Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 708/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145  par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło (spr.), Sędziowie WSA Andrzej Kołodziej, Eugeniusz Wasilewski, Protokolant Eliza Kusy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 listopada 2009 r. sprawy ze skargi R. J. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę


UZASADNIENIE

Minister Obrony Narodowej działając na podstawie art. 74 ust. 1 i art. 75 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 78 ust. 1 art. 79 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 10, poz. 55 ze zm.) oraz § 122 pkt 1 i § 132 ust. 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 grudnia 1996 r. w sprawie służby wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 7, poz. 38) decyzją z dnia [...] marca 1999 r. nr [...] zwolnił R. J. z zawodowej służby wojskowej i przeniósł do rezerwy z dniem 31 maja 1999 r. wskutek upływu terminu wypowiedzenia. Decyzja ta została wydana w związku z dokonanym przez R. J. w dniu 1 lutego 1999 r. wypowiedzeniem stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej.

Wskutek złożonego przez R. J. wniosku o wycofanie wypowiedzenia Minister Obrony Narodowej, decyzją z dnia [...] maja 1999 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję z [...] marca 1999 r.

Naczelny Sądu Administracyjnego wyrokiem z dnia 21 września 1999 r., sygn. akt II SA 1268/99 oddalił skargę R. J. na powyższą decyzję

W dniu 10 listopada 2005 r. R. J. złożył do Ministra Obrony Narodowej wniosek o "unieważnienie i uchylenie" w trybie art. 145 § 1 pkt 1 i 2 oraz pkt 5 i 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) decyzji z dnia [...] marca 1999 r. nr [...] "ze skutkiem przywrócenia do zawodowej służby wojskowej". W uzasadnieniu wniosku powołał się na postanowienie Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W. z dnia [...] maja 2005 r. sygn. akt [...] oraz Wojskowego Sądu Okręgowego z dnia [...] września 2005 r. sygn. akt [...]. Zdaniem R. J. orzeczenia te potwierdzają, iż dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy zwolnienia z zawodowej służby wojskowej okoliczności faktyczne zostały sfałszowane.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] Minister Obrony Narodowej odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] marca 1999 r., a następnie, wskutek złożonego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał ją w mocy decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi R. J. na wskazaną wyżej decyzję z dnia [...] lipca 2009 r. wyrokiem z dnia 23 stycznia 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 1732/06 stwierdził nieważność zarówno zaskarżonej jak i poprzedzającej ją decyzji. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż postępowanie administracyjne toczyło się w sprawie decyzji z dnia [...] marca

1999 r. nr [...] zamiast w sprawie ostatecznej w tym zakresie decyzji z dnia [...] maja 1999 r. nr [...]. Nadto Sąd zwrócił uwagę na brak ustalenia, czy wniosek o wznowienie postępowania został wniesiony w terminie, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a.

W efekcie powyższego wyroku R. J. w piśmie z dnia 9 lipca 2007 r. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] maja 1999 r. nr [...]. Jako podstawę żądania R. J. wskazał art. 145 § 1 pkt 1, pkt 2, pkt 5 oraz pkt 6 k.p.a.

Wniosek z dnia 9 lipca 2007 r. organ uznał za uzupełnienie wcześniejszego wniosku z dnia 10 listopada 2005 r. i decyzją z dnia [...] października 2007 r. nr [...] odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] maja 1999 r. nr [...]. Organ stwierdził bowiem, że wniosek o wznowienie postępowania w sprawie decyzji z dnia [...] maja 1999 r. nr [...] został wniesiony z uchybieniem miesięcznego terminu do jego złożenia wynikającego z art. 148 § 1 k.p.a., ponieważ został wniesiony w dniu 14 listopada, a nie 10 listopada 2005 r. (za początek biegu terminu uznano 10 października 2005 r. czyli dzień, w którym R. J. otrzymał odpis postanowienia Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] września 2005 r. potwierdzający sfałszowanie pieczęci na niektórych dokumentach związanych z jego zwolnieniem ze służby). Organ uznał również, iż w kolejnych pismach skarżący uzupełnił jedynie argumentację dotyczącą sfałszowania dokumentów w jego sprawie, nie przedstawiając jednak żadnych nowych okoliczności, które potwierdzałyby którąkolwiek z powoływanych przez niego podstaw.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy R. J. nie zgodził się z zarzutem uchybienia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania i przedstawił dowód, z którego wynikało, iż wniosek wpłynął do organu w terminie.

Minister Obrony Narodowej po rozpatrzeniu wniosku R. J. o ponowne rozpatrzenie sprawy decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] utrzymał w mocy powołaną wyżej decyzję z [...] października 2007 r. W uzasadnieniu tej decyzji organ zgodził się ze skarżącym, że jego wniosek o wznowienie postępowania wpłynął do organu w dniu 10 listopada 2005 r. Organ przyjął jednak, iż początek biegu terminu należy liczyć od 28 września 2005 r., czyli od dnia posiedzenia Sądu, w czasie którego skarżący, występujący wraz ze swoim pełnomocnikiem, dowiedział się o powyższym rozstrzygnięciu, a więc i o okolicznościach stanowiących podstawę wznowieniową. W związku z tym organ ustalił dzień 28 października 2005 r. na ostatni dzień do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania.

Po rozpoznaniu skargi R. J. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 225/08 uchylił powyższą decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] października 2007 r.

W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że wbrew twierdzeniom organu wniosek R. J. z 9 lipca 2007 r. nie stanowił pisma uzupełniającego do wniosku z 10 listopada 2005 r. Był to odrębny wniosek, w którym skarżący domagał się wznowienia postępowania w zakresie innej decyzji, niż wskazana we wcześniejszym wniosku. Potwierdzeniem tego stanowiska jest pismo skarżącego z 29 sierpnia 2007 r., nadesłane w odpowiedzi na wezwanie organu o udzielenie informacji. W piśmie tym R. J. wyjaśnił, iż wniosek z 9 lipca 2007 r. nie prowadził do wycofania wniosku z 10 listopada 2005 r. Oznacza to, że skarżący faktycznie domagał się wznowienia postępowań co do dwóch decyzji Ministra Obrony Narodowej: z dnia [...] marca 1999 r. nr [...] oraz utrzymującej ją w mocy i zarazem ostatecznej decyzji z dnia [...] maja 1999 r. nr [...]. Ponadto Sąd zwrócił uwagę, że wniosek z dnia 9 lipca 2007 r. zawiera brak formalny, jakim jest brak podpisu strony. We wskazaniach co do dalszego postępowania Sąd zaznaczył, że organ powinien jednoznacznie i precyzyjnie ustalić zakres żądania skarżącego oraz uzupełnić ewentualne braki formalne wniosków.

Wykonując zalecenia Sądu zawarte w powyższym, wyroku Minister Obrony Narodowej pismem z dnia 31 października 2008 r. wezwał R. J. do sprecyzowania żądania poprzez wskazanie, czy dotyczy ono wznowienia postępowania - zgodnie z wnioskiem z dnia 10 listopada 2005 r. – w zakresie decyzji nieostatecznej z dnia [...] marca 1999 r., czy też zgodnie z wnioskiem z dnia 9 lipca 2007 r. – w zakresie ostatecznej decyzji z dnia [...] maja 1999 r. R. J. został również wezwany do uzupełnienia braku formalnego wniosku z dnia 9 lipca 2007 r. poprzez jego podpisanie.

Odpowiadając na powyższe wezwanie R. J. w piśmie z dnia 18 listopada 2008 r. podał, że koryguje żądanie zawarte w podaniu z dnia 10 listopada 2005 r. i wnosi o wznowienie postępowania w zakresie zarówno decyzji z dnia [...] marca 1999 r. jak i decyzji z dnia [...] maja 1999 r. Ponadto w dniu 12 grudnia 2008 r. uzupełnił brak formalny wniosku z dnia 9 lipca 2007 r. poprzez jego podpisanie.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] Minister Obrony Narodowej, działając na podstawie art. 149 § 3 oraz art. 150 § 1 k.p.a. odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej nieostateczną decyzją z dnia [...] marca 1999 r.

W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że zgodnie z treścią art. 145 § 1 k.p.a. w sprawie zakończonej ostateczną decyzją wznawia się postępowanie, gdy jest ono obarczone którąkolwiek z wad wyczerpująco wymienionych w tym przepisie. Decyzja Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 1999 r. nr [...] nie jest zaś decyzją ostateczną. Decyzją ostateczną w niniejszej sprawie jest bowiem decyzja Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] maja 1999 r. nr [...].

W wyniku złożonego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Minister Obrony Narodowej wydał w dniu [...] marca 2009 r. decyzję o numerze [...], którą utrzymał w mocy swoje wcześniejsze rozstrzygnięcie. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ powołał art. 127 § 3 oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.

Decyzja Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 2009 r. stała się przedmiotem skargi R. J. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W treści skargi zarzucił organowi przewlekłość w prowadzeniu niniejszego postępowania oraz nierespektowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 225/08. Skarżący podniósł, iż podanie o wznowienie postępowania wniósł w terminie, albowiem podanie to powinno być potraktowane przez organ jako uzupełnienie wcześniejszych wniosków z dnia 27 marca 2003 r., 29 czerwca 2005 r. oraz 15 lipca 2005 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do § 2 art. 1 powołanej ustawy kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 145 § 1 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie w przypadku gdy jest ono obarczone jedną z wad wymienioną w tym przepisie, oraz gdy zachodzi sytuacja określona w art. 145 a) k.p.a.

Z brzmienia tego przepisy jednoznacznie wynika, że wznowienie postępowania jest możliwe wyłącznie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją, a więc decyzją, od której, stosownie do treści art. 16 § 1 k.p.a., nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji.

W niniejszej sprawie od decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 1999 r. nr [...] służył skarżącemu środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zgodnie z treścią art. 127 § 3 k.p.a. Wprawdzie art. 16 § 1 k.p.a. wskazuje, że ostatecznymi decyzjami są decyzje, od których nie przysługuje odwołanie, a więc środek zaskarżenia, o którym mowa w art. 127 § 1 k.p.a., to jednak należy zauważyć, że złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy również wyłącza dopuszczalność wznowienia postępowania. Złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy otwiera drogę ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy ostateczną decyzją. Powoduje to, że postępowanie administracyjne w danej sprawie nie zostało jeszcze ostatecznie zakończone (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 marca 1994 r. sygn. akt II SA 411/94, niepublikowane).

Decyzją, która kończyła postępowanie w niniejszej sprawie jest decyzja Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] maja 1999 r. nr [...] utrzymująca w mocy wskazaną wyżej decyzję z dnia [...] marca 1999 r. W tej sytuacji zaistniała więc przesłanka negatywna uniemożliwiająca wznowienie postępowania, zgodnie z żądaniem skarżącego, w zakresie decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 1999 r. W związku z tym organ zobowiązany był zastosować art. 149 § 3 k.p.a. i wydać decyzję o odmowie wznowienia postępowania.

Reasumując stwierdzić należy, że zarówno zaskarżona decyzja jak

i poprzedzająca ją decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. nie narusza prawa .

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji.