Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 862/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-03-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Kurator Oświaty
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 82 ust. 2 pkt 3 lit. a, b i d, art. 82 ust. 4 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2004 nr 256 poz 2572
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Tadeusz Wołek Sędziowie NSA Krystyna Kutzner NSA Piotr Lechowski (spr.) Protokolant Bernadetta Szczypka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2009 r. sprawy ze skargi M. O. na decyzję Kuratora Oświaty z dnia 24 czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie wpisu do ewidencji szkół i placówek niepublicznych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zasądza od Kuratora Oświaty na rzecz skarżącej M. O. kwotę 457,- ( czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Kurator Oświaty decyzją z dnia 24 czerwca 2008 r. [...] po rozpatrzeniu odwołania M. O. utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2008 r. Nr [...] orzekającą w przedmiocie odmowy wpisania do ewidencji szkół i placówek niepublicznych [...] Liceum Ogólnokształcącego dla [...] i [...] Uzupełniającego Liceum Ogólnokształcącego dla [...]. Decyzja organu odwoławczego została oparta na przepisach art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U. z 2000 r nr 98 , poz. 1071 , z późn. zm.) oraz art. 82 ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty tj. Dz.U. z 2004 r. Nr 256 , poz. 2572 z późn.zm. ).

Uzasadniając decyzję Kurator Oświaty wskazał następujące okoliczności faktyczne i motywy prawne rozstrzygnięcia.

M. O. pismem z dnia 13 grudnia 2007 r z daty wpływu 20 grudnia 2007r. zwróciła się do Starostwa Powiatowego o wpis do ewidencji szkół i placówek niepublicznych: [...] Liceum Ogólnokształcącego dla [...] oraz [...] Uzupełniającego Liceum Ogólnokształcącego.

Załączone do wniosku zgłoszenia do ewidencji obu niepublicznych szkół określały wnioskodawczynię jako osobę zamierzającą prowadzić obie szkoły, określały typy szkół, datę rozpoczęcia funkcjonowania (1.09.2008r.) miejsce prowadzenia szkół oraz dane dotyczące kwalifikacji pracowników przewidywanych do zatrudnienia. Do wniosku - zgłoszenia dołączono statuty szkół .

W zgłoszeniu jako miejsce prowadzenia szkół wskazano pomieszczenia dydaktyczne i biurowe będące własnością Państwowego Zespołu Nr [...] Szkół [...].

Starosta, wobec negatywnego stanowiska Zarządu Powiatu co do wynajmu pomieszczeń Powiatowego Zespołu Nr [...] Szkół [...] na rzecz Centrum Kształcenia [...] reprezentowanego przez M. O. - dalej skarżącą - wezwał wnioskodawczynię pismem z 22.02.2008 r. o uzupełnienie w terminie 14 dni wniosku przez wskazanie miejsca prowadzenia szkół i wykazanie tytułu do korzystania z tego miejsca.

Następnie decyzją (w decyzji II instancji oczywiście mylnie podano 2007 r.) z dnia [...] 2008 r Starosta z powołaniem na przepisy art. 82 ust. 1 i 4 w zw. z art. 5 ust. 5 a i art. 5 c pkt 3, ustawy z 7 września 1991 r. o systemie oświaty odmówił wpisu do ewidencji szkół i placówek niepublicznych zgłoszeń [...] Liceum Ogólnokształcącego dla [...] oraz [...] Uzupełniającego Liceum Ogólnokształcącego dla [...].

Uzasadniając decyzję organ I instancji opisał przebieg postępowania i przyjął , że składająca zgłoszenie skarżąca nie uzupełniła zgłoszenia w zakreślonym terminie , gdyż nie wskazała ,, siedziby szkół‘’ .Organ przytoczył treść pisma skarżącej z dnia 11.03.2008 r., którym zwraca się do Starosty o ,, wyznaczenie siedziby szkoły na terenie O.‘’ do prowadzenia w/w Liceów i przyjął , iż wynika z niego, że składająca zgłoszenie nie może wskazać siedziby szkół co uzasadnia decyzję o odmowie wpisu do ewidencji.

W odwołaniu od tej decyzji M. O. zarzuciła naruszenie art. 82 ust. 2 , 3 i 4 ustawy o systemie oświaty . Zdaniem odwołania z naruszeniem art. 6 k.p.a organ dokonał błędnej wykładni przepisu art. 82 ust. 2 przez przyjęcie , że elementem zgłoszenia jest wykazanie się tytułem prawnym do korzystania z pomieszczeń wskazanych jako miejsce prowadzenia szkół. W przekonaniu skarżącej wniosek o wpis do ewidencji był ,, pełny ‘’ i nie wymagał uzupełnienia. Odwołanie wskazywało także naruszenie art. 82 ust. 3 przez przekroczenie terminu 30 dni do dokonania wpisu od daty zgłoszenia. Skutkiem wskazanych uchybień było naruszenie art. 82 ust. 4 ustawy przez wadliwe zastosowanie go jako podstawy decyzji.

Rozpatrując odwołanie Kurator Oświaty dokonał ustaleń dalszych.

Organ przytoczył pełną treść przepisu art. 82 ust. 2 ustawy o systemie oświaty określającego dane jakie winno zawierać zgłoszenie, a z którego m.in. wynika (art. 82 ust. 2 pkt 3) , że oprócz wskazania miejsca prowadzenia szkoły lub placówki zgłoszenie winno zawierać informację o warunkach lokalowych zapewniających możliwość prowadzenia zajęć dydaktyczno – wychowawczych, realizację innych zadań statutowych, bezpieczne i higieniczne warunki nauki i pracy zgodnie z odrębnymi przepisami .

Zdaniem organu odwoławczego zgłoszenie nie zawierało danych o warunkach lokalowych spełniających wymogi ustawy, a nadto treść przedłożonych statutów była sprzeczna z obowiązującym prawem.

Organ odwoławczy wskazał, że pismem z dnia 19 maja 2008r wezwał skarżącą do przedłożenia w terminie 7 dni :

- sprecyzowanego miejsca prowadzenia Szkół przez podanie adresu i informacji o warunkach lokalowych zgodnie z art. 82 ust. 2 pkt 3 ustawy o systemie oświaty, oraz ,,uzupełnionego Statutu, którego merytoryczność będzie zgodna z art. 84 ust. 2 ustawy o systemie oświaty oraz Rozporządzenia MEN z dnia 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz.U. Nr 61 poz. 624 ) zmienionego Rozporządzeniem z 9 lutego 2007 r. ( Dz.U. Nr 35 , poz. 222 ) a przyjętego przez osobę zamierzającą prowadzić szkoły.’’

Kurator Oświaty przyjął ustalenie, iż składająca zgłoszenie nie przedłożyła w wyznaczonym terminie wymaganych dokumentów, a tym samym zgłoszenie nie zawiera danych wymienionych w art. 82 ust.2 pkt 3 lit. a, b, d ustawy o systemie oświaty, a zatem zachodzi przewidziana art. 82 ust. 4 pkt 1 ustawy podstawa do odmowy wpisu do ewidencji.

Ponadto zdaniem organu odwoławczego, zachodzi także przewidziana art. 82 ust. 4 pkt 2 ustawy o systemie oświaty podstawa do odmowy wpisu do ewidencji , gdyż treść znajdujących się w aktach sprawy statutów jest sprzeczna z obowiązującym prawem. Zdaniem organu wbrew prawu statuty nie określają wszystkich wymaganych organów szkół – nie uwzględniają rady słuchaczy, a także zakresu zadań organów szkół oraz zasad współpracy między tymi organami oraz zasad przyjmowania uczniów do szkół, a zgłoszenie nie zostało uzupełnione w tym zakresie w terminie pomimo stosownego wezwania.

Te okoliczności zdaniem Kuratora Oświaty uzasadniały utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji Starosty.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożyła na powyższą decyzję M. O., wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji przez rozstrzygnięcie zgodnie z wnioskiem lub o uchylenie w całości decyzji Kuratora. Skargę oparto na zarzutach naruszenia :

• art. 15 kpa oraz art. 156 § 1 pkt. 1 kpa poprzez rozpoznanie sprawy przez organ drugiej instancji ponad granice wyznaczone rozstrzygnięciem organu pierwszej instancji ,

• naruszenie wyrażonej w art. 139 kpa zasady zakazu orzekania na niekorzyść skarżącego poprzez powołanie się przez organ drugiej instancji na niekwestionowane zarówno przez stronę skarżącą jak i przez organ pierwszej instancji ustalenia.

• art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty polegające na błędnej wykładni przepisu,

• art. 107 § 1 i 3 kpa poprzez pominięcie w uzasadnieniu decyzji należytej i rzetelnej oceny faktów, stosowanego prawa oraz celów i skutków rozstrzygnięcia a więc niezachowanie warunków wymaganych dla wydania prawidłowego rozstrzygnięcia,

• naruszenie art. 7 kpa poprzez nienależyte wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, a w szczególności nie odniesienie się do zarzutu naruszenia art. 82 ust. 2.

Nadto skarżąca zarzuciła błędne ustalenie, że złożony wniosek nie spełnia wymogów wskazanych art. 82 ust. 2 ustawy o systemie oświaty, oraz, że organ nie poprzestał na odniesieniu się do zarzutów odwołania lecz dokonał ustaleń dalszych co do braków zgłoszenia, których nie kwestionował organ I instancji.

W odpowiedzi na skargę Kurator Oświaty wniósł o jej oddalenie podtrzymując ustalenia i zajęte stanowisko, a w nawiązaniu do zarzutów skargi wyjaśnił, iż wniesienie odwołania uruchomiło tok ponownego rozpoznania sprawy, Zdaniem organu potwierdzeniem bezpiecznych i higienicznych warunków nauki i pracy jakie winny zapewniać szkoły są opinie właściwego inspektora sanitarnego oraz Państwowej Straży Pożarnej, a statut winien odpowiadać wykazowi treści określonemu art. 84 ust. 2 ustawy .

Organ podkreślił, iż podstawę faktyczną rozstrzygnięcia nie stanowi uzależnianie wpisu do ewidencji od wykazania się przez skarżącą tytułem prawnym do lokali przewidzianych na prowadzenie szkoły lecz dokonane w uzupełniającym postępowaniu II instancji ustalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył :

Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ) w związku z art. 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 , poz. 1270 z poźn.zm. ) - dalej ustawa p.p.s.a - przedmiotem kognicji sądów, jest kontrola działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne lub inne akty wymienione w przepisie art. 3 § 2 pkt 1 – 8 p.psa , a także w sprawach w których stosownie do § 3 art. 3 przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę .

Stosownie do przepisu art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawując kontrolę pod względem zgodności z prawem Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonana na tych zasadach kontrola zaskarżonej decyzji prowadzi do konstatacji, iż skarga jest uzasadniona aczkolwiek częściowo tylko z przyczyn wskazanych na jej poparcie.

W myśl przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit c powołanej ustawy p.p.s.a jedną z podstaw uchylenia decyzji w całości lub w części, jest stwierdzenie przez Sąd naruszenia przepisów postępowania (innego niż dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego) , jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik postępowania .

Wprawdzie ma rację skarga , iż organ I instancji naruszył prawo materialne - przepis art. 82 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

( t.j. Dz.U. z 2004 r. Nr 256 , poz. 2572 z poźn.zm. ) – dalej ustawa - przez błędną jego wykładnię, ale to uchybienie nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy – odmowę wpisu do ewidencji szkół, nie zaistniała zatem , przewidziana art. 145 § 1 pkt 1 lit. a druga też przesłanka do uwzględnienia skargi. Uzasadnione jest stanowisko skargi , iż przepis art. 82 ust.2 pkt 3 ustawy przewidujący , iż zgłoszenie niepublicznej szkoły do ewidencji powinno zawierać ; ,, wskazanie miejsca prowadzenia szkoły lub placówki ... ‘’ nie może być wykładany rozszerzająco jako obowiązek wykazania się przy zgłoszeniu tytułem prawnym do lokali , w których ma być prowadzona szkoła . Data zgłoszenia wpisu do ewidencji jako warunku , po spełnieniu , którego można założyć niepubliczną szkolę lub placówkę (art. 82 ust.1) , wyprzedza ze swej istoty datę podjęcia działalności przez szkołę lub placówkę w terminie wskazanym w zgłoszeniu do ewidencji. Nieposiadanie w dacie zgłoszenia . do ewidencji tytułu prawnego do lokali wskazanych jako miejsce prowadzenia szkoły może być zatem przyczyną faktycznego nie podjęcia działalności przez szkołę we wskazanym zgłoszeniem terminie. Taka okoliczność stanowi zaś przewidzianą art. 83 ust. 1 pkt 1 podstawy do wykreślenia decyzją (art. 83 ust. 2) szkoły z ewidencji.

Warunkowanie spełnienia przewidzianej art. 82 ust. 2 pkt 3 ustawy przesłanki wskazania w zgłoszeniu do ewidencji miejsca prowadzenia szkoły lub placówki , wykazaniem na datę zgłoszenia tytułu prawnego do lokali, w których szkoła ma być prowadzona nie znajduje oparcia w przepisach ustawy.

Wykładni przepisu art. 82 ust. 2 pkt 3 ustawy dokonanej przez Starostę nie podzielił jednak Kurator Oświaty, co zaakcentował w odpowiedzi na skargę, przyjmując inne podstawy prawne do odmowy uwzględnienia wniosku.

Wobec określenia przepisem art. 82 ust. 4 ustawy decyzji jako formy aktu , którym rozstrzyga organ prowadzący ewidencję szkół o odmowie wpisu do ewidencji, uzasadnione jest przyjęcie przez skargę założenia, iż rozpoznanie wniosku następuje w trybie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Jednakże podniesionych w skardze zarzutów, co do naruszenia wskazanych przepisów kpa podzielić nie można.

Zarzut naruszenia przepisu art. 15 kpa statuującego jako zasadę dwuinstancyjność postępowania administracyjnego przez to, że organ odwoławczy poczynił ustalenia dalsze, na których oparł rozstrzygnięcie jest całkowicie bezzasadny. Istota zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, realizującego konstytucyjną zasadę dwuinstancyjności przewidzianą art. 78 Konstytucji RP polega bowiem na tym, iż sprawa administracyjna jest dwukrotnie merytorycznie rozpoznana i rozstrzygnięta .

Właśnie ta zasada dwuinstancyjności leży u podłoża prawa odwołania od decyzji nieostatecznej. Złożenie zatem odwołania uruchamia ponowne rozpoznanie, tym razem przez organ odwoławczy, tej samej sprawy administracyjnej. Przepis art. 136 kpa daje organowi odwoławczemu uprawnienie do przeprowadzenia na wniosek lub z urzędu dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie . Por. B. Adamiak , J. Borkowski kodeks postępowanie administracyjnego , Komentarz , Wyd. 3.200 C.H. Beck , str. 81 in.)

Przepisy ustawy o systemie oświaty nie statuują wyjątków od zasady dwuinstancyjności postępowania w zakresie rozpoznawania wniosków w przedmiocie zgłoszenia szkoły do ewidencji. Natomiast rozpoznanie sprawy przez organ odwoławczy dotyczyło tego samego przedmiotu - zgłoszenia szkoły niepublicznej do ewidencji .

Zarzuty naruszenia zatem zaskarżoną decyzją art. 156 § 1 pkt 1 kpa , czy art. 139 kpa są całkowicie nieuzasadnione .

Utrzymanie w mocy decyzji odmawiającej wpisu do ewidencji, aczkolwiek w oparciu o inne przesłanki faktyczne niż przyjął to organ I instancji, nie narusza zakazu reformationis in peius .

Zgodnie bowiem z zasadą dwukrotnego rozpoznania sprawy przez organ, przepis art. 138 § 1 pkt 2 kpa przewiduje, że organ odwoławczy m.in. może uchylić zaskarżoną decyzją w całości lub w części i w tym zakresie orzec co do istoty sprawy. Skoro organ odwoławczy oparł decyzję na ustaleniach poczynionych w postępowaniu uzupełniającym, to prawidłowym było by orzeczenie oparto na przepisie art. 138 § 1 pkt 2 kpa , a nie na przepisie art. 138 § 1 pkt 1 kpa.

To uchybienie procesowe nie miało jednak wpływu na wynik sprawy – odmowę wpisu do ewidencji.

Natomiast wpływ na wynik sprawy miał sposób uzupełnienia dowodów w postępowaniu uzupełniającym.

Zgodzić się należy ze stanowiskiem Kuratora Oświaty , iż przewidziane art. 82 ust. 2 pkt 3 ustawy elementy zgłoszenia do ewidencji obejmują nie tylko wskazanie miejsca prowadzenia szkoły lub placówki - rozumianego jako wskazanie adresu , pod którym szkoła będzie działać ( Por. Mateusz Pilich ustawa o systemie oświaty. Komentarz . Dom Wydawniczy ABC , 2006 r ., do art. 82 teza 6) , ale także informację o warunkach lokalowych zapewniających spełnienie - w sprawie – przesłanek określonych przepisem art. 82 ust. 2 pkt 3 lit. a , b i d ustawy. Oznacza to , iż zgłoszenie do ewidencji szkół niepublicznych winno zawierać opis dla każdej z tych szkół warunków lokalowych zapewniających możliwość prowadzenia przez daną szkolę zajęć dydaktyczno – wychowawczych , ( lit. a ) , realizacje innych zadań statutowych ( lit .b ) i bezpieczne higieniczne warunki nauki i pracy , zgodnie z odrębnymi przepisami. Podkreśla się, w piśmiennictwie ( Por. Komentarz j.w. teza 6 ) , że potwierdzeniem bezpiecznych i higienicznych warunków pracy i nauki mogą być m.in. opinia właściwego inspektora sanitarnego oraz Państwowej Straży Pożarnej .

Znajduje oparcie w treści przedstawionej przez skarżącą dokumentacji, ustalenie organu odwoławczego , iż w zakresie spełnienia przesłanki wskazania w zgłoszeniu miejsca prowadzenia szkoły i warunków lokalowych zapewniających realizację wymogów przepisu art. 82 ust. 2 pkt 3 lit. a, b, i d , skarżąca ograniczyła się do wskazania ,,Pomieszczeń dydaktycznych i biurowych będących własnością Powiatowego Zespołu Nr [...] Szkół [...] ul. [...]‘’.

Z zebranych materiałów wynika jednak , iż przedmiotem projektu umowy najmu były nieoznaczone nawet liczbowo sale lekcyjne i komputerowe , że w obiekcie znajduje się sklep , trzy mieszkania, a Centrum Kształcenia [...] reprezentowane przez skarżącą , już wcześniej na okres 1.09.2006 r - 31.08. 2009 r. wynajęto już część sal lekcyjnych.

Miał zatem podstawy organ do żądania uzupełnienia zgłoszenia w wyznaczonym terminie przez informację o warunkach lokalowych, zapewniających każdej ze szkół spełnienie wymogów z art. 82 ust. 2 pkt 3 lit a , b , i d ustawy . Skoro zgodnie z art. 82 ust. 4 pkt 1 organ wydaje decyzję o odmowie wpisu do ewidencji , jeżeli zgłoszenie nie zawiera danych skreślonych w ust. 2 i mimo wezwania nie zostało uzupełnione w wyznaczonym terminie , to wezwanie o uzupełnienie takich danych skierowane do strony winno określać skutki z jakimi wiąże się nieuzupełnienie zgłoszenia w terminie.

Takiego rygoru nie zawierało wezwanie z dnia 19 maja 2008 r. skierowane przez Delegaturę Kuratorium Oświaty do skarżącej .

Nadto treść tego wezwania nie była jasna gdyż , zażądano - bez rygoru - przedłożenia w terminie 7 dni ,, sprecyzowanego miejsca prowadzenia szkól przez podanie ich adresu i informacji o warunkach lokalowych zgodnie z art. 82 ust. 2 pkt 3 ustawy o systemie oświaty ‘’. Z tak zredagowanego wezwania nie wynikało , czy organ drugiej instancji , żąda także wskazania nowego – innego niż w zgłoszeniu – adresu miejsca prowadzenia szkół ( co wykluczono wyraźnie dopiero w odpowiedzi na skargę ) , czy też informacji o warunkach lokalowych wskazanego już w zgłoszeniu miejsca prowadzenia szkół.

W tej sytuacji złożenie przez skarżącą w dniu 19.06. 2008 r dokumentów , które istotnie nie precyzują warunków przewidzianych art. 82 ust. 2 pkt 3 ;it. a, b i d dla każdej ze szkół , nie może być jednak – przy braku rygoru - poczytane jako wystarczająca podstawa do odmowy przyjęcia zgłoszenia na podstawie art. 82 ust. 4 pkt 1 ustawy .

Na marginesie Sąd zauważa, że nawet projekt umowy najmu nie precyzował liczby i powierzchni pomieszczeń dydaktyczno- wychowawczych dla każdej ze szkół , a nadto nie dotyczył w ogóle pomieszczeń , które zgodnie ze zgłoszeniem miały mieć charakter pomieszczeń biurowych np. dla nauczycieli , czy przewidzianego statutami (§ 14 – te) gromadzenia i przechowywania dokumentacji przebiegu nauczania. W żadnej mierze nie określono też warunków lokalowych w zakresie korzystania z pomieszczeń higieniczno- sanitarnych .

Jednakże to do organu administracji publicznej należało szczegółowe określenie w wezwaniu o uzupełnienie zgłoszenia tych danych , które mają być uzupełnione, choćby przez powtórzenie mających w sprawie zastosowanie wymogów z art. 82 ust. 2 pkt 3 lit.a , b i d ustawy .

Do organu przyjmującego zgłoszenie należy ocena, czy stanowiący obligatoryjny element zgłoszenia (art. 82 ust. 2 pkt 4) statut szkoły jest sprzeczny z obowiązującym prawem i wezwanie strony o jego zmianę w określonym terminie pod rygorem odmowy wpisu do ewidencji opartej na przepisie art. 82 ust. 4 pkt 2 ustawy.

Wezwanie pismem z dnia 19 maja 2008 r skierowane do skarżącej – bez określenia rygoru - do przedłożenia w terminie 7 dni ,,uzupełnionego statutu , którego merytoryczność będzie zgodna z art. 84 ust. 2 ustawy oraz Rozporządzeniem MEN z 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz z publicznych szkół ( Dz.U. Nr 61 poz. 624 ) oraz zmieniającym je rozporządzeniem po pierwsze na skarżącą przerzucało obowiązek ustalania , które postanowienia statutu są kwestionowane przez organ jako niezgodne z prawem , a po drugie odsyłało do wzorca statutu nie mającego w sprawie zastosowania.

Powołane w wezwaniu o uzupełnienie statutu Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 r w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół ( Dz.U. Nr 61 , poz. 624 z późn.zm. ) oraz z dnia 9 lutego 2007 r zmieniającego powołane rozporządzenie

( Dz.U. Nr 35 poz. 222 ) wydane zostały w oparciu o przepis art. 60 ust. 2 ustawy o systemie oświaty. Przepis ten stanowi podstawę do określenia w drodze rozporządzenia ramowych statutów szkół i placówek publicznych ze szczególnym uwzględnieniem ogólnych zasad organizacyjnych szkół lub placówek , a także zakresów spraw , które winny być ustalone w statucie szkoły lub placówki.

Stanowiący natomiast podstawę zaskarżonej decyzji przepis pomieszczony jest w Rozdziale 8 ustawy o systemie oświaty dotyczącym szkół i placówek niepublicznych. Przepis art. 84 ust. 2 zawarty w tym rozdziale w sposób samodzielny i wyczerpujący określa materie, które winny być określone statutem szkoły lub placówki niepublicznej . Żaden przypis rozdziału 8 ustawy , nie przewiduje stosowania nawet odpowiedniego przepisów wydanych na podstawie art. 60 ust. 2 ustawy do statutów szkół niepublicznych. Z tych względów podkreśla się ( por. powołany Komentarz do art. 84 ustawy ) , że statut szkoły lub placówki niepublicznej winien być zgodny z wykazem treści ustalonym art. 84 ust. 2 a treść uregulowań nie powinna sprzeciwiać się ustawie , ale zarazem , że szkół i placówek niepublicznych nie obejmują przepisy regulujące zasady przyjmowania uczniów do szkół publicznych oraz , że np. rada pedagogiczna nie musi istnieć w szkołach niepublicznych, które nie mają uprawnień szkół publicznych i które nie ubiegają się o przyznanie takich uprawnień. Podkreśla się też, iż w szkołach niepublicznych nie ma obowiązku tworzenia organów społecznych.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie przytoczył organ bliżej motywacji stanowiska, iż statut winien uwzględniać także organ szkoły w postaci rady słuchaczy.

Przede wszystkim jednak wezwanie z dnia 19 maja 2008 r. nie precyzowało tych postanowień statutu, które organ odwoławczy uznał za sprzeczne z prawem i wzywał w tym zakresie do zmiany statutu , lub tych treści statutu , których mimo przepisu art. 84 ust. 2 ustawy Statut nie określał .

W tym zakresie z naruszeniem przepisu art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 7 i 77 kpa organy nie poczyniły ustaleń dających podstawę do oparcia decyzji na przepisie art. 82 ust. 4 pkt 2 ustawy naruszając ten przepis.

Mając powyższe na uwadze w oparciu o przepisy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z a rt. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm. ) orzeczono jak w I punkcie sentencji wyroku.

Zgodnie z przepisem art. 83 a ust.1 ustawy prowadzenie szkoły lub placówki , zespołu , o którym mowa w art. 90 a ust.1 oraz innej formy wychowania przedszkolnego , o której mowa w art. 14 a ust.1 a nie jest działalnością gospodarczą.

Stąd przewidziany § 2 ust. 2 pkt 24 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 221 , poz. 2193 z poźn.zm. ), wpis stały w kwocie 1000 zł w sprawach skarg dotyczących koncesji , zezwoleń lub pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie - kultury , edukacji i wychowania , uiszczony bez wezwania przez skarżącą , nie miał w sprawie zastosowania.

Sprawa podlegała wpisowi stałemu w kwocie 200 zł stosownie do przepisu § 2 ust. 4 powołanego rozporządzenia.

Z tych przyczyn, wobec uwzględnienia skargi punktem II sentencji wyroku , zasądzono od organu na rzecz skarżącej na podstawie art. 200 , 205 § 2 i 209 powołanej ustawy kwotę 457 zł ( w tym 200 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi 257 zł tytułem wynagrodzenia i kosztów pełnomocnictwa ).