Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 661/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-07-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 24 lipca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 30 kwietnia 2018 roku, nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

W piśmie załączonym do skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 30 kwietnia 2018 roku, w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, R.S. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.

W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, z której w ostatnich latach poniósł stratę. Wnioskodawca dodał, że zapłata zobowiązania w wysokości 2.900.000 zł narazi go na niepowetowaną szkodę. Dodał również, że z uwagi na generowaną stratę nie ma możliwości ubiegania się o kredyt, nie posiada żadnych nieruchomości i utrzymuje uczącego się syna. Zdaniem strony, brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może doprowadzić do konieczności likwidacji prowadzonej działalności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) – dalej w skrócie zwana p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Rozstrzygając zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa przy rozpoznawaniu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody należy w szczególności przyjąć, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

W ocenie Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.

Wprawdzie świadczenie pieniężne, wokół spełnienia którego toczy się spór w niniejszej sprawie jest z natury rzeczy świadczeniem odwracalnym, jednakże rozważając skutki zapłaty należności należało mieć na uwadze jego wysokość, która w rozpoznawanej sprawie, wynosi prawie trzy miliony złotych, jak również sytuację majątkową skarżącego.

Ze złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia wynika, że nie dysponuje on żadnymi składnikami majątkowymi, w postaci środków pieniężnych czy nieruchomości, które mogłyby służyć zaspokojeniu zobowiązania podatkowego o tak znacznej wysokości. Sąd zwrócił również uwagę, że przedstawiony rachunek zysków i strat wskazywał w 2017 roku na znaczną degresję przychodów ze sprzedaży, w porównaniu z rokiem 2016. Istniejąca strata z prowadzonej działalności, jak wskazane to zostało we wniosku, uniemożliwia skarżącemu zaciągnięcie kredytu na poczet spłaty zobowiązania podatkowego. Ten spadek przychodów i brak możliwości pozyskania dodatkowych środków pieniężnych stwarza, w ocenie Sądu, realną obawę, że egzekucja obowiązku pieniężnego może przyczynić się do pogorszenia sytuacji finansowej prowadzonego przez stronę przedsiębiorstwa, a w konsekwencji do utraty źródła utrzymania dla skarżącego jak i jego syna.

W ocenie Sądu, w stanie faktycznym z jakim mamy do czynienia w niniejszej sprawie, wykonanie decyzji zobowiązującej podatnika do uiszczenia kwoty pieniężnej będzie wywierało dotkliwe skutki finansowe dla samej strony oraz członków jego najbliższej rodziny, które nie mogłyby zostać odwrócone przez ewentualne wygranie sporu sądowego i zwrot wyegzekwowanego świadczenia. Zważywszy na wielkość kwoty wynikającej z decyzji istnieje także obawa zakończenia prowadzonej działalności gospodarczej co wiąże się z pozbawieniem wnioskodawcy źródła dochodów. Stanowi to zdaniem Sądu okoliczność uzasadniającą skorzystanie z instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.