Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 689/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-10-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 116
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury, Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Protokolant Katarzyna Lisiecka-Mitula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2016 r. przy udziale - sprawy ze skargi J. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., po rozpatrzeniu odwołania J. C., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Drugiego [...] Urzędu Skarbowego w B. z [...]r. nr [...] orzekającą o odpowiedzialności solidarnej Strony za zaległość podatkową "A" Sp. z o.o. z siedzibą w Ż., powstałą w czasie pełnienia przezeń obowiązków prezesa zarządu tejże spółki, z tytułu podatku od towarów i usług za marzec 2013r. w kwocie [...] zł oraz za odsetki za zwłokę od ww. zaległości naliczone do dnia wydania decyzji w kwocie [...] zł i koszty postępowania egzekucyjnego w wysokości [...] zł.

W podstawie prawnej powołano art. 233 § 1 pkt 1 oraz art. 107 § 1 i § 2 pkt 2 i pkt 4, art. 116 § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2015r. poz. 613 ze zm.; dalej jako O.p.).

W uzasadnieniu decyzji odniesiono się w pierwszej kolejności do okoliczności faktycznych sprawy i podniesiono, że zgodnie z ustaleniami organu podatkowego I instancji "A" sp. z o.o. posiadała zaległość z tytułu podatku od towarów i usług za marzec 2013r. w wysokości [...] zł. J. C. pełnił funkcję członka zarządu ww. spółki od dnia [...] r., tj. jest od dnia powołania w skład zarządu uchwałą nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników. Wykazana została także okoliczność wystąpienia bezskutecznej egzekucji z majątku spółki a J. C. nie wykazał żadnej z wymienionych w art. 116 § 1 O.p. przesłanek uwalniających Jego osobę od solidarnej odpowiedzialności za ww. zaległość podatkową, a polegających na zgłoszeniu we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości, bądź wszczęciu postępowania układowego, braku winy w niezgłoszeniu takich wniosków oraz wskazaniu realnego majątku Spółki, z którego można w znacznej części zaspokoić zaległość podatkową.

W konsekwencji wydano opisaną na wstępie decyzję organu I instancji z [...]r.

Kwestionując powyższe rozstrzygnięcie J. C. wniósł odwołanie wnosząc o uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania, zarzucając jednocześnie:

1. naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na postępowanie, tj.:

- art. 116 § 1 O.p. poprzez uznanie, że ponosi on winę za niezłożenie wniosku o ogłoszenie upadłości "A" Sp. z o.o. w terminie, podczas gdy z sytuacji, w której znajdowała się spółka nie wynikała konieczność zgłoszenia wniosku w terminie wskazanym przez organ;

- art. 133 § 1 O.p. poprzez jego interpretację i uznanie, że odwołujący się miał rzeczywisty wpływ na działania spółki, co pozwoliłoby na przyznanie mu przymiotu strony, podczas gdy takiego wpływu w rzeczywistości nie było;

- art. 187 § 1 O.p. poprzez jego niezastosowanie i nieprzeprowadzenie dowodów pozwalających na uznanie w pierwszej kolejności, iż brak jest środków w majątku spółki, z którego możliwym byłoby zaspokojenie roszczeń, faktu braku wpływu odwołującego się na działalność spółki, braku winy w niezgłoszeniu wniosku o upadłość spółki;

- art. 200 § 1 O.p. poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie, że za brak odpowiedzi strony w sprawie wezwania wypowiedzenia się w przedmiotowej sprawie winę ponosi strona, podczas gdy czas na udzielenie odpowiedzi był terminem zbyt krótkim biorąc pod uwagę fakt zamieszkiwania strony poza granicami kraju;

- błąd w ustaleniach faktycznych pozwalający na uznanie, iż brak jest środków spółki pozwalających na zaspokojenie roszczeń z jej majątku.

Organ odwoławczy nie zgodził się z zarzutami odwołania i opisaną na wstępie decyzją z [...] r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne. W uzasadnieniu podniósł, że w dniu orzekania istniało zobowiązanie spółki, za które odpowiedzialność przypisano J. C.. Spółka bowiem w dniu [...]r. złożyła deklarację VAT-7 za marzec 2013r., w której wykazała kwotę podatku podlegającego wpłacie do urzędu skarbowego w wysokości [...] zł. W związku z nieuregulowaniem przez Spółkę tej należności, co skutkowało powstaniem zaległości podatkowej w myśl art. 51 § 1 O.p., wystawiony został w dniu [...]r. tytuł wykonawczy nr [...], którego odpis należy uznać za doręczony spółce w dniu [...]r. Spełniony został więc również warunek konieczny i niezbędny do orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej, wyrażony w art. 108 § 2 pkt 3 O.p. Z akt sprawy wynikało bowiem, że postępowanie w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności J. C. za ww. zaległość podatkową zostało wszczęte z dniem doręczenia [...]r. tj. w dniu [...]r., a więc po wszczęciu postępowania egzekucyjnego wobec "A" Sp. z o.o.

Odnośnie pełnienia przez stronę obowiązków prezesa zarządu ustalono, że uchwałą zgromadzenia wspólników z [...] r. powołano J. C. na stanowisko członka zarządu spółki i stanowisko to sprawował co najmniej jeszcze w dniu [...] r., na co wskazuje pismo Sądu Rejonowego [...] Wydziału Gospodarczego Krajowego Rejestru Sądowego w B. z tego właśnie dnia, natomiast akta rejestrowe nie zawierają dokumentów świadczących o odwołaniu lub rezygnacji Strony z funkcji członka zarządu. W tej ostatniej kwestii organ odwoławczy odniósł się również do pisma pełnomocnika Strony z dnia [...]r. z wnioskiem o dopuszczenie i przeprowadzenie na podstawie art. 188 O.p. dowodu z dołączonej rezygnacji J. C. ze sprawowanej funkcji prezesa zarządu "A" Sp. z o.o. ze skutkiem na dzień [...]r., oraz protokołu Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników ww. spółki z dnia [...]r. na okoliczność zaprzestania pełnienia tej funkcji od ww. dnia, jego ustąpienia z funkcji oraz akceptacji zdarzenia przez jedynego wspólnika spółki, a także dowodu nadania do Sądu Rejonowego w B., [...] Wydział Gospodarczy KRS pisma z wnioskiem o dokonanie zmian z urzędu w rejestrze KRS z dnia [...]r., na okoliczność jego treści. Dowodom tym organ odwoławczy nie dał wiary, gdyż był w posiadaniu innych dokumentów, które świadczyły bezsprzecznie, że J. C. sprawował funkcję członka zarządu "A" Sp. z o.o. w czasie, gdy upływał termin płatności zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za marzec 2013r. – a to składanych pism m.in. wniosku z [...]r. o ogłoszenie upadłości do Sądu Rejonowego w B., [...] Wydział Gospodarczy referat Upadłości podpisanych przez odwołującego się jako prezesa zarządu rzeczonej spółki.

Kolejno w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wykazał, że została spełniona przesłanka bezskuteczności egzekucji z majątku spółki. Stwierdził bowiem, że postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] Naczelnik Drugiego [...] Urzędu Skarbowego w B. - w związku z uznaniem, że z egzekucji nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne, a także wobec ustaleń, że spółka nie prowadzi działalności pod wskazanym adresem, nie posiada nieruchomości, ruchomości oraz wierzytelności, rachunki bankowe zostały zamknięte, w bazie [...] brak jest deklaracji oraz, że spółkę wpisano do Bazy Podmiotów szczególnych tablica T 16 - umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec majątku zobowiązanej spółki na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]. Organ odwoławczy wskazał również, że postanowienie to nie zostało spółce doręczone, gdyż według adnotacji na potwierdzeniu odbioru adresat "wyprowadził się" i dodał, że w KRS nadal widnieje adres siedziby spółki.

Ponadto ustalono, iż nie została spełniona żadna z przesłanek uwalniających od odpowiedzialności członka zarządu, tj. we właściwym czasie nie został zgłoszony wniosek o ogłoszenie upadłości, ani nie wszczęto postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego), nie wykazano, że niezgłoszenie takiego wniosku we właściwym czasie nastąpiło bez winy odwołującego się oraz że J. C. nie wykazał realnego majątku Spółki, z którego można by w znacznej części zaspokoić zaległość podatkową ww. Spółki.

Powyższa decyzja ostateczna stała się przedmiotem dwóch, złożonych niezależnie od siebie, skarg do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, podpisanych przez dwoje różnych pełnomocników.

Pełnomocnik, R. S., składając skargę wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Drugiego [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...]r. gdyż decyzje te zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wniósł także o dopuszczenie i przeprowadzenie, na podstawie art. 106 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dowodów z dokumentów.

Zaskarżonej decyzji - a także decyzji organu pierwszej instancji - Pełnomocnik zarzuca naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 121 § 1, art. 122, art. 133, art. 180, art. 181, art. 187 § 1, art. 191 O.p., a w konsekwencji naruszenie art. 120 i art. 233 § 1 - naruszenie tych przepisów polegało przede wszystkim na niewyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy i nie podjęciu wszelkich działań mających na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego przedmiotowej sprawy, w tym nieustaleniu wszystkich okoliczności dotyczących rezygnacji przez skarżącego z funkcji prezesa zarządu, złożenia przez spółkę "A" Sp. z o.o. wniosku o ogłoszenie upadłości oraz nie ustaleniu rzeczywistego kręgu osób odpowiedzialnych za dług "A" Sp. z o.o. i w konsekwencji błędnym uznaniu Skarżącego za podmiot odpowiedzialny za zapłatę należności podatkowych tej Spółki;

- art. 187 § 1 i art. 191 O.p. poprzez błędną ocenę zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego, w szczególności polegającą na błędnym przyjęciu, że Skarżący pozostawał Prezesem Zarządu "A" Sp. z o.o. w czasie powstania zaległości podatkowej "A" Sp. z o.o. z tytułu podatku od towarów i usług za marzec 2013r. w wysokości [...] zł, błędnym przyjęciu, że Skarżący złożył w imieniu "A" Sp. z o.o. wniosek o ogłoszenie upadłości, bezpodstawnym pominięciu dowodów przedstawionych przez Skarżącego na okoliczność rezygnacji przez Skarżącego w dniu [...]r. z funkcji Prezesa Zarządu "A" Sp. z o.o. oraz podjęcia w dniu 1 października 2012r. przez Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Wspólników Spółki uchwały o przyjęciu rezygnacji Skarżącego z funkcji Prezesa Zarządu "A" Sp. z o.o., oparciu decyzji na okolicznościach faktycznych, które nie zostały udowodnione, co miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy;

- art. 192 O.p. poprzez uniemożliwienie Skarżącemu wypowiedzenia się w zakresie dotyczącym faktu posłużenia się przez nieznane osoby danymi Skarżącego w celu złożenia w sądzie wniosku o ogłoszenie upadłości Spółki "A" Sp. z o.o.;

- art. 107 § 1 i § 2 pkt 2 i pkt 4, art. 116 § 1 i § 2 O.p. poprzez ich zastosowanie wobec Skarżącego, podczas gdy w niniejszej sprawie nie zaistniały przesłanki powstania solidarnej odpowiedzialności Skarżącego za zaległości podatkowe "A" Sp. z o.o. z siedzibą w Ż..

Natomiast I. S. wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji w całości; dopuszczenie dowodu z aktualnego odpisu KRS Spółki "A" Sp. z o.o. z siedzibą w Ż. na okoliczność wykreślenia wpisu o pełnionej przez J. C. funkcji przez Sąd z urzędu po przekazaniu dokumentów dotyczących rezygnacji skarżącego z pełnionej funkcji oraz na okoliczność jego treści; przesłuchanie J. C. na okoliczności pełnienia funkcji Prezesa Zarządu i odwołania z tej funkcji, jego wiedzy dotyczącej spółki i jej działalności. Zarzuciła także naruszenie przepisu prawa materialnego w postaci art. 201 § 4 Kodeksu spółek handlowych poprzez jego niezastosowanie i uznanie, iż J. C. pełnił funkcję prezesa zarządu w okresie od [...] do [...]r., pomimo że w dniu [...]r. złożył rezygnację z pełnionej funkcji, a [...]r. rezygnacja ta została przyjęta przez zgromadzenie wspólników. Tym samym zarzuciła także błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na uznaniu przez organ, że J. C. pełnił funkcję prezesa zarządu spółki w chwili powstania zaległości podatkowej spółki, a także, iż pełnił on tę funkcję później, mimo iż z dowodów przeprowadzonych w niniejszym postępowaniu w sposób oczywisty wynika, iż mając na uwadze fakt jego rezygnacji przyjęty przez zgromadzenie wspólników nie pełnił funkcji prezesa zarządu spółki, nie miał wpływu na działanie spółki, nie reprezentował jej i nie działał w jej imieniu. Zarzuciła także naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego, polegające na niewyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności sprawy, w szczególności poprzez nieustalenie kto działał jako prezes zarządu spółki w momencie powstania zaległości podatkowej spółki, podczas gdy z ujawnionych w niniejszym postępowaniu dowodów wynika, iż z całą pewnością nie był to skarżący, zwłaszcza poprzez pominięcie dowodu z wykreślenia J. C. z rejestru przedsiębiorców po przesłaniu przez niego jego rezygnacji oraz niewyjaśnienia przez organ przez jaki czas J. C. pełnił funkcję prezesa zarządu "A" Sp. z o.o., a także poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę części dowodów prowadzącą do błędnych ustaleń faktycznych polegających na tym, iż J. C. pełnił tę funkcję w chwili powstania zaległości finansowej spółki, podczas gdy dowody przedłożone przez Skarżącego w sposób jasny dowodzą, iż zaległość ta powstała po jego rezygnacji z funkcji.

Organ odwoławczy w odpowiedzi wniósł o oddalenie skargi. Odnosząc się natomiast do zarzutów zawartych w skargach stwierdził, że zarzuty skarżącego generalnie dotyczą okoliczności pełnienia przez J. C. funkcji prezesa zarządu "A" Sp. z o.o. w terminie płatności zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za marzec 2013r. Zarzuty naruszenia art. 121 § 1, art. 122, art. 133, art. 180, art. 181, art. 187 § 1, art. 191 O.p., a w konsekwencji naruszenie art. 120 i art. 233 § 1 O.p. uznał za bezpodstawny. Wskazał, że pełnomocnik naruszenia tych przepisów upatruje w niewyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy i niepodjęciu wszelkich działań mających na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, w tym nieustaleniu wszystkich okoliczności dotyczących rezygnacji przez Skarżącego z funkcji Prezesa Zarządu, złożenia przez Spółkę "A" sp. z o.o. wniosku o ogłoszenie upadłości oraz nieustaleniu rzeczywistego kręgu osób odpowiedzialnych za dług "A" sp. z o.o. Organ nie zgodził się z powyższym, albowiem stosownie do treści art. 122 O.p. zostały podjęte wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 187 § 1 O.p. został zebrany i wyczerpująco rozpatrzony cały materiał dowodowy, posiadane dowody poddano prawidłowej i wnikliwej ocenie, uwzględniając przy tym reguły postępowania podatkowego zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia. Stan faktyczny ustalono w oparciu dokumenty przekazane przez Naczelnika Drugiego [...] Urzędu Skarbowego w B. oraz przesłane przez Sąd Rejonowy w B., mając na uwadze dokumenty przesłane przez Pełnomocnika Strony. Istotne okoliczności mające wpływ na przedmiotowe rozstrzygnięcie - w skrócie opisane wyżej - przedstawiono obszernie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Nadto organ nie zgodził się z zarzutem, iż nie ustalił wszystkich okoliczności dotyczących rezygnacji przez Skarżącego z funkcji Prezesa Zarządu. Jak wyjaśniono w zaskarżonej decyzji - co również wskazano powyżej - organ nie dał wiary przedłożonemu pismu J. C. z [...]r. zatytułowanemu "Rezygnacja" mającemu potwierdzać, że Skarżący od października 2012r. nie pełnił funkcji Prezesa Zarządu "A" sp. z o.o., gdyż posiadał inne dokumenty, przesłane wcześniej przez Sąd, które świadczyły bezsprzecznie, że skarżący taką funkcję sprawował w czasie, gdy upływał termin płatności zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za marzec 2013r. Dokumentami tymi były: przesłany przez Sąd Rejonowy w B. [...] Wydział Gospodarczy Referat Upadłości (karta 118) - wniosek (wraz z załącznikami) o ogłoszenie upadłości "A" sp. z o.o. złożony w ww. Sądzie w dniu [...]r. (karty 115-117), w którym w nagłówku wskazano, iż wniosek składa "członek zarządu: J. C." (...) "Działając w imieniu wnioskodawcy (upoważnienie do reprezentowania wynika z przedłożonego do wniosku odpisu KRS)". Zarówno wniosek, jak i załączniki sygnowane były podpisami J. C. jako członka zarządu. Organ zwrócił szczególną uwagę na załącznik stanowiący Informację o miejscu zamieszkania reprezentanta spółki "A" sp. z o.o. z dnia [...]r., w której wskazano: "Członek Zarządu: J. C.: adres: [...], [...], [...]" oraz Oświadczenie Zarządu Spółki "A" sp. z o.o. z dnia [...]r., w którym Skarżący oświadczył: "Ja, niżej podpisany: Członek Zarządu Spółki J. C., w trybie art. 25 ust. 1 ustawy Prawo Upadłościowe i Naprawcze, oświadczam, że wszystkie dane zawarte we wniosku o ogłoszenie upadłości spółki "A" Sp. z o.o. są prawdziwe". Tym samym organ nie dał wiary również protokołowi Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników ww. Spółki z [...]r. na okoliczność zaprzestania pełnienia tej funkcji przez J. C. od ww. dnia, jego ustąpienia z funkcji oraz akceptacji tego zdarzenia przez jedynego wspólnika Spółki. Treść przedłożonych w postępowaniu odwoławczym ww. dowodów była bowiem całkowicie sprzeczna z dokumentami złożonymi uprzednio przez J. C. w Sądzie Rejonowym w B., które stanowiły podstawę do rozpatrzenia wniosku o ogłoszenie upadłości, oraz które zostały przez ten Sąd przesłane do organu pierwszej instancji.

Ponadto organ wskazał na inne dowody stojące w sprzeczności ze stanowiskiem Skarżącego, a mianowicie, pismo M. K. z dnia [...]r. (wpływ do organu pierwszej instancji w dniu [...]r. - karty 203-203c), z którego wynika, iż J. C. w dniu [...]r. odwołał prokurę samoistną udzieloną M. K., cyt.: "Działając jako jedyny członek zarządu Spółki "A" sp. z o.o." Zauważono też brak zgodności pomiędzy wskazaną przez Skarżącego w piśmie z dnia [...]r. przyczyną rezygnacji z funkcji prezesa zarządu ww. Spółki, tj. powzięciem informacji (w 2012r. - dopisek tut. organu) o zmianie stanowiska "B" w zakresie sposobu finansowania zakupu "C" S.A., a treścią uzasadnienia wniosku o ogłoszenie upadłości, z której m.in. wynikało, że - cyt.: " Wnioskodawca jeszcze na początku 2013 współpracował z "B" w celu zakończenia transakcji i rozpoczęcia normalnej działalności po zakupie przedsiębiorstwa". Szczegółowo ww. kwestie opisane zostały na str. 9 zaskarżonej decyzji.

Podniesiono także, że powód rezygnacji wskazany w piśmie z dnia 12 września 2012r., tj. "zmiana stanowiska "B" w zakresie finansowania zakupu "C" S.A., co może prowadzić do pokrzywdzenia reprezentowanej (...) Spółki" - jest również nieadekwatny do powodu wskazanego w załączonym do skargi pełnomocnika R. S. Oświadczeniu Skarżącego z dnia [...]r. (tłumaczenie) skierowanym do Dyrektora Izby Skarbowej w K., a mianowicie "moja rezygnacja z Zarządu przed datą nabycia była wymagana, jako część Korporacyjnej Umowy Sprzedaży-Zakupu, po to aby firma "B" mogła zatrudnić własnego Prezesa". W tych okolicznościach w opinii organu należało uznać, że J. C. nie zakończył pełnienia obowiązków Prezesa Zarządu we wrześniu 2012r., gdyż przedstawione kontrdowody wyraźnie świadczyły o tym, iż Strona od momentu przyjęcia funkcji członka zarządu, tj. od [...]r., co najmniej do dnia złożenia ww. wniosku o ogłoszenie upadłości była czynnym członkiem zarządu reprezentującym Spółkę. Zgromadzony materiał dowodowy uprawniał zatem w pełni do przyjęcia wniosku, że należność objęta zaskarżoną decyzją dotyczy zobowiązania, którego termin płatności upływał w czasie pełnienia przez J. C. funkcji członka zarządu "A" sp. z o.o.

Zauważono również, że w uzasadnieniu skargi R. S. wskazał, iż Skarżący "w dniu [...]r. został powołany na stanowisko Prezesa Zarządu, które miał pełnić do chwili znalezienia przez ww. Spółkę podmiotu, który w zamian za część udziałów "A" sp. z o. o. współfinansowałby zakup "C" S.A." Natomiast w dniu [...]r., dzięki staraniom Skarżącego, doszło do zawarcia porozumienia ze Spółką "B" (dalej "B") z siedzibą w Wiedniu (na dowód czego załączył do skargi pismo "B" z ww. daty stanowiące "ofertę wiążącą" na nabycie 85% udziałów w "A"), które to porozumienie zostało potwierdzone na piśmie z dnia [...]r., ze wskazaniem daty finalizacji transakcji – [...]r., natomiast pismem z dnia [...]r. wyznaczony został nowy termin finalizacji całej transakcji, tj. [...]r. Jednocześnie określone zostały nowe warunki przejęcia, w tym udzielenie przez "B" pożyczki w wysokości 4 min zł. W ramach realizacji nowego porozumienia w dniu [...]r. została zawarta umowa pożyczki między "A" Sp z o.o. a "D" SA, którą w imieniu "A" podpisał J. O.. W świetle tych wyjaśnień pełnomocnika organ skonkludował, że gdyby przyjąć za wiarygodne i wiążące zapisy ww. dokumentów, na które się powołuje - J. C. już w czerwcu 2012r. winien być odwołany z funkcji Prezesa Zarządu (lub złożyć rezygnację), skoro w tym miesiącu Spółka zawarła porozumienie z "B", czyli doszło do wskazywanego przez pełnomocnika "znalezienia przez "A" Sp. z o.o. podmiotu, który w zamian za część udziałów "A" współfinansowałby zakup "C" S.A. ", a tym samym wypełniło się zadanie, które określało termin pełnienia tej funkcji. Odwołanie ani rezygnacja z ww. funkcji nie miała jednak w ww. miesiącu miejsca, co wskazuje na sprzeczność powyższej argumentacji pełnomocnika ze stanem faktycznym sprawy, a w konsekwencji - w powiązaniu z powołanymi wyżej pozostałymi argumentami organu - daje dodatkowy asumpt do przyjęcia, że twierdzenia pełnomocnika w tym zakresie nie zasługują na aprobatę, a Skarżący funkcję tę pełnił nadal.

Organ zwrócił także uwagę, że wyjaśnienia pełnomocnika (str. 7 skargi) dotyczące utworzenia "A" jako spółki celowej, której celem był zakup i restrukturyzacja spółki "C" S.A. (co miałoby korespondować z jego twierdzeniem odnośnie powołania Skarżącego na stanowisko Prezesa Zarządu, które miał pełnić do chwili znalezienia podmiotu współfinansującego ten zakup) a także powołanie się na okoliczność, iż cyt. "w trakcie ustanych (prawdopodobnie ustnych - uwaga tut. organu) negocjacji określono, że przed sfinalizowaniem tego Porozumienia, na stanowisku Prezesa Zarządu "A" Sp. z o, o. Skarżącego ma zastąpić inna osoba wskazana przez "B" - co zdaje się zasadniczo potwierdzać również sam J. C. w Oświadczeniu z dnia [...]r. podnosząc m.in., że "po wyszukaniu inwestora finansowego, "B", ustalono, że od [...] "B" zatrudni własnego Prezesa i Dyrektora finansowego w "A" na podstawie Oferty Wiążącej i mojego późniejszego spotkania z nimi w Wiedniu w czerwcu 2012. (...) Moja rezygnacja z Zarządu przed datą nabycia była wymagana, jako część Korporacyjnej Umowy Sprzedaży Zakupu po to, aby firma "B" mogła zatrudnić własnego Prezesa " - stoją z kolei w sprzeczności z prezentowaną dalej w skardze (str. 9) argumentacją dotyczącą przyczyny rezygnacji przez Skarżącego z funkcji Prezesa Zarządu spółki tj. "zmiany w sposobie sfinansowania przez "B" zakupu "C" S.A." Przyjmując bowiem hipotetycznie za wiarygodne wywody pełnomocnika, z których wynika, że rezygnacja ta była przewidziana od samego początku piastowania ww. stanowiska przez Skarżącego i miała nastąpić ze wskazaną już wyżej chwilą znalezienia podmiotu współfinansującego zakup "C" S.A., albo też - przyjmując za wiarygodne dalej idące kolejne wyjaśnienia, wsparte tym razem oświadczeniem Skarżącego - iż rezygnacja ta i tak była wymagana ustaleniami z "B", nie sposób uznać wiarygodności twierdzeń pełnomocnika, iż rzeczywistą przyczyną rezygnacji były nie powyższe, przewidywane przecież uprzednio okoliczności, lecz inna - jak wynikałoby z pisma Skarżącego zatytułowanego Rezygnacja - "nagła" okoliczność dotycząca zmian "w sposobie sfinansowania przez "B" zakupu "C" S.A ". Zdaniem organu o tym, że funkcję tę J. C. pełnił nadal świadczyć także może udzielenie w lipcu 2012r. pełnomocnictw J. O. i M. K. Ww. zostali upoważnieni do reprezentowania Spółki we wszystkich sprawach sądowych i pozasądowych, w tym m.in. do reprezentowania i zastępowania Spółki oraz działania w jej imieniu i na jej rzecz wobec wszelkich władz, organów administracji rządowej i samorządowej, banków, osób prawnych i fizycznych. Udzielenie pełnomocnictw, a przez to uzyskanie prawa do występowania w imieniu Spółki, nie zmienia faktu, iż osoby te nie stały się przez to - automatycznie - członkami zarządu ww. Spółki. W aktach sprawy brak jest dokumentów, które świadczyłyby, że zostały one powołane na członków zarządu ww. Spółki, co zresztą również potwierdza treść pisma Sądu Rejonowego w B. z dnia [...]r. Dz.K.Og. [...] (karta 77). Brak też odpowiednich w tym zakresie wpisów w KRS. Tym samym trudno zgodzić się z twierdzeniem Pełnomocnika Skarżącego, iż od dnia [...]r. to ww. pełnomocnicy sprawowali faktyczny zarząd "A" sp. z o.o., szczególnie że nie znajduje to potwierdzenia w dokumentach. Ustanowienie pełnomocników nie może stanowić przesłanki uwalniającej J. C. od odpowiedzialności jako członka zarządu za zaległości podatkowe "A" sp. z o.o. zgodnie bowiem z art. 116 O.p. odpowiedzialność taką można przypisać, w przypadku spółki z ograniczona odpowiedzialnością, jedynie członkowi zarządu. Na marginesie organ zauważył jeszcze, że J. O. reprezentował także "E", tj. podmiot, który - jak wynika m.in. z KRS i aktów notarialnych (karty 61, 70,113) - był jedynym wspólnikiem "A" Sp. z o.o.

Podkreślenia zdaniem organu wymagało także, że okoliczności rezygnacji Skarżącego z funkcji członka zarządu nie zostały podniesione ani w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, ani też w samym odwołaniu z dnia [...]r., a dopiero na etapie postępowania odwoławczego, kiedy to Pełnomocnik przedłożył pismo w tym zakresie, co miało miejsce w grudniu 2015r., a więc po 3 miesiącach od złożenia odwołania, mimo, że ten argument, mocno zresztą akcentowany w późniejszych pismach Pełnomocnika jako główna okoliczność przemawiająca za uchyleniem decyzji pierwszoinstancyjnej, winien być uwypuklony już wcześniej.

Dalej wyjaśniono, że w uzasadnieniu odwołania Pełnomocnik wskazał, iż Skarżący (wówczas Odwołujący się) "nie miał realnego wpływu na podejmowane działania. Spółka "A" sp. z o.o. była finansowana przez inny podmiot, który decydował o przeznaczeniu środków finansowych spółki i był ich dysponentem. Nie sposób tym samym uznać Skarżącego za stronę sensu stricto zgodnie z art. 133 ordynacji podatkowej". W ocenie organu wyjaśnienie to nie miało na celu podniesienia, że Skarżący nie pełnił funkcji w zarządzie Spółki z uwagi na złożenie rezygnacji, a jedynie, że nie miał - jako członek zarządu - wpływu na działania Spółki. Fakt, iż organ pierwszej instancji wskazywał - zarówno w postanowieniu o wszczęciu postępowania, jak również późniejszej korespondencji kierowanej w ww. sprawie do Skarżącego J. C. jako pełniącego funkcję Prezesa Zarządu "A" sp z o.o. (a nie byłego członka zarządu Spółki) - nie wywołał z Jego strony żadnego sprzeciwu. Skarżący, na co wskazuje również wyżej powołana treść samego odwołania, uznawał wówczas, że powód braku odpowiedzialności za zaległości wynika z innych faktów - nawet wobec faktu, iż w podstawie prawnej decyzji pierwszoinstancyjnej nie powołano art. 116 § 4 Ordynacji podatkowej, odnoszącego się do byłego członka zarządu spółki.

Organ odwoławczy nie uznał również za argument - mający świadczyć, iż J. C. we wrześniu 2012r. złożył rezygnację z funkcji członka zarządu - faktu, iż na początku 2016r. Sąd KRS dokonał wykreślenia J. C. z rejestru, uznając dokumenty dotyczące rezygnacji z funkcji Prezesa Zarządu jako wiarygodne i autentyczne. Wyjaśnił bowiem, że Sąd dokonał zmian w rejestrze KRS na podstawie wniosku, nie badając, czy i kiedy zdarzenia wskazane w załącznikach do tego wniosku miały miejsce. Rejestr KRS zawiera bowiem zbiór informacji, które przedkłada wnioskodawca; notarialne poświadczenie kopii ww. pism z ich oryginałami miało miejsce dopiero [...]r. Zatem i również z tych przyczyn, przedłożenie dopiero w trakcie prowadzonego postępowania odwoławczego pisma z dnia [...]r. o rezygnacji Skarżącego ze stanowiska w zarządzie Spółki (wraz z ww. załącznikami) nie uznano za wiarygodne.

Odnosząc się natomiast do twierdzenia Skarżącego, że "podpisy pod wnioskiem o ogłoszenie upadłości, pod załącznikami dołączonymi do wniosku oraz pod rzekomym oświadczeniem o cofnięciu prokury M. K. zostały najprawdopodobniej sfałszowane", gdyż Skarżący po dniu [...]r. nie składał w imieniu "A" sp. z o.o. jakichkolwiek oświadczeń, nie podpisywał w imieniu Spółki jakichkolwiek wniosków, pism czy też dokumentów – organ stwierdził, że nie znajduje ono potwierdzenia w zebranym w sprawie materiale dowodowym. W toku całego postępowania podatkowego prowadzonego przez organy podatkowe obu instancji Skarżący nie przedłożył żadnych dowodów, które potwierdziłyby fakt złożenia do organów ścigania zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa polegającego na sfałszowaniu Jego podpisów na wymienionych powyżej dokumentach; do organów podatkowych nie należy rozstrzyganie, czy podpis na dokumencie należy do Strony, czy go ktoś sfałszował. Jeśli zdaniem Strony jej podpis sfałszowano, to powinna zawiadomić o tym organy ścigania. Jeżeli ewentualne postępowanie karne wykaże, że rzeczywiście podpis sfałszowano, to prawomocne rozstrzygnięcie karne będzie podstawą do wznowienia postępowania w sprawie (zob. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 11.06.2014 r., sygn. akt II SA/Wr 213/14). Nadto zaakcentowano fakt, iż w kwestii ww. okoliczności Skarżący - w imieniu którego złożyli na przedmiotową decyzję tut. organu skargi dwaj różni pełnomocnicy - wykazuje się skrajną niekonsekwencją, gdyż w skardze złożonej przez Pełnomocnika R. S. twierdzi, że nie podpisywał po swojej rezygnacji w 2012r. żadnych dokumentów, a Jego podpisy, w tym na wniosku o złożenie upadłości, zostały sfałszowane; w skardze złożonej przez Pełnomocnika I. S. twierdzi (str.2), że cyt.: " należy uznać, iż mógł on J. C. zostać ponownie powołany w maju 2013 roku celem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości Powyższe w ocenie organu dodatkowo przemawia za nieuznaniem podnoszonych twierdzeń Skarżącego za wiarygodne, skoro sam Skarżący sugeruje jednoczesne istnienie przeciwstawnych sobie dwóch wersji wydarzeń z 2013 roku.

Nie uznano także argumentu, że "z uwagi na swoją częstą nieobecność" pozostawił J. O. i M. K. "czyste kartki z podpisami, które to kartki mogły być wykorzystywane przez te osoby w pilnych i niecierpiących zwłoki sprawach, wyłącznie za zgodą Skarżącego", a które jednak mogły być wykorzystane w nieznanym Skarżącemu celu, po Jego zakończeniu stosunku pracy z dniem [...]r. Zdaniem organu decyzja o pozostawieniu kartek, tzw. in blanco, była indywidualną, wewnętrzną, opartą zapewne na zaufaniu sprawą pomiędzy Skarżącym a umocowanymi pełnomocnikami. Decyzję o powyższym Skarżący podjął na własną odpowiedzialność i własne ryzyko. Sugerowanie, iż ww. osoby mogły nieprawidłowo wykorzystać takie kartki nie zostało natomiast w żaden sposób udowodnione. Zdaniem organu, gdyby nawet przyjąć, że faktycznie pozostawione przez Skarżącego "czyste kartki z podpisami" wykorzystane zostały nieprawidłowo, to w takiej sytuacji nie można byłoby mówić o sfałszowaniu podpisu J. C. na wniosku o ogłoszenie upadłości, ale ewentualnie o podejrzeniu fałszowania dowodów. Rozpatrzenie tej kwestii nie należy jednak do kompetencji organu podatkowego. Ponadto badając zapisy na załącznikach do wniosku o ogłoszenie upadłości trudno uznać, iż podpisane przez Skarżącego "in blanco" czyste kartki posłużyły do jego złożenia i sporządzenia na tę okoliczność załączników (w ilości 13 szt.). Podpis J. C. widnieje bowiem na nich w różnych pozycjach: w pionie po lewej stronie, bądź po prawej, a także w poziomie, co świadczy, że składający podpis musiał złożyć go dokładnie pod danym tekstem. Powyższe sprawia, iż trudno byłoby uznać za wiarygodne przyjęcie tezy o wypełnieniu pozostawionych "pustych kartek" o tak zróżnicowanym miejscu zamieszczenia podpisu, gdyż nie sposób przyjąć, iż treść załącznika była dostosowywana do podpisu - zwłaszcza, że w 2012r. nie było wiadomo, do jakich celów konkretnie "puste kartki" posłużą, a już tym bardziej, jaka treść będzie na nich zamieszczana. W świetle tłumaczenia Skarżącego zawartego we wspominanym już piśmie z dnia [...]r., sugerowanie, iż podpis Skarżącego został sfałszowany jest zdaniem tut. organu nieuzasadniony. Organ odwoławczy w oparciu o posiadane akta sprawy nie miał także podstaw, by poddawać pod jakąkolwiek wątpliwość rzetelność podpisu J. C. na tych dokumentach. Powtórzono więc, że na dzień odpowiedzi na skargę Skarżący nie przedłożył orzeczenia sądu, które potwierdzałyby fakt fałszowania podpisu na tych dokumentach. Samo zaś oświadczenie Skarżącego nie rozstrzyga jeszcze automatycznie o prawdziwości Jego twierdzenia, i wbrew temu co sugeruje J. C., nie jest samo przez się oczywiste.

Tym samym zarzut Pełnomocnika, iż ustalenia tut. organu co do autentyczności podpisów Skarżącego znajdujących się pod wnioskiem o ogłoszenie upadłości Spółki "A" sp. z o.o. były "całkowicie nieuprawnione i błędne", zdaje się być całkowicie bezpodstawny.

Biorąc pod uwagę całokształt zarzuty naruszenia regulacji procesowych uznano za bezzasadne. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 192 O.p. poprzez uniemożliwienie Skarżącemu wypowiedzenia się w zakresie dotyczącym faktu posłużenia się przez nieznane osoby danymi Skarżącego w celu złożenia w sądzie wniosku o ogłoszenie upadłości Spółki "A" Sp. z o.o., organ również stwierdził, iż jest on bezpodstawny. Zarówno w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, jak i odwoławczym Panu J. C. umożliwiono zapoznanie się z materiałem dowodowym zebranym w sprawie, co miało wyraz w przesłanych Skarżącemu postanowieniach wydanych w trybie art. 200 O.p.; termin ten jest więc terminem ustawowym - zakreślonym przez ustawodawcę, na który organ podatkowy nie ma wpływu, co oznacza, iż nie może być dowolnie wyznaczany, skracany bądź wydłużany. Skarżący miał więc możliwość przeglądu zebranych w sprawie dowodów, a także mógł zgłaszać wątpliwości i wyjaśnienia, gdyż prawo to daje podatnikowi możliwość zajęcia stanowiska w postępowaniu dowodowym i obrony swoich racji w ostatniej fazie postępowania podatkowego; z tego prawa nie skorzystał.

Organ nie zgodził się również z zarzutem naruszenia art. 107 § 1 i § 2 pkt 2 i pkt 4, art. 116 § 1 i § 2 O.p. poprzez ich zastosowanie wobec Skarżącego, podczas gdy w niniejszej sprawie nie zaistniały przesłanki powstania solidarnej odpowiedzialności Skarżącego za zaległości podatkowe "A" Sp. z o.o. z siedzibą w Ż. wyjaśniając instytucję z art. 116 O.p.

Odnosząc się z kolei do zarzutów drugiej skargi także w całości podkreślił jej bezzasadność wskazując, że argumenty Pełnomocnika nie znajdują potwierdzenia w zebranym w sprawie materiale dowodowym - co obszernie opisano.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje, między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c ustawy). Sąd uwzględniając skargę stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Natomiast przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można organom orzekającym w przedmiotowej sprawie skutecznie zarzucić, iż przy rozpatrywaniu sprawy naruszyły obowiązujące przepisy prawa procesowego lub materialnego.

Spór w przedmiotowej sprawie dotyczy zasadności przeniesienia na skarżącego odpowiedzialności solidarnej jako członka zarządu spółki "A" sp. z o.o. za zaległości w podatku od towarów i usług za marzec 2013r., odsetek od zaległości podatkowej i kosztów postępowania egzekucyjnego jako powstałych w czasie pełnienia przezeń funkcji prezesa zarządu w oparciu o art. 116 O.p.

Podstawę faktyczną wyroku stanowią prawidłowe ustalenia stanu faktycznego obszernie przytoczone w zaskarżonym rozstrzygnięciu Dyrektora Izby Skarbowej w K. (uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09), które Sąd w całości aprobuje i przyjmuje za własne, podobnie jak ocenę prawną tego stanu faktycznego. Natomiast poglądów prezentowanych w skargach obu pełnomocników Skarżącego - Sąd rozpoznający niniejszą sprawę nie podzielił. Badając legalność objętego skargą aktu stwierdzić trzeba, że materiał dowodowy zebrany w sprawie dawał podstawy do wydania zaskarżonego orzeczenia; nie budzi zastrzeżeń także postępowanie organów podatkowych, jak i proces zastosowania przepisów prawa materialnego.

Na wstępie należy stwierdzić, iż na gruncie prawa podatkowego dominującą zasadą jest odpowiedzialność podatnika za własne zobowiązania podatkowe. Od tej zasady Ordynacja podatkowa przewiduje jednak pewne wyjątki. Jednym z nich jest to, że podmiotami odpowiedzialnymi solidarnie za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji, spółki akcyjnej, spółki akcyjnej w organizacji są członkowie jej zarządu. Katalog podmiotów ponoszących odpowiedzialność ze spółką ma charakter zamknięty i niedopuszczalne jest rozciąganie tej grupy; podobnie jak uwarunkowania spełnienia szeregu przesłanek materialnych do zastosowania art. 116 O.p.

Przesłankami orzekania o odpowiedzialności tych podmiotów są:

1) powstanie zaległości podatkowej z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu, oraz zaległości wymienionej w art. 52 O.p. powstałej w czasie pełnienia obowiązków członka zarządu,

2) bezskuteczność egzekucji w stosunku do spółki w całości lub w części,

3) niewykazanie przez członka zarządu, że złożono we właściwym czasie wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie układowe, albo wykazanie braku winy (jakiejkolwiek) w niepodjęciu działań w tym kierunku,

4) niewskazanie przez członka zarządu mienia spółki umożliwiającego zaspokojenie znacznej części zaległości podatkowych spółki.

W przedmiotowej sprawie podnieść należy, że organy podatkowe trafnie ustaliły na podstawie zebranego materiału dowodowego istnienie okoliczności uzasadniających odpowiedzialność z art. 116 O.p. Spółka [...]r. złożyła deklarację dla podatku od towarów i usług (VAT-7) za marzec 2013r., w której wykazała kwotę podatku podlegającego wpłacie do urzędu skarbowego w wysokości [...] zł, w tym samym dniu złożyła korektę ww. deklaracji - kwota podatku nie uległa zmianie. Nieuregulowanie przez Spółkę należności wynikającej z ww. deklaracji skutkowało powstaniem zaległości podatkowej zgodnie z art. 51 § 1 O.p. W celu jej wyegzekwowania, wystawiony został w dniu [...]r. tytuł wykonawczy nr [...]; jego odpis uznano za doręczony Spółce w dniu 20 czerwca 2013r.; egzekucję wszczęto 31 marca 2013r. tj. w myśl art. 26 § 5 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j.: Dz. U. z 2014r., poz. 1619 ze zm. - dalej u.p.e.a.) w dniu doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem.

Zobowiązanie za marzec 2013r. w przedmiotowej sprawie przedawnia się co do zasady z dniem [...]r., o ile nie nastąpiły lub nie nastąpią zdarzenia powodujące zawieszenie lub przerwanie biegu terminu przedawnienia, zatem w dniu orzekania istniało zobowiązanie Spółki, za które odpowiedzialność przypisano J. C., który został powołany na członka zarządu Spółki "A" [...]r. (akt notarialny Rep. A nr [...], Uchwała nr [...]); według treści zapisów w KRS pełni tą funkcję do "chwili obecnej (pismo Sądu z [...]r.).

Postępowanie w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności J. C. za ww. zaległość podatkową zostało wszczęte [...]r. tj. z dniem doręczenia postanowienia z dnia [...]r., a więc po wszczęciu postępowania egzekucyjnego wobec "A" Sp. z o.o. Bezskuteczność egzekucji wobec Spółki wynikała zarówno z braku środków pieniężnych na rachunku bankowym w "F" SA we W. (pismo z [...]r.); zbiegu egzekucji administracyjnej z sądową, do prowadzenia której został wyznaczony Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Ż. (pismem z dnia ]r. sygn. akt ] (karta 34) zawiadomił Naczelnika Drugiego [...] Urzędu Skarbowego w B. o zajęciu wierzytelności z tytułu umów cywilno-prawnych oraz niezapłaconych faktur (rachunków) i not odsetkowych w 14 podmiotach, wskazał prowadzenie wobec dłużnika 34 postępowania egzekucyjne w kancelarii komorniczej, poinformował o bezskuteczności postępowania egzekucyjnego); postanowienia z dnia ]r. sygn. akt ] (karta 44) Komornik Sądowy stwierdził, iż na rzecz wierzyciela przekazano kwotę ] zł i w dalszej części umorzył postępowanie egzekucyjne twierdząc, że z egzekucji nie uzyska się sumy wyższej od kosztów egzekucyjnych, bowiem nie ustalono takich praw majątkowych dłużnika, które pozwoliłyby zaspokoić roszczenie wierzyciela. Brak majątku Spółki potwierdziły także Ministerstwo Spraw Wewnętrznych Departamentu Ewidencji Państwowych i Teleinformatyki CEPIK, Ministerstwa Sprawiedliwości Departamentu Centrum Ogólnopolskich Rejestrów Sądowych i Informatyzacji Resortu Centrum Informacji Zastawach Rejestrowych Krajowego Rejestru Sądowego oraz Ksiąg wieczystych.

Niespełniony został również drugi warunek, a mianowicie wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego nie złożono w terminie wynikającym z art. 21 ustawy z 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2012 r. poz. 1112). Zgodnie z art. 21 ust. 1 tej ustawy dłużnik jest obowiązany, nie później niż w terminie dwóch tygodni od dnia, w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości, zgłosić w sądzie wniosek o ogłoszenie upadłości, a w wypadku osób prawnych art. 21 ust. 2 ustawy nakłada analogiczny obowiązek na osoby upoważnione do ich reprezentacji. W sprawie organy podatkowe ustaliły, że J. C. jako członek zarządu "A" Sp. z o.o. nie zgłosił wniosku o ogłoszenie upadłości lub o wszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) we właściwym czasie. Jak wynika z treści pisma Sądu Rejonowego w B. [...] Wydziału Gospodarczego Referatu Upadłości z dnia [...]r. sygn. akt [...] - w dniu [...]r. został złożony wniosek o ogłoszenie upadłości "A" Sp. z o.o., który postanowieniem z dnia [...]r. został przez ww. Sąd oddalony. W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że dłużnik wniósł o ogłoszenie upadłości obejmującej likwidację majątku z uwagi na swą niewypłacalność. Jednak dłużnik nie posiada takiego majątku, który wystarczyłby na zaspokojenie kosztów postępowania. Cały majątek Spółki jest objęty zastawem rejestrowym, co wynika z orzeczenia Sądu Rejonowego w K. z dnia [...]r. Sąd uznał, że brak majątku, który wystarczyłby na koszty postępowania, a także stwierdzenie, że majątek dłużnika obciążony jest hipoteką, zastawem rejestrowym w takim stopniu, że pozostały jego majątek nie wystarcza na zaspokojenie ww. kosztów i daje podstawę na oddalenie wniosku na podstawie art. 13. ust. 1 PUiN. Zatem fakt oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości przez Sąd upadłościowy z uwagi na nieposiadanie przez dłużnika majątku, który pozwoliłby na przeprowadzenie postępowania upadłościowego, świadczy o tym, że wniosek złożony w Sądzie [...]r. przez J. C. - członka zarządu Spółki - był spóźniony.

Strona skarżąca nie wskazała również mienia, z którego możliwe byłoby zaspokojenie zaległości podatkowych w całości lub w znacznej części.

Natomiast odnosząc się do głównego zarzutu obu skarg tj. niepełnienia już przez Skarżącego funkcji członka zarządu Spółki w dacie zaistnienia zaległości podatkowej – Sąd wskazuje, że organ odwoławczy odniósł się bardzo obszernie do poszczególnych twierdzeń obu pełnomocników, a skład orzekający tut. Sądu w pełni podziela przedstawioną argumentację. Skarżący został powołany na tą funkcję [...]r. (akt notarialny Rep. A nr [...], Uchwała nr [...]); według treści zapisów w KRS pełni tą funkcję do "chwili obecnej (pismo Sądu z [...]r.); [...]r. podpisywał wniosek o ogłoszenie upadłości Spółki "A" do Sądu Rejonowego w B[...]występując jako członek jej zarządu (oświadczenie Skarżącego i załączniki do wniosku; k.115-117 akt administracyjnych; karta 7 - 8 zaskarżonej decyzji); [...]r. odwołał prokurę samoistną M. K. działając jako jedyny członek zarządu Spółki "A".

Zatem wszelkie twierdzenia Strony o złożonej rezygnacji już w 2012r. nie znajdują żadnego potwierdzenia w materiale dowodowym; przedkładane przez Stronę pismo w tym zakresie w zestawieniu z dokumentami urzędowymi nie może wywołać żądanego przez skarżącego skutku. Podobnie za chybione należało uznać powoływanie się na okoliczności dotyczące transakcji ze spółką "B" i zakupu przedsiębiorstwa "C" SA. W świetle zebranego materiału twierdzenia w tej kwestii także nie mogły mieć wpływu na zmianę ustalonego przez organy stanu faktycznego sprawy i dokonanej jego oceny. Podobnie argumenty, że podpis Skarżącego został sfałszowany na dokumentach Spółki jest całkowicie gołosłowny i nieuzasadniony.

Odnosząc się z kolei do zarzutów skargi naruszenia norm procesowych i kwestionowania poczynionych ustaleń czy też niedokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego należy wskazać, że wobec kompletności i spójności materiału dowodowego organy wyjaśniały obszernie okoliczności sprawy, co znalazło odzwierciedlenie w ustalonym przez organy stanie faktycznym i dokonanej subsumcji. Poza tym strona była informowana o możliwości zaznajamiania się z aktami i składania wniosków dowodowych. Fakt zamieszkiwania poza granicami Polski w tym zakresie nie może skutkować wydłużaniem okresu postępowania, a strona chcąc z uprawnień korzystać może ustanawiać pełnomocników do reprezentowania jej w tym zakresie.

Sąd nie dopatrzył się także naruszenia granicy swobodnej oceny dowodów, bowiem organ odwoławczy rozważył całość zgromadzonego materiału dowodowego, a w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji odniósł się do zgłaszanych przez stronę skarżącą twierdzeń. Według Sądu zebrany materiał mógł być uznany za pełny, ponieważ w sposób kompletny, czyli niezbędny do zastosowania określonych norm prawnych, wyjaśnił stan faktyczny i prawny sprawy dokonując obszernej ich analizy.

Tym samym za niezasadny uznać należy zarzut skargi, odnoszący się do naruszenia wskazanych przepisów procesowych, bowiem organ zgromadził wszystkie dostępne mu dowody, posiłkował się materiałami uzyskanymi z innych postępowań, na co zezwala art. 180 i 181 O.p..

Wobec powyższych okoliczności Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a..

-----------------------

07.