Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1998/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-08-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), Sędziowie sędzia WSA Izabela Ostrowska, sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant st. ref. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi W. A. i E. P.-A. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. Wojewoda [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267) zw. dalej "Kpa", oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2013r., poz. 1409 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania Pani E. P.-A. i Pana W. A. od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., Nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia M. S.A., na budowę odcinków sieci kanalizacyjnych od kanału głównego do granic nieruchomości prywatnych położonych w pasie drogowym ulic [...], [...], [...], [...], [...], [...], drodze dojazdowej do ul [...], [...], drodze dojazdowej do ul. [...] na terenie Dzielnicy [...] w W., na działkach ewidencyjnych o numerach: [...],[...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] z obrębu [...], działkach ewidencyjnych o numerach: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] z obrębu [...] oraz działkach ewidencyjnych o numerach: [...] i [...] z obrębu [...] – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił ustalony stan faktyczny wskazując, iż w dniu 3 listopada 2014 r M. S.A., zw. dalej "MPWiK" złożyło wniosek o pozwolenie na budowę odcinków sieci kanalizacyjnych od kanału głównego do granic nieruchomości prywatnych położonych w pasie drogowym ulic [...], [...], [...], [...], [...], [...], drodze dojazdowej do ul [...], [...], drodze dojazdowej do ul. [...] na terenie Dzielnicy [...] w W., na działkach ewidencyjnych o numerach: [...],[...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] z obrębu [...], działkach ewidencyjnych o numerach: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] z obrębu [...] oraz działkach ewidencyjnych o numerach: [...] i [...] z obrębu [...]

Prezydent [...] pismem z dnia 2 grudnia 2014 r. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania oraz możliwości wypowiedzenia się, co do zebranego materiału dowodowego przed wydaniem decyzji.

Po rozpatrzeniu wniosku o pozwoleniu na Prezydent [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r., Nr [...] (znak: [...]) zatwierdził projekt budowlany i udzielił MPWiK pozwolenia na budowę odcinków sieci kanalizacyjnych od kanału głównego do granic nieruchomości prywatnych położonych w pasie drogowym ulic [...], [...], [...], [...], [...], [...], drodze dojazdowej do ul [...], [...], drodze dojazdowej do ul. [...] na terenie Dzielnicy [...] w W..

Odwołanie od ww. decyzji w ustawowym terminie złożyli Pani E. P.- A.i Pan W. A.. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie przepisów art. 7 i 77 Kpa w związku z art. 3 art. 15 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2015 r., poz. 139 z późń. zm.), w związku z art. 7 ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 z póź. zm.), w związku z art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust.4, art. 36 oraz art. 82 ust. 2 Prawa budowlanego, poprzez niewyjäśnienie stanu faktycznego sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, a także brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, w tym z pominięciem faktów znanych organowi z urzędu i w konsekwencji wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę inwestycji, która nie uwzględnia przyłączenia nieruchomości, składającej się z działki ewidencyjnej o numerze [...] z obrębu [...] położonej w W., do sieci kanalizacyjnej, pomimo jej sąsiedztwa z działką ewidencyjną o numerze [...], objętą inwestycją i stanowiącą współwłasność Odwołującego (wyjaśnić należy, że w treści odwołania podano inny numer działki ewidencyjnej tj. [...] - Odwołujący w dniu 11 maja 2015 r. złożył sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej).

Rozpoznając przedmiotową sprawę w postępowaniu odwoławczym Wojewoda [...] wskazał, powołując się na treść art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, jakie warunki muszą być spełnione aby organ architektoniczno-budowlany wydał decyzję o pozwoleniu na budowę.

Mając na uwadze wskazane w tych przepisach przesłanki organ II instancji wskazał, że w wyniku czynności sprawdzających Prezydent [...] stwierdził, że załączony do wniosku o pozwolenie na budowę projekt budowlany jest kompletny, posiada wymagane opinie i uzgodnienia, został sporządzony przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Projektant złożył oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Przedłożony projekt zagospodarowania przestrzennego terenu dla przedmiotowej inwestycji jest zgodny z zapisami miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego osiedla [...], [...], [...]. Inwestor uzyskał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] lipca 2012 r. (znak: [...]) stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Inwestor złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane z dnia 30 października 2014 r.

Wojewoda [...] dokonując sprawdzeń wymienionych w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego stwierdził uchybienie w zakresie kompletności projektu budowlanego. W przedmiotowej sprawie uzupełnienia wymagała część rysunkowa projektu zagospodarowania terenu (str. 74-77 projektu budowlanego) zgodnie z § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r. poz. 462 z późn. zm.).

Ponadto w aktach sprawy organu I instancji brakowało zwrotnych potwierdzeń odbioru decyzji od Pana D.K., Pana E. C., Pani M. C.-P., Pana J. P., Pani E. G., Pana K. S..

Wojewoda [...] postanowieniem Nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. zlecił Prezydentowi [...] przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego, mającego na celu ustalenie, czy decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., Nr [...] została skutecznie doręczona wszystkim stronom postępowania zgodnie z przepisami art. 39 - 49 Kpa o doręczeniach oraz uzupełnienie materiałów w sprawie - w związku z brakiem w części rysunkowej projektu zagospodarowania terenu klauzuli, o której mowa we wskazanym wcześniej przepisie § 21 ust. 3 rozporządzenia w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

Prezydent [...] w odpowiedzi na postanowienie Wojewody [...] przekazał brakujące zwrotne potwierdzenia odbioru decyzji od Pana D. K., Pana E. C., Pani M. C.-P., Pana J.P., Pani E.G., Pana K. S. oraz 4 egzemplarze części rysunkowej projektu zagospodarowania terenu sporządzone na oryginale mapy do celów projektowych.

Pismem z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie wypowiedział się pełnomocnik stron składających odwołanie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w odwołaniu oraz załączając dokumenty wskazujące na konieczność przyłączenia budynku realizowanego na nieruchomości składającej się z działki ewidencyjnej o numerze [...] z obrębu [...] położonej w W. do sieci kanalizacyjnej, jej bezpośrednie sąsiedztwo z działką ewidencyjną o numerze [...], na której ma być realizowana inwestycja MPWiK oraz poczynione przez Odwołujących starania o przyłączenie nieruchomości na działce ew. nr [...] do sieci kanalizacyjnej.

Odnosząc się do podnoszonych w odwołaniu okoliczności Wojewoda [...] wskazał, że zgodnie z art. 82 ust. 1 Prawa budowlanego do właściwości organów administracji architektoniczno-budowlanej, którymi są starosta, wojewoda i Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, należą sprawy określone w ustawie Prawo budowlane niezastrzeżone do właściwości innych organów. Organ administracji architektoniczno- budowlanej nie jest właściwy w sprawach określonych ustawą o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Zgodnie z art. 3 tej ustawy zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków jest zadaniem własnym gminy.

Organ administracji architektoniczno-budowlanej prowadząc postępowanie na wniosek Inwestora o pozwolenie na budowę dokonuje czynności w oparciu o ustawę Prawo budowlane, nie posiada natomiast kompetencji do korygowania zakresu robót budowlanych objętych wnioskiem ani weryfikacji rozwiązań projektowych, za które odpowiada projektant. Ocena organu jest ściśle związana z przepisami Prawa budowlanego i musi w jednoznaczny sposób opierać się na dyspozycji konkretnych norm Prawa budowlanego. W tym przypadku są to opisane wcześniej przepisy art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego.

Organ odwoławczy wskazał w związku z tym, że załączony do wniosku MPWiK o pozwolenie na budowę projekt budowlany, obejmujący budowę odcinków sieci kanalizacyjnych od kanału głównego do granic nieruchomości prywatnych położonych w pasie drogowym ulic [...], [...], [...], [...], [...], [...], drodze dojazdowej do ul. [...], [...], drodze dojazdowej do ul. [...] na terenie Dzielnicy [...] w W., po dokonaniu korekty części rysunkowej projektu zagospodarowania terenu, nie wykazuje sprzeczności z powołanymi przepisami.

Prezydent [...], jako organ I instancji administracji architektoniczno- budowlanej wydał decyzję o pozwoleniu na budowę w zakresie swoich kompetencji. Był zobowiązany do przeprowadzenia postępowania administracyjnego w zakresie objętym żądaniem strony, nie był natomiast władny do modyfikowania wniosku o pozwolenie na budowę złożonego przez Inwestora oraz żądania zmian co do zakresu projektu budowlanego.

Podkreślono, że jeżeli wymagania określone w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego w projekcie budowlanym są spełnione, to w myśl przepisu art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Przepis ten nie dopuszcza uznaniowości w sprawie wydania pozwolenia na budowę ani możliwości wprowadzenia jakichkolwiek dalszych warunków, od których zależałoby pozwolenie na budowę.

Powołane przez Odwołujących przepisy ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków oraz ustawy o samorządzie gminnym nie mają zastosowania w niniejszej sprawie, ponieważ obowiązki wynikające z tych ustaw należą do właściwości gminy i jej organów.

Mając na uwadze powyższe ustalenia Wojewoda [...] stwierdził, iż należało utrzymać w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., Nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia MPWiK na budowę odcinków sieci kanalizacyjnych od kanału głównego do granic nieruchomości prywatnych położonych w pasie drogowym ulic [...], [...], [...], [...], [...], [...], drodze dojazdowej do ul. [...], [...], drodze dojazdowej do ul. [...] na terenie Dzielnicy [...] w W..

Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli E. P.- A. i W. A..

W skardze kwestionowanej decyzji zarzucili: naruszenie prawa, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 i art. 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 roku, poz. 267 z póżn. zm.,) w związku z art. 3 oraz art. 15 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (t.j. Dz. U. z 2015 roku, poz. 139 z późn. zm.) w związku z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2013 roku, poz. 594 z późn. zm.) w związku z art. 28, art. 35 ust. 1, art. 32 ust. 4 oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku (t.j. Dz. U. z 2013 roku, poz. 1409 z późn. zm.) poprzez brak wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, a także brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, a w konsekwencji wydanie Decyzji II utrzymującej w mocy Decyzję I, zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę Inwestycji, która nie uwzględnia przyłączenia nieruchomości, składającej się z działki ewidencyjnej o numerze [...] z obrębu [...], położonej w W. do sieci kanalizacyjnej, pomimo jej sąsiedztwa z działką ewidencyjną o numerze [...], objętą Inwestycją i stanowiącą współwłasność Skarżących oraz złożenia przez nich do Prezydenta [...] stosownego wniosku o przyłączenie Nieruchomości do sieci kanalizacyjnej już w dniu 25 października 2012 roku oraz prowadzenia w tym zakresie innej korespondencji, w tym również z udziałem M.S.A., który złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę, inicjującego postępowanie zakończone wydaniem Decyzji II, potwierdzającej konieczność przyłączenia Nieruchomości do sieci kanalizacyjnej.

Podnosząc te zarzuty wnosili o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej.

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd administracyjny właściwy jest do kontroli decyzji administracyjnych tylko w oparciu o kryterium legalności, a więc zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi przez Sąd następuje jedynie w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły i w związku z tym skarga nie mogła zostać uwzględniona.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.

Materialnoprawną podstawę kontrolowanego aktu stanowią przepisy Prawa budowlanego, a wśród nich przepis art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią, w brzmieniu, pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Z kolei w przepisie art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego ustawodawca sprecyzował, iż do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć m.in.: cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000; oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Ponadto podkreślić należy, iż zgodnie z art. 35 ust. 4 w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

W ocenie Sądu analiza niniejszej sprawy pod kątem przywołanych uregulowań nie pozostawia wątpliwości, iż wymagania formalne, określone w cytowanych przepisach - niezbędne do wydania pozwolenia na nadbudowę - zostały przez inwestora spełnione. Sąd nie dopatrzył się także uchybień w załączonym do wniosku projekcie budowlanym, który spełnia wymagania określone w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Projekt zawiera również wszystkie elementy wymienione w art. 34 ust. 3 ustawy. W tej sytuacji złożony przez inwestora wniosek o wydanie pozwolenia na budowę uprawniał organy do wydania pozytywnej decyzji.

W orzecznictwie wskazuje się, iż użyty zwrot "organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę" oznacza, że organ administracji architektoniczno - budowlanej, w razie spełnienia tych przesłanek, jest związany powyższymi przepisami i ma obowiązek podjąć rozstrzygnięcie zgodne z żądaniem wnioskodawcy. Dopiero brak którejkolwiek z przesłanek wymienionych w art. 32 Prawa budowlanego uniemożliwia podjęcie decyzji o pozwoleniu na budowę.

Zauważyć należy, iż przy ocenie przedłożonego projektu budowlanego organ nie ma prawa badać go pod kątek oczekiwań obywateli. Warunkiem uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę jest złożenie kompletnej dokumentacji projektowej wraz z oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, stosownymi opiniami, uzgodnieniami i pozwoleniami, która następnie podlega ocenie właściwego organu architektoniczno-budowlanego pod kątem zgodności projektowanego zamierzenia inwestycyjnego z planem zagospodarowania przestrzennego lub w przypadku jego braku z wymogami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy oraz z przepisami techniczno-budowlanymi. Pozytywne ustalenia w tym zakresie obligują organ do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Ugruntowane jest stanowisko w orzecznictwie sądów administracyjnych, iż organ architektoniczno-budowlany nie jest uprawniony do badania zgodności projektu budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi lub z innymi przepisami prawa poza przepisami określającymi wymogi ochrony środowiska. Wynika to także z treści art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego i faktu uchylenia przepisu art. 35 ust. 2 Prawa budowlanego. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2013 r. (sygn. akt II OSK 44/12, dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), zgodnie z którym organ nie jest uprawniony do badania zgodności projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi lub innymi przepisami prawa, poza przepisami określającymi wymogi ochrony środowiska. Rozszerzająca interpretacja uprawnień organu w zakresie kontroli na podstawie art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego oznaczałaby w istocie przywrócenie uchylonej zasady oceny materialnych rozwiązań projektu budowlanego przez organ (uchylony art. 35 ust. 2 Prawa budowlanego) i stanowiłaby naruszenie zasady związania organów administracji publicznej prawem (art. 7 k.p.a.). Jak zasadnie wskazuje Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 19 grudnia 2014 r. VII SA/Wa 1210/14 sprawdzenie przez organ zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, jest ograniczone wyłącznie do projektu zagospodarowania działki. Organ prowadzący postępowanie w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę nie może kwestionować przyjętych w projekcie rozwiązań technicznych.

W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie analiza akt sprawy pod kątem przywołanych uregulowań nie pozostawia wątpliwości, iż wymagania formalne, określone w cytowanych przepisach - niezbędne do wydania pozwolenia na budowę - zostały przez inwestora spełnione.

Mając na uwadze zarzuty skargi Sąd stwierdza, iż nie zasługują one na uwzględnienie. Przede wszystkim zauważyć trzeba, iż z przyczyn opisanych powyżej nie mogły zostać uwzględnione zarzuty dotyczące naruszenia przepisów prawa budowlanego. Charakter sprawowanej kontroli przez organ architektoniczno-budowlany na etapie uzyskiwania pozwolenia na budowę wyklucza podjęcie działań, których oczekiwali Skarżący.

Nie można też zgodzić się z zarzutem naruszenia przepisów postępowania w zakresie przeprowadzonego postępowania dowodowego. W ocenie Sądu organy obu instancji przeprowadziły postępowanie dowodowe w zakresie niezbędnym i wystarczającym do wydania prawidłowej decyzji. Okoliczności podnoszone przez Skarżących były organom znane, niemniej zostały uznane za nie mające istotnego znaczenia w sprawie. Stanowisko w tym zakresie zostało, w ocenie Sądu w należyty sposób uzasadnione.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia innych przepisów prawa materialnego, poza prawem budowlanym wskazać należy, iż przepisy te nie miały zastosowania w sprawie wobec czego można mówić o ich naruszeniu.

W zakresie wyrażanych przez Skarżących zastrzeżeń co do zabezpieczenia interesów skarżących podkreślić trzeba, iż w postępowaniu administracyjnym o udzielenie pozwolenia na budowę ocenie podlega badanie, czy dochodzi, względnie czy może dojść do naruszenia interesów osób trzecich, a więc i interesu właścicieli sąsiednich nieruchomości, jednakże wyłącznie w aspekcie ewentualnego naruszenia norm z zakresu prawa budowlanego i warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 marca 2004 r., sygn. akt IV SA 3483/02, publ. http://cbois.nsa.gov.pl). Skoro zaś wymogi przewidziane tymi przepisami zostały zachowane, względnie w prawidłowym trybie wyrażono zgodę na odstępstwo od nich, to nie mogą przynieść oczekiwanego rezultatu argumenty o naruszeniu interesów osób trzecich.

Z tych wszystkich względów, w ocenie Sądu, postępowanie administracyjne poprzedzające wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego zostało przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa materialnego i procedury administracyjnej. Dodatkowo skład orzekający w niniejszym postępowaniu ocenił zarzuty skargi jako niezasadne i uznał, że nie zachodzą przesłanki do stwierdzenia nieważności kwestionowanej decyzji.

Z tych wszystkich powodów Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Końcowo można wskazać, że w istocie zarzuty Skarżących dotyczą działań inwestora, który, w ich ocenie z naruszeniem przepisów wskazanych w skardze, nie realizuje swoich obowiązków naruszając w ten sposób ich interes. Stanowisko to chociaż wydaje się, że nie jest pozbawione uzasadnionych podstaw, nie mogło mieć wpływu na postępowanie w zakresie udzielenia pozwolenia na budowę.