięcie bez uszkodzenia lub zniszczenia automatu – możliwe jest usunięcie informacji zawierających oznaczenie zezwolenia oraz opis sterowania grą bez uszkodzenia, czy też zniszczenia automatu.

Stosownie do art. 23a ust. 7 u.g.h. naczelnik urzędu celnego, w drodze decyzji cofa rejestrację przed jej wygaśnięciem, jeżeli zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. Prawidłowo zatem zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji, którą cofnięto rejestrację przedmiotowego automatu.

Niezasadnie skarżąca Spółka podważa posiadanie przez Izbę Celną w Białymstoku Laboratorium Celne, statusu jednostki badającej. Należy zauważyć, że akredytacja,

o której mowa w art. 23f ust. 1 u.g.h. nie musi być akredytacją w dziedzinie badań technicznych automatów o niskich wygranych, ani szerszą akredytacją w dziedzinie badań urządzeń mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych (charakter urządzeń

z definicji automatu o niskich wygranych). Z zamieszczonego na stronie internetowej Polskiego Centrum Akredytacji (www.pca.gov.pl) załącznika do certyfikatu akredytacji

dnia 8 maja 2012 r. akredytację jako laboratorium badawcze w dziedzinach/obiektach badań: badania chemiczne, analityka chemiczna chemikaliów; wyrobów konsumpcyjnych przeznaczonych dla ludzi - w tym żywności oraz badania właściwości fizycznych chemikaliów; wyrobów konsumpcyjnych przeznaczonych dla ludzi - w tym żywności. Tak określony zakres akredytacji, udzielonej przez Polskie Centrum Akredytacji, nie obejmuje badania automatów do gier o niskich wygranych, ani jakichkolwiek innych automatów, czy też badania urządzeń mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych. Okoliczność ta pozostaje jednak bez znaczenia w postępowaniu prowadzonym przez Ministra Finansów w sprawie udzielania upoważnienia do badań technicznych automatów

i urządzeń do gier, a także w postępowaniu dotyczącym cofnięcia rejestracji konkretnego automatu. Do takiego wniosku prowadzi analiza przepisów art. 23f ust. 1 – ust. 6 u.g.h., odnoszących się do procedury udzielania upoważnień do badań technicznych automatów

i urządzeń do gier. Przepisy ustawy (w szczególności art. 23f ust. 1 pkt 1 u.g.h.), nie wymagają bowiem, aby jednostka ubiegająca się o udzielenie upoważnienia, przedstawiła sprecyzowaną zakresowo akredytację. Wynika to wprost z treści art. 23f ust. 1 pkt 1 u.g.h., według którego wymaga się od jednostki badającej jedynie posiadania akredytacji Polskiego Centrum Akredytacji lub innego podmiotu wymienionego w tym przepisie. Nie ma w tym przepisie w ogóle mowy, jaka to ma być akredytacja, a w szczególności, jaki ma być jej zakres czy też, jakiej normy zharmonizowanej wymagania, ma spełniać jednostka oceniająca zgodność lub ewentualnie jakie dodatkowe wymagania ma spełniać jednostka. Z uwagi na powyższe, nie do przyjęcia jest teza, że racjonalny ustawodawca, określając

w art. 23f ust. 1 pkt 1 u.g.h. wymóg posiadania akredytacji przez jednostkę badającą, nie określiłby przynajmniej zakresu wymaganej akredytacji, a w razie potrzeby, także innych elementów, gdyby ustawodawcy chodziło o zakresowe "dopasowanie" akredytacji do charakterystyki badań koniecznych do przeprowadzenia efektywnych badań technicznych automatów i urządzeń do gier, w szczególności badań sprawdzających automatów

o niskich wygranych. Ze wskazanych przyczyn, w tym także biorąc pod uwagę literalne brzmienie art. 23f ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych, trzeba uznać, że z przepisów ustawy nie wynika obowiązek przedstawienia Ministrowi Finansów akredytacji dopasowanej zakresowo do charakterystyki badań koniecznych do przeprowadzenia efektywnych badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Z regulacji tych wynika natomiast obowiązek przedstawienia jakiejkolwiek akredytacji, wydanej przez podmioty wymienione w art. 23f ust. 1 pkt 1 u.g.h. Posiadanie takiej akredytacji jest jedynie swego rodzaju warunkiem wstępnym skutecznego ubiegania się o upoważnienie. Przedstawienie akredytacji, niezależnie od zakresu badań, których dotyczy, pozwala na stwierdzenie, że jednostka aplikująca o upoważnienie spełnia podstawowe wymogi organizacyjne dla jednostek posiadających akredytację. Tylko takie jednostki, w pewien sposób wstępnie wyselekcjonowane, mogą ubiegać się o upoważnienie do badań technicznych automatów

i urządzeń do gier.

Do przedstawionej wykładni wymienionego przepisu przekonuje także treść art. 23f ust. 1 pkt 2 u.g.h., z którego wynika, że zdolność jednostek do tak specjalistycznych badań, jakich ma dotyczyć upoważnienie, jest sprawdzana przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, mającego - zgodnie z wymienionym przepisem - obowiązek ocenić, czy aplikująca jednostka zapewnia odpowiedni standard przeprowadzanych badań, w tym przeprowadzanie ich przez osoby o odpowiedniej wiedzy technicznej w zakresie automatów i urządzeń do gier oraz dysponuje odpowiednim wyposażeniem technicznym. Gdyby zakres akredytacji miał dotyczyć badań pozwalających na przeprowadzenie badań technicznych automatów i urządzeń do gier, to wówczas samodzielne badanie przez ministra okoliczności wymienionych w art. 23f ust. 1 pkt 2 u.g.h. byłoby zbędne.

Z przedstawionych przyczyn, Sąd nie podziela odmiennego poglądu Spółki, dotyczącego konieczności legitymowania się przez jednostkę badającą akredytacją, odpowiadającą tematem i zakresem badań specyfice badań automatów o niskich wygranych.

Dodać należy, że okoliczność, czy jednostka badająca spełnia ustawowe warunki do uzyskania upoważnienia, o którym mowa w art. 23b ust. 3 u.g.h. i w art. 23f ust. 1 u.g.h. sprawdzana jest wyłącznie w toku postępowania, prowadzonego przez Ministra Finansów, wszczętego na wniosek zainteresowanej jednostki badającej. W przypadku pozytywnej weryfikacji przesłanek wymienionych w art. 23f ust. 1 u.g.h., jednostka otrzymuje upoważnienie, a jego udzielenie przez właściwego ministra przybiera postać czynności materialno-technicznej. Organ celny, prowadząc postępowanie w sprawie cofnięcia poświadczenia rejestracji automatu o niskich wygranych, a także strona tego postępowania, nie mogą skutecznie kwestionować prawidłowości czynności materialno – technicznej Ministra Finansów udzielenia upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Zaznaczyć trzeba, że w niniejszej sprawie skarżąca nie przedstawiła żadnego dowodu wskazującego, że osoby, które opracowały sporną opinię nie posiadają odpowiednich kwalifikacji i przygotowania do przeprowadzania badań technicznych automatów, a Laboratorium Celne Izby Celnej w Białymstoku nie zapewnia odpowiedniego standardu przeprowadzanych badań, w tym przeprowadzania ich przez osoby

o odpowiedniej wiedzy technicznej w zakresie automatów do gier. Skarżąca nie wykazała istnienia żadnej z okoliczności, która w świetle art. 23f ust. 1 u.g.h. mogłaby podważyć prawidłowość udzielenia przez Ministra Finansów tej jednostce upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier.

Odnosząc się natomiast do zarzutu braku kompetencji Izby Celnej w Białymstoku w dniu 27 listopada 2012 r. do przeprowadzania badań technicznych automatów

i urządzeń do gier z uwagi na wprowadzenie dopiero w § 7 ust. 12 pkt 5 zarządzenia Nr 28 Ministra Finansów z dnia 28 czerwca 2013 r. w sprawie nadania statutów izbom celnym

i urzędom celnym (Dz. Urz. MF poz. 56), zapisu, że w skład Izby Celnej w Białymstoku wchodzą komórki organizacyjne realizujące zadania centralne z zakresu przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier, należy zauważyć, że stosownie

do art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2013 r.

poz. 1404, z późn. zm.) statut nadany, w drodze zarządzenia, przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych określa wyłącznie organizację izb celnych i urzędów celnych. Na mocy zapisów statutu izba celna nie uzyskuje nowych kompetencji, jeżeli nie wynikają one z innych aktów. Ponadto podkreślić należy, że badanie przedmiotowego automatu przeprowadzone zostało w dniu 10 września 2014 r. Brak zatem w zarządzeniu Nr 30 Ministra Finansów z dnia 29 października 2009 r. w sprawie nadania statutów izbom celnym i urzędom celnym (Dz. Urz. MF nr 13, poz. 72) zapisu o funkcjonowaniu w ramach struktury Izby Celnej w Białymstoku odrębnej komórki realizującej zadania centralne jest bez znaczenia w sprawie.

Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności, należy stwierdzić, że zarzuty skargi, oparte na zakwestionowaniu uprawnienia wymienionego wyżej laboratorium do przeprowadzenia badania sprawdzającego są bezzasadne. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że podstawą cofnięcia rejestracji automatu lub urządzeń do gier może być wyłącznie dowód z opinii jednostki badającej. W niniejszej sprawie dowód ten został przeprowadzony. Wobec negatywnej opinii wskazującej, że przedmiotowy automat nie spełnia obowiązujących ustawowych warunków, zaskarżona decyzja cofająca rejestrację tego automatu na mocy art. 23a ust. 7 ustawy o grach hazardowych jest prawidłowa.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego braku notyfikacji art. 129 ust. 3 u.g.h. należy zauważyć, że przepis ten zawiera definicję gry na automacie o niskich wygranych i jako taki nie ustanawia warunków uniemożliwiających lub ograniczających prowadzenie gier na automatach poza kasynami i salonami gier albo mogące wpływać na sprzedaż takich automatów. W związku z tym, przepis ten nie może być uznany za "techniczny" (zob. m.in. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 10 września 2014 r., sygn. akt III SA/Gl 1017/13, CBOSA).

Odnośnie natomiast do zarzutu wywodzonego z art. 129 ust. 3 u.g.h., należy zauważyć, że podstawą wydania zaskarżonej decyzji nie było wyłącznie ustalenie, że

w opinii jednostki badającej zakwestionowano wartość jednorazowej wygranej i wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze. W opinii tej wskazano bowiem także inne naruszenia, których istnienie stanowiło wystarczającą podstawę do stwierdzenia, że przedmiotowy automat nie spełnia wymogów ustawy. To ustalenie obligowało zaś organ do wydania decyzji o cofnięciu poświadczenia rejestracji na podstawie art. 23a ust. 7 u.g.h.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), orzeczono, jak w sentencji.