Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 55/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-02-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 161 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Prokuratora Okręgowego w Ostrowie Wielkopolskim na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 listopada 2019 r. sygn. akt IV SA/Po 695/19 o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi Prokuratora Okręgowego w Ostrowie Wielkopolskim na uchwałę Rady Miejskiej w Stawiszynie z dnia 30 grudnia 2010 r. nr III/13/2010 w sprawie trybu i sposobu powoływania i odwoływania członków zespołu interdyscyplinarnego oraz szczegółowych warunków jego funkcjonowania postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 27 listopada 2019 r. sygn. akt IV SA/Po 695/19 umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi Prokuratora Okręgowego w Ostrowie Wielkopolskim na uchwałę Rady Miejskiej w Stawiszynie z dnia 30 grudnia 2010 r. nr III/13/2010 w sprawie trybu i sposobu powoływania i odwoływania członków zespołu interdyscyplinarnego oraz szczegółowych warunków jego funkcjonowania.

W uzasadnieniu Sąd I instancji przedstawił szerokie rozważanie dotyczące charakteru zaskarżonej uchwały, dochodząc do przekonania, że stanowi ona akt prawa miejscowego. Sąd podkreślił przy tym, że zaskarżona uchwała nie została ogłoszona w dzienniku urzędowym i nie zachowano wymaganego vacatio legis. Pomimo tego Sąd uznał, że zachodzą podstawy do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Istotnym bowiem w rozpatrywanym przypadku był fakt, że zaskarżona uchwała utraciła moc na podstawie § 2 uchwały Rady Miejskiej w Stawiszynie z dnia 29 sierpnia 2019 r. nr IX/85/2019. Tym samym w dniu wyrokowania zaskarżony akt nie pozostawał w obrocie prawnym.

W ocenie Sądu uchwała - jako nieopublikowana w trybie właściwym dla aktów prawa miejscowego - w świetle art. 88 ust. 1 Konstytucji RP, nigdy nie stała się powszechnie obowiązującym prawem, a zatem nie mogła i nadal nie może być stosowana do sytuacji z okresu poprzedzającego jej uchylenie. Brak powyższej konstytutywnej cechy aktu prawa powszechnie obowiązującego (aktu prawa miejscowego) jest ewidentny i jako taki musi być w szczególności uwzględniany przez wszystkie sądy i organy rozważające możliwość zastosowania tej uchwały w konkretnej sprawie, skutkując odmową jej zastosowania.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Prokurator Okręgowy w Ostrowie Wielkopolskim, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zdaniem Prokuratora uchylenie kwestionowanej uchwały nie powoduje bezprzedmiotowości postępowania i nie czyni zbędnym wydania merytorycznego orzeczenia w takiej sprawie. Zaskarżona uchwała funkcjonowała w obrocie prawnym przez osiem lat i przez ten czas wywoływała określone skutki. Komisja, która została powołana na podstawie przepisów tej uchwały działała i podejmowała określone decyzje w różnych dziedzinach.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Jednakże uchylenie zaskarżonej uchwały poprzez wydanie przez Radę Miejską w Stawiszynie w dniu 29 sierpnia 2019 r. uchwały nr IX/85/2019 nie powoduje bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego wywołanego skargą na tę uchwałę. Sąd administracyjny posiada bowiem uprawnienie do stwierdzenia nieważności takiego aktu, a więc orzeczeniu o jego wadliwości od chwili jego podjęcia (ex tunc). Wówczas uchwałę tę należy potraktować tak jakby nigdy nie została podjęta, co może mieć znaczenie dla czynności prawnych podjętych na podstawie tego aktu.

Zagadnienie dopuszczalności rozpoznania przez sąd skargi na uchwałę, która przestała obowiązywać było wielokrotnie przedmiotem rozważań sądów administracyjnych oraz Trybunału Konstytucyjnego. W uchwale z dnia 14 września 1994 r., sygn. akt W 5/94 (Lex nr 25333) Trybunał Konstytucyjny jednoznacznie stwierdził, że zmiana lub uchylenie uchwały podjętej przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej dokonana po zaskarżeniu tej uchwały do sądu administracyjnego nie czyni zbędnym wydania przez sąd administracyjny wyroku, jeżeli zaskarżona uchwała może być stosowana do sytuacji z okresu poprzedzającego uchylenie lub zmianę. Stanowisko to jest dominujące również w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 14 czerwca 2012 r. sygn. akt II FSK 990/12; z dnia 12 grudnia 2013 r. sygn. akt II OSK 2964/13; z dnia 18 marca 2014 r. sygn. akt II GSK 194/14; z dnia 9 lipca 2014 r. sygn. akt II FSK 1681/14; wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 11 grudnia 2011 r. sygn. akt I OSK 1719/11; z dnia 27 maja 2008 r. sygn. akt II OSK 344/08; z dnia 27 września 2007 r. sygn. akt II OSK 1046/07; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Uwzględniając powyższe rozważania zwrócić należy uwagę, że Prokurator Okręgowy w Ostrowie Wielkopolskim wniósł skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Stawiszynie z dnia 30 grudnia 2010 r. jeszcze w okresie jej obowiązywania. Uchylenie bowiem tej uchwały nastąpiło z upływem 14 dni od dnia opublikowania uchwały Rady z dnia 29 sierpnia 2019 r. w Dzienniku Urzędowym Województwa Wielkopolskiego. Zaskarżona uchwała przez ponad 8 lat obowiązywania wywołała skutki prawne stanowiąc podstawę dla ukształtowania i funkcjonowania zespołu interdyscyplinarnego, którego zadaniem była realizacja spoczywającego na Gminie ustawowego obowiązku podejmowania działań mających na celu przeciwdziałanie przemocy w rodzinie. Jedynie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd pozbawia ją mocy prawnej w całości ex tunc. Brak jest zatem podstaw do uznania, że przedstawiona sprawa jest bezprzedmiotowa, uzasadniając umorzenie postępowania sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje również, że brak publikacji aktu w Dzienniku Urzędowym nie wyklucza, że akt ten był w praktyce stosowany do sytuacji z okresu poprzedzającego uchylenie uchwały przez Radę Miejską. Skoro zatem uchylenie uchwały nie wykluczało rozpoznania skargi, a postępowanie nie było bezprzedmiotowe z uwagi na uznanie, że uchwała nigdy nie weszła formalnie do obrotu prawnego, zażalenie było zasadne.

Odmienne stanowisko, zgodnie z którym brak wykonania obowiązku prawidłowej publikacji aktu normatywnego powoduje, że akt taki nie może wiązać adresatów utworzonymi w nim normami prawnymi i nie odnosi skutku prawnego (por. wyrok NSA z dnia 7 sierpnia 2018 r. sygn. akt II OSK 2069/16) nie może być w realiach tej sprawy uznane za prawidłowe.

Tożsamy pogląd o braku podstaw do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego jako bezprzedmiotowego w przypadku uchylenia przez organ gminy uchwały w przedmiocie uchwalenia regulaminu organizacyjnego zespołu interdyscyplinarnego do spraw przeciwdziałania przemocy w rodzinie został wyrażony m.in. w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 2018r. sygn. akt I OZ 862/18, z dnia 21 listopada 2019 r. sygn. akt I OZ 1116/19, z dnia 22 listopada 2019 r. sygn. akt I OZ 1115/19, z dnia 4 grudnia 2019 r. sygn. akt I OZ 1115/19, I OZ 1188/19 i I OZ 1189/19 oraz z dnia 28 stycznia 2020 r. sygn. akt I OZ 1428/19 i I OZ 1429/19, który skład orzekający w niniejszej sprawie w całości podziela.

W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Sąd I instancji naruszył art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. umarzając postępowanie sądowoadministracyjne jako bezprzedmiotowe, w związku z czym na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.