Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 524/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-04-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zwolnienie od wpisu
Powołane przepisy: article: art. 220 par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Maja Chodacka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi B. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 grudnia 2014 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach, w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. postanawia: - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 26 marca 2015r. wezwano skarżącego B.W. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 grudnia 2014r., w kwocie 1500 zł wraz z pouczeniem, że wskazaną kwotę należy uiścić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

W terminie wyznaczonym do uiszczenia wpisu skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi.

Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2015r. referendarz sądowy w WSA w Krakowie odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Na skutek wniesienia sprzeciwu od powyższego postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2015r. oddalił wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych we wnioskowanym zakresie. Zażalenie na ww. postanowienie zostało oddalone przez NSA w postanowieniu z dnia 4 listopada 2015r., sygn. akt II FZ 820/15.

W związku z uprawomocnieniem się orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy, skarżący został wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 26 marca 2016r. poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 1500 zł - w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis powyższego wezwania został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 grudnia 2015r.

W terminie zakreślonym do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący ponownie wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Wpis od skargi nie został natomiast uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 220 § 1 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowiącym w szczególności, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Odnosząc wskazane przepisy do stanu faktycznego niniejszej sprawy należy zauważyć, że po zakończeniu postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy i odmowie zwolnienia strony z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania, sąd ma obowiązek, stosownie do art. 220 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponownie wezwać skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi, wyznaczając ustawowy termin do dokonania tej czynności oraz wskazując rygor jej niewykonania, co też uczyniono na gruncie rozpoznawanej sprawy. Jeżeli natomiast strona po doręczeniu jej takiego wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, wówczas bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje przerwany (tak: postanowienie NSA z dnia 21 marca 2012r., II GZ 95/12, LEX nr 1138008). W tym miejscu należy bowiem podkreślić, że o ile postanowienia wydane w przedmiocie prawa pomocy jako niekończące postępowania w danej sprawie nie posiadają atrybutu powagi rzeczy osądzonej i można je - stosownie do art. 165 cytowanej ustawy - uchylać i zmieniać wskutek zmiany okoliczności sprawy, to nie można twierdzić, że postanowienia wydane w tym przedmiocie nie posiadają cechy prawomocności (por. postanowienie WSA w Krakowie z dnia 14 stycznia 2014r., sygn. akt I SA/Kr 383/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Stosownie bowiem do art. 168 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczenie sądu, a więc także i postanowienie, staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje od niego środek odwoławczy. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu (por. postanowienie SN z dnia 9 grudnia 2002r. III RN 144/02, publ. LEX 81387). Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż nie uchyla ono skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia na toczące się postępowanie. A zatem ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, bez względu na zmianę jego treści oraz zakresu żądania w stosunku do wniosku pierwotnego, nie wpływa na bieg terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do wykonania zarządzenia oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie (zob. postanowienie NSA z dnia 19 lutego 2010r., sygn. akt II FSK 621/09, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Odmienne procedowanie sądu mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy, a co za tym idzie – skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania i trudnością w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do istoty.

W niniejszej sprawie termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał w dniu 22 grudnia 2015r. Ponieważ we wskazanym terminie nie został on uiszczony, Sąd skargę odrzucił na zasadzie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.