Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1642/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-10-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Aneta Żak po rozpoznaniu w dniu 30 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez: 1) zwolnienie od kosztów sądowych; 2) ustanowienie adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 10 września 2009 r., złożonym wraz ze skargą na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] czerwca 2009 r. o wymeldowaniu J. T. (dalej: skarżący) z pobytu stałego, skarżący wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Do pisma skarżący załączył zaświadczenie z Miejskiego Urzędu Pracy w P. z dnia [...] czerwca 2009 r., z którego wynika, że skarżący jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna i że nie pobiera zasiłku, a także pismo z 18 kwietnia 2006 r. z Centrum Charytatywno-Opiekuńczego Caritas Diecezji [...] zaświadczające, że od 25 października 2005 r. do daty wydania zaświadczenia skarżący przebywał w Domu dla Bezdomnych Mężczyzn w P.

W dniu 21 października 2009 r., na wezwanie sądowe, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu takiego wniosku (PPF), wnosząc w nim o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek skarżący podał, że jest osobą bezdomną, bezrobotnym bez prawa do zasiłku, który nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, bowiem cały jego 25 letni dorobek znajduje się w lokalu, z którego został wymeldowany, a który jest w posiadaniu jego byłej żony, zaś skarżący nie ma do niego dostępu.

Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje:

Przyznanie stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym (tj. obejmującym zwolnienie od koszów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika procesowego), gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Rozpoznawany wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje w całości na uwzględnienie, bowiem skarżący wykazał, że nie posiada środków finansowych na potrzeby wszczętego postępowania sądowoadministracyjnego, tj. na poniesienie kosztów opłat sądowych, jak i kosztów działania profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Za takim rozstrzygnięciem przemawia brak dochodów i sytuacja osobista skarżącego, jak również okoliczność, iż nie posiada on oszczędności, ani majątku, który mógłby zostać wykorzystany w celu pozyskania środków niezbędnych na prowadzenie postępowania sądowego. Z akt sprawy wynika, że skarżący jest wprawdzie współwłaścicielem domu, z którego został wymeldowany, jednakże dom ten zajmuje obecnie była żona skarżącego, skarżący nie ma do niego dostępu, zaś sprawa o podział majątku byłych małżonków jest w toku. W tych warunkach, w odniesieniu do okoliczności faktycznych przedstawionych przez skarżącego w rozpoznawanym wniosku, a także przesłanek przyznania prawa pomocy należało uznać, że wykazana przez skarżącego sytuacja majątkowa może być obiektywnie oceniona jako spełniająca przesłankę z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., co uzasadnia przyznanie stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Z powołanych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.