Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 202/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 75 ust. 1 w zw. z art. 75 ust. 2 pkt. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 674
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie Sędzia WSA Stanisław Nitecki Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.) Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2014 r. sprawy ze skargi B.N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Prezydent Miasta R. orzekł o przyznaniu B.N. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] oraz odmówił jej przyznania prawa do zasiłku od dnia [...].

Jak podniesiono w uzasadnieniu, odmowa przyznania prawa do zasiłku nastąpiła ze względu na niespełnienie warunku określonego w art. 75 ust. 2 pkt. 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Wnioskodawczyni rozwiązała umowę o pracę za porozumieniem stron, a w takim przypadku zasiłek przysługuje jej po upływie 90 dni od dnia zarejestrowania jako osoba bezrobotna.

Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie, przedstawiając w nim swoją sytuacją związaną z ubieganiem się o prawo do świadczenia pielęgnacyjnego na córkę od [...] r. W [...] pracownik MOPS poinformował ją, że uzyska prawo do tego świadczenia po rozwiązaniu stosunku pracy. Mimo tego, iż postąpiła zgodnie z zaleceniem odmówiono jej prawa do tego świadczenia. Wobec tego udała się do Powiatowego Urzędu Pracy celem zarejestrowania jako osoba bezrobotna i uzyskania zasiłku. Strona uważa, iż z winy urzędników straciła pracę.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] Nr [...] utrzymał zaskarżone rozstrzygnięcie w mocy w części dotyczącej odmowy przyznania zasiłku.

W uzasadnieniu decyzji podniesiono, iż w myśl art. 75 ust.2 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia instytucjach rynku pracy bezrobotnemu nie przysługuje prawo do zasiłku jeśli w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem w powiatowym urzędzie pracy rozwiązał stosunek pracy lub stosunek służbowy za wypowiedzeniem albo na mocy porozumienia stron, chyba że porozumienie stron nastąpiło z powodu upadłości, likwidacji pracodawcy lub zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn dotyczących zakładu pracy albo rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego za wypowiedzeniem lub na mocy porozumienia stron nastąpiło z powodu zmiany miejsca zamieszkania lub pracownik rozwiązał umowę o pracę w trybie art. 55 § 11 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.

Strona rozwiązała stosunek pracy z dniem [...], a więc w okresie 6 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji. Jednocześnie rozwiązanie stosunku pracy nie nastąpiło z powodu upadłości, likwidacji pracodawcy lub zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn dotyczących zakładu pracy, z powodu zmiany miejsca zamieszkania ani też w trybie art. 55 § 11 Kodeksu pracy.

Wobec tego, mimo spełnienia ustawowych przesłanek do uzyskania zasiłku dla bezrobotnych, powyższa okoliczność uzasadnia odmowę przyznania świadczenia od daty rejestracji.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach B.N. podnosi argumenty przywołane wcześniej w odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej. Jak podkreśla w skardze, rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w związku z tym, że uzyskała informację od pracownika MOPS o możliwości nabycia prawa do tego świadczenia pielęgnacyjnego na córkę po rozwiązaniu stosunku pracy. Informacja ta okazała się błędna, a świadczenia tego jej odmówiono. Wobec tego zarejestrowała się jako osoba bezrobotna i wniosła o przyznanie zasiłku. Okazało się, że zgodnie z ustawą zasiłek przysługuje jej dopiero po upływie trzech miesięcy od dnia zarejestrowania. Od [...] pozostaje bez wynagrodzenia oraz zasiłku z winy urzędników. Żąda odszkodowania od MOPS w związku z wprowadzeniem jej w błąd.

Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie

i podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2).

Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla zaskarżony akt w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach - stwierdza nieważność orzeczenia w całości lub części. Stwierdzenie wydania rozstrzygnięcia z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w k.p.a. lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej w dalszej części p.p.s.a.). Po myśli art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.) .

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...], utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta R. z dnia [...] Nr [...] w części dotyczącej odmowy przyznania B.N. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...].

Zaskarżona decyzja zapadła na podstawie art. 75 ust. 2 pkt. 2 w zw. z art. 75 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. z 2013 r., poz. 674 ze zm., dalej: ustawa).

Zgodnie z normą zamieszczoną w art. 75 ust. 1 pkt. 2 ustawy prawo do zasiłku nie przysługuje bezrobotnemu w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem w powiatowym urzędzie pracy jeśli rozwiązał stosunek pracy lub stosunek służbowy za wypowiedzeniem albo na mocy porozumienia stron, chyba że porozumienie stron nastąpiło z powodu upadłości, likwidacji pracodawcy lub zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn dotyczących zakładu pracy albo rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego za wypowiedzeniem lub na mocy porozumienia stron nastąpiło z powodu zmiany miejsca zamieszkania lub pracownik rozwiązał umowę o pracę w trybie art. 55 § 11 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.

Stosownie do art. 75 ust. 2 pkt. 2 ustawy bezrobotnemu spełniającemu warunki określone w art. 71, zasiłek przysługuje po okresie 90 dni od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy - w przypadku wymienionym w ust. 1 pkt 2 i 8.

Jak wynika z akt sprawy, skarżąca została zarejestrowana jako bezrobotna z dniem [...]. Umowa o pracę uległa rozwiązaniu z dniem [...], przy czym stosunek pracy ustał na mocy porozumienia stron na podstawie art. 30 § 1 pkt. 1 Kodeksu pracy (świadectwo pracy - k. 3 akt administracyjnych).

W świetle art. 75 ust. 2 pkt. 2 ustawy, mimo tego iż rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło na podstawie porozumienia stron, skarżącej przysługiwałby zasiłek dla bezrobotnych za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy gdyby porozumienie stron nastąpiło z powodu upadłości, likwidacji pracodawcy lub zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn dotyczących zakładu pracy bądź też zmiany miejsca zamieszkania. Jak wynika ze świadectwa pracy, czego nie kwestionuje skarżąca. tego rodzaju przesłanki wyłączające przesłankę negatywną określoną w art. 75 ust. 1 pkt. 2 ustawy nie zachodziły w przedmiotowej sprawie. Potwierdziła to skarżąca w oświadczeniu złożonym w dniu [...] (k. 3a akt administracyjnych).

Wobec powyższego uznać przyjdzie, iż kontrolowana decyzja jest zgodna z przepisami prawa materialnego oraz procesowego. Postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy, a zebrany materiał dowodowy znalazł pełne odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, sporządzonej zgodnie z wymogami art. 107 k.p.a.

W świetle powyższych ustaleń nie znajdują uzasadnienia zarzuty podnoszone w skardze, które dotyczą okoliczności związanych z utratą zatrudnienia przez B.N. Okoliczności te pozostają poza zakresem kontroli Sądu, dokonującego oceny legalności decyzji o odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych w świetle art. art. 75 ust. 1 pkt. 2 w zw. z ust. 2 pkt. 2 tego przepisu. Roszczenia odszkodowawcze wobec MOPS w R., o których wspomina skarżąca, pozostają w zakresie właściwości sądu cywilnego i tam też powinny zostać zgłoszone.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.