Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 494/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-04-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 162 § 1 i § 2, 3
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer, Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz,, NSA Anna Kwiatek (sprawozdawca), Protokolant Sekretarz sądowy Kamil Rutkowski, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania I. oddala skargę; II. przyznaje radcy prawnemu M. K. R., wykonującej zawód w kancelarii radcy prawnego, wynagrodzenie w kwocie 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26.03.2013r. Dyrektor Izby Skarbowej odmówił skarżącej M. S. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 15.07.2011r. w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2006r.

Decyzją z dnia 15.07.2011r. (zmienioną decyzją DUKS z dnia 6.03.2012r. wydaną w trybie art. 230 ustawy z dnia 29.08.1997r., Ordynacja podatkowa Dz. U. z 2012, poz. 749 ze zm. – dalej "op") Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej określił M. S. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2006r. Decyzję doręczono stronie w trybie art. 150 op w dniu 3.08.2011r. Czternastodniowy termin na złożenie odwołania upłynął w dniu 17.08.2011r.

Od tej decyzji w dniu 18.08.2011 r. skarżąca złożyła odwołanie w którym wniosła o jej uchylenie i umorzenie postępowania podatkowego.

Decyzją z dnia 17.05.2012r. Dyrektor Izby Skarbowej, utrzymał w mocy decyzję DUKS z dnia 15.07.2011r.

Od powyższej decyzji M. S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Po jej rozpoznaniu na rozprawie w obecności pełnomocnika skarżącej, wyrokiem z dnia 21.11.2012r. sygn. akt I SA/Lu 636/12 Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz decyzji z dnia 6.03.2012r. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, iż odwołanie od decyzji z dnia 15.07.2011r. zostało złożone po upływie terminu do jego wniesienia, czym organy podatkowe uchybiły treści art. 223 § 2 pkt 1 i art. 230 § 1 op. W dniu 7.02.2013r. doręczono pełnomocnikowi skarżącej odpis wyroku z uzasadnieniem. Powyższy wyrok uprawomocnił się w dniu 12.03.2013r.

W dniu 1.03.2013r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 15.07.2011r. Wskazała, że o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania dowiedziała się w dniu 21.11.2012r. z ustnych motywów nieprawomocnego wtedy wyroku. Uchybienie nastąpiło bez jej winy, a wynikało wyłącznie z błędnej informacji udzielonej przez pracowników UKS, którzy w dniu odbioru kserokopii decyzji (10.08.2011r.) poinformowali ją, że decyzja z dnia 15.07.2011r. została złożona do akt sprawy ze skutkiem doręczenia w dniu 4.08.2011r. w trybie doręczenia zastępczego. Zarówno DUKS, jak i DIS nie dostrzegli, że odwołanie skarżącej zostało wniesione po terminie.

Postanowieniem z dnia 26.03.2013 r., Dyrektor Izby Skarbowej, odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wskazał, że wniosek o przywrócenie terminu nie został wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, a strona nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy. Bezspornie o uchybieniu terminu skarżąca dowiedziała się w dniu 21.11.2012r., dlatego wniosek z dnia 1.03.2013r., został złożony ze znacznym przekroczeniem terminu z art. 162 § 2 op, a jest to termin nieprzywracalny (art. 162 § 3 op). Przed datą ogłoszenia wyroku, skarżąca mogła mieć podstawy do uznania, że odwołanie wniosła w terminie, ponieważ w piśmie UKS z 29.08.2011r. nie poinformowano jej, że odwołanie z 18.08.2011r., złożyła po terminie.

Zdaniem organu skarżąca uprawdopodobniła, że mogła mieć podstawy do uznania, że 14 dniowy termin do złożenia odwołania upływa w dniu 18.08.2011r., ale nie uprawdopodobniła twierdzenia, że pracownicy UKS wskazali jej datę doręczenia decyzji z dnia 15.07.2011r. - jako 4.08.2011r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. S. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zarzuciła naruszenie 162 § 1 i 2 op. Zdaniem skarżącej termin z art. 162 § 2 op należy liczyć od dnia uprawomocnienia się wyroku z dnia 21.11.2012r., ponieważ dopiero wówczas orzeczenie wywołuje skutki prawne w zakresie rozstrzygnięcia jak i dokonanych ustaleń faktycznych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.

Skarga jest niezasadna, ponieważ zaskarżone postanowienie prawa nie narusza.

W rozpoznanej sprawie zaskarżone zostało postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

W sprawie przywrócenia terminu mają zastosowanie normy wynikające z przepisu art. 162 § 1 i § 2 op, zgodnie z którymi w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin.

W niniejszej sprawie przyczyną uchybienia terminowi do wniesienia odwołania był brak wiedzy, co do faktu w jakiej dacie nastąpiło prawnie skuteczne doręczenie skarżącej decyzji z dnia 15.07.2011r. - objętej odwołaniem. Nie ma racji skarżąca wskazując, że 7 dniowy termin na wniesienie podania o przywrócenie terminu, należy liczyć dopiero od uprawomocnienia się wyroku – od dnia 12.03.2013r. oraz, że wiedzę o treści wyroku uzyskała dopiero w dniu 7.02.2013r. – z chwilą jego doręczenia z uzasadnieniem.

Wiedzę o fakcie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania powzięła skarżąca w dniu ogłoszenia, czyli w dniu 21.11.2012r. i tę okoliczność wskazała we wniosku o przywrócenie terminu. Zatem skarżąca była uprawniona złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku, a termin ten upłynął w dniu 28.11.2012r. Wniosek złożony w dniu 1.03.2013r. zasadnie organ uznał za spóźniony, ponieważ nieprzywracalny termin z art. 162 § 2 op został przekroczony, a stosownie do art. 162 § 3 op, przywrócenie terminu do złożenia podania przewidzianego w § 2 jest niedopuszczalne.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.