Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SO/Ol 3/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2016-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym dla Rep. SO
Powołane przepisy: article: art. 246 §2 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Małgorzata Klimek po rozpoznaniu w dniu 18 października 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A w likwidacji o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Spółki A w likwidacji o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnie wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2010r., sygn. akt I GSK 40/10, w sprawie ze skargi kasacyjnej "Spółki A od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, z dnia 10 września 2009r., sygn. akt I SA/Ol 411/09, w sprawie ze skargi Spółki A na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" nr "[...]", w przedmiocie: podatku akcyzowego postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 1.000 zł (słownie: tysiąc złotych) WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

W dniu 12 września 2016r. Spółka A w likwidacji z siedzibą

(dalej jako "spółka", "strona" "skarżąca") - reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnie wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2010r., sygn. akt I GSK 40/10. Powołanym orzeczeniem oddalono skargę kasacyjną strony od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 10 września 2009r., sygn. akt I SA/Ol 411/09 oddalającego skargę spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", w przedmiocie podatku akcyzowego.

W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału I Izby Gospodarczej Naczelnego Sądu Administracyjnego wzywające do uiszczenia wpisu od powołanej na wstępie skargi o wznowienie postępowania, strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Ze złożonego na urzędowym formularzu PPPr oświadczenia o majątku

i dochodach spółki oraz załączonych dokumentów finansowych wynika, że w 2011 r. otwarta została likwidacja spółki, która obecnie nie prowadzi żadnej działalności,

a likwidator podejmuje jedynie czynności likwidacyjne. Spółka nie posiada środków trwałych, a ostatni rok obrotowy zakończyła stratą (-785,40 zł). Wysokość kapitału zakładowego wynosi (minus) -1.565.199,73 zł. Spółka nie posiada rachunków bankowych. Wskazała, iż w kasie podmiotu znajdują się środki finansowe w wysokości 1.600,94 zł, zaś zobowiązania spółki wynoszą 101. 354,08 zł.

Argumentując wniosek skarżąca podniosła, iż od 2009r. prowadzone są wobec niej zajęcia egzekucyjne rachunków bankowych, które następnie z uwagi na brak obrotów zostały zamknięte. Wniosek o ogłoszenie upadłości spółki został przez sąd oddalony z uwagi na brak majątku wystarczającego na zaspokojenie kosztów postępowania upadłościowego. Wskazała, iż nie posiada majątku, środków finansowych, nie dysponuje aktywami umożliwiającymi pokrycie kosztów sądowych. Dodała, iż w 2016r. odnotowała dochód w kwocie 991,43 zł wynikający z możliwości sprzedaży jedynego środka trwałego jakim był samochód ciężarowy "[...]" rocznik 1988.

Z załączonych do formularza wniosku dokumentów (bilansu na dzień 31.12.2015r., bilansu na dzień 31.08.2016r., rachunku zysków i strat za 2015r., rachunku zysków i strat za okres 01.01.2016r do 31.08.2016r.) wynika, że w 2016 r. spółka nie osiągnęła żadnych przychodów, generując jedynie koszty w wysokości 1.700 zł. W 2015 r. analogicznie nie osiągnęła żadnych przychodów, generując jedynie koszty w wysokości 785,40 zł. Nie posiada majątku: aktywów trwałych, środków trwałych, należności długoterminowych, inwestycji długoterminowych.

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 2 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy

w zakresie częściowym).

Strona występująca o przyznanie prawa pomocy jest obowiązana przy tym uprawdopodobnić, że spełnia kryteria przyznania pomocy. Zauważyć przy tym należy, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału

w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

Oceniając w tym kontekście złożony wniosek referendarz uznał, że wniosek zasługuje jedynie w części na uwzględnienie. W szczególności należy mieć na uwadze, że spółka na dzień 31 sierpnia 2016 roku, a więc w miesiącu poprzedzającym złożenie skargi o wznowienie postępowania, dysponowała środkami pieniężnymi zgromadzonymi w kasie podmiotu w wysokości 1.600,94 zł. Ponadto spółka zarówno

w 2015 roku jak i w 2016 roku poniosła koszty usług obcych (najprawdopodobniej obsługi prawnej) w kwotach odpowiednio 785,40 zł oraz 708,57 zł. Spółka działa

w sprawie przez pełnomocnika – radcę prawnego, co z natury rzeczy jest związane

z określonymi wydatkami, z pokryciem których również bez wątpienia musiała się liczyć i zabezpieczyć na to odpowiednie środki. Brak jest w tej sytuacji przesłanek, by wydatki związane z jego wynagrodzeniem, jak również inne zobowiązania spółki, miały być traktowane w sposób priorytetowy względem kosztów sądowych.

Z drugiej strony, należy mieć na uwadze, że spółka obecnie nie prowadzi żadnej działalności, nie osiąga przychodów, nie posiada środków trwałych, a ostatni rok obrotowy zakończyła stratą (-785,40 zł).

Uwzględniając wszystkie powyższe argumenty i mając na uwadze, że wysokość wpisu od skargi o wznowienie postępowania określono na kwotę 5.915 zł, mając także na uwadze treść art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., należało uznać, że skarżąca spółka wykazała, iż nie ma środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie i dlatego zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 1.000 zł.

W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i § 4 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.