Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 410/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-11-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 53 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku H. K., B. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. postanowił : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] kwietnia 2016 r. H. K., B. K. (dalej: "skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powołaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z [...] marca 2016 r. W skardze zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu pełnomocnik skarżących wyjaśnił, że w celu dochodzenia należności wynikającej z zaskarżonej do Sądu decyzji został zastosowany środek egzekucyjny w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego skarżącej. Wyegzekwowanie ww. kwoty, gdy pozostający we wspólnym gospodarstwie domowym mąż jest osobą bezrobotną, a skarżąca prowadzi "niedużego rozmiaru" działalność gospodarczą (przychód w 2014 r. [...] zł i w 2015 r. [...] zł) charakteryzującą się nieznacznymi obrotami finansowymi, zachwieje płynnością finansową skarżących i doprowadzi do utraty źródła utrzymania skarżącej i jej rodziny. W konsekwencji skarżąca będzie zagrożona upadłością oraz utraci ciężko wypracowane relacje z kontrahentami. Powstaną zatem nieodwracalne szkody.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu

przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej "u.p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków

(art. 61 § 3 u.p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Ocena

ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.

Zdaniem Sądu, skarżący nie uprawdopodobnili wystąpienia okoliczności potwierdzających wystąpienie niekorzystnych z punktu widzenia ich interesów następstw wykonania decyzji. Przedstawili jedynie swoje obawy. Wskazali ogólne skutki, które mogą nastąpić. Nie uprawdopodobnili jednak, że mogą one się spełnić

w przewidywalnej przyszłości. Załączone do wniosku dokumenty nie potwierdzają zaś zasadności obaw skarżącej dotyczących nieodwracalności skutków wykonania zaskarżonej decyzji. Wynika z nich bowiem, że skarżąca prowadzi nadal działalność gospodarczą, zdaniem Sądu znacznych rozmiarów z perspektywy niniejszej sprawy.

Z załączonej kopii zeznania podatkowego (PIT – 36) wynika, że w 2014 r. osiągnęła przychody w kwocie [...] zł oraz dochód w kwocie [...] zł., a w 2015 r. osiągnęła przychody [...] oraz dochód w kwocie [...]. Z argumentacji skarżącej na potrzeby postępowania w przedmiocie prawa pomocy wynika nadto, że miesięcznie osiąga dochody w kwocie [...] zł. Natomiast mąż utracił status osoby bezrobotnej na własny wniosek i nie wyjaśnił jakie okoliczności uniemożliwiają mu podjęcie pracy. Skarżący nie posiadają majątku, który mógłby służyć zabezpieczeniu wykonania zobowiązania podatkowego, o którym mowa w zaskarżonej decyzji.

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło. Z argumentów dotyczących sytuacji finansowej skarżących nie wynika, by takie właśnie skutki im groziły. Sama (ewentualna) konieczność tymczasowego ograniczenia działalności gospodarczej nie spełnia kryterium tej kwalifikowanej dotkliwości wykonania decyzji (znacznej szkody, trudnych do odwrócenia skutków). Dlatego Sąd uznał, że należało odmówić skarżącym wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Sąd zwraca jednocześnie uwagę, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju

ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 u.p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.