Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 147/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2018-08-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego
Treść wyniku: ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art. 239 pkt 1 lit. e art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 7 sierpnia 2018 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku uczestnika postępowania A.W. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności składkowych p o s t a n a w i a ustanowić dla A.W. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K..


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 12 lipca 2018 r. sygn. akt I SA/Ke 147/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę J.W.na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności składkowych

W dniu 2 sierpnia 2018 r. uczestnik postępowania A.W. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.

W złożonym wniosku uczestnik postępowania oświadcza, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną i synem w wieku 20 lat. Jako majątek wykazuje dom wielkości 51m², nieruchomość rolną wielkości 3,81 ha, ciągnik oraz kombajn. Posiada zadłużenie na kwotę 15 tys. Skarżący oświadcza, że wraz z rodziną utrzymuje się z renty w kwocie 1115 zł netto miesięcznie.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) - zwanej dalej ustawą p.p.s.a. następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym natomiast, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Intencją wnioskodawcy w niniejszej sprawie było uzyskanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Rozstrzygnięcie wniosku sprowadzało się więc do zbadania, czy strona wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa.

Analiza przedstawionej sytuacji materialnej wnioskodawcy wykazała, że wniosek o ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie. Do pozytywnej oceny wniosku przekonuje przede wszystkim źródło i wysokość miesięcznego dochodu wnioskodawcy i jego rodziny.

W tej sytuacji uznano, że kondycja finansowa wnioskodawcy nie pozwala na poniesienie kosztów sądowych oraz kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika.

W odniesieniu natomiast do wniosku uczestnika postępowania w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych odstąpiono od orzekania w tym zakresie, stosownie bowiem do art. 239 pkt 1 lit. e ustawy p.p.s.a., skarżący zwolniony jest od kosztów sądowych.

Należy podkreślić, że zwolnienie to ma charakter ustawowy, co oznacza, że strona skarżąca (uczestnik postępowania) działanie organu w tej kategorii spraw nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych od momentu wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego (wniesienia skargi) poprzez cały tok tego postępowania zarówno przed sądem pierwszej instancji - Wojewódzkim Sądem Administracyjnym - jak i przed sądem drugiej instancji - Naczelnym Sądem Administracyjnym.

W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.