Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 177/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-06-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie sprzeciwu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono sprzeciw
Powołane przepisy: article: art. 259  par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak- Nowakowska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 18 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu strony skarżącej od postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 7 maja 2018 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej jako osoby trzeciej za zaległości w podatku od towarów i usług za kwiecień 2011 r. postanawia odrzucić sprzeciw.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 maja 2018 r. starszy referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Przesyłka zawierająca odpis ww. postanowienia, po dwukrotnym awizowaniu w dniach: 15 maja 2018 r. oraz 23 maja 2018 r., została wydana adresatowi w placówce pocztowej w dniu 30 maja 2018 r. (datę drugiego awiza Sąd ustalił na podstawie informacji z http://emonitoring.poczta-polska.pl).

Od ww. postanowienie skarżący wniósł w dniu 6 czerwca 2018 r. sprzeciw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Sprzeciw podlegał odrzuceniu.

Skuteczność sprzeciwu ustawodawca uzależnia m.in. od wniesienia go w ustawowym terminie.

Powyższe wynika z art. 259 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369; dalej: p.p.s.a.), w myśl którego od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.

Stosownie natomiast do art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

W stanie faktycznym sprawy, sprzeciw od postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 7 maja 2018 r. został wniesiony po terminie, z uwagi na przyjęcie skutku doręczenia przesyłki zawierającej odpis ww. postanowienia Sądu w innej dacie, niż wynika to z dokumentu zwrotnego potwierdzenia.

Wskazać w tej materii należy, że zgodnie z art. 73 p.p.s.a., regulującego zasady doręczania pism w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).

Mając na uwadze reguły doręczania pism w postępowania sądowoadminstracyjnym, określone wskazanym powyżej przepisem, przyjąć należy, że dla przyjęcia skutku doręczenia, bez znaczenia pozostaje data faktycznego odebrania przesyłki sądowej przez adresata, która została dwukrotnie awizowana. Późniejsze wydanie pisma, tj. po upływie czternastodniowego terminu, podczas którego przesyłka oczekiwała na jej odebranie przez adresata, nie może być bowiem uznawane za doręczenie w znaczeniu prawnym, gdyż przepisy prawne regulujące tryb doręczeń, skutki prawne łączą z doręczeniem w przepisanej formie, a nie tylko z faktycznym otrzymaniem pisma przez adresata (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 września 2016 r. sygn. akt I FZ 223/16, dostępny w internetowej bazie orzeczeń na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej: CBOSA). Odbiór przesyłki przez adresata po upływie czternastu dni od daty jej złożenia w urzędzie pocztowym jest bowiem czynnością organizacyjno-techniczną, nie mającą znaczenia dla zaistnienia skutku w postaci doręczenia, uzależnionego wyłącznie od spełnienia warunku przewidzianego w ustawie – upływ ostatniego dnia okresu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2018 r. sygn. akt II FZ 838/17, CBOSA)

W okolicznościach faktycznych sprawy nie ulega wątpliwości, że wymóg dwukrotnego awizowania omawianej przesyłki sądowej, został spełniony. Przyjąć zatem należało, że skutek doręczenia wedle powyższych reguł, nastąpił w dniu 29 maja

2018 r., a nie w dniu 30 maja 2018 r. kiedy to wydano adresatowi przesyłkę w placówce pocztowej. Wobec tego, wymagany przez ustawę siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu rozpoczął swój bieg w dniu 30 maja 2018 r. i upłynął z dniem 5 czerwca 2018 r. Tymczasem, skarżący sprzeciw wniósł w dniu 6 czerwca 2018 r., co oznacza, że dokonał tej czynności procesowej po upływie ustawowego terminu.

Na marginesie należy dodać, że wydanie przesyłki po upływie czternastu dni, o których mowa w art. 73 p.p.s.a., niewątpliwie było błędnym działaniem operatora pocztowego. Adresat przesyłki ma zaś prawo działać w zaufaniu do operatora publicznego i przyjąć, że przesyłka została doręczona mu w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa. Toteż wielokrotnie podkreślano w orzecznictwie, że okoliczność wydania przesyłki po skutecznym doręczeniu w trybie fikcji doręczenia, co prawda nie niweluje skutku doręczenia, ale może stanowić okoliczność uzasadniającą wniosek o przywrócenie tak uchybionego terminu. Przy czym skuteczność takiego wniosku zależna jest od uprawdopodobnienia, że uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony. Taki zaś wniosek należy złożyć w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W niniejszej sprawie, rzeczony termin rozpocznie swój bieg od daty zgodnego z przepisami p.p.s.a., doręczenia odpisu postanowienia o odrzuceniu sprzeciwu.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.