Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 607/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: uchylono decyzję organu II i I instancji
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2020 poz 1990
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski Sędziowie: WSA Joanna Człowiekowska WSA Małgorzata Łoboz (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 września 2021 r. sprawy ze skargi S. G.-G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. S. w przedmiocie odmowy zatwierdzenia podziału nieruchomości I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu l instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz S. G.-G. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Burmistrz Miasta Zakopane decyzją z dnia 11.01.2021r., znak: [...], na podstawie art. 96 ust. 1, art. 97 ust. 1 w zw. z art. 93 ust. 2a, 3a ustawy z dnia 21.08.1997r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. z 2020 r., poz. 1990 ze zm.) odmówił zatwierdzenia podziału nieruchomości składającej się z działki ewid.nr [...] na działki ewid.nr [...], [...], [...], [...] w obrębie [...] Gminy Miasto Zakopane, stanowiącej własność S. G.-G. na podstawie księgi wieczystej [...]

W uzasadnieniu organ podał, że w dniu 10.12.2020 r. wpłynął wniosek o zatwierdzenie, w trybie art. 93 ustawy o gospodarce nieruchomościami podziału działek ewid.nr: [...] obręb [...] na działki nr: [...], [...], [...], [...] obręb [...]

Organ uznał, że brak jest przesłanek do zatwierdzenia podziału w przedmiotowym zakresie. Odwołując się do brzmienia art. 93 ust. 2a ustawy o gospodarce nieruchomościami stwierdził, że jeżeli nie zachodzi żaden przypadków wymienionych w tym przepisie, podział jest w ogóle niedopuszczalny. Wydzielenie działki gruntu o powierzchni mniejszej niż 0,3000 ha jest ponadto możliwe w przypadku kiedy wydzielana jest działka projektowana pod drogi wewnętrzne. Wówczas podział jest dopuszczalny na mocy art. 93 ust. 3a ustawy o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. 2020 r. poz. 256 z późn. zm.). Na podstawie przywołanych przepisów nie może zatem dojść do podziału nieruchomości, jeżeli jego celem nie jest wydzielenie działki, która ma być przeznaczona na powiększenie sąsiedniej nieruchomości, bądź projektowanej pod drogę wewnętrzną.

Wnioskodawca w toku postępowania oświadczył, iż wnioskowany podział nie ma na celu powiększenia sąsiednich nieruchomości.

Planowane nowo wydzielone działki znajdują się w terenie "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego OLCZA" częściowo w terenach rolnych oznaczonych symbolami 1.R oraz częściowo w terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zagrodowej oznaczonych symbolem [...] Z postanowienia opiniującego wstępny projekt podziału z dnia 6 października 2020 r. znak: [...] wynika, że na terenach oznaczonych jako [...] dopuszcza się podziały nieruchomości w dostosowaniu do ich przeznaczenia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego i zasad podziału określonych w ustaleniach szczegółowych. Jednak opiniowanie wstępnego projektu podziału jest wyłącznie pierwszym etapem postępowania podziałowego, w którym następuje weryfikacja projektu pod względem jego zgodności z ustaleniami planem miejscowym. Analizując obecny wniosek organ doszedł do przekonania, że wydzielenie działek w sposób zaproponowany na mapie podziału przyjętej do zasobu w dniu 25.11.2020 r. nie spełnia wymogów art. 93 ust. 2a lub 3a ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Od powyższej decyzji w ustawowym terminie odwołał się S. G.-G., zarzucając naruszenie prawa materialnego, a w szczególności art. 93 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami w zw. z art. 8 kpa poprzez odmówienie zatwierdzenia podziału nieruchomości wbrew wcześniejszemu postanowieniu organu pozytywnie opiniującemu podział nieruchomości.

Odwołujący wskazał, że w okresie od pozytywnego zaopiniowania podziału do wydania decyzji administracyjnej nie doszło do zmiany ani przepisów powszechnie obowiązujących, ani przepisów prawa miejscowego. Zmianie nie uległa również sytuacja faktyczna.

Zdaniem odwołującego się, fakt pozostawania w obrocie prawnym postanowienia organu pozytywnie opiniującego podział nieruchomości determinuje konieczność zezwolenia na dokonanie podziału. Stanowisko przeciwne prowadzi w sposób ewidentny do naruszenia jednej z podstawowych zasad ogólnych wyrażonych w art. 8 k.p.a., jaką jest zasada zaufania do organów władzy publicznej. Dokonanie analizy dokumentów winno być przeprowadzone już na etapie opiniowania projektu, gdyż zgodnie z przytoczonym orzecznictwem jest to etap kluczowy w procesie podziału nieruchomości.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu decyzją z dnia 29.03.2021 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020, poz. 256 ze zm.) oraz art. 93 ust. 1, 2,2a, 3, 4 i 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że ustawa o gospodarce nieruchomościami w sposób jasny i precyzyjny w art. 92 i 93 formułuje zasady obowiązujące przy zatwierdzaniu podziałów nieruchomości. Tak więc przepisy rozdziału o podziale nieruchomości stosuje się do nieruchomości rolnych i leśnych - jeśli idzie o wydzielenie dróg zawsze, do podziału na działki mniejsze niż 3000 m2 tylko gdy idzie o przeznaczenie wydzielonych działek na powiększenie sąsiedniej nieruchomości lub dokonanie regulacji granic między sąsiadującymi nieruchomościami, chyba że jest to podział nieruchomości, o których mowa w art. 95 u.g.n. Stosownie natomiast do treści art. 93 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. W razie braku planu stosuje się przepisy art. 94. Jak wynika z w/w przepisu przesłanką materialnoprawną dopuszczalności podziału jest zgodność tego podziału z ustaleniami planu miejscowego. Oznacza to, że przy opiniowaniu i zatwierdzaniu projektu podziału organ musi przede wszystkim uwzględnić przeznaczenie terenu określone w planie miejscowym i z tego punktu widzenia ocenić, czy projekt realizuje to przeznaczenie, a także czy służy temu przeznaczeniu.

W orzecznictwie wskazuje się, że tereny przeznaczone w planie miejscowym na cele rolne można podzielić na działki gruntu o powierzchni nie mniejszej niż 0,3 ha (czyli 30 arów), na działki mniejsze wyłącznie w dwóch przypadkach wymienionych w przepisie art. 93 ust. 2a u.g.n. Jeżeli nie zachodzi żaden z tych przypadków, podział jest w ogóle niedopuszczalny. Natomiast w wyniku podziału dokonywanego w trybie art. 93 ust.2a ustawy o gospodarce nieruchomościami ustawodawca dopuścił wydzielenie działek o powierzchni mniejszej niż 300 m2 jedynie w odniesieniu do działek projektowanych do wydzielenia pod drogi wewnętrzne.

Nieruchomość objęta projektem podziału leży w terenie "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "OLCZA" - częściowo w terenach rolnych oznaczonych symbolami 1.R oraz częściowo w terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zagrodowej oznaczonych symbolem [...] Fakt, że działka powyższa leży częściowo w terenach rolnych obliguje organ do oceny w tym zakresie projektu podziału pod kątem zgodności z regulacją zawartą w art. 93 ust. 2a i 3 a u.g.n.

W ocenie Kolegium organ I instancji prawidłowo ocenił, że przedłożony projekt podziału jest niezgodny art. 93 ust. 2a i 3 a u.g.n., albowiem nie wskazuje na potrzebę wydzielenia działki w celu przyłączenia do sąsiedniej nieruchomości ani wydzielenia gruntu pod drogi wewnętrzne, wskazuje natomiast na wydzielenie czterech odrębnych działek. Niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa, tj. z art. 93 ust. 2 a ustawy o gospodarce nieruchomościami jest natomiast wydzielenie działek wykorzystywanych na cele rolne i leśne, które mają powierzchnię mniejszą niż 0,300 ha, a które nie zostały przeznaczone pod drogę wewnętrzną, albo na powiększenie sąsiedniej nieruchomości lub dokonanie regulacji granic między sąsiadującymi nieruchomościami.

Na potwierdzenie prezentowanego stanowiska Kolegium przytoczyły poglądy wyrażone w orzecznictwie.

Odnosząc się do zarzutów odwołania organ II instancji wyjaśnił, że opinia wydana w trybie art. 93 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie rozstrzyga wszystkich kwestii związanych z podziałem nieruchomości, lecz odnosi się do kwestii wskazanych w tym przepisie, który stanowi, że zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego, z wyjątkiem podziałów, o których mowa w art. 95, opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta. W przypadku podziału nieruchomości położonej na obszarze, dla którego brak jest planu miejscowego, opinia dotyczy spełnienia warunków, o których mowa w art. 94 ust. 1. W rozpatrywanej sprawie, nieruchomość objęta projektem podziału nieruchomości leży w terenie "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "OLCZA" - częściowo w terenach rolnych oznaczonych symbolami 1.R oraz częściowo w terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zagrodowej oznaczonych symbolem [...], a zatem w wydanej opinii organ powinien wypowiedzieć się tylko w przedmiocie zgodności proponowanego podziału z planem. Wszelkie inne kwestie, w tym zgodność projektu podziału z przepisem art. 93 ust. 2a i 3 a są oceniane dopiero na etapie zatwierdzania projektu podziału.

S. G.-G. wniósł na opisaną wyżej decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także zasądzenie kosztów postępowania. Wniósł również o przeprowadzenie zawnioskowanych w uzasadnieniu dowodów.

Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił:

l. błąd w ustaleniach faktycznych, który miał wpływ na wydane rozstrzygnięcie poprzez niezasadne przyjęcie iż fakt, że nieruchomość objęta projektem podziału leży częściowo w terenach rolnych oraz częściowo w terenach zabudowy mieszkalnej jednorodzinnej i zagrodowej determinuje konieczność oceny projektu podziału pod kątem zgodności z regulacją zawartą w przepisie art.93 ust. 2a i 3a u.g.n. w sytuacji, kiedy w rzeczywistości projektowane linie podziału istnieją wyłącznie na obszarze zabudowy mieszkalnej jednorodzinnej i zagrodowej, co w konsekwencji nie wyklucza możliwości przeprowadzenia podziału geodezyjnego w trybie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami;

2. obrazę przepisów prawa materialnego, a w szczególności błędną wykładnię art. 92 ust. 2 i art. 93 ust. 2a ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez uznanie, że fakt, iż działka będąca przedmiotem postępowania leży częściowo w terenach rolnych bezwzględnie obliguje organ do oceny w tym zakresie projektu podziału pod kątem zgodności z regulacją zawartą w przepisie art.93 ust. 2a i 3a u.g.n. w sytuacji, kiedy w odniesieniu do podziału konkretnej nieruchomości decyduje przede wszystkim zasięg konturów użytków gruntowych z grupy użytków rolnych lub leśnych bądź zasięg terenów o takim przeznaczeniu w planie miejscowym; tymczasem w przedmiotowym stanie faktycznym linie podziału nie przebiegają na terenie rolnym, lecz na obszarze zabudowy mieszkalnej jednorodzinnej i zagrodowej, co respektuje integralność ewidencyjną części o przeznaczeniu rolnym, a zatem nie może wyłączyć możliwości podziału nieruchomości na obszarze zabudowy mieszkalnej;

3. obrazę przepisów prawa procesowego, które miały wpływ na wynik postępowania, a w szczególności art. 8 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez utrzymanie w mocy decyzji odmawiającej zatwierdzenia planu podziału nieruchomości pomimo istnienia postanowienia Burmistrza Zakopanego pozytywnie opiniującego ten podział, co narusza zasadę pogłębiania zaufania do władzy publicznej, a także art. 7 k.p.a. w związku z nieuzupełnieniem materiału dowodowego niezbędnego do rozpatrzenia odwołania, a w szczególności projektu podziału nieruchomości oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W uzasadnieniu skargi przytoczone zarzuty zostały rozwinięte. W szczególności skarżący podniósł, że zdecydowanie większa część działki nr [...] mieści się w terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zagrodowej oznaczonych jako [...] Zgodnie z postanowieniem SKO we Wrocławiu z 31.05.2017 r., SKO 4116/21/17 ,,(...)fakt, że w rozpatrywanej sprawie jednorodna ewidencyjnie nieruchomość, stanowiąca działkę gruntu nr (...), jest częściowo gruntem rolnym i leśnymi w rozumieniu art. 92 ust. 2 u.g.n. wcale nie wyklucza możliwości przeprowadzenia podziału geodezyjnego w trybie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami. Kluczowe bowiem jest tu ustalenie, w jaki sposób będą przebiegać projektowane linie podziału." W realiach niniejszej sprawy, według projektu podziału nieruchomości, przewidywanie linie podziału znajdują się w całości na terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zagrodowej. Linia przerywana biegnąca przez projektowaną działkę nr [...] przedstawia granicę pomiędzy terenami zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zagrodowej oraz terenami rolnymi.

W związku z powyższym, planowany podział zachowuje integralność części nieruchomości o rolnym przeznaczeniu. Innymi słowy część macierzystej działki o charakterze rolnym nie została projektowo podzielona, pozostając nadal jedną działką, jak to miało miejsce dotychczas.

W literalnym brzmieniu art. 92 ust. 1 w zw. z art. 93 ust 2a mówi o podziale nieruchomości położonych na obszarach przeznaczonych w planach miejscowych na cele rolne i leśne. Zgodnie z przywołanym powyżej orzeczeniem "oznacza to więc tyle, że generalnie niedopuszczalny jest podział gruntu rolnego i leśnego na działki mniejsze niż 0,3000 ha, który "dzieli" obszar rolny. Innymi słowy, wprowadzony w ustawie zakaz aktualizuje się wyłącznie w sytuacji, gdy mamy jednolitą pod względem ewidencyjnym nieruchomość tolną lub leśną (lub jej fragment), natomiast podział "dzieli" ten obszar na dwie lub więcej działek ewidencyjnych o rolnym lub leśnym przeznaczeniu (lub takich fragmentów), spośród których co najmniej jedna cechuje się mniejszym areałem niż 0,3000 ha."

W przedmiotowej sytuacji nie dochodzi jednak do podziału na obszarach przeznaczonych na cele rolne i leśne, gdyż jak już wyżej zaznaczono, planowane linie podziału w całości przebiegają na terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zagrodowej.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Rozpoczynając, wyjaśnić należy, że istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 z późn. zm.). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.), stanowiąc, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto w myśl art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Z punktu widzenia powyższego stwierdzić należy, że skarga okazała się być zasadna.

Na wstępie należy jednakże zaznaczyć, że na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. poz. 491 z późn. zm.) w okresie od dnia 20 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2.

Do dnia wyrokowania stan epidemii nie został odwołany. Zgodnie zatem z art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zmianami) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 875) w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu, chyba że przeprowadzenie rozprawy bez użycia powyższych urządzeń nie wywoła nadmiernego zagrożenia dla zdrowia osób w niej uczestniczących (ust. 2). Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów (ust. 3).

Na mocy powołanego wyżej art. 15zzs4 zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.

Jak wynika z art. 92 ust. 1 w zw. z art. 93 ust. 2a u.g.n., przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami odnośnie podziału nieruchomości przeznaczonej na cele rolne i leśne w planach miejscowych lub w braku planu tak wykorzystywanej nie stosuje się, chyba że nieruchomość po podziale będzie mieć powierzchnię mniejszą niż 0,3000 ha i będzie przeznaczona na powiększenie sąsiedniej nieruchomości lub regulację granic sąsiednich nieruchomości lub też, że chodzi o konieczność wydzielenia nowych dróg niebędących niezbędnymi drogami dojazdowymi do nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych. Będąca przedmiotem podziału działka nr [...], jak wynika z dokumentacji zebranej w sprawie, jest w większej części przeznaczona w planie pod zabudowę jednorodzinną i zagrodową (21. MN/RM) oraz tereny rolne (1R). Zgodnie z § 8 ust. 2 pkt 2 obowiązującego planu miejscowego, tj. Uchwały Nr XLV/591/2013 Rady Miasta Z. w sprawie uchwalenia "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego OLCZA" z dnia 26 września 2013r. ( dalej "MPZP"). Przeznaczenie [...] to przeznaczenie pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne, budownictwo zagrodowe, budownictwo rekreacji indywidualnej i usługi komercyjne realizowane jako wynajem pokoi dla turystów. Tak określone przeznaczenie, w związku z dopuszczeniem każdego rodzaju zabudowy, wyklucza przyjęcie, że chodzi tutaj o grunt rolny ( poza zagrodowym dopuszczono budownictwo jednorodzinne i rekreacyjne oraz zabudowę usługową). Zaznaczenia wymaga, że postanowieniem z dnia 6.10.2020r. znak [...] Burmistrz Miasta Zakopane zaopiniował pozytywnie wstępny projekt podziału działki nr [...], wskazując na zgodność z MPZP, zatem także i ta kwestia jest w niniejszej sprawie przesądzona i bezdyskusyjna.

Pierwszym pytaniem, jakie należy zadać, jest pytanie, czy w sytuacji takiej, jak w niniejszej sprawie, mamy do czynienia z zastosowaniem przepisów o podziale nieruchomości z u.g.n. Przypomnieć należy, że wydzielono 4 działki ewidencyjne, z których 3 leżą na terenach urbanizowanych, a trzecia częściowo na takich terenach, a częściowo na terenach rolnych. Organ nie znalazł tutaj przeszkód do pozytywnego zaopiniowania, a w szczególności co do czwartej "mieszanej" działki, także stwierdził jej zgodność z MPZP. Co to oznacza, wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 lipca 2020 r. I OSK 2721/19, LEX nr 3035300: "Zgodności ewidencyjnego podziału nieruchomości z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego nie może być utożsamiana z wydzieleniem działek gruntu zgodnie z liniami rozgraniczającymi poszczególne funkcje zagospodarowania terenu określone w planie, lecz musi zapewniać możliwość zagospodarowania wydzielanych nieruchomości zgodnie z przeznaczeniem określonym w planie. Tym samym zupełnie bez znaczenia pozostaje fakt, iż wydzielane działki znajdują się na terenie o dwóch różnych przeznaczeniach określonych w planie, o ile działki w granicach terenu zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej spełniają ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, takie jak chociażby norma powierzchniowa". Wobec tego działka "mieszana" w części urbanizowanej, w świetle opinii Burmistrza Miasta Zakopane, spełnia wymogi MPZP. Natomiast co do kwestii stosowania przepisów o podziale w u.g.n., w ocenie Sądu mają one zastosowanie. "W przypadku gdy nieruchomość została w planie miejscowym przeznaczona nie tylko na cele rolne i leśne, ale także na inne cele, do podziału takiej nieruchomości zastosowanie mają przepisy art. 92–99 u.g.n. Użytek gruntowy nie musi pokrywać się z granicami nieruchomości, więc na obszarze nieruchomości będącej przedmiotem podziału mogą znajdować się różne grupy użytków gruntowych. Użytek gruntowy przedstawiany jest w formie konturów w ramach obszaru wyodrębnionej ewidencyjnie działki gruntu (por. § 60 ust. 1 pkt 4 i § 66 r.e.g.b.), zatem o wyłączeniu stosowania przepisów art. 92–99 u.g.n. w odniesieniu do podziału konkretnej nieruchomości decyduje zasięg konturów użytków gruntowych z grupy użytków rolnych lub leśnych oraz z grupy nieużytków i z grupy użytków gruntowych obejmujących użytki kopalne i drogi (jeżeli te ostatnie wchodzą w skład nieruchomości rolnych). Jeśli więc w obszarze nieruchomości, która ma zostać podzielona, znajdują się także użytki z innych grup niż wymienione w art. 92 ust. 2 u.g.n., to podziału dokonuje się na zasadach określonych w przepisach art. 92–99 u.g.n." (tak Ewa Bończak – Kucharczyk w: Komentarz do art. 92 u.g.n. publ. Lex/el., por. też wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 grudnia 2012 r. I SA/Wa 1891/12, LEX nr 1333277 ).

Jeśli więc na terenie trzech i znacznej część czwartej działki do wydzielenia znajdują się tereny pod zabudowę, stosujemy przepisy dotyczące podziału z u.g.n. Pytanie jedynie dotyczy kwestii możliwości wydzielenia czwartej działki, w sytuacji, gdy na jej części znajdują się grunty rolne. W cytowanym Komentarzu zajęto następujące stanowisko: "W sytuacji przedłożenia przez stronę projektu podziału nieruchomości o niejednolitej funkcji (w części rolnej lub leśnej, w części zaś zurbanizowanej), przewidującego wydzielenie nowych działek nie tylko na terenie zurbanizowanym, ale i na obszarze rolnym, organ orzekający nie będzie miał podstaw prawnych do wydania decyzji zatwierdzającej taki podział, a to z uwagi na – wynikający z art. 92 u.g.n. – brak kompetencji do dokonywania w formie decyzji podziału części nieruchomości położonej na obszarze o funkcji rolnej (leśnej)" ( Ewa Bończak – Kucharczyk op.cit.). Jednak chodzi tutaj o sytuację, gdy dokonuje się podziału gruntu objętego konturem gruntów rolnych. Tymczasem w niniejszej sprawie podział nie spowoduje najmniejszej ingerencji odnośnie gruntu rolnego, gdyż dzielone są w istocie tereny do zabudowy. W przypadku "mieszanej" działki zmniejszeniu ulegnie obszar do zabudowy, zaś obszar rolny pozostanie nienaruszony. Identyczne stanowisko zajęło Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu w postanowieniu z dnia 31 maja 2017r. znak SKO 4116/21/17: "Innymi słowy, wprowadzony w ustawie zakaz aktualizuje się wyłącznie w sytuacji, gdy mamy jednolitą pod względem ewidencyjnym nieruchomość rolną lub leśną ( lub jej fragment), natomiast podział "dzieli" ten obszar na dwie lub więcej działek ewidencyjnych o rolnym lub leśnym przeznaczeniu ( lub takich fragmentów), spośród których co najmniej jedna cechuje się mniejszym areałem niż 0,3000 ha". Taka interpretacja jest zasadna także z tego względu, iż pamiętać należy, że ograniczeń wskazanych w art. 93 ust. 2a u.g.n. nie można interpretować w sposób rozszerzający (tak wyrok WSA w Poznaniu z dnia 24 września 2008 r. III SA/Po 321/08, LEX nr 516732).

W świetle powyższego przedstawiany podział działki nr [...] nie jest sprzeczny z art. 92 i 93 u.g.n., zaś stanowisko organów w tym względzie uznać trzeba za nietrafne.

Z tego względu należało uchylić decyzję skarżoną i decyzję ją poprzedzającą, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.

O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (DZ.U. 1028.265 t.j.). Na kwotę zasądzonych kosztów składają się wpis w kwocie 200 zł, opłata kancelaryjna 17 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika – adwokata w kwocie 480 zł.